♪
زندگی موسیقی ارائه شده توسط سایت مووی شو مترجم: مرتضی
سلام.
کامبوج 2007
آره.
بفرمایید، این هم قبضتون.
می تونید موجودیتون رو تأیید کنید؟
آره.
تو هوپ (امید) هستی؟
من عمو وانی هستم...
اوه... سلام... آه...
همسرم نتونست تا اینجا بیاد .از من خواست بیام دنبالت.
یه ماشین جلوی در منتظرته.
باشه.
نه، نه، نه، می تونم ببرمش.
مشکلی نیست.
نه، سنگینه.
این نوه ی منه.
سلام.
- اسمت چیه؟- نانگ.
نانگ؟
اسمت هوپ، به معنی خوردن ـه؟
مامانبزرگ می گه هوپ به معنی آرزوئه.
تو خیلی قدرتمندی، آره.
عصر به خیر، خواهر.
کمکمون می کنی و یکی بخری؟
رایحه ی خوب و تازه ای به ماشین می ده.
و خوشگل هم هست.
- قیمتش چقدره؟- یک دلار.
- یک دلار؟- آره.
خیلی خب، یکی می خرم.
یک دلار.
فقط یکی.
ممنون !نه، نه، نه، فقط یکی می خوام.
- این آهنگ ها رو شنیدی؟ آره.
آره، سین سیساموت.
و راس سری سوتیا،
هوی میا .آره، مامانم خیلی دوستشون داره...
اوه، می تونیم این ها رو بذاریم اینجا، عالیه.
آره، خوبه.
اوه، نانگ !نانگ، سلام کن.
سلام!
برای رفتن آماده ای؟
اوه، آره، آره.
کامبوج، 1968
شما بچه ها آماده اید؟
بریم.
ممنون که به گروهمون کمک کردی، کدخدا.
قابلتون رو نداره.
گروهی مثل شما اینجا کم پیدا می شه.
همه ی بچه ها رو می فرستم
تا به همه ی روستایی ها درباره ی کنسرت امشب بگن.
خیلی ممنون کدخدا.
فقط امشب حسابی سرگرممون کنید!
♪
صبح به خیر خاله گروه ما امشب توی زمین کدخدا اجرا داره،
- .امیدواریم همه تون بتونید بیاید- آره، شنیدیم.
خیلی خب پس، خیلی ممنون.
من عضو یه گروهم و امشب برنامه داریم.
کجا؟
توی زمین کدخدا، یادتون نره بیاید.
باشه، یادمون می مونه.
ممنون. پس می بینیمتون.
خانم!
بله، چی می خواید؟
امشب توی زمین کدخدا اجرا داریم می شه تشریف بیارید؟،
نمی تونم. سرم شلوغه.
♪
بابا، من برگشتم.
چی، همه چیز رو از عمو سو گرفتی؟
آره، همه شون رو گرفتم.
کلی هم سلام رسوند.
باید برم پیش یه دکتر.
می تونی جای من مراقب مغازه باشی؟
نگران نباش، حواسم بهش هست.
این دوچرخه باید تا صبح حاضر بشه.
احتمالاً باید تا دیروقت کار کنی.
امروز زیاد کار نکردم...
همون طور که گفتم، نگران نباش.
باید تا بدتر نشدی بری پیش یه دکتر.
♪
فالی! فالی! فالی!
- ...فالی! یه- دختر!
خانم های جوان این طوری نمی دون.
ببخشید مادر، فراموش کردم.
فالی، امشب یه گروه توی شهر اجرا دارن.
واقعاً؟
یه کنسرت برگزاره؟
شما دو تا می خواید برید؟
تو که می دونی .خانواده ام نمی ذارن برم.
خوبه که خودت می دونی.
شما دو تا کجا می رید؟
دیروز، یه پرنده با بال شکسته پیدا کردیم.
می خواستیم ببینیم حالش چطوره.
امروز مهمون داریم.
مامانت گفت لباس مناسب بپوشی.
چشم خاله.
- .بوپها- بله؟
زود برگرد تا بتونی کمکم کنی کار رو تموم کنیم.
چشم مادر.
بریم.
فالی، هنوز اون جاست؟
سلام کوچولو.
ومثل این که هنوز می ترسی.
بوپها، یادت نره باز هم براش غذا بیاریم.
باشه، خودم میارم.
دفتر یادداشت رو بگیر!
بفرما، این تازه نوشته شده.
فالی، تو باید یه خواننده بشی.
یادت نره که امشب بیای دنبالم.
واقعاً می خوایم بریم؟
تو چی فکر می کنی؟
فالی! واقعاً می خوایم بریم؟
فالی!
می تونیم اینجا بذاریمش زمین.
چپ چپ.
چهار بار ساز بزن.
یک، دو، سه.
یه بار دیگه، تشویق.
دو .سه.
چهار.
یک، دو، سه، چهار.
تونستی.
نه، به خوبیِ اون نمی زنی.
برادر بزرگه! کجایی!
چه خبره؟ چرا داری جیغ می زنی؟
اگر جیغ نزنم چطور پیدات کنم؟
اگر می خوای پیدام کنی بگرد دنبالم.
جیغ نزن
طوری که انگار پایان دنیا شده.
می خوام برم مردمی که اجرا میکنن رو ببینم.
وقت نداریم.
نه! من می خوام برم!
- !نه! من می خوام برم نه نمی تونیم!
باید دوچرخه ها رو درست کنم!
یه نگاه به خودت بنداز، سر تا پات گلی شده.
برو حموم کن!
نه، سردمه.
پس می خوای کثیف بمونی؟
زود باش! برو حموم کن!
حتماً باید بریم!
همه می خوان برن!
به خودشون مربوطه، لازم نیست ما هم بریم.
اما من واقعاً دلم می خواد برم!
واقعاً دلم می خواد برم!
مالیس! انقدر دنبالم نیا!
مالیس!
می خوام برم به مراسم جشن!
گفتم نه! کلی کار دارم!
من می خوام برم!
سعی کن گوش بدی، مالیس!
اگر نریم، اذیتت می کنم.
چرا به حرفم گوش نمی دی؟
نه، سردمه.
هنوز حموم نکردی.
مالیس!
خرابکاری نکن!
نکن! مالیس!
مالیس!
بیا!
بیا دنبالم!
من رو گرفتن!
بیا!
من رو گرفتن!
واقعاً می خوای بری؟
آره.
اگر می خوای بری، به حرفم گوش می کنی، باشه؟
و باید حموم هم بکنی.
تا کاملاً تمیز بشی، باشه؟
بعد کمکم می کنی دوچرخه ها رو درست کنم؟
و غذا هم بخوری.
حالا برو حموم کن!
پیروزی! ما می ریم!
داشتی با دختر کسی حرف می زدی...
خیلی خسته شدم...
یه کم دیگه بچرخونش.
بذار ببینم.
تموم شد!
کارمون رو تموم کردیم!
حالا وقت رفتنه؟
می تونیم بریم، اما بیا اول همه چیز رو بذاریم سر جاش؟
- .و بذار قبلش برم حموم- باشه.
داری چیکار می کنی؟
دعا می کنم خانواده ات ما رو نگیرن.
ششش... صدات رو بیار پایین.
چیه؟
چند نفر اینجان.
حالا دیگه چیه؟
می خوان مردم رو توی تاریکی نگه دارن.
بچه های بالا درستش می کنن.
زیاد نگران نباش.
به نظرت جنگ ویتنام به ما هم می رسه؟
سیاست رو می سپارم به خودت.
چان، حالا که حرفش شد...
پسرم تمام شب چشمش به دخترت بود.
من هم فهمیدم.
دیرو! برو خونه.
شب چیزی نمی فروشیم، فقط روز!
بی ادب نباش.
فقط کمی صبر کن، کوچولو.
کمی می خوام بخرم.
در این باره حس خوبی ندارم.
رفته!
- چی؟- جوجه پرنده!
حالا داری چیکار می کنی؟
می خوام ببینم کجا رفته.
شاید باید برگردیم خونه؟
داری به چی زل می زنی؟
نه.
ستاره ها دارن بهم می گن
باید بریم به کنسرت.
بیا بریم.
از ستاره هات متنفرم.
من که قرار نیست تا همیشه جوون بمونم.
مگه نشنیدی... می خوان شوهرم بدن.
پس دوست خوبی باش، باشه؟
حداقل خیلی خوشتیپه.
دیگه خداحافظ.
ممنون، عمو.
نظرت راجع به چیزی که عمو بوری می گفت چی بود؟
منظورت چیه؟
درباره ی جنگ؟
به نظر ترسناک میاد.
نمی دونم.
پدر به نظر نگران می اومد.
عمو بوری همه چیز رو زیادی بزرگ می کنه.
وقتی بچه بودیم رو یادته؟
بهمون گفت ارواح وجود دارن.
و اگر به حرف بزرگترها گوش ندیم ما رو می خورن.
بعد بهمون گفت...
یه ماه کامل رفته بود شکار ارواح.
آره، یادم میاد.
یه دونه روح هم پیدا نکردیم.
هیچی پیدا نکردیم.
اما قیافه ی خودت رو وقتی فکر کردی یکی رو دیدیم، یادته؟
اذیتم نکن، قیافه ام هیچ وقت اون شکلی نبود.
راستش همین طوری بود.
اون ها کی هستن؟
کجا؟
فقط مستقیم راه برو و عادی رفتار کن.
بس کن، انقدر نترس.
بیا بدویم، تا تمام نمایش رو از دست ندادیم.
فالی، صبر کن من هم بیام!
نمی تونی سریع تر پدال بزنی؟
دارم سریع تند می رم.
حالتون خوبه؟
خیلی متأسفم.
مامانت یادت نداده موقع دویدن چشم هات رو باز کنی؟
بی ادب نباش.
اون کسیه که بی ادبه.
جلوی راهش رو نگاه نمی کنه.
دوباره می گم، متأسفم.
خوبی؟
- .درد می کنه- ما خوبیم.
حالشون خوبه .باید بریم تا کنسرت تموم نشده.
ببخشید...
ممنون.
بذار زانوت رو ببینم.
مثل این که خدا نمی خواد ما بریم...
از کی تا حالا یاد گرفتی تسلیم بشی؟
حرف های مامان رو یادته؟
یادم نمیاد...
وقتی مامان مرد، هنوز کوچولو بودم.
اون گفت...
پاهامون برای جلو رفتنه.
نه عقب رفتن.
اون مرده.
پس... ما باید بریم.
بریم؟
بزن بریم!
گاهی خواب می بینم...
که روی صحنه دارم آواز می خونم.
عجب.
چی؟
مامان من هم اومده...
خاله، شما هم اومدید؟
می خواستی بمونم خونه؟
تو چرا اینجایی؟
من... اومدم گروه رو ببینم.
مشکلی نیست، فقط زیاد اینجا نمون.
باشه.
به دخترم بگو، که انقدر عبوس نباشه.
شاد باش!
- !خانم- اومدم! اومدم!
خواهر، خواهر...
زانوهام داره خون میاد ...پس باید برام موز زغالی بخری...،
یکی دیگه هم اضافه می کنید؟
فالی، فکر نمی کنی شبیه بچگی های خودت باشه؟
اذیتم نکن.
جدی می گم!
چرا بدون این که بهم بگی رفتی؟
اون موزها رو از کجا آوردی؟
اون ها بهم بدهکار بودن.
- .آهنگش خیلی خوبه، بزن بریم- می خواستم بگم...
خیلی ممنون.
تو نمی خوای اجرا کنی؟
من اجرا نمیکنم، تو می تونی اجرا کنی.
تو باهام اجرا نمیکنی؟
تو می خوای اجرا کنی؟
اگر اجرا نمیکنی، بریم خونه.
آماده ای بریم خونه؟
باز هم بر می گردن؟
فکر نکنم.
بریم.
از همه تون خیلی ممنونیم!
ممنون که شرکت کردید و
بهمون اجازه دادید تا این سفر سرشار از
موسیقی رو ادامه بدیم.
تشکر ویژه هم از کدخدا که افتخارِ اجرا توی زمینش رو به ما داد.
سامای، آهنگ بعدی چیه؟
ممنون.
آهنگ بعدی، آخرین آهنگ امشبه.
این برنامه رو با یه آهنگ عالی دیگه از
آقای سین سیساموت به پایان می رسونیم.
مطمئنم...
- .بیا بریم- کجا؟
شما هم به اندازه ی ما عاشق این آهنگ می شید.
بیاید وقت بیشتری تلف نکنیم، بزنید دست قشنگه رو!
اوه باتامبانگ... عزیز من...
من با ناراحتی خداحافظی می کنم...
اما از وقتی که تو رو پشت سر رها کردم...
افسوس های ناتمامی خوردم.
- ...اوه باتامبانگ خیلی وقته که تو رو دوست دارم- من عاشق این آهنگم...
تمام زندگیم آرزو کردم...
- ...که از زندگی قبلی مال من بوده باشی- من هم عاشق این آهنگم...
ازت می خوام عشقمون رو به خاطر داشته باشی...
- می دونم که زمان زیادی گذشته عزیزم... اما به یاد داری؟
که تو دلیل نفس کشیدن منی.
- .به خاطر تو قلبم امید داره- بریم.
امید داره...
اگر تو قرار باشه مال من بشی، لبخند می زنم.
اوه باتامبانگ خیلی وقته که تو رو دوست دارم...
می تونید کمکم کنید تا کمی برنج بخرم؟
فقیرم و پولی ندارم، لطفاً.
ممنون .امیدوارم در آینده خیر و برکت داشته باشید.
برای مامانت این فیلم رو می گیری؟
اوه، امم...
مامانم.
بهش گفتم هر چیزی که من می بینم، اون هم می بینه.
یه هدیه.
من ناراحت بودم...
که شنیدم مامانت بیمار شده.
متأسفم که انقدر دور از هم زندگی می کنیم...
و این که نمی تونیم کمکش کنیم.
ممنون.
باید به حرف مامانبزرگ گوش می دادی .وقتی گفت با اتوبوس برو.
انقدر ادای باهوش ها رو در نیار.
می تونی صبر کنی تا کمی آب بیارم؟
یه چشمه اون جا هست من می تونم برم.
من کمک می کنم.
اوه، باشه، می تونی کمک کنی، فقط نانگ رو با خودت ببر.
بذار از صندوق بشکه ی آب رو بهت بدم.
می تونم کمکت کنم گیتارت رو بیاری؟
نه، مشکلی نیست.
بابابزرگ، امشب می رسیم خونه؟
یه شهر همین نزدیکیه.
- کارت نمی گیرید؟- نه.
چقدره؟
پول اتاق...
بفرما.
کلید اتاق؟
کلید؟
کمپوچیای دمکراتیک، 1976 (امپراطوری کامبوج سابق)
همرزم!
آنگکار تو رو می خواد!
شما دو تا به چی نگاه می کنید؟ برگردید سر کارتون!
بچه مون الان چند ماهشه؟
تقریباً شش ماه.
بعضی ها توی گروه ما درباره ی فرار کردن حرف می زنن.
یه زنی رو می شناختم.
زیاد از ما بزرگتر نبود.
هر شب با خودش می گفت،
«چرا هنوز دارم براشون کار می کنم؟»
مدام همین رو تکرار می کرد.
همه مون فکر می کردیم
که اون دیوونه ست.
عقلش رو از دست داده.
اما یه شب،
برگشت به من گفت،
«تا حالا با خودت فکر کردی؟»
که آیا مردن به عنوان یه انسان»
«از زندگی به عنوان یه حیوان بهتره یا نه؟
«از این که هر روز ازت سوءاستفاده بشه و گرسنگی بکشی؟»
صبح روز بعد.
سر کارش نرفت.
با شالش خودش رو دار زد...
با خودم گفتم اون دیوونه ست؟
یا ماییم که دیوونه ایم؟
باید به زودی برگردیم.
این نمک رو نگه دار.
با .برای هر وقت که نیازت شد.
خوبی؟
خوبم، فقط امروز خیلی خسته ام، ممنون.
حالت چطوره؟
برادر، چرا می خواستن تو رو ببینن؟
ازم خواستن برای انقلاب یه آهنگ جدید بنویسم.
می خوان کاری بکنن که حس کنیم زندگیمون خیلی هم بد نیست.
هی! باید حواست به حرف هات باشه.
حس می کنم حرف های آهنگ رو نمی شنوم .دیگه نمی فهمم چی داره می خونه.
همرزم، حالا می تونی بری.
چشم همرزم.
تو نگهش دار، تا هر وقت که لازمت بشه.
حالا دیگه باید برم.
امروز!
کاری که آنگکار انتظار داشت رو انجام ندادیم!
از این جهت!
همه مون باید بیشتر تلاش کنیم!
تا وقتی که به اهداف آنگکار برسیم!
عزیمت! عزیمت! عزیمت!
همرزم، آهنگ چطور پیش می ره؟
ببخشید همرزم.
من فقط می تونم آهنگ های عاشقانه ی مسخره بنویسم.
آنگکار می گه فردا لازم نیست توی مزرعه کار کنی.
این کارت مهم تره.
یه هدیه از طرف آنگکار.
ممنون همرزم.
فردا دوباره بهت سر می زنم.
بله، همرزم.
بیدار شو.
خوبی؟
همرزم، عجله کنید و ببریدش پیش پزشک.
مراقبش باشید.
همرزم ها، برگردیم سر کارمون.
بدن های ما برای این مزرعه ها تبدیل به کود می شن.
چی گفتی؟
هیچی.
اسلحه ات داخلش...
گلوله داره؟
نگران نباش...
نمی خوام بدزدمش.
چون که، می دونی .جایی برای فرار کردن ندارم...
همرزم...
می دونی که من یه پسر داشتم؟
یادم رفته که چند سالشه...
یا حتی چه شکلیه...
اما فکر می کنم...
که کمی شبیه توئه.
شاید...
اون هم چهره ی من رو فراموش کرده.
مدت زیادی گذشته عزیزم، اما به یاد داری؟
که تو دلیل نفس کشیدن منی.
به خاطر تو قلبم امید داره... امید داره.
اگر تو قرار باشه مال من بشی.
لبخند می زنم.
♪
شما می خواید چیکار کنید؟
فکر می کنید اینجا بمونید؟
اطرافتون رو ببینید،
هر نفر به اندازه ی پنج نفر کار می کنه.
همه شکمشون رو از درد می بندن چون که خیلی گرسنه ان.
بعضی ها به خاطر دزدیدن نمک یا یه دونه برنج اعدام می شن.
فقط کار می کنیم، بدون این که تمومی داشته باشه.
ما انسانیم، حیوان نیستیم...
نظر تو چیه، چی؟
نمی دونم.
من به فکر خانواده ام هستم.
تو خوش شانسی که هنوز خانواده داری.
زود باش!
راه برو!
ایست! کی اون جاست؟!
بگیریدشون!
راه برو!
همرزم؟
تو پدر و مادر داری؟
چه سوال مسخره ای...
همه پدر و مادر دارن...
می تونی به آنگکار بگی
که من آهنگ رو کامل کردم.
مثل این که آهنگ های زیادی نوشتم...
و دیگه نمی تونم کلمات کافی پیدا کنم.
همین جا وایسا.
همرزم کوچولو
نوبت توئه.
صبر کن همرزم!
اجازه می دی آخرین آهنگم رو بخونم؟
چطوره همرزم کوچولو؟
دوست داری بشنویش؟
آره.
بفرما، بخون.
♪
آهنگش قشنگ بود؟
بریم!
آه!
آه، صبح به خیر!
خوب خوابیدی؟
چیزت چطوره...
- ماشین؟- آره، ماشین!
ماشینم خیلی قدیمیه، متأسفم.
ببخشید.
خیلی قدیمیه، اما خیلی برامون کار کرده.
خیلی خب ...خوبه.
خیلی خب پس... چقدر تا مینگ بو مونده؟
امروز می رسیم اون جا درسته؟ پس...
چه زمانی می رسیم؟
اوه... با یه گروه موسیقیدان همسفر شدیم.
گفتن یه ساعت دیگه آماده بشید.
یه ساعت دیگه حرکت می کنیم.
خیلی خب، پس طبقه ی پایین می بینمتون.
خیلی خب، اوه، یه لحظه.
این...
باتریم، شارژرش رو فراموش کردم.
توی اون یکی هتل ...می دونی می ذاریش توی این.
و شارژش می کنی...
می دونی، باتری رو...
باتریش تموم شده؟
آره، آره، آره.
جایی اینجا هست بتونم برم و...
- بخرم؟- دوربین رو بده به من، برم ببینم می تونم پیدا کنم؟
- .اوه، باشه- پیداش می کنم، برات می خرمش.
طبقه ی پایین منتظرتونیم.
خیلی خب.
آره.
اون خواهرزاده مه که از شهر اومده.
این طوری با همسرم آشنا شدم.
قبلاً سازهای غیرسنتی می زدم،
بیا بالا، بیا غذا بخوریم.
چشم.
خاله بو؟
این برای شماست.
می تونم پیشت بشینم؟
آره، لطفاً.
عجیب نیست،
که وقتی باهات حرف می زنم تو متوجه می شی؟
اما وقتی تو حرف می زنی یک کلمه هم نمی فهمم؟
کمی.
کـ...کمی؟
- .کمی- کمی.
آره، لطفاً.
برای بو، عزیزترینم،
وقتی شروع به نوشتن این نامه کردم،
فکر می کردم خیلی چیزها برای گفتن داشته باشم.
اما الان چیزی برای گفتن ندارم.
تو من رو بهتر از هر کسی توی این دنیا می شناسی.
اگر به خاطر اون زمان ها نبود...
اگر توی زندگی متفاوتی بودیم تصور می کردم که،
بچه هامون با هم از درخت ها بالا می رفتن
و توی رودخانه ها می پریدن.
دخترم با پدری بزرگ می شد
که بهش عشق می ورزید...
و من و تو هنوز با هم غروب و طلوع خورشید رو نگاه می کردیم.
دختر شجاعی که یه زمانی می شناختی...
دیگه نتونست به خونه برگرده.
شجاعتش رو از دست داد.
خیلی از این بابت متأسفم.
در عوض دخترم رو می فرستم...
لطفاً ازش مراقبت کنید.
این گیتار من رو یاد یه آهنگ قدیمی انداخت.
- .ببخشید که بی اجازه قرضش گرفتم- مشکلی نیست.
خیلی زیبا بود.
اوه... بفرما.
تونستم برات شارژر باتری رو پیدا کنم.
مراقبش باش.
ممنون.
سلام.
تمام این ها متعلق به پدربزرگ و مادربزرگت بود.
حالا فقط یه زمین خالیه.
همه چیز از دست رفته.
خوک.
نانگ، نانگ! ببین!
ببین، یه بچه خوک!
ازش فیلم بگیر !ازش فیلم بگیر!
اینجا الان آروم تر شده.
اما قبلاً بازار شلوغی بود.
اما هنوز هم جای شادیه.
قشنگه.
این طور نیست؟
بچه! خیلی دور نشو.
خسته نشدی؟
اوه، نه، مشکلی نیست.
قبلاً این طوری نبوده، اما...
هنوز هم دیدنش جالبه.
تو من رو یاد مادرت می ندازی .ممنون که به خانواده ی ما سر زدی.
خواهش می کنم.
اینجا همون جاست؟
کمی جلوتر.
داره چیکار می کنه؟
نمی دونم.
♪