‫ایمانم رو از دست داده‌ام...
‫از تاکسی پیاده میشه...
‫میره در خونه‌‌ایی با نمای سنگ قهوه‌ای...
‫در می‌زنه...
‫در باز میشه...
‫کتش رو به مستخدم خونه میده.
‫به مادر اندوهگین تو اتاق نشیمن اطلاع میدن.
‫میگه، «به دخترم کمک کنید.»
‫«به دخترم کمک کنید.»
‫صداهای ترسناک میاد.
‫آوی ماریا...
‫خیلی‌خب. صداهای ترسناک ادامه داره.
‫درود بر تو ای مریم، پر از نعمت.
‫خدا با توست.
‫باشه.
‫میان بالا تا منو ببین.
‫صدای کوبیدن ترسناک.
‫وقفه. وقفه.
‫میاد پایین راهرو.
‫باشه.
‫میاد پایین راهرو تا...
‫لعنتی، درست نیست.
‫راهرو اشتباهی.
‫طبقه بالا.
‫در اتاق رو باز می‌کنه.
‫و...
‫«تو را بیرون می‌رانم، مولک. ‫دور شو، افعی!»
‫لعنت، کارت خوبه، داداش.
‫بعدش...
‫دختره استفراغ می‌کنه،
‫جیغ می‌زنه.
‫و من می‌میرم.
‫پایان.
‫مثل آب خوردن.
‫خواهش می‌کنم...
‫به دخترم کمک کنید.
‫من...
‫مولک...
‫هستم!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |
‫ای افعی، دور شو.
‫خداوندا رحم کن.
‫ای افعی، دور شو.
‫مسیح رحم کن.
‫خداوندا رحم کن.
‫ای افعی، دور شو.
‫خداوندا رحم کن.
‫مسیح رحم کن.
‫ای افعی، دور شو.
‫مسیح رحم کن.
‫خداوندا رحم کن.
‫ای افعی، دور شو.
‫سلام، تونی.
‫سلام! لی.
‫چه عجب.
‫چرا اینقدر طولش دادی؟
‫- ترافیک بود. ‫- آره؟
‫- آره. ‫- کجا ترافیک بود؟
‫تو خیابونا.
‫ببین، تونی، من اومدم، باشه؟
‫سلام. من خونه‌م. زنده‌م، پس...
‫آره.
‫خونه‌ای.
‫سلام.
‫اینجا رو ببین.
‫پسر، مدل موهات رو باش. خفنه، هان؟
‫باشه. خب، من برم...
‫هی، هی، هی. بیا.
‫می‌دونی، من و تو باید در مورد ‫یه چیزایی حرف بزنیم.
‫دانشگاه سنت آگاتا قراره ‫در مورد تصمیمش تجدیدنظر کنه.
‫دیگه اخراج نمیشی. ‫فقط تعلیق شدی.
‫مجبور شدم خودمو چقدر ‫خوار و خفیف کنم تا راضی‌ بشن...
‫تونی، من تازه رسیدم، پس...
‫اسمم تونی نیست.
‫باباتم.
‫حالام فرستادنت خونه ‫تا درس عبرت بقیه بشی.
‫مادامی که نمراتت بالا باشن...
‫- آره، خوب به نظر میاد. ‫- هی، میشه یه لحظه بهم وقت بدی؟
‫نه، خوبه دیگه.
‫اگه نمراتت بالا باشن،
‫ترم بعد قبولت می‌کنن.
‫پدر، منو ببخش چرا که گناه کرده‌ام.
‫از آخرین اعترافم...
‫40 سال می‌گذره.
‫دائم‌الخمر بودم،
‫و تبدیل به...
‫به مشکل مواد شد.
‫و زندگیم رو خراب کردم.
‫زندگی خانواده‌م رو خراب کردم.
‫می‌دونی، پدر، زنم مریض شد.
‫خیلی خیلی مریض شد.
‫و...
‫و همین رو کردم بهونه.
‫مجبور نبودم برای کارام دلیل بیارم،
‫می‌گفتم، «هی، زنم سرطان داره‌ها، ‫پس زر نزن.»
‫بیمار بودنش
‫دلیل شد تا از همه فاصله بگیرم...
‫حالا یه فرصتی پیش اومده.
‫یه کار، ‫و از تراژدی مرگ یه شخص دیگه
‫برای من جور شده.
‫ولی شاید کار برام خوب باشه، می‌دونی؟
‫بهم هدف بده.
‫باعث بشه قوی‌تر بشم.
‫باعث بشه دخترم بهم افتخار کنه.
‫پروژۀ جورج‌تاون.
‫چی هست؟
‫کلمه رمزه.
‫کلمه رمز برای چی؟
‫قراره بازسازی فیلم....
‫این... برای کشیشه؟
‫آره، برای کشیش ـه.
‫خیلی مسخره‌س.
‫چی؟
‫که تو نقش کشیش رو بازی کنی...
‫فقط جالبه. ‫می‌دونی، آدم گیج میشه.
‫چیه؟ باشه، هر چی.
‫چیز خیلی مهمی نیست
‫اگه قبول نکنی، می‌دونی؟
‫خب، می‌دونی چیه؟ ‫راستش برام خیلی مهمه
‫اگه قبول کنم.
‫برات سخته دیالوگ‌ها رو حفظ کنی؟
‫نه.
‫نمی‌دونم. چرا حافظه‌ت اینقدر بده؟
‫یادم میره.
‫اوهوم.
‫می‌دونی شاید به‌خاطر داروی جدیدم، ‫فلوکستین باشه؟
‫یوقتایی زمان می‌بره
‫تا با داروها سازگاری پیدا کنی.
‫چیز مهمّی نیست.
‫«ایمانم همچو نوری در تاریکی‌ست.
‫پیدا کردنش سخت‌تر میشه.»
‫آخه چی بگم. چرته.
‫چرا خودت یه چیزی نمی‌نویسی؟
‫نوشتم.
‫آره، نوشتم. یه نمایشنامه نوشتم.
‫فکر کنم حدود
‫یه سال قبل برات فرستادم.
‫خب، یه سال قبل من...
‫مرکز ترک اعتیاد بودی؟
‫می‌دونی، می‌تونی بگی.
‫مرکز ترک‌اعتیاد. فقط اینکه...
‫واقعیتـه.
‫واقعاً از این بابت متاسفم.
‫خب...
‫می‌خوای تو دیالوگ‌ها کمکت کنم؟
‫نه، نمی‌خوام..
‫تونی...
‫می‌خوای تو دیالوگ‌ها کمکت کنم؟
‫لی، گفتم نمی‌خوام.
‫خیلی‌خب. صفحه رو بده من.
‫شخصیت کی رو می‌خونم؟
‫خیلی‌خب. لین کارلا. ‫بالای صفحه، 67.
‫- 67. ‫- آره.
‫خب... 67.
‫محض رضای خدا. برای چی، پدر؟
‫جوری رفتار می‌کنه
‫که قطعاً نشون از
‫نوعی فروپاشی روانیـه.
‫«متوجۀ نگرانی شما
‫برای دخترتون هستم، خانم کارلا.
‫ولی من اونی نیستم که ‫می‌تونه کمک‌تون کنه.»
‫«پس کی می‌تونه؟»
‫احتمالاً متوجۀ
‫درخواستتون نیستید.
‫خانم کارلا، من اون کسی نیستم ‫که بهش نیاز دارید.
‫کسی نیستم که با این هیولا روبرو میشه.»
‫باشه بریم سراغ بعدی.
‫جدّی؟
‫منظورت از بعدی چیه؟
‫دو تا صحنه‌ هست.
‫سخنرانی بزرگ؟
‫سخنرانی، آره.
‫همونی که از «این تاریکی» شروع میشه؟
‫آره.
‫هر وقت حاضری شروع کن.
‫خب...
‫هی، حاضری؟
‫آره.
‫«این تاریکی.
‫قبلاً این تاریکی رو دیدم.
‫ازش عبور کرده‌ام.
‫خانم کارلا، این تاریکی
‫به آهستگی همانند یه دزد وارد میشه
‫و هر چیز باارزشی ‫که داریم با خود می‌بره.
‫می‌دونه،
‫لعنتی. گندش بزنن.
‫باشه. خیلی‌خب. مهم نیست.
‫استراحت کنید.
‫متن رو بیخیال.
‫باشه. حرف بزنید.
‫تف تو روحت!
‫بیا...
‫گپ بزنید. ‫یه کم اختلاط کنید.
‫وقتی گند می‌زنی اینو میگن.
‫فکر می‌کنی داری گند می‌زنی؟
‫چی بگم، پسر. ‫خیلی وقته نبودم.
‫مدتی میشه از سینما دور بودم.
‫می‌دونی؟
‫یه سری مشکلات شخصی دارم.
‫آره، یه دورۀ بد رو گذروندم.
‫ادامه بده.
‫ادامه بدم؟
‫آره، دورۀ بد.
‫اخبار نگاه نمی‌کنی؟
‫بگو. مثلاً چی؟
‫خب، می‌دونی به مدت دو سال
‫پناه بردم به نوشیدنی.
‫و همون قدر طول کشید که ترک کنم.
‫آخه ببین.
‫پشت سر گذاشتیش، درسته؟
‫دو سال خیلی سخت داشتی...
‫زنت...
‫چند سال پیش فوت کرد، هان؟
‫آره، همینطوره، پسر. ‫فوت کرده.
‫تصورش خیلی سخته.
‫و با بچه... بچه داری، درسته؟
‫آره. دختر دارم. لی.
‫- 16 سالشه. ‫- در مورد دخترت بگو.
‫شماها... در چه حاله؟
‫یعنی باید... با هم سازتون می‌گیره؟
‫آره... آره.
‫هی! خادم کلیسا بودی، نه؟
‫آره. بودم.
‫تو دوران کودکی پنج سال تو ‫کلیسای سنت آلویشس خادم کلیسا بودم.
‫پنج سال بدون تعطیلات آخرهفته، می‌دونی؟
‫چطور بود؟
‫همه بچه‌ها می‌رفتن، می‌دونی.
‫آخه یه مقاله در مورد
‫آزار و اذیت کشیش‌های اونجا خوندم،
‫شما پسرها رو اذیت کردن.
‫هنوز معتقدی؟
‫نه، نیستم.
‫باشه.
‫بذار یه چیزی بپرسم، پسر.
‫باید تصمیماتی بگیرم.
‫می‌دونی، شاید تو بتونی کمکم کنی.
‫نظرت چیه؟
‫خیال می‌کنی برای این کار مناسبی؟
‫اگه واسه چیزی مناسب نباشم نمیام، پسر.
‫تنها چیزیه که می‌خوام انجام بدم، ‫فقط می‌خوام خوب باشم.
‫و فکر می‌کنم می‌تونم باشم...
‫ببین، واقعاً شرمنده وقتت رو تلف کردم.
‫یه لحظه صبر کن، آنتونی.
‫تو...؟
‫دعای ربانی یادته؟
‫کلماتش رو می‌دونی؟
‫عشای ربانی؟
‫آره.
‫لعنت. دفعه آخر که شنیدم بچه بودم.
‫یه امتحانی بکن.
‫نام تو مقدس باد، ‫ای خالق تمام مخلوقات
‫خب...
‫به لطف بخشش تو،
‫نانی را دریافت نمودیم که از ثمرۀ زمین،
‫و محصول دست خودمان به شما تقدیم کردیم،
‫و برای ما نان حیات‌بخش شد.
‫هی، لی.
‫لی، میشه یه ظرف یخ رو بیاری؟
‫- سلام. ‫- وای خدا.
‫- دیوونگیه. ‫- کِی بود؟
‫آخرین بار کِی دیدمت؟
‫- من مدیر اجرایی فیلمت بودم. ‫- نه!
‫- چرا. ‫- جو؟ جو.
‫جن، مدیر اجرایی فیلمم بود.
‫- عجب. ‫- جو.
‫- این خیلی باحاله. ‫- تستت عالی بود.
‫- واقعاً میگم. ‫- ممنون.
‫- آره، آره. ‫- تونی.
‫- سلام، پیت.
‫- سلام، رفیق. ‫- چطوری؟
‫خوبم، پسر. ‫می‌خوام با پدر جورج کانر آشنا بشی.
‫- سلام، آنتونی. ‫- پدر کانر...
‫قراره مشاور تمام این چیزای
‫مخفی و/یا کاتولیک باشه اگه افراطی به نظر نیاد.
‫- چشمام این بالان. ‫- آره. شرمنده.
‫فقط اینکه خیلی زود ‫یکی از این لباسا رو می‌پوشم.
‫منظورت اینه به پوشیدن ‫یکی از اینا محکوم میشی، متاسفم.
‫- بهش عادت می‌کنی. ‫- آره.
‫- به نظر... ‫- خیلی خسته‌م.
‫خیلی ممنون که کمک‌مون می‌کنی.
‫- از آشناییت خوشوقت شدم. ‫- باعث افتخاره.
‫اگه اشکال نداره برم بقیه رو ببینم.
‫- نه، البته. ‫- باشه. ممنون.
‫ممنون. ممنون.
‫- هیجان‌زده‌ای؟ ‫- آره.
‫- خیلی. ‫- بدشانسی بود.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫اشکال نداره، خوبه. نوشیدنی؟
‫- آره، فکر کنم می‌خورم. ‫- چی می‌خوری، پدر؟
‫الکل.
‫برای بازیگران و ‫عوامل پشت صحنه فوق‌العاده‌م،
‫و کارکنان و دستیاران،
‫و جورج‌تاون.
‫تا حالا اینو به کسی نگفتم. ‫من اصلاً نمی‌خواستم بازیگر بشم.
‫بعدش یه کپی تو سبد خرت و پرتا ‫یه فروشگاه پیدا کردم.
‫شیفت دوتایی در درتی دابل.
‫و تو نقش قلوت رو بازی کردی،
‫و شیرجه زدی تو رینگ و...
‫بالای اون ساختمان مبارزه کردی.
‫اون، اون، اون...
‫فکر کنم اون موقع داشتم تو کاروانم
‫مواد می‌زدم که اون غلط رو کردم.
‫مثل اون شب، خوابیدم...
‫آدم سودجوئی نیستی.
‫یه فیلم روانشناختیه
‫که در پوشش یه فیلم ترسناک ارائه میشه، خب؟
‫چون این بابا، این بابایی که اینجاست،
‫- این بابا خوف نیست. ‫- دستت درد نکنه.
‫آخه تو... هی، رفیق.
‫تو... تو توی فیلم ترسناک
‫بازی نمی‌کنی. این بابا...
‫این بابا نماد یه آمریکایی مردونه‌ دائم‌الخمره.
‫می‌دونی، اون بازیگره رو ‫که مُرد می‌شناختم.
‫نه بابا.
‫- خیلی تسلیت میگم. ‫- آره، عیب نداره.
‫- ممنون. ممنون. ‫- صمیمی بودید؟
‫راستش نه.
‫این طور نیست!
‫باید برم.
‫لعنتی...
‫سرم رو زیر انداختم اومدم تو.
‫نمی‌خواستم سرزده بیام تو اتاق.
‫میشه لطفاً در رو ببندی؟
‫باشه.
‫می‌خوای؟
‫ممنون.
‫باشه.
‫تو اینو نوشتی؟
‫آره...
‫آره، مسخره‌س.
‫هر چی تو بگی
‫خب، باشه، صبر کن.
‫می‌شناسمت.
‫نمی‌خوام وضع عجیبی بشه. نمی‌دونم...
‫خوانندۀ خیلی خوبی هستی،
‫و سریالت رو نگاه می‌کنم.
‫وای، عاشق طرفدارام هستم.
‫خب، باشه. آروم باش.
‫واقعاً بازیت خوب بود.
‫میای محل فیلمبرداری؟
‫آره. تونی منو کرده دستیار تولید
‫چون از دانشگاه پرتم کردن بیرون.
‫واسه چی؟
‫زیادی باحال بودن.
‫فعلاً.
‫[روز اول فیلمبرداری]
‫وای.
‫بزرگـه، نیست؟
‫زیاد بد نیست.
‫آنتونی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوش اومدید. خوش آومدید. ‫بریم قسمت لباس.
‫دنبالم بیا. ‫مونیکا، دستیار اول.
‫- یادمه. ‫- فقط چک می‌کنم.
‫باشه. لی...
‫خوبه تو تیم هستی.
‫- حاضری؟ ‫- ممنون. آره.
‫خیلی‌خب، آنتونی طراح لباسه.
‫این همه دود و دم مریم‌گلی برای چیه؟
‫مگه یادت رفته چه جور ‫فیلمی داریم می‌سازیم؟
‫انواع و اقسام اتفاقات شومی که سر ساخت
‫فیلمای شیطانی مثل شگون،
‫یا جنگیر، شبح افتاده.
‫تا جایی که می‌دونم، ‫کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کنه.
‫و بازیگری که بابات جایگزینش شد...
‫آره، درباره‌ش خوندم. ‫آخه طرف افسرده بود.
‫ربطی به فیلم نداشت، درسته؟
‫هر جور تو بگی.
‫لی، ببین.
‫هی، عروسک نوزاد.
‫- اینو ببین. ‫- هی.
‫اگه واقعاً می‌خوای
‫یکی از دوستات رو بترسونی،
‫فقط صبح‌ها اینو بذار تو تختت.
‫خیلی‌خب. ‫بذار ببینیم کار می‌کنه.
‫وای، پسر. یه نگاه بندازید.
‫باشه. ببینم سرشو می‌چرخونه، پسره.
‫آره، باشه.
‫تسخیرشدگی، می‌دونی؟ ‫چرخش کامل.
‫ای خدا.
‫- وای! ‫- چی شد؟
‫- باید جرقه بزنه؟ ‫- نه.
‫- چرخش کامل. ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫و نقطۀ عطف تور...
‫اتاق سرد.
‫راستی چی کار کردی که اخراجت کردن؟
‫اعتراض.
‫از بالای پشت‌بوم دانشگاه ‫یه قوطی رنگ قرمز
‫انداختم رو ماشین بنز مدیر
‫چون مشاور راهنمامون رو به‌خاطر
‫مخالفت با سیاستای مدرسه اخراج کرد.
‫این اعتراض نیست. ‫تخریب اموال شخصی ـه.
‫باشه، خب، حالا هر چی.
‫جه جای عجیبی.
‫گفتم که.
‫زیادی نخ‌نما نباشه.
‫ممنون.
‫چه حسی داره؟
‫غیرعادی.
‫اون تصوری که...
‫ازش داشتم نیست.
‫خب، عالی به نظر میای.
‫ممنون.
‫چطور براتون شروع شد؟
‫روحانی شدن؟
‫آره.
‫حین بزرگ شدن ‫تو زندگیت الگو و قهرمان داشتی؟
‫آره.
‫سندی کوفاکس، جو نماس، برت رینولدز.
‫آره، شما هم، نه؟
‫خب، الگوی من کشیش‌ها بودن.
‫تنهات می‌ذارم تا... آماده بشی.
‫ممنون.
‫خانم کارلا، من پدر آرلینگتون هستم.
‫و کات!
‫- کات. ‫- بسیارخب.
‫عالی شد.
‫بریم سراغ صحنه بعدی.
‫باشه، بچه‌ها. بریم سراغ بعدی.
‫زود باشید.
‫تونی؟
‫باشه. بیا...
‫تونی، تونی، تونی. ‫هی، ببین. خوبی.
‫- وای، لعنتی. ‫- چیزیت نیست، باشه؟
‫آره، چیزیت نیست.
‫زهره ترکم کردی.
‫من...
‫داشتی تو خواب راه می‌رفتی.
‫ترسوندیم.
‫لعنتی، شرمنده.
‫فقط یه کم مضطربم، عزیزم.
‫می‌دونی؟
‫آره، روز مهمی در پیش داری.
‫اوهوم.
‫- آره. ‫- آره.
‫[روز دوم فیلمبرداری]
‫گروه گریم.
‫شروع شد. فیلم می‌گیریم.
‫آماده باشید.
‫آماده...
‫آماده و حرکت.
‫«همه چی رو می‌بینه.
‫هیولای درونم رو می‌بینه، دیوید.
‫هیولایی درونت وجود نداره.
‫می‌دونی چقدر برای هم‌قطارات،
‫کلیسای محلت، و برای من عزیز هستی؟
‫تو رو هم می‌شناسه.
‫گناهان من و تو رو می‌بینه،
‫و با صدای پدرم آه می‌کشه.
‫من ولش کردم بمیره.
‫- کات. ‫- کات.
‫ای بابا، زود باش.
‫ای وای. شرمنده، پسر.
‫هی، پسر، نمی‌دونم.
‫جریان چیه؟
‫نفهمیدم چی شد،
‫انتظار خاصی ازم داری.
‫آره، باشه.
‫از این دیالوگ چی می‌خوای؟
‫بگو بدونم.
‫معناش رو می‌خوام، خب؟
‫دنبال پایه و اساس دیالوگ هستم.
‫حقیقتش رو می‌خوام.
‫باشه؟
‫ازت می‌خوام از حقیقت طفره نری.
‫منطقیه؟
‫- من... ‫- اینجاست.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫بهش ماله نکش برو.
‫باشه، دوباره می‌گیریم.
‫باشه، دوباره می‌ریم.
‫خیلی‌خب، از اول.
‫خیلی‌خب، همگی، از ابتدا می‌گیریم.
‫دوربین.
‫علامت.
‫تو حس برو.
‫دوباره ضبط میشه.
‫حرکت.
‫تو رو هم می‌شناسه.
‫- گناهانت رو می‌بینه... ‫- کات.
‫- و با صدای پدرم آه... ‫- کات.
‫کات.
‫چیزه...
‫تونی، یه لحظه بیا اینجا.
‫باشه، با همه هستم،
‫لطفاً ده دقیقه استراحت کنید.
‫یعنی همه برید. زود باشید. فوراً.
‫زنگ تفریحه.
‫وقتی انتخابت کردم کلی انتقاد شنیدم.
‫اینو می‌دونی؟
‫چون هیچ کی فکر نمی‌کرد ‫دوباره قهرمان بشی،
‫نه بعد از چیزی که درباره‌ت خوندن.
‫ولی تو چشمام نگاه کردی
‫و گفتی می‌تونی خوب باشی.
‫و منِ خر باور کردم، پسر.
‫الانم همه‌مون اینجا
‫ول معطل تو وایسادیم
‫چون می‌ترسی کار سخت رو انجام بدی.
‫باشه؟ تا ارتباط برقرار کنی. باشه؟
‫تا این حقیقت رو بپذیری ‫که این شخص هستی، خب؟
‫از عذاب‌وجدان زنده زنده خورده میشی.
‫یه آشغالی که بچه‌ش
‫و زن سرطانیش رو ‫بدون مراقبت به امون خدا ول کرد
‫تا خودش بره بیرون ‫و تا خرخره نوشیدنی کوفت کنه،
‫و مواد بزنه و دنبال عیاشی بره
‫و فقط خدا می‌دونه چه چیزای دیگه‌ای.
‫تونی، تو به رستگاری نمی‌رسی.
‫می‌شنوی؟
‫هی.
‫می‌شنوی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫تو اون شخصیتی. بیا انجامش بدیم.
‫تف به این شانس!
‫خدا لعنتت کنه، مونیکا!
‫چه وضعشه، پسر؟
‫هی! نمی‌ذاری چراغ وامونده رو وصل کنن!
‫هی، این کوفتی رو به من نگو!
‫این بی‌صاحب نزدیک بود منو بکُشه.
‫باید درستش کنی.
‫درستش کن. خفه‌خون بگیر!
‫برو به جهنم، پیتر! ‫یه برقکار می‌خوام. الان!
‫سلام.
‫سلام...
‫شرمنده، اومدم سبد رخت چرکا رو بردارم و...
‫و خوشم نمیاد که امروز صبح ‫اون حرفا شنیدی.
‫چی رو شنیدم؟
‫میکائیل قدیس. گابریل...
‫- گابرئیل. ‫- گابرئیل.
‫رافائل قدیس.
‫آره.
‫وای خدای من! ‫تمام فرشتگان مقدس و فرشتگاه مقرب،
‫تمام... یعنی به نظر خیلی...
‫چی، کهنه به نظر میاد؟
‫پدرسالاری؟ قدیمی‌مسلک؟
‫نه، فقط احمقانه به نظر میاد.
‫واسه همین یاد گرفتنش اینقدر سخته ‫چون احمقانه به نظر میاد.
‫یادت میاد وقتی تو مدرسه نمایش بازی می‌کردم
‫و دیالوگ‌هاش یادم نمی‌اومد
‫و همیشه می‌گفتی واسه اینه که نمی‌دونستم
‫- دیالوگ در مورد چی بوده؟ ‫- آره، باید بدونی
‫- دیالوگ دربارۀ چیه. ‫- درسته.
‫دیالوگ در مورد چیه؟
‫مراسم جنگیری ـه.
‫پس تمام مدت باید
‫به حرفاش باور داشته باشه. آره؟
‫آره.
‫باشه، دقیقاً. پس حله.
‫میکائیل قدیس. گابرئیل قدیس. ‫رافائل قدیس.
‫هی، روبراهی؟
‫آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- تونی، مطمئنی؟ ‫- از پسش بر میام. آره.
‫تو برو بخواب.
‫باشه.
‫هی.
‫یخورده استراحت کن، خب؟
‫تمام اسقفان و پیامبران مقدس، ‫برای ما دعا کنید.
‫بارتالامه قدیس. توماس قدیس. ‫ویلیام قدیس.
‫برای ما وساطت کنید، بارتالامه قدیس.
‫تونی؟
‫گندش بزنن.
‫تونی؟
‫وای!
‫آره، داروهای جدید مصرف می‌کنی، درسته؟
‫باشه، حواست باشه صبح به دکترت زنگ بزنی.
‫[روز یازدهم فیلمبرداری]
‫«این حرف رو نگید.
‫شما تنها کسی هستید ‫که می‌تونید کمکم کنید.»
‫«متوجۀ نگرانی‌ شما برای دخترتون هستم.
‫ولی من اونی نیستم که ‫می‌تونه کمک‌تون کنه.»
‫پس کی می‌تونه؟
‫متوجۀ نگرانی‌ شما برای دخترتون هستم.
‫خدایا.
‫ولی من اونی نیستم که ‫می‌تونه کمک‌تون کنه.»
‫پس کی می‌تونه؟
‫این یارو چشه؟
‫شروع می‌کنیم.
‫خدایا، چقدر داغونه.
‫متوجۀ نگرانی‌تون هستم.
‫می‌تونم بازم کنسیلر بزنم.
‫با چی؟ با کاردک؟
‫پس کی می‌تونه؟
‫خیلی خب، صدا رو قطع کن.
‫دیگه نمی‌تونم این آشغال رو ببینم.
‫یه نوشیدنی می‌خوام.
‫معلومه حالش خوش نیست.
‫شرمنده.
‫فکر نمی‌کنم فرزند ‫ستارۀ سینما بودن آسون بوده باشه.
‫آره.
‫بخش ستارۀ سینما بودنش بد نیست.
‫بخش معتاد بودنش افتضاحه.
‫سختی زیاد کشیدی...
‫همیشه نمی‌تونیم آدما رو نجات بدیم، ‫ولی می‌تونیم ببخشیمشون.
‫اینطور میگن.
‫چیه؟ ‫شما هم یه‌پا روانشناس شدی؟
‫حرفت خیلی زشت بود!
‫آره، در واقع روانشناسم.
‫مدرکم روانشناسی بالینیم رو از دانشگاه کلمبیا گرفتم.
‫ماموریتم اینه که بدبینی ‫آدمای اینجا رو مداوا کنم،
‫نه بهش پر و بال بدم.
‫پس به هیچ کدومش باور نداری؟
‫به 99 درصدش اعتقاد ندارم.
‫آره، دقیقاً.
‫تو چی؟
‫به این چیزا اعتقاد داری؟
‫دیگه نمی‌دونم به چی اعتقاد دارم.
‫مامانت چطور آدمی بود؟
‫مثل خواهرم بود.
‫درب و داغون ولی یه جور باحالش.
‫خب...
‫وقتی فوت کرد
‫دیگه هیچی عادی نبود.
‫گاهی آرزو می‌کنم کاش ‫اون به جاش مرده بود.
‫آدم بدی‌ام؟
‫نه.
‫می‌خوای بیای تو؟
‫باشه.
‫- باشه؟ ‫- خب.
‫- خیلی خب. ‫- باشه.
‫باشه.
‫لعنتی! ‫یعنی چی؟
‫تونی، چی...؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫چرا تو تاریکی بودی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خب، دستت رو ببین.
‫چرا خونریزی داری؟
‫چند وقته این طوری؟
‫همه جات خونی ـه.
‫بوی کارخونۀ الکل میدی.
‫چت شده؟
‫چیه؟ باز دچار فراموشی میشی؟
‫عالی شد.
‫این بار چی می‌زنی؟ ‫کوکائین؟
‫- نه، نه، نه. ‫- یا یه چیز بدتر؟
‫چیزی نزدم. ‫چیزی مصرف نکردم.
‫یه چیز دیگه‌س. من...
‫اگه داروهات رو مصرف می‌کردی،
‫احتمالاً الان این طور نمی‌شدی.
‫نه. این... ‫نمی‌تونم.
‫- دیگه نمی‌تونم. ‫- هر کار اشتباهی که کردم،
‫هنوز می‌بینم!
‫همه چی رو!
‫خواب ندارم.
‫نمی‌تونم.
‫چون اون موقع‌ست که اونو می‌بینم.
‫لعنتی. ببین، باشه، ‫اگه می‌خوای مواد مصرف کنی
‫و باز به همه چی گند بزنی،
‫اشکال نداره، ولی من نیستم، باشه؟
‫تا وقتی خودتو جمع و جور نکنی
‫و داروهای کوفتیت رو مصرف نکنی، ‫من دیگه نمی‌مونم، باشه؟
‫کجا میری؟
‫دانشگاه نداری.
‫مادر نداری.
‫فقط منو داری.
‫بخواب اثرش از سرت بپره، عوضی.
‫این چه جور طرز حرف زدن با باباته؟
‫گمشو بیرون.
‫گمشو بیرون. گمشو.
‫گمشو بیرون، تونی! ‫برو بیرون!
‫اسمم تونی نیست.
‫[روز پانزدهم فیلمبرداری]
‫اینا برای توئه!
‫واقعاً بدجور به نظر میان.
‫چیزی نیست.
‫بذار کمک کنم.
‫بده ببینم.
‫تونی، باید بری دکتر.
‫چیزی نیست، دخترجون.
‫فقط...
‫اینکه...
‫خیلی خسته شدم.
‫حتی نمی‌دونم دیشب چی شد.
‫دیشب چی شد؟
‫وظیفۀ تو مراقبت از من نیست.
‫عزیزم، زیاد سخت نگیر.
‫خواهشاً برگرد دانشگاه.
‫باشه؟
‫من بابات هستم.
‫من بهت میگم باید چی کار کرد.
‫چون باید در امان باشی، خب؟
‫باشه؟
‫ببخشید که از این بهتر نیستم.
‫هی.
‫داروهاش رو نمی‌خوره.
‫و ندانم‌کار شده و...
‫و وقتی بیداره خوابگردی می‌کنه،
‫اگه با عقل جور در بیاد.
‫آره، با عقل جور در میاد.
‫برام سواله...
‫برام سواله اگه چیزی که توصیف می‌کنی
‫به اتفاقاتی اشاره داره
‫که بهش رسیدگی نشده
‫و شاید فیلم باعث تشدیدش شده.
‫منظور از اتفاقات ضربات روحیه؟
‫خب...
‫شاید.
‫مامانم همیشه می‌گفت، نمی‌دونم
‫وقتی بچه بوده
‫چیزای بدی براش اتفاق افتاده.
‫ولی تونی هرگز در ‫موردشون باهام صحبت نکرده.
‫پس من...
‫پدر، چی کار کنم؟
‫خب، تو دخترشی، روانشناس نیستی.
‫خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫اگه می‌خوای کمک کنی...
‫براش دعا کن.
‫اون شب تو لابی داشت دعا می‌کرد.
‫یا...
‫زیرلب یه چیزی می‌گفت.
‫دیگه دعا نمی‌کنه.
‫خب، چی می‌گفت؟
‫چرا به لاتین صحبت می‌کنه؟
‫چی... ‫شما می‌دونی چی میگه؟
‫خب...
‫قاطیه ولی...
‫بین حرفاش...
‫«راه رو برای شیطان مولک باز کنید،
‫برای ورودش آماده بشید،
‫فرزندانتان را قربانی کنید.»
‫مولک شخصیت اهریمنیِ ‫فیلمیه که توش بازی می‌کنه.
‫ببین، به نظر من،
‫این نقش عمیقاً روش تاثیر گذاشته.
‫به نظرم شاید اون زیادی...
‫تو نقشش غرق شده.
‫اجازه بده باهاش حرف بزنم.
‫دخترها، اگه از هر آدم کنجکاوی
‫که در این سال‌ها ‌اومده دم کلیسا
‫و ‌گفته یهویی ‌تونسته لاتین حرف بزنه
‫و تخت‌ش رو شناور کنه یه سنت ‫گرفته بودم،
‫الان کنار بهترین سواحل دنیا بودم.
‫من تو این زمینه تجربه دارم. ‫بهم اعتماد کنید. باشه؟
‫[مولک، اهریمن]
‫تو...
‫[روز هجدهم فیلمبرداری]
‫باشه.
‫خیلی‌خب، بریم واسه فیلمبرداری.
‫دوربین.
‫سکوت.
‫حرکت.
‫خداوندا رحم کن.
‫برو به درک، کشیش!
‫مسیح رحم کن.
‫روح‌القدوس...
‫برو به درک!
‫به ما رحم کن.
‫خدا لعنتت کنه.
‫کات. کات،
‫کات!
‫برگردیم از اول.
‫- شروع می‌کنیم. ‫- یه بار دیگه.
‫- خوبی؟ ‫- نه، حالم خوب نیست.
‫دوربین.
‫نه؟ چی شده؟
‫زود باشید، بچه‌ها. ‫آماده.
‫- حالا شروع کنید. ‫- هوشمندانه‌س.
‫خوبم. خوبم.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫زود باش، می‌تونی.
‫می‌تونی!
‫دوربین حاضره!
‫حرکت.
‫خداوندا رحم کن.
‫- مسیح... ‫- برید سر سکانس اول.
‫خیلی‌خب. باید از اول بگیریم.
‫- سکانس اول. ‫- یالا.
‫باشه، دوباره.
‫دوربین. دوربین.
‫حرکت! حرکت!
‫برو به جهنم!
‫کثافت. برو به درک!
‫بی‌خاصیت بی‌عرضه!
‫- کات، کات، کات. ‫- کات.
‫- پناه بر خدا!
‫عیب نداره، عیب نداره.
‫فقط دیالوگ‌ها رو بگو.
‫- دیالوگ‌های کوفتی رو بگو. ‫- سعی می‌کنم.
‫نشون بده وقتی 12 ساله‌ت بود
‫اون کشیش یه کم سر عقلت آورده.
‫بر می‌گردیم از اول.
‫- شروع می‌کنیم. ‫- باشه.
‫- باید از اول بگیریم. سکانس یک. ‫- دوربین. دوربین.
‫- می‌گیریم. ‫- دوربین می‌چرخه.
‫دوربین. دوربین.
‫حرکت!
‫کمک...
‫تونی؟
‫دقیقاً نیستم.
‫مجبوریم یه بازیگر جدید بگیریم. ‫چاره‌ای نیست.
‫بهترین فیلم ممکن رو می‌خوان.
‫حالش چطوره؟
‫- چطوره؟ اون... ‫- آره.
‫حالش زیاد خوب نیست.
‫نمی‌تونه تو فیلم بازی کنه.
‫نمی‌دونم ازم می‌خوای چی بگم، پسر.
‫می‌خوام بگی «باشه».
‫جو، تو باتجربه‌ای.
‫رفیق...
‫از عهده‌ش بر میای.
‫فیلم لعنتی رو نجات میدی.
‫باشه.
‫باشه. خیلی‌خب. باشه.
‫مسیح رحم کن...
‫خدای پدر که در آسمانی...
‫خدای پدر...
‫خدای پدر که در آسمانی...
‫خدای پدر.
‫خداوندا رحم کن.
‫مسیح رحم کن.
‫خداوندا رحم کن.
‫مسیح رحم کن.
‫آره. باشه.
‫چارلی،
‫هیچ هیولایی درونت وجود نداره.
‫تو رو هم می‌شناسه.
‫من ولش کردم بمیره.
‫آره.
‫آره، کردم...
‫همه از بین رفته، حتی مشاعرمون.
‫تا بتونیم در مسیر نهایی
‫برهنه در فرم انسانی خود...
‫سلام...
‫باشه.
‫باز کن.
‫یکی دیگه مونده.
‫چی شده؟
‫تولید فیلم رو متوقف کردن.
‫چی؟
‫به‌خاطر جو.
‫چی گفت؟
‫جسدش رو تیکه و پاره
‫پیدا کردن.
‫- چی؟ ‫- جو مُرده.
‫تونی؟
‫برو کمک بیار!
‫تونی.
‫هی، چِت شده؟ ‫هی، خوبی؟
‫اون عمراً مثل من دوستت داشته باشه.
‫ولش کن.
‫ولش کن، کثافت آشغال!
‫- زود باش، یالا. ‫- برو، برو، برو!
‫برو، برو، برو!
‫وایسا.
‫هی.
‫صبر کن!
‫تونی.
‫نکن!
‫تونی، نه! نکن!
‫تونی!
‫نه! نه!
‫نه!
‫جسم حامل روح است
‫و توانایی انجام کارهای معجزه‌آسایی رو داره.
‫اما زمانی که تاریکی آن را فرا بگیره،
‫این وضع معکوس می‌شه.
‫و اتفاقات شوم دیگه‌ای می‌افته.
‫رستگار میشه...
‫پدر؟
‫آره.
‫اینو می‌دونم.
‫لی؟
‫می‌دونم کجاست.
‫حسش می‌کنم.
‫هنوز اینجاست.
‫ای پدر ما که در آسمانی،
‫نام تو مقدس باد،
‫ملکوت تو بیاید، ‫اراده تو چنان‌که
‫در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود.
‫نان کفاف ما را امروز به ما بده.
‫و گناهان ما را ببخش چنان‌که ما نیز
‫آنانکه بر ما گناه کردند را می‌بخشیم.
‫و ما را در آزمایش میاور،
‫بلکه از شریر رهایی ده.
‫آمین.
‫می‌دونم می‌ترسید.
‫منم می‌ترسم.
‫شما فرزندان خداوند هستید.
‫خدا انسان رو شبیه خود آفرید.
‫شما هم همین طور.
‫ایمان داشته باشید.
‫خداوند از فرزندانش محافظت می‌کنه.
‫باشه؟
‫بلیک؟
‫بیدار شو.
‫پاشو، پاشو، پاشو.
‫بلیک؟
‫آمرزنده باش.
‫از ما بگذر، پروردگار، آمرزنده باش.
‫از سر لطف صدایمان را بشنو.
‫ما را نجات ده، پروردگارا.
‫چند بار اینارو شنیدم؟
‫حتی به کسی که به درگاهش ‫دعا می‌کنی باور نداری.
‫چرا، من...
‫من اعتقاد...
‫صدات رو نمی‌شنوه.
‫رفته.
‫- اعتقاد دارم. ‫- تمام این رنج و عذاب.
‫- اعتقاد دارم. ‫- این شکنجه‌ها...
‫اعتقاد دارم.
‫- هیچ معنایی براش ندارن. ‫- پس برو!
‫خیلی زود.
‫دست از سرش بردار!
‫بهش نیاز دارم.
‫نترس.
‫- داری می‌کُشیش. ‫- لی...
‫- چند ساله که مُرده. ‫- نه، نه، نه! دروغه!
‫خیلی روم تاثیر می‌ذاری.
‫این همه شور و اشتیاق برای ‫مردی که هرگز نتونست تصمیم بگیره
‫حتی اگه تو رو می‌خواست یا نه.
‫چقدر به مادرت التماس کرد
‫- که از شرت خلاص بشه. ‫- ای پدر ما که در آسمانی،
‫- نام تو مقدس باد، ‫- چقدر نزدیک بود
‫به یه بافت مُرده تو ‫یه ظرف نقره‌ای تبدیل بشی.
‫- خفه‌خون بگیر. ‫- ارزش نجات پیدا کردن نداره.
‫- و خودت هم می‌دونی. ‫- تو نمی‌دونی!
‫- بی‌ارزشه! ‫- خفه شو! صدات رو نمی‌شنوم.
‫- خفه شو! ‫- آخه چه آشغال کافری
‫- مثل تو می‌تونه نجاتش بده؟ ‫- چه کوفتی می‌خوای؟
‫تا بابایی تماشا کنه ‫که روشنایی وجودت خاموش بشه.
‫تو بابای من...
‫پدم نیستی.
‫تونی، می‌دونم اونجایی.
‫تونی، می‌دونم اونجایی!
‫وقتی اتفاق می‌افته...
‫فرار کنید.
‫بذار بره.
‫منو بگیر.
‫من گناهانش رو قبول می‌کنم.
‫و در مقابلت مقاومت نمی‌کنم.
‫من اینجام.
‫من اینجام!
‫من اینجام.
‫بابا، خواهش می‌کنم. متاسفم.
‫تقصیر تو نبود. ‫تقصیر تو نیست، بابا.
‫بابا! بابا.
‫می‌بخشمت.
‫باباجون. بابا!
‫دستشو بگیر.
‫خداوندا، رحم کن.
‫آنتونی عزیزم. ‫هیچی نشده حی و حاضری.
‫مسیح رحم کن.
‫خدات دست رد به سینه‌ت می‌زنه!
‫خدای پدر که در آسمانی،
‫خدای پسر ناجیِ دنیا،
‫خدای روح‌القدوس،
‫به ما رحم کنید.
‫مادر مقدس خدا،
‫مادر باکرۀ باکره‌ها،
‫مریم مقدس، برای ما دعا کن.
‫- قدیس میکائیل، برای ما دعا کن. ‫- برای ما دعا کنید.
‫یوحنا غسل‌دهنده قدیس.
‫یوسف قدیس.
‫- برای ما دعا کنید. ‫- یوحنا قدیس.
‫برای ما دعا کنید.
‫امبروز قدیس.
‫- برای ما دعا کنید. ‫- پطرس قدیس.
‫- برای ما دعا کنید. ‫- پولس قدیس.
‫- ترسا قدیسه. ‫- برای ما دعا کنید.
‫- متی قدیس ‫- برای ما دعا کنید.
‫- مارک قدیس. ‫- برای ما دعا کنید.
‫- لوقا قدیس. ‫- برای ما دعا کنید.
‫- آگوستین قدیس. ‫- برای ما دعا کنید.
‫تمام سلسله‌های مقدس ارواح متبرک.
‫- برای ما دعا کنید.
‫تمام شاگردان مقدس پروردگار.
‫- تمام فرشتگان مقدس و فرشتگان مقرب. ‫- برای ما دعا کنید.
‫شفاعت ما رو بکنید!
‫شفاعت کنید!
‫ساکت باشید!
‫نجات‌دادنی نیستی، ای فانی!
‫نه اون می‌تونه نجاتت بده. ‫نه خدا!
‫هستی، و همیشه...
‫افعی! از اینجا دور شو!
‫دوستت دارم.
‫می‌خوام اینو بدونی.
‫پدر، منو ببخش چرا که گناه کرده‌ام.
‫از آخرین اعترافم یک روز می‌گذره.
‫من و دخترم...
‫بعد از یه مدت طولانی ‫خیلی حالمون خوبه.
‫ولی هنوز نمی‌دونم یعنی چی.
‫بخشش.
‫بلایی که سرم اومد رو عوض نمی‌کنه.
‫کرده‌هام رو جبران نمی‌کنه.
‫توجیه عذاب‌هایی که باعثش شدم نیست.
‫چطور می‌تونم تسلی‌خاطر پیدا کنم؟
‫[ارسال متن فیلمنامه برای بابا.]
‫از خدا می‌خوام یه فرصت دوباره ‫برای روزهای بهتر بهم بده.
‫برای هر دومون.
‫می‌دونم نباید عجله کنم،
‫یا طلبکار باشم.
‫می‌دونم باید صبوری کنم.
‫ولی فعلاً،
‫حس می‌کنم رحمت خدا شامل حالم شده.
‫آره.
‫حس می‌کنم رحمت خدا شامل حالم شده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |