‫[ایرلند شمالی ۱۹۸۱]
‫[۲۱۸۷ نفر از سال ۱۹۶۹ در] ‫[درگیری ترابلز کشته شدند]
‫[دولت بریتانیا حقوق سیاسی تمام] ‫[زندانی‌های شبه‌نظامی را سلب کرده]
‫[جمهوری‌خواهان ایرلندی در زندان میز ] ‫[در اعتصاب پتو و عدم شستشو هستند]
‫از لحاظ دمایی هم هوا به نسبت سرده. ‫شش، هفت درجه‌س که...
‫به فارنهایت چقدر میشه؟ ‫نمی‌دونم. حدود چهل درجه؟
‫اگه کسی فرمول خوبی بلده بعد از ‫برنامه برام بنویسه و بهم بگه
‫چطوری میشه فارنهایت رو ‫به سانتیگراد تبدیل کرد...
‫اعتصاب کثیف بودن و پتو ‫سالهاست که ادامه داره...
‫به حمایت از همون خواسته همیشگی، ‫یعنی مسئولیت سیاسی
‫که به معنای رفتار متفاوت با ‫افرادی که مرتکب جرائمی شدن...
‫جرائم شنیع که ادعا می‌کنن ‫انگیزه سیاسی داشته
‫و دولت این مسئولیت رو به رسمیت نمی‌شناسه
‫حدود یه ساعت بعد یه فریاد دردناک ‫از اتاق مامان‌بزرگ شنیده شد
‫بابا رفت جلوی در و بازش کرد...
‫و یه کوچولو کنار مامانبزرگ افتاده بود
‫و طرف برمی‌گرده و میگه وقتی ‫پای مامانت وسط زیادم خنده‌دار نیست!
‫چیزی به اسم قتل سیاسی...
‫یا بمبگذاری سیاسی ‫یا خشونت سیاسی وجود نداره
‫فقط قتل مجرمانه، بمبگذاری مجرمانه ‫و خشونت مجرمانه وجود داره
‫در این مورد سازش نمی‌کنیم
‫هیچ حقوق سیاسی وجود ندارد
‫یونیفورم یه مجرم رو نمی‌پوشم
‫درخواست می‌کنم لباس‌های ‫خودم تنم باشه
‫چی؟
‫دوباره بگو فامیلت چیه
‫- گیلن ‫- گیلن؟
‫آره
‫فنسی کویین
‫فالز رود. فنی کویین. ‫اونو می‌شناسی؟
‫- نه ‫- نه؟
‫- چقدر بهت حبس دادن؟ ‫- دوازده سال
‫تو چی؟
‫شش سال. شش
‫- شش؟ ‫- آره
‫ای عوضی خوش‌شانس
‫خوبی؟
‫- تو چطوری؟ خوبی؟ ‫- آره
‫مامان چطوره؟
‫اتحادیه مهندسی.بوسیله مشاور ‫سیاسی به مرلین ریز...
‫وقتی تو دفتر ‫وزارت کشور بود، راجر دارلینگتون
‫دستور رسمی شنود تلفن‌ها رو رد می‌کنه...
‫که فقط مقدار کمی باعث افزایش شده...
‫و میگه مجلس هیچ راهی نداره ‫که بفهمه چقدر شنود انجام میشه...
‫چون نخست‌وزیر و بقیه وزاری ارشد...
‫حتی برای گفتن شنود نیاز به مجوز هم ندارن
‫چی؟
‫آماده بشو
‫لعنتی!
‫خیلی، خیلی بهت سلام می‌رسونه
‫حالت خوبه، بابی؟
‫خیلی عالیم، مامان
‫زخمت رو درمان می‌کنن؟
‫ازش مراقبت میشه
‫و اون جوونک چی؟
‫باید بهت بگم خیلی کارش درسته
‫- خوب غذا می‌خوری؟ ‫- عالیم، مامان
‫- بهت غذای خوب میدن؟ ‫- اصلا نگران من نباشین
‫پنج دقیقه
‫- خوب غذا می‌خوری؟ ‫- آره
‫- مزه خیلی گندی داره، نه؟ ‫- بهش عادت می‌کنی
‫به نظر خوب میای
‫تو هم همینطور، پسرم
‫تو هم
‫درستکاران فریاد می‌زنند و ‫خداوند صدای آنها را می‌شنود
‫آنها را از هر گونه دردسر و مشکل دور می‌کند
‫خداوند به افراد دل شکسته نزدیک است...
‫و آنهایی که روح‌شان در ‫هم شکسته را نجات می‌دهد
‫مرد درستکار مشکلات زیادی دارد
‫ولی خداوند تمام مشکلات را از او دور می‌کند
‫از تمام استخوان‌هایش محافظت می‌کند...
‫و حتی یک استخوان آنها شکسته نخواهد شد
‫شرور نابکار را خواهد کشت
‫دشمنان درستکاران محکوم خواهند شد
‫خداوند خدمتکارانش را رستگار می‌کند
‫هیچکس که به خداوند پناه ببرد ‫محکوم نخواهد شد
‫بیاین دعا کنیم
‫رنگ کفش‌های کوفتی به رنگ دیوار میاد
‫حرومزاده‌های کثیف آشغال!
‫- حرومزاده‌های کثافت! ‫- کثافت‌های آشغال!
‫جمهوری ایرلند!
‫کثافت آشغال!
‫همه چیز مرتبه؟
‫بله، قربان. مرتبه، قربان
‫خیلی خوبه
‫جری! جری!
‫جری!
‫ولم کنین کثافت‌ها!
‫کثافت! کثافت!
‫جری! جری!
‫چای با دو قاشق شکر، لطفا
‫سلام، مامان
‫چرا اینجا نشستی؟
‫گل نرگس اوردم
‫بیرون! بیرون! همگی برن بیرون!
‫تا هر وقت که بخوای می‌تونی بشینی
‫ادب کشیشی همینه. ‫تا وقتی ازت نخواستن نباید بشینی
‫پس بیا بشین
‫نمی‌خوام زیادی مشتاق به نظر برسم
‫چیه، بیشتر دلت می‌خواد دم در وایستی؟
‫در اولین هفته در مدرسه دینی ‫اینو یاد می‌گیری، بابی
‫- سیگار؟ ‫- زود باش
‫یه کم از دود کردن انجیل دور بشی، مگه نه؟
‫آره
‫کسی فهمیده کدوم کتاب ‫برای سیگار کشیدن بهتره؟
‫فقط بخش‌های سوگواری رو دود می‌کنیم
‫یه سیگار درست و فلاکت‌بار میشه
‫اتاق خوبیه
‫خیلی تمیزه
‫- دوباره بگو اهل کجایی، دام؟ ‫- منظورت اینه کجا به دنیا اومدم؟
‫- یه روستای کوچیک ‫- اهل شهرم
‫پس شهری هستی
‫یه شهر کوچیک در جنوب بالیمانی. کیلریا
‫یادمه یه بار توی مراسم دعا ‫یه موعظه رو خوندی
‫به موعظه هم گوش میدی؟
‫- همه خیلی روت حساب باز می‌کنن ‫- حس می‌کنم بعدش یه امایی وجود داره
‫- خیلی سریعی ‫- درسته
‫نه، جدی میگم مورد احترامی
‫ولی از داستان‌هایی که در ‫مورد روستا میگی خوشم میاد
‫یه بچگی پر از شکار دزدکی، سیب دزدی ‫و رم دادن گاو و گوسفندها
‫- برای یه کشیش آموزش خوبیه ‫- برای کشیشی که توی غرب بلفاسته آره
‫رم دادن توی فالز رود خیلی به کار میاد
‫- پلیس اونجا ازم متنفره ‫- ولی دلتنگش نیستی؟
‫- چی؟ ‫- دلتنگ روستا
‫خب هر چند ماه یک بار ‫میرم دیدن برادر کوچیکم، ولی...
‫آره، دلتنگ چیزهای معمولیش هستم. ‫هوای تمیز. فضاشو و این چیزها
‫- به کسی که هستی نزدیکتره ‫- آره، خب، هست. شکی نیست
‫کار کردن توی شهر بزرگی ‫مثل بلفاست مثل یه ماهی بیرون از آبه...
‫ولی کار همینه، مگه نه؟
‫وقتی بفهمی با روح و روان سر و کار داری...
‫دیگه اصلا به اطرافت توجه نمی‌کنی
‫- روح و روان؟ ‫- می‌دونی منظورم چیه؟
‫- اینم توی مدرسه دینی یاد گرفتی؟ ‫- آره. می‌تونی مجانی ازش استفاده کنی
‫ادامه بده
‫خب، گمونم حرفم اینه که تو ادامه بدی
‫کیلریا می‌تونه منتظر یه پیرمرد باشه
‫به هر حال توی بلفاست اینقدر ‫رسوا هست که نمیشه نجات‌شون داد
‫- سرم شلوغه، آره ‫- خدا در بهشت بهت پاداش میده
‫و سپاسگزارم، البته اگه نوشیدنی هم باشه
‫خب برادر کوچیکت توی شهرت چی کاره‌س؟
‫اونم کشیش منطقه‌س
‫یه عوضی آب زیرکاه. ‫اینجور آدمها رو می‌شناسی، بابی
‫- هنوزم شکار دزدکی میره؟ ‫- کارها رو می‌دزده
‫و هشت سال هم از من کوچیکتره
‫ادامه بده
‫خب، به عنوان یه روحانی در ‫منطقه کنار کیلریا کار می‌کنم
‫یه جای خیلی کوچیک. ‫شبانه‌روزی هم کار می‌کنم
‫به خونه سالمندان سر می‌زنم، ‫اعترافات سیار رو می‌شنوم
‫- چه کارهای باشکوهی ‫- آره بابا
‫- خب یه موقعیت در کیلریا بوجود اومده ‫- درسته
‫و به خاطر یه دلیلی رد شدم. ‫شاید هیچ دلیلی هم نداشته
‫- زیادی از پیرزنها کیک گرفتی؟ ‫- احتمالا
‫خب؟
‫خب پنج سال بعد دوباره یه جا ‫در کیلریا خالی شد تا بتونم برگردم
‫و برادرم مایکل با سرعت رفت و قاپیدش
‫لعنتی
‫در ۲۸ سالگی شد کشیش منطقه
‫احتمالا از لحاظ معنوی بالاتره. ‫از تو کم حرفتره
‫اسقف رو راضی کرد. اهل گلف بازی کردنه
‫واقعا یه آدم آزاردهنده و لجبازه
‫- حداقل تو بداخلاق نیستی ‫- نه، نمی‌تونم باشم
‫در ۲۸ سالگی کشیش منطقه شده؟ عالیه
‫دو تا ماشین داره
‫و خونه‌شم خیلی بزرگه
‫یه خدمتکار و یه آشپز داره
‫اونوقت یه خونه کوچیک دو طبقه...
‫با یه مرد چاق از کری گیرم اومده که ‫مرتب از فوتبال اسکاتلند زر می‌زنه
‫- میشه در این مورد حرف نزنیم؟ ‫- خدایا، خودت داری حرف می‌زنی
‫- سیگارت چطوره؟ ‫- عالیه
‫عادت کثیفیه. حال بهم‌زنه
‫آره، افتضاح. ولی قشنگه
‫آره. خدا رو شکر
‫- ۲۸ سالگی... خدای من! ‫- بس کن دیگه
‫خب چی سر چشمت اومده، بابی؟
‫چی؟
‫- خوردی زمین؟ چشمت؟ ‫- نظرات متفاوته
‫- اون یکی دیگه چطوره؟ ‫- باور کن که خیلی بدتره
‫خب، برای چی گفتی بیام اینجا؟
‫- چیه، حرفهای مسخره تموم شد؟ ‫- آداب کشیشی همینه. اولش باید گپ بزنی
‫خیلی چیزها در مورد کشیش بودن یاد می‌گیرم
‫- کشیش خوبی می‌شدی ‫- آره
‫سخنگوی خوبی هستی. ‫به اصول پایبندی. ویژگی رهبری هم داری
‫- تروریست سیاسی ‫- کلیسا عاشق یه آدم خلاف اصلاح شده‌س
‫آره
‫همیشه حس می‌کردم که دزد کنار ‫عیسی مسیح قسر در رفته
‫ولی گناهانش رو قبول داشت
‫- ولی واقعا داشت؟ ‫- آره. در همین حدش رو گفت
‫وقتی از یه صلیب آویزون شدی، ‫هر حرفی می‌زنی
‫عیسی بهش یه جایگاه نزدیک بابایی ‫در جایی به اسم بهشت پیشنهاد داد
‫همیشه برای چنین چیزی دستتو بالا می‌بری
‫حتی وقتی به صلیبت میخ شدی
‫یا عیسی مسیح. توهین به مقدساته
‫توهین به مقدسات؟ ‫نه، نه، نه، یه دزد کثیف بود
‫خب، چی می‌خوای بهم بگی؟
‫به کجا رسیدی؟
‫هنوز رییس زندان نتونسته دیوونه‌ت کنه؟
‫نمایش مسخره مذاکره رو دیدی؟
‫یه نمایش بیخوده. بهت میگم که هیچی نیست
‫ولی متوجهی که چرا باید انجامش بدی؟
‫چون دیگه تبلیغ سیاسی خوبی نیستیم
‫کی اینو میگه؟ رهبری؟
‫وقتش رسیده
‫تصمیم گرفته شد
‫فکر می‌کنی نظر رهبری هم همینه؟
‫- شاید. نمی‌دونم. ‫- یه ذره متوهم شدی، بابی
‫ده هزار نفر برای اعتصاب غذای ‫هفت نفر در اکتبر گذشته راهپیمایی کردن
‫- فشار بین‌المللی زیادی به انگلیسی‌ها اومد ‫- اوجش بود
‫حتی پاپ هم درگیر شد و یه حرفی زد
‫تمام دنیا سعی داره تاچر رو ‫راضی کنه تا به خواسته‌های ما تن بده
‫- ولی همه چی هیچ و پوچ شد ‫- درسته
‫اعتصاب غذا شکست خورد. ‫ما در خط مقدمیم
‫ما اعتراض رو بوجود اوردیم. ‫مسئولیت ماست
‫رهبری برام خیلی روشن بوده، دام
‫چهار سال و نیم اعتصاب عدم شستشو داشتیم...
‫هر چقدرم جمهوری‌خواهی رو برجسته کرد...
‫از اونطرف مانع پیشرفت سازمانی شد
‫چون نیازهای تو خاص هستن
‫البته که هستن
‫یه زنی که سه بچه رو در ‫بلفاست غربی بزرگ می‌کنه...
‫نباید به لباس مردم یا هر اسمی که ‫روی این لباس دلقکی میذارن اهمیت بده
‫به خدا قسم. بهمون قول دادن لباس خودمون ‫تن‌مون باشه. یه حقه بچگانه‌س
‫پس رهبری به اندازه کافی از دستت کشیده؟
‫در دنیای بی‌نقص...
‫هر کدوم مستقل در نبردهامون می‌جنگیدیم، ‫ولی دستمون بسته‌س
‫هیچی اینجا عوض نشده. ‫رهبری گیر ماست...
‫تا وقتی که حقوق سیاسی واقعا ‫به رسمیت شناخته بشه، حقیقت محض همینه
‫ببین، راضی کردن من به مذاکره کردن ‫با این میمونهای دروغگو و شیاد...
‫وقتی هیچی روی میز نیست، مزخرف تمامه
‫حاضر نیستم برم توی دفتر رییس زندان...
‫و با اون حرومزاده از خود راضی ‫وارد یه گفتگوی بی‌فایده و بیخود بشم
‫- خب، خیلی طرفدارته ‫- خیلی احمقه
‫باورت میشه اونو رییس زندان کردن؟ ‫یه توهین آشکار به بشریته!
‫پناه بر مادر مقدس، این همه ‫انرژی رو از کجا میاری؟
‫بچه که بودم دونده دوی استقامت بودم
‫باید حدس می‌زدم. واقعا انرژیت زیاده
‫دونده دوی استقامت. ‫خیلی چیزها رو در موردت روشن می‌کنه، بابی
‫خب، عاشقش بودم، برای همین انجام دادم. ‫عاشق تمام این کشورم
‫خدایا، پشت خط پایان نگهم می‌دارن ‫یا به دویدن ادامه میدم
‫با چیزهای بیخود. یه مشت ‫آدم پست شهری بودیم
‫از دام و حیوونا می‌ترسیدم. ‫دوره جالبی بود
‫از گاو و گوسفند می‌ترسیدی؟ ‫آره، ازشون وحشت داشتم
‫فکر می‌کنی از اون هیولا می‌تونی ‫شیر بگیری و همبرگر درست کنی؟ یا عیسی مسیح!
‫دفعه بعد که به دنیا بیام توی ‫روستا به دنیا میام. شک نکن
‫بین حیات وحش و پرنده‌ها
‫عاشقشم. مثل بهشته
‫آره، و می‌تونی آرامش داشتن ‫رو هم یاد بگیری
‫آره. شاید. هیچوقت نمی‌دونی
‫تا حالا امتحانش نکردم
‫اول مارس اعتصاب غذا رو شروع می‌کنم
‫برای همین اینجایی. ‫اینو بهت میگم
‫باشه. شنیدم
‫- خونواده‌ت می‌دونن؟ ‫- خبر رو بهشون رسوندم، آره
‫- باهاشون حرف زدی؟ ‫- دو هفته دیگه میان ملاقات. همون موقع حرف می‌زنم
‫- به نظرت چطور باهاش کنار میان؟ ‫- نظر تو چیه، دام؟
‫و پسر کوچولوت چی؟
‫خب، چی باعث میشه با ‫دفعه قبل فرق داشته باشه؟
‫اعتصاب غذای قبلی مشکل داشت. ‫احساسی شد
‫هفت مرد همزمان شروع کردن
‫ضعیف شدن و نتونستن بذارن ‫ضعیف‌ترین بمیره...
‫که اینطوری انگلیسی‌ها راحت‌تر ‫سرمون کلاه گذاشتن و به اون وضع رسیدیم
‫سرمون کلاه رفت
‫این بار، افراد پشت سر هم ‫به فاصله دو هفته شروع می‌کنن
‫کسی بمیره، اونا جاشو می‌گیرن
‫تعدادمون کم نیست. ‫هفتاد و پنج نفر داوطلب شدن
‫محض رضای خدا...
‫امروز خبرش اعلام میشه
‫خب این اعتصاب که تو ‫رو به مرگ می‌رسونه چه فرقی داره، بابی؟
‫شاید به اونجا هم برسه
‫به خاطر چیزی که بهش باور داری ‫اعتصاب غذا می‌کنی
‫برای اینکه مصمم به مرگ هستی این کار رو ن ‫می‌کنی یا نکنه چیزی رو از قلم انداختم؟
‫دست اوناست. پیام ما روشنه. ‫اراده ما رو می‌بینن
‫پس به نظرت باعث مرگ ‫چند نفر میشه؟ شاید پنج یا شش نفر؟
‫ولی خب هفتاد و پنج نفرین
‫آره خب، به اونجا نمی‌رسه
‫باشه، شاید انگلیسی‌ها بعد از ‫مرگ بیست و خورده‌ای نفر کوتاه بیان
‫ولی چرا باید برات مهم باشه ‫چون تا اون موقع مُردی، درسته؟
‫به این فکر کردی که این بچه‌ها ‫رو توی چه مخمصه‌ای میندازی؟
‫به غیر از اون چه بلایی ‫سر خونواده‌های این بیچاره‌ها میاد
‫با دولت انگلیسی طرفی که ‫به وضوح از جمهوری‌خواهی متنفره...
‫دولتی که سست‌شدنی نیست
‫دولتی که راحت می‌تونه با مرگ ‫افرادی که بهشون میگه تروریست کنار بیاد
‫این بار خطرات بسیار بیشتره
‫می‌دونم
‫و اگه حاضر به مذاکره نباشی ‫می‌خوای اونا رو تسلیم کنی؟
‫- درسته. ‫- پس شکست یعنی مرگ افراد زیاد
‫از هم پاشیدن خونواده‌ها
‫و کل جنبش جمهوری‌خواهی بی‌روحیه میشه
‫در بدترین حالت شاید این اتفاق بیافته. ‫ولی در کوتاه مدت از زیر خاکستر میان بیرون
‫شکی نیست یه نسل جدید از مردها و زنها ‫میان که مصمم‌تر و با اراده‌ترن...
‫- ببین با کی حرف می‌زنی ‫- یه جنگ در جریانه
‫فکر کردم تو درک می‌کنی. ‫مثل یه خارجی حرف می‌زنی
‫تو مثل یه خارجی باهام حرف می‌زنی. ‫فکر می‌کنی ایرلند شمالی رو نمی‌شناسم؟
‫- اینجا زندگی می‌کنم، پسر ‫- پس ازمون حمایت کن
‫از اولین اعتصاب غذا براساس اینکه ‫یه جور اعتراضه حمایت کردم
‫نه براساس بهونه‌ای برای مردن ‫و رد کردن مذاکره...
‫نه برای تسلیم شدن در برابر تاچر. ‫مسخره‌س، بابی. مخربه
‫چهار سال گذشته اینجا چه اتفاقی افتاده؟ ‫وحشی‌گری، تحقیر
‫حقوق اساسی انسانی ازمون گرفته شده. ‫تمام اینا باید متوقف بشه
‫حرفهای خوبی می‌زنی
‫خب که چی؟ پیشنهادشون رو ‫قبول کنیم و یونیفورم اونا رو بپوشیم؟
‫چون چهار سال گذشته هیچ معنایی نداشته؟
‫می‌تونیم این کار رو بکنیم، دام، یا ‫مثل ارتشی که ادعا می‌کنیم هستیم باشیم...
‫و به خاطر هم‌رزم‌هامون جون‌مونو بدیم
‫حتی یه قسمت کوچیک از وجودت نیست ‫که امید به موفقیت داشته باشه؟
‫که راضیت کنه دوباره مذاکره کنی؟
‫- این اتفاق نمی‌افته ‫- درسته، اونو فراموش کن
‫می‌خوام بدونم قصدت برای ‫خودکشی در اینجا واقعیه یا نه
‫می‌خوای در مورد اخلاقی بودن ‫کاری که می‌خوام بکنم بحث کنی...
‫و اینکه واقعا خودکشی هست یا نه؟
‫اول اینکه تو اسمش رو خودکشی میذاری. ‫من بهش میگم قتل
‫و اینم یه تفاوت کوچیک دیگه بین ماست
‫هر دو کاتولیک هستیم. جمهوری‌خواه هستیم
‫ولی وقتی تو داشتی یواشکی ‫توی کیلریای دوست‌داشتنی ماهی می‌گرفتی...
‫ما در خونه‌مون در راسکول سوزونده می‌شدیم
‫از بسیاری جهات شبیه هستیم، ولی تجربیات ‫باعث شده روی عقایدمون متفاوت باشیم
‫- متوجه حرفم میشی؟ ‫- متوجهم
‫اعتقاد خودمو دارم. و با تمام سادگیش ‫قدرتمندترین چیزه
‫خب، حرفت با مردن چیه؟
‫تا ناسازگاری انگلیسی‌ها ‫رو نشون بدی، خب که چی؟
‫همه می‌دونن انگلیسی‌ها چطورین
‫- خوبه. ‫- خوبه و هیچ ربطی به تو نداره
‫انگلیسی‌ها قرن‌هاست که ‫همه چیزو به گند می‌کشن
‫می‌تونم تنفرت رو حس کنم، دام
‫- به دنبال شهادتی؟ ‫- نه
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫چون شنیدم با افتخار از مرگ ‫ولف تون، کانلی، مکسواینی حرف می‌زنی...
‫بعید می‌دونم الان اسمت رو ‫کنار اسم اونا در کتابهای تاریخ ننویسی
‫- چون فکر می‌کنی برام اهمیت داره؟ ‫- می‌دونم که داره
‫خب، اشتباه می‌کنی
‫میگی سرباز هستین، همه این کارها ‫به خاطر آزادیه
‫ولی اصلا قدر زندگی رو نمی‌دونی، بابی
‫شما آدمها دیگه نمی‌دونین ‫زندگی چی هست
‫چهار سال در این شرایط زندگی کردین ‫و کسی انتظار نداره عادی باشین
‫هیچ چیز شما عادی نیست
‫الان جنبش جمهوری‌خواه خودشو ‫یه گوشه گیر انداخته
‫شما افراد ارتش آزادی‌خواه پشت سرش هستین ‫و به همون گوشه نگاه می‌کنین
‫با این همه تاریخ، با این همه زن و مرد ‫کشته شده. بازم هیچی نمی‌بینی
‫وقتی جوابت این باشه که همه چیزو بکشی، ‫خودتون رو کور کردین...
‫و از جلوگیریش می‌ترسی
‫از زندگی کردن می‌ترسی. ‫از حرف زدن و آرامش داشتن می‌ترسی
‫خدرسته، اگه اولستر خودشو ‫تیکه پاره نمی‌کرد چی می‌شد؟
‫و اینجا هم همون وضعیته
‫اینکه آینده جنبش جمهوری‌خواه ‫در دستان شما مردانه...
‫که همگی درکشون از واقعیت رو از دست دادن
‫به نظرت عقلت درست کار می‌کنه؟
‫بیست و چهار ساعت روز اینجا ‫در کثافت و ادرار زندانی شدی...
‫و تصمیماتی می‌گیری که ‫باعث مرگ آدمهای زیادی میشه
‫یه مجسمه برای بابی سندز بسازین!
‫شوخی می‌کنی. به تو میگن مبارز آزادی؟
‫مردان و زنانی هستن که دارن ‫توی جامعه کار و زندگی می‌کنن
‫و تو هم روزی روزگاری ‫توی جامعه بودی، درست میگم؟
‫تمام کارهایی که در توینبروک کردی
‫اونجا بهت نیاز داریم، بابی. ‫و می‌دونی حق با منه
‫پس فریبم خوردم، می‌خوای ‫جوابش رو بدم؟
‫دارن شکستت میدن. ‫بازیچه اونا میشی
‫- نقشه داره عملی میشه. ‫- پس جلوش رو بگیر. بگو بس کنن
‫- اصلا متوجه هیچی نیستی. ‫- اصلا در وضعیتی نیستی که این تصمیم رو بگیری
‫انجام شده. جلوش گرفته نمیشه
‫پس به جهنم، زندگی حتما ‫هیچ معنایی برات نداره
‫خدا می‌خواد مجازاتم کنه؟
‫خب اگه به خاطر خودکشی مجازاتت نکنه ‫باید به خاطر حماقت این کار رو بکنه
‫آره. و تو رو برای غرورت
‫چون زندگی من یه زندگی واقعیه، ‫نه یه جور تمرین خداشناسی...
‫یه حقه مذهبی که برای زنده موندن ‫به هر کوفتی تن بدم
‫عیسی مسیح جرات داشت، ولی اون پیروانش، ‫هر پیرویی که داشته...
‫شما فقط یه مشت حرفهای قشنگ ‫و بی‌معنا سرهم می‌کنین
‫به انقلابی نیاز داری، به سرباز سیاسی ‫تا به زندگی نبض و جهت بده...
‫- حرفهای احمقانه می‌زنی. فریب خوردی ‫- آره، تو هم میگی
‫- و پسرت قراره چی بگه؟ ‫- خفه شو
‫برات جذاب نیست؟
‫می‌خوای با احساسات بهم حمله کنی؟ ‫مثل همه کشیش‌ها
‫- قلبت چی میگه، بابی؟ ‫- فکر کردم تمام وجودم رو درک کردی
‫چی میگه؟ بهم بگو
‫زندگیم برام خیلی باارزشه. ‫آزادی همه چیزمه
‫می‌دونم قصد نداری مسخره‌م کنی، دام، ‫پس این حرفها رو نادیده می‌گیرم
‫این یکی از اون زمان‌هاست ‫که به بن‌بست رسیدیم
‫زمانی که باید اعتقاداتت رو پاک نگه داری
‫به باور من ایرلند متحد درست و عادلانه‌س
‫شاید درکش برای ‫مردی مثل تو غیرممکن باشه...
‫ولی احترام گذاشتن به زندگیم، ‫و تمایلم به آزادی...
‫و عشقی بی‌پایان به این اعتقاد...
‫یعنی می‌تونم فراتر از هر ‫شک و تردیدی که دارم ببینم
‫به خطر انداختن زندگیم تنها ‫کاری نیست که از دستم برمیاد، دام
‫کار درسته
‫و برای همین گفتی بیام اینجا؟
‫لازم داشتی حرفهای خودتو بشنوی؟ ‫صد درصد از خودت مطمئن نیستی؟
‫شاید به خودت شک داری؟
‫آره. خب، منم انسانم دیگه
‫و برات روشنش کردم، پس؟
‫مرد هدایتی، دام، به قول خودت ‫کارت با روح و روانه
‫تا حالا به گوییدور در دونگال رفتی؟
‫آره
‫وقتی ۱۲ سال بود رفتم اونجا
‫یه مسابقه بزرگ کشوری برای ‫پسربچه‌ها بود...
‫و یه روز صبح همه توی یه اتوبوس ‫به مقصد دری بودیم
‫خب، مسابقه بزرگی بود
‫شبیه ورزشکارهای جهانی بودیم...
‫چون با پسرهای جنوب مسابقه داشتیم...
‫و باید کاری می‌کردیم که ‫بلفاست به خودش افتخار کنه
‫دو تا از پسرها پروتستان بودن ‫و بقیه‌مون کاتولیک بودیم
‫یه رویداد اجتماعی بود
‫فکر کنم آدم‌های خوب توی ‫جنوب فکر می‌کنن خیلی خوبه...
‫میگن بیا این تیم کوچیک رو بفرستیم بلفاست ‫و از این مزخرفات تحقیر‌آمیز میگن
‫به هر حال، از مرز رد شدیم...
‫پسرها داشتن آواز می‌خوندن...
‫ولی من عقب اتوبوس نشسته بودم ‫و از پنجره بیرون رو تماشا می‌کردم
‫از بین اون کوه‌ها رد شدیم...
‫می‌دونی کوه اریگال و بقیه‌شون کجاست؟
‫منظره قشنگیه، دام
‫دونگال باید زیباترین جا در ایرلند باشه
‫آره
‫بگذریم...
‫به گوییدور رسیدیم
‫چه جایی بود. پر بود از دویست پسری که...
‫داشتن وسایل‌شونو آماده می‌کردن و ‫خودشونو گرم می‌کردن
‫تمام رویداد رو برادران مسیحی ‫برگزار کرده بودن...
‫و به سر بچه‌ها ضربه می‌زدن...
‫در کل سعی داشتن نظم رو بوجود بیارن
‫تیم ما یه کم رفت بدوه تا ‫پاهامون گرم بشه
‫دشت‌های جو دورمونو گرفته بودن...
‫و در انتهای یه دره کوچیک ‫یه رودخونه و یه جنگل قرار داشت
‫جنگل و رودخونه خارج از محوطه بود...
‫پس برای ما پسرهای بلفاست طبیعی بود ‫که بریم یه سر بهشون بزنیم
‫جنگل و رودخونه، دام برای ما ‫مثل آمازونه
‫و به چند تا جوونک اهل کورک برخورد کردیم
‫یه کم لهجه‌مونو مسخره کردن، ‫ولی خودشون به زحمت حرف می‌زدن...
‫اصلا متوجه حرفهاشون نشدیم
‫متوجهی که یه کم نگاه ‫از بالا به پایین بهمون داشتن، می‌دونی؟
‫نگاه‌شون به ما تحقیرآمیز بود. ‫به هر حال اینطوری حسش کردم
‫دویدم و رفتیم و این فکر به سرمون زد...
‫که تا رودخونه بریم تا ‫ببینیم ماهی داره یا نه
‫پس تا کنار رودخونه رفتیم، دام...
‫حدود یک متری آب داشت
‫ماهی نقره‌ای کوچیک داشت ‫ولی چیز خاصی نبود
‫تا اینکه یکی از پسرها گفت بریم پایینتر
‫یه کره اسب کوچیک توی آب افتاده بود...
‫چهار یا پنج روزش بود، پوست استخوون بود...
‫رنگش خاکستری بود و لکه‌های ‫خون روی پوستش دیده می‌شد...
‫چون خودشو بدجور روی ‫صخره‌های تیز زخمی کرده بود
‫همینطوری بالای سرش وایستادیم ‫و می‌تونستی ببینی پای عقبش پیچ خورده
‫و نفس می‌کشید و زنده بود، ولی نه زیاد
‫پس یه گفتگوی بزرگ درگرفت...
‫بین پسرهایی که یهو ‫خودشونو رهبر ما دیده بودن
‫دستور می‌دادن که باید چی کار کنیم. ‫یکی گفت یه سنگ بزنیم توی سرش
‫ولی به قیافه‌هاشون نگاه می‌کردم. ‫یا بدجور ترسیده بودن یا سردرگم بودن
‫همه‌ش خودستایی بود
‫و این کره اسب روی زمین افتاده بود ‫و واقعا درد داشت
‫همه‌ش حرف می‌زدن و ‫قرار نبود به جایی برسن
‫بعدش یکی از کشیش‌ها ما رو دید، ‫کره اسب رو دید...
‫بهمون گفت تکون نخوریم وگرنه ‫واقعا کارمون تمومه
‫یه گروه از پسرها همیشه به خاطر ‫آسیب زدن به یه کره اسب سرزنش میشن
‫یه گروه از پسرهای بلفاست ‫که حتما سرزنش میشن
‫پس همون لحظه برام روشن شد ‫و روی زانوهام افتادم...
‫و سر کره اسب رو گرفتم و بردمش زیر آب
‫اولش یه کم تقلا کرد...
‫پس بیشتر فشار اوردم تا اینکه غرق شد
‫کشیش رسید، دام
‫و منو از موهام گرفت...
‫منو کشوند توی جنگل، ‫بهم قول داد یه جای خوب قایمم کنه
‫ولی می‌دونستم که برای اون ‫کره اسب کوچولو کار درست رو کردم
‫و می‌تونستم به جای ‫همه پسرهامون تنبیه بشم
‫حالا بقیه پسرها بهم ‫احترام میذاشتن و اینو می‌دونستم
‫از منطق عاری هستم، أام
‫از هر گونه عکس‌العملی عاری هستم
‫عمل می‌کنم و حاضر نیستم ‫وایستم و هیچ کاری نکنم
‫اگه دوست داری می‌تونی همینجا بذاریشون
‫نمی‌خوای که حرف‌های جان ‫قدیس رو آتیش بزنم، مگه نه؟
‫وجدانم چنین چیزی رو قبول نمی‌کنه، نه
‫فکر نکنم دوباره ببینمت، بابی
‫نیازی نیست، دام
‫و حالا که با شکست هدف ‫بی‌اعتبارشون روبه‌رو شدن...
‫مردان خشونت‌طلب ‫در ماه‌های اخیر تصمیم گرفتن...
‫آخرین کارت‌شونو هم بازی کنن
‫خشونت‌شون رو برای خودشون به کار بردن...
‫با اعتصاب غذا تا حد مرگ در زندان
‫قصد دارن روی اصلی‌ترین ‫حس انسانی تاثیر بذارن، یعنی دلسوزی...
‫تا به این ترتیب تنش بوجود بیارن...
‫و آتش تلخی و تنفر رو شعله‌ور کنن
‫عملکرد کبد، کلیه و لوزالمعده بدتر شده
‫تراکم استخوان هم به شدت ‫کاهش پیدا کرده...
‫که به خاطر کمبود کلسیم و ویتامین‌هاست
‫ماهیچه قلب هم دچار ضعف شده...
‫که باعث نقص عملکرد و ‫در نهایت ایست قلبی میشه
‫بطن چپ هفتاد درصد کاهش حجم داشته
‫قند خونش پاییته، انرژی کمی داره ‫و ماهیچه‌هاش تحلیل رفته
‫سوزش معده رو تجربه می‌کنه...
‫با نازک شدن دیواره روده و ‫خونریزی زیرمخاطی
‫تغییرات بسیار بدی در ‫غشای مخاطی روده‌ها...
‫و بقیه اندام‌های بدن رخ خواهد داد
‫- اسم؟ ‫- رزالین سندز
‫- اسم؟ ‫- جان سندز
‫مردم همیشه ازمون می‌پرسن، ‫مردم همیشه ازمون می‌پرسن...
‫- کی هستیم... ‫- بابی! بابی!
‫و از کجا اومدیم، از کجا اومدیم...
‫و بهشون میگیم، و بهشون میگیم...
‫اهل بلفاستیم، اهل بلفاستیم...
‫بلفاست خیلی، خیلی قدرتمند ‫بلفاست خیلی، خیلی قدرتمند
‫و اگه صدای ما رو نشون، ‫اگه صدای ما رو نشنون...
‫کمی بلندتر داد می‌زنیم، ‫کمی بلندتر داد می‌زنیم...
‫[بابی سندز بعد از ۶۶ روز اعتصاب غذا مرد]
‫[در طول این زمان، به عنوان نماینده فرماناگ و] ‫[ تایرون جنوبی در مجلس انگلیس انتخاب شد]
‫[بعد از ۷ ماه، اعتصاب تمام شد.] ‫[۹ نفر دیگر مردند]
‫[۱۶ نگهبان زندان بدست شبه‌نظامیان در] ‫[طول اعتصاب پتو و عدم شستشو کشته شدند]
‫[در روزها و ماه‌های آتی، دولت انگلستان] ‫[به تمام خواسته‌های زندانیان عمل کرد...]
‫[به جز به رسمیت شناختن] ‫[حقوق سیاسی آنها]