‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: محمد مسعودی
‫[سوال: راه ساده‌ای واسه مُردن هست؟]
‫[جواب: پریدن از بالای ساختمون؟]
‫[بیمارستان دانشگاه کینکی]
‫چه رنگ‌های قشنگی.
‫منظورم مدادها بود.
‫مداد رنگی‌های فابر کستل عالی هستن، نه؟
‫می‌خواستم بخرم ولی خیلی گرونه.
‫شنیدم شاگال یا یه همچین کسی ‫ازشون استفاده می‌کرد.
‫گوک.
‫ها؟
‫ون گوک از این مدادها استفاده می‌کرد.
‫چی می‌کشی؟
‫بهشت.
‫بهشت؟ جدی؟
‫جایی که به زودی میرم.
‫تو چی؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ها؟
‫می‌خواستی از روی نرده بپری پایین؟
‫نه.
‫فقط...
‫شوخی کردم.
‫اومدی دیدن کسی؟
‫آره، دوستم.
‫هی، راستی، به نظرم اون خنده‌دار نبود.
‫- نباید در مورد رفتن به بهشت شوخی کنی. ‫- ولی حقیقت داره.
‫آره.
‫به زودی می‌میرم.
‫شش ماه دیگه.
‫یه بیماری نادر دارم که از هر چند صد هزار نفر
‫فقط یه نفر می‌گیره.
‫یه چیز مادرزادی.
‫اوه، متوجهم.
‫متوجهم.
‫حتی شوکه نشدی؟
‫ها؟
‫هممم.
‫خب، هی...
‫نمی‌ترسی؟
‫از چی؟
‫از مرگ.
‫به نظر نمیاد ترسیده باشی.
‫نمی‌ترسم.
‫مدتی میشه می‌دونم ‫که زمان زیادی برام نمونده.
‫فقط ویو رو از اون بالا تصور کن.
‫باید از این پایین و توی بیمارستان بودن بهتر باشه.
‫بهشت جای خوبیه.
‫گمونم بی‌صبرانه منتظرشم.
‫[سوال: اگه می‌دونستی به زودی ‫قراره بمیری، چیکار می‌کردی؟]
‫آکیتو!
‫اگه عجله نکنی و زود غذات رو نخوری دیرت میشه!
‫شانس زیادی نداری، نه؟
‫یعنی میگم، تو توی جذب بدشانسی حرفه‌ای هستی.
‫ناتسومی...
‫اگه پالت جدید می‌خوای، می‌تونیم برات بگیریم.
‫نیازی نیست.
‫پول الکی اسراف میشه.
‫به جاش واسه ناتسومی ‫اون چوب لاکراس جدیدی که می‌خواست رو بخرین.
‫چی؟ بی‌خیال! کراکس پرو؟
‫خیلی خب، بچه‌ها.
‫به نظرم دیگه همه تقریبا تموم هستن، ‫پس بیاین جواب‌ها رو مرور کنیم.
‫"حرفه‌ای در جذب بدشانسی."
‫حق با اونه.
‫امروز قراره از این فرمول استفاده کنیم...
‫هایاساکا،
‫باید آثار هنریت رو بدی.
‫[نمایشگاه آثار هنری]
‫دستاورد مهمی میشه
‫اگه یکی از دانش‌آموزان‌مون ‫جایزه‌ی بهترین تازه‌وارد نیکا رو بگیره.
‫بسیار خب.
‫و به همین سادگی، ورود به نمایشگاه آثار هنری نیکا
‫تبدیل به مهم‌ترین جاه‌طلبی من شد.
‫از طریق قدرت هنر، ‫می‌تونم مسیرم رو به آینده هموار کنم.
‫یا اینطور فکر می‌کردم.
‫توموری بدخیم؟
‫خیلی رایج نیست که تومور توی قلب شکل بگیره،
‫ولی امکانش هست.
‫در موارد خیلی خاص تومور در قلب شکل می‌گیره.
‫- توی قلبم تومور پیدا کردن. ‫- متاسفانه‌...
‫- و گفتن یه سال دیگه عمر می‌کنم. ‫- مدت زیادی زمان نداری.
‫بستگی داره گسترش پیدا کنه یا نه،
‫ولی به نظرم حدودا یه سال دیگه زنده‌ای.
‫چند روز طول کشید، نه، یه هفته،
‫تا اینکه تونستم قضیه رو هضم ‌کنم.
‫[نمایشگاه آثار هنری نیکا]
‫بهشت جای خوبیه.
‫بی‌صبرانه منتظرشم.
‫چطور ممکنه اون بی‌صبرانه منتظرش باشه؟
‫باید می‌فهمیدم.
‫[بیمارستان دانشگاه کینکی]
‫کاش می‌شد یه بار دیگه ببینمش که ازش بپرسم،
‫به نظرم اون وقت حالم یه خرده بهتر می‌شد.
‫من از مردن می‌ترسم.
‫ولی اون بی‌صبرانه منتظرشه.
‫دکتر کیکوچی به ایستگاه پرستاری.
‫بیا تو.
‫[هارونا ساکورای]
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫من دنبال یه مدل واسه نقاشی بودم.
‫دوستی ندارم که بیاد دیدنم.
‫خب تو هارونا ساکورای هستی؟ درسته؟
‫والدینم اینو انتخاب کردن چون ‫هارو یعنی بهار، من فصل بهار به دنیا اومدم.
‫ساده‌ست، نه؟
‫اسم من آکیتوئه.
‫آکیتو هایاساکا.
‫آکیه چون توی پاییز به دنیا اومدم.
‫- چند سالته؟ ‫- هفده.
‫اوه، وای، منم همینطور.
‫چه تصادفی.
‫می‌تونی اونجا بشینی.
‫خیلی خب.
‫خب، آکیتو،
‫تو هم نقاشی می‌کشی؟
‫ها؟
‫به خاطر ماجرای فابر کستل میگم.
‫- من توی یه انجمن هنری هستم. ‫- می‌دونستم.
‫ولی اخیرا خیلی تنبلی می‌کنم.
‫ولی امیدواری به دانشگاه هنر بری.
‫در آینده می‌خوای چیکار کنی؟
‫هنرمند بشی، نه؟
‫البته، آینده.
‫خب، آرزوهات، چیزی که بهش تبدیل میشی.
‫- راستش... ‫- دانشگاه هنر، عالیه.
‫آره، منم خیلی دلم می‌خواست برم.
‫و جایزه‌ای در نمایشگاه آثار هنری نیکا ببرم.
‫می‌خوام آثارم رو بدم، فقط...
‫اونقدر زنده نمی‌مونم که ‫یه چیز خیلی خفن طراحی کنم.
‫می‌دونم!
‫می‌سپرمش به تو.
‫چطوره تو بری دانشگاه هنر و جایزه رو ببری؟
‫امکان نداره بتونم بهش بگم.
‫عیبی نداره اینو ببینم؟
‫باشه.
‫اینا رو ببین! خانم ساکورای، خیلی کارت خوبه.
‫کلاس رفتی؟
‫نه.
‫حتی یه موزه‌ی هنر واقعی هم نرفتم.
‫جدی؟
‫- و می‌تونی بهم بگی هارونا. ‫- ها؟
‫خب، هارونا...
‫از کجا یاد گرفتی اینجوری نقاشی کنی؟
‫خب، به خاطر اینه که
‫تنها جاییه که آزادی رو حس می‌کنم.
‫وقتی نقاشی می‌کشم،
‫انگار زمان و مکان دیگه موانع بزرگی نیستن.
‫محشره.
‫می‌تونم با نقاشی بیماریم رو دور کنم ‫و به هر جا می‌خوام پرواز کنم.
‫اگه چیزی اذیتت می‌کنه،
‫می‌تونم با نقاشی از بین ببرمش.
‫این مجسمه
‫همونه که نزدیک راهنمایی اوباست؟
‫آره، من اونجا می‌رفتم.
‫به نحوی اصلا اونجا نبودم.
‫من قبلا زیاد با دوچرخه از اونجا رد می‌شدم.
‫به نظرم یکی از دانش‌آموزان ‫انجمن هنریم هم اونجا می‌رفت.
‫تاکادا. آره.
‫اوه، جدی؟
‫خب، می‌دونی
‫مدرسه‌ی ابتدایی صفحه‌ی قبلش کجاست؟
‫این دوستته؟
‫آره، یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫اون شخص دوستم بود، آره.
‫"بود"؟
‫هارونا، وقت سُرمته.
‫خیلی خب.
‫شرمنده.
‫- مشکلی نیست. ‫- این دوستته؟
‫- آره. ‫- عجب تغییری.
‫گمونم من دیگه برم.
‫همم.
‫راستی،
‫عیبی نداره دوباره بیام؟
‫دلم می‌خواد...
‫بازم نقاشی‌هات رو ببینم.
‫باشه.
‫می‌تونی بازم بیای.
‫ولی به جاش باید یه هدیه بیاری.
‫هدیه؟
‫آره، یه نگاره واسه نقاشی.
‫من از کشیدن چیزهای اینجا خسته شدم.
‫باشه، حله.
‫گمونم بعدا می‌بینمت. ‫روز خوبی داشته باشی.
‫باشه، خداحافظ.
‫کلاس امروز تمومه.
‫اعضای کمیته‌ی فرهنگی ‫بعد از کلاس به اتاق دبیران بیان.
‫- متوجه شدین؟ ‫- بله، آقا.
‫بله، آقا.
‫ببخشید.
‫آکیتو!
‫امروز هم به انجمن هنری نمیری؟
‫به نظرم دیگه انجمن هنری نرم. ازش خسته شدم.
‫دیگه نمیری؟ صبر کن، چی؟
‫نمایشگاه آثار هنری نیکا چی؟ ‫خیلی هیجان‌زده بودی.
‫آره، نیکا...
‫- چطورین، بچه‌ها؟ ‫- هی، چه خبرها؟
‫از وقتی با دوچرخه اون اتفاق برات افتاد، فرق کردی.
‫اوه، نه، نه.
‫- زانوت بهتر شده. ‫- شوتا!
‫بسه! و هی! چی شده؟
‫ببخشید. اتوبوسم داره میاد.
‫ایستگاه بعدی بیمارستان دانشگاه.
‫بیمارستان دانشگاه.
‫برای گلفروشی بل فیور اینجا پیاده شوید.
‫گلفروشی بل فیور.
‫- ممنون! ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫دنبال چیز خاصی هستی؟
‫- ها؟ ‫- هدیه‌ای برای دوستت؟
‫نه.
‫به نظر یه خرده استرس داری.
‫می‌خوام برم دیدن دوستم بیمارستان.
‫گلدون پیشنهاد نمیدم.
‫میگن گلدون بدشانسی میاره
‫چون ریشه‌های گلش یه خرده بیماری دارن.
‫هی، خب،
‫یه همچین چیزی چطوره؟
‫وای، آره. چه همه رنگ.
‫انگار نقاشی شدن.
‫اونا ژربرا هستن. دو هزار مدل دارن.
‫دو هزار؟
‫هر کدوم معنای متفاوتی دارن.
‫ولی مهم نیست چه نوعی انتخاب کنی،
‫هیچ کدوم مفهوم منفی ندارن.
‫از این جهت گل نادریه.
‫و چون خیلی رنگارنگ هستن، ‫واقعا جو رو شاد می‌کنن.
‫واسه ملاقات بیمارستان عالی هستن.
‫خیلی خب، پس ۴ تا می‌برم.
‫اوه، نه! ۵ تا لطفا.
‫چه رنگی؟
‫صورتی به نظرم.
‫گل صورتی نشون از قدردانی میده.
‫خوبه؟
‫خب، نارنجی نشون از چیه؟
‫تحمل و ذهن باز.
‫و زرد؟
‫خب، زرد نشونه‌ی زیباییه.
‫سفید یعنی خلوص و آبی...
‫و محض اطلاع، ژربرا کلا نشون از امید داره.
‫- همه‌شون. ‫- اوه، آره، اون!
‫پنج رنگ متفاوت چطوره؟
‫[هارونا ساکورای]
‫خانم هارونا؟
‫هارونا، می‌تونم بیام داخل؟
‫بدون اجازه نیا تو.
‫اه...
‫متاسفم.
‫اومدی توی اتاق یه خانم، متوجه نیستی؟
‫شرمنده. ولی اگه دردی رو دوا می‌کنه،
‫اینا رو آوردم.
‫اوه، گل؟
‫ژربرا.
‫ممنون.
‫قشنگه.
‫من عاشق گل‌های ژربرا هستم. خیلی خوشگلن.
‫بهم گفتن اینا نشون از امید میدن.
‫خانم گلفروش اینا رو پیشنهاد کرد.
‫"امید"، ها؟
‫اشتباه از من بود.
‫منظوری نداشتم.
‫چیزی نیست. نگران نباش.
‫به نظرم کلمه‌ی بیماری
‫واقعا یه کلمه‌ی جادوییه.
‫هر کسی که ازش خوشت نمیاد،
‫کلمه‌ی بیماری رو که بگی، ‫سه سوته پا به فرار میذاره، به همین راحتی.
‫فقط یه نفر هست که ‫این کلمه‌ی جادویی روش جواب نمیده.
‫ها؟
‫هممم.
‫می‌خوای بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
‫هممم.
‫اوه...
‫دوست جدید داری؟
‫آره. روی پشت‌ بوم با هم آشنا شدیم. این آکیتوئه.
‫پاییز به دنیا اومده.
‫در آینده قراره برنده‌ی جایزه‌ی نیکا بشه.
‫آها.
‫خب، متاسفم که مزاحم‌تون شدم،
‫ولی هارونا باید واسه معاینه‌‌اش بره.
‫اوه، آره.
‫متاسفم.
‫عیبی نداره‌.
‫میشه بار بعدی نوشیدنی بخوریم؟
‫می‌بینمت.
‫صبر کن،
‫اگه عیبی نداره، لطفا
‫بازم بیا اینجا دیدن‌مون.
‫حتما.
‫که اینطور.
‫هارونا نمی‌تونه مثل من بره بیرون آدم‌ها رو ببینه،
‫حتی اگه خودش می‌خواست.
‫تنها کاری که می‌تونه بکنه ‫اینه که منتظر باشه یکی بیاد.
‫[کیه که کلمه‌ی جادویی روش تاثیر نداره؟]
‫اون یارو یه دوست بود، آره.
‫[انجمن هنری]
‫هایاساکا؟
‫شنیدم می‌خوای کنار بکشی.
‫آره.
‫هممم...
‫پس می‌خوای فرار کنی.
‫خب، حالا هر چی.
‫هی، تاکادا.
‫تو راهنمایی اوبا می‌رفتی، نه؟
‫آره، واسه چی؟
‫هارونا ساکورای رو یادته؟
‫اه...
‫به نظرم اون مریض بود.
‫خیلی درست یادم نمیاد.
‫کسی بود که باهاش صمیمی باشه؟
‫- دوستانی داشت؟ ‫- دوست؟
‫می‌دونی، اون اصلا خیلی مدرسه نمیومد.
‫ولی به نظرم
‫دیدم چند باری با اون دختره میورا بگرده.
‫میورا؟
‫همون که هم‌کلاسی منه.
‫میورا، ها؟ منظورت...
‫هی، چی می‌خوای؟
‫و تو کی هستی؟
‫هایاساکا. من از اون کلاسی هستم که...
‫چرا اینقدر آدم عجیبی هستی؟
‫ها؟ ولی...
‫علاقه‌ای ندارم، رفیق.
‫باورم نمیشه بعضی پسرها ‫اینجوری می‌خوان مخ بزنن.
‫- بریم، آیاکا. ‫- آره.
‫قضیه این نیست.
‫می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫ها؟
‫پس چرا با این شروع نکردی؟
‫چرا همش مثل آدم‌های عجیب رفتار می‌کنی؟ ‫سوالت رو بپرس.
‫تو احیانا هارونا ساکورای رو می‌شناسی؟
‫شنیدم شما دو تا با هم صمیمی بودین.
‫شرمنده. شما برین.
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب‌.
‫هارونا رو از کجا می‌شناسی، ها؟
‫اوه، می‌دونی...
‫اون یکیه که... می‌شناسمش.
‫باهاش تاب بازی کردی؟
‫یا وقتی بچه بودین،
‫با هارونا گربه پیدا کردین؟
‫آها. پس اون دوباره بیمارستانه.
‫انگار این دفعه زیاد اونجا بوده.
‫ولی ظاهرا فقط منم که میرم ملاقاتش.
‫و به نظرم اگه یکی دیگه بره ملاقاتش ‫اون خیلی خوشحال میشه، می‌دونی؟
‫پس سعی داری دل اونو به دست بیاری.
‫نه، بحث این نیست!
‫فقط... می‌خوام کمک کنم.
‫آکیتو هستی، نه؟
‫من قصد ندارم برم دیدن هارونا.
‫از وقتی اومدم دبیرستان دیگه اونو ندیدم.
‫و به نظرم دیگه با هم دوست نیستیم.
‫فکر نکنم اونم از دیدنم خیلی خوشحال بشه.
‫واسه همینه که دوستی نداری!
‫من برگشتم.
‫آره، خوبه، برگشتی.
‫کجا رفته بودی؟
‫خرید.
‫شنیدم قرار نیست انجمن هنری بری.
‫اری اومد.‌ اون نگرانته.
‫اوه، جدی؟
‫هممم....
‫باید باهاش در این مورد صحبت کنی.
‫در چه موردی؟
‫می‌دونی، اگه اری الان کنارت بود خیالم راحت‌تر بود.
‫- مطمئنم تو و... ‫- ربطی به اون نداره.
‫و به هر حال نمی‌خوام مزاحمش بشم.
‫اوه، بگو ببینم! چی شده؟
‫دست رد به سینه‌ی آکیتو زدن!
‫تو هیچ دغدغه‌ای نداری، نه؟
‫حسودیم میشه.
‫فقط تمرکزت رو روی لاکراس نذار. ‫حتما درس هم بخون.
‫آکیتو، میشه حرف بزنیم؟
‫ها؟
‫اه...
‫چطوره تعطیلات بعدی ‫همگی بریم سفر خانوادگی؟
‫مدتی میشه نرفتیم.
‫- سفر؟ ‫- آره.
‫گفتی دلت می‌خواد وقتی گواهینامه گرفتی
‫یه سفر بری جاهای دیدنی ژاپن رو نقاشی بکشی.
‫من‌ گفتم؟
‫تمام ژاپن شاید یه خرده سخت باشه، ‫ولی می‌تونیم تلاش‌مون رو بکنیم.
‫ناتسومی میگه اونم‌ می‌خواد بیاد. ‫با هم میریم.
‫من راحتم. شما برین.
‫مطمئنم فقط توی راه زحمت درست می‌کنم.
‫تو اصلا واسه ما زحمتی نیستی.
‫می‌تونی خودخواه هم باشی.
‫تو قلب و روحت رو به هنرت اختصاص دادی.
‫مطمئنم خیلی کارها می‌تونی انجام...
‫کاری نیست.
‫به هر حال خیلی زنده نمی‌مونم که چیزی یادم بمونه.
‫متاسفم.
‫حرف‌هات تموم شد؟
‫سه هفته پشت سر هم اومدی ملاقاتم. ‫این رکورد محسوب میشه. آفرین.
‫خیلی ممنون.
‫واقعا فکر نمی‌کردم اینقدر بیای ملاقاتم.
‫و گل‌ها واقعا نظرم رو جلب کرد.
‫بیا این دفعه یه هفته زنده بمونیم، خب؟
‫تو می‌تونی.
‫- ماکو! ‫- ماکو!
‫چطوری؟
‫- اوه، سلام، دخترها. ‫- اوضاع در چه حاله؟
‫- روبه‌راهی؟ ‫- اوه، خدای من.
‫- چطوری؟ ‫- به نظر دردناک میاد.
‫فقط به خاطر اینه که یونا منو انداخت.
‫می‌خوای برگردیم اتاق؟
‫چون این سروصدا یه خرده روی مخه.
‫هممم.
‫هارونا، کسی هست که ‫دلت بخواد بیاد ملاقاتت؟
‫همم...
‫اون دختره که گفتی قبلا باهاش دوست بودی چی؟
‫دلم می‌خواد
‫بابام رو ببینم.
‫بابات؟
‫اون نمیاد ملاقاتت؟
‫پنج ساله منو ندیده.
‫می‌خوام ازش معذرت‌خواهی کنم.
‫معذرت‌خواهی؟
‫اون همیشه از کار و زندگیش می‌زد
‫که منو خوشحال کنه.
‫وقتی بیمارستان بستری شدم، ‫هر چقدر هم که کار می‌کرد،
‫به محض اینکه کارش تموم می‌شد سریع میومد اینجا.
‫ولی اون یه جورایی اهل و در و بیرون بود.
‫همیشه امیدوار بود بچه‌ای داشته باشه ‫که باهاش بره کمپ بزنه
‫یا بره ساحل شنا.
‫ولی خیلی نتونستیم با هم تفریحی بکنیم.
‫پس من...
‫می‌خوام بابت این بدن ضعیفم ازش عذرخواهی کنم.
‫می‌خوام بگم متاسفم ‫که نتونستم دختر سالم‌تری باشم.
‫بفرما.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ببخشید.
‫شما گفتی سرپرستاری، نه؟
‫می‌خواستم راجع به خانواده‌ی اون بدونم.
‫خانواده‌اش؟
‫خب، آخه
‫هیچ وقت ندیدم اونا بیان ملاقات هارونا.
‫راستش مطمئن نیستم چرا. ‫اون نمی‌تونه پدرش رو ببینه؟
‫نمی‌خوام فضولی کنم،
‫ولی بیمارستان می‌تونه ‫با پدر هارونا تماس بگیره؟
‫می‌تونین این کار رو بکنین؟
‫یعنی میگم...
‫حتی اگه بتونه با مادرش حرف بزنه عالیه.
‫میشه بار بعدی که
‫اون اومد به من بگین؟
‫مادرش اینجاست.
‫ها؟
‫جلوت وایستاده.
‫من مامان هارونا هستم.
‫متاسفم.
‫نمی‌دونستم.
‫خیلی متاسفم.
‫من فقط سعی دارم منضبط بمونم،
‫تمرکزم رو روی کارم حفظ کنم.
‫راستش خیلی ممنونم دوباره اومدی.
‫اونقدر خوشحال شدم ‫که می‌خوام بغلت کنم.
‫در مورد پدرش...
‫متاسفم.
‫حتی اگه می‌خواستم هم
‫نمی‌تونستم باهاش تماس بگیرم.
‫ها؟
‫اون توی یه تصادف فوت شد.
‫اون روز...
‫دکتر بهمون چراغ سبز نشون داد...
‫چند تا چیز دیگه.
‫...و اون دو تا راهی ساحل شدن.
‫خیلی خب، همه چی ردیفه.
‫خیلی خب.
‫- ما دیگه میریم. ‫- مراقب خودتون باشین.
‫حتما.
‫خیلی خب، بریم.
‫ولی هارونا...
‫به خاطر باباش نگفت که حالش بده.
‫هارونا؟ هی! هارونا!
‫هارونا! هی!
‫خوبی؟ هارونا! هی!
‫- خیلی خب، بیاین بلند کنیم. خوبی؟ ‫- با شماره‌ی ۳.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫خوبی؟
‫اون فکر می‌کنه
‫همش تقصیر اونه.
‫ناراحته که زنده مونده
‫و می‌خواد دوباره هر چه سریع‌تر باباش رو ببینه.
‫اون مدت زیادی از دنیا دور بوده.
‫ولی تو دوباره در دنیا رو براش باز کردی،
‫حتی اگه مدت کوتاهی باشه.
‫اگه مزاحمتی واسه درس و مشقت ایجاد نمیشه،
‫لطفا باهاش دوست بمون.
‫[عمل برداشتن تومور قلبی]
‫[مورد ۱: تومور قلبی ابتدایی]
‫ممنون.
‫نمی‌دونم اگه بهش گفته نمی‌شد
‫بازم
‫روال عادی زندگیش رو طی می‌کرد
‫و لبخند می‌زد یا نه.
‫اوه، آره، این...
‫این چیزیه که همش تو فکرشم.
‫شکی نیست
‫که اون شادتر می‌بود
‫اگه نمی‌دونست.
‫ولی گمونم
‫حداقل آماده‌ست.
‫می‌تونه از زمانی که داره استفاده کنه
‫چون می‌دونه.
‫ولی قضیه اینه که ‫هیچ کس نمی‌دونه جواب چیه.
‫چای خوبیه.
‫[به سمت ایستگاه گاکوئنتوشی]
‫اه!
‫اتوبوسم!
‫- لعنتی! ‫- دوباره واسه تمرین صبح دیرت شده؟
‫اه!
‫- چی؟ ‫- صبح به خیر.
‫مرد، کارم زاره. ‫باید واسه تمرین صبح می‌رفتم.
‫آره. خب.
‫ببین کی اینجاست! آقای ژربرا.
‫میشه ۵ تا دیگه از همون گل‌های خوشگل لطف کنی؟
‫وای، لابد طرف خیلی خاصه
‫که می‌خوای مدرسه رو بپیچونی و بری دیدنش.
‫نه، همچین چیزی نیست.
‫فقط یه بنده خداییه که می‌شناسم.
‫خب، من یه گل ششمی هم پیشنهاد می‌کنم.
‫مهمون من، خب؟
‫- نه، نه، ولی... ‫- چیزی نیست، نگران نباش.
‫وقتی تعداد گل ژربرا فرق کنه ‫مفهومش هم دستخوش تغییر میشه.
‫شش گل ژربرا یعنی...
‫دلم برات غنج میره.
‫اوه، یکی دیگه هم اینجاست.
‫جدی؟
‫اوه...
‫اون یه دونه اضافه بهم داد،
‫یه گل رایگان، چون مشتری ثابتم.
‫خب، عالیه.
‫حس می‌کنم خیلی خوش‌شانسم ‫که این گل‌های قشنگ رو هدیه گرفتم.
‫کاش می‌شد فریزشون کنم ‫و تا ابد نگه‌شون دارم.
‫اوه، آره! ببین.
‫مامانم یه چیزی برام آورده.
‫اینو برام گرفته.
‫نمی‌دونستم سرپرستار ‫مامانت هم هست.
‫آره.
‫انگار خیلی چیزها بهت گفته. متاسفم.
‫مشکلی نیست.
‫می‌خوام شروع کنم توی فضای مجازی پست بذارم ‫وقتی یه خرده توی این کار بهتر شدم.
‫نظرت چیه؟ و صادق باش. ‫می‌دونم که عالی نیست.
‫تو فیلم گرفتی، می‌دونی.
‫ها؟
‫بله، این اثر هنریه. ‫اون عکس‌های دیگه‌ای که گرفتم چی؟
‫این سلفیه؟
‫صبر کن، خواهشا اونو نبین!
‫ها؟
‫اه...
‫من میرم و...
‫اینا رو میذارم توی گلدون.
‫هممم.
‫[خوش آمدید]
‫آکیتو،
‫خوشحالم اومدی دیدنم، ‫ولی کار دیگه‌ای نداری؟
‫ها؟
‫دوستی نداری؟
‫اینجوری نیست دوستی نداشته باشم، ‫ولی دوستان زیادی ندارم.
‫از کسی خوشت نمیاد؟
‫اینجوری نیست که از کسی خوشم نیاد، ‫بیشتر میشه گفت توی این فازها نیستم.
‫یعنی چی؟
‫خب،
‫دوست خیلی صمیمی چی؟
‫نه راستش.
‫اری هست، ولی از دوران کودکی با هم دوستیم.
‫و شوتا هم هست.
‫پس یک طرفه‌ست؟
‫اه!
‫پس واسه همین اون روز روی پشت بوم بودی.
‫تو چی، هارونا؟
‫از کسی خوشت میاد؟
‫ها؟
‫یعنی میگم، کسی هست که...
‫دلت پیشش گیر باشه یا...
‫عاشق شده باشی؟
‫ترسناکه.
‫عشق با محدودیت زمانی.
‫ها؟
‫چیزی که می‌دونی قبل از شروع، تموم میشه.
‫چیزی که تو داری به نظر قشنگه.
‫عشق یک طرفه یا نه، حداقل آینده‌ای داری.
‫نه، ندارم.
‫هیچ آینده‌ای ندارم.
‫باید بهت بگم...
‫باید عمر طولانی‌ای بکنی ‫و هرگز تسلیم نشی.
‫هرگز عشق رو بی‌خیال نشو.
‫می‌خوام از بهشت نگاهت کنم
‫و ببینم پیر که میشی چه جوری میشی ‫و خانواده‌ات چه جوری میشن.
‫عاشق چه کسی میشی.
‫زندگی طولانی و شادی داشته باش.
‫آرزوی من اینه.
‫میشه آرزوم رو برآورده کنی؟
‫تصمیم گرفتم در مورد بیماریم بهش نگم.
‫هر روز میام.
‫ها؟
‫هر روز میام.
‫هممم.
‫باشه پس.
‫پس من منتظرت می‌مونم.
‫اگه می‌دونستی قراره به زودی بمیری، چیکار می‌کردی؟
‫جوابم به این سوال:
‫از زمانی که داشتم واسه اون استفاده می‌کردم.
‫[ساعت چند میای؟]
‫[بعد از زنگ ششم، شاید بتونم بیام.]
‫[اه.]
‫[مامان، یه پتو بیار.]
‫[اشتباه فرستادی، خخخخ.]
‫آکیتو!
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫خدای من، خیلی آویزونی، شوتا. خیلی بچه‌ای!
‫یکشنبه همگی بریم سینما؟
‫هر چی تو بگی، ها؟
‫خیلی خب، پس بریم. خب؟
‫باشه. باشه.
‫خواهر کوچیکم گاهی اوقات خیلی نامرده.
‫اون همیشه بهم میگه با بدشانسی متولد شدم.
‫جدی؟
‫آره، دوست‌هام، اری و شوتا هم منو دست میندازن.
‫اری باهوشه.
‫اون از دبستان تا دبیرستان
‫نماینده‌ی شورای دانش‌آموزی بوده.
‫و شوتا فوتبالیست خیلی خوبیه.
‫بازم سلام.
‫- پنج تا می‌خوای؟ ‫- لطفا.
‫می‌دونی چیه؟ شش تا بده.
‫دیگه نزدیک تعطیلات تابستونه. ‫برنامه‌ی خاصی نداری؟
‫مریض بودن تعطیلات تابستون سرش نمیشه.
‫ولی واقعا کاش می‌تونستم یه جایی برم.
‫خیلی متاسفم.
‫من...
‫اوه!
‫آتیش‌بازی چی!
‫چی؟
‫از اینجا میشه
‫کل فستیوال آتیش‌بازی رو دید.
‫اولین بار نمی‌دونستم قراره آتیش‌بازی کنن.
‫یه صدای خیلی بلند اومد.
‫اونقدر ترسیدم که رفتم زیر پتو قایم شدم.
‫بعد یه کوچولو بیرون رو نگاه کردم، ‫تا جای اقیانوس آتیش‌بازی بود.
‫محشر بود.
‫واقعا باید می‌دیدی.
‫ولی اینکه تنهایی از اینجا نگاهش کردم یه جورایی...
‫یه خرده ترسناک بود.
‫بیا امسال با هم تماشا کنیم.
‫می‌خوای؟
‫اوهوم.
‫جدی؟
‫خیلی خب‌.
‫قول بده.
‫پس حله دیگه.
‫وای، صبر کن!
‫- دستت رو باز کن. ‫- چرا؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫- هی! ‫- چیزی نیست!
‫لعنتی. باید برم.
‫برنامه‌ای داری؟
‫آره.
‫سینما. مجبورم کردن برم.
‫خب، با دوستت از مدرسه‌ات؟
‫آره.
‫هممم...
‫قراره؟
‫عالیه.
‫اوه، نه. قرار کجا بوده!
‫پس دیگه بهتره بری.
‫سلام منو برسون.
‫به زودی برمی‌گردم.
‫هی، آتیش‌بازی بیستم آگوسته.
‫[بیستم آگوست]
‫می‌بینمت.
‫تو از اونایی هستی که ‫از تبلیغات خوش‌شون میاد؟
‫- نه، واقعا خوشم نمیاد. ‫- آکیتو! اینجا!
‫- شرمنده، بچه‌ها. ‫- اون اومد.
‫دیر اومدی.
‫- پف فیل با توئه. ‫- صبر کن، چی؟
‫و نوشیدنی ترکیبی بگیر، مرد.
‫خیلی خب، باشه.
‫آیاکا میورا.
‫شایعه شده تو اونو دعوت کردی بیرون.
‫نه خیر.
‫شوخی کردم.
‫یالا، بریم.
‫- نوشابه‌ی رژیمی لطفا. ‫- خیلی خب.
‫- هی، آکیتو، بریم. ‫- از اون واسه من لطفا.
‫- از این طرف! ‫- خیلی خب.
‫من می‌خوام بعدش یه فیلم اکشن ببینم.
‫[پیام از هارونا]
‫به موقع رسیدی سینما؟
‫من یه عروسک ترو ترو بوزو درست کردم.
‫امیدوارم واسه آتیش‌بازی هوا خوب باشه.
‫- خوبی؟ ‫- خوبی؟
‫آکیتو!
‫آکیتو؟!
‫یه نفر زنگ بزنه آمبولانس!
‫آکیتو!
‫آکیتو.
‫مامان، به نظرم آکیتو...
‫آکیتو، صدام رو می‌شنوی، عزیزم؟
‫باید استراحت کنی.
‫توی سالن سینما بی‌هوش شدی.
‫اری آوردت بیمارستان.
‫یه هفته‌ای میشه اینجایی.
‫چی؟
‫به خاطر تپش قلب نامنظم بی‌هوش شدی.
‫عمل جراحی انجام دادن ‫و توی قلبت یه دستگاهی گذاشتن.
‫گفتن مدتی طول می‌کشه بهبود پیدا کنی.
‫حداقل کل تعطیلات تابستون.
‫امروز چندمه؟
‫چی؟
‫امروز چه تاریخیه؟
‫بیستم آگوست.
‫نه.
‫[بیمارستان دانشگاه کینکی]
‫سلام، چه خبرها؟
‫هیچ کدوم از پیام‌هام رو نخوندی.
‫من کلی عروسک ترو ترو بوزو درست کردم. ‫اتفاقی افتاده؟
‫می‌خوای مدتی از هم دور باشیم؟
‫با دوستت برنامه داری؟
‫[تماس ورودی از هارونا]
‫سلام.
‫سلام، هارونا.
‫من زدم زیر قول‌مون.
‫نیومدم. متاسفم.
‫و متاسفم جواب پیام‌هات رو ندادم.
‫خوشحالم اینو می‌شنوم. ‫نگران بودم نکنه ازم متنفر شدی.
‫راستش دلیلی داره که بهت پیام ندادم.
‫عیبی نداره. به خاطر اریه، نه؟
‫ها؟
‫مطمئنم شما توی تعطیلات تابستون حسابی مشغولین.
‫خوشحالم رابطه‌تون جواب داده.
‫به عنوان دوستت، برات خوشحالم.
‫یادته چی گفتم؟
‫بی‌صبرانه منتظرم از بهشت تو رو تماشا کنم
‫که شاد و خوشحالی.
‫اون قضیه‌ی آتیش‌بازی چیزی نیست.
‫متاسفم.
‫یه خرده دیگه باهام حرف بزن.
‫فعلا قطع نکن.
‫قطع نمی‌کنم.
‫نه تا وقتی آتیش‌بازی تموم بشه.
‫نمی‌دونم دوباره این آتیش‌بازی قشنگ رو می‌بینم یا نه.
‫این حرف رو نزن.
‫هنوز زمانت تموم نشده.
‫سال آینده دوباره تماشا می‌کنیم.
‫خیلی وقت پیش بهم گفتن ‫فقط ۶ ماه دیگه زنده می‌مونم.
‫تو می‌تونی!
‫من سرچ کردم،
‫و خیلی‌ها هستن که ‫از مدت زمان پیش‌بینی‌شده بیشتر عمر کردن.
‫بعضی‌ها بیش از ۱۰ سال عمر کردن.
‫یعنی میگم، شاید اصلا اشتباه تشخیص دادن.
‫پس...
‫بیا کریسمس رو جشن بگیریم،
‫سال‌های جدید!
‫بیا واسه تولد ۱۸ سالگیت جشن بگیریم.
‫آوریله، نه؟
‫اوهوم.
‫آکیتو؟
‫راستش...
‫ببین، من...
‫راستش...
‫من واقعا...
‫چی؟ چیزی گفتی؟
‫نه.
‫انگار...
‫آتیش‌بازی تموم شد.
‫چرا بهمون نگفتی؟
‫اگه بهتون می‌گفتم، انگار مراسم ختمم بود.
‫نمی‌خواستم...
‫شما رو ناراحت کنم.
‫کاری کنم اوقات شما هم تلخ بشه.
‫یعنی میگم، حتی اگه می‌گفتی، ‫می‌دونم کاری از ما ساخته نبود.
‫به هر حال من...
‫کاش بهمون می‌گفتی.
‫دوست‌ها واسه همین روزها هستن.
‫متاسفم.
‫ممنون.
‫می‌تونی برگردی مدرسه؟
‫آره.
‫گفتن بعد از تابستون می‌تونم، پس ترم بعد.
‫آکیتو؟
‫واقعا شوکه‌کننده‌ست.
‫خواهش می‌کنم، میشه...
‫میشه چیزی به هارونا نگی؟
‫وقتی بهم گفتن زمان زیادی ندارم، ‫ترسیدم، ولی بعدش...
‫اون بهم دلیلی واسه زنده بودن داد.
‫یه چیزی بهم داد که بهش بچسبم.
‫متاسفم که دلیلی خودخواهانه‌ست.
‫ولی می‌خوام اون الان از زمانش لذت ببره، ‫به جای اینکه...
‫بی‌صبرانه منتظر...
‫بهشت باشه.
‫من فقط می‌خواستم ما...
‫مثل نوجوون‌های عادی از زندگی لذت ببریم.
‫آره، منم همینطور.
‫ممکنه منم توی حالت انکار باشم.
‫ها؟
‫این کار کردن من در اینجا
‫صرفا برام یه راه گریزه.
‫منم باید
‫با واقعیت روبه‌رو بشم.
‫چیزی رو فراموش نکردی؟
‫خیلی خب.
‫باید با واقعیت روبه‌رو بشم.
‫تا هارونا بتونه از حال لذت ببره.
‫دیگه نمی‌خوام برم مدرسه.
‫منم همینطور.
‫آیاکا، اوه خدای من، ناخن‌هات خیلی خوشگل شده.
‫جدی؟ آره؟
‫- دختر... واقعا، آره. ‫- آره، به نظرم.
‫- شوکه شدم. ‫- حق با توئه.
‫ولی با مشاور شغلیم ملاقات کردم.
‫میگه به نظرش باید ناخن‌کار بشم.
‫پس من اولین مشتریت میشم.
‫اوه، آره، و منم دومین مشتریت میشم.
‫ها؟
‫اون...؟
‫چی؟
‫بریم دیدن هارونا.
‫صبر کن!
‫چی؟
‫هی! هی!
‫ولم کن!
‫هی، مرد! دیوونه شدی؟ ولم کن!
‫آکیتو، جدی جدی دیوونه شدی! ‫به هارونا علاقه‌مند شدی یا چی؟
‫چون اگه علاقه‌مند شدی، ‫اون به روانی‌ها علاقه‌ای نداره.
‫گوش کن.
‫اون خیلی زمان براش نمونده.
‫سه ماه دیگه زنده می‌مونه.
‫حتی اگه اصلا اونقدر زنده بمونه.
‫وای، اومدی.
‫آره، و متاسفم.
‫بهونه‌ای ندارم و می‌دونم متاسف بودن کافی نیست.
‫می‌دونم هیچ بهونه‌ای موجه نیست،
‫ولی امروز یکی دیگه رو با خودم آوردم.
‫آیا.
‫پارسال دوست امسال آشنا.
‫متاسفم.
‫جدی میگم.
‫نه.
‫اونی که متاسفه منم.
‫اوه خدا، متاسفم...
‫اینقدر طول کشید بیام دیدنت.
‫متاسفم، هارونا.
‫من یه سری حرف‌های بدی زدم.
‫نه.
‫اشتباه از من بود.
‫حقیقت نداره، نه؟
‫تو نباید بمیری.
‫نمیذارم بمیری.
‫متاسفم.
‫حتی اگه معذرت‌خواهی کنی، نمی‌بخشمت.
‫هرگز.
‫ازت تشکر نمی‌کنم.
‫هممم.
‫من و هارونا از کلاس دوم با هم دوست شدیم.
‫عمرا منو بگیری!
‫همه می‌گفتن، "اون دختر مریضه."
‫و ازش دوری می‌کردن.
‫نمی‌خوای اونجا بازی کنی؟
‫من نباید بدو بدو کنم.
‫هممم...
‫بیا ببینیم کی با تاب می‌تونه بالاتر بره!
‫برو بریم!
‫هی، هارونا، تو هم تاب بخور.
‫من اصلا نمی‌ترسیدم،
‫پس رک و پوست‌کنده ازش در مورد بیماریش پرسیدم.
‫عجیبه، ولی خیلی زود با هم جفت‌وجور شدیم.
‫من بهترین دوستش بودم،
‫و اونم بهترین دوست من بود.
‫خیلی بانمکه.
‫تو می‌تونی مامان جدیدش باشی!
‫ولی وقتی راهنمایی رو شروع کردیم، ‫اون هنوزم خیلی روزها مدرسه نمیومد.
‫بدون اینکه متوجه بشیم ‫کم کم از هم فاصله گرفتیم.
‫روز فارغ التحصیلی دیگه تیر خلاص بود.
‫اون نتونست به مراسم فارغ التحصیلی خودش بیاد.
‫تادا!
‫نظرت چیه؟ برات مدرک فارغ التحصیلی درست کردم.
‫[تبریک! بیا دوست بمونیم!]
‫تسلیم نشو، هارونا. بیا با هم بریم دبیرستان.
‫آموزش از راه دور هم دارن، می‌دونی.
‫این یه جور شوخیه؟
‫چی شده؟ خوشت نیومد، هارونا؟
‫مدرک فارغ التحصیلی دستی؟ ‫واقعا فکر کردی همچین چیزی می‌خوام؟
‫خدای من. حالا دیگه معلمم شدی؟
‫نه، چی؟ واسه چی همچین چیزی میگی؟
‫حتی واسه اینکه اینو برات درست کنم ‫به کلوپ گروه فارغ التحصیلیم نرفتم.
‫ما دوستیم. می‌خوام باهات فارغ التحصیل بشم...
‫ما دوست نیستیم.
‫از وقتی بچه بودیم،
‫هیچ وقت فکر نکردم من و تو دوستیم.
‫فقط...
‫فقط می‌خواستم جای تو باشم.
‫ولی غیرممکنه.
‫نمی‌تونم جای تو باشم.
‫دیگه نمی‌خوام جای تو باشم.
‫به نظرم وقتشه که دیگه...
‫هممم...
‫از هم فاصله بگیریم.
‫دیگه نیا اینجا.
‫چی داری میگی؟
‫فکر می‌کردم ما بهترین دوستان هم هستیم.
‫واسه همینه که دوستی نداری!
‫باشه! خداحافظ!
‫و همین بود.
‫شاید فقط داشته تمام تلاشش رو می‌کرده ‫که فراموشت کنه.
‫مثلا می‌دونسته که زمان زیادی براش نمونده ‫و نمی‌خواسته تو رو هم توی غمش گرفتار کنه.
‫[تبریک، هارونا!]
‫خداحافظ.
‫درک می‌کنم که آدم بخواد ‫از دوستانش فاصله بگیره.
‫این...
‫نظر منه.
‫آکیتو، یه دقیقه وقت داری؟
‫می‌خواستم قبل اینکه
‫مدرسه دوباره شروع بشه ‫در مورد یه چیز مهم باهات حرف بزنم.
‫خب، اون جراحی مهمی که ‫در موردش گفتم رو یادته؟
‫خب، دکتر کیکوچی همه جا جستجو کرده
‫و یه دکتر معرکه پیدا کرده ‫که تو رو بهش معرفی می‌کنه.
‫[بقا از تومورهای قلبی لاعلاج]
‫متوجهم، ولی اون گفت
‫این فقط مدتی عمرم رو بیشتر می‌کنه، نه؟
‫ولی آکیتو، فکر نمی‌کنی ارزش امتحان کردن رو داره؟
‫چون اگه عمل موفقیت‌آمیز باشه، ‫می‌تونی توی نمایشگاه آثار هنری نیکا شرکت کنی.
‫ولی ۳ ماه نباید بری مدرسه.
‫سه ماه؟
‫نمی‌تونم.
‫متاسفم.
‫نمی‌تونم عمل کنم.
‫خیلی خب.
‫متاسفم که اصرار کردم.
‫شاید بیشتر به خاطر...
‫خودم بود تا به خاطر تو.
‫دکتر تاناکا لطفا به ایستگاه پرستاری.
‫بیا تو.
‫تنهایی؟
‫خدا رو شکر.
‫نذارین من مزاحم‌تون بشم.
‫و تو اینجایی... دوباره!
‫تو هر روز میومدی، مگه نه؟
‫ببین کی داره میگه! ‫تویی که همش موی دماغی.
‫تو هم فرقی نداری.
‫اگه می‌خوای اینجا بمونی، ‫حداقل سعی کن سرگرم‌کننده باشی.
‫تو همه چی رو گنده می‌کنی.
‫تو کی هستی، رودن؟
‫هارونا دوست داره من اینجا باشم.
‫حداقل من اینجا نمیام که ‫مثل تو دائم مزاحم هارونا بشم.
‫من مزاحمش نیستم.
‫آره، خب، به نظرم شما دو تا خیلی به هم میاین.
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫شوخیت گرفته؟
‫من به خل‌وچل‌هایی مثل اون علاقه ندارم. عمرا.
‫اون سینگله، می‌دونی، آکیتو.
‫هارونا!
‫چی؟
‫آره، یه مدته دنبال این داستان‌ها نیستم ‫چون مردها واقعا مزخرفن، می‌دونی.
‫خب؟ به چی می‌خندی، آکیتو؟
‫چطوره با یکی از اون ‫شخصیت‌های کارتونیت قرار بذاری؟
‫من الان خیلی تمرکزم روی عشق نیست.
‫این عالیه.
‫گمونم مدرسه اینجوریه.
‫اوه، بیا.
‫[نمایش فستیوال دبیرستان سیمی]
‫دو تا بلیت فستیوال مدرسه‌ست.
‫چی؟
‫آره، کلاس‌مون...
‫می‌خوایم یه نمایش خفن از سفید برفی اجرا کنیم. ‫خب، ایده‌اش از من بود.
‫بفهم دیگه، مرد!
‫دو تا بلیته که بتونی هارونا رو هم بیاری!
‫به هر حال نمی‌خواستم ازت درخواست کنم،
‫ولی می‌خوام هارونا جوونی کنه.
‫[سفید برفی]
‫واسه نمایش مدرسه‌مون توی دبستان...
‫ما سفید برفی رو اجرا کردیم.
‫من شاهزاده بودم،
‫و هارونا سفید برفی بود.
‫ولی درست قبل شروع نمایش، اون بی‌هوش شد.
‫نتونست نمایش رو اجرا کنه یا ببینه.
‫پس به این خاطره.
‫هممم.
‫هارونا رو به فستیوال میارم.
‫حتما.
‫فستیوال مدرسه؟
‫آره، بیا با هم بریم.
‫از مامانت پرسیدم ‫و از دکتر هم اجازه می‌گیریم.
‫آیاکا گفت بی‌صبرانه منتظره.
‫هممم.
‫میام.
‫از خدامه.
‫آره، بریم.
‫[سال دوم، کلاس بی]
‫ببین، چند تا عروسک درست کردم.
‫فکر می‌کنم نابغه هستم.
‫تو توی آماده‌سازی به کجا رسیدی؟
‫حیفه که نمی‌تونیم همدیگه رو ببینیم،
‫ولی این باعث میشه ‫واسه فستیوال حتی بیشتر هیجان‌زده بشم.
‫خوبی؟
‫این درد رو تسکین میده، پس طاقت بیار.
‫آره، آره، خوبم.
‫اگه واسه فستیوال مدرسه‌ست، پس تحمل می‌کنم.
‫خب، سلام.
‫چطوری، خوشگل خانم؟
‫وای.
‫دو تا مهمون داره میاد.
‫آکیتو!
‫سلام. خوش وقتم.
‫سلام.
‫- امیدوارم از فستیوال‌مون لذت ببری. ‫- ممنون.
‫اوه!
‫بی‌خیال! بس کن.
‫- آکیتو؟ ‫- هی! آره.
‫ بفرمایین، از این طرف.
‫بسه.
‫صبر کن. اون اریه؟
‫آره.
‫هممم.
‫واقعا خوشگله.
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- خب، آره.
‫اینو ببین.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫آره، می‌فهمم چی میگی.
‫انگار اونا توی دنیای کوچیک خودشون هستن.
‫دلت نمی‌خواست تو باشی؟
‫زامبی!
‫خیلی خب، پس جفت‌مون.
‫خیلی خب، بگین سیب!
‫یکی دیگه. قشنگه.
‫متاسفم.
‫یه لحظه باید استراحت کنم.
‫خوبی؟
‫زیادی داره بهم خوش می‌گذره. ‫هیجان زیاد برام دردناکه.
‫آب می‌خوای؟
‫لطفا.
‫مامان، سلام.
‫هارونا؟
‫وقتشه برگردی،
‫پس میشه دیگه برگردین بیاین بیمارستان؟
‫حتما خسته هم شدی.
‫نه، روبه‌راهم.
‫فقط یه کم دیگه.
‫بعدا دوباره می‌تونی بری، خب؟
‫خیلی وقت نیست که اینجام.
‫مامانته، ها؟
‫منم، آکیتو. ‫حتما صحیح و سالم برش می‌گردونم.
‫میشه لطفا یه کم دیگه بمونیم؟
‫به عنوان سرپرستار،
‫می‌خوام فورا برش گردونی.
‫ولی...
‫ولی به عنوان مامانش...
‫چیزی نمیگم.
‫خیلی ممنون.
‫[سفید برفی]
‫و همینطور کرم ضد آفتاب، اون وقت...!
‫داری جو رو خراب می‌کنی!
‫سفید برفی.
‫ممنون!
‫تو اومدی.
‫واقعا اومدی دیدنم.
‫ممنون، آیا.
‫روی استیج عالی بودی.
‫نه، من ممنونم.
‫جوری اجرا میکردم که انگار ‫تو روی استیج کنارم بودی.
‫خیلی خب، بچه‌ها، بیاین یه عکس بگیریم.
‫جمع بشین.
‫بعدش می‌بینمت، خب؟
‫- آیا کجا رفت؟ ‫- آیاکا وسط. خیلی خب، آیا اومد!
‫ممنون.
‫تو امروز واقعا یکی از آرزوهام رو برآورده کردی.
‫بار بعدی میریم ساحل.
‫می‌خوای بری اون جایی که ‫توی دفتر نقاشیت کشیدی، نه؟
‫امیدوارم بار بعدی‌ای باشه، آکیتو.
‫اون جایی که نقاشی کشیدم؟
‫اون روز با بابام قرار بود برم اونجا.
‫ولی هرگز نرسیدیم.
‫[شنبه، ۱۶ نوامبر]
‫ما پیاده میشیم! لطفا اینجا نگه دارین.
‫من می‌برمت.
‫ممنون.
‫بپر پشتم.
‫رسیدیم.
‫ممنون.
‫هی.
‫اگه قرار بود بمیرم...
‫حاضر بودی واسه نجاتم چیکار کنی؟
‫همچنین می‌خواستم عاشق بشم.
‫حتی فقط یه بار.
‫می‌خواستم واقعا عاشق کسی باشم.
‫خودم رو تقدیم کسی کنم...
‫که اونم عاشقم بشه،
‫و همدیگه رو شاد کنیم.
‫این همیشه بزرگ‌ترین آرزوم بود.
‫متاسفم...
‫که نتونستم...
‫کاری واست بکنم.
‫آکیتو، چی شده؟
‫ناراحتی، آکیتو؟
‫متاسفم، در مورد بغل شوخی کردم.
‫ناراحتت کردم؟
‫شوخی بود، گریه نکن.
‫من...
‫از اول یه چیزی رو ازت مخفی کردم.
‫حس کردم بهتره چیزی نگم.
‫پس...
‫نگو.
‫هارونا زمان زیادی براش نمونده.
‫قدر زمانی که
‫براتون مونده رو بدونین.
‫چی می‌کشی؟
‫یه رازه.
‫بذار ببینم.
‫عمرا.
‫واسه چی؟
‫می‌خوام ببینم...
‫تو روی چی کار می‌کنی.
‫ها؟
‫منصفانه نیست. تو نقاشی منو می‌تونی ببینی.
‫هی.
‫می‌تونی منو بکشی؟
‫خیلی دلم می‌خواد.
‫می‌خوام منو بکشی.
‫تو خوشگلی، هارونا.
‫خیلی ممنون، آیا.
‫حس می‌کنم دارم واسه مراسم ختمم آماده میشم.
‫به نظرم بیشتر شبیه عروس توی روز عروسیشه.
‫بفرما!
‫ممنون، آیا.
‫نشستن یه جا واسه مدت زیاد واقعا خسته‌کننده‌ست.
‫یه جورایی حس می‌کنم مونالیزا هستم.
‫اگه بخوای می‌تونی دراز بکشی.
‫هی.
‫روز اولی که همدیگه رو دیدیم یادته؟
‫چرا اون روز شروع کردی باهام حرف زدی؟
‫اه...
‫من توی موقعیت بدی بودم ‫و بعد یه نفر نجاتم داد.
‫یه فرشته.
‫ها؟
‫شاید بخندی،
‫ولی اون‌ روز، بعد از تمام بدشانسی‌هام،
‫انگار یه فرشته جلوم ظاهر شد.
‫پس آره.
‫اون دختری که دیدم...
‫اون فقط ۶ ماه دیگه عمر داشت،
‫ولی نمی‌ترسید.
‫به نظرم این خارق‌العاده بود.
‫واقعا خارق‌العاده.
‫نه.
‫اون روزی بود که فهمیدم
‫فقط ۶ ماه دیگه عمر می‌کنم.
‫اوایل اون‌ روز بود.
‫چیزی بود که از قبل می‌دونستم.
‫ولی وقتی واقعا متوجه شدم،
‫خیلی ترسیدم.
‫[بیمارستان دانشگاه کینکی]
‫چه رنگ‌های قشنگی.
‫منظورم مدادها بود.
‫تو شروع کردی باهام به حرف زدن و...
‫انگار یه قهرمان وارد داستانم شد.
‫من گفتم
‫می‌خوام به زودی بمیرم، نه؟
‫اون زمان فکر می‌کردم می‌خوام.
‫الان نظرم فرق کرده.
‫هنوز نمی‌خوام بمیرم.
‫می‌خوام زندگی کنم.
‫می‌خوام...
‫می‌خوام باهات باشم...
‫و همینطور با آیا باشم.
‫من...
‫ده یا بیست سال لازم ندارم.
‫حتی فقط یه روز...
‫یه دقیقه، یه ثانیه بیشتر.
‫می‌خوام بیشتر عمر کنم.
‫بعد اینکه کنار شما دو تا بودم، این تصمیم رو گرفتم.
‫پس از الان به بعد، ‫هر روز با این بیماری مبارزه می‌کنم.
‫اگه امروز نمیرم، برنده شدم.
‫آکیتو...
‫حتی اگه چیزی اذیتت می‌کنه...
‫تو هم باید به مبارزه ادامه بدی.
‫هممم.
‫نقاشیت.
‫بذار ببینم.
‫قشنگه.
‫تو هنرمند کاردرستی هستی.
‫خب...
‫میشه لطفا...
‫بذارین عمل کنم؟
‫می‌دونم پرداخت هزینه‌اش سخته،
‫و حتی تحت شرایط عالی، ‫احتمال موفقیت کمه،
‫به‌خصوص با شانسی که من دارم.
‫ولی به هر حال می‌خوام عمل بشم.
‫میشه؟
‫بله.
‫البته که میشه.
‫و...
‫حق داشتین حقیقت رو در مورد ‫زمانی که برام مونده بهم گفتین.
‫این اتفاق باعث شد بفهمم چی از همه مهم‌تره.
‫و ناتسومی؟
‫ممنون که بهترین خواهر دنیایی‌.
‫ممنون.
‫توی خانواده‌مون، تو خوش‌شانسه هستی، آکیتو.
‫آره.
‫- فشار خونش رو به کاهشه. ‫- بیاین فورا براش لوله‌گذاری کنیم.
‫هارو! طاقت بیار!
‫[بخش مراقبت‌های ویژه]
‫[وضعیت هارونا تغییر کرده.]
‫[متوجه شدم. الان میام.]
‫هارونا، یالا، پاشو.
‫وقتی به‌هوش بیای می‌خوام یه چیزی رو بهت بگم.
‫پس...
‫خواهشا پاشو.
‫پاشو، هارونا.
‫پاشو.
‫صدام رو می‌شنوی؟ ‫آقا، صدام رو می‌شنوی؟
‫- دیفیبریلاتور رو بیار. ‫- خیلی خب.
‫آکیتو.
‫چرا...
‫چرا اونجا نبودی؟
‫هارونا خیلی سخت مبارزه کرد.
‫درست قبل از پایان به‌هوش اومد.
‫تو رو می‌خواست.
‫اسم تو رو صدا می‌زد.
‫بیا.
‫این مال تو.
‫آخرین نقاشی‌ایه که کشید.
‫ولی...
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫لیاقت داشتنش رو داری، آکیتو.
‫می‌دونی، نقاشی کشیدن راهی بود که بتونه...
‫از واقعیت فرار کنه.
‫می‌تونست توی دنیای خودش پناه بگیره.
‫ولی وقتی تو شروع کردی اومدی ملاقاتش...
‫می‌خواست نقاشی هاش رو نشونت بده.
‫واسه همین نقاشی می‌کشید.
‫من...
‫می‌خواستم یه چیزی بهش بگم.
‫ولی نتونستم.
‫حتی اون آخر کار کنارش نبودم.
‫نتونستم کاری کنم.
‫آکیتوی عزیز...
‫این اتاق،
‫جایی که کلی با هم وقت گذروندیم، ‫الان دیگه واسم حکم بهشت رو داره.
‫تو اینجا رو عوض کردی،
‫جایی که مملو از درد بود،
‫تو تبدیلش کردی
‫به یه جای روشن و امیدوارکننده.
‫به نظرم
‫اینجا خیلی خندیدم.
‫ولی همچنین،
‫خیلی هم گریه کردم.
‫فکر می‌کردم دلم می‌خواد سریع بمیرم...
‫ولی حالا می‌خوام بیشتر عمر کنم، ‫حتی شده یه روز.
‫به لطف تو...
‫من خیلی خوشحال بودم.
‫پس آکیتو...
‫می‌خوام بیشتر عمر کنی
‫و زندگی شادی داشته باشی...
‫و حتی نقاشی‌های قشنگ‌تری بکشی، خب؟
‫خب...
‫چی می‌کشی؟
‫رازه.
‫بی‌صبرانه مشتاقم دوباره روزی
‫اون طرف آسمون‌ها ببینمت، ‫البته بعد از اینکه پیر شدی...
‫و عمر کاملی کردی.
‫و اون روز،
‫وقتی دوباره ببینمت...
‫میشه بهت بگم
‫بهترین دوستم؟
‫و در نهایت...
‫به خاطر تمام گل‌هایی که بهم دادی،
‫منم بهت گل میدم.
‫شروع به احساس خستگی می‌کنی، آقای هایاساکا.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، حالا آروم بچرخ.
‫احسنت.
‫ممنون.
‫واقعا ترکوندی!
‫روبه‌راهی؟
‫آره.
‫این کیف خیلی سنگینه.
‫[نتایج آزمون ورودی دانشگاه: قبول]
‫اوه، کارت خوبه!
‫برگشتنی میشه بریم چشمه‌ی آب گرم؟
‫چی گفتی؟
‫- چشمه‌ی آب گرم؟ ‫- خواهش می‌کنم!
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫میشه یکی بردارم؟
‫آکیتو، بیا.
‫ممنون.
‫زنده‌ای، آکیتو؟
‫دارم می‌گذرونم، ولی دوباره بیمارستانم.
‫مرد، دوباره؟
‫به به، خانم ژربرا.
‫عشقت دوباره مریضه؟
‫آکیتو عشقم نیست، ما با هم رقیبیم.
‫امروز هم ۵ تا گل می‌خوای؟
‫یا...
‫شش تاش کنم؟
‫پنج تا خوبه.
‫هممم...
‫حیف شد.
‫اگه ۶ تا می‌گرفتی،
‫شاید یه خرده شبیه این می‌شد.
‫همم.
‫این...؟
‫این؟
‫من گل‌ها رو چیدم، ‫ولی یکی دیگه عکس‌ها رو آپلود کرده.
‫چند تا عکس قشنگ ازش گرفته، ‫پس فکر کردم بهت نشون بدم.
‫دکتر تاناکا به بخش اورژانس. دکتر تاناکا.
‫آکیتو!
‫اون چیه؟ چی می‌کشی؟
‫آخرین نقاشیم.
‫نه...
‫اولین تصویر
‫از زندگی دومی که هارونا بهم داد.
‫چطوری؟
‫میگن پخش شده.
‫اوه، نه.
‫سرطان پخش شده و به ستون فقراتم رسیده، ‫این آخرین خبریه که بهم دادن.
‫خیلی بده، مگه نه؟
‫آره، گمونم.
‫خیلی بد نه، به شدت بد.
‫آره.
‫ولی...
‫خب، بگذریم...
‫اه...
‫ببین چی دیدم.
‫این همون گل‌هاییه که به هارونا دادم؟
‫می‌خوام شروع کنم توی فضای مجازی پست بذارم
‫وقتی یه خرده توی این کار بهتر شدم.
‫اون پست گذاشته.
‫از دسامبر آپدیتی در کار نبوده.
‫ولی قبلش... ببین.
‫یه لینک خصوصی هست.
‫"خطاب به پسری که
‫متولد پاییزه."
‫ولی بدون پسورد نمیشه ببینیش.
‫[پسورد را وارد کنید]
‫[پسورد نامعتبر]
‫پس تاریخ تولدش نیست.
‫ژربرا.
‫[پسورد را وارد کنید: ژربرا]
‫[پسورد نامعتبر]
‫[پسورد را وارد کنید: ۳ ژربرا]
‫داستان آشنایی دختری که ۶ ماه از عمرش مونده بود
‫با پسری که ۱ سال از عمرش مونده بود.
‫ها؟
‫خطاب به پسری که متولد پاییزه...
‫من تصمیم گرفتم تمام نظراتم رو
‫در کنار عکسی از گل‌های ژربرایی بنویسم ‫که تو بهم هدیه دادی.
‫تو اولین شخصی بودی که ‫کلمه‌ی جادوییم روش کار نکرد.
‫باورم نمی‌شد.
‫وقتی اولین بار روی پشت بوم همدیگه رو دیدیم،
‫تعجب کردم که علی رغم بیماریم،
‫تو نترسیدی و با ترحم بهم نگاه نکردی.
‫از اون لحظه به بعد،
‫می‌خواستم تو رو دوباره ببینم
‫و هر روز بیمارستان رو دنبال تو می‌گشتم.
‫هر روز توی راهرو منتظر می‌شدم ‫که بیای ملاقاتم...
‫و وقتی می‌دیدمت...
‫نفس نفس می‌زدم و سریع می‌پریدم روی تختم.
‫وقتی متوجه شدم واقعا هر روز میای دیدنم،
‫اونقدر خوشحال شدم که نمی‌تونستم نفس بکشم!
‫خانم هارونا؟
‫اوایل پاییز
‫از رازت خبردار شدم.
‫اون میره بخش کاردیولوژی؟
‫زمان زیادی براش نمونده؟
‫آکیتو هم؟
‫پس اون می‌دونست.
‫ولی تو چیزی در موردش نگفتی
‫و توی بیماریم ازم حمایت کردی.
‫زمان زیادی برات باقی نمونده بود.
‫ولی زمان باقی‌ مونده‌ات رو خرج من کردی.
‫متاسفم.
‫پس واسه جبران مهربونیت،
‫من وانمود کردم که نمی‌دونم.
‫فقط می‌خواستم اوضاع عادی باشه.
‫چون واسه ما،
‫عادی بودن ارزشمند‌ترین
‫و غیرقابل جایگزین‌ترین چیز در دنیاست.
‫این ۶ ماه گذشته،
‫من خوشحال‌ترین آدم دنیا بودم.
‫می‌دونی،
‫نحوه‌ی آشنایی‌مون
‫تصادفی نبود.
‫اجتناب‌ناپذیر بود.
‫مطمئنم زاییده شدیم
‫که با هم آشنا بشیم.
‫و این فکر
‫کمکم کرد درد شدیدم رو تحمل کنم.
‫آره، آره، خوبم.
‫آکیتو، لطفا نترس.
‫من کمکت می‌کنم. دردت رو تحمل می‌کنم.
‫وقتی مُردم،
‫از بالا مراقبت هستم،
‫مطمئن میشم حالت خوب باشه.
‫راستی، در رابطه با آیا ممنونم.
‫لطفا سعی کن باهاش مهربون باشی.
‫داری میگی من و آکیتو؟
‫- بهش گفتم اونم باهات مهربون باشه. ‫- عمرا.
‫مطمئنی؟
‫آیا به نظر سرسخته، ولی قلب مهربونی داره.
‫واست خوبه.
‫البته که نگران اون هستم.
‫اگه بتونین به خاطر من از همدیگه حمایت کنین،
‫این منو خیلی خوشحال می‌کنه.
‫چیزی که می‌خواستم شب آتیش‌بازی
‫بهت بگم رو نمیگم.
‫راستش...
‫ببین، من...
‫راستش...
‫من واقعا...
‫ولی دوست دارم باور داشته باشم که به نحوی
‫از قبل متوجه‌ شده بودی.
‫اینکه چه حسی دارم.
‫و این آخرین هدیه‌ام...
‫از جانب خداست.
‫مطمئنم می‌دونستی ۶ تا ژربرا چه معنایی داره
‫وقتی بهم هدیه دادی، مگه نه؟
‫وقتی مدت زیادی بیمارستان باشی،
‫به مرور متوجه مفهوم گل‌های مختلف میشی.
‫به نظرم تو هم مفهوم‌شون رو می‌دونی.
‫مطمئنم می‌دونی.
‫واسه همین تصمیم گرفتم
‫برات ۳ تا ژربرا بکشم.
‫سه تا ژربرا
‫یعنی دوستت دارم.
‫معمولا ۳ تا پیشنهاد نمیدم ‫چون حس تنهایی رو القا می‌کنه،
‫ولی مفهومش خیلی قشنگه.
‫[سه تا ژربرا یعنی "دوستت دارم"]
‫تو و هارونا محشرین.
‫چنین عشق خالصی رو
‫در چنین زمان محدودی تجربه کردین.
‫عشق‌تون از اول تاریخ انقضاء داشت.
‫من همیشه
‫عشقی داشتم که بعد از یک ماه منقضی شده.
‫ولی حالا...
‫حالا که اینجوری می‌بینمت...
‫حس می‌کنم می‌دونم عشق واقعی یعنی چی.
‫هی، هارونا...
‫به نظرت وقتی بیدار بشه
‫واکنشش چیه؟
‫عصبانی میشه؟
‫کفری میشه؟
‫یا به نظرت باعث میشه
‫یه خرده بخنده؟
‫آکیتو ۳ سال و نیم
‫بعد از تشخیص بیماریش فوت شد.
‫می‌دونی، هارونا، ‫به عنوان کسی که اینقدر بدشانش بود،
‫واقعا مقاوم بود.
‫کرم دستی، چیزی استفاده می‌کنی؟
‫نه راستش.
‫جدی؟
‫یه خرده خشکه...
‫و خیلی جالبه که سالگرد فوت جفت‌تون
‫یکیه.
‫[خطاب به پسری که متولد پاییزه]
‫چی؟
‫این پاسخ...
‫آکیتو؟
‫هارونا، چطوری؟
‫احتمالا به زودی بهت ملحق میشم.
‫بخشی از وجودم می‌ترسه،
‫ولی بخشی از وجودم مشتاقه.
‫به لطف تو،
‫من تا همون آخر به مقاومت ادامه دادم.
‫این دنیای تاریک و تک رنگ
‫دنیایی رنگارنگ شده.
‫تقریبا کورکننده شده.
‫و در مورد آیا هم ازت ممنونم.
‫اون زیاد میاد ملاقاتم،
‫و راستش خیلی کمکم کرده.
‫وقتی من بمیرم، آیاکا راحت میشه،
‫و مطمئنم خوشحال میشه ‫که دیگه این داستان تموم شده.
‫پی‌نوشت:
‫من الان بیدار شدم و دستم رو دیدم،
‫و روی ناخن‌هام ۳ تا ژربرا نقاشی شده بود.
‫حتما کار آیاکا بوده.
‫احتمالا معناش رو نمی‌دونه،
‫پس بار بعدی که ببینمش
‫اذیتش می‌کنم.
‫معلومه که می‌دونم. بی‌خیال، خنگول خان.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[مجموعه‌ی نمایشگاه آثار هنری نیکا]
‫[آکیتو هایاساکا و هارونا ساکورای ‫"آسمان ما"]
‫[رنگ عشق به زندگی و هنر معنا میده. ‫مارک شاگال]