‫شماها اینجا چیزی پیدا کردید؟
‫- نه. ‫- هیچی؟
‫نمی‌فهمم.
‫هیچی روی تصویرگر حرارتی نیست، ‫نه حتی یه نقطه.
‫پارامترهای میدان‌های الکترومغناطیسی هم طبیعی‌ان.
‫خیلی خب، بیا ادامه بدیم.
‫باشه.
‫اوه، ماهیتابه‌ست. خب.
‫- خوبی؟ ‫- ببخشید. آره.
‫- هیچی پیدا نکردید؟ ‫- نه.
‫هیچی.
‫اینجا قرار بود پر از ارواح باشه.
‫دوباره مثل تور آلکاترازه،
‫وعده‌های توخالی و بی‌نتیجه.
‫باشه. خب، بیا یه اتاق دیگه‌ام ‫چک کنیم و کارو جمع کنیم.
‫باشه.
‫صبر کن. فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره. بیا اینجا رو بررسی کنیم.
‫باشه.
‫واو! ایول...
‫برایان، ما زمان توقف نداریم. ‫اگه چیزی رو جا بندازیم چی؟
‫فقط یه ثانیه وقت می‌خوام بررسی کنم.
‫باشه.
‫این می‌تونه فراطبیعی باشه؟
‫واو. این رو ببین.
‫اوه، هی...
‫اوه! شرمنده.
‫جانا اتول،
‫از لحظه‌ای که اولین بار همدیگه رو ‫توی پولترکان دیدیم،
‫می‌دونستم تو خودشی.
‫زندگیم رو صرف جستجوی ‫ارواح گمشده کردم و در این راه،
‫نیمه‌ی گمشده‌ی خودم رو پیدا کردم.
‫انگار از عالم ماورا مقدر شده بود.
‫دقیقاً.
‫پس، دیدم برای این کار هیچ ‌جا بهتر از...
‫یه آسایشگاه جانی‌های روانی متروکه نیست.
‫برایان...
‫پس، در حضور کلی روح
‫که امروز نمی‌خوان خودشون رو نشون بدن،
‫افتخار میدی که همسر من بشی؟
‫این عاشقانه‌ترین کاریه که ‫یه نفر تا به حال برام کرده.
‫آره، معلومه که باهات عروسی می‌کنم!
‫پس، امروز کاملاً بی‌ثمر نبود.
‫نه، به هیچ‌وجه. ‫و شاید یه روزی،
‫ثابت کنیم که ارواح واقعاً وجود دارن.
‫می‌تونیم بقیه‌ی عمرمون باهم تلاش کنیم.
‫[شش ماه بعد]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- روز دودافشانیه؟ ‫- آره.
‫این مبل رو از یه حراج دارایی گرفتم
‫و فقط می‌خواستم ارواحی رو که ممکنه ‫بهش متصل باشن متفرق کنم.
‫این چیز...
‫برایان، قفل کودکش رو برداشتی؟
‫آره.
‫آره...
‫نه.
‫بگذریم، فقط...
‫نمی‌خواستم یکی بخردش
‫و تهش عمه پگی پیر روش بشینه.
‫اوهوم. خب، تو من رو می‌شناسی،
‫من همچنان روش‌های علمی،
‫و پدیده‌های روحانیِ قابل سنجش رو ترجیح میدم.
‫به خاطر اینه که تو یه تحصیل‌کرده‌ای.
‫فقط نمی‌تونی به غرایز درونیت اعتماد کنی.
‫واقعاً؟ خب، یه جورایی، ‫هنوزم دارم باهات عروسی می‌کنم.
‫و من باور دارم اما علم نیاز به اثبات داره.
‫آماده‌ای بزنی به جاده؟
‫آره، فقط می‌خواستم قبل رفتن خداحافظی کنم.
‫خب، ماشین من پر از وسایل عروسیه،
‫پس تو باید تجهیزات رو با ماشین خودت بیاری.
‫یادت نره.
‫قبلاً جمعشون کردم و ...
‫- مطمئنی؟ ‫- اوه.
‫ام، دیگه باید بریم. مدت زمان سفرمون
‫روی جی‌پی‌اس داره بیشتر میشه. ‫حدود چهار ساعت.
‫- آهان. ‫- بهتون گفتم صبر کنید،
‫و چهارشنبه با من بیاید.
‫نامزدت رو دیدی؟
‫شش ماهه داره برای این کار ‫برنامه‌ریزی می‌کنه.
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌تونه ‫چهار روز زودتر حاضر شه
‫و هیچ استرسی نداشته باشه؟
‫کاملاً منطقیه.
‫اما مهمانسرا بیشتر دوندگی‌ها رو انجام میده
‫پس ما می‌تونیم...
‫می‌دونم، اما این عروسی رؤیایی منه،
‫و نمی‌خوام حتی یه مورد هم جا بیفته.
‫می‌دونم و من می‌خوام این عروسی...
‫می‌خوام عروسیمون
‫اون چیزی باشه که آرزوش رو داشتی.
‫یه عروسی توی یه کاخ روح‌زده!
‫بهت گفتم چقدر مسخره‌ست؟
‫بارها، ولی کی‌استون فرق می‌کنه.
‫توی نسخه‌ی پنجم مناطق شبح‌زده‌ی آمریکا ‫نشون داده شده
‫و سه تا سنگ قبر...
‫امتیاز گرفته.
‫خب، مطمئنم توی تمام مجلات عروسی توصیه شده.
‫آره، آره، آره. خیلی خب،
‫دو روز دیگه می‌بینمت. دوست دارم.
‫با احتیاط برون.
‫خدافظ!
‫ساکت.
‫یالا دیگه.
‫من خیلی از اون بابت متأسفم آقا، ‫ولی واقعاً...
‫نیاز نیست از اینجا برید.
‫نه، من یه دقیقه‌ هم ‫توی این مقبره‌ی لعنتی نمی‌مونم!
‫- آقا! ‫- برید کنار!
‫آقا!
‫صبر کنید آقا، وسیله‌تون افتاد.
‫بمونه برای خودت!
‫برای خودم؟
‫خیلی متأسفم که شاهد این ماجرا بودید.
‫اتفاقی بهش گلوتن دادم.
‫اوه، چه بد.
‫اوه، جانا.
‫خودمم.
‫چه خوب که بالأخره از نزدیک دیدمت.
‫می‌دونم، بالأخره.
‫ماریون، ایشون ساقدوش منه، ریچل.
‫ریچل، ماریون.
‫- ایشون صاحب کی‌استونه. ‫- سلام.
‫و ممنون بابت تمام زحماتی که کشیدی.
‫اوه، کاملاً باعث افتخارم بود.
‫حالا، بیاید بریم پذیرشتون کنم.
‫بعید می‌دونم مربوط به گلوتن بوده باشه.
‫می‌دونم. اینجا معرکه‌ست.
‫موقع برنامه‌ریزیش کلی بهم خوش گذشت.
‫کم پیش میاد این کارو بکنم.
‫بیشتر زوج‌ها هتل‌های بزرگ‌تر رو ‫انتخاب می‌کنن
‫چون محدودیت...
‫ام، فضا داریم.
‫آره، همینطوره.
‫این عالیه، ماریون.
‫در هرصورت من و برایان...
‫فقط می‌خواستیم عزیزترین ‫و نزدیک‌ترین کَس‌هامون باشن.
‫خب، مسئول تشریفاتمون که ‫کارش حرف نداره، خیلی دلش می‌خواد
‫حاصل هنرهای آشپزیش رو امتحان کنید.
‫این منوئه.
‫هیچی جا نیفتاده.
‫خب، قصد دارم کاری کنم ‫عروسی رؤیاهات رو برگزار کنی.
‫بابت اون متأسفم.
‫باید مطمئن شم وقتی باد شدید میشه
‫اون درو دو قفله کنم.
‫هیچ چیزی نیست که ازش بترسید.
‫آره، اصلاً.
‫اشکالی نداره، ماریون.
‫هیچی من رو نمی‌ترسونه. ‫من دبیرستان درس میدم.
‫عالیه.
‫خب، اتاق‌هاتون رو نشونتون میدم.
‫عالیه.
‫وِیلن!
‫از این طرف، خانم‌ها.
‫- حسش کردی؟ ‫- آره.
‫بی‌صبرانه منتظرم برایان ‫با تجهیزات بیاد اینجا.
‫اوه، اون اتاق توئه، ماریون؟
‫نه، نه. اتاق من اون طرف سالنه.
‫این اتاق خالی می‌مونه.
‫دستشویی نداره.
‫روحه اونجا زندگی می‌کنه.
‫باشه دیگه!
‫اینجا اتاق شماست.
‫اوه، احیاناً جایی رو ندارید ‫که یکم دورتر باشه؟
‫مثلاً نیوجرسی؟
‫بچه نشو. همین‌جا خوبه، ماریون.
‫- ممنون، ماریون. ‫- دنبالم بیاید.
‫خب، بفرمایید.
‫میرم تا شما دوتا جا گیر بشید.
‫قراره روزهای هیجان انگیزی داشته باشیم.
‫امیدوارم زیاد هیجان‌انگیز نباشه.
‫مجبوری هر چی به ذهنت میاد بگی؟
‫یه‌جورایی عادتمه.
‫کجا میری؟ بیدار شدم و دیدم نیستی.
‫ببخشید. خوابم نمی‌برد.
‫داشتم می‌رفتم پایین یکم چایی بخورم،
‫و روی سوگندهام کار کنم.
‫انگار مثلاً بار دومم نیست ‫که دارم این کارو می‌کنم.
‫خب، درباره‌ی اَلک حق با تو بود.
‫اون ازم فاصله می‌گرفت ‫و من تمام نشونه‌های بد رو نادیده گرفتم.
‫شاید، ولی الان هیچ نشونه‌ی بدی نیست.
‫برایان حرف نداره.
‫آره.
‫خیلی خب.
‫آره، منم باهات میام پایین.
‫اینجا من رو می‌ترسونه.
‫این بالأخره می‌تونه خودش باشه، مگه نه؟
‫می‌دونم فکر کردی مادربزرگت رو دیدی...
‫اون کنار تختم بود
‫و باهام حرف زد، و صبح،
‫به والدینم گفتم که اون مرده ‫و حق با من بود.
‫خب، عجیبه، من بهت حق میدم،
‫ولی خب، نُه سالت بود.
‫مثل زمانیه که به دانش‌آموزهام میگم، ‫یه فرضیه در نظر می‌گیریم
‫و تا رسیدن به جواب آزمایش می‌کنیم،
‫و من هنوز جوابم رو نگرفتم.
‫آره، قطعاً اینجا مکان درست
‫برای عروسی توئه. خیلی مناسبه.
‫خب، نظرت چیه من اون چایی رو ‫برات درست کنم؟
‫باشه.
‫عروسی.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫همه‌ی ما برای باربیکیو ‫و آتیش‌بازیِ جمعه آماده‌ایم.
‫عالیه.
‫و من ترتیبی دادم که مهمونات
‫از گاری‌سواریِ معروف ما لذت ببرن. ‫واقعاً توی شهر ما زبان‌زده.
‫خب، ظاهراً کی‌استون هم همینطوره.
‫برای بعضی‌ها، نه همه.
‫گمونم داستان‌ها رو شنیدی.
‫یکم مطالعه کردم، ولی کنجکاوم بدونم
‫تو چی می‌تونی بهم بگی که ‫توی کتاب‌ها نوشته نشده
‫خب، واسه خود من که ‫هیچوقت تجربه‌ی بدی نبوده
‫در واقع بیشتر مردم‌آزاری می‌کنه
‫پس، تو دیدیش؟ ‫آنجلیک دمورنی رو؟
‫نه، نه، اما وقتی شر به پا می‌کنه ‫می‌تونم حسش کنم.
‫مثل، مثل اون شب.
‫گمونم چون اون مهمون ‫انگلیسی بود اینطور شد.
‫قبلاً این اتفاق افتاده.
‫از انگلیسی‌ها خوشش نمیاد، نه؟
‫خب، اون انگلیسی‌ها عشقش رو کشتن، ‫در نتیجه نه.
‫اتاق طبقه‌ی بالا، برای اون بود؟
‫آره.
‫اوایل اونجا رو اجاره دادیم، اما...
‫زیاد خوب پیش نرفت.
‫پس خالی و تا حد امکان مثل روز اول ‫نگهش داشتیم.
‫چه بانزاکت.
‫خب، نمی‌خوایم با دم شیر بازی کنیم.
‫از بین تمام القابی که ‫میشه به یه خانم داد...
‫چیزی گفتی، ماریون؟
‫نه، چیزی نگفتم.
‫اون می‌تونه صدام رو بشنوه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- چته؟
‫ماریون گفت ورود مهمانان ‫به این اتاق ممنوعه.
‫نه، نه. اون گفت به احترام زن جوانی ‫که توی قرنِ 18
‫اینجا زندگی کرده و مرده ‫خالی نگهش داشتن، پس...
‫خب، تو نمیری اون تو.
‫ما که سرزده نمی‌ریم بالا سرش.
‫نه، ولی اون امتیاز سنگ قبر رو یادته؟
‫نمی‌خوام صحتش رو تأیید کنم.
‫فکر می‌کردم به این چیزها اعتقاد نداری.
‫بیخیال، با یه نگاه سریع هیچی نمیشه.
‫آنجلیک دمورنی.
‫چه باکلاس.
‫وقتی مرده فقط 26 سالش بوده. ‫توی خواب مرده.
‫اوه، دختر بیچاره.
‫صبر کن ببینم!
‫قهرمان انقلابی جنگ، ‫ستوان مالکوم بوکانن.
‫نگاهش کن!
‫واو، دقیقاً شبیه برایانه.
‫دقیقاً شبیه عکسه، ‫به جز اون کلاه کوچیک عجیب.
‫آره.
‫توماس پین.
‫این معرکه‌ست.
‫اوه، راستش، می‌دونی،
‫یه کاری به ذهنم رسید ‫که تو می‌تونی انجامش بدی.
‫چه عجب.
‫وقتی رسیدیم اونجا، ‫می‌تونی نوشیدنی‌ها رو چک کنی
‫و مطمئن شی که همه‌شون هستن؟ ‫ممنون.
‫آره، خوشحال میشم ‫نوشیدنی‌ها رو چک کنم.
‫فقط یادت باشه وقتی نوبت من شد ‫منم همین انتظارو ازت دارم.
‫نوبت چیت بشه؟
‫ازدواج کردنم.
‫چیه، چرا می‌خندی؟
‫- ممکنه بشه. ‫- البته.
‫و اون موقع، می‌دونی، می‌خوام مثل تو بشم.
‫سر جام می‌مونم،
‫می‌ذارم عروسم همه‌ی کارها رو بکنه.
‫نه، نه. اینطور نیست.
‫کسی رو نداشتم به کارهای مغازه ‫رسیدگی کنه، همین.
‫پشیمون که نشدی؟
‫یعنی، بعد از اتفاقی که ‫آخرین بار براش افتاد،
‫باید مطمئن بشی.
‫کی این کارو می‌کنه؟ ‫ول کردن عروس توی روز عروسیش؟
‫منظورم اینه که...
‫کسی که نمی‌دونست چقدر خوش‌شانسه.
‫آره، خب، شما دو تا خیلی بهم میاید.
‫بعضی زوج‌ها تفاهمشون ‫سر علاقه به غذای ایتالیاییه.
‫شما دو تا عاشق ارواحید.
‫ازدواج صورت گرفته در بهشت ماورایی.
‫گمونم ما مناسب همیم، نه؟
‫حرف مناسب بودن شد، ‫نظرت درباره‌ی من و ریچل چیه؟
‫اوه، واو.
‫یه نفر حادثه‌ی نوشیدنی ‫توی مهمونی نامزدی رو فراموش کرده.
‫- نه، نه. پیشخدمت خورد به من. ‫- واقعاً؟
‫آره، تقصیر من نبود
‫که اون آب آلبالو رو ‫ریخت روی شلوار سفیدش.
‫کی بعد از روز کارگر سفید می‌پوشه؟
‫بگذریم، گوش کن، ‫فقط یادت باشه این آخر هفته
‫قراره به خاطر من اینجا باشی.
‫- خواهم بود. ‫- خواهی بود؟
‫- هستم. ‫- هستی.
‫باشه. و فقط آبمیوه‌ی بی‌رنگ می‌خورم، حله؟
‫به نفع همه‌ست
‫- به کی‌استون خوش اومدید. ‫- سلام، ماریون.
‫هی، خوشحالم از نزدیک می‌بینمت.
‫من برایانم. این ساقدوشمه، استیو.
‫ممنون بابت تمام کارهایی که برامون کردید.
‫اوه، باعث افتخارمه.
‫به نظر میاد...
‫سفر طولانی‌ای داشتی.
‫- به کی‌استون خوش اومدید. ‫- آره، قبلاً گفتید.
‫- اوه، واقعاً؟ ‫- سلام.
‫سلام، ریچل.
‫استیو.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫مطمئنم همینطوره. ‫فقط محض اطلاعت،
‫هیچ لباس سفیدی برای عروسی نمی‌پوشم.
‫فهمیدم.
‫چرا یه نگاهی به اطراف نمی‌اندازید
‫تا من به ویلن بگم ‫چمدون‌هاتون رو ببره توی اتاقتون؟
‫الان کلید رو می‌گیرم.
‫کاری با موهات کردی؟
‫خیلی قشنگ شده. من...
‫چه کت قشنگی.
‫خیلی خب، از این طرف.
‫- ممنون. ‫- ویلن!
‫شوخی نمی‌کردی. عجیبه.
‫آره؟
‫شاید یه فامیل دور باشه.
‫نه، نه، نمی‌تونه اینطور باشه. ‫تمام خانواده‌ی من اهل شیکاگوان.
‫درسته. وقتی برای ازدواج با آنجلیک
‫به اینجا می‌اومده ‫توسط سربازهای انگلیسی کشته شده.
‫و آنجلیک هم بلافاصله بعدش مرده، ‫میشه گفت قلبش شکسته بوده.
‫و از اون موقع روحش اینجا گیر کرده،
‫پس بیا ببینیم چی گیرمون میاد.
‫ایول!
‫اوه.
‫خودشه.
‫قطعاً یه تغییراتی
‫توی جو الکترومغناطیسی هست.
‫چند تا فعالیت فراطبیعی مهم اینجا هست
‫فکر کنم باید تفنگ‌های گنده رو بیاریم.
‫آشکارساز تابش حرارتی گاوس!
‫- خودشه عشقم! ‫- بزن بریم!
‫خب، خب.
‫دستگاه داره خودش رو می‌کشه.
‫قطعاً یه چیزی اینجا هست.
‫فراطبیعی که میگی، یعنی برخلاف
‫یا متضاد طبیعی.
‫آنجلیک؟
‫تو دقیقاً شبیه نقاشی طبقه‌ی پایینی.
‫تو می‌تونی من رو ببینی.
‫همونطور که حدس می‌زدم. ‫تو اولین نفری.
‫این یه شوخیه؟
‫این نمی‌تونه واقعی باشه. ‫این نمی‌تونه واقعی باشه.
‫بهت اطمینان میدم، ‫من کاملاً واقعی‌ام.
‫خیلی ببخشیدها.
‫درسته. همه‌اش درسته.
‫اون شب خواب نمی‌دیدم. ‫مادربزرگم اونجا بود.
‫عزیزم، باید این رو ببینی.
‫- برایان؟ ‫- مقادیر خیلی بالاست.
‫- برایان؟ برایان؟ ‫- واقعاً باورم نمیشه.
‫برایان...
‫اون یه روحه؟
‫آره.
‫مالکوم؟
‫چی؟
‫مالکوم. عزیزم،
‫نامزدم، تو برگشتی.
‫این...
‫نه، نه، این برایان فولره.
‫اون یه عتیقه‌فروش اهل فیلادلفیاست.
‫سلام.
‫شلوار عجیب به تن کرده، درسته.
‫چه عجیب، رنگِ چشم‌هاش باهم فرق دارن.
‫ولی چهره‌اش، دروغ نمیگه.
‫می‌دونم اونا یه‌جورایی شبیه همن، ‫ولی این اون نیست.
‫و من و برایان باهم نامزدیم.
‫درواقع یکشنبه اینجا باهم عروسی می‌کنیم.
‫این جزو محالاته.
‫اوه، نه، نه، نه.
‫درواقع، با مسئول تشریفات ‫و بقیه تماس تصویری داشتیم.
‫نه
‫نه.
‫امکان نداره.
‫هیچکس قرار نیست توی خونه‌ی من ‫عروسی کنه، هرگز،
‫به جز من و مالکومم!
‫برید.
‫خیلی خب، فکر کنم باید یکم بهش زمان بدیم.
‫نظرت چیه؟
‫- باشه! ‫- بریم.
‫اون دیدش.
‫میگم، اون یه‌جورایی شبیه منه، مگه نه؟
‫آره، موافقی؟
‫خب، راستش، گمونم اول اون به دنیا اومده.
‫- درسته. ‫- پس من شبیه...
‫- من شبیه اونم. ‫- آره.
‫بیش از 200 ساله که توی لباس عروسش،
‫توی این خونه گیر افتاده و منتظرش بوده.
‫- یعنی، فقط خیلی... ‫- عالیه.
‫چی؟
‫یعنی، غم‌انگیزه. غم‌انگیزه.
‫- غم‌انگیزه؟ ‫- آره.
‫یعنی، اون حتماً کارِ ناتموم داره.
‫چی...
‫باحاله.
‫وای!
‫تقریباً می‌ترسم برم ببینم اتاقم چه شکلیه.
‫خدایا، برایان، این خیلی دلخراشه.
‫یعنی، می‌دونم این که عروسیت ‫طبق برنامه پیش نره چقدر دردناکه...
‫هی، هی. بیا اینجا. گوش کن.
‫این دفعه اون اتفاق نمی‌افته، باشه؟
‫خیلی خب
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- چیه؟
‫صبر کن. اگه این چیزی باشه ‫که اینجا گیرش انداخته چی؟
‫جدایی از این یارو مالکوم.
‫آره، این منطقیه،
‫چون نیمه‌های گمشده بهم وابسته هستن.
‫اگه نتونن اون چرخه رو کامل کنن، اون وقت...
‫و اون گفت ما تنها کسایی هستیم
‫که تا حالا تونستیم ببینیمش.
‫شاید برای اینه که بتونیم ‫کمکش کنیم به اون دنیا بره.
‫قطعاً ممکنه.
‫ولی باید سریع‌تر کار کنیم. ‫مهمون‌هامون دو روز دیگه می‌رسن.
‫اوه. می‌دونی باید به کی زنگ بزنیم؟
‫- شکارچیان روح. ‫- نه.
‫بهتر از اون. ارل دوبری
‫- آره! ‫- نه.
‫- آره. ‫- نه.
‫- آره! ‫- نه! اون یه شیّاده، برایان!
‫برنامه‌اش به خاطر جعل احضار ارواح لغو شد.
‫فقط چون ارواح با اشاره ظاهر نمیشن.
‫ببین، من دیدم به مردم
‫چیزهایی گفته که امکان نداره بدونی.
‫خیلی خب، یه ساعتِ خرابم ‫روزی دو بار زمان رو درست نشون میده.
‫- درسته. ‫- درسته.
‫- آره، باشه. ‫- این واقعیه.
‫خیلی خب. ولی گوش کن.
‫لغو برنامه ذهنش رو بهم ریخت.
‫- باشه؟ پس اون یه ذره... ‫- چیه؟
‫- یه ذره در اوج نیست. ‫- اوه، عالی شد.
‫ولی کارش درسته.
‫می‌تونم بهش زنگ بزنم ‫و ببینم می‌تونه بیاد اینجا؟
‫لطفاً؟
‫تو رو خدا؟
‫صبر کن! نه! ‫اوه، داری زنگ می‌زنی.
‫داری زنگ می‌زنی. زنگ می‌زنی.
‫خیلی خب. یه لحظه فکر کن
‫این چقدر نامعقوله: ‫یه روح قرن هجدهم
‫تهدید می‌کنه عروسی‌تون رو خراب کنه.
‫پس، به کسی زنگ می‌زنید ‫که توی برنامه‌ی 60 دقیقه
‫کلاهبردار معرفی شده ‫تا کمکش کنه به اون دنیا بره.
‫درسته. آره. نه، این دیوونگی به نظر میاد.
‫ولی برایان قسم می‌خوره ‫معجزه‌هاش رو دیده.
‫اوه، خوبه، معجزه‌ها.
‫خب، شاید می‌تونه آب رو ‫تبدیل به نوشابه کنه.
‫این آخرهفته خیلی معروف میشه.
‫ببین، منم ازش خوشم نمیاد، ‫ولی نمیشه برایان رو قانع کرد.
‫اون قبلاً بهش زنگ زده.
‫ولی حداقل بالأخره مدرکی رو ‫که دنبالش بودیم داریم.
‫شما هیچ مدرکِ محکمی ندارید.
‫هنوز نداریم. ولی دیدیمش. اون واقعیه.
‫و شاید فردا بتونیم کاری کنیم ‫تو هم ایمان بیاری.
‫خب، شاید باید مثل آدم‌های عادی ‫توی هتل رادیسون عروسی می‌کردید.
‫از همه عذر می‌خوام.
‫خیلی خب...
‫اوهوم.
‫اوه، آره، آره، آره، ‫آره، آره، آره!
‫آره. آره، می‌تونم حسش کنم.
‫قویه.
‫این یارو توی برنامه‌ی 60 دقیقه بود.
‫آره، همون کلاهبرداره‌ست.
‫نمی‌تونی هرچی توی تلویزیون می‌بینی باور کنی.
‫برایان، جای بی‌نظیری ‫برای عروسیت انتخاب کردی، مگه نه؟
‫حالا هرچی.
‫وقتِ نمایشه.
‫اوه!
‫برای راهنمایی.
‫برای پاکی.
‫برای بعد.
‫صحیح. کفِ دست‌ها بالا.
‫چشم‌ها بسته.
‫جانا.
‫ارواح احضار شده، ‫نزدِ من بیاید.
‫چیزی را که نیاز دارم ببینم نشانم دهید.
‫اوه، خوبه، یه شعر، قشنگه
‫هیس.
‫جانا، گفتم چشم‌هات رو ببند.
‫خیلی خب. آره.
‫اوه، چه جالب.
‫می‌بینم.
‫اوه، وای.
‫چی؟ چی می‌بینی؟
‫آره، اون چی می‌بینه؟
‫آنجلیک، تو اینجایی.
‫کی؟ اوه، آره.
‫آره، آره. اون اینجاست و...
‫و اون خیلی بی‌قراره.
‫این نگران‌کننده‌ست.
‫ولی، ولی،
‫فکر کنم می‌تونم کمکش کنم ‫به اون دنیا بره.
‫فکر می‌کنه اولین کسیه که تلاش می‌کنه؟
‫هنوز فقط ماییم، ‫هیچکس دیگه نمی‌تونه ببینتش.
‫- تو هم نمی‌تونی ببینیش. ‫- می‌دونم.
‫آره، آره، حرکت احساس می‌کنم.
‫درگاه‌ها دارن باز میشن! ‫داره جواب میده!
‫و با این حال من یه سانت هم حرکت نکردم.
‫اون اصلاً داستانم رو نمی‌دونه.
‫داستانت چیه، آنجلیک؟
‫آره، آره، آنجلیک، ‫داستانت رو برامون تعریف کن.
‫چیزی رو که می‌خوام ببینم نشونم بده.
‫مدت‌ها قبل، همین‌جا توی این خونه...
‫اوه.
‫خب، روح کالبدش رو انتخاب کرده.
‫لطفاً، تو ادامه بده، جانا.
‫من یه فرشته بالای سرم می‌بینم؟
‫شما دارید خواب می‌بینید، آقا.
‫خب، اگه خواب می‌بینم، ‫امیدوارم هرگز بیدار نشم.
‫من آنجلیک هستم، ‫دخترِ سروان دمورنی.
‫شما توی جنگ زخمی شدید ‫و به اینجا آوردنتون.
‫پس باید این رو خوش‌اقبالی خودم بدونم.
‫که زنده موندید.
‫که شما به زخم‌هام رسیدگی می‌کنی.
‫انگار سرنوشت توش دست داشته.
‫شما اهل اینجا نیستید، ‫ولی برای مستعمره‌ها می‌جنگید.
‫"دنیا کشورم است، ‫تمام بشریت برادرانِ من هستند،
‫و خوبی کردن مذهبم است."
‫آثار توماس پین رو می‌خونید
‫مثل شما.
‫به نظر میاد واقعاً در کنار یه فرشته هستم.
‫دیگه چیزی نمی‌شنوم.
‫آره، آره. منم همینطور، منم همینطور.
‫اون به جهانِ باقی رفته.
‫عجب پخمه‌ای.
‫آره، اون به جهانِ باقی نرفته.
‫خب، این کارها زمان می‌برن، جانا.
‫داستانِ عاشقانه‌اش هیچوقت به پایان نرسیده.
‫تعجبی نداره که گیر کرده.
‫اونا گیر کردن.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫مشکل از مالکومه.
‫می‌تونم حسش کنم. اونا گیر کردن.
‫آره، خب... می‌دونی، ‫منم حسش می‌کنم.
‫درسته. اون گیر کرده. حق با توئه.
‫کارِ ناتموم اینه؟
‫نیمه‌های گمشده‌ای که باید دوباره ‫اینجا بهم برسن تا به اون دنیا برن.
‫باید همینطور باشه.
‫ولی مالکوم کجاست؟
‫خب، احتمالاً جاییه که ‫آخرین نفسش رو کشیده.
‫ماریون، احیاناً نمی‌دونی ‫ستوان بوکانن کجا کشته شده؟
‫می‌تونید به انجمن تاریخی آنگستد سر بزنید.
‫کن مایرز اونجا زیر و روی تاریخ ‫این شهر رو می‌دونه.
‫- عالیه. ‫- آره، ممنون.
‫بعدش میگن من قدرتم رو از دست دادم.
‫و لطفاً مطمئن شید که سیستم صوتی سالن ‫برای مراسم کار می‌کنه.
‫ما زود برمی‌گردیم.
‫- خیلی خب، البته. ‫- حله.
‫ممنون.
‫ژان-پیرِ بی‌نظیر برای تستِ غذا اینجاست.
‫- بفرمایید! ‫- امروزه.
‫اوه، این رو یادمون رفته بود.
‫میشه شما این کارم انجام بدید؟
‫- اون؟ ‫- غذا؟ آره، آره.
‫سلام، سلام، کی برای انفجارِ طعم حاضره؟
‫این طرف، جی‌پی.
‫خیلی خب، بفرمایید. اوه!
‫بابتِ این اتفاق خیلی عذر می‌خوام.
‫هیچ عروسی‌ای در کار نخواهد بود.
‫لطفاً بس کن.
‫تا حداقل کیشِ من رو امتحان نکنید بس نمی‌کنم.
‫- کیش. ‫- فکر می‌کردم خیلی واضح گفتم.
‫خیلی خب، این داره مسخره میشه.
‫نه، مشکل از شما نیست، قول میدم.
‫خب، من دیشب زیاد نخوابیدم، ‫ولی آخه یعنی چی؟!
‫اون اینجاست، جانا؟
‫- آره. ‫- آنجلیک، خواهش می‌کنم.
‫با من بازی نکنید.
‫ما مالکوم رو پیدا می‌کنیم.
‫فکر می‌کنیم اونم مثل تو گیر کرده.
‫با کی حرف می‌زنید؟
‫- آنجلیک. ‫- آنجلیک.
‫می‌تونید یه مسئول تشریفات دیگه پیدا کنید.
‫نه، نه، نه! ‫ژان-پیر! ژان-پیر!
‫آنجلیک، خواهش می‌کنم، ‫ما مالکوم رو پیدا می‌کنیم.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم ‫که بیاریمش پیشت.
‫فقط وقتِ بیشتری بهمون بده.
‫پیشنهاد می‌کنم شما دوتا عجله کنید.
‫خیلی خب، بقیه هم اون رو دیدن؟
‫آهان.
‫- خیلی خب، آره. ‫- آره.
‫چیه؟
‫از کیش خوشم میاد.
‫نه!
‫برایان، نه! به اون دست نزن.
‫باحاله.
‫شما باید کسایی باشید ‫که از کی‌استون اومدید.
‫من یه سری اشیاء در آوردم ‫که شاید براتون جالب باشن.
‫آنجلیک دمورنی و مالکوم بوکانن
‫بخشی از داستان‌های محلی هستن،
‫ولی آنجلیک دوست نداره ‫خودش رو نشون بده.
‫آره، خب، انگار تازگی‌ها باهاش کنار اومده.
‫اوهوم.
‫سالگرد فرضی‌شون این هفته بود.
‫طبق حکایت اونا قصد داشتن ‫13 اکتبر عروسی کنن.
‫این تاریخ عروسیِ ماست.
‫شاید توی این سناریو قوز بالا قوز میشه.
‫متأسفانه، اون دو نفر ‫از اول نفرین شده بودن.
‫پدرت خیلی عصبانی میشه،
‫اگه ببینه دخترش توی مزرعه پیش کارگرهاست.
‫ولی گمونم از هم‌صحبتی ‫باهات خوشحال میشم.
‫من فقط اومدم ببینم ‫کمک لازم داری یا نه،
‫چون هنوز کاملاً خوب نشدی.
‫البته. و از پدرت بابت کاری ‫که بهم داده ممنونم.
‫توی تمام مدتی که باهم بودیم،
‫هیچوقت نگفتی چی باعث شد ‫از اسکاتلند به مستعمرات ما بیای.
‫من به برابری انسان‌ها اعتقاد دارم.
‫به نظرم هیچ فرقی بین، چی بگم،
‫اوه، نمی‌دونم،
‫یه کارگر مزرعه و دوشیزه‌ی دم بخت نیست.
‫چقدر روشن‌فکر.
‫وعده‌ی دنیای جدید،
‫جایی که همه‌ی آدم‌ها آزادانه زنده باشن،
‫و طبق میلشون زندگی کنن و عاشق شن.
‫پس، من با برادرم مهاجرت کردم.
‫من وطن‌پرست شدم ‫و اون یه خانم پیدا کرد،
‫و چند شهر اونورتر ازدواج کرد.
‫من توی این جنگ به مردهای شریف کمی برمی‌خورم
‫و با این حال، شما اینجایی
‫افرادی هستن که ما رو اینجوری می‌کنن
‫بهم گفتن شما قراره ‫با نجیب‌زاده‌ی محترمی ازدواج کنید.
‫کاملاً برعکس. وقتی دور از چشمِ مردمه،
‫در واقع آدمِ خیلی شارلاتانیه.
‫نقش بازی کردن هنرشه.
‫به ندرت میشه بانوی فهمیده ‫و بادرایتی مثل شما پیدا کرد.
‫علاقه‌ام به شما خیلی زیاده،
‫البته اگه جسارت نباشه.
‫علاقه‌ی منم با علاقه‌ی شما برابره.
‫آنجلیک!
‫مادرت برای پخت و پز به کمکت نیاز داره.
‫پس، تا دیداری دوباره.
‫به چیز دیگه‌ای فکر نمی‌کنم.
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫لطفاً به اشیاء دست نزنید.
‫اونا خیلی ارزشمندن.
‫اگه مورد حمله‌ی بریتانیایی‌ها قرار نمی‌گرفت، ‫احتمالش زیاد بود،
‫که مالکوم به دستِ پدر آنجلیک بمیره.
‫داشتن نقشه می‌کشیدن باهم فرار کنن.
‫اونا داشتن باهم فرار می‌کردن.
‫پدرش اصرار داشت اون ‫با ساموئل فریمنتل ازدواج کنه،
‫یه قمارباز و پست فطرت که ‫چیزی جز یه اسمِ خوب نداشت.
‫آنجلیک خیلی زرنگ بود. ‫رفته رفته بیشتر ازش خوشم میاد.
‫خب، البته به جز این که سعی داره ‫عروسی‌مون رو خراب کنه.
‫آره
‫احیاناً شما محل دقیق ‫کشته شدن مالکوم رو نمی‌دونید؟
‫می‌دونم. به تله انداختنش
‫و به زندانِ پادگان محلی بریتانیا بردنش.
‫اونجا قبل از اعدام شدن ‫در اثر زخم‌هاش مُرد.
‫چی؟ این خیلی جالبه.
‫اوه، خب، اگه این برات جالبه،
‫ما یه نمایشگاه کامل توی زیرزمین داریم
‫که هیچوقت نتونستیم ‫به مردم نشون بدیم.
‫اگه دلتون بخواد می‌تونم ‫بهتون نشونش بدم.
‫- آره، آره. ‫- نه، نه.
‫لطفاً امروز فقط محلش رو به ما بگید.
‫عه. خب، عه...
‫ضربدر جاش رو مشخص می‌کنه.
‫پسرِ آزادی، یه کارگاه نوشیدنی‌سازی ‫که وقفِ یاد مالکوم شده.
‫اوه، باشه. کمکِ بزرگی کردید. ممنون
‫- مرسی. ‫- البته. البته.
‫- بیا بریم ‫- باشه، خیلی خب.
‫♪ و کنارِ دامنه‌های دلپذیرت ♪
‫اینجا چیزی حس می‌کنی؟
‫نه. شاید فقط آوازه یکم اذیتم می‌کنه.
‫چی میگی؟ این آواز قشنگیه.
‫جایی که من و عشقِ واقعی‌ام
‫هرگز یکدیگر را ملاقات نخواهیم کرد
‫در سواحلِ زیبا و دلپذیر ‫دریاچه‌ی لوموند
‫- درسته؟ ‫- خیلی خوبه.
‫تو صدای خیلی خوبی داری.
‫کارائوکه سه‌شنبه‌ست، عزیزم. ‫چی می‌تونم براتون بیارم؟
‫می‌تونم هاگیس و هارپس رو امتحان کنم؟ و...
‫به منم همون رو بدید، لطفاً.
‫الان میارم.
‫میشه ازش... آره.
‫هی، میشه بپرسم تا حالا
‫اتفاقات عجیبی این اطراف دیدی؟
‫من صاحب این کافه‌ام، خوشتیپ، ‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫اوه، درسته. من نامزد کردم. ‫ایشون نامزدمه.
‫بعید می‌دونم منظورمون رو...
‫منظورش از عجیب چیزهای فراطبیعیه.
‫اوه، شکارچیان روح. اومدید اینجا ‫کی‌استون رو بررسی کنید؟
‫خب، آره، یه چی توی این مایه‌ها.
‫ولی تا حالا پدیده‌ای رو توی کافه
‫یا شاید بیرون تجربه نکردی؟
‫یه بار اینجا یه برنامه‌ی تلویزیونی ضبط کردن
‫قبل از اینکه اینجا رو بخرم.
‫عجب احمقی بوده.
‫تو اون صدای آسمانی هستی
‫که مثل حوری دریایی من رو ‫به سمت صخره می‌کشونه؟
‫برای یه جرعه آب آناناس خوب ‫چه چیزها که نمیدم.
‫راستش یه نوشیدنی هندیه.
‫گمونم مالکوم بوکانن باشی؟
‫درست حدس زدی، بانوی زیباپوش.
‫خب، دامن چین‌دار یه‌جورایی از مد افتاده.
‫خدا رو شکر که بالأخره ‫یه نفر تونست من رو ببینه.
‫برای یه مرد خیلی سخته ‫که نامرئی باشه، می‌دونی.
‫اون...
‫انگار دارم توی آینه نگاه می‌کنم.
‫- هی. ‫- و یه ماشین زمان.
‫بله، تو هم مرد خوشتیپی هستی، ‫شکی درش نیست.
‫ممنون. تو هم همینطور.
‫خب، گمونم شماها دنبال من می‌گشتید.
‫درسته.
‫شرمنده، واو. ‫خب، ما باید باهات صحبت کنیم.
‫خب، چون قرن‌هاست که ‫بدون حتی یه نگاه...
‫اینجا موندم، در خدمتم.
‫منظوری نداشتم...
‫دیگه این کارو نکن.
‫نمی‌دونم چرا این کارو کردم.
‫هول شدم.
‫دارید می‌گید عروس نازنینم هنوز منتظرمه؟
‫فکر می‌کردم توی این دنیا تنهام.
‫این یه تقدیر بی‌رحمانه‌ست ‫که برام رقم خورده، نه؟
‫حق با توئه. ‫ولی تو کلید آروم کردن آنجلیکی،
‫تا ما بتونیم یکشنبه ازدواج کنیم.
‫نمی‌تونید یه جای دیگه عروسی بگیرید؟
‫نه! نه! ما یکشنبه توی کاخ کی‌استون ‫ازدواج می‌کنیم.
‫این اتفاق می‌افته.
‫خب، راستش، ما یعنی اون ‫ماه‌هاست که داره برنامه‌ریزی می‌کنه
‫و مهمون‌هامون بلیط هواپیما ‫و اتاق هتل رزرو کردن،
‫و از کارهاشون مرخصی گرفتن و جانا...
‫دخترک من همیشه تندخو بود.
‫بگذریم، ما فکر می‌کنیم ‫احتمالاً اینجا گیر کردید
‫چون داستان عاشقانه‌تون ‫هیچوقت به نتیجه نرسیده.
‫آره، برای دیدن دوباره‌ی عروسم...
‫مطمئناً دست راستم رو میدم ‫تا این کافه‌ی خراب‌شده رو ترک کنم.
‫چرا؟ آب آناناسش که حرف نداره.
‫- برایان... ‫- شرمنده.
‫برایان...
‫ما می‌خوایم کمک کنیم تو ‫و آنجلیک دوباره بهم برسید.
‫آنجلیک کیه؟
‫هان؟ هیچی.
‫خل و چل‌ها.
‫خب.
‫از اون مرد متنفرم.
‫خب، فکر کنم یکی رو می‌شناسم ‫که می‌تونه کمک کنه.
‫- ارل نه. ‫- ارل.
‫- آره. ‫- نه.
‫- آره. ‫- برایان...
‫من کاملاً بهش اعتماد دارم.
‫- سلام. ‫- اوه، چه خوب، برگشتی.
‫- سلام. ‫- اینجا چه خبره؟
‫داریم غذا می‌پزیم.
‫- یه عالمه. ‫- آره.
‫ماریون برامون یه دوره‌ی فشرده‌ی ‫تهیه‌ غذای عروسی گذاشته.
‫ما اینجا توی کی‌استون ‫خدمات کامل ارائه می‌دیم.
‫فکر کنم قلق آشپزی داره دستم میاد.
‫نزدیک بود.
‫گرفتمش، گرفتمش.
‫خب، چون روح شماره‌ یک ‫مسئول تشریفات رو فراری داد
‫وقتی شما دو تا بیرون مشغول ‫شکار روح شماره‌ی دو بودید،
‫ماریون شروع کرد به چیدن منو.
‫بنابراین، ما توی آماده‌سازی کمکش می‌کنیم.
‫اوه، باید نوشیدنی رو بچشید.
‫آره.
‫خب، چطور پیش رفت؟ ‫روح قهرمان جنگیتون رو پیدا کردید؟
‫می‌دونی، بلند گفتنش هیچوقت عادی نمیشه.
‫پیداش کردیم، و اون هم دقیقاً ‫معضل آنجلیک رو داره.
‫اون نمی‌تونه یه کافه توی شهر رو ترک کنه.
‫ولی می‌دونید چیه؟ ‫ارل کارش رو بلده.
‫همین الان پیام داد، ‫گفت یه نقشه داره.
‫پس، فکر می‌کنم...
‫حل میشه؟ نه؟
‫خب، امروز اوضاع اینجا چطور بود؟ ‫اتفاق دیگه‌ای نیفتاد؟
‫راستش، به طور ترسناکی ساکت شده.
‫به جز استیو، که دوست داره ‫موقع آشپزی یکسره آهنگ بخونه.
‫خیلی گوش خراشه.
‫من رو آروم می‌کنه.
‫خب، شاید آنجلیک آروم شده.
‫هر از گاهی این اتفاق می‌افته.
‫گاهی بی‌قرار میشه و بعدش آروم می‌گیره.
‫عالیه.
‫- خیلی خب، بیا... ‫- آب آلبالو هم هست؟
‫یا می‌تونی آبمیوه‌ی بی‌رنگ بخوری.
‫یا بی‌رنگ. بی‌رنگ بهتره.
‫انتخاب خوبیه.
‫می‌خوام بنوشیم به افتخار این که
‫هیچ مشکلی پیش نیاد،
‫به افتخار ماریون و بهترین دوست‌هایی ‫که هرکس می‌تونه بخواد.
‫نوش جان.
‫این، این سرکه‌ست؟
‫آره، یکم ترشه.
‫تفش کن بیرون، تف کن.
‫خب، تمام اینا تبدیل به سرکه شدن.
‫چطور این اتفاق می‌افته؟
‫خب، بعید می‌دونم آروم گرفته باشه.
‫آنجلیک، خودت رو نشون بده.
‫وای! خیلی سریع بود.
‫تبدیل کردن اون همه آبمیوه ‫به سرکه، خیلی قدرت داری.
‫- و شما ندارید. ‫- درسته.
‫طبق قولی که داده بودید، ‫مالکومم رو اینجا نمی‌بینم.
‫می‌دونم، ولی ما پیداش کردیم.
‫و اون هم به اندازه‌ی تو دل شکسته‌ست.
‫حرفتون رو باور نمی‌کنم. ‫اگه حقیقت بود،
‫مطمئناً آسمون رو به زمین میاورد ‫تا بیاد من رو ببینه.
‫درسته. ولی درست مثل تو،
‫اون هم جایی که مرده گیر کرده.
‫آیا اون هم به اندازه‌ی من دلش تنگ شده؟
‫قرن‌ها به هیچ چیز دیگه‌ای فکر نکرده.
‫خیلی متأسفم، آنجلیک. ‫هیچکس نباید تا ابد...
‫چنین دردی رو تجربه کنه.
‫تو هیچی از درد نمی‌دونی. ‫هیچکس نمی‌دونه.
‫- خیلی هم خوب می‌دونم. ‫- باز شروع شد.
‫من هم یه بار ترک شدم، ‫و هیچوقت فکر نمی‌کردم درست شم.
‫- ولی... ‫- ولی، من...
‫فکر کنم یه راهی بلدم تا تو ‫و مالکوم رو دوباره بهم برسونم.
‫زمان زیادی بهتون دادم. ‫برام بیاریدش.
‫وگرنه از اتفاقی که برای عروسیتون می‌افته ‫خوشتون نخواهد اومد.
‫خیلی خب، باشه.
‫به نظر میاد بدجور داره بدخلقی می‌کنه، نه؟
‫اینکه بدخلقی نیست، برایان.
‫اندوهیه که به صورت خشم پنهان شده.
‫یعنی، این حس محروم شدن
‫از زندگی‌ای که فکر می‌کردی ‫قراره داشته باشی رو درک می‌کنم.
‫اون زندگی‌ایه که می‌خوای؟
‫- چی؟ ‫- چیزی که الک قرار بود بهت بده،
‫خونه و ماشین و مزایای بازنشستگی؟
‫نه، برایان، احساسات الان من ‫به خاطر الک نیست،
‫به خاطر توئه.
‫درد رو توی چشم‌های آنجلیک دیدم
‫و نمی‌دونم اگه این اتفاق دوباره ‫برام بیفته باید چیکار کنم،
‫اگه نتونم با تو باشم.
‫منم همینطور.
‫هر چیزی، می‌دونی، به جز این.
‫یه کاریش می‌کنم.
‫جمع شید.
‫من وسیله‌ای رو فراهم کردم
‫که جشن ازدواجتون رو نجات میده.
‫ممنون، ارل. مدیونتیم.
‫اوه، نگرانش نباش.
‫همه‌اش توی فاکتورت قید شده.
‫بنگرید!
‫یه خونه‌ی ارواح اصل و واقعی قرن نوزدهم.
‫- واقعاً؟ ‫- چه خفن.
‫حالا، کی تسخیر معروف بانو وینیفرد ‫توی پارکر منس رو یادشه؟
‫- برایان؟ ‫- نه.
‫- من. ‫- نه.
‫خب، این همون خونه‌ی ارواحیه که...
‫احضارکننده‌ی مشهور کانستنس لافارژ ‫در اون شب سرنوشت‌ساز ازش استفاده کرد.
‫حالا، گفته میشه مادام لافارژ ‫زمانی غیب‌بینیش رو به دست آورد
‫که ارواح درون خونه رو آزاد کرد. بنابراین...
‫چه جذاب! ‫حالا فایده‌اش چیه، ارل؟
‫بانوی جوان...
‫یادت باشه، تو تحصیل‌کرده‌ای.
‫- خب. ‫- سطح تخصص من
‫در دنیای علمی شما نمی‌گنجه، می‌گنجه؟
‫اوه، نه، معلومه که نه.
‫پس، سرت به کار خودت باشه.
‫- خیلی ممنون. ‫- هی.
‫خب، پس تنها کاری که باید بکنید ‫اینه که درو باز کنید
‫و روح رو بکشونید توش،
‫و وقتی رفت تو، درو ببندید،
‫و بوم، گیر افتاد.
‫درست مثل جن توی چراغ علاءالدین.
‫خب، الان احساس حماقت می‌کنم ‫که به شما دو تا شک کردم.
‫آره؟
‫اوه. نظر لطفته.
‫حالا، باید گیرش بندازیم تا آزادش کنیم.
‫گیرش می‌اندازیم تا آزادش کنیم.
‫- با من تکرار کنید. ‫- گیر انداختن برای آزاد کردن.
‫- نه. ‫- گیر انداختن برای آزاد کردن.
‫- بلندتر! ‫- گیر انداختن برای آزاد کردن.
‫- بس کنید! ‫- خیلی خب. باشه.
‫حالا، وقتی روح داخلشه،
‫راحت هر جا که خواستید می‌بریدش، ‫درو باز می‌کنید...
‫آخ!
‫عشاق گمشده رو بهم می‌رسونید،
‫و تا ابد با خوشی در کنار هم زندگی می‌کنن.
‫خب، خب، اونا زندگی نمی‌کنن، ‫می‌دونی، چون مردن.
‫راستش، درست میگه.
‫باشه، پس انتظار داری باور کنم
‫که می‌تونیم توی این "خونه‌ی ارواح" ‫روحه رو از جایی به جای دیگه منتقل کنیم.
‫آره، قابل اطمینانه.
‫مگه نه؟
‫بنگرید، خانه‌ی...
‫ما دیدیدمش.
‫خیلی خب.
‫نه، نه، شرمنده. ‫من حضورش رو احساس نمی‌کنم.
‫من همین‌جا وایستادم.
‫اون، اون همون‌جا وایستاده.
‫اونجا.
‫آهان. آره!
‫آره، آره، می‌تونم حس کنم ‫تازه بهمون ملحق شده.
‫این کودنِ خیکی کیه؟
‫- ارله. ‫- با عقل جور در میاد.
‫خب، ارل، بقیه‌اش با خودم.
‫خیلی خب.
‫اگرچه، مینیاتور شگفت‌انگیزیه.
‫و تو مطمئنی این می‌تونه ‫من رو به عشقم برسونه؟
‫خب، ما...
‫گزینه‌های زیادی نداریم، ‫ولی وقتی به آنجلیک گفتیم پیدات کردیم
‫باید بودی و چهره‌اش رو می‌دیدی...
‫اون چهره تو حافظه‌ام حک شده.
‫هرگز از چیزی به اندازه‌ی اینکه
‫من رو دوست نداشته باشه نترسیدم،
‫با این که قبلش حتی با تفنگ انگلیسی‌ها ‫روبرو شده بودم.
‫اوه، درکت می‌کنم.
‫چی؟
‫آره، نه. اوه، نه.
‫اون بخش تفنگ رو نه.
‫درسته.
‫حتی مطمئن نیستم بدونم چی هست.
‫ولی وقتی کسی رو ملاقات می‌کنی ‫که بهت احساس کامل بودن میده...
‫تقریباً خودت رو شایسته‌ی اون عشق نمی‌دونی.
‫"کرامت من چون دریا بی‌کران‌ است،
‫عشق من چون دریا عمیق است."
‫از ویلیام شکسپیر.
‫"در صورتی که احمقانه فراموش کنی،
‫دیگه هرگز بهت فکر نمی‌کنم." ‫ویرجینیا وولف.
‫" شناوره مثل آسمون بالای سرمون،
‫"انگار عشق بین موش‌های آبیه." ‫کاپیتان و تنیل.
‫این یکی خوبه. ‫فراموشش نمی‌کنم.
‫خوبه.
‫خب، چی رو از دست دادم؟
‫چیه؟
‫اوه! درسته! گمونم دیگه باید بریم ‫سر اصل مطلب، آره؟
‫وقت نداریم، نه؟
‫خب، چطوری قراره از این در ریزه میزه رد شم؟
‫اون می‌خواد نقشه رو بدونه.
‫هان؟ آهان، باشه. خب،
‫بهش بگو باید تمرکز کنه
‫و روحش رو کوچک کنه،
‫خیلی، خیلی کوچک. ریزه میزه.
‫بعد، باید تصور کنه ‫که روحش اون تو ساکنه.
‫چه ماهرانه.
‫ماهرانه هست، جانا.
‫خب، هر چی تو بگی، جناب. ‫بزن بریم.
‫به قول معروف، همه رو بکش بالا.
‫خب. تو از پسش برمیای.
‫باورم نمیشه.
‫داره جواب میده. داره جواب میده.
‫برایان، داره جواب میده!
‫باورت میشه، برایان؟
‫بابتش متأسفم.
‫گمونم از قدرتم بی‌خبرم.
‫گمونم کار من اینجا دیگه تمومه.
‫جانا، عزیزم، عروسی کِیه؟
‫برو بیرون.
‫هی! سیگار نکشید!
‫شماها چه مرگتونه؟
‫این یارو یه چیزیش میشه!
‫حرفتون رو باور نمی‌کنم.
‫دروغ می‌گید! ‫شما مالکوم رو ندیدید.
‫این حقه‌ست تا بتونید عروسی کنید.
‫من دردت رو می‌فهمم، آنجلیک،
‫ولی قول میدم، ما مالکوم رو پیدا کردیم
‫و داریم راهی پیدا می‌کنیم تا بیاریمش پیشت.
‫و بهت ثابتش می‌کنم.
‫تا شما بهم نرسید دست برنمی‌داریم.
‫فقط یکم زمان بیشتری لازم داریم.
‫حالت خوبه؟
‫همه چی روبراهه؟
‫عالیه!
‫خب، والدینتون تازه رسیدن.
‫اوه، خدای من،
‫الان که حالش اینطوریه نمی‌تونن برن داخل.
‫می‌دونم، ولی چه کاری ازمون برمیاد؟
‫نمی‌دونم. معطلشون کنیم؟ ‫اوه! ماریون، گاری‌سواری.
‫می‌خوام کلی پول خرج این سواری کنی.
‫می‌خوام برای کل روز اجاره‌اش کنی.
‫- باشه، فهمیدم. ‫- ممنون، ممنون. مامان!
‫سلام، سلام، سلام، عزیزم.
‫اوه، مامان، حالت چطوره؟
‫- خوشحالم می‌بینمت. سلام. ‫- بابا.
‫امیدوارم اینجا تشک‌های سفتی داشته باشه.
‫کمر درد داره می‌کشتم.
‫اِولین، سلام.
‫غر زدن رو تموم کن، ورن. ‫کسی اهمیت نمیده.
‫اوه، مامان، صبر کن.
‫ویلن، کسی که درواقع الان اینجا نیست،
‫اما می‌تونه توی جابه‌جایی کمک کنه
‫تا کیف‌ها رو ببرید توی اتاقتون.
‫- باشه. خب... ‫- نه، نه!
‫شما نمی‌تونید برید داخل ‫چون نمی‌تونید برید داخل.
‫چون ما یه چیزی براتون داریم...
‫یه سورپرایز ویژه...
‫برای شماها، فقط شماها،
‫خوشامدگویی برای عروسی.
‫والدین معرکه‌ی ما.
‫ما یه گاری‌سواری ویژه
‫توی مسیرهای روستایی آنگستد ‫ترتیب دادیم. پس، هورا!
‫خب، دوست دارم اول ‫یه خستگی‌ای در کنم. سفر...
‫اوه، مامان، خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫وای خدای من.
‫فقط یه سواری دو ساعته‌ست،
‫و قراره توی سواری حسابی ازتون پذیرایی بشه.
‫پس، می‌تونید...
‫نوشیدنی‌های خفن...
‫نوشیدنی‌های خفن و سینی مزه داریم.
‫با تمام مخلفات.
‫حساسیت‌هام توی راهن.
‫این علف واقعیه؟
‫اوه، سخت نگیر، ورن.
‫بابا، حالت خوبه؟
‫برای همه رو دادی؟
‫- همه نوشیدنی دارن؟ ‫- آره، شک نکن.
‫همگی می‌نوشیم به افتخار شروع ‫یه آخرهفته‌ی پرنشاط و آرامش‌بخش.
‫نوش جان!
‫هی! این سواری چقد طول می‌کشه؟
‫خب، اینجا کمی مزه داریم. ‫گمونم ویلن گوشت رو دودی کرده.
‫- بابا! ‫- ببخشید! شرمنده!
‫یه دستمال دیگه بدید.
‫هی، خوش نمی‌گذره؟
‫نه!
‫وای نه
‫ماریون می‌گفت
‫تمام مزرعه‌های اطراف اینجا خانوادگی‌ان،
‫یا اینکه قبلاً بودن، و
‫به طور متوسط حدود 130 تا 135 هکتارن.
‫می‌دونی، برایان، تو اجداد پدری‌ای داری
‫که اهل همین ناحیه‌ان.
‫چی؟ فکر می‌کردم همه‌مون اهل شیکاگوایم.
‫نه. خانواده‌ی پدریت اصالتاً ساکن اینجا بودن
‫اون شدیداً عاشق این ناحیه بود.
‫به همین دلیل بعد از به دنیا اومدنت ‫به فیلادلفیا نقل مکان کردیم.
‫آهان.
‫فکر می‌کردم به خاطر این بود که ‫عقاب‌ها رو بیشتر از خرس‌ها دوست داشت.
‫- خانواده‌ی تو ساکن اینجا بودن. ‫- آره.
‫پس، شاید شباهتت به مالکوم
‫فقط یه اتفاق نباشه.
‫هنوزم به شجره‌نامه‌تون دسترسی داری؟
‫آره. منظور مدتی میشه که چکش نکردم،
‫اما بعید می‌دونم از دسترس خارج شه.
‫وقتی برگشتیم چکش می‌کنم.
‫آره، باشه. باید چند تا مدرک ‫برای آنجلیک ببریم،
‫تا فکر نکنه درباره‌ی مالکوم
‫داریم سر کارش می‌ذاریم، ‫این برامون کمی زمان می‌خره.
‫درسته. باید وایستیم.
‫- می‌دونم. ‫- یه بهونه لازم داریم.
‫آره، یه بهونه لازم داریم. ‫ام، ببخشید...
‫میشه سواری رو متوقف کنید؟
‫- آره! ‫- آخیش.
‫عالی شد. ممنون.
‫چی شده؟ چرا اینجا وایمیستیم؟
‫چیزی نیست. چیز مهمی نیست.
‫فقط اینکه... ‫ما باید بریم.
‫آره، یه چیزی درباره‌ی عروسی ‫که کلاً فراموشش کرده بودیم،
‫و الان باید بریم انجامش بدیم.
‫من کمکتون می‌کنم.
‫نه!
‫چیزی نیست. اوضاع خوبه. ‫لذت ببرید.
‫بیا بابا، این رو بخور. ‫بهترش می‌کنه.
‫- مراقب باشید. ‫- خدافظ. خیلی خوش بگذره.
‫- استیو، شرمنده. تو... ‫- ما می‌تونیم باهاتون بیایم.
‫- حواست به اوضاع باشه. ‫- حال کنید. خوش بگذره.
‫درک می‌کنم چرا ناراحته.
‫خودم دارم کم کم ازتون ناامید میشم.
‫خب. فقط باید یه خاطره ‫باهامون در میون بذاری،
‫مثل یه لحظه‌ی خاص.
‫چیزی که می‌دونسته ‫فقط تو ازش خبر داری.
‫تو با ساموئل فریمنتل ازدواج می‌کنی.
‫هیچ حرفی نباشه.
‫ولی من مالکوم رو دوست دارم، پدر.
‫هدف عشق نیست، آنجلیک.
‫این یه توافق با یه شوهر مناسبه.
‫مالکوم هیچوقت نمی‌تونه ‫نیازهای تو رو فراهم کنه،
‫و من نمی‌ذارم دخترم با کسی که ‫پایین‌تر از خودشه ازدواج کنه.
‫یا با ساموئل فریمنتل ازدواج می‌کنی ‫یا تنها می‌مونی.
‫نمی‌تونیم بیشتر از این صبر کنیم.
‫باید شش روز دیگه با ساموئل ازدواج کنم.
‫پس من چهار روز دیگه میام دنبالت.
‫هرچه زودتر به کارهام سر و سامون میدم.
‫بعد، من مال تو میشم و تو مال من.
‫برای همیشه و همیشه.
‫حلقه‌ای ندارم که بهت بدم. اما...
‫به این قسم می‌خورم.
‫مدال رشادتم،
‫که توسط شخص ژنرال واشینگتون ‫بهم اعطا شده.
‫تا زمان بازگشتم این رو به تو می‌سپرم.
‫"ابراز عشق به تو مرا به بهشتِ زمینی رساند."
‫خودکار داری؟
‫خودش می‌فهمه.
‫خیلی خب، پیغامت رو می‌رسونم.
‫اوه، با چه دست‌خط خوبی هم نوشتی.
‫آره، باید دکتر میشد.
‫من می‌خواستم یه دکتر بشم.
‫و دست بر قضا، خوشحالم که مردم.
‫"ابراز مشق به تو مرا به بهشتِ زمینی رساند."
‫نه عزیزم، "ابراز عشقه".
‫ابراز عشق، "ابراز عشق به تو".
‫با کلمات شکسپیر،
‫قولی بهم داد که نتونست بهش عمل کنه.
‫قولی که الان می‌خواد بهش عمل کنه.
‫لطفاً، اون رو بهم برگردونید.
‫هرکاری از دستمون بربیاد انجام می‌دیم.
‫هی، این رو ببین.
‫آره، بی‌شک خانواده‌ی من ‫سال 1885 اینجا بودن.
‫من فقط... باید...
‫باید برگردم به نسل‌های خیلی عقب‌تر
‫که ببینم ارتباطی ‫با مالکوم بوکانن دارم یا نه.
‫♪ تو مسیر دراز رو ♪
‫♪ انتخاب کردی ♪
‫تو بازم بگرد. ‫من میرم باهاش حرف بزنم، باشه؟
‫باشه.
‫♪ و من قبل از تو ♪
‫♪ در اسکاتلند خواهم بود... ♪
‫آنجلیک، میشه بشینم؟
‫اگه لازمه.
‫خیلی متأسفم که عروسی ما
‫این همه اندوه برات به بار آورد.
‫تو زجر کشیدن من و مالکوم رو می‌بینی،
‫ولی علی رغم قولت، ‫بازم هیچ کاری نمی‌کنی.
‫می‌دونم ممکنه اینطور به نظر بیاد، ‫ولی بهت قول میدم،
‫برایان همین الان داره ‫روی یه چیزی کار می‌کنه.
‫و می‌خوام بدونی که فقط داستانت رو نشنیدم،
‫بلکه با تمام وجودم حسش می‌کنم.
‫و همونقدر که خوشبختی خودم رو می‌خوام
‫خوشبختی تو رو هم می‌خوام.
‫تو هم یه بار ترک شدی و قلبت شکسته.
‫یکم با وضعیت تو فرق می‌کنه،
‫ولی توی روز عروسیمون،
‫یه پیامک فرستاد که می‌گفت ‫برای ازدواج آماده نیست.
‫و بعد، پنچ ماه بعد، با یکی دیگه عروسی کرد.
‫نمی‌دونم پیامک چیه، ولی چقدر بی‌ادب.
‫من باور دارم تو و مالکوم اینجا گیر افتادید
‫چون عشقی به قدرتمندی مال شما ‫باید حفظ شه،
‫حتی موقع مرگ.
‫شاید ارتباطت با برایان ‫به همون اندازه قدرتمند باشه.
‫امیدوارم.
‫ولی گاهی یه چیزهایی انقدر خوبن ‫که باورشون سخته.
‫و بیشتر اوقات، اینطور نیست.
‫تو از همون اول درباره‌ی مالکوم مطمئن بودی.
‫از کجا می‌دونستی اون نیمه‌ی گمشده‌اته؟
‫وقتی نمی‌تونی بدون اون زندگی کنی،
‫و نمی‌تونی بدون اون بمیری، ‫اینطوری می‌فهمی.
‫کاش منم این اطمینان رو داشتم،
‫ولی وقتی توی گذشته رها شدی
‫سخته بتونی به کسی اعتماد کنی.
‫واو، باورم نمیشه نشستم اینجا ‫و دارم با یه روح درد دل می‌کنم.
‫تو خوش شانسی بودی.
‫می‌تونی انتخاب کنی.
‫در جوانی من، تمام تصمیمات ‫برام گرفته میشد.
‫مالکوم اولین مردی بود
‫که به خاطر خودم دوستم داشت ‫نه خانواده‌ام.
‫می‌خواست نظر من رو بدونه.
‫ما درباره‌ی سیاست،
‫ادبیات، مذهب...
‫موضوعاتی که برای یه زن جوان ‫نامناسب بود، صحبت کردیم.
‫ولی برای اولین بار، واقعاً دیده شدم.
‫من همین حس رو نسبت به تو دارم.
‫این زن باهوش،
‫فوق‌العاده و زیبا من رو انتخاب کرد...
‫درکم می‌کنه، بهم عشق می‌ورزه.
‫و من نمی‌دونم چیکار کردم ‫که انقدر خوش‌ شانس بودم.
‫بالأخره به نظر میاد ‫ما خیلی هم با هم فرق نداریم.
‫عشق عشقه، دوره‌اش مهم نیست.
‫یه چیزی پیدا کردم که شاید کمک کنه.
‫به نظر میاد ستوان بوکانن ‫یکی از اجداد من بوده.
‫امکان نداره. مالکوم هیچ بچه‌ای نداشت.
‫نه، اون نداشت. ولی برادرش داشت.
‫آلیستر. یه بار دیدمش.
‫وقتی مالکوم حالش خوب نبود اومد عیادت.
‫من نوه‌ی...
‫نوه‌ی نوه‌ی نوه‌ی...
‫شاید چندتا نوه‌ی دیگه هم باشه.
‫...نوه‌ی مالکوم هستم.
‫پس شاید به خاطر ارتباط اجدادیه
‫که فقط من و تو می‌تونیم اونا رو ببینیم.
‫آره.
‫تو دی‌ان‌ایش رو داری، و من...
‫شما نیمه‌‌ی گمشده‌ی همید. ‫همین الانش باهم ارتباط دارید.
‫آره، گمونم ممکن باشه.
‫خب، یه احضار کننده‌ی دیگه هست، ‫کلودیا لینگ.
‫احتمالاً بدونه چطور کمکمون کنه.
‫برایان، ما به شخص دیگه‌ای نیاز نداریم.
‫خواهش می‌کنم...
‫من می‌خوام مالکومم برگرده.
‫نمی‌تونم تا ابد با این همه درد بمونم.
‫تحملش برای هرکسی خیلی سخته.
‫خب، من توی لیگ کودکان آشنا شدم.
‫شیش سالم بود و بازی‌ام افتضاح بود.
‫برای همین برایان دعوتم کرد خونه‌شون
‫که با اون و باباش تمرین کنم
‫چون اون همچین آدمیه.
‫هر کاری برای کمک به یه دوست می‌کنه.
‫و این توی 24 سال عوض نشده.
‫برایان، خیلی متأسفم که بابات ‫امروز نتونست اینجا باشه.
‫ولی می‌دونم
‫که اون داره بهت نگاه می‌کنه ‫و خیلی افتخار می‌کنه
‫به مردی که... خب، همیشه بودی...
‫که همیشه بودی.
‫خیلی خب...
‫به افتخار برایان.
‫میشه یکی دیگه...
‫خیلی خب، منم یه حرفی برای گفتن دارم.
‫اوه، نه، نداری.
‫خیلی خب، نوبتِ منه.
‫وقتی زندگی توی شرایط سختی قرارت میده، ‫می‌تونی تسلیم شی،
‫یا استقامت به خرج بدی.
‫جانا اجازه نمی‌داد از پا درش بیاره.
‫و با این که رابطه جزو اولویت‌هاش نبود،
‫برایان از راه رسید،
‫با پیشرفته‌ترین تجهیزاتِ شکار روح ‫که میشه با پول خرید،
‫تا بهش نشون بده که خطری نداره ‫که قلبت رو دوباره باز کنی
‫وقتی کارِ درستیه.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، جانا.
‫و خیلی ازت ممنونم، برایان، ‫که توی اون چیزی رو دیدی
‫که ما همیشه می‌دیدیم.
‫هی، خوبی؟
‫فکر کنم یه ذره دود رفت توی گلوم.
‫با اون همه دودافشانی که می‌کنی،
‫فکر می‌کردم تا الان بهش عادت کرده باشی.
‫اصلاً دودافشانی چیه؟ ‫ناسالم به نظر میاد.
‫اون...
‫برایان فکر می‌کنه که ارواح می‌تونن ‫خودشون رو به اشیاء متصل کنن.
‫یه هفته پیش فکر می‌کردم یکی دیوونه‌ست
‫که این رو میگه و حالا خودمم، ‫من اون دیوونه‌ام.
‫اینطور نیست! تو دیوونه نیستی.
‫واقعاً فکر می‌کنی ارواح می‌تونن ‫خودشون رو به اشیاء متصل کنن؟
‫خب، یعنی اگه روحه ارتباط عاطفی
‫با شیء داشته باشه، ‫پس آره، البته.
‫وقتی برگردیم خونه رو ‫کامل بررسی می‌کنیم، ورن.
‫اگه یکی از وسایل آنجلیک رو که روحش ‫بهش متصل شده برای مالکوم ببریم؟
‫اوه، باورم نمیشه قبلاً به فکرم نرسیده بود.
‫تمام اون عتیقه‌جات توی اتاقش،
‫اون باید با یکی‌شون ارتباط داشته باشه.
‫آره. آره، بیا انجامش بدیم.
‫می‌بینی؟ ما به کسِ دیگه‌ای نیاز نداریم. ‫من و تو از پسش برمیایم.
‫ریچل گفت شما دنبالم می‌گشتید.
‫اوه، ماریون، آره. ‫باید یه چیزی توی این اتاق پیدا کنیم
‫که برای آنجلیک ارزشِ عاطفی داشته
‫اوه، خیلی متأسفم،
‫ولی هیچکدوم از وسایلِ اینجا ‫مالِ خانواده‌ی دمورنی نبودن.
‫خب، تمام این وسایل چی؟
‫عتیقه‌جاتی هستن که ‫در طول سال‌ها جمع کردم.
‫می‌خواستم اینجا رو شبیه خونه کنم،
‫ولی تمام دارایی‌های واقعیش ‫خیلی وقته از بین رفتن.
‫نقاشی‌ها چی؟
‫اونی که روی شومینه‌ست ‫یا پُرتره‌ی مالکوم؟
‫هردوشون بعد از مرگشون سفارش داده شدن.
‫شاید... شاید نمی‌تونیم ‫تنهایی انجامش بدیم.
‫به کلودیا لینگ زنگ بزنم؟
‫نه، باید بریم با مالکوم حرف بزنیم.
‫شاید اون یه چیزی داره که یه زمانی ‫مالِ آنجلیک بوده. درسته، ماریون؟
‫مالکوم توی زندان مُرد ‫و توی یه کافه گیر افتاده.
‫باشه، ولی من بازم فکر می‌کنم کارِ منطقی
‫اینه که روی مالکوم تمرکز کنیم. ‫ماریون موافقه.
‫فکر می‌کنی محتویاتِ جیب‌هاش
‫240 سال زیر چارپایه‌ی کافه بودن
‫و کافه رو دور اون ساختن؟
‫حتماً، این منطقی به نظر میاد.
‫این کمکی نمی‌کنه، برایان.
‫ببخشید، ولی هیچکدوم ‫راه حل رو نمی‌دونیم.
‫کلودیا لینگ شاید بدونه.
‫باشه. برو و یه غریبه‌ی دیگه بیار
‫و من میرم با مالکوم حرف می‌زنم. ‫ممنون، ماریون.
‫از کسی که دو بار طلاق گرفته بشنو
‫برو دنبالش.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫به‌به، ببین کی اینجاست.
‫زوجی که خیلی از اذیت کردن ‫یه مرد عاشق لذت می‌برن.
‫آره. باورت بشه یا نه،
‫ما واقعاً سعی داریم کمک کنیم، مالکوم.
‫- کارتون عالیه. ‫- احیاناً،
‫یه شیء اینجا نیست که ‫مالِ خودت بده بوده باشه؟
‫یه چیز خاص از وقتی که زنده بودی؟
‫بیخیال. داریم وقتمون رو تلف می‌کنیم، جانا.
‫راستش، یه چیزی هست.
‫واقعاً؟
‫یه مدالِ رشادت.
‫نمادی از آسیبی که باعث شد سرنوشت ‫من رو به خونه‌ی آنجلیک بیاره.
‫و خیلی برات ارزشمند بود؟
‫با اون،
‫قولِ عشق جاودانم رو به آنجلیک دادم.
‫اوه، ببخشید!
‫سلام، چی می‌تونم بهتون بدم؟ ‫یه بسته کبریت؟ بنزین؟
‫امروز می‌خواید کجا رو آتیش بزنید؟
‫آره، بازم بابتِ اون اتفاق شرمنده.
‫- درسته. ‫- این منصفانه‌ست.
‫مدالی که روی دیواره، احیاناً
‫امکانش هست راضی بشید ‫به ما قرضش بدید؟
‫مدالِ مالکوم بوکانن گل سرسبد اینجاست.
‫اون رو واسه چی می‌خواید؟
‫خب، برای عروسی‌مون اهمیتِ تاریخی داره.
‫و... و...
‫عه، مالکوم بوکانن اتفاقاً یکی از اجداد منه.
‫- آره. ‫- خب...
‫که اینطور؟
‫پس برای همین انقدر خوش‌قیافه‌ای، هان؟
‫هردوشون.
‫خیلی خوشحال می‌شیم توی عروسی‌مون ‫به فامیل‌هامون نشونش بدیم،
‫و برای ما ارزشِ عاطفی خیلی عمیقی داره.
‫لطفِ بزرگی به ما می‌کنید.
‫الهی، چه بامزه.
‫خب، در این صورت 2,400 تا.
‫- چی؟! ‫- اوه... این یلخیه.
‫من به خاطرِ اون تیر خوردم!
‫جای تخفیف نداره؟
‫- به قیافه‌ام می‌خوره تخفیف بدم؟ ‫- خیلی خب.
‫آخرین پیشنهادهمه، ‫بازگشتِ وجه هم نداریم.
‫باید این کارو بکنیم.
‫- داره از دست میره... ‫- باشه.
‫باشه، باشه، باشه، فقط بگیرش. ‫نمی‌خوام ببینم.
‫آره، کارتم قبول می‌کنم.
‫خیلی خب،
‫خب، قول میدم با جونمون ‫ازش محافظت می‌کنیم.
‫برام مهم نیست باهاش چیکار می‌کنید. ‫الان دیگه مال شماست.
‫هی! هی!
‫هی! بچه‌ها، چی گفتم؟ نه!
‫بگیر که اومد!
‫دیگه کافیه! خیلی خب!
‫لات‌های احمق!
‫- اون مرد خیلی دلقکه. ‫- برید بیرون!
‫از کافه‌ام برید بیرون! ‫راه بیفتید!
‫خیلی خب، مدال اینجاست.
‫این...
‫یه جورایی مثل خونه‌ی ارواحه،
‫ولی لطفاً این دفعه نابودش نکن.
‫به یاد بیار چقد برات ارزشمند بود...
‫افتخار و شکوهی که داشت،
‫قولِ یه زندگی جدید با عروسِ زیبات.
‫داره کار می‌کنه.
‫می‌تونم حسش کنم.
‫من باهاش ارتباط دارم.
‫ببریدش.
‫ببریدش. براش ببریدش. ‫من دنبالش میرم.
‫- برو! ‫- یالا.
‫بیا بریم.
‫آره! آره!
‫مالکوم، یالا!
‫موفق شدیم! یالا!
‫منتظر چی هستید؟
‫بیاید بریم! بیاید ببریمش خونه!
‫من بیرونم.
‫من بیرونم!
‫ما می‌بریمت پیشِ آنجلیک!
‫- مواظب باش! ‫- یالا!
‫- برایان! اوه! ‫- نه!
‫نه!
‫هی، دیگه کافیه بچه‌ها، کافیه!
‫خیلی خب، برید دوش بگیرید. ‫یه نوشیدنی بردارید.
‫خراب شد.
‫اگه اشکالی نداره،
‫من میرم یه جالی خلوت اشک می‌ریزم،
‫ترجیح میدم خانم گریه‌ام رو نبینه.
‫هی، نگران نباش. یه راهی پیدا می‌کنیم، باشه؟
‫فکر کنم یه ذره دیگه... ‫شاید بهتره یه چیزی بذاریم روش.
‫یه ذره رو مُخه، ماریون.
‫مگه بیشتر کیک‌های عروسی
‫یا هرچی که هست ‫از قبل تزئین شده نیستن؟
‫این یه برج کاپ‌کیکه، خانم.
‫چی؟
‫یه برج کاپ‌کیک.
‫ما توی کی‌استون خدماتِ کامل ارائه می‌کنیم.
‫من مسئول تشریفات، شیرینی‌پزم ‫و حتی می‌تونم...
‫پیشخدمت خیلی خوبی باشم ‫وقتی روش تمرکز کنم.
‫و خواهش کردیم کمک کنیم چون
‫این کاریه که همیشه می‌خواستم انجام بدم.
‫کسی خبری از گل‌آرا نداره؟
‫اوه، اونا اول صبح میان اینجا.
‫- عالیه. ‫- خبری از قهرمانِ جنگی نشد؟
‫عه، بله و نه.
‫دیشب طبق برنامه پیش نرفت.
‫نمی‌دونم چطور به آنجلیک بگم.
‫پس، دوباره موفق نشدید؟
‫متأسفم، آنجلیک، آره.
‫آنجلیک؟ آنجلیک دیگه کیه؟
‫- اوه. ‫- عه...
‫- عه، اون... ‫- جالبه...
‫این یه شوخی خودمونیه.
‫- آره. ‫- برای استیو.
‫- درسته. استیو. ‫- چون از کیک متنفری.
‫- از کیک خوشش نمیاد. ‫- یادته از کیک بدت میاد؟
‫- بامزه بود. ‫- آره، این...
‫شما قول دادید و دوباره موفق نشدید.
‫عروسی‌ای در کار نخواهد بود.
‫- کیکم... ‫- کاملاً خراب شد.
‫الان چه اتفاقی افتاد؟
‫یه کیک دیگه درست می‌کنیم.
‫- این کارو می‌کنیم؟ ‫- آره.
‫یه بهترش رو درست می‌کنیم.
‫آره، یه بهترش، خیلی بهتر از این.
‫یه لحظه بهم وقت بدید.
‫باشه. خیلی زحمت برده بود، می‌دونم.
‫دلخراشه، ولی...
‫ویلن! یالا.
‫خوبی؟
‫راستش نه. فقط...
‫این قراره شادترین آخرهفته‌ی عمرم باشه
‫و کاملاً بهم ریخته‌ست.
‫جانا، اینجوری نگو.
‫با اَلک هم همین اتفاق افتاد. ‫اون داشت ازم فاصله می‌گرفت
‫و من وانمود می‌کردم همه چی خوبه.
‫باشه، ولی...
‫می‌دونی، این یه سناریوی کاملاً متفاوته.
‫یعنی، دفعه‌ی پیش هیچ روحی نبود.
‫ای کاش کمکِ بیشتری ازم برمی‌اومد.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫تو فوق‌العاده بودی.
‫هم تو هم استیو.
‫خیلی خب.
‫انگار شما دوتا خوب باهم کنار میاید.
‫آره.
‫خیلی خب، اون کسی ‫که فکر می‌کردم نیست.
‫خدایا، خیلی جالبه که این روح تونسته
‫تو و استیو رو بهم نزدیک‌تر کنه
‫ولی من و برایان رو از هم دورتر کنه،
‫و دوباره عروسی‌ام به یه مو بنده.
‫تو داری فردا ازدواج می‌کنی.
‫اوه!
‫مشکلی پیش اومده... ‫نه، نه، نه.
‫نمی‌تونی استعفا بدی! الان نه! ‫بهت نیاز داریم!
‫چی؟ چه اتفاقی افتاد؟
‫صبح راحتی نبوده.
‫خیلی خب، می‌دونید چیه؟ ‫با قدرت ادامه می‌دیم.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫اوه، نه!
‫- شروع خیلی خوبیه. ‫- وای، نه!
‫اینا همه امروز صبح شکوفا بودن.
‫نُه تا سفارش دیگه عین همین داریم.
‫می‌دونی چیه؟
‫ویلن، میشه اونا رو بندازی دور؟
‫بندازشون دور. حتی نمی‌تونم نگاهشون کنم.
‫خیلی خب.
‫من اینجا می‌ایستادم و برای مهمون‌های پدرم ‫از افلاطون نقل قول می‌کردم.
‫- "موسیقی!" ‫- اون اونجاست.
‫- "شور و شوقِ عالم، ‫- به چی اشاره می‌کنه؟
‫پر و بالِ ذهن، پرواز قوّه‌ی تخیل،
‫و جذابیت و شادی‌بخش به زندگی و همه چی"
‫خب، اون چیزهای زیادیه، ‫ولی خیلی کتاب‌خوانه.
‫من باید طبق انتظار رفتار می‌کردم
‫و از خوشبختی محروم شدم.
‫اگه مجبور نمی‌شدیم شبونه فرار کنیم،
‫مالکوم هیچوقت کشته نمی‌شد.
‫اوه!
‫خدای من، آب و هوا عوض شد.
‫به نظر میاد شاید آخر سر عروسی نداشته باشیم.
‫اینجوری نگو.
‫به ویلن می‌گیم گزارش هواشناسی رو چک کنه.
‫همزمان، چطوره بریم داخل
‫و یه کیک و چایی بخوریم ‫تا یه چاره‌ای پیدا کنیم.
‫خب، این مثلاً عمارت ‫کلی مشکل داره، عزیزم.
‫من پولم رو پس می‌خواستم،
‫ولی چون اجازه نمیدی ‫این دفعه کمکی بکنم،
‫طبق معمول دهنم رو بسته نگه می‌دارم.
‫حالا، بیا ببینم.
‫باید در مورد رطوبت حرف بزنیم، عزیزم،
‫ولی پوستت فوق‌العاده شده.
‫کیک می‌خوری؟
‫نه، ممنون.
‫خب، در مورد کلودیا لینگ راست می‌گفتی.
‫چی گفت؟
‫گفت باید یه چیزی پیدا کنیم ‫که مال اونا بوده
‫و روح‌هاشون رو بهش متصل کنیم.
‫- خب، این ایده‌ی تازه‌ایه. ‫- آره.
‫چقدر برامون هزینه برداشت؟
‫اوه، می‌دونی، خیلی هم زیاد نبود.
‫من با یکی تماس گرفتم که احضار روح ‫به سبکِ هودینی انجام میده.
‫سرش خیلی شلوغه، ‫ولی شاید بتونه کمک کنه.
‫نباید اینجوری باشه، برایان.
‫نه، می‌دونم.
‫باید تَر و خوشمزه باشه.
‫این چندش‌آوره.
‫نه، نه.
‫ما نباید اینجوری ‫زندگیِ مشترکمون رو شروع کنیم.
‫آنجلیک و مالکوم رو ببین.
‫هیچی نمی‌تونه عشقشون رو خدشه‌دار کنه، ‫حتی مرگ.
‫و ما حتی نمی‌تونیم به تمرین عروسی‌مون برسیم
‫بدون این که یه افتضاحی به بار بیاد.
‫هی، هی. چیزی نیست.
‫فقط یه مشکل کوچیکه. ‫خیلی خب؟
‫من بیشتر پرس و جو می‌کنم.
‫می‌خوام توی این کار با من باشی.
‫تقریباً به نظر میاد
‫اگه بتونیم خوشبختیِ ابدی بهشون بدیم،
‫اون موقع ما هم می‌تونیم خوشبخت شیم ‫و برای همین اینجاییم.
‫نه، اینطور نیست.
‫نه، ما اینجاییم که زندگی‌هامون رو ‫وقفِ همدیگه کنیم،
‫و کم کم داره به نظر میاد
‫آنجلیکا و مالکوم برات ‫مهم‌تر از من و توئه.
‫مگر این که هدف همین باشه.
‫چه هدفی؟ از چی حرف می‌زنی؟
‫نمی‌دونم. من...
‫شاید هدفت خراب کردنِ عروسی‌مونه ‫تا دوباره آسیب نبینی؟
‫تو واقعاً همچین فکری نمی‌کنی.
‫خب، پیشنهاد می‌کنی چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫می‌تونیم توی دشت‌هایی قدم بزنیم ‫که توشون قرار میذاشتن
‫یا تعمق می‌کردن یا همچین چیزی.
‫واضحه که ما یه ارتباطی با اونا داریم.
‫ما وقت نداریم بریم قدم بزنیم یا تعمق کنیم
‫عروسی فرداست، جانا.
‫چیزی که می‌دونم اینه که ‫وقتی هم‌فکری می‌کنیم،
‫می‌تونیم هر کاری بکنیم.
‫ولی تو به این اعتماد نمی‌کنی،
‫پس کی داره همه چی رو خراب می‌کنه؟
‫ای بابا...
‫عصر بخیر.
‫می‌دونم نمی‌تونی در بزنی،
‫ولی باید یه معادلی بینِ ارواح داشته باشه.
‫شاید بتونم ورودم رو با نسیمِ ملایم اعلام کنم.
‫آره، اینم خوبه.
‫احساس می‌کنم باید بابتِ خراب شدن اوضاع ‫معذرت خواهی کنم.
‫گمونم گاهی اوقات قدرتِ خودم رو نمی‌دونم.
‫منم متأسفم.
‫من خیلی دلم می‌خواست ‫این کارو برای تو و مالکوم بکنم،
‫انگار از طریق شما می‌تونستم
‫ثابت کنم که عشقِ حقیقی واقعاً وجود داره.
‫انگار این شاید یه جوری درد گذشته‌ام رو پاک کنه.
‫ناامید نشو.
‫شاید اگه شما دوباره ما رو به هم نرسونید
‫پس یه زوج دیگه این کارو می‌کنن.
‫حضورتون بهم نشون داد که ‫عشق واقعاً استقامت می‌کنه.
‫اگه مالکوم کشته نشده بود ‫هیچی نمی‌تونست من رو ازش جدا کنه
‫و من هرگز ازش نمی‌گذرم.
‫نمی‌تونم.
‫تو هم نمی‌تونی.
‫این موهبت و نفرینِ نیمه‌های گُمشده‌ست.
‫سرنوشتتون بهم گره خورده.
‫تا ابد.
‫تو فردا شانسی داری که من نداشتم.
‫اجازه نده ترس‌هات مانعت بشن.
‫پس، تو اجازه میدی این عروسی سر بگیره.
‫شاید.
‫اون قشنگن.
‫آنجلیک!
‫شاید بهتره این کارو با آدم‌ها نکنی.
‫مالکوم برام یه حلقه خریده بود، ‫و یکی هم برای خودش خریده بود.
‫وقتی که گرفتنش حلقه‌ها پیشش بودن.
‫من خواستم اونا رو بهم تحویل بدن، ولی ندادن.
‫اون مورد احترام بود،
‫سربازی برای مستعمرات ‫که با افتخار از دنیا رفت.
‫ولی بازم پدرم اجازه نمی‌داد ‫حلقه‌هاش وارد خونه‌مون بشن.
‫پایانی غم‌انگیز برای یه داستانِ عاشقانه‌ی ‫فراموش شده که قرار نبود باشه.
‫شما فراموش نشدید.
‫اونا به افتخارش یه کافه ساختن،
‫و انجمن تاریخی ‫هنوز داستانِ شما رو تعریف می‌کنه.
‫انجمنِ تاریخی...
‫ببخشید، باید با جانا حرف بزنم.
‫فقط همه چی خیلی مبهمه.
‫باید برم باهاش حرف بزنم ‫و مطمئن شم مشکلی نداریم.
‫اگه تو رو قبل از عروسی ببینه ‫براش بدشانسی میاره.
‫نه، اگه لباس عروس رو قبل از عروسی ببینه ‫براش بدشانسی میاره.
‫برایان، اون داره حاضر میشه.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم. ‫فقط باید با جانا حرف بزنم.
‫اشکالی نداره. برایان، آنجلیکا قراره ‫بذاره عروسی کنیم.
‫می‌دونم، می‌دونم، ولی همه‌مون ‫لایقِ پایان خوش هستیم.
‫ریچ، می‌تونی تا وقتی که می‌تونی ‫همه رو معطل کنی.
‫معطل کنم؟ ‫چطور باید معطلشون کنم؟
‫نمی‌دونم. از نامزدت استیو بپرس.
‫هی، توی راه برات تعریف می‌کنم،
‫ولی من و تو از پسش برمیایم.
‫خیلی خب، باید مهمون‌ها رو معطل کنیم.
‫برایان و جانا مجبور شدن برن شهر.
‫فکر می‌کنن یه سرنخی ‫از یه چیزی پیدا کردن.
‫برای همین امروز صبح اینجا انقدر ساکته؟
‫- آره ‫- تونستم برج رو
‫بدون حادثه یا روح یا خانواده‌ی ‫عروس و داماد حل کنم.
‫در ضمن بابتش ازت ممنونم.
‫به خوبی قبل نیست، ‫ولی کفایت می‌کنه.
‫وای. به نظرم خیلی خوشگله.
‫به نظر منم همینطوره.
‫- خوراکی‌ها... ‫- چی؟
‫باید به همه خوراکی بدیم.
‫- آره، فکرِ خوبیه. ‫- آره.
‫اوه، واسه کوکی‌هام جا نیست.
‫خیلی خب، صبر کن. ‫تو کوکی درست کردی؟
‫اوه، چیزهای زیادی هست ‫که باید در موردم یاد بگیری.
‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫- استیو! ‫- بله؟
‫- آتیش‌سوزیِ کوچیک! ‫- چی؟!
‫- یه آتیش‌سوزی کوچیک شده! ‫- ماریون!
‫بهت که گفتم! ‫تو فقط یه وظیفه داشتی! یه وظیفه!
‫اوه، سلام رفیق.
‫ای جان.
‫برایان، چیکار می‌کنی؟
‫- یه سگ دیدم. ‫- زود باش بیا.
‫عه، برای تور برگشتید. عالیه.
‫نه والا. راستش امیدواریم که شما
‫چیزی داشته باشید که ‫احتمالاً مالِ مالکوم بوده.
‫فکر می‌کردم ممکنه برگردید.
‫محتویاتِ این خورجین
‫عینک،
‫چندتا سکه
‫و اینا.
‫حلقه‌ها.
‫کن، اشکالی نداره
‫اینا رو چند ساعتی ازت قرض بگیریم.
‫من هرگز نمی‌تونم اجازه بدم ‫یه شیء از انجمنِ تاریخی خارج شه.
‫کن، تو خدمتِ بزرگی
‫به دو نفر می‌کنی که به شدت عاشق هم هستن
‫و خیلی وقته که منتظرن باهم باشن.
‫هرگز نذارید کسی بگه که ‫یه بایگانِ پیر عشق رو درک نمی‌کنه.
‫ممنون. با جونمون ازشون محافظت می‌کنیم.
‫اوه!
‫- آخ! ‫- خدای من...
‫- گرفتمشون. ‫- خوب گرفتی.
‫- گرفتمشون. ‫- شرمنده، کن. شرمنده، کن.
‫- مرسی، کن. ‫- شرمنده، کن.
‫بگو که دوباره اون اتفاق نمی‌افته، ریچل.
‫قطعاً اتفاق نمی‌افته.
‫اونا الان برمی‌گردن،
‫قول میدم.
‫مالکوم!
‫روز عروسیته.
‫منم کمک کردم.
‫برایان، خواهش می‌کنم.
‫آنجلیک. آنجلیک، بیا بیرون.
‫نتونستید چیزی پیدا کنید.
‫عروسِ نازنینم.
‫حتی از خاطره‌ای که توی مغزم ‫حک شده هم زیباتری.
‫تو واقعاً برگشتی.
‫آره. کاملاً واقعی‌ام.
‫می‌تونم حست کنم.
‫نمی‌تونستم هیچی رو لمس کنم، ‫ولی می‌تونم لمست کنم.
‫قول میدم قدرت رو بدونم
‫و هیچوقت فراموش نکنم ‫چه نعمتی توی زندگی‌ام هستی.
‫قول میدم الان و تا ابد بهت اعتماد کنم،
‫و هرگز عشقت به خودم رو زیر سؤال نبرم.
‫سوگند می‌خورم صبری رو که ‫عشق می‌خواد داشته باشم،
‫که وقتی که نیازه صحبت کنم،
‫و وقتی که نیاز نیست در سکوتت شریک شم.
‫قول میدم گرمی‌بخشِ زندگی‌ات باشم.
‫و شعله‌ی عشقت رو توی قلبم زنده نگه دارم.
‫حالا برایان، جانا رو به عنوان ‫همسرِ قانونی‌ات قبول می‌کنی؟
‫بله.
‫بله، آنجلیک.
‫و جانا، تو هم برایان رو به عنوان ‫همسرِ قانونی‌ات قبول می‌کنی؟
‫بله.
‫بله، مالکوم.
‫پس با استفاده از قدرتی که ‫ایالتِ پنسیلوانیا بهم داده،
‫اکنون شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫«ترجمه از سینا صداقت»