‫♪ ای مرگ ♪
‫♪ تا یه سال دیگه از من نمی‌گذری ♪
‫♪ خب، این چیه که نمی‌تونم ببینم ♪
‫♪ با دستهای سرد مثل یخ ♪
‫♪ منو می‌گیری ♪
‫♪ خب، من مرگم، ♪ ‫♪ هیچی نمی‌تونه بهتر از من باشه ♪
‫♪ در رو به بهشت و جهنم رو باز می‌کنم ♪
‫♪ ای مرگ ♪
‫♪ تا یه سال دیگه از من نمی‌گذری ♪
‫هستر. کافیه.
‫گفتم کافیه، دختر.
‫بابا گفت اگه می‌خوایم زنده بمونی...
‫کارهای روزمره رو باید انجام بدیم.
‫اگه بخوایم زنده بمونیم.
‫معناش یکیه، مامان.
‫بابا هم بود همینطوری می‌گفت.
‫یه زن تحصیل‌کرده‌ای.
‫همونطوری انگلیسی حرف می‌زنی ‫که باید حرف بزنی.
‫چرا؟ هیچکس...
‫هیچکس این نزدیکی نیست...
‫که بشنوه دارم نادرست ‫حرف می‌زنم، به جز تو.
‫دوباره مرغ می‌گیریم، مامان؟
‫گفتنش سخته.
‫بدجوری گرسنمه.
‫خب، صبر یه فضیلت اخلاقی ‫حساب میشه، هستر.
‫خداوند روزی‌رسانه.
‫واقعا ممنون می‌شدم ‫اگه زود یه چیزی می‌رسوند.
‫برو توی دودخونه و چاقوی بزرگ رو بیار.
‫برو داخل خونه.
‫میان، مامان؟
‫وقت خوابته.
‫برو بگیر بخواب و دعاهاتو بخون.
‫ولی فکر می‌کنی بیان؟
‫خب، تصمیمش با خداست، نه من.
‫نگهبانی میدم.
‫چشم، مامان.
‫محض احتیاط، امشب ‫چراغ‌ها رو خاموش کن.
‫خداوند تکیه‌گاه من است، ‫به او توکل دارم...
‫چون اون سپر و برج بلند من است.
‫ناجی و پناهگاه من است. ‫او مرا از خشونت نجات می‌دهد.
‫خداوند را صدا می‌زنم کسی ‫که شایسته ستایش است...
‫تا از دشمنانم در امان باشم.
‫در امانیم، مامان؟
‫گفتنش سخته.
‫گمون کنم. حداقل فعلا در امانیم.
‫پس میرم دیدن بابا.
‫مامان...
‫مامان!
‫هستر؟
‫هستر!
‫داره نفس می‌کشه.
‫- بیا برش داریم. ‫- باشه.
‫ببریمش داخل.
‫باشه.
‫هستر، بیا ببریمش توی خونه.
‫ولی، مامان...
‫برو پتوی قهوه‌ای رو بیار.
‫هر کاری میگم بکن.
‫پهنش کن.
‫می‌خوای غلش بدی روی پتو؟
‫مُرده‌، مامان؟
‫چیزی نمونده بمیره. ‫کلی خون از دست داده.
‫باشه.
‫بگیرش.
‫پاهاشو بگیر.
‫باشه. خوبه.
‫اونا زخم گلوله‌ن، نه؟
‫یکی توی پاش و یکی توی پهلوش.
‫این یکی خورده و رد شده. ‫به چربی خورده.
‫اینی یکی نگرانم می‌کنه. گلوله یه ‫تفنگ دوربرده...
‫استخوون رو شکسته.
‫نمی‌دونم بتونم جلوی ‫خونریزی رو بگیرم یا نه.
‫چاقوی بزرگ رو بردار و ‫روی اجاق گرمش کن.
‫چشم، مامان.
‫بشین روی قفسه سینه‌ش و نگهش دار.
‫خب، مقاومت می‌کنه؟
‫هر کاری میگم بکن و اینقدر سوال نپرس.
‫باشه.
‫باشه. باشه.
‫زنده می‌مونه؟
‫اگه خوب دعا کنیم، خدا شاید ‫صدامونو بشنوه و نجاتش بده.
‫هر کاری می‌تونستم کردم.
‫فرق داره.
‫با بقیه فرق داره، نه؟
‫یه مرد توی خونه‌س، تام.
‫یه مرد. می‌دونم قول دادم، ‫ولی چاره‌ای نداشتم.
‫سوالاتی دارم که باید جواب بده...
‫و امنیت ما بهش وابسته‌س.
‫ببین، پای پول وسطه...
‫و می‌دونی معناش چیه.
‫آدم‌هایی دنبالش می‌گردن.
‫آدم‌هایی حرص و طمع زیادی ‫توی قلب‌های سیاه‌شون دارن.
‫از خونه‌مون محافظت می‌کنم.
‫از دخترمون محافظت می‌کنم...
‫درست همونطور که اگه ‫تو بودی این کار رو می‌کردی...
‫مامان! سریع بیا!
‫بیدار شده، مامان، بیدار شده!
‫حالت چطوره، آقا؟
‫آره.
‫اسمم کلهون ـه، خانم.
‫آستین کلهون.
‫پاندورا مدوز هستم. اینم دخترم، هستر.
‫من روی علف‌ها پیدات کردم.
‫جدی میگی؟
‫خب، ازت ممنونم، خانم جوان.
‫بهتره هنوز بی‌حرکت بمونی.
‫چقدر بده، خانم؟
‫پات خرد شده.
‫لعنت خدا بهت! ای کثافت...
‫ببخشید که فحش دادم.
‫مدتی میشه که دور و بر...
‫آدم‌های محترمی مثل شما نبودم.
‫گلوله سنگینی بود، احتمالا ‫از یه تفنگ گرازکش بزرگ.
‫بخشی از استخوون رو با خودش برده.
‫آره، حتما کار باب بوده.
‫هدفگیریش خیلی خوبه...
‫و همیشه هم دقیق می‌زنه.
‫اگه دقیق بود که ‫یه گلوله می‌زد توی قلبت.
‫- هستر... ‫- راست میگم!
‫مشکلی نداره، خانم، راست میگه.
‫ببین، یه تیر توی شکم باب زدم ‫قبل از اینکه بتونه...
‫- شلیک کنه... ‫- ترجیح میدم در مورد...
‫چنین مسائلی جلوی دخترم حرف نزنی.
‫به نظرم حرفهای آقای کلهون...
‫خیلی هم آموزنده‌س، مادر.
‫آموزنده؟ یعنی چیز خوبیه؟
‫برو از منبع آب کمی آب شیرین بیار.
‫آقای کلهون، لطفا هیچ ‫حرف آموزنده‌ای نزن...
‫تا من برگردم.
‫هیچی نمیگه.
‫دختر باهوشیه.
‫اینقدر هوش به دردش نمی‌خوره.
‫به خدا قسم...
‫اونو ببین!
‫تا حالا چنین چیزی ‫رو توی زندگیم ندیدم!
‫از نیویورک برام فرستادنش.
‫لوییس کامفورت تیفانی طراحیش کرده.
‫کی... خب، عجب چیزیه.
‫اوه.
‫حالا که دخترک رفته...
‫گمونم بتونیم بریم ‫سر اصل مطلب.
‫خورجین‌هات؟
‫گمونم داخلش رو یه نگاهی انداختی.
‫آره.
‫این سوال رو بوجود میاره...
‫اصلا میذاری از این ‫تخت بیام بیرون؟
‫هیچ علاقه‌ای به پول ندارم، آقای کلهون.
‫باور کردن چنین ویژگی برام سخته.
‫دروغگو نیستم، آقا.
‫خب، پس بیا اون ‫خورجین‌ها رو بده من...
‫اگه هیچ علاقه‌ای بهشون نداری.
‫زود باش دیگه، بیارشون اینطرف...
‫و بذارشون توی دستم!
‫ناامیدم می‌کنی، آقای کلهون.
‫خب.
‫اولین خانمی نیستی که اینو بهم گفته.
‫بیا. بیا. آره.
‫کجاست؟
‫- لعنت خدا! ‫- مامان!
‫مامان، به آقای کلهون آسیب زدی.
‫خورجین‌هاشو خواست ‫و من بهش دادم‌شون.
‫حالت خوبه؟
‫مادرت از دستم عصبانیه.
‫از انتخاب شغلم خوشش نمیاد.
‫- مگه دلال گله نیستی؟ ‫- اصلا.
‫آقای کلهون یه دزده.
‫یه ذره سختگیرانه‌س، خانم.
‫خب، حقیقت اغلب همینطوریه.
‫اوه.
‫به دخترم دست نزن.
‫اشکالی نداره، مامان.
‫زیادی بهم سخت نگیر، دختر.
‫ببین، من و دوست قدیمیم باب کنی...
‫بدجور به مشکل برخوردیم. ‫خیلی زیاد، درمونده شدیم.
‫و...
‫تصمیم گرفتیم یه برداشت غیرمنتظره...
‫از جایی که بهش میگن ‫بانک یونیون...
‫در والوردی وی انجام بدیم.
‫- برداشت؟ ‫- پول رو دزدیدن، هستر.
‫دزدی یه گناه بزرگه، آقای کلهون!
‫خب، آدم‌های خوب والوردی ‫هم همین فکر رو می‌کردن...
‫چون به بابی بیچاره همونجا ‫توی خیابون شلیک کردن...
‫و بعدش افتادن دنبال من...
‫مثل سگ‌های جهنمی دنبال ‫اون پول افتادن.
‫ولی فرار کردی.
‫آره. تا یه مدت. آره.
‫زندگی بالاخره یه ‫جوری گریبانت رو می‌گیره...
‫درست وقتی که فکر می‌کنی در امانی.
‫دیروز چند نفر رو کشتی...
‫قبل از اینکه به حالت امن برسی؟
‫سه نفر. ولی برام چاره‌ای نذاشتن.
‫مرد شروری هستی، آقای کلهون.
‫یه قاتل و دزد.
‫و امیدوارم خداوند روحت ‫رو به آرامش برسونه.
‫خب...
‫فکر کنم خدای خوب مدتها ‫پیش ازم دست کشید.
‫می‌تونستیم گوشت بخوریم، مامان.
‫نه.
‫چرا؟ خیلی از پوره خسته شدم.
‫منم.
‫ولی مجبور میشیم با اون ‫سهیم بشیم.
‫چیز بدیه؟
‫قابل قبوله. دوباره ازم نپرس.
‫شام، آقای کلهون.
‫خیلی لطف داری، عزیزم.
‫گرسنمه.
‫پوره ذرت.
‫اصلا خوشمزه نیست.
‫افتضاحه، نه؟
‫خیلی هم افتضاحه.
‫باور کن خوک هم اینو نمی‌خوره.
‫چیزی فکرتو مشغول کرده، عزیزم؟
‫اونایی که کشتی؟ ‫مجبور بودی، نه؟
‫یا من باید زنده می‌موندم یا اونا.
‫تا جایی که عقلم قد می‌داد ‫چاره دیگه‌ای نبود.
‫هستر، بیا شامت رو بخور. ‫آقای کلهون می‌تونه خودش غذا بخوره.
‫انگار که آذوقه این اطراف خیلی کم شده.
‫واقعا نمی‌دونم شما دو تا...
‫تنهایی اینجا چطوری سر می‌کنین.
‫یه جوری می‌گذرونیم.
‫با این آشغال نمیشه، اصلا.
‫خب، بهتون میگم چی کار کنین.
‫چطوره بهتون ۲۰ دلار بدم؟
‫اینقدر آ‌‌‌ذوقه باهاش می‌خرین که ‫یه زمستون رو باهاش سر کنین.
‫نه، صبر کن، ۴۰ تا بگیرین. ‫که شما رو به بهار برسونه.
‫راستش...
‫سکه طلای شانسم رو هم میذارم!
‫پول خونی تو رو نمی‌خوایم.
‫لعنت خدا، تو زنی یا ‫یه قاطر لجباز و گیج؟
‫دوباره اینطوری باهام حرف بزنی...
‫از گوشت می‌گیرم و پرتت می‌کنم بیرون.
‫اوه...
‫دوست دارم خودمو یه مرد صبور بدونم...
‫ولی دیگه جونم به لبم رسیده.
‫حالا!
‫نمی‌خوام به کسی آسیب بزنم.
‫ولی یه گلوله خالی می‌کنم ‫توی مغزت...
‫اگه دقیقا کاری که بهت میگم رو نکنی.
‫حالا مثل یه کاکتوس ‫برو اونجا بی‌حرکت بشین.
‫هستر، برو توی طویله و ‫اسب و گاری رو بیار.
‫اسب نداریم.
‫بخورش.
‫از بهار گذشته گاری خراب شده.
‫از کار افتاده.
‫چی؟ یعنی بهم میگین...
‫حتی بدون یه اسب ‫وسط بیابون زندگی می‌کنین؟
‫نزدیکترین شهر چقدر ‫با اینجا فاصله داره؟
‫باید ۱۵۰ کیلومتر به طرف غرب بری.
‫همسایه چی؟
‫مدتها پیش گذاشتن و رفتن.
‫شامت رو تموم کردی، آقای کلهون؟
‫آروم باش، خانم!
‫واقعا فکر می‌کنی یه ‫تفنگ پر رو توی زین‌ت میذارم؟
‫فکر می‌کنی چقدر احمقم؟
‫فشنگ‌ها رو برداشتم.
‫میشه حداقل پوره‌مو بخورم؟
‫این مزیت رو از دست دادی.
‫بیداری؟
‫متاسفم.
‫چه وضعشه؟
‫پام!
‫پام! چی کار کردی؟
‫اینقدر وول نخور، بخیه‌ها باز میشه.
‫وای! نه!
‫نه!
‫نابودش کردی، زنیکه! ‫خودم می‌کشمت!
‫دوباره اینطوری باهام حرف بزنی...
‫میندازمت بیرون تا ‫توی خاک و خل بمیری!
‫بهتر بود منو بیرون ول می‌کردی ‫تا لاشخورها منو بخورن!
‫حق نداشتی این کار رو بکنی.
‫چاره‌ای نداشتم. ‫باید این کار انجام می‌شد.
‫خیلی هم چاره داشتی!
‫قانقاریا داشت پخش می‌شد.
‫یا باید پاتو از دست می‌داد ‫یا جونت رو.
‫قانقاریا؟ ‫هیچ بویی حس نمی‌کنم!
‫نه، نه، از روی کینه قطعش کردی!
‫برای آخرین بار میگم، ‫سعی داشتم جونت رو نجات بدم.
‫خب، دفعه بعد باید ازم بپرسی...
‫قبل از اینکه منو افلیج کنی!
‫واقعا مرد بهونه‌گیری هستی.
‫پدربزرگم پاشو در نبرد مانتری از دست داد...
‫و زندگی طولانی و موثری داشت.
‫خب، من اصلا شبیه بابابزرگت نیستم!
‫قطعا نیستی.
‫بدترین دزد دنیا!
‫از یه اسب دزد هم بدتر!
‫فکر نکنم آقای کلهون زیاد ‫خوشحال باشه...
‫- که اون کار رو کردیم. ‫- پای کوفتی‌مو دزدیدی!
‫می‌تونی سرزنشش کنی؟ ‫پاشو از دست داده.
‫- چطوری باید... ‫- ولی ما که آسیبی بهش نزدیم.
‫خودش کاری کرده که تیر بخوره.
‫- نگاش کن! ‫- خب، عصبانیه.
‫مثل بیشتر مردها. و مثل بیشتر مردها...
‫هرگز قبول نمی‌کنه ‫دردسری که توش افتاده...
‫کاملا تقصیر خودش بوده.
‫بابا اینطوری بود؟
‫یه وقتهایی. مرد لجوجی بود.
‫ولی اصولی داشت.
‫همیشه برای همین تحسینش می‌کردم.
‫دلم براش تنگه.
‫مثل من.
‫بیشتر از اونی که فکرشو بکنی.
‫حتی نمی‌تونم بهش نگاه کنم!
‫چیزی نیست که ببینی، تو بریدیش!
‫پامو دزدیدی!
‫خدایا!
‫فکر می‌کنی من از مردم دزدی می‌کنم، ‫ببین تو ازم چی دزدیدی!
‫پام! دزدیدیش!
‫به من میگی دزد؟ ‫تو پای کوفتی منو دزدیدی!
‫یه پای کامل! مال منه!
‫از اموال منه!
‫اینجا نوشته که...
‫میزان مرگ و میر ناشی از قطع پا...
‫۴۶ درصده. و این تازه توی بیمارستانه.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫یعنی اگه پای صد نفر قطع بشه...
‫۴۶ نفر می‌میرن.
‫از حساب و کتاب سردرمیارم.
‫احمق که نیستم، دختر. منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که مامانم ‫کارشو خوب انجام داده.
‫هنوز زنده‌ای؟
‫به این میگی زندگی کردن؟
‫یه نگاه بهش بنداز!
‫و طبق اون کتابی که دستت گرفتی...
‫خب، شانس ۵۰-۵۰...
‫بهتری برای زنده موندن داشتم!
‫پس یه جوری از مادرت حمایت نکن...
‫که انگار پرستار نمونه فلورنس نایتینگله.
‫اصلا بلدی حرف خوب بزنی، آقای کلهون؟
‫تازگی نه.
‫- مامان. ‫- میدلمارچ رو بخون.
‫برو روی ایوان، می‌تونی ‫روی صندلی من بشینی.
‫اونو که خوندم. من...
‫دوباره بخونش.
‫یه پیشنهادی برات دارم.
‫آره. مطمئن نیستم بخوام بشنومش.
‫در نهایت پات خوب میشه...
‫منظورت اینه که یه تیکه ‫از پام خوب میشه.
‫چون رفتنت از اینجا ‫به نفع هر دوی ماست...
‫دوست دارم یه توافق پیشنهاد بدم.
‫تا بوفالو کریک میرم...
‫و برات یه اسب و زین...
‫یه بطری نوشیدنی و لباس ‫نو و تمیز می‌خرم.
‫و بعدش با تمام این چیزها برمی‌گردم...
‫و اونوقت می‌تونی بری پی کارت.
‫خب، به نظر که عالی میاد ‫ولی یه کوچولو یکطرفه‌س.
‫یعنی خیلی به نفع من میشه...
‫و منفعت بسیار کمی ‫برای تو داره، که منو به فکر میندازه.
‫تو که نمی‌خوای نظرتو در مورد...
‫پولم تغییر بدی، نه؟
‫چند بار باید بهت بگم، آقای کلهون...
‫پولی که از راه نادرست بدست ‫اوردی اصلا برام جذابیتی نداره.
‫پس چی داره؟
‫حقیقت.
‫آره، خب، زیاد پیش نمیاد ‫با این کارت بازی کنم.
‫متوجه شدم.
‫صدای گلوله‌ها شنیده شد، ‫اونایی که کشتی رو میگم.
‫دوستانت بودن؟
‫آشنا بودیم.
‫مامور نبودن؟
‫نه، لب مرز گم‌شون کردیم.
‫پیش خودشون گفتن اینقدر ‫پول ارزش مردن نداره.
‫پس داستان باب کنی الکی بود.
‫نه، نه، نه. باب هم بود.
‫همراه با تک مسترز و اد سینگلتری.
‫ولی نه، باب توی سرقت کشته نشد.
‫راستش هیچکس کشته نشد.
‫خب، به جز بانکدار.
‫و بعدش حریص شدین.
‫اصلا اینطوری نبود.
‫نه، ببین، تمام روز ‫حسابی سواری کردیم...
‫و یه پناهگاه پیدا کردیم...
‫که اونطرف همین تپه‌س
‫چهار تایی‌مون باید ‫حسابی نوشیدنی می‌خوردیم...
‫و قبولش می‌کنم!
‫شروع کردم به نگاه کردن به اون خورجین...
‫به پول فکر کردم ولی بهت تضمین میدم...
‫اون سه تای دیگه دقیقا ‫داشتن به همین فکر می‌کردن...
‫چون درست همون موقع تیراندازی شروع شد.
‫و وقتی گرد و خاک خوابید...
‫خب، سه تایی‌مون تا دم مرگ رفتیم...
‫و من آخرین نفری بودم که زنده موند.
‫پس مطمئنی تموم شده؟
‫خانم؟
‫هیچکس دنبالت نیست؟ ‫هیچکس دنبال پول نیست؟
‫هیچکس نمیاد اینجا تا ‫برامون دردسر درست کنه؟
‫ببین، از چیزی که بهت میگم مطمئن نیستم.
‫نمی‌تونم برای حرفی که می‌زنم...
‫- ضمانتی بیارم. ‫- زودتر بگو!
‫لعنتی...
‫باب کنی.
‫آدم رواعصابی بود، ‫ولی یه برادر داره...
‫بر جان؟
‫باب در مقایسه با اون فرشته‌س.
‫اگه بفهمه یکی توی شکم برادرش...
‫یه گلوله خالی کرده...
‫احتمالا می‌خواد انتقامی بگیره...
‫که دوست ندارم زیاد بهش فکر کنم.
‫ولی، خانم، اصلا جای نگرانی نیست.
‫امکان نداره بر جان بدونه...
‫چه بلایی سر برادرش اومده ‫چه برسه به...
‫این بر جان از سرقت خبر داره؟
‫بله، خانم.
‫و قرار بوده بعد از سرقت...
‫برید دیدنش؟
‫آره، به دیدن خودش و افرادش.
‫چقدر از نقطه قرار دور بودی...
‫وقتی که تصمیم گرفتی امور رو بدست بگیری؟
‫باید یه چیزی رو متوجه باشی.
‫چقدر دور بودی، آقای کلهون؟
‫با اسب یه روز راه بود.
‫و می‌دونست از کدوم جهت داشتین می‌اومدین؟
‫می‌دونم زیاد خوب به نظر نمیاد...
‫اصلا خوب نیست، کلهون!
‫یه هشدار می‌دادی خیلی ‫ممنون می‌شدیم، بی‌شرف.
‫هی، بس کن!
‫مادرم یه زن خیلی مهربون بوده.
‫قبول دارم که پدرمو نمی‌شناختم.
‫بر جان چند نفر داره؟
‫سه نفر.
‫و هیچکدوم ردیابی بلدن؟
‫یکی‌شون.
‫جک چروکی.
‫سرخپوست نیست...
‫ولی می‌تونه یه موش ‫رو توی مزرعه ذرت پیدا کنه.
‫وقتی ردتو پیدا کنه...
‫صدای سوت پرنده از خودش درمیاره.
‫اون وقته که می‌فهمی توی دردسر افتادی.
‫ولی اونی که باید نگرانش باشی نیست.
‫ماینور ویلسون ـه که باید ‫حسابی ازش بترسی.
‫واقعا خیلی راحت از پشت بهت شلیک می‌کنه.
‫یه ذره هم ارزش نداره. ‫بعدش به پیت کوچولو می‌رسیم.
‫پیت که زرده.
‫مثل ادرار توی برف، یه بزدل بی‌عرضه‌س.
‫ولی هیچکدوم‌شون در مقایسه ‫با بر جان چیزی نیستن...
‫وقتی که پای شرارت خالص ‫و قصد بد برسه.
‫بگو ببینم، بر به نظرت چقدر...
‫باید اینجا بشینیم و ‫منتظر برادرت بمونیم؟
‫الان داری شکایت می‌کنی، آقا؟
‫نه، فقط دارم می‌پرسم.
‫از سرگرمی راضی نیستی؟
‫سرگرمی که خوبه...
‫فقط به نظرم وقتشه راه بیافتیم.
‫منظورتو متوجه شدم.
‫اگه تا فردا پیداش نشد، ‫میریم دنبالش بگردیم.
‫حتما یه جایی گیر کرده، نه، بر جان؟
‫وای خدایا، حتما یه چیزی حالیت میشه، پیت.
‫شاید...
‫خودشو به کشتن داده.
‫نه، باب زیادی باهوشه که ‫این کار رو بکنه.
‫باهوش؟ باب خیلی احمقه.
‫به برادرم میگی احمق؟
‫با کلهون دست به یکی کرده.
‫مگه تعریف یه احمق همین نیست؟
‫می‌دونی وقتی اشتباه کنم ‫اینقدر مرد هستم که اعتراف کنم.
‫باب واقعا احمقه
‫ولی...
‫بازم برادرمه
‫اگه تا طلوع آفتاب پیداش نشه، ‫میریم دنبالش بگردیم.
‫برای من همین خوبه.
‫♪ لای کاج‌ها، لای کاج‌ها ♪
‫♪ وقتی خورشید اصلا نمی‌درخشه ♪
‫♪ می‌لرزم وقتی باد سرد می‌وزه ♪
‫♪ اگه به حرف مادربزرگم گوش کرده بودم ♪
‫♪ اونوقت امشب کجا بودم ♪
‫زود باش، پیت!
‫یه جورایی داری حس و ‫حال عاشقانه بهم میدی!
‫هی، عزیزم.
‫چطوره من و تو بریم یه قدمی بزنیم؟
‫سر جات بمون، لیلیث.
‫چی میگی؟
‫اینا خانم هستن.
‫هر دوی این زنها تحت محافظت منن.
‫هیچ کاری نمی‌کنن تا من بهشون بگم.
‫زیاد هوا برت نداره، آقا.
‫ببین، دنبال دردسر نیستم.
‫پس پیشنهاد میدم دهنتو ببندی.
بلند شو دختر. زود باش.
‫هیچ جا نمیاد
‫یه اسکناس یه دلاری دارم.
‫یه دلار.
‫بله. یه دلار.
‫اینا خانم هستن.
‫دو تا سکه بهت میدم و از سرت زیادیه.
‫فکر نکنم درست حرفمو شنیده باشی، پسرجون.
‫پس یه بار دیگه میگم.
‫اینا خانم هستن
‫فکر نکنم تو حرفمو درست شنیده باشی.
‫خانم‌ها.
‫اونقدرها هم آدم بدی نیستم
‫خانم‌ها.
‫خانم‌ها! بیخیال.
‫می‌دونی، فکر کنم داره بهتر میشه.
‫خانم‌ها.
‫من که برای اون قبر نمی‌کنم.
‫این مردها اونقدر که میگی ‫بی‌رحم هستن...
‫یا فقط یه داستان دیگه برام سر هم می‌کنی؟
‫سعی داری منو بفرستی بیرون؟
‫نه، واقعا آدمکشن.
‫آدمکشهای سنگدل. ‫به احتمال کم که پیدامون کنن...
‫باید یه جای امنتر بریم.
‫و دقیقا کجا باید بریم، آقای کلهون؟
‫پس برگشتیم به همون آقا، درسته؟
‫فعلا.
‫درنظر گرفتی در وضعیتی نیستی...
‫که بتونی پیاده جایی بری؟
‫خب، پس منو اینجا ول کن و ‫خودتو و دخترتو نجات بده.
‫شاید بتونم یه داستان خیلی عجیب جور کنم...
‫تا نذارم بر جان گلومو ببره.
‫شوهرم و من اینجا رو ‫با دستهای خودمون ساختیم.
‫روی همون تپه دفن شده.
‫هرگز اینجا رو ترک نمی‌کرد. منم جایی نمیرم.
‫خب، اون تنها چیزیه که این ‫اطراف توی زمین کاشته شده...
‫چون بقیه چیزها خشک شدن ‫و از بین رفتن.
‫همه چیز برات یه شوخیه؟
‫اونقدر که فکر می‌کنی بامزه نیستی.
‫یه زمانی اینجا مزرعه داشتیم. ‫دام و اسب داشتیم...
‫و بعد انگار زمین هم با اون مُرد.
‫ولی برمی‌گرده. ‫ولی یه مرد رقت‌انگیز و بدبختی.
‫هیچوقت چیزی نداشتی که ‫ندزدیده باشیش!
‫حداقل من یه چیزی داشتم.
‫هستر، برو گلوله‌های بابا رو بیار.
‫چشم، مامان.
‫خانم، شما زن پاکدامن و با ایمانی هستی...
‫الان شاید وقتش باشه کتاب ‫مقدس رو برداری...
‫و شروع کنی به دعا خوندن.
‫پیشنهاد هم می‌کنم زیادی دعا کنی.
‫خیلی مرد بی‌ادبی هستی.
‫اگه فکر نمی‌کردم می‌تونی با مهارت...
‫از یه اسلحه استفاده کنی...
‫مثل یه سگ می‌کشتمت.
‫اوه!
‫بالاخره قبول داری به خاطر...
‫بلوایی که داره میشه بهم نیاز داری.
‫منتظر بودم در موردش یه چیزی بگی.
‫توی تپانچه‌ت این فشنگ ‫رو میذاری، آقای کلهون؟
‫آره.
‫تا حالا یه چیزی مثل این ندیده بودم.
‫تا حالا چنین چیزی ندیده بودم.
‫چشم، مامان...
‫ولی واقعا چیزی مثل این ندیدم.
‫خب، به اون چیز میگن فشنگ.
‫اگه تفنگم رو بیاری ‫بهت نشون میدم چطوری کار می‌کنه.
‫هستر!
‫آقای کلهون هیچ مهماتی نمی‌گیره تا ‫وقتی که واقعا لازم باشه.
‫یه جورایی برام بی‌فایده‌س...
‫الان شما دو تا رو بکشم، مگه نه، خانم؟
‫همونطور که گفتی بهم نیاز داریم.
‫به هر حال.
‫عجب زن سرسختی هستی، پاندورا مدوز.
‫یه دسته دینامیت هم پوسته تو رو نمی‌شکنه.
‫و می‌دونم بهت چیزی نمیگم...
‫که خودت الان ندونی، ‫ولی به تفنگ دوربرد نیاز داریم.
‫اونایی که اونجاست فایده‌ای نداره...
‫تا اینکه برسن دم در...
‫و نمی‌خوایم اینقدر نزدیک بشن.
‫خب، تفنگ بابا توی طویله‌س.
‫گلنگدنش شکسته.
‫- میرم بیارمش. ‫- هستر.
‫یه جورایی منو یاد تو میندازه...
‫فقط اینکه کمی زندگی توی وجودش مونده.
‫می‌دونی اینجا مناسب اون دختر نیست.
‫لیاقتش بهتر از اینجاس. تو هم لیاقتت ‫بیشتر از ایناست.
‫تا حالا شده حرف نزنی؟
‫به احتمال کم که جون سالم به در ببریم...
‫هنوزم اون پیشنهاد سرجاشه که بری شهر...
‫و برام یه اسب و ‫یه بطری نوشیدنی بگیری؟
‫مامان، می‌خوای بری شهر؟
‫فکر کردم گفتی نمی‌تونیم بریم اونجا.
‫- بهم گفتی... ‫- هستر، کافیه.
‫ولی مامان، اگه معناش این باشه...
‫هستر! تفنگ رو بهش نشون بده.
‫می‌تونی تعمیرش کنی؟
‫نوچ، گلنگدن واقعا داغون شده.
‫توش گلوله بذاری توی ‫صورت خودت منفجر میشه.
‫آه.
‫به هیچ دردی نمی‌خوره...
‫به جز اینکه با قنداقش ‫ضربه بزنی یا پارو بزنی.
‫خب، چه تفنگی باید داشته باشیم؟
‫این سوال خوبیه.
‫شاید یکی از اون وینچسترها...
‫که تک از آبلین دزدید.
‫یه تفنگ مسلسلیه، سریع پُر میشه...
‫ولی زیاد دقیق نیست.
‫ولی تفنگ بوفالو‌کش باب یه ‫چیز دیگه‌س.
‫باهاش میشه یه کرم شب‌تاب ‫روی فانوس رو زد.
‫ولی خیلی پر کردنش کنده.
‫خب، باید بری تفنگ‌ها ‫رو برداری، آقای کلهون.
‫آقای کلهون اینقدر سرگرم ‫نجات خورجین‌های با ارزشش بوده...
‫که نمی‌تونسته معقولانه فکر کنه، هستر.
‫بر، جالبه که سر راه کی رو ببینیم.
‫خانم‌ها.
‫هستر؟
‫هستر!
‫اووه!
‫رفته.
‫گمونم رفته و یه کم پیش خودش فکر کرده!
‫می‌دونه این اطراف چرخیدن ‫یه جور خودکشیه.
‫باید ما هم دنبالش بریم.
‫من شخص تو رو مسئول ‫امنیتش می‌دونم.
‫اگه برنگرده...
‫شکم‌تو پاره و ‫تماشات می‌کنم تا از خونریزی بمیری.
‫آروم باش، خانم!
‫فرار کردن اون چه ربطی به من داره!
‫چرا فکر کردی لازمه...
‫جلوی اون از تفنگ‌ها حرف بزنی؟
‫باب تویی؟
‫کمکم کن...
‫پناه بر خدا، لطفا منو ببخش!
‫اوه.
‫عجب، به‌به!
‫اینجا بوی بهشت میاد؟
‫آخرین گوشت‌مونه.
‫اوهوم!
‫اگه می‌دونستم هستر ‫چنین دختر کله‌شقی ـه...
‫هرگز از تفنگ‌ها حرفی نمی‌زدم
‫قصد دارم این گوشت رو باهات بخورم...
‫چون برای چیزی که ‫داره میاد باید قوی باشیم.
‫ولی نمی‌تونم به حرفهات گوش بدم.
‫اگه یه کلمه دیگه بگی...
‫غذای تو رو میندازم توی دستشویی.
‫منظورمو واضح رسوندم؟
‫اوه...
‫سر و صدا هم نکن.
‫اوهوم
‫وای، خانم.
‫این بهترین گوشتیه که تا حالا خوردم.
‫خوب نمک دار شده، ‫حسابی سرخ شده.
‫دوباره حس مرد بودن بهم میده.
‫و می‌دونی...
‫سر خیلی از چیزها...
‫با هم کنار نمیایم...
‫ولی...
‫اگه با هم زنده بمونیم...
‫خب...
‫خب، مجبوریم صمیمی بشیم.
‫یا می‌تونی بر جان و افرادشو بکشی...
‫با همون نگاهی که روانه من می‌کنی.
‫برای چی؟
‫خب، ممنونم!
‫هستر.
‫دختر احمق من...
‫متاسفم، مامان.
‫ببخشید.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫پیت.
‫لعنتی، باب.
‫درست نیست.
‫قرار نبود اینطوری بشه.
‫واقعا احمقی.
‫اثری از کلهون هست؟
‫نه، اینجا نیست.
‫بی‌شرف کثافت. پول چی؟
‫نه. تفنگ‌ها و اسب‌ها هم نیستن.
‫لعنتی.
‫هی!
‫انگار یکی تیر خورده.
‫سینه‌خیز از اینجا رفته.
‫حتما کلهون بوده.
‫امیدوار باشیم کثافت ‫توی شکمش تیر خورده باشه.
‫فکر نکنم.
‫غذایی نیست، توی خون هم چیزی نیست.
‫به پاش یا دستش خورده.
‫چون داره می‌خزه احتمالا به پاش خورده.
‫اگه اینقدر بد زخمی شده ‫چرا تفنگ‌ها رو با خودش برده؟
‫با عقل جور درنمیاد.
‫به اندازه کافی بردن پول برات سخت هست.
‫فکر می‌کنی یکی دیگه ‫این کار رو کرده، جک؟
‫شاید وقتی خواب بودن اومدن سراغ‌شون؟
‫نشونه‌ها میگه که تمام تیراندازی ‫در همین محل اتفاق افتاده.
‫اول به تک شلیک کرده.
‫زیاد عجله نکرده، چون بقیه خواب بودن.
‫آروم و یواش نشونه گرفته، ‫بعدش مغزش رو پاشونده.
‫نفر بعدی سینگلتری ـه.
‫این بار وقت نداشته خوب نشون بگیره.
‫وقتی داشته پتو رو می‌زده ‫کنار بهش شلیک کرده.
‫بعدش رفته سراغ باب.
‫خب، باب بیدار شده و ‫تفنگش رو برداشته.
‫هر دو شلیک می‌کنن، کلهون ‫زنده می‌مونه، باب نه.
‫آره، خب، وقتی دستم بهش برسه...
‫اصلا زنده نمی‌مونه.
‫یه قسمتش رو متوجه نمیشم...
‫چرا سینگلتری به اندازه این دو تا...
‫مُرده به نظر نمیاد.
‫چی داری میگی؟
‫می‌دوین، باب و تک چندین روز پیش مردن.
‫اد همین امروز صبح از پا دراومده.
‫یکی با یه سنگ زده توی سرش.
‫خب، با چی طرفیم؟
‫آره، دوست دارم همینو بدونم.
‫چه غلطی می‌کنی!
‫هی! به اون چکمه‌ها دست نزن!
‫لعنتی!
‫می‌خوای یه دسته دینامیت روشن کنی؟
‫بهشون خبر بدی داریم میایم؟
‫اون کثافت رو برام پیدا کن، جک...
‫و سهم من از پول مال تو میشه.
‫خب، اون یا برای منه یا کاه.
‫اصلا اسب نداره.
‫نمی‌خوای که با اون منو بزنی، نه؟
‫خانم، می‌دونم که ممکنه با...
‫تکرار این سوال عصبانیت کنم...
‫ولی محض رضای خدا چی کار می‌کنی...
‫که وسط این بیابون زندگی می‌کنین؟
‫اون دختر، باید بره مدرسه...
‫درس و مشق یاد بگیره!
‫با آدم‌ها آشنا بشه.
‫آدم‌هایی مثل تو؟
‫نه، اصلا مثل من نیستم. ‫من یه آدم خاصم.
‫مخالفم، آقای کلهون.
‫دنیا جای زشتیه.
‫شوهرم و من این مزرعه رو ساختیم...
‫تا از دنیای بیرون فرار کنیم.
‫و قصد ندارم ولش کنم و برم.
‫و؟
‫این لازمت میشه...
‫اگه می‌خوای بزنی کسی رو بکشی.
‫ها!
‫نگاش کن!
‫یه عصا!
‫می‌دونی این قشنگ‌ترین چیزیه که...
‫توی این مزرعه وجود داره...
‫چون بقیه‌ چیزها به لعنت خدا نمی‌ارزه.
‫آقای کلهون، یه بار مردی ‫مثل شما اومد اینجا...
‫پدرم اجیرش کرده بود ‫تا منو برگردونه خونه.
‫پدرم از این مزرعه خوشش نمی‌اومد...
‫یا از شوهرم.
‫و حس کرد حق داره تا روزی که ‫از دنیا برم...
‫صاحب من باشه.
‫شوهرم دخالت کرد، خدا بیامرزدش...
‫و بعد این مرد...
‫با حرفهای زمختش...
‫و اسلحه‌های درخشانش...
‫به شوهرم شلیک کرد، ‫جلوی دخترم و من.
‫اه...
‫امیدوارم که به جزای کارش رسیده باشه.
‫نیازی نبود.
‫گوش تا گوش گلوشو بریدم...
‫و مردنش رو تماشا کردم.
‫پس دیگه هیچوقت...
‫از این حرفها نشونم.
‫چی کار می‌کنه؟
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫مسیر اینجا تموم میشه.
‫لعنتی، بیل هیکاک بلده مسیرشو پیدا کنه!
‫بیل وحشی چه ربطی به اینجا داره؟
‫کوره.
‫بیل داره کور میشه؟
‫چی شده؟
‫یه نگاه به اینا بنداز.
‫یه رد دوم پیدا کردم.
‫یکی پیاده داره تفنگ‌ها رو می‌بره.
‫پیاده...
‫فکر کنم بدونم اون تفنگ‌ها ‫رو از کجا اورده.
‫چقدر ردش تازه‌س؟
‫نباید بیش از چند صد متری دورتر باشه.
‫باشه، تو جلوتر برو. ‫ما بهت می‌رسیم.
‫مهمات رو نگه می‌دارم.
‫فعلا.
‫میشه با اون تفنگ بازی نکنی؟
‫خب، می‌خوام آماده باشم. ‫چون اینا مردهای سرسختی هستن.
‫چند بار گفتی.
‫یه جورایی عشق و حال می‌کنی...
‫که همه‌ش قدرت‌شونو بهم یادآوری کنی؟
‫اصلا متوجه حرفهات نمیشم.
‫ولی می‌دونم...
‫که بدجوری ما رو می‌کشن.
‫خب، پس بهتره ما اول بکشیم‌شون!
‫پشت پنجره‌‌ای‌ها رو ببند.
‫چشم، خانم.
‫باشه. زود باش.
‫فکر کنم از طویله یه صدایی شنیدم.
‫بالاخره.
‫نه، نه، نه.
‫کسی داخل اون خونه‌س؟
‫مطمئنی؟
‫اصلا دوست ندارم یه دهقان ‫مغزمو بترکونه.
‫اگه جیغ بزنی...
‫بدجور زخمیت می‌کنم.
‫فهمیدی؟
‫توی اون خونه مرد هست؟
‫گفته اسمش کلهون ـه؟
‫خب چرا رفتی دنبال اون تفنگ‌ها؟
‫خب چرا با بیرون اوردن...
‫یکی از دندون‌های خوشگلت شروع نکنم...
‫خب، زیاد طول نکشید.
‫ای کثافت!
‫هستر!
‫خانم! خانم!
‫- نرو بیرون! نبرو! ‫- هستر!
‫خانم! نرو، برگرد همینجا!
‫سعی دارن بکشنت بیرون!
‫دارم می‌بینمت، جک، شغال مریض!
‫برگرد تو!
‫زود باش بیا. وقتشه.
‫خب، صدای خوبی نیست.
‫پیت! برو یه نگاه بنداز!
‫- چرا من؟ ‫- چون به تو گفت.
‫آره، چون من بهت گفتم.
‫آشغال بی‌مصرف.
‫چه فکری پیش خودت کردی؟
‫ممکن بود خودتو به کشتن بدی!
‫هستر توی طویله‌س.
‫هستر! هستر!
‫صدامو می‌شنوی؟
‫دختره مرده، زنیکه!
‫دروغ میگی!
‫پسر، چه صورت خوشگلی داشت!
‫تا اینکه خونش رو روی ‫تمام این طویله پاشیدم!
‫مراقب حرف زدنت باش، جک!
‫یه خانم مهربون و مسیحی ـه!
‫فکر می‌کردم تو باشی، کلهون!
‫پسر، هیچوقت نمی‌تونستی ‫مثل آدم شلیک کنی، ها؟
‫حتی با اون تپانچه شیکی که داری!
‫می‌بینم پیرهنت خونی شده.
‫گذاشتی یه دختر کوچولو اینطوری ‫زخمیت کنه؟
‫خب، می‌دونم حتی تو ‫هم اینقدر پست نیستی...
‫که یه خانم جوان رو بکشی!
‫نه تنها کشتمش، کلهون...
‫بلکه تو و اون زنیکه رو...
‫هم می‌کشم.
‫جک! هی!
‫و هر کسی که توی اون خونه‌س!
‫بس کن! تمومش کن!
‫هی، جک!
‫این بالا!
‫لعنت خدا بهت، زن!
‫دفعه بعد که با اون شلیک می‌کنی ‫یه چیزی بهم بگو.
‫نزدیک بود خودمو خیس کنم!
‫- کسی که روی تپه وایستاده. ‫- چی؟
‫زدیش؟
‫دیدم کلاه‌ش رفت هوا.
‫خب، کلاه روی سرش بود؟
‫توی دستش بود.
‫پس چه فایده‌ای برای ما داره؟
‫می‌دونستم به اون تفنگ‌ها نیاز داریم.
‫آقا...
‫دخترم توی اون طویله ‫افتاده و مرده...
‫چون تو به تفنگ‌هات نیاز داشتی.
‫حالا چیز دیگه‌ای برای زنده موندن ندارم...
‫پس پیشنهاد میدم...
‫روی کشتن این مردها تمرکز کن...
‫که تو سرمون اوردی‌شون...
‫و دهنت رو بسته نگه دار...
‫وگرنه خودم بهت شلیک می‌کنم.
‫چی پیدا کردی؟
‫جک اونجا افتاده. ‫انگار تیر خورده.
‫چقدر بده؟
‫پیرهنت حسابی خونی شده. ‫سعی کردم توجه‌شو جلب کنم...
‫که یکی از خونه بهم شلیک کرد.
‫- کی بود؟ کلهون؟ ‫- تشخیص ندادم.
‫اونجا مثل یه دژ مهر و موم شده.
‫پنجره‌ها رو بستن و ‫همه‌شون اسلحه به دستن.
‫باشه، برو تفنگ‌ها رو از اسبها بیار.
‫و تا جایی که می‌تونی فشنگ بیار!
‫دو مرد روی تپه هستن.
‫می‌بینم‌شون.
‫بر جان و ماینور ویلسون هستن.
‫بوشونو حس می‌کنم.
‫پسر، اصلا خوب نیست.
‫با تیراندازی نمی‌تونیم بریم جلو.
‫خب، باید به آتیش بکشیمش.
‫خیلی دوست دارم زنده زنده ‫سوختن کلهون رو ببینم.
‫آره، منم، اگه اونجا باشه.
‫تویی توی اون خونه‌، کلهون؟
‫نمی‌دونم باید جوابشونو بدم یا نه، خانم.
‫شاید براتون خوب نباشه اگه ‫بفهمه من اینجام.
‫مطمئنم دوستت که توی طویله‌س...
‫دیر یا زود بهش میگه.
‫گمونم راست میگی. آره، خودمم!
‫نیازی نیست کسی آسیب ببینه!
‫پول رو بنداز بیرون ‫تا بریم پی کارمون.
‫انتظار داری ما این حرف رو باور کنیم؟
‫ما؟ منظورش از ما چیه؟
‫ما؟
‫کسی اونجا کنارته، کلهون؟
‫یه زن!
‫یه کلت بزرگ واکر قدیمی داره!
‫خب، چقدر جالب شد...
‫اونجا پشت دامن یه زن قایم شدی!
‫خانم؟ شما از اونجا بیا بیرون.
‫شما دخلی به این ماجرا نداری. ‫آسیبی بهت نمی‌رسه.
‫حرفتو باور نمی‌کنه...
‫بر جان.
‫دخترشو کشتم...
‫جنازه‌ش توی طویله افتاده.
‫خب، این همه چیزو زیادی پیچیده کرد.
‫خانم...
‫با توجه به شرایط...
‫فکر نکنم هیچ پیشنهادی...
‫که از طرف ما باشه...
‫این دشمنی رو برطرف کنه؟
‫قول میدی دیگه کشت و کشتاری نباشه؟
‫قول میدی بدون خشونت بیشتر از اینجا برین...
‫اگه پول رو از در بندازم بیرون؟
‫نه، نه، نه
‫خیالت جمع، خانم! ‫به شرفم قسم می‌خورم!
‫پول رو بهمون بده و ‫از اینجا میریم.
‫بهشون اعتماد نکن!
‫یه دقیقه هم اعتماد ندارم.
‫پول منو بهشون نده!
‫این پول تو نیست.
‫خب، مال اونا هم نیست!
‫هی، برای اون پول آدم کشتم!
‫مال منه!
‫شاید مجبور باشی چند تا ‫دیگه رو هم بکشی.
‫جریان چیه؟
‫ای لعنتی!
‫پیت و تفنگ‌ها کجا موندن؟
‫تا وقتی پول رو نبینیم هیچ کاری نمی‌کنیم.
‫زیادی آسونه.
‫آره.
‫هر چقدر ازت تشکر کنم کمه، خانم.
‫آخه اون پول بازنشستگی منه.
‫میرم کالیفرنیا و یه ‫کافه باهاش باز می‌کنم...
‫با یه خانم خوب هم سر و سامون می‌گیرم، نه؟
‫خرج زنهای ارزون و نوشیدنی ‫بیخود می‌کنی...
‫حتی قبل از اینکه از این قلمرو خارج بشی.
‫آره، گمونم در این مورد هم ‫درست میگی...
‫ولی آدم می‌تونه رویا داشته باشه.
‫هی، جک!
‫برو زین‌ها رو بردار!
‫دیوونه شدی؟
‫من اونجا نمیرم.
‫ای کثافت.
‫لعنت خدا بهت، بر جان، ‫زدم بچه اون زن رو کشتم!
‫نمیذاره برم اونجا...
‫و اون زین‌ها رو بردارم!
‫باشه! باشه!
‫دارم میرم!
‫بیا کار عجولانه‌ای نکنیم، خانم!
‫بدجوری زخمی شدم.
‫نیازی نیست بهم شلیک کنی.
‫احتمالا آخرش از خونریزی می‌میرم.
‫تنها. با درد زیاد.
‫فقط اینطوری مهمات با ارزشت رو حروم می‌کنی.
‫پول رو بردار و برو.
‫چشم، خانم.
‫مطمئن شو پول توشه!
‫پول نیست!
‫چند تا بوک یه عروسک چندشه.
‫تفنگت رو از غلاف دربیار...
‫و بندازش روی زمین و از خودت دورش کن!
‫هر کاری میگه بکن وگرنه آبکشت می‌کنم!
‫و درینجر توی چکمه‌تو هم دربیار!
‫لباس زیر منم می‌خوای، کلهون؟
‫خانم، حس خیانت بهم دست داد!
‫- یه توافقی داشتیم. ‫- هنوز داریم!
‫تو و افرادت میان پایین و ‫اسلحه‌هاتونو تحویل میدین...
‫منم همونطور که قول دادم پول رو میدم.
‫زنیکه چه باهوشه.
‫می‌دونی، منصفانه نیست...
‫که اینطوری قوانین ‫رو برامون عوض می‌کنی!
‫هستر!
‫حالم خوبه، مامان!
‫باشه، گمونم مذاکرات تموم شد.
‫خانم، فشنگ‌هاتو حروم نکن.
‫از اینجا نمی‌تونی بزنی‌شون!
‫هی، پیت!
‫الان اون هنری‌ها و ‫فشنگ بیشتری لازم داریم. الان!
‫دارم میام، یه دقیقه وایستا!
‫یه تفنگ بده بهم.
‫بر، خبرهای بدی دارم.
‫اسبها رفتن.
‫فقط یه کار بهت سپردم، پیت!
‫خب همونطور که گفتی بسته‌‌مشون!
‫فکر کنم یکی رو زدم.
‫حتما زدی.
‫آره.
‫بر!
‫کمکم کن! لطفا.
‫حتما، پیت.
‫یه نقشه بهتر لازم داریم.
‫خب...
‫انگار فعلا به بن‌بست رسیدیم.
‫تا کی؟
‫گمونم تا چند ساعت بعد از تاریکی.
‫وقتی خورشید بره پایین ‫سخت میشه دید‌شون.
‫گمونم...
‫همون موقع از تپه میان پایین...
‫و یه کاری می‌کنن.
‫حالا بیا یه نگاهی به اون پول بندازیم!
‫سرجات وایستا، خانم. خانم!
‫باید برم هستر رو از ‫طویله بیارم بیرون.
‫خب، تنها کاری که می‌کنی...
‫به کشتن دادن خودته!
‫نه اگه قبل از اینکه منو بزنن ‫تو بزنی‌شون.
‫داری زیاد از حد به ‫هدفگیری من اعتماد می‌کنی.
‫بهتره ناامیدم نکنی.
‫اون پایین پوشش خیلی خوبی داره.
‫گمونم بتونیم قبل از اینکه ‫ما رو ببینن خیلی نزدیک بشیم.
‫تو به سمت طویله برو.
‫و من میرم ببینم می‌تونم از ‫اونطرف برم یا نه.
‫باشه.
‫هستر.
‫من، مامان.
‫منم.
‫درستش اینه که بگی منم، مامان.
‫تفنگ‌ها رو اوردی؟
‫آره. همینجان.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫باید بدوییم سمت خونه.
‫- حاضری؟ ‫- آره. آره.
‫برو برو، برو، بدو.
‫خانم‌ها.
‫تفنگ‌ها رو انداختی!
‫همین الان در رو ببند.
‫از پس خودش برمیاد!
‫برو سمت خونه.
‫خب، عجب حرکت احمقانه‌ای کردی.
‫خودتو گیر انداختی.
‫زود باش.
‫برو اونطرف پشت من.
‫باشه؟
‫نزن، لطفا!
‫نه!
‫مامان! نه!
‫لطفا بهمون آسیبی نزن، آقا!
‫لطفا!
‫کار دیگه از آسیب زدن گذشته.
‫خیلی هم گذشته.
‫پول کجاست؟
‫می‌دونی، می‌تونست خیلی ساده باشه...
‫اگه شما دو تا پای ‫توافق‌مون مونده بودین.
‫حالا مجبورت می‌کنم کارهایی بکنی که...
‫که بهتره ازشون حرف نزنیم.
‫زود باش.
‫بیا بشین.
‫بیا بشین!
‫آره، چقدر ناز و خوشگلی تو.
‫یه ذره روت کار کنیم از یه زن باکلاسم...
‫بهتر میشی.
‫هی! هی!
‫عجب دشنه ناجوری.
‫عجب چیزی داشتی.
‫این...
‫با همین جک چروکی رو زدی؟
‫هی، آقا!
‫خب...
‫عجب زن سرسختی هستی.
‫با اون لگدی که من زدم بهت ‫خیلی‌ها دیگه نمی‌تونن سر پا بشن.
‫فقط دو تا لگد بود.
‫- همینطور بود. ‫- هستر، بیا اینطرف!
‫الان هیچ کار عجولانه‌ای نکن، خانم.
‫بیا قبل از اینکه اتفاق ‫بدی بیافته حرف بزنیم، باشه؟
‫نه، نه، نه نیازی به این کارها نیست
‫این پول هست که ‫همه‌مون به یه چیزی برسیم.
‫آقای کلهون هم همینو بهم گفت.
‫پیشنهاد اونو قبول نکردم...
‫و همین حرفو به تو هم می‌زنم.
‫بسیار خب.
‫خب، پس همه‌شو بده من.
‫از اینجا میرم و ‫دیگه هیچوقت منو نمی‌بینین.
‫خانم، مطمئنم از اینجا می‌تونم...
‫تفنگمو بکشم بیرون و بهت ‫شلیک کنم...
‫قبل از اینکه اون بسته سبز ‫به شعله‌ها برسه
‫دوست داری امتحان کن.
‫می‌دونی، می‌کشمت.
‫اگه اون پول بسوزه، هر ‫دوی شما رو می‌کشم.
‫تو و بچه رو.
‫من بچه نیستم، کثافت بی‌شرف!
‫فکر می‌کنی تا کی ‫قراره ادامه داشته باشه؟
‫می‌تونم صبر کنم تا اون آتیش خاموش بشه.
‫اصلا عجله‌ای ندارم.
‫لعنتی، زن...
‫پول رو بهم بده تا تنهاتون بذارم.
‫به خدا قسم.
‫مردی با شخصیت تو؟
‫بعد از چیزی که امروز دیدم، فکر نکنم!
‫- به من میگی دروغگو؟ ‫- آره!
‫چرب‌زبون‌تری...
‫ولی درست مثل پدرمی.
‫خیلی شبیه اونی.
‫لعنتی، برای این چیزها وقت ندارم.
‫ممنون که نجات‌مون دادی.
‫باعث افتخارمه، خانم.
‫باید یه لطفی بهم بکنین.
‫هر چی بخوای.
‫مرد یک پا به درد خدای ‫دنیای مردگان نمی‌خوره.
‫باید تو کامل منو دفن کنی.
‫باید با پام منو دفن کنی.
‫ولی متاسفانه نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫چرا؟
‫امروز صبح خوردیمش. ‫تو بیشترشو خوردی.
‫می‌خوام ازت تشکر کنم ‫که کمک‌مون کردی از پسش بربیایم...
‫و بیشتر از همیشه برامون گوشت اوردی.
‫تو و این مردها...
‫غذای زمستون ما رو فراهم کردین...
‫و تا بهار هم غذا داریم.
‫ممنونم، آقای کلهون.
‫ممنونم.
‫تو، تو...
‫خدا رو شکر.
‫میشه زودی برگردیم شهر، مامان؟
‫در موردش حرف زدیم، هستر.
‫می‌دونم فکر می‌کنی ‫آدم‌های بدی اونجان...
‫ولی همه که بد نیستن.
‫آقای کالسن توی ‫فروشگاه کلی که بد نیست.
‫مرد خوبی بود!
‫همیشه بهم پاستیل‌های ‫قرمز و سفید نعناعی می‌داد.
‫به شهر نمیریم.
‫وقتی بزرگتر شدی متوجه میشی.
‫به اندازه کافی بزرگ شدم.
‫دوباره در موردش حرف نمی‌زنیم.
‫سر آقای کلهون رو ‫از بقیه جدا بذار.
‫باید بهش احترام بذاریم.
‫[توماس مدوز، ۱۸۷۲- ۱۸۳۹]
‫لب رودخونه جمع بشیم؟
‫♪ جایی که پاهای درخشان ♪ ‫♪ فرشته گام برداشتن ♪
‫♪ با امواج کریستالیش تا ابد ♪
‫♪ تاج و تخت الهی رو ♪ ‫♪ با خودش میاره ♪
‫♪ بله، لب رودخونه جمع میشیم ♪
‫♪ رود زیبای زیبا ♪
‫♪ با قدیس‌ها لب رودخونه جمع میشیم ♪
‫♪ تاج و تخت الهی رو ♪ ‫♪ با خودش میاره ♪
‫کمک!