‫به خدا اعتقاد داری؟
‫گم‌شو بابا.
‫نه، جدی میگم.
‫کاملاً جدیم.
‫آره، منم همین‌طور. ‫گم‌شو بابا.
‫بی‌خیال. ‫سه روزه اینجا گیر کردیم.
‫یه کم سرگرمی لازم دارم.
‫باشه، پس چرا مثل همیشه...
‫درمورد حس و حالت داخل جکوزی...
‫با آب گرم و این چرت و پرتا وراجی نمی‌کنی؟
‫آره، حتماً.
‫چون دقیقاً همون چیزیه که می‌خوام...
‫وقتی کنارتم انجام بدم،
‫جکوزی رو تصور کنم ‫تا بدتر ضدحال بخورم.
‫خدایا، می‌دونستم قراره عجیبش کنی.
‫همیشه باید عجیبش کنی.
‫من عجیبش نکردم.
‫فقط دارم به عجیب بودن...
‫پیشنهادت اشاره می‌کنم، همین.
‫باشه، قبول.
‫بیا درباره‌ی، نمی‌دونم، ‫بیسبال یا یه چیز دیگه حرف بزنیم.
‫اوه، بیسبال خیلی کسل‌کننده‌س.
‫چی؟
‫مجبورم وانمود کنم حرفت رو نشنیدم.
‫تنها چیزی که از بیسبال کسل‌کننده‌تره...
‫مردایی هستن که درباره‌ی بیسبال حرف می‌زنن.
‫ما چطوری با هم رفیق شدیم؟
‫اتفاقی هم‌خوابگاهی شدیم.
‫شانس آوردیم.
‫آره، خب، من به شانس اعتقادی ندارم.
‫اونوقت به خدا اعتقاد داری؟
‫یا عیسی مسیح...
‫چرا نمی‌تونیم درباره‌ش حرف بزنیم، هان؟
‫خودت به خدا اعتقاد داری؟
‫نمی‌دونم.
‫واسه همینه که دارم می‌پرسم.
‫فقط دارم به همه چی فکر می‌کنم، به گمونم.
‫خیلی‌خب. ‫باشه.
‫اونوقت کِی فکرت به کار افتاد؟
‫همون موقعی بود که تا خرخره...
‫تو جکوزی و عشق و حال غرق شده بودی؟
‫آره عزیزم.
‫تو بانکوک بودیم.
‫خب که چی؟
‫تو به این چیزا فکر نمی‌کنی؟
‫به چی؟ ‫خدا و اینجور چیزا.
‫نه.
‫چرا یهو به این موضوع علاقه‌مند شدی؟
‫طبیعیه که آدم درباره‌ی کار فکر کنه.
‫می‌دونم تو فکر نمی‌کنی.
‫نه. می‌خوای بدونی چرا؟
‫چون...
‫اثر مخرب داره.
‫تو یه...
‫عوضی هستی.
‫البته که هستم.
‫خب، به نظرت بعد از مرگ چه اتفاقی میفته؟
‫هیچ اتفاقی نمیفته.
‫هیچی؟
‫نه. ‫زنده‌ای، بعدش می‌میری.
‫همین.
‫پس به هیچی اعتقاد نداری؟
‫نه، من این حرف رو نزدم.
‫مطمئنم دقیقاً همین حرف رو زدی.
‫نه، نه، نه. من این حرف رو نزدم.
‫چیزی که گفتم اینه که هیچ اتفاقی ‫بعد از مرگ نمیفته.
‫آها، پس چیه؟
‫اعتقاد داری یا نداری؟
‫یکیش رو انتخاب کن.
‫یادته مربی‌مون در مورد وقتی که...
‫یکی بهت یه اسلحه میده و...
‫ادعا می‌کنه خالیه چی گفت؟
‫اول تایید بعد اعتماد؟
‫آفرین.
‫نظر منم درباره‌ی خدا همینه.
‫هنوز منتظر تاییدم.
‫آره. می‌فهمم.
‫ولی بعضی وقتا واسم سوال می‌شه.
‫اوه، ببین، یه حرکتی داریم.
‫خیلی‌خب، شاسی بلند مشکی.
‫دیدمت، پست‌فطرت.
‫مطمئنی این یارو همونه؟
‫عکسش فرق داره،
‫انگار خیلی وزن کم کرده.
‫آره، خودشه. ‫مطمئنم.
‫فکر کنم حق با توئه.
‫وقت نمایشه.
‫اینا مزدورن.
‫عوضی ارتش اختصاصی خودش رو آورده.
‫اوضاع چطوره؟
‫خیلی چشم روش هست.
‫ولی، آره، می‌شه انجامش داد.
‫اوه، سلام.
‫یوهو!
‫اوه، لعنتی. ‫وای خدا.
‫باید جدیدترین اسباب‌بازیش باشه.
‫به نظرت دختره حرفه‌ایه؟
‫مطمئنم فقط به خاطر...
‫شخصیت جذابش باهاشه، مگه نه؟
‫فکر می‌کنی قیمتش چقدره؟
‫بیش‌تر از چیزیه که ما در میاریم.
‫خب، این که کار سختی نیست.
‫باد ملایم شمال غربی.
‫پنج کیلومتر بر ساعت.
‫آه، 2.6 کلیک.
‫گرفتم. ‫دارم تنظیم می‌کنم.
‫زود باش، سم.
‫این ممکنه تنها شانسمون باشه.
‫تنها شانسمون.
‫لعنتی! ‫گندش بزنن!
‫دختره رو کشتم!
‫نه، نکشتی.
‫هنوز می‌بینم داره نفس می‌کشه.
‫هنوز یه شانس داری. ‫تمرکز کن.
‫نگاه کن... ‫می‌بینی؟
‫ولش نمی‌کنه.
‫انگار واقعاً دختره رو می‌خواد.
‫روی کاری که داری انجام میدی تمرکز کن.
‫تمرکز کن.
‫تیراندازی شد!
‫نفس عمیق بکش. ‫شلیک کن، سم!
‫بکششون!
‫لعنتی، باید شلیک کنـ...
‫تیراندازی شده. ‫یه نفر زخمی‌شده.
‫ایول. ‫کشته شدنش تایید شد.
‫دیدیش؟
‫دختره مستقیم بهم نگاه کرد.
‫باشه، باشه.
‫ولی بعداً برام تعریف کن، باشه؟
‫هی! تکون نخورین!
‫اوه، لعنتی.
‫برو، برو، برو!
‫اوه، لعنتی.
‫بدبخت شدیم. ‫بدبخت شدیم.
‫خیلی‌خب، ‫بیروت رو یادته؟
‫می‌تونیم دوباره انجامش بدیم.
‫فقط باید چند تا ملافه پیدا کنیم.
‫اینجا ملافه‌ای نیست، داداش.
‫و بیروت هم جواب نداد.
‫اگه ملافه‌ها ابریشمی بودن جواب می‌داد.
‫ببین، مچ پام رو شکوندم.
‫اینجا دو برابر اونجا ارتفاع داره.
‫چرت نگو. ‫یه راه دیگه پیدا کن.
‫اوه، باشه. باشه.
‫راه سخت رو انتخاب می‌کنیم.
‫هی، دنبال من بیا.
‫هی، هی، هی. ‫برو عقب، عقب.
‫به دیوار بچسب.
‫راه بیفت.
‫هیس، هیس. ‫ساکت.
‫سم. ‫دارن میان.
‫بجنب.
‫زمین‌گیرشون کن.
‫متاسفم. ‫ببخشید.
‫برو!
‫دستا بالا!
‫آروم باشین.
‫صبر کنید، خانوما.
‫تسلیم می‌شیم.
‫نظری داری؟
‫به جز اینکه بدبخت شدیم؟
‫آروم. ‫آروم.
‫هی، چرا اینقدر طول کشید؟ ‫یالا دیگه.
‫داریم اینجا چه غلطی می‌کنیم، کن؟
‫داری کجا می‌بریمون؟
‫فقط همین دفعه بهم اعتماد کن، باشه؟
‫اوه، نه. نه.
‫هی، هی، اسمش رو بذار ‫دل رو به دریا زدن.
‫بهت گفتم بیروت جواب میده.
‫آه.
‫خوب زدیم کشتیمش، سم.
‫اون زنه داشت نفس می‌کشید.
‫خودم دیدم.
‫و حتی اگه نفس هم نمی‌کشید،
‫داشت با یه تروریست قاچاقچی اسلحه می‌پرید.
‫یارو یه آشغال درجه یک بود.
‫آره؟
‫پس چرا خودش رو جلوی گلوله انداخت...
‫تا اون مرد رو نجات بده، کن؟
‫چرا باید همچین کاری می‌کرد؟
‫شاید اصلاً همچین کاری نکرده.
‫شاید لیز خورد.
‫لیز نخورد، باشه؟
‫قشنگ داشت به من نگاه می‌کرد.
‫دید می‌خوام چیکار کنم و بعد...
‫اون نمی‌دونست داره به چی نگاه می‌کنه.
‫اون یه زنیکه‌ی بی‌مصرفه، ‫یه زنیکه‌ی بی‌مصرف پُرخرج ولی...
‫ببین، خودش رو جلوی گلوله انداخت...
‫تا از مرده محافظت کنه.
‫حالا اگه یارو همچین آدم وحشتناکی بوده...
‫چرا دختره همچین کاری کرد؟
‫مهم نیست. ‫خوب زدیم کشتیمش.
‫- کارمون همینه. ‫- آره، خوب زدیم کشتیمش.
‫همون بار اولی که گفتی شنیدم.
‫همش همین رو میگی.
‫ببین، اگه اون یه شهروند ‫درست و حسابی بود،
‫از همون اول مورد هدف قرار نمی‌گرفت.
‫اگه دختره نمی‌خواست گلوله بخوره،
‫نباید با همچین آدمی می‌پرید.
‫یارو کثیف بود.
‫که یعنی دختره هم کثیفه.
‫یه حساب و کتاب ساده‌س، رفیق.
‫یه حساب و کتاب کوفتی ساده.
‫تام.
‫خودت حلش کن.
‫آه!
‫بله؟
‫هوم.
‫سلام، سم. ‫شنیدم سخت بوده.
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫من، آره. ‫عالیم.
‫اسمش خسارت جانبیه، سم.
‫ببین، اگه نیاز داری با یکی حرف بزنی...
‫من به یه روانپزشک کوفتی نیاز ندارم تام، باشه؟
‫یا خودِ خدا.
‫باشه، درک می‌کنم.
‫من اینجام، ولی باور کن، ‫تو این کار ما طرف درست ماجراییم.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫به جون خودم، ‫اگه اینطور نبود...
‫تو رو توی همچین موقعیتی قرار نمی‌دادم.
‫خب، بازم تحملش رو آسون‌تر نمی‌کنه، مگه نه؟
‫بهش بگو من راحت می‌خوابم.
‫خیلی راحت.
‫سم،
‫گوش کن...
‫یه کم استراحت کن.
‫در آینده‌ی نزدیک ‫هیچ فرصتی برای پیشرفت یا تغییر وجود نداره.
‫ببین، وقتی برگشتم بهت خبر میدم، باشه؟
‫لعنتی.
‫چیه؟
‫تو یه عوضی‌ای!
‫بعدش؟
‫می‌خوای بریم یه چیزی بخوریم و ‫نوشیدنی بزنیم؟
‫نه، رفیق. همینطوری راحتم.
‫فقط داشتم شوخی می‌کردم...
‫با اون حرفای خدا و این صحبتا، می‌دونی؟
‫ربطی به حرفات در مورد خدا نداره.
‫باشه، کن؟
‫هی، هی، باشه.
‫خیلی‌خب.
‫چرا نمیای آمستردام؟
‫نشئه می‌کنیم، ‫خوش می‌گذرونیم.
‫شستشو، آبکشی، تکرار.
‫منظورت مثل دبیرستانه؟
‫آره. چشه مگه؟
‫اگه هنوز دبیرستانی باشی هیچیش نیس.
‫اوه، پس اگه درست فهمیده باشم...
‫داری می‌گی من یه عوضیم که ‫نمی‌خواد بزرگ شه، آره؟
‫فکر می‌کردم واضحه. مگه نه؟
‫چرا نمیری گورت رو گم کنی؟
‫دیدی؟ ‫خیلی بالغانه بود.
‫آفرین.
‫هی، یه چیزی خراب شد.
‫اولین بار نیست.
‫خودت هم می‌دونی.
‫دختره اومد جلوی تیرت.
‫این چیزا پیش میاد. ‫بدشانسیه.
‫من به شانس اعتقادی ندارم.
‫شکار خوبی داشته باشی، رفیق.
‫آه، خدایا.
‫سلام، تام.
‫خوبم. چه خبر؟
‫اوه، می‌دونی، ‫فقط دارم ول می‌گردم.
‫چی شده؟
‫اوهوم.
‫ببین کی تصمیم گرفته پیداش بشه.
‫چه مرگته، رفیق؟
‫چند تا ایمیل و پیامم رو...
‫قراره نادیده بگیری؟
‫می‌دونی، چیزی نمونده بود...
‫نامزدت بزنه به سرش چون تو...
‫اون نامزدم نیست.
‫تام حتی مطمئن نبود پیدات می‌شه.
‫من گفتم "اگه یه کار رو قبول کنه،
‫حتماً پیداش می‌شه."
‫اوه، می‌بینی؟ ایمان داشتی. ‫خوشم اومد.
‫- اوه، آره؟ ‫- خوبه.
‫دو تا کلمه برات دارم: برو به درک.
‫اوه، چه باکلاس.
‫سوار ماشین کوفتی شو.
‫گم‌شو.
‫- اوه، خودت گم‌شو. ‫- اوه، تو گم‌شو!
‫تو گم‌شو!
‫آه، فرانکفورت.
‫چقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫خب، آمستردام چطور بود؟
‫سطح پایین و خوش‌گذرونی مدام.
‫مطمئن بودم.
‫خیلی شرمنده‌م.
‫و خیلی خمارم.
‫تام حرف دیگه‌ای نزد؟
‫چی؟ ‫درباره‌ی کار؟
‫نه. درباره‌ی من؟
‫اوه، آره. آره.
‫گفت، "یادت نره دوربین شکاریت رو ببری...
‫تا بتونی مغز کوچیکت رو ببینی."
‫نه، هیچی. ‫چطور؟
‫این یکی آخرین کارمه، رفیق.
‫صبح با تام حرف زدم.
‫همینه دیگه.
‫بعد از این، دیگه تمومم.
‫چرت نگو.
‫نه، شوخی نمی‌کنم.
‫کن، جدی می‌گم.
‫همینه دیگه.
‫وقتشه.
‫متاسفم، رفیق ‫ولی من دیگه نیستم.
‫این جا خیلی خوب به نظر میاد، نه؟
‫حداقل کم‌تر از همیشه افسرده‌کنندست.
‫در واقع، یه قدم جلوتره.
‫خوش اومدین آقایون. ‫بفرمایین.
‫خدمت شما.
‫نه، ممنون.
‫مشکلی نیست.
‫چمدون‌هاتون رو می‌برم.
‫آره.
‫ردیفیم؟
‫خیلی‌خب. ‫قهر کردی.
‫باشه.
‫لطفاً. ‫ لطفاً بفرمایین.
‫عوضی.
‫شاید.
‫عوضی!
‫آره.
‫خر.
‫این دیگه بی‌انصافیه.
‫فقط در حق خرهای لعنتی.
‫اوه، فقط در حق خرهای لعنتی.
‫خب، می‌دونی چیه، ‫خرها هم باید امورات بگذرونن دیگه، نه؟
‫منظورم اینه که اینجوری ‫خرهای بیشتری به دنیا میان، درسته؟
‫ولی اینجوری عوضی‌های بیش‌تری ‫به دنیا نمیان.
‫و تو یه عوضی لعنتی هستی.
‫و عوضی‌ها مثل قارچ تکثیر می‌شن.
‫آه، فکر کنم اصطلاحی که ‫دنبالشی آدم باحاله. ‫[تشابه دو کلمه‌ی fun guy و fungi]
‫آره. تو یه زمانی آدم باحالی بودی.
‫مرتیکه‌ی جوش جوشی.
‫آخ!
‫ولی خوب ربطش دادی.
‫آره، خوب بود.
‫- آره. ‫- اونقدر عصبانیم...
‫که نمی‌تونم ازش لذت ببرم.
‫اوه.
‫مطمئنی این اتاق ماست؟
‫بله، بله. ‫اتاق شماست.
‫واقعاً؟ ‫چه خبره؟
‫مطمئنی؟ درسته؟
‫اتاق ماست؟
‫بله، بله اتاق شماست، جناب.
‫آره؟
‫هی، کن، اینجا رو ببین داداش.
‫مورد علاقه‌ت، ‫ملافه‌های ابریشمی.
‫باید مطمئن بشیم ‫دوباره رو تخت خرابکاری نکنی.
‫من یه بار رو تخت خرابکاری کردم.
‫یه بار کوفتی!
‫خدمت شما، جناب.
‫ممنون.
‫آره، از طرف تامه.
‫ما رو ارتقا داده.
‫هدیه‌ای به مناسبت آخرین ماموریت‌مون باهمدیگه.
‫هورا بهمون!
‫من راحتم. ‫مرسی.
‫هی، می‌شه لطفاً پرده‌ها رو بکشی؟
‫ولی، این غروب زیبا رو ببینید.
‫به زودی شب می‌شه و...
‫آره، آره، آره. عالیه.
‫ولی لطفاً پرده‌ها رو بکش.
‫مرسی.
‫ممنونم.
‫آره، ما، بقیه‌ش رو حل می‌کنیم.
‫مرسی.
‫هر طور مایلید.
‫اوم، من میرکو هستم.
‫و اگه به چیزی نیاز داشتید، ‫هر چیزی، فقط زنگ بزنید.
‫ممنون.
‫هی، ما که قبلاً اینجا نمونده بودیم، مگه نه؟
‫نه، وگرنه یادم می‌موند.
‫آخه آشنا میزنه.
‫حس آشناپنداریه.
‫گفتم حس آشناپنداری. ‫محض اینکه یهو نشنیده باشی، به‌دردنخور.
‫خیلی‌خب. بیا.
‫بگو ببینم. ‫بهم بگو.
‫تو میری و من بدبخت می‌شم.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫من یه دیده‌بانم. ‫اونا به من نیازی ندارن.
‫چرت نگو. ‫تو می‌تونی شلیک کنی.
‫نه مثل تو.
‫خودتم خبر نداری تواناییت ‫چقدر کمیابه، مگه نه؟
‫من فقط به خاطر اینکه ‫با تو خوب جفت می‌شدم...
‫تو شرکت دووم آوردم.
‫تو!
‫به نظرت چرا هی تام نازت رو می‌کشه؟
‫تو بهترین تیرانداز کوفتی ما هستی.
‫و همه این رو می‌دونن.
‫کن، داری خودت رو دست کم می‌گیری.
‫فقط دارم راستش رو می‌گم.
‫می‌تونم سر بزنگاه فکر کنم، ‫از موقعیت‌های سخت در برم،
‫من یه آدم زرنگم.
‫- کارم تو فرار هم خیلی درسته... ‫- خب خودت شدی.
‫ولی من تو نیستم! ‫هیشکی نیست.
‫خوب یارو رو کشتی، سم.
‫قانونی، مجاز و عادلانه بود.
‫چرا نمی‌تونی این رو بفهمی لعنتی؟
‫چون اون زن خودش رو فدا کرد، کن.
‫باشه؟ ‫اون خودش رو فدا کرد.
‫کی اهمیت میده؟
‫خودت بودی این کار رو ‫واسه کسی می‌کردی؟
‫واسه اون پست‌فطرت؟
‫نه، منظورم واسه هر کسیه.
‫معلومه که می‌کردم.
‫- کی؟ ‫- تو! واسه تویِ خر.
‫دقیقاً منظورم همینه.
‫به همین خاطره که باید برم، رفیق، ‫چون...
‫- من الان واست خطرناکم. ‫- چی داری...
‫متوجهی؟ ‫من واست خطرناکم.
‫روزی که اون زن رو زدم،
‫یه چیزی تو من عوض شد، باشه؟
‫همه چی عوض شد.
‫من الان یه آدم دیگه‌م.
‫می‌دونی، حس می‌کنم کل عمرم...
‫از پشت دوربین هدف‌گیری به دنیا نگاه کردم.
‫و الان می‌خوام ببینم بدون اون ‫دنیا چه شکلیه، متوجهی؟
‫پس شرمنده، رفیق.
‫واقعاً، شرمنده‌م.
‫و حست رو درک می‌کنم ‫ولی دیگه بسمه.
‫باشه؟ ‫همینه، دیگه نیستم.
‫شرمنده.
‫آه، لعنتی!
‫تامارا چطور برخورد کرد؟
‫آره، خب، خوشحال نبود.
‫ولی می‌دونی، ‫تعجب هم نکرد.
‫عجب بابا.
‫راستش فکر می‌کردم ‫یه داد و بیداد حسابی راه می‌ندازه.
‫آره، خب، راستش رو بخوای،
‫اونم همین رو راجع به تو گفت.
‫آره، خب، من عاشق داد و بیدادم.
‫آره، هستی.
‫ببین، شرمنده‌م، کن، ‫واقعاً میگم.
‫ولی...
‫حس می‌کنم وقتشه.
‫پس، این آخریشه دیگه؟
‫همینه.
‫آخرین رقص تا حساب‌مون با هم تسویه بشه.
‫به درک.
‫هیچی واسه همیشه دووم نمیاره، مگه نه؟
‫یه پنت‌هاوس داریم.
‫نوشیدنی داریم.
‫تو یه شهری هستیم که عاشق شبه.
‫دیگه چی داریم؟ ‫دو روز، قبل از اینکه مجبور شیم بریم...
‫تو دهات؟
‫آره.
‫بهتره ازش لذت ببریم، درسته؟
‫ ‫تو رفیق خوبی هستی.
‫عه؟ واقعاً؟
‫بالاخره فهمیدی.
‫متواضع هم هستی.
‫تازه یه چیز اساسی دیگه هم دارم...
‫اعتماد به نفس؟
‫اوه، الان قراره همچین کاری بکنیم؟
‫قراره جمله‌های همو تموم کنیم؟
‫خب مجبورم، مگه نه؟
‫وگرنه تو دست از حرف زدن در مورد...
‫واسه رسیدن به این طبقه با آسانسور...
‫یکی از اون کارت‌ها رو ‫باید داشته باشن، نه؟
‫آره.
‫اوه، لعنتی!
‫خدایا.
‫سلام.
‫اومدیم واسه ماساژتون.
‫یه هدیه از طرف مدیریت و رئیستونه.
‫اسم رمز رو می‌دونن؟
‫آره. ‫اسم رمز رو می‌دونید؟
‫خراز... ‫خرازی؟
‫خرازی.
‫اسم رمز همینه.
‫خودشه.
‫حالا خیالتون راحت شد؟
‫آره، خیالمون راحته.
‫ما هم خیالمون راحته.
‫بیاید بالا.
‫اینجا رو ببین.
‫تام داره سنگ تموم میذاره، هان؟
‫از طرف مدیریته، قربان.
‫حتماً همینطوره.
‫چه مرگته؟
‫هی، هی، نمی‌خوایم این درا باز باشن.
‫مهمه. ‫برای غذاست، قربان.
‫منظره بخشی از منوئه.
‫- منظره برام مهم نیست. ‫- آروم باش!
‫پرده‌ها و در رو ببند.
‫فقط ببندشون.
‫هی، بی‌خیال، بداخلاق.
‫- من عاشقشم. ‫- چرا داد و بیداد می‌کنی؟
‫بخوابین زمین!
‫پناه بگیرید!
‫برو، برو، برو!
‫کن، حالت خوبه؟
‫آره. آره، خوبم.
‫می‌بینیش؟
‫آره، جنوب غربی من داخل اون برجه.
‫لعنتی!
‫این عوضی اصلاً بلد نیست تیراندازی کنه.
‫شیشه‌ی آسمون‌خراش، ‫ضد گلوله‌ست.
‫لعنتی!
‫تیراش خطا میرن.
‫باید اون پرده‌ها رو ببندیم.
‫کنترلش کو؟
‫پیداش کردی؟ ‫بده به من.
‫بدش به من!
‫لعنتی!
‫سم! ‫سرت رو بگیر پایین.
‫می‌دونم! ‫حواسم هست.
‫مواظب اون تک‌تیرانداز لعنتی...
‫که سعی داره بکشتت باش!
‫ای بابا. ‫حالش رو جا بیار، سم.
‫یالا دیگه، عوضی.
‫گم‌شو، بزدل.
‫سم، بس کن دیگه، ‫انقدر باهاش بازی نکن!
‫باهاش بازی نمی‌کنم.
‫کوفتی خیلی حرفه‌ایه.
‫برای کی کار می‌کنی؟
‫گم‌شو! ‫بزدل.
‫لعنتی!
‫اون پرده‌های کوفتی بازن!
‫تمرکز کن، سم. ‫تمرکز کن!
‫دو تا عوضی از پا دراومدن.
‫دو تا دیگه اون طرف موندن. ‫تمرکز کن!
‫- باشه. ‫- چه اتفاقی داره میفته؟ چرا؟
‫ساکت! ‫ساکت باشین.
‫سم، گوشیت کو؟
‫تو کتمه تو اتاق خواب.
‫مال تو چی؟
‫دستم بهش نمی‌رسه.
‫کیفت چی؟
‫کیف رو میزه. ‫نمی‌تونیم بهش برسیم.
‫اسلحه کمریت کجاست؟
‫تو گاوصندوق اتاق خوابه.
‫گذاشتیش تو گاوصندوق؟
‫چرا گذاشتیش تو اون گاوصندوق کوفت گرفته؟
‫نمی‌دونم. ‫فقط می‌خواستم بذارمش یه جای امن.
‫لعنتی!
‫لعنت بهش! ‫دارم سنگرم رو از دست میدم.
‫خیلی‌خب، کن.
‫جایی داری بری؟
‫آره. صبر کن.
‫خیلی‌خب. ‫پیداش کردم.
‫خب، آماده باش. ‫با شمارش سه.
‫یک، دو، سه!
‫آخ، لعنتی! ‫وای!
‫حالت خوبه؟
‫آره. آره، خوبم.
‫لیلی. لیلی، ‫بهم گوش کن.
‫لیلی، همه چی درست می‌شه. ‫فقط آروم باش، باشه؟
‫سرت رو پایین نگه‌دار.
‫فقط سرت رو پایین نگه‌دار.
‫می‌فهمه چی میگم؟
‫بهش بگو سرش رو پایین نگه‌داره.
‫فکری به ذهنت می‌رسه؟
‫اوم، به جز اینکه بدبخت شدیم؟
‫آره، به جز اینکه بدبخت شدیم.
‫بذار فکر کنم. ‫هیچی.
‫بی‌خیال کن، ‫این کار توئه دیگه، نه؟
‫تخصص خودته.
‫باید چیکار کنیم؟ ‫بهش فکر کن.
‫آره. آره، باشه.
‫آره، دارمش.
‫آه، بذار فکر کنم.
‫اوم، اوم، چراغا!
‫چراغا.
‫می‌تونیم چند تا از چراغا رو ‫خاموش کنیم. باشه؟
‫آره. فکر خوبیه، داداش.
‫فعلاً همین کافیه.
‫ولی هنوز چراغ روشنه.
‫نه، نه، نه، نمی‌خوایم کاملاً تاریک بشه.
‫چرا؟ بعدش اونا...
‫اونا دوربین دید در شب دارن،
‫نور کم بهتر از بی‌نوریه، خیلی‌خب؟
‫شما دو تا دختر، ‫کدوم‌تون موبایل داره؟
‫- من دارم. ‫- کجاست؟
‫تو کیفمه.
‫کیفت کجاست؟
‫اون طرف کنار میز.
‫آه، لعنتی! ‫انگار تو چینه.
‫اون چی؟
‫لیلیه؟
‫لیلی، حرف بزن! ‫با من حرف بزن.
‫اینقدر ترسیده که ‫انگلیسی یادش رفته.
‫مال اونم تو کیفشه،
‫ولی نمی‌دونه کیفش کجاست.
‫خب، بیاین یه نگاهی بندازیم.
‫سم، می‌بینیش؟
‫آره، می‌تونم ببینمش.
‫مونا، مراقب اشاره‌های سم باش.
‫تا وقتی نگفته تکون نخور.
‫باشه؟ ‫اونجا در امانی.
‫کن، داری چیکار می‌کنی، رفیق؟
‫یه نسخه‌ی به درد نخور از ‫بازی تتریس با مهمات واقعیه.
‫باشه، فقط مطمئن شو تیر نخوری.
‫اوه، باشه. ‫ممنون بابایی.
‫ایول، عزیزم. ‫می‌بینمش.
‫چی رو می‌بینی؟
‫کیف رو.
‫می‌تونی بهش برسی؟
‫از جاتون تکون نخورین، رفقا.
‫این یکی یه کم درد داره.
‫خیلی‌خب. صبر کن، صبر کن، ‫صبر کن، صبر کن.
‫صبر کن. صبر کن.
‫مونا، کن میره پشت ستون.
‫وقتی این کار رو کرد، ‫باید بیای پیش من.
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫آره؟
‫آماده‌ای؟ ‫کن، آماده‌ای؟
‫باشه. ‫سه، دو، یک.
‫برو!
‫زود باش! ‫بدو، بدو، بدو!
‫اوه، لعنتی!
‫آره! ‫همینجوری زور بزن، بازنده.
‫من از همون موقعی که...
‫هنوز بابام با مامانم ازدواج نکرده بود ‫از گلوله فرار می‌کردم.
‫لعنت بهت، دیوونه!
‫آره. آره، قابلت رو نداشت، مرد.
‫می‌دونی سم، ‫داشتم فکر می‌کردم.
‫به چی؟
‫دیشب یه بازی بیسبال دیدم.
‫اونقدرام که فکر می‌کردم ‫خسته‌کننده نیست.
‫بدو، بدو، بدو.
‫سعی کردم بهت بگم، رفیق.
‫نه! ‫بخواب!
‫پایین بمون.
‫پایین بمون! ‫بهش بگو پایین بمونه!
‫لیلی! ‫لیلی.
‫آروم باش، باشه؟
‫باشه؟ ‫فقط پایین بمون.
‫باشه؟ ‫من مراقبتم.
‫خیلی‌خب. ‫ولت نمی‌کنم.
‫مراقبتم. ‫فقط آروم باش.
‫کن، داره از دست میره، رفیق.
‫یه لحظه صبر کن.
‫چیزی نمونده بگیرمش.
‫آره، عزیزم!
‫گرفتمش. ‫گرفتمش!
‫زود باش. ‫خیلی‌خب.
‫رمز امنیتی گوشیت رو می‌خوام.
‫چیه؟
‫رمز امنیتی رو می‌خوام.
‫لطفاً به انگلیسی رمزت رو بهم بگو.
‫5150.
‫خیلی‌خب.
‫بیمه‌ی اوشن والی.
‫تماس‌تون رو به کجا وصل کنم؟
‫پرونده‌ی شکایت 6661.
‫لطفاً پشت خط بمونید تا تاییدش کنم.
‫کن، چرا داری با این شماره زنگ می‌زنی؟
‫بهتره کد...
‫کد آبی نباشه؟ ‫آره، زیر آتیشیم.
‫باشه، همین‌جوری به حرف زدن ادامه بده. ‫کجایید؟
‫هتل، پنت‌هاوس.
‫اینجا همش پنجره‌ست و ‫جای زیادی برای پناه گرفتن نیست.
‫من و سم گیر افتادیم، ‫ولی زنده‌ایم.
‫اوهوم.
‫سم، حرفی نداری اضافه کنی؟
‫آره، عجله کنید و ‫ما رو از اینجا بیارید بیرون.
‫می‌دونید با کی طرفیم؟
‫نمی‌دونم، ولی تیرانداز داخل یه برج...
‫سمت جنوب غربیِ منه.
‫به نظر میاد یه ساختمون آپارتمانی..
‫یه فضای اداری، ‫یا یه همچین چیزی باشه.
‫در هر صورت، ما گیر افتادیم،
‫و باید از اینجا بریم بیرون.
‫پنت‌هاوس؟
‫همون اتاقی که واسه‌مون گرفتی رو میگیم.
‫من نگرفتم.
این گوشی مال کیه؟
گوشی یکی از مهمونایی که برامون فرستادی
‫که به نظرم کلا...
‫- سرکاری بود. ‫- آره.
‫تام، اسم رمز رو بلد بودن.
‫هنوز اونجان؟ زنده‌ن؟
‫آره. یه مزدور مُرده اینجاست
‫و مسئول پذیرش هم توی قضیه دست داشته.
‫یارو لامصب یه پا نینجا بود.
‫ولی دخترها غیرنظامی هستن.
‫مطمئنی؟
‫آره. تا حد مرگ ترسیدن و ادا هم در نمیارن.
‫مشخصه.
‫اسم رمز رو از کجا بلد بودن؟
‫تام، یه جاسوس توی تیم داریم.
‫یکی برامون پاپوش دوخته.
‫چند نفر خبر داشتن ما میاییم اینجا؟
‫تعدادشون زیاد نبود.
‫ببین، این پنت‌هاوس دیگه جای امنی نیست.
‫ما به کمک نیاز داریم.
‫توی شهر جایی سراغ داری؟
‫می‌تونم از چند نفر بپرسم.
‫خطت آزاد باشه و همون‌جا بمونین.
‫حالا انگار چاره‌ی دیگه‌ای هم داریم.
‫شنیدین چی گفت، بچه‌ها.
‫خودتون رو جمع و جور کنین.
‫ای بابا.
‫کسی رو می‌فرستن کمک؟
‫آره. قراره بفرستن.
‫نجات‌مون میدن.
‫فقط باید همین پایین پناه بگیرین.
‫فهمیدی؟
‫بهش بگو. سرت رو پایین نگه دار.
‫اون ساختمانِ اونجا.
‫نه، نه، نه، نگاه نکن. نگاه نکن.
‫اگه ببینی‌شون یعنی اونا ‫هم می‌تونن ما رو ببینن.
‫و این بده.
‫سرت رو بدزد. خب؟
‫مهمات‌شون رو هدر نمیدن.
‫خودشون هدف رو انتخاب می‌کنن.
‫دنبال یه شلیک کشنده‌ن. خب؟
‫سرت رو پایین نگه دار.
‫چرا می‌خوان شما رو بکشن؟
‫نمی‌دونم.
‫یه کاری کردین، مگه نه؟
‫ما خیلی کارها کردیم.
‫دلیلش این نیست.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫نباید اینجا بمیرم.
‫قرار نیست اینجا بمیری.
‫من یه دختر دارم.
‫آره و دوباره می‌بینیش.
‫بهم اعتماد کن.
‫وای خدا، لطفا کمک‌مون کن.
‫ببین منو. چیزی نیست عزیزم.
‫سواره نظام توی راهه.
‫- فقط تکون نخور. ‫- کی؟
‫سواره نظام.
‫می‌دونی؟ آدم خوبا.
‫آهان، آدمای خوبی مثل خودت؟
‫آره. مثل من.
‫اگه اینقدر آدمای خوبی هستین
‫پس چرا یکی باید بخواد بکشدتون؟
‫گفتم که. هنوز نمی‌دونم.
‫چیکار کردین؟
‫حتما به یکی آسیب زدین و الان ‫اونم می‌خواد بهتون آسیب بزنه.
‫آره؟
‫احتمالا آره.
‫با اینحال میگین آدمای خوبی هستین.
‫سعی می‌کنیم خوب باشیم، خب؟
‫خب پس بیشتر تلاش کنین.
‫داره از طرف خودش حرف می‌زنه.
‫من خوشم میاد آدم بدی باشم.
‫چی؟
‫چی میگی؟
‫چی داره میگه؟
‫خدا عشقه و عشق حقیقت داره.
‫درست میشه.
‫چیزیت نمیشه.
‫ببین، من جفت‌تون رو از ‫اینجا می‌برم بیرون، خب؟
‫دخترت چند سالشه؟
‫هشت.
‫جدی؟
‫اسمش چیه؟
‫اسمش به تو ربطی نداره مرتیکه، فهمیدی؟
‫- اسمش اینه. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، باشه. باشه.
‫شما سرباز نیستین.
‫من خوب می‌شناسمتون.
‫من امثال شما رو زیاد اینجا دیدم.
‫به خودتون میگین سرباز
‫ولی در واقع صرفا قاتلین.
‫از کف دستتون خوندم.
‫پول می‌گیرین آدم می‌کشین.
‫خودت برای پول چیکار می‌کنی؟ هان؟
‫خودت می‌دونی چیکار می‌کنم.
‫آره. تیغ‌زدنِ مردم.
‫نمی‌خواد ما رو نصیحت کنی.
‫من کاری که برای مراقبت ‫از بچه‌م لازم باشه انجام میدم.
‫شما چرا این کار رو می‌کنین؟
‫ما از آدما محافظت می‌کنیم.
‫هه! تا الان که گل کاشتین واقعا!
‫این آینه مالِ توئه؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫بده‌ش به من. زود باش.
‫باشه.
‫کی بهتون گفت امشب بیایین اینجا؟
‫میرکو بهمون زنگ زد.
‫گفت برای مهمونی بیاییم.
‫سَم! بپا!
‫سم! لعنتی!
‫سم، دووم بیار.
‫نمی‌تونم بیام پیشت.
‫کِن، ردیفی؟
‫آره، آره، ردیفم.
‫گوشی رو می‌بینی؟
‫گوشی؟
‫آره، آره، آره.
‫گرفتمش. وایسا.
‫آره. گرفتمش.
‫خوبه.
‫کن؟
‫بله؟
‫مرسی دادا! جونم رو نجات دادی!
‫قابلت رو نداشت.
‫کن؟
‫گندش بزنن!
‫وای لعنتی!
‫کن!
‫لعنتی! لعنتی!
‫گندش بزنن!
‫خدا لعنتتون کنه!
‫لعنتی!
‫کن!
‫به نظرم هنوز داره نفس می‌کشه.
‫نفس می‌کشه؟
‫آره.
‫مطمئنی؟
‫خونریزی داره ولی هنوز نفس می‌کشه.
‫وای خدا رو شکر. خدا رو شکر.
‫لعنتی! زود باش دیگه تام!
‫تو رو خدا، تو رو خدا تام.
‫چی میگه؟
‫چی گفت؟
‫ترسیده دیگه. چه انتظاری داری؟
‫می‌ترسه اینجا بمیریم.
‫خیلی‌خب. بهش بگو...
‫از این خبرا نیست. خب؟
‫من خودمون رو از اینجا نجات میدم. فقط...
‫حرفت رو باور نمی‌کنه.
‫قولِ یه قاتل برای هیچ‌کس ارزشی نداره.
‫بهت که گفتم من یه سربازم، خب؟
‫ما از آدما محافظت می‌کنیم.
‫ما فقط آدم بدا رو می‌کشیم.
‫اونم فقط اگه چاره‌ی دیگه‌ای نداشته باشیم.
‫کی گفته؟ دولت‌تون؟
‫به نظرت واقعا فرقی می‌کنه؟
‫وقتی دخترم یک سالش بود
‫پدرش رو توی خیابون با شلیک گلوله کشتن.
‫چرا؟ چون شوهرم رو با ‫یکی دیگه اشتباه گرفته بودن.
‫اون قاتل هم برای دولت کار می‌کرد.
‫ولی سوءتفاهم بود.
‫و به قیمت جونِ شوهرم
‫و یتیم شدنِ دخترم تموم شد.
‫اون قاتل هم فکر می‌کرد کارش توجیه‌پذیره.
‫لطفا بهم خبر خوب بده.
‫سم، چی شده؟ کن کجاست؟
‫افتاده روی زمین. گلوله خورده.
‫بیهوشه.
‫نمی‌تونم برم طرفش ولی خونریزی داره.
‫تام، یه دکتر نیاز داریم.
‫یالا. فوری!
‫کن آدم سرسخیته.
‫زنده می‌مونه.
‫وسیله‌ای برای دیدن داری؟
‫وایسا. یه آینه دارم.
‫خیلی‌خب، بگو.
‫یه تیم فرستادم و به زودی می‌رسن.
‫دنبال نورهای چشمک‌زن باش.
‫روالـه.
‫پنج، چهار، سه...
‫فهمیدی؟ تاییده؟
‫قبل از اینکه حرکتی بزنه
‫یه تاییدیه محکم و قوی می‌خوام.
‫رواله.
‫اتاق امنه. درست میشه سم.
‫امنه؟
‫ردیفه.
‫یه تیم می‌فرستم سراغ‌تون.
‫احتمالا توی هتل‌تون نیرو داشته باشن
‫پس فقط آروم باش، پشت خط بمون
‫و دیگه لازم نیست پشت ستون قایم بشی.
‫جاسوس رو پیدا کردی؟
‫نه...
‫نه، سم. هنوز نه.
‫خیلی سرم شلوغ بوده.
‫امنـه؟
‫میگه امنه؟
‫آره. امنه.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫چرا حرفشون رو باور می‌کنی؟
‫ببین، خودم الان نور چشمک‌زن رو دیدم. خب؟
‫امنه. روالـه.
‫پس اول تو پاشو.
‫دیدی؟ بهت که گفتم.
‫خب برو. برو دیگه.
‫اگه اینقدر مطمئنی از ‫پشت اون ستون بیا بیرون.
‫تام، ما رو می‌بینی؟
‫هنوز نه. دارم روش کار می‌کنم.
‫پس از کجا می‌دونستی
‫پشت ستونم؟
‫لعنتی!
‫کور خوندی، تام.
‫حتی تونستی گولم بزنی نور چشمک‌زن رو چک کنم
‫تا متقاعد بشم اتاق امنه.
‫هوشمندانه بود. خیلی هوشمندانه.
‫سم؟
‫چطوری تا الان نفهمیدم
‫چه دروغگوی عوضی‌ای هستی؟
‫در واقع آدما تمایل دارن
‫چیزی رو ببینن که با دیدگاهشون ‫همخوانی داره نه واقعیت.
‫تام، می‌خوای چیکار کنی؟
‫قصدت چیه؟
‫داریم اخراجت می‌کنیم.
‫خودت اصرار داشتی.
‫خدا لعنتت کنه.
‫چطور تونستی بعد این همه ‫سال همچین کاری باهام بکنی؟
‫لعنتی!
‫سم من ازت خوشم میاد ولی همه‌چیز رو صرفا
‫سیاه و سفید نمی‌بینم.
‫بابت این بهم پول نمیدن.
‫وظیفه‌ی من حلِ مشکلاتـه.
‫و مشکل اینه آدمی مثل تو داریم
‫که مهارت‌های خاص خودش رو داره
‫و دیگه نمی‌خواد برای ما ‫کار کنه که خب اشکالی نداره.
‫ولی نمی‌تونیم قبول کنیم
‫بری برای رقیب‌هامون کار کنی.
‫پس راه‌حل رو می‌دونی.
‫راه‌حل اینه که تو رو خط بزنیم.
‫من بهتون وفادار بودم.
‫آره درسته ولی عقیده‌ی ما اینه که
‫بیش از حد حسِ همدردی داری
‫و دیگه قدرت و مهارت قدیمت رو نداری، سم.
‫پس دیر یا زود
‫به سمت راهِ غلط کشیده میشی
‫و اگه بهمون پشت کنی، ‫یه خطر جدی برامون میشی.
‫پس بیا بیرون
‫برامون دست تکون بده و ‫تموم میشه میره پی کارش.
‫چرا فقط من نه؟ چرا کن؟
‫کن پرحرفی می‌کنه. مشکل شخصی ندارم‌ها.
‫سم، توی بخش خصوصی ‫مدیریت ریسک این‌جوری انجام میشه.
‫این اولین بار نیست، حتی برای تو.
‫خودتم می‌دونی.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫فکر کردی شما دوتا چه جوری شروع کردی؟
‫دبی چیزی یادت نمی‌اندازه؟
‫یعنی میگی ما نیروهای خودمون رو کشتیم؟
‫از نظر فنی، چندتا مشکل رو ‫از سر راه برداشتین.
‫الانم جایگزین‌هاتون ‫دارن همین کار رو می‌کنن.
‫متأسفانه به نظرم کارشون خیلی خوب نیست.
‫برای شما دو شلیک کافی بود.
‫بی‌سروصدا.
‫اینقدر کارتون خوب بود که ‫یه دونه شیشه هم نشکست.
‫متأسفیم که داریم از دستتون میدیم.
‫اونم تیرانداز ماهری مثل تو.
‫خیلی باارزش بودی.
‫کشتنِ هیچ‌کدوم از اون آدما موجه بود؟
‫همه‌شون موجه‌ن، سم.
‫خدا لعنتت کنه!
‫کثافت.
‫حالا چیکار کنیم؟ چی شده؟
‫برامون پاپوش دوختن.
‫زنیکه عوضی!
‫نمی‌تونی کمک خبر کنی.
‫نمی‌تونی به پلیس یا ‫آتش‌نشانی یا هرجایی زنگ بزنی.
‫من تمام ارتباطاتت رو کنترل می‌کنم.
‫هر تماسی بخوای بگیری باید تایید بشه.
‫گوشی خودت، کن، اون دخترا.
‫باشه. که اینطور.
‫فکر همه‌جاشو کردی، نه؟
‫کل ساختمون مالِ ماست.
‫امنیت نداری و برنامه‌ای برای خروج نداری.
‫کارت تمومه.
‫پس چرا نمی‌ذاری زودتر تمومش کنیم؟
‫اگه بیای بیرون، می‌ذاری ‫اون دخترها زنده بمونن؟
‫حتما.
‫بهم قول بده.
‫اگه بمیرم، می‌ذاری برن؟ زنده می‌مونن؟
‫شک نکن.
‫داری دروغ میگی.
‫معلومه دروغ نمیگم.
‫داره دروغ میگه.
‫می‌دونی چیه تام؟
‫به نظرم وقتشه دیگه کارت رو تغییر بدی.
‫فراموش کردی برای نشون ‫دادن صداقت باید چیکار کنی.
‫داری دروغ میگی عوضی.
‫اونا رو هم می‌کشی.
‫ای بابا!
‫می‌بینم که اون دختره‌ی دوزاری هم
‫ازم ناراضیه.
‫من دوزاری نیستم!
‫تام، اگه اینقدر می‌خوای منو بکشی
‫پس چرا خودت نمیای اینجا دخلم رو بیاری؟
‫ببخشید، سم. بعید می‌دونم.
‫لیلی! تکون نخور!
‫خدایا، خواهش می‌کنم...
‫لیلی! تکون نخور!
‫مونا، تکون نخور. سرت رو بدزد.
‫تیر خورده...
‫نه! بخواب روی زمین!
‫باید بهش کمک کنیم!
‫نه! الان اون طعمه‌ست.
‫همینو می‌خوان.
‫می‌خوان بِکِشنت بیرون.
‫برای همین بهش تیر زدن و مجروحش کردن.
‫- نمیشه که... ‫- همون‌جا بمون.
‫لیلی!
‫منو نگاه کن مونا!
‫- لطفا! ‫- مونا! مونا! منو نگاه کن!
‫خیلی‌خب، الان یه کاری می‌کنم. باشه؟
‫وقتی من بیام بیرون، به من تیراندازی می‌کنن.
‫تو برو سراغِ لیلی.
‫بکِشش بیارش یه جای امن.
‫باشه؟
‫وقتی گفتم. وقتی بهت گفتم.
‫حاضری؟
‫برو!
‫لیلی!
‫لیلی! لیلی!
‫گندش بزنن.
‫خیلی‌خب لیلی، منو نگاه.
‫چیزیت نمیشه، خب؟
‫می‌بریمت بیرون. باشه؟
‫لیلی، لیلی، لیلی!
‫سم، این مهارتِ کنه، نه تو.
‫خودتو ضایع نکن.
‫تو اونی هستی که داری منو
‫با یه احمقی که بلد نیست یه تیر ‫به هدف بزنه، جایگزین می‌کنی.
‫مطمئنم اون دوستت که به ستون ‫فقراتش تیر خورده، نظر دیگه‌ای داره.
‫داره می‌میره، سم. خودت می‌دونی.
‫بس کن دیگه. تمومـه.
‫همون وقتی پاشو اونجا گذاشت، کارش تموم بود.
‫جونت رو سر هیچ و پوچ به خطر انداختی.
‫کار همه‌تون تمومـه. خودتم می‌دونی.
‫پس چرا خودتو عذاب میدی؟
‫خودتم قبلا اون طرف قضیه بودی.
‫می‌دونی پایانش چیه.
‫فضای باز زیاده و جایی برای پناه گرفتن نیست.
‫هیچ جایی.
‫عمرا بتونی به اسلحه‌ت برسی
‫نه بدون اینکه بلند بشی
‫و توی تیررس قرار بگیری.
‫نمی‌تونی خودت رو به اونجا برسونی.
‫نمی‌تونی بری سمت آسانسور.
‫نمی‌تونی از اونجا بری بیرون.
‫تمام.
‫تموم شد و رفت، سم.
‫پس پاشو، خودت رو جمع و جور کن.
‫کل شب رو وقت داریم.
‫مونا، اشکال نداره از این استفاده کنم؟
‫برای همین دارمش، برای ‫اینکه برام شانس بیاره.
‫آره، برای شانس.
‫می‌خواستم بدون مشکل پیش بره
‫چون برات احترام قائلم، سم.
‫ولی الان دیگه اوضاع حسابی...
‫ناجور میشه.
‫تام، وقتی از اینجا بیام بیرون
‫و مطمئن باش میام بیرون،
‫میام سراغت
‫حقه‌ی خوبی میشه
‫ولی بعید می‌دونم خودتم باورش داشته باشی.
‫متأسفم مونا.
‫فقط 22 سالش بود. سنی نداشت.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫منتظر می‌مونیم.
‫اگه بتونیم تا طلوع خورشید دووم بیاریم،
‫نورش صاف میفته توی چشم تیرانداز.
‫اون موقع هدف‌گیری براش سخت میشه.
‫اگه سریع پیش بریم، یه ‫فرصت کوچیکی پیدا می‌کنیم.
‫طلوع خورشید؟ این بهترین ایده‌تـه؟
‫در حال حاضر آره.
‫اگه فرض رو بر این بذاریم ‫تامارا نیروی دیگه‌ای این بالا نفرسته
‫که باید شانس بیاریم نفرسته،
‫همین‌جور می‌شینیم و منتظر می‌مونیم.
‫پس معمولا تو اون طرف قضیه بودی؟
‫تو تیراندازی می‌کردی؟
‫آره.
‫پس می‌تونی فکرش رو بخونی.
‫آره.
‫و اونم می‌دونه توی فکرِ تو چی می‌گذره.
‫آره.
‫پس نگران طلوع خورشید نیست؟
‫به هیچ وجه.
‫چرا نیست؟
‫چون فکر می‌کنه قبل از طلوع فرار می‌کنیم.
‫بعید می‌دونه تا اون موقع صبر کنیم.
‫و حتی اگه تا طلوع خورشید صبر کنیم
‫تا اون موقع سردمون ‫میشه و بدن‌مون کوفته میشه
‫و عضلات‌مون گرفته...
‫خلاصه هدفِ راحتی میشم.
‫راحت‌تر از این حرفا. آره.
‫الان به چی فکر می‌کنه؟
‫خب، در حال حاضر احتمالا عصبانیه.
‫ببین، توی ده ثانیه باید کار رو جمع می‌کرد.
‫یک، دو، سه، بنـگ! تمام!
‫هیچ‌کس نباید بفهمه از کجا خورده.
‫ولی من برنامه‌شونو بهم ریختم.
‫و هرچی بیشتر منتظر بمونیم، عصبانی‌تر میشه.
‫ولی عصبانی نیست. از کوره در نرفتـه.
‫آرومه، خونسرده. حواسش جمعـه.
‫این جنگ اراده‌ست و اون مصممه که پیروز بشه.
‫به چیزی جز من
‫و کشتنِ من فکر نمی‌کنه.
‫هدف و گلوله.
‫تمیزه. بی‌عیب و نقصه.
‫آرامش‌بخشم هست.
‫می‌دونم ناجوره ولی همینه.
‫چون هیچ‌چیزی حواست رو پرت نمی‌کنه.
‫تمرکزت روی کارته.
‫بدون دغدغه و نگرانی.
‫فقط به شلیک فکر می‌کنی. و بعد...
‫چی؟
‫طرف مُرده.
‫و تو زنده موندی.
‫تموم شد و رفت.
‫چطور تونستی همچین کارهایی کنی؟
‫به همین راحتی جونِ آدما رو بگیری.
‫چطوری؟
‫باید برم اون اسلحه رو بردارم.
‫دارن میان. پناه بگیر.
‫حالا بی‌حساب میشیم.
‫- بگیرش! بگیرش! ‫- هوی!
‫- اسلحه‌ت رو بیار پایین! ‫- ولش کن!
‫اسلحه‌ت رو بنداز زمین. بندازش.
‫به حرفش گوش نده.
‫- بندازش. ‫- باشه. باشه.
‫کار احمقانه‌ای نکن.
‫فکر کردی به همین راحتی ‫می‌تونی یه نفر رو آتیش بزنی؟
‫پوستت رو زنده‌زنده می‌کَنم.
‫یالا. یالا.
‫ممنون که جونم رو نجات دادی.
‫بهت گفتم. برای همین این کار رو می‌کنم.
‫تا از آدما محافظت کنم.
‫کی سرباز شدی؟
‫همون وقتی که اون دوتا ‫هواپیما خوردن به برج‌ها،
‫و برج‌های دوقلو ریختن پایین.
‫حسابی ترسیده بودم.
‫واسه همین رفتم توی ارتش.
‫سنی نداشتم. 18 سالم بود.
‫هیچی بارم نبود.
‫فقط می‌خواستم یه کاری کنم
‫که یه فایده‌ای داشته باشه، می‌گیری چی میگم؟
‫برای همین رفتم.
‫چهار دوره رفتم.
‫افغانستان. عراق.
‫دیدم اتفاقا کارم خوبه
‫پس منو وارد یه گروه نظامی خصوصی کردن.
‫پولش بهتر بود. باید کارهایی می‌کردیم که
‫نباید ازش حرف می‌زدیم.
‫نه در ملا عام.
‫همین‌جوری شد با کن آشنا شدم.
‫اولش حس می‌کردم کار درستیه.
‫حس می‌کردیم داریم تشریفات اداری رو ‫دور می‌زنیم
‫و کارهایی که بهمون گفتن رو انجام میدیم؛
‫کارهایی که سیاستمدارها نه اراده‌ش
‫و نه حتی جرئتش رو دارن.
‫فکر می‌کردیم با ترور مقابله ‫می‌کنیم و تغییر ایجاد می‌کنیم.
‫اون موقع راحت‌تر بود
‫همه‌چیز رو سیاه و سفید ببینیم.
‫یه عده رو قهرمان بدونیم و بقیه رو شرور.
‫خیر در مقابل شر.
‫بدها و خوب‌ها.
‫احتمالا اون تک تیرانداز هم الان
‫همین عقیده رو داره.
‫احتمالا فکر می‌کنه
‫کارش درست و توجیه‌پذیره.
‫منم همین دیدگاه رو داشتم.
‫و الان چی؟
‫دیگه 18 سالم نیست.
‫و وقتی جونِ خودت در خطره خیلی سخت‌تره.
‫لیلی مُرده و منم ممکنه بمیرم.
‫و دخترم...
‫اگه بمیرم کی خرجش رو بده؟
‫من پول دارم.
‫خودمون رو از اینجا نجات میدم.
‫جفت‌تون رو از کشور خارج می‌کنم.
‫کارمون تمومه.
‫خودت گفتی.
‫تو می‌دونی چی توی سرش می‌گذره.
‫و اونم تمام حرکاتت رو می‌دونه.
‫ما اینجا گیر افتادیم.
‫- راهِ فراری نداریم. ‫- نه، نه.
‫یه فرقی داره.
‫چه فرقی؟
‫من کارم از اون بهتره.
‫اگه اسلحه‌م رو بردارم، کارش تمومه.
‫و تامارا هم اینو می‌دونه.
‫فقط باید اون اسلحه رو بردارم.
‫دستت رو بده به من.
‫چرا؟
‫تو یه قاتلی و بازمانده هم هستی.
‫یه خوبش.
‫کفِ دستِ آدم هیچ‌وقت دروغ نمیگه.
‫آدما میگن ولی کف دستشون نه.
‫این دخترمه، میلنا.
‫آدرس رو پشت عکس نوشتم.
‫اینو بهش نشون بده. اگه مُردم...
‫نه، نه، نه، نه!
‫- نمی‌میری. ‫- پیداش کن.
‫- نه! ‫- و کمکش کن.
‫خرجش رو بده، مدرسه بفرستش و همه‌چی.
‫من از اینجا می‌برمت بیرون، خب؟
‫از اینجا دورش کن.
‫لطفا.
‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫لازم نیست از این حرفا بزنی.
‫فقط باید بهم اعتماد کنی.
‫من یه سربازِ باتجربه نیستم،
‫تو هستی.
‫و دخترم...
‫تنهایی نمی‌تونه از پسِ خودش بربیاد.
‫فهمیدی؟
‫کمکت می‌کنم تا به اسلحه‌ت برسی.
‫تو هم قول بده در ازاش به ملینا کمک کنی.
‫قول بده.
‫نه با کلمات، بلکه با قلبت در حضور خدا
‫و از ته دل باشه.
‫در پیشگاهِ خدا عهد می‌بندم
‫که با تمامِ وجود ازش محافظت کنم.
‫ولی تو بازم می‌بینیش.
‫باشه؟
‫از اینجا نجات پیدا می‌کنیم.
‫برو! برو! بجنب! بجنب!
‫از تک تیراندازها متنفرم.
‫به مرد واقعی
‫وقتی کسی رو می‌کشه، ‫صاف توی چشم‌های طرف نگاه می‌کنه.
‫من به خاطر ملینا آدم می‌کشم.
‫نه! نه!
‫مونا. مونا.
‫چرا این کار رو کردی؟ ‫چرا این کار رو کردی؟
‫بهت گفتم فرار کن. بهت گفتم فرار کن.
‫میلنا کوچولویِ من...
‫چی؟
‫الان تو باید مراقبش باشی.
‫کاری کن زندگیش
‫بهتر از ما باشه.
‫بهش یاد بده خودش رو نجات بده.
‫نمی‌تونم.
‫ایمان داشته باش.
‫کف دستِ آدما دروغ نمیگه.
‫کن؟
‫یا خدا! فکر می‌کردم مُردی!
‫نه! نه!
‫- نکن! ‫- نه!
‫منو تکون نده، مرد.
‫- دست به من نزن، رفیق. ‫- یالا داداش.
‫باید بریم.
‫نه، نمی‌تونم پام رو تکون بدم.
‫کثافت زده وسطِ ستون فقراتم، رفیق.
‫فقط دست بهم نزن، رفیق.
‫- باشه. باشه. ‫- نمی‌تونم تکون بخورم.
‫باشه، باشه، باشه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫باشه، من پیشتم.
‫لعنتی!
‫گندش بزنن.
‫یه نگاه به خودت بنداز، رفیق.
‫ستون فقراتت رو زدن ولی نتونستن بکشنت!
‫خیلی سرسختی، رفیق!
‫معرکه‌ای! خب؟
‫بالاخره فهمیدی، رفیق.
‫آره؟
‫خیلی‌خب.
‫بابتِ مونا متأسفم.
‫زنِ خوبی بود.
‫آره، جونم رو نجات داد.
‫آره، می‌دونم.
‫حالا به جوابت رسیدی، درسته؟
‫جوابِ چی؟
‫اینکه چرا یه نفر باید جونش رو
‫برای یه آدمِ بی‌ارزش بده.
‫تا جون عزیزش رو نجات بده، درسته؟
‫آره.
‫می‌دونی چیه؟
‫همیشه می‌دونستم
‫به همین راحتی عاشق میشی!
‫گمشو بابا! شانس آوردی الان فلجی!
‫وگرنه دمار از روزگارت در می‌آوردم.
‫لعنتی!
‫- بگیرش. ‫- نه، نه رفیق.
‫- باید بریم. ‫- بدون من برو.
‫- نه. نه. ‫- فقط برو.
‫من اینجا نمی‌ذارمت و برم.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫من اینجا ولت نمی‌کنم و برم.
‫آسانسور، لابی، راه‌پله‌ها
‫پر از عوضی‌های مسلحـه.
‫فقط برو، رفیق.
‫برای همین باید مواضع‌مون رو مستحکم کنیم.
‫نه، نه!
‫فقط دهنت رو ببند...
‫جفت‌مون می‌دونیم کارم تمومه.
‫و اگه قراره فلج بشم، بهتره همین‌جا بمیرم.
‫لعنتی!
‫خبر خوب اینه که راجع به ‫این روتختی‌ها درست می‌گفتی.
‫ابریشم واقعی.
‫چی؟ بازم قضیه بیروت رو پیش کشیدی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫میشه یکم ایمان داشته باشی؟
‫ایمان؟ نه، فایده نداره.
‫نـه.
‫تاماراست.
‫اون پشت این قضایاست.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫می‌دونی؟
‫برای همین اینقدر بابت ‫بازنشستگیت ناراحت بودم.
‫حدس می‌زدم اون عوضی یه بلایی سرمون بیاره.
‫جواب بده. جواب بده.
‫تام، هنوزم نیروی جدید می‌گیری؟
‫الان باید یه تیم جدید تشکیل بدی.
‫کن، هنوز زنده‌ای.
‫از سوسک هم بدتری! مثل اون جون سختی داری.
‫ولی غیرممکن نیست.
‫خیلی آشغالی.
‫خب تبریک میگم آقایون.
‫موفق شدین به یه سطح جدید برسین.
‫چی زر می‌زنی؟
‫بدبخت شدیم.
‫آره، بدبخت شدین.
‫بدجوری بدبخت شدین.
‫از بالا بهم چراغ سبز دادن.
‫شما دوتا الان صدر لیست هدف‌ها هستین.
‫باید همین الان از اینجا بزنی بیرون.
‫برو.
‫بهتره اون چیزی نباشه که فکر می‌کنم.
‫چرا. خودشه.
‫برو! فرار کن!
‫- یالا! ‫- من حواسش رو پرت می‌کنم.
‫گندش بزنن.
‫خدا لعنتت کنه.
‫بیایین بریم! تکون بخورین.
‫خیلی‌خب. پهپاد نابود شد.
‫ترتیبش رو دادم.
‫کن! کن!
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب، کن. خیلی‌خب.
‫هر چی تو بگی، داداش.
‫خیلی‌خب، برو بریم.
‫وای گندش بزنن!
‫ایول!
‫ووهوو! ایول.
‫جواب داد، جیگر! جواب داد!
‫بیروت، جیگر! ایول!
‫ووهو!
‫تو یه اسطوره‌ای!
‫یا خدا!
‫خیلی‌خب، تایید رو واضح و رسا دریافت کردم.
‫خدایا ممنونم.
‫سَموئل کارتر لرد، چه عجب یادی از ما کردین.
‫کدوم گوری هستی؟
‫حالم خوبه.
‫البته نه به لطفِ تو، تامارا لوسیل رایت.
‫کجایی؟
‫برات مهمه؟
‫آره. راستش مهمه.
‫هر چند حدس می‌زنم
‫اوضاع کار و کاسبی‌تون
‫حسابی بی‌ریخت شده باشه.
‫چطور جون سالم به در بردی؟
‫من یه بازمانده‌م، سم.
‫من مهارت‌های ارزشمندی دارم ‫و برای کسی بار اضافی نیستم
‫پس یه کار باحال دیگه پیدا می‌کنم.
‫خودت چی؟
‫گمونم بشه گفت
‫یه جورایی دینِ واقعیم رو پیدا کردم.
‫مسیحی‌طور شدی!
‫واقعا ازت بعید بود.
‫نه، مسیح نه. البته مشکلی باهاش ندارم.
‫ولی نه، این روزها به ‫کارما اعتقاد پیدا کردم.
‫مخصوصا، عدالت کارمایی.
‫خلاصه تام، باید دنیا رو
‫برای نسل بعدی جای بهتری کنم.
‫ایمانم رو دوباره پیدا کنم.
‫ولی هنوزم تیراندازی می‌کنی.
‫پس همون داستانِ همیشگیه، با یکم تغییرات.
‫نه، دیگه برای کسی کار نمی‌کنم.
‫الان دیگه فقط خودمم.
‫- جدی؟ ‫- آره، جدی.
‫خانم، باید بریم.
‫و خیلی چیزها هست که باید جبران بشه.
‫ولی الان دیگه تک تیراندازی رو گذاشتم کنار.
‫نه، اگه بخوامم کسی رو بکشم
‫باید از نزدیک باشه و مشکل شخصی باشه.
‫می‌دونی؟ که توی چشم‌هاش نگاه کنم.
‫آخه اگه کاری ارزش انجام دادن داشته باشه
‫پس اشکالی نداره دستت کثیف بشه، نه؟
‫اگرچه این چیزیه
‫که تو واقعا درک نمی‌کنی، درسته تام؟
‫ببین، نه! می‌دونی
‫چی رو هیچ‌وقت نفهمیدی؟
‫اینکه اصلش اینه دستت کثیف نشه.
‫حالا ببینیم وقتی منو از نزدیک ببینی
‫بازم همینو میگی یا نه.
‫سم، فردا این موقع
‫دارم برای یه میلیاردر توی دبی کار می‌کنم.
‫دیگه عمرا
‫دستت بهم برسه.
‫ناامیدم کردی.
‫خب بهش عادت می‌کنی.
‫به زودی کارت تمومـه.
‫و از الان به بعدم خودتی و خودت.
‫نه، دیگه تنها نیستم.
‫نه. الان مسئولیت‌هایی دارم.
‫ولی مهم نیست.
‫تام، یه سوالِ دیگه.
‫چیه؟
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫سوال خوبی بود.
‫خب، می‌دونی که چی میگن.
‫اول مطمئن شو، بعد اعتماد کن.
‫و هنوز خیلی راه دارم تا مطمئن بشم.
‫می‌دونی چیه تام؟
‫شاید نزدیک‌تر از اونی باشی که فکر می‌کنی.
‫سم، حوصله‌م رو سر بردی. خداحافظ.
‫بیا بریم.
‫هِی، همه‌چی ردیفه.