‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫کریشنا...
‫- هی، کریشنا. ‫- هوم؟ ‫[بمبئی، سال ۲۰۰۱]
‫چرا آدم وقتی عاشق می‌شه ‫خوابش نمی‌بره؟
‫چون...
‫وقتی عاشق می‌شی، ‫نمی‌تونی درست فکر کنی...
‫نگاه کن به من!
‫هی! چرا داری منو می‌زنی؟
‫کریشنا...
‫هوم؟
‫هیچ‌کی ما رو از هم جدا نمی‌کنه، درسته؟
‫من چک کردم.
‫اون کسی که بتونه ما رو ‫جدا کنه هنوز به دنیا نیومده.
‫و اگه کسی حتی بخواد تلاش کنه،
‫دنیا رو به آتیش می‌کشم.
‫زود باش!
‫صف رو دنبال کن. برو داخل.
‫- مستقیم برو. ‫- زود باش.
‫ظرفا رو بشور و بذارشون اونجا!
‫هی! به من نزدیک نشو.
‫- ماما! ‫- نه...
‫- ببین. ‫- هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫امروز جنس تازه اومده!
‫- ولم کن. ‫- قلدره از باند سرتی!
‫به خاطر قتل افتاده زندون. ‫سرت رو بنداز پایین.
‫ماما، دوباره اذیتت کردن!
‫هی...
‫هی، مرد!
‫داداش...
‫- وای! ‫- چی شد؟
‫داره مستقیم می‌ره سمت دردسر.
‫اشکالی نداره. روی کارت تمرکز کن.
‫هی! برو کنار!
‫امروز یه قتل توی منو هست، عمو.
‫- اون عینک‌شو برداشته؟ ‫- چی؟
‫عینک‌شو برداشته یا نه؟
‫پاشو!
‫شانس آورد!
‫زندانی شماره ۱۰۰۷!
‫♪ به زودی... ♪
‫♪ به زودی... به زودی... ♪
‫♪ به زودی... ♪
‫♪ منتظرم خیلی زود دلتنگیمو برطرف کنی. ♪
‫♪ عزیزم دیگه اینقدر اذیتم نکن. ♪
‫♪ دلتنگیم برات داره غیرقابل تحمل می‌شه. ♪
‫♪ تو جواب تنهایی منی، عزیزم. ♪
‫♪ دلتنگیم برات داره غیرقابل تحمل می‌شه. ♪
‫♪ تو جواب تنهایی منی، عزیزم. ♪
‫♪ به زودی... ♪
‫♪ منتظرم خیلی زود دلتنگیمو برطرف کنی. ♪
‫♪ عزیزم دیگه اینقدر اذیتم نکن. ♪
‫♪ دنیا خیلی بی‌رحمه و وضع من حساسه. ♪
‫♪ نمی‌دونم چطور باید تحملش کنم. ♪
‫♪ این دنیای مادی نمی‌تونه ♪
‫♪ رابطه‌ی ما رو درک کنه. ♪
‫- من تو رو می‌خوام تا کامل بشم. ‫- نکن این کارو! داداش!
‫♪ عشق تو رو می‌خوام ‫تا زندگیم معنی پیدا کنه. ♪
‫♪ با هر لحظه‌ای که بدون تو می‌گذره، ♪
‫♪ کلنجار رفتن با نفرین عشق سخت‌تر می‌شه. ♪
‫♪ چطور می‌تونم برای همیشه با تو یکی بشم؟ ♪
‫♪ اگه راهی هست، پیشنهاد کن، عزیزم. ♪
‫♪ به زودی... ♪
‫♪ منتظرم خیلی زود دلتنگیمو برطرف کنی. ♪
‫♪ عزیزم دیگه اینقدر اذیتم نکن. ♪
‫♪ دلتنگیم برات داره غیرقابل تحمل می‌شه. ♪
‫♪ تو جواب تنهایی منی، عزیزم. ♪
‫♪ منتظرم خیلی زود دلتنگیمو برطرف کنی. ♪
‫♪ عزیزم دیگه اینقدر اذیتم نکن، ♪
‫♪ ای عزیزم. ♪
‫- درود بر هند، قربان! ‫- درود بر هند.
‫کریشنا!
‫تو رو خواستن که به دفتر رئیس زندان بری.
‫زود باش.
‫هی! تنبلی نکن. پاشو!
‫و اینم با خودت ببر!
‫هر روز داری اذیت می‌کنی!
‫چرا امروز بد اخلاقی، آقا؟
‫شماها شاید خیلی سختی بکشین.
‫ولی زندگی ما هم آسون نیست.
‫ما هم تو زندونیم. اونم دو برابر!
‫من باید بعد از شیفتم برم خونه، درسته؟
‫دیروز سالگرد عروسیم بود. یادم رفته بود.
‫وای خدای من! اون زن خفه نمی‌شد!
‫ساعت ۱ شب بیدارم کرد و یادم انداخت.
‫فردا داری آزاد می‌شی، درسته؟ ‫نری ازدواج کنی.
‫- درسته قربان. ‫- درسته!
‫از اون طرف.
‫- آقای آبجیت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫خیلی سرش شلوغه این روزا.
‫- سلام قربان. ‫- کریشنا!
‫این آقای راگووانشیه.
‫کمیته‌ی عالی درخواستت بررسی کرده.
‫تصمیمشون دست اونه.
‫- آقای راگووانشی. ‫- بله قربان؟
‫- باهاش صحبت کنین. ‫- هوم.
‫- من برم برای بازرسی. ‫- حتماً.
‫اگه چیزی خواستی، نگهبانا بیرون هستن.
‫- ممنونم آقای سولانکی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫کریشنا، تو ۲۳ سال پیش دو نفر رو کشتی
‫و بعد از اینکه اعتراف کردی، ‫به ۲۵ سال زندان محکوم شدی.
‫بله.
‫به‌خاطر رفتار خوب،
‫دولت دو سال و نیم از مجازاتت رو کم کرده
‫و فردا آزاد می‌شی.
‫بله، قربان.
‫ولی هفته گذشته درخواست دادی
‫که مقامات مجازاتت رو کاهش ندن.
‫بله، قربان.
‫چرا؟
‫زندانی‌های اینجا همه ‫دلشون می‌خواد آزاد بشن،
‫ولی تو که فرصتش رو داری، ‫بازم می‌خوای اینجا بمونی؟
‫این چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫قربان، این مسخره‌بازی نیست.
‫جناب مهاتره کاهش مجازاتم
‫و درخواست بخششم رو ‫بدون اطلاع من ارسال کرد.
‫من اصلاً خبر نداشتم.
‫و یهو تأیید شد.
‫قربان، من آماده نیستم ‫با دنیای بیرون روبرو بشم.
‫اگه یه مدت دیگه وقت داشتم...
‫این جا هتل نیست
‫که تو تصمیم بگیری کی می‌خوای بری.
‫اینجا هنوز طبق دستورات دولت اداره می‌شه.
‫درخواستت رد شده.
‫- ولی قربان، من... ‫- کسی رو بیرون داری؟
‫فقط این که...
‫هیچی تو پرونده ذکر نشده.
‫به همین خاطر ازت می‌پرسم.
‫چرا این کارو کردی؟
‫ببخشید؟
‫چرا هر دوشون رو کشتی؟
‫توی پرونده نوشته، قربان.
‫فقط همین؟
‫اون دختر تا حالا اومده اینجا برای دیدنت؟
‫تماسی بوده؟
‫نامه‌ای؟
‫بهم بگو، چی نصیبت شد؟
‫همه چیز نباید حتماً ‫برای نفع یا ضرر باشه، قربان.
‫جلسه مشاوره نهایی‌ت ‫امروز ساعت ۴ برگزار می‌شه.
‫توش شرکت کن.
‫رئیس زندان بقیه‌ی مراحل رو بهت توضیح می‌ده.
‫ولی قربان...
‫بعد از اینکه از اینجا رفتی ‫کجا می‌ری؟
‫دقیقاً دارم به همون فکر می‌کنم، قربان.
‫پاشو! بلند شو.
‫بلند شو.
‫درست انجامش بده.
‫احمق! بهت نگفتم ‫اول لباسامو بشوری؟
‫- چرا این کار رو نکردی؟ ‫- داداش.
‫پاهام درد می‌کنه.
‫بلند شو! وگرنه...
‫نگهش دارین...
‫شنده. اونا رو کنار بزن. هی! برید عقب.
‫برید عقب. اونا رو کنار بزن.
‫چه کار کردی؟
‫- ببرش پیش دکتر. ‫- چشم، قربان.
‫- و اونو بنداز تو انفرادی. ‫- چشم، قربان.
‫هی! ببرینش.
‫می‌دونم.
‫چی می‌دونی؟
‫می‌دونم چرا نمی‌خوای آزاد بشی.
‫واقعاً؟
‫پس بهم بگو.
‫تو مطمئن نیستی
‫که فردا اون بیرون ‫میاد تا تو رو ببینه یا نه.
‫درسته؟
‫به خاطر همینه که نمی‌خوای بری بیرون.
‫نه، قربان.
‫مطمئنم که اون نمیاد ‫منو ببینه وقتی برم بیرون.
‫دوستت دعوا کرد.
‫امشب به بند انفرادی منتقلش کردن.
‫حالش خوبه؟
‫حالش خوبه.
‫ولی اون که خورد خیلی اوضاعش بده.
‫ بذار پنج دقیقه باهاش حرف بزنم.
‫امروز خیلی سخته.
‫دو تا «کچل» و دو تا «صورتی» هزینه‌ش میشه.
‫من پرداخت می‌کنم.
‫- این چیه؟ ‫- لباس‌هاش.
‫جیگنش پشت خطه. ‫سریع باهاش حرف بزن.
‫الو.
‫حرف گوش نمی‌کنی، نه؟
‫کریشنا. اگه یه بار دیگه یه حماقتی بکنی،
‫یه جرمی مرتکب می‌شم ‫و میام پیشت. فهمیدی؟
‫واقعاً؟
‫همه اینا برات شوخیه؟ آره؟
‫داد نزن. ‫من توی بند انفرادی‌ام.
‫فردا مجبورم برم.
‫مشکلت چیه مرد؟ دیوانه شدی؟
‫اگه عاقل بودم، اینجا نبودم، نه؟
‫حضوری باهات حرف می‌زنم.
‫عمو، می‌تونی منو به مهش ‌بای وصل کنی؟
‫بگو، عمو.
‫می‌خوایم کسب و کارت رو گسترش بدیم...
‫کریشنا.
‫- ببخشید. ‫- مشکلی نیست.
‫باو.
‫کریشنا.
‫باو، اونا فردا دارن منو آزاد می‌کنن.
‫چطور مگه؟
‫داستانش طولانیه. ‫وقتی دیدمت می‌گم.
‫باو، یه لطفی در حقم بکن.
‫بالاخره به کمکم نیاز پیدا کردی.
‫بگو.
‫باو، من نمی‌خوام توی این شهر زندگی کنم.
‫می‌خوام فردا بیام پیشت تو دبی.
‫ممکنه؟
‫می‌خوای تنها بیای؟
‫یادت میاد اولین بار که ‫دیدمت چه اتفاقی افتاد؟
‫باو، چرا توی خونه عینک آفتابی زدی؟
‫نظر خودت چیه؟
‫فکر می‌کنم در حد مرگ ترسیدی.
‫- هی! ‫- هی.
‫چرا حس می‌کنم
‫که تو هم مثل اون روز من ترسیدی؟
‫- گوشی رو بده به عمو. ‫- باشه.
‫الو.
‫بله، باو. باشه.
‫باشه، باو.
‫گفت هماهنگ می‌کنه.
‫بله، واسودا.
‫حالت چطوره، جیگنش‌ بای؟
‫خوبم.
‫فردا داره آزاد می‌شه؟ درسته؟
‫آره، باهاش حرف زدم. ‫فردا آزاد می‌شه.
‫حال و روزش چطوره؟
‫دیوونه شده.
‫اون حاضر نیست بیاد بیرون.
‫خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم وقتی فردا آزاد شد بهم خبر بده.
‫باشه.
‫واسودا!
‫بهش نگفتم که با تو در ارتباطم.
‫پس لطفاً یادت باشه.
‫هوم.
‫ممنونم.
‫فقط ده دقیقه تا پایان زمان ‫ملاقات مونده. عجله کنین!
‫واسو.
‫قول بده
‫که دیگه هرگز نمیای منو اینجا ببینی.
‫هر چی که بشه، دیگه هیچ‌وقت اینجا نمیای.
‫هیچ وقت.
‫نه، کریشنا. نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫می‌خوای منو ضعیف کنی؟
‫بهم جواب بده...
‫قول بده، واسو.
‫قول بده که دیگه هرگز نمیای اینجا.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم، کریشنا.
‫خانم، همه‌شون اینجان.
‫دارم میام.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫- می‌بینمت. ‫- خداحافظ، عزیزم!
‫کریشنا! کریشنا! اون اینجاست.
‫♪ نه هیچ تلاشی و نه هیچ دارویی ‫به نظر نمی‌رسه جواب بده. ♪
‫♪ یک روز هم نیست که ‫دیوانه‌وار دلتنگت نباشم. ♪
‫♪ تنها چیزی که داشتم دلم بود. ‫چشمات اون رو هم دزدیدند! ♪
‫♪ این احساس... ♪
‫- کریشنا! اون رو به من بده. ‫- اینجا.
‫- بدون تو حسی ندارم. ‫- هی...
‫♪ کشیش‌ها و پیشگوها تسلیم شده‌اند. ♪
‫♪ وقتی مال من بشی، زندگی‌ام ‫را دوباره به دست میارم! ♪
‫♪ مثل یک آهنگ صوفیانه، ‫روحم رو آرام می‌کنی. ♪
‫♪ مثل یک روز تابستانی ‫روشن، گرما به من می‌دی. ♪
‫♪ برای تو حاضرم شب‌ها بیدار بمانم. ♪
‫♪ مثل رنگ‌های پرشور هولی، ‫زندگی‌م رو رنگین می‌کنی. ♪
‫♪ روحیه‌م رو مثل یک بادبادک ♪ ‫♪ در آسمان آبی به اوج می‌بری. ♪
‫♪ دست خودم نیست فقط به دنبال توام. ♪
‫♪ تو... ♪
‫چی می‌خوای؟
‫چای؟
‫♪ در حالی که من در ‫شب ماه نو به دنیا آمدم، ♪
‫♪ تو در شب ماه کامل به دنیا آمدی. ♪
‫♪ در حالی که من فقط یک جنگل در گوکل هستم، ♪
‫♪ تو باغ انبه زیبای برسانا هستی، ای رادا! ♪
‫♪ هر بار که تو رو می‌بینم، ‫جذبه‌ت منو مبهوت می‌کنه. ♪
‫♪ هر چیزی که دارم دیگه مال من نیست. ♪
‫♪ هم دل و هم فلوت من مال توست. ♪
‫♪ تو هر قسمت از من را با ‫عشق پر می‌کنی و زنده‌م می‌کنی ♪
‫♪ جادو کن، ای رادا، ملکه من، ♪
‫♪ و این چوپان رو پادشاه خودت کن! ♪
‫♪ عشق درد زیادی به تو می‌ده. ♪
‫♪ قلبت رو به شدت زخمی می‌کنه. ♪
‫♪ می‌دونی که زندگی‌ات برای ‫همیشه در شرف تغییره... ♪
‫شما دوتا به هم میاید.
‫♪ وقتی که تیر عشق به سینه‌ات اصابت کنه... ♪
‫- دو اسکوپ وانیل. ‫- باشه.
‫بیا.
‫متشکرم.
‫واسو.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫به من نگفتی... چی تو رو به بمبئی کشونده؟
‫وقتی خیلی کوچیک بودم، ‫پدر و مادرم رو از دست دادم.
‫بعد از آن، خانواده‌م منو ‫پیش عموم توی رانچی فرستادند.
‫اون خودش چهار تا بچه داشت. ‫و بار من هم به دوشش اضافه شد.
‫این باعث شد که در خانواده تنش ایجاد بشه.
‫بعد از اینکه کلاس دوازدهم رو ‫تموم کردم، فرار کردم به دهلی.
‫توی یه دانشگاه آزاد درس خوندم.
‫مادرم همیشه می‌گفت...
‫کریشنا، هیچ سلاحی بزرگتر از تحصیلات نیست.
‫ولی همون‌طور که می‌دونی... ‫هیچ چیزی رایگان نیست.
‫من کار می‌کردم، درس می‌خوندم.
‫هر سوالی در مورد ‫سخت‌افزار کامپیوتر داری بپرس.
‫شش ماه پیش برای دنبال کردن...
‫کار فعلیم به بمبئی اومدم...
‫خب... سوالت چی بود؟
‫چی تو رو به بمبئی آورد؟
‫♪ قلبم را لمس کن با جادویی، ای معشوقه. ♪
‫♪ ای واسودا، می‌خوام کاری ‫کنی که هیچ‌کس نتونسته انجام بده. ♪
‫♪ ببین، بدون تو احساس تهی بودن دارم ♪
‫♪ مثل یک کاغذ سفید بدون جوهر. ♪
‫♪ مثل یک آواز صوفیانه، ‫روح من رو آرام می‌کنی. ♪
‫♪ مثل یک روز آفتابی روشن، ‫گرمی به من می‌بخشی. ♪
‫♪ تو... ♪
‫♪ گونه‌هات سرخ و صورتی شدن، ♪
‫♪ و چشمات مثل همیشه برق می‌زنن. ♪
‫♪ به خدا قسم. انتظار نداشتم ‫امروز این همه رنگ از تو ببینم، ♪
‫♪ هیچ‌کس در سه جهان نیست ‫که بتونه چشم از تو برداره. ♪
‫♪ منو با عشق خودت رنگ بزن، ‫تا این هولی به یاد موندنی بشه! ♪
‫♪ من انتخاب کردم که در ‫اعماق قلب تهی خودم رشد کنم. ♪
‫♪ از من بپرس که رنج یعنی چی. ♪
‫♪ من طعم درد شیرین عشق رو چشیده‌ام. ♪
‫و... اگر توی ارزیابی بعدی خوب عمل کنم،
‫منو به آلمان می‌فرستن ‫برای دوسال آموزش.
‫واسو، اگه این اتفاق بیفته، ‫زندگیم درست می‌شه.
‫خانواده‌ام به این راحتی‌ها ‫موافقت نمی‌کنن، کریشنا.
‫حتماً موافقت می‌کنن! ‫من باهاشون حرف می‌زنم.
‫من اون‌ها رو متقاعد می‌کنم.
‫واقعاً؟ چی می‌خوای بهشون بگی؟
‫متقاعدشون می‌کنم
‫- که مثل من هیچ‌کس رو پیدا نمی‌کنن. ‫- واقعاً؟
‫قطعاً!
‫پدرت نمی‌دونه من کیم. این فقط زمان می‌بره.
‫من به جاهایی می‌رسم که اون حیرت‌زده می‌شه.
‫باور کن.
‫و...
‫چی شد؟ رفتی تو فکر؟
‫کریشنا، من همیشه فقط یک رویا داشتم.
‫من می‌خوام تو زندگیم یه کاری انجام بدم.
‫می‌خوام یک هویت برای خودم بسازم.
‫می‌خوام توی زندگی به یه چیزی برسم، کریشنا.
‫خیلی کارا هست که باید انجام بدم.
‫می‌خوام به دیپو کمک کنم ‫خلبان بشه و میرا دکتر بشه.
‫پدر به تنهایی ‫نمی‌تونه همه کارها رو انجام بده.
‫اون درباره‌اش حرف ‫نمی‌زنه، کریشنا،
‫ولی من امید زیادی ‫تو چشم‌هاش دیدم.
‫تو قطعاً می‌تونی ‫رویای خودت رو برآورده کنی.
‫تو به این دنیا نیومدی که فقط ازدواج کنی.
‫منظورم اینه...
‫تو حتماً به این دنیا اومدی ‫که با من ازدواج کنی.
‫اما تو به دنبال رویاهات میری.
‫و به چیزی که می‌خوای می‌رسی.
‫می‌خوای چی بشی؟ ‫می‌خوای به چی برسی؟
‫می‌تونم هر چیزی که بخوام بشم.
‫اما برای رسیدن... تنها ‫چیزی که می‌خوام تویی.
‫چرا از صبح با این بشقاب نشستی؟
‫اول ببین که میاد یا نه.
‫آره! دیشب اون رو ‫توی سلول انفرادی گذاشتن.
‫هوم.
‫- آقا. ‫- بله؟
‫خب...
‫بله.
‫لعنتی‌ها! صبر کن.
‫سچین! دروازه رو باز کن.
‫- بچه‌ها، نگاه کنین! ‫- نگاه کنین!
‫داداش...
‫چرا گریه می‌کنین؟
‫داداش، ما دلمون برات خیلی تنگ می‌شه.
‫منم دلم نمی‌خواد برم.
‫ولی اینا نمی‌فهمن.
‫داداش کریشنا، لطفاً مواظب خودت باش.
‫و عجله نکن که دوباره برگردی اینجا.
‫آره، داداش.
‫داداش، قبل از رفتن یک بیت شعر ‫رو نمی‌شنوی؟
‫چطور می‌تونم بدون شنیدنش برم؟
‫- الان می‌خونم... ‫- ای وای...
‫ساکت! بذار اول بخونه بعد.
‫- بخون. ‫- اینه شعر...
‫وقتی می‌شینم، دردم میاد
‫وقتی می‌شینم، دردم میاد.
‫وقتی دردم میاد می‌شینم.
‫وای!
‫داداش، پیشکش مقدس.
‫یه چیزی بگو، داداش. این خاطره‌انگیز میشه.
‫دوستان، اوضاع بیرون مساعد نیست.
‫اخبار رو نگاه نمی‌کنین؟ ‫بیرون هرج و مرجه.
‫اینجا در مقایسه با بیرون، ‫اوضاع کاملاً تحت کنترله.
‫از شما خواهش می‌کنم آروم باشید
‫و مراقب خودتون باشید.
‫این رو به‌خاطر بسپارید.
‫وقتی دنیا به ما پشت کرد،
‫فقط ما بودیم که کنار هم بودیم.
‫خداحافظ، داداش.
‫- مواظب خودت باش... ‫- دلمون برات تنگ می‌شه، داداش.
‫دلمون برات تنگ می‌شه، داداش.
‫- خداحافظ، عمو. ‫- باشه.
‫این آدرس ناندوه. راس ساعت ۶ اونجا باش.
‫هیچ‌وقت عینکت رو برندار.
‫و آروم باش.
‫هوم؟
‫شماره‌ی دو. پرونده‌ی زندانی ‫شماره ۴۰۲ رو به من نشون بده.
‫بله قربان.
‫سلام. بله قربان؟
‫قربان.
‫خب... چه حسی داری؟
‫احساس می‌کنم سانجو بابا هستم!
‫ممنونم، قربان.
‫هی، کریشنا!
‫خیلی خوش‌شانسی! لذت ببر!
‫موفق باشی.
‫کریشنا! موفق باشی.
‫آره. گفتم تا دو روز سرم شلوغه.
‫مشکل روز بعد چیه...
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫این چیه، جیگنا؟
‫من بیرون اومدم که لبخندتو ببینم، ‫ولی تو داری گریه می‌کنی.
‫من مثل تو قوی نیستم.
‫نیستم.
‫بریم قبل از اینکه اینا نظرشون رو عوض کنن.
‫آره. اول بریم یه جایی ‫یه فنجون چای بخوریم.
‫- بریم. ‫- اون کافه‌ی ایرانی هنوز هست؟
‫فقط همون مونده. بیا.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫من نمی‌فهمم که تو کی واسو ‫رو می‌خوای و کی نمی‌خوای.
‫منم نمی‌دونم.
‫بیا یه عکس بگیریم.
‫بیا...
‫بریم.
‫- نگران چیزی هستی؟ ‫- چی؟
‫- هوم؟ ‫- نه.
‫- عصر می‌بینمت. ‫- هوم.
‫خداحافظ.
‫مواظب خودت باش.
‫تو هم همینطور.
‫[فردوس و نوه‌ها]
‫برو داخل. بعد از پارک ماشین میام.
‫- عمو جمشید. ‫- ها؟
‫این آخرین ثبت هست.
‫نگاه کن.
‫فروش امروز. خروجی.
‫و اینم موجودی آخر روزه.
‫حساب‌ها به‌روزه.
‫وای، کریشنا جان! تو استعدادهای زیادی داری.
‫- شش ماهه دارم همینو بهت می‌گم. ‫- آره.
‫- ببندمش؟ ‫- نه. خودم می‌تونم. نگران نباش.
‫- عمو. ‫- ها؟
‫- اینجا یه تابلو می‌خوایم. ‫- چه تابلویی؟
‫«شعبه‌ی دیگری نداریم.»
‫«ولی ما شعبه دیگه‌ای نداریم!»
‫دقیقاً، عمو.
‫بعد از اینکه مشتری‌ها رو با ‫غذای خوشمزه مهمون کردیم،
‫مهمه که بهشون یادآوری کنیم
‫که ما شعبه‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫- اوه! اینجوری! ‫- آره.
‫فکر باحالیه! خیلی خوبه.
‫- باشه. شب بخیر. ‫- شب بخیر. خدا نگهدارت، عزیزم.
‫لعنتی!
‫- عمو، کلید موتورم جا موند... ‫- ولم کن. هی...
‫ولم کن!
‫زمان‌بندیش خیلی بده...
‫درست میگم؟
‫بیا یه بازنشانی کامل انجام بدیم.
‫عمو رو ول کنین و برین. و...
‫ما پنج‌تا می‌تونیم این اتفاقو فراموش کنیم.
‫وگرنه، شاید نتونم هر ‫سه‌تاتون رو بزنم، ولی...
‫قطعا یه دونه‌تون رو می‌زنم.
‫و اگه یکی‌تون رو بزنم میرم سراغ نفر بعد.
‫- هی! ‫- هی!
‫عمو.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫بشین. لطفاً بشین.
‫بیا.
‫آروم. آروم باش...
‫نگران نباش، من اینجام.
‫نگران نباش.
‫پاکیا. بی‌زحمت بیا.
‫من تو بازی‌م، کریشنا.
‫فقط چند ثانیه طول می‌کشه.
‫صبر کن. بذار وزیر رو بزنم.
‫بذار حداقل وزیرش رو بزنم. زدمش!
‫پولو بده، رفیق.
‫بگو.
‫چی شده، رفیق؟ بگو.
‫چرا اینقدر جدی به نظر میای؟
‫چی شده؟
‫خل شدی؟ می‌خوای دزد عادی بشی؟
‫هی کریشنا! این مسخره‌بازی چیه؟
‫- داری چه مزخرفی می‌گی؟ ‫- هی!
‫من به خاطر همین توی ‫مغازه عمو جمشید شناختمت.
‫این قضیه امروز بین ما می‌مونه.
‫خودتو درست کن، وگرنه ‫دفعه‌ی بعد می‌کِشونمت کلانتری.
‫هی کریشنا! داری از حدت می‌گذری.
‫واقعاً؟
‫من از حد می‌گذرم؟ واقعاً؟
‫داری به چی فکر می‌کنی؟
‫عمو کجاست؟
‫عمو!
‫هی، احمق! اگه دستگیره ‫کار نمی‌کنه، درو هل بده!
‫هیچ‌کس مجبور نیست ‫درو فقط با دستگیره باز کنه.
‫از مغزت استفاده کن. تو...
‫سلام عمو.
‫- هی جیگنش. چطوری، عزیزم؟ ‫- خوبم.
‫ما دیگه صبحونه سرو نمی‌کنیم.
‫بیخیال صبحونه. ببین کی اینجاست. بیا.
‫- کیه؟ ‫- بیا. ببین.
‫اونجاست.
‫می‌شناسیش؟
‫اون کیه؟ از اداره مالیاته؟
‫بیا از نزدیک ببینش. بیا.
‫سلام عمو.
‫کریشنا.
‫«شعبه‌ی دیگری نداریم»
‫صبر کن.
‫آره! نگاه کن.
‫تو ۳۲.۵۰ روپیه به من بدهکاری!
‫اومدم همون رو بدم.
‫هی، احمق!
‫تو پول رو پس می‌دی.
‫ولی من چطور می‌تونم لطفی ‫که بهم کردی رو پس بدم؟
‫اون شب رو یادم نرفته، کریشنا.
‫اون شب، اگه تو نبودی،
‫من مرده بودم.
‫عزیزم، کجا رفته بودی؟
‫کریشنا... بیا بغلم کن.
‫تو برگشتی!
‫هی، مونا!
‫برو به اون عوضی که گوشه نشسته...
‫بهش بگو پول رو بده و بعدش گم شه بره.
‫و سریع دو تا چای و ‫دو تا بن ماسکا بیار.
‫باشه.
‫عزیزم، بارو بفرست.
‫گفتی صبح می‌فرستی، الان ساعت ۵ عصره!
‫می‌خوای من کار کنم یا نه؟
‫سفارش رو دوباره چک کن.
‫۱۲ جعبه نوشابه‌ی تمشک. ۲۵ بسته...
‫می‌دونی که برای رفتن به ‫دبی نیاز به پاسپورت داری، نه؟
‫داره درست میشه.
‫فقط مال تو؟
‫لازمه که امشب بری؟
‫آره. اگه بمونم چیزی عایدم نمیشه.
‫از کی تو این‌قدر دنبال منفعت و ضرر شدی؟
‫از وقتی که فهمیدم
‫که ضرر یک نفر، سود نفر دیگه‌ای میشه.
‫خانواده‌ی منو نمی‌بینی؟
‫زن و بچه‌هام از داستانامون ‫خیلی چیزا درباره‌ت شنیدن.
‫بیارشون دبی. اونجا می‌بینمشون.
‫راجع به واسودا به نتیجه رسیدی؟
‫تو... تو و اون...
‫اینجا چه ساختمان‌های بلندی ساخته شده...
‫آره. هر جا بری تو بمبئی، این روزا،
‫یا با توسعه روبرو می‌شی یا بازتوسعه.
‫چال ما هنوز پابرجاست یا خراب شده؟
‫به زور داره سرپا می‌مونه. هر ‫لحظه ممکنه وارد بازتوسعه بشه.
‫میشه یه بار بریم خونه، جیگنا؟
‫کجا؟ اون اتاق توی چال!
‫می‌خوام قبل از رفتن یه بار اون اتاقو ببینم.
‫بی‌خیال. ۲۲ سال گذشته.
‫اون اتاق چندین بار دست‌به‌دست شده.
‫فراموشش کن.
‫فقط ده دقیقه، خواهش می‌کنم.
‫نزدیکه، نه؟
‫پس واسه همین منو اینجا آوردی؟ حالا فهمیدم.
‫- یه چای دیگه لطفاً! ‫- باشه، آقا.
‫الان برمی‌گردم.
‫آقا صدات کرده.
‫باشه.
‫آقا، میشه بیام تو؟
‫آره، بیا تو، جوون. بیا.
‫کریشنا، من یه خبر خیلی بد دارم برات.
‫قربان...
‫چی شده؟
‫از همین لحظه، تو از سمت فعلیت اخراج شدی.
‫قربان...
‫ولی آقا، نمی‌فهمم.
‫من کار اشتباهی کردم؟
‫منظورم اینه... دفعه قبل، شما گفتید...
‫من به این کار نیاز دارم، آقا.
‫آقا... آقا، خواهش می‌کنم. ‫یه فرصت دیگه بدین.
‫کریشنا، برو وسایلتو جمع کن
‫چون برای برنامه آلمان انتخاب شدی.
‫تبریک می‌گم!
‫آقا...
‫خب... یه چیزی بگو! این همون ‫چیزی نیست که همیشه می‌خواستی؟
‫بله، آقا. بله.
‫ممنون، آقا. خیلی ممنون.
‫تو لایقشی. و گوش کن، کریشنا.
‫تو به کارت ادامه بده.
‫دیگه هیچ چیزی نیست که جلوی تو رو بگیره.
‫چشم، آقا. حتما.
‫خیلی ممنون، آقا. خیلی ممنون.
‫و آقا... میشه یه روز مرخصی بگیرم؟ لطفاً.
‫برو گم شو!
‫خیلی ممنون، آقا! ممنون.
‫- سیمران. ‫- بله؟
‫چرا خودتو برای کمیته جشن ثبت‌نام نکردی؟
‫بی‌خیال، واسو! جشن وقت تلف کردنه.
‫فعلاً می‌خوام روی درسام تمرکز کنم.
‫- تو دانشگاه درس می‌خونیم. فوق‌برنامه... ‫- واسو!
‫من... فردا می‌بینمتون.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫داشتم بهت فکر می‌کردم و...
‫زنگ بزن و به خانوادت ‫اطلاع بده که به دلیلی دیر میای.
‫هی! دیروز هم دیر اومدم.
‫مهمه. امروز خیلی دیر میای.
‫این آخرین باره. بعد از ‫این دیگه بهونه‌ای ندارم.
‫باشه، ظالم. زنگ بزن.
‫تا ساعت ۱۱ خونه‌ای.
‫خاله سوجاتا، من واسو هستم.
‫لطفاً به خانواده‌م بگو ‫که من کلاس اضافه دارم.
‫تو دانشگاه می‌مونم.
‫بعدش میرم خونه سارلا تا چندتا جزوه بگیرم.
‫پس دیر میام.
‫تا ساعت ۱۱ شب خونه‌ام.
‫شامو خونه اون می‌خورم. بهش بگو نگران نباشه.
‫نه. داداش سارلا منو می‌رسونه.
‫باشه، خداحافظ.
‫وای! چقدر دروغو با اعتمادبه‌نفس ‫گفتی، دختر! حتی یه بارم تپق نزدی!
‫اگه من جات بودم حداقل ده بار تپق می‌زدم.
‫وقتی برای عشق دروغ میگی، ‫دروغ حساب نمیشه، احمق!
‫بگو ببینم. جریان چیه؟
‫این‌طوری نه. بذار اول زمینه‌سازی کنیم.
‫ولی...
‫چی شده؟
‫صبور باش. بهت میگم چی شده.
‫میگی چی شده؟
‫آره. راستش...
‫در مورد برنامه آلمانه...
‫واسه اون انتخاب شدم، واسو.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫داشتم کار می‌کردم که ‫آبدارچی گفت رئیسم منو خواسته.
‫رفتم دفترش و پرسیدم چی شده. و...
‫رئیسم منو شگفت‌زده کرد.
‫چی شده؟
‫اشک‌ها رو نادیده بگیر. من خیلی خوشحالم.
‫انگار منم که دارم میرم آلمان، نه تو.
‫واسو...
‫نمی‌دونستم که این در ‫واقع یه قدم اشتباه به جلوئه.
‫نه، کریشنا. فقط دو ساله.
‫دقیقاً! فقط دو ساله!
‫اصلاً بهش فکر نکرده بودم.
‫این دو سال مثل برق می‌گذره.
‫چطور؟
‫چطور می‌تونم دو سال رو ‫بدون دیدن تو بگذرونم، واسو؟
‫وای، خدا! همه چی اشتباه شده.
‫هیچ چیز اشتباه نیست، کریشنا.
‫واسو...
‫♪ کی می‌دونه که دوباره کی ‫می‌تونم این لحظات رو زندگی کنم؟ ♪
‫♪ زندگی بدون شادمانی به نظر می‌رسه ♪
‫♪ چون دیگه هر روز توی آغوشم نخواهی بود. ♪
‫♪ فقط فکر اینکه دیگه تو رو نبینم ♪
‫♪ باعث میشه که حس بدی داشته باشم. ♪
‫♪ چون ما امروز رو داریم، بیایم ‫ازش نهایت استفاده رو ببریم. ♪
‫امروز موتورو می‌برم داخل.
‫بذار اینجا پیاده شم و ‫پنج دقیقه بعد بیا دنبالم.
‫ممکنه یکی ما رو با هم ببینه.
‫از صمیم قلب بهت تبریک میگم.
‫ممنون.
‫هیچ‌وقت تغییر نکن.
‫هوا که نیستم.
‫می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫ظالم، حداقل یه جواب بهم بده.
‫فردا.
‫پاکیا، بیا.
‫گوش کن. درو ببند.
‫بگیرش! بگیرش!
‫کریشنا!
‫بیا بریم. یه راه پیدا کردم.
‫ولی همه‌چی عوض شده.
‫عالیه.
‫لازم نیست صورت‌حساب رو پرداخت کنی، کریشنا.
‫اگه به من بدهکار بمونی، حداقل دوباره میای.
‫- خدا حفظت کنه. ‫- ممنون.
‫خداحافظ عمو.
‫اینا هم هزار روپیه‌ات.
‫هنوز کافیه؟
‫بیا توافق کنیم سر ۱۵۰۰ روپیه. نه. مشکل چیه؟
‫وقتی پول رو دیدی حریص شدی؟
‫کریشنا، انجام شد.
‫داشتی بهم می‌گفتی که دنیا عوض شده.
‫به نظر میاد باپو هنوز مثل قبله!
‫رئیس من! برو ببین چی می‌خوای.
‫ساعت ۶ عصر بیا به این آدرس.
‫کریشنا، چی شده؟
‫نه این یکی.
‫ولی این حلقه پلاستیکیه.
‫فقط بردم تا اندازه‌ت رو بگیرن. ‫ببین کدوم بهتر جا می‌گیره.
‫این یکی.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- راستی کریشنا... ‫- هوم؟
‫این پلاستیکی هم خوبه.
‫این امروز بین خودمون می‌مونه.
‫اگه رفتارتو اصلاح نکنی، ‫دفعه بعد می‌کشونمت کلانتری.
‫هی، کریشنا! داری از حدت میگذری.
‫من دارم از حدم میگذرم؟ آره؟
‫دارم براتون می‌رقصم؟ برید پی کارتون!
‫وای! چرا چراغو روشن کردی؟
‫می‌خواستم ببینم قبض برق ‫رو پرداخت کردی یا نه.
‫باید دست از این عشق و عاشق بازی برداری.
‫مادر واسو جلومو گرفت و از شغلت پرسید.
‫چی گفتی؟
‫نزدیک بود بگم «همین لحظه داره با دخترتون ‫بمبئی رو می‌گرده.
‫و نمی‌دونم آینده چی میشه.»
‫در آینده، عموی ۴-۵ تا از بچه‌هام میشی.
‫- کریشنا، فقط چراغ رو خاموش کن. ‫- باشه، باشه.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫کریشنا!
‫نگاه کن...
‫♪ انگار دقیقاً همون‌جایی که ‫جدا شدیم، دوباره یکی شدیم. ♪
‫♪ سفرمون مثل یه معما بوده. ♪
‫ ♪ می‌تونیم چیزی که از دست ‫رفته رو دوباره به دست بیاریم؟ ♪
‫♪ شما دو نفر به هم میاید. ♪
‫♪ چطور باید نبردی رو که ‫قلبم داشته توصیف کنم؟ ♪
‫♪ با وجود تلاش زیاد، نتونستم فراموشت کنم. ♪
‫♪ حتی بعد از اینکه از هم جدا شدیم، ♪
‫♪ هر لحظه حس نزدیکی بهت داشتم. ♪
‫♪ ای قلبم، لطفاً یک وقت دیگه فشرده شو. ♪
‫♪ مطمئن شو که این شب ‫تا مدت‌ها با تو باقی بمونه. ♪
‫حالت چطوره؟
‫دنبال این بودی،‌ آره؟
‫اون یکی رو گم کردم.
‫هنوز هم دروغگوی ماهری هستی.
‫جیگنا، این دو نفر کی هستن؟
‫اونا امتحان الهی هستن، عمو.
‫چون همیشه اینجا رو دوست داشتی،
‫فکر کردم اول اینجا بیارمت.
‫فکر خوبی بود.
‫- امشب به دبی میری؟ ‫- آره.
‫می‌خواستی بدون خداحافظی بری؟
‫داشتم تلاش می‌کردم.
‫نمی‌تونستم، ولی داشتم سعی می‌کردم.
‫حالت چطوره؟
‫گیجم...
‫اینکه خوبم یا خیلی خوب.
‫هنوز هم بلد هستی چطور حرف بزنی.
‫چون خیلی وقت آزاد داشتم،
‫حداقل پنج تا جواب دارم به هر سوالت.
‫تو این همه سال اصلا به من فکر کردی؟
‫هر کدوم از پنج جواب هم کافیه.
‫انتظار این سوال رو نداشتم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫از مدت‌ها پیش...
‫خوب بودم.
‫دیپو و میرا چطورن؟
‫دیپو خلبان نشد، دکتر شد.
‫در دهلی مطب داره.
‫میرا معمار شده و توی بنگلور کار می‌کنه.
‫ماه دیگه ازدواج می‌کنه.
‫این فوق‌العاده‌ست. ‫چیزیه که همیشه می‌خواستی، نه؟
‫چیزای دیگه‌ای هم می‌خواستم. ‫اون‌ها چی میشن؟
‫کریشنا، اگه اون شب نیومده بودی...
‫چرا پای گذشته رو بیاریم وسط؟
‫برای من اصلا گذشته به نظر نمیاد.
‫به نظر میاد همین دیروز بود.
‫اومدی منو برسونی به چال...
‫جیگنا گفت کارت خیلی خوب پیش می‌ره.
‫داری موضوع رو عوض می‌کنی.
‫یه فروشگاه زنجیره‌ای برای ‫دستبافی و صنایع دستی دارم
‫در داخل و خارج از کشور.
‫نمی‌دونم بزرگه یا نه،
‫ولی قطعاً همون‌طور که تو می‌خواستی شده.
‫گوشیت هی زنگ می‌خوره. جواب بده.
‫مینال، نگفتم امروز بهم زنگ نزن؟
‫نه، نمی‌خوام بدونم!
‫و به بقیه هم بگو که تماس ‫نگیرن. خواهش می‌کنم!
‫ممنون.
‫تو سر کسی داد زدی. ‫اگه یه اتفاق اضطراری افتاده باشه چی؟
‫فقط به فکر دیگران باش!
‫- شوهر تو... ‫- آبجیت.
‫آبجیت. چطوره؟
‫خوبه.
‫خیلی خوب ازم مراقبت می‌کنه.
‫اون بود.
‫بله؟
‫آره، دارم می‌رم.
‫آره، اون... اون با منه.
‫بله، بله. میارمش.
‫می‌بینمت. خداحافظ.
‫واسو...
‫چی بود اون؟
‫چی شد؟
‫- شوهر تو... ‫- آبجیت.
‫آره، آبجیت.
‫اون درباره‌ی من می‌دونه؟
‫آره.
‫واسو، ما قرار گذاشته بودیم ‫به کسی چیزی نگیم.
‫تو ازم خواستی ادامه بدم، نه؟
‫خواستی ازدواج کنم؟ از نو شروع کنم؟
‫حالا، اگه به همسرم درباره تو نگم،
‫در حق اون بی‌انصافی نیست؟
‫پس...
‫پس... اون همه چیز رو درباره من می‌دونه؟
‫آره.
‫نه... نه، واسو. ‫من نمی‌تونم این کار رو انجام بدم.
‫می‌تونی، کریشنا.
‫فقط به کمی شجاعت نیاز داری.
‫بیا بریم. آبجیت منتظره.
‫صبر کن.
‫کجا داری میری؟
‫خب...
‫- داخل! ‫- باشه.
‫من... من می‌خوام ناندو رو ببینم.
‫من ناندو هستم. چه خبره؟
‫اوه... خب...
‫کریشنا اینو فرستاد.
‫صبر کن.
‫- واقعاً این ضروریه؟ منظورم اینه که... ‫- بیا.
‫هوم.
‫این کاملاً غیرقابل قبوله. ‫این درست نیست!
‫هوم.
‫آره.
‫- باید اینارو در بیارم؟ ‫- نه، اشکالی نداره. بیا.
‫آقای شارما، بذارین اخطار بفرستن. ‫ما تو دادگاه باهاشون روبرو می‌شیم.
‫من برمی‌گردم.
‫نگران نباشین. باشه؟
‫هوم.
‫آقا، آب می‌خواید؟
‫باشه. لطفاً آروم باشید. خداحافظ.
‫پس تو کریشنا هستی!
‫آبجیت.
‫کجا دوست داری بشینی؟ ‫داخل یا بیرون؟
‫خیلی وقت داخل بودم.
‫بیرون بهتره.
‫سؤال اشتباهی بود.
‫راستی، واسو کجاست؟ واسو!
‫واسو!
‫دارم میام!
‫این رو بده به من.
‫بیا.
‫بفرما.
‫راستی کریشنا... این ‫حلقه‌ی پلاستیکی هم خوبه.
‫بیا.
‫بشین.
‫همه چیز خوبه؟
‫خیلی نرمه.
‫در ضمن... ممنونم.
‫برای چی؟
‫چون درخواست من رو رد کردی
‫و آزاد شدم.
‫خوش ‌اومدی.
‫بیا اینو بین خودمون نگه داریم ‫که مشکلی پیش نیاد.
‫ببخشید، ولی تو قبلاً ‫اون اشتباه رو کردی.
‫با این که منو اینجا دعوت کردی، ‫همه‌چیزو پیچیده کردی.
‫ببین کریشنا،
‫آدم باید بعضی وقتا عمداً اشتباه کنه.
‫کریشنا، از وقتی ما ازدواج کردیم...
‫11 سال گذشته؟
‫- ۱۲. ‫- ۱۲ سال!
‫کریشنا، وقتی ۱۲ سال پیش ‫ما ازدواج کردیم،
‫واسو به من درباره تو گفت.
‫درباره اون اتفاق، چیزی که از سر گذروندی،
‫محکومیتت... همه‌چیز.
‫واسو فقط به یه شرط ‫قبول کرد با من ازدواج کنه
‫که روزی که از زندان آزاد شدی، تو رو ببینه.
‫کریشنا، دوباره ازت تشکر ‫می‌کنم برای کاری که کردی.
‫کریشنا، مهم‌ترین و ارزشمندترین فرد
‫در زندگی من
‫فقط به خاطر تو با منه.
‫ممنونم.
‫همین صبح به یکی گفتم
‫که باخت یه نفر سود نفر دیگه‌ای میشه.
‫آبجیت... کریشنا قراره امشب بره دوبی.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫وای!
‫یعنی...
‫یکی مثل من که همیشه حس ناامنی ‫داره نمی‌تونست چیزی بهتر از این بخواد!
‫تو مشکل رو حل کردی، کریشنا.
‫واقعا نمی‌دونستم چطوری ‫باید با این شرایط جدید کنار بیام.
‫ جواب بدم؟
‫من جواب میدم.
‫الو.
‫بله، مینال. باز چی شده؟
‫چند وقته داری تلاش می‌کنی منو آزاد کنی؟
‫پنج سال گذشته.
‫چندتا مشکل رو باید حل می‌کردم،
‫مثل درست کردن رفتارت توی گزارش‌ها،
‫باید چندتا توصیه‌نامه ‫هم جمع می‌کردم. با چیزای دیگه.
‫چند بار زندان عوض کردی،
‫که اینم کارو کندتر کرد.
‫به واسو نگفتی؟
‫چه فرقی می‌کرد؟
‫من به نتیجه گرفتن اهمیت می‌دم، فقط همین.
‫آبجیت. من... باید ۱۰ دقیقه برم دفتر.
‫الان؟
‫آره... یه... یه بحران پیش اومده. ‫گوشی سونیل در دسترس نیست.
‫یه بازرس از گمرک اومده. اگه رسیدگی نکنیم،
‫بار ترخیص نمی‌شه.
‫شما دو نفر ادامه بدین. من برمی‌گردم.
‫راستی...
‫ایده‌ی رفتن به دبی خیلی خوبه.
‫این... بهترین کار برای همه‌مونه.
‫- آقای آبجیت... ‫- منو خجالت نده.
‫لطفاً منو آبجیت صدا کن.
‫اسم آبجیت یعنی پیروزی. محاله ببازی.
‫این اجتناب‌ناپذیر بود.
‫بیا گذشته رو فراموش کنیم.
‫بیا ادامه بدیم.
‫دقیقا به همین دلیل می‌خواستم ببینمت.
‫چی...
‫چی شد، کریشنا؟
‫اون شب...
‫واسو بهم گفت.
‫ولی می‌خوام از خودت بشنوم ‫که اون شب دقیقاً چی شد.
‫روزی که واسو اون شرط ‫رو تو روز ازدواجمون گذاشت،
‫منم تصمیم گرفتم ازت بپرسم
‫چجوری همه‌ی اون اتفاقات افتاد.
‫خواهش می‌کنم.
‫امروز موتور رو می‌برم داخل.
‫اینجا پیاده می‌شم.
‫ممکنه کسی ما رو با هم ببینه.
‫از صمیم قلبم تبریک میگم.
‫ممنون.
‫هیچوقت تغییر نکن.
‫من که هوا نیستم.
‫می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫ظالم، حداقل یه جواب بده.
‫فردا.
‫هی! درو ببند!
‫کریشنا!
‫پاکیا!
‫ما با هم نبودیم، واسو. باشه؟
‫برو... برو خونه.
‫- نه، کریشنا. من جایی نمی‌رم. ‫- گوش کن. تو...
‫- لطفاً، واسو. برو خونه. ‫- نه... نه!
‫- سعی کن بفهمی، واسو! ‫- نه...
‫ندیدی چه‌کار کردم؟
‫این قتله.
‫اگه کسی بیاد اینجا، توی دردسر می‌افتی.
‫سعی کن بفهمی. وقت نداریم. فقط برو!
‫کریشنا...
‫برو!
‫واسو!
‫من...
‫متاسفم که نمی‌تونم فردا ببینمت.
‫واسو، برو خونه.
‫- فقط برو. به کسی چیزی نگو. ‫- نه...
‫من همه چیزو درست می‌کنم، واسو.
‫مشکل از ذهن منه، آبجیت.
‫بدون فکر به عواقب عمل می‌کنه.
‫چای می‌خوری؟
‫الان ممکنه؟
‫این مضحکه!
‫- مینال، به راننده بگو سریع ماشین رو بیاره. ‫- بله، خانم.
‫حالا شما برید و کارو انجام بدید.
‫ممنون، خانم.
‫بله، جیگنش بای؟
‫واسودا! کریشنا پیش توئه؟
‫آره... یعنی نه! من اومدم دفتر.
‫کریشنا خونه‌ست با آبجیت.
‫چرا؟
‫من... منظورم اینه که ‫می‌خواستم باهاش حرف بزنم...
‫باید برش می‌داشتم و می‌بردمش فرودگاه.
‫چرا با آبجیت تماس نمی‌گیری؟
‫شماره‌ش رو داری، درسته؟
‫بله، شماره‌ش رو دارم.
‫باهاش هماهنگ می‌کنم.
‫- برادر... ‫- بله؟
‫می‌تونی...
‫می‌تونی این رو به تاخیر بندازی؟
‫وقت کافی برای صحبت باهاش نداشتم.
‫یک ساعت دیگه میام. خوبه؟
‫بله. باشه.
‫ممنون.
‫این همون چیزیه که بهش ‫می‌گن خودت رو خر کردن.
‫جگینش زنگ می‌زنه. حتماً برای توئه.
‫بله، جیگنش؟
‫سلام، داداش آبجیت! چطوری؟
‫عالیم!
‫کریشنا پیش توئه؟ می‌خواستم باهاش حرف بزنم.
‫صبر کن.
‫سلام.
‫اونجا چه‌کار می‌کنی؟ ها؟
‫خب... آبجیت می‌خواست ‫منو ببینه. واسو منو آورد اینجا.
‫چرا می‌خواست تو رو ببینه؟
‫این دیگه چه دردسریه؟
‫پروازت ساعت ۲:۳۰ می‌پره. ‫بلیت و پاسپورتت هم پیش منه.
‫و می‌دونی چیه؟ ناندو مرد ‫نیست، بلکه یه دختر جوونه!
‫جیگنا، بیا دنبالم. چه‌قدر طول می‌کشه؟
‫یک ساعت دیگه می‌رسم. تو هم آروم بمون.
‫یه وقت نزنی اون مرد رو له کنی.
‫باشه.
‫معذرت می‌خوام بابت اون...
‫مشکلی نیست.
‫ذهن من هم یه جورایی عجیب کار می‌کنه.
‫وقتی واسو برای اولین بار ‫اون شب رو برام تعریف کرد،
‫شروع کردم به فکر کردن در مورد این‌که ‫اون شب کجا بودم و چه‌کار می‌کردم؟
‫و حدس بزن کجا بودم.
‫تو یه کافه در جنوب ‫دهلی داشتم جشن می‌گرفتم.
‫باور می‌کنی؟
‫برات متاسفم، کریشنا.
‫این حرف رو از روی دلسوزی نمی‌زنم.
‫۲۲ سال پیش، تو یه حرفه داشتی، ‫رویا و واسو رو داشتی.
‫اما اون یک اتفاق همه چیز رو تغییر داد.
‫بدترین بخشش اینه که مقصر اصلی...
‫اسمش پاکیا نبود؟
‫اون قِسِر در رفت.
‫زندگی خیلی باهات بی‌انصاف بوده.
‫قبلاً همین فکر رو می‌کردم.
‫منظورت از «قبلاً همین فکر رو می‌کردم» چیه؟
‫هیچی. فراموشش کن.
‫مهم نیست.
‫وقت داریم.
‫منظورت از اون حرف چی بود؟
‫من بیخیال اون قضایا شده بودم،
‫اما باور داشتم
‫که زندگی با من ناعادلانه رفتار کرده.
‫مقصر اصلی، پاکیا، آزادانه می‌چرخید.
‫و تا وقتی که اون آزادانه می‌چرخید،
‫نگران امنیت واسو بودم.
‫جیگنش منو از حال و احوال واسو باخبر می‌کرد.
‫سال‌ها گذشت.
‫از ازدواجتون هم خبر دار شدم.
‫با این حال، فکر کردن به ‫پاکیا باعث نگرانی‌م می‌شد.
‫بعدش؟
‫همون‌طور که گفتی، شبی ‫که اون اتفاق تو بمبئی افتاد،
‫تو داشتی توی یه کافه ‫در دهلی جشن می‌گرفتی.
‫با این حال، ما همدیگه رو دیدیم.
‫یه اتفاق مشابه در سال ۲۰۱۳ افتاد.
‫داخل بخش قتل زندان آرتور رود،
‫کریشنای نگران نمی‌دونست
‫که شخصی به نام ماهش دسای که توی تایلند بود،
‫بزرگترین مشکلش رو حل می‌کنه.
‫ماهش دسای گانگستر رو میگی؟
‫بله.
‫ماهش دسای، مجرم تحت تعقیب،
‫۵۲ پرونده قتل و اخاذی علیه خودش داشت.
‫توی یه عملیات مشترک پلیس بمبئی، ‫اداره‌ی اطلاعات و پلیس تایلند،
‫توی بانکوک ردش رو گرفتن.
‫اطلاعاتی داشتن که هر ماه ‫در روز پونزدهم
‫به یه معبد خاص می‌رفته.
‫شنیدم که تو یکی از این روزها،
‫بیش از ۷۰ مأمور از این سه تیم
‫همه خروجی‌های معبد رو مسدود کردن.
‫وقتی ماهش فهمید ‫پلیس‌ها بیرون هستن،
‫همسر و مدیرش رو فرستاد خونه.
‫می‌دونست پلیس‌ها وارد معبد نمی‌شن،
‫بنابراین اون مأمورها رو مجبور کرد ‫هشت ساعت تمام زیر آفتاب داغ صبر کنن
‫در حالی که خودش داشت دعا می‌کرد.
‫در نهایت، وقتی خسته شد،
‫اومد بیرون ‫و خودش رو تسلیم کرد.
‫بعدش، دیپورت شد به بمبئی.
‫اینجا آوردنش به آرتور رود
‫و گذاشتنش تو سلول ‫جرایم اقتصادی زندان.
‫ماهش بای، اینجا! ماهش بای!
‫اما بعدش یه مسئله‌ی دیگه رخ داد.
‫ماهش دسای دشمنای زیادی داشت.
‫یه باند رقیب ده میلیون ‫جایزه برای سر ماهش گذاشت.
‫یه جایزه‌ی علنی برای همه.
‫همه جنایتکارای ترسناک شهر
‫جرایم جزئی مرتکب شدن تا راهی پیدا کنن ‫و برسن به زندان آرتور رود.
‫شماره‌ی دو!
‫شماره‌ی سه!
‫شماره‌ی چهار!
‫در بین اون همه جنایتکار،
‫- یه نفر آشنا دیدم. ‫- شماره‌ی پنج!
‫ماهش دسای می‌خواد ببینتت.
‫فکر می‌کنی زنده می‌مونم؟
‫زنده موندن برات سخته، ماهش بای.
‫خودم شمردم. ۲۵ تا قاتل ‫تو سه روز گذشته وارد شدن.
‫اونایی که از قبل تو بودن هم پیشنهاد گرفتن.
‫اینجا همه می‌گن که فقط تو ‫می‌تونی منو زنده نگه داری.
‫اگه همه می‌گن، پس باید درست باشه.
‫هزینه‌ی خودت رو بگو.
‫هزینه‌ش زندگیته.
‫خودت روش قیمت بذار.
‫فعلاً بذار این شرط‌بندها برن.
‫هیچ‌کس جرات نمی‌کنه بهت آسیبی بزنه.
‫داداش، می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫بپرس.
‫چرا تو فضای بسته عینک دودی زدی؟
‫خودت فکر می‌کنی دلیلش چیه؟
‫فکر می‌کنم تو تا حد مرگ ترسیدی.
‫- هی! ‫- هی.
‫برو عقب.
‫برو.
‫فرار کن!
‫پاکیا!
‫دیوونه شدی؟ ‫می‌خوای یه دزد معمولی باشی؟
‫کریشنا.
‫هیچ‌وقت تغییر نکن.
‫هوا که نیستم.
‫می‌بینمت.
‫بکشش!
‫بعد از کشتن پاکیا، احساس آزادی کردم.
‫آزاد از همه دردها و نگرانی‌ها.
‫احساس کردم یه بار سنگین ‫از رو شونه‌هام برداشته شد.
‫مثل همون حرفی که زدی، «فقط ‫کار رو تموم کن و راحت شو».
‫یه احساس آرامش هم داشتم، ‫چون دیگه واسو در خطر نبود.
‫پس این سفر دوبی پاداش ماهش دسای به تو بود.
‫بله.
‫کریشنا.
‫یه لطف بزرگ در حق من کردی و...
‫من نمی‌تونم روش قیمتی بذارم.
‫اما اگه هر زمانی به چیزی نیاز داشتی، ‫بدون تردید بهم بگو.
‫من قول میدم. میتونی روش حساب کنی.
‫جیگنش.
‫سلام.
‫کریشنا، تا پنج دقیقه دیگه اونجام.
‫دارم میام پایین.
‫من دیگه می‌رم، آبجیت.
‫گفتی که احساس امنیت نمی‌کنی.
‫اما هیچ‌کس رو ندیدم که مثل تو امن باشه.
‫راستی بذار بهت بگم...
‫- که معنای دیگه‌ی «آبجیت»... ‫- کریشنا.
‫می‌دونم.
‫من برمی‌گردم.
‫اون مرد فکر می‌کنه من ‫احساس عدم امنیت رو ندارم.
‫هیچ‌وقت تغییر نکن.
‫هوا که نیستم.
‫همه چی خوبه؟
‫همه چی خوبه.
‫موزیک بزارم؟
‫اگه دوست داری، بذار.
‫کسی که واسه‌ش زندگی کردم
‫و کسی که می‌تونستم جونم رو واسه‌ش بدم...
‫اون یه دختر خاص بود ‫که خیلی دوستش داشتم...
‫ببخشید.
‫کریشنا...
‫تو...
‫اگه یه بار ازش خواسته بودی، ‫واسو منتظرت می‌موند.
‫«شاید»‌ نه، جیگنا.
‫قطعاً منتظرم می‌موند.
‫اگه دقیق گوش کنی،
‫زندگی فقط سوال نمی‌پرسه.
‫جواب هم می‌ده، دوستم.
‫حتی یه هفته هم از زندان نگذشته بود.
‫فکر کنم اسمش بابو بود.
‫گوش کن. اگه می‌خوای زنده بمونی
‫باید به یکی از این سه گروه ملحق شی.
‫حتی اون‌وقت هم ضمانتی نیست.
‫اما بقیه می‌فهمن وقتی ‫کسی به گروهی می‌پیونده.
‫و اوضاع امن‌تر می‌شه.
‫پس... چرا به هیچ گروهی ملحق نشدی؟
‫هیچ‌کس نمی‌تونه بهم آسیبی بزنه...
‫- هی! ‫- اون کشته شد!
‫- هی... ‫- بیا! برو عقب!
‫- هی! ‫- برو عقب!
‫- اون کشته شد! ‫- هی!
‫- برو! ‫- برو عقب!
‫چه برسه به ۲۵ سال، جیگنا.
‫نمی‌دونستم
‫که حتی توی ۲۵ ساعت ‫آینده زنده می‌مونم یا نه.
‫مطمئن بودم
‫که تصمیمم درباره واسو درست بوده.
‫هر چند روز یک‌بار
‫یه اتفاق ناخوشایند توی بند می‌افتاد.
‫فهمیدم که تنها راه زنده موندن
‫این بود که یه داستان بشم.
‫عمو.
‫خطرناک‌ترین آدم توی بند ما کیه؟
‫اون چوتا اوستارا هست. ازش دوری کن.
‫برام مهم نیست!
‫این رو بگیر.
‫هی. پاشو.
‫چرا این‌طوری نگاهم می‌کنی؟
‫- هی! ‫- هی! اون به رئیس ما زد!
‫- هی! ‫- هی...
‫همه چی خوبه؟
‫هوم.
‫چه جو سنگینی بود. چه شخصیت عجیبی!
‫اگه می‌خواستی با کریشنا خصوصی ‫صحبت کنی، می‌تونستی بهم بگی.
‫چرا با کمک سونیل یه بحران ‫توی دفتر درست کردی؟
‫ببخشید.
‫- با کریشنا حرف زدم... ‫- بهت گفت؟
‫دقیقاً همونی که تو گفتی رو گفت.
‫ولی این دقیقاً همون چیزی نیست ‫که اون شب اتفاق افتاد، درسته؟
‫چیزی که تو بهم گفتی...
‫و چیزی که کریشنا بهم گفت...
‫اون چیزی نیست که اتفاق افتاد، درسته؟
‫واسو، بیا امروز برای همیشه ‫این موضوع رو تموم کنیم.
‫اون شب دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟
‫هیچ‌وقت تغییر نکن.
‫هوا که نیستم.
‫می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫ظالم، حداقل یه جوابی بهم بده.
‫ما نمی‌ذاریم تو قِسِر در بری!
‫هی، بگیرش!
‫جلوشو بگیر!
‫بکشینش داخل...
‫پاکیا!
‫هی! چی شده؟
‫پاکیا!
‫واسو!
‫کریشنا، منو به زور آوردن اینجا و...
‫داشتم می‌رفتم خونه که پاکیا و بقیه...
‫منو کشیدن اینجا.
‫سعی کردم فرار کنم...
‫واسو، برو خونه.
‫- کریشنا... ‫- نیازی نیست به کسی چیزی بگی.
‫تقصیر من نبود.
‫این تصادفی بود، کریشنا.
‫آره... فهمیدم.
‫واسو، گوش کن. وقت نداریم.
‫باید بری. باشه؟
‫- نه... ‫- واسو... واسو!
‫این یه پرونده قتله. باشه؟
‫ولی باور کن. همه چی درست می‌شه.
‫همه چی درست می‌شه.
‫- واسو... واسو! ‫- نه...
‫فقط برو. هیس!
‫- نه... ‫- ببین. من هیچ‌کس رو ندارم.
‫تو مسئولیت والدینت، دیپو، ‫و میرا رو داری، درسته؟
‫دیگه فکر نکن، واسو. خواهش می‌کنم.
‫- نه... ‫- مگه همیشه به حرف من گوش نمی‌کنی، واسو؟
‫ببین، واسو. ما نمی‌تونیم اون‌چیزی ‫که اتفاق افتاده رو تغییر بدیم.
‫فقط مسئله زمانه، واسو.
‫هیچ اتفاقی برای من نمی‌افته. ‫من برمی‌گردم.
‫- نه... ‫- همه چیز درست می‌شه.
‫- نه... نمی‌رم. ‫- سعی کن بفهمی.
‫سعی کن بفهمی! اگه کسی ‫اینجا بیاد چی؟ گوش کن...
‫ببین...
‫اگه تو بری زندان، من نمی‌تونم زنده بمونم.
‫اگه من برم زندان، بعد از ‫تموم شدن محکومیتم برمی‌گردم.
‫هیچ‌چیز تغییر نمی‌کنه، واسو.
‫گوش کن...
‫تو و من یکی هستیم، درسته؟
‫اگه تو مجازات بشی یا من ‫مجازات بشم، فرقی نمی‌کنه، واسو.
‫می‌بینی، فقط مسئله زمانه.
‫خواهش می‌کنم.
‫چرا، کریشنا؟
‫من کسی رو جز تو ندارم.
‫این چیزی نیست.
‫می‌تونم خودم رو آتیش بزنم ‫تا تو رو گرم نگه دارم.
‫اما اگه تو درد بکشی، ‫من چطور زنده بمونم؟
‫واسو.
‫- ازت خواهش می‌کنم. ‫- نه...
‫واسو، خواهش می‌کنم برو.
‫- واسو. ‫- کریشنا...
‫واسو، فقط برو.
‫لازم نیست به کسی ‫راجع به این موضوع چیزی بگی. باشه؟
‫فقط برو خونه.
‫من درستش می‌کنم. ‫همه‌چیز رو درست می‌کنم، واسو. برو.
‫یه روز هم نمی‌گذره، آبجیت،
‫که خودمو لعنت نکنم ‫که به حرف کریشنا گوش دادم.
‫ولی اینم حقیقت داره
‫که به هر چیزی که می‌گفت گوش می‌دادم.
‫همه‌چیز!
‫وقتی چند ماه بعد ‫حکم زندانش رو گرفت،
‫رفتم ملاقاتش توی زندان.
‫تو به من دروغ گفتی!
‫گفتی فقط چند روزه.
‫۲۵ سال، کریشنا!
‫این یه پرونده قتل دو نفره‌ست.
‫حساب و کتاب‌هام اشتباه از آب دراومد.
‫فقط ده دقیقه دیگه ‫تا پایان وقت ملاقات مونده.
‫زود باشین.
‫واسو.
‫قول بده
‫که دیگه هیچ‌وقت نیای اینجا.
‫هر اتفاقی که بیفته، ‫تو دیگه هیچ‌وقت نمیای اینجا.
‫هیچ‌وقت.
‫نه، کریشنا. نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫می‌خوای منو ضعیف کنی؟
‫جواب بده...
‫قول بده، واسو.
‫که دیگه هیچ‌وقت به دیدنم نمیای.
‫این درست نیست، کریشنا.
‫واسو، قول بده.
‫هی، قهرمان! وقت تموم شد!
‫به دوستت بگو بره.
‫هی، تو!
‫زبونت رو کنترل کن.
‫اون می‌ره، اما من اینجام.
‫برای مدت طولانی.
‫اون برای دو تا قتل اینجاست.
‫فقط دو دقیقه مونده تا وقت ملاقات تموم بشه.
‫زود باش!
‫وقتی آزاد شدم، بیرون همو ملاقات می‌کنیم.
‫- نه اینجا. ‫- نه.
‫نه...
‫همون‌طور که می‌بینی، ‫این جا برای تو مناسب نیست، واسو.
‫واسو.
‫می‌خوام یه کاری برام انجام بدی.
‫گوش می‌کنی به حرفم؟
‫برای بار آخر.
‫هیچ‌وقت به تو نه گفتم؟
‫در اسرع وقت از بمبئی به شهر دیگه‌ای برو.
‫- نه، کریشنا... ‫- تا وقتی پاکیا آزادانه می‌چرخه،
‫جونت در خطره.
‫اگه واقعاً منو دوست داری،
‫نه نگو.
‫می‌خوام همه‌ی رؤیاهات رو محقق کنی.
‫کار، ازدواج، خانواده...
‫وقتی از اینجا بیرون اومدم، ‫می‌خوام در اوج ببینمت.
‫همیشه توی خاطراتت باهات خواهم بود.
‫من نمی‌تونم این کار رو بکنم، کریشنا.
‫- پس همه‌چیز بی‌فایده می‌شه، واسو. ‫- نه.
‫سعی کن بفهمی.
‫من توی این دنیا کسی رو ندارم.
‫- ولی اعضای خانواده‌ات به تو وابسته هستن. ‫- نه...
‫گوش کن. اگه جای من بودی ‫چیکار می‌کردی؟
‫بهم بگو.
‫اگه جای من بودی، واسو، چه‌کار می‌کردی؟
‫برای من ممکن نیست، کریشنا.
‫همه‌چیز ممکنه، واسو.
‫فقط باید شهامت داشته باشی.
‫- اگه از اینجا دور باشی، جات امنه. ‫- نه...
‫و فقط اگه در امان باشی، ‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫این مشکل تو یا من نیست.
‫- این مشکل ماست، واسو. ‫- نه.
‫مهم نیست کجا باشی، ‫من همیشه از تو باخبر می‌مونم.
‫فقط...
‫فقط اینو یادت باشه.
‫فقط اگه خوشحال باشی،
‫من می‌تونم اینجا زنده بمونم.
‫نه، کریشنا.
‫می‌خوام یه کار دیگه برام ‫انجام بدی برای آخرین بار.
‫یک بار دیگه.
‫- خداحافظ. ‫- نه...
‫کریشنا.
‫کی کریشنا برمی‌گرده؟
‫ دوباره به بمبئی برمی‌گردی؟
‫نه.
‫حتی اگه دلت بخواد؟
‫نه.
‫اگه ازت بخوام، میای؟
‫تو از من نمی‌خوای.
‫اگه بخوام چی؟
‫شوهر تو، آبجیت، مرد خیلی خوبیه.
‫اگه قرار باشه بمیرم و بخوام ‫برای آخرین بار تو رو ببینم
‫و ازت بخوام...
‫حتی اون موقع هم نمیای؟
‫دیگه توی این زندگی کار تمومه، واسو.
‫قرار همین باشه.
‫سفر مشترک ما اینجا به پایان می‌رسه.
‫امروز زندگیت رو ادامه بده.
‫نگاه به گذشته فقط بهت درد می‌ده.
‫می‌دونی...
‫توی این ۲۲ سال گذشته،
‫فکر نمی‌کنم یه روز گذشته باشه
‫که من به این لحظه فکر نکرده باشم.
‫و، تو این ۲۲ سال گذشته، ‫شک دارم به چیزی دیگه‌ای
‫غیر از این لحظه فکر کرده باشم.
‫امروز حس خوبی داشت.
‫می‌خواستی باهام حرف بزنی
‫و مدام از دفترت تماس می‌گرفتن.
‫خیلی توی زندگی پیشرفت کردی، واسو.
‫من زندگی تو رو خراب کردم، کریشنا.
‫تونستم برای تو کاری انجام بدم. ‫چیزی بزرگتر از این وجود داره؟
‫من نمی‌تونستم کاری که تو با زندگیت کردی
‫ رو انجام بدم، واسو.
‫جیگنش بهم گفت.
‫از صفر شروع کردی ‫با یه وام بانکی یک میلیونی.
‫نگاه کن چقدر موفق شدی.
‫و حتی به خواسته من احترام گذاشتی.
‫نمی‌دونی چقدر خوشحالم کردی.
‫من نه می‌تونستم درست گریه کنم و نه به ‫اندازه‌ای که دلم می‌خواست ازت معذرت بخوام.
‫تو هیچ‌وقت کنارم نبودی، ‫اما همیشه داشتم تو رو از دست می‌دادم.
‫و امروز، دوباره تو رو از دست می‌دم.
‫چرا نمی‌تونی کمی بیشتر بمونی؟
‫تو مثل همیشه برنده شدی، کریشنا.
‫اگه من برنده شدم،
‫چرا انقدر برام سخته که برم؟
‫از حالا به بعد یک بار برای خودت زندگی کن. ‫این کار منو خوشحال می‌کنه.
‫اگه این خوشحالت می‌کنه، انجام می‌دم.
‫من فقط یک حسرت دارم، کریشنا.
‫چی هست؟
‫نتونستم آرزوی تو بشم.
‫تو تنها عادت من شدی. این کافی نیست؟
‫کریشنا، سال‌ها پیش گفتی
‫که ما هرگز جدا نمی‌شیم.
‫به این گوش بده.
‫به خاطر بعضی افراد، به نظر می‌رسه که
‫ما از هم جدا می‌شیم.
‫اما در واقعیت، جایی برای ‫یک نفر سوم بین ما نیست.
‫الان می‌رم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫گاهی این‌طور به یادم بیفت، ‫حتی اگه با عصبانیت باشه.
‫فقط اگه تو رو فراموش کنم.
‫♪ آیا ضروریه که دوباره از هم جدا بشیم؟ ♪
‫♪ آیا ضروریه که دوباره شکسته بشیم؟ ♪
‫♪ لطفاً بهم بگو که آیا ‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم ♪
‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.
‫به چی فکر می‌کنم؟
‫ما دوست داریم فکر کنیم که ‫همه‌چیز رو درباره‌ی عشق می‌دونیم،
‫درحالی‌که کریشنا واقعاً انجامش داد.
‫عشق بی‌قید و شرط.
‫♪ اگه یه روز بهش فکر کردی، ♪
‫♪ این شب داستان من رو برات خلاصه می‌کنه. ♪
‫♪ چه من کنارت باشم یا نه، ♪
‫♪ عطر من همیشه اطرافت خواهد بود. ♪
‫♪ وقتی به من فکر می‌کنی، کمی بخند. ♪
‫♪ مطمئن شو که این شب برای ‫مدت طولانی همراهت بمونه. ♪
[بعضی وقت‌ها، داستان هیچ‌وقت به پایان نمی‌رسد]
‫«ترجمه از میثم موسویان»