‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫اینجا آخرِ خطه!
‫[شهر پونه]
‫[ساعت 7:52 شب]
‫[عملیات خاموشی]
‫[امشب]
‫♪ وقتی از خونه بیرون می‌زنن ♪
‫♪ غوغا بپا می‌کنن ♪
‫♪ مثلِ سایه‌های سیاهِ شب ‫زندگی‌تون رو به‌هم می‌ریزن ♪
‫♪ ترس و وحشت رو به جونِ همه می‌اندازن. ♪ ‫[شبکه برق‌رسانیِ پونه]
‫♪ مثل یه معمای پیچیده هستن که ‫اگه گیرشون بیفتی، راه فراری نداری. ♪
‫♪ این داستان رو از ملکۀ فرشتگان ‫که در بهشت ساکنه، شنیدم. ♪
‫ ♪ اونا میان و میرن و تو متوجه نمیشی. ♪
‫♪ چون اونا دزدن. ♪
‫♪ اول رویاهات رو می‌دزدن. ♪
‫♪ خواب رو هم از چشم‌هات می‌گیرن. ♪
‫♪ صاف به چشم‌هات زل می‌زنن. ♪
‫♪ و خوشبختیت رو هم ازت می‌گیرن. ♪
‫♪ مثل یه آتیش بزرگن که ‫نمیشه جلوشون رو گرفت. ♪
‫♪ مثل نفرین می‌مونن، ‫همه‌چیز رو نابود می‌کنن. ♪
‫♪ این داستان رو از ملکۀ فرشتگان ‫که در بهشت ساکنه، شنیدم. ♪
‫ ♪ اونا میان و میرن و تو متوجه نمیشی. ♪
‫♪ چون اونا دزدن. ♪
‫♪ مثل یه گودال گدازۀ داغ و سیاهن. ♪
‫♪ مثل گردباد از راه می‌رسن. ♪
‫♪ سرنوشتت رو از این رو به اون رو می‌کنن. ♪
‫♪ و بعد مالت رو می‌دزدن و میرن. ♪
‫♪ این روح‌های بیمار زندگیت رو نابود می‌کنن. ♪
‫♪ می‌تونن زمان رو متوقف کنن و خفه‌ت ‫کنن و نمی‌ذارن رازهای این شب فاش بشه. ♪
‫♪ این داستان رو از ملکۀ فرشتگان ‫که در بهشت ساکنه، شنیدم. ♪
‫ ♪ اونا میان و میرن و تو متوجه نمیشی. ♪
‫♪ چون اونا دزدن. ♪
‫[همان شب]
‫[ساعت 7:52 شب]
‫پاس بده.
‫یعنی چی...
‫توپ رو بدین آقا.
‫با توپت خداحافظی کن!
‫خبرنگار پرونده‌های جنایی لنی دسوزا.
‫همسری فداکار، خبرنگاری حرفه‌ای.
‫و ذاتاً بی‌شرم و حیا.
‫- آقا، تو رو خدا. ‫- تو رو خدا پسش بدین.
‫- آقا! ‫- تو رو خدا.
‫- تو رو خدا! ‫- نه!
‫نکنید، فقط همین یه دونه توپ رو داریم!
‫توپم!
‫الان دیگه با چی بازی کنیم؟
‫با این رفیق‌تون بازی کنین. ‫عین توپ گِرده!
‫- آقا... ‫- شرمنده.
‫اشتباهی شد.
‫برین به فوتبال‌تون برسین.
‫[روشنی دِسوزا]
‫[همسر نمونۀ سال]
‫این ببر حسابی گرسنه‌ست، عزیزم.
‫شرمنده عزیزم ولی ببر ماده خسته‌ست.
‫هوی!
‫باز کن!
‫روشنی!
‫عزیزم، در رو باز کن. ‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫اِ، باز کرد.
‫عزیزم...
مردم هزارتا توانایی دارن و کارشون گیره
‫بعد تو یه سوپِ عدسِ ساده هم بلد نیستی بپزی؟
‫خفه شو لنی.
‫حالم خیلی بده.
‫می‌خواستم مخصوصِ تو ‫درستش کنم ولی همه‌ش سوخت.
‫اگه آشپزی کریکت بود
‫تو می‌شدی کریستین رونالدوش.
‫این دوتا هیچ ربطی بهم ندارن!
‫هاها! خیلی بامزه بود!
‫♪ فقط وقتی تو پیشمی خوشحالم ♪
‫♪ وقتی تو پیشمی... ♪
‫♪ فقط وقتی تو پیشمی... وقتی... ♪
‫عزیزم!
‫چیزی انداختی؟
‫آره، عزیزم. آسیاب از دستم افتاد.
‫دارم برات ساندویچ چاتنی درست می‌کنم.
‫- زودی بیا. ‫- آهان.
‫الان میام.
‫سرد نشه‌ها!
‫باشه عزیزم.
‫باشه، باشه! دستت درد نکنه!
‫لعنتی!
‫عزیزم؟
‫امان از دستِ این شهر ‫و یهویی برق‌رفتن‌هاش...
‫عزیزم!
‫روشنی!
‫تو این تاریکی کجا رفت؟
‫روشنی!
‫عزیزم؟
‫خانومم؟
‫چیکار می‌کنی؟ ترسوندیم!
‫از نورِ درونیم استفاده می‌کنم، عزیزم.
‫خب عزیزم...
‫امشب بعد از شام
‫میشه...
یه کم صحبت کنیم؟
‫وای!
‫آره، چرا که نه.
‫ولی قبلش باید شوهرِ خوبی باشی
‫و بری برامون نون و تخم‌مرغ بخری.
‫چون نتونستم ساندویچ درست کنم
‫و سوپ هم که سوخت.
‫آهای آقا ببره!
‫یادت نره یه چیز دیگه هم بخری.
‫- چی؟ ‫- دسر.
‫حالا توی این وضعیت دسر از کجا گیر بیارم؟
‫خونه مامانت‌اینا!
‫وای!
‫ببخشید.
‫چه طعمی باشه؟
‫توت فرنگی دوست دارم.
‫منم توت فرنگی دوست دارم، عزیزم.
‫اگه لازم باشه تا خونۀ مامانم تو ماهابالشوار ‫برم تا توت فرنگی برات بیارم
‫حاضرم با یه پام برم.
‫خداحافظ. زودی می‌بینمت.
‫بچه‌م فردا امتحان داره!
‫کی برق میاد؟
‫میرم بپرسم. بهتون خبر میدم.
‫همگی آروم باشین.
‫میرم خبر بگیرم، لطفاً آروم باشین. ‫[بدون آنتن]
‫راوی؟ راوی!
‫راوی ساکسنا.
‫دوستِ قهرمانِ داستان که از ‫شوخی‌های لوس و بی‌مزه استفاده نمی‌کنه.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫لنی!
‫چقدر حلال‌زاده‌ای!
‫الان می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫ولی آنتن همش ‫میره. نمی‌تونم تاکسی بگیرم.
‫- آنتن... ‫- پات چی شده؟
‫پام؟ توی تاریکی لیز خوردم و پیچ خورد.
‫حالا مگه میشه بذارم با این وضعیت بری خونه؟
‫سوار شو. می‌رسونمت.
‫- داری دستم میندازی؟ ‫- سوار شو.
‫امروز به لطفِ جنابعالی تا دمِ مرگ رفتم.
‫چرا جوابم رو نمی‌دادی؟
‫شرمنده رفیق.
‫تو خونه یه مشکلی پیش اومده بود.
‫مشکل؟ همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره، اومده بودم جوابِ آزمایش بابا رو بگیرم.
‫عمو چی شده؟
‫حالا جواب آزمایش چی بود؟
‫به لطف قطعی برق هنوز نمی‌دونیم.
‫پرستار گفت بعد از اینکه برق ‫دوباره وصل بشه پرینتش می‌کنه.
‫رسیدش رو بده به من. فردا میرم سر کار ‫برات می‌گیرم.
‫نه!
‫- جدی میگم. استرس نداشته باش. ‫- بده دیگه رفیق!
‫استرس نداشته باش.
‫نظرت چیه فردا بعد از کار بیام پیش‌تون؟
‫روشنی رو می‌بینم، چای می‌خورم ‫بعد هم میرم جواب آزمایش رو می‌گیرم.
‫عالیه! بهتر از این نمیشه!
‫امیدوارم سوپِ عدسِ سوخته ‫دوست داشته باشی!
‫سوپ رو سوزونده؟
‫عالی شد!
‫اینجا هم برق ندارن؟
‫به نظر ترانسفورماتور یه مشکل جدی پیدا کرده.
‫آره. انگار برق کل شهر قطع شده.
‫بگو ببینم.
‫چرا با ماشین خودت نیومدی؟
‫آخه از ترافیکِ پونه متنفرم.
‫اگه قرار باشه کل عمرم رو ‫پشت ماشین بگذرونم
‫ترجیح میدم راننده تاکسی بشم.
‫تازه پولشم بیشتره!
‫حق گفتی.
‫یا می‌تونم مثل تو تی‌شرت ‫با طرحِ اسب شاخدار بپوشم.
‫پرواز کنم و هرجا می‌خوام برم!
‫- نظرته؟! ‫- چرت نگو!
‫همه‌ش تقصیر قطعیِ برقه.
‫اصلاً نفهمیدم تی‌شرت روشنی رو پوشیدم!
‫خاک بر سرم!
‫چقدر تو عوضی‌ای!
‫- خودت عوضی‌ای! ‫- چطور؟
‫چرا نمیای تو شهر زندگی کنی؟
‫نه، همین‌جوری راحتم.
یه ساختمون با امکانات مناسب ‫بگیر و با آرامش زندگی کن.
‫هر جایی باشه از این خراب‌شده بهتره.
‫بارون میاد؟
‫چی؟
‫آره!
‫وای! نون و تخم‌مرغ!
‫بهتره بری.
‫ای داد بیداد!
‫باید برم، حتماً روشنی منتظرمه.
‫- آره، برو، برو، برو. ‫- باشه.
‫- خداحافظ. فردا می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫چه خبرا شهروندان پونه؟
‫رادیکا هستم از موج 96.8 رادیو
‫چی شده؟ برق رفته؟
‫نگران نباشید.
‫برقِ کل شهر رفته.
‫مقامات میگن تعمیرات در حال انجامه
‫و برق به زودی وصل میشه.
‫تا اون موقع من اینجا کنارتونم.
‫و حالا به آهنگِ محبوبِ اخیرِ ویشال میشاری ‫با نام «چیترالکا» گوش میدیم
‫♪ من زمان هستم ♪
‫♪ بدشانسی تمومه ♪
‫♪ چون این کلید قراره سرنوشت رو برات رقم بزنه ♪
‫♪ سونامی خوشبختی ♪
‫♪ سرنوشتت رو از این رو به اون رو می‌کنه ♪
‫♪ یه دوره جدید از زندگیت داره شروع میشه ♪
‫♪ و این فیلم بدون بودجه ♪ ‫♪ همچنان داره می‌ترکونه ♪
‫♪ من زمان هستم ♪
‫♪ چیترالکا ♪
‫♪ از وقتی دیدمت ♪
‫♪ می‌دونستم بدشانسی تمومه ♪
‫♪ خشکسالی تموم شده و بارون گرفته. ‫قلبم دیگه رنج نمی‌کشه ♪
‫♪ این ترانه توی قلبم پخش میشه. ♪
‫آهای کسی زنده مونده؟
‫♪ عشق چیه؟ ♪
‫♪ چی به دست میاری؟ ♪
‫♪ کم کم بی‌قرار شدم. ♪ ‫♪ تو باعث شدی نفسم بند بیاد ♪
‫♪ حاضرم از همه‌چیزم بگذرم ♪
‫♪ زندگیِ من... ♪
‫هوی! هوی! نکن.
‫♪ عشق تو باعث شد به جاهایی ‫برسم که بقیه به خوشبختیم ♪
‫♪ حسادت کنن ♪
‫♪ شب‌های آروم و حرف‌های ♪ ‫♪ عاشقونه دربارۀ رویاهامون ♪
‫♪ مثل گنجی درونِ تو پنهان شده بودن ♪
‫♪ انگار توی یه بازی‌ام. ‫قلبم دیگه رنج نمی‌کشه ♪
‫♪ این ترانه توی قلبم پخش میشه ♪
‫♪ چیترالکا ♪
‫♪ منم یه قاتلم، منم پادشاهِ قلب همه‌ام ♪
‫♪ قلب می‌دزدم و همه رو بی‌خواب می‌کنم ♪
‫♪ تنها تقصیرم همینه ♪
‫♪ هیچ‌وقت زیر قولم نمی‌زنم ♪
‫♪ ترسی از مرگ ندارم ♪
‫♪ پادشاه! آره من پادشاهم ♪
‫♪ پادشاه! پادشاه! ♪
‫♪ پادشاه! آره من پادشاهم ♪
‫♪ پادشاهِ همه! ♪
‫لعنتی!
‫لعنتی...
‫آهای! آهای!
‫آهای!
‫- تو زدی زیرش کردی؟ ‫- ببین، این...
‫چی شده؟
‫چیکار کردی رفیق؟! زیرش گرفتی!
‫آروم بگیرین رفقا! اصلا دیدین چی شد؟
‫- مگه رانندگی بلد نیستی؟ ‫- شما دیدی چی شد؟
‫چیکار کردی مردِ حسابی؟
‫- پلیس خبر کنین! پلیس خبر کنین! ‫- بس کن بابا! دندون رو جیگر بذار.
‫- تاریک بود داداش. برق نبود. ‫- پلیس!
‫چراغ جلوی ماشین که دیگه ‫ربطی به برق شهری نداره.
‫پلیس!
‫ولگرد.
‫فقط دوتا حرف رو توی ‫مدرسه یاد گرفته: جی و دی.
‫داد نزن، داداش.
‫باور کن، بخدا...
‫تاریک بود. ندیدمش.
‫مشکی پوشیده بود و وسط جاده ایستاده بود.
‫چراغ‌هات روشن نبود؟
‫روشن بود.
‫ولی برقِ کل شهر رفته.
‫یهویی سر و کله‌ش پیدا شد. ‫بخدا ندیدمش.
‫یعنی چی ندیدیش؟
‫بچه‌جون
‫به خاطر تو
‫این مردِ بیچاره باید بره سینه قبرستون.
‫صبر کن...
‫همینجا وایسا
‫تا به پلیس خبر بدم. وای خدایا!
‫- دیوونه‌ای چیزیه؟ ‫- این کیه؟ خل وضعه؟
‫گوش کن رفیق، منو تهدید نکن ‫زنگ می‌زنی پلیس که فایده نداره.
‫خودم قوانین رو بلدم. خبرنگارم.
‫- خبرنگاری؟ ‫- آره، روزنامه‌نگارم.
‫که اینطور.
‫پس یه کاغذ بزن اینجا روش بنویس:
‫«من یه روزنامه‌نگارِ قاتلم.»
‫این ولگرد اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫یکی سر عقلش بیاره.
‫تهدیدهات رو بذار واسه بعد، خب؟
‫اول کمکم کن بلندش کنم ببرمش بیمارستان.
‫کمک‌مون کن داداش.
‫- کمک؟ ‫- آره.
‫من؟
‫کمک نمی‌کنی؟ پادشاهی چیزی هستی؟
‫یالا. کمک کن. بلندش کن.
‫مراقب باشین...
‫مراقب باش. سرش رو تکیه بده.
‫آروم، آروم، مرسی.
‫مرسی رفقا.
‫- ممنون. ‫- ببرش بیمارستان. یالا.
‫هوی!
‫کجا به سلامتی؟!
‫هر جا بری منم میام.
‫جمع کن این شر و ورا رو!
‫دارم می‌برمش بیمارستان. پیاده شو.
‫تخت بیمارستان مالِ زنده‌هاست
‫مُرده‌ها رو می‌برن قبرستون.
‫رفیق، واسه من زرنگ بازی در نیار.
‫خودم بلدم. چِک کردم. زنده‌ست.
‫پیاده شو.
‫برو.
‫پیاده شو!
‫چرا نمیری؟ برو دیگه.
‫باشه.
‫سفرمون اینجا به پایان می‌رسه.
‫آره، همین‌طوره. به سلامت.
‫وقتی پلیس بیاد بهشون میگم.
‫بعد دیگه خودت می‌مونی و پلیس‌ها...
‫- باشه. ‫- داداش...
‫می‌دونم نمیری بیمارستان.
‫هرجا میری خدا به همراهت!
‫داداش! رفیق!
‫داداش، وایسا!
‫3871...
‫لعنتی!
‫- داداش، چرا... ‫- شاعرنما...
‫- گفتی شاعرنما؟ ‫- نه، ملک الشعرا!
‫وقتی استرس دارم زبونم درست نمی‌چرخه!
‫به دل نگیر، رفیق.
‫نظرت چیه سوار بشی صحبت کنیم، هان؟
‫تو رو خدا سوار شو.
‫هوی!
‫به کی زنگ می‌زنی؟
‫تو رو خدا زنگ نزن! وایسا ببینم!
‫باشه، بگو چی می‌خوای؟ چی می‌خوای؟
‫پنجاه هزار دلار پول نقد و دو پاکت سیگار.
‫چی؟!
‫هفتاد و پنج هزارتا و چهار پاکت سیگار.
‫داداش مبلغِ پیشنهادیت از ‫فشار خونِ منم سریع‌تر میره بالا.
‫شوخی بسه.
‫شد صدهزارتا نقد و هفت پاکت سیگار.
‫چرا کار رو یه سره نمی‌کنی؟ خجالت نکش.
‫250 هزارتا نقد و ده‌ پاکت سیگار.
‫صدهزارتا میدم چیزی به کسی نگی.
‫صدهزارتا میدم از شر جنازه‌ش خلاص بشم.
‫پنجاه هزارتا هم میدم واسم شر و ور نبافی.
‫پنجاه هزارتا مالِ خودت ‫چون شعر گفتنم تمومی نداره.
‫بگو ببینم
‫چطور می‌تونی با این چهرۀ معصومت ‫همچین کارهای شرورانه‌ای بکنی؟
‫خب حالا چطوری انجامش بدیم؟
‫با بیل.
‫می‌دونم. ولی کجا!
‫پیچ بعدی رو برو سمت چپ، نه راست.
‫لعنتی!
‫پلیس!
‫خاک بر سرم!
‫رفیق، منو انداختی تو تلۀ مرگ!
‫دور بزن.
‫لعنتی، نمیشه. ماشین پشت سرمه.
‫پس گمونم پلیس می‌فهمه قاتلی.
‫دستگیرت می‌کنن و ‫می‌اندازنت پشت میله‌های زندان.
‫گمونم امشب سیگاری به ما نمی‌رسه.
‫حالا چیکار کنم؟
‫- چیکار کنم؟ ‫- دعا می‌خونیم.
‫میگیم... خدا رحمتت کنه.
‫چیکار کنیم پلیس رو دور بزنیم؟
‫این‌جوری می‌کنیم.
‫دست‌هات رو بیار پایین.
‫گوش کن...
‫یه کاری کن فکر کنن خوابیده.
‫بیا، وقتِ لباس پوشیدنه.
‫سرخاب سفیداب براش می‌زنی؟ مگه داماده؟
‫داریم نزدیک میشیم... یالا.
‫وایسا.
‫بزنین کنار، خانم.
‫یالا. بذار رد شن.
‫آقای خان!
‫بازرس پاتیل.
‫خلافکارها جوری ازش می‌ترسن ‫که شب‌ها با دستبند می‌خوابن.
‫[همان روز]
‫خب من خیلی زود جوش میارم. ‫[ساعت 5:43 عصر]
‫آقای پاتیل به نظر من شما ‫توی شهر پونه لنگه نداری.
‫در واقع توی کل ماهارشترا لنگه نداری.
‫نه فقط ماهارشترا، بلکه تو کلِ هند...
‫روی پیشونیم نوشته احمق؟
‫چرت نگو دیگه!
‫چی می‌خوای؟ بگو ببینم.
‫باشه.
‫شرکتِ خصوصیِ امنیتی ما
‫جلیقه ضد گلوله درست می‌کنه.
‫و ما می‌خوایم به طور اختصاصی ‫از نیروهای شما محافظت کنیم.
‫پس ازمون جلیقه بخرین تا...
‫بعدش چی؟
‫یه هدیۀ گرون قیمت بهتون میدیم.
‫چه غلطا! می‌خوای بهم رشوه بدی؟
‫می‌خوای به بازرس پاتیل زیرمیزی بدی؟
‫نه، نه، نه، قربان!
‫منظورم این نبود.
‫پس منظورت چی بود؟
‫این معامله به نفع هردومونه، جناب پاتیل.
‫چطور؟
‫ما جلیقه ضدگلوله درجه یک تولید می‌کنیم.
‫خب که چی؟
‫جلیقه‌هامون از کل ‫نیروهاتون محافظت می‌کنن.
‫فقط حواس‌تون باشه کل ‫نیروهاتون جلیقه‌های ما رو بپوشن
‫ما هم...
‫ده درصد سود فروش رو بهتون میدیم.
‫سخت نگیرین، قربان!
‫معاملۀ خوبیه.
‫بیست درصد...
‫نقد.
‫قربان...
‫بیشتر از سود خودمون میشه.
‫- دروغ نگو. ‫- راست میگم قربان.
‫باور کنین.
‫تو رو خدا... دوازده درصد؟
‫نه حرف شما، نه حرفِ من! ‫پونزده درصد!
‫در غیر این صورت ‫از این جلیقه‌ها توی بازار زیاده
‫به سلامت.
‫اینجا رو باش! آقای خان شمایی؟
‫امروز دومین باره می‌بینمت. چقدر خوش شانسم!
‫آقای پاتیل!
‫کجا تشریف می‌برین؟
‫ایست‌بازرسی گذاشتیم، جناب.
‫چی شده؟
‫سبیلا رو زدی؟ شبیه بچه مدرسه‌ای‌ها شدی.
‫کجا میری؟
‫آقای پاتیل حقیقتش داشتم می‌رفتم خونه.
‫از این طرف؟
‫تا اسناد معامله‌مون رو حاضر کنم.
‫احیانا مواد مخدر یا بمب توی ماشینت نداری؟
‫بی‌خیال قربان! ما آدم‌های خوبی هستیم!
‫بمب نداریم ولی جسد داریم!
‫دیگه حرفی نمی‌مونه
‫حرفای غم‌انگیز رو بذار کنار
‫بیا امروز خوش باشیم
‫و پایانِ یه روز دیگه رو جشن بگیریم.
‫چقدر تأثیرگذار!
‫شما شاعری؟
‫اگه زندگی کردن یعنی شعر ‫پس بله بنده شاعرم.
گل گفتی
‫عاشق شعر گفتنم.
‫پس بهش بگو برام سیگار بخره.
‫براش بگیر دیگه آقای خان.
‫هرچی می‌خواد، براش بگیر.
‫- رو چشمم، آقای پاتیل! حتماً! ‫- باید بخری‌ها!
‫میشه بریم؟
‫بله، بفرمایید.
‫راستی آقای شاعر خونه‌تون کجاست؟
‫قبرستون.
‫چی؟
‫چون عاقبت همه قبرستونه.
‫وای! چه جمله‌ای! گل گفتین!
‫فوق‌العاده‌ست!
‫یواش‌تر بابا.
‫بابو خوابیده.
‫گل گفتی. خیلی قشنگ بود.
‫آدمِ جالبیه، قربان!
‫بذارین رد شن. بذارین رد شن، بچه‌ها.
‫نیمه‌های شب، رویاهای من به حقیقت...
‫آقا خدانگهدار. خدانگهدار.
‫- بذار بخونه. ‫- سیگار یادت نره.
‫چه عالی! آقای خان به زبونِ مراتی هم مسلطه.
‫نمی‌دونستم.
‫خدا بهمون رحم کرد، ولگرد!
‫شعرهام رو تحسین نمی‌کنی؟
‫وای خدایا، قول میدم مراسم ‫عشای ربانی یکشنبه رو شرکت کنم.
‫این چیه؟
‫هوی! شما دوتا دارین چیکار می‌کنین؟
‫تیک. تاک. امیدوارم اینا هم به ‫زودی از صحنه روزگار محو بشن.
‫ساچین تیکاله. ‫[همان روز]
ملقب به ‫تیک.
‫ناوین تاکامبه. ‫[ساعت 5:43 عصر]
‫- ملقب به تاک. ‫- تاک.
‫همه به من میگن عمو.
‫و من عموی واقعی‌تونم.
‫و این از بدشانسیمه.
‫عمو حالا چیکار کنیم؟
‫قبل از اینکه برنامۀ تیک‌تاک ‫بیاد ما دوتا لاتِ علاف بودیم
‫- هوم... ‫- بعد از اینکه تیک‌تاک اومد...
‫- زندگی‌مون عوض شد. ‫- درسته.
‫من چهار میلیون دنبال‌کننده ‫داشتم و ایشون دو میلیون.
‫- هوی، سه میلیون. ‫- باشه. سه میلیون.
‫پس حالا که برنامه فیلتر شده ‫دوباره رفتین سراغ دزدی؟
‫این‌جوری نیست. نه، عمو.
‫پریروز به خاطر دزدی از ‫یه گدای نابینا دستگیر شدین.
‫دیروز زنجیر یه نفر رو دزدیدین و فرار کردین.
‫بعدش فهمیدم شما ‫اون بلا رو سر عمه‌تون آوردین.
‫ببخشید عمو. ولی داشت ‫یه طرفِ دیگه رو نگاه می‌کرد.
‫از کجا باید می‌دونستیم ‫اونه؟ تقصیر ما نیست.
‫دفعه دیگه کاری براتون نمی‌کنم‌ها.
‫در لحظه بهتون شلیک می‌کنم.
‫وسایل‌تون رو جمع کنین و برین.
‫باشه عمو.
‫- فعلاً. ‫- خداحافظ، مراقب خودتون باشین.
‫تیک... بیا ازش بپرسم.
‫- عمو، تاک می‌خواد یه چیزی بهتون بگه. ‫- نه.
‫- بگو دیگه. ‫- دیگه چیه؟
‫عمو، ما یه درخواستِ کوچیکی داشتیم.
‫میشه صد دلار بهمون بدی؟
‫- گشنه‌مونه. ‫- خیلی گشنه‌مونه. داریم می‌میریم.
‫خیلی وقته چیزی نخوردیم.
‫بگیرین. برین رد کارتون.
‫یه پنجاه‌تای دیگه بدین...
‫نه، نه، نه!
‫چرا قیافه‌هامون این شکلی شده؟
‫- بیا باهاش سلفی بگیریم. ‫- باشه.
‫عینک‌هامونم بزنیم.
‫هوم.
‫خیلی‌خب. بگیر دیگه. اینا هم بیفته.
‫باشه.
‫- همه رو تگ کن. ‫- باشه.
‫- بیا بریم سیگار بکشیم. ‫- برو بریم!
‫هشتگِ یه دوشنبۀ پرانرژی.
‫ایول!
‫- لعنتی. آنتن نمیده. ‫- دیشب تو زندان چقدر سخت گذشت.
‫کولر ندارن اصلاً.
‫بریم یه چیزی بخوریم؟
‫ایدلی بگیریم؟
‫آره، دارم از گشنگی می‌میرم.
‫چرا الان نباید گوشیم آنتن بده؟
‫برگرد! برگرد!
‫لعنتی!
‫کی تو کیفش پرتقال می‌ذاره؟
‫شما آنتن دارین؟
‫نه بابا.
‫- ندارین، نه؟ ‫- نه!
‫- منم همین مشکل رو دارم. ‫- آره، منم.
‫برگرد، برگرد، فقط دو دقیقه برگرد!
‫آقا، اونجا آنتن میده.
‫- اونجا؟ ‫- بله، اونجا.
‫- مرسی. ‫- قربونت.
‫ما...
‫ما از بخش باستان شناسی اومدیم.
‫باستان... چی؟
‫هوی! اونجا رو! جسد!
‫- پلیس! ‫- یه جسد اونجاست.
‫- حیوون! آدم کشتی! ‫- هوی! هیس! هیس!
‫آروم باشین! آروم باشین!
‫- بهتون پول میده. ‫- پول.
‫- پول میده. ‫- بده.
‫پول بده.
‫- نه به این راحتی. ‫- پس چطوری؟
‫کمک کنین جسد رو خاک کنیم
‫بعد اینقدر بهتون پول میده که غرق پول بشین.
‫می‌تونین زندگی قبلی‌تون رو ‫فراموش کنین و از اول شروع کنین.
‫هوم؟
‫- ما آماده‌ایم، آقا. ‫- ولی...
‫چیه؟ ما آماده‌ایم، آقا.
‫ما آماده‌ایم، آقا.
‫یه لحظه لطفاً بهمون وقت بدین.
‫ما رو ببخشین.
‫زودی برمی‌گردیم.
‫- سر و وضع‌شون خوبه. ‫- تیک...
‫چیه تاک؟
‫به نظرم باید پول رو بگیریم و ‫بریم هتل پنج ستاره غذا بخوریم.
‫هنوزم که مثل آدمای سطحِ پایین فکر می‌کنی!
‫مگه فقیری؟
‫آره.
‫منظورم اینه که... گوش کن ببین چی میگم
‫پول رو می‌گیریم و باهاش دنبال‌کننده می‌خریم
‫تو اینترنت حسابی معروف میشیم.
‫میفتیم سر زبون‌ها!
‫نظرته؟
‫- عجب، فکر خفنی دادا! ‫- نگران نباش. من باهاشون حرف می‌زنم.
‫وایسا...
‫طاقچه بالا بذار، دادا. ‫باید یکم خودمون رو بگیریم.
‫- به این سادگیا نباید قبول کنیم. ‫- درسته.
‫بیا اول یکم براشون ناز کنیم.
‫- تا باورشون بشه. ‫- باشه، حله.
‫ولی گوش کن...
‫شلوغش نکنی‌ها، خب؟
‫وگرنه اون بچه مدرسه‌ایه می‌شناست‌مون.
‫من بازیگر خوبیم.
‫آماده....
‫- فقط بگو حرکت. ‫- حرکت!
‫نه، داداش!
‫نه، کار اشتباهیه.
‫اشتباهه.
‫اشتباه می‌کنی، داداش.
‫پس چیکار کنم؟ میگی چیکار کنم؟
‫بذارم مادرِ بیچاره‌م و خواهرِ بیوه‌م ‫از گشنگی بمیرن؟
‫بگو دیگه!
‫اصلاً یه کاری کنین، به جاش ‫منو خاک کنین. منو خاک کنین.
‫باشه. بفرما.
‫ما آماده‌ایم مرتکب این گناه بشیم.
‫- چقدر؟ ‫- آره، چقدر پول گیرمون میاد؟
‫چه قیمتی برای زحماتت می‌گذاری دلبندم
‫که هر قطرۀ عرقت خبر از دل پُر دردت دارد.
‫وقت شعر و شاعری نیست، رفیق!
‫- منظور؟ ‫- دکتری؟
‫ولش کنین.
‫من بهتون میگم.
‫کمک کنین از شر جسد خلاص بشیم.
‫من بهتون پول میدم.
‫بخدا میدم.
‫ببین آدم برای پول در آوردن ‫باید چه بدبختی‌هایی بکشه.
‫حق گفتی.
‫داداش، به نظرم کافیه.
‫بیشتر از این بِکَنیم به نفت می‌رسیم‌ها!
‫راست میگه.
‫یارو که مُرده.
‫می‌تونیم بچپونیمش تو قبر. نمی‌فهمه که.
‫همیشه هر جا که جرمی اتفاق میفته
‫- باید بارون بیاد. ‫- لعنت به بارون!
‫شگون نداره.
‫- لعنتی! ‫- بیایین بریم.
‫بارون اومده باید شادی کنیم.
‫از این طرف!
‫بیا!
‫- تاک، بلندش کن. ‫- برو، برو، برو!
‫- من پاهاش رو می‌گیرم. ‫- دست‌هاش رو بگیر.
‫- تو پاهاش رو بگیر. ‫- بلندش کنین.
‫آره. دستش رو بگیر! برو، برو، برو!
‫- برو بریم. ‫- از اینور. از اینور.
‫با شماره سه جسد رو بندازین.
‫باشه، باشه.
‫یک...
‫دو....
‫وایسین. یه لحظه لطفاً. یه لحظه!
‫باز چی شده؟
‫با شماره سه بندازیمش یا بعدش؟
‫- بعد از سه. ‫- نه! نه! نه! عدد سه نحسه.
‫- تو سه و نیم بندازش، باشه؟ ‫- باشه.
‫- بریم تو کارش. ‫- حاضر؟
‫بلندش کنین.
‫باشه.
‫یک...
‫دو...
‫سه و نیم.
‫روح! روح! روح!
‫بابو بیدار شد.
‫- فرار! ما رو از اینجا ببرین بیرون! ‫- بابو بیدار شد!
‫تاک! تاک!
‫- کجایی؟ ‫- وایسین.
‫یالا خیکی!
‫سوار شو. سوار شو دیگه. برو، برو، برو.
‫کارآگاه آروین.
‫بیومکش باکشیِ شهرِ پونه. ‫(کارآگاهِ معروفِ بنگالی)
‫لنی، پسرم...
‫کسی که گناهِ دیگران رو ‫افشا کنه هم گناهکاره.
‫رسوای عالمت می‌کنم
‫و زمین و زمان رو به‌هم می‌ریزم.
‫- سوار شو. ‫- سوار شو، رفیق.
‫کی گفته بود روح وجود نداره؟
‫این دیگه...
‫اولین بار بود توی عمرم روح می‌دیدم.
‫انگار یه سطل آب یخ ریختن روم.
‫شما خنگول‌ها!
‫نمی‌شد یه بار دیگه چک کنین ‫ببینین یارو واقعا مُرده یا نه؟
‫بابو بیدار شده!
‫در واقع همه‌مون مردۀ متحرکیم.
‫اگه همین‌جوری پیش بره ‫منم تا فردا سینۀ قبرستونم.
‫آهای.
‫من بهت لطف کردم
‫بعد تو منو با این انگل‌ها مقایسه می‌کنی؟
‫پول و سیگارم رو بده برم.
‫من یه مسافرم، شب مقصد منه...
‫الان همه‌جا تعطیله.
‫از کجا برات سیگار بخرم؟
‫پس باید تا فردا صبر کنیم؟
‫اگه این‌جوریه پس بیایین بریم لوناوالا.
‫می‌تونیم بریم کوهِ تایگر پوینت و برای ‫اینستاگرام‌مون ویدئو بگیریم. خوش می‌گذره.
‫آخه چرا همه‌جا تعطیله؟
‫ایول! فکر خوبیه.
‫- بریم لوناوالا. خوش می‌گذره. ‫- بریم. بچه‌ها بیایین بریم.
‫بریم! بریم! بریم!
‫چرا وایسادی؟
‫به همین زودی رسیدیم؟
‫گوش کنین، از اونجایی که کارتون رو ‫درست انجام ندادین، از پول خبری نیست.
‫منظورت چیه؟
‫از ماشین من برین بیرون.
‫- چه غلطا! چی میگه این؟ ‫- وایسا، من درستش می‌کنم.
‫داداش...
‫کارمون رو نکردیم ولی خب ‫جرم مرتکب شدیم دیگه، نه؟
‫کمکت کردیم یکی رو ‫زنده‌به‌گور کنی.
‫هوم؟
‫- پس واسه ما زرنگ‌بازی در نیار، باشه؟ ‫- اوهوم.
‫رئیسم داره زنگ می‌زنه.
‫صدا از کسی در نیاد، خب؟
‫اگه کسی صدا بده...
‫معامله بی معامله!
‫حله؟
‫صدا از کسی در نیاد، باشه؟
‫سلام قربان. عرض ادب.
‫لنی! کجایی تو؟
‫بیرونم.
‫این موقع شب؟ واسه چی؟
‫نون و تخم‌مرغ بخرم.
‫خیله خب حالا. گوش کن، باید ‫خبر یه تظاهراتی رو کار کنی.
‫- الان؟ ‫- آره؟ چطور مگه؟ مشکلی هست؟
‫قربان الان چطوری برم؟
‫منظورت چیه که چطوری بری؟
‫دوربین همراهته دیگه، نه؟
‫آره، باید توی کیفم باشه.
‫حله دیگه.
‫- قربان... ‫- الو؟
‫- لنی؟ ‫- قربان...
‫- صدامو داری؟ الو؟ ‫- قربان، زنم داره زنگ می‌زنه.
‫- بهتون زنگ می‌زنم. ‫- الو؟
‫- باشه، باشه. ‫- الو؟
‫- سلام عزیزم.
‫کدوم گوری رفتی؟ چرا اینقدر لفتش دادی؟
‫یادت رفته؟ گفتی بیام ‫نون و تخم مرغ بخرم دیگه.
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫- الو؟ روشنی؟
‫- عزیزم، آنتن نداری. ‫- الو؟
‫صدات رو ندارم ‫[باتری ضعیف است.]
‫- الو؟ ‫- الو!
‫لعنتی! ‫[در حال خاموش شدن]
‫مسخره.
‫گوش کن، چند متر جلوتر ادارۀ پلیسه.
‫ما رو اونجا پیاده کن.
‫بقیه‌ش رو بسپار به ما، خب؟
‫می‌خوای لوکیشنش رو برات بفرستم؟
‫عوضی‌ها
‫یکم صبر کنین تا پول و سیگارتون رو بدم.
‫باید برم خبر اعتراض توی ‫بیمارستان عمومی رو کار کنم.
‫حالا هر چی، راننده! راه بیفت.
‫کد شروع سفر هم...
‫من اعتراضی ندارم، به هر ‫معترضی گلی تقدیم می‌کنم...
‫کمربندت رو ببند بابا.
‫بریم.
‫بعدش مستقیم میریم لوناوالا.
‫بریم شیرینی بخوریم.
‫دوستانِ خبرنگارِ عزیز
‫- من شما رو به اینجا دعوت کردم... ‫- دل درد نداشتی؟ نمی‌خوای بری دکتر؟
‫تا چهرۀ واقعیِ دولتِ پونه رو ‫بهتون نشون بدم.
‫اگه کارگران حزب ما، اعضای جان آندولان سانگ
‫- اینو بگیر. ‫- به موقع فکری برای ژنراتور نکرده بودن
‫- آدم‌های زیادی جونشون رو از دست می‌دادن. ‫- چی شده لنی؟
اصلاً متوجه هستین؟
‫- دوربینم گم شده. ‫- باید با هم علیه این بی‌عدالتی بجنگیم.
‫باید در انتخاباتِ پیشِ رو
‫- به حزب ما رأی بدین. ‫- کارم رو از دست میدم.
‫- بدبخت شدم. ‫- اگه کارگران حزب ما...
‫نماینده سابقِ مجلس، آنیتا نایک.
‫از اونا که کسی نمی‌خواد باهاش در بیفته.
‫[یک ماه قبل]
‫می‌بینین همه‌جا جاده شش باند، انرژی ‫خورشیدی، باغِ عمومی و آسمون‌خراش داریم.
‫هرجا نگاه کنین پیشرفت می‌بینین.
‫عالیه.
‫خانمِ عزیز
‫کل شهر دربارۀ شما حرف می‌زنن.
‫روسای ما به شدت تحت تأثیرِ ‫خدماتِ فوق‌العادۀ شما قرار گرفتن.
‫ولی یه چیزِ کوچیکی رو از قلم انداختین.
‫هوم؟
‫ناراحت نشین. سخت نگیرین.
‫موضوع اینه که پونه هتل هفت ستاره می‌خواد
‫جایی که سرمایه‌گذارها بتونن توش ‫اقامت کنن و مثل خرس بخورن و...
‫ولی یه مشکلی هست.
‫- چی؟ ‫- زاغه‌ها.
‫بگین ببینم
‫مگه میشه جایی که زاغه ‫داره هتل هفت ستاره ساخت؟
‫شما بگین.
‫آقای دیلون.
‫بله؟
‫شما می‌تونی بهترین و ‫شیک‌ترین هتلِ شهر رو بسازی.
‫فقط یه سوئیت با استخر اختصاصی ‫و صد میلیون دلار نقد بهم بدین
‫اون موقع من ماه رو هم برات خالی می‌کنم.
‫خبر فوری!
‫به تازگی شواهدی اتهام برانگیز علیه ‫آنیتا نایک از اعضای مجلس، ارائه شده
‫و در نتیجه به فساد متهم شده.
‫مخالفان خواستارِ برخورد قاطعانه با وی شدند.
‫خانم! برنامۀ بعدی‌تون چیه؟
‫به تازگی باخبر شدیم نماینده آنیتا لایک
‫- از سِمَت خود استعفا داده. ‫- در رو ببندین.
‫نماینده مجلس آنیتا نایک استعفا داده!
‫تمام اعضای حزبِ ما، ‫حزب جان آندولان سانگ
‫در کنار شما هستند.
‫پس دوستانِ خبرنگارِ من
‫- اگه سوالی دارین... ‫- بیا بهش بگیم.
‫- بپرسین. ‫- نه، می‌زنه دخل‌مون رو میاره.
‫خانم!
‫بله آقا؟ چه سوالی دارین؟
‫سلام خانم.
‫- سلام. سوال‌تون رو بفرمایین. ‫- لعنتی! بهش میکروفون دادن.
‫جلوش رو بگیرین.
‫من تازه پودر تموم کردم.
‫میشه یکم برام جور کنین؟
‫جناب، چی شد؟
‫صداتون نمیاد.
‫- مرتیکه ولگرد. ‫- لنی؟
‫گوش کن، امروز رفته ‫بودی پیش پلیس، مگه نه؟
‫- آره چطور؟ ‫- بله. بفرمایید.
‫ما هم اونجا بودیم.
‫سلام عمو!
‫خداحافظ عمو!
‫می‌تونستم این پرتقال رو ازت بدزدم
‫ولی نگران بودم ویتامین سی‌ِ بدنت کم بشه
‫واسه همین به‌جاش دوربینت رو دزدیدم.
‫- آشغال‌های عوضی! ‫- شرمنده! شرمنده!
‫دوربینم رو دزدیدین
‫- بعدشم اومدین ازم اخاذی کنین؟ ‫- خب داشتم چی می‌گفتم؟
‫باید در انتخابات پیشِ رو ‫به حزبِ ما رأی بدین.
‫بدون دزدیدن دوربینتم ‫می‌تونستیم ازت اخاذی کنیم.
‫- خانم! ‫- چرا همه‌ش تو میکروفون رو می‌گیری؟
‫حرف حالیت نیست؟
‫خانم، شکایتی دارم.
‫شکایت از کیفیت.
‫پابلو اسکوبارتون...
‫- چه مزخرفاتی. ‫- توی اون کافه‌هه...
‫چیزهایی که اونجا می‌فروشن اصلاً خوب نیستن.
‫من خودم مصرف کردم.
‫- جلوش رو بگیرین! ‫- یکی بهش سنگ آهک زده.
‫- برین دیگه! ‫- من خودم امتحانش کردم.
‫اصلاً خوب نبود.
‫- کی این احمق رو راه داده؟ ‫- باید کیفیت رو ببرین بالا، خانم.
‫این ولگرد رو بندازین بیرون.
‫- آهای! ‫- برین! بندازینش بیرون!
‫خانم اگه کیفیت رو ببرین بالا، ‫من بهتون رأی میدم!
‫دماغم میخاره.
‫جناب، اشتباه گرفتین تازه نعشه هم هستین.
‫پس لطفاً ساکت باشین.
‫راستی محموله‌تون از مکزیک رسید؟
‫لطفاً ساکت باشین.
‫به‌جای آنیتا نایک باید بهت بگن آنیتا اسکوبار.
‫بزنینش. بندازینش بیرون.
‫ها!
‫ترکوندی، رفیق!
‫ساکت!
‫چه‌تونه؟ مگه اومدیم شهربازی؟
‫تصادف کردم. یه جنازه رو دستم ‫بود که یهو زنده شد.
‫رئیسم زنگ زده یه تظاهرات رو ‫پوشش بدم. دوربینم رو دزدیدن.
‫دوتا احمق هم دارن ازم اخاذی می‌کنن.
‫این ولگرد با وزیر مملکت در میفته.
‫تازه بنزین‌مون هم داره تموم میشه.
‫شما دیوونه‌ها چرا هنوز همراه من هستین؟
‫از ماشین پیاده شین برین خونه‌تون.
‫خیلی بدشانسم.
‫امروز مهم نیست تیر از کجا پرتاب بشه
‫صاف می‌خوره تو پیشونیِ منِ بدبخت.
‫حالا شلوغش نکن. رانندگیت رو بکن.
‫یه فکری دارم.
‫- پیچ بعدی رو برو دست چپ. ‫- راست.
‫راست نه، چپ.
‫تو گفتی راست
‫من گفتم چپ.
‫ساکت.
‫[مغازه لوازم الکترونیکی و تعمیراتِ سید]
‫اگه امشب بهم مواد نرسه باید ‫ضدعفونی‌کننده با نوشابه بخورم.
‫هوی. زده به سرت؟
‫نباید چیزی به ضدعفونی‌کننده اضافه کنی.
‫نوشابه کار رو خراب می‌کنه. حال نمیده.
‫حالا الان که هیچ‌کدوم رو نداریم.
‫حالت خوبه؟
‫هوی عقل کل، این عموت کجاست؟
‫- عمو؟ ‫- به آقای سید زنگ زدم.
‫داره میاد.
‫خوبی عمو؟
‫هوم؟ اسکوترِ جدیده؟
‫لاله؟
‫- زیاد حرف نمی‌زنه. ‫- درونگراست.
‫اول شما بفرمایید.
‫- بیایین. ‫- بفرمایین.
‫- چرا اینقدر قفل زده؟ ‫- اجی مجی لاترجی.
‫تقریباً تمومه.
‫چهارتا قفل.
‫برین کنار.
‫هنوز هم اقدامات امنیتی رو جدی می‌گیره.
‫اینم از شانسِ ما!
‫دوتا دیگه.
‫یالا عمو! تو می‌تونی!
‫آقای سید، میشه عجله کنی؟
‫وایسا... وایسا.
‫تا سرنوشت اجازه نده به چیزی نمی‌رسی.
‫یعنی چی؟
‫خیلی خب.
‫صبور باشین.
‫الان چی؟
‫حله. حله.
‫- از سر راهش برین کنار. ‫- بذارین رد شه.
‫اول شما.
‫یالا.
‫- مرتیکه داری چیکار می‌کنی؟ ‫- خودتو کنترل کن.
‫- نکن! رفیق، خودتو کنترل کن! ‫- نزن! خودت رو کنترل کن!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- باید ازش دوربین رو بگیریم. نباید بزنیمش.
‫تمومه. تمومه.
‫- بریم. ‫- آروم بگیر.
‫- ما بازش می‌کنیم. ‫- ما بازش می‌کنیم.
‫اول شما بفرمایین آقای سید.
‫- دمتون گرم. ‫- خوش اومدین.
‫یالا.
‫چراغ هم روشن کنیم.
‫صبور باش. الان بهت میده.
‫- ای بابا! ‫- نکن دیگه!
‫نکن! اشکال نداره! اشکال نداره!
‫آقای سید مگه گنجینۀ ‫ملی رو اون تو قایم کردی؟
‫لطفاً زود باش.
‫اگه یه کلید دیگه در بیاره رگ می‌زنم.
‫- رگ کی رو؟ ‫- تو رو.
‫مغزت رو می‌ترکونم، داداش. دهنت رو ببند.
‫پیدا شد. گفتم که. الکی نگران بودی.
‫وای خدایا! ممنونم ازت. ممنونم.
‫- دوسِت دارم. ‫- عمو یه دونه‌ای!
‫- خیلی ممنون آقای سید. ‫- آره.
‫- تو بد دردسری افتاده بودیم. ‫- آره.
‫خدا خیرت بده.
‫راستی من لنی دسوزا ‫هستم، خبرنگار پرونده‌های جنایی
‫خوشوقتم.
‫این چیه؟
‫- نامه عاشقونه. ‫- ده هزار دلار؟
‫زده به سرت؟
‫چرا باید برای پس گرفتنِ ‫دوربینِ خودم پول بدم؟
‫- باهاش حرف بزن رفیق. ‫- آدم منطقی‌ایه.
‫راستش خونه‌ش از اینجا ‫دوره، باید پول بنزینشم بدیم.
‫- مگه با هواپیما اومده؟ ‫- تاک بهش بگو.
‫چرا اون باید به خاطر دزدی ما عذاب بکشه؟
‫- ولی آخه... ‫- اگه عصبانی بشه
‫و در مغازه رو ببنده و بره چی؟ ‫دیگه بعد نگی تقصیر ماست!
‫پس تو پولش رو بده.
‫- پولتون رو میده، عمو. ‫- تیک، تو پولش رو بده.
‫آره تو بده. ایشون پولش رو میدن.
‫- بده دیگه. ‫- وایسا ببینم. دوربین مالِ کیه؟
‫- دقیقاً! ‫- مالِ توئه، درسته؟
‫- حق گفتی. ‫- می‌خوایش؟ دوربینت رو می‌خوای؟
‫- آره. ‫- اگه نمی‌خوای که بریم.
‫- می‌خوامش ولی... ‫- ما رفتیم، عمو سید.
‫- ولی اونا دزدیدنش. ‫- آروم باش.
‫- نکن رفیق! ‫- بیا بریم.
‫- تو که دوربین رو نمی‌خوای. ‫- چرا می‌خوامش. پولشم میدم.
‫- نقد دارم. ‫- صدهزارتا، درسته؟
‫کیف پولم کو؟ کیف پولم...
‫- تو ماشینه. ‫- تو ماشینه؟
‫ببخشید.
‫تاک، یه لقب خوب برای عمو سید بگو.
‫- چی؟ ‫- عمو اسلوموشن؟
‫منم به همین فکر کردم.
‫اگه تنها دوندۀ مسابقه ‫باشه هم بازم آخر میشه!
‫راستش فکر می‌کردم تا صبح اینجا باشیم.
‫دادا! کیف پولت رو پیدا کردی؟
‫ای عوضی‌ها...
‫کیف پولمم با دوربینم دزدیدین، نه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خداحافظ! زودی می‌بینمت!
‫- لنی! بس کن! ‫- ما کیف پول کسی رو نمی‌زنیم.
‫ول کن.
‫چون مردم کارت ادهار توش ‫می‌ذارن و گرفتنشم کار هر کسی نیست!
‫لنی، داداش! ولش کن! ولش کن!
‫ولش کن! می‌میره‌ها.
‫- دزد! ‫- یالا بزنش.
‫- بگو کیف پولم کجاست؟ ‫- ولش کن.
‫یالا. ولش کن. ولش کن رفیق.
‫راست میگه.
‫دیوونه شدی؟
‫نزدیک بود به کشتنش بدی.
‫اگه کیف پولت رو دزدیده ‫بودن نمی‌آوردنت اینجا.
‫- همینو بگو! ‫- دروغ میگن. دزدهای عوضی!
‫- تاک! ‫- پاشو.
‫- پاشو دیگه. ‫- یالا ازم فیلم بگیر.
‫زود باش دیگه.
‫طبیعی بازی می‌کنم. ویدئو بگیر.
‫وای پوجا!
‫چرا ولم کردی؟ پوجا!
‫پوجا برگرد!
‫- الان می‌تونی بزنیش! ‫- برگرد!
‫کات! بازیت عالی بود رفیق!
‫کات کات کات! عالی بود!
‫آقای سید. آقای سید. آقای سید. ‫تو رو خدا.
‫پاشو... پاشو...
‫آقای سید، پول نقد همراهم نیست.
‫ولی این ساعت رو دارم.
‫روکش طلا داره.
‫- هدیۀ زنمه. ‫- می‌خوای بزنیش؟
‫اینو گرو می‌ذارم. فردا برمی‌گردم.
‫لطفاً نفروشش.
‫لطفاً.
‫راست میگه.
‫ممنون عمو سید.
‫ممنون.
‫به زودی می‌بینمت.
‫بالاخره گرفتیش، نه؟
‫- گفتم بهت پیش میده. ‫- بیا ازم فیلم بگیر.
‫عمو سید کارش درسته. ‫[فاقدِ کارت حافظه]
‫ای دغل‌باز!
‫- چی شده؟ ‫- کارت حافظه‌م!
‫دادا! دادا! کجا میری؟
‫باید باتری ساعت رو در می‌آوردی.
‫- عمو سید! ساعتم رو پس بده. ‫- وایسا!
‫کارتِ حافظه‌م!
‫دیگه نمی‌تونم بدوم!
‫- دیگه نمی‌تونم بدوم. ‫- دمپاییم.
‫عمو لطفاً وایسا.
‫- از فردا سیگار رو ترک می‌کنم! ‫- برم بزنمش؟
‫چرا نمی‌دوی خیکی؟
‫اینقدر بدشانسم که
‫اگه امروز یه سنگ پرت کنم سمتِ آسمون
‫میره می‌خوره به یه سیارک و باز ‫برمی‌گرده می‌خوره توی سر خودم.
‫اشکالی نداره
‫اون قول‌هایی که توی زندگی قبلی بهم دادی چی؟
‫سیگارهام کو؟
‫لعنتی! چرا خودم رو توی این هچل انداختم؟
‫سلام.
‫شوتی مرا، دخترکی درمانده.
‫سلام. یه مشکلی برام پیش اومده.
‫ماشینم خراب شد.
‫خبری از تعمیرکار و تاکسی هم نیست.
‫اشکالی نداره تا یه جایی منو برسونید لطفاً؟
‫بفرمایید خانم.
‫لطفاً سوار شین.
‫لطفاً بفرمایین.
‫خوش اومدین!
‫اول ایشون رو برسونیم. باشه اقای راننده؟
‫بریم.
‫- بیا. ‫- ممنونم.
‫نه، نه!
‫شرمنده
‫ماشین پُره. جا نداریم.
‫جا داریم، خانم.
‫در واقع...
‫آدم باید توی قلبش جا داشته باشه!
‫تو رو خدا بفرمایین. می‌رسونیم‌تون.
‫نه، اگه مشکلی هست پس بیخیال.
‫فردا خبرم توی روزنامه چاپ میشه.
‫شبِ تاریک و یه دخترِ تک و تنها...
‫شنیدی؟ آبجی‌مون ترسیده.
‫خانم، من کنارتون می‌مونم.
‫لطفاً بیایین! به حرفاش گوش ندین.
‫- لطفاً سوار شین. ‫- میشه یه لحظه امون بدی؟
‫ببخشید، کجا می‌خواین برین؟
‫و شما؟
‫- تیک. ‫- تاک.
‫چه آدمای عجیبی هستین.
‫اسم‌تون رو می‌پرسم و میگین تیک تاک.
‫نه اشتباه فهمیدین. اسم من تیکه.
‫و چهار میلیون دنبال‌کننده دارم.
‫بنده هم تاک هستم و به زودی سه میلیونی میشم.
‫چه عالی. پس معروفین.
‫- ویدئوهامون معروفه. ‫- همیشه.
‫سریع همه‌جا پخش میشن.
‫وایسا، داری به کی پیام میدی؟
‫داداشم.
‫می‌خوام بهش بگم چندتا آقای ‫متشخص دارن منو می‌رسونن خونه.
‫آقایون متشخص!
‫- راحت باش شوتی. ‫- چیزی نیاز داشتی بهم بگو.
‫قبرستون، رئیس، عمو اسلوموشن، بیمارستان...
‫الان باید بریم پیش پلیس
‫پی بردن به حقیقت مثل آب خوردنه.
‫و به زودی حقیقت برملا میشه.
‫بریم اداره پلیس.
‫هوی! داری چیکار می‌کنی؟
‫خفه شو!
‫اینقدر شر و ور نگو!
‫مخم رو خوردی دیگه.
‫چندبار بهت بگم دست از این کارهات بردار؟
‫می‌خوای رگم رو بزنم و از خونم بخوری؟
‫نه! من خون خوردم.
‫- حالت تهوع بهت دست میده. ‫- حالم بد شد.
‫فکر کردین کجا اومدین؟
‫خوش گذرونی؟
‫چرا وقتی می‌دونستین خودمون ‫کلی بدبختی داریم اینو سوار کردین؟
‫آبجی‌مون ترسیده.
‫آبجی‌مون ترسیده، ترسیده!
‫و برای بار آخر بهت میگم...
‫اونور رو نگاه کن و با چشم‌های خودت ببین.
‫سوپر مارکته.
‫تعطیله. چرا؟
‫چون امشب برق رفته و همه‌جا تعطیله.
‫می‌خوای بریم توش سیگار بدزدیم؟
‫گیرِ یه مشت روانی‌ افتادیم!
‫دارن یه کاری می‌کنن منم قاطی کنم.
‫بسته‌ست دیگه. کجا میری؟
‫میرم دستشویی.
‫میای؟
‫شرمنده.
‫درسته تعطیله
‫ولی ما راهش رو پیدا می‌کنیم!
‫صبر کنین خانم. زودی برمی‌گردیم.
‫بعد از غصه خوشی میاد
‫امشب قراره حال کنیم!
‫اجی مجی لاترجی!
خدای من!
‫دادا!
‫کشوی پول نقد! کشوی پول نقد!
‫اونجا. اونجا. اونجا.
‫دست بجنبون. اگه پلیس ‫بگیرتمون عمو بیچاره‌مون می‌کنه.
‫باشه، تو بازش کن.
‫حله. صبر کن.
‫مرتیکه مگه دیوونه شدی؟
‫بیا پایین!
‫باز شد! باز شد!
‫داداش!
‫دست خالی نباید بریم.
‫بیایین بچه‌ها!
‫لنی کدوم گوریه؟
‫- رفیق، ما رو به کشتن ندی! ‫- باز چی شده؟
‫وای!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫لنی اومد. رفیق! بیا بریم.
‫فرار! فرار! فرار!
‫- کجا رفتین؟ ‫- رفتیم خرید.
‫- صد در صد تخفیف گذاشته بودن! ‫- بریم! بریم! بریم!
‫لعنتی!
‫- چیکار کردین! ‫- برو! راه بیفت!
‫- یالا دیگه! ‫- دیوونه شدین؟
‫رفیق، راه بیفت.
‫- وقت رو تلف نکن. ‫- سوئیچ کو؟
‫بیا.
‫بی‌شرف! سوئیچ ماشین منو می‌دزدی؟
‫راه بیفت دیگه. آره.
‫این مرتیکه کو؟
‫کد 302، بخش شش، از ‫یه سوپرمارکت دزدی شده.
‫فوراً گزارش بدین. هرچه سریع‌تر!
‫جون عمه‌ت راه بیفت. پلیس داره میاد.
‫نه! نه! نه! نمیشه که بذاریمش و بریم.
‫چرا نمیشه؟
‫شماره پلاکم رو حفظه. ‫آخرش من توی دردسر میفتم.
‫بدبخت شدیم.
‫هوی!
‫ولگرد!
‫پاشو! پلیس داره میاد.
‫- پاشو! ‫- به خاطر من برگشتی.
‫- تا منو نجات بدی. ‫- آره.
‫- خداوند از کارِ خوبت خبر داره ‫- شر و ور نگو!
‫حالا دنیا ازت الگو می‌گیره.
‫عجله کن.
‫من چو مین می‌خوام. ‫(رشته فرنگی چینی سرخ شده با مخلفات)
‫راه بیفت!
‫ببخشید! ببخشید!
‫کی به تو گواهینامه داده؟
‫اون ماشین قرمزه، قربان.
‫برو دنبالش.
‫بزنین بریم. سریع‌تر! گاز بده!
‫یالا! سریع‌تر! لنی!
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم. هواپیما که نیست.
‫پرواز کن! گاز بده.
‫- برو راست! برو راست! ‫- نه بن‌بسته!
‫می‌دونم اونجا بن‌بسته.
‫- لنی، گاز بده. ‫- گوش کن لنی!
‫خفه شو! همه خفه شین وگرنه می‌زنم رو ترمز.
‫- ازشون سبقت بگیر. ‫- دارم سعی می‌کنم.
‫لنی، سریعتر برو.
‫- برو چپ. برو چپ. برو چپ. ‫- همه‌تون برین به درک.
‫به منم بده.
‫خانم یواش‌تر! خانم داری چیکار...
‫- نخور بابا! ‫- گاز بده! ازشون سبقت بگیر!
‫بده‌ش به من.
‫- وایسا ببینم. ‫- چی شده؟
‫- چه فکر خوبی! ‫- برو! سریع‌تر!
‫اینکه ساچین تیکاله‌ست قربان.
‫- گاز بده! ‫- یارو دزده. بهش شلیک کنین.
‫این روانی‌ها تو ماشینِ من چیکار می‌کنن؟
‫راننده...
‫راننده وایسا. باید برم دستشویی.
‫زده به سرت؟ پلیس دنبالمونه بعد ‫جنابعالی می‌خوای بری دستشویی؟
‫- راننده! ‫- همین‌جا یه کاریش بکن!
‫هرچی بیشتر با مجرم‌ها زد و خورد داشته باشی
‫احتمال ساختِ فیلم اکشن از زندگیت بیشتره.
‫- جدی؟ ‫- آره، هدف بگیر و شلیک کن.
‫وای!
‫- شلیک نکن! ‫- لنی!
‫- این چه بلایی بود سر خودم آوردم؟
‫تو رو خدا بذارین پیاده شم.
‫- این الان بالا میاره! ‫- تو ماشینِ من نه!
‫اینجا نه! اونجا بالا بیار.
‫بس کن! روی من بالا نیار. حالم بد شد!
‫کارمون ساخته‌ست.
‫- همه‌مون می‌میریم. ‫- نه! نه! نه!
‫ببین کی بهت گفتم! همه‌مون می‌میریم!
‫بذار ببینم الان کجا میرن.
‫بگو سه...
‫سه...
‫- دو. ‫- دو.
‫یک...
‫یک!
‫وای!
‫مرتیکه مگه دیوونه شدی؟
‫- چیکار می‌کنی؟ خل شدی؟ ‫- هوی!
‫تفنگ از کجا آوردی؟
‫بس کن مرتیکه!
‫قربان! قربان، حالتون خوبه؟
‫وای!
‫رفیق داری چیکار می‌کنی؟
‫چه مرگش شده؟
‫چرا داری می‌خندی؟
‫گوشش رو ترکوندم!
‫ببین بی‌خیال تیراندازی شو. ‫همون شر و ور هات رو بگو!
‫کارمون تمومه!
‫نذار فرار کنن!
‫رو مُخت بود، نه؟
‫- نه! ‫- حالا اینو داشته باش!
‫اینو داشته باش!
‫- نکن! ‫- بس کن!
‫وای خدایا! وای خدایا!
‫- تو رو خدا منو پیاده کنین! ‫- عجب دردسری!
‫وایسا! از سمت چپ‌شون سبقت بگیر! ‫داره فرار می‌کنه!
‫- عیسی، دارم میام پیشت! ‫- نه! نه! نه!
‫- رفیق تندتر برو! ‫- عجله کن!
‫می‌خوای من بشینم پشتِ فرمون؟
‫یه میونبر بلدم.
‫مستقیم برو و بپیچ سمت چپ.
‫- نه! نه! نه! اونجا بن‌بسته. ‫- اونجا چیزی نیست!
‫- خفه شین! ‫- گیجم نکنین!
‫- برو سمت چپ. برو سمت چپ! ‫- باشه. باشه.
‫وای خدایا.
‫نه! نه! نه!
‫چه طرز رانندگی کردنه؟!
‫مُردیم؟
‫زنده‌ایم ولی عمو رو از دست دادیم!
‫جدی؟
‫تو رو خدا... تو رو خدا بذارین برم!
‫نمی‌دونستم دون عسگر همراه‌تونه.
‫به کسی نمیگم!
‫من خانواده دارم! تو رو خدا بذارین برم!
‫نگران نباش خانم!
‫- ما هم خانواده داریم. ‫- عسگر کیه؟
‫وایسا ببینم. عسگر دیگه کیه؟
‫- الان ما یه خانواده‌ایم! ‫- تکون بخور!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- یه لحظه گوش کن.
‫- خانم داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هوی!
‫- گوش کن خانم! ‫- هوی!
‫این چه بلایی بود سرِ خودم آوردم؟
‫وایسا ببینم. چیه؟ چی شده؟
‫عسگر کیه؟ چی میگی برای خودت؟
‫اون یه آدم عادی نیست.
‫چهارده ساله گم شده. ‫تحت تعقیب‌ترین خلافکار دنیاست.
‫خلافکارِ خطرناکی که با هفت تیرِ طلاییش ‫صد نفر رو کشته!
‫اون دون عسگره.
‫[روزی روزگاری...]
‫اشتباه شد، رئیس.
‫لطفاً منو ببخشین، رئیس.
‫اشتباه کردم.
‫لطفاً منو ببخشین.
‫همین مرتیکه ولگرد رو میگی؟
‫دوباره سرپا میشم!
‫[یک ماه قبل]
‫♪ چی شده؟ ♪
‫♪ چرا چنین اتفاقی افتاده؟ ♪
‫♪ نمی‌دونم. ♪
‫♪ زندگی شانسیه ♪
‫♪ همین و بس ♪
‫♪ هیچ‌کس نمی‌دونه ♪
‫♪ فردا برات چی توی چنته داره ♪
‫♪ هنوز هم دلیلش رو نمی‌دونم. ♪
‫♪ همه خودشون رو خدا می‌دونن. ♪
‫♪ دوباره سرپا میشم. ♪
‫♪ همه تو این شهر ازم خواهند ترسید ♪
‫♪ من آسمونِ بالا سرتم ♪
‫♪ من زمینِ زیر پات هستم ♪
‫♪ من شعله‌م. من نورم. ♪
‫♪ منم آتشم. ♪
‫♪ هر طور که باشم بازم برمی‌گردم ♪
‫♪ این سرنوشتِ زمانه. ♪
‫♪ قلبم هم اشک می‌ریزه. ♪
‫♪ وقتی این حرف‌ها رو بهت می‌زنم. ♪
‫♪ چی در انتظارمونه؟ ♪
‫♪ کسی نمی‌دونه. ♪
‫♪ با این همه هنوز دلیلش رو نمی‌دونم ♪
‫♪ همه فکر می‌کنن خدا هستن. ♪
‫دادا، این ولگرد واقعاً همون دون عسگره.
‫- چی؟! ‫- یا خدا!
‫به نظرم خودکشی کنیم!
چطوره؟
‫گمونم امشب به خاطر گناه‌هام مجازات میشم.
‫نمیشه همینجا ولش کنیم بریم.
‫- چرا نمیشه؟ ‫-قیافه‌هامون رو دیده.
‫میاد سراغ‌مون
‫و همه‌مون رو می‌کشه؛ پدر و مادرمون، ‫خواهر و برادرهامون، حیوون خونگی‌هامون!
‫خانم ببخشیدها ولی من ‫بیشتر از اینکه بترسم
‫- از حرف‌هاتون خنده‌م می‌گیره! ‫- این چه بلایی بود سرِ خودم آوردم؟
‫- یه فکری دارم! ‫- هوی! خفه شو!
‫برو هفت تیرِ عسگر رو بیار و ‫منو خلاص کن ولی دیگه پیشنهاد نده!
‫- پیشنهادِ خوبیه. ‫- شما دوتا دارین چیکار می‌کنین؟
‫- کلی پول گیرمون میاد، تاک. ‫- پیشنهاد می‌کنم
‫- همه فرار کنیم بریم شهر. ‫- فکر خوبیه.
‫لنی، اگه نقشه‌م نگیره رگمو می‌زنم.
‫آره لنی!
‫آب که از سرگذشت چه یک وجب ‫چه صد وجب!
‫بیا ریسک کنیم.
‫لنی، این یارو بلیطِ لاتاری‌مونه
‫یالا لنی، قبول کن دیگه.
‫موگیل آنا بیشتر از پلیس بهمون پول میده.
‫- راست میگه. ‫- موگیل آنا دیگه کیه؟
‫اینجا کجاست؟
‫چرا ما رو همچین جای خطرناکی آوردی؟
‫چقدر ترسویی تو!
‫مطمئنی نقشه‌ت جواب میده؟
‫دادا! از کلاس دهم به بعد تا ‫حالا تمام نقشه‌هام جواب داده!
‫لنی، به نظر جای خطرناکیه ولی نگران نباش!
‫همه‌چی درست میشه، خب؟
‫حس خوبی به این قضیه ندارم.
‫می‌خوای چیزی بخوری معده‌ت آروم شه؟
‫تاک، اونجا رو! آنا!
‫موگیل آنا
‫دلیلِ سوراخِ وسطِ دونات هندی ‫اینه که اون بهش شلیک کرده!
‫بریم.
‫موگیل آنا!
‫سلام. چطورین؟
‫چه خوشتیپ!
‫اگه راست گفته باشین ‫آنا می‌فرستتون مسقط.
‫خونه و ماشین و زن هم بهتون میده.
‫آنا، مسقط؟
‫شوخی که نمی‌کنی، نه؟
‫هوی! آنا با کسی شوخی نداره!
‫آنا، نگاهش کن. عاشقش میشی!
‫پول و بلیط و ویزا رو بهشون بدین.
‫دیگه اینجا کاری نداریم.
‫سنگینه.
‫چهارده ساله منتظر همچین شبی هستم.
‫منم همینطور.
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫فکر می‌کردم شیری
‫ولی گویا شغالی!
‫مثل بزدل‌ها از شهر فرار کردی!
‫مجبور شدم اوضاعِ اینجا رو ‫سر و سامون بدم.
‫نه، دزدیدیش.
‫مثل یه روباه شهرم رو چپاول کردی.
‫قبلاً توی باغ وحش کار می‌کردن؟
‫کسی چه می‌دونه؟
‫می‌بینم که اون همه بدبختی عوضت نکرده
‫هنوزم حد و حدوت رو نمی‌دونی.
‫و تو هم هنوز خوب بلدی طفره بری.
‫تو مثل برادرم بودی ولی...
‫از پشت بهم خنجر زدی.
‫من از پشت بهت خنجر زدم؟
‫عسگر، تو با طلاها فرار کردی.
‫چطور جرئت می‌کنی به من بگی دزد؟
‫دروغ نگو!
‫دروغ؟
‫تو بعد از اون دزدی من ‫و خانواده‌م رو لو دادی.
‫اینم دروغه؟
‫می‌خواستی همه رو برای ‫خودت برداری. اینم دروغه؟
‫می‌خواستی پلیس منو بگیره.
‫اینم دروغه؟
‫می‌خواستی منو بزنی کنار ‫تا خودت همه کاره بشی.
‫اینم دروغه؟
‫چرا رفتی سراغِ دخترم؟
‫آره، من لوت دادم
‫چون من همۀ بدبختی‌ها رو می‌کشیدم ‫و همه‌چی به اسمِ تو تموم می‌شد.
‫تو فرمانده بودی
‫در حالی که من اونی بودم که ‫دشمن‌هامون رو از پا در می‌آورد.
‫من می‌خواستم دون باشم.
‫همینه.
‫چهارده ساله منتظرم اینو ازت بشنوم.
‫مثل برادرم کوچیکم باهات رفتار ‫می‌کردم ولی فکر می‌کردی نوکرمی.
‫چون ذهنیتت اینه.
‫فقط یه دون توی پونه داریم. اونم عسگره.
‫عسگر بوده...
‫و همیشه عسگر می‌مونه.
‫اگه تو مار کبری باشی من آناکوندام
‫و امروز دخلت رو میارم.
‫لنی!
‫من؟
‫بله؟
‫می‌خوام فردا سرخط خبرها این ‫باشه که دون عسگرِ پونه برگشته.
‫داره چرت و پرت میگه! این‌جوری نیست.
‫- آره، آره. ‫- لنی صرفاً راننده‌مونه.
‫- پنج ساله راننده‌مونه. خیلی وفاداره. ‫- آره. آره.
‫بریم دیگه.
‫ما دیگه میرم. باید بریم صبحونه بخوریم.
‫- میریم رستوران روپش میسال. بهترینه! ‫- آره!
‫- بریم! بریم! بریم! ‫- وایسین!
‫نمی‌خوام ریسک کنم.
‫این حرفایی که شنیدین.
‫اتفاقات امشب.
‫اصلاً اتفاق نیفتادن.
‫- همه‌شون رو بُکُشین! ‫- نه! نه! نه!
‫ببخشید... ببخشید! شلیک نکنین!
‫- نه! ‫- ما که کاری نکردیم!
‫بذار بریم، آنا.
‫تو رو خدا! تو رو خدا! تو رو خدا!
‫میگن وقتی قراره بمیری کلِ ‫زندگیت از جلوی چشم‌هات رد میشه.
‫کجایی؟
‫رفتی تخم‌مرغ بگیری یا به‌جاش مرغ بگیری؟
‫مسخره‌ست.
‫یالا. بگو تفنگ‌هاشون رو بذارن زمین.
‫فیلم هندی نگاه نمی‌کنن؟
‫هوی! بذارش زمین.
‫یالا دیگه!
‫اشتباه کردین منو آوردین اینجا
‫ولی ازتون ممنونم.
‫خیلی‌خب.
‫برین دیگه.
‫برین.
‫لنی!
‫ماشین رو می‌خوام. همراهِ اونا برو.
‫منتظر چی هستی؟
‫نه، دون عسگر!
‫نه!
‫ما با هم اومدیم.
‫پس با هم از اینجا میریم.
‫وایسا! هوی! هوی! هوی!
‫تا حالا آدمی ندیدم اندازۀ تو احمق باشه.
‫چرا؟
‫بلدی شلیک کنی؟
‫نه.
‫- تا حالا تفنگ دستت گرفتی؟ ‫- نه.
‫- از نزدیک دیدی؟ ‫- نه.
‫برای همین میگم احمقی.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫- بگو سه... ‫- سه...
‫- دو... ‫- دو...
‫- یک... ‫- یک...
‫- فرار کنین! فرار کنین.! ‫- چی شد؟
‫دنبالم بیایین. دنبالم بیایین.
‫درست بگیرش. دیوالی مبارک! ‫دیوالی مبارک!
‫یالا. فرار کنین.
‫هوی! دستا بالا!
‫مسخره‌بازی در نیار! نمی‌خوایم ویدئو بگیریم.
‫- برو. ‫- بگیرش. بگیرش.
‫بهش شلیک کن. سریع.
‫بزنش. شلیک کن.
‫دون عسگر...
‫دون عسگر؟
‫هوی...
‫بس کن، حرفه‌ای! چرا به من تیر می‌زنی؟
‫موگیل!
‫- دون عسگر! ‫- ببین کلِ آدمات رو کشتم.
‫- همه‌شونو کشتم. ‫- دون عسگر.
‫موگیل.
‫موگیل!
‫حالا شغال کیه؟ هان؟ بگو ببینم.
‫دون عسگر.
‫تا کی باید نوبتی جونِ همدیگه رو نجات بدیم؟
‫- پاشو. ‫- باشه.
‫آهای!
‫دون عسگر!
‫لطفاً منو ببخش، دون عسگر!
‫دون عسگر! بذار برم!
‫دون عسگر!
‫این دوره و این شهر
‫دیگه متعلق به منه.
‫- دون عسگر! ‫- ولگرد!
‫دون عسگر! دون عسگر!
‫مراقب باش! ولگرد!
‫آهای...
‫اگه امروز بلایی سرم اومد
‫یادتون نره که
‫خونه‌م پشت مسجدِ چن‌تاراست.
‫توی حیاطش
‫زیر درخت
‫سرنوشتم خوابیده.
‫و باید منو هم اونجا خاک کنین.
‫خدایا!
‫تابوتم رو مثل زندگیم تنگ و خفه نسازین
‫که اگه پام رو دراز کردم دردم نیاد.
‫دون عسگر!
‫- دون عسگر! ‫-دون عسگر!
‫- دون عسگر! ‫- دون عسگر! دون عسگر!
‫لطفاً منو ببخش، دون عسگر!
‫لطفاً منو ببخش.
‫دون عسگر!
‫مطمئن باشین آخرین آرزوتون رو ‫برآورده می‌کنم.
‫مطمئن باشین.
‫هان؟
‫آقای ایکس. رازش رو ‫پایانِ فیلم برملا می‌کنیم.
‫نه آقا! لطفاً نه!
‫جناب! خیلی تاریک بود! هیچی نمی‌دیدم.
‫از قصد بهتون نزدم. بخدا قسم.
‫کلی پول دارم. کلی جواهرات دارم!
‫همه رو میدم بهت! همه‌ش واسه شما.
‫داره گولت می‌زنه. حتی کیف ‫پولشم همراهش نیست. برو بابا!
‫- نه، همراهمه! همراهمه! ‫- بِکُشش! بِکُشش! بِکُشش!
‫- بِکُشش. ‫- بزنش.
‫- خلاصش کن. خسته شدیم. ‫- نه! نه! تو رو خدا!
‫تو رو خدا! نه! نه!
‫بزنش دیگه!
این دیگه کیه؟
‫هان؟
‫لنی دکاستا!
‫همین‌جور پشتِ هم شخصیتِ ‫جدید به فیلم اضافه میشه.
‫میگن حضور افتخاریه و از پول خبری نیست.
‫آره!
‫شوتی، بیا اینجا. نگران نباش. هواتو دارم.
‫- کیف خودمه. پول‌هام! ‫- هوی... پول خودمه.
‫چه خبره اینجا؟
‫خب لنی دکاستا...
‫دسوزا هستم.
‫باشه. شرمنده. دسوزا.
‫شب سختی رو گذروندی شیطون، مگه نه؟
‫آهای، داداشِ کوچیکِ شوتی خانوم...
‫تو کی هستی؟
‫- هوی! ‫- جلو نیا. جلو نیا.
‫تو کی هستی؟
‫من کارآگاه آروینم.
‫زنت روشنی منو استخدام کرده...
‫تا گیرت بندازم.
‫چی؟
‫[دیروز]
‫[ساعت 11:35 ظهر]
‫کارآگاه خصوصی آروین داسگوتا هستم.
‫روشنی‌ام، چه خبرها؟
‫خانم الان مدتیه شوهرتون رو تعقیب می‌کنم.
‫چقدر هم گوگولی و خوشتیپه.
‫اینقدر آدمِ خوبیه که تا حالا دوبار ‫به زور منو از خیابون رد کرده.
‫عادت بدی نداره.
‫نه اهلِ مواده، نه اهل خوشگذرونی.
‫بچۀ خوب و سر‌به‌راهیه.
‫گندش بزنن.
‫راستش کارآگاه...
‫میشه کمکم کنین؟ بین خودمونم بمونه.
‫حتماً خانم دکاستا.
‫بذارین برم سر اصل مطلب.
‫می‌خوام از لنی طلاق بگیرم.
‫و برای این
‫ازتون می‌خوام اثبات کنین ‫با یه زنِ دیگه در ارتباطه
‫تا بتونم نفقه‌م رو بگیرم و ‫شما هم در ازاش پولدار بشی.
‫خب حاضری انجامش بدی؟
‫من همیشه می‌گردم توی اینترنت و ‫دربارۀ مشتری‌هام اطلاعات کسب می‌کنم.
‫تا بفهمم می‌تونن پولم رو بدن یا نه.
‫زنت اینقدر آدم کثیفیه که...
‫که...
‫شوینده.
‫آره. که هیچ شوینده‌ای نمی‌تونه ‫چرک و کثافتش رو بشوره.
‫لنی دکاستا، هیچ میدونی زنت چه کارایی میکنه
‫یه وقتایی.
‫خودت ببین.
‫- پینکی، میشه کمکم کنی؟ ‫- پینکی؟
‫- حتماً. ‫- عجب غافلگیریِ وحشتناکی!
‫لنی... خودت رو آماده کن دادا.
‫زنت آدمِ درستی نیست.
‫اسمش سونام گپوتا بود؟
‫آره، همین.
‫همیشه میای اینجا؟
‫- آره. ‫- پس دفعۀ دیگه با من بیا.
‫♪ فقط وقتی تو پیشمی خوشحالم ♪
‫♪ وقتی تو پیشمی... ♪
‫عزیزم!
‫چیزی انداختی؟
‫آره، عزیزم. آسیاب از دستم افتاد.
‫دارم برات ساندویچ چاتنی درست می‌کنم.
‫آهان.
‫زود بیا.
‫الان میام.
‫پات چی شده؟
‫پام؟ توی تاریکی لیز خوردم و پیچ خورد.
‫- لنی، لنی... ‫- چیزی نیست رفیق.
‫فقط یه روز بده، زندگیِ بدی نیست.
‫لنی، قوی باش.
‫هی... چی؟
‫بدشانسی تو خونشه.
‫روشنی، چرا این کار رو باهام کردی؟
‫عشق بچگیم و دوست بچگیم بهم نارو زدن.
‫یه شبه همه‌چیز رو باختم.
‫کارم رو، زندگی مشترک رو، ‫دوستم رو، آبروم رو... همه‌چیزم رو!
‫متأسفانه آدم خوبی از آب در اومدی...
‫برای همین پینکی رو مجبور کردم...
‫چی؟!
‫تا کمکم کنه.
‫پس منم مجبور شدم ازش کمک بگیرم.
‫آروین!
‫تو آروینی، درسته؟
‫آره. بشین.
‫آقای سالونکه گفت بیام ببینمت.
‫شنیدم خوانندۀ خوبی هستی.
‫ولی بازیگری هم بلدی؟
‫کارِ هرروزمه.
‫بگو ببینم باید چیکار کنم؟
‫خب یه خانمی هست...
‫که می‌خواد از شوهرش جدا بشه.
‫باید شوهرش رو گیر بندازی.
‫فقط باید گولش بزنی و بِکِشونیس توی تله.
‫یعنی چه جوری؟
‫یعنی... یعنی...
‫هوی! پات رو از گلیمت درازتر نکن.
‫- مرتیکه عوضی. ‫- من که کاری نکردم.
‫یه جیغ بزنم همه می‌ریزن اینجا.
‫شرمنده. واقعاً شرمنده‌م. ببخشید خانم.
‫خب حالا به نظرت بازیگر خوبی هستم؟
‫عجب!
‫باید بری تئاتر بازی کنی.
‫خیله‌خب، حالا هر چی.
‫چقدر پول میدی؟
‫ده هزارتا الان میدم. بیست هزارتا ‫بعد از انجام کار.
‫پونزده‌تا عکس می‌خوام.
‫من نقشه رو می‌ریزم و تو فقط انجامش بده.
‫قبوله؟
‫باشه.
‫- پیش‌پرداخت رو بده. ‫- پینکی
‫- چه بازیِ خوبی! ‫- عالی بودی!
‫مرسی.
‫بیاریمش توی ویدئوهامون؟
‫خب جناب خبرنگار و متخصصِ عملیات مخفی
‫که امروز روزِ بدشانسیته.
‫امشب همه‌چیز رو عوض می‌کنه.
‫تازه من شاهد همه‌چیز بودم.
‫خب؟
‫بعد از اینکه برق رفت، تو به ‫دزدهایی که بهشون زدی کمک نکردی
‫و جعبه سیاه‌شون رو ازشون دزدیدی.
‫کی دیدت؟
‫من.
‫کی دید اون مردِ بیهوش رو دفن کردی؟
‫من.
‫همراه اون خلافکارِ تحت تعقیب، عسگر ‫کل شب خلاف کردی.
‫کی دیدتون؟
‫من.
‫کی کارتِ حافظۀ دوربینت رو از سید خرید؟
‫من.
‫کی پینکی رو سر راهت گذاشت؟
‫من.
‫تا بتونم موقعیت جعبه رو ردیابی کنم.
‫فکر کردی برادرزادۀ شوماخری؟ ‫(برین سمت چپ.)
‫کی از شر پلیس خلاص شد؟
‫من.
‫اینا رو به پلیس بگم، میفتی زندان.
‫برای سر عسگر جایزۀ یک میلیونی گذاشتن.
‫زنده یا مُرده‌ش رو می‌خوان. ‫من اون جایزه رو می‌برم.
‫ما می‌بریم.
‫البته! البته!
‫ما جایزه رو می‌گیریم، ‫اینم مجازات میشه.
‫نکن، دادا. زن و بچه داره.
‫در واقع زنش رو که از ‫دست داد و بچه هم نداره...
‫چی؟
‫آره، تک و تنهاست. بهش رحم کن.
‫- التماست می‌کنم. ‫- خفه شین.
‫شماها هم باهاش میرین زندون.
‫ اینفلوئنسرهای دوزاری! دزدها!
‫- دلم! ‫- شکست!
‫- پینکی، چطور می‌تونی... ‫- بس کن!
‫جلو نیایین.
‫بخواین زرنگ‌بازی در بیارین کارتون تمومه.
‫حالا هم هر سه‌تاتون ‫دست‌هاتون رو ببرین بالا. یالا.
‫دست‌ها بالا.
‫سوئیچ ماشینت رو رد کن بیاد.
‫آروم.
‫حالا بلیط یه میلیون دلاری ‫لاتاری رو بذارین توی ماشین.
‫یالا! عجله کنین!
‫برین!
‫لنیِ خائن! ای عوضی.
‫تمام شب یه صندوقچه گنج رو ‫توی صندوق عقب قایم کرده بود.
‫اصلاً یه کلمه هم بهمون نگفت.
‫آره. نگران نباش. کوتاه نمی‌آییم.
‫فقط وایسا و ببین. نابودش می‌کنم.
‫پینکی...
‫بریم؟
‫خداحافظ بدبخت‌ها!
‫- پینکی... ‫- دزدهای آشغال! تکون نخورین!
‫میشه یکم هم از پول به ما ‫بدین؟ تو رو خدا! خیلی بی‌پولیم.
‫- پینکی می‌خوایم دنبال‌کننده بخریم. ‫- شب‌مون رو الکی از دست دادیم...
‫- آقا، لطفاً گوش کنین... ‫- دست‌ها بالا.
‫- پینکی، سعی کن درک کنی. خیلی بی‌پولیم. ‫- جلو نیایین.
‫تو رو خدا. تو رو خدا، آقا.
‫بریم! بریم! بریم!
‫چه شبی شد امشب!
‫خواهرِ کورم و مادرِ بیوه‌م...
‫مرتیکه عوضی.
‫تو از همه‌مون متقلب‌تری.
‫حقته.
‫هوم.
‫به‌خاطرِ حریص بودنِ ‫جنابعالی همه‌چیز رو باختیم.
‫باید امروز می‌مُردم.
‫دادا، این اطراف جایی ‫برای خودکشی سراغ نداری؟
‫خیلی بدشانسه. اگه بره دریا هم ‫دریا خشک میشه.
‫رفتن دیگه!
‫دست‌هاتو بیار پایین.
‫حرکات کششی انجام بده. ‫این‌جوری.
‫- این‌جوری! ‫- دارین چیکار می‌کنین؟
‫ببین، تو داشتی با سوخت ذخیره ‫رانندگی می‌کردی.
‫بنزین داره تموم میشه.
‫این چهارمین باره که دارم ‫بهتون میگم بنزین داره تموم میشه.
‫بعداً نگین نگفتی.
‫نهایتاً بتونه دو کیلومتر دیگه بره.
‫خب که چی؟
‫بزنین بریم!
‫برو بریم!
‫بدو!
‫وایسین منم بیام. منم میام.
‫اونجان!
‫ماشینم.
‫بیا بریم. باید دنبال‌کننده بخریم.
‫آهای! بگیرش! داری چیکار می‌کنی؟
‫چطوری؟
‫بگیرش وگرنه فرار می‌کنه.
‫یه تارِ مو از سرش کم بشه، ‫بیچاره‌ت می‌کنم.
‫ولم کن!
‫- هوی! ‫- لعنتی!
‫من که کاریت نداشتم، چرا زدی؟
‫- ببخشید، ترسیده بودم. ‫- تو هم بزن تو گوشش!
‫خجالت نکش، دادا.
‫دیگه نمی‌خواد نگرانِ زنت باشی.
‫بگیرش وگرنه فرار می‌کنه.
‫- لنی! ‫- شرمنده!
‫- آخ! ‫- لنی!
‫احمق!
‫نه...
‫ببخشید! ببخشید! ببخشید!
‫تقصیر من نبود.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بیارش پایین. بیارش پایین.
‫ماشین رو نگه دار!
‫پینکی، منو ببخش.
‫پاشو، ولگرد.
‫فقط تو رانندگی بلدی.
‫ما رانندگی بلد نیستیم.
‫ماشین رو نگه دار.
‫لنی... لطفاً منو ببخش.
‫لطفاً... این کار رو نکن داداش.
‫اینجا آخر خطه!
‫نه لنی! نه!
‫- تاک! تاک! تاک! ‫- وایساد! ماشین وایساد.
‫بیا بیرون. زود باش.
‫کمک کن.
‫تاک! تاک! حالت خوبه؟ خوبی؟
‫- داداش، من خوبم. ‫- تاک! خوبی دیگه؟
‫گفتم خوبم.
‫بیا بریم ببینیم چی شد. باید کمکش کنیم.
‫بیا بریم!
‫لنی!
‫لنی، دادا حالت خوبه؟
‫- خوبی؟ ‫- بیایین از اینجا بریم. بریم.
‫بریم.
‫- رفیق، ماشینم کو؟ ‫- اونجا.
‫- یالا.
‫یالا. عجله کن. یالا، بیا بریم.
‫برش دار.
‫برندش رو می‌شنای؟ برندِ خوبیه.
‫پیشت باشه. می‌تونی به ‫دوست‌هاتم بدی.
‫[فرمت کارت حافظه. تمام اطلاعات حذف میشه.]
‫آهای!
‫چه مرگش شده؟
‫دنبال چی می‌گرده؟
‫لنی؟
‫این چیه لنی؟
‫عملیات مخفی علیه پاتیل.
‫- میشه بریم؟ ‫- آره، بریم.
‫بریم.
‫یالا!
‫از یه زاویۀ دیگه بزن.
‫- باز شد! باز شد! ‫- بسه. باز شد!
‫کافیه. می‌شکنه‌ها.
‫ایول! موفق شدیم.
‫بده بیاد! دمتون گرم!
‫ایول دارین.
‫سرنوشت‌مون امشب عوض میشه.
‫نقشه با موفقیت اجرا شد!
‫ایول!
‫دیگه میلیونر شدیم.
‫احسنت!
‫هوی، بطری رو انداختی.
‫- هفت تیر؟ ‫- چی؟
‫زرنگ‌بازی در بیاری می‌کشمت.
‫نمی‌تونی همه‌ش رو برداری.
‫خوب گوش کن.
‫مسخره بازی در نیار و تفنگ رو بده به من.
‫بهتون شلیک نمی‌کنم.
‫به هر حال که همه‌تون در نهایت می‌میرین.
‫- چه مزخرفاتی! ‫- توی نوشیدنی‌تون سم ریختم!
‫بهت رحم نمی‌کنیم.
‫- سمی بود. ‫- خائن.
‫حمله کنین پسرا.
‫به اون عوضی‌ها رحم نکنین.
‫بازی دیگه تمومه.
‫♪ - دلباختگانِ پنهان عشق ♪ ‫- این دیگه چیه؟
‫پس پول‌ها کو؟
‫♪ سایۀ عشق ♪
‫- دیشب واسه این اینقدر دردسر کشیدیم؟ ‫- ♪ باید بهشت رو زیر پا داشته باشن ♪
‫- باید توش پول باشه. ‫♪ - دلباختگانِ پنهان عشق ♪
‫♪ زیر سایۀ عشق راه‌تون رو ادامه بدین ♪
‫♪ بهشت زیر پاتونه، فقط ادامه بدین. ♪
‫♪ زیر سایۀ عشق راه‌تون رو ادامه بدین. ♪
‫ببینین، زندگی من که روی هواست.
‫ولی نباید وقتتون رو تلف کنین.
‫من این پول رو نمی‌خوام.
‫پول رو بردارین و فکر ‫کنین یه شبه پولدار شدین.
‫و اگه میشه اتفاقات دیشب رو ‫فراموش کنین لطفاً.
‫قبوله؟
‫لنی، فکر می‌کردم خیلی حقه‌بازی...
‫ولی صرفاً احمقی.
‫قبوله. قبوله.
‫میگما، حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫کاری هم مونده بکنم؟
‫به قولی که به دون عسگر دادم عمل ‫می‌کنم و برمی‌گردم سر زندگی قبلیم.
‫از صفر شروع کردیم و الان... آره!
‫توش پوله‌ها!
‫پرتش نکن.
‫- یک، دو، سه، چهار... ‫- من دیگه میرم.
‫برام دعا کنین.
‫مراقب خودت باش، دادا!
‫گوش کن، دفعۀ دیگه وقتی ‫برق قطع شد نرو دنبالِ تخم‌مرغ!
‫حله.
‫داداش...
‫این‌ها رو چیکار کنیم؟
‫یالا دون عسگر. وقتشه آخرین ‫خواسته‌ت رو برآورده کنم.
‫وای!
‫دون عسگر، عجب آدم آب‌زیرکاهی هستی.
‫اگه زنده بودی...
‫تمام دنیا رو به پات می‌ریختم!
‫- مرسی! ‫- آهای!
‫بگیرینش. اون عوضی رو بگیرین.
‫بگیرینش.
‫دون عسگر!
‫دون عسگر، لطفاً اگه تونستی منو ببخش!
‫باشه؟ شرمنده.
‫شرمنده.
‫خدا رحمتت کنه.
‫برو برو برو لنی! فرار کن!
‫فرار کن!
‫بگیرینش! بگیرینش!
‫گم شو! بزن به چاک!
‫لنی!
‫کجا بودی؟
‫ما خیلی نگرانت بودیم.
‫ما؟
‫دادا، کجا رفته بودی؟
‫این چه سر و وضعیه؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبی لنی؟
‫خدا رو شکر برگشتی. خیلی نگرانت بودیم.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫من خبر نداشتم. روشنی بهم زنگ زد.
‫حالش خوبه؟
‫عزیزم، خوبی؟
‫آره.
‫سه...
‫دو...
‫یک...
‫بوم!
‫چی؟
‫مثل همیشه دیر کرده.
‫میشه یه بار دیگه امتحان کنیم لطفاً؟
‫سه...
‫دو...
‫یک...
‫بوم!
‫بگیرش!
‫- بگیرش! ‫- اینا کی هستن؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ولم کن!
‫راوی ساکسنا.
‫- دستم رو ول کن. ‫- روشنی دسوزا.
‫- شما بازداشتین. ‫- چی؟
‫باید برای زنم و دوستم پاپوش درست کنی ‫و دستگیرشون کنی.
‫مهماتِ دزدیده شده رو توی ماشین ‫راوی به عنوانِ مدرک ارائه می‌کنی.
‫باید طولانی‌ترین حبسِ ممکن رو بهشون بدن.
‫این کار رو بکن فرمانده
‫تا منم این کارت حافظه رو نابود کنم.
‫یه محموله اسلحه توی ماشینت پیدا کردیم.
‫- چی؟ ‫- سلاح‌های نظامیِ ثبت‌شده‌ای هستن که
‫یه ماه پیش از کشمیر دزدیده شدن.
‫و شما به دلیل ارتباط ‫مداوم، همدست ایشون هستین.
‫ولی مدرکتون کو؟
‫- مدرک؟ ‫- آره، مدرک.
‫اثرانگشتت رو پیدا کردیم.
‫- چه مزخرفاتی! ‫- حتماً سوءتفاهمی شده قربان.
قربان، من روزنامه‌نگارم نه تروریست!
‫لنی! یه چیزی بگو!
‫منم زنِ یه روزنامه‌نگارم. ‫چرا پای منو می‌کشونین وسط؟
‫- لنی، یه چیزی بگو. ‫- این حرف‌ها رو توی دادگاه بزن.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- بلندش کنین. یالا. ببرینش.
ببرینش توی ماشین.
‫- حکم دارین؟ ‫- حکم؟
‫آره، حکم هم بهت نشون میدم. برو!
‫بیارینش.
‫قربان، من بی‌گناهم! ولم کنین. ‫تو رو خدا، قربان!
‫بیارینش. یالا.
‫یه کاری بکن. چرا همین‌جور وایسادی؟
‫کمک!
‫صبر کنین خانم. میشه یه لحظه صبر کنین؟
‫یه زندگیِ جدید در انتظارته.
‫بیا. برات خوش‌شانسی میاره.
‫لعنتی، ناسلامتی من زنتم. کمکم کن.
‫آره. آره، می‌تونم کمکت کنم.
‫- یه لحظه! ‫- کجا میری؟
‫عزیزم، کمکم کن.
‫تو رو خدا!
‫روشنی، تو زندون خیلی تاریکه.
‫از نور درونیت استفاده کن.
‫باشه؟
‫اونجا هر چقدر خواستی ‫نون و تخم مرغ بخور!
‫لنی!
‫دون عسگر!
‫امیدوارم توی بهشت به آرامش رسیده باشی.
‫خدا رحمتت کنه، دون عسگر.
‫خدا بیامرزتت.
‫من زمانم.
‫و هر از گاهی میام و ...
‫[ادامه دارد...]
‫صبر کنین، رفقا.
‫مگه نگفتیم
‫آخر فیلم تمام رازها رو برملا می‌کنیم؟
‫خب الان رسیدیم به پایانِ فیلم.
‫[پریروز]
می‌دونی یه آدمکشِ روانیه؟
‫میگن اگه خودشم اشتباه کنه ‫می‌زنه انگشت‌هاش رو قطع می‌کنه.
‫آقای گاکواد بهم گفت، یه آدمکشِ حرفه‌ایه.
‫تحت‌تعقیب‌ترنیه.
‫پناه بر خدا.
‫شایعاتی درباره‌ت شنیده بودم
‫ولی الان دیگه متقاعد شدم.
‫هدف لنی دسوزاست.
‫خبرنگار عملیاتِ مخفی.
‫پول رو می‌زنم به حسابت.
‫می‌خوام یه تیر خالی کنی توی سرش.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»