‫[عکاسی در سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۳، ‫از باشگاه موتورسوارانی در غرب میانه مصاحبه کرد.]
‫[این فیلم بر اساس کتاب اوست.]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫هنری، این بچه رو باش.
‫خیال کرده پسر کیه؟
‫آهای!
‫حق نداری اینجا این رنگی بپوشی.
‫شنیدی داداشم چی گفت بی‌شعور؟
‫گفت همین الان این ‫ژاکت وامونده‌ات رو در بیار.
‫اگه همین الان درش نیاری،
‫چنان دور گردنت بپیچمش،
‫که نفست بند بیاد و خفه شی.
‫حالا شنفتی داداشم چی گفت؟
‫تو این محل اجازه نداری ‫این رنگ‌ها رو بپوشی.
‫ژاکت وامونده رو در بیار.
‫چیه؟
‫اگه می‌خوای ژاکتم رو در بیاری، ‫باید از رو نعشم رد بشی.
‫صبوری هم حدی داره.
‫بیا اینجا.
‫پالی، این بچه سر جاش نمی‌شینه.
‫هی بلند می‌شه.
‫به نفعته دیگه بلند نشی ‫پست‌فطرت وروجک!
‫الان یه کار می‌کنم دیگه بلند نشه.
‫این موتور زباله جنابعالیه؟
‫حواست باشه هنری!
‫از روزی که با بنی آشنا شدم،
‫فقط دردسر تو زندگیم درست شد.
‫بس که بازداشتگاه خوابیدم،
‫دادگاه رفتم و با وکلا صحبت کردم.
‫در این حد که نمی‌شه گفت ‫از روی علاقه بوده.
‫قطعا از روی حماقت محض بوده.
‫[اسپید کوئین]
‫[سال ۱۹۶۵، مصاحبه کتی]
‫بعد می‌گن واسه بچه‌هاست.
‫به همه گفتن بچه‌هاشون رو بیارن.
‫حالا بچه‌هامون هم ببریم می‌خوان ‫دور هم جمع بشن سیگار بکشن،
‫بعد زن و بچه همه‌شون ‫قراره سرشون غر بزنن.
‫گمونم بهتر باشه...
‫- بچه‌ها رو نبریم. ‫- ها؟
‫بهتره بچه‌ها رو نبریم.
‫آره.
‫شما که شوهرهاتون رو می‌شناسین.
‫آخه جانی که اصرار داشت ‫پیک‌نیک خانوادگی باشه.
‫بچه خودش هم آورده بود.
‫آره، ولی بچه‌اش که اهل دود نبود.
‫نه، ولی همون پارسال ‫که با دینگی رفته بودیم...
‫من هم اونجا قرار گرفتم...
‫فهمیدم خیلی‌ها رو نمی‌شناسم، متوجهی؟
‫کتی، یادته داشتی برام ‫از اولین دفعه‌ای که با...
‫آقایون آشنا شدی تعریف می‌کردی و...
‫- آره. ‫- اینکه چطور خودت...
‫تغییر که کردم. مسلما.
‫خب، دوست داری ‫در همین مورد صحبت کنیم؟
‫آخه یه سال بود... ‫همین پارسال بود...
‫یعنی از اولش بگم؟
‫پارسال دوستم باهام تماس گرفت...
‫و بهم گفت اگه پول تو دست و بالم دارم...
‫به غذاخوری گرند و دیویژن ‫که خودش گفته بود برم.
‫من هم که اصلا نمی‌شناختمشون، ‫واسه همین رفتم،
‫سلام خانم‌خانم‌ها.
‫کمک نمی‌خوای؟
‫باشه، خوشحال شدیم.
‫البته همه‌شون رو اونجا دیدم.
‫تک‌تکشون گوشواره داشتن،
‫لباس‌هاشون هم جوری بود ‫که انگار چند ساله شسته نشدن.
‫البته لازم به ذکره که این چندان ‫ویژگی منحصر به فردی نیست.
‫قطعا هنوز باهاشون آشنا نشده بودم،
‫ولی کورکی رو دیدم، ‫زیپکو رو دیدم،
‫کال، واهوو با بروسی.
‫همه‌شون رو دیدم.
‫همه دور هم بودن و فریاد می‌زدن.
‫در حدی که خودم ترسیده بودم.
‫بعدش که دوستم رو دیدم، ‫آروم به سمتش رفتم و...
‫کنارش نشستم. ‫بدون اینکه توجهی به اطرافم کنم.
‫- بفرما. ‫- حرف نداری.
‫- دیگه باید برم. ‫- تو که تازه رسیدی.
‫- این سوسکه. ‫- چی؟
‫بهم لقب «سوسک» دادن.
‫چرا چنین لقب مسخره‌ای بهت دادن؟
‫چون از خوردن حشرات خوشم میاد.
‫اولش که شوخی بود.
‫ولی واقعا از خوردنشون لذت می‌برم.
‫حشرات رو می‌گم.
‫حالم بهم خورد. ‫دیگه واقعا باید برم.
‫حالا انقدر هم بد نیستن.
‫یه دقیقه اینجا بشین.
‫سلام عرض شد.
‫می‌شه چند لحظه وقتتون رو بگیرم؟
‫من چظور؟ وقتتون رو بگیرم؟
‫نه خیر، لطف کردین.
‫آخه همراه دارم.
‫- همراه داری؟ ‫- آره، میز رو به روم نشسته.
‫با ایشون می‌رم.
‫شنیدی چی شد آقا سوسکه؟
‫سیندرلا خانم همراه داره.
‫آره، همراه سیندرلا خانم ‫میز روبه‌روییش نشسته.
‫مثل اینکه از جونش سیر شده باشه.
‫آره بابا.
‫کاش به قیمت جونش تموم می‌شد.
‫دیدی چی شد؟ ‫انگار دارن نقشه می‌کشن.
‫ببین چطور تو گوش همدیگه زمزمه می‌کنن.
‫- ای بابا. ‫- من دیگه باید برم.
‫اونجا برای اولین بار بنی رو دیدم...
‫که پشت میز بیلیارد وایستاده بود.
‫اون آقا خوش‌تیپه که پشت...
‫- میز بیلیارد وایستاده دیگه کیه؟ ‫- عه.
‫کتی، به نفعته نزدیک این آدم نشی.
‫آخه چرا؟
‫اصلا که شبیه باقی این حیوون‌ها نیست.
‫چون هیچ‌کس دلش نمی‌خواد ‫با این آدم جایی بره.
‫چرا؟
‫چون همیشه تصادف و سانحه براش رخ می‌ده.
‫هر موقع که سوار موتورش می‌شه...
‫- باید تصادف کنه. ‫- آها، فهمیدم.
‫بذار یه نوشیدنی برات بیارم.
‫سلام.
‫اسمم بنیه.
‫سلام.
‫خب، حالا داستان چیه؟
‫صرفا قراره...
‫بی‌هدف صحبت کنیم؟
‫آره، لابد دیگه.
‫خب، من که باید برم.
‫عه.
‫باشه.
‫باید بری دیگه.
‫مگه اینجا بوفه است که همه نوبتی میان؟
‫اسمت چیه؟
‫کتی.
‫خب کتی، عه...
‫نگران نباش.
‫نگران چی نباشم؟
‫هیچی.
‫اسمم جانیه. رئیس این باشگاهم و...
‫رفقامون فقط می‌خواستن ‫سر به سرتون بذارن، خب؟
‫ولی نمی‌ذارم اذیتتون کنن.
‫جدی؟ وگرنه چطور اذیتم می‌کردن؟
‫هیچ‌جوره.
‫آها، باشه. ‫پس مرسی که کاری نمی‌کنی.
‫خوشحال شدم. ‫عزت زیاد، دیگه باید برم.
‫داشتم عین بچه آدم ‫سمت در ورودی می‌رفتم...
‫که پنج بار کیفم ‫به در و دیوار گیر کرد.
‫خلاصه تو ایستگاه اتوبوس ‫منتظر بودم و می‌گفتم:
‫«وای خدا!» مثلا...
‫«چه بلایی قراره سرم بیاد؟»
‫- سلام سیندرلا خانم! ‫- ای بابا.
‫سوار شو بریم!
‫اذیت نکن،
‫سوار شو بریم دیگه!
‫نبینم ترسیدی!
‫سیندرلا، سیندرلا!
‫باشه، باشه.
‫به نظرت سوار می‌شه؟
‫گازش رو بگیر!
‫تو بزرگراه می‌بینمتون!
‫آخه داشت هر چراغ قرمزی رو رد می‌کرد،
‫پس طبیعیه که سعی نکردم بپرم پایین.
‫در غیر این صورت هم ‫همچنان پیاده نمی‌شدم.
‫چون بدجور ترسیده بودم و...
‫تا به حال توی عمرم سوار...
‫موتورسیکلت نشده بودم.
‫در نهایت که به بزرگراه رسیدیم...
‫تازه اونجا به چشمم دیدم، خب؟
‫اولین بار اونجا بود که ‫همه‌شون رو کنار هم دیدم.
‫یعنی همون جلوه‌ای رو ازشون دیدم ‫که هر کسی دیده بود...
‫یعنی دروغ نگم...
‫نفسم تو سینه حبس شده بود.
‫دیدی کتی؟
‫گفتم که لازم نیست ‫نگران چیزی باشی.
‫فقط می‌خواستیم بریم چرخ بزنیم.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫ولی تقریبا تا ساعت...
‫چهار صبح نرسیدم خونه.
‫پشت دستم رو داغ کردم که دیگه ‫با این جماعت بیرون نرم. به خدا.
‫چون مشتی حیوان بودن، خب؟
‫حتی زبون همدیگه رو نمی‌فهمیدیم.
‫الکی فحاشی و داد و بیداد می‌کردن.
‫اون لحظه که قرار شد برگردم خونه، ‫گوش‌هام داشت از شدت...
‫داد و فریادهاشون سوت می‌کشید.
‫بنی من رو رسوند خونه و...
‫نامزدم که هنوز جدا نشده بودیم ‫روی ایوون نشسته بود.
‫خیلی‌خب.
‫شب به خیر. بدرود.
‫کجا بودی؟!
‫دیگه نمی‌خوام این‌ها رو ببینم.
‫مشتی احمق بودن.
‫بنی کل شب اونجا موند و...
‫حاضر نشد بره خونه.
‫این پسره دیوانه...
‫اگه نامزدم از سر کار برگرده و ببینه...
‫هنوز اینجا نشستی، ‫حسابی کفری می‌شه.
‫باورم نمی‌شه.
‫واقعا دیوونه‌ای!
‫آره، همون جلو بذارش.
‫بهش گفتم بره، ولی نرفت.
‫پس برو مجبورش کن بره!
‫خودت مجبورش کن بره! ‫من که یه بار بهش گفتم.
‫- چرت و پرت نگو بابا. ‫- کجا می‌ری؟
‫وقت این کارها رو ندارم، خب؟!
‫وقت چه کاری؟
‫الان انتظار داری چیکار کنم؟
‫خسته شدم!
‫- کجا می‌ری! ‫- بریدم!
‫بی‌شرف!
‫می‌خوای یه جلسه دیگه بریم؟
‫پنج هفته بعد با بنی ازدواج کردم.
‫آروم برو!
‫یوهو!
‫ای نه، نه، نه، نه، نه.
‫آخ.
‫گندت بزنن.
‫«چند خودروی پلیس...»
‫«و یگان موتورسوار، ‫از شهرهای الم‌وود پارک، نوریج،»
‫«هاروود هایتس و سنت چارلز،»
‫«روز پنج‌شنبه سعی بر متوقف ساختن ‫راکب موتورسیکلتی داشتند...»
‫«که در جریان تعقیب و گریز، ‫سر از مزارع جاده ۶۴ درآورد.»
‫«بنجامین کراس اهل...»
‫بنجامین؟
‫چه اسم قشنگی.
‫«بنجامین کراس اهل الم‌وود پارک،»
‫«بازداشت و به هجده تخلف ‫رانندگی متهم شد،»
‫«اما قبل از آن،»
‫«با سرعت بیش از ‫صد و سی کیلومتر بر ساعت،»
‫«از چند چراغ قرمز عبور کرد،»
‫«و در مناطق مدرسه‌ای که سرعت مجاز ‫سی کیلومتر بر ساعت است،»
‫«اقدام به فرار را ادامه داد ‫که منجر به تخریب و صدمه...»
‫«به چهار خودروی عادی شد.»
‫«هم‌اکنون کراس با وثیقه ‫دو هزار و پانصد دلاری آزاد است،»
‫«و تاریخ دادگاهش روز نهم دسامبر، ‫در دادگاه تخلفات رانندگی...»
‫«پارک ریج، مشخص شده است.»
‫ببینم بچه.
‫چند تا چراغ قرمز رد کردی؟
‫اون‌ها که گفتن هفت تا بوده...
‫آخرش چند؟
‫فکر کنم همینه که خودشون گفتن.
‫ولی انگار بیشتر بود.
‫جانی همیشه بنی رو دوست داشت.
‫چرا؟
‫چون جانی همیشه چشمش دنبال ‫چیزی بود که بنی داشت.
‫منظورتون چیه؟
‫اینکه هیچ غم و غصه‌ای ‫تو دنیا نداشته باشه.
‫دینگی، بهشون بگو موتورشون رو ‫روی چمن پارک نکنن!
‫ای خدا. هوم...
‫نامزد سابقم و خانواده‌اش ‫اون‌طرف خیابون زندگی می‌کنن.
‫معلوم نیست این‌همه موتور ببینن ‫چه فکری پیش خودشون می‌کنن.
‫خب، می‌شه از جانی بیشتر تعریف کنین؟
‫- مثلا چی بگم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫مثلا اینکه چی شد... ‫این باشگاه رو راه‌اندازی کرد.
‫شما می‌دونین چی شد که شروع شد؟
‫شنیدم داشت، عه... ‫تلویزیون تماشا می‌کرد.
‫حالا جانی مثل این حیوون‌ها نیست‌ها.
‫این‌ها که مشتی ولگردن.
‫نه که جانی مثل اون‌ها باشه‌ها،
‫اتفاقا شغل خوبی هم داره.
‫تا جایی که یادمه ‫سر همین کارش بوده.
‫- چه کاری؟ ‫- رانندگی کامیون.
‫راننده کامیونه دیگه.
‫مسیرهای کوتاه رو می‌ره. ‫تو همین محدوده غرب میانه.
‫آخه طرف خانواده داره.
‫- درسته. ‫- آره.
‫دو تا دختر داره. ‫از خانمش بتی که...
‫اصلا نگم برات.
‫خیلی از نامزدهای این‌ها رو...
‫شخصا حتی نمی‌تونم تحمل کنم. ‫انقدر که می‌گن...
‫«شوهرمه، به شوهرم چپ نگاه نکن.»
‫ولی بتی اینطوری نیست.
‫جالبه. راستی منظورتون از اینکه ‫جانی داشت تلویزیون تماشا می‌کرد چی بود؟
‫داشت فیلم مارلون براندو رو ‫توی تلویزیون می‌دید...
‫که ایده باشگاه تو ذهنش جرقه خورد.
‫حداقل اینطوری به من گفتن.
‫دخترها، دخترها...
‫یکی بگه معنیش چیه دیگه.
‫«ب.م.ی.س» چیه؟
‫چرا سرکشی نکنم؟
‫هوم. چرا سرکشی نکنم؟
‫- چی؟ ‫- هوم...
‫هیچی.
‫ولی شروع اصلی باشگاه...
‫مال یه باشگاه مسابقه بود.
‫خودم که تا حالا ندیدم ‫جانی مسابقه بده،
‫ولی شنیدم کارش خوب بوده.
‫جانی و جیمی گودپستر با هم...
‫باشگاه مسابقه داشتن.
‫- گودپستر؟ ‫- آره.
‫می‌شناسیش دیگه.
‫صاحب همون فروشگاه بی‌اس‌ای ‫حوالی هاید پارکه.
‫آره، آره، یادم اومد.
‫- همون که سبیل داره؟ ‫- چی؟
‫- سبیل نازک داره؟ ‫- آره.
‫آره، خلاصه که این‌ها... ‫با هم باشگاه مسابقه داشتن.
‫تو فکرشم باشگاه موتورسواران راه بندازم.
‫چرا؟
‫چه بدونم. ‫صرفا یه کاری کرده باشم.
‫آخه باشگاه موتورسواران ‫چه دردی ازت دوا می‌کنه؟
‫همه‌شون دور هم می‌شینن ‫و در مورد موتور صحبت می‌کنن.
‫ما هم کارمون همینه.
‫آره، در موردش صحبت می‌کنیم، ‫ولی بعد باهاش مسابقه می‌دیم.
‫اگه قرار نیست مسابقه بدیم...
‫چه فایده داره در موردشون صحبت کنیم؟
‫خلاصه بعدش که جدا شدن، ‫دوازده نفر از بچه‌هاشون...
‫عضو باشگاه وندال شدن.
‫چون اولین باشگاه بوده دیگه.
‫اینطوری بود که...
‫اولین اعضای باشگاه...
‫از باشگاه مسابقه اومدن و...
‫دور هم جمع شدن.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫می‌شه اسم‌هاشون رو بگین؟
‫از واهوو و کورکی که مطمئنم.
‫اسمم واهووئه.
‫هارلی دیویدسن دوئو گلاید دارم.
‫اهل ایلینوی، شیکاگوئم.
‫پنج ساله عضو وندالم.
‫من رو کورکی صدا می‌زنن.
‫خانم واهوو رو تا محل کارش می‌رسونم.
‫چرت و پرت نگو بابا.
‫چرند می‌گه.
‫بروسی هم جزوشون بود.
‫از اول دست راست جانی بود.
‫برق‌کاری بلد بود.
‫هر آدمی دلش می‌خواد ‫به جایی تعلق خاطر داشته باشه.
‫نمی‌تونم واسه مامان و بابام توضیح بدم.
‫چون سبک زندگیم رو درک نمی‌کنن.
‫چون موتورسواری...
‫خیلی‌ها این تصور رو دارن...
‫که موتورسواری آینده تباهی داره.
‫دقیقا چنین تصوری از ما آقایون دارن.
‫فکر می‌کنن نابهنجار و ناپسندیم.
‫علتش رو که نمی‌دونم، ولی...
‫هنجارشکنی و موتورسیکلت ‫ارتباط مستقیمی با هم دارن.
‫حداقل نظر بقیه که اینه.
‫ولی چرا؟
‫لابد، عه...
‫همه دنبال یکی می‌گردن ‫که موی دماغش بشن.
‫دیوار از ما کوتاه‌تر پیدا می‌شه؟
‫کال از کالیفرنیا هم بود.
‫تا نگاهم به موتور بیفته...
‫به طور دقیق می‌تونم بهت بگم...
‫کدوم قطعه‌اش آک بوده و کدومش رو...
‫دادن سفارشی برای طرف ساختن.
‫مثل این پسره رو می‌بینی؟
‫عضو ونداله، خب؟
‫فرض کن تو یکی هستی که رفتی...
‫یه هارلی دیویدسن نو و جدید...
‫تمام تجهیزات گرفتی، خب؟
‫همچنان یه بی‌شرفی پیدا می‌شه،
‫که بیاد بگه: «من هم یه موتور ‫عین مال تو دارم.»
‫چون به تشابه مدل‌هاشون...
‫بسنده کرده.
‫ولی هر موتوری با اون‌یکی فرق داره.
‫تک‌تکشون با هم فرق دارن.
‫مهم نیست چقدر قطعاتشون یکسان باشن،
‫- می‌گیری چی می‌گم؟ ‫- اوهوم.
‫چون مغز هر آدمی متفاوته.
‫وقتی تقریبا پونزده سالم بود،
‫پدرم برام یه...
‫ایندین چهار سیلندر آورد.
‫موتور رو می‌گم.
‫عشق خاکی داشتم.
‫اصلا واسه همین از خونه بیرون می‌زدم.
‫شلوارم خاکی می‌شد، ‫صورتم خاکی می‌شد،
‫موهام به هم می‌ریخت، ‫حشره تو دهنم می‌رفت.
‫خوردن حشره اونقدر هم بد نیست.
‫همه‌اش تو ذهن آدمه.
‫اگه آدم بتونه ساندویچ گوشت خام...
‫یا استیک نیم‌پز بخوره...
‫عین آب خوردن می‌تونه ‫حشره هم بخوره.
‫زیپکو چی؟
‫منظورت چیه؟
‫در موردش چیزی نمی‌دونین؟
‫آها، می‌دونم که اهل لتونی بود.
‫- آره. ‫- خب؟
‫ولی می‌دونین کی عضو باشگاه شد؟
‫زیپکو؟ نمی‌دونم واقعا.
‫آخه همیشه یه گوشه بوده.
‫خب، عه...
‫از جانی برام بگو.
‫چی؟
‫هیچ‌وقت درکشون نکردم.
‫این‌همه مرد دور هم جمع شدن،
‫کنار هم قرار می‌گیرن، ‫باشگاه تاسیس می‌کنن،
‫بعد چشم رو هم می‌ذاری، ‫می‌بینی یهو واسه...
‫بقیه قانون تعیین می‌کنن ‫و امر و نهی می‌کنن.
‫مسخره است.
‫از هر جهت نگاه کنی مسخره است، خب؟
‫ولی یه بار بود که یه نفر...
‫جانی رو واسه مدیریت باشگاه ‫به مبارزه دعوت کرد.
‫این هم یکی از قوانین مسخره‌شون بود...
‫که هر کسی بخواد می‌تونه با جانی ‫سر مدیریت باشگاه رقابت کنه،
‫ولی قطعا هیچ‌کس این کار رو نمی‌کرد،
‫چون مشتی ولگرد بی‌دست و پا بودن،
‫هیچ‌کدومشون دنبال مسئولیت نبودن.
‫ولی یه بار یکی که اسمش جک بود،
‫آدم گنده‌ای بود، ‫واقعا گنده‌بک بود...
‫حتی اسمش «جک گنده‌بک» بود.
‫- جک خیکی بود. ‫- چی؟
‫- مگه جک خیکی نبود؟ ‫- نه.
‫اون بیچاره که اهل تولیدو بود.
‫این یارو از... حالا یادم نیست.
‫بگذریم، این جک گنده‌بک خیکی ‫برمی‌گرده می‌گه...
‫ببخشیدها، سوال داشتم!
‫وایستا حرفم تموم شه! ‫هنوز نوبتت نشده.
‫خب، تلفن رو قراره اینجا...
‫پشت پیشخوان نصب کنیم...
‫ولی باید به حساب شخصی جانی باشه.
‫- چه لزومی داره؟ ‫- خب...
‫نمی... ‫چون شرکت خدماتیش...
‫گفته به اسم یه نفر ثبت می‌کنه.
‫به نظرم اعضای باشگاه باید دنگ بذارن.
‫آره.
‫اینطوری هر کس بخواد ‫می‌تونه استفاده کنه.
‫- اینطوری که نمی‌شه. ‫- چرا نشه؟
‫- چرا؟ ‫- یه لحظه خفه بشین.
‫خفه‌خون بگیرید!
‫گوش کنین.
‫محض اینکه کسی تو دردسر بیفته،
‫باید این پشت خط تلفن ‫داشته باشیم، خب؟
‫اگه به هر دلیلی بازداشت شدین،
‫یا وثیقه لازم داشتین، ‫با همین خط تماس می‌گیرین.
‫اگه موتورتون وسط راه خاموش کرد، ‫همین‌جا تماس می‌گیرین.
‫ولی اگه صورت‌حساب تلفن بیاد...
‫و بفهمیم که یکی از شما ‫داشته پای تلفن با نامزدش...
‫خوش و بش دوران نامزدی می‌کرده...
‫همون تلفن رو برمی‌داریم...
‫چنان می‌کوبیم تو سرش ‫که همه‌چی رو دو تا ببینه.
‫شنفتین؟
‫آره، ولی من یه سوال داشتم.
‫چند تا رفیقم از میلواکی...
‫خیلی با باشگاهمون حال کردن...
‫و گفتن باشگاه‌هامون رو تلفیق کنیم و...
‫بیان یه شعبه وندال اینجا تاسیس کنن.
‫نمی‌شه.
‫چرا نشه؟
‫چه نیازی به اون‌ها داریم؟
‫خودمون باشگاه داریم دیگه.
‫یعنی تو شهر خودمونیم. اینجاییم.
‫همگی هم با هم دوستیم.
‫من که رفقات رو نمی‌شناسم.
‫می‌شناسیشون.
‫آخرین سری که رفتیم کلمبوس ‫نشستیم باهاشون نوشیدنی خوردیم.
‫آها، یادم افتاد.
‫همچنان جوابم منفیه.
‫خب، من که می‌گم بذاریم... ‫یه شعبه اینجا تاسیس کنن.
‫اصلا خودت گفته بودی ‫اگه کسی باهات مخالف بود،
‫می‌تونه به مبارزه دعوتت کنه، نه؟
‫که چی؟
‫پس خودم به مبارزه دعوتت می‌کنم.
‫برو گم‌شو بابا.
‫با مشت؟
‫یا چاقو؟
‫نمی‌خوام بزنم بکشمت.
‫پس کدومش؟ مشت؟
‫آره؟
‫آره.
‫پیک‌نیک بود.
‫- پیک‌نیک خانوادگی بود. ‫- خیلی‌خب.
‫از اونجا که روز سردی بود، ‫قشنگ تو خاطرمه.
‫بچه‌ها داشتن بازی می‌کردن، ‫آقایون داشتن سیگار می‌کشیدن،
‫خانم‌ها و نامزدهاشون هم ‫یه گوشه نشسته بودن.
‫یه مسیر مسابقه درست کردن.
‫- زود باش! ‫- لهش کن!
‫کل روز لعنتی رو برداشتن...
‫با موتورهاشون این مسیر...
‫محل مبارزه رو طی کردن، متوجه می‌شی؟
‫آخر روز که شد،
‫کل اون منطقه زمین گلی شده بود.
‫بعدش همون‌جا مبارزه کردن.
‫ویژگی جالب جانی اینه که...
‫هیچ‌وقت قد و اندازه گنده‌ای نداشت...
‫ولی زرنگ‌تر و بدجنس‌تر بود.
‫خوبی؟
‫انگشت کوفتیم رو شکوندی.
‫آره، آره، می‌دونم. ‫حالا تموم شد؟
‫ها؟
‫حالا برو به رفقای میلواکیت بگو...
‫که می‌تونن شعبه‌شون رو راه بندازن، خب؟
‫برو بهشون بگو... ‫که جانی اجازه داد، خب؟
‫خوبی؟
‫اگه می‌خواستی بهش اجازه بدی،
‫پس چرا به خودت زحمت مبارزه دادی؟
‫اگه کسی قراره واسه باشگاه ‫فکر و خیال کنه،
‫بهتره اون شخص من باشم، نه؟
‫الان هم این بچه رو شیرفهم کردم.
‫- خوبی؟ ‫- آره،
‫بهتر از این نمی‌شم.
‫بعد از اون روز، ‫باشگاه رشد و توسعه پیدا کرد.
‫خیلی زود اسم و رسمی در کرد.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫کلی شعبه دیگه از همه‌جا...
‫می‌اومدن تو این باشگاه.
‫از باشگاه‌های دیگه پیشنهاد ‫تلفیق اعضا می‌دادن.
‫واسه چی خیابون رو بستی بچه جان؟!
‫گندت بزنن!
‫این چه غلطی...
‫به دوازدهمین نمایش ‫سالانه خوش اومدین.
‫این چپول‌های بی‌شرف رو ببین.
‫امان از دستشون.
‫عین داداشمه. ‫داداشم رو می‌شناسی؟
‫من و داداشم عین سیب دو نصفیم،
‫تنها فرقمون اینه که اون چپوله.
‫یه جای مخش ایراد داره.
‫ولی مواد که می‌کشه، ‫تازه عین خودم می‌شه.
‫باقی اوقات فکر می‌کنه باهام فرق داره.
‫منظورت از «چپوله» چیه؟
‫مگه تو نباید عکس بگیری؟
‫چرا.
‫پس چرا هرموقع می‌بینمت ‫میکروفن دستت گرفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫تو فکرم بود شاید بتونم ‫حرف‌های بقیه رو ضبط کنم.
‫با عکس‌هاشون ترکیب کنم.
‫مثلا یه کتابی بنویسم.
‫کتاب؟
‫- آره. شاید. ‫- گرفتم.
‫حالا منظورت از «چپوله» چیه؟
‫چپول، منظورم...
‫بچه دانشگاهیه.
‫از اون‌ها تی‌شرت ورزشی ‫با شلوارک می‌پوشن.
‫- اون‌ها رو می‌گم. ‫- آها.
‫- برادرت چیکاره است؟ ‫- تو نیرو هواییه.
‫نوامبر قراره به تایلند اعزام بشه.
‫مکانیک نیرو هواییه.
‫اعزامش کردن.
‫من رو که اعزام نکردن...
‫اون هم چون بچه خوشگل آمریکاییه ‫قبول کردن ببرنش.
‫بچه موفقی که شلوارک ‫و کفش ورزشی پاش می‌کنه.
‫برم مستراح.
‫داداشم یه سال دانشگاه قبول شد، ‫کشیدمش کنار...
‫بهش گفتم: «بی‌شرف، ‫اگه از دانشگاه وامونده انصراف ندی،»
‫«جوری لهت می‌کنم از جات بلند نشی.»
‫بعدش انصراف داد.
‫چون بهش گفتم خوشم نمیاد ‫چپول تو خانواده‌مون باشه.
‫تحمل اون جماعت رو ندارم، متوجهی؟
‫چون اگه آدم نتونه ‫نون بازوش رو بخوره...
‫به درد هیچ کاری نمی‌خوره.
‫آهای. احمق.
‫آره، با تو بودم دراز بدقواره.
‫دراز؟
‫آره، با تو بودم. ‫رو موتورم خط انداختی‌ها.
‫بیاین بریم. بیاین.
‫خداییش خودم... آدم کاری‌ام.
‫بی‌دست و پا که نیستم.
‫خوشم میاد نون بازوم رو بخورم.
‫مثل سگ هم کار می‌کنم، متوجهی؟
‫آره بابا. آره.
‫خودت چیکاره‌ای؟
‫عکاسی می‌خونم.
‫تو دانشگاه.
‫واسه چی موتورم رو خط انداختی؟
‫من که موتورت رو خط ننداختم داداش.
‫وقتی از کنارش رفتم خط نداشت،
‫جنابعالی رو اینجا دیدم،
‫بعد برگشتم دیدم روش خط افتاده.
‫- خط؟ ‫- جریان چیه؟
‫پسر، داشتم کاربراتور ‫این داداشمون رو می‌دیدم.
‫کاربراتور جگوار داره،
‫از اون کاربراتورهای گنده ایتالیایی.
‫خب، فهمیدم. بگو.
‫الان برگشته می‌گه ‫که رو موتورش خط انداختم.
‫عجب.
‫من رو موتور قراضه‌ات خط ننداختم.
‫داری زر مفت می‌زنی.
‫بی‌شرف، اگه تنت می‌خاره ‫بگو خودم بخارونمش.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫نه، نه.
‫شما از کجا اومدین؟
‫گری.
‫خیلی‌خب. احیانا...
‫اون طرف‌ها یکی رو به اسم ‫پیت پست‌فطرت می‌شناسی؟
‫خاطرت هست؟
‫آره.
‫- بعضی وقت‌ها باهامون سواری می‌کنه. ‫- آها.
‫پیت رو از کجا می‌شناسی؟
‫من؟ قبلا با پیت کار می‌کردم.
‫راننده کامیون بودیم.
‫تقریبا... پنج سال پیش.
‫رفیقت داره دعوا درست می‌کنه.
‫گندت بزنن.
‫اسم خودتون رو چی گذاشتین؟
‫یاغی‌ها.
‫- یاغی‌های گری. ‫- آها.
‫گفتی چند نفر بودین؟
‫به اندازه کافی نبودین، نه؟
‫یا خدا.
‫نه، نه!
‫نکن بنی. بس کن، بسه.
‫نه، نه، نه.
‫نکن.
‫نکن، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫یا خدا.
‫این بچه دیوانه است.
‫آره.
‫به درک.
‫بریم نوشیدنی تگری بخوریم.
‫بلند شو.
‫نه، چهار تا کاربراتور داشتم...
‫که هر کدوم هشتاد اینچ مکعب ‫به ازای موتور داشت...
‫با سوپاپ پنج سانتی ‫که کامل تخلیه‌اش می‌کرد و...
‫از بهترین و اسپرتی‌ترین...
‫قطعه‌ها روش انداخته بودم.
‫اصلا چطور استارت می‌خورد؟
‫به کمک مکانیکم.
‫صد و سی کیلو وزنش بود.
‫با تک‌ضرب می‌تونست روشنش کنه.
‫باورم نمی‌شه.
‫ظاهرا خوب بلدی ‫قطعه سر هم کنی، مگه نه؟
‫تقریبا بلدم. ‫یعنی کارم بد نیست.
‫واسه خودم که کافیه. ‫چون خودم سوارش می‌شم.
‫آره، ولی مشکل خودش هم داره.
‫چون اگه با اون خپل بخوای همه‌جا بری،
‫باید فکر شکمش هم بکنی.
‫این چه کاری بود کردی؟
‫کدوم کار؟
‫همین که یهو با کله ‫رفتی تو صورت طرف رو می‌گم.
‫هیچی. فقط دیدم داشتین ‫با هم جر و بحث می‌کردین.
‫مگه لازم بود به چیزی فکر کنم؟
‫آره.
‫به خودم و خودت
‫باید به فکر خودمون باشیم دیوانه خل و چل.
‫آره.
‫بنی همیشه بزن‌بهادرشون بوده.
‫دقیقا هم تو باشگاهشون ‫به یکی مثل بنی نیاز دارن.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون نصف اعضاشون سوسولن.
‫کلی از اون مردهای به‌ظاهر ‫پوست‌کلفت، سوسولی بیش نیستن.
‫- می‌تونی با این راه بری؟ ‫- آره.
‫نه، ولی به جرم حمله‌ی شدید که...
‫امکان نداره بازداشت بشن.
‫می‌شه جای موتورهاتون رو عوض کنین؟
‫چشم خانم.
‫عجب. برام...
‫این موتورها رو از روی چمنم بردارین!
‫حتی خود بنی اینجا نیست،
‫این پدرسوخته‌ها هم ‫سرشون رو می‌ندازن و میان.
‫چون جای دیگه‌ای ندارن که برن.
‫واسه همین میان اینجا می‌شینن.
‫اینطوری ما رو بد جلوه می‌دن.
‫در و همسایه چی می‌گن؟
‫قبلا عزت و احترام داشتم.
‫کتی، به نظرت چرا این آقایون...
‫وقتی با همدیگه نیستن، ‫لباس رنگی خودشون رو نمی‌پوشن؟
‫چرا؟
‫چون می‌ترسن تک و تنها باشن.
‫مثلا می‌شه گفت چون...
‫کلی آدم دنبال تلافی کردنن.
‫خیلی‌هاشون از این‌ها کینه به دل دارن.
‫اگه تک به تک گیرشون بندازن...
‫اصلا همین بلا سر بنی اومد.
‫بنی همیشه لباسش تنش بود. ‫وقتی هم که توی تنهایی‌هاش،
‫لباسش رو تنش نگه می‌داشت، ‫دردسر درست می‌کرد.
‫قطعا خودت در مورد دردسرهایی که تو...
‫- لیک‌ساید داشته شنیدی، نه؟ ‫- آره، شنیدم.
‫همین و بس.
‫بنی تک و تنها بود و...
‫حاضر نبود ژاکتش رو ‫به خاطر هیچ‌کس در بیاره.
‫همینطوری دردسر درست کرد.
‫شنیدی داداشم چی گفت؟
‫تو این محل اجازه نداری ‫این رنگ‌ها رو بپوشی.
‫پالی، این بچه سر جاش نمی‌شینه.
‫هی بلند می‌شه.
‫به نفعته دیگه بلند نشی ‫پست‌فطرت وروجک!
‫الان یه کار می‌کنم دیگه بلند نشه.
‫این موتور زباله جنابعالیه؟
‫حواست باشه هنری!
‫بی‌شرف پست‌فطرت!
‫- بر هفت جدت لعنت! ‫- هنری!
‫هنری.
‫نگران نباش.
‫الان بی‌شرف رو جوری ادب کنم...
‫[سال ۱۹۷۳، مصاحبه با کتی]
‫یعنی نزدیک بود پاش قطع بشه.
‫بابام همیشه می‌گفت...
‫مرد باید خیلی درد بکشه ‫تا اشکش در بیاد.
‫یعنی باید وحشتناک عذاب بکشه.
‫یعنی اینطوری نیستن ‫که با ضربه تو سرشون گریه کنن.
‫حداقل مردهای واقعی اینطوری نیستن.
‫من که خب، تو کل زندگیم...
‫فقط دیدم دو بار بابام گریه کنه.
‫یه بار وقتی که باباش مرد،
‫و یه بار دیگه که نزدیک بود مامانم بمیره.
‫از ته دل گریه می‌کردها، خب؟
‫من هم همیشه حرفش رو قبول داشتم.
‫با اینکه بنی...
‫دیدم با چوب سیاه کتک بخوره،
‫یا دیدم همه‌جاش بخیه بخوره،
‫ولی هیچ واکنشی نداره.
‫یعنی حتی موقع بخیه خوردن،
‫کاملا هوشیاره و خم به ابرو نمیاره.
‫انگار این آدم کلا اشک نمی‌ریزه.
‫تنها روزی که دیدم نزدیکه ‫اشک بریزه، همون روز بود. هوم...
‫ولی به خاطر درد بدنش نبود.
‫می‌دونی به خاطر چی بود؟
‫نذار پام رو قطع کنن.
‫خب؟ بهشون اجازه نده...
‫پام رو قطع کنن.
‫اگه پام رو قطع کنن ‫دیگه نمی‌تونم سوار موتور بشم.
‫همین و بس.
‫نمی‌خواست پاش قطع بشه...
‫چون اونطوری نمی‌تونست ‫سوار موتور بشه.
‫تازه بماند که ضربه مغزی شده بود و...
‫اون روانی به خاطر اینکه ‫ژاکتش رو در نیاورد...
‫نزدیک بود بزنه پاش رو قطع کنه.
‫نه، هیچ‌کدوم براش مهم نبود...
‫حتی اجازه نداشت سوار موتور بشه.
‫چون گواهینامه‌اش سر ‫تعقیب و گریز پلیس...
‫خیلی وقت بود باطل شده بود.
‫یعنی...
‫نه، نه، نه، نه.
‫تمام فکر و ذکرش این بود...
‫که سوار موتور مسخره‌اش بشه.
‫اگه انقدر برام دردآور نبود ‫واقعا بهش می‌خندیدم.
‫جانی چطور؟
‫آها، جانی.
‫جانی دیوانه شد.
‫جانی، حال بنی خرابه.
‫تو بیمارستان بستریه.
‫دو نفر واسه لباسش ریختن سرش.
‫نزدیک بود پاش رو قطع کنن.
‫کجا؟
‫لیک‌ساید.
‫من دنبال دردسر نمی‌گردم.
‫خب، آم...
‫امروز یکی از رفقامون رو ‫اینجا کتک زدن.
‫احیانا...
‫تو می‌دونی کار کی بوده؟
‫دو تا از مشتری‌های ثابتم بودن.
‫مشتری ثابتت بودن؟
‫باشه، گرفتم.
‫مداد رو از پشت گوشت وردار،
‫اسم و آدرسشون رو برام بنویس.
‫در اون صورت می‌ذارم سالم بری.
‫اینجا غذاخوری منه. مال خودمه.
‫چند نفر رو سراغشون بفرست...
‫که کاری کنن تا چند روز نتونن راه برن.
‫غذاخوری چی می‌شه؟
‫با خاک یکیش کن.
‫باید بریم.
‫نه خیر، نمی‌ریم.
‫ازمون می‌ترسن.
‫فکر کنم ترسونده بودشون.
‫چون چنین قدرتی واسه یه نفر زیاده.
‫اینکه سرکرده چنین گروهی باشه.
‫راحت می‌تونه اعصاب آدم رو به هم بریزه.
‫- خامه بزنم؟ ‫- نه.
‫حال بنی افتضاح بود.
‫سلام کتی.
‫بیا تو.
‫به‌به، سلام.
‫می‌بینم که بیدار شدی.
‫عین ملکه شدی.
‫ملکه رو با کی بودی؟
‫حالت خوبه. ‫چیزیت نیست.
‫بچه‌ها فکر می‌کردن ‫حالت خیلی خراب باشه.
‫معلومه که حالش خرابه. ‫نمی‌تونه راه بره‌ها.
‫جراحت چی گفت؟
‫تاندون پام رو بریدن.
‫لعنت بهشون.
‫یخمون تموم شده.
‫آره.
‫حالا درستش کردن یا نه؟
‫- کمابیش. ‫- اوهوم.
‫- یخ هم لازم داریم. ‫- پس...
‫چقدر تو بیمارستان نگهت داشتن؟
‫- سه چهار روز. ‫- چه زیاد.
‫بچه‌ها می‌خوان ببینن حالت خوبه.
‫حسابی می‌ترکونیم.
‫اصلا بزرگترینش رو برگزار می‌کنیم.
‫بحثتون در مورد چیه؟
‫پیک‌نیک. جانی می‌گه واسه...
‫دیتون همه‌چی رو آماده کردن.
‫آها.
‫چقدر دیگه است؟ ‫سه هفته؟
‫آره.
‫پس هنوز گچ پام رو باز نکردم، ولی...
‫گچ؟
‫لازم نیست بابا. ‫با پای چپت دنده عوض کن.
‫اگر هم با پات نتونستی،
‫می‌تونی از ترمز جلو استفاده کنی.
‫شک ندارم بچه‌ها از خداشونه...
‫نوشیدنی می‌خوری جانی؟
‫میل ندارم.
‫بچه‌ها از خداشونه ببینن حالت خوبه.
‫این مدت خیلی نگرانت بودن.
‫- حتما میام. ‫- خیلی‌خب.
‫من هم دیگه برم.
‫تو استراحت کن.
‫باشه.
‫با اجازه کتی.
‫تو که بعد از سه هفته...
‫نمی‌ری رو موتور بشینی، نه؟
‫دکتر گفته سه چهار ماه ‫نباید هیچ وزنی روی پات بندازی.
‫نمی‌دونم.
‫می‌شه تلویزیون رو روشن کنی؟
‫نمی‌خوام سوار موتور بشی‌ها.
‫آره، چون می‌ترسم. ‫مخصوصا الان که تازه عمل کردی.
‫اصلا... خوشم نمیاد.
‫- خوشت نمیاد؟ ‫- یعنی نگران می‌شم.
‫پس بهتره برم.
‫همینطوری می‌رم.
‫- چی؟ ‫- نه، اینطوری بهتره.
‫- بهتره مزاحمت نباشم. ‫- بس کن. حرف نزن.
‫اینطوری مجبور نیستی ‫ازم مراقبت کنی.
‫- نگرانم باشی. ‫- نه.
‫نه.
‫حالم که خوب شد می‌رم.
‫قراره از بزرگراه بندازم ‫تا کارخونه یخ برم.
‫نمی‌دونم می‌دونی ‫کارخونه یخ چیه یا نه.
‫ولی اگه گذرت به کالیفرنیا افتاد،
‫حتما اگه دوست داشتی یه سر...
‫سلام کتی.
‫سلام بروسی. ‫حال گیل چطوره؟
‫خوبه. تو سالن اوک‌پارک ‫شغل ناخن‌کاری گرفته.
‫حتما پیشش می‌رم.
‫جانی، می‌شه صحبت کنیم؟
‫هوم.
‫همیشه دوست‌هات باید باشن ‫که همه‌چی رو بشنون؟
‫- مگه بحثت سر چیه؟ ‫- شخصیه دیگه.
‫آها.
‫چیزی می‌خوای کتی؟
‫نمی‌شه ببریش.
‫کی رو ببرم؟
‫دقیقا می‌دونی منظورم کیه.
‫بنی رو می‌گم. ‫نمی‌ذارم ببریش.
‫نمی‌ذارم باشگاه ببرش. ‫مال خودمه.
‫اگه همچنان سوار موتور بشه...
‫خودش رو به کشتن می‌ده.
‫هر کاریش بکنی باعث مرگش می‌شه.
‫خودت هم می‌دونی تهش همینه.
‫انتظار داری چیکارش کنم؟
‫تو که می‌دونی من صاحب بنی نیستم. ‫همونطور که تو صاحب بنی نیستی.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه به این بچه خط بده.
‫عاقل و بالغه.
‫اگه بخواد موتور سوار بشه، ‫راحت سوار می‌شه.
‫نه جانی، اگه تو بگی نمی‌شه.
‫اگه بهش بگی از باشگاه ‫بیرونش کردی، سوار نمی‌شه.
‫- بی‌خیال. ‫- جانی، مال خودمه. مال منه.
‫تو که زنش نیستی، منم.
‫این چه حرفیه برگشتی می‌زنی؟
‫می‌دونم دوستش داری، ‫ولی من عاشقشم.
‫واسه همین باید به حرفم گوش کنی.
‫عه...
‫حرفت... حرفت تموم شد؟
‫نمی‌دونم. به نظرت شده؟
‫یعنی حرف دیگه‌ای نداری؟
‫نه، کل حرفم رو زدم.
‫باشه، پس... شد دیگه.
‫حرفت...
‫تموم شد.
‫نمی‌ذارم ببریش!
‫خفه‌خون بگیر!
‫خودم بیام دهنت رو ببندم؟
‫همه‌اش بلده غر بزنه!
‫به خدا قسم، خسته‌مون کرده!
‫همه‌اش غر، غر، غر!
‫آخرش یه پس کتک مفصل می‌خوری!
‫حداقل تو زندگیت ‫یه کار یاد گرفته باشی...
‫- کتک زدن این و اونه... ‫- دعوا نکنین!
‫از زخم‌زبون‌هات خسته شدم.
‫کثافت بی‌همه‌چیز.
‫همیشه جوری رفتار می‌کنی ‫انگار پوستت کلفته!
‫اگه کمرم درد نداشت...
‫- الان کبودت کرده بودم! ‫- بذار ژاکتم رو بردارم.
‫همه‌اش «کمرم! کمرم!»
‫- گفتم دعوا نکنید. ‫- بیا اینجا ببینم!
‫زنیکه بی‌شرف...
‫چنان درسی بهت بدم ‫تا عمر داری یادت نره!
‫همه‌اش بلدی تهدید کنی!
‫- نه، نه، نه! ‫- بگیر که اومد!
‫- گفتم دعوا نکنید! ‫- دیدی گفتم؟!
‫- بهت گفتم! ‫- کثافت!
‫نگفته بودم؟
‫- نگفته بودم؟ نه؟ ‫- نزن...
‫- دعوا نکن! دعوا نکن! ‫- نزن!
‫نزن!
‫برگرد ببینم. برگرد.
‫- بیا اینجا. ‫- نکن!
‫نکن!
‫نکن! خفه‌اش کردی!
‫نکن! نکن!
‫دیگه نمی‌خوام برگردی!
‫می‌خوام از اینجا بری ‫و پشت سرت هم نگاه نکنی!
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫چرا معطلین؟
‫جریان چیه؟
‫سلام، سلام.
‫وندالی؟
‫زدی تو خال.
‫خب، من و رفقام می‌خواستیم...
‫عضو باشگاه شما بشیم.
‫- اگه می‌خواین عضو بشین... ‫- آها؟
‫باید با رئیس صحبت کنید.
‫جدی؟ رئیس کیه؟
‫رئیس کیه؟
‫رئیس اونه.
‫بیاین.
‫این رو باش.
‫- رسیدن به خیر. ‫- عجب.
‫این‌همه راه رو با این اومدی؟
‫به موتور بستمش.
‫چون پاش شکسته باید با عصا راه بره.
‫- سلام بتی. ‫- سلام کتی.
‫نوشیدنی می‌خوام.
‫حالا چه حسی داشت ‫با اون پات سوار موتور شدی؟
‫سلام رفیق.
‫یکی گفت اگه کاری داشتم ‫باید مزاحم شما بشم.
‫لابد دیگه.
‫از کالیفرنیا تا اینجا اومدم.
‫شنیدم پیک‌نیک بزرگ دارین. ‫اومدم یه نگاه بندازم.
‫بهم گفتن رئیس تویی.
‫اسمم سانیه.
‫می‌خواستم اگه می‌شه...
‫یه‌خرده غذا و نوشیدنی بگیرم...
‫که یکی دو شبی رو اینجا بمونم.
‫صرفا خواستم ادای احترام کنم ‫و مهمونتون بشم.
‫باشه. هر طور که راحتی.
‫ایشون بروسیه.
‫ایشون که یه پاش مشکل داره... بنیه.
‫من هم جانی‌ام.
‫ما اعضای وندالیم.
‫خب...
‫خوشحالم بالاخره یه مشت ‫آدم حسابی دیدم.
‫وندال جماعت رودست نداره!
‫همیشه برام سوال بود...
‫موتورسوارهای کالیفرنیا چه شکلی‌ان.
‫باورت می‌شه مثلا هزار نفر ‫عین این یارو کنار هم باشن؟
‫همیشه من رو احمق فرض می‌کردن.
‫پسر، حتی تا وقتی که وارد ارتش شدم...
‫نمی‌تونستم یه کمیک مصور ساده بخونم.
‫حالا چه کمیکی بود؟
‫داداش، من تو کانادا به دنیا اومدم.
‫اذیتم نکن. یعنی...
‫مدرسه رو تا کلاس چهارم خوندم.
‫همه‌اش فرانسوی بود. ‫اصلا انگلیسی نداشت.
‫من هم همیشه درگیر این بودم...
‫که زبون وامونده رو یاد بگیرم.
‫- تو ارتش بودی؟ ‫- آره.
‫از بس که سر به سر همه گذاشتم...
‫از خدمت مرخصم کردن.
‫من هم می‌خواستم تو ارتش باشم.
‫همیشه دلم می‌خواست ‫برم تو ویتنام بجنگم.
‫حتی تا دفتر اسم‌نویسی هم رفتم.
‫شب قبلش یه مهمونی خفن ‫تو سیوی ترتیب داده بودن...
‫که من هم رفته بودم.
‫تقریبا ساعت چهار رسیدم خونه.
‫مامانم اومد خونه.
‫«هنوز نرفتی؟!»
‫زنگ ساعت داشت صدا می‌داد، ‫حالم خیلی خراب بود،
‫هنوز ریشم رو تمیز نکرده بودم،
‫بعد خلاصه...
‫مامانم اومد برام تاکسی گرفت،
‫من رو انداخت تو ماشین ‫و برد با خودش رسوند.
‫از ایستگاه به ایستگاه می‌رفتن.
‫آدم باید همون‌جا بشینه... ‫من هم هی خوابم می‌برد.
‫ولی قبول شدم.
‫تو کل آزمون‌هاشون قبول شدم.
‫بعد مسئول پرونده گفت ‫«تو آزمون آمادگی جسمانی افتادی».
‫من گفتم «چی زر می‌زنی؟ ‫به خاطر گوشم می‌گی؟»
‫«مگه بد شنیدم؟ چی شد؟»
‫طرف گفت، عه...
‫«نه، روان‌پزشکت ردت کرد.»
‫تو ببین دکتره چه نابغه‌ای بوده.
‫نه بابا، رفته بودم...
‫با سر و وضع داغون ‫جلوش نشسته بودم.
‫ولی خدایی خوب جواب می‌دادم.
‫طرف گفت:
‫«تو همه آزمون‌ها قبول شدی، ‫به جز...»
‫«اینکه شخصیت خودت ‫نامطلوب محسوب می‌شه.»
‫«ما هم تو رو نمی‌خوایم.»
‫گفتم «آخه می‌خوام برم جنگ!».
‫بعد مسئولی که ردم کرده بود رو ‫به باد فحش بستم.
‫گفتم «برو کله بابات، بی‌شرف...»
‫«پست‌فطرت خدانشناس!»
‫اومدم بیرون.
‫داشتم مثل سگ گریه می‌کردم.
‫دلم می‌خواست برم.
‫بچه چپول‌های سوسول ‫که می‌تونستن برن، نمی‌رفتن،
‫مایی که می‌خواستیم بریم رو نمی‌بردن.
‫چقدر کله‌ام خراب شد.
‫قدر اینکه با این سر و وضع...
‫بلند شدی تا اینجا اومدی رو می‌دونیم.
‫تو فکرم بود که، عه...
‫نمی‌شه که تا ابد مدیر این باشگاه باشم.
‫باید یکی رو پیدا کنم تا، عه...
‫جام رو بگیره، متوجهی؟
‫بروسی چشه؟
‫بروسی.
‫آها...
‫تو که می‌دونی بروسی رو ‫عین داداش خودم دوست دارم.
‫ولی نه، بروسی نمی‌تونه.
‫این جماعت بروسی رو ‫زنده‌زنده می‌خورن.
‫می‌خوام یکی باشه که بهش...
‫احترام می‌ذارن.
‫می‌خوام کسی باشه...
‫که جرئت نکنن بهش نگاه چپ کنن.
‫خودت رو می‌گم.
‫بی‌خیال.
‫ببین.
‫من این باشگاه رو از هیچی ساختم، خب؟
‫خودم ساختمش.
‫حتی واسه این باشگاه بیشتر از...
‫خانواده خودم مایه گذاشتم، خب؟
‫چون خانواده‌ام اینجاست.
‫نمی‌دونم الان چند تا ‫شعبه و شاخه داریم.
‫فقط می‌دونم کلی...
‫تازه‌وارد داریم.
‫اعضای جوان داریم.
‫حتی بعضی‌هاشون رو که نمی‌شناسم، ولی...
‫مطمئنم عده‌ای که می‌شناسم ‫حاضر نیستن پشت کسی راه برن...
‫که اندازه تو براش احترام قائل نیستن.
‫من رو ببین.
‫حال و روزم داغونه.
‫هوم.
‫حتی پول عضویتم رو ندارم بدم.
‫کی پول عضویت خواست بابا؟
‫تو آدم بالغی داداش.
‫خونه داری. شغل داری.
‫من دنبال این‌ها نیستم.
‫اصلا برام مهم نیستن.
‫آره دیگه.
‫واسه همینه...
‫که تو رو می‌خوام.
‫خب؟
‫تو کسی هستی که این جماعت...
‫سعی دارن اداش رو در بیارن.
‫متوجهی؟
‫هوم.
‫حالا می‌خوای...
‫یه‌خرده روش فکر کن.
‫سانی، تو...
‫اهل کالیفرنیا بودی، درسته؟
‫- اونجا باشگاه دارین؟ ‫- اوهوم.
‫چی شد که سر از اینجا در آوردی؟
‫دنبال اون اومدم.
‫ژاکتش رو تحویل نداده بود.
‫شنیدیم جدیدا داره ‫با یه باشگاه دیگه می‌پره.
‫واسه همین من رو آوردن اینجا ‫تا بزنم لت و پارش کنم.
‫پس الان قراره...
‫واقعا بزنی لت و پارش کنی؟
‫نه.
‫باهاتون حال کردم.
‫می‌خوام یه مدت کنارتون عشق و حال کنم.
‫معلوم هست جریان چیه؟
‫گمونم این داداشمون سانی ‫با حرف‌هاش کاری کرد...
‫کال خودش رو خراب کنه.
‫قیافه‌اش رو ببین.
‫گم‌شین بابا.
‫خدا لعنتتون کنه.
‫گفتم یه بویی داره میاد. ‫به خدا.
‫آخه...
‫بهت حق می‌دم. ‫طرف خیلی ترسناکه.
‫مشکل فقط این بود که فکر می‌کردم...
‫می‌تونم تغییرش بدم، متوجهی؟
‫ای خدا.
‫گمونم هر زنی فکر می‌کنه ‫که می‌تونه مرد رو عوض کنه،
‫نه که شکل خاصی بهش بده، ‫بلکه فقط متفاوتش کنه، متوجهی؟
‫نه که تفاوت اون‌جوری، بلکه فقط...
‫چی بگم؟ آخه بچه سرکشی بود دیگه.
‫فکر می‌کردم از سرش بیفته، ولی...
‫نیفتاد.
‫بنی همیشه حرف از رفتن می‌زد.
‫بعضی وقت‌ها با خودم می‌گفتم ‫ای کاش واقعا بره، متوجهی؟
‫چون هر موقع دردسر درست می‌کنه،
‫اولین حرفی که بهم می‌زنه،
‫اینه که «پس اصلا می‌رم.»
‫فکر کنم فقط این حرف رو می‌زنه...
‫که ازم بشنوه بهش می‌گم ‫«نرو، از پیشم نرو.»
‫ولی اگه کار به جایی بکشه ‫که واقعا بخواد بره،
‫لازم نیست بهم بگه. ‫می‌تونه وسایلش رو جمع کنه و بره.
‫اونقدر که اذیت نمی‌کنه، متوجهی؟
‫البته... درسته که احساس دارم.
‫ولی بنی هیچ احساسی نداره. ‫نمی‌دونم چطور اینطوری شده.
‫اینطور که شنیدم حتی وقتی ‫که پدرش فوت کرد...
‫هیچ احساسی نشون نداد.
‫می‌گفت همون بهتر که مرد.
‫یعنی به نظر بنی آدم بهتره بمیره...
‫تا اینکه زنده باشه و به زندگیش ادامه بده.
‫مثل همین که وقتی باباش مرد، ‫برگشت گفت:
‫«خلاص شد.»
‫«همون بهتر که مرد.»
‫بروسی رو زدن کشتن، ‫برگشت گفت:
‫«همون بهتر که خلاص شد.»
‫هیچ احساسی نداره.
‫مخصوصا بروسی، چون فکر کنم ‫از وقتی که بروسی مرد...
‫اوضاع باشگاه کلا عوض شد، مگه نه؟
‫قبول داری؟
‫هوم.
‫دلم واسه بروسی تنگ شده.
‫هیچی.
‫یهو برخورد کرد. ‫همین و بس.
‫همینه دیگه، نه؟
‫یکی از این ماشین‌ها به آدم می‌خوره.
‫همیشه یه ماشین ظاهر می‌شه ‫که آدم رو به کشتن بده.
‫یا ماشینیه که از پارک در میاد،
‫یا ماشینیه که یهو پیداش می‌شه.
‫در هر صورت آدم رو به کشتن می‌ده.
‫دقیقا.
‫یهو از غیب پیداش می‌شه.
‫جانی.
‫بله؟
‫باهامون تماس گرفتن.
‫چی؟
‫از خدمات تدفین زنگ زدن.
‫گل‌ها رو پس فرستادن.
‫چی؟
‫گل‌هایی که فرستادی رو قبول نکردن.
‫گفتن خانواده‌اش پس فرستادن.
‫خب، به درک. ‫در هر صورت تو بفرستشون.
‫بذار هر غلطی می‌خوان ‫با گل‌ها بکنن.
‫باشه.
‫وایستا.
‫بچه‌ها رو جمع کن، خب؟
‫خودمون می‌بریمشون.
‫اینجا نباشین.
‫تدی سینگر رو یادتونه؟
‫آره.
‫تدی سینگر تو راه...
‫برگشت از روز مبارک...
‫سنت کریستوفر فوت کرد.
‫آره، داشت از کنار می‌رفت ‫که به یه ماشین پارک شده...
‫نزدیک معدن سنگ زد.
‫روحش شاد.
‫اون زمان موتورش یه...
‫ناکل‌هد خوشگل بود که...
‫همه‌اش از کروم بود. ‫فقط کروم.
‫باباش براش سفارشی درست می‌کرد.
‫اگه اشتباه نکنم باباش... ‫ابزارساز و قالب‌ساز بود.
‫آره.
‫بعد از اینکه تدی فوت کرد،
‫آم، به باباش پیشنهاد دادم ‫که موتورش رو می‌خرم.
‫چون بالاخره... خوشگل بود دیگه.
‫پول خوبی هم پیشنهاد کردم‌ها.
‫ولی اصلا، اصلا حاضر نبود...
‫حاضر نبود بفروشش.
‫متوجهی؟
‫نمی‌فروختش.
‫حتی سوارش هم نشد.
‫فقط نگهش داشت.
‫تو زیرزمین خوابوندش.
‫خب؟
‫متوجه می‌شین؟
‫آره؟
‫بگذریم.
‫ولش کن، اصلا ولش کن.
‫من هم می‌خوام مرگم اینطوری باشه.
‫حرف دلم رو زدی.
‫مامانم بهم می‌گه...
‫همیشه می‌گه «تصادف که کردی،»
‫«مرگ بقیه رو به چشم‌هات دیدی،»
‫«مرگ پسرعموهات رو روی موتور دیدی،»
‫«ولی همچنان می‌خوای ‫خودت رو به کشتن بدی.»
‫ولی دقیقا... ‫می‌خوام چنین مرگی داشته باشم.
‫می‌خوام مرگم... ‫در حالی که سوار موتورم رقم بخوره.
‫دهنت رو ببند.
‫- اصلا... ‫- دهنت رو...
‫- ببند. ‫- چیه؟
‫جانی.
‫می‌گن که، عه...
‫می‌گن که واسه عضویت ‫باید با تو صحبت کنیم.
‫ای بابا.
‫نه، ما اصلا...
‫بچه راه نمی‌دیم.
‫بچه نیستم. بیست سالمه.
‫بی‌خیال. برو پی کارت.
‫باشه؟ فقط...
‫حداقل یه نگاه به موتورمون می‌ندازی؟
‫خودمون روش قطعه انداختیم.
‫باشه.
‫بیا موتورهامون رو ببین.
‫ببینیم چه زباله‌ای سر هم کردن.
‫وای خدا.
‫عجب زباله‌ای دارن.
‫خودمون، عه... ‫قطعه‌هاش رو جمع و جور کردیم.
‫یعنی عملا دست‌خالی بودیم، ‫ولی همچنان ساختیمش.
‫کل کارش با خودمون بوده.
‫که اینطور.
‫اسم خودتون رو چی گذاشتین؟
‫مطرودان.
‫از بچگی رو موتور بودیم.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنیم، خب؟
‫اگه بخوای جیب کسی رو بزنیم، ‫برات می‌زنیم.
‫اگه بخوای کسی رو...
‫برات بزنیم، می‌کشیمش.
‫فقط می‌خوایم... ‫کنار شما موتور سوار کنیم.
‫پس انقدر مشتاقی بچه جون؟
‫آره.
‫گمونم اگه پیشنهاد کنم ‫کل باشگاه رو اداره کنی،
‫تو یه چشم بهم زدن ‫قبول می‌کنی، مگه نه؟
‫چی؟
‫هیچی.
‫عه...
‫باشه. قبول شدی.
‫ولی فقط خودت.
‫باید بی‌خیال رفقات بشی.
‫باشه.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه خیر.
‫نه.
‫برو پی کارت.
‫تو دیگه چه کثافتی هستی؟
‫رفیق‌هات رو انقدر مفت می‌فروشی؟
‫نه خیر.
‫برو پی کارت نبینمت.
‫دیگه نمی‌خوام ریختت رو این اطراف ببینم.
‫- جانی! ‫- آهای!
‫- عه، عه... ‫- جانی، عه عه!
‫این کثافت‌کاری رو تمیز کنین و...
‫دیگه اینجا پیداتون نشه.
‫امان از بچه‌های امروزی.
‫پدرسوخته بی‌همه‌چیز.
‫ولی تو رفتی.
‫چی؟
‫قبل از اینکه اوضاع خراب بشه رفتی.
‫گمونم حوالی سال ۶۹ می‌شد، عه...
‫آره، مدرکم رو گرفته بودم.
‫وسایلم رو جمع کردم و رفتم نیویورک.
‫واسه همین خواستم صحبت کنیم.
‫می‌خواستم بدونم ‫عاقبت بچه‌ها چی شد.
‫عاقبت باشگاه چی شد.
‫یکی دو سال بعد از اینکه ‫بروسی مرد و تو رفتی...
‫اوضاع باشگاه فرق کرد.
‫انگار خیلی...
‫یعنی دودستگی به وجود اومد.
‫بین قدیمی‌ها و تازه‌واردها ‫دودستگی به وجود اومد.
‫بین سیگاری‌ها و موادکش‌ها ‫اختلاف به وجود اومد.
‫اون قوانین...
‫صرفا چهار تا مقررات توافقی بودن.
‫ولی این تازه‌واردها ‫عمیقا بهشون باور داشتن.
‫انگار این قوانین رو براشون ‫روی سنگ حکاکی کرده بودن.
‫قبلا یکی بود باهامون می‌اومد.
‫عکس می‌گرفت.
‫می‌گفت، عه... ‫می‌گفت می‌خواد کتاب بنویسه.
‫من هم بهش گفتم...
‫«از بچگی آرزوم بود...»
‫«یه عکس با لباس بربر بگیرم.»
‫یعنی عین بربرهای واقعی باشم.
‫با پشم حیوان و تبر و این چیزها.
‫دیگه به اینجام رسیده.
‫خلاصه گیج و مات ‫مونده بودم که باید چیکار کنم.
‫یه یارو هم پیداش شده بود ‫که می‌خواست الکی اذیتم کنه.
‫من هم حوصله نداشتم.
‫آهای فانی،
‫- یه‌خرده واسه ما هم بذار. ‫- هوم.
‫خلاصه گفتم...
‫«گوش کن پسر، ‫بهت هشدار می‌دم.»
‫«یه قدم جلوتر بیای،»
‫آره. مطمئنم بهت میاد کتی.
‫من هم وقتی کله‌ام خراب می‌شه...
‫شانس آورد از کوره در نرفتم‌ها.
‫کلی تازه‌وارد اومده بودن...
‫که نصفشون از ویتنام برگشته بودن.
‫همین جوانک‌ها هستن...
‫که دود از دستشون نمیفته.
‫منظورم صرفا دود معمولی نیست‌ها.
‫موادهای سنگین دیگه هم می‌زدن.
‫انقدر که مغزشون تعطیل شده بود.
‫بعد کف زمین انداختمش، خب؟
‫رفتم بالا سرش و تفنگ رو نشونه رفتم.
‫برگشت گفت: «چرا نمی‌ذاری برم؟»
‫گفتم: «از این خبرها نیست پدرسوخته،»
‫«من اسیرت کردم.»
‫«هر جا که من بگم می‌ری.»
‫شنیدی با سوسکه چیکار کردن؟
‫چی گفتی؟
‫پلیس موتورسوار.
‫همیشه دلم می‌خواست ‫پلیس موتورسوار بشم.
‫واسه همین می‌خوام...
‫ژاکتم رو پس بدم.
‫یعنی داری کنار می‌کشی؟
‫آره.
‫آخه چه شغلی بهتر از این؟
‫کجای دنیا به آدم پول می‌دن...
‫که کل روز روی ‫هارلی دیویدسنش بشینه؟
‫من هم بهش گفتم. ‫باید بره وکیل بگیره،
‫- غیر از اینه؟ ‫- فکر نکنم به حرفت گوش کنه.
‫هفته پیش بهش گفتم. آخه...
‫بفرما.
‫سانی، واقعا رفتی به دختره گفتی؟
‫خودش از تو چمدونش آورد. ‫من که حرفی نزدم.
‫غصه چی رو می‌خوری؟ ‫عشقش کشید هدیه داد دیگه.
‫گفت تازه به تو هم بهتر میاد.
‫جدی چنین حرفی زد؟
‫امتحان کن.
‫زود باش دیگه!
‫- ایول. ‫- عین بابانوئل شدیم.
‫این‌ها از کجا اومدن؟
‫کلمبوس.
‫امان از شما تازه‌واردها.
‫مغزم دیگه نمی‌کشه.
‫باید... باید یه سر برم مستراح.
‫- گندت بزنن! ‫- می‌خوای کنار بکشی بی‌همه‌چیز!
‫می‌خوای بکشی کنار بی‌شرف؟!
‫جریان چیه؟
‫یکی بدجور کتکش زده.
‫- دیدی کار کی بود؟ ‫- نه.
‫خیلی‌خب. ‫ببریم تو ماشین بذاریمش.
‫شما دو تا ببریدش بیمارستان.
‫- خیلی‌خب. ‫- بیاین.
‫بلند شو دیگه. وایستا.
‫بابا، کاری نکردیم که.
‫بی‌خیال پسر.
‫فکر کردیم چند نفر مزاحمش شدن.
‫خواستیم از اون کثافت‌ها دورش کنیم.
‫داشتن براش مزاحمت درست می‌کنن.
‫بزنین به چاک.
‫گندش بزنن. ‫به خدا سو تفاهم بوده.
‫بزنین به چاک.
‫کم بریز. کم.
‫آره، ولی این‌ها انگار...
‫هرچقدر می‌خورن، سیر نمی‌شن.
‫جانی.
‫اگه برات سنگین بود...
‫نه، خودم دارمش.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫کارم خصوصیه.
‫دو تا از دنده‌هام رو شکوندن.
‫این تازه‌واردهای بی‌شرف.
‫گمونم دیوانه‌ان جانی.
‫به خانمم گفتم لباسم رو تحویل می‌دم.
‫می‌خوام ژاکتم رو تحویل بدم.
‫از باشگاه استعفا می‌دم.
‫بهت حق می‌دم.
‫ولی جانی، این جماعت...
‫این تازه‌واردهای روانی...
‫می‌ترسم بو ببرن و بیان بکشنم.
‫کمک می‌خوام.
‫هوم.
‫خودم هوات رو دارم.
‫تفنگ که داری، نه؟
‫آره.
‫امشب با خودت بیارش.
‫قراره چیکار کنیم؟
‫باید دیدن سوسکه بریم.
‫بنی؟
‫- این بالایی؟ ‫- آره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫ببین، می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫الان کار دارم.
‫همه تو زندگیشون کار دارن، خب؟
‫خب، کارت چیه؟
‫دیگه نمی‌تونم اینطوری زندگی کنم.
‫دیگه هم نمی‌خوام ‫اینطوری زندگی کنم.
‫تو که اونجا نبودی بنی. ‫ندیدی چی شد، خب؟
‫نمی‌دونم اگه بیشتر...
‫توی اون جمع می‌موندم...
‫چقدر ممکن بود اذیتم کنن. ‫اصلا...
‫جانی که گفت حلش کرد.
‫- گفت چیزی نشد. ‫- ولی اینطوری نبود.
‫تو نبودی. ندیدی چی شد.
‫چون پیشم نبودی!
‫می‌دونم. معذرت می‌خوام.
‫پیشم نبودی!
‫به خدا دو دقیقه بیشتر ‫قرار بود تحملشون کنم،
‫تفنگت رو برمی‌داشتم،
‫مغز خودم رو کف زمین می‌ریختم.
‫- بی‌خیال. ‫- جدی می‌گم.
‫می‌دونم همیشه گفتم...
‫کسایی که خودکشی می‌کنن دیوانه‌ان.
‫ولی این بار شاید ‫خودم هم به سیم آخر بزنم.
‫مگه چنین زندگی‌ای ارزش ‫ادامه دادن داره؟
‫کی روش می‌شه تو آیینه ‫به خودش نگاه کنه؟
‫الان می‌خوای چیکار کنم؟
‫ازت می‌خوام بی‌خیال موتورسواری بشی ‫و از باشگاه استعفا بدی.
‫چنین درخواستی نکن.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫کجا می‌تونیم زندگی کنیم. مثلا...
‫خودت می‌گفتی یه پسرعمو ‫تو فلوریدا داشتی...
‫که می‌تونی تو گاراژش کار کنی.
‫بریم همون‌جا. ‫فقط بریم یه جای دیگه بنی.
‫بنی.
‫- بنی! ‫- چیه؟!
‫خیال کردی جریان چیه؟ هوم؟
‫خیال کردی زندگیمون قراره چطور باشه؟
‫بنی.
‫باید برم جانی رو ببینم.
‫هیچ‌کاری نکن. ‫فقط دنبالم بیا.
‫حاضری؟
‫تفنگت رو بده.
‫گندت بزنن. گندت بزنن!
‫بذار خونریزی کنه.
‫حالا برو.
‫جایی آفتابی نشو.
‫بیا.
‫چه لزومی به این کار بود؟
‫این کار...
‫برای محافظت از سوسکه بود.
‫همونطور که از کتی محافظت کردی؟
‫این باشگاه جای چنین آدم‌هایی شده؟
‫خودمون از این آدم‌ها شدیم؟
‫همینه که هست.
‫بنی. بنی.
‫آم...
‫این تازه‌واردها...
‫این...
‫جوان‌ها اصلا...
‫گوششون بدهکار نیست.
‫عه، نمی‌تونم... ‫دیگه نمی‌تونم این باشگاه رو اداره کنم.
‫کـ...
‫کمک تو رو می‌خوام.
‫راستش...
‫من هیچ‌وقت از کسی چیزی نخواستم.
‫هیچ‌وقت هم انتظار نداشتم ‫کسی برام کاری کنه.
‫من این کاره نیستم.
‫هیچ‌وقت هم نمی‌شم.
‫هوم.
‫بنی همیشه حرف...
‫رفتن از باشگاه رو می‌زد.
‫تا اینکه بالاخره رفت.
‫مثل حرفیه که فانی سانی بهم زد.
‫برگشت گفت: «کتی، ‫بذار یه چیزی رو بهت بگم.»
‫«آدم وقتی با گروه وندال ‫نشست و برخاست می‌کنه،»
‫«دیگه قرار نیست به خودش برگرده.» ‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫گمونم درست هم باشه، ‫چون بعد از مدتی...
‫رفتارش تغییر می‌کنه.
‫افکار و رفتارش شبیه اون گروه می‌شه.
‫تغییرش می‌ده.
‫بنی هم یه سال بود که رفته بود. ‫سال ۱۹۷۱ می‌شد.
‫همون‌موقع که یه بچه‌ای ‫اومد جانی رو به مبارزه دعوت کنه.
‫اسمش رو نشنیده بودم.
‫بچه... تازه‌وارد بود.
‫اینجا رو باش.
‫عضو وندال شدم.
‫تو کدوم شعبه؟
‫میلواکی.
‫با کل رفیق‌هام نتیجه‌گیری کردیم.
‫از مدیریت جنابعالی خسته شدیم.
‫اومدم به مبارزه دعوتت کنم.
‫مشت یا چاقو؟
‫چاقو.
‫هوم...
‫ببین، یه...
‫پارکینگ خالی نزدیک فولر داریم.
‫نرسیده به دریاچه است.
‫فرداشب اونجا می‌بینمت.
‫باشه.
‫نظری نداری؟
‫چند تا نکته مد نظر دارم.
‫ولی قبلش می‌خوام نگاه مفصل ‫به نتیجه آزمایش‌ها بندازم.
‫شبت چطور بود؟
‫- دخترها کجان؟ ‫- با دوست‌هاشون بیرون رفتن.
‫دارم می‌رم بیرون.
‫شب برمی‌گردی؟
‫آره.
‫تو راه برگشت تخم‌مرغ می‌گیری؟
‫حوصله ندارم دوباره خرید کنم.
‫بابت رفتارش معذرت می‌خوام استیو.
‫همیشه دیر می‌رسی.
‫کی مخالف این کارمون بود.
‫- باشه. ‫- کاملا راضی بود.
‫اصلا تو کتش نمی‌رفت ‫که من راضی نباشم.
‫سلام جانی.
‫سلام کتی.
‫بنی این اطراف پیداش نشده؟
‫نه.
‫اگه پیداش می‌شد که گمونم ‫تو زودتر از من می‌دیدیش.
‫نه.
‫آره، آخرین بار که ازش خبر گرفتم ‫با چند نفر عازم ایندیانا شده بود.
‫گمونم درست باشه.
‫کارت چیه؟
‫هیچی.
‫گمونم آخرش مال هیچ‌کدوممون نشد.
‫آره واقعا.
‫می‌دونی...
‫آدم می‌تونه یه چیزی رو بخواد ‫و براش مایه بذاره.
‫با تمام وجود بخوادش و مایه بذاره.
‫ولی آدم هرچقدر هم زور بزنه، ‫شاید اوضاع به کامش تغییر نکنه.
‫هوم.
‫منظورت دو تا ازدواج ناموفقیه که داشتم؟
‫راحت باش جانی. ‫بگو چیکار داشتی.
‫گفتم که.
‫کاری نداشتم.
‫به خودت سخت نگیر کتی.
‫تو هم سخت نگیر جانی.
‫اواخر ماه اکتبر بود،
‫هوا هم داشت حسابی خنک می‌شد.
‫اینطور که شنیدم، ‫چند تا از وندال‌های قدیمی...
‫حتی با موتور نرفتن.
‫فقط با ماشین رفتن نظاره کنن.
‫قانون هوبر بود.
‫چیه؟ آلمانی گفتی؟
‫نه، طبق قانون هوبر می‌تونی ‫روزها بری کار کنی و...
‫شب برگردی زندان بخوابی.
‫همین رو می‌گم دیگه.
‫دارن به این ناشی‌ها...
‫کار درست یاد می‌دن.
‫هیچ‌کس جلو نیاد. ‫بذارین خودم حلش کنم.
‫دخلش رو بیار جانی.
‫چقدر هوا داره سرد می‌شه.
‫کجا شروع کنیم بچه‌جون؟
‫بدبخت شدیم.
‫بعدا از دهن یکی شنیدم...
‫یکی که خودش موتورسوار بود، ‫برگشت گفت بعد از مرگ جانی...
‫دوران طلایی موتورسواری هم تموم شد.
‫بعدش این بچه مدیر باشگاه شد.
‫وندال رو شبیه باند گانگستری کرد.
‫حالا چه خاکی به سرمون بریزیم؟
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫باندشون حتی بزرگ‌تر شد.
‫الان تو تمام نقاط غرب میانه، ‫یا حتی جاهای دیگه...
‫شعبه و شاخه دارن.
‫شنیدم جدیدا وارد قاچاق مواد ‫از کانادا شدن.
‫شرط‌بندی و قاچاق و هر کار ‫خلافی که بگی می‌کنن.
‫حتی شنیدم آدم می‌کشن.
‫باقی باشگاه‌ها هم...
‫مثلا باشگاه فانی سانی؟
‫که سمت کالیفرنیا بود چه خبره؟
‫امروزه اصلا آفتابی نمی‌شن.
‫آخه وقتی بقیه باشگاه‌ها انقدر...
‫با همدیگه نزاع و دشمنی دارن، طبیعیه.
‫جای شرمندگی داره.
‫بقیه چی شدن؟
‫عاقبت باقی اعضا چی شد؟
‫چند نفرشون که هنوز تو باشگاه موندن.
‫گمونم واهوو و کورکی باشن.
‫بزن به چاک!
‫چون مغز هر آدمی متفاوته.
‫کال هم که مرد.
‫می‌گفتن که...
‫مشغول نقاشی خونه تو لیک‌وود بود.
‫از رو نردبون افتاد و گردنش شکست.
‫یکی بهم گفته بود به فانی سانی ‫پنج دلار دادن...
‫که واسه تبلیغات فیلم سبک‌سواران،
‫با موتورش بیرون سالن سینما بمونه.
‫یوهو!
‫از هر جهت نگاه می‌کنم...
‫واقعا مسخره است.
‫سوسکه هم برگشت خونه.
‫باورت می‌شه؟ ‫الان پلیس موتورسوار شده.
‫آره، چون آرزوش بود خیر سرش.
‫زیپکو هم عازم تگزاس شد ‫تا تو قایق صید میگو کار کنه.
‫آخرین خبری که ازش شنیدم همین بود. ‫دیگه نمی‌دونم.
‫بنی چی شد؟
‫آهای بنی.
‫- هوم؟ ‫- شنیدی چی شد؟
‫الان خبر دادن سردسته ‫گروه وندال کشته شده.
‫طرف اسمش جانی بود.
‫می‌گن یه بچه تو پارکینگ ‫به ضرب گلوله کشتش.
‫همین رفیقت نبود که قبلا ‫با هم موتورسواری می‌کردین؟
‫هوم.
‫امان از بچه‌های امروزی.
‫می‌دونی؟
‫هنوز موتورسواری می‌کنه؟
‫نه، نه.
‫نه، بعد از مرگ جانی دیگه...
‫بنی هم سوار موتور نشد.
‫راستش رو بخوای...
‫فکر هم نمی‌کنم ‫دلش تنگ شده باشه.
‫زندگیمون واقعا خوب شده.
‫حرف نداره. خوشبختیم.
‫بنی تو گاراژ پسرعموش کار می‌کنه.
‫کار و کاسبیشون هم خیلی خوبه.
‫حاضرم به جون ماشین قسم بخورم.
‫خوشبختیم.
‫...ماشین به اون خوشگلی.
‫اومد تو گاراژ، ‫همه‌جاش رو بررسی کردم،
‫برگشتم بهش گفتم که دقیقا...
‫کجای کارش اشتباه بوده.
‫گفتم به ماشین احترام نذاشتی،
‫باهاش بدرفتاری کردی، ‫به نگهداریش اهمیت ندادی.
‫طرف هم عصبانی شد. ‫سرم داد و بیداد کرد.
‫خلاصه بعدش...
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»