‫می ‌سئون، عزیزم. تو دیگه آخرشی!
‫یه وقتایی خیلی شلخته میشه.
‫دستنبد بیاد بیرون.
چرا هیچ‌وقت عوض نمیشه؟
‫ای وای من!
‫می ‌سئون.
می ‌سئون؟
‫سروان کانگ هستم، از ‫بخش تحقیقات جرایم عمده.
‫بله قربان. به زودی بهتون گزارش میدم.
می‌خوای باهاشون چیکار کنی؟
هان؟
منظورت این پول‌هاست؟
‫پس‌انداز می‌کنم تا بتونیم ‫یه روز بریم مسافرت.
‫تنها تجربه‌ی سفر ما، دیدن جاهای مختلف ‫از صفحه تلویزیون بوده!
‫ببخشید.
‫فقط بیست هزار وون بردار.
‫باشه.
‫شوهرم جرئت می‌کنه از زنِ پلیسش دزدی کنه.
‫اون بلیط بخت‌آزماییِ من توی زندگیمـه.
‫بخت‌آزمایی‌ای که هیچ‌وقت توش برنده نمیشم.
‫اِ، بیدار شدی!
‫تو دیگه آخرشی!
‫تنها خلافکاری که نمی‌تونم دستگیرش کنم.
‫کسی که باید پشت میله‌های زندون ‫باشه ولی آزادانه داره ول می‌چرخه.
‫آیا ازدواج یعنی دو نفر ‫وجود یکدیگر رو توجیه کنن؟
‫می ‌سئون، بیا غذا بخوریم.
‫وای خیلی خوردم!
‫می‌خوای بعدِ خوردن اون همه قرص، ‫صبحونه بخورم؟
‫بیا، غر نزن.
‫عجله کن. دیرت میشه.
‫علی رغم همه‌چیز، می‌دونم که ‫مردهای بدتری هم توی این دنیا هست
‫واسه همین باهاش سر می‌کنم.
چرا دیشب اینقدر هله‌هوله خوردی؟
‫دیدی؟ اگه مراقبِ خودت بودی، ‫لازم نبود این کارها رو بکنم.
‫هیچ مردِ دیگه‌ای جز من، نمی‌تونه تحملت کنه.
‫تحمل کردنِ همدیگه.
‫- دردم اومد! ‫- ازدواج یعنی همین.
‫می ‌سئون!
‫دارن میفتن تو تله!
‫الان می‌رسم. بیرونِ اداره‌ام.
‫- می ‌سئون! ‫- دارم می‌بینمت.
‫- می‌ سئون. ‫- دیگه قطع می‌کنم.
‫چی؟
‫- جوراب‌ها و خوراکی‌هات. ‫- خیلی‌خب.
‫- لباس‌هات رو عوض کن که بوی گند ندی. ‫- باشه.
‫- درود! ‫- باشه!
‫[مهدکودک طبیعت]
‫کوچولوهای قشنگم، سر ‫جاتون بشینین تا نوبت‌تون بشه.
‫سلام! بیا بریم تا‌یون.
‫- خداحافظ هان گیول. ‫- یالا یونا.
‫چقدر عزیزی!
‫دونگ‌ هیوک، صبر کن.
‫- حتماً مامانت تو ترافیک گیر کرده. ‫-بله، خانم.
‫تا نیم ساعت دیگه؟
‫حتماً، منتظر می‌مونیم.
‫عجله نکنید.
‫خدانگهدار.
‫- دونگ ‌هیوک. ‫- بله؟
‫می‌خوای تا مامانت میاد ‫قایم‌ موشک بازی کنیم؟
آقای پارک، میشه اون حرکته رو بزنی؟
حرکت؟
خانم؟
‫خیلی‌خب.
‫اگه لازمه.
‫ایول!
‫برو بریم!
‫حال‌تون خوبه، خانم؟
‫خوبم.
‫- دونگ‌ هیوک! ‫- مامانمه.
‫- نباید به مامانت چیزی بگی، خب؟ ‫- چشم.
‫- یخ! ‫- بشکن!
‫بشکن!
‫- خیلی ممنون. ‫- مراقب خودتون باشین.
‫- بهت خوش گذشت؟ ‫- آره.
‫حالا چی باید بگی؟
‫- ممنون! ‫- خدانگهدار!
‫- روز خوش. ‫- خداحافظ.
‫هفته‌ی گذشته که خونه‌ی مواد فروش رو گشتیم
‫یه نمونه‌ی یک گرمی پیدا کردیم.
‫یه معامله‌ی بزرگ در راهه...
‫کانگ می‌ سئون، هیچ‌وقت ناامیدمون نمی‌کنه.
‫تمساح!
‫- رئیس! ‫- چیه؟
‫ولی چرا تمساح؟
‫چرا شیر نه؟
‫نرخ موفقیت شکارها رو ببین.
‫شیرها 15 درصد. کوسه‌های سفید 45 درصد.
‫مار آناکوندا، 55 درصد.
‫تمساح، بیش از 90 درصد!
‫زمان‌بندی دقیق مهم‌ترین عامله.
‫تمرکز کامل.
‫تموم شد و رفت.
‫برای ما چانگ گی که تو کل کشور ‫فعالیت داره، مواد جابه‌جا می‌کنه.
‫خب حالا این معامله‌ی ‫بزرگ کجا قراره بسته بشه؟
‫اونا از پیام‌های رمزگذاری شده درباره‌ی ‫خودروهای کارکرده استفاده می‌کنن.
‫دو عدد اول پلاک خودرو مقدار رو مشخص می‌کنه.
‫چهارتای آخر تاریخ رو.
‫[05-ان‌ای-0728]
‫مثلاً معامله‌ی پنج کیلویی ‫در بیست و هشتم ژوئیه.
‫- خوبه. برین بگیرین‌شون. ‫- بله قربان.
‫بله قربان!
‫دوتا ورودی داره. اینجا و اینجا.
‫ما از این سمت وارد میشیم.
‫[مواد فروش 2]
‫می‌ سئون، تلفن شبیه‌سازی ‫شده پیامی دریافت کرده.
‫بذار ببینم.
‫[خودروهای کار کرده، بدون معطلی باهامون تماس بگیرین.] ‫[04-اس‌ای-0925]
‫نمی‌تونیم با معتادهای مسلح ‫درگیر بشیم. بیا با تیم پشتیبانی بریم.
‫اگه صبر کنیم، دیرمون میشه.
‫هون ‌کی، به تیم پشتیبانی بگو ‫هرچه زودتر بهمون ملحق بشن.
‫باشه.
‫مانع‌مون نشین. ‫این کار مانع از اجرای عدالت میشه.
‫- تو داری مانع کارِ ما میشی... ‫- چی؟
‫عوضی!
‫کجا میری؟
‫آهای! بیا اینجا ببینم!
‫بیا اینجا.
‫گفتم بیا اینجا!
‫آشغال!
‫ای بابا!
‫هِی.
‫آروم باش، رفیق.
‫از دیدنت خوشحالم، چانگ ‌گی. خوراکی میل می‌کنی؟
‫افردام چیزی نخوردن برای ‫همین می‌خوام بهشون ویتامین بدم.
‫کارآگاه‌های محترمِ من.
‫حکم هم دارین؟
‫حکم برای چی؟ ‫ما اومدیم ماشین‌های کارکرده رو ببینیم.
چقدر شیرینه. از کجا آوردیش؟
‫چئونگسونگ بهترین سیب‌ها رو داره.
‫زندانِ قشنگی هم داره.
‫کارآگاه‌ها.
‫به خاطر کارهای امروزتون
‫بابت آسیبِ روحی و جسمی‌ای که ‫بهم وارد کردین ازتون شکایت می‌کنم.
‫هیچ‌جوره هم کوتاه نمیام.
‫ازمون شکایت نکن. همین الانشم ‫درگیرِ رسیدگی به هزینه‌های تیم هستم.
‫بگذریم، شنیدم یه معامله‌ی بزرگ در پیش داری.
‫[06-دی‌ای-0919]
‫مواد رو کجا قایم کردی؟ ‫بگو. ما همه‌چیز رو می‌دونیم.
‫من مشتری‌ام. اشکال نداره یکم قهوه بخورم؟
‫- هون‌ کی، می‌خوری؟ ‫- چرا که نه!
‫منم همینطور!
‫رفیق، هنوز هم قهوه فوری می‌خری؟
‫الان یه دستگاه‌های گردی دارن ‫که ازشون قهوه‌های خوبی می‌گیرن.
‫بهتره از این چیزها بخوری و یه بار برای ‫همیشه دست از قاچاق مواد مخدر برداری.
‫حالا واسه ما داروساز شدی؟
‫من ماشین کارکرده می‌فروشم. بهت که گفتم.
‫گوش کن.
‫ 0919 رو پیدا کنین. یالا.
‫بله قربان!
‫- اونجا رو بررسی کن. ‫- باشه.
‫بیایین اینجا!
‫جاساز رو توی خودرو با پلاک ‫06-دی‌ای- 0919 پیدا کردیم.
‫پیداش کردن!
‫گندش بزنن.
‫چه مهمونیِ خوبی بود. ‫خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم. بیشتر باید بهمون سر بزنی.
‫سوزشش تا ده دقیقه دیگه تموم میشه.
‫مرسی.
‫- یه لحظه اینجا منتظر بمون. ‫- باشه.
‫کی گرمادرمانی یاد گرفتی؟
‫رفیق، به لطف تو امشب شانس آوردم.
‫خب این...
‫نه، نیازی نبود!
‫مچ‌بند نمی‌خوام.
‫یه هدیه برام خریدی؟
‫مال تو نیست.
می سئون، از شوکر استفاده می‌کنه. درسته؟
‫خب...
‫همیشه بهش میگم ازش استفاده نکنه ولی...
‫می‌دونم.
‫فکر کنم مچ دستش درد گرفته.
‫چرا خودت بهش نمیدی؟
‫می‌دونی که چه جور آدمیه.
‫هیچ‌وقت به حرفم گوش نمیده ‫چون فکر می‌کنه غرغروام.
‫لطفاً از طرف من بهش بده.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫ممنون.
‫- فایل حساب کجاست؟ ‫- کدوم حساب؟
‫از فروختن کشورت چی بهت رسید؟
‫یه تیراندازی توی قلبِ سئول؟
‫قربانی چطوره؟
‫جلیقه ضدگلوله پوشیده بود. زنده‌ست.
‫- جلیقه ضدگلوله؟ ‫- بله.
‫ولی به خاطر سقوطِ سختی که داشته ‫بیهوشه. نمی‌دونن کی به هوش میاد.
‫این پوکه هم توی صحنه‌ی جرم پیدا شده.
‫داریم سعی می‌کنیم مظنون‌ها رو از روی ‫دوربین‌های امنیتی و داشبورد شناسایی کنیم.
‫ساختمون دوربین نداره؟
‫دوربین‌های مداربسته رو از کار انداختن.
‫حتماً حرفه‌ای هستن.
‫اسمِ قربانی بک سئون‌ یوئه. 32 سالشه.
‫برای یه شرکت تجاری کار می‌کرد.
‫چیزی توی دفترکار پیدا نکردیم.
‫گویا خالیش کردن.
‫- دونگ‌ سو. ‫- بله؟
‫به خبرنگارها بگو قربانی ‫توی راهِ بیمارستان مُرده.
‫ولی هنوز که زنده‌ست.
‫مجرم‌ها حتی بعد از اینکه زنه از ‫روی سقف افتاده بهش شلیک کردن.
‫اگه اون کثافت‌ها بفهمن ‫زنده‌ست، دوباره میان سراغش.
‫چشم خانم.
‫[نام بیمار: بک سئون‌ یو]
‫دکتر گفته ضربه مغزی نشده.
‫ولی به خاطر از روی سقف افتادن و ‫تیری که بهش زدن، بدجوری آسیب دیده.
‫این رو توی راه خریدم.
‫از من خوشت میاد؟
‫بسه دیگه. پررو نشو.
‫دیشب شوهرت خیلی بهم لطف کرد.
‫این‌جوری می‌خوام بهت ‫بگم که باهاش مهربون باش.
‫از کانگ مو خوشت میاد؟
‫دست بردار دیگه. پررو نشو.
‫حالا گریه نکن!
‫این یکی رو مهمون ما هستین.
‫- امیدوارم دوست داشته باشین. ‫- ممنون.
‫نوش جان.
‫- خوبی؟ خدای من! ‫- برین کنار.
‫چیکار می‌کنین...
‫از اونور برین!
‫برو عقب!
‫[نام: جانگ هی جو] ‫[همسر: کیم جونگ سان]
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫چه خبرها؟
‫جالبه توی این وضعیت دیدمت.
‫این‌ها کی بودن؟
‫هنوز هم مشغول به کاری؟
‫البته که عذرم رو خواستن.
‫یه روز دیگه لباس فرمم اندازه‌م نشد.
‫هی جو.
‫اون آدمایی که داشتن دنبالت می‌کردن...
‫ارتباطی با جونگ سان دارن؟
‫این یه چیزیه که خودم باید درستش کنم.
‫تو دخالت نکن.
‫هی جو.
‫منو نگاه کن.
‫اشکالی نداره. بهم بگو.
‫جونگ سان گم شده.
‫تو دیگه رفتی پیِ زندگیِ خودت. ‫نباید این رو بهت می‌گفتم.
‫فرض کن چیزی از این قضیه نمی‌دونی.
‫یه جای کارشون می‌لنگه!
‫- رئیس، بیا حرف بزنیم. ‫- چیه؟ چی شده؟
‫- چی از جونم می‌خواین؟ ‫- خیلی طول نمی‌کشه.
‫وای از دست شماها!
‫[اتاق بازجویی]
‫از اونجایی که شما در این زمینه متخصص هستین
‫گفتیم اول بیاییم با شما مشورت کنیم.
‫متخصصِ چی؟ چه زمینه‌ای؟
‫شما به خاطرِ بی‌وفایی همسرتون ازش جدا شدین.
‫یه زمان زندگیِ پست و کثیفی داشتین.
‫می‌زنم می‌کشمت‌ها! تو ‫بیست سال از من کوچیک‌تری.
‫- در رابطه با همسرِ می سئون... ‫- چیه؟
‫یارو با یه زنی در ارتباطه.
‫رفته بودیم با آشناهای بک سئون یو صحبت ‫کنیم و داشتیم برمی‌گشتیم که دیدیم‌شون.
‫خیلی جدی بودن.
‫اینا همه‌ش خاطره میشه، درسته؟
‫خاطره؟
‫ولی قلبِ من هنوز برای تو می‌تپه.
‫این چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫سونا.
‫دیگه طاقت ندارم.
‫دیگه نمی‌تونم دلم رو کاری کنم!
‫بیا این‌جوری تمومش نکنیم.
‫نه!
‫نمیشه...
‫تقدیر فقط تا دیروز فرصتِ ‫عشق ورزیدن به ما داده بود.
‫فرض کن هیچ‌وقت منو ندیدی.
‫لعنت به این زندگی!
‫بذار عشق‌مون تا ابد پابرجا باشه!
‫- مطمئنین؟ ‫- آره، صورت خشمگینش رو دیدیم.
‫مطمئنین شوهر می سئون بود؟
‫آره، داریم میگیم که خودش بود.
‫دارین چرت و پرت میگین‌ها، متوجه‌این؟
‫- به خدا که... ‫- راست میگین؟
‫بی‌حرکت! بیایین بیایین اینجا.
‫سانگ اونگ می‌تونه بشینه.
‫باشه. مرسی.
‫بیایین جلوتر.
‫- مطمئنین؟ ‫- چی؟
‫مطمئنین شوهر من بوده؟ همونی ‫که اینقدر هوای شما دوتا رو داره.
‫خب خیلی تاریک بود ‫برای همین خیلی مطمئن...
‫فقط نگرانِ شما بودیم.
‫- آره. نگران بودیم. ‫- آره، نگرانت بودن...
‫ساکت!
‫شرمنده.
‫- کانگ مو رو نمی‌شناسین؟ ‫- ببخشید خانم.
‫احمق‌ها...
‫اگه کارتون تموم شده، برین خونه.
‫ببخشید، خانم!
‫[خشک‌شویی دونگا]
‫برگشتی سر کار؟
‫نه آقا.
‫مراقب خودت باش.
‫یه جفت کفشِ جدید بخر.
‫[سانگ اونگ، هون کی، دونگ سو]
‫از این طرف.
‫[روسیـه]
‫[شش سال پیش] ‫[بندر ولادی‌وستوک]
‫محموله مشکلی نداره؟
‫[فرماندهی اطلاعات دفاعی کره]
‫چند روز گذشته خیلی ساکت بوده.
‫فرمانده، چرا داریم وارد عمل میشیم؟ ‫هنوز که بهمون اجازه ندادن.
‫ببخشید.
‫اون اطلاعاتی که درباره‌ی اسلحه ‫فرستادن به کره شمالی بود رو یادته؟
‫اون عوضی‌ها یهو وقت حرکت‌شون رو عوض کردن.
‫خب نقشه از چه قراره؟
‫چاره‌ای هم داریم مگه؟ باید جلوی کشتی رو بگیریم.
‫دادا!
‫خدای من!
‫- گفتم که من جلوتر میرم. ‫- دیوونه شدی؟
‫جونگ سان، بعد از اتمام ‫عملیات گزارشش می‌کنم.
‫دیگه داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫جونگ سان.
‫من پشت خط هستم، بعد بهتون ملحق میشم.
‫درک می‌کنم چرا کانگ مو ازمون پنهونش ‫کرده ولی گیوم سئوک، تو دیگه چرا؟
‫حداقل باید به من می‌گفتی.
‫می‌خواستم بگم
‫ولی فرمانده گفت بین‌مون خبرچین داریم.
‫هی جو، نگران نباش. پالس الکترومغناطیسی ‫رو توی اتاق ژنراتور کار می‌ذارم.
‫من میرم تو اتاق هدایت کشتی.
‫چه خبر شده؟ هشدار!
‫ساعت چنده؟
‫- من اومدم توی اتاق هدایت کشتی. ‫- باشه، آفرین.
‫الان دارم پالس ‫الکترومغناطیسی رو کار می‌ذارم.
این چیه؟
‫عجیبه.
‫چی شده؟
‫اگه توی همین کشتی بمونیم، ‫ما رو می‌بره خونه.
‫منظورت چیه؟
‫این کشتی...
‫داره میره کره جنوبی، نه کره شمالی.
‫فعلاً بی‌خیال شو.
‫بزن بریم خونه!
‫- برین سمت چپ. ‫- شما برین سمت راست.
‫همه به جای خود!
‫یالا!
‫مسیر بارگیری مسدوده. ‫یه خروجی دیگه برامون پیدا کن.
‫حله.
‫از پاشنه کشتی فرار کنین.
‫موقعیت‌هاتون رو بهم بگین.
‫جی 5.
‫هی جو، من تو موقعیت بی 3 هستم.
‫کانگ مو، برگرد و از راهروی سمت راستت برو.
‫گیوم سئوک، تو از گذرگاهِ پایینی برو.
‫گیوم سئوک، کجایی؟
‫من دم خروجیِ جلویی هستم. فرمانده کجاست؟
‫- گیوم سئوک؟ ‫- گیوم سئوک!
‫گیوم سئوک!
‫ارتباط رو از دست دادیم.
‫رمز پالس الکترومغناطیسی رو بگو. بگو ببینم.
‫هر کارش می‌کنم چیزی نمیگه.
‫خب چرا دستگاه رو نمیندازیمش دور و حرکت ‌کنیم؟
‫اگه این کار رو بکنیم، کشتی نابود میشه.
‫گیوم سئوک.
‫رمز رو بگو. همین الان.
‫شروع کنید.
‫بس کنین!
‫بس کن! نه!
‫- بهشون نگو. ‫-گیوم سئوک نمی‌دونه.
‫تو رو خدا بس کنین! اون چیزی نمی‌دونه!
‫فرمانده!
‫مسکو!
‫- فرمانده! ‫- رمزش مسکوئه.
‫تأییدش کنین.
‫رمزش مسکوئه.
‫دستگاه خاموش شد. ‫تا ده دقیقه دیگه راه میفتیم.
‫بندازینش داخل.
‫برو تو! برو تو، آشغال!
‫نه!
‫نه! تو رو خدا! بس کنین!
‫کانگ مو!
‫فرمانده.
‫متأسفم که این رو میگم
‫ولی شما با انجام عملیات غیرمجاز ‫بند 71 از ماده 27 رو نقض کردین.
‫از این به بعد دیگه نظامی نیستین.
‫اون کشتی...
‫به سمت کره شمالی نمی‌رفت بلکه...
‫خبرش به بالا دستی‌ها رسیده.
‫داشته به سمت کره جنوبی می‌رفته.
‫ولی از اینجا به بعد باید با سیاست پیش بریم.
‫من اینجا می‌مونم و ترتیب کارها رو میدم
‫و عوضی‌هایی رو که گیوم سئوک رو ‫کشتن، دستگیر می‌کنم.
‫کانگ مو.
‫می‌دونم پذیرشش سخته.
‫گیوم سئوک تو رو مقصر نمی‌دونه.
‫این کار هم ریسک‌های خودش رو داره.
‫[اولین تولدِ کیم دونگ هیوک]
‫چراغ سبز، چراغ قرمز!
‫دونگ هیوک، دیدمت!
‫تکون خوردی. خودم دیدم.
‫بیایین دونگ هیوک رو نجات بدیم. آماده؟
‫هی جو.
‫کانگ مو؟
‫نمی‌دونم بچه دختره یا پسر.
‫مرسی.
‫بیا بریم.
‫شرکت دونگ‌بو، درسته؟ ‫بذار پرونده‌ش رو ببینم.
‫بیشتر همکارهای بک سئون یو در شرکت دونگ‌بو
‫در چند ماهِ اخیر توی حوادث مختلف مُردن.
‫و مدیرعامل هم معلوم نیست کجاست.
‫خیلی عجیبه.
‫آره، عجیبه.
‫رفتارهای کانگ مو عجیب شده.
‫منظورت چیه؟
‫انگاری نگران چیزیه. ‫هیچ‌وقت این‌جوری ندیدمش.
‫قضیه چیه؟ چی شده؟
‫هیچی.
‫- چی شده؟ ‫- چیزی نیست.
‫- بگو دیگه! ‫- یه خانمی بهم پیام داده.
‫خانم؟ باورم نمیشه. بذار ببینم.
‫- راست میگم! ‫- این کارها چیه؟ بده‌ش به من!
‫هوی! توی زندگیِ خصوصیم دخالت نکن!
‫فعلاً می‌دونن خونه‌م کجاست و ‫خطرناکه. برای همین فعلاً اینجا می‌مونم.
‫خونه‌ی امنِ قدیمیِ جونگ سان بوده.
‫گمونم می‌خواسته افشاگری کنه.
‫- علیه کی؟ ‫-وزارت دفاع.
‫جزئیات پرونده رو نمی‌دونم ‫ولی گویا تقلب در خرید بوده.
‫[بودجه سال 2013 وزرات دفاع]
‫[بودجه سال 2015 وزارت دفاع]
‫جونگ سان چیزی بهم نگفته بود.
‫احتمالاً نمی‌خواسته نگرانت کنه.
‫چیزیش...
‫چیزیش نمیشه، مگه نه؟
‫دنبالتن چون می‌خوان تو رو طعمه کنن.
‫این یعنی جونگ سان هنوز زنده‌ست.
‫درست میشه.
‫بیا دنبال سرنخ بگردیم تا بتونیم پیداش کنیم.
‫دیروز این به دستم رسید.
‫توی صندوق پستی بود.
‫آدرس هم نداره.
‫حتماً یه نفر شخصاً اونجا گذاشتتش.
‫یه سایت برای برقراری ارتباطه.
‫[کیم جونگ سو رو می‌شناسی؟]
‫[می‌خوای همدیگه رو ببینیم؟]
‫حالا چیکار کنم؟
‫گفتی پاکت نامه توی صندوق پستیت بود؟
‫پس می‌دونن کجا زندگی می‌کنی ‫ولی هنوز بلایی سرت نیاوردن.
‫به نظرم می‌تونی بهشون اعتماد کنی.
‫[میشه یه نفر رو همراهم بیارم؟]
‫[فردا ساعت چهار عصر.] ‫[هتل تجاری یوئیدو، اتاق 315]
‫می‌تونم برات توضیح بدم.
‫گفتم پسرها تعقیبش کنن.
‫آخه خودم هم همیچین چیزی رو تجربه کردم...
‫فکر کن غریزه‌ست.
‫یه همچین چیزی، می‌دونی؟
‫باشه.
‫به طور میانگین، این‌جور روابط ‫برای مردها زیاد طول نمی‌کشه.
‫مطمئنم شوهرت قبل از اینکه اوضاع از ‫کنترل خارج بشه، ترتیبش رو میده.
‫ترتیب چی رو میده؟
‫کی می‌خواین دست از سر شوهرم بردارین؟
‫بشین.
‫بشینین.
‫چرا خودت نمیری مستقیم ازش بپرسی؟
‫- آخه... ‫- که چی بشه؟
‫اگه گفت نه، چی؟ ‫منم بگم: «آهان باشه»؟!
‫راست میگه، رفیق.
‫می‌دونی چی از اعتراف به قتل گرفتن سخت‌تره؟
‫اعتراف گرفتن به همچین ارتباط‌هایی.
‫من خودم کارآگاهم.
‫می‌ذاریم شواهد حرف‌شون رو بزنن.
‫[خواروبار فروشی، میوه فروشی، داروخانه]
‫هیچ‌چیز غیرمعمولی توی ‫فعالیت‌های اخیرش وجود نداره.
‫همه‌ش قشنگ تا شده. ‫کارِ یه خونه‌دار حرفه‌ایه!
‫[کانگ می سئون، برنده‌ی مدال نقره در ‫مسابقات تیراندازی بازی‌های آسیا، سال 2002]
‫[لذت بردم. از چیزی پشیمون نیستم.]
‫[گروهبان کانگ می سئون در ‫18 ماه 143 نفر را دستگیر کرد.]
‫باورم نمیشه این رو نگه داشته.
‫اونقدری پول نداری که بخوای بی‌وفایی کنی.
‫دیر کردی.
‫آره.
‫یه مشکلی پیش اومد.
‫چی؟
‫چیز خاصی نبود.
‫می سئون، میشه فردا ماشین رو بهم بدی؟
‫ماشین؟
‫کجا می‌خوای بری؟
‫خب می‌دونی... ای بابا!
‫حتماً به خاطر پاییزه که این‌جوری شدم.
‫حس می‌کنم ذهن و بدنم بی‌قرار شدن.
‫فردا هم که آخر هفته‌ست. می‌خوام ‫برم ماهیگیری و یه هوایی هم بخورم.
‫قشنگ مشخصه بی‌قراری.
‫آره، مشخصه.
‫هوی!
‫این ماشین رو از کجا آوردی؟ ‫اینا دیگه چیه؟
‫مالِ مامانمه.
‫ببخشید.
‫- ولش کن. اینم از تجهیزات کارمون. ‫- خیلی‌خب.
‫دوربین، پهپاد.
‫دستگاهی برای ردیابی یا شنود نیاوردی؟
‫شوخیت گرفته؟ بدون اجازه شنود کنیم؟
‫- فاتحه‌مون خونده‌ست! ‫- حالا هر چی!
‫اگه گیر بیفتی، شوهرت می‌تونه بگه ‫یه‌جور بیمارگونه‌ای حسادت می‌کنی.
‫همه‌چی رو می‌بازی. بدبخت میشی.
‫اینقدر غر نزن.
‫امروز این قضیه رو حل می‌کنم. حالا ببین.
‫ماهیگیری؟
‫آره، دیگه مشخصه که یه ‫کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌ست.
‫همه‌شون با همین ماهیگیری شروع می‌کنن.
‫ما رو دید؟
‫داره میره!
‫اتاق گرفتن؟
‫اتاق گرفتن! مطمئن باش!
‫لعنتی!
‫اومده هتل! لعنتی!
‫کانگ مو خوب بلده برنامۀ ‫یه ماهیگیری عاشقونه رو بریزه!
‫داره بهت خوش می‌گذره؟!
‫یادته کنفوسیوس چی گفت؟
‫نمیشه کسی رو که داره از ‫کارش لذت می‌بره، شکست داد.
‫برو شماره‌ی اتاق‌شون رو ‫پیدا کن تا نزدم ناکارت کنم!
‫باشه.
‫گندش بزنن.
‫توی اتاق 315 هستن؟
‫می سئون، لطفاً آروم باش.
‫اون رو می‌خوای چیکار؟
‫وایسا! بده‌ش به من!
‫یه نفس عمیق بکش! وای سوختم!
‫امروز جفت‌شون رو می‌کشم و بعدشم میرم زندان!
‫- می سئون، تو رو خدا! ‫- جدی میگم!
‫اگه بریم تو و ببینیم صرفاً ‫دارن حرف می‌زنن چی؟
‫- حالا هر چی! ‫- بعدش چیکار کنیم؟
‫ما مدرک موثق می‌خوایم ولی هنوز ‫مطمئن نیستیم جریان از چه قراره!
‫منظورم اینه که الان وقتش نیست.
‫باید به اعصابت مسلط باشی. آروم باش.
‫آروم باش.
‫ایول!
‫بفرما! اینم مدرک موثق!
‫وقتی بدنت سرد میشه، قلبت هم سرد میشه.
‫میشه کنارت بشینم؟
‫حتماً.
‫همیشه جایی کنار من داری.
‫الان و تا ابد.
‫یه نفر باید همراهیم کنه. ‫تنهایی بگم حال نمیده!
‫پهپادم!
‫می‌دونی قیمتش چقدره؟ لعنتی!
‫- بله، کانگ می سئون هستم. ‫- گندش بزنن!
‫جانم؟
‫باشه. الان میام.
‫کجا میری؟
‫یکی از دوربین‌های مترو تصویر بک رو ‫روزی که تیر خورده، ضبط کرده. بیا بریم.
‫نمی‌خوای مدرک موثق جمع کنی؟
‫پس ماشین مامانم رو همین‌جا ول کنیم و بریم؟
‫آره. به عنوان طعمه می‌ذاریمش اینجا.
‫ای بابا!
‫الو؟
‫ترجیح میدم با جانگ هی جو صحبت کنم.
‫هی جو.
‫بله؟
‫قبل از اینکه چیزی بهت بگم، میشه اسمِ فرضی‌ای ‫که برای بچه‌ت انتخاب کردی رو بهم بگی؟
‫اسم فرضی‌ای در کار نیست.
‫اسمش رو قطعی انتخاب کردیم. ‫کیم سئونگ جو.
‫بیا اتاق 637.
‫لطفاً بیایین تو.
‫بیایین یه راست بریم سر اصل مطلب...
‫از کجا می‌دونستی باردارم؟
بیا این‌جوری بگیم که
‫سرگرد کیم جونگ سان و من یه زمانی ‫هدف مشترکی رو داشتیم.
‫اون هیچی در مورد تو بهم نگفته.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫ما به خاطر جونگ سان به اینجا اومدیم.
‫بشین.
‫پارسال، وزارت دفاع نسل بعدی ‫پروژه‌ی دفاعش رو معرفی کرد.
‫شامل یه قرارداد با روسیه می‌شد،
‫برای یه سلاح هوافضایی جدید ‫و انتقال تکنولوژیش.
‫اما قرارداد ساختگی‌ای بود،
‫طراحی شده بود تا یه طرح خرید ‫به مبلغ 3.5 تریلیون وون انجام بشه.
‫کسی که پشت این طرح بود ژنرال پارک بود، ‫یه دلال نظامی کله گنده.
‫ژنرال پارک؟
‫آره.
‫اسم واقعی‌شون، ملیت‌شون و سابقه‌شون نامشخصه.
‫وایسا.
‫این مسئله بزرگ‌تر از چیزیه که جونگ سان ‫بتونه حلش کنه. واسه چی درگیر این مسئله شده؟
‫شنیدم سرگرد کیم جونگ سان یکی از ‫همکارهای نزدیکش رو توی روسیه از دست داده.
‫بعدش، یه تیم جدید تشکیل داد،
‫تا رد ژنرال پارک رو بزنه،
‫فقط باعث شد یکی یکی اعضای تیمش رو از دست بده.
‫بعداً مدیریت سرمایه‌ی سیاه رو...
‫وزارت اطلاعات به عهده گرفت،
‫چون کسایی که دخیل بودن نمی‌تونستن ‫با همچین مبلغ بزرگی به ژنرال پارک اعتماد کنن.
‫این فرصت کوچیکی رو برای سرگرد کیم ‫به وجود آورد.
‫قربان، حساب سرمایه‌ی سیاه بسته شده.
‫فایل رو توی مکان توافق شده می‌ذارم.
‫سرگرد کیم حساب سرمایه‌ی سیاه ژنرال پارک رو ‫توقیف و مخفی کرده،
‫انتظار داره ناپدید شدن این حساب ژنرال پارک رو ‫از مخفیگاهش بکشه بیرون.
‫من اون پسره رو می‌شناسم.
‫اون مدیرعامل شرکت بازرگانی دونگبوئه.
‫کیم جونگ سان.
‫درسته!
‫لطفاً فیلم‌های دوربین‌های این منطقه رو ‫از لحظه‌ای که این مرد میاد بررسی کن.
‫اگه چیزی پیدا کردم تماس می‌گیرم.
‫خیلی ممنونم.
‫بالاخره یه سرنخ پیدا کردیم! داری کجا میری؟
‫که طعمه رو بررسی کنم.
‫پسر، نمی‌تونم پا به پاش برم.
‫خب...
‫الان جونگ سان کجاست؟
‫اون رو ژنرال پارک... زندانی کرده.
‫روی این فلش می‌تونید بفهمید که...
‫کجا نگهداری میشه.
‫[مرکز سابق آموزش سلامت روان ‫نیروهای مسلح تعطیل می‌شود.]
‫برای این تاسیس شده بود که ‫توان روانی سربازها رو تقویت کنه،
‫اما بر خلاف اسمش، هدف اصلیش ایجاد محدودیت ‫و اجبار به اعتراف بود.
‫جونگ سان...
‫محل این فایل رو با خودش به گور می‌بره.
‫هی جو.
‫فکر می‌کنم ما زیادی خودمون رو درگیر کردیم.
‫ممکنه به خطر بیفتی.
‫من از اینجا به بعدش رو حل می‌کنم. ‫تو بکش کنار.
‫نه.
‫نقشه‌ی اون محوطه رو پیدا می‌کنم ‫و یه ماشین می‌گیرم.
‫کجایی؟
‫اینا رو ببر پزشکی قانونی.
‫اطاعت.
‫- یه تلفن واسه همانندسازی بهم بده. ‫- چی؟
‫می‌خوای یه تلفن رو همانندسازی کنی؟
‫مادرت خیلی خوشگله!
‫تو حتماً به اون رفتی.
‫اون نامزدمه.
‫ببخشید.
‫اشکال نداره.
‫بیا، بزن روی صفحه.
‫نرم‌افزار رو باز کن.
‫نه، بزن روی نرم‌افزار.
‫نرم‌افزار.
‫حالا همه‌ی پیام‌ها، تماس‌ها...
‫موقعیت‌های ردیابی شده، ‫ایمیل‌ها، عکس‌ها، ویدیو‌ها...
‫و هرچیزی که روی این گوشی ‫همانندسازی شده‌ست رو می‌بینی.
‫اگه گوشی اصلی خاموش بشه چی؟
‫ردیابیش کار نمی‌کنه.
‫ولی همه‌ی پیام‌ها و فایل‌های دریافت شده ‫می‌تونن آپلود بشن.
‫باشه؟
‫اون حالا توی مشتمه.
‫[چهره شناسایی نشد]
‫[قفل باز شد.]
‫پنجاه.
‫تموم شد.
‫چی؟ هنوز بیداری؟
‫اون گوشی منه.
‫داشتی با گوشی من چیکار می‌کردی؟
‫می سئون.
‫خدایا!
‫حتماً داری باهام شوخی می‌کنی!
‫دوباره شروع کردی، ای بابا.
‫می سئون.
‫می سئون!
‫من کجام؟
‫فکر می‌کنی کجایی؟ ما خونه‌ایم.
‫باورم نمیشه!
‫تو بعضی وقت‌ها وقتی واقعاً استرس داری ‫توی خواب راه میری.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫من توی خواب راه میرم؟
‫درسته. راه میری!
‫- من توی خواب راه میرم؟ ‫- آره!
‫من باهات چیکار کنم؟ ‫نمی‌تونم که ببندمت.
‫کلت گلوک 17 رو فرستادیم پزشکی قانونی.
‫هیچ اثر انگشت دیگه‌ای به جز بک سئون یو ‫روش نبود.
‫همچنین دوربین‌های داشبورد ماشین‌های ‫نزدیک منطقه‌ی برخورد هم هیچ...
‫واسه چی رفته کوهستان؟
‫اینجا دیگه کجاست؟ ‫همه‌ی نگهبان‌ها اسلحه دارن.
‫حتی با گروه‌های سه نفره نگهبانی میدن.
‫کار آسونی نخواهد بود.
‫لطفاً ادامه بده.
‫آقای کیم.
‫من هیچوقت توی این که آدما رو مجبور کنم ‫چیزی که می‌خوام رو بگن شکست نخوردم.
‫دکتر.
‫من هم هیچوقت به کسی ‫چیزی که می‌خواسته بشنوه رو نگفتم.
‫واسه بار آخر می‌پرسم.
‫فایل حساب... کجاست؟
‫واسه چی کار رو تموم نمی‌کنی؟
‫آقای کیم جونگ سان.
‫خیلی شرایط ناراحت کننده‌ایه، ‫به نظر تو اینطور نیست؟
‫این یه مقدار می‌سوزونه.
‫می سئون!
‫هنوز نیومده خونه؟
‫[امشب تا دیروقت کار دارم، منتظرم نمون.]
‫اون دیگه دوستم نداره؟
‫نمی‌تونه دلیلش این باشه، نه؟
‫به عنوان همکارت توی این تحقیقات ‫در رابطه با شوهرت،
‫نباید این حرف رو بزنم.
‫ولی می سئون...
‫آقای پارک کانگ مو در مورد احساساتش ‫نسبت به تو آدم صادقیه.
‫این چیزیه که در موردش می‌دونم.
‫اگه می‌تونستم باهاش کنار میومدم
‫می سئون!
‫بک سئون یو به هوش اومده.
‫- واقعاً؟ برو! ‫- بریم!
‫سعی کردیم ژنرال پارک رو با استفاده از ‫فایل حساب به عنوان طعمه بکشیم بیرون.
‫ژنرال پارک کیه؟
‫نتونستیم این مسئله رو بفهمیم.
‫ولی...
‫نمادی که استفاده می‌کنن رو می‌شناسیم.
‫باشه.
‫واقعاً؟
‫هی، باهات تماس می‌گیرم.
‫از مرکز کنترل سئول تماس گرفته بودن،
‫فهمیدم کیم جونگ سان قبل از ناپدید شدنش ‫کجا بوده.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫تو همینجا بمون و مراقب باش. من میرم.
‫چی؟ ولی...
‫زنت می‌دونه که...
‫تو قبلاً چطور آدمی بودی؟
‫[می سئون، من دیر میام خونه، ‫منتظر نمون، ببخشید.]
‫بریم.
‫هر روز رفت و آمد می‌کنن.
‫وارد شدن با کارت شناسایی جعلی سخته.
‫به خاطر همین می‌خوام ماشین‌هایی رو که ‫مرتب سر می‌زنن،
‫و سخت‌گیری‌ها روی ورودشون کمتره رو بررسی کنم.
‫این مجوز ورود به تاسیسات و کلید ماشینه.
‫آهنگ رو قطع کن.
‫- اون چی بود؟ ‫- خاموشش کن!
‫باشه!
‫اوه، درسته!
‫دروازه‌ها رو باز کنید.
‫ممنونم!
‫من دارم میرم داخل!
‫من رفتم داخل.
‫سه، دو...
‫یک.
‫حتماً برق قطع شده. لطفاً بررسیش کن.
‫مشکل ورودی طبقه‌ی اوله.
‫دوربین‌های امنیتی و نگهبان‌های مسلح ‫همه جا هستن.
‫اگه یه نفر که باید توی ساختمون باشه ‫بیاد بیرون چی؟
‫فرار از زندان توی سوریه رو یادته؟
‫ولی اون...
‫هی عوضی! اینجا داری چیکار می‌کنی؟
‫نه! حق نداری!
‫کثافت! داره کثافت پرت می‌کنه!
‫دستشویی!
‫من نمی‌خوام برم خونه!
‫الان دارم میرم اتاق عمل.
‫دریچه‌ی سمت چپت به اتاق شکنجه وصله.
‫15 متر به سمت مرکز برو اونوقت ‫یه مسیر رو به پایین رو می‌بینی.
‫لعنت بهش. عجب عوضی سرسختی هستی.
‫کثافت!
‫باتری قطع شده؟ گودانگ، ‫برو یه باتری جدید بیار.
‫داداش، من خیلی گرسنه‌مه.
‫خدایا.
‫یه آمبولانس جلوی ورودیه.
‫داداش!
‫ماموریت انجام شد.
‫برو به موقعیت بعدی. اونجا می‌بینمت.
‫- این همون مردیه که داشتی دنبالش می‌گشتی؟ ‫- آره، خودشه.
‫توی دوربین نزدیک خونه‌اش دیده شده.
‫بعد این 30 دقیقه بعدش اتفاق افتاده.
‫اونجا!
‫لطفاً آخر کوچه رو زوم کن.
‫شنیدم کیم جونگ سان فرار کرده. ‫چطور این اتفاق افتاده؟
‫داریم روش کار می‌کنیم قربان.
‫ازت نپرسیدم که می‌خوای چیکار کنی!
‫می‌خوام بدونم چه اتفاقی افتاده.
‫فقط یه لحظه صبر کنید.
‫ژنرال پارک به زودی پیداش میشه.
‫روی این فلش می‌تونید بفهمید که...
‫کجا نگهش داشتن.
‫ژنرال پارک داره وارد میشه.
‫همه اینجان؟
‫صبر کنید.
‫فرمانده‌ی امنیت هنوز اینجا نیست.
‫ایناهاش.
‫نمی‌تونم تحمل کنم.
‫بنگ.
‫این چیزیه که به سر کسی که طمع می‌کنه میاد.
‫اگه تواناییش رو ندارید سعی نکنید ‫پول‌ها رو مدیریت کنید.
‫شما هم همینطور پیرمردها،
‫فکر می‌کردم همه‌مون سوار یه کشتی‌ایم.
‫واسه چی دارید دنبال جلیقه‌ی نجات می‌گردید؟ ‫اینجا ناخدا منم.
‫به من اعتماد ندارید؟
‫معلومه که اعتماد داریم.
‫ما فقط جای این فایل حساب رو می‌خوایم.
‫پس بریم سر کارمون؟
‫پادشاه گوش الاغی.
‫همه‌تون داستانش رو می‌دونید.
‫یه مردی که یه رازی رو می‌دونه ‫که نمی‌تونه برملاش کنه،
‫به یه جنگل بامبو میره که همه چیز رو بگه.
‫حتی مردی که درد سختی رو در سکوت ‫تحمل کرده،
‫لحظه‌ای که احساس امنیت کنه ‫همه‌ی اسرارش رو میگه.
‫پارک کانگ مو، همکار سابق کیم جونگ سان...
‫الان داره با یه شخصیت جدید به عنوان یه شهروند ‫زندگی می‌کنه.
‫دکتر.
‫حالش چطوره؟
‫وقتی باهام تماس گرفتن انتظار این رو داشتم،
‫ولی ممکنه نتونه شب رو بگذرونه.
‫جونگ سان، حالت خوبه؟
‫رئیس، می‌تونی یه لطفی بهم بکنی؟
‫مثل این لحظه که پارک کانگ مو تبدیل به ‫جنگل بامبوی کیم جونگ سان میشه.
‫یه فایل مخفی هست که ‫شامل یه حساب سرمایه‌ی سیاه بسته شده‌ست.
‫ازت می‌خوام که برام ازش محافظت کنی.
‫خونه‌ی امن من... توی چانگچون‌دونگ 19،5ئه.
‫فیوزش رو بچرخون. ورودی زیرزمین باز میشه.
‫اون فایل...
‫پشت قفل گاوصندوقه.
‫رمزش... 27، 7...
‫و یکه.
‫گاوصندوق!
‫درست جلوی چشمم بود!
‫به طرف خونه‌ی کیم جونگ سان.
‫اگه بهم نیاز داشتی، با این باهام تماس بگیر.
‫ببخشید رئیس.
‫ببخشید که دیر اومدم.
‫سعی کردم گذشته‌ام رو فراموش کنم.
‫دستگاه مشترک مورد نظر خاموش...
‫این زنیکه که داری می‌بینیش کیه؟!
‫- خونه‌اش کجاست؟ ‫- چانگچون‌دونگ 19،5ئه.
‫جای فایل حساب امنه.
‫همین که برگرده،
‫همه‌ی پول‌ها رو پولشویی می‌کنم ‫و برات منتقل‌شون می‌کنم.
‫فعلاً.
‫سلام، هرکس توی این مسئله دست داشته رو بکشید.
‫این یه مسکنه.
‫باعث میشه دردت بره و آروم بشی.
‫خیلی شرایط ناراحت کننده‌ایه،
‫به نظر تو اینطور نیست؟
‫آقای کیم جونگ سان.
‫خیلی شرایط ناراحت کننده‌ایه، ‫به نظر تو اینطور نیست؟
‫رئیس، هدفت از پیدا کردن من چی بود؟
‫هدف؟
‫راجع به چی داری حرف می‌زنی؟
‫من همه‌ی این کارها رو برای تو و هی جو کردم.
‫هی جو؟
‫زنت، جانگ هی جو.
‫جانگ هی جو به محض این که ترخیص شدی ‫ناپدید شد.
‫کیم جونگ سان!
‫شما کی هستید؟
‫من از این که آدما به چیزهایی که ‫می‌خوان برسن متنفرم.
‫نمی‌تونه بازیابی بشه.
‫ولی به نظر میاد که فایل ارسال شده.
‫آره.
‫کجایی؟
‫ای احمق!
‫لعنت بهش.
‫اون زنیکه رو بیار اتاق شکنجه.
‫نه، وایسا. صبر کن. ‫خودم میرم باهاش صحبت می‌کنم.
‫چه اتفاقی برای پارک کانگ مو افتاد؟
‫یه حادثه؟
‫خب، اون مُرده یا چی؟
‫بررسی می‌کنم و گزارش میدم.
‫بعد از این که اینجا رو هم تمیز کردم ‫این پرونده رو برای ارتش می‌فرستم.
‫تو بخشی از نقشه‌ی من نبودی. ‫تو از کجا پیدات شد؟
‫شما باید ژنرال پارک باشی.
‫فایل حساب رو کجا فرستادی؟
‫حتماً یه چیز مهمی توشه.
‫مثل بودجه‌های دفاعی اختلاس شده؟
‫تو آدم بامزه‌ای هستی دختر؟
‫چی؟ اون چیه؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ هی!
‫شرایط به چه صورته؟
‫هدف پیش منه.
‫کانگ موئه.
‫پارک کانگ مو!
‫این زنه چش شده؟
‫فکر کنم زیادی بهش تزریق کردم. ‫پیشنهاد می‌کنم یه وقفه‌ای بدید و...
‫گمشو.
‫با شماره‌ی سه، پارک کانگ مو رو بکش.
‫بکش؟
‫هی، رفیقت اینجا قاتل واقعیه.
‫مگه مشغول توطئه واسه این کلاهبرداری نبودی؟ ‫چطوری انقدر شرایطت خوبه؟
‫یک.
‫دو.
‫سه...
‫توی گوشی کانگ موئه.
‫وقتی جونش در خطر باشه دروغ نمیگم.
‫گوشیش رو چک کن.
‫فایل پیشمه.
‫سه. بکشش.
‫زنیکه‌ی عوضی!
‫با این زنه چیکار کنم؟
‫هر بلایی خواستی سرش بیار.
‫مراقب باش.
‫اسلحه‌ی کارآگاه کانگ می سئون توی صحنه ‫پیدا شده.
‫ما از طریق شرکت‌های کاغذی خارج از کشور ‫پولشویی رو شروع می‌کنیم.
‫داداش.
‫اون زنیکه زن کسیه که این بلا رو سرت آورده.
‫پارک کانگ مو؟
‫بیا اینجا.
‫پارک کانگ مو!
‫می سئون.
‫حالت خوبه؟
‫می سئون، دنبال‌مونن.
‫کثافته! کثافته!
‫لعنت بهش.
‫لعنتی.
‫- چرا؟ ‫- باید شلنگ رو آزاد کنیم!
‫می سئون.
‫می سئون، وایسا.
‫می سئون.
‫ببخشید.
‫لطفاً اول کفش‌هات رو بپوش.
‫بهم بگو.
‫بهم بگو کی هستی.
‫می سئون، وایسا.
‫من دقیقاً چیزی‌ام که الان دیدی.
‫من قبلاً... مامور ویژه‌ی اطلاعات دفاع بودم.
‫اون یه زندگی دیگه بود.
‫پس تو در مورد شخصیتت به آدمی که کنارت بود ‫دروغ گفتی.
‫چطور تونستی ساکت بمونی و بذاری ‫مسائل اینجوری رو بشن؟
‫اصلاً می‌دونی که من اینجام؟
‫من اون همه سال کنارت موندم. ‫من برای تو چی‌ام؟
‫ببخشید.
‫واقعاً ببخشید که نتونستم بهت بگم.
‫هرباری که می‌دیدمت،
‫نمی‌دونستم از کجا شروع کنم ‫یا چطور بهت بگم.
‫واسه همین باید همینطوری بهم می‌گفتی ‫که بتونم بفهممت.
‫می‌ترسیدم. نمی‌دونستم چطوری برداشت می‌کنی.
‫اگه من نمی‌فهمیدمت کی تو رو می‌فهمید؟
‫حتی اگه کل دنیا محکومت کنن،
‫من طرف توام. ازدواج یعنی این.
‫لعنت بهت.
‫تو خیلی احمقی، گذاشتی اون زنیکه‌ی دیوونه ‫ازت سوءاستفاده کنه.
‫کانگ مو.
‫به صورتت نگاه کن.
‫کفش‌هام رو بهم بده.
‫بیا بریم اون زنیکه رو بگیریم.
‫چه خبر شده؟
‫حادثه‌ی تیراندازی کانگ ‫به فرماندهی تحقیقات جنایی منتقل شده.
‫همه‌ی پرونده‌هاش توقیف میشن. ‫ازتون تقاضای همکاری داریم.
‫شروع کنید بگردید.
‫صبر کنید! هیچکس تکون نخوره.
‫- یه سانت هم تکون نخورید. ‫- هی!
‫درگیر نشو. بذار کارشون رو بکنن.
‫- ببخشید؟ ‫- ما دستور داریم.
‫به هر حال هیچی روی میزش نیست. ‫فقط تحویل‌شون بده.
‫- شروع کنید بگردید. ‫- ولی...
‫باورنکردنیه.
‫حالا دیگه چیه؟ خدا لعنتش کنه.
‫سلام، لی سانگ اونگ هستم.
‫سانگ اونگ.
‫من توی پرونده‌ی کلاهبرداری خرید گیر افتادم.
‫اوضاع به نظر خوب نمیاد.
‫آره عزیزم.
‫خیلی وقته صحبت نکردیم.
‫کجایی؟
‫مگه به شکل بدی از هم جدا نشدن؟
‫جدا شدن، ولی...
‫گفتی باهام تماس می‌گیری.
‫یه عمره که منتظرم.
‫چی داری میگی؟ الان نمی‌تونی صحبت کنی؟
‫یه مقدار حواسم پرته چون چندتا سرباز ‫توی پاسگاهن.
‫سانگ اونگ، کسی از ‫بچه‌ها روی صحنه‌ی تیراندازی من هست؟
‫هون کی...
‫نمی‌تونی باهاش تماس بگیری؟ ‫واسه چی از من می‌پرسی؟
‫هون کی اونجاست؟ فهمیدم.
‫می‌تونم اونجا یه ماشین بگیرم؟
‫ماشین؟
‫یعنی داری میگی هون کی کلیدهای ماشینش رو ‫خونه‌ی تو جا گذاشته؟
‫کلید ماشین همراه هون کیه؟
‫آره.
‫هون کی.
‫نمی‌دونم چطور توضیح بدم اینجا چه خبره.
‫چرا؟ چی شده؟
‫همسر سابق رئیس داره دنبالت می‌گرده.
‫دنبال من؟ چرا؟
‫فکر می‌کنم مسئله عاشقانه‌ست.
‫این دیگه چی بود؟
‫من چو هون کی هستم.
‫- منم. ‫- می سئون، حالت خوبه؟
‫شنیدم سر صحنه‌ای.
‫آره، پنج‌تا افسر از واحد اینجا کنارم هستن.
‫کلید ماشین رو همونجا بذار و نیم ساعت دیگه ‫صحنه رو تخلیه کن.
‫این کار رو می‌کنم.
‫می سئون، باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫چی؟
‫گویا همسر سابق رئیس عاشق من شده.
‫همسر سابق سانگ اونگ؟
‫تو خیلی... ازت خیلی ناامید شدم.
‫شما ناامید شدی؟ چرا؟
‫می‌خوام گوشی‌تون رو ببینم.
‫واسه چی؟
‫- هی! ‫- باید چکش کنم.
‫ول کن!
‫نمی‌فهمی؟
‫همسر سابقش با یکی از زیردست‌هاش نامزد کردن.
‫همینطوریش هم براش سخت هست. ‫قضیه رو بدتر نکن.
‫فقط کارت رو تموم کن و برو.
‫سانگ اونگ، دیگه بهتره بری.
‫من واقعاً شرایط سختی رو دارم، می‌دونی؟
‫می‌دونم پسر. حالا برو.
‫- دونگ سو، بریم. ‫- بله قربان!
‫جدی میگم، بهتره از این کار استعفا بدم.
‫برو ببینم!
‫یه مظنون توی تقاطع چانگچون دیده شده. ‫بدوئید!
‫بله قربان.
‫لعنتی، فایل رو پاک کردن.
‫جانگ هی جو کجاست؟
‫این یه مشکلی داره. میگه توی نامسانه.
‫یه پناهگاه زیرزمینی توی نامسان هست.
‫حتماً میگی یه دونه هم زیر ساختمون 63 هست.
‫- هست! ‫- هست؟
‫بیا تر و تمیزت کنیم.
‫اینا چیه دیگه؟
‫تو خیلی سرسختی.
‫چطوری این همه مدت نگفتی؟
‫افرادی که از هی جو محافظت می‌کنن ‫مزدورهای با سوابق مختلفن.
‫اونا از یک دستورالعمل پیروی می‌کنن،
‫پس ممکنه به صورت یکپارچه با هم حرکت کنن.
‫باشه.
‫می سئون.
‫- اونجا واقعاً خطرناکه، واسه همین... ‫- نه.
‫تو دیگه دست تنها نیستی.
‫من رو نمی‌شناسی؟ من شماره دوی کل آسیام.
‫قضیه‌ی این ماشین چیه؟
‫این مال مادر سانگ اونگه. چرا؟
‫هیچی.
‫آخه به طرز عجیبی به نظرم آشناست.
‫چطوری قراره وارد این پناهگاه بشیم؟
‫امیدوارم از دروازه‌ی جلوییش نباشه.
‫یه مسیر خروج مخفی وی‌آی‌پی ‫برای موارد اضطراری هست.
‫از اونجا می‌ریم داخل.
‫تو چطور ازش خبر داری؟
‫من قبلاً نگهبان وی‌آی‌پی بودم.
‫[خطر، منطقه‌ی ممنوعه‌ی نظامی]
‫این تونل شوخی‌بردار نیست.
‫اگه گم بشیم، ممکنه به کره‌ی شمالی برسیم.
‫آره، اگه اشتباهاً وارد ‫مسیرهای جانبی بشی همینطوره.
‫واقعاً؟ کره‌ی شمالی؟
‫پولشویی از طریق باهاما 84 درصد انجام شده،
‫پول‌ها به صورت رمزارز برگشتن.
‫جمهوری چک و لهستان 95درصد انجام شدن.
‫پولشویی 3.5تریلیون وون تقریباً 13 دقیقه دیگه ‫تموم میشه.
‫تیراندازی توی منطقه‌ی سی رو تایید کنید.
‫[ژنراتور اضطراری، خطر، ولتاژ بالا]
‫چقدر دیگه؟
‫پولشویی 3.5میلیون وون تا حدود ‫دو دقیقه دیگه تموم میشه.
‫اون چی بود؟ برید بررسی کنید!
‫اتاق کنترل!
‫- برق اضطراری وصل میشه. ‫- حساب‌ها؟
‫داریم بررسی‌شون می‌کنیم.
‫کل روند...
‫از نو شروع شد.
‫می‌تونم بفهمم.
‫گزارش وضعیت بدید.
‫الان!
‫جانگ هی جو.
‫چطور تونستی این کار رو بکنی؟
‫خوب نقش بازی کردی، ها؟
‫این کار سه تریلیون وون ارزش داره پسر.
‫واسه گپ زدن وقت نداریم. کجایی؟
‫حالا انگار اگه بهت بگیم می‌تونی پیدامون کنی.
‫ما میایم پیشت. همونجا وایسا.
‫پناه بگیر!
‫می سئون!
‫ژنرال، یه هشدار قرمز داریم. باید حرکت کنید.
‫همه‌شون مردن؟
‫داری جدی میگی؟
‫کجایی؟
‫کجا؟
‫ژنرال، حال‌تون خوبه؟
‫چندین تلفات گزارش شدن!
‫همین که زنبور ملکه خارج شدن همه‌ی نیروها ‫تخلیه کنن!
‫به نفوذی‌ها به محض مشاهده ‫به قصد کشت شلیک کنید!
‫چارلی، همین که ماشین زنبور ملکه آماده شد ‫ازش محافظت کن.
‫ماشین 2 داره میره.
‫برو!
‫پارک کانگ مو، اون کثافت.
‫باید وقتی فرصتش رو داشتم اون عوضی رو می‌کشتم!
‫لعنت بهش!
‫لعنتی.
‫چقدر بد دهنی.
‫الان به شوهر من گفتی عوضی؟
‫این دختره همیشه اخلاقش مشکل داشته.
‫فکر کنم درست یادش ندادم.
‫دارید جایی می‌رید؟
‫پارک کانگ مو!
‫اون احمق‌ها رو ببین!
‫نفر دوم آسیا.
‫یه سری مهارت‌ها داری دختر.
‫می‌خوای پول رو تقسیم کنیم؟
‫سه و نیم تریلیون وونه.
‫واسه چی باید تقسیمش کنم؟
‫من بردم، پس مال منه.
‫بریم کانگ مو.
‫اسلحه‌هاتون رو بیارید پایین!
‫همون چیزیه که حاضر بودی بمیری ولی ‫پیداش کنی. خوب ازش محافظت کن.
‫حالا چه اتفاقی برای می سئون میفته؟
‫منظورت چیه؟
‫اون یه پلیسیه که داره به کشورش خدمت می‌کنه. ‫انقدر ترسو نباش.
‫شنیدم شوهرش قبلاً ‫مامور ویژه‌ی اطلاعات دفاع بوده.
‫اون متخصص قتل و عملیات‌های ضدتروریستیه.
‫وایسا، این یعنی...
‫لعنتی، دیگه نمی‌تونیم خونه‌اش نوشیدنی بخوریم.
‫دارن میان.
‫سلام، می... بسیار خب.
‫شوهرم جرئت کرده گذشته‌اش رو از زن پلیسش ‫مخفی کنه.
‫به هر حال، کانگ مو بهترین ‫بلیط لاتاری زندگی منه.
‫چه اهمیتی داره اگه با هم تفاهم نداریم؟ ‫سعی می‌کنیم یه کاریش بکنیم.
‫همونکاری که زن و شوهرها باید بکنن.
‫[شش ماه بعد، خانه‌ی امن مخفی، دوکسان‌دونگ ]
‫تو کی هستی؟
‫آره. قطعاً کوکائینه.
‫هی.
‫می‌دونی توی هر دونه‌اش چقدر هست؟ ‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫نمی‌دونم. من فقط کاری رو کردم که کشیش گفت.
‫تو چرا... فکر می‌کنی می‌تونی دروغ بگی و بری؟
‫در مورد کدوم کشیش داری حرف می‌زنی؟
‫تو شبیه اونی.
‫چی؟
‫عوضی. فکر کردی ما کی هستیم؟ ‫بهتره واقعیت رو بگی.
‫هی بچه جون!
‫ولی اون شبیهشه. یا نیست؟
‫تو شبیه اونی.
‫کشیش، من رو نکش!
‫من شیطان نیستم!
‫من پلید نیستم!
‫من رو نکش!
‫آدم درستی رو گرفتیم؟ ‫داره عجیب و غریب رفتار می‌کنه.
‫- هی، بهم نگاه کن. ‫- بله؟
‫تو اهل کجایی؟
‫- گوانگجو، چولّادو . ‫- چی؟