‫- بخواب رو زمین! ‫- وایسا! شماها زدید به من!
‫- با صورت بخواب رو زمین! ‫- باشه، باشه!
‫- رو شکمت بمون! ‫- می‌شه بگید چی شده؟
‫رو همون شکمت بمون!
‫واحد 108. کد 10-26. ‫فراری در جاده کولمن متوقف شد.
‫در جنوب پل فرن کریک. ‫کد 10-52 احتمالا نیازمند آمبولانس هستیم.
‫فراری؟ من اصلا شما رو ندیدم سرکار. ‫وگرنه می‌ایستادم.
‫دست‌هات رو باز کن!
‫دست‌هات رو مثل یه هواپیمای بی صاحاب باز کن!
‫چی شده، او؟
‫گزارش بدیم؟
‫نه.
‫موقع رد شدن از جاده 13 افتادم دنبالش.
‫براش آژیر زدم. فلنگ رو بست.
‫اگه می‌خواید بگید فرار کردم ‫مزخرفه، صداتون رو نمی‌شنیدم.
‫من سه کیلومتر پشت سرت بودم! ‫تموم مدت آژیر زدم!
‫- بهش شوکر زدی؟ ‫- نه.
‫هنوزم دیر نشده. می‌خوای شوکر بخوری؟
‫نه قربان، فقط می‌خوام بدونم چی‌کار کردم.
‫- این دوچرخه توئه؟ ‫- بله قربان.
‫- بهمون گزارش دوچرخه دزدی داده بودن. ‫- جدی می‌شه ببینمش؟
‫آدم زبون درازی هستی.
‫سعی کردم نگه‌ت دارم و فرار کردی.
‫حالا پاشو، بلند شو ببینم.
‫می‌خوام دست‌هام رو بکنم تو جیبت. ‫قرار نیست که کاری بکنی؟
‫نه.
‫بیا.
‫- حکم جلب که نداری؟ ‫- نه.
‫کوله‌ت رو واسه اسلحه می‌گردم.
‫حق ندارید.
‫- اگه همراهت باشه می‌تونم. ‫- پس برش دارید.
‫مجبورم دستبندت رو باز کنم. ‫برای جفتمون خطر داره.
‫تو سیستم نیست.
‫رو دستت ماه و ستاره زدی؟
‫نه یه چیز دیگه‌ست.
‫چند تا از دوستام رو از دست دادم. ‫تو عراق خدمت می‌کردم.
‫آره منم همینطور.
‫- این چیه؟ ‫- سلاح نیست.
‫- غذای چینی هم نیست. ‫- منم نگفتم غذاست.
‫اجازه هست داخلش رو ببینم؟
‫نه اجازه نیست.
‫ببین یا می‌تونم یه سگ بویاب بیارم اینجا، ‫یا می‌تونی رضایت بدی بگردمش.
‫- سگ بیار. ‫- می‌رم کایل رو خبر کنم.
‫باید ازت بخوام بشینی.
‫مراقب سرت باش.
‫زیگی رو برده دامپزشکی. ‫لگنش مشکل داره.
‫- آرورا رو خبر کن. ببین شاید اونا بتونن بفرستن. ‫- متوجه شدم.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫جایی باید بری؟
‫بله.
‫از شهر اومدی، احتمالا 45 دقیقه ‫تا یک ساعت تو راه بودی؟
‫- من بازداشتم؟ ‫- در حال حاضر نگه‌ت می‌داریم.
‫باشه پس اگه بذارم بگردینش ‫و چیز غیرقانونی توش نباشه می‌تونم برم؟
‫ببین تشخیصش با منه، اما می‌تونم بگم...
‫هرقدر بیشتر همکاری کنی به نفعته.
‫باشه می‌تونید بگردید.
‫استیو، نمی‌خواد سگ اعزام کنن.
‫ببین داداش من کار خلافی نکردم.
‫- چقدر پول نقد داری. ‫- غیرقانونی نیست.
‫اما پول مواد غیرقانونیه.
‫پس خوبه که مال این کار نیست.
‫- داری می‌بریش جایی؟ ‫- بله.
‫برای کس دیگه‌ای؟
‫نه برای پسرعمه‌م، اما مال خودمه. ‫می‌خوام پول وثیقه‌ش رو بدم.
‫- داری می‌ری شهرداری؟ ‫- دادگاه.
‫همون ساختمونه.
‫خب گوش کنید، ‫من باید قبل ساعت 5 اونجا باشم.
‫چی‌کار می‌تونم بکنم؟
‫بیشتر از 30 هزار دلار پول باهاته. ‫پسرعمه‌ت به جرمی بازداشت شده؟
‫ده تاش واسه وثیقه‌ست، با بقیه‌ش...
‫یه وانت بخریم و قایق باهاش جابه‌جا کنیم.
‫من مجرم نیستم.
‫پسرعمه‌ت هست. ‫جواب سوالم رو ندادی.
‫واسه چی زندانه؟
‫حمل مواد.
‫اما واسه مصرف شخصی بود، ‫فروشنده هم نبود، پس...
‫خیلی خب.
‫برای تخلف راهنمایی رانندگی، ‫فقط یه هشدار بهت می‌دم.
‫ممنون سرکار.
‫فکر کنم می‌دونی که وقتی دوچرخه سواری می‌کنی،
‫همون قوانین وسایل ‫نقلیه موتوری شامل حالت می‌شه.
‫بله. بله متوجه شدم.
‫آدرست اینه؟
‫از اینجا رفتم، ‫اما هر جا ساکن شم بهتون می‌گم.
‫حتما.
‫خب، این پوله رو نگه می‌داریم.
‫طبق تحقیقات‌مون ‫به این نتیجه رسیدیم که این پول مواده.
‫نه.
‫وگرنه به جرم فرار از بازداشت ‫و توطئه دستگیر می‌کنم.
‫توطئه؟
‫من دارم می‌رم واسه ‫پسرعمه‌م وثیقه بذارم و وانت بخرم.
‫تو و پسرعمه مواد فروشت روز ‫بعد واسه پول نقد می‌فروشیدش.
‫این کار پولشوئیه.
‫ببینید من اومدم اینجا ‫که حالش رو جا بیارم آدم شه. خب؟
‫این پول قانونیه.
‫ماشینم رو فروختم. ‫سهمم تو رستوران رو نقد کردم.
‫- چه رستورانی؟ ‫- رستوران چینی کان لونگ. تو پرسیویل.
‫می‌شناسمش. دیم سامشون خوبه.
‫خب، این کیسه هم مال اونجاست. ‫می‌تونید ازشون بپرسید.
‫خیلی خب.
‫شاید پرس و جو کنیم.
‫فعلا تا 30 روز آینده باید چند تا فرم پر کنی.
‫پسرعمه‌‌م 30 روز وقت نداره.
‫- باید الان درش بیارم. ‫- گوش نمی‌دی ها.
‫بهت نامه می‌دن که به‌خاطر ‫این پول ازت شکایت شده...
‫چون بر این باوریم که پول مواده.
‫اگه اتهامات رو پاسخ بدی، ‫سر این پول می‌ری دادگاه...
‫امکان نداره این کار قانونی باشه.
‫بعد با حکم میام سراغت و میندازمت زندان.
‫بعد اگه تصمیم بگیری پاسخی ‫به این نامه حقوقی ندی،
‫ما به صورت پیش‌فرض برنده می‌شیم.
‫و دیگه هیچوقت ما رو نمی‌بینی.
‫چطوره من رو ببرید شهرداری و حلش کنیم؟
‫حل شده رفته.
‫پاشو.
‫اوضاعت خرابه. ‫می‌خوای برات آمبولانس خبر کنیم؟
‫نه.
‫خیلی خب آزادی بری.
‫- نه. ‫- نه خانم.
‫خیلی خب. ‫دوشنبه صبح برگردید.
‫اول وقت دادگاه‌تون رو برگزار می‌کنیم.
‫من باشم جلوی قاضی شورت نمی‌پوشم.
‫چشم خانم.
‫خیلی خب.
‫اومدی وثیقه بذاری یا ازدواج کنی؟
‫می‌خوام یکی بهم توضیح بده...
‫زخمی شدی؟ چی شده؟
‫تو جاده زدنم زمین.
‫با ماشین زدن بهت؟
‫خیلی خب.
‫یه همکارمون اون طرف خیابون دفتر وکالت داره،
‫اول هفته بیا،
‫اما بهتره تا زخمات خونیه چند تا عکس بگیری. ‫شماره پلاکش رو داری؟
‫این کار پلیس‌ها بود.
‫پولم رو ازم گرفتن. ‫همه‌ش رو. داشتم می‌اومدم اینجا.
‫این برگه توقیفه. نمی‌تونم کمکی بهت بکنم.
‫درسته. گفتن دارن ‫پسرعمه‌م رو می‌برن زندان ایالتی؟
‫همه زندانی‌هامون دارن منتقل می‌شن. ‫داریم بازداشتگاهمون رو بازسازی می‌کنیم.
‫خب اون نباید بره. ‫باید وثیقه بذاره.
‫بیا روشنم کن.
‫اومدی وثیقه بذاری...
‫اما پولش رو نداری؟
‫پولش رو داشتم.
‫این نماد عین نماد رو در دفترته، پس...
‫همین نماد روی چک حقوقی منم هست.
‫من منشی دادگاهم، دادستان نیستم.
‫- باید برم با ایشون حرف بزنم؟ ‫- آره، اگه داشتیم.
‫اینجا دادگاه شهریه. ‫بزه‌کارها رو محاکمه نمی‌کنیم.
‫بودجه دفاع از افراد بی بضاعت رو نداریم، ‫پول اضافه کار کارمند هم نمی‌دیم.
‫کار دیگه‌ای داشتی می‌تونیم ‫تو ساعات کاری بهش رسیدگی کنیم.
‫باورنکردنیه.
‫وقتی همه پولام رو گرفتن ‫چطور می‌تونم آزادش کنم؟
‫بازم پول جور کن. اتهامش مال مواده؟
‫واسه چی همچین فکری کردی؟
‫یه حدس بود.
‫الیوت. باید بری پیکنیک.
‫- تا بیرون راهنماییشون می‌کنم. ‫- مطمئنی؟
‫آره. به کیت سلام برسون.
‫سالاد میوه...
‫بهم گفتن دو نفر سالاد سیب زمینی داده بودن.
‫جینی و جیف تخم مرغ و بیکن آوردن. ‫نباید باهاشون درافتاد. برو ببینم.
‫- ممنون. آخر هفته خوبی داشته باشی. ‫- حتما.
‫من سامرم.
‫تری.
‫خب مطمئنی همه پولت رو برداشتن؟
‫فقط کیف پولم مونده.
‫ممنون سیندی.
‫- بهش می‌گن توقیف دارایی مدنی. ‫- بعد قانونیه؟
‫خب، قانونه دیگه.
‫مثلا واسه کمک به نیروهای فدرال ‫برای مبارزه با کارتله.
‫ولی موادی پیدا نکردن، پس...
‫فقط کافیه بهت مظنون باشن.
‫چون این توقیف به اتهام کیفری ربطی نداره.
‫ترسناک بودن قضیه به اینه،
‫رئیس پلیس می‌تونه این عواید رو نگه داره ‫و ازش برای «بودجه احتیاطی» استفاده کنه.
‫حالا هرچی که هست.
‫بچه‌های بخش صدور حکم گفتن واسه جشن ‫سینکو دی مایو نوشیدنی‌ساز 900 دلاری خریدن.
‫صحیح، پس این متمم هم کشک بود... ‫کدوم‌شون مال تشریفات قانونی بود؟
‫مهم نیست. متمم پنجم و چهاردهم.
‫اما وقتی این پرونده رو باز کنن، ‫حتی اسمت رو هم نمی‌برن.
‫عملا اسم دعوی رو می‌ذارن...
‫- گفته بودی چقدر پوله؟ ‫- 36 هزارتا.
‫مردم شهر شلبی اسپرینگز در برابر 36 هزار دلار.
‫چون مایملکت حقوق مدنی نداره.
‫اما می‌تونی کمک کنی پسش بگیرم؟
‫نه.
‫باشه، تشکر.
‫البته بله می‌تونی برای پولت بجنگی،
‫اما تا آخر سال طول می‌کشه، ‫و تهش دو برابر طلبت خرج برات می‌تراشه.
‫کاری که از دست من برمیاد...
‫خیلی خب.
‫بیا بریم.
‫نمی‌شه ازشون بد بگم.
‫رئیس پلیس بیشتر از گذشته متحد پیدا کرده.
‫چند سال پیش ‫یه دادگاه مدنی ناجور رو باخت.
‫مجبور شد خودش رو اصلاح کنه.
‫البته کارش هم همچین بد نیست.
‫خب، اسمش چیه؟
‫مایکل سیمونز. مایک.
‫و جرمش چیه؟
‫حمل مواد جنحه‌ای.
‫- پس الیوت درست می‌گفت؟ ‫- آره، ولی بره به درک.
‫باید بگم وثیقه این اتهام خیلی بالاست.
‫سابقه داشته؟
‫نه. یعنی داشته ولی حذف شدن.
‫زندگی آرومی داشته. اما قبلا ‫تو شرق کشور تو بد مخمصه‌ای افتاد.
‫تهش به عنوان شاهد برای ‫پرونده قتل درجه یک با پلیس همکاری کرد.
‫اون یارویی که واسه محکوم شدنش ‫کمک کرد از رده بالاهای دسته‌شون بوده، پس...
‫باشه، پس اگه مایک بره تو زندان ایالتی....
‫آره. اگه ببیننش؟ دخلش رو میارن.
‫وای.
‫- و انتقالش پنجشنبه‌ست درسته؟ ‫- بله.
‫باشه، پس یه کم وقت داری.
‫- می‌تونی بازم پول جور کنی؟ ‫- فکر کنم.
‫- باید تماس بگیرم. ‫- باشه. خوبه.
‫دانشت بالاست.
‫- وکیلی یا... ‫- واسه گرفتن مدرک حقوقم 18 واحد کم دارم.
‫بعدش هم آزمون وکالته. پس حالا حالاها نه.
‫ردیفه. پس چرا کمکم می‌کنی؟
‫خب مشخصه که به کمک نیاز داری.
‫و می‌دونم چه حسی داره.
‫خانوادمه. پس...
‫لطف کردی.
‫لطف داری که گفتی لطف کردم.
‫شماره داری؟
‫شاید یه راهی پیدا کردم.
‫آره، ولی عادت ندارم شماره بدم.
‫بهت سر می‌زنم.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫- رستوران چینی کان لونگ. منتظر بمونید. ‫- نه منم تری.
‫می‌تونی به آقای لو وصلم کنی؟
‫چطوری تی؟
‫- چطوری؟ ‫- یه لحظه صبر کن.
‫تری، هیچی نشده می‌خوای برگردی تو بازار رستوران؟
‫اصلا نباید می‌رفتم قربان.
‫همه چی مرتبه؟
‫نه قربان، یه مشکلی دارم.
‫ممکنه نیاز باشه برام پول بریزید.
‫خب. چقدر؟
‫ده هزار تا.
‫کی؟
‫تا دوشنبه. ‫چهارشنبه مویی ردش می‌کنه.
‫کار سختیه.
‫وسترن یونیون دارن؟
‫فقط دفتر پست دارن.
‫پس باید حواله کنم،
‫سقفشون هزار تاست.
‫پس ده تا حواله لازم داری.
‫آره، شرمنده هم هستم.
‫خیلی خب.
‫کد پستی رو برای کن پیامک کن، ‫اطلاعاتش رو که بگیریم آماده ارسال می‌شیم.
‫اگه پول لازم داشتی، فقط زنگ بزن.
‫باشه حتما.
‫ممنون قربان.
‫خواهش می‌کنم.
‫[اداره پلیس شلبی اسپرینگز]
‫[باتری در حال اتمام]
‫صبح بخیر خانم.
‫سلام چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫باید یه خلاف رو گزارش بدم.
‫خدای من. ‫[سرقت]
‫و پول‌تون نقد بود؟
‫بله خانم. اجازه هست؟
‫راحت باشید.
‫باتریم تموم شده. ممنون.
‫سلام رئیس.
‫صبح بخیر جس.
‫خب. می‌تونید مظنون‌ها رو توصیف کنید؟
‫هیکلش گنده بود.
‫سفید، چشم‌های آبی، قد حدودا 180.
‫راحت 110 کیلو رو وزن داشت.
‫- حافظه خوبی دارید. ‫- ممنون.
‫شماره پرسنلیش رو ندیدم، ‫اما فامیلش مارستون بود،
‫اسم کوچیکش هم با ای شروع می‌شد.
‫و ایشون هم مظنون دومه.
‫ببخشید. یه لحظه.
‫بله خانم.
‫من حلش می‌کنم.
‫جناب؟
‫باید از اینجا برید.
‫می‌خوام تمومش کنم.
‫گزارش پلیس دروغ؟
‫اگه امضاش کنی،
‫بزه‌کاری حساب می‌شه.
‫ردیفه.
‫حکم اینکه تو جاده بزنی به یکی،
‫مالش رو بدزدی و با شوکر تهدیدش کنی چیه؟
‫- بلند شو. ‫- تازه وقتی که بهم دستبند زده بودید.
‫می‌تونیم تا تهش رو برات بریم.
‫نه، نه، نه.
‫نیازی نیست.
‫- آقای ریچموند. ‫- بله قربان.
‫دیروز این مسئله رو بهم گزارش داده بودن،
‫و هر نگرانی‌ای که داشته باشید،
‫من هیچ شکی ندارم که شما ‫به‌خاطر یک ممنوعیت قانونی بازداشت شدید.
‫از دست افسر پلیس فرار کردید، ‫مانع بازداشت شدید، و مظنون در توطئه بودید.
‫به صورت کاملا محترمانه با شما رفتار شده.
‫اما اگر بخواید باز هم مزاحم افسرهای من ‫بشید با اتهام بزه‌کاری مواجه می‌شید.
‫- افسرهاتون... ‫- اجازه بدید حرفم رو تموم کنم!
‫خب بعد تصادف با ماشین گشت ‫آسیب‌های جزئی دیدید،
‫و در صحنه بهتون پیشنهاد ‫کمک پزشکی شده و خودتون رد کردید.
‫به‌نظرم اگر هم آسیبی ‫بهتون برسه تقصیر خودتونه.
‫و الان با وجود تصور غلطی که دارید، ‫شما در یک منطقه امن هستید.
‫پس ازتون خواهش می‌کنم لطف کنید...
‫و دستگاه ضبط‌تون رو قطع کنید،
‫و از اداره من خارج شید.
‫قطعا.
‫- می‌تونم حداقل پسرعمه‌م رو ببینم؟ ‫- می‌تونی بری به درک.
‫دوست دارم قربان. ‫فقط قبلش باید پولم رو پس بگیرم.
‫اصلا بیانیه من رو نوشتن؟
‫رسید کامل این پول رو دارم، ‫اینکه از کجا اومده و برای چی بوده.
‫دیم سام فروشیه؟ یادداشتش کردیم.
‫- آره گفتید بررسی می‌کنید؟ کردن؟ ‫- گوش کن پسر جان.
‫ما الان به این مسئله رسیدگی نمی‌کنیم.
‫حق داری تو دادگاه به این توقیف اعتراض کنی،
‫اما تا اون موقع،
‫همون حرفیه که من گفتم.
‫اگه سرش نرم دادگاه چی؟
‫اگه فقط ده هزار تا واسه وثیقه رو بخوام؟ ‫اون 26 هزارتاش مال شما، منم می‌زنم به چاک.
‫فقط می‌خوام آزادش کنم.
‫می‌شه برام از این زیراکس بگیری جس؟
‫بله قربان.
‫بله.
‫اینجا نداریم اما یه فرم هست...
‫که با امضاش پول رو می‌بخشید.
‫اتوبوس زندان میاد یا خودمون ماشین می‌گیریم؟
‫- از زندان اجاره‌ش کردیم. ‫- کی میاد؟
‫پنجشنبه. جمعه می‌رسیم.
‫خیلی خب.
‫آره پیگیری می‌کنیم.
‫ما اینجا ساعت ملاقات نداریم.
‫اما اگه بتونی دوشنبه 9 صبح بگردی،
‫می‌تونی پسرعمه‌ت رو ببینی،
‫و قائله رو ختم می‌کنیم.
‫ممنون.
‫حالا گورت رو گم کن.
‫ممنون.
‫بله قربان.
‫ای بابا، جا موندی که.
‫چی؟ منظورتون چیه؟
‫برنامه‌مون افتاد جلو.
‫وایسا.
‫- گفتی می‌تونم ببینمش. ‫- ساعت 9 صبح.
‫سه دقیقه دیر کردی.
‫آهای!
‫آهای مایک!
‫آهای!
‫- آهای! ‫- تری؟
‫- آهای مایک! ‫- تری!
‫- مایک! ‫- چه غلطی داری می‌کنی؟
‫من آزادت می‌کنم.
‫- داداش اومدی فراریم بدی؟ ‫- وثیقه می‌ذارم!
‫درخواست محافظت تحت بازداشت بده...
‫- نگران نباش. تخفیف خوردم. ‫- تا اسمت رو ثبت کردن بگو.
‫- بهم گفتن سریع آزاد می‌شم. ‫- جدی می‌گم. می‌فهمن کی هستی.
‫گندی که زدم چقدر جدیه؟
‫فقط جلب توجه نکن. خب؟
‫- باشه. ‫- باشه!
‫لعنتی.
‫می‌بینمت پسر خاله.
‫یالا تی! یالا!
‫آره!
‫لعنتی! بیا تی! بیا!
‫بدو!
‫آره!
‫- مایک! ‫- بزن قدش تی!
‫آره!
‫هوازی رو برم داداش!
‫اون پسرعمه منه، آره!
‫- الو؟ ‫- لهجه‌ت رو بیخیال شدی؟
‫باز نیستیم.
‫چیه دیگه 24 ساعته نیستیم؟ ‫ببین حواله‌ها رو سریعا لازم دارم.
‫برات آدرس دریافت کننده رو فرستادم.
‫قربان اینا مال من نیستن.
‫- باشه بذار وصلت کنم. ‫- ولی آقای لو که...
‫- این چه وضعشه تری؟ ‫- قربان، شرایط خراب شد.
‫اون 10 هزارتا رو لازم دارم.
‫دیگه شدنی نیست.
‫قربان ضروریه. ‫اگه نیاز نداشتم ازتون خواهش نمی‌کردم.
‫نیم دوجین پلیس با حکم تفتیش اومدن اینجا.
‫گاوصندوقم رو بردن. سگ موادیاب آوردن.
‫وایسا، چطور؟
‫تو بیانیه‌ت پیش اداره پلیس شلبی ‫اسپرینگز از رستوران من اسم بردی.
‫با پرسیویل تماس گرفتن، ‫و پلیس‌هاشون اومدن اینجا.
‫من اسمی ازتون نبردم. داشتم ‫رسید پولی که داشتم رو می‌دادم.
‫به وضوح منظورم رو رسوندم.
‫منم شکی ندارم، ‫اما تو دستور جلب من رو ندادی،
‫و قراره از پرداختی‌هام عقب بمونم.
‫درستش می‌کنم قربان.
‫باشه. حتما.
‫لامصب.
‫- من بودم از آب دادگاه نمی‌خوردم. ‫- سلام تو که...
‫اینا رو که پر کردید خبرم کنید تا ببرمتون.
‫تو. تو که هنوز شورت پاته.
‫همین‌ها رو داشتم.
‫خدا به همراهت.
‫من سر کارم.
‫ببخشید. ‫آخه این پلیس‌ها بلای جونم شدن.
‫آره. اونا هم همین رو درباره تو می‌گن.
‫دارن منتقلش می‌کنن.
‫الان سوار اتوبوس شده.
‫- متأسفم. ‫- گفتی می‌تونی کمک کنی.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫یه سرکی کشیدم. اونا هم متوجه شدن.
‫- خب چیزی نبود... ‫- ببین من این کار رو لازم دارم تری.
‫باید بری.
‫من جات باشم از در پشتی می‌رم.
‫باشه.
‫لامصب.
‫هی، تری!
‫ببخشید. دیوار موش داره. ‫قاضی مچم رو موقع خوندن پرونده مایک گرفت.
‫- خوبی؟ ‫- آره ممنون. چیزی نیست.
‫اما کلی پرونده دیگه ‫با وثیقه سنگین پیدا کردم.
‫- همه‌شون به تعویق افتادن. ‫- خب یعنی چی؟
‫مطمئن نیستم. جلوم رو گرفتن. ‫اما یه خبرایی هست.
‫قضیه بو داره.
‫خرده خلافکارها خیلی تو زندان نمی‌مونن.
‫- برای چی؟ ‫- خرجش بالاست. شهرداری ورشکسته‌ست.
‫باشه، حالا چطور ته و توش رو دربیاریم؟
‫ببین هرچی تونستم رو ‫فرستادم به یه پرینتر قدیمی.
‫بعد کار پرینتش رو برات میارم اما دیگه همین.
‫کار من شوخی بردار نیست.
‫من دختر بچه دارم.
‫باشه. این می‌تونه مایک رو آزاد کنه؟
‫اگه مهم باشه، شاید.
‫- اما اگه زمانی که داری یک روزه؟ عمرا. ‫- زمان من یک ساعته.
‫پوله چی؟ ‫گفته بودی می‌تونی پول جور کنی.
‫- از دست رفت. ‫- لعنتی.
‫سامر؟
‫ببین چی مایک رو آزاد می‌کنه؟
‫به جز وثیقه، حکم دادگاه.
‫- اما قاضی امضاش نمی‌کنه. ‫- سامر چی‌کار می‌کنی؟
‫پس تنها امیدم اینه که 10 هزارتا رو بذارم رو میزت؟
‫رو میز اون. آره.
‫دارم سیگار می‌کشم! ‫حالا میام!
‫- تو که سیگاری نیستی. ‫- ویپه.
‫- کی ناهار می‌خوری؟ ‫- چی؟
‫نمی‌خوام با یه مشت پول بیام اینجا،
‫بعد تو رفته باشی ساندویچ بخوری.
‫مدارکش رو آماده می‌کنم. باشه؟
‫چی‌کار می‌خوای بکنی؟
‫بریم. کلی کار ریخته سرمون.
‫می‌بینمت.
‫رئیس براتون فکس اومد.
‫گزارش سوابق ارتش رسید.
‫- با کی طرفیم؟ ‫- ریچموند، ترنس جیمز، نیروی دریایی.
‫رتبه پرداختی ای-4. پایگاه لوژین.
‫رسیدیم به اصلش. ‫تخصص اصلی مربی ام-سی-ام-ای-پی.
‫- یعنی چی؟ ‫- می‌شه مک‌مپ.
‫شاید جهت‌یابه؟
‫مک‌مپ... این رو گوگلش کن جس.
‫نشان تیرانداز نمونه.
‫به همه‌شون می‌دن.
‫چی بود؟ ام-سی...
‫ام-ای-پی.
‫بذار وای فای رو دوباره روشن کنم.
‫چیز خاص دیگه‌ای نداره.
‫2017 از خدمت مرخص شده.
‫یه مشت چرت و پرت درباره سوابق دندون پزشکی.
‫شخصیتی شریف، وفادار.
‫رئیس، اینجاست.
‫کی؟ ‫دزده یا اون بتنیه؟
‫تری ریچموند. جلوی دره.
‫استیو؟
‫زمان جنگ عراق خدمت می‌کرده، ‫اما شخصا خارج از کشور خدمت نکرده.
‫هرگز اعزامش نکردن.
‫پس تجربه جنگ نداره.
‫- اینطور که می‌گه هیچی. ‫- خوبه.
‫قلبم یه لحظه وایساد.
‫چطور حلش کنی؟
‫بذار خودم دکش کنم.
‫تو همین جا بمون.
‫ردیفه رئیس.
‫رابی، بگو بچه‌ها برن ناهار.
‫- زوده. می‌شه... ‫- آره رابی.
‫- بگو برن ناهار. ‫- باشه.
‫وقت استراحته! بچه‌ها بریم ناهار!
‫رئیس.
‫خوشحالم برگشتی.
‫قبل اینکه بتونی با نیشخندم بچزونمت رفتی.
‫پس بخند ببینم.
‫اگه خودت بخوای دیگه صفا نداره.
‫فکر می‌کردم قرار گذاشتیم.
‫خب هدفم همین بود.
‫که چی بشه؟
‫گمراه بشی.
‫متوجه شدم.
‫جدی؟
‫چون پیشنهادی که دادی غیرمنطقی نبود.
‫با اون همه دردسری که به بار می‌اومد ‫خیلی هم منصفانه بود.
‫خب هنوزم سر جاشه.
‫پس متوجه نیستی.
‫مشکل پیشنهادت نبود.
‫مشکل این بود که فکر می‌کردی ‫حق پیشنهاد دادن داری.
‫- خب من قصد نداشتم توهین... ‫- خودت و قصدت برید به جهنم.
‫تو حق نداری بیای تو اداره من جلوی ‫افسرهام واسه من شرط و شروط بذاری.
‫نمی‌دونستم وسط زورآزمایی‌ام.
‫بیخیال.
‫مگه همیشه همین نیست؟
‫پس هرچی که بگم، پسرعمه‌م...
‫می‌تونی بهم پیشنهاد زندگی ‫جاودانه یا ساندویچ گربه ماهی بدی...
‫و جوابم تغییر نمی‌کنه.
‫مخصوصا چون دیگه بهم نگفتی قربان.
‫که تنها برگ برنده‌ای بود که داشتی.
‫خب این احترامیه که براش حد و مرز قائم.
‫یکی از امتیازهای زندگی غیرنظامیه.
‫بیا فعلا یاد و خاطر زمان خدمت‌مون رو زنده نکنیم.
‫- جفتمون می‌دونیم پایگاه رو ترک نکردی. ‫- ته و توم رو درآوردید.
‫چی‌کاره بودی تعمیرکار؟
‫نه تو پیاده نظام بودم، ‫اما دیدن داخل کشور بیشتر به‌درد می‌خورم.
‫خوشا به حالشون.
‫من چنین شانسی نداشتم.
‫پس به گمونم وقتشه که بری،
‫و قدردان باشی چون اگه زندان داشتم...
‫الان افتاده بودی توش.
‫آخه همین الانش هم من رو گذاشتید تو تنگنا.
‫در واقع جفتمون رو.
‫چطور مگه؟
‫خب...
‫برای همین اینجام.
‫دیگه حرفی برام نمونده.
‫ببین آخه نمی‌خوام یاد و خاطرش رو زنده کنم،
‫اما چیزی که نمی‌تونم از زمان ارتش فراموش کنم،
‫کلمات مخففه.
‫یه عالمه کلمه این مدلی تو ذهنم حک شدن.
‫- پس بذار یه مخفف یادت بدم. ‫- اجازه بده حرفم رو تموم کنم.
‫وای فای وصل نشد؟
‫داره وصل می‌شه.
‫کلمه مخففی که الان باید نگرانش ‫باشید کلمه پیس هستش.
‫پی-ای-سی-ای. تاحالا شنیده بودی؟
‫یه مدیریت برنامه ریزی برای سیستم‌های ارتباطیه،
‫اما متوجه شدن که برای ‫همه جا می‌شه استفاده‌ش کرد.
‫پرستاری، مهندسی، نفوذ با نیروهای چترباز.
‫وثیقه گذاشتن.
‫خب پی به معنی، برنامه اصلیه،
‫که یعنی من اومدم ‫با کیف پر از پولم اومدم به این شهر.
‫ای به معنی برنامه پشتیبانه.
‫همون قراری که انگار اصلا در کار نبوده.
‫سی به معنی برنامه مترقبه‌ست.
‫اون صاحب رستورانی ‫که امروز صبح از کار بی‌کارش کردی.
‫و اینم از این!
‫دقیقا مثل یه اسکل زل زدی به من.
‫بگذریم، تک تک برنامه‌هام ‫برای این حرف‌ها رو خراب کردی.
‫و بعد این صحبت، ‫دیگه رسیدیم به ای.
‫می‌دونی معنیش چیه؟
‫برنامه هنرهای رزمی ارتش نیروی دریایی.
‫- چی؟ ‫- ام‌سی‌ام‌ای‌پی.
‫سیستم نبردی که مبارزات نفر به نفر و نزدیک را...
‫فکر کنم صفحه ویکی‌پدیا داره،
‫به گردان ششم نیروی دریایی ‫جوجیتسو آموزش می‌داده.
‫خیلی خب.
‫ساخت تیم...
‫یک ذهن، با هر سلاح.
‫همه واحدهای گشتی رو خبر کن.
‫- نتایج سرک کشیدنت رسید. ‫- رئیس!
‫پای قرارت می‌مونی ‫یا می‌خوای برم سراغ برنامه ای؟
‫از هم فاصله بگیرید!
‫بیا همچین کاری نکنیم.
‫هی! هی! هی!
‫ولش کن و برو عقب!
‫- باشه. باشه. شلیک نکن. ‫- ولش کن و گمشو برو عقب!
‫خیلی خب. باشه! باشه. باشه.
‫هی!
‫خیلی خب. سریع. ‫آرامش‌مون رو حفظ می‌کنیم و می‌ریم داخل.
‫- تو واقعا روانی‌ای. ‫- برو جلو. هوی! هوی! هوی!
‫برو! بگو تفنگ‌شون رو غلاف کنن!
‫واسه چی بگم؟
‫ساکته اما فرمش درسته. اگه کسی بخواد ‫کسی رو بکشه، اون می‌میره.
‫فقط من نمیرم بقیه‌ش مهم نیست.
‫من می‌ترسم بهم شلیک کنه رئیس.
‫منتظر نمی‌مونم اون اول ‫شلیک کنه و تو سپر بلای منی.
‫خیلی خب! اسلحه‌هاتون رو بگیرید اون سمت!
‫- یالا دیگه! این یه دعوای ساده‌ست! ‫- سلاح‌تون رو غلاف کنید!
‫- در رو باز کن! ‫- حلش می‌کنیم! ردیفه!
‫راه بیفت.
‫خیلی خب، بیاید وسط اتاق.
‫بشین.
‫بشین یا می‌شونمت.
‫خیلی خب، زنه کجاست؟
‫فقط ما اینجایم. پشتیبان ایستادیم.
‫مزخرفه.
‫سیمز اینجاست. دو نفر رفتن واسه گشت.
‫خیلی خب، اگه سریع پیش بریم، ‫راحت و بی دردسر تموم می‌شه.
‫اما اگه بخوای علافم کنی... ‫به ضرر همه‌ست.
‫جس بیا بیرون!
‫بیا بیرون جس!
‫بیا تمومش کنیم بره!
‫شرمنده رئیس.
‫عذرخواهی نکن.
‫خیلی خب، سلاحت رو میز.
‫بدو.
‫خیلی خب، بهش دستبند بزن.
‫با دستبند خودشون نه خودت.
‫گمون کنم پولم تو اتاق امواله.
‫کلیدش رو داری؟
‫رون راستم.
‫برو تو.
‫وایسا.
‫باز کن.
‫آره.
‫فقط حواست باشه که...
‫لعنتی.
‫ده هزارتا بشمار.
‫قرارمون سر جاشه.
‫اگه خواستی گردش کن.
‫خیلی خب.
‫برو دیگه.
‫همون جا وایسا.
‫خروجی پشتی داریم.
‫یه در به پارکینگ هست اما بازم ‫باید از جلوی ساختمون در بیای.
‫تفنگ پلیست رو نگه می‌دارم. ‫وقتی جام امن بود می‌دمش به سیمز.
‫دیگه عمرا جات امن باشه.
‫خب، به گمونم این بچه‌ها دم در ‫یه گروه ضربت سفیدپوستی تشکیل دادن.
‫تو هم مثل من قبول داری که نمی‌خوای تیر بخوری؟
‫البته.
‫جون اونا تو دست توئه.
‫حالا دستبندت.
‫دیگه تموم شد.
‫- رئیس گفت برگردید سر کارتون. ‫- کجاستش؟
‫پای سایت کوئیک‌بوکسه داره حقوق‌تون رو رد می‌کنه.
‫برید.
‫یکی باید این بی وجود رو دار بزنه.
‫پر رو نشو.
‫این مرد یه کهنه‌سربازه ‫که حال و اوضاعش خوب نیست.
‫ما یه سوء تفاهمی داشتیم اما دیگه تموم شد.
‫حالا برید به کارتون برسید ‫و بذارید ما هم به کارمون برسیم.
‫هی.
‫تشکر.
‫واسه خودم گفتم. نه تو.
‫قفل ضد دزد درها رو باز کن.
‫این ماشین من نیست.
‫می‌تونم وایسم دنبالش بگردم.
‫ادامه بده. اگه لازم بود شیشه رو با گلوله می‌شکنم.
‫می‌بینم که به تو یه فور کراون قراضه دادن...
‫بعد واسه خودشون ماشین نو استفاده می‌کنن.
‫رئیس می‌گه باید ماشین‌هامون متنوع باشن، ‫ممکنه چند تاشون رو ازمون بگیرن.
‫- و من فوردم رو دوست دارم. ‫- ببین، اگه آروم بمونی منم آروم می‌مونم.
‫این چی بود؟ یعنی چی؟
‫کد 4.
‫من خوبم. تو هم خوبی.
‫به سلامت واحد 105، الان از کنارت رد شدم.
‫- کد 13... ‫- رمزی حرف نزن. جوری بگو بفهمم.
‫به گوش باشید. ‫نیروها در اداره کمک نیاز دارن.
‫مظنون صحنه رو ترک کرده، الان پیاده‌ست، ‫و به سمت شمال جاده 13 ماونت ایدا در حال حرکته.
‫مظنون...
‫- گفتم که بهت می‌دمش. بگو. ‫- تا مطمئن نباشم به نیروهام همچین چیزی نمی‌گم.
‫مسلح نیست... اما خطرناکه.
‫همه واحدها دنبالش بگردن. اینجا درخت‌هاش زیاده.
‫دریافت شد 106.
‫دو کیلومتر بالاتر میذارمشون رو خط‌های جاده.
‫شنیدم.
‫شرمنده.
‫105 جواب بدید.
‫105. می‌شنوید؟
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫خوبه.
‫- عصر بخیر. ‫- ازدواجه یا وثیقه؟
‫متهم سیمونزه، مایکل آر.
‫می‌خوای بشماریش الیوت؟ ‫می‌گم قاضی امضاش کنه.
‫خیلی خب.
‫این فرم وثیقه رو امضا کنید لطفا.
‫بررسی کردم قربان.
‫آخرهفته‌تون چطور بود؟
‫تمومه.
‫این برای توئه.
‫بهت رسید می‌دم.
‫اگه برای جلسه استماعش بیاد کامل پول رو ‫پس می‌دیم. البته مخارج دادگاه ازش کم می‌شه.
‫مشکلی نیست.
‫اشتباهی بود.
‫سامر اینا مال توئه؟
‫آره داشتم... چند تا پرونده رو بررسی می‌کردم.
‫نباید ولشون کنی رو میز.
‫بذار این رو بفرستم.
‫ارسال شد؟
‫از سمت ما آره.
‫- کسی رو زخمی کردم؟ ‫- خراش هم بهشون نیفتاد.
‫به‌نظرت آزاد میشه؟
‫- به‌نظرت من رو می‌فرستن پیشش؟ ‫- برنامه‌ت این بود؟
‫- دیگه برنامه‌ای ندارم. ‫- بخواب رو زمین! یالا! بجنب!
‫- بخواب رو زمین! ‫- آروم! دست‌هات بالا!
‫- زانو بزن! ‫- بخواب رو زمین!
‫دست‌هات رو بیار بالا!
‫یالا ببینم!
‫- نکنید! وای خدا! ‫- شوکر!
‫- به رئیس بگید که گفتم... ‫- بخواب رو زمین!
‫- وای خدا! ‫- جلو نیاید!
‫بخواب رو زمین.
‫بس کنید!
‫دستت رو بده!
‫بهش آسیب نزنید.
‫- دستت رو بده ببینم! ‫- دستت رو بده!
‫دستت! دستت رو بده!
‫- خیلی خب. تکون نخور! ‫- بلند نشو!
‫تکون نخور.
‫- تکون نخور آشغال! ‫- آروم!
‫- بهش دستبند بزنید! ‫- پای قرارم هستم.
‫- دکتر خبر می‌کنم. ‫- باشه...
‫- همین جا نگه‌ش دارید. ‫- بازداشتگاه پره.
‫ببرش زیرزمین.
‫باز کن.
‫مردمک فعاله.
‫پس سالمه؟
‫سوزن‌ها قبل رسیدن ما جدا شدن. ‫آسیب بافتی جدی هم ندیده.
‫نوار قلبش خوب بود. سابقه بیماری قلبی نداره.
‫امروز مواد مصرف کردی؟ ‫چیزی زدی؟
‫- آخرین بار کی کزاز زدی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بهتره واکسنش رو بزنی.
‫سالمه.
‫بیشتر نگران کپک‌های اینجام.
‫- اینجا زندان بوده؟ ‫- زیرزمین بوده الان شده انباری.
‫بریم سواری؟
‫نباید اول قاضی محاکمه‌م کنه؟
‫یکی دیگه می‌خواد اول ببیندت.
‫یه لطفی به خودت بکن.
‫به حرفش گوش بده.
‫- مشخص کردن کجاست؟ ‫- آره.
‫می‌دونی مشکل مسابقه زورآزمایی چیه؟
‫تهش همه خسته می‌شن.
‫این رو قبول داری؟
‫البته.
‫امروز اصلا نباید اتفاق می‌افتاد.
‫اگه می‌دونستم کی هستی، ‫شاید اتفاق نمی‌افتاد.
‫می‌شه بپرسم کجا داریم می‌ریم؟
‫یه لحظه بهم وقت بده. باشه؟
‫باشه.
‫امروز که اومدی و اداره رو گشتی چی دیدی؟
‫- مطمئن نیستم چطور باید جواب بدم. ‫- می‌تونی صادق باشی.
‫یه عالمه پول نقد دیدم، و کلی سلاح ‫که می‌شد یه گروهان رو باهاش مسلح کرد.
‫اون پول بودجه عملیاتی ما ‫برای دو فصل آینده‌ست، تازه اگه کم نیاد.
‫همه‌ش قانونی توقیف شده، ‫همه‌ش هم می‌ره تو جیب مردم.
‫مثل اون نوشیدنی‌ساز؟
‫پس ماجراش رو شنیدی؟
‫خب،
‫گاهی اوقات... باید روحیه جمعی رو بالا ببریم.
‫چیزی که تو اون قفس دیدی اسباب بقای ما بود.
‫از بین شش تا شهر ما آخرین شهر ‫ناحیه هستیم که نیروی پلیس خودش رو داره.
‫فرستادمون واسه کنترل ترافیک، ‫و رسیدگی به امور اورژانسی.
‫حتی اینجا، نمی‌دونم... ‫سال پیش چند تا گزارش بهت دادن؟
‫- نزدیک 600 تا. ‫- ششصد.
‫و بودجه‌مون رو کم کردن.
‫می‌گن اوراق قرضه می‌دن ولی عمرا.
‫دمار خودمون رو برای اصلاح پلیس درآوردیم، ‫اما بودجه نمی‌دن.
‫نه تنها باید خودمون پول جور کنیم، ‫باید سود هم بکنیم.
‫اون اسلحه‌ها...
‫درست دیدی‌شون؟
‫نارنجک انداز با بمب صوتی... ‫می‌دونی نور انداز چیه؟
‫سلاح غیرکشنده‌ست.
‫بهشون می‌گیم کمتر کشنده، ‫برامون بار قضایی داره.
‫خلاصه، سلاح‌های ادارات دیگه رو تهیه می‌کنیم.
‫واسه اعتراضات، شورش‌ها، خودکشی‌های پلیس.
‫اعتراضات مدنی، ‫اینجاها صنعت رو به رشدی شده.
‫- نیروهای دریایی رو نمی‌دونم. ‫- آره. براش مخفف داریم.
‫جدی، چیه؟
‫ای-او-اف، ان-ال-ای.
‫شدت بخشی پاسخ نظامی با سلاح‌های غیرکشنده.
‫این باب شده.
‫تنش زدایی.
‫مجرم‌ها رو از دست خودشون نجات می‌دیم. ‫و همه بدون تلفات به زندگی‌مون می‌رسیم.
‫خب من که پایه‌م.
‫تو چی؟
‫پایه چی؟
‫تنش زدایی.
‫البته.
‫پیاده شو
‫آروم.
‫خیلی خب. برگرد.
‫26,000.
‫هنوز اینجاست.
‫این چیه؟
‫-قضیه چیه؟ ‫- خب برات توضیح می‌دم.
‫اول باید دستبندت رو باز کنیم...
‫چون موقع شنیدنش نباید دستت باشن.
‫و با توجه به اتفاق امروز، ‫باید خیلی خیلی مراقب باشی.
‫مثل ما.
‫متوجه شدی؟
‫برگرد.
‫می‌تونی برگردی.
‫ما تو مرکز بیمارستانی ساماریتان هستیم.
‫همین الان پسرعمه‌ت رو دارن با هلیکوپتر میارن اینجا.
‫داره از بهداری‌شون میاد، ‫پس ما یه کم زودتر رسیدیم،
‫- زنده‌ست؟ ‫- بهش حمله کردن.
‫درست موقع ثبت تو زندان.
‫از وضعیت فعلیش خبر ندارم.
‫وقتی با ندامتگاه حرف زدم گفتن...
‫بدجور چاقو خورده.
‫بهت گفته بودم!
‫خب، ببین ما الان نمی‌تونیم این رو ازت بشنویم.
‫چی می‌خوای ازم بشنوی؟
‫خب شنیدنش سخته پس...
‫بهتره فقط رو همین مسئله تمرکز کنی.
‫می‌تونیم تا آخر شب هی ‫همدیگه رو مقصر بدونیم خب؟
‫چون حق با تو بوده دلیل نمی‌شه ما اشتباه کرده باشیم.
‫الان باید انتخاب کنی،
‫این کیف پر پول...
‫و ابراز همدلی ما رو قبول کنی،
‫یا حداقل 30 سال بیفتی زندان.
‫یا بدتر، اگه نتونی خودت رو کنترل کنی.
‫که چی، بذارم برم؟
‫برنامه داشتی دیگه؟
‫پولش رو دادیم. بیشتر از پول وثیقه‌ای که برش داشتی.
‫نخواستم بهم باج بدید.
‫پسر جان می‌خوام برات جبران کنم.
‫حالا برو قایق یدک بکش، ‫یا وانته رو نقد کن.
‫هرکاری که دوست داری بکنی رو ‫دور از اینجا انجام بده،
‫چون اگه دوباره بیای تو این شهر.
‫از راه دیگه‌ای پیش می‌ریم.
‫- بیخیال خیلی مشکوکید. ‫- نه برای یه عوضی مثل من.
‫هلیکوپترت اومد.
‫قرارمون اینه.
‫تنها کاری که باید بکنی...
‫اینه که هیچ کاری نکنی.
‫چی باید بگم؟
‫می‌گی باشه.
‫باشه.
‫ببین، سالم نگه‌ش دار.
‫فروشنده منتظرته.
‫اگه تا آخر امشب تحویلش نگیری،
‫فرض رو بر این می‌گیرم که قرارمون رو رد کردی.
‫بعد از اون یکی راه پیش می‌ریم.
‫آزادی بری.
‫هنوز تو سیستم ثبت نشده.
‫براش «در حال انتقال» میاد.
‫شما رو به عنوان خویشاوند درجه یکش نوشته.
‫پس میرم ببینم می‌شه جسدش رو ‫تحویل گرفت یا باید برگرده.
‫چون قتل بوده ‫پزشکی قانونی ممکنه جسد رو نگه دارن.
‫پس به گمونم با اداره‌شون در ‫تماس باشید تا تکلیفش مشخص شه.
‫می‌شه اینا رو باز کنید؟
‫البته.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫دوچرخه‌ت رو پس گرفتم.
‫اگه می‌خوای بریم خونه من برش دار.
‫اجاره‌ش بده.
‫- چند هزار دلاری می‌ارزه. ‫- پشت سرمونن.
‫- اونطور که تو فکر می‌کنی نیست. ‫- عقل داشته باش. عمراً اگه اینقدر راحت بذاره برم.
‫نگران نوامبره.
‫انتخابات کلانتره.
‫چیزی که پیدا کردم واقعیه.
‫نمی‌دونم این چیه.
‫سوابق پرونده‌هایی که با تاریخ وثیقه‌شون جور نیستن.
‫به جهنم.
‫یه عالمه هستن.
‫ببین، تری، من...
‫می‌دونم الان وقتش نیست.
‫ولی ما...
‫از شهر بعدی که رد شدیم، باید غذا بگیریم.
‫آخرین باری که غذا خوردم یادم نیست.
‫یکی می‌خواسته مایک بیفته زندان.
‫بقیه هم همینطور.
‫حالا واسه چی؟ نمی‌دونم. ‫همه‌شون آخر سر آزاد شدن.
‫ولی نود روز اون داخل بودن.
‫نه کمتر. نه بیشتر.
‫منتظر دادگاه اتهامی بودن که اصلاً ‫حکم زندان نداره.
‫به حرفت شک ندارم.
‫ولی اگه آخرش می‌خوای بگی این شهر ‫خراب شده‌تون فاسده
‫و سر پسرعمو و بقیه بچه‌ها کلاه رفته،
‫نیاز نیست قانعم کنی.
‫من نیومدم که اوضاع رو روبراه کنم.
‫فقط می‌خواستم مایک نمیره. ‫ولی ببین کار به کجا رسید.
‫نمی‌تونن اینقدر راحت ولت کنن بری.
‫هرگز. به این کار میگن عقب‌نشینی تاکتیکی، ‫واسه همین راحت آزاد شدم.
‫- خب، می‌تونم بازم تحقیق... ‫- در کمال احترام، نه.
‫فقط می‌خوام از اینجا گم شم بیرون.
‫و اگه پایه نیستی، تو ایستگاه اتوبوس بعدی ‫پیاده‌م کن.
‫از ایستگاه اتوبوس گذشتیم.
‫هر چی بگم
‫کافی نیست.
‫چیزی داری بشه روش نوشت؟
‫فکرهات رو بکن.
‫یه چیز درست و حسابی بهم پیامک کن.
‫- فکر کردم شماره‌ت رو به کسی نمیدی. ‫- آره، خب...
‫این حرفا به کنار، اونجا که بودیم،
‫دمت گرم که اهمیت دادی.
‫خب، ممنون که ازم ممنونی.
‫واسه ماشین اومدی؟
‫آره.
‫بله، قربان.
‫بیا بریم یه نگاه بهش بنداز.
‫برو کنار. به هیچی دست نزن.
‫نه.
‫تری!
‫هوم... تو دردسر افتادم.
‫سامر!
‫هی!
‫سامر!
‫چیزی نیست.
‫اینم از مدرک. باور کنین.
‫یه شهر دیگه چی؟
‫یه ایالت دیگه؟
‫بهرحال تو مدارک پزشکیم واردش می‌کنن.
‫پس حاضری مُردن رو به جون بخری؟
‫- اینقدری نبود که بلایی سرم بیاره. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫- معلومه. ‫- چی بهت تزریق کردن؟
‫- چقدر؟ تو هم واسه خودت یه پا دکتری؟ ‫- می‌دونم دیگه، تری.
‫اگه برم بیمارستان، گزارشم رو میدن.
‫اگه گزارش بدن، قاضی...
‫همه چی رو میشه.
‫دیگه نمی‌تونم سرپرستیش رو پس بگیرم.
‫به دختر کوچولوم خبر میدن.
‫امتحان وکالت هم به باد میره.
‫چی بود؟
‫غلات آماده کردم.
‫چطوری می‌تونن ازش علیهت استفاده‌ش کنن؟
‫مطمئنم خیلی از وکلا باهاش سر و کله میزنن.
‫با اعتیاد؟
‫آره.
‫ولی جرایم مربوط به فساد اخلاقی رو نه.
‫چمن‌زن یه نفر رو قرض کردم.
‫واسه پدرشوهرم بود.
‫اوهوم.
‫همین که بهم اتهام خورد شوهرم دادخواست طلاق داد.
‫بچه‌مون رو گرفت.
‫منتظر فرصت بود. اوضاع منم داغون بود.
‫تا آخر باهاشون راه اومدم.
‫پول وکیل نداشتم.
‫ام...
‫تو دادگاه نشستم
‫و گوش دادم که میگن چه مادر بدی هستم.
‫- پرونده خوبی تشکیل داده بودن. ‫- هی. بس کن.
‫می‌دونی چیش خنده‌داره؟
‫وقتی چمن‌زن رو برداشتم...
‫...یه برف‌روب بهش وصل بود.
‫وقتی از انبار آوردمش بیرون جداش نکردم،
‫واسه همین اتهامم از سرقت کوچیک ‫رسید به سرقت کلان.
‫بابت برداشتن
‫یه چمن‌زن مجرم محسوب میشم.
‫چیه؟
‫هیچی. بگو.
‫بگو.
‫می‌خواستم بگم چه مسخره.
‫بگو. بقیه‌ش رو می‌خوام بشنوم.
‫همین.
‫قاضی دلش به حالم سوخت.
‫قول دادم دیگه دزدی نکنم.
‫پرونده رو مهر و موم کرد و منم رفتم ‫کارمند دادگاه شدم.
‫گفتم آخرش هر چی بشه،
‫حداقل می‌تونم از خودم دفاع کنم.
‫درکت می‌کنم.
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫حق با تو بود.
‫باید بری.
‫عزاداری کن.
‫هوم.
‫منم بیخیال میشم.
‫عادی میرم سر کار.
‫هی.
‫مطمئنی خوبی؟
‫لبم چقدر کبوده؟
‫نه زیاد.
‫پس خوبم.
‫اینهمه درباره دفاع از خودم حرف زدم.
‫- ببین به کجا رسید. ‫- کار درستی می‌کنی.
‫آتیش بیار معرکه نشو.
‫باید روی دخترت تمرکز کنی، می‌دونی؟
‫مایک رو فراموش نمی‌کنم.
‫ماشین رو از روی چمن خونه‌ت برمی‌دارم.
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر، الکس. ‫- صبح بخیر، خانم مک‌براید.
‫اوه، هی. اول باید بری پیش قاضی.
‫باشه.
‫شرایط استخدامت همین بود دیگه؟
‫بله.
‫و می‌دونی که هر کاری بکنم طبق اطلاعاتیه ‫که در اختیارم گذاشتن.
‫ولی حقیقت نداره.
‫من همچین آدمی نیستم.
‫باور می‌کنم.
‫اگه چیزی نیست که حله.
‫آزمایشت دروغ نمیگه.
‫حالا لطف کن جیبت رو خالی کن.
‫اوه، کیفت رو هم بذار. ‫ویکتوریا می‌بردت.
‫خوبی، عزیزم؟
‫لعنتی.
‫خبری نیست.
‫واحد ۱۰۶، خطری نیست.
‫ماشین رو خاموش کن!
‫سویچت رو از سمت راننده پرت کن بیرون.
‫دستت سالمه؟
‫آره.
‫دوتا دست و ده‌تا انگشت.
‫چراغت خرابه؟
‫منظور؟
‫برام دست تکون دادی.
‫گفتم شاید چراغ ماشینت مشکل داره.
‫جی‌پی‌است خرابه؟
‫مورد ضروری بود.
‫الان تو به مشکلات ضروری شهر ما رسیدگی می‌کنی؟
‫- دوستم کارم داشت. ‫- جدی؟
‫معلوم شد از تو پر دردسرتره.
‫چیزی نشده بود.
‫دیگه من رو نمی‌بینین.
‫قبلاً هم این رو گفته بودی.
‫رئیس بهت یه بلیط برنده داد.
‫اونوقت به باد دادیش.
‫هزارتا شاهد سر و صدات تو کلانتری رو دیدن.
‫اثر انگشتت روی در و دیواره،
‫و یه کیسه پول هم کمه.
‫فکر کنم تو ماشینت پیداش کنیم.
‫بازم می‌خوای زرنگ بازی دربیاری؟
‫نه، قربان.
‫ولی باریکلا که فهمیدی چراغ ماشینم خرابه.
‫حواست جمعه.
‫این ماشین جدیدها اینجورین که،
‫اگه نور بندازی...
‫دوربین داشبورد شروع می‌کنه به ضبط کردن.
‫اسلحه!
‫لعنتی!
‫چیکار کنیم؟
‫کمک!
‫شلیک کرد!
‫همینجاست! نیاید!
‫از ماشین گمشو بیرون!
‫یالا!
‫به لاستیکش شلیک کن!
‫می‌دونی که نباید اینجا باشی،
‫اول باید خبر می‌دادی.
‫ما کسی رو خبر نکردیم.
‫لعنتی.
‫تری؟ تری؟
‫نباید زنگ میزدی. داشتم میومدم پیشت.
‫نیا. پلیس یه سر بهم زد.
‫به منم همینطور.
‫خوبی؟ آسیب دیدی؟
‫اومدن بهم هشدار بدن.
‫که باید از شهر برم. بهت نزدیک نشم.
‫پیشنهاد خوبیه. کی بود؟
‫دوستم، همونی که دیروز افتاد دنبالمون.
‫با من کار داشت، نه تو.
‫داری میری؟
‫آره. دارم وسایلم رو جمع می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫ماشین ولوو واسه خودته؟
‫تنها چیز زندگیمه که پولش رو دادم.
‫خب.
‫ام...
‫سندش رو بیار. یه جا رو سراغ دارم.
‫بیام دنبالت؟
‫نه. خودم میام.
‫خیلی خب.
‫اینی که میگم رو ننویس.
‫خیلی خب.
‫سامر؟
‫رستوران غذای چینی کان لونگ، بفرمایید.
‫اه، برنج قهوه‌ای نداریم. فقط برنج سفید، ‫سرخ شده و پخته داریم.
‫آها.
‫اه، با میگو یه دلار بیشتر میشه.
‫دوتا سوپ.
‫نه. سوپ ویژه.
‫- یه دور دیگه نوشیدنی واسه میز شش. ‫- آها.
‫آدرستون؟
‫وای خدا، تیر خوردی؟
‫آره. سامر، ایشون آقای لیوئه.
‫سلام. شرمنده، اگه خبر داشتم زودتر میومدم.
‫برند کویک‌کلات رو داشتن، ولی نمی‌دونستم ‫پانسمانه یا اسفنج واسه همین
‫جفتش رو خریدم.
‫- گوشی یه بار مصرف آوردی؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫آب نارگیل هم گرفتم. اگه بخوای.
‫نه.
‫اه، خیلی سریع رفته تو بدنت.
‫چندتا تیکه‌ش مونده،
‫ولی اگه قراره جابجا بشی بهش دست نمیزنم.
‫باید بری بیمارستان.
‫دیگ به دیگ میگه روت سیاه.
‫مشکل تو فرق داره.
‫آره، خب، آقای لیو تو کره پزشک ارتش بوده.
‫اوه.
‫بابت خدماتتون ممنونم، قربان.
‫ایشون چینیه.
‫واسه اون یکی جبهه می‌جنگیده.
‫خب، خوبه که تونستیم با هم متحد بشیم.
‫حواست باشه این رو تموم کنه.
‫هوم.
‫تعریف کن.
‫می‌خوام همه چی رو بدونم.
‫- در اون حدش رو دیگه نفهمیدم. ‫- واسه همینه که هنوز زنده‌م.
‫سعی کردن بکشنت.
‫کسی نیروی پشتیبانی رو خبر نکرده.
‫با اتهامی که می‌تونن بهم بزنن، الان پلیس فدرال ‫باید با تیم نظامی
‫ریخته باشه اینجا.
‫- صداش رو درنیاوردن. ‫- به خاطر چیزهایی که تو پیدا کردی.
‫پس...
‫اونطور که من فهمیدم، دارن مدت زندان ‫متهم‌ها رو دستکاری می‌کنن.
‫چرا؟ نمی‌دونم. دارن از دلیلش محافظت می‌کنن.
‫پوشه‌ت دستشونه، نه؟ ‫پس فقط قضیه چیزی که پیدا کردی نیست.
‫نه. سر همون پوشه پیگیر مان.
‫پرونده‌ها که تو سوابق عمومی هستن. ‫همه می‌تونن چکشون کنن.
‫اون پوشه کافیه که بریم پیش مطبوعات ‫و یه سر و صدا راه بندازیم؟
‫نه، نود روز زندانی کردنشون و بالا بردن ‫مبلغ وثیقه،
‫به خودیِ خود غیرقانونی نیستن.
‫اینا از اقدامات دادگاهه،
‫اگه زمین دادگاه رو کثیف کنی قاضی ‫می‌تونه جریمه‌ت رو دو برابر کنه.
‫پس اونم درگیره.
‫وقتی پرونده‌ها میرن زیر دستش،
‫عفوشون می‌کنه، تقریباً کامل.
‫انگار داره جلوشون مقاومت می‌کنه.
‫پس باید دست بجنبونیم. ‫ببینیم جلوی چی مقاومت می‌کنه.
‫از شهر رد شدیم.
‫- باید ادامه بدیم. ‫- شاید تو باید بری.
‫افسرها ساکت شدن چون آسیب‌پذیرن.
‫هر چقدر زمان داشته باشیم،
‫مطمئن باش دارن سعی می‌کنن زمان رو محدود کنن.
‫اگه زمان از دستمون بره،
‫من می‌میرم.
‫هر جا باشم.
‫به نظرت منم می‌میرم؟
‫واسه‌ت خلاصه‌ش کنم؟
‫فکر نکنم به این راحتی ولت کنن.
‫از کجا معلوم؟
‫شاید باهات توافق کنن.
‫لعنتی، من رو که ول کردن.
‫- بعد من برت گردوندم. ‫- آره، خوب کردی.
‫وقتی من رو ول کردن برم...
‫ممنون بودم.
‫انگار کل زندگیم جلو چشمم اومد. ‫حتی شنیدم مایک بهم گفت عیبی نداره.
‫روش تمرینم،
‫و آموزش دادنم از زنده موندن میاد.
‫گمونم هر کاری کردم واسه زنده موندن بوده.
‫هر کسی باشه همین کار رو می‌کنه.
‫آره، ولی رئیس بهم راه فراری نداد.
‫من بهش یه راه فرار دادم.
‫اون صدای مایک نبود.
‫صدای خودم بود.
‫کارم درست نیست،
‫و ممکنه آخر پلیس‌ها برنده بشن.
‫نمی‌خوام ادا دربیارم، ولی صد در صد ‫دیگه راه در رویی ندارن.
‫و مایک،
‫امیدوارم جای بهتری باشه.
‫ولی زیاد به اون دنیا اعتماد ندارم ‫پس تا وقتی زنده‌م،
‫و اون مُرده،
‫خودم میرم سر وقت این آشغال‌ها.
‫خب؟
‫مگه قرار نشد آتیش بیار معرکه نشیم؟
‫هوم. الان دیگه فرق کرده.
‫چرا؟
‫[پول حقوق، سوپ هم عالی بود - تری]
‫الان دیگه خودمون آتیشیم.
‫دوست پلیست چی شد؟
‫- به نظرت آقائه حاضره حرف بزنه؟ ‫- نگفتم آقاست.
‫حالا هر چی.
‫میگیم اسم رمزش «سرپیکوئه.»
‫به حرف میاد؟ ‫به پلیس ایالتی خبر میده؟
‫نه، به کسی نمیگه.
‫هشدار دادن بهم به اندازه کافی ریسکی بود.
‫خوبی؟
‫حس می‌کنم شب تاریکی در انتظارمونه.
‫مگه وظیفه شب تاریکی نیست؟
‫خیلی خب، سه، دو، یک،
‫برو!
‫نفر اول ایسایاست!
‫سلام، رفیق!
‫سامر!
‫چطور بود؟
‫بد. تو دور دوم به عنوان نفر چهارم حذف شدم.
‫چه باحاله.
‫حداقل خودت درستش کردی. داری با ‫بقیه باباها رقابت می‌کنی دیگه.
‫بن. برو بقیه رو تشویق کن.
‫خیلی خب، بذارید ببینم می‌تونیم یه ‫رهبر جدید پیدا کنیم یا نه! حاضرید؟
‫فهمیدیم که متهم‌ها رو زندانی می‌کنن بعد ‫آزادشون می‌کنن.
‫نمی‌دونیم چرا، ولی کلانتری محلیمون حاضره
‫آدم بکشه تا ما چیزی نفهمیم.
‫- اومدن تو خونه‌م! ‫- می‌خوای چی بگم؟
‫- که تو مسیر درستی هستین؟ ‫- خب هستیم؟
‫جوابی واسه سوالت ندارم.
‫- گور بابات. ‫- اگه چیزی بگم میشه معاونت در جرم.
‫هر کاری می‌کنی، ممکنه من بشم همدستت.
‫اگه همین که رفتین گزارشتون رو ندم، ‫کارم ناتوانی در انجام وظیفه به حساب میاد.
‫اگه قبل جواب دادنت بلایی سرت بیارم، ‫از نظر حقوقی چیزی عوض میشه؟
‫گوش کنید. حتی اگه می‌خواستم، جوابی ندارم.
‫خب؟ جواب نداشتنم عمدیه.
‫- نمی‌خوام چیزی بدونم. ‫- برو بابا!
‫تو!
‫تو یه تومور هستی، الیوت!
‫اگه چیزی بگم...
‫اگه می‌خواستم چیزی بدونم...
‫- سوال دارم. ‫- چی؟
‫چیزهایی که پیدا کردی واسه چند وقت پیشه؟
‫تقریباً جدیدن، کمتر از دو سال پیش.
‫- اوهوم. چرا؟ ‫- سوابق وثیقه رو گشتم. اه...
‫احتمالاً زیاد تحقیق نکردم.
‫یا؟
‫چیز جدی‌تری نیست؟
‫اگه اینطوره، موندم...
‫تو این مدت اتفاق دیگه‌ای هم افتاده؟
‫یه اتفاق مربوط؟
‫- پرونده مدنی؟ ‫- بابا!
‫ایسایا باز برد. میشه بریم؟
‫بریم.
‫هی!
‫اون پرونده، توافقی که کردن به پلیس فشار آورد.
‫یه اشتباه سهوی بود.
‫- همه چی رو بهتر کرد. ‫- جدی؟
‫از اونموقع دیگه اتفاقی نیفتاد.
‫اینم از سوال بزرگت.
‫جوابی از من نگرفتین.
‫اون دادخواهی هیچی رو بهتر نکرد.
‫همه چی رو زیر و رو کرد.
‫چه سورپرایزی.
‫کمیسیون نیروی پشتیبانی؟
‫مثل اینکه پولی که دنبالش بودی رو گیر آوردی.
‫- اونا رو می‌شناسی، ریدر؟ ‫- بله، قربان.
‫استوارت عضو یه خانواده پولدار برده‌دار ‫اهل ویرجینیاست.
‫یه بار بهت گفت شورشی دروغگو، منم ‫رفتم سراغش...
‫خیلی خب.
‫حرف میزنم.
‫خدای من.
‫نیاز نیست بلایی سرم بیاری.
‫سامر کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫- من می‌خواستم از تو بپرسم. ‫- الیوت زنگ زد.
‫- اونم باید بشنوه. ‫- کی؟ چی؟ کجا؟
‫وقت ندارم دلیل رو بشنوم.
‫حقشه که بشنوه.
‫باورت میشه امروز صبح داشتم ازت محافظت می‌کردم؟
‫مطمئنم خودت رو قانع کردی.
‫می‌ترسیدم بلای بدتری سرت بیارن، ‫فوت برادرت رو هم تسلیت میگم.
‫پسرعموم بود.
‫پسرعموت.
‫چرا فوت کرد؟
‫- اسقف علیه شهر شلبی اسپرینگز. ‫- چیزی ازش می‌دونی؟
‫یه سری از نتایجش رو. ‫که شخصاً از رئیس پلیس اسم برده شده بود.
‫که یه جستجوی غیرقانونی منجر به مرگ غیرقانونی شد.
‫توافقی که کردن نزدیک بود شهر رو ورشکست کنه.
‫اداره پلیس نمی‌تونست روی کمک بیمه حساب کنه.
‫یه سال طول کشید اداره رو امروزی و درست کنن.
‫رو کاغذ هم درست شد.
‫آها، رو کاغذ.
‫از قدرتت سوءاستفاده کردی تا از ‫سندی برن محافظت کنی؟
‫نه، می‌خواستیم بره.
‫حکم اصلاحات اداره پلیس یه راه واسه اخراج کردنش بود،
‫قرار شد اختیارات کلانتری رو به پلیس ایالتی تحویل بدیم.
‫رئیس پولی نداشت که بخواد اصلاحات انجام بده.
‫پس رفت به روش خودش پول گیر بیاره.
‫ماه اول صد هزار دلار توقیف کرد.
‫- به تو هم سهمی رسید؟ ‫- به من و بقیه مالیات‌دهنده‌ها.
‫پولم رو گرفتن. گفتن قانونیه.
‫قانونیه. همینش رو نمی‌فهمم.
‫اون پول برمی‌گرده به بدهی‌های قابل پرداخت، ‫حقوق کارمندان، و خدمات دولتی.
‫یعنی هزینه چراغ‌های کریسمس تو دسامبر،
‫آتیش بازی چهارم ژوئیه، و روش هم ‫سهم مالیات.
‫هیچکس اخراج نمیشه.
‫ولی چرا چندتا متهم بزهکار واسه این ‫قضیه تهدید به حساب میان؟
‫و آخرش اینقدر سریع... کار به اینجا می‌کشه.
‫اینا براشون دردسرن.
‫چراغ راهنمایی رانندگی خراب میشه،
‫یا نمی‌تونن یکی رو دستگیر کنن،
‫یا کلاً هر چیزی که اداره رو تو خطر حقوقی بندازه، ‫پرونده رو سبک می‌کنن.
‫حکم رو تبدیل می‌کنن به بزهکاری.
‫که تو دادگاه شهری بمونه.
‫که دادستان نتونه اجازه بده وثیقه بذارن ‫یا پرونده موکول بشه به یه وقت دیگه.
‫- پرونده تو هوا می‌مونه. ‫- به مدت نود روز.
‫چرا همیشه نود روزه؟
‫گمونم اگه باهوش‌تر بودم، مدتش رو ‫تغییر می‌دادم.
‫نمی‌خواستیم یه روز هم بیشتر از اونی ‫که لازمه نگهشون داریم.
‫دوره بازداشت؟
‫لعنتی.
‫ویدئوهای دادگاه.
‫- اونجان؟ ‫- آره.
‫ویدئوهای دوربین داشبوردشون. ‫بخشی از توافقه.
‫فیلما رو نگه داشتیم. ‫خودشون بهش دسترسی ندارن.
‫تو بهش دسترسی داری؟
‫اگه مدرک به حساب بیان.
‫اگه به مدت نود روز ازشون استفاده نشه، ‫پاک میشن.
‫خیلی خب.
‫تو ویدئوی مایک چیه؟
‫- چیکارش کردن؟ ‫- در حدی بود که بتونن ازمون شکایت کنن.
‫- تو دیدیش؟ ‫- نه.
‫بذار حدس بزنم. ‫نمی‌خوای بدونی.
‫مهم نیست.
‫اگه یه دادخواهی دیگه راه بیفته و ما ببازیم،
‫شلبی اسپرینگز ناپدید میشه. ‫کلیسا ما رو قورت میده.
‫- می‌خواید همینجوری ولم کنید؟ ‫- زنده منظورته؟ آره. البته فعلاً.
‫جودی رو می‌شناختی.
‫اگه بود چه فکری می‌کرد؟
‫درباره بلایی که دارین سرم میارین.
‫خب، اگه می‌دونست چیکار کردی...
‫می‌نشست و تماشا می‌کرد.
‫اینا واسه توان؟ ‫باید قبل رفتن ما مصرف کنی؟
‫هوم، امشب داروهام رو مصرف کردم.
‫این واسه زنشه... و خالیه.
‫لعنتی. یادم رفت به گربه غذا بدم.
‫- لعنتی. ‫- زحمتش رو می‌کشی؟
‫هی، چندتا خوردی؟
‫غذای گربه لعنتی کو؟
‫هی.
‫به نظرت زنده می‌مونه؟
‫آره.
‫هی، اگه به خاطر دخترت می‌خوای بیخیال بشی ‫عیب نداره.
‫همه‌ش فکرم پیششه.
‫اون، الیوت،
‫کل مردم این شهر ذره‌ای جرئت ندارن.
‫- اگه بچه‌م رو پس بگیرم... ‫- وقتی که پسش بگیری.
‫باید بدونه که دل و جرئت دارم.
‫- هارد رو کجا نگه می‌دارین؟ ‫- زیرزمین.
‫اون دخمه رو میگی؟
‫آره، ولی آژیر داره.
‫آره. خیلی هم نم‌داره.
‫و پوسیده.
‫- رفتی؟ ‫- آره.
‫عاشق اینجام.
‫بوی تاریخ میاد.
‫کجاست؟
‫- نمی‌تونم ببینم. ‫- بذار چشمت عادت کنه.
‫نباید یه رسوایی واترگیت دیگه راه بندازیم.
‫- ممنون. ‫- من نبودم.
‫زیرزمین رو چک کنیم و بریم.
‫یالا.
‫بوش رو حس می‌کنی؟
‫بوی تاریخ نیست.
‫بیا بریم.
‫اوه، لعنتی!
‫وای خدا! وای خدا! وای خدا!
‫آب نارگیل.
‫خیلی خب، انتظار دارن اینجا آتیش بگیره. ‫سی ثانیه بیشتر وقت نداریم.
‫خیلی خب، اونارو دربیار. من اینجا رو چک می‌کنم.
‫لعنتی.
‫خیلی خب، میاریمشون بیرون.
‫سبک سنگین می‌کنیم.
‫وایسا.
‫حافظه اس‌دی.
‫تو ماموریت روشون می‌نویسن که ‫پاک نشن.
‫از دوربین داشبوردشون درشون میارن.
‫- همین هفته پیشه ولی... ‫- مایک هم جزوشه؟
‫خیلی خب.
‫وایسا.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اگه ما آتیش رو روشن نکنیم، خودشون میان.
‫اینجا یه ساختمون تاریخیه.
‫اون تاریخی که میگی، واسه خیلی از آدم‌ها؟
‫بوی گند میده.
‫آره. بذار بسوزه.
‫دارم چک می‌کنم.
‫می‌خوام مطمئن بشم. بریم!
‫حله! بریم!
‫دادگاه رو خالی کنید و بریم.
‫- تو برو. ‫- با هم میریم. برشون داشتیم.
‫نه. ماشین رو روشن کن. من نمی‌تونم...
‫باید یه چیزی رو پس بگیرم.
‫الان میان.
‫حواست رو جمع کن.
‫تو کوچه می‌بینمت. خب؟
‫باشه.
‫لعنتی!
‫یافتم!
‫ولم کن.
‫خوب شد اول اومدیم یه سر بزنیم.
‫خاموش کن اون لعنتی رو!
‫یالا. بدو.
‫لعنتی.
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی!
‫ولم کن!
‫وقتی بهت دستبند میزنم می‌خوای خواب باشی یا بیدار؟
‫خیلی خب، باشه!
‫لعنتی!
‫مجبورم فکر کنم که درجا شلیک می‌کنی.
‫آسیب دیده؟
‫فکر نکنم.
‫کجا می‌برنش؟
‫نمی‌دونم. ببین رفیق. ما اصلاً...
‫من متاهلم، خب؟ هی، هی.
‫بچه دارم. پس...
‫جدی؟
‫اونم بچه داره.
‫پس بیا وقت تلف نکنیم.
‫پاشو.
‫یکی رو صدا کن که خبر داره.
‫واحد ۱۰۶، جواب بده.
‫واحد ۱۰۳ هستم.
‫واحد ۱۰۳، صحبت نکن.
‫واحد ۱۰۶، اینی که میگی واسه حریق عمدیه ‫یا آدم ربایی؟ تمام.
‫ده ثانیه دیگه فرکانس جدید می‌گیرم.
‫یه چندتا کارت حافظه دارم که باید به کسی بدم.
‫جیب چپ.
‫چه مدلی هستن؟
‫اکستریم پرو، شصت و چهار گیگ.
‫خیلی خب. ربل ریج رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫میگم کجاست. توافق می‌کنیم.
‫تاخت بزنیم؟
‫فکر کردی من خرم؟
‫نه. به نظرم باهوشی.
‫لعنتی. وقتی آفتاب طلوع کرد.
‫همین الان چطوره؟
‫نه، باید ببینم چی در انتظارمه.
‫واسه تو هم اینجوری بهتره.
‫نه بابا؟
‫آره.
‫شاید تو نور بتونی متوجه اومدنم بشی.
‫خیلی شلوغش کردم؟
‫- صندوق رو باز کن. ‫- لعنتی.
‫چی دستته؟
‫فشنگ چهار کالیبری، با پرتابه ۸.۴ میلی‌متری.
‫چهار کالیبری رو دربیار،
‫گلوله بذار توش،
‫شاید یکی رو گرفت.
‫با گشت هماهنگ کن.
‫باید همینجاها باشه.
‫خورشید چه زود دراومده.
‫اگه زود نیاد دیر میشه.
‫بله؟
‫الو؟
‫می‌دونی چیش جالبه، رئیس؟
‫می‌دونی، چیز خاصی به ذهنم نمیاد.
‫تا دو روز پیش، من هیچوقت درگیر ‫دعوای خیابونی نشده بودم.
‫تو حیاط مدرسه یه کم همدیگه رو زخمی می‌کردیم،
‫ولی جز اون، دعوامون از باشگاه خارج نمیشد.
‫خب، من کلی دعوا کردم.
‫آره، مشخصه.
‫انرژی دعوایی میدی.
‫رو هم انباشته میشه. می‌دونی؟
‫واحد ۱۰۸. مظنون رو می‌بینم.
‫می‌دونم. فقط تو نیستی.
‫- پیداش کردن. ‫- هر دو طرف مقصرن.
‫داری مسئولیت قبول می‌کنی یا ازش شونه خالی می‌کنی؟
‫واحد ۱۰۸، تایید می‌کنی؟
‫منتظر بمونید.
‫دریافت شد، واحد ۱۰۸.
‫منتظریم. واحد...
‫آماده شید. می‌خواد حرکت کنه.
‫الان دیگه مردم دارن آسیب می‌بینن. ‫دیشب آتیش سوزی شد...
‫- آره، شنیدم. ‫- آره، اوضاع از کنترل خارج شد.
‫شلم شوربا شد.
‫موافقم.
‫یاد صحبتمون تو ماشین افتادم،
‫درباره کاهش تنش.
‫واسه اونم دو طرف باید قدم بردارن، می‌دونی؟
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫نظرت چیه بیخیال بشیم؟
‫- این شد یه چیزی... ‫- ولی بعدش پشیمون شدم.
‫تکون نخور!
‫لعنتی!
‫منفی! مک‌گیله.
‫دستش رو بسته.
‫اومده سراغ پول. بی‌سیم رو بردار!
‫تمام واحدها، دقت کنید...
‫دریافت شد.
‫آشغال!
‫تکرار می‌کنم، برگردید به کلانتری.
‫مظنون تو کلانتریه.
‫- درخواست کمک فوری داریم. بجنبید. ‫- پیداش کنید، خودم خدمتش می‌رسم!
‫دیوارها دارن فرو می‌ریزن.
‫دریافت شد. دارم میام.
‫چیزی شده؟
‫نه راستش.
‫همه چی درست سر جاشه.
‫دقت کنید، صدای آژیر رو درنیارید.
‫کسی آژیر نزنه.
‫خوبی، رئیس؟ می‌تونی تحمل کنی؟ ‫باید بریم کلانتری.
‫از کجا باید می‌فهمیدم تو نمایشی که ‫خودت راه انداختی پیدات نمیشه...
‫- هی! آروم باش. ‫- بذارش زمین!
‫- اسلحه رو بذار زمین! ‫- آروم باش!
‫- بخواب روی زمین! الان شلیک می‌کنم! ‫- هول نشو.
‫محکم شلیک نمی‌کنه.
‫کشنده نیست.
‫- ببین، من می‌شناسمت. ‫- بهش شلیک کن!
‫سامر لوت نداده. ولی پیدا کردنت سخت نیست.
‫- اسمت رو گذاشتیم سرپیکو. هی! ‫- بهش شلیک کن!
‫نگران اون نباش. نگران سامر باش.
‫حتی اگه هوای من رو نداری، می‌دونم ‫سامر برات مهمه.
‫- ازم چی می‌خوای؟ ‫- گوش بده.
‫به این آشغال شلیک...
‫بشین!
‫واحد ۱۰۲، ما رسیدیم. یه...
‫نمی‌دونم چی توشونه، ولی حاضره براشون ‫آدم بکشه.
‫برو.
‫پخششون کن. ببین چی میشه.
‫آره، موافقم.
‫این رو از افسرهات گرفتم.
‫خیلی خب، باهات یه قرار مدار جدید می‌ذارم، رئیس.
‫وسایلت رو توقیف می‌کنم.
‫وقتی جای سامر مک‌براید امن بود، ‫خودم تحویل پلیس ایالتی می‌دمشون.
‫پسشون می‌گیری.
‫وگرنه...
‫همه‌شون آتیش می‌گیرن.
‫بچه‌ها رسیدن.
‫خیلی خب.
‫- چقدر دم و دستگاه دارین. ‫- من دیدم از پس چه کارهایی برمیای.
‫باور کن. یه قدم برداری دوتا گلوله تو ‫سرت خالی می‌کنم.
‫واحد ۱۰۵ هستم و با مظنون از کلانتری میایم بیرون.
‫شلیک نکنید. تایید کنید.
‫واحد ۱۰۵، تری ریچموند پیشته؟ تمام.
‫تایید می‌کنم. شلیک نکنید.
‫دریافت شد.
‫کسی امروز نمی‌میره.
‫یه جای امن حلش می‌کنیم.
‫دستت رو بذار روی سرت.
‫آشغال.
‫واسه‌ت آشنا نیست؟
‫ایندفعه اسلحه دستمه.
‫وایسا.
‫کیف رو بذار زمین.
‫به رئیس تو اتاق وسایل دستبند زده.
‫مراقب باش، اعصاب نداره.
‫کارت حافظه پیششه؟
‫- بود. میگه یه... ‫- وسایل دزدی هستن.
‫کجان؟
‫باریکلا.
‫باید بفرستیمت جزو نیروهای گشت.
‫احساس حماقت می‌کنم.
‫یعنی،
‫دوستت آزاده که بره.
‫فقط...
‫بیهوشه.
‫خوب گشتمش،
‫ولی سرنگی که دستش بود رو ندیدم.
‫حتماً خوب قایمش کرده بوده.
‫وقتی حواسم نبود رو صندلی پشتی ‫به خودش تزریق کرد.
‫برو عقب.
‫- وایسا. ‫- هیس، هیس.
‫گوش بده.
‫وای پسر.
‫خر و پف هم می‌کنه.
‫حالم رو بهم میزنه.
‫حداقل قراره مرگ آرومی داشته باشی.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫- از کیف فاصله بگیر. ‫- چه وحشتناک.
‫وایسا، او.
‫چیز مهمی نیست.
‫- جدی؟ ‫- آره، بس کن.
‫وقتی پسره رو فرستادین بازداشت و دختره ‫رو فرستادین اورژانس بس می‌کنم.
‫- همینجا تمومش می‌کنیم. هر چی می‌خواد بشه. ‫- ما افسرهای سوگند خورده‌ایم!
‫باید خدا رو شکر کنیم. دختره رو موقع دزدی دستگیر کردیم. ‫می‌تونیم آتیش‌سوزی رو بندازیم گردنش.
‫کارت حافظه‌ها نابود شدن. دختره دستگیر بشه، ‫همه چی رواله.
‫اگه یه گلوله تو سینه این عوضی بخوابونیم ‫بهمون جایزه هم میدن!
‫- تکون نخور. ‫- اسلحه‌ت رو سمت من نشونه نگیر!
‫دختره باید بره بیمارستان!
‫همه چی رو توی عوضی شروع کردی!
‫- تکون نخور! نکن! ‫- سرپیکو.
‫- من نمی‌شینم مُردنش رو تماشا کنم! ‫- اسلحه رو بذار زمین!
‫شرمنده، او. لعنتی.
‫- لعنتی. ‫- پاشه فقط.
‫یه هفته‌ای خوب میشه و حقوق کاملش رو می‌گیره.
‫قربان، خونریزی شدیدی داره.
‫انگار به بد جایی شلیک کردی، رئیس.
‫- لعنتی. ‫- پزشک خبر کن.
‫نه! وایسا. وایسا.
‫وایسید.
‫همه‌مون دیدیم چی شد.
‫یا اون باید تیر می‌خورد یا... یا استیو.
‫یا اون یا همه ماها.
‫گوش بدید.
‫نباید به هم پشت کنیم،
‫چون قضیه بدجور سر و صدا می‌کنه، شنیدین؟
‫- هی، بپا! ‫- من میزنم.
‫برو اون پشت.
‫مظنون مسلحه! باید تیر بخوره!
‫- نباید زنده بمونه! ‫- رئیس!
‫شلیک کنید!
‫نارنجک گردها رو بنداز.
‫- لعنتی. ‫- شلیک نکنید!
‫حواستون باشه!
‫- برید! ‫- لعنتی!
‫حال سامر بده. نالوکسان دارید؟
‫بالای کنسول وسطی گذاشتمش. ‫بیشترمون بچه داریم.
‫باشه. میارمش.
‫گوش بده، اگه آژیر رو روشن کنی، بعدش...
‫دوربین داشبورد فعال میشه.
‫چرا؟ که بتونم مرگ خودم رو ضبط کنم؟
‫نه. مرگ من رو.
‫از قبل قابلیت ضبط داره.
‫چراغ رو روشن کنی، دوربین هم روشن میشه،
‫و تا سه دقیقه قبل زدن دکمه رو ضبط می‌کنه.
‫- فکر کنم دو دقیقه وقت داری. ‫- لعنتی، خودت هم زیاد وقت نداری.
‫یه انگشت بذار روش.
‫برو کنار، الان...
‫داره پرت میشه!
‫نمی‌دونم باید به کی شلیک کنم.
‫- یالا! شلیک نکنید! ‫- شاید بهتر باشه شلیک نکنی.
‫بارنت، برو!
‫- وست، تایلر، بیاید اینجا! ‫- شلیک نکنید!
‫- کنار ماشینه! ‫- کدوم یکی؟
‫بهش نزدیک نشید!
‫شلیک نکنید!
‫- کجاست؟ ‫- می‌بینیدش؟
‫کمک بگیرید!
‫شلیک نکنید...
‫امیدوارم گردنت بشکنه، آشغال!
‫شلیک نکنید!
‫- بچه‌های ایست بازرسی هستن؟ ‫- پای اونا رو وسط نکشین!
‫آب بیارید.
‫کسی می‌بیندش؟
‫داره حرکت می‌کنه!
‫لعنتی!
‫برید دنبال ماشینه!
‫دووم بیار، مک‌براید!
‫هی! اون اوان مارستونه!
‫پات رو فشار بده! ‫خودت باید کمکم کنی!
‫دستور عملش رو بیخیال. بندازش بیرون. ‫بازش کن.
‫تو بلد نیستی... ‫بلد نیستی آماده‌ش کنی.
‫از سوراخ بینیش تزریق کن. ‫یه بار کافیه.
‫- خودشه. ‫- همین؟
‫آره، پسر. چند دقیقه تحمل کن.
‫یالا! بلندت کردم!
‫بذاریم بره. تو جاده گیرش می‌اندازیم.
‫مک‌براید، می‌شنوی؟
‫- نفس بکش! ‫- گمشو...
‫برو!
‫برو! برو! برو!
‫اوه، لعنتی!
‫به ماشینش شلیک کنین!
‫یکی از بچه‌هامون تو ماشینشه، یکی دیگه ‫به ماشین آویزونه!
‫یه ماشین داره میاد سمتتون. بهش شلیک کنید.
‫نه، شلیک نکنید.
‫دوتا افسر تو ماشینشه.
‫همه جا پر شیشه‌ست.
‫رها شد، به لاستیکش شلیک کنید. ‫فقط سمت راننده.
‫مک‌براید، خوبی؟
‫راه بیفتید! یالا!
‫بپر بالا!
‫راس رو واسه بهیاری میارم. ‫پشت سرتونم.
‫قضیه رو گزارش کن. ‫ما زودتر از اونا باید گزارش بدیم.
‫پوشه. تونستی شلیک رئیس به من رو ‫ضبط کنی.
‫ولی فیلمی که ضبط شده باید سالم بمونه.
‫اگه می‌خوای فرار کنی، دستگاه ضبط تو صندوقه.
‫فرار نمی‌کنه.
‫- تو جاده سیزده شمالی هستن. ‫- پیدامون کردن.
‫واحد ۱۰۳ هستم، میشه تایید کنید افسر ‫هنوز توی ماشینه یا نه؟
‫نه. سه مظنون مسلح داریم.
‫سرعتمون چقدره؟
‫از سمت چپ نزدیک میشم.
‫باشه، دوره‌ش می‌کنیم.
‫تخته گاز داریم میریم.
‫- خیلی خب، اسلحه ای‌آر دست کیه؟ ‫- من دارم. واحد ۱۰۳ هم یکی داره.
‫واحد ۱۰۵، واحد ۱۰۵، برای جلوگیری از ‫حرکتش آماده شو.
‫حاضری، سیمز؟
‫بله، رئیس.
‫واحد ۱۰۵، یه کم بهت فضا میدم.
‫- می‌تونم بزنم کنار. ‫- واحد ۱۰۵، ما پشتتیم.
‫منتظریم.
‫تصمیمش با شما.
‫گور باباشون. بذار بیفتن دنبالمون.
‫شروع کنید!
‫بله، رئیس. ‫واحد ۱۰۲ و ۱۰۴. عقب‌تر وایسید.
‫جلوشون رو بگیر.
‫واحد ۱۰۵، خیلی دور شدی!
‫زمان نداریم.
‫یه بار دیگه امتحان کن، وگرنه خودم...
‫چک می‌کنم، واحد ۱۰۵. اوضاع چطوره؟
‫یه یدک‌کش لازم دارم. ولی خودم خوبم.
‫رئیس رو زدی؟
‫بله. پلیس ایالتی منتظره.
‫واحد ۱۰۲، مستقیم میریم به مقصد. ‫وضعیت ۱۰-۵۹ـه.
‫۱۰-۵۹ چیه؟
‫یعنی ماشین اسکورت فرستادن.
‫بسیارخب. به بیمارستان ساماریتان خبر اومدنشون رو بدید.
‫بسیارخب، واحد ۱۰۲.
‫یه پلیس توی ماشینه. پلیس ایالتی دو ‫دقیقه دیگه می‌رسه.
‫بهیارها توی راهن، رئیس، ولی باید دستت رو ببینم.
‫خیلی خب، دوتا مصدوم دارن میان.
‫تخت بیارین!