‫جوکر! جوکر! جوکر!
‫[سالن تئاتر فرانکلین] ‫[برنامه زنده با جوکر]
‫[جوکر] ‫[جوکر]
‫[همه‌مون دلقکیم] ‫[جوکر] [جوکر]
‫[جوکر] ‫[جوکر]
‫[موری، روحت شاد] ‫[جوکر]
‫[همه‌چی باید نابود بشه]
‫[ورودی ستارگان]
‫[لبخند بزن]
‫هوم؟
‫ها؟
‫خب، حالا این شما و این... جوکر!
‫♪ دنیا الان به عشق... ♪
‫♪ نیاز داره، به عشق فراوان نیاز داره ♪
‫♪ عشق تنها چیزیه ♪
‫♪ که خیلی کم ازش باقی مونده ♪
‫♪ دنیا الان به عشق ♪
‫♪ نه، فقط بعضی‌ها به عشق نیاز ندارن، ♪ ‫♪ همه نیاز دارن ♪
‫خودم می‌دونم.
‫♪ ای خدا، ما کوه دیگه‌ای لازم نداریم ♪
‫♪ خودمون کلی کوه و تپه داریم... ♪
‫♪ که ازشون بالا بریم ♪
‫♪ کلی اقیانوس و رود داریم... ♪
‫♪ که ازشون رد بشیم ♪
‫♪ اون‌قدر داریم که تا آخر دنیا کافیه ♪
‫♪ دنیا الان به عشق ♪
‫♪ نیاز داره، به عشق فراوان نیاز داره ♪
‫♪ عشق تنها چیزیه... ♪
‫- ♪ که خیلی کم ازش باقی مونده ♪ ‫- ♪ که خیلی کم ازش باقی مونده ♪
‫♪ دنیا الان به عشق نیاز داره، ♪ ‫♪ به عشق فراوان نیاز داره ♪
‫تق‌تق.
‫صبحتون به خیر آقا.
‫اصلا خیر نیست.
‫بلند شین!
‫بریم، بلند شین.
‫زود باشین بچه‌ها. ‫بیاین دست به کار بشیم.
‫بجنبین! بجنبین!
‫زود باش، بلند شو ببینم.
‫بجنب، بلند شو.
‫این کثافت رو جمع کن ببینم.
‫امروز برام لطیفه نمی‌گی؟
‫تکون بخورین!
‫خیلی‌خب، بجنبین، ‫زود باشین بچه‌ها.
‫تکون بخورین. زود باشین.
‫اون روی من رو بالا نیار والترز.
‫زود باشین بچه‌ها.
‫بخوابونش رو زمین.
‫تکون بخور دیگه بولاک.
‫گور بابات!
‫از سلول من گم شو بیرون.
‫دست از سرم بردار.
‫سلام آرتور، امروز دیوانه‌ای یا نه؟
‫نمی‌خوام امروز بیام بیرون.
‫ببرینش بند اِف.
‫نمی‌خوام امروز بیام بیرون.
‫امروز برات خیلی مهمه. ‫به نفعته لبخند بزنی.
‫دست از سرم بردار پدرسگ.
‫دیگه این کار رو تکرار نکن بینی.
‫خفه شو!
‫بریم آرتور.
‫بیا فلک.
‫همین رو کم دارم که وکیل پرخرجت ‫من رو بابت دیر کردنت مقصر بدونه.
‫می‌دونه چقدر ازم خوشت میاد، مگه نه؟
‫راستی، امروز برامون لطیفه نمی‌گی فلک؟
‫آره، چند وقته نگفته، مگه نه؟
‫تکون بخور.
‫از صف خارج نشین.
‫زود باشین!
‫برو کنار ببینم کن.
‫عه، عه، عه. ‫برو، برو سر صف.
‫فلک. الان نوبت فلکه عزیز دلم.
‫آهای، از صف خارج نشین.
‫آره، شنیدین که چی گفت.
‫عه، عه، عه، برو کنار.
‫روانی گازم گرفت!
‫برو.
‫اون بچه از وقتی اومده اینجا، ‫فقط لبخند زده.
‫ولی امروز یهو موران رو گاز گرفته؟
‫آخه هیچ‌کس از موران خوشش نمیاد.
‫قبل از اینجا، هشت سال ‫تو زندان ایالتی گاتهام...
‫کار می‌کرد، ولی باز هم باهاش ‫قرارداد دائمی نبسته بودن.
‫فلک، امروز برامون لطیفه نمی‌گی؟
‫خودم ازش پرسیدم.
‫من یه لطیفه برات می‌گم.
‫سگ یه بابای می‌میره، خب؟ ‫طرف خیلی سگش رو دوست داشت.
‫خلاصه، می‌ره کلیسا ‫و به پدر مولکاهی می‌گه...
‫می‌شه براش مراسم ختم برگزار کنه یا نه. ‫خب؟
‫مولکاهی می‌گه: «وای نه، ‫شرمنده‌ام پسرم،»
‫«نمی‌تونیم تو کلیسامون ‫واسه حیوان مراسم برگزار کنیم.»
‫«ولی اگه به دام‌پزشک...»
‫- «شهرمون مراجعه کنی...» ‫- ای بابا.
‫«می‌تونه برات برگزار کنه. خب؟»
‫امان از دستت آرتور.
‫خلاصه، طرف می‌گه: ‫«وای، خیلی ممنون پدر.»
‫بعدش می‌گه: ‫«به نظرتون دو هزار دلار...»
‫«واسه برگزاری مراسمش کافیه؟»
‫پدر مولکاهی نگاهی بهش می‌اندازه و می‌گه:
‫«چرا بهم نگفته بودی سگت کاتولیک بود؟»
‫ها؟
‫صورتت رو تمیز کن.
‫خوشت اومد آرتور؟
‫بریم.
‫«چرا بهم نگفته بودی سگت کاتولیک بود؟»
‫نگاهی به اطرافت بنداز آرتور.
‫زندگی نصف دیگه‌تون این‌جوریه.
‫اگه پنج نفر رو نکشته بودی،
‫تو هم می‌تونستی اینجا باشی.
‫یکیشون رو که تو تلویزیون ملی کشتی.
‫♪ وقتی داستان زمینیت رو تموم می‌کنی... ♪
‫این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫♪ تو نعمتشون شریک می‌شی یا نه؟ ♪
‫♪ یعنی این چرخه سالم می‌مونه...؟ ♪
‫تکون بخور دیگه! روانی.
‫آهای!
‫بیا ببینم. ای روانی بی‌عقل.
‫امان از دستتون، نمی‌تونستین ‫یه چتر دستش بدین؟
‫ای بابا، بی‌خیال خانم وکیل،
‫خودتون که می‌دونین ‫نمی‌تونیم بهشون چتر بدیم.
‫به نفع خودشونه.
‫وای، مزخرفاتتون رو تحویل من ندین. ‫عین موش آب‌کشیده شده.
‫خب، قوانینمون از همین قراره خانم وکیل،
‫ولی اگه ازم بخواین ‫زیر پاشون می‌ذارم.
‫حتما می‌ذاری.
‫اوهوم.
‫راستی، قابلتون رو نداشت...
‫که سر و وضعش رو ‫براتون تمیز کردیم.
‫بشین.
‫بیا آرتور.
‫امروز با دکتر بیتی جلسه داریم.
‫یادته کیه؟
‫این‌دفعه ازت فیلم می‌گیره...
‫که بتونیم هفته بعد تو جلسه ‫تأیید صلاحیتت پخشش کنیم.
‫اگه صلاحیتت رو تأیید کنن...
‫که می‌کنن، ‫همیشه می‌کنن،
‫دادگاه واقعی برگزار می‌شه.
‫تو باید تو یه بیمارستان واقعی ‫با دکترهای واقعی باشی.
‫نباید تو این تشکیلات مسخره ‫وزارت زندان...
‫با این عوضی‌ها باشی.
‫دکتر بیتی گمون می‌کنه ‫با توجه...
‫به بلاهایی که در کودکی ‫سرت اومده،
‫شکافی ایجاد کردن...
‫چند پاره شدی...
‫که راحت‌تر با دردت مقابله کنی.
‫معتقده یه نفر دیگه هم ‫درون بدنت زندگی می‌کنه.
‫همون شخص دیگه ‫این جنایات رو مرتکب شده.
‫می‌فهمی یعنی چی آرتور؟
‫امروز ازت چند سوال می‌پرسم آرتور، باشه؟
‫احیانا یه سری چیزها رو از یاد نبردی؟
‫نسبت به اعمالت گیج نیستی؟
‫من اومدم کمکت کنم ‫که بفهمیم چی شده بود.
‫آرتور، من نیومدم که صرفا ‫به وکیل مدافعت کمک کنم.
‫اومدم به خودت کمک کنم؛
‫ولی اگه بخوام کارم رو بکنم،
‫باید باهام روراست باشی.
‫می‌فهمی؟
‫می‌شه یه سیگار بکشم؟
‫معلومه که می‌شه.
‫بیا از اولین سانحه شروع کنیم، خب؟
‫سه مردی که تو مترو ‫باهات مواجه شدن و اذیتت کردن،
‫حس نکردی خاطره‌ای دردناک رو ‫برات زنده کرده بودن؟
‫خاطره‌ای از گذشته یا دوران کودکیت؟
‫اصلا یادت میاد چی شده بود؟
‫یا فراموش کردی چی شده؟
‫نور سفید ندیده بودی؟
‫هوم...
‫خیلی‌خب.
‫موری فرانکلین چی؟
‫اصلا از اون شب چیزی یادته؟
‫آهنگش رو یادمه.
‫خوبه. ‫آرتور، واقعا خوبه.
‫می‌شه من بهت بگم ‫چی از اون شب یادمه؟
‫یادمه با سر و وضع جوکر اومدی.
‫یادمه جوکر داشت ‫با اون آهنگ می‌رقصید.
‫درسته؟
‫خیلی از گروه موسیقیش خوشم می‌اومد.
‫من و مامانم قبلا برنامه‌اش رو ‫با هم تماشا می‌کردیم.
‫اون هم از موری فرانکلین خوشش می‌اومد؟
‫«خیلی خوش‌تیپه.»
‫«ببین دندونش چقدر برق می‌زنه.»
‫صدای مادرته؟
‫هوم.
‫زیاد صداش رو تو سرت می‌شنوی؟
‫همیشه.
‫بعد از مرگش هیچ فرقی نکرد؟
‫یعنی چی؟
‫تو...
‫اون یکی بخش وجودت...
‫جوکر...
‫بعد از مرگش بیشتر خودش رو بروز می‌داد؟
‫با هم زندگی می‌کردین دیگه؟ ‫یه واحد تک‌خواب داشتین؟
‫شاید بتونم با جوکر راجع بهش صحبت کنم.
‫دوست داره باهام حرف بزنه؟
‫باید اعتراف کنم آرتور.
‫بهت نمی‌اومد عاشق‌پیشه باشی.
‫می‌شه یه سیگار بکشم؟
‫چرا که نه؟
‫عه، نه، نه، نه. ‫چیکار می‌کنی؟
‫تا لطیفه نگه، سیگار نمی‌گیره.
‫نه، بی‌خیال. به هر حال ‫ما رو می‌خندونه، مگه نه؟
‫نه زیاد.
‫راستی،
‫اون کلاس موسیقی رو یادته...
‫که دیروز تو بند بی دیده بودیم؟
‫یادته همه آواز می‌خوندن؟
‫اسمت رو نوشتم. ‫هفته بعد می‌ریم.
‫چرت می‌گی.
‫- چرا چنین غلطی کردی؟ ‫- ای بابا. نه، نه.
‫رفتم پیش کلرمن و گفتم...
‫اخیرا بچه خوبی بودی. ‫حقته بری.
‫با خودش چه خیالی کرده؟
‫آره.
‫می‌دونه مطبوعات از این کارش تعریف می‌کنن.
‫ضمنا، گفتم خودم هم باهاش می‌رم.
‫آها، همین رو بگو.
‫حالا معلوم شد.
‫بشمرین! زود باشین.
‫به دو صف بشین.
‫ریکی. بجنب رومئو، به صفشون کن.
‫بجنبین. دو صف. ‫دو صف تشکیل بدین.
‫زود باشین، بجنبین.
‫جدی می‌گی؟
‫واقعا جدی می‌گم.
‫به «کتاب مقدس» قسم می‌خورم.
‫اون‌قدرها هم سخت نبود.
‫از وقتی اون فیلم تلویزیونی رو ‫راجع بهت ساختن،
‫همه خیال می‌کنن هنوز هم ستاره‌ای.
‫خودت چی آرتور؟
‫خودت هم خیال می‌کنی هنوز ستاره‌ای؟
‫شرط می‌بندم نمی‌کنی، مگه نه؟
‫♪ گفتم زندگی همینه ♪
‫خیلی‌خب آرتور.
‫بیا ببینم، بجنب.
‫♪ همه مردم همین رو می‌گن ♪
‫بلند شو.
‫اندرسون، بیا ببینم، بجنب.
‫کلیفورد، چه مرگته؟
‫بجنبین بچه‌ها، باید بریم.
‫بیدار شین ببینم!
‫- بجنبین. زود باشین. ‫- بلند شو.
‫آهای، بیا ببینم. بجنب.
‫آفرین آرتور.
‫سر صبح کلی انرژی داری.
‫خیلی‌خب، راه بیفتین!
‫امیدوارم بذارن من هم بخونم.
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان جلو ♪
‫♪ من هم می‌خوام کنارشون باشم ♪
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان جلو ♪
‫♪ آفتاب می‌تابه ♪ ‫♪ ای بابا، خوشحال باشین ♪
‫♪ خداوند منتظره دستتون رو بگیره ♪
‫♪ حمد و سپاس بگین ♪
‫♪ ای بابا، خوشحال باشین... ♪
‫وایستین، وایستین. وایستین...
‫بچه‌ها، می‌خوام به آرتور فلک خوش‌آمد بگین.
‫خب، خودم می‌دونم معمولا ‫زندانیان بند ای اینجا نمیان،
‫ولی به من اطمینان خاطر دادن ‫بیمار نمونه‌ای بوده...
‫و هیچ سانحه‌ای رقم نزده.
‫می‌دونم احتمالا محیط جدید ‫برات عجیبه آقای فلک.
‫ما تو این کلاس موسیقی رو ‫به کار می‌بریم که ضعف‌هامون رو بپوشونیم،
‫افکار در تضاد رو به تعادل در بیاریم...
‫و شکاف‌های درونمون رو ترمیم بدیم.
‫فقط می‌خوام هر وقت ‫آمادگیش رو داشتی،
‫آواز بخونی.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫♪ مشکلاتتون رو فراموش کنین ♪ ‫♪ زود باشین، خوشحال باشین ♪
‫♪ بهتره کل دغدغه‌هاتون رو کنار بذارین ♪
‫♪ حمد و سپاس بگین ♪ ‫♪ زود باشین، خوشحال باشین ♪
‫این یکی چطوره؟ این رو امتحان کن.
‫نه، نه، نه. واقعا نمی‌شه. ‫ببین، بلد نیستم.
‫خیلی‌خب.
‫آها، این یکی.
‫واقعا خودتی؟
‫- آره، آره، آره. ‫- آره؟ چه عالی.
‫این یکی رو امتحان می‌کنم. ‫آره، آره، دو.
‫♪ کل دنیا به یه مو بنده ♪ ‫♪ رو رنگین‌کمون نشستم ♪
‫عالیه. درسته.
‫♪ موئه رو دور انگشتم پیچیدم ♪
‫♪ چه دنیایی، چه زندگی‌ای ♪ ‫♪ عاشق شدم ♪
‫من لی هستم.
‫سلام.
‫من آرتور هستم.
‫می‌دونم.
‫♪ می‌خوام آواز بخونم ♪
‫♪ می‌تونم بارون رو بند بیارم ♪
‫خب، تو که خیلی مؤدبی، ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫پنج نفر رو کشتم.
‫یکیشون رو تو تلویزیون ملی کشتم.
‫تو چی؟
‫ساختمون والدینم رو آتش زدم.
‫راستش...
‫شش نفر رو کشتم.
‫کسی نمی‌دونه، ‫ولی مادرم رو هم کشتم.
‫کاش من هم ‫همین کار رو می‌کردم.
‫مادرم من رو اینجا بستری کرد.
‫می‌گه روان‌پریشم.
‫راستش، گمون کنم ‫اون فیلم تلویزیونی رو...
‫که از تو ساختن، بیست باری ‫تماشا کرده باشم.
‫آها. خوب بود؟
‫نمی‌ذارن خودم ببینمش.
‫خوب بود.
‫خیلی خوب بود.
‫من تو همون محله بزرگ شدم.
‫خودم دوست‌هام هر روز ‫تو راه مدرسه...
‫از اون راه‌پله رد می‌شدیم.
‫والدین من هم اصلا به فکرم نبودن.
‫پدرم عین سگ کتکم می‌زد.
‫خب، اگه گفتی چی شد؟
‫«تق‌تق.»
‫«شرمنده بچه جون، بابات تصادف کرد و مرد.»
‫ببخشید. بامزه نبود.
‫کاش اون دوست‌هام ‫می‌تونستن الانم رو ببینن.
‫اولین بار که جوکر رو دیدم،
‫اولین بار که تو رو ‫تو برنامه موری فرانکلین دیدم،
‫تمام مدت تماشای برنامه ‫داشتم با خودم می‌گفتم:
‫«امیدوارم این بابا یه گلوله ‫تو مغزش خالی کنه.»
‫بعدش واقعا کردی.
‫واسه اولین بار به عمرم، ‫دیگه احساس تنهایی مفرط نکردم.
‫♪ مشکلاتت رو فراموش کن ♪ ‫♪ زود باش، خوشحال باش ♪
‫♪ بهتره کل دغدغه‌هات رو کنار بذاری ♪
‫♪ حمد و سپاس بگو ♪ ‫♪ زود باش، خوشحال باش ♪
‫♪ آماده روز قیامت باش ♪
‫♪ آفتاب می‌تابه ♪ ‫♪ زود باش، خوشحال باش ♪
‫♪ خداوند منتظرته دستت رو بگیره ♪
‫♪ حمد و سپاس بگو ♪ ‫♪ زود باش، خوشحال باش ♪
‫جکی.
‫می‌خوای بدونی بزرگ‌ترین پشیمونیم...
‫از حضورم تو برنامه موری فرانکلین چیه؟
‫چیه؟
‫اینه که اول بهش شلیک نکردم ‫که بعدش ازم سوال بپرسه.
‫لطیفه بود آرتور؟
‫آره.
‫کافی بود یه کم تو فضای عادی باشی.
‫مرسی رفیق.
‫بریم داروت رو تحویل بگیریم.
‫اعلام بیگناهی به خاطر دیوانگی...
‫تو این پرونده اصلا منطقی نیست.
‫طرف پنج بیگناه رو به قتل رسونده.
‫- اعمال خشونت‌آمیز وحشتناکی... ‫- آهای فلک.
‫- اخبار تو رو نشون می‌ده. ‫- که از پیروانش سر زده،
‫فقط شامل حال شهر ما نمی‌شه، ‫شامل حال کل دنیا می‌شه.
‫خراب‌کاری، آتش‌افروزی...
‫قاضی می‌گه صلاحیت ‫شرکت در دادگاه رو داری.
‫می‌دونستم.
‫هنوز هم حاضرن ‫در تبعیت از طرف...
‫از این کارها بکنن.
‫این افراد معتقدن آرتور فلک...
‫رنج‌کشیده‌ای فداییه.
‫خب، این‌طور نیست.
‫آرتور فلک یه پا هیولاست...
‫که می‌فهمید دقیقا داره چیکار می‌کنه.
‫- آره. ‫- آفرین.
‫دادستانی هم خواستار مجازات اعدامه.
‫ممنون، امروز سوالی جواب نمی‌دیم.
‫یا خدا داداش.
‫شنیدی فلک؟ ‫مجازات اعدام.
‫با برق خشکت می‌کنن آرتی.
‫چه حسی داری؟
‫♪ واسه اولین بار به عمرم ♪
‫♪ یکی رو دارم که بهم نیاز داره ♪
‫♪ یکی که خیلی وقت بود ♪ ‫♪ بهش نیاز داشتم ♪
‫♪ واسه اولین بار نمی‌ترسم ♪
‫♪ می‌تونم مسیر زندگی رو ادامه بدم ♪
‫♪ نمی‌دونم چرا می‌دونم قوی خواهم بود ♪
‫♪ واسه اولین بار می‌تونم ♪ ‫♪ آرزوی قلبیم رو حس کنم ♪
‫♪ اون موقع اصلا نمی‌دونستم ♪
‫♪ آدم مهربونی چون تو... ♪
‫♪ آرزوهام رو به حقیقت تبدیل می‌کنه ♪
‫♪ واسه اولین بار تو عمرم ♪ ‫♪ نمی‌ذارم غم اذیتم کنه ♪
‫♪ البته قبلا هم اذیتم نکرده ♪
‫♪ واسه اولین بار کسی رو دارم ♪ ‫♪ که می‌دونم تنهام نمی‌ذاره... ♪
‫♪ و دیگه تنها نیستم ♪
‫♪ واسه اولین بار می‌تونم بگم... ♪
‫♪ «مال خودمه، نمی‌تونین بگیرینش» ♪
‫آفرین!
‫♪ تا وقتی بدونم عشق تو زندگیمه، ♪ ‫♪ از پسش برمیام ♪
‫♪ واسه اولین بار به عمرم ♪ ‫♪ کسی رو دارم که بهم نیاز داره ♪
‫آفرین آرتور.
‫ناز نفست.
‫♪ واسه اولین بار می‌تونم بگم... ♪
‫♪ «مال منه، نمی‌تونین بگیرینش» ♪
‫♪ تا وقتی بدونم عشق تو زندگیمه، ♪ ‫♪ از پسش برمیام ♪
‫♪ واسه اولین بار به عمرم ♪ ‫♪ کسی رو دارم ♪
‫♪ واسه اولین بار به عمرم ♪
‫جوابش رو بده آرتور.
‫چه حسی داری؟ می‌ترسی؟
‫آره، بگو دیگه!
‫نه، حتی اگه کلرمن ازت خواست، ‫نباید هیچ حرفی...
‫به مطبوعات بزنی.
‫خودت که می‌دونی ‫از اول هفته اون بیرون...
‫منتظرن من رو ببینن.
‫می‌خوان باهام حرف بزنن.
‫ببین فلک.
‫- من که بهت گفتم، ماه آینده... ‫- می‌شه کتابم رو امضا کنی؟
‫دقیقا قبل از دادگاه، ‫یه مصاحبه اختصاصی ترتیب دادم.
‫باشه، ولی کلرمن ازم خواسته ‫الان بیانیه صادر کنم.
‫امشب گذاشته برم سینما.
‫- عین آدم عادی برم سینما. ‫- کدوم سینما؟
‫چی می‌گی؟
‫بجنب آرتور.
‫خیلی‌خب.
‫- باشه، شرمنده. باید برم. ‫- آرتور، من که گفتم...
‫خیلی‌خب، بریم.
‫وایستا جکی. ‫داره کتابم رو امضا می‌کنه.
‫زود باش آرتور.
‫نمی‌خوام از اولش جا بمونیم.
‫بعد از اعدامش خیلی می‌ارزه.
‫آروم باش.
‫بریم.
‫[شب مرگ خنده] ‫[به قلم جین اوفلند]
‫[امیدوارم سرطان بگیری]
‫موزیکال. موزیکال.
‫حالم از این موانع مصنوعی...
‫بین موزیکال و درام به هم می‌خوره.
‫خب، پس قطعا به من نیازی ندارین.
‫چرا، داریم.
‫چون می‌تونی از همیشه خفن‌تر بشی.
‫کاری می‌کنیم عین موشک ‫رو صحنه تئاتر...
‫بترکونی.
‫قرار نیست صرفا عین سابق...
‫کلاه و کراوات شیک داشته باشی، ‫هنرمند بزرگی می‌شی...
‫- و به اوج خودت می‌رسی. ‫-بیا بریم بیرون.
‫تونی هانتر جدید می‌شی.
‫- تونی هانتر، ۱۹۵۳. ‫- نمی‌تونم.
‫بهم شلیک می‌کنن.
‫اذیت نکن. تو که می‌دونی تهش چی می‌شه.
‫- همه‌چی درست می‌شه. ‫- هیس...
‫خیال کردی من کی‌ام؟ ‫خیال کردی این‌ها کی‌ان؟
‫خیال کرده تئاتر یعنی چی؟
‫همه‌اش سرگرمیه.
‫از من بشنو، ‫هیچ فرقی...
‫بین ضرب‌آهنگ سحرآمیز...
‫پاهای بیل رابینسون و...
‫قبلا هم گفته بودی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خب، بیل رابینسون چیکار کرد؟
‫رو راه‌پله رقصید، مگه نه؟
‫خب، من نقش اودیپ، ‫پادشاه همون راه‌پله رو بازی می‌کنم.
‫چه فرقی می‌کنه؟ ‫جفتش تئاتره.
‫سخیف‌ترین طناز دماغ‌قرمز بورلسک رو ‫نشونم بده...
‫تا نشونت بدم اون هم هنرمنده.
‫همه‌مون هنرمنـ...
‫آهنگش از دستت می‌ره.
‫♪ هر اتفاقی تو زندگی بیفته ♪
‫♪ می‌تونه تو تئاتر هم بیفته ♪
‫♪ می‌تونی بخندونیشون ♪ ‫♪ می‌تونی اشکشون رو دربیاری ♪
‫♪ هر اتفاقی ♪ ‫♪ هر اتفاقی ممکنه ♪
‫♪ شلوار دلقکه از پاش می‌افته ♪
‫♪ یا می‌رقصن ♪ ‫♪ آرزوی عاشق‌پیشه‌ها همینه ♪
‫♪ یا صحنه‌ای که آدم بده بدجنس شده ♪
‫♪ همه‌اش هنره ♪
‫♪ نور روی خانم خوش‌لباس می‌تابه ♪
‫♪ یا روی عروسی که داماد کنارشه می‌تابه ♪
‫♪ یا رو جشنی که سنگ‌تموم گذاشتن می‌تابه ♪
‫♪ همه‌اش هنره ♪
‫- این یکی رو درک می‌کنم. ‫- ♪ داستانش می‌تونه جذاب باشه ♪
‫♪ می‌تونه عاشقانه باشه ♪
‫♪ می‌تونه راجع به زوج مطلقه شادی باشه ♪ ‫♪ که باز هم دنبال همن ♪
‫♪ می‌تونه ادیپ شهریار باشه... ♪
‫♪ که پسری پدرش رو می‌کشه... ♪
‫♪ و کلی دردسر درست می‌کنه ♪
‫آتش!
‫وحشت نکنین.
‫آروم، آروم. آروم باشین.
‫آرتور، بیا بریم.
‫زود باشین، بجنبین. بجنبین!
‫♪ به لبخندت نگاه می‌کنم ♪ ‫♪ که منظره زیباییه ♪
‫♪ خوشحال می‌شم ♪ ‫♪ اون الدنگ‌ها ببینن واقعا... ♪
‫♪ دل چه آدم جذاب... ♪
‫♪ و درجه‌یکی رو بردم ♪
‫کار... کار تو بود؟
‫من که گفتم می‌خوام از اونجا برم.
‫مگه دیوانه‌ای؟
‫♪ دختری ناشناس رو که من باشم ♪ ‫♪ انتخاب کنه ♪
‫♪ چه پیشرفتی کردم، ای وای بر من ♪ ‫♪ عمرا اگه باورشون بشه ♪
‫♪ کاش دوست‌هام من رو می‌دیدن ♪
‫- ♪ کاش دوست‌هام من رو می‌دیدن ♪ ‫- ♪ من رو می‌دیدن ♪
‫- ♪ کاش همه‌شون من رو... ♪ ‫- ♪ کاش من رو می‌دیدن ♪
‫♪ کاش الانم رو می‌دیدن ♪
‫ای کثافت!
‫همین‌جوری بخند بی‌شعور.
‫آخری سمت چپ.
‫می‌خوای تو شیفت من ‫مسخره‌بازی دربیاری آرتور؟
‫دو هفته انفرادی.
‫خوش بگذره.
‫عزیز دلم بیدار شد.
‫واقعا اینجایی؟
‫آره.
‫یکی از نگهبان‌ها راهم داد.
‫واسه تو هر کاری می‌کنم؛
‫ولی زیاد فرصت نداریم. ‫بیا.
‫چی؟
‫بیا. می‌تونی بلند بشی؟
‫بیا زیر نور.
‫دارن من رو می‌فرستن خونه.
‫چی؟ چرا؟
‫می‌گن روم تأثیر بدی می‌ذاری.
‫چی؟
‫این‌جوری به نفع جفتمونه.
‫این‌جوری می‌تونم هر روز ‫تو دادگاهت شرکت کنم.
‫می‌تونم هر روز تا قبل از آزادیت ببینمت.
‫بعدش چی می‌شه؟
‫یه کوه می‌سازیم.
‫لوازم آرایش آوردی.
‫می‌خوام خود واقعیت رو ببینم.
‫ببین چی به سرت آوردن.
‫الان دیگه خودمون تنهاییم.
‫چه سوالاتی ازم می‌پرسه؟
‫علاوه بر سوالات تابلو.
‫خب، امیدوارم از زندگیت اینجا بپرسه...
‫و بفهمه شرایط اینجا واقعا چه‌جوریه.
‫ممکنه از لی بپرسه.
‫چند وقته اون بیرون ‫کلی راجع به تو و خودش...
‫مصاحبه کرده.
‫خوبه.
‫راستش، عاشقشم.
‫درکم می‌کنه.
‫دو دقیقه. پادی آماده است.
‫آرتور.
‫الان فرصت داری جلوه دیگه‌ای ‫از خودت رو نشون بدی.
‫این‌جوری مردم می‌فهمن واقعا کی هستی.
‫به نظرم بهتره سیگار نکشی.
‫به نظرم این‌جوری معتاد جلوه می‌کنی.
‫خیلی‌خب.
‫باید از این فرصت استفاده کنیم...
‫و به مردم نشون بدیم تو انسانی.
‫باید بفهمن مریض بودی. ‫متوهم بودی.
‫اوهوم.
‫تو جوکر نیستی. ‫تو آرتور فلکی.
‫هوم؟
‫نگران نباش. ‫خیلی خوب می‌شه.
‫حالت خوبه؟ هـ...
‫هنوز می‌شه لغوش کرد.
‫خب، می‌خوای آرتور صدات کنم یا جوکر؟
‫آقای مایرز، خودتون که می‌دونین ‫توافق کرده بودیم.
‫نباید «جوکر» خطابش کنین.
‫آرتوره. آرتور فلک.
‫ما آماده‌ایم پادی.
‫ایشون دیگه باید بره.
‫می‌تونی از پشت شیشه تماشا کنی،
‫ولی نباید اینجا باشی.
‫کافیه خودت باشی.
‫- داریم می‌گیریم؟ ‫- داریم می‌گیریم.
‫دوربین‌ها روشنن.
‫دو سال پیش، نام آرتور فلک...
‫سراسر گاتهام پخش شد.
‫فلک که دلقک مهمونی پاره‌وقت...
‫و استندآپ کمدین بیچاره‌ای بود،
‫در طول چهار هفته،
‫مرتکب پنج قتل وحشتناک شد.
‫حالا که چند صد نفر به صف شدن ‫تا تو یکی از اولین دادگاه‌هایی...
‫که زنده از تلویزیون پخش می‌شه ‫صندلی گیرشون بیاد،
‫آرتور فلک، جوکر،
‫واسه اولین بار بعد از اون شب ‫نامیمون تو برنامه موری فرانکلین...
‫اینجا نشسته تا باهاش مصاحبه کنیم.
‫درسته، همگی می‌دونیم ‫ته اون مصاحبه چی شد.
‫آرتور فلک، خوش اومدی.
‫سلام.
‫حال و هوای صحنه اون شب ‫برنامه موری فرانکلین رو برام تعریف کن.
‫وقتی ماشه رو کشیدی ‫و مغزش رو روی صحنه پاشوندی،
‫چه فکری تو ذهنت می‌گذشت؟
‫خب، پادی...
‫اون موقع خیلی تحت فشار بودم.
‫واقعا چیز خاصی از اون شب یادم نمیاد.
‫از خود بیخود شده بودم ‫و نور سفید می‌دیدم.
‫اصلا نمی‌تونستم راحت...
‫تشخیص بدم چی واقعیه و چی نیست.
‫بی‌خیال.
‫تو پخش زنده تلویزیونی کشتیش رفیق.
‫از این واقعی‌تر نداریم.
‫پادی، تنها خاطره‌ام از اون شب...
‫اینه که می‌خواستم خودم رو بکشم.
‫تو برنامه تلویزیونی.
‫خیال می‌کردم موری ‫داره تو برنامه من بازی می‌کنه؛
‫ولی بازیگر بدی بود.
‫واسه همین به سزای اعمالش رسید.
‫آخرین لطیفه‌ات همین بود، ‫البته اگه بشه لطیفه محسوبش کرد.
‫«به سزای اعمالت رسیدی آشغال عوضی.»
‫همین رو گفته بودی.
‫بامزه نیست، اصلا بامزه نیست.
‫راست می‌گی، باید لطیفه بهتری می‌گفتم.
‫الان خواستی بامزه باشی؟
‫نه.
‫تو سزاوار مرگ هستی یا نه؟
‫دادستانی درخواست مجازات اعدام داده.
‫خودت الان گفتی می‌خواستی ‫تو تلویزیون خودکشی کنی.
‫خب، بگو ببینیم...
‫هنوز هم می‌خوای بمیری؟
‫خب، اون موقع واقعا خیلی راحت‌تر ‫از زندگی جلوه می‌کرد.
‫ولی... من دیگه اون‌جوری نیستم.
‫دیگه...
‫دیگه اون آدم نیستم.
‫پس واقعا خودت نبودی.
‫نه، این‌طور نیست.
‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫- منظورم این نبود. ‫- پس دفاعت اینه که...
‫«جوکر اون کارها رو کرده بود.»
‫- دفاعت بر پایه دیوانگیه. ‫- خیلی‌خب، من دفـ...
‫من دفاع سرم نمی‌شه.
‫این دلقک قاتل یه شخصیت مجزا...
‫درون وجودتونه که موری رو کشته.
‫الان با کی صحبت می‌کنم؟ ‫الان کدومتون اینجایی؟
‫آرتور فلک بدبخت و کم‌هوش؟
‫یا جوکر که یه مشت علاف بیکار رو ‫جمع کرد...
‫واقعا برات فرقی می‌کنه؟
‫نمی‌کنه.
‫تو هم عین موری‌ای.
‫عین بقیه‌ای. ‫می‌خوای احساسات ملت رو برانگیزی.
‫اصلا برات مهم نیست که...
‫می‌خوای فقط از اشتباهاتم بگی.
‫می‌خوای از اعمال گذشته‌ام بگی.
‫نمی‌خوای از شخصیت کنونیم بگی.
‫نمی‌خوای بگی الان چقدر عوض شدم.
‫باید از همین بگیم پادی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫- باید یه وقفه بندازیم. ‫- وقفه نمی‌اندازیم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، بگو ببینیم... ‫چه تغییری کردی آرتور؟
‫خب، بهت می‌گم چه تغییری کردم پادی.
‫من دیگه تنها نیستم.
‫درسته.
‫همون دختری رو می‌گی ‫که شب اقدام به فرارتون آواز می‌خوند.
‫نمی‌خواستیم فرار کنیم.
‫خانم هارلی کوئینزل.
‫اون شب اجرای جالبی داشتین.
‫آخی...
‫واقعا خیلی زیباست، مگه نه؟
‫خودت بگو.
‫یعنی به نظرت یه‌کم...
‫به نظرم یه‌کم زیاده‌روی نیست؟
‫زیاده‌روی؟
‫♪ احمقه، خودم می‌دونم ♪
‫♪ ولی احمق هم جذابیت‌هایی داره ♪
‫♪ من عاشقم... ♪
‫♪ و همه‌جا بروزش می‌دم ♪
‫♪ غرق در عشقش شدم ♪
‫♪ عشق همون حس غم‌انگیز قدیمیه ♪
‫♪ اخیرا یه لحظه چشم رو هم نذاشتم ♪
‫♪ از وقتی اون کوچولو... ♪
‫♪ دلم رو بی‌قرار کرده ♪
‫♪ دوباره وحشی شدم ♪
‫♪ دوباره گول خوردم ♪
‫♪ دوباره یه بچه جیغ‌جیغو و نغ‌نغو شدم ♪
‫♪ افسون شدم ♪
‫♪ اذیت شدم و سردرگم شدم ♪
‫♪ یعنی من... ♪
‫♪ دلم رو از دست دادم، ♪ ‫♪ ولی خب که چی؟ ♪
‫♪ خیلی بی‌رحمه، قبول دارم ♪
‫♪ می‌تونه بخنده ♪ ‫♪ و من عاشق خنده‌اشم ♪
‫♪ البته به من می‌خنده ♪
‫♪ من براش آواز می‌خونم ♪
‫♪ براش بهار رو به ارمغان میارم... ♪
‫♪ و مشتاق روزی‌ام... ♪
‫♪ که کنارش باشم ♪
‫♪ افسون شدم ♪
‫♪ اذیت شدم و سردرگم شدم ♪
‫- ♪ یعنی من... ♪ ‫- عذر می‌خوام. آره، ممنون.
‫[تعمیرات رادیو و تلویزیون]
‫بعد از تبلیغات، ‫همچنان با آرتور فلک...
‫در خدمتتون هستیم.
‫دادگاه قتل آرتور فلک...
‫امروز آغاز می‌شه.
‫هاروی دنت، دستیار دادستان ناحیه‌ای،
‫داره بیانیه آغازینش رو ‫واسه دادگاهی که برخی...
‫می‌گن «دادگاه قرنه» ‫آماده می‌کنه.
‫بعد از چندین ماه اعتراضات،
‫حواس کلانتری کاملا جمعه، ‫خیابون‌های اطراف رو مسدود می‌کنه...
‫و جلوی جمعیتی که ممکنه...
‫به چندین هزار نفر برسه ‫مانع می‌ذاره.
‫به نظر من، وقتی خدمات اجتماعی...
‫کاملا از هم می‌پاشه، همین می‌شه.
‫این جنون رسانه‌ای که به کنار.
‫خیلی‌خب دنیس، در خدمتتیم.
‫ممنون که تماسم رو قبول کردین. ‫بسه دیگه.
‫این احمق لیاقت دادگاه نداره.
‫باید یه راست اعدامش کنن.
‫باید درس عبرت بقیه بشه.
‫♪ وقتی لبخند می‌زنی ♪
‫♪ کل دنیا باهات لبخند می‌زنه ♪
‫♪ وقتی می‌خندی ♪
‫♪ وای، وقتی می‌خندی ♪
‫♪ آفتاب تو آسمون در میاد ♪
‫♪ ولی وقتی گریه می‌کنی ♪
‫♪ بارون رو به بارش وامی‌داری ♪
‫♪ پس این‌قدر آه نکش ♪
‫♪ دوباره خوشحال باش ♪
‫♪ دست از لبخند نکش ♪
‫♪ آخه وقتی لبخند می‌زنی ♪
‫♪ کل دنیا باهات... ♪
‫♪ لبخند می‌زنه ♪
‫داریم میایم تو.
‫خیلی‌خب. وقت نمایشه.
‫هیس! هیس! اوناهاش.
‫[برنامه بعدی: دادگاه آرتور فلک]
‫آرتور فلک...
‫آهای، خفه‌خون بگیرین.
‫آرتور.
‫میلیگان.
‫آرتور.
‫سرت رو دو نیم می‌کنم‌ها.
‫ایول آرتور.
‫خوش‌تیپ شده.
‫همگی قیام کنین.
‫دادگاه آغاز می‌شه.
‫جناب قاضی هرمان راثواکس ‫ریاست جلسه رو بر عهده دارن.
‫صبح حضار گرامی به خیر.
‫بفرمایین بشینین.
‫ویلیام، لطفا هیئت منصفه رو دعوت کن ‫بیان تو.
‫حالت خوبه آقای فلک؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫بله جناب قاضی. ‫فقط دنبال یکی می‌گردم.
‫خواهش می‌کنم بشین آقای فلک.
‫متوجهم اتفاقات زیادی در جریانه؛
‫ولی اینجا به هر حال دادگاه قضاست.
‫هیچ پرخاشگری‌ای رو تحمل نمی‌کنیم.
‫این مسئله شامل حال کل حضار می‌شه.
‫سیدنی، لطفا پرونده رو اعلام کن.
‫شکایت ایالت نیویورک...
‫از آرتور فلک.
‫شماره پرونده گ‌س۰۷۱۹۶۳.
‫♪ هر اتفاقی تو زندگی بیفته ♪
‫♪ می‌تونه تو اجرا هم رخ بده ♪
‫♪ می‌تونی بخندونیشون ♪
‫♪ می‌تونی اشکشون رو دربیاری ♪
‫♪ می‌تونی... ♪
‫♪ می‌تونی هر کاری بکنی ♪
‫♪ ممکنه شلوار دلقکه بیفته پایین ♪
‫♪ یا ممکنه برقصن ♪ ‫♪ که آرزوی عاشق‌پیشه‌هاست ♪
‫♪ یا ممکنه صحنه‌ای باشه ♪ ‫♪ که آدم بده بدجنس شده ♪
‫♪ همه‌اش هنره ♪
‫به نظر من هیچ مدرکی وجود نداره...
‫که آرتور فلک به اختلال ‫تجزیه هویت دچار باشه...
‫یا اعمالش در قامت «جوکر»...
‫شخصیتی جدا از شخصیت خودش بوده باشه.
‫دکتر، به نظر شما،
‫با توجه به زحماتتون واسه این پرونده،
‫آیا باور می‌کنین آقای فلک ‫دچار بیماری یا اختلال روانی باشه؟
‫نه. به نظر من...
‫دچار روان‌پریشی نیست ‫و واقعیت رو تشخیص می‌ده.
‫به نظرم زمان ارتکاب این جرائم ‫عقل سلیم داشت.
‫در واقع، باور دارم ‫فیلم بازی می‌کنه که بیماری روانی داره.
‫ساکت.
‫خب... اگه...
‫به قول شما داره فیلم بازی می‌کنه،
‫نظرتون راجع به...
‫شرایط روانی متهم چیه؟
‫به نظرم چهار اختلال روانی...
‫نسبتا جزئی و کاملا رایج داره...
‫که به غم طولانی‌مدت مربوط می‌شن،
‫خودمحوری، خودشیفتگی، ‫بی‌کسی...
‫و بی‌توجهی به احساسات دیگران.
‫با شخص به شدت آشفته‌ای طرفیم؛
‫ولی نمی‌تونم دفاع روان‌شناختی ‫براش ارائه بدم.
‫ممنون دکتر لیو.
‫سوال دیگه‌ای ندارم جناب قاضی.
‫شاهد در اختیار شماست خانم استوارت.
‫ممنون.
‫[می‌شه فردا واسه لی] ‫[یه صندلی بهتر جور کنی؟]
‫دکتر لیو، صبحتون به خیر.
‫صبحتون به خیر.
‫گفت‌وگوتون با آرتور فلک چقدر طول کشید؟
‫تقریبا دو ساعت.
‫در واقع ۸۹ دقیقه بود.
‫بگین ببینم، ‫چطور می‌تونین با اطمینان بگین...
‫آرتور بیماری روانی نداره؟
‫چطور فقط بعد از ۸۹ دقیقه ‫این‌قدر با اطمینان می‌گین...
‫این «جوکر»...
‫شخصیتی کاملا جدا و مجزا از خودش نیست؟
‫رو چه حساب می‌گین جدا نیستن؟
‫خب، نتایج کل آزمایشات رو ‫هم مرور کردم.
‫آزمایشات روان‌شناختی، ‫عصب‌شناسی و پزشکی.
‫به نظر من صرفا داره فیلم بازی می‌کنه.
‫اسناد مربوط...
‫به وزارت تأمین اجتماعی رو خوندین...
‫[سازمان بهداشت شهر گاتهام]
‫[سازمان بیمارستان‌های شهر گاتهام]
‫که نشون می‌دادن وقتی آرتور هفت ساله بود،
‫به خونه آزارگرش برگردونده بودنش؟
‫[مادر جلوی آزار پسرخوانده‌اش را نمی‌گرفت]
‫به خونه مادرش برگردونده بودنش.
‫بله، خوندم.
‫خب، طی گفت‌وگوی ۸۹ دقیقه‌ایتون،
‫ازش نپرسیدین چرا تأمین اجتماعی...
‫روایات وحشتناک...
‫پسرکی هفت ساله....
‫از آزاری که متحمل می‌شد رو ‫باور نکرده بود؟
‫نه، از... ‫ازش نپرسیدم.
‫هوم.
‫یعنی می‌خواین باور کنیم...
‫بعد از گفت‌وگوی کوتاه ۸۹ دقیقه‌ای ‫با آرتور فلک...
‫و مرور اسناد و آزمایشات...
‫همون سازمان‌هایی ‫که قبلا تنهاش گذاشته بودن،
‫می‌خواین باور کنیم...
‫که با اطمینان می‌گین...
‫آرتور فلک از هیچ بیماری روانی وخیمی ‫رنج نمی‌بره؟
‫یعنی باور کنیم نیاز نداشت ‫به تخیلاتش پناه ببره...
‫و هویت دیگه‌ای ایجاد کنه...
‫تا مقابل اون همه آزار و آسیب روانی...
‫از اون پسرک هفت ساله آسیب‌پذیر محافظت کنه؟
‫یعنی باور کنیم همون هویت ‫دوباره وقتی...
‫سه قلدر تو مترو بهش حمله کردن...
‫و اذیتش کردن، دوباره بروز پیدا نکرد؟
‫«امروز صبح که بیدار شدم،»
‫«با خودم گفتم: موری، موری، موری.»
‫«بعدش موری رو دیدم.»
‫«بامزه است، مگه نه؟»
‫«یادمه بعدش سوفی رو دیدم.»
‫- «یه بار دیگه...» ‫- اعتراض دارم. جناب قاضی...
‫تکرار می‌کنم، دفترچه خاطرات شخصی ‫موکل من محرمانه است.
‫وارد نیست.
‫تکرار می‌کنم، اگه خانم کین ‫راجع به خاطرات آقا فلک...
‫نظر خاصی ندن...
‫ولی این‌ها لطیفه‌های شخصی ‫و محرمانه خودمن.
‫قرار نبود بلند خونده بشن.
‫آقای فلک. ساکت باش!
‫ایشون داره حرف‌های خودت رو می‌خونه.
‫به هیئت منصفه بستگی داره...
‫که با شنیدنشون چه تصمیمی بگیرن.
‫بفرمایین ادامه بدین.
‫خانم کین، ‫لطفا همون بخش...
‫پررنگ رو دوباره بخونین.
‫«یادمه بعدش سوفی رو دیدم.»
‫«یه بار دیگه خوابش رو دیدم. ‫یادم رفت.»
‫«تقریبا هیچ‌وقت خواب نمی‌بینم.»
‫«باید چیکار کنم که یادم بیاد؟»
‫سوفی دوموند رو می‌گه ‫که همسایه آقای فلک بود...
‫و بدجوری شیفته‌اش شده بود.
‫تاریخش کی بود؟
‫هفدهم نوامبر.
‫از اسناد مشخصه...
‫هفده نوامبر همون روزی بود ‫که آقای فلک...
‫رندال کلاینمنهافر رو ‫به ضرب چاقو کشت.
‫همون روزیه که موری فرانکلین رو ‫به ضرب گلوله کشت.
‫خب، می‌دونم تخصص شما ‫در این زمینه نیست،
‫ولی شما قبلا کل خاطرات...
‫آقای فلک رو خوندین، درسته؟
‫بله، خوندم.
‫خب، به نظر شما،
‫سبک نگارش این یکی فرق می‌کنه؟
‫یعنی ممکنه نویسنده‌اش ‫یه شخصیت دیگه باشه؟
‫نه، قلمش عین آرتوره.
‫ادامه بدین.
‫معمولا خیال‌پردازی‌هاش رو می‌نوشت.
‫از... زنانی... که تو خیال خودش ‫عاشقش بودن می‌نوشت.
‫مسلما، لطیفه‌هاش رو هم می‌نوشت.
‫همیشه کلی از این...
‫لطیفه‌های بی‌مزه می‌نوشت.
‫اون که مددکار اجتماعی ساده است.
‫اصلا گمون نکنم صلاحیتش رو داشته باشه...
‫راستش، داری تو دادگاه ‫خیلی احمق جلوه‌اش می‌دی.
‫اگه این مسخره‌بازی رو ادامه بدی، ‫اصلا آزاد نمی‌شه.
‫ازش بپرسین چرا من رو ‫این‌قدر دور ازش نشونده.
‫می‌شه لطفا اینجا ‫از این حرف‌ها نزنیم؟
‫اون همه آدمی رو ‫که دم دادگاه جمع شدن می‌بینی؟
‫خیال کردی واسه چی اومدن اینجا؟
‫آرتور فلک رو چندتا تی‌شرته؟
‫رو چندتا پلاکارده؟
‫«دادگاه قرن» برگزار شده،
‫ولی ایشون حتی موکل خودش رو نمی‌شناسه.
‫- منظورتون چیه؟ ‫- نمی‌فهمی چقدر بیماره؟
‫نمی‌فهمی چقدر کمک لازم داره؟
‫بیمار نیست.
‫بی‌نقصه.
‫تو که واقعا خیال نمی‌کنی ‫قراره به همین راحتی...
‫بعد از این دادگاه آزاد بشه، مگه نه؟
‫چرا، قراره خیلی راحت ‫بعد از این دادگاه آزاد بشه.
‫- من هم باهاش می‌رم. ‫- بعدش چی می‌شه؟
‫اظهارات دیگه‌ای ندارین؟
‫- بعدش می‌ریم از یه تپه...
‫- چی؟ ‫- کوه می‌سازیم.
‫یعنی چی؟
‫- می‌خواین ازدواج کنین؟ ‫- برین کنار!
‫گوشت بدهکار نیست.
‫می‌تونیم پیروز این پرونده باشیم، ‫ولی اون همه‌چی رو خراب می‌کنه.
‫نه، گوش خودت بدهکار نیست.
‫هوای من رو داره.
‫عذابم رو درک می‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫جفتمون اهل یه محله‌ایم.
‫پدرش رو از دست داده. ‫مامانش خیلی اذیتش می‌کرد.
‫بستریش کرده بود.
‫پس این‌قدر اذیتش نکن.
‫خیلی‌خب، لی برات اهمیت قائله، درسته.
‫می‌دونم.
‫ولی تو محله خودت بزرگ نشده.
‫تو خونه والدینش ‫تو محله آپر وست ساید زندگی می‌کنه.
‫پدرش نمرده، دکتره.
‫با اختیار خودش ‫خودش رو...
‫بستری کرده بود...
‫و وقتی دلش خواست،
‫خودش رو مرخص کرد.
‫خودش خودش رو مرخص نکرده بود.
‫آرتور.
‫من روش تأثیر منفی می‌ذاشتم، ‫واسه همین جدامون کردن.
‫بهت نگفته دکترای روان‌پزشکی خونده؟
‫تو درک نمی‌کنی.
‫منظورم اینه که تو رو احمق فرض کرده.
‫شرمنده‌ام، آخه...
‫می‌دونم عاشق شدن چه حسی داره؛
‫ولی به نظرم نباید هیچ‌کدوم ‫از حرف‌هاش رو باور کنی.
‫کیو!
‫- هیلی رو بزن. ‫- کیو!
‫بنگ!
‫خب، اینجا رو باش.
‫دو هفته تو تلویزیون نشونت دادن ‫و دوباره عین صاحب زندان رفتار می‌کنی.
‫شما دو تا عوضی واسه چی ‫رو نیمکت ما نشستین؟
‫کی گفته نیمکت شماست؟
‫ریکی، تو چه مرگت شده؟
‫شنیدین که چی گفتم. پا شین.
‫اگه گفتی همین الان ‫کی رو دم در دیدم؟
‫عشق گوگولی مگولیت رو دیدم.
‫خیلی‌خب، بسه دیگه. ‫بلند شین، با جفتتونم.
‫آهای فلک، ملاقاتی داری.
‫دیدی آرتور؟ نگفتم؟
‫تکون بخور دیگه!
‫این عوضی هیچ‌وقت کم نمیاره.
‫واقعا خیلی روانی هستی فلک.
‫نه‌خیر!
‫سلام.
‫پنج دقیقه.
‫حالت چطوره؟
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫تو بهم... دروغ گفته بودی؟
‫آره خب.
‫بالاخره، همه یه کوچولو دروغ می‌گن.
‫یعنی باهام هم‌محله نیستی؟
‫بابات هم... بابات دکتره؟
‫پولداری؟
‫فقط می‌خواستم ازم خوشت بیاد.
‫واقعا خودت ‫خودت رو اینجا بستری کردی؟
‫آره.
‫خیلی دیوانه‌ای.
‫فقط... چون می‌خواستی من رو ببینی؟
‫فقط می‌خواستم تو رو ببینم.
‫می‌تونستی برام نامه بنویسی.
‫چی می‌نوشتم؟ ‫من که آدم خاصی نیستم.
‫برعکس تو، با زندگیم هیچ کاری نکردم.
‫واقعا اون فیلم تلویزیونی رو ‫که راجع به من ساخته بودن...
‫بیست بار تماشا کردی؟
‫احتمالا چهار پنج بازی تماشا کرده باشم.
‫واقعا خوب بود ‫یا اون هم دروغ گفتی؟
‫حرف نداشت.
‫وکیلم... می‌گه من رو احمق فرض کردی.
‫من اصلا احمق نیستم.
‫نمی‌فهمی داره چیکار می‌کنه؟
‫دارن اونجا بهت می‌خندن.
‫تو براش مهم نیستی.
‫واسه من هستی.
‫می‌دونی به ساختمون سابقت ‫نقل‌مکان کردم...
‫که خونه‌مون رو واسه بعد از آزادیت ‫آماده کنم؟
‫وکیلت این رو بهت گفته؟
‫واقعا؟
‫من نمی‌خوام اونجا زندگی کنم.
‫می‌خوام تشکیل خانواده بدیم.
‫چی؟
‫♪ چرا هر بار تو کنارمی، ♪ ‫♪ یهو سر و کله... ♪
‫♪ پرنده‌ها پیدا می‌شه؟ ♪
‫♪ اون‌ها هم عین من... ♪
‫♪ از ته دل مشتاقن... ♪
‫♪ کنار تو باشن ♪
‫♪ چرا هر بار تو از کنارم رد می‌شی، ♪ ‫♪ ستاره‌ها از آسمون... ♪
‫♪ به زمین می‌افتن؟ ♪
‫♪ اون‌ها هم عین من... ♪
‫♪ از ته دل مشتاقن... ♪
‫♪ کنار تو باشن ♪
‫واقعا؟
‫♪ فرشته‌ها روزی... ♪
‫♪ که تو به دنیا اومدی ♪ ‫♪ دور هم جمع شدن... ♪
‫♪ و تصمیم گرفتن آرزویی رو ♪ ‫♪ به حقیقت بپیوندن ♪
‫♪ واسه همین گرد ماه رو ♪ ‫♪ روی موی زرینت پاشیدن... ♪
‫♪ و نور ستاره رو ♪ ‫♪ تو چشم آبیت تابوندن ♪
‫♪ اون‌ها هم عین من... ♪
‫♪ از ته دل مشتاقن... ♪
‫♪ کنار تو باشن ♪
‫♪ عین من... ♪
‫♪ از ته دل مشتاقن... ♪
‫♪ کنار تو باشن ♪
‫به نظرتون می‌خواست بلایی ‫سر خودتون...
‫یا دخترتون بیاره؟
‫بله.
‫به نظرتون خطرناک بود.
‫خب، بی‌اجازه وارد واحدم شده بود.
‫پلیس خبر کردین؟
‫نه.
‫مادرش بهم گفته بود...
‫کل عمرش مشکلات زیادی داشته، ‫ولی آزارش...
‫به مورچه هم نمی‌رسه.
‫خب...
‫آدمی که اون شب بی‌اجازه ‫وارد واحدتون شده بود،
‫با آرتور فلکی که می‌شناختین ‫هیچ تفاوتی داشت یا نه؟
‫من زیاد نمی‌شناختمش.
‫چند باری تو سرسرای ساختمون ‫و آسانسور دیده بودمش.
‫همون‌طور که گفتم، ‫یه کوچولو با مادرش آشنا بودم.
‫خیلی با دخترم مهربون بود.
‫خب، خانم دوموند،
‫چرا امروز نمی‌خواستین بیاین ‫شهادت بدین؟
‫چرا اولش احضاریه‌هامون رو ‫نادیده گرفتین؟
‫خب، بعد از اون کارهای آرتور،
‫مطبوعات می‌خواستن باهام صحبت کنن.
‫بعدش یکی از شخصیت‌های...
‫اون فیلم تلویزیونی افتضاحشون شدم، ‫بعدش...
‫- افتضاح بود؟ ‫- بعدش کلی آدم...
‫نه.
‫که گمون کنم عین جمعیت دم دادگاه ‫هوادارش بودن،
‫سر کارم پیداشون شد و آزارم می‌دادن،
‫می‌گفتن تقصیر منه ‫که آرتور این‌جوری شده.
‫خلاصه، می‌ترسیدم بلایی ‫سر خودم یا دخترم بیاد.
‫از این شهر رفتیم.
‫خب، پس چرا بالاخره تصمیم گرفتین ‫همکاری کنین؟
‫چون باید همون شب پلیس خبر می‌کردن.
‫شاید در اون صورت ‫اون همه آدم به...
‫شاید اگه زنگ می‌زدم، ‫الان نمرده بودن.
‫ممنون. سوال دیگه‌ای ندارم.
‫شاهد در اختیار شماست خانم استوارت.
‫خانم دوموند.
‫اون شب که به آرتور گفتین...
‫از واحدتون بره بیرون، ‫چی شد؟
‫بهم گفت روز خیلی بدی داشته. ‫بعدش هم رفت.
‫یعنی اصلا بلایی سر خودتون ‫یا دخترتون نیاورد...
‫و حتی تهدیدتون نکرد؟
‫نه.
‫خب، هفته بعدش که مهمون ‫برنامه موری فرانکلین بود، تماشا کرده بودین؟
‫تماشا کرده بودم.
‫خب، به نظرتون همون آدمی بود...
‫که اون شب تو واحدتون نشسته بود؟
‫رفتارش یا ظاهرش شباهتی داشت؟
‫نه، خب... ‫گریم دلقک داشت.
‫خب، اون دفعاتی که مادر آرتور...
‫به دخترتون محبت می‌کرد،
‫از پسر خودش چی بهتون می‌گفت؟
‫اِم...
‫بهم گفته بود یه تخته آرتور کجه،
‫تو دنیای خیالی خودش زندگی می‌کنه...
‫و جور خاصی می‌خنده.
‫بهتون گفته بود «احمقانه می‌خنده.»
‫خودش این‌جوری می‌گفت.
‫«احمقانه می‌خنده.»
‫بله.
‫دیگه بهتون چی گفته بود؟
‫گفت وقتی بچه بود، ‫از خودش داستانی در آورده بود...
‫که حس بهتری بهش دست بده.
‫که اون‌قدر گریه نکنه...
‫و خودکشی نکنه.
‫چه داستانی در آورده بود؟
‫می‌گفت به دنیا اومده ‫که شادی به دل‌ها بیاره.
‫تو این مایه‌ها بود. ‫واسه همین «خوشحال» صداش می‌کرد.
‫دیگه چی؟
‫دیگه...
‫باورش نمی‌شد که کل زندگیش رو...
‫بر اساس همین داستان دروغین پیش برده.
‫دلقک خیابون بود ‫و می‌خواست کمدین بشه.
‫واسه این کارها مسخره‌اش می‌کرد؟
‫صرفا به نظرش مسخره بود...
‫که خیال می‌کرد ‫می‌تونه مردم رو بخندونه.
‫می‌گفت آرتور اصلا بامزه نیست.
‫بهتون گفته بود کل عمرش...
‫بارها تو مؤسسات مختلف بستری شده؟
‫بله.
‫چیز دیگه‌ای ازش نگفته بود؟
‫♪ همیشه تو هر گروهی... ♪
‫♪ یه جوکر هست ♪
‫♪ همیشه یه دلقک تنها هست ♪
‫♪ احمق خنده‌روی بیچاره ♪ ‫♪ به پشت زمین می‌خوره... ♪
‫♪ و وقتی زمین می‌خوره، ♪ ‫♪ همه می‌خندن ♪
‫♪ همیشه یه آدم بامزه... ♪
‫♪ تو بازی هست ♪
‫♪ ولی صرفا اشتباهی بامزه شده... ♪
‫♪ و نظر همه راجع بهش... ♪
‫♪ یکسانه ♪
‫♪ شکستن قلب تنهاش رو نمی‌بینن ♪
‫آره.
‫گفته بود به عمرش ‫عاشق کسی نشده...
‫و گمون می‌کرد ‫اصلا دنبال تشکیل خانواده نیست.
‫طاقتش رو ندارم.
‫وای! دیگه طاقتش رو ندارم!
‫جناب قاضی، می‌شه لطفا بیام جلو؟
‫نه‌خیر، نمی‌شه.
‫می‌خوام وکیلم رو اخراج کنم.
‫بالاخره اخراجش کرد!
‫جانم؟
‫می‌خوام خودم وکیل خودم باشم.
‫اخراجی.
‫آرتور، این‌جوری نکن. ‫شوخی‌بردار نیست.
‫معلومه که شوخی‌بردار نیست.
‫پلیس قضایی آقای فلک رو ‫به سلولش منتقل کنه!
‫نظم رو رعایت کنین!
‫[دادگاه آرتور فلک] ‫[پخش زنده شهادت]
‫می‌خوام کل وکلا و دادرس‌ها ‫سریعا بیان اتاقم!
‫عصرتون به خیر، ‫ساعت ۶:۰۰ چهارشنبه،
‫هشتم نوامبره ‫و هوا ۹ درجه است.
‫من استن ال بروکس هستم ‫و با اخبار جدید در خدمتتونم.
‫امروز تو دادگاه آرتور فلک...
‫در مرکز شهر شاید وقایع شوکه‌کننده‌ای بودیم.
‫فلک، متهم به قتل ‫که با نام جوکر هم معروفه،
‫پرید وسط شهادت...
‫و ماریان استورات، وکیلش رو، ‫وسط دادگاه علنی اخراج کرد.
‫بعدش باهاش خداحافظی کرد.
‫بعدش قاضی هرمان راثواکس ‫به شدت رفتارش رو...
‫مورد مواخذه قرار داد.
‫حق وکالت از خود...
‫دلیل نمی‌شه آدم به مقام و منزلت ‫دادگاه توهین کنه.
‫می‌تونی احساساتت رو کنترل کنی آقای فلک؟
‫بله قربان.
‫آقای راثواکس با اکراه...
‫درخواست وکالت از خود ‫فلک رو قبول کرد،
‫ولی باید وکیل پشتیبان داشته باشه.
‫ماریان استوارت، وکیل سابق فلک،
‫علاوه بر هاروی دنت، ‫دستیار دادستان ناحیه‌ای،
‫با این تصمیم مخالفن.
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫آرتور باور کرده کلی هوادار داره،
‫ولی اون‌ها براش اهمیتی قائل نیستن.
‫واسه جوکر اهمیت قائلن.
‫با واقعیت کاری نداره.
‫بیماری روانی داره.
‫اگه می‌تونستیم قانعش کنیم ‫بیماری روانی داره،
‫پیروز این پرونده می‌شدیم.
‫فلک می‌فهمه داره چیکار می‌کنه.
‫می‌دونه داره شکست می‌خوره.
‫نباید فراموش کنیم آدم خبیثیه.
‫همه این کارها بخشی از نقشه خودشه.
‫دادگاه آرتور فلک دوشنبه صبح ‫ادامه پیدا می‌کنه.
‫با ادامه اخبار همراهتونیم، ‫شهردار تورن‌دایک...
‫اومد.
‫خیلی‌خب، همگی آروم باشین.
‫آهای، خفه‌خون بگیرین!
‫بشینین. بشینین.
‫- فلک، بیا پایین. آرتور! ‫- ایول آرتور!
‫بیا ببینم. از روی میز بیا پایین.
‫بیا پایین آرتور.
‫- ♪ وقتی قدیس‌ها... ♪ ‫- بشین سر جات ریکی.
‫- ♪ میان جلو ♪ ‫- ریکی!
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان جلو ♪
‫ریکی! بشین سر جات ببینم.
‫♪ خدایا، من هم می‌خوام بینشون باشم ♪
‫- کلاهم رو بده! ‫- ♪ وقتی قدیس‌ها... ♪
‫هر وقت گفتم بیا پایین، درجا میای پایین.
‫شامتون رو بخورین ببینم.
‫بشین سر جات!
‫- آروم بگیرین. ‫- خیلی‌خب، اجرا تموم شد.
‫آروم باشین.
‫بشینین سر جاتون!
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان جلو ♪
‫- بولاک! ‫- ♪ وقتی قدیس‌ها... ♪
‫♪ میان جلو ♪
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان جلو ♪
‫♪ خدایا، ♪ ‫♪ من هم می‌خوام بینشون باشم ♪
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان جلو ♪
‫جمجمه‌تون رو خرد می‌کنم‌ها.
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان جلو ♪
‫[دادگاه عالی گاتهام]
‫بعد از مرور قوانین ‫کل پرونده‌های مشابه...
‫که دادگاه عالی جنسن ‫بیشترین شباهت رو داشت،
‫با اکراه تصمیم گرفتم...
‫آقای فلک حق داره ‫حالا که وکیل خودشه،
‫هر جوری که می‌خواد لباس بپوشه،
‫فقط نباید بی‌نظمی راه بندازه...
‫یا در ساز و کار دادگاه تداخل ایجاد کنه.
‫نمی‌ذارم جو این دادگاه هم...
‫عین بیرون متلاطم بشه.
‫ضمنا، نمی‌ذارم...
‫این دادگاه رو بیش از این...
‫به سیرک تبدیل کنی.
‫ممنون.
‫آقای دنت، شاهد بعدیتون رو ‫احضار کنین.
‫دادستانی گری پادلز رو احضار می‌کنه.
‫پلیس قضایی؟
‫لطف می‌کنین آقای پادلز رو ‫تا جایگاه همراهی کنین؟
‫گری.
‫برو بترکون.
‫لطفا دست راستتون رو بالا بگیرین.
‫صادقانه قسم می‌خورین در شهادتتون...
‫تمام حقایق رو بیان کرده...
‫و چیزی جز حقیقت نگین؟
‫قسم می‌خورم.
‫صبحتون به خیر آقای پادلز.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫[دفترچه تلفن گاتهام سیتی]
‫خب، آخرین سوالم رو می‌پرسم آقا.
‫آدمی که شاهد بودین...
‫رندال کلاینمنهافر رو ‫به ضرب چاقو کشت،
‫امروز تو این دادگاه حضور داره؟
‫بله.
‫می‌شه نشونش بدین ‫که همگی ببینیم؟
‫می‌شه لباسش رو هم توصیف کنین؟
‫پشت همون میز نشسته.
‫کت قرمز پوشیده و گریم دلقک داره.
‫شناسایی متهم...
‫تو اسناد دادگاه ثبت می‌شه جناب قاضی؟
‫بله، ثبت می‌شه.
‫سوال دیگه‌ای ندارم جناب قاضی.
‫شاهد در اختیار شماست آقای فلک.
‫آقای پادلز.
‫گری پادلز؟
‫بگین ببینم آقا، ‫اسم واقعیتون همینه؟
‫بله.
‫واقعا؟
‫فامیلیتون پادلزه؟
‫خب، عین... لطیفه می‌مونه.
‫خب، نیست.
‫انتظار دارین باور کنیم ‫فامیلیتون پادلزه؟
‫پادلز؟
‫آقای فلک، منظورت چیه؟
‫همون‌طور که گفتم، نمی‌ذارم دادگاهم رو ‫به سیرک تبدیل کنی.
‫خیلی‌خب.
‫احترامتون واجبه جناب قاضی، ‫ولی به نظرتون...
‫کار از کار نگذشته؟
‫- اون روی من رو بالا نیار. ‫- باشه. باشه.
‫آقای پادلز...
‫شما امروز شهادت دادین...
‫شاهد بودین که من ‫آقای کلامن منهاف رو...
‫با چند ضربه چاقو به گردن ‫کشتم. درسته؟
‫کلاینمنهافر.
‫بله، شاهد بودم.
‫هوم.
‫خب، اون روز دیگه شاهد چی بودین؟
‫به چشمش چاقو زدی...
‫و چندین بار سرش رو...
‫به دیوار کوبیدی.
‫باشه، ولی رندال یه‌کمی زورگو بود، مگه نه؟
‫حقش نبود که بمیره.
‫چه بدونم.
‫بی‌خیالش.
‫گری، همون شب...
‫حضورم تو برنامه موری فرانکلین رو ‫دیده بودی؟
‫نه، ندیدم.
‫نه؟
‫باید بهت یادآوری کنم سوگند یاد کردی؟
‫تو کلانتری نگهم داشته بودن.
‫تو اتاق بازجویی بودم.
‫آخه خیال می‌کردن ممکنه برگردی و من رو بکشی.
‫من تنها شاهد بودم.
‫شب تا صبح اونجا نگهم داشتن.
‫عذر خیلی خوبیه، مگه نه آقای پادلز؟
‫اصلا برنامه رو ندیدی، ‫هیچ‌کدوم از حرف‌هام رو نشنیدی،
‫باورم نمی‌شه!
‫آقای فلک.
‫خیلی‌خب.
‫وقتی اومده بودی تو واحد...
‫مامان خدابیامرزم،
‫وقتی به گفته خودت شاهد بودی ‫من کله آقای کلانونمن...
‫هرچی رو... «چندین بار» ‫به دیوار کوبیدم،
‫به نظرت دیوانه بودم؟
‫به نظرت آدم دیگه‌ای بودم؟
‫یا همون جوکری بودم ‫که از اولش بودم؟
‫آرتور، این کار رو با خودت نکن، ‫الان خودت نیستی.
‫خودم نیستی؟ ‫یعنی به نظرت الان خودم نیستم؟
‫خب، شاید... شاید... ‫نمی‌دونی من واقعا کی بودم.
‫من هیچ‌وقت اون روت رو ندیده بودم.
‫خب، شاید حواست جمع نبود.
‫شاید حواس هیچ‌کس جمع نبود.
‫آخه کسی از وجود من خبر نداشت؛
‫ولی الان این همه آدم رو ببینین.
‫ببینین چقدر آدم بیرون جمع شده. ‫چقدر دوربین اینجاست.
‫به نظرت الان کی رو می‌بینن آقای پادلز؟
‫جوکر.
‫وای کوچولوی نازنازی،
‫امروز ثابت کردی ‫تو هم با اون افرادی...
‫که من رو دست‌کم گرفته بودن ‫هیچ فرقی نداری.
‫از موری فرانکلین گرفته...
‫تا اون نگهبانان چاق و احمق آرکهام.
‫خیال می‌کنن می‌تونن عین آشغال ‫باهام رفتار کنن؛
‫ولی دیگه به تو، به تو...
‫یا به شما اجازه نمی‌دم...
‫جلوی پیشرفتم رو بگیرین.
‫من رهام!
‫چرا این‌جوری اذیتم می‌کنی آرتور؟
‫چی؟
‫گری، من باهات حال می‌کنم.
‫من که گفتم بلایی سرت نمیارم ‫و واقعا نیاوردم.
‫بلایی سرم نیاوردی؟
‫من نتونستم برگردم سر کار.
‫هنوز خوابم نمی‌بره ‫و همیشه می‌ترسم.
‫قبلش اصلا نمی‌ترسیدم.
‫همین الان که اینجام ‫و تو جلومی، می‌ترسم.
‫اون روز هیچ کاری از دستم برنمی‌اومد.
‫خیلی احساس حقارت می‌کردم.
‫یادم افتاد واقعا چقدر ناتوانم.
‫وای... استعداد فیلم بازی کردن داری.
‫داری قلبم رو فشار می‌دی گری کوچولو.
‫سوال... سوال دیگه‌ای ندارم جناب قاضی.
‫می‌دونی چه حسی داره آرتور؟
‫یا خدا!
‫تو تنها همکارم بودی ‫که هیچ‌وقت مسخره‌ام نمی‌کرد.
‫تو تنها کسی بودی ‫که باهام مهربون بود.
‫گفتم سوال دیگه‌ای ندارم جناب قاضی!
‫خیلی‌خب آقای پادلز.
‫دادگاه بابت شهادتتون ازتون ممنونه.
‫لطفا بفرمایین پایین، ‫می‌تونین تشریف ببرین.
‫[پادلز؟؟؟]
‫آقای دنت، شاهد بعدیتون رو احضار کنین.
‫شاهد دیگه‌ای احضار نمی‌کنیم ‫جناب قاضی.
‫دادستانی حرف‌هاش رو زد.
‫دادستانی حرف دیگه‌ای نداره.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب آقای فلک،
‫الان می‌تونی دفاعیه‌ات رو بیان کنی.
‫وکیل مدافع هم حرف دیگه‌ای نداره ‫جناب قاضی.
‫جانم؟
‫آقای فلک، نمی‌خوای هیچ دفاعیه‌ای ‫ارائه بدی؟
‫نه جناب قاضی. ‫وکیل مدافع حرف دیگه‌ای نداره.
‫«بـــ بـــ بـــ برنامه تموم شد عزیزان.»
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫بسه دیگه! ‫اینجا دادگاه قضاست!
‫[دادگاه آرتور فلک] ‫[پخش زنده شهادت]
‫حالا که هر دو طرف حرفی ندارن،
‫جلسه بعدی فردا صبح ‫ساعت ۹:۳۰ برگزار می‌شه.
‫بردمون رو حتمی کردی خنگ خدا!
‫بابت کشتن پسرم اعدامت می‌کنن!
‫تو جهنم بسوزی!
‫حرفی نداری؟
‫آرتور، محکومت می‌کنن؟
‫آرتور، این‌ور رو نگاه کن.
‫لبخندت رو ببینیم.
‫به نظرت چی می‌شه آرتور؟
‫اگه آزادت کنن، چیکار می‌کنی؟
‫♪ می‌خوایم از یه تپه کوچولو... ♪
‫♪ کوه بسازیم ♪
‫♪ می‌خوام واسه خودم کوه بسازم ♪
‫♪ حداقل امیدوارم بسازم ♪
‫♪ می‌خوام یه کوه بسازم ♪
‫♪ کوه بلندی می‌سازم ♪
‫بهش گفتم: «من با اون روزها کاری ندارم.»
‫چهار روز بیشتر کار نمی‌کنم.
‫خوش به حالت.
‫جو، چطوری؟
‫همون بدبختی‌های همیشگی هستن.
‫جوکر.
‫کتی چطوره؟
‫واقعا خودشه؟
‫هنوز اذیتم می‌کنه.
‫آره، کار همیشگیشونه.
‫آره.
‫صبح می‌بینمتون بچه‌ها.
‫دخلشون رو بیار پسر.
‫ای وای.
‫تو دردسر افتادم.
‫چیه؟
‫تکون بخور.
‫آروم باش عزیز دلم.
‫چرا همه این‌قدر از دستم ناراحتن.
‫تکون بخور ببینم.
‫زود باش آرتور.
‫من دیگه وکیل شدم!
‫- تو دادگاه می‌بینمتون. ‫- خفه خون مرگ بگیر.
‫پس من هم ملکه سبام.
‫عین سگ می‌کشمتون.
‫واقعا؟
‫بلند شو!
‫پاش رو بگیر مک.
‫بریم.
‫حتما باید تو تلویزیون ‫جلب توجه می‌کردی.
‫گمون کنم بیهوش شده.
‫آشغال عوضی.
‫بلندش کنین.
‫خیلی‌خب، فهمیدم. ‫فهمیدم جکی.
‫می‌خوای... ‫می‌خوای لطیفه بگم، مگه نه؟
‫واقعا خیال کردی...
‫اگه کت قرمز گرون بپوشی...
‫و صورتت رو گریم کنی، ‫از ما بهتر می‌شی؟
‫روحت هم خبر نداره ‫چه کار سختیه...
‫که یه کم شادی ‫تو این خراب‌شده برقرار کنیم.
‫بذار بگم خودم قبلا ‫مادرم رو چیکار می‌کردم.
‫دیگه نمی‌خواد فیلم بازی کنی.
‫- مادرم می... ‫- چون خودمون می‌دونیم...
‫همیشه آرتوری، خب؟
‫فقط عاشق مردهای آزارگر می‌شد.
‫آها، واقعا؟
‫من هم ازش پرسیدم:
‫«مامان، چرا عاشق آزارگرها می‌شی؟»
‫اون هم گفت:
‫«چون کلی کتکم می‌زنن.»
‫گفتم بس کن.
‫عه، خوشش اومد!
‫وای جکی...
‫نمی‌خوای با گفت‌وگو حلش کنیم؟
‫بیا ببینم، بیا ببینم.
‫- بیا ببینم پدرسگ! ‫- نه!
‫- برو تو ببینم! ‫- نه!
‫- ولم کن! ‫- کت مسخره‌ات رو دربیار.
‫خفه‌خون بگیر.
‫لباس مسخره‌اش رو دربیارین.
‫جکی!
‫نه! نه!
‫آرتور!
‫سرت تو کار خودت باشه بولاک!
‫چه بلایی سرش آوردین؟
‫خفه‌خون بگیر ریکی!
‫چی شده آرتور؟
‫قدیس‌ها دارن میان جکی!
‫قدیس‌ها دارن میان!
‫♪ وقتی قدیس‌ها... ♪ ‫♪ وقتی قدیس‌ها... ♪
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان ♪
‫خفه‌خون بگیر!
‫♪ خدایا، من هم می‌خوام بینشون باشم ♪
‫اون پدرسگ رو بیار بیرون ببینم!
‫♪ وقتی قدیس‌ها میان... ♪
‫نه، نه! نه!
‫بیا اینجا ببینم.
‫الان هم دارن میان؟
‫آشغال عوضی.
‫الان هم دارن میان؟
‫آروم باش جکی. ‫ولش کن، نفسش بالا نمیاد.
‫بهت که گفتم خفه‌خون بگیری.
‫ولش کن.
‫خفه... خون...
‫- جکی، آروم باش. ‫- بگیر!
‫مرد.
‫♪ کل دنیا رو به یه مو بستم ♪
‫♪ رو یه رنگین‌کمون نشستم ♪
‫♪ اون مو رو دور انگشتم پیچیدم ♪
‫♪ چه دنیایی، چه زندگی‌ای ♪
‫♪ من عاشق شدم ♪
‫♪ آهنگی تو ذهنمه که می‌خونمش ♪
‫♪ می‌تونم با اشاره انگشتم... ♪
‫♪ بارون رو قطع کنم ♪
‫♪ چقدر خوش‌شانسم ♪
‫♪ مگه نمی‌بینی عاشق شدم؟ ♪
‫♪ زندگی خیلی قشنگه ♪
‫♪ تا وقتی اون مو دور انگشتم باشه، ♪
‫♪ مسخره‌بازی درمیارم ♪
‫♪ هیچ‌وقت ولش نمی‌کنم ♪
‫♪ کل دنیا رو به یه مو بستم ♪
‫♪ خودم رو یه رنگین‌کمون نشستم ♪
‫♪ اون مو رو دور انگشتم پیچیدم ♪
‫♪ چه دنیایی ♪
‫♪ آره، زندگی غیر از این نمی‌شه ♪
‫♪ چه دنیایی، چه زندگی‌ای ♪
‫♪ من دیگه عاشق شدم ♪
‫[دادگاه آرتور فلک] ‫[بیانیه‌های نهایی]
‫آقای فلک، بیانیه نهاییت رو بگو.
‫بهت گوشزد می‌کنم. ‫اینجا سالن اجرای کمدی نیست.
‫تو هم رو صحنه نیستی.
‫عذر می‌خوام.
‫می‌خوای یه‌کم به دادگاه استراحت بدیم آقا؟
‫می‌خواستم در قامت جوکر بیام اینجا.
‫می‌خواستم عصبانیتم رو خالی کنم.
‫می‌خواستم همه شما...
‫و بقیه رو مقصر...
‫این زندگی رقت‌انگیز و کثافت بدونم؛
‫ولی فرقی نمی‌کنه،
‫آخه دیگه طاقتش رو ندارم.
‫آخه نمی‌تونم اونی که شما می‌خواین باشم.
‫همه‌اش تخیلی بود.
‫جوکری در کار نیست.
‫فقط خودمم.
‫من شش نفر رو کشتم.
‫کاش نکشته بودم، ولی کشتم.
‫کسی نمی‌دونه، ولی... ‫مادرم رو هم کشتم.
‫یه بـ... یه بالش رو سرش گذاشتم ‫و خفه‌اش کردم.
‫فقط می‌خوام...
‫همه‌چی رو بترکونم...
‫و یه زندگی جدید شروع کنم.
‫آروم باشین.
‫تق... تق.
‫کیه؟
‫آرتور فلکه.
‫آرتور فلک دیگه کیه؟
‫سلام، با هارلی تماس گرفتیم، ‫بعد از صدای بوق پیغام بذارین.
‫اگه خبرنگاری، پیغام نذار،
‫قطع کن و بزن به چاک.
‫مرسی.
‫سلام، منم، آرتور.
‫هیئت منصفه به همین زودی تصمیمش رو گرفت.
‫یه ساعت هم طول نکشید.
‫خلاصه... آره دیگه؛
‫ولی گذاشتن بهت زنگ بزنم ‫و ببینم برمی‌گردی یا نه،
‫آخه می‌خوام تو هم باشی.
‫نمی‌خواستم بری.
‫♪ اگه تو این روز آفتابی... ♪
‫♪ از پیشم بری ♪
‫♪ انگار آفتاب رو ازم گرفتی ♪
‫♪ کل پرنده‌هایی... ♪
‫♪ که تو آسمون آبی روشن پرواز می‌کردن ♪
‫♪ وقتی تازه عاشق شده بودیم... ♪
‫♪ و دلمون شکوفا شده بود ♪
‫♪ و اول صبح بود ♪
‫♪ و شب دراز بود ♪
‫♪ و ماه تکون نمی‌خورد ♪
‫♪ تا آواز مرغ شب رو بشنوه ♪
‫♪ اگه از پیشم بری ♪
‫♪ ولی اگه بمونی، ♪ ‫♪ برات روزی می‌سازم... ♪
‫♪ که در تاریخ سابقه نداشته باشه ♪ ‫♪ و دیگه تکرار نشه ♪
‫♪ سوار بارون می‌شیم ♪
‫♪ با اشاره دستت سفر می‌کنیم ♪
‫♪ با چشمت که خیلی عاشقتم ♪ ‫♪ صحبت می‌کنم ♪
‫♪ اگه از پیشم بری، ♪ ‫♪ گریه نمی‌کنم ♪
‫♪ «به سلامت» دیگه... ♪
‫♪ «سلامت» نداره ♪
‫♪ اگه از پیشم بری ♪
‫♪ تنهام نذار ♪
‫♪ اگه از پیشم بری ♪
‫فضا پرتنش شده ‫و منتظریم حکم...
‫دادگاه آرتور فلک رو بشنویم.
‫♪ اگه از پیشم بری... ♪
‫♪ که می‌دونم باید بری، ♪
‫♪ هیچی تو دنیا نمی‌مونه... ♪
‫♪ که بهش اعتماد کنم ♪
‫♪ فقط یه اتاق خالی... ♪
‫♪ پر از فضای تهی می‌مونه ♪
‫♪ عین نگاه تهی از احساسی... ♪
‫♪ که رو صورتت می‌بینم ♪
‫♪ حاضر بودم سایه سگت باشم، ♪
‫♪ اگه خیال می‌کردم... ♪
‫♪ اون‌جوری کنارت می‌مونم ♪
‫♪ اگه از پیشم بری ♪
‫یادآوری می‌کنم، ‫هر حکمی که اعلام بشه،
‫هیچ‌گونه تلاطمی رو برنمی‌تابم.
‫نماینده هیئت منصفه، ‫می‌تونین بفرمایین.
‫با پرونده شکایت ایالت نیویورک...
‫از آرتور فلک...
‫به شماره گ‌س۰۷۱۹۶۳ ‫در خدمتتونیم.
‫هیئت منصفه آرتور فلک رو ‫در راستای...
‫اولین اتهامش که قتل عمد...
‫موریس فرانکلین باشه،
‫محکوم می‌کنه.
‫حکم به اتفاق آراست.
‫هیئت منصفه...
‫آرتور فلک رو در راستای...
‫دومین اتهامش...
‫که قتل غیرعمد ‫رندال کلاینمنهافر باشه،
‫محکوم می‌کنه.
‫حکم به اتفاق آراست.
‫هیئت منصفه...
‫آرتور فلک رو در راستای...
‫سومین اتهامش که...
‫این‌قدر نخند کثافت روانی!
‫آشغال عوضی.
‫[دادگاه آرتور فلک] ‫[اعلام حکم]
‫بشینین سر جاتون!
‫همه‌تون بابت توهین به دادگاه ‫مجازات می‌شین.
‫پلیس‌های قضایی، زود بیرونشون کنین.
‫- بیرونشون کنین. ‫- تکون نخور.
‫کثافت روانی.
‫خودتی.
‫بیا پسر. باید سریع از اینجا ببریمت.
‫بیا.
‫یکی رو پیدا می‌کنم.
‫آهای! آهای!
‫خود جوکر همراهمه. ‫می‌تونی ما رو از اینجا ببری؟
‫آره، سوارش کن.
‫سوار شو. ‫سوار شو، سوار شو.
‫یا خدا، واقعا خودشه.
‫می‌خواد کجا بره؟
‫راه بیفت. فقط راه بیفت.
‫اون عوضی‌ها به سزای اعمالشون رسیدن.
‫می‌خواد کجا بره؟ ‫کجا بریم؟
‫فقط ما رو از اینجا ببر پسر.
‫بخواب. بلند نشو.
‫بخواب.
‫نمی‌شه تندتر بری پسر؟ ‫دست بجنبون.
‫دارم سعیم رو می‌کنم. ای بابا! ‫همه‌جا پلیس ریخته.
‫موفق شدی پسر. ‫واقعا موفق شدی!
‫گفتی می‌خوای همه‌چی رو بترکونی.
‫یکی واقعا همه‌چی رو ترکوند!
‫گور باباتون.
‫یوهو!
‫با خبر ناگواری همراهتون هستیم.
‫یه خودرو انفجاری بزرگ ‫تو مرکز شهر گاتهام منفجر شده.
‫- یا خدا. ‫- دقیقا کنار...
‫دادگاه مرکزی شهرستان...
‫- وای خدایا. ‫- که هزاران نفر منتظر حکم...
‫دادگاه آرتور فلک بودن، ‫منفجر شد.
‫هنوز جزئیات کامل به دستمون نرسیده.
‫- با ما همراه باشین... ‫- خوبی؟
‫تا آخرین اخبار رو به اطلاعتون...
‫چیزیت شده؟
‫- برسونم. ‫- حالت خوبه؟
‫حالش خوبه؟
‫ای بابا. تف به این زندگی. ‫نمی‌شه دور بزنی؟
‫نه، آروم باش، قرمزه. ‫چیزی نیست.
‫- ای بابا! ‫- آروم باش.
‫تازه اولشه.
‫الان دیگه کل شهر رو ‫با خاک یکسان می‌کنن.
‫نه، نه. وایستا. ‫وایستا، نرو.
‫بی‌خیال. ‫سوار ماشین شو.
‫سوار شو. سوار شو.
‫- آهای، آهای، آهای! ‫- برگرد!
‫برگرد. جوکر.
‫یا خدا.
‫نه!
‫کجا می‌ری؟
‫ما هنوز خیلی دوستت داریم.
‫ما خیلی دوستت داریم جوکر.
‫جوکر!
‫لی؟
‫لی!
‫چه خوشگل شدی.
‫موهات رو کوتاه کردی.
‫یکی دادگاه رو منفجر کرد ‫و آزاد شدم.
‫می‌تونیم فرار کنیم.
‫لی، می‌شنوی چی می‌گم؟
‫یکی دادگاه رو منفجر کرد.
‫می‌تونیم بریم.
‫فرار کردم.
‫ما فرار نمی‌کنیم آرتور.
‫چیزی جز تخیلاتمون نداشتیم، ‫ولی تو بی‌خیالش شدی.
‫اصلا قرار نبود جایی بریم.
‫من همونی‌ام که عاشقش شدی.
‫من همونم که موری فرانکلین رو ‫به قتل رسوند.
‫نه.
‫نه، نیستی.
‫جوکری در کار نیست.
‫خودت گفتی، مگه نه؟
‫من نمی...
‫نمی... نمی‌تونم بدون تو زندگی کنم.
‫خواهش می‌کنم. ‫می‌خواستیم تشکیل خانواده بدیم.
‫♪ اجرایی ♪ ‫♪ که درست و حسابی باشه ♪
‫♪ پایانش... ♪
‫خواهش می‌کنم بس کن.
‫♪ خیلی شکوهمنده ♪ ‫♪ و آدم موقع ترک سالن... ♪
‫♪ با خودش می‌گه... ♪
‫♪ به این می‌گن هنر ♪
‫دیگه نمی‌خوام آواز بخونم.
‫♪ آهنگی... ♪
‫هیس.
‫♪ که همراهمه ♪
‫- باهام حرف بزن. ‫- ♪ یا نگاهی... ♪
‫♪ با چاشنی عاشقانه ♪
‫حرف بزن. خواهش می‌کنم آواز نخون.
‫♪ به کل خیال‌بافی‌هامون... ♪
‫♪ باور داشتی ♪
‫♪ به این می‌گن هنر ♪
‫خداحافظ آرتور.
‫تأثیرگذاره، مگه نه؟
‫بیا ببینم کوچولو موچولو.
‫کمکت می‌کنم.
‫♪ ما چند نفر نیستیم... ♪
‫♪ طنین صدام، سایه‌ام و خودمیم ♪
‫فلک. ‫بیا بریم، ملاقاتی داری.
‫دیگه سیگار نمونده.
‫بجنب.
‫آرتور. وایستا.
‫می‌شه لطیفه‌ای که خودم نوشتم رو ‫برات تعریف کنم؟
‫اِم...
‫کوتاهه؟
‫آره، می‌تونم زود تمومش کنم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، یه روان‌آزار می‌ره کافه...
‫و می‌بینه یه دلقک مشهور ‫تک و تنها نشسته.
‫خیلی منگه، رقت‌انگیزه.
‫می‌گه: «باورم نمی‌شه اینجایی.»
‫«چقدر حیف. ‫قبلا تو تلویزیون تماشات می‌کردم.»
‫«چی میل داری؟»
‫دلقکه برمی‌گرده و می‌گه:
‫«خب، اگه مهمون توئم، ‫هرچی بهم برسونی خوبه.»
‫روان‌آزاره می‌گه: «چه عالی،»
‫«چطوره به سزای اعمالت برسونمت؟»
‫ایول!
‫♪ وقـ... وقتی... ♪
‫♪ وقتی اون کوه رو ساختم ♪
‫♪ که یه روزی واقعا می‌سازمش... ♪
‫♪ و خداوند جبرئیل رو می‌فرسته... ♪
‫♪ که من رو با خودش ببره، ♪
‫♪ می‌خوام پسر جوانی... ♪
‫♪ جام رو بگیره ♪
‫♪ می‌خوام پسرم... ♪
‫♪ جام رو روزی زمین بگیره... ♪
‫♪ و خداوند مهربون... ♪
‫♪ مواظبش باشه ♪