‫بیا. ‫این‌بار از بالاتر بنداز.
‫- آماده. ‫- آماده‌ای؟
‫- آره! ‫- خیلی‌خوب گرفتی، اَبی!
‫حالا یکی به سمت من بنداز.
‫یکم عقب‌تر، باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫درست توی دستم.
‫- اشکال نداره. ‫- حتی نزدیک تو هم نزدم.
‫مهم‌نیست. ‫خب نکته‌اش اینجاست،
‫باید کل دستت رو بچرخونی، فهمیدی؟
‫چندتا پرتاب دیگه انجام ‫میدیم بعدش میریم داخل.
‫- خیلی‌خب. ‫- آماده‌ای؟
‫آره.
‫ترکوندی، دقیق زدی!
‫- آماده؟ ‫- آره.
‫بِرَد، سلام. میتونیم تمومش کنیم؟
‫ببین اَبیگل و کرولاین ذینفع هستن،
‫درست همونطوری که خواسته بودم؟
‫تو بهترینی.
‫هی، اون یکی مورد چی؟
‫باشه، خب، روش کار کن، بِرَد.
‫باید پیداش کنم. ‫مهم‌ـه.
‫خب، حالا مار بنداز.
‫میخوام یک پرنده بندازم، حاضری؟ آره.
‫از جونده‌ای که من انداختم خیلی بهتر بود.
‫خب بذار ببینم تو کیسه‌ای...
‫که مامانت داده، چی داریم.
‫خب ما یک خرگوش داریم و ...
‫این چیه؟
‫من میخوام با مامانم تمرین کنم.
‫باشه، بِیب روث.
‫یادت باشه... فقط تو بیرون ‫میتونی بازی کنی، باشه؟
‫قول انگشتی میدم!
‫قول انگشتی؟ مفتخرم کردی.
‫سلام، تو هنوز بیداری؟
‫- وای نه. ‫- بیا.
‫من حداقل ده سالم بود که...
‫که تا دیر وقت بیدار موندم شروع شد.
‫باید بخوابی دیگه بچه جون.
‫- تو... ‫- متاسفم.
‫عروسک خرسی‌ات رو میخوای؟
‫صداتون رو بیرون شنیدم.
‫به نظر میومد داره بهتون خوش‌میگذره.
‫خوشحالم. دوستت دارم، بچه‌جون.
‫من هم همینطور.
‫خوب بخوابی.
‫خیلی خوب باهاش کنار میای، کرولاین.
‫میدونم که "همسر جدید ‫بابا" بودن خیلی راحت نیست.
‫یا همین که خودت ‫معرفی‌ام کردی" زنِ دومِ بابا".
‫قرار نیست هیچوقت این رو یادت بره؟
‫از موقعی که دختر بچه بودم،
‫دوست داشتم که مادر بشم.
‫و اَبی رو دیدم و اون فوق‌العاده‌اس،
‫و این سخته که فکر کنی شاید...
‫یک روزی خودت همچین ‫خانواده‌ای نخواهی داشت.
‫هی. دکتر چِن بهترین متخصص باوری
‫تو ایالت‌ـه، عزیزم. ‫درستش میکنیم.
‫درسته، ولی اگر نشد چی؟
‫میشه.
‫ما بچه دار میشیم.
‫شاید هم دوتا.
‫اصلا چرا یک جین...
‫- بچه نیاریم؟ ‫- ریچارد!
‫هی، صحبت از خانواده شد.
‫وقتی بیرون پیش ‫اَبیگل بودی بِرَد زنگ زد.
‫نتونسته بود دارلا رو پیدا کنه.
‫فکر میکرد که تو اوهایو سرنخی داشته باشه.
‫اون تمام بازپروری‌ها، پناهگاه‌ها رو گشته،
‫ولی اصلا اثری ازش پیدا نکرده.
‫ماهم برای برگشت اون به ‌زندگی‌مون
‫فرش قرمز پهن نکردیم، ولی خب...
‫اون خواهر من‌ـه، کرولاین.
‫باید بدونم جاش امن‌ـه.
‫من نمیتونم کمکش کنم ‫ولی خب حس مسئولیت دارم.
‫تو بهش کلی فرصت دادی.
‫چندین بار تلاش کردی که ‫کمکی که لازم داره رو بگیره.
‫اون فقط میومد خونه، درخواست پول میکرد.
‫درنهایت مجبور شدم دست رد بهش بزنم.
‫یک شب اومد به خونه،
‫تو راه پارکینگ ایستاد، ‫داد میزد که من بیام بیرون.
‫نزدیک دو ساعت اونجا بود.
‫هیچوقت ندیده بودم اَبیگیل انقدر بترسه.
‫نمیتونست عصبانیت دارلا رو درک کنه.
‫اینکه چطوری... اینهمه درگیر خشم شده بود.
‫برای همین درخواست حکم حفظ فاصله دادم.
‫میدونم که در موقعیت بدی بود، ولی...
‫بعضی اوقات حس میکنم که من ‫اون رو توی این موقعیت قرار دادم.
‫فکر کنم داری زخم های ‫قدیمی رو باز میکنی، ریچارد.
‫فکر کنم باید بذاری اون‌ها خوب بشن.
‫تو هر کاری که میتونستی برای خواهرت کردی.
‫قول میدم.
‫دقیقا 20 سال پیش این موقع،
‫جسد جولیان توماس که همراهِ...
‫نامزدش کارل سوانسون ‫به سفری در کویر نوادا رفته بود، پیدا شد.
‫سوانسون، مظنون اصلی ‫این جریان، هرگز پیدا نشد،
‫علی‌رغم تلاش‌هایی که توسط ‫خانواده توماس صورت گرفت.
‫بِث داره زنگ میزنه. باید جواب بدم.
‫دوباره؟ ساعت تقریباً 9:30 شب شده، عزیزم.
‫فکر کنم باید یک سر به این خانوم بزنم.
‫در مورد حریم شخصی باهاش صحبت کنم.
‫هیچکدوم از بقیه بیمارانت...
‫انتظار ندارن که همیشه تو در ‫دسترس باشی و به تماس جواب بدی.
‫خب، هیچکدوم هم به اندازه این نترسیدن.
‫بِث، بهت قول میدم لازم نیست نگران چیزی باشی.
‫وقتی که باهم میگذرونیم ارزشمنده،
‫و هر چیزی که تو میگی ‫پیش من مثل یک راز میمونه.
‫باشه؟
‫خوبه.
‫سه‌شنبه میبینمت.
‫یکم استراحت کن.
‫- سلام! ‫- سلام، داگ.
‫- چطوری، مدرسه چطور بوده؟ ‫- خوبه.
‫خوبه. باشه، برو داخل.
‫- ریچارد. ‫- داگ.
‫میتونی یکم از اون جادوت رو ‫روی صندوق پستی من پیاده کنی؟
‫فکر کنم صبح موقعی که...
‫داشتم ماشین رو درمیاوردم یکم جابه‌جاش کردم.
‫خدایا، ریچارد، البته که میتونم.
‫میخوای فردا یک سر بیام؟
‫خیلی‌خب، خوبه. ‫من میخوام یک جایگاه
‫پارکینگِ دوستدار محیط ‫زیست تو مرکز شهر بگیرم.
‫- و نیاز به سر کارگر داریم. ‫- من؟ جداً؟
‫نمیخوام حس کنی که وظیفه‌ات‌ـه، ریچارد.
‫خب وظیفه‌ی من هست، باشه؟
‫بعد از همه کارهایی که ‫برای اِلی کردی؟ برای اَبی؟
‫پدرم همیشه میگفت که ‫یک مرد باید یک خونه خوب...
‫برای خانواده‌اش بسازه. من ‫فقط میخوام پدر خوبی باشم.
‫پدرخوانده.
‫درسته. خب، نظرت چیه؟
‫من دیدم که چه کاری ازت برمیاد، داگ.
‫دقیقاً تو حوزه تخصصی خودته.
‫خب من پایه‌ام.
‫- ایول. ‫- خیلی‌خب.
‫- مامان، مامانی! ‫- اینجام، عزیزم.
‫سلام، دختر درجه یک من چطوره؟
‫من شنای 100 متر آزاد و 100 ‫متر به پشت رو نفر اول شدم!
‫اَبی، دوتا پشت سر هم! باریکلا.
‫آره. این روزها مثل ماهی شده.
‫هی، چرا کیفت رو نمیبری تو اتاقت...
‫تا من با مادرت یکم حرف بزنم.
‫- چِکِ من رسید؟ ‫- درست سر موقع.
‫بِرَد این چند روز مشغول ‫یک سری کار دیگه بوده،
‫نگران بودم نکنه فراموش کرده باشه.
‫حالت خوبه؟ چشمات، انگار...
‫آره، خوبم، آلرژیه.
‫درسته.
‫خب، باشه، بعداً حرف میزنیم، باشه؟
‫- آره. ‫- میبنمت، بچه‌جون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- امروز الی چطور بود؟ ‫- یکم میزون نبود.
‫گفت که چیزی نیست. ‫آلرژی دارم.
‫داگ خیلی خوب ازش مراقبت میکنه.
‫اگر جای نگرانی داشت بهم میگفت.
‫داروهاش رو مصرف میکنه؟
‫آره.
‫خب، امیدوار بودم که از این ‫آزمایشات چیزی دستگیرم بشه،
‫ولی متاسفانه هنوز هم نمیتونم
‫وضعیت شما رو صریح بفهمم.
‫خب، ریچارد که الان یک بچه داره.
‫اَبیگل. پس این مشکلات مربوط...
‫به من میشه، درسته؟
‫خب، ما اینطوری به ‫قضیه نگاه نمیکنیم، کرولاین.
‫ما هنوز اول راه‌ایم.
‫پس اولویت اول ما باید این باشه
‫که بتونیم تَصوری دقیق داشته باشیم.
‫- خب چکار باید انجام بدیم؟ ‫- پیشنهاد من انجام آزمایشات بیشتر هست.
‫هرچقدر نمونه‌های ما بیشتر باشه،
‫میتونیم گزینه‌های درمان بیشتری داشته باشیم.
‫عالیه.
‫هی!
‫میدونم که تاحالا به هم معرفی نشدیم،
‫ولی تو رو این اطراف ‫زیاد دیدم. من ماریان هستم.
‫کرولاین. من مادرخوانده اَبی هستم.
‫دخترِ خیلی خوبیه.
‫آره. ای کاش میشد این ‫رو در مورد اونی که...
‫کوله‌ی آبی داره هم گفت.
‫خب، خوشحال شدم که ‫بالاخره با هم آشنا شدیم، ماریان.
‫خدانگهدار.
‫اَی‌ای‌دی؟ چی هست؟
‫مخفف اختلال انفجاری متناوب‌ـه.
‫تو یک جوری خشمگین میشی که خودتم نمیفهمی.
‫کنترلت رو از دست میدی و از خودت میترسی.
‫به همین خاطر خودت رو زندانی کردی.
‫حالا چیزی که من دوست دارم بدونم...
‫اینه که فکر میکنی این خشم از کجا میاد؟
‫خب والدین من خیلی بهمون سخت میگرفتن.
‫بعضی اوقات عصبی میشدند و من رو میزدند.
‫خب پس این رو یاد گرفتی. ‫چیز غیر معمولی نیست.
‫ما رفتار والدین‌مون رو تقلید میکنیم.
‫حدس میزنم والدینت ‫شنونده های خوبی بودند، نه؟
‫خب من نمیتونم اینجا بشینم...
‫و فقط گوش بدم، بِث. ‫من اینکار رو شروع کردم...
‫چون که دوست داشتم ببینم که...
‫مراجعینِ من برای بهبودی ‫زندگی‌شون قدم برمیدارند.
‫تا الان، من برای همه ‫جلسات به منزل شما اومده‌ام.
‫ولی هفته ‌آینده، دوست دارم جلسه ‫در دفترکارِ خانگی من برگزار بشه.
‫به نظرت که ترسناک نیست، هست؟
‫نه. نه، تو باید بیای اینجا، کرولاین.
‫- من آماده نیستم! ‫- بِث لطفا، به من اعتماد کن.
‫- من میدونم در مورد چی دارم حرف میزنم... ‫- آره، و من هم میدونم...
‫که دارم درمورد چی حرف ‫میزنم و نمیتونم به خونه‌ی تو بیام!
‫نفس بکش، بِث. درست مثل موقعی که تمرین کردیم.
‫خیلی خوبه، بِث.
‫تو گفتی که من رو انتخاب کردی...
‫چون من متخصصِ غمِ فقدان هستم.
‫ولی هنوز نگفتی که غمِ فقدان کی رو داری.
‫هرکس که تو زندگی‌ام ‫بوده من رو نا امیده کرده.
‫من با دوستم به شهر اومدم.
‫قرار بود باهم روی این پروژه کار کنیم.
‫من استرس گرفتم.
‫یک دعوای مسخره داشتیم و اون گذاشت رفت.
‫- به همین سادگی. ‫- این خوبه،
‫پیشرفت داشتیم.
‫جداً؟
‫یعنی لازم نیست که به خونه شما بیام؟
‫من که پیشرفت داشتم.
‫ببین رویه‌اش اینطوری نیست.
‫من اولین باره که درمورد این دوست میشنوم.
‫چطور باهم آشنا شدید؟
‫چرا فکر میکنی رابطه‌تون شکست خورد؟
‫برای... برای امروز کافیه.
‫خیلی‌خب، باشه، در این صورت،
‫من باهات درمورد جلسه آینده تماس میگیرم.
‫برات یک سری مقاله آوردم.
‫به نظر کاربردی باشن. من فقط...
‫نکن! خودم میگیرمشون.
‫خیلی‌خب، بِث.
‫هفته دیگه میبینمت.
‫سلام؟ اَبی، تویی؟
‫سلام، عزیزم. کارم تموم شد.
‫سلام، کرولاین، اِلی زنگ زد.
‫اَبیگل بعد از مدرسه ‫نیومده خونه، اونجاست؟
‫باشه، شاید اشتباه کرده. صبرکن.
‫اَبی؟
‫اینجا نیست.
‫باشه، من پیش الی و داگ هستم.
‫الان میام اونجا.
‫نگران نباش، ریچارد، ‫مطمئنم که حالش خوبه.
‫- باشه، ممنونم. ‫- خونه مالی هم نیست.
‫جیک هم اون رو ندیده.
‫هیچ تاخیری برای اتوبوس هم نبوده.
‫با هیچکس نرفته خونه.
‫دوبار کل مسیر رو رانندگی کردم.
‫خانوم هیبری دیده که آخر وقت...
‫کلاس رو ترک کرده و بعدش دیگه هیچی.
‫- من زنگ میزنم پلیس. ‫- نفس عمیق بکش، ریچارد.
‫فقط یکساعت و نیم گذشته.
‫- یکساعت و نیم زمان زیادیه! ‫- آره.
‫کل نمایشگاه رو وجب کردم.
‫اونجا هم نبود.
‫چرا باید به نمایشگاه رفته باشه؟
‫- اون برای بچه‌‌های بزرگتره. ‫- بهش نگفتی؟
‫بجنب، اِل.
‫بعد از همه چیزهایی که اَبی پشت سر گذاشته؟
‫منظورت چیه؟ اَبیگل با چی رو به رو شده؟
‫اَبی چند روزِ پیش من رو چنگ انداخت.
‫چند روز پیش، من متوجه مچ دستت شدم.
‫داری میگی اَبیگل این کار رو کرده؟
‫آره. ما باهم بحثمون شد. احمقانه بود.
‫- بعدش من رو چنگ انداخت. ‫- تو انباری پشت خونه قایم شد.
‫نزدیک یک‌ساعت اون تو مونده بود.
‫چرا باید اینکار رو بکنه؟
‫تو مدرسه با این دخترا میگرده.
‫سه سال ازش بزرگترن.
‫و میخواست که با اونها به نمایشگاه بره.
‫تازگی‌ها خودش سوار اتوبوس میشد.
‫من بهش گفتم که قابل قبول نیست،
‫و باید با بچه‌های همسن خودش بگرده.
‫و به همین خاطر تو رو چنگ زد؟ سر این؟
‫اصلاً رفتار خودش نبود،
‫فکر نمیکرد مسئله مهمی باشه.
‫اِلی، میدونم چرا همچین ‫فکری میکنی، ولی اَبیگل
‫خیلی خونسرد تر از این ‫بود که اینطوری عصبی بشه.
‫کرولاین، فکر کنم من ‫بچه خودم رو بشناسم.
‫لطفاً، برای من سخنرانی روانشناسی نکن.
‫- هی. ‫- متاسفم.
‫- چیزی نیست. ‫- من زیاده روی کردم.
‫اِلی، باید این رو به من میگفتی.
‫صبر کن ببینم... ‫من دیدم که اَبیگل با این دخترا...
‫سوار اتوبوس میشه. ‫چند روز قبل بود.
‫یکی از اونها داشت یک دختر ‫کوچیک تر رو اذیت میکرد.
‫داری میگی اینها دوستای اَبیگل بودن؟
‫- آره. تو اتوبوس باهم آشنا شدن. ‫- بیخیال، اِلی.
‫من حق دارم در این مورد بدونم. ‫ما جفتمون والدین اون هستیم.
‫دائماً بهت گفتم که دنبال ‫نشونه‌های هشدار باش.
‫- تو که درمورد گذشته دارلا میدونی! ‫- فقط یک لغزش بود!
‫من نمیخوام به خاطر یک ‫لحظه‌ی بد فکر کنم که...
‫داره به خواهرت تبدیل میشه.
‫هی. تقصیر اون نیست، ریچارد.
‫از دست من هم در رفته.
‫هفته پیش وقتی اون ‫بچه‌ها رو تو اتوبوس دیدم،
‫باید یک چیزی میگفتم.
‫نمیخواسته که نگران بشی.
‫آره. خب، ببین حالا به کجا رسیدیم.
‫لازم نیست فکرمون به اونجاها بکشه.
‫ما به والدین همه دوستاش زنگ زدیم.
‫هر نقطه‌ی خونه رو بررسی کردیم،
‫هر خیابونی که به ‫مدرسه منتهی میشه.
‫دیگه نمیدونیم کجا ممکنه باشه.
‫اصلاً عادی نیست که خونه نیاد.
‫کرولاین، چاره‌ای نداریم، ‫باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫آره، شاید تو درست میگی.
‫این همون انباریِ که وقتی بهتون حمله کرد...
‫- رفت توش قایم شد؟ ‫- حمله‌ای در کار نبود.
‫اون فقط نُه ساله‌اس، مجرم که نیست.
‫من باید سوال کنم، امکانش هست که...
‫اَبیگل از خونه فرار کرده باشه؟
‫اگر با این بچه‌های بزرگتر از سنش میگرده،
‫رفتار نا مناسب داشته، پرخاشگری کرده.
‫احتمال اینکه بهش ایده‌های بد داده باشن هست.
‫- نه. اون بچه‌ی خوبیه. ‫- به بچه‌های خوب ایده‌های بد میدن.
‫در پرونده‌های این‌شکلی، ‫محتمل ترین سناریو...
‫این هست که بچه از خونه فرار کرده باشه.
‫دختر من هیچ دلیلی برای فرار از خونه نداشته.
‫- مطلقاً هیچ دلیلی. ‫- خب ما اینکار رو میکنیم.
‫اول، اِلی، تو با من به پاسگاه میای،
‫با افسر رابط صحبت میکنی.
‫اونها بهتون هر کمک عاطفی ‫که لازم داشته باشید میدن.
‫در این حین، من گزارش اولیه رو مینویسم.
‫من و داگ میتونیم به مدرسه برگردیم.
‫شاید چیزی رو از قلم انداخته باشیم.
‫- شاید با کسی تونستیم حرف بزنیم. ‫- من هم تو خیابون گشت میزنم،
‫شاید چیزی دستگیرم شد.
‫خوبه. میتونی انباری رو بهم نشون بدی؟
‫البته.
‫- پیداش میکنیم، درسته؟ ‫- البته.
‫اون تمام زندگی من‌ـه، کرولاین.
‫بعد از جدایی من و ریچارد، من...
‫یک جورایی وارد دنیای تاریکی شدم.
‫میدونم.
‫اَبیگل من رو نجات داد. بیشتر از مشاورین،
‫بیشتر از داروها اثر داشت. ‫نمیخوام فکر کنم...
‫که زندگی‌ام اگه اون برنگرده...
‫چه شکلی میشه.
‫لازم نیست همچین فکری بکنیم.
‫همه چیز درست میشه.
‫- اَبیگل برمیگرده، باشه؟ ‫- باشه.
‫میدونی، چیزی که میگن درسته.
‫وقتی که مادر میشی کل دنیات عوض میشه.
‫پس... وقتی اَبی شروع کرد...
‫با دخترهایی که سه سال ازش بزرگترن...
‫- بیرون رفتن، چیزی به ذهنت نرسید؟ ‫- ما بچه‌های زیادی داریم...
‫که خارج از کلاس دوستانی دارند.
‫شاید فامیل باشن،
‫شاید والدین‌شون باهم دوست ‫هستن. چیز شایعی هست.
‫تغییری تو اَبیگل حس کردی؟
‫اَبی همیشه دانش‌آموز خوبی بود،
‫ولی خب... حواس پرت شد.
‫انگار بیشتر از هر ‫چیزی دوست داشت که...
‫با این دخترهای جدید بازی کنه.
‫من از بقیه معلم‌ها هم پرسیدم
‫اون دخترا چطورین، و ...
‫و؟
‫بعضی از اونها شر درست کنن.
‫نمیخواستی این رو به ما بگی؟
‫البته که میخواستم بگم، ‫تو جلسه‌ی بعدی اولیا مربیان.
‫ولی خب راستش، ‫فکر میکردم شما خبر دارید.
‫به نظر خیلی نزدیک میومدن.
‫اَبیگل همیشه تصویر اونها رو میکشید.
‫تصویر؟ کدوم تصویر؟
‫اَبیگل؟
‫کرولاین! امروز بعد از مدرسه اَبی رو ندیدم.
‫مریض شده؟
‫امروز صبح سوار اتوبوس نشده بود؟
‫نه. چرا، باید سوار میشد؟
‫ماریان... اَبیگل امروز ‫از مدرسه به خونه نیومده.
‫اون دخترهایی که اون روز باهاشون بود،
‫- اونها رو میشناسی؟ ‫- آره، یکم.
‫اونها ادم‌هایی نیستن ‫که من انتظار داشتم...
‫اَبیگل باهاشون بیرون بره. ‫چند هفته پیش،
‫توی اتوبوس از خونه به مدرسه،
‫داشتن در مورد اکیپشون حرف میزدن.
‫به خودشون اسم داده بودن.
‫من فکر کردم که یک چیز ‫کودکانه باشه، میدونی؟
‫- یک چیز که به نظر باحال بیاد. ‫- اسم اکیپ؟
‫یادته چی بود؟
‫بببن. تو همه نقاشی‌ها، ‫اَبی با دخترهاست.
‫من... من این رو ...
‫- وای نه. ‫- چیشد؟
‫من اینجا رو میشناسم. ‫داخل جنگله،
‫درست پشت مدرسه. صومعه قدیمی.
‫ما نمیذاریم بچه‌ها اینجا بازی کنن.
‫من به کرولاین زنگ میزنم.
‫اونها به خودشون میگن دختران فراری.
‫- جانم؟ ‫- آره.
‫ریچارد.
‫نگهبان مدرسه میگفت که دخترا دو هفته قبل...
‫به خودشون اسم دادن. این با ‫نقاشی‌های اَبیگل جور درمیاد.
‫آره. بزن بریم.
‫بیا جدا بشیم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫اگر چیزی پیدا کردی بهم زنگ بزن.
‫باشه. مراقب باش. دوستت دارم.
‫منم همینطور.
‫اَبی؟
‫هی؟ کسی اونجاست؟
‫اَبی؟
‫شما دختران فراری هستید؟
‫اَبی!
‫اَبی، وایسا! کرولاین!
‫اَبی!
‫کرولاین!
‫اَبی!
‫اَبیگل؟
‫اَبی؟
‫اوه.
‫لطفاً بهم بگید که میدونید دختر من کجاست.
‫از زمان مدرسه تا الان ندیدنش.
‫و تایید کردن که سوار اتوبوس نشده.
‫من این دختر بچه‌ها رو میشناسم.
‫والدین‌شون رو میشناسم.
‫حضانت اکثر اونها رو ثبت کرده‌ام.
‫منظورت چیه؟
‫این دخترها از ‫خانواده‌های از هم پاشیده میان.
‫به من گفتن که قصد دارند فرار کنند.
‫اسمی هم که انتخاب کردن از اینجا میاد.
‫چرا میخوان فرار کنن؟
‫چرا باید اینکار رو با والدین‌شون انجام بدن؟
‫ساعت شش شد. سه ساعته که گم شدن...
‫و ما حتی یک تماس هم نداشتیم.
‫والدین اونها احتمالاً نمیدونن ‫که اونها اصلاً گم شده‌اند.
‫منظورت چیه؟
‫این گروه؟ این یک نقشه فرار ‫برای در رفتن از خونه‌هاشون بوده.
‫اینها همون دخترایی هستند که ‫اَبیگل باهاشون وقت میگذروند.
‫نمیخوام خیلی پیچیده‌اش کنم.
‫تو خونه‌هاتون خبری هست که...
‫تا الان صادقانه به من نگفتید؟
‫اِلی و من قبل از اینکه اَبیگل ‫به دنیا بیاد طلاق گرفتیم.
‫ولی خب تلاش کردیم خونه‌اش ‫همیشه آروم و با ثبات باشه.
‫اِلی واقعاً مادر خوبی هست.
‫و راستش، من هم پدر خوبی هستم.
‫خب این سوال اصلا...
‫جای بحث نداره، متوجه‌ای؟
‫خب. ما عملیات رو فوراً شروع میکنیم.
‫بیانیه مطبوعاتی صادر میکنیم، ‫گروه‌های جستجو رو مدیریت میکنیم.
‫ممنونم.
‫اوه.
‫ماریان! خیلی ممنون که اومدی.
‫خب این اعلامیه‌هاست، آب و چراغ‌قوه هم...
‫اونجاست.
‫فکر کردم که به جای موندن،
‫بریم به اون مسیر کوه‌نوردی، ‫دقیقا بقل خونه‌ی ماست.
‫- میتونم اونجا اعلامیه پخش کنم. ‫- آره، آره. همه‌اش رو ببر.
‫زیاد داریم.
‫تو کنار مسیر کوهنوردی زندگی میکنی؟
‫باید نزدیک مزرعه آلوردی باشی.
‫کلبه‌ی من دقیقاً کنار اون هست.
‫متاسفم.
‫کرولاین، من...
‫نمیتونم تصور کنم که چی داره سرت میاد.
‫راستش، میتونم.
‫بچه‌ی من هم گم شد.
‫- تقریباً ده سالِ قبل. ‫- اوه...
‫چیزی نیست که دوست داشته ‫باشم در موردش صحبت کنم.
‫خیلی از آدم‌ها میگن که
‫میدونیم چی بر سرت داره میاد،
‫ممکنه از جهاتی بدونن، ولی من،
‫واقعاً میدونم که که چه بر سرت اومده.
‫میدونی، نمیدونم بهت گفته‌ام که شغلِ من چیه،
‫ولی من روانشناسِ متخصص ‫تو زمینه غمِ فقدان هستم.
‫و آماده‌ام با هر کسی که دوست داره ‫در این مورد حرف بزنه، صحبت کنم.
‫ممنون.
‫خداحافظ. ممنون.
‫من میریم چندتا اعلانیه بیارم.
‫اِلی چطوره؟
‫دکتر براش دارو تجویز کرده.
‫خونه داره استراحت میکنه.
‫بهترین جا براش همونجاست.
‫ببخشید، فکر کردم این رو بهتر مدیریت میکنم.
‫لازم نیست که نگران باشید.
‫تو پدرخوانده فوق‌العاده‌ای هستی، ‫من و ریچارد این رو میدونیم.
‫تو اَبی رو مثل بچه خودت دوست داری.
‫آره.
‫بِث؟
‫نه، تو گوش بده! ‫دیگه این حرف رو به من نزن.
‫باید این رو بگیری!
‫- همین الان بگیرش! ‫- بِث؟
‫- بِث، چخبره؟ ‫- کرولاین!
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫بِث!
‫صبرکن، بِث! بِث، آروم باش. وایسا!
‫نباید من رو میدیدی.
‫باید باهات حرف بزنم. ولی نه اینجا.
‫چخبره؟
‫با کی داریم میجنگیم؟
‫متاسفم که در دسترس نبودم، دخترخوانده من...
‫اَبیگل. میدونم.
‫بابت همین باید باهات صحبت کنم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اینجوری نمیشه.
‫قرار نبود اینجوری بفهمی.
‫چی رو؟ در مورد دخترخونده من چی میدونی؟
‫دارلا؟
‫چی؟
‫عقب وایسا!
‫عقب ‌وایسا، دارم هشدار میدم.
‫دارلا، اینجا چیکار میکنی؟
‫من میدونم تو واقعاً کی هستی!
‫- باشه، بِث، آروم باش... ‫- نه!
‫اسم اون بِث نیست. کرولاین، ‫اون خواهر منه، دارلا.
‫دارلا، من رو ببین. دارلا، ‫میدونی که اَبیگل کجاست؟
‫دنبال من نیا!
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫من باید برم.
‫تو خوبی؟
‫اون دارلاست. دارلا.
‫خواهر من داشته از همسر من مشاوره میگرفته.
‫خب، این دیوانه‌واره، درسته؟
‫من نمیدونستم اون کی هست، ریچارد.
‫اون همه رَدها رو پوشونده ‫بود، کارت شناسایی، آدرس،
‫همه رو به اسم دیگه‌ای ثبت کرده بود.
‫هیچ عکسی ازش تو خونه ما نبود،
‫از کجا میدونستم اون کیه؟
‫ما ته و توش رو درمیاریم.
‫خواهرت خیلی دور نشده.
‫شوخی میکنی؟ ‫تا الان دو ساعت شده.
‫میتونه تا الان از ایالات خارج شده باشه.
‫اون اینکار رو کرده. اون ‫اَبیگل رو گرفته تا من رو...
‫به خاطر کارهایی که کرده‌ام، تنبیه کنه.
‫منظورت از کارهایی که کرده‌ای چیه؟
‫اگر قراره باهم دعوا کنیم، ‫هیچ کمکی به کسی نمیشه.
‫لطفاً، سریع نتیجه گیری نکنید.
‫اون نمیخواست تو متوجه ‫بشی. جلسات مشاوره رو.
‫برای همین مجبور بودم برم خونه‌اش.
‫- من میدونم کجا زندگی میکنه. ‫- من رو ببر اونجا.
‫دارلا جونز، پلیس!
‫خودت رو نشون بده!
‫کاش فرصت این رو داشتم بهش مبگفتم که
‫من واقعاً اون رو دوست داشتم.
‫میدونی، هر کاری که کردم...
‫همه‌اش...
‫میخواستم اون بهتر بهتر بشه.
‫این رو میدونست، ریچارد. ‫میدونست که دوستش داری.
‫هنوز هم نمیفهمم.
‫داخل پیداشون کردیم. هیچ ‫نشونی از اَبیگل داخل خونه نیست.
‫ولی خب کلی شواهد غیر قابل انکار هست.
‫اگر اون هدیه میخریده،
‫به نظر میاد که قصد داشته ‫به زودی یک تجدید دیدار...
‫با اَبیگل داشته باشه، و اونها رو بهش بده.
‫اون عصبی بود، در این شکی نیست.
‫ولی خب نقشه‌ای نچیده.
‫اون بیشتر برای خودش خطرناکه تا دیگران.
‫هرگز همچین کاری نمیکنه.
‫گفتی که برزن‌هراسی داشت؟
‫احتمالاً همدست نداره.
‫توی پاسگاه داشت با ‫یک نفر جر و بحث میکرد.
‫- با کی جر و بحث میکرد؟ ‫- ندیدم.
‫من یکی از افرادم رو میذارم...
‫دوربین مدار بسته رو بررسی کنه.
‫سرکار، فکر میکنید که خواهرِ من...
‫توی گم شدن این دخترها دست داره؟
‫هنوز نمیتونیم نظر قطعی بدیم.
‫یک لحظه من رو ببخشید.
‫نمیخواستم این رو جلو همسرتون بگم،
‫ولی خب طی اظهارات شما، گفتید که...
‫وقتی دارلا ریچارد رو دید،
‫همچین چیزی رو فریاد زد، ‫"من واقعاً میدونم تو کی هستی"؟
‫خب، اون حکم حفظ فاصله ازش گرفته.
‫الان میدونم اون چرا از دستش عصبانیه.
‫و اون زمانی که با دارلا سپری کردید،
‫اون تا حالا داستان رو از ‫دید خودش تعریف کرده؟
‫هر اتفاقی بین اون و ریچارد افتاده،
‫مطمئنا ریچارد دلایل خودش رو داشته. ‫چرا اینها رو میپرسید؟
‫تو فکر میکنی که اون ‫به قتل رسیده، درسته؟
‫حسِ من میگه که یک جرمی در کار هست.
‫خب یک زن مرده، و اَبی هنوز هم پیدا نشده،
‫و تو داری از من میپرسی که ‫به شوهرم اعتماد دارم یا نه؟
‫ریچارد مردِ خوبیه. اون ‫هیچ ربطی به این قضیه نداره.
‫اَبی رو پیدا کن و بیارش خونه.
‫سلام.
‫- من دارم میرم پاسگاه. ‫- اصلاً خوابیدی؟
‫هیچ چیزی منطقی نیست دیگه.
‫بعد از قرار ملاقاتم با پارکر میبینمت.
‫[سلام، کرولاین.ماریان‌ام امیدوارم خوب باشی. اگر کاری داشتی در خدمتم]
‫[ممنون ماریان. خیلی خوش شانسیم که افرادی مثل تو در جامعه هست]
‫دکتر، چِن، سلام.
‫کرولاین، سعی داشتم که با ریچارد حرف بزنم.
‫میشه یک دقیقه صحبت کنیم؟
‫متاسفم، دکتر چِن،
‫فکر کنم پیام من رو دریافت نکردید.
‫دختر ریچارد...
‫فکر کردم که در اسرع ‫وقت بخواید این رو بشنوید...
‫پس من ترتیب یه قرار ملاقات رو میدم.
‫ریچارد در دسترس هست؟
‫نه، نیست، ولی من ‫میتونم بهش پیام رو برسونم.
‫همه چیز مرتبه؟
‫من فکر کنم که شما به عنوان ‫همسرش بتونید این رو بشنوید.
‫و روی شما تاثیری نداره.
‫نتایج آزمایشات امروز صبح اومد.
‫و من فکر کنم که بدونم...
‫شما در بچه دار شدن مشکل دارید.
‫کرولاین، چیزی که هفته پیش گفتید...
‫مشکل از شما نیست. ‫مشکل از سمت شوهر شماست.
‫نمونه ریچارد نشون میداد ‫که کیفیت لازم رو نداره.
‫بسیار بی کیفیت.
‫من نمیدونم،
‫نمیدونم در مورد چی صحبت ‫میکنید، دکتر چِن. منظور شما چیه؟
‫من میگم که ریچارد نمیتونه پدر بشه.
‫اون نابارور هست.
‫نه، این امکان نداره، دکتر،
‫دارم بهتون میگم، اشتباه شده.
‫هیچ اشتباهی نشده، کرولاین، من قول میدم.
‫انقدر مقدار نمونه ما کافی بود ‫که بتونیم همچین تشخیصی بدیم.
‫ببین، حتماً اشتباهی شده.
‫- کرولاین... ‫- ریچارد نمیتونه بچه دار بشه،
‫دکتر، اون از همسر سابقش یک بچه داره.
‫و دخترش هم الان گم شده،
‫به همین دلیل من الان ‫برای این چیزا وقت ندارم.
‫عذرخواهی شما رو جلو جلو میپذیرم.
‫ولی باید برم دنبال دخترِ شوهرم بگردم.
‫خب، بعضی اوقات معجزه میتونه رخ بده،
‫من منکر این نیستم.
‫ولی خب نتایج واضحه،
‫و با توجه به سابقه ریچارد...
‫منظورت چیه، کدوم سابقه، دکتر؟
‫- دکتر. ‫- سابقه اون با مواد افیونی.
‫ریچارد هیچ سابقه‌ای با مواد افیونی نداره.
‫سال 2005، ریچارد برای ترک ‫اعتیاد به مرکز بازپروری مراجعه میکنه.
‫کرولاین؟ هنوز پشتِ خطی؟
‫رفته بازپروری؟
‫استفاده از مواد افیونی میتونه ‫تاثیر دراز مدتی روی باروری بذاره.
‫اگر ریچارد این رو براتون شفاف نکرده،
‫متاسفم که مجبور شدید این رو از من بشنوید.
‫ولی خب اشتباهی صورت نگرفته.
‫ما از ریچارد چندین نمونه گرفتیم،
‫و همه با همون نتایج برگشتن.
‫و با توجه به همچین کیفیتی،
‫به عنوان دکتر شما، میتونم بگم که...
‫اساساً غیر ممکنه که...
‫اون پدر باشه، یا در ‫آینده فرزندی داشته باشه.
‫در هیچ زمانی.
‫داری میگی که اَبیگل دخترِ همسر من نیست؟
‫نه، من همین رو میگم. ‫اون هی داشت یک سوال...
‫رو مرتباً میپرسید.
‫آره، زودباش، باشه؟
‫ریچارد، من با...
‫چخبر شده؟
‫من سعی کردم که گم شدن اَبیگل رو...
‫رو سیستم ثبت کنم.
‫بهش هزار بار گفتم، اشتباه شده.
‫قطعاً اشتباهه. من خودم ‫شخصا با ثبت احوال تماس گرفتم.
‫شماره ملی اَبیگل...
‫متعلق به شخصیه که 15 سال پیش فوت کرده.
‫بچه‌ی گمشده‌ای که از اول وجود نداشته.
‫خب، این حتی برای من هم جدیده.
‫اسم واقعی اون چیه؟
‫کل مدت میدونستی کجاست...
‫- و داشتی اینطوری نقش بازی میکردی؟ ‫- من نقش بازی نکردم.
‫پارکر، تو که عکس‌های اون رو دیدی.
‫با معلم‌هاش صحبت کردی. ‫دقیقاً همون شخصی هست که ما میگیم.
‫تو داری میگی کی هست. ‫اسم واقعی‌اش چیه؟
‫من دارم دنبال یک دختر ‫کوچولو‌ی گم شده میگردم
‫و حتی نمیدونم بچه‌ی چه شخصی هست.
‫کلک دیگه کافیه.
‫کلکی در کار نیست،
‫داریم در مورد زندگی دختر من حرف میزنیم.
‫اسم اون اَبیگیل‌ـه و دقیقاً ‫همونی هست که من میگم!
‫باید یک دقیقه با همسرم صحبت کنم.
‫چیزی نیست که نتونی جلوی من بگی.
‫لطفاً. باید باهاش تنها صحبت کنم.
‫دو دقیقه وقت دارید. ‫نه یک ثانیه بیشتر.
‫وقتی برمیگردم، بهتره آماده باشید.
‫چون من سوالاتی دارم و جواب میخوام.
‫دیوانه کنندس.
‫درسته؟ تو به اونها گوش میدی؟
‫اونها سعی دارن به من ‫بگن که اَبیگل وجود نداره.
‫- ریچارد. ‫- چیه؟
‫من از دفتر دکتر چِن تماس داشتم.
‫نتایج آزمایشت اومده بود.
‫ما نمیتونیم بچه دار بشیم.
‫به خاطر کیفیتِ ‫نمونه‌هات بود. خیلی کم بودن.
‫اون گفت... نمیتونی بچه دار بشی.
‫نه، اشتباهه، باشه؟ ‫اشتباه شده.
‫اشتباه نشده.
‫کرولاین، من یک دختر دارم، منظورم، من...
‫من یک دختر دارم!
‫اینجا چخبره؟ اصلا حس واقعی نداره.
‫این واقعیه.
‫یک چیزِ دیگه.
‫درمورد اون مرکزی که وقتی ‫22 سالت بود رفتی هم گفت.
‫چرا به من نگفتی؟
‫من یک بچه احمق بودم. ‫از کنترل خارج شده بودم.
‫ولی خب قبول کردم.
‫فقط سه ماه بود، و من پاک شدم.
‫ولی خب اون قسمت از زندگی رو پشت سر گذاشتم.
‫نه...
‫من این رو بهت نگفتم، چون ‫که من دیگه اون شخص نیستم.
‫دارلا، اون میدونست، مگه نه؟
‫من و دارلا کودکی سختی داشتیم.
‫اون همیشه سرکش بود.
‫نمیتونست احساساتش رو درک کنه، میدونی؟
‫اون خشم رو.
‫یک روز شروع کرد به چیزی مصرف کردن.
‫درد رو کاهش میداد.
‫برای اولین بار، اون احساس رهایی میکرد.
‫و میخواست که من هم بدونم چه حسی داره.
‫من تونستم خودم رو نجات بدم. ولی اون نتونست.
‫من برادر بزرگتر اون بودم. همه چیز،
‫هر چیزی که در زندگی اون خوب پیش نرفت،
‫من میتونستم جلو‌ی اون رو بگیرم.
‫درست نیست، ریچارد. تو تلاش کردی.
‫نه به اندازه کافی.
‫ولی کرولاین، اون پسری که من بودم...
‫دیگه امروز وجود نداره.
‫باشه؟ اون یک زندگی دیگه بود. بهت قول میدم.
‫چرا نمیتونن هیچ چیزِ ثبت ‫شده‌ای از اَبیگل پیدا کنن؟
‫نمیدونم، ولی باید باور کنی...
‫وقتی بهت میگم نمیدونم.
‫باشه؟ اون دختر کوچولو‌ی من‌ـه.
‫باید اشتباه شده باشه. باشه؟ ‫مطمئنم اشتباه شده.
‫وقتی تو از اِلی جدا شدی...
‫اون حامله بود دیگه، درسته؟
‫خب این مسئله چه ربطی داره؟
‫فکر نمیکنی که...
‫باید باهاش حرف بزنیم، ریچارد.
‫هیچ سابقه ثبتی از اَبیگل نیست.
‫این دختر کوچولویی که بزرگ کردیم،
‫اَبیگل جونز نیست.
‫ما باید خودمون کار رو درست کنیم.
‫من خودمون رو از این قضیه خلاص میکنم.
‫در مورد چی صحبت میکنی؟
‫پارکر جواب میخواد، خب، من هم همینطور.
‫بریم جوابشون رو بگیرم.
‫دو دقیقه شما...
‫تموم شد.
‫پارکرم. یک واحد دمِ در میخوام. الان!
‫پارکر از اول هم...
‫علیه تو چیزی داشت. اگر ما جواب میخوایم،
‫- باید با اِلی صحبت کنیم. ‫- صبر کن...
‫تو که هیچکدوم رو باور نکردی، کردی؟
‫کرولاین.
‫داری میگی که باور نداری اَبیگل دختر من‌ـه؟
‫من نمیدونم چی رو باور کنم،
‫ولی میدونم که میخوام ‫حرف‌های تو رو باور کنم.
‫- اِلی. ‫- داگ!
‫چخبر شده؟
‫من با پارکر صحبت کردم.
‫میخواسته پرونده اَبی رو ثبت کنه.
‫درگیر یک سری مشکلات با شماره ملیش شده.
‫- متاسفم، ریچارد. ‫- اِلی، صبرکن.
‫اِلی!
‫اِلی، وایسا!
‫اِلی! وایسا!
‫اِلی!
‫چخبر شده؟
‫قضیه دخترمون چیه؟!
‫اون دختر تو نیست، ریچارد!
‫حتی دختر من هم نیست.
‫وقتشه که حقیقت رو بگی، اَل.
‫متاسفم، ریچارد.
‫هیچوقت نمیخواستم تا این مرحله پیش برم.
‫اِلی...
‫ریچارد، چیزی که میخوام ‫بگم شنیدنش آسون نیست.
‫چیزی که قراره بهت بگیم.
‫تو این قضیه تنها نیستی، اِلی.
‫درسته. اَبیگل دختر تو نیست.
‫دختر من هم نیست.
‫وقتی ما با هم بودیم، همه چیز... عالی بود.
‫تو همسر فوق‌العاده‌ای بودی.
‫ولی سرگرم کار شدی.
‫و ما نمیتونستیم بچه دار ‫بشیم و دلیلش هم نمیدونستیم.
‫منتظر تشکیل خانواده بودیم.
‫و وقتی که این محقق نشد، ‫تو از همه چی دست کشیدی.
‫درخواست طلاق کردی.
‫من هر کاری که میتونستم کردم تا برگردی.
‫پس بهت گفتم که حامله‌ام.
‫و وقتی جواب نداد،
‫میخواستم حقیقت رو بگم، که دروغ گفتم.
‫تو برزخ بودم، ولی... ‫اوضاع از کنترل خارج شد.
‫نمیفهمم...چطور؟
‫عاقبتمون چطوری اینطور شد؟
‫من به یک آپارتمان تو قسمت شرقی رفتم.
‫همونجا با داگ آشنا شدم.
‫تازه اومده بود به واحد روبه‌رویی.
‫اون هم مثل من از یک رابطه بیرون اومده بود.
‫و اون با دختر بچه‌اش به شهر اومده بود.
‫من نمیتونستم کاری پیدا کنم.
‫داگ هم جدید به این شهر اومده ‫بود، داشت دست و پا میزد.
‫پس من فکر کردم اگر به ‫حاملگی ساختگی ادامه بدم،
‫و از بچه داگ استفاده کنیم...
‫نه... نه.
‫هیچی نداشتم. داشتم وام‌های ‫دانشجویی‌ام رو صاف میکردم،
‫و حتی پول نداشتم غذا بگیرم.
‫تظاهر کردیم که اَبیگل دختر من‌ـه.
‫دختر ماست.
‫از نفقه اون برای پرداخت ‫بدهی ها استفاده کردیم.
‫میدونستیم که تو میتونی این رو پرداخت کنی.
‫پول، اِلی؟
‫تو باعث شدی فکر کنم که اَبیگل دخترِ من‌ـه.
‫برای نُه سال!
‫اِلی... تا پول بگیری؟!
‫البته که نه.
‫من هنوز میخواستم تو توی زندگی‌ام باشی.
‫فکر کردم این تنها راه باشه.
‫میخواستیم بهت بگیم.
‫ولی همینطور بزرگ و بزرگتر شد.
‫نمیتونم... نمیتونم نفس بکشم.
‫داگ، تو میدونی اَبیگل کجاست؟
‫نمیدونم.
‫درسته که اَبیگل دختر تو نیست،
‫ولی خب همچنان مفقود شده.
‫لازم نبود همچین کاری کنی، اِلی. خودت میدونی.
‫من هر چیزی که میخواستی بهت میدادم.
‫هر چیزی!
‫نه اون چیزی که من خیلی میخواستم.
‫- اون چی بود؟ ‫- تو برگردی.
‫من نمیتونم...
‫آدم بی‌گناه که فرار نمیکه، ریچارد.
‫بابت اون کاری که کردی باید تو رو...
‫- دستگیر کنم. ‫- برو داخل، پارکر.
‫داگ و اِلی میخوان بهت یک چیزی بگن.
‫بهت گفتم که شوهر من مردِ شریفیه.
‫حالا برو از اونا بشنو.
‫خب همه اینها حقه بازی بود؟
‫برای 9 سال؟
‫برای قانع کردن ریچارد که پدر اَبیگل‌ـه؟
‫آره.
‫وقتی که اَبیگل پیدا شد، مجبورم...
‫شما رو بازداشت کنم.
‫و از این لحظه به بعد، میخوام ‫که کاملا با من صادق باشید.
‫داگ، ایده‌ای داری که...
‫کی ممکنه دخترت رو برده باشه؟
‫همسر سابقم. دلیلی که من اَبیگل رو بردم.
‫اون خیلی دم دمی مزاجه. خیلی زیاد.
‫اگر رد ما رو زده باشه چی؟
‫اگر اَبیگل رو برده باشه؟
‫خدیا. باید خودم رو جمع و جور کنم.
‫من فقط میدونم اون خارج از اینجاست.
‫میدونم که دختر کوچولوی من دست اونه.
‫من فکر کنم اتفاقی که برای دارلا افتاد...
‫حتماً ربطی به گم شدن اَبیگل داره.
‫اونها داشتن تو پاسگاه دعوا میکردن.
‫شاید چیزی بدونن.
‫بهت گفتم که، ما داریم دوربین‌های ‫مدار بسته مغازه‌های اطراف رو‌...
‫رو نگاه میکنیم. ‫یکم زمان میبره.
‫- هر کاری که بتونیم داریم انجام میدیم. ‫- خونه‌ی دارلا چطور؟
‫من اونجا زیاد رفته‌ام، بذار برگردم
‫و ببینم چیزی خودم میتونم پیدا کنم.
‫تا زمانی که پزشکی قانونی کارش تموم نشده...
‫هیچکس نمیتونه اونجا برگرده.
‫باید صبر کنیم.
‫دارلا از من عکس داشت. یک چیزایی میدونست.
‫حتما یک ربطی داره. ‫ممکنه من هم در خطر باشم.
‫من اینجام که نذارم اتفاقی بیافته.
‫ولی اگر با من همکاری نکنی
‫نمیتونم اوضاع رو تحت کنترل بگیرم.
‫فکر نکنم بابت کاری که کردی بتونم ببخشمت.
‫ولی طوری که با اَبیگل رفتار میکردی...
‫تو اون رو مثل بچه خودت دوست داشتی، مگه نه؟
‫اگر راستش رو به ریچارد میگفتم
‫هیچکدوم اینها اتفاق نمی‌افتاد.
‫ولی داگ همش من رو قانع میکرد که نگم.
‫من درمونده شده بودم. من...
‫درست نمیتونستم فکر کنم.
‫این قدیمیه.
‫- اَبیگل این کار رو کرده... ‫- نه!
‫وقتی باهم دعوا کردیم.
‫اَبیگل روی مچت خط انداخته.
‫اَلی...
‫قول بده دیگه به خودت صدمه نزنی.
‫فکرهای منفی نکن.
‫بیا اینجا.
‫میدونم که هیچ دلیلی نداره ‫که به من اعتماد کنی، ریچارد.
‫متاسفم که به همسرت دروغ گفتم.
‫متاسفم که وانمود کردم من بِث هستم.
‫ولی باید با کرولاین حرف میزدم.
‫باید قبل از اینکه اتفاقی ‫بیافته حقیقت رو بدونی.
‫به دیدن من بیا.
‫همیشه دوستت دارم، دارلا.
‫[خودت ببین. اَبی پیش خانواده‌ای ‫هستش که خوشحاله و جاش امنه.]
‫[اینکار رو نکن. نمیتونیم به ریچارد ‫صدمه بزنیم.یک راهِ دیگه پیدا کردم.]
‫نامزدش کارل سوانسون به سفری ‫در کویر نوادا رفته بود، پیدا شد.
‫[اون جولیان رو کشته] ‫[اینطوری گیرش میندازیم!]
‫کرولاین. اینجا چیکار میکنی؟
‫ماریان، سلام. میخواستم ‫بیام یک سری بهت بزنم.
‫خیلی وقت بود که نیومده ‫بودم نزدیک مزرعه، پس...
‫میتونم بیام داخل؟
‫البته، بفرمایید.
‫خبری از اَبی نشد؟
‫پلیس داره هر سرنخی رو که داره پیگیری میکنه.
‫من دعا میکنم زودتر پیدا بشه.
‫راستش، ما یک سر نخ داریم.
‫خواهرشوهر من.
‫اسمش دارلا بود.
‫تو شهر با یک اسم جعلی زندگی میکرد.
‫من روان‌درمانگر اون بودم.
‫کلی مشکل داشت.
‫ما نگران این هستیم که اون پشت قضایا باشه.
‫خب، حداقل تو به حقیقت نزدیک تری.
‫اگر قضیه همین باشه.
‫میخواستم ازت تشکر ‫کنم، ماریان. بابت همه چیز.
‫خیلی خوش‌شانس هستیم که ‫یکی مثل تو هوامون رو داره.
‫ببخشید، از لوله کشیه.
‫از وقتی هوا عوض شد داره صدا میده.
‫- شاید بتونم کمکی کنم. ‫- نه،نه، چیزی نیست.
‫- به یک نفر زنگ زدم. ‫- من یکم واردم.
‫- بذار یک نگاهی بکنم. ‫- واقعا لازم نیست.
‫مشکلی نیست.
‫متاسفم، کرولاین.
‫تنها راه همین بود.
‫گوش بده. هیچوقت این رو به من نگو!
‫این رو باید بگیری. بگیرش!
‫بِث!
‫نمیتونیم اون در رو الان باز کنیم، عزیزم.
‫- کسی داخله؟ ‫- هیس...
‫نگران نباش. ‫همه چی مرتبه، باشه؟
‫قول میدم. حالا بیا. وقت صبحانه‌اس، باشه؟
‫چیزی نیست.
‫کرولاین؟
‫کرولاین!
‫شما با کرولاین جونز تماس ‫گرفته‌اید. لطفا پیغام خود را بگذارید.
‫- سلام، کرولاین اونجاست؟ ‫- نه. چطور؟
‫امروز صبح خونه نبود.
‫نمیدونم کجاست.
‫نگفت که کجا داره میره؟
‫نه. شبِ قبل وقتی من...
‫خوابیدم خونه بود، ولی الان نیستش.
‫آخه، بدون اینکه به من بگه جایی نمیرفت.
‫یک چیزی درست نیست. داگ، من حسش میکنم.
‫باشه. باشه، اه...
‫اینکار رو میکنیم. ‫به پارکر زنگ میزنیم،
‫بهش میگیم چخبر شده،
‫شاید بتونه تلفن کرولاین رو ردیابی کنه.
‫ببین، میدونم کلی کار داریم انجام بدیم
‫که اوضاع درست بشه، ولی ‫بذار که کمک کنیم، ریچارد.
‫- فقط کرولاین رو پیدا کنید. ‫- باشه.
‫آره.
‫اَبی؟!
‫اَبی، عزیزم، میشه به من گوش بدی؟
‫- کرولاین؟! ‫- اَبی!
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫داستانش طولانیه.
‫باید کمکم کنی.
‫ببینم ماریان تو رو انداخته این تو؟
‫مهم نیست الان. ‫باید بهم کمک کنی.
‫دستگیره رو امتحان میکنی؟
‫کار نمیکنه!
‫اگر من دستگیره رو بکشم و تو هُل بدی چی؟
‫منظورت چیه، اَبی؟
‫من اگه دستگیره رو بکشم ‫و تو هم همزمان به در...
‫ضربه بزنی، شاید باز شد.
‫اَبی، نابغه کوچولو، آره.
‫باشه، اَبی، دستت رو بذار روی دستگیره در.
‫وقتی تا سه شمردم،
‫تا جایی که زور داری در رو بکش.
‫تمرین‌های بیس‌بال رو یادته؟
‫تمام دستت رو به کار ببر، باشه؟
‫میخوام ازت که اینکار رو بکنی، عزیزم.
‫- باشه. ‫- باشه، من میخوام...
‫در رو خیلی محکم بکوبم.
‫باشه، آماده‌ای؟
‫بریم تو کارش.
‫باشه...
‫یک.
‫دو. سه.
‫خیلی خوشحالم که حالت خوبه.
‫- تو خوبی؟ ‫- الان خوبم.
‫تو خیلی شجاع بودی.
‫خب. الان وقتشه بریم خونه.
‫- آره، بریم. ‫- باشه.
‫اَبی...
‫میشه بری تو اتاقت یکم بازی کنی؟
‫کرولاین چی پس؟
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫من و کرولاین میخوایم حرف بزنیم.
‫آره، ابی. یکم صحبت میکنیم.
‫برو همون کتابی که داشتی ‫میخوندی رو بخون، باشه؟
‫باشه.
‫داری خیلی پیچیده‌اش میکنی.
‫من فقط میخوام جای دخترم امن باشه!
‫چی بهم دادی؟
‫آرامبخشِ اسب. ‫آسیبی بهت نمیزنن،
‫ولی خب یک مدتی بی حس میمونی.
‫متاسفم، کرولاین. کاری ‫که لازم بود رو انجام دادم.
‫لازم نبود همه این کارها رو بکنی، ماریان.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- من کمک لازم ندارم.
‫دیگه لازم ندارم.
‫داره تاریک میشه.
‫من اَبیگل رو میبرم. ‫با من میاد.
‫من اون رو میبرم جای جدید. یک جای متفاوت.
‫و اگر دنبال ما نیای جات امن خواهد بود.
‫میدونی که اینکار رو نمیکنم، ماریان.
‫- اون دخترِ شوهرِ من‌ـه. ‫- نه، نیست!
‫من ردی از موبایل کرولاین پیدا کردم.
‫- احتمالاً خاموشش کرده. ‫- اینکار رو نمیکنه،
‫نه با توجه به اتفاقاتی که داره میافته.
‫باشه، پس یک نفر اون رو خاموش کرده.
‫بهت این رو گفت. ‫اون بهت گفت که...
‫نگرانه ممکنه تو خطر باشه.
‫من اون رو پیدا میکنم، ریچارد.
‫همینطور اَبیگل.
‫من هر چیزی که بتونم بازیابی کنم
‫از پروفایل‌هاش برمیدارم.
‫وقتی برگردم پاسگاه
‫میدم روش تحقیق کنن.
‫پیام‌ها، ایمیل‌ها، آخرین ورودها، همه چی...
‫قرار بود خیلی آسون‌تر باشه، کرولاین.
‫من هیچوقت این رو نمیخواستم.
‫فقط به اَبیگل صدمه نزن.
‫- صدمه بزنم؟ ‫- آره.
‫من نیومدم اینجا که به اون صدمه بزنم. ‫اومده‌ام که نجاتش بدم.
‫کاش میشد از دید من قضیه رو ببینی.
‫من آدم خوبی‌ام.
‫دارلا میخواست که ‫دست‌نگه دارم، ولی نمیتونستم.
‫نمیتونستم بذارم برگرده اینجا.
‫ماریان، لطفاً، باهام حرف بزن.
‫بذار بفهمم چرا.
‫اون دخترِ من‌ـه. اَبیگل.
‫من اون رو نُه سال پیش به دنیا آوردم.
‫قبل از اینکه از من بگیرش.
‫داگ؟
‫وقتی که هم رو دیدیم خیلی خوب بود.
‫و بعدش، همه چیز تغییر کرد.
‫به همه گفت که من نرمال نیستم.
‫که من با ثبات نیستم.
‫من هیچوقت به دخترم صدمه نمیزنم.
‫من از والد شدن میترسیدم، درسته،
‫ولی خب نوع خوبی از ترس بود، میدونی؟
‫من هیچ چیز جز عشق برای ارائه نداشتم.
‫روزی که با اون ناپدید شد، میدونستم...
‫میدونستم باید پسش بگیرم.
‫به هر قیمتی که شده، ‫میخواستم این کار رو بکنم.
‫چون خانواده همینه.
‫پس یکسال پیش، دارلا پاک شد.
‫بعد میخواست با اَبی صحبت کنه.
‫ولی به خاطر اون حکم حفظ فاصله،
‫اگر با ریچارد یا اِلی تماس بگیره...
‫- بازداشت میشه. ‫- آره.
‫پس سعی کرد با داگ تماس بگیره.
‫وقتی آنلاین شد که ازش اطلاعات بگیره،
‫چیزهای زیادی کشف کرد.
‫منظورت چیه؟
‫گواهی ازدواج ما.
‫عکس‌های عروسی‌مون.
‫فکر کنم داگ بهتون نگفته ‫بود که قبلاً ازدواج کرده؟
‫نه. نگفته بود.
‫دارلا میخواست در مورد ‫زندگی گذشته‌اش بیشتر بدونه.
‫شش ماه وقت گذاشت، اون مصمم شد به قضیه.
‫بلاخره من رو آنلاین پیدا کرد.
‫پروفایلِ من اَبیِ‌ـه وقتی بچه بود.
‫بعدش من براش همه چیز رو تعریف ‫کردم، اینکه چطور داگ اون رو برد.
‫و اون میدونست که دروغه.
‫اون در مورد کلاه‌برداری میدونست.
‫آره، ما باهم کار کردیم.
‫اون باید حقیقت رو به ریچارد ‫میگفت و اون حتما میبخشیدش.
‫و من دخترم رو پس میگرفتم.
‫و ریچارد...
‫خب، دارلا به یک پوشش نیاز ‫داشت تا بتونه بهش نزدیک بشه.
‫پس تبدیل به بِث شد. ‫و اومد پیش من.
‫آره.
‫اون بعد از مدتی نظرش عوض شد.
‫گفت که بدون نقشه نمیتونه کاری پیش ببره.
‫پس اون روز، تو پاسگاه...
‫داگ میفهمید من کی هستم.
‫من این نقشه رو خیلی دقیق چیدم، کرولاین.
‫ولی بعدش تو بِث رو دیدی، و باهاش تو راهرو...
‫- بحث کردی. ‫- گفت که اَبیگل...
‫الان با یک خانواده دوست‌داشتنی هست.
‫و نمیتونه به ریچارد صدمه بزنه.
‫و فکر میکرد اگه حقیقت رو بگیم،
‫میتونیم اوضاع رو درست کنیم.
‫من اصلا اینجور چیزی نمیخواستم.
‫برای همین شروع کرد برای اَبیگل هدیه خریدن.
‫فکر میکرد ریچارد میذاره ‫اون به زندگی‌اش برگرده.
‫بهش گفتم که دیوانه‌ای.
‫اون همه‌اش اصرار میکرد ‫که باید یک راهِ دیگه‌ای هم باشه.
‫تو نامه هم همین رو گفته بود.
‫چی؟
‫اون روز توی پاسگاه، وقتی بِث رو دیدی،
‫سعی داشت بهت یک پاکت بده.
‫تو کیفم دارمش.
‫- لازم نیست چیزی بخونم. ‫- ماریان، مهمه.
‫میتونه بهت کمک کنه.
‫میتونه مسیر رو عوض کنه.
‫نمیخوام بشنوم، کرولاین!
‫دخترم رو پس گرفتم.
‫هیچوقت ازش جدا نمیشم، هیچوقت.
‫کمک!
‫کمک! کسی اونجاست؟
‫میشه به بابام زنگ بزنم؟
‫دارلا آدم خوبی بود.
‫و لازم نبود بمیره.
‫- بمیره؟! منظورت چیه؟ ‫- نمیدونی؟
‫شنیدی؟
‫الو؟
‫آره، خودمم.
‫- بابایی؟ ‫- اَبی؟ اَبی... سلام.
‫پشت خط نگهش دار. دارم ردیابیش میکنم.
‫سلام، دختر کوچولو.
‫نه، نه، نه... اَبی!
‫کرولاین، اون رفته! اَبی رفته!
‫کرولاین...
‫نمیتونی اون رو بگیری، ماریان!
‫میاد خونه پیش خانواده‌اش!
‫من خانواده‌اش هستم!
‫و اون رو نجات میدم!
‫پیداش کردیم.
‫توی یک کلبه تو دورسِت درایو‌ـه.
‫یک ملک استیجاری درست روبه‌روش داریم.
‫شش ماه قبل به ماریان ‫کانینگهام اجاره داده شده.
‫خودشه. همسر سابقِ من‌ـه.
‫نه، چیزی نیست. بابایی میاد دنبالت.
‫باشه؟ هرجا هستی همونجا بمون.
‫ما اون رو برمیگردونیم، باشه؟
‫- یک واحد میفرستم. ‫- واحد؟!
‫دیوانه شدی؟ من میرم دنبالش.
‫- من باهات میام. ‫- اصلاً حرف هم نزن.
‫امن نیست!
‫افسر پارکر، من باهات میام.
‫همینجا بمون، ریچارد!
‫میشه یک واحد برای خانواده بفرستی، لطفا!؟
‫نه! دارن فرار میکنن!
‫ریچارد! دیوانه شدی؟
‫همین الان کلیدهام رو پس بده!
‫اَبی؟ اَبی؟
‫هی!
‫کاری نکن که بهت صدمه بزنم، کرولاین. لطفاً.
‫به خودت بستگی داره، ماریان.
‫به خاطر داگ بار اول هم از من گرفتنش.
‫به خاطر اینکه حرف اون رو ‫باور کردن! اون یک دروغگو‌ـه!
‫تو هنوز هم شانس داری، ماریان.
‫چاقو رو بنداز.
‫خوبی؟
‫ببخشید که نیومدم خونه، بابایی.
‫من پیش ماریان بودم.همون که تو مدرسه‌مونه.
‫ولی به من قول داد که هر ‫موقع بخوام میتونم برم خونه،
‫و بعدش به کرولاین گفت ‫که من رو با خودش میبره.
‫صبرکن... کرولاین؟
‫کرولاین کجاست؟
‫خونه ماریان.
‫ماریان؟ تو ماریان رو دیدی، عزیزم؟
‫دقیقاً چه شکلیه؟
‫همون نظم دهنده ترافیک. تو مدرسه.
‫- موهاش فره. ‫- خودشه.
‫واقعاً خودشه.
‫سعی کرده اَبیگل رو از من بگیره.
‫داگ، اون کرولاین رو گرفته.
‫- اون کرولاین رو گرفته. ‫- درسته.
‫اَبی تو همینجا بمون، باشه؟
‫با مامانی بمون.
‫چیزی نیست.
‫- کرولاین... ‫- ریچارد من خوبم.
‫- همه‌اش تقصیر تو‌ـه. ‫- اون رو دست تو نمیدم، داگ.
‫اون هیچوقت پیش تو نخواهد موند، هیچوقت.
‫تو میری به زندان!
‫تو سعی کردی دختر من رو اذیت کنی.
‫از همون روزی که تو بردیش
‫من دنبالش میگشتم.
‫دارلا نتونست جلوی من ‫رو بگیره، تو هم نمیتونی.
‫مهم نیست چقدر دروغ بگی.
‫تو دیوانه‌ای!
‫تو سعی کردی اَبیگل رو بدزدی.
‫هرچیزی اتفاق بیافته بهتر ‫از اینه که پیش تو بمونه!
‫تو یک هیولایی!
‫راجع‌به چی صحبت میکنی، ماریان؟
‫اون دیوانه شده، کرولاین.
‫واضحه، میتونی ببینی.
‫هر بار که من رو میزنی
‫میخوای پلیس هم همین فکر ‫رو بکنه. من بهشون زنگ زدم.
‫تو بهشون گفتی که من ‫دیوانه‌ام، که همه‌اش تو ذهنِ منه.
‫دروغ میگی!
‫فکر کردی میتونی من رو با مشت‌هات ساکت کنی.
‫فکر کردی میتونی اَبی رو از من بگیری،
‫ولی نمیتونی!
‫پارکر... پارکر اینجاست، فکر کنم.
‫لطفاً، کرولاین...
‫من اَبیگل رو ندزدیم.
‫خودش با من اومد.
‫هر روز، بعد از مدرسه.
‫اَبی بهم میگفت. درمورد داگ.
‫چطور ازش میترسه.
‫لطفاً، اون در امان نگه دار.
‫ما کل خونه رو زیر رو میکنیم.
‫اگر اون مسئول اتفاقی ‫که برای دارلا افتاده باشه،
‫به زودی میفهمیم.
‫- ماریان الان کجاست؟ ‫- بازداشت.
‫زندانی‌اش کنید. کلیدشم بندازید دور.
‫صحبت از کلید شد...
‫ریچارد، فکر کنم من یک چیزی دست تو دارم.
‫درسته. اه...
‫ببخشید که اون رو برداشتم.
‫من اون رو به عنوان خطای ‫در تصمیم گیری لحاظ میکنم.
‫پس من بازداشت نیستم؟
‫فکر کنم ابیگل بیشتر از زندان
‫بهت نیاز داره.
‫کی میتونیم ببینیمش؟
‫کارِ تیم پزشکی به زودی تموم میشه.
‫به زودی اون رو میاریم خونه.
‫ممنون، افسر پارکر.
‫بابت همه کارهایی که انجام دادی.
‫ممنون.
‫چیزی اذیتت میکنه؟
‫از این قضیه خوشت نمیاد.
‫خب، من نمیدونم، من بعد از این هفته
‫یکم احساس سر سختی میکنم.
‫ماریان. اون چیزهایی که اون تو خونه گفت.
‫درمورد داگ...
‫من باورش میکنم.
‫از لحاظ آماری، خانوم‌ها ‫در این مورد دروغ نمیگن.
‫خب، از لحاظ آماری، خانوم‌ها ‫دختر خودشون هم نمیدزدن.
‫بیخیال، کرولاین. تموم شد.
‫مارین واقعاً زن آشفته‌ای بود.
‫صحبتش شد، من فکر کنم ‫یک سری دوباره بهش بزنم.
‫- هی، میتونم برم؟ ‫- آره. باشه.
‫ممنون.
‫پس، عزیزم...
‫احتمالاً در مورد این چند روز
‫سوالات زیادی داری.
‫من اینجام، هر چیزی که لازم داری. باشه؟
‫ماریان حالش خوب میشه؟
‫تو از ماریان خوشت میاد؟
‫از من مراقبت کرد.
‫مثل تو.
‫چرا گریه میکنی، کرولاین؟
‫متاسفم، عزیزم، من فقط...
‫خیلی خوشحالم که تو رو میبینم.
‫برگشتی به جایی که تعلق داری.
‫- دوست ندارم وقتی گریه میکنی. ‫- اوه.
‫وقتی دست مامان رو زخمی کردم گریه کرد.
‫- چه حسی داری؟ ‫- بد.
‫داگ میگه چون من اون رو ‫میزنم تو نمیتونی اینکار رو بکنی.
‫داگ چی میگه؟
‫اون میگه که عصبانی میشه ‫و دوست نداره مامان رو بزنه،
‫ولی میزنه.
‫تو استراحت کن.
‫باشه، عزیزم؟
‫دوستت دارم، کرولاین.
‫منم دوستت دارم، اَبی.
‫خب، درموردِ اون پارکینگه.
‫سکوی پرتاب خوبی میشه.
‫راه خوبیه که بهش نزدیک بشیم
‫و فکر کنم برای تو عالی باشه.
‫سلام، عزیزم.
‫اَبی راحت خوابید؟
‫- آره، زود خوابش میبره. ‫- عالیه.
‫اِلی... میشه یک دقیقه باهات صحبت کنم؟
‫- همه چیز مرتبه؟ ‫- آره، همه چیز خوبه.
‫یکم صحبت دخترونه داریم.
‫باید گروه رو ببینی.
‫- چخبر شده؟ ‫- هیس!
‫چخبره؟
‫باید در مورد داگ حقیقت رو بهم بگی.
‫در مورد چی صحبت میکنی؟
‫خودت میدونی در مورد چی صحبت میکنم.
‫ماریان داشت حقیقت رو میگفت، مگه نه؟
‫داگ تو رو میزنه.
‫اون چیزی که رو گردنت بود.
‫خودت اینکار رو نکردی. داگ اینکار رو کرده.
‫و اَبیگل، به همین خاطر به تو صدمه زده.
‫گفت اگر به کسی بگم، من رو میکشه.
‫بعد از کاری که با ریچارد کردیم،
‫میدونست که من نمیتونم گزارشش کنم.
‫به همین خاطر اَبیگل به دخترای فراری پیوسته.
‫اون تو خونه مشکل داشته،
‫درست مثل بقیه اونها.
‫همیشگی نبوده، کرولاین.
‫این جولیان توماس‌ـه.
‫بیست سالِ قبل تو نوادا به قتل رسیده.
‫اون هم دوست پسرشه، کسی که اینکار رو کرده.
‫از اون موقع دیده نشده.
‫این... این داگه.
‫اِلی، داگ دوست پسر جولیان بوده.
‫اسم داگ کارل سوانسون‌ـه. ‫اون دختره رو کشته، من مطمئنم.
‫- خودشه تو عکس. ‫- چی؟
‫چیزی که دارلا فهمیده.
‫سعی کرده به ماریان بگه، ولی سر وقت نرسیده.
‫داگ... داگ اون رو کشته؟
‫باید بریم پیشِ پلیس.
‫آره. باید داگ رو قبل از اینکه ‫به کسی آسیب بزنه متوقف کنیم.
‫آره.
‫نه.
‫تو به کسی زنگ نمیزنی، کرولاین.
‫این زندگی منه. ‫این خانواده منه.
‫نمیتونی اون رو از من بگیری.
‫فرار کن، اِلی، الان!
‫نه! اخ!
‫کرولاین، لطفاً. داری این رو سخت تر میکنی.
‫وارد چیزی شدی که درک نمیکنی.
‫من در مورد جولیان میدونم، داگ.
‫- ها! ‫- یا بهتره صدات کنم کارل؟
‫کارِ تو بود، مگه نه؟
‫جولیان توماس. ‫نامزدت.
‫تو اون رو کشتی. ‫بیست سالِ قبل.
‫به محض اینکه دوباره ازش تو اخبار گفتن،
‫میدونستم بلاخره یک نفر میفهمه.
‫و فهمید.
‫اون روز تو پاسگاه پلیس.
‫عقب وایسا! دارم بهت هشدار میدم!
‫من میدونم واقعا کی هستی!
‫"من میدونم واقعا کی هستی."
‫در مورد ریچارد حرف نمیزد.
‫در مورد تو حرف میزد.
‫من تا خونه تعقیبش کردم.
‫میخواستم بدونم با اَبی چیکار کرده.
‫بهم نمیگفت.
‫پس... من کاری که باید رو کردم.
‫داگ، ما بهت اعتماد کردیم.
‫اونطوری نیست که فکر میکنی، کرولاین.
‫من قاتل نیستم.
‫بعضی اوقات... خیلی عصبانی میشم.
‫فقط میخواستم کاری کنم ‫که جولیان دیگه جیغ نزنه.
‫سعی کردم تکونش بدم، سعی کردم بیدارش کنم.
‫ولی... اون مرده بود.
‫پس من فرار کردم.
‫من اسمم رو عوض کردم، شهرم رو عوض کردم.
‫بعدش با ماریان آشنا شدم.
‫تو اون هم میزدی.
‫دست از سرم برنمیداشت.
‫آره. باعث میشد حس کنم آدم شکست خورده‌ایم.
‫نه، داگ. تو اون رو میزدی.
‫اون رو میزدی چون انتخابت این بوده.
‫باشه. این... ‫درست نیست!
‫به خاطر اینکه نمیتونی خودت ‫رو کنترل کنی به بقیه آسیب میزنی.
‫فکر میکنی مجبوری این کار رو بکنی.
‫ولی میدونی، من یک نفر رو
‫میشناختم که نمیتونست خودش ‫رو کنترل کنه، ولی تلاشش رو کرد.
‫اسمش دارلا بود.
‫- و تو اون رو کشتی! ‫- اینطوری با من حرف نزن!
‫دو نفر به خاطر تو تا حالا مردن!
‫سه نفر.
‫هیچوقت از زیرش قسر در نمیری.
‫نه، پیدات میکنن.
‫نه. نه، نه، نمیکنن!
‫ببین، من قبلا این کار رو کردم، کرولاین.
‫دوباره شروع کردم، و دوباره قراره
‫از نو با اِلی و اَبی شروع کنم.
‫و تو اونجا نیستی.
‫مردی! خیلی‌خب؟
‫درست مثل جولیان!
‫اِلی...
‫اِلی، هی، هی. هی!
‫هیچوقت فکر نمیکردم اینطوری بشه.
‫ولی آره!
‫ولی این فامیلی رو قبول میکنم.
‫- بفرما! ‫- به‌به!
‫به نظر عالی میاد.
‫خب داشتم میگفتم،
‫خدمات اجتماعیم کاهش پیدا کرده.
‫نود ساعت.
‫به لطف نامه‌ای که دادی.
‫خب، تو به اندازه کافی سختی کشیدی، اِلی.
‫میدونی کاری که کردی اشتباهه،
‫ولی شهادت علیه داگ، اصلا نمیتونه آسون باشه.
‫خب...
‫حمایت شما دو تا خیلی آسونترش کرد.
‫این دوتا رو ببین!
‫- سلام! ‫- سلام.
‫روی صورتت یکم رژلب داری.
‫اون پرتقال من بود!
‫پالی به نظر عالی میاد.
‫میدونی کاری که شما دوتا کردید عالی بود.
‫فرزندخوانده گرفتید.
‫فرصت این رو به یک بچه دادید ‫که والدینی مثل شما داشته باشه.
‫باید دخترا رو ببریم بخوابونیم.
‫اَبی قراره به ملاقات ماریان بره، ساعت ده.
‫- اوه. ‫- اون قبل از شش ماه
‫به آزادی مشروط میرسه.
‫میخوایم بدونه که اَبی هنوز هم بهش فکر میکنه.
‫میخوایم وقتی آزاد شد بتونه ‫با اون ملاقات داشته باشه.
‫زیباست.
‫میشه من و پالی بریم قایم باشک بازی کنیم؟
‫باشه، عزیزم. تا زمانی که داخل خونه باشید.
‫چیزی نشکونید.
‫- قول؟ ‫- قولِ انگشتی!
‫وای، قولِ انگشتی!