‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫» ترجمه از حـامـد و فـائـزه «
‫ عصر بخیر
‫ و عرض خوشامدگویی به تمامی مسافرین.
‫وقتی این پیام رو شنیدی بهم زنگ بزن.
‫بسیارخب، تا 3 می‌شماریم، ‫همزمان عذرخواهی می‌کنیم
‫و باور می‌کنیم که اتفاق دیروز ‫هیچوقت رخ نداده.
‫پروازم رو تغییر دادن
‫به یه فرودگاه منطقه‌ای کوچیک.
‫هی، دوستت دارم.
‫و خیلی متأسفم که فردا صبح رو نیستم
‫ولی بهم زنگ بزن، باشه؟
‫ مسافرین توجه کنید،
‫ جهت کسب اطلاعات درمورد ‫ پرواز غیرمستقیم خود
‫ لطفا به تابلوی پرواز رجوع کنید.
‫ ممنون از توجه محبت‌آمیز شما.
‫تابلوی پرواز.
‫تابلوی پرواز. تابلوی پرواز. تابلوی پرواز.
‫سلام. آخرین روز سال کبیسه مبارک. ‫(30 اسفند شمسی یا 29 فوریه میلادی)
‫دنبال پرواز غیرمستقیمم می‌گردم...
‫تغییر مسیر داده شدیم به...
‫هرجایی که الان هستیم.
‫و بعدش چیز دیگه‌ای که می‌خوام
‫یه پریز برقه. ‫شارژ گوشیم کامل خالی شده.
‫بسیارخب.
‫ یه عالمه برنامه‌ریزی و آماده‌سازی،
‫ نیاز به چی داره؟
‫ واسه چنین طوفانی پیشاپیش میشه چکار کرد
‫ که بشه جاده‌ها رو تا جای ممکن امن نگه داشت؟
‫ یک یادآوری
‫ از طرف وزارت امنیت داخلی.
‫ امنیت شما اولویت ماست.
‫ سلامت شما اولویت ماست.
‫این موسیقی.
‫اخ!
‫ بدلیل شرایط آب و هوایی
‫ تمامی پروازها ممکن است تغییر کنند.
‫ لطفا ساعت‌های حرکت بروزشده را بررسی نمایید.
‫واو، پسر.
‫خب، ببین کی اینجاست، ‫دبلیو دیویس یکی یدونه.
‫اون یکی دبلیو دیویس و دبلیو دیویس یکی یدونه.
‫احتمالش چقدره؟
‫اینکه اسمامون مثل همدیگه‌ست؟
‫- نه. ‫- نه؟ پس چی؟
‫اینکه گذرمون افتاده به همدیگه...
‫- اوه! ‫- اینطوری.
‫خب درواقع احتمالش واقعا بالاست.
‫- از کجا فهمیدی؟ ‫- امم...
‫چون آخرین روز سال کبیسه‌ست ‫و یه روز جادوییه،
‫و از این اتفاق‌ها پیش میاد.
‫پس...
‫سلام ویلمینا.
‫سلام ویلیام. ‫(اسم هردو با دبلیو شروع میشود)
‫مسافرین، توجه کنید...
‫خب یه روز اضافی داریم.
‫چی اضافه داریم؟
‫یه روز اضافی داریم
‫بخاطر سال کبیسه.
‫- حالت چطوره؟ ‫- منظورت
‫- بیست سال اخیره؟ ‫- آره، حتی بیشتر از اون.
‫مثلا 25 سال.
‫- بیست و پنج سال. ‫- آره.
‫اوه نه، غیرممکنه.
‫می‌دونم، حدود 6 روز آخرین ‫سال کبیسه رو از دست دادیم.
‫هنوز ریاضیت خوبه.
‫آره، منم دیگه.
‫بنظر سرفرمی.
‫مثل قبلا هستی. شبیه خودتی.
‫تو...
‫نسبت به قبل بیشتر شبیه خودتی.
‫- اگه این... ‫- آره
‫- دبلیو دیویس یکی یدونه. ‫- اوهوم. آره.
‫- اینجا، ها؟ ‫- نگاهش کن.
‫- شلوغه. ‫- خیلی...
‫- شلوغه، شلوغه، شلوغه. ‫- الان حسابی شلوغه.
‫پروازم اینجا هم پر بود.
‫- جدی؟ پر بود؟ ‫- آره، آره.
‫- تو چی؟ ‫- امروز... نه.
‫- نه؟ خالی بود، ها؟ ‫- پر نشده. اصلا پر نشده.
‫- نه. خالی هم نیست. ‫- واو! خالی؟
‫تقریبا خالی بود؟
‫- تقریبا خالی. ‫- آره، بسیارخب.
‫- اوه خدا. اوه اوه. ‫- چیه؟
‫می‌بینی داریم چکار می‌کنیم؟
‫گمونم.
‫آره، داریم گفتگو می‌کنیم.
‫یه صحبت بی‌اهمیته. ‫منظورم اینه صحبت بی‌اهمیت بدرد می‌خوره.
‫نه، نه، ما هیچوقت مجبور نبودیم ‫اینکارو بکنیم، بیل.
‫- مجبور نبودیم؟ ‫- نه.
‫- چاره چیه؟ ‫- صحبت طولانی،
‫گفتگوی صادقانه.
‫چیزایی بگیم که واقعا توی فکرمونه.
‫- اوه. ‫- ایده‌ی بدیه.
‫- نکته‌ی خوبیه. ‫- آره.
‫نکته‌ی خوبیه.
‫گمونم منظورم این بود که ما قبلا...
‫ما قبلا کسایی که حرفای بی‌اهمیت ‫میزدن رو مسخره می‌کردیم.
‫جدی؟ یادم نمیاد.
‫آره یادم میاد. ‫کارمون همین بود.
‫گمونم فکر می‌کردم که داریم
‫چیزای خیلی مهمی به همدیگه میگیم.
‫مثلا چرا ساندگاردن
‫فقط چهار سانس توی گرین‌بی ‫اجرا داره، رفیق؟
‫- آره. ‫- تقلید مسخره.
‫آره، اینطوری.
‫همینطوری. تقلید ساندگاردن.
‫هووم.
‫و حالا نمی‌دونم چی بگم که...
‫- منم همینطور. ‫- صحبت بی‌اهمیت.
‫اوه!
‫- هی، دبلیو دیویس. ‫- بله؟
‫داری میری سفر کوتاه یا سفر بلند؟
‫سفر کوتاه یا چی؟
‫توی این روز به شدت جادویی
‫داری میری سفر کوتاه یا سفر طولانی؟
‫باید بازم تفاوتشون رو بهم یادآوری کنی.
‫خب سفر کوتاه وقتیه که سعی می‌کنی
‫به یه مقصد برسی
‫و سفر طولانی وقتیه که سعی داری ‫به یه هدف برسی.
‫مثلا آرامش یا آگاهی ذهنی.
‫از من قطعا یه سفر کوتاهه.
‫اوه.
‫- خب، از دیدنت خیلی خوشحال شدم. ‫- از دیدنت خوشحال شدم.
‫یه پرواز غیرمستقیم داری.
‫منم یه پرواز غیرمستقیم دارم.
‫- یه پرواز عالی داشته باشی. ‫- پرواز خوبی داشته باشی.
‫- خیلی خوب شد که دیدمت. ‫- واقعا.
‫فعلا خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫ تمامی مسافرین توجه کنید،
‫ محدودیت‌های سفر اعمال شده است.
‫ لطفا تابلوی پرواز سالن اصلی را
‫ برای تغییرات گیت،
‫ پروازهای زودتر از موعد و تاخیرها بررسی کنید.
‫چی؟
‫- سالن اصلی. از اینوره. ‫- اوه.
‫بسیارخب.
‫همینه. همینه. از اینور.
‫- بسیارخب. ‫- حالت خوبه؟ لنگ می‌زنی.
‫اوه، می‌دونی،
‫مفصل رانم یه مشکل کوچیک داره.
‫چه مشکل کوچیکی؟
‫مشکلات پیری. خب؟ آرتروز.
‫توی 49 سالگی باید بگم واقعا سورپرایز شدم
‫- که بهش دچار شدم. ‫- 49 سال، ها؟
‫- آره. ‫- ویلا، ما همسن هستیم.
‫درسته. و توام الان
‫که وارد دهه 50 شدی حسابی سرپایی، آره؟
‫- تو سر 49 سالگی زدی بغل؟ ‫- اوه آره. آره.
‫- زمان رو نگه داشتی. ‫- آره، قطعا.
‫من تا همیشه 49 ساله می‌مونم ‫و تا همیشه.
‫- واو، خوش بحالت. ‫- اوهوم.
‫من حس می‌کنم از بعد از بیست سالگی
‫توی دهه 50 بودم.
‫- اوه خدای من. واقعا درسته. ‫- چیه؟
‫مجبور نیستی باهام موافق باشی.
‫تا حالا از این زاویه بهش فکر نکرده بودم.
‫دقیقا درسته.
‫- منم همون گلایه‌هایی رو دارم... ‫- از بعد از 20 سالگی توی دهه 50 بودی.
‫که بابام توی دهه 50 زندگیش داشت.
‫گلایه‌هات چی هستن؟
‫رئیسم سنش نصف منه
‫و حتی یه کلمه از حرفاش رو نمی‌‌فهمم.
‫به یه زبون دیگه صحبت می‌کنه.
‫شکاف نسلی و فلان و فلان.
‫اوه آره، تکنو و فلان و فلان.
‫نه بیشتر شبیه ایمو تکنوئه.
‫- ایمو تکنو. ‫- "بیل،
‫با اینکه ممنونیم از صداقتت،
‫حس می‌کنیم بهتره که درحال حاضر
‫دغدغه‌هاتو بذاری کنار،
‫ولی لطفا بدون که ما داریم
‫یه فضای امن واست ایجاد می‌کنیم."
‫- لعنت بهت. ‫- آخ!
‫اصلا این یعنی چی؟
‫معنیش یعنی نه. ‫معنیش اینه که نمی‌تونن نه بگن.
‫تمامش معنیش نه میشه.
‫"کوین جوان، دعوتت می‌کنم که نه بگی
‫چون تلاشت برای نرنجوندن من ‫باعث رنجش منه."
‫کوین احمق. ازش متنفرم.
‫ضمنا گفتن بیماری اضطراب پیش‌بینانه دارم.
‫- این واقعیه؟ ‫- آره، واقعیه.
‫اوه شبیه یه چیز ساختگیه.
‫بابتش دارو مصرف کردم.
‫- اوه اوه. ‫- اوه اوه، چی؟
‫آره پس واقعا به نظر جدی میرسه.
‫خب جدیه.
‫درمورد همه‌چیز نگرانم.
‫نگرانم که چی قراره رخ بده.
‫نگرانم که چی قرار نیست رخ بده.
‫اوه مثلا چی میشه
‫اگه پروازت نپره؟
‫- آره. ‫- اگه چندساعت اینجا
‫گیر حرف زدن با من بیفتی چی میشه...
‫بیشتر از همه نگران اینم.
‫- اوه! ‫- آها!
‫- دقیقا. ‫- آره.
‫درحال حاضر مثلا نگرانم که گم شدیم.
‫آره احتمالا.
‫پس بنظر می‌رسه که شاید ‫حسابی دور خودمون چرخیدیم.
‫مثل عدد هشت دور خودمون چرخیدیم.
‫توجه کنید، جهت اطلاع از تغییرات
‫وسط سالن را چک کنید.
‫- شاید... ‫- اوه، از اینور میریم.
‫هواپیمات کجا میره؟
‫بوستون. پیش دوستم جینی. ‫جینی رو یادت میاد؟
‫- نه. ‫- نه. اوه، خب...
‫داره از شوهرش جدا میشه
‫که یه وکیل طلاقه
‫و سه تا سگ دارن.
‫و ظاهرا الان حیوانات خونگی ‫می‌تونن وکیل داشته باشن.
‫پس حسابی وضع آشفته‌ایه.
‫صبر کن، حیوانات خونگی الان وکیل دارن؟
‫آره، آره. ‫دنیا حسابی به جنون رسیده، بیل.
‫آره.
‫خب می‌دونی درمورد سگی که
‫که توی دادگاه نماینده‌ی خودشه چی میگن.
‫- نه. ‫- موکلش یه ماده‌سگه.
‫می‌دونی چون
‫میگن هرکسی که نماینده‌ی خودش
‫توی دادگاه باشه، موکل احمقی داره.
‫- نه، متوجهش نمیشم. ‫- بازی با کلماته.
‫هیچ چیزی بامزه‌تر از ‫توضیح‌دادن یه جوک نیست.
‫- پس بذار ادامه بدم. ‫- خب، من متوجه نشدم.
‫خلاصه اینکه دارم میرم اونجا ‫واسه یه مراسم پاکسازی.
‫- اوه، سلام. ‫- چطوره؟
‫شرط می‌بندم دلت واسه این تنگ شده.
‫این چوب بارون رو یادمه.
‫- یه کوچولو جادو. ‫- آره.
‫و می‌دونم فکر می‌کردی یا فکر می‌کنی
‫که تمامش یه سری خرافات مزخرفه،
‫ولی هنوزم واسم خیلی منطقی‌تر از
‫- بازار سهامه. ‫- من دلال سهام نیستم.
‫وقتی دنیا داره به قهقرا میره، ‫بازار می‌کشه بالا.
‫- این دیگه چه وضعیه؟ ‫- تنش واسه بیزینس خوبه.
‫این دیالوگ منه. ‫الان دیالوگ منو گفتی.
‫- واقعا؟ چرا؟ ‫- آره.
‫"تنش واسه بیزینس خوبه."
‫دیالوگ منه چون من ماساژورم.
‫اوه، الان کارت اینه؟ ‫ملت رو ماساژ میدی؟
‫همیشه اینو میگم. آره. ‫تنش واسه بیزینس خوبه.
‫حمام صدا انجام میدم،
‫- چاکسازی پاکرا. ‫- اوه، حمام صدا.
‫آره، من یه درمانگر تندرستی
‫در هنرهای درمانی هستم.
‫گمونم خیلی خوبه که هیچوقت
‫با افکار عمومی پیش نرفتی.
‫- خودت رو بیرون نگه داشتی. ‫- اوه آره، جدا از بقیه.
‫- جزئی از اون سیستم نشدی. ‫- جزوشون نشدم.
‫ توجه کنید، مسافرین آتلانتا و میامی
‫ لطفا جهت پرواز سرموعد خود
‫ فورا به گیت‌های مشخص شده مراجعه کنید.
‫ تمامی پروازهای خروجی دیگر ‫ در حالت تعلیق قرار دارند.
‫انگار قصد دارن چندتا هواپیما رو
‫- قبل از شروع طوفان پرواز بدن. ‫- آره، گمونم.
‫من باید برم. یه جلسه دارم.
‫اون پسره کوین از خداشه که ‫یه دلیل واسه اخراجم پیدا کنه.
‫اوه، تو یه جلسه داری.
‫خب شرط می‌بندم این آدما ‫همگی جلسه دارن.
‫- اشاره نکن. ‫- اگزکتیو دایمند الیت.
‫به ملت اشاره نکن.
‫درست قبل از برندگان جایزه نوبل سوار شدن
‫- پس وقت کافی دارن تا... ‫- با چوب بارون هم اشاره نکن.
‫- مشکلاتشون رو... ‫- خواهش می‌کنم ویلا، بس کن.
‫با چوب بارون اشاره نکن.
‫توی محفظه‌ی بالای سر هواپیما بذارن.
‫ببین، این رفتار جاش اینجاست؟
‫- این رفتار؟ ‫- آره.
‫دقیقا واسه همین دوستت داشتم.
‫نه، اینطور نیست.
‫- هست. ‫- نه.
‫همچنین دلیل جداشدنمون بود.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫چی؟ چی؟
‫این چی بود؟
‫خب من همیشه واسم سوال بود ‫که چرا گذاشتی و رفتی.
‫- نه، واست سوال نبود. ‫- چرا.
‫قبل از اینکه مدیسون رو ترک کنم ‫کاملا درموردش صحبت کردیم.
‫روی میز
‫کافه مورتی نشسته بودیم ‫با سیب‌زمینی و نوشیدنی،
‫و خیلی پخته بودیم، ‫کاملا درموردش متمدنانه رفتار کردیم.
‫یه آنالیز کامل انجام دادیم.
‫بیخیال، می‌دونی که درسته.
‫نه.
‫وقتی مردم از همدیگه جدا میشن، ‫یه چیزی هست که
‫که به همدیگه میگن. ‫یه چیزی هست که
‫به دوستاشون میگن. و بعدش...
‫و بعدش اون میشه حقیقت.
‫که تو هیچوقت بهم نگفتی.
‫و من هیچوقت به تو نگفتم.
‫همه چیز معلقه.
‫بسیارخب، خب رفتار من مشکل داره، جدی؟
‫- چی؟ ‫- واقعا؟ رفتارم.
‫دلیل جداشدنمون این بود؟
‫- باورنکردنیه. ‫- آره.
‫بسیارخب، پس اساساً شخصیت من مشکل داره.
‫یکی نیستن.
‫- اساساً شخصیت منه. ‫- بسیارخب، آره.
‫آره خب، دیدار مجددمون رو
‫اصلا اینطوری تصور نمی‌کردم.
‫اوه، اینو تصور کردی؟
‫آره، فکر می‌کنی میریم سراغ زندگی‌هامون
‫و هیچوقت دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم؟ واقعا؟
‫تو قبل‌تر منو ندیدی؟
‫نه.
‫- ها. ‫- چرا؟
‫- هیچی. ‫- هیچی؟
‫- دلیلی نداشت. ‫- اوه خدای من.
‫هووم.
‫ مسافرین توجه کنید،
‫ وسایلتان را به حال خود رها نکنید.
‫ این اقلام توسط پرسنل امنیتی مصادره
‫ و نابود خواهند شد.
‫- اوه جدی، نابود میشن؟ ‫ - بله.
‫وسایلتان را به حال خود
‫- رها نکنید. ‫- هی. هی!
‫نباید وسایل شخصی‌مون رو ‫به حال خودشون رها کنیم.
‫قانون قانونه.
‫خب تو نمی‌خوای
‫- نزدیک من بشینی؟ ‫- نمی‌خواستم... می‌دونی...
‫- زیادی نزدیک بشی. ‫- خب به حریم شخصیت
‫تعرض کنم. فقط می‌خواستم...
‫خب کجای بوستون میری؟
‫بخش قدیمیش گمونم.
‫جینی میگه درخت‌های رسیده و بالغی داره.
‫ها.
‫- تا حالا نرفتی؟ ‫- نه.
‫تو توی سفر کوتاهت کجا میری؟
‫- آستین. ‫- نخیر.
‫چرا، تقصیر خودمه.
‫درخواست یه ملاقات رخ به رخ
‫قدیمی و منسوخ رو با کوین کوچولو دادم،
‫و اون گفت، "باشه. ولی یادت باشه بیل،
‫و این اشاره‌ای به تفاوت شدید سنی ما نباید باشه
‫یا نباید به سن گرایی تعبیر بشه.
‫ولی باید سطحت رو ببری بالا، دادا."
‫کوین کودن چی میگه واسه خودش؟
‫نمی‌دونم. و اگه کاری رو انجام میدی ‫که همیشه انجامش میدی
‫چیزی که همیشه گیرت میاد رو گیرت میاد.
‫خب بسیارخب، ‫این حرف خیلی خردمندانه‌ایه.
‫از تونی رابینزـه.
‫از تونی رابینز، اون یارو ‫که توی کار خودیاری‌ـه.
‫- جدی؟ ‫- که توی آخرین روز سال کبیسه بدنیا اومد.
‫ازم نپرس که از کجا می‌دونم.
‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- رفتم یکی از سمینارهاش.
‫- البته اجباری بود. ‫- هووم.
‫مجبور شدم.
‫تا حالا آستین رفتی؟
‫نرفتم.
‫خب اونجا مراقب باش بیل.
‫پر از آدمایی با شخصیت متعفن مثل منه.
‫- تو توی آستین زندگی می‌کنی؟ ‫- اوهوم.
‫معلومه که توی آستین زندگی می‌کنی.
‫تو الان کجا زندگی می‌کنی؟ وال استریت؟
‫- آره، درست توی استریت. ‫- آره؟
‫آره درست زیر مجسمه‌ی اون گاو.
‫- آره. آره. ‫- نه، هیچکس اونجا زندگی نمی‌کنه.
‫توی بوستون زندگی می‌کنم.
‫درواقع شمال بوستون. توی جنگل.
‫- توی جنگل، ها؟ ‫- آره.
‫اون همه شعرات چی شدن؟
‫- هنوز شعر می‌نویسی؟ ‫- اوه آره، شعر درسته؟
‫- آره. ‫- یه حرفه‌ی قابل دوام
‫واسه یه مرد قرن بیست و یکی محسوب میشه.
‫- بسیارخب، شعر رو... ‫- پول پارو می‌کنم.
‫شعر رو فراموش کن، پول توش نیست.
‫خب...
‫آهنگ‌هات چی؟ ‫هنوز آهنگ می‌نویسی؟
‫خب من... آهنگ‌های منو یادته؟
‫معلومه که آهنگات رو یادمه.
‫- اوه خدای من. معلومه که یادمه. ‫- واو.
‫آره باور کن... هرکاری ازم بربیاد انجام میدم.
‫یه عالمه ماری‌جوانا می‌کشم
‫ولی بازم نمی‌تونم چیزی رو فراموش کنم. ‫حتی یه چیز.
‫فکر می‌کردم همه‌چیزو درموردمون
‫- فراموش کنی، ویلا. ‫- اوه نه.
‫همه چیزو یادمه. همه چیز.
‫تمام بیانیه‌های بزرگت.
‫"به اشعار اعتماد کنید، نه به سیاستمداران."
‫- من اینو نگفتم. ‫- چرا گفتی.
‫- نه نگفتم. ‫- دقیقا گفتی. گفتی.
‫جان اف کندی اینو گفت، ‫و بعدش من گفتمش.
‫- بسیارخب. جان اف کندی اول اینو گفت. ‫- بسیارخب.
‫- "حرف یک مرد تعهد اوست." ‫- اینو گفتم. اینو گفتم.
‫- گمون نکنم از خودم گفته باشمش... ‫- عادت داشتی همیشه...
‫- ولی گفتمش. ‫- اینو بگی.
‫- درسته. خیلی گفتمش. ‫- و من باورش کردم.
‫چرا داری سرت رو تکون میدی؟
‫چون فکر می‌کردم مثل مرد سر حرفت بمونی.
‫- هستم. چطور میگی نیستم؟ ‫- بدون توضیح گذاشتی رفتی.
‫- پس کافه مورتی چی بود؟ ‫- گیج‌کننده بود.
‫بسیارخب، پس یه چیزو درست یادت نمیاد
‫- درموردش اغراق می‌کنی. ‫- درست یادم نمیاد؟
‫حالا این تمام شخصیت منه،
‫من غیرقابل اعتمادم، والسلام.
‫آره دقیقا. وضعیت رو تحلیل کردم ‫و نتیجه گرفتم.
‫اوه جدی؟ و به چه نتیجه‌ای رسیدی؟
‫همیشه ریاضیت داغون بود، ویلا.
‫زرشک.
‫ مسافرین توجه کنید،
‫ لطفا پروازهای غیرمستقیم خود را چک کنید.
‫تو رفتی. تو بیخیال شدی.
‫- من؟ ‫- تو.
‫من؟
‫چرا اینطوری میگی؟
‫چرا اینطوری می‌خندی؟
‫به چی می‌خندی؟
‫- آه! ‫- آه!
‫- خفه شو. ‫- ساکت.
‫با تو نیستم. شرمنده.
‫اوه نه.
‫اوه نه چی؟
‫اوه! میگن ممکنه اوضاع بد بشه.
‫بد ناجور.
‫طوفان قرن.
‫آره، زیاد نیست وارد این قرن شدیم.
‫خب؟
‫خب فکر می‌کنی قراره توی یه شب
‫اندازه‌ی یه قرن برف بباره؟
‫ممکنه.
‫این روزا هرنوع آب‌وهوای فاجعه‌باری ممکنه.
‫تو کجا بودی؟
‫اوه خدا.
‫خب نه، میگن بدترین تلفاتش ‫ممکنه به ما نخوره
‫و ممکنه یه فرصتی پیش بیاد
‫که بتونن چندتا پرواز رو انجام بدن.
‫حدس بزن چیه؟ از جینی پرسیدم...
‫- اوه! ‫- که از کتاب یی‌چینگ واسه این سفر فال بگیره،
‫و می‌خوای بدونی چه جوابی
‫از کائنات گرفته؟
‫نه راستش.
‫"آب‌های عمیق در آسمان‌ها.
‫باید این مانع را تحمل کنی ‫و تسلیم سرنوشت شوی."
‫"این مانع را تحمل کنی."
‫"و تسلیم سرنوشت شوی."
‫حالا جینی رو یادم اومد.
‫اوه، اون روغن سمندرکـه؟
‫لاوندر.
‫می‌تونی ازش استفاده کنی. ‫آرومت می‌کنه.
‫اوه، نگاهش کن.
‫چیزی می‌خوای؟
‫- سکه. ‫- سکه؟
‫هنوز تلفن سکه‌ای دارن؟ ‫واقعا نمی‌دونم.
‫تو تلفن نداری؟
‫نه، معلومه...
‫معلومه که تلفن نداری.
‫معلومه که تلفن دارم.
‫گندت بزنن. معلومه که تلفن دارم ‫ولی شارژ نداره
‫و هیچکدوم از پریزها کار نمی‌کرد.
‫و حالا نمی‌تونم شارژرم رو پیدا کنم.
‫پس رسماً یه زن بدون قدرت هستم.
‫بیا. از گوشی من استفاده کن.
‫1127، رمزشه.
‫اوه، هی. 1127، ها؟
‫- روز تولد منه. ‫- جدی؟
‫1127، روز تولد منه.
‫یه فرم مالیاتی هم هست.
‫شرکت من دارایی‌های آسیب دیده رو نقد می‌کنه،
‫پس یه عالمه 1127 رو بایگانی می‌کنم.
‫اوه پسر. هنوز اینکارو انجام میدی.
‫این کارو هروقت نگرانی انجام میدی،
‫یا وقتی که نمی‌دونی چطوری درمورد ‫یه چیزی صحبت کنی.
‫چکار می‌کنی؟ من اینکارو انجام نمیدم.
‫- نمی‌دونم منظورت... ‫- انجام میدی. نگران چی هستی؟
‫فقط منتظرم یه خبری از دخترم بشنوم
‫همین.
‫اوه، واو. دخترت. خوشحالم واست.
‫واسش چهارتا پیام گذاشتم
‫و هنوز جوابمو نداده.
‫بهش پیامک هم دادی؟
‫آره. آره، فقط...
‫فقط می‌خوام یه خبری ازش بشنوم.
‫- چندسالشه؟ ‫- 15 سال. بچه‌ی خوبیه.
‫ولی بث‌آن، همسرم...
‫ما... ما الان درگیر...
‫- یه چیزی هستین؟ ‫- آره.
‫- آره، یه چیزی.
‫پس...
‫فقط می‌خوام یه خبری از دخترم بشنوم.
‫شرط می‌بندم بابای فوق‌العاده‌ای هستی.
‫نه. اخیراً نه. نیستم.
‫شرط می‌بندم هستی. عذرخواهی کردی؟
‫یجورایی. واسش یه پیامک فرستادم.
‫پس نصف راه رو رفتی.
‫- پشیمونی، اعتراف... ‫- نصف راه کجا؟
‫رسم آشتی چهار مرحله داره.
‫ویلا، الان نمی‌تونم به این مزخرفات ‫بی‌ارزش و امروزی گوش بدم.
‫اوه بیخیال دبلیو دیویس. ‫باید تلاشمون رو بکنیم.
‫باید تلاشت رو بکنی ‫وگرنه هیچی تغییر نمی‌کنه.
‫تونی رابینز درست میگه، ‫و اونوقت ما کجاییم؟
‫ویلا از دیدنت واقعا خوشحال شدم
‫ولی یه جلسه دارم که باید واسش آماده شم.
‫- باید چندتا ایمیل بفرستم. ‫- اوه باشه حتما.
‫واقعا امیدوارم اوضاع با رفیقت ‫توی بوستون به خوبی پیش بره.
‫- ممنون بیل. ‫- و آرزو می‌کنم
‫که بتونیم دوباره درموردش صحبت کنیم.
‫منم همینطور. منم همینطور.
‫- واقعا خیلی خوب میشه، ولی... ‫- از صمیم قلبم می‌خوام.
‫وقت کافی واسه بازبینی گذشته نداریم.
‫- وقت کافی نداریم. ‫- هیچوقت وقت کافی نداریم.
‫ توجه کنید، مسافرینی که برای پرواز 394
‫ به مقصد بوستون و 279 به مقصد آستین ‫ بلیت در دست دارند،
‫ بدلیل شرایط آب و هوایی، این دو پرواز
‫ تا اطلاع ثانوی با تاخیر همراه هستند.
‫- فقط همین دو تا پرواز؟ ‫- فقط ما؟
‫ - بله. ‫- باورنکردنیه.
‫ - به سمت گیت نروید.
‫ شرایط هر لحظه ممکن است تغییر کند.
‫آخ!
‫من میرم قهوه بگیرم. بهش نیاز دارم.
‫میشه حواست...
‫- باشه، باشه، باشه. ‫- یه لحظه به وسایلم باشه؟
‫ممنون.
‫ اگر سوالات بیشتری دارید
‫ لطفا به مامور گیت مراجعه کنید.
‫من یه عالمه سوال دارم.
‫آخ!
‫[ویلا هستم. نمی‌تونم اینکارو کنم. ‫لطفا منو ببخش.]
‫[حذف پیام]
‫گوشی بیل.
‫نه، الان رفت.
‫شما؟
‫اوه، بث‌آن.
‫سلام، ویلا هستم.
‫یه دوست قدیمی از مدیسون.
‫آره، هزار سال پیش.
‫فقط موقع تعویض هواپیما
‫همدیگه‌رو دیدیم.
‫بخاطر برف تاخیر پیش اومده، پس...
‫باید بهش... بسیارخب.
‫آره.
‫حتما. بهش میگم.
‫خامه و دوتا شکر.
‫اوه ممنون. ممنون.
‫- آدم خوبی هستی، دبلیو دیویس. ‫- اوه.
‫آدم خوبی هستی.
‫مادرم همیشه عادت داشت درموردت اینو بگه.
‫اون ویلیام دیویس واقعا واقعا پسر خوبیه."
‫همیشه از مامانت خوشم میومد.
‫یه نفر مجبور بود خوشش بیاد.
‫هووم.
‫توش دارچین ریختی؟
‫آره، یادم بود که با دارچین دوست داری.
‫و دارچین ریختن توش.
‫چیه؟
‫- میشنوی؟ ‫- نه.
‫راک اند رول مقدس بود.
‫ریتم بود، نه الگوریتم.
‫توی رگ‌هاش خون جریان داشت.
‫حالا فقط یه تی‌شرت کوفتیه.
‫یه تی‌شرت خیلی غمگین لعنتیه.
‫آره. زمان ما این اتفاق افتاد، ویلا.
‫زمانی اتفاق افتاد که ما توجه نمی‌کردیم.
‫اوه جدی؟ ‫خب دیگه چه چیزای بیخودی
‫زمان ما اتفاق افتاد؟
‫خشونت مسلحانه، فراگیرشدن مواد پلاستیکی،
‫نابودی روزنامه‌نگاری چاپی.
‫- اتفاق خوبی نیفتاد؟ ‫- دارم فکر می‌کنم.
‫اوه!
‫قطعا پیشرفت‌های خوبی هم بوده.
‫- مثل چی؟ ‫- اینستاکارت.
‫- نمیشه انکارش کرد.
‫همین؟ همینو داری بگی؟
‫یه لحظه اینستاکارت رو انکار کن. نمی‌تونی. ‫(شرکتی که تحویل مواد غذایی را انجام می‌دهد)
‫دیگه چی؟ دیگه چی؟
‫پیشرفت‌های خیلی زیاد در حیطه پزشکی ورزشی.
‫- نفرت پراکنی. ‫- از مزرعه به سر میز.
‫- جنگ. ‫- جنگ همیشه بوده.
‫ولی این درستش نمی‌کنه.
‫- همه‌پذیری. ‫- همه‌پذیری چی؟
‫- مردم. ‫- محرومیت. فرهنگ طرد.
‫- جان سیاه‌پوستان مهم است. ‫- توییتر.
‫- اینترنت. ‫- اینترنت؟
‫آره. اینترنت.
‫- اینترنت. اینترنت. اینترنت. ‫- اینترنت. اینترنت.
‫- باهام موافقی؟ ‫- نه، اینترنت بده.
‫- آره موافقی. ‫- اینترنت بده.
‫ماشین‌های برقی. غذاهای گیاهی. ‫همه‌شون خوبن، بیل.
‫گوشاتو می‌گیری که حرفای منو نشنوی؟
‫نه.
‫- داری اینکارو می‌کنی؟ ‫- نه.
‫اوه، هنوز توی سلیقه موسیقی خودخواهی.
‫اوه خدای من.
‫یادته وقتی دوستامون میومدن پیشمون
‫سی‌دی‌های منو قایم می‌کردی؟
‫هی! وقتی دوستامون میومدن
‫عادت داشتی سی‌دی‌های منو قایم کنی.
‫یه سی‌دی، یه‌بار.
‫آلبوم کریسمس خانواده‌ی پارتریج.
‫و اینکارو کردم که از تحقیرشدن نجاتت بدم.
‫اوه پس سلیقه‌ی موسیقیایی من تحقیرآمیز بود؟
‫- آره. ‫- اوه آره؟ واسه کی؟
‫- واسه خودت. ‫- نه، واسه من نه. واسه خودت.
‫واسه من. و واسه خودت.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم. ‫نمی‌تونم تحملش کنم.
‫- متأسفم. من... ‫- واو.
‫- نمی‌تونی... ‫- نمی‌تونم تحملش کنم.
‫باید از اون اسپیکر دور بشم.
‫- بسیارخب. باشه. باشه. ‫- باید برم.
‫بسیارخب. صبرکن. بیا. بیا.
‫- تو کجا میری؟ ‫- منم باهات میام.
‫- اوه، باشه. ‫- بیا، اینو نگه دار.
‫هیچوقت نمی‌فهمم چطوری ‫عاقبتم به حمل‌کردن وسایل تو ختم شد.
‫اوه بیشتر شبیه اینه که داری وسایلم رو می‌بری.
‫نه، نه، بیشتر شبیه اینه ‫که داری وسایلمون رو می‌بری.
‫این یعنی چی؟
‫گرامافونمون رو همراهت بردی.
‫- یادت میاد؟ ‫- مال خودم بود. خودم پولشو دادم.
‫نه، گفتی واسه خودمون خریدیش. ‫حقیقت اینه.
‫می‌دونی، حالا که به گذشته ‫نگاه می‌کنم، دبلیو دیویس
‫نمی‌دونم اصلا سهیم‌شدن رو بلد بودی یا نه.
‫اوه باورم نمیشه این حرف رو زدی.
‫- چرا؟ چی؟ چرا؟ ‫- مجبور شدم تو رو شریک بشم.
‫- چی؟ کی؟ ‫- من مجبور شدم تو رو شریک بشم.
‫- اوه! ‫- آره.
‫- پسر، اوه پسر. ‫- چیه؟
‫- بالاخره گفتیش. ‫- آره، گفتمش.
‫آره، وانمود می‌کنم که گفته نشده.
‫بسیارخب.
‫- پیکسیس رو یادته؟ ‫- اوه تو واقعا
‫- داری وانمود می‌کنی. ‫- آره...
‫پیکسیس رو یادته ‫توی فیلدهاوس توی مدیسون؟
‫آره، ردیف جلو نشستیم.
‫آره همون آخر هفته‌ای که خالکوبی کردی.
‫هفته‌ی بعدش بود ولی اوکی.
‫- خارج از کنترل بودی. ‫- جدی؟
‫آره، آره. واسه خودت
‫مثل یه مرد وحشی تکون میخوری.
‫زده بودی زیر آواز.
‫پسر، به من نمی‌خوره.
‫چرا، همینکارو کردی. یادت نمیاد؟
‫- دلم واسه اون آدم تنگ شده. ‫- خودت رو یادت میاد، دبلیو دیویس؟
‫- نه. ‫- اون موقع...
‫اون موقع که نگران نبودی.
‫حالا می‌فهمم چرا هنوز ‫توی شماره‌ها ضعیفی.
‫چرا؟
‫توی کفشت نگهشون میداری.
‫فقط اونایی رو که باید به خاطر بسپارم.
‫اوه!
‫این... لعنتی.
‫هی، بیا... می‌خوای بازی کیف پول انجام بدیم؟
‫- چی؟ نه. چی؟ ‫- آره.
‫کیف پول‌هامون رو معاوضه می‌کنیم. ‫سریع‌ترین راهه واسه مرور اتفاقات این اخیر.
‫- یادم نمیاد. ‫- آره، آره.
‫- این سریع‌ترین راهه. ‫- الان موبایل داریم.
‫آره ولی خیلی بهتر از موبایله.
‫چطوری کیف پول بهتر از موبایله؟
‫نمی‌تونی سابقه‌ی جستجوهارو پاک کنی.
‫- هووم. ‫- مگه بدترین حالتش چیه؟
‫اوه از این سوالات از من نپرس.
‫زود باش دبلیو دیویس. زود باش.
‫اوکی. بسیارخب.
‫اوه اینارو. اینا...
‫- متن آهنگ‌ها. ‫- اوه.
‫- واقعا؟ ‫- می‌تونیم اونو بذاریم اونجا.
‫- بسیارخب... ‫- اوه.
‫نمی‌دونم چطوری اینکارو می‌کنی.
‫همیشه عکس‌های خیلی خفنی
‫واسه گواهینامه‌ات می‌گیری،
‫و من همیشه شبیه اینم که ‫تازه رفتم کمپینگ.
‫آره واقعا. ببین.
‫اوه!
‫- اوه! ‫- کاملا همینطورم.
‫ساسکواچ.
‫ولی همیشه کمپینگ رفتن با تو کیف می‌داد.
‫می‌دونی، خوبه که اسمت رو اینجا می‌بینم.
‫ویلمینا.
‫- ویلمینا. ‫- آره.
‫می‌دونی تو تنها کسی هستی
‫که اجازه دادم منو با این اسم صدا بزنه؟
‫جدی؟ ویلمینا.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫داخلش دنبال چی می‌گردی؟
‫عکس بچه‌ها، خونواده، سگ.
‫اوه نه، نه. ‫اون داخل پیداشون نمی‌کنی.
‫- اون داخل نیستن. ‫- چی؟
‫- نه؟ چی؟ ‫- نه. نه، نیستن...
‫نظرسنجی مصرف‌کنندگان لون‌استار. ‫این...
‫اونو بده به من. خیلی ممنون.
‫و اوه، هی.
‫- این بث‌آن‌ـه؟ ‫- چی؟
‫آره.
‫واقعا؟ اون...
‫مراقب باش.
‫خیلی باوقاره.
‫- خیلی باوقاره. ‫- بسیارخب.
‫- این دخترته؟ ‫- اون رُزـه، آره.
‫واو. واو. خیلی خوشکله.
‫- ممنون. ‫- آره، به تو رفته.
‫خب سخاوتمند و مهربون منه.
‫تصمیم گرفته که مجری بشه
‫که منو نگران می‌کنه.
اجرا تو رو نگران می‌کنه؟
اجرا؟
‫باورم نمیشه عکس هیچ بچه‌ای اینجا نیست، می‌دونی؟
‫آره خب، من عضو خونواده‌های ‫زیادی هستم، بیل.
‫ولی بچه‌ی خودت. ‫می‌دونم چقدر دلت بچه می‌خواست.
‫درسته ولی توی سرنوشتم نبود.
‫تمام این سال‌ها من اینجوری تصورت کردم.
‫بچه‌هاتو توی خونه درس بدی
‫- دور از زندگی شهری زندگی کنی... ‫- اوه خدای من.
‫تمام سگ‌ها و گربه‌ها و بزها
‫- و موسیقیدان‌های ولگرد رو جمع کنی. ‫- خیر.
‫توی سرنوشتم نبود.
‫- این چیه؟ ‫- اوه، میشه اینو بدی بهم؟
‫- خیلی ممنون. ‫- می‌دونی، واسه پرواز
‫نیاز به گواهی تولدت نداری، ویلا.
‫واو، واقعی این چیزی که گفتی نبود.
‫چی؟
‫که چیزای متفاوتی می‌خواستیم،
‫چون تنها چیزی که من می‌خواستم ‫زندگی با تو توی جنگل
‫و بچه‌داشتن با تو بود.
‫و تو گفتی که چنین زندگی‌ای رو نمی‌خوای.
‫و ایناهاش، درست توی کیف پولته.
‫ویلا، داری اشتباه نتیجه‌گیری می‌کنی.
‫نه حقیقت اینه که
‫مشخص شد که تو این زندگی رو
‫با من نمی‌خواستی، بخاطر شخصیتم.
‫حقیقت اینه. ‫این چیزیه که هیچوقت نگفتیش.
‫تلاش کردیم، می‌دونی. ‫خیلی خوشکل تلاش کردیم.
‫- تلاش نکردیم. ‫- تو جواب‌هارو داشتی.
‫کشتی رو تثبیت کردی. ‫تو وزنه‌ی تعادل بودی.
‫وزنه‌ی تعادل. آره.
‫وزنه‌ی تعادل باعث میشه که بالن
‫زیادی نره بالا یا زیادی دور نشه.
‫- وزنه‌ی تعادل. ‫- قطب‌نما دست تو بود.
‫ما اینطوری بودیم. ‫ما اینطوری کار کردیم.
‫خب پس به شکل متفاوتی اونو یادمونه.
‫نقاط عطف برجسته‌ی یکسانی نداریم.
‫همسرت زنگ زد. بث‌آن.
‫وقتی رفته بودی قهوه بگیری.
‫- من گوشیت رو جواب دادم. ‫- چی؟
‫متأسفم. فکر کردم ممکنه دخترت باشه.
‫- چی گفتی؟ ‫- نه اونقدری که دلم می‌خواست.
‫- اون چی گفت؟ ‫- گفت بهت پیام میده.
‫بث‌آن درمورد ما می‌دونه؟
‫- چی هست که باید بدونه؟ ‫- بسیارخب.
‫می‌دونه که با همدیگه رفتیم دانشگاه.
‫اینطوری منو توصیف کردی؟ ‫من دختری‌ام که باهاش رفتی دانشگاه. بیخیال.
‫- ویلا! ‫- همین.
‫ما با هم یه زندگی داشتیم، بیل. ‫همه‌چیزمون رو با هم سهیم بودیم.
‫اوه آره. آره درسته.
‫همه‌چیزو با هم سهیم بودیم، درسته؟
‫اون درموردت می‌دونه، خب؟ ‫حالا راضی شدی؟
‫حتما یکم ترس برش داشته.
‫اون سبکش اینطوری نیست.
‫خب پس سبک مسخره‌اش چیه؟
‫- تهدیدکننده‌ست. نه تهدیدشونده. ‫- ازش خوشم نمیاد.
‫تو حتی مثل من اونو نمی‌شناسی.
‫ویلا، کجا میری؟
‫- ویلا. ‫- فقط یکم آب می‌خوام.
‫مواظب چوب بارونم باش، لطفا.
‫ویلا. ویلا! ویلا!
‫مغازه‌ها از این سمتن.
‫آره.
‫و اینجا گیت پنجه. یادت بمونه، خب؟
‫توی کفشت بنویسش.
‫ برای سوال فشار دهید.
‫ برای جواب رها کنید.
‫بسیارخب.
‫سلام؟ سلام؟
‫من فقط...
‫پروازهای غیرمستقیم من حسابی ریختن بهم،
‫و...
‫دیگه پروازم رو نمی‌خوام.
‫فقط نمی‌خوام دیگه سوار پروازم بشم.
‫فقط می‌خوام برم خونه.
‫سلام؟
‫ توجه کنید، دیویس، مسافر بوستون،
‫ لطفا به کانتر رزرو مجدد مراجعه کنید.
‫بسیارخب. خب...
‫کانتر رزرو مجدد کجاست؟
‫گمونم باید حدس بزنم.
‫ بله.
‫- ها! ‫- چیه؟
‫- گرفتمت. ‫- آره.
‫سعی داری هرجوری می‌تونی بری، ها؟
‫آره.
‫- کی اینکارو می‌کنه؟ ‫- من. مچمو گرفتی.
‫نمی‌تونی مانع رو تحمل کنی؟
‫نه نمی‌تونم. ‫حالا که بهش اشاره کردی.
‫کسی اینجا هست که بتونه بهم کمک کنه؟
‫یه تحلیل هزینه-منفعت سریع
‫درمورد گذروندن وقتت با من ‫و شخصیت متعفن من انجام دادی؟
‫اگه سرزنش کردن من بابت همه‌چیز
‫و تبدیل کردن من به یه کاریکاتور ‫حالت رو بهتر می‌کنه، بفرما،
‫راحت باش هرجوری که می‌دونی.
‫"اگر مامورین حضور نداشتند،
‫لطفا دکمه را برای فراخواندن بتی فشار دهید."
‫ چه کمکی ازم برمیاد؟
‫بتی!
‫سلام، خداروشکر.
‫می‌خوام از اینجا برم بیرون. گیر کردم.
‫- هی. هی! ‫- چیه؟
‫چوب بارونم کجاست؟
‫قرار بود حواست بهش باشه.
‫بیل.
‫اوه.
‫اوه، حرف مرد تعهدشه، درسته؟
‫ها!
‫ها به خودت. چون همینجاست.
‫چون به من میشه اعتماد کرد.
‫این مهر ضمانت شخصیت منه. ها!
‫اوه درسته. خود عالیت.
‫همون دبلیو دیویس قدیمی. ‫سخت مثل سنگ.
‫ویلا، هر فکری که می‌کنی
‫هرجوری که خودتو توی
‫اون جنگل خیالی که توش زندگی می‌کنی متقاعد کردی،
‫همیشه می‌تونی به من اعتماد کنی.
‫همیشه.
‫باید زمانی که
‫اون رابطه رو شروع کردیم می‌فهمیدم
‫که ما بدرد همدیگه نمی‌خوریم.
‫زمانی که تو خواستی با هم ‫یه رابطه رو شروع کنیم.
‫- چرا من این بحث رو... ‫- اوه واقعا؟ شروع شد.
‫- آره، شروع شد. ‫- شروع شد.
‫تا حالا به این فکر کردی که چه فکر بدی بود؟
‫- چقدر احمقانه بود؟ ‫- گوش کن، واسه من خیلی ارزش داشت.
‫به خودم دروغ گفتم
‫چون عاشقت بودم، ویلا.
‫و می‌دونی، من...
‫فقط فهمیدم که نمی‌تونم این حس رو
‫مثل یه کلید خاموش و روشن کنم.
‫می‌دونم.
‫غیرقابل تحمل بود.
‫هرکسی می‌تونست اینو متوجه شه.
‫و می‌تونی وانمود کنی که اینو هم نشنیدی.
‫سلام.
‫سلام عوضی.
‫باشه.
‫دوباره رزرو کردی؟
‫نه. چیزی خارج نمیشه. یه فاجعه‌ست.
‫از دستم عصبانی هستی؟
‫داری منو سکوت‌‌درمانی می‌کنی؟
‫آره.
‫حتی سکوت‌درمانیت هم پرسروصداست.
‫اوه، "بزکش کن." واقعا؟
‫محض اطلاعت کسی دیگه نمیگه بزکش کن.
‫نه، این طعمه روی من جواب نمیده، ویلا.
‫اگه اون موقع اینقدر باهاش مشکل داشتی
‫می‌تونستی یه چیزی بگی.
‫قبلا هرچیزی که نیاز بوده رو گفتیم.
‫بگو. گفتیم؟ تو گفتی.
‫هی چطوره برگردیم سر همون تایم سکوتمون؟
‫خیلی خوب بود.
‫چطوره آروم باشی، پسر؟
‫الانشم داری توی بدترین ‫سناریوی ممکن زندگی می‌کنی.
‫که اینجا پیش تو گیر افتادم؟
‫- آره. ‫- به نکته خوبی اشاره کردی.
‫الان که صحبت می‌کنیم داریم خاطره می‌سازیم.
‫ولی نقطه عطف برجسته‌ای نمیشه.
‫نه. از شر این یکی خلاص شو.
‫هی، چشماتو ببند
‫و دستتو بکن داخلش. یه سورپرایزه.
‫می‌دونی، می‌خواستم
‫به این نکته اشاره کنم که ‫سال کبیسه رو اختراع کردن
‫تا هر چهارسال تقویم رو دستکاری کنن.
‫جادو نیست.
‫ریاضیه.
‫- بدجنسی بود. بدجنسی بود. ‫- علم.
‫ مسافرین توجه کنید.
‫ سرویس ملی هواشناسی این طوفان را به عنوان
‫ یک طوفان بمب شناسایی کرده است.
‫- طوفان بمب؟ ‫ - بله.
‫ما قبلا طوفان بمب نداشتیم.
‫نه، به نظر جدید میان.
‫بمب داشتیم و طوفان داشتیم
‫- ولی با هم نداشتیمشون. ‫- می‌دونم.
‫- همچنین، قطارهای بارانی. ‫- خشکسالی‌های ناگهانی.
‫- گردبادهای آتشین. ‫- آتش گردبادی.
‫تندبادهای تگرگی. تندگرگ.
‫اون آخری رو از خودت درآوردی.
‫- اوه، خب که چی؟ ‫- خب، بدون اینکه بخوای
‫از خودت چیزی بسازی هم به اندازه کافی بده.
‫اشتهای آزارهنده‌ای واسه ‫هرج‌ومرج داری، دبلیو دیوس.
‫ این برف رعدوبرقی بود.
‫- برف رعدوبرقی؟ ‫ - بله.
‫خدای من.
‫بسیارخب، میرم یکم غذای واقعی بگیرم
‫چون باید احساساتم رو سرکوب کنم.
‫باشه. بسیارخب. فکر خوبیه.
‫- تو کجا میری؟ ‫- باهات میام.
‫اوه.
‫چیه؟ سعی داری منو گم کنی؟
‫آره.
‫میشه فقط اعتراف کنی که هیچکس ‫واسه اون جریان چاکرا بهت پول نمیده؟
‫نه. ممکنه سورپرایز بشی
‫که بفهمی الان سلامتی تبدیل شده به معدن طلا.
‫این یه پیشرفت سورپرایزکننده‌ست.
‫آره، سورپرایز شدم
‫از اتفاقاتی که رخ داد.
‫توجه کن که ازت نمی‌پرسم منظورت از این حرف چیه.
‫به عنوان مثال من یادم نمیاد گربه‌ها ‫درسطح جهانی موردتحسین قرار گرفته باشن.
‫بشر همیشه عاشق گربه‌ها بوده.
‫- قبول کن، دیگه زیادیه. ‫- قبول نمی‌کنم.
‫دارم به مصر باستان فکر می‌کنم
‫که همه‌جا مجسمه‌ی گربه هست
‫- و همینطور اهرام. ‫- نه، نه.
‫می‌دونی رتبه‌ی اول جستجو در اینترنت
‫- متعلق به چیه؟ ‫- گربه‌ها؟
‫آخه اوضاع حسابی از کنترل خارج شده، دبلیو دیویس.
‫هر نسلی حس می‌کنه که ‫نسل بعدی رو ناامید کرده؟
‫- آها! ‫- آها؟
‫اعتراف کن که به نظرت ‫نسل الان خیلی داغونه.
‫اینجوری نیست...
‫مسافران گرامی توجه کنید.
‫این یک اعلان مهم است.
‫- بالا را نگاه کنید. ‫- صبر کن، چی گفت؟
‫اگه اطلاعات مهمی باشه چی؟
‫- دقیقاً. ‫- دقیقاً.
‫نکنه نیاز بود بشنویمش؟
‫می‌دونم. صداش شبیه کوینِ کودنه.
‫اطراف را نگاه کنید.
‫اطراف رو نگاه کنیم؟ ‫اطراف رو نگاه کنیم. کجا رو؟
‫- اطراف را نگاه کنید. ‫- داریم نگاه می‌کنیم.
‫نگاه می‌کنیم. نگاه می‌کنیم.
‫داریم اطراف رو نگاه می‌کنیم دیگه.
‫- می‌گم، دبلیو دیویس. ‫- چیه؟
‫[کافه آلتیتود]
‫کافه. همه چی درست می‌شه.
‫با تمام توانم بهت بی‌توجهی می‌کنم.
‫بیا جناب. بیا بریم.
‫[غذاخوری آلتیتود]
‫اوه اوه.
‫- اوه اوه چرا؟ ‫- داری تقلب می‌کنی؟
‫من تقلب نمی‌کنم، ویلا.
‫آهان درسته. من تقلب می‌کنم.
‫آره. من از موقعیت نهایت استفاده رو می‌کنم.
‫آهای. آهای!
‫می‌خوای بدونی بهترین شغلی که ‫تا حالا داشتم چی بوده؟
‫نه راستش. نه.
‫توی «اسپینینگ ورلد رکوردز».
‫با اجازه‌ت من باید با برنامه‌‌ی «وردل»
‫کار کنم که زنجیره‌ی روزانه‌م قطع نشه.
‫فقط اینو محض شفاف‌سازی بگم.
‫تو هیچ‌وقت توی ‫«اسپینینگ ورلد رکوردز» کار نکردی
‫- باشه؟ ‫- بازم اشتباه می‌کنی.
‫بعد این که از مدیسون رفتی
‫من رفتم اونجا و با برد حرف زدم.
‫- همون بردِ دندون‌گنده؟ ‫- درسته.
‫کاملاً درسته. وانمود کردم توام.
‫درمورد «ریدیوهد» و «دیوو» حرف زدم...
‫و حتی از جملات اون یارو «بنگز» ‫ نقل قول کردم.
‫- از حرفای «لستر بنگز» نقل قول کردی؟ ‫- اوهوم.
‫تعجبی نداره که استخدامت کرده. ‫آدم پرافاده‌ایه.
‫وقتی اونجا کار می‌کردی ‫فلیشا هنوز بود؟
‫آهان آره، فلیشا.
‫- آره. ‫- درسته.
‫آره. می‌دونی چیه؟ اون هم بود.
‫بود. هنوز اونجا کار می‌کرد. اوهوم.
‫- عجب. ‫- دختر معرکه‌ای بود.
‫آره، معرکه بود.
‫دوستای فوق‌العاده‌ای شدیم.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم. آره.
‫اون پیشنهاد داد...
‫که توی تورها کار ماساژ انجام بدم.
‫- اون گفت؟ ‫- آره آره.
‫- تو هم این کارو کردی؟ پس کردی. ‫- آره منم انجام دادم.
‫جالبه.
‫آره، برای چند تا گروه موسیقی این کارو کردم.
‫چندین سال این کارو می‌کردم.
‫کدوم گروه‌ها؟
‫خب می‌دونی...
‫گروه‌هایی که فوق‌العاده محبوب...
‫و از نظر من فوق‌العاده بااستعداد بودن.
‫پس احتمالاً گروه‌هایی که ازشون متنفر بودی.
‫- گروه «دیو متیوس» که نبود؟ ‫- چرا.
‫- آخ! ‫- اوهوم.
‫آره.
‫خب، اون کار واقعاً برام عالی بود
‫چون اگه می‌خوای کاملاً مطمئن بشی...
‫که مرکز دنیای یه نفر نیستی...
‫- خب؟ چی؟ ‫- با یه موزیسین وارد رابطه شو.
‫باشه. باشه. باشه.
‫لعنتی. گندش بزنن.
‫اوه اوه. هنوزم اونی که زنگ می‌زنه ‫ دخترت نیست؟
‫یه چیزی رو شفاف‌سازی کنم.
‫- باشه. ‫- «اوه اوه» گفتنت...
‫آدمو کاملاً به اشتباه میندازه...
‫- چرا؟ ‫- چون تو...
‫منظورت «اوه»ـه ولی وقتی...
‫می‌گی «اوه اوه»....
‫من این کارو نمی‌کنم.
‫- اضطرابِ پیش‌بینانه‌ام تحریک می‌شه... ‫- ببخشید. باشه...
‫چون حس می‌کنم قراره...
‫یه موضوع خیلی منفی باشه. «اوه اوه»
‫ولی منظورت فقط اینه: «اوه».
‫- پس اوه اوه نگم. فقط بگم اوه. ‫- آره. فقط بگو اوه.
‫- می‌تونی این کارو بکنی؟ ‫- آره می‌تونم.
‫اوه اوه نگو. فقط بگو اوه. ‫خیلی ساده‌ست.
‫به نظرم فقط باید درموردش حرف بزنی. ‫دبلیو دیویس، بیخیال.
‫- چیه؟ ‫- خیلی به سلامتت کمک می‌کنه.
‫چاکرای پنجمت رو باز می‌کنه.
‫نمی‌خوام الان این مزخرفات رو...
‫- درمورد چاکرای پنجم بشنوم. ‫- که فکر می‌کنم دقیقاً...
‫به خاطر همینه که گردنت اذیته.
‫- هر چاکرایی که می‌خواد باشه. ‫- کجا می‌ری؟
‫چاکرای پنجم، چهارم. گور بابای چاکرا.
‫گور بابای چاکرا.
‫نمی‌خوام هیچ مزخرفاتی رو ‫درمورد چاکراها بشنوم.
‫آره لطفاً. بیا همین الان ‫این مزخرفات رو تموم کنیم.
‫چطوره؟ خب؟ اول من شروع می‌کنم.
‫من اعتراف می‌کنم که در حال حاضر
‫پول زیادی درنمیارم.
‫اصلا این یعنی چی؟
‫اطلاعات مصرف‌کنندگان لون‌استار، ‫همونی که توی کیف پولم بود؟
‫برای نظرسنجی محصولاته. اعتراف می‌کنم ‫که من برای محصولات نظرسنجی می‌کنم، خب؟
‫من اون تماسی‌ام که هیچکس نمی‌خوادش.
‫خب، نظرسنجی مصرف‌کننده‌ها ‫برای سلامت هر کسب و کاری
‫خیلی مهمه.
‫بیخیال بابا. بس کن. نوبت توئه.
‫نوبت من برای چی؟
‫این که درمورد خودت صادق باشی. قول دادی.
‫- چه قولی دادم؟ کِی؟ ‫- همین یه کم پیش قول دادی.
‫من هیچ قولی ندادم.
‫- داستانش مفصله... ‫- باز شروع کردی. یه قولی می‌دی بعد...
‫می‌خوای در سکوت عذاب بکشی.
‫- راحت باش. ‫- چه قولی دادم؟
‫- چی گفتم؟ ‫- گفتی دیگه حرفای مزخرف بسه.
‫یک یادآوری محترمانه‌ی دیگر.
‫لطفاً پروازهای غیرمستقیم خود را بررسی کنید.
‫آره، یه همچین چیزی گفتم.
‫یه همچین چیزی. باشه. باشه.
‫خب. یعنی قبول می‌کنی؟
‫می‌گم یه همچین چیزی گفتم.
‫خب، در مورد تو قابل‌تحسینه، ‫دبلیو دیویس.
‫دوست ندارم اعتراف کنم ‫ولی خوب می‌دونی کِی اشتباه می‌کنی.
‫آره، یکیمون می‌دونه.
‫وقتی رزی بچه بود، گاهی وقتا...
‫یه چیزی داشتیم که بهش می‌گفت «خداحافظی بد»
‫می‌رسوندمش مدرسه‌ی پیش‌دبستانی،
‫و می‌گفتم «خداحافظ رزی. ‫خداحافظی کن.»
‫ولی نمی‌خواست من برم.
‫واسه همین می‌گفت ‫«این خداحافظیِ خوبی نیست، بابا
‫خداحافظیِ بده. خداحافظیِ بده.»
‫خب؟
‫دیشب هم یه خداحافظی بد داشتیم.
‫من با عجله داشتم چمدون می‌بستم،
‫می‌خواستم برای این جلسه آماده شم
‫چون کوینِ کودن دقیقه‌ی آخری ‫زمانش رو عوض کرد.
‫اجرای بزرگ زمستونی رزی رو از دست می‌دم.
‫رزی هم همه‌ش درمورد کلاس‌های جدیدی
‫که می‌خواد بره حرف می‌زنه...
‫که خیلی دوره،
‫باید زمان بدی از روز برسونمش اونجا،
‫گرون هم هست، می‌دونی؟
‫من داشتم گوش می‌دادم و اون گفت...
‫وای! گفت...
‫«بابا من می‌خوام یه مجری حرفه‌ای بشم.»
‫که چیز خوبیه، درسته؟ ‫ولی کارش اونقدرها هم خوب نیست.
‫دوست ندارم اینو بگم ولی استعداد نداره.
‫حالا هر چی که هست، تو وجودش نداره.
‫و فکر کردم...
‫شاید وقتشه که یه کم عاقل بشه.
‫شاید وقتشه درس بگیره. ‫می‌تونه با واقعیت کنار بیاد.
‫به قدر کافی بزرگ شده. ‫واسه همین مثل احمق‌ها گفتم:
‫«می‌دونی چه قدر سخته...
‫که یه مجری حرفه‌ای بشی؟»
‫«می‌دونی چه قدر پستی بلندی داره؟»
‫«و حتی اگه توی ۳۰ سالگی هم موفق بشی،
‫بدنت دیگه داغون شده...
‫و باید یه شغل جدید پیدا کنی.»
‫کاملاً گند زدم، نه؟
‫پدر نمونه‌ی سال!
‫بعد نگاهم کرد و گفت...
‫«ولی بابا، تو گفتی هر کاری می‌تونم بکنم.»
‫آخ.
‫آره.
‫بعد، امروز صبح رفتم اتاق دخترم
‫تا برای خداحافظی ببوسمش.
‫دیدم همه‌ی لباس‌ها و ‫کیف و کفشاش...
‫توی سطل‌ آشغالن.
‫اگه فقط شانسشو امتحان می‌کرد چی؟
‫بدترین اتفاقی که می‌تونه بیفته چیه؟
‫دلش می‌شکنه،
‫چند سال از اتاقش نمیاد بیرون،
‫و باید غذاهاش رو از دریچه‌ی در
‫بدیم تو اتاقش.
‫نه. یا هم اون جوون‌ترین بالرین اولِ ‫«باله‌ی بوستون» می‌شه.
‫- نه نه نه. نه. ‫- نه؟ نه؟
‫باشه. شاید اون... ‫به پیش‌دبستانی‌ها تدریس کنه
‫و عاشق کارش بشه.
‫آره شاید. شاید.
‫فقط می‌خوام خوشحال باشه.
‫- خودت خوشحالی؟ ‫- معلومه که نه.
‫و باهاش کنار میای. تقریباً.
‫اونم باهاش کنار میاد. ‫خودش باید حلش کنه.
‫به روش خودش این کارو می‌کنه.
‫من روی هم رفته زندگی خوبی دارم
‫اما... من این رو ندارم...
‫به این که یه دفعه ببینمت فکر کردم،
‫به این که دوباره ببینمت.
‫اگه توی یه شهر دیگه...
‫از کنار هم رد می‌شدیم ‫و متوجه هم نمی‌شدیم چی؟
‫تا حالا...
‫تا حالا برات سوال شده ‫ اگه فلان چیز می‌شد چی؟
‫اگه چی می‌شد؟
‫اگه نرفته بودی چی؟
‫اگه بچه رو از دست نداده بودیم چی می‌شد؟
‫ما بچه بودیم.
‫پول نداشتیم و مدرسه می‌رفتیم.
‫آره درسته می‌دونم. می‌دونم.
‫به هر حال جور درنمیومد.
‫ما...
‫وضعیت ناپایدار بود.
‫ناپایدار بود. درسته.
‫ولی بچه افتاد.
‫فاجعه بود. واقعاً...
‫ما بچه بودیم.
‫آره بچه بودیم. فاجعه بود.
‫ولی توی این مدت برام سوال شد...
‫انگار بعد یه مدت...
‫به آرامش رسیده بودی...
‫و برام سوال بود...
‫نکنه چون دیگه مجبور نبودی ‫بهم متعهد باشی راحت شدی؟
‫یعنی، می‌تونی...
‫یادمه برای شکم گنده‌م آواز خوندی...
‫و حس کردیم توی سونوگرافیش ‫لبخندش رو دیدیم.
‫- یادته؟ ‫- آره.
‫انگار لبخند تو بود ‫ولی روی یه صورت کوچولوی دیگه.
‫آره.
‫بعدش وقتی اونا...
‫وقتی گفتن بچه رو از دست دادیم و...
‫و موجودی که ساختیم به دنیا نمیاد...
‫وای خدا، هنوز حسش رو یادمه.
‫من غرق عشق تو بودم، دبلیو دیویس.
‫می‌دونستم تویی که توی لابی نشسته بودی
‫خیلی قوی و محکمی.
‫و من با این که کلی غمگین بودم...
‫گفتم در قلبم دیگه برای همیشه بسته می‌شه
‫ولی در عوض بیشتر هم به روت باز شد.
‫گفتیم صادق باشیم دیگه، مگه نه؟
‫البته.
‫خب...
‫اون گواهی تولدی که توی کیف پولم بود...
‫یه مدت بعد این که از مدیسون رفتی،
‫یه دختر به دنیا آوردم
‫و سرپرستیش رو واگذار کردم.
‫مال اونه.
‫به محض این که فهمیدیم باردارم...
‫پدرش ترکم کرد.
‫بدون هیچ توضیحی. ولی حدسش ساده‌ست نه؟
‫اون نوازنده‌ی بیس بود...
‫و من توی مرکز دنیای اون هم نبودم.
‫بگذریم...
‫خبر خیلی خوب اینه که...
‫والدین خیلی خوبی براش پیدا کردم.
‫یا هم اونا پیدام کردن، ‫یا دختر کوچولوم رو پیدا کردن.
‫نمی‌دونم دنیا چه جوری درستش می‌کنه
‫ولی درستش می‌کنه.
‫می‌دونی الان کجاست؟
‫نه.
‫زمان مشخص می‌کنه...
‫وای، عوض شدی.
‫به قدر کافی نه.
‫آره، من... اون پایین یه کافه دیدم ‫که باز بود
‫و یه نفر یکی از اینا بهم داد.
‫- عجب. ‫- کوپن هتله.
‫وای، خوش به حالت.
‫آره، خوش به حالم.
‫آره، من حدود یه سال پیش دیدمت، آوریل بود.
‫توی دالاس داشتی هواپیمات رو عوض می‌کردی.
‫- چرا هیچی نگفتی؟ ‫- چی می‌گفتم؟
‫- همون چیزی که امروز گفتی. ‫- نتونستم...
‫این که سرتو بالا گرفته بودی ‫و راه می‌رفتی...
‫یه حسی رو القا می‌کرد. من...
‫- امروز فرق داشت؟ ‫- آره.
‫امروز یه کم سردرگم به نظر می‌رسیدی.
‫خب، می‌دونی... من همیشه سردرگمم.
‫ممکن بود درموردت اشتباه کنم.
‫قبلاً درموردت اشتباه کرده بودم،
‫بارها.
‫- یالا. بده بیاد. ‫- فکر نکنم جدا شه.
‫می‌خوای تو اینو بگیری؟
‫- تو بگیرش. ‫- اوه نه.
‫- چطوره؟ ‫- پس تو کجا بخوابی؟
‫شاید دو تا اتاق داشتن.
‫شاید یه اتاق دوتخته داشتن.
‫هتل خیلی قشنگیه.
‫- تردد رایگان. (معنی تعریف و تمجید هم میده) ‫- اینو نوشته؟
‫آره یه شاتله که ازت تعریف می‌کنه...
‫یعنی...
‫سوارش که شدی می‌گه «وزن کم کردی؟»
‫«سوار شدنت رو حس نکردم.»
‫- قطع کن. ‫- نه. نه.
‫- قطع کن خب. ‫- نه، زشته.
‫نه بابا.
‫نباید بذاری پشتیبانی برنده شه.
‫چرا که نه!
‫- نه، نمی‌شه. ‫- چرا می‌شه.
‫اوه. این چه قیافه‌ایه؟
‫آوای انتظارش عذاب‌آوره.
‫صدای شیپور، فلوت....
‫و پیانوی کلاوینته؟
‫- روی چی؟ ‫- «پرل جم». آهنگ «دختر»
‫- نه! نه! ‫- آره!
‫- گوشی رو قطع کن. ‫- نه نه نه.
‫- قطعش کن... من قطع می‌کنم. ‫- نه آره.
‫- من قطعش می‌کنم. ‫- نه.
‫- قطعش کن دیگه. ‫- آهای آهای. سلام.
‫نه نه. بله اینجام. اینجام.
‫و ناچارم بگم که موسیقی‌تون افتضاحه.
‫توهین به مقدساته.
‫جدی می‌گم.
‫آره اَدِم. من یه... چی؟
‫آدام؟ گفتی آدام؟
‫چه جوری نوشته می‌شه؟
‫آ د آ م. پس خیلی شبیه اَدِمه.
‫- وای باورم نمی‌شه. ‫- باشه، اسمت آدامه.
‫بیخیال، آدام. اون یه کوپن داره.
‫نمی‌دونم چرا انقدر اذیتش می‌کنی.
‫- من یه کوپن دارم. ‫- اون یه کوپن داره.
‫و می‌خواستم بدونم اتاق دارید؟
‫- آره. ‫- آره.
‫- اوه اوه. ‫- اوه اوه چرا؟
‫- اتاق داره. ‫- اوه اوه.
‫چند تا تخت داره؟
‫- بپرس سونا دارن. ‫- چی؟
‫- آره. ‫- نه...
‫بپرس دیگه. زود باش.
‫- آدام... ‫- سونا داره؟
‫بس کن!
‫آدام، سونا هم...
‫نه لطفاً. نمی‌تونم دوباره پشت خط بمونم.
‫- آره. ‫- وای نه! نه نه!
‫آره خیلی مورد خاصیه.
‫- سونا؟ ‫- جدی می‌گم.
‫که اینطور.
‫من همیشه بدنم دهیدراته می‌شه. ‫(دهیدراته: کم‌آبی بدن)
‫قبلاً خیلی دهیدارته بودی.
‫آلو آدام، من هنوز اینجام.
‫بیل. بیلم. آره. آره.
‫چی؟ من... چی گفتی؟
‫اشتباه کردی؟
‫وای نه. سونا داره یا نه؟
‫اتاق ندارن.
‫کدوم پاورقی؟
‫- پاورقی داره. ‫- وای نه.
‫کجاست؟ پاورقی داره؟
‫این پاورقیه.
‫- آزاردهنده‌ست که... ‫- ببین.
‫- نه. آره. ‫- «در صورت خالی بودن اتاق.»
‫- «اتاق تضمینی نیست.» ‫- تضمینی نیست.
‫جدیداً توی همه چی کلک می‌زنن، نه؟
‫آره.
‫شاید پیر شدن یعنی همین.
‫می‌فهمی دنیا دیگه واسه تو ساخته نشده.
‫یه جورهایی ضد حاله، بیل.
‫خب، درست وقتی به سنی می‌رسی
‫که یه حرف بخصوص...
‫یا آگاهانه برای گفتن...
‫درمورد هر چیزی داری. واقعاً.
‫- کسی نمی‌خواد بشنوه؟ ‫- نه نه.
‫کی براش مهمه که آدمای سن‌بالا ‫توی ذهنشون چی می‌گذره؟
‫- هیچکس. ‫- اوه!
‫حتی آدمای سن‌بالا.
‫- اوه! ‫- نمی‌شنوی؟
‫خیلی غم‌انگیزه!
‫- این صدا از کجا میاد؟ ‫- تهش همینه.
‫ما پیر و بی‌صدا می‌شیم
‫و غول‌های دارویی ما رو وحشی می‌کنن.
‫اینو نمی‌پذیرم.
‫ خانم دبلیو دیویس، مسافر بوستون،
‫لطفاً به متصدی گیت ۱۰ مراجعه کرده
‫و فوراً سوار شوید.
‫ویلا، این پرواز توئه؟ ‫پرواز تو رو می‌گن؟
‫- نمی‌دونم. ‫- آره شاید...
‫شاید تا پرواز هواپیماها یه کمی وقت بود.
‫چی... الان خوش‌بین شدی؟
‫گفتم شاید.
‫تمامی مسافران پرواز ۳۹۴ به بوستون
‫برای سوار شدن به گیت ۱۰ مراجعه کنند.
‫ویلا، فکر کنم...
‫- چی؟ ‫- اوه اوه.
‫ممنوعه‌ها!
‫آروم باش. هنوز که منو نگرفتن.
‫هنوز؟ جرمه.
‫جدی؟ توی چند تا ایالت؟
‫پیچیده‌ست. ‫با این که توی بیشتر ایالت‌ها قانونیه
‫محدودیت‌های فدرال سر جاشه.
‫پس شانسم رو امتحان می‌کنم.
‫می‌شه لطفاً کمش کنی؟
‫حتی صدای بحث خودمونو هم نمی‌شنویم.
‫می‌دونم!
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫به نظرت تهش چی می‌شه؟
‫توی زندان اوردوز می‌کنم؟
‫عجله کنید.
‫زود باش ویلا. باید بری.
‫- ای بابا. ‫- زود باش ویلا.
‫- ویلا، لطفاً... ‫- چیه؟
‫زود باش. من این وسایلا رو میارم.
‫تو... تو فقط عجله کن باشه؟ برو.
‫- کدوم طرفی برم؟ ‫- گیت ۱۰.
‫- گیت ۱۰. گیت ۱۰. ‫- کدوم طرفی؟
‫- گیت ۱۰. ‫- باشه. گیت ۱۰.
‫- بجنب. ‫- دارم می‌جنبم.
‫تمامی مسافران پرواز ۳۹۴....
‫به بوستون در حال سوار شدن هستند.
‫دارم می‌جنبم.
‫- خیلی خب. ‫- ویلا؟
‫- سلام. ‫- سلام. چی کار...
‫ویلا. آهای. آهای.
‫کجا می‌ری؟ بیا. دنبالم بیا.
‫- بیل. باشه. ‫- زود باش.
‫نه نه. مستقیم. بریم. آره برو بریم.
‫باشه.
‫یوهو!
‫وای وای وای!
‫وای خدا!
‫نه نه نه. برو!
‫- این طرفی دیگه؟ ‫- برو برو.
‫- اون طرف. ‫- وای خدا.
‫بدو!
‫پشت سرتو نگاه نکن.
‫نه برو! برو!
‫خب. حق با تو بود.
‫قبل این که باند‌ها رو ببندن ‫یه کم وقت هست.
‫خوش به حالت، ویلا. برات خوشحالم.
‫ازم پرسیدن توی سفر تنهام؟
‫گفتن جای منو برای یه خانواده می‌خوان.
‫جاتو دادی رفت؟
‫بعدش پرسیدن دوست دارم برم بخش فرست کلاس؟
‫منم گفتم...
‫به خاطر گل روی بچه‌ها قبول می‌کنم.
‫الان متصدی‌های گیت رو عوض کردن.
‫و تو هم یه دبلیو دیویسی. عین خودم.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- تعارف نکن. قبول کن.
‫واسه سوار کردن مسافرها عجله دارن. ‫متوجه نمی‌شن.
‫حالا نهایتاً چی می‌خواد بشه؟
‫- واقعاً می‌خوای این کارو بکنم؟ ‫- نه.
‫حداقل برخلاف قوانین فدراله.
‫- مقرراتش رو نمی‌دونم ولی... ‫- نه نه.
‫مطمئنم که آدم می‌تونه ‫بابت همچین کاری دستگیر بشه.
‫- نه. اینو به من نگو. ‫- چرا این کارو می‌کنی؟
‫نباید اجرای دخترت رو از دست بدی. دیوونه‌ای؟
‫مسافرین «اگزکتیو دایمند الیت» ‫توجه کنید،
‫لطفاً برای سوار شدن در هواپیما ‫فوراً به گیت مراجعه کنید.
‫بث‌آن زنگ زد که بگه...
‫رزی الان نمی‌خواد پیشت بمونه.
‫می‌خواد چند هفته خونه‌ی بث‌آن بمونه.
‫نمی‌خواستی بهم بگی ازدواجت به بن‌بست رسیده؟
‫راستش چیزی واسه گفتن نیست.
‫اون از دستم خسته شده.
‫تقصیری نداره. ‫منم از دست خودم خسته شدم.
‫می‌خوای بذاری بره؟
‫تو در مورد وضعیتمون ‫هیچی نمی‌دونی ویلا. لطفاً.
‫می‌خوای بذاری این اتفاق بیفته؟ بیخیال.
‫واسه یه بارم که شده توی زندگیت بهش فکر نکن.
‫- فقط سوار هواپیما شو. ‫- اصلاً متوجهی...
‫که فقط شعار می‌دی و افکار رویایی داری؟
‫تو هیچی از تعهد نمی‌دونی.
‫همه یه نفر مثل تو می‌شناسن، ویلا.
‫کسی که جواب مشکلاتِ همه رو داره.
‫ولی زندگی خودش یه فاجعه‌ی تمام‌عیاره.
‫راست می‌گی.
‫زندگیم فاجعه‌ست.
‫دلیلی نداره که با این پرواز برم.
‫تمامی مسافران پرواز ۳۹۴ به بوستون
‫در حال سوار شدن هستند.
‫منتظرتن.
‫منم ناامیدشون می‌کنم. قبلاً هم پیش اومده.
‫همه بهش عادت دارن.
‫غمگین بودنت یه چیزی داره، ویلا.
‫مخصوصاً تو.
‫اگه می‌خواستی با عصبانیت بری
‫کاش این کارو می‌کردی،
‫آخه جفتمون خوب می‌دونیم ‫که چه قدر خوب بلدی آدم رو ترک کنی.
‫«فقط تلاش کن.»
‫یعنی از طرف جینی برای توئه؟
‫بفرما. خب...
‫کائنات به حرف اومد.
‫می‌خواد فقط تلاش کنی.
‫کائنات اس‌ام‌اس نمی‌ده.
‫خب شاید همه‌ی اینا بی‌معنیه، دبلیو دیویس.
‫بی‌معنیه؟ کی گفته بی‌معنیه؟
‫شاید نیست.
‫اعلان نهایی پرواز ۳۹۴ به بوستون.
‫سفر به سلامت.
‫حتی شماره‌تو هم نگرفتم.
‫مرسی.
‫فقط امتحان کن...
‫مسافر عزیز بوستون، دیویس،
‫لطفاً پروازهای غیرمستقیم خود را بررسی کنید
‫تمامی پروازها ‫تا اطلاع ثانوی به تعویق افتاده‌اند.
‫اما لطفاً گیت را ترک نکنید
‫زیرا هر لحظه ممکن است موقعیت تغییر کند.
‫نه، فکر نکنم تغییر کنه.
‫گمونم هر کاری هم بکنیم تغییری نمی‌کنه.
‫مسافر گرامی بوستون، دیویس،
‫امیدت را از دست نده.
‫پس «ما» یعنی تو. باشه.
‫الو؟ الو؟
‫ویلا؟
‫ این یک اعلان مهم است.
‫بالا را نگاه کنید.
‫به توجه شما نیاز است.
‫ بالا را نگاه کنید.
‫اوه نه نه نه نه نه. برش گردون.
‫برش گردون.
‫آهای. آهای برش گردون.
‫برش گردون.
‫ویلا؟
‫ویلا!
‫مسافرین گرامی توجه کنید،
‫بازگشتتان را صمیمانه خوشامد می‌گوییم.
‫گم شو بابا!
‫گمشو ببینم!
‫من می‌خوام با مسئولش حرف بزنم
‫چون اینجا پدر ما داره درمیاد!
‫کارتون خیلی مزخرفه!
‫چرا؟ کجاش خنده‌داره؟
‫من رو مسخره کردین؟ هدفتون چیه؟
‫کسی می‌شنوه؟
‫هیچکس نمی‌شنوه.
‫امنیت شما اولویت ماست.
‫رضایت شما اولویت ماست.
‫چرت می‌گی! چرت! رضایت من!
‫پس اون موسیقی کوفتی رو یه کاریش بکنید!
‫سلام؟
‫وای خدا. کیفمو کجا گذاشتم؟
‫کجا گذاشتمش؟
‫واقعاً؟
‫واقعاً؟ وسایلام رو برداشتی؟
‫واقعاً؟ می‌شه دیگه سر به سرم نذاری؟
‫لعنتی! هدفتون چیه؟
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمم چه جوری باعث شدی ‫که درمورد اون چرت و پرتا حرف بزنم.
‫تا کجا رفتی؟
‫قبل این که روی صندلی بشینم پرواز کنسل شد.
‫می‌تونست خوب باشه.
‫- اگه شدنی بود. ‫- آره، می‌تونست خوب باشه.
‫- اگه می‌شد. ‫- منم همینو می‌گم.
‫همینو نمی‌گی.
‫باشه، پس منظورم اینه.
‫ایش!
‫حالا دیگه عمراً به اجرای رزی برسم.
‫آره، متاسفم.
‫حداقل تلاشتو کردی.
‫گمونم باید برم یه کم بخوابم.
‫باشه. حتماً.
‫- نه اتاقی، نه تختی، نه... ‫- نه آرامشی.
‫گمونم اینم یه نشونه‌ی دیگه‌ واسه ماست.
‫درسته. از کائنات؟
‫آره. نه حمومی، نه استراحتی.
‫ظاهراً کائنات ترجیح می‌ده
‫که بوگندو و تنها باشیم.
‫آره.
‫- خیلی خب. من می‌رم. ‫- باشه.
‫برو.
‫خب، ما خداحافظیامونو کردیم، دبلیو دیویس.
‫نه نکردیم. بابت حرفی که زدم متاسفم.
‫به قول رزی، خداحافظی بدی بود.
‫اینو ببین.
‫ببینش. همه‌چی رو پاک کردیم.
‫وای!
‫- خیلی خب. ‫- خب.
‫خب...
‫توجه کنید، مسافران آستین و بوستون، ‫ آقا و خانم دیویس
‫به علت وضعیت اضطراری آب و هوا،
‫برق این مجموعه خاموش شده...
‫و فقط برای اعمال ضروری استفاده می‌شود.
‫- دست بردار! ‫- بیخیال!
‫- نه! ‫- نمی‌شه... نمی‌شه...
‫- من تا حالا همچین چیزی نشنیدم... ‫- چی...
‫- یعنی چی اصلاً؟ ‫- اصلاً همین چیزی نمی‌شه.
‫- واقعاً می‌شه؟ ‫- بله که می‌شه.
‫ادامه‌ی خبرها در صورت ممکن اعلام...
‫اوه!
‫واقعاً می‌شه. واقعیه.
‫وای.
‫خیلی فاجعه‌ست.
‫خیلی فاجعه‌ست، دبلیو دیویس.
‫- اوهوم. ‫- واقعاً.
‫- می‌تونم... ‫- این...
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- دارم تسلیم می‌شم.
‫من فقط به یه گزینه می‌تونم فکر کنم.
‫چی؟
‫- چی؟ ‫- نوشیدنی می‌خوای؟
‫اوه، دیگه اصلاً نباید نوشیدنی بخوریم.
‫اینا رو از پشت اون بوفه کش رفتم.
‫- کی می‌گه کش رفتی؟ ‫- این آقا.
‫یه کمی نوشابه و دلستر.
‫باشه.
‫ازت یه کمی دلستر کش می‌رم.
‫باشه.
‫به افتخارت!
‫آخیش!
‫[فقط پروازهای غیرمستقیم]
‫اگه می‌تونستیم از قبل خاطراتمون رو ببینیم
‫کار متفاوتی می‌کردیم؟
‫هوم؟
‫تو خوشحالی، دبلیو دیویس؟
‫لطفاً حسمونو خراب نکن.
‫این مهم‌ترین سوالی نیست...
‫که واقعاً باید از همدیگه بپرسیم؟
‫- تو خوشحالی؟ ‫- باشه.
‫مسئله اینه.
‫قبلاً درمورد موتورم رویاپردازی می‌کردم.
‫تو که اصلاً موتور نداشتی. ‫داری سر به سرم می‌ذاری.
‫از من نزن جلو... خاطره‌ی منه.
‫قبلاً درمورد موتور رویاپردازی می‌کردم.
‫به این فکر می‌‌کردم اگه داشتمش ‫کجا می‌رفتم و کی می‌شدم.
‫ولی خیلی ریسکی بود.
‫از آمار فلجی ترسیدم...
‫واسه همین هیچ‌وقت نتونستم شروع کنم.
‫موتور بی موتور.
‫می‌دونی عاشق چی‌ام؟
‫- چیزیه که واقعاً عاشقشم. ‫- چی؟
‫دستگاهِ برگ‌جمع‌کنم.
‫- ماشین چمن‌زنیت؟ ‫- نه، دستگاه برگ‌جمع‌کن.
‫همه‌ی برگ‌ها رو یه کپه‌ی بزرگ می‌کردم
‫و بعد با باد همه‌شونو پخش می‌کردم
‫از بی‌نظمی نظم به وجود میاوردم
‫و از نظم بی‌نظمی.
‫بارها و بارها و بارها. ‫می‌گفتم: «این حیاط خلوت خودمه.»
‫من عاشق دستگاه برگ‌‌جمع‌کنمم.
‫من دستگاه برگ‌جمع‌کن دوست دارم،
‫نه موتورسیکلت.
‫خب، به نظر من داری می‌گی...
‫که همه چی مرتبه.
‫اینجوریه دیگه و خوبه.
‫به هر حال بیشتر چیزهایی که ‫نگرانشون بودم هیچ‌وقت اتفاق نیفتادن.
‫یه دقیقه صبر کن. اینو کی گفته بود؟
‫«به هر حال بیشتر چیزهایی که ‫نگرانشون بودم هیچ‌وقت اتفاق نیفتادن.»
‫- من گفتم. ‫- نه نه.
‫- تو نگفتی. ‫- چرا من گفتم.
‫- نه، تام پتی گفته. ‫- خب، تام پتی گفته.
‫اون گفته. اول تام پتی گفته.
‫و به نظر من منظورش اینه...
‫- که می‌تونیم آروم باشیم. ‫- آره، می‌تونی آروم باشی.
‫من و تام پتی هم همینو می‌گیم.
‫- من و تام. ‫- جفتتون؟
‫- آره. ‫- آروم باش.
‫پس ناامید نیستی؟
‫نه واقعاً. نه.
‫تو چی؟
‫- یه کوچولو. ‫- آهان.
‫گمونم فقط ما موندیم.
‫آره.
‫- یه چیزی هست که... ‫- یه چیزی رو باید...
‫تو بگو. تو اول بگو.
‫قبل این که از مدیسون می‌رفتم ‫باید یه چیزی ازت می‌پرسیدم.
‫باشه. هر چی می‌خوای بپرس.
‫چند نفر بودن؟
‫چند تا مرد تو زندگیت بوده؟
‫اوه.
‫از جوابم خوشت نمیاد.
‫برام مهم نیست.
‫خیلی وقت پیش بود. اشکال نداره.
‫نه. اگه اسمشون رو می‌خوای...
‫اسمشونو نمی‌خوام. نیازی نیست...
‫فکر کنم اسماشونو بدونم.
‫نه، به هیچ وجه اسماشون رو نمی‌دونی
‫چون هیچکسی نبوده.
‫- هیچکس. ‫- ویلا، بیخیال.
‫- راست می‌گم. ‫- من اونجا بودم.
‫خودم دیدم چی شد. ‫می‌دونم چی دیدم.
‫می‌دونم چی دیدی.
‫- فقط اعتراف کن. ‫- می‌دونم چی دیدی.
‫- اعتراف کن که کلی مرد دیگه بوده. ‫- نه، اعتراف نمی‌کنم.
‫چی؟ نه صبر کن. ‫بذار شفاف‌سازی کنم.
‫- تو وفادار بودی؟ ‫- آره.
‫- خیلی بد شد که! ‫- ببخشید.
‫واقعاً متاسفم.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- می‌دونم.
‫پای کس دیگه‌ای وسط نبود؟
‫نه نه.
‫- وفادار بودی؟ ‫- متاسفم.
‫- وفادار بودی؟ ‫- دارم می‌گم متاسفم.
‫- می‌دونی چه قدر بد شد؟
‫آره، اگه از دیدگاه تو نگاه کنم می‌دونم.
‫می‌دونم کاملاً افتضاحه.
‫- کاملاً غیرمنطقیه. ‫- مرسی.
‫دوست داشتم یه چیزی می‌گفتی.
‫من رفتم...
‫من واسه این از مدیسون رفتم که فکر کردم...
‫با خیلی‌ها بودی...
‫هیچ‌‌وقت لبخند کوچولوش رو فراموش نمی‌کنم.
‫عاشقش بودم.
‫و من...
‫حتی مطمئن نبود مال منه یا نه.
‫و حق با توئه. من...
‫خیالم راحت شد.
‫ولی نه واسه این که فکر نمی‌کردم ‫مادر خوبی بشی.
‫می‌دونستم می‌شی.
‫فقط می‌ترسیدم که...
‫به یه زندگی سنتی...
‫پایبند نباشی.
‫به یه...
‫خانواده‌ی سنتی.
‫من وزنه‌ی تعادل بودم.
‫یادته همیشه می‌گفتیم؟
‫- آره. می‌گفتیم. ‫- آره.
‫وقتی می‌خوای بری بالاتر
‫ وزنه‌ی تعادل دور می‌شه.
‫می‌ترسیدم اگه حس کنی محدودت می‌کنم
‫ازم متنفر بشی.
‫حق با تو بود.
‫آره.
‫متاسفم، دبلیو دیویس.
‫متاسفم.
‫وای.
‫می‌دونی الان اگه بود ۲۶ سالش می‌شد؟
‫۲۵.
‫یه چیز دیگه‌ رو هم می‌دونی؟ ‫لبخندش به تو می‌رفت.
‫لبخندش هم به من می‌رفت.
‫- می‌شه یه چیزی بگم؟ ‫- هر چی می‌خوای بگو.
‫می‌دونی تو همیشه گیجم می‌کردی؟
‫- خب، خوشم میاد. ‫- چی؟
‫- از گیج کردنت خوشم میاد. ‫- جدی؟
‫باعث می‌شه مرموز باشم.
‫گیج‌‌کننده.
‫فکر می‌کردم جواب همه چی رو می‌دونی.
‫همینطوره ولی هیچی نمی‌دونم.
‫- منم نمی‌دونم. ‫- هیچکس نمی‌دونه.
‫نه، ما مسخره‌ایم!
‫می‌دونی، فکر می‌کردم ‫تو رو توی مدیسون ول می‌کنم
‫و یه اتفاق خفن دیگه برام میفته.
‫با افراد دیگه آشنا می‌شم...
‫و حسی که تو بهم دادی رو بهم می‌دن.
‫اما دیگه هیچ‌وقت تکرار نشد.
‫دیگه هیچ‌وقت کسی رو ندیدم ‫که حسی که تو می‌دادی رو بهم بده.
‫- می‌شنوی؟ ‫- آره.
‫اونه؟ رزیه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- موبایلت کجاست؟
‫می‌شنوی؟ پیداش کردم. خودشه.
‫- یه لحظه اجازه بده. ‫- باشه.
‫رزی؟ سلام.
‫آره.
‫من به اجرات...
‫فکر کردم...
‫می‌دونی، اگه درمورد یه چیزی حرف بزنی ‫یعنی رویاست.
‫اگه تصورش کنی، یه احتماله.
‫و... اگه...
‫اگه براش برنامه‌ریزی کنی، واقعیته.
‫از تونی رابینز بود.
‫امم...
‫ببین عزیزم، فقط راحت باش.
‫خوش بگذرون. می‌دونی...
‫نگران هیچی نباش. باشه؟
‫راحت باش.
‫دوستت دارم.
‫راستی... می‌دونی...
‫دنیا دلت رو می‌شکنه.
‫چون دنیا دل همه رو می‌شکنه
‫و هیچ پدری هیچ‌وقت نتونسته ‫جلوشو بگیره.
‫اما یه پدر خوب...
‫یاد می‌گیره چه جوری با این مسئله زندگی کنه.
‫خداحافظ.
‫چه کردی؟
‫اون ۳۰ ثانیه پیش قطع کرد.
‫- اونو به خاطر تو گفتم. ‫- نه!
‫- آره.
‫- میگم دبلیو دیویس. ‫- بله.
‫یه چیزی هست که قبلاً باید بهت می‌گفتم.
‫شوخی می‌‌کنی. قبلاً یعنی کی؟
‫یه کم پیش.
‫واقعاً؟ بازم می‌خوای ‫یه حرف صادقانه‌ی دیگه بگی؟
‫- آره. فقط یه بار دیگه. ‫- باشه.
‫ولی دست از سرت برنمی‌دارم.
‫باشه.
‫خب...
‫اسم دختر من مگیه.
‫تازه ۲۰ سالش شده.
‫زنگ زد که بگه همدیگه رو ببینیم،
‫واسه همین یه بلیت هواپیما ‫برای بوستون گرفتم.
‫غافلگیر شدی؟
‫داری می‌ری بوستون که دخترتو ببینی.
‫آره.
‫این فقط یه سفر نیست. ماجراجوییه.
‫آره آره.
‫و من...
‫همچنان واقعاً می‌ترسم.
‫واسه همین بهش پیام دادم که نمی‌رم.
‫عجب.
‫- اونم جواب پیامت رو داد. ‫- «فقط امتحان کن.»
‫اون دخترت بود که بهت پیام داد؟
‫آره.
‫- شماره‌ش توی کفشته. ‫- درسته.
‫پس مراسم پاکسازی جینی نیست.
‫نه.
‫قرار بود برای من باشه.
‫واقعاً؟
‫گرفتارم. نمی‌تونم متعهد باشم.
‫بفرما.
‫پاکسازیت انجام شد.
‫از پسش برمیای.
‫مسافرین گرامی توجه کنید،
‫این مجموعه هم‌اکنون بطور کامل فعال است.
‫تمامی باندها باز هستند ‫و پروازهای غیرمستقیم برقرار شده‌اند.
‫پروازهای خروجی به زودی انجام می‌شوند.
‫از بردباری و خوش‌اخلاقی شما متشکرم.
‫ویلا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫صبح بخیر.
‫الان پرواز من رو اعلام کردن.
‫خوب خوابیدی؟
‫خب...
‫یه چیزی بین بد و افتضاح.
‫دقیقاً یه چیزی مابینش. تو چطور؟
‫نمی‌دونم اسم تجربه‌م رو چی بذارم.
‫- خوابت رو؟ ‫- آره.
‫- کلمه‌ی مناسبی نیست؟ ‫- خواب نبود.
‫- ریاضت. ‫- ریاضت.
‫این گپ زدنه؟ داریم گپ می‌زنیم؟
‫آره. واقعاً داره به درد می‌خوره.
‫راستی گوشیت رو شارژ کردم. بفرما.
‫مرسی.
‫راستی توی آستین...
‫- موسیقیشون واقعاً خوبه، نه؟ ‫- آره.
‫آخه تو فکر اینم که یه شب
‫یه مشتری رو ببرم بیرون
‫و شاید حتی سعی کردم بفهمم...
‫که کوین کوچولو چی می‌خواد بگه.
‫- باشه. ‫- اون...
‫- حتماً یه چیزی می‌دونه دیگه؟ ‫- اوهوم.
‫هم‌اکنون آماده‌ی پذیرش مسافران پرواز ۳۹۴
‫- در گیت ۱۰ هستیم. ‫- تو رو می‌گه ویلا.
‫در همین حین به تمام اعضای...
‫«اگزکتیو دایمند الیت» خوش‌آمد می‌گوییم.
‫ویلا.
‫ببینمت. این قیافه‌ت رو می‌شناسم.
‫نه، می‌دونم به چی فکر می‌کنی. حق نداری.
‫حق نداری سوار اون هواپیما نشی.
‫نیازی نیست متعهد بشی. ‫فقط باید بری.
‫نمی‌تونم.
‫آره می‌دونم همچین حسی داری. ولی می‌تونی.
‫نباید الان جا بزنی. بیشتر راهو اومدی.
‫ مسافران عازم آستین، توجه کنید.
‫- این آخرین اعلان است. ‫- پروازت رو اعلام کردن.
‫- نه، جا نمی‌زنی. ‫- اعلام کردن...
‫بیشتر راه رو اومدی. جا نمی‌زنی.
‫راستی...
‫اینم یه حرف صادقانه‌ی دیگه حساب می‌شه.
‫مسافران همه‌ی ردیف‌های ‫ پرواز ۳۹۴ بوستون
‫سوار هواپیما شوند.
‫نمی‌دونم.
‫لطفاً کارت پرواز خود را آماده کنید.
‫می‌گم، این برای تو.
‫یه کمی جادو داره.
‫ممنون.
‫منم کارتمو بهت می‌دم.
‫ولی کارتم قدیمیه...
‫واسه همین شماره‌م رو پشتش می‌نویسم.
‫بعدش تو هم این شماره رو...
‫داخل کفشت می‌نویسی.
‫باشه.
‫و... آخرین مورد.
‫شارژرت رو پس گرفتی.
‫اعلان نهایی پرواز ۲۷۹ به آستین.
‫هم‌اکنون همه‌ی مسافران ‫باید در هواپیما باشند.
‫می‌گم شاید بتونیم...
‫نه.
‫- باشه. نه. ‫- آره.
‫ولی خوب شد یه روز اضافی داشتیم، نه؟
‫اوه، شانس بهمون رو کرد.
‫آره.
‫خداحافظ، دبلیو دیویس.
‫اعلان نهایی پرواز ۳۹۴ به بوستون.
‫هم‌اکنون همه‌ی مسافران ‫باید در هواپیما باشند.
‫درها در حال بسته شدن هستند.
‫فقط امتحان کن.
‫نه نه نه نه. ‫نه نه نه نه.
«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» » ترجمه از حـامـد و فـائـزه «
‫[برای نورا]