‫ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.com::.
‫درسته.
‫جای درستی اومدید.
‫بیا! اینجا.
‫این پایین.
‫بیا جلوتر.
‫من اینجام.
‫سمت چپت،
‫کجا میچرخی؟
‫پیدا نیستم؟
‫من تآپارتمان‌ِ جاودانه هستم.
‫آها درست شد.
‫به محض اینکه یک مشتری ‫پیدا میکنن سریع دُم تکون میدن.
‫به اون‌ها گوش نده،
‫نه... نه... این هم یکی دیگه.
‫هیچ شانسی تو فروش آنلاین نیست.
‫بریم ببینیم که ویراژ ‫میتونه اون رو بفروشه یا نه!
‫به آپارتمان‌های جاودانه خوش امدید.
‫یک آپارتمان سه خوابه دوبلکس.
‫اینجا پذیرایی هست، ‫اینجا هم اتاق غذاخوری...
‫و این هم آشپزخونه...
‫دو اتاق خواب طبقه بالا داره، ‫یک خواب هم طبقه پایین
‫همراه با سرویس بهداشتی.
‫هزار و دویست متر بنا ‫به همراه یک جای پارک...
‫خب، قربان، چطوره خوش‌تون اومد؟
‫قیمتش چقدر هست؟
‫فقط شصت و پنچ هزارتا.
‫شصت و پنج هزارتا؟ ‫با این مبلغ خونه نوساز میگیرم...
‫قربان، من خودم میتونم با 50 هزارتا بگیرم.
‫ولی باید کلی از شهر دور بشی.
‫شما نمیخواید از این منطقه برید...
‫چطور میخوای تو منطقه ‫مرکزی خونه نوساز بگیرید؟
‫بیمارستان، سوپرمارکت، مدرسه،
‫همه چی نزدیک هست.
‫همچین آرامشی رو میشه تو مرکز شهر پیدا کرد؟
‫ایستگاه قطار هم بهش نزدیک هست.
‫باورکن، این منطقه حرف نداره.
‫یکم داخلش بازسازی بشه، هیچکس ‫باورش نمیشه که این یک ملک قدیمی هست.
‫نظرت چیه؟
‫تصمیم عالی بود، قربان!
‫کارهای اداریش رو به ما بسپارید. ‫خونه‌ی فوق‌العاده‌ای هست.
‫و ساکنین اون! مثل یک خانواده زندگی میکنن.
‫حتی اگر ازشون درخواست ‫هم نکنید بهتون کمک میکنن.
‫در مورد چیزی نگران نباشید، قربان.
‫سند مالکیت، همه چیز،
‫ما ترتیب کارهاش رو میدیم. باشه؟
‫اینطوری...
‫خاله راخا!
‫هر وقت نوبت شما برای استفاده از پمپ آب‌ـه،
‫ما باید لباس شنا رو آماده کنیم.
‫اگه تو بهتر میدونی پس ‫چرا پمپ رو خاموش نمیکنی؟
‫تو که طبقه اول زندگی میکنی.
‫انقدر کل زندگی‌ام از پله بالا ‫پایین رفتم، زانوهام درد گرفته.
‫انقدر گفتم که یک آسانسور تو این ‫ساختمون بذارید زبونم مو درآورد.
‫یک پمپ جدید نصب کنید، ‫لوله‌های آب همشون گرفته.
‫کل خونه مشکل نشتی آب داره.
‫دیگه اینطوری به جای آپارتمان ‫جاودانه، آپارتمان مریض و بیمار داریم.
‫قربان، شما میتونید برید. ‫من با اسناد میام به دفتر شما.
‫نیازی نیست... ما یک ‫املاکی دیگه پیدا میکنیم.
‫چرا قربان؟ خانوم...
‫تو هنوز اینجایی؟ سریع در برو...
‫صبرکن... بیا...
‫بفرما...
‫این رو ببین...
‫پمپ رو خاموش میکنم...
‫خاله راخا.
‫وقتی من میخوام خونه رو به کسی ‫نشون بدم باید حتما الم‌شنگه راه بندازید؟
‫هر روز همین بساط رو داریم.
‫وینودبهی، ساکن آپارتمان 5.
‫داره کمد چوبی نصب میکنه، ‫جایگزین کمد استیل قدیمی.
‫چون که بچه‌اش از آمریکا داره میاد،
‫ولی خب کمد مورد هجوم موریانه قرار گرفت،
‫که حتی گذرنامه اونها رو هم خورد.
‫ببین، کمدهای استیل رو دوباره آوردن.
‫خاله...
‫میخوای پمپ رو خاموش کنی،
‫یا ما به جای ماشین قایق بخریم؟
‫لطفاً قایق بخرید.
‫ولی لطفاً بیرون پارکش کنید، جای پارک نداریم.
‫پیرزن فلان شده...
‫خفه‌شو!
‫هی، لوله‌کش خوب تو دست و بالت نداری؟
‫لوله‌کش خوب تو این دنیا وجود نداره...
‫هیچوقت قرار نیست متوقف بشه.
‫خدایا!
‫بفرما!
‫کار تموم شد!
‫صبرکن، بشین روش.
‫چرا؟ چیزی شده؟
‫بشین. بشین...
‫حالا آب بکش!
‫بله؟!
‫داداش، یک لوله‌کش خوب میخوام.
‫منم همینطور.
‫یکی رو از سر ساختمونت بفرست.
‫فوری‌ـه.
‫میفرستم.
‫شماها چه مرگتونه؟
‫نمیتونید یک کار رو درس بکنید؟
‫حقوق و کمسیون
‫رو آب برد.
‫ولی بعد از دو نوشیدنی...
‫داداش، فقط گیاهان کوچیک ‫زیر درختان بزرگ رشد میکنه.
‫برای درخت بزرگی شدن باید ‫با آفتاب سوزان رو به رو بشی.
‫فهمیدی؟
‫چرا باید جشن بگیریم؟
‫چی؟
‫نوشیدنی و نوشابه.
‫و پیمانکار بشیم؟
‫یک مهندس عمران و املاکی.
‫خدایا... دوباره شروع نکن.
‫داداش، سعی کن متوجه باشی...
‫هی، بلند شو...
‫پلیس...
‫بدو! الان میگیرنمون.
‫شانس آوردیم.
‫خدا رو شکر!
‫داداش برای پیمانکار شدن یا برای جشن گرفتن،
‫نیاز به مکان داریم.
‫ما نه زمین داریم، نه پول.
‫رویای پیمانکار شدن...
‫حالت خوبه؟
‫نه دیگه.
‫مشکل همین جاست.
‫من تو تراس نشسته بودم
‫تو حتی به طبقه اول هم نرسیده بودی.
‫چطور میتونیم مثل هم فکر کنیم؟
‫ولی...
‫یک مترِ اندازه گیری بهم بده.
‫بده!
‫برات نوشیدنی مخصوص درست میکنم!
‫ممکنه گیر بیافتیم.
‫پلیس‌ها رفتن، نگران نباش.
‫یک، دو، سه،
‫چهار، پنج! صبرکن صبرکن.
‫بخور بره!
‫چی؟
‫بیخیال. در بطری رو بده بهم.
‫بخور! بخور!
‫گوش کن.
‫تصور کن!
‫چی؟
‫تصور کن.
‫یک چیزی هست که تازه مُد شده!
‫در اون، تو شب و روز رویا میبنی.
‫جایی که رویا به واقعیت میپونده.
‫تصورکن.
‫دستات رو باز کن، زود باش.
‫چشمات رو ببند، دستات رو باز کن.
‫دیدی! پروژه ما، یک مجتمع مسکونی.
‫یک ساختمون ده طبقه. ‫بلوک های اِی بی و سی.
‫چرا فقط ده طبقه؟ بکنش صدتا.
‫مشکل تو همینجاست، ‫من رو جدی نمیگیری.
‫اینطوری جواب نمیده.
‫لطفاً تمرکز کن.
‫تصورکن... ساخت و ساز در حال انجامه.
‫لودرها و جرثقیل‌ها سر کار هستن.
‫داری روی کارگرها نظارت میکنی،
‫من دارم به مشتری‌های توی ‫دفتر بروشورها رو نشون میدم.
‫همه میخوان یک واحد بخرن.
‫زنگ تلفن قطع نمیشه.
‫تلفنت داره زنگ میخوره، جواب بده.
‫کی این وقت شب زنگ میزنه؟
‫الو؟
‫ویراژ، منم بابلو...
‫من رو یادت میاد؟ ما باهم یک مدرسه رفتیم.
‫آره، بابلو! چطوری چیکار میکنی؟
‫خوبم.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫میخوام ملک پدری‌ام رو بفروشم.
‫میشه هم رو ببینم؟
‫کدوم طرف؟
‫چپ یا راست؟
‫چپ.
‫چرا میخوای الان بفروشیش؟
‫مگه این منطقه در حال رشد نیست؟
‫تا چندسال آینده، قیمت ‫زمین اینجا سر به فلک میکشه.
‫تا اون موقع چیکار کنم؟
‫پدرم من رو مجبور میکنه ‫هر روز تو مزرعه کار کنم.
‫داداش... من نمیخوام باغبون باشم.
‫میخوام باشگاه باز کنم.
‫باشگاه؟
‫آره.
‫چرا همچین چیزی میخوای؟
‫این روزها، هر کسی رو ‫میبنی باشگاه خونگی داره.
‫داداش، من یک فکری دارم.
‫ساخت و ساز.
‫یک طرحی دارم،
‫آپارتمان‌های مسکونی فوق لوکس و لاکچری.
‫تو زمینش رو داری،
‫من املاکی‌ام و این هم مهندس عمرانه.
‫هر چیزی که برای پیمانکار شدن هست رو داریم.
‫ولی... یک کشاورز چطور میتونه پیمانکار بشه.
‫چیزِ جدیدی نداره!
‫یک جورایی مثل همدیگه‌اند.
‫بذار توضیح بدم.
‫توی کشاورزی زمین رو ‫شخم میزنی و دانه میکاری.
‫توی ساخت و ساز زمین رو حفر میکنی،
‫سیمان میریزی، ستون و دیوار میسازی.
‫اگه الان شروع کنیم، سالِ دیگه این موقع ‫آپارتمان‌های دو سه خوابه‌مون آماده‌اس.
‫هر کدوم از واحدها 80-90 هزارتا بهت میده.
‫چین‌می روی ساخت و ساز نظارت میکنه،
‫من واحدها رو میفروشم
‫و اول از همه باشگاه اون رو ‫میسازیم تا بتونی بری تمرین کنی!
‫به نظرت خوبه؟
‫داداش، عالیه.
‫خب پول ساخت و ساز رو از کجا بیاریم؟
‫ما یک زمین عالی داریم،
‫بانک بهمون جلو جلو وام میده.
‫مبارک باشه!
‫خوشتیپ شدی!
‫حالا نوبت تو‌ـه!
‫بیا اینجا.
‫چرا؟
‫یک نگاهی به اندازه ماشین من ‫بکن، به ماشین خودت هم نگاه کن...
‫اندازه؟ وایسا.
‫وای نه...
‫چی شده؟
‫خداروشکر. ما زنده‌ایم!
‫پاشو، دیرمون شده.
‫کجا بریم؟
‫دفتر.
‫از کارت استعفا بدی. تو الان یک پیمانکار‌ی!
‫برو بخواب.
‫الان میتونی بری پایین، قربان.
‫نظر تو چیه پاندیتجی؟
‫مناقصه‌ها رو برنده میشیم، مگه نه؟
‫تا زمانی که زیر سایه اون باشیم،
‫نیازی به نگرانی نیست.
‫نظرت چیه، برم دعا بخونم؟
‫نه نیازی نیست.
‫[دعا خوندن]
‫چرا اینکار رو کردی؟
‫نمیخوام هیچ ریسکی انجام بدیم.
‫ساخت و ساز پله‌ها،
‫و پارکینگ در حال انجام هست.
‫که اینطور...
‫نسبت سیمان به ماسه چقدر هست؟
‫یک به سه، قربان.
‫بکنش یک به شیش.
‫نباید اینکار رو بکنیم،
‫توصیه نمیشه.
‫کی گفته نباید بکنیم؟
‫باید بکنیم.
‫من سالها در این شغل هستم.
‫تازه کار.
‫واضح گفتم؟
‫یک واحد سیمان، شش واحد ماسه، باشه؟
‫چین‌می،
‫داریم یک پروژه جدید شروع میکنیم.
‫نگاه کن، تو سرپرست اون میشی.
‫قربان.
‫میخواستم باهاتون حرف بزنم.
‫بله؟
‫امم.
‫راستش،
‫قصد داشتم استعفا بدم، قربان...
‫چرا؟
‫جریان اینه که...
‫قربان از کدوم طرف؟
‫چپ.
‫بابلو، ایشون چین‌می هستن.
‫اون برای من کار میکنه.
‫چین‌می، ایشون پسرِ دوستِ من هستن، بابلو بهی.
‫اینجاست، بیا.
‫درود.
‫چرا وایسادی پسرم؟
‫راحت باش بشین،
‫چین‌می.
‫بامبای، بشین...
‫- درود. ‫- درود.
‫قربان،
‫بامبای،
‫بفرمایید، لطفاً امضاش کنید.
‫چیکار باید بکنم؟
‫اصلا نمیدونم باید چیکار کنم.
‫لازم نیست کاری بکنی...
‫فقط جاهایی که من علامت زدم رو امضا کن.
‫باشه؟
‫باید یکم زمین رو بکنیم، وسیله‌ای داری؟
‫همینطور امروز با توجه به ستاره‌ها ‫باید مراسم ستایش زمین رو اجرا کنیم.
‫اگر زودتر اطلاع میدادی کارگر خبر میکردم.
‫بامبای، نگران نباش.
‫چین‌می.
‫بفرمایید...
‫لطفاً امضا کنید. باشه؟
‫اینجا، و این بالا.
‫تموم شد. کارهای اداری تموم شدن.
‫خوب شد به موقع کارهای اداری رو تموم کردیم.
‫به نظر سنگ میاد.
‫یک مجسمه قدیمی‌ـه، قربان.
‫مجسمه؟
‫کجاست؟
‫خداروشکر!
‫خدا به ما لطف کرده.
‫ما واقعا خوش شانس هستیم.
‫فکر کنم اینجا باید یک معبد کوچیک درس کنیم.
‫بامبای مثل یک کشاورز فکر ‫نکن، مثل یک پیمانکار فکر کن.
‫چین‌می، این مجسمه رو با خودت ببر.
‫و هیچکس نباید از این خبر دار بشه.
‫متاسفم،
‫میخواستم با شما کار کنم،
‫ولی پدرم موافق نیست.
‫میخواد که با یک پیمانکار با تجربه کار کنه.
‫ببین،
‫تو روی این پروژه نظارت میکنی.
‫و از ویراژ میخوایم کارهای ‫مالی و اداریش رو انجام بده.
‫یک چیزی بگو...
‫مبارک باشه.
‫بابلو!
‫مطمئنی؟
‫نظرت چیه؟
‫شریک شدیم؟
‫من یک مهندس ناظر آماتور هستم،
‫و تو یک املاکی ساده.
‫زمین اون کلی میارزه.
‫میتونه ما رو تا ابد استخدام کنه.
‫من همین الان هم برای اون کار میکنم،
‫و اون شریک رئیس من هست.
‫و هر روز صبح باید به ‫قربان بابلو گزارش بدیم.
‫خواهش میکنم،
‫ساختمون‌های رویایی نساز.
‫من با کار سخت اونها رو واقعی میکنم.
‫و وقتی سقوط کرد،
‫اعتماد به نفس من هم با رویاهام نابود میشه.
‫اگر تو مهارت داشته باشی، ‫صادق باشی و سخت کار کنی...
‫کسی نمیتونه جلوی تو رو ‫برای ساختن یک ساختمون بگیره.
‫- متاسفم، قربان. ‫- بله؟
‫فکر نکنم برای پیمانکار ‫شدن به این چیزا نیاز باشه.
‫فکر کنم تنها چیزی که لازمه ‫پول و مقداری زمین باشه.
‫من وقتی شروع به کار ‫کردم هیچ‌کدوم رو نداشتم.
‫و وقتی پیمانکار شدم، فهمیدم که...
‫مهمترین چیز این هست که ‫به پیمانکار بشه اعتماد کرد.
‫مردم به تو اعتماد میکنن.
‫در طول زندگی، یک نفر فقط ‫یکبار میتونه خونه دار بشه.
‫اون تمام پس انداز زندگیش رو به تو میسپاره.
‫مهم‌ترین چیز برای یک پیمانکار شدن اعتماده.
‫بله قربان، به محض اینکه برسید ‫اونجا آپارتمان رو بهتون نشون میدم.
‫فکر کنم این سیم‌ها کار نکنن.
‫شماره کنتور شما چنده؟
‫فایده‌ای نداره، هیچکدوم ‫از سیم‌ها کار نمیکنن.
‫آروم باش، برق همه رفته.
‫ولی...
‫خدایا، یک معجزه‌ای بشه. ‫برق ما برگرده.
‫نمیفهمم...
‫درسته، کنتور همینه.
‫چی شده؟
‫برق رفته، لطفا یک کاری کن.
‫من؟
‫آره، تو.
‫بابا، چی شده؟
‫برق کی میاد؟
‫دخترم، چرا تو این گرما اومدی؟
‫آرایشت خراب میشه...
‫آره.
‫لطفاً برگرد داخل، دخترم.
‫نگاه کن عرق کردی.
‫ایشون دیویاست، دختر سرایدار آپارتمان.
‫امروز براش قراره خواستگار بیاد.
‫تو کانادا زندگی میکنه.
‫و برق کل ساختمون رفته.
‫تو این گرما آب میشه.
‫لطفاً کمک کن. این ساختمون حتی ‫زندگی بچه‌های ما رو هم خراب میکنه.
‫خراب کردن زندگی ما بس نبود؟
‫همچین چیزی نگو.
‫عمو، بذار ببینم.
‫بله لطفا...
‫لطفاً کمکمون کن.
‫اون همیشه به ما کمک میکرد!
‫امروز هم ما رو نا امید نمیکنه.
‫امیدوارم جواب بده.
‫باید بهش اعتماد کنیم...
‫اعتماد مهم ترین چیز هست.
‫مردم بهت اعتماد دارن.
‫در طول زندگی، یک نفر فقط ‫یکبار میتونه خونه دار بشه.
‫اون تمام پس انداز زندگیش رو به تو میسپاره.
‫برق اومد!
‫خیلی ممنون.
‫تو ما رو نا امید نکردی.
‫حالا برید سریع حاضر بشید.
‫بیا بریم، زود باش.
‫ممنون، پسرم.
‫تو واقعا قابل اعتمادی!
‫ببخشید، برادر.
‫سشوار من کار نمیکنه، میتونی درستش کنی؟
‫راستش، الان یکم...
‫هر موقع که تونستی.
‫باشه؟ ممنون. خداحافظ.
‫ویراج‌بهی، میتونی آپارتمان رو نشونم بدی؟
‫قربان، این ساختمون نیست.
‫یک چیزِ بهتر نشونتون میدم.
‫چرا؟
‫این ساختمون قراره نوسازی بشه.
‫که اینطور. باشه...
‫پاراس...
‫پاراس!
‫شلوار من کجاست؟
‫هی!
‫مزاحمم نشو.
‫طراحی ساختمون های عجیب...
‫و داشتن موی بلند باعث ‫نمیشه تو خلاق به نظر بیای.
‫شلوار من کجاست؟
‫هی احمق، چطور جرئت میکنی...
‫داداش، داداش...
‫من یک ایده خفن دارم!
‫برای پیمانکار شدن چی لازم داریم؟
‫حرفت رو بزن!
‫زمین و پول، درسته؟
‫- آره. ‫- اشتباهه.
‫اعتماد.
‫اعتماد مهمترین چیزه.
‫نوسازی کردن...
‫نیاز به زمین و پول نداره. نظرت چیه؟
‫آره.
‫نوسازی کردن آسون نیست.
‫برای اون هم نیاز به پول داریم.
‫یک ساخت ساز جدید توی ساختمون قدیمیه.
‫به محض اتمام جمع‌آوری، ‫استعلام‌ها شروع می شود
‫هزینه ساخت و ساز با پیش پرداخت درمیاد.
‫کلی مشتری دارم که دنبال همچین ‫آپارتمان‌هایی تو این منطقه هستن.
‫پول تو دستشون دارن، برای خرید.
‫اون رو بذار داخل.
‫این رو از کجا گیر آوردی؟
‫وقتی داشتم زمین بابلو رو میکندم پیداش کردم.
‫از من خواست که اون رو بردارم.
‫بدون اینکه کسی بفهمه.
‫به نظر یک مجسمه باستانی میاد.
‫اگر زمان حفاری یک مجسمه قدیمی پیدا بشه...
‫قانون جلوی کار ما رو سر ساختمون میگیره.
‫بذارش اونور، کی قصد ‫داری از کارت استعفا بدی؟
‫من یک ساختمون عالی برای نوسازی سراغ دارم.
‫ساکنینش چی میشن؟ ‫قبل اینکه حرف بزنی فکر کن.
‫راضی کردن اونها آسون نیست،
‫اونها باید بشدت از خونه‌شون ناراضی باشن.
‫صبر اونها سر اومده.
‫بسپرش به من، بهم اعتماد داری؟
‫استعفا میدی؟
‫من به خودمون اعتماد دارم.
‫ببین، اون به خودمون اعتماد نداره.
‫اون خیلی بدبین‌ـه.
‫بدون ارتباطات و تجربه، ما ‫نمیتونیم پروژه رو به دست بگیریم.
‫و کی این قضیه اعتماد رو انداخته تو کله‌ات؟
‫و تو، جرئت داری به این شلوار ها دست بزن.
‫میخواد خلاق هم باشه...
‫اون رو دوست خودمون بدونیم؟
‫من از بدترین چیز بهترینش رو میسازم.
‫ولی اون قدر من رو نمیدونه...
‫- خیلی بهت میاد. ‫- میدونم، آره؟
‫تو فضای 15-20 متری ‫چقدر ماشین میشه پارک کرد؟
‫چقدر میخوای پارک کنی؟
‫گوش بده،
‫الان یک ساختمون 4 طبقه‌اس.
‫هر طبقه دوتا واحد دوخوابه 120 متری داره.
‫ولی با نقشه جدید، ‫میتونیم 7 طبقه داشته باشیم.
‫اینطوری 6 تا آپارتمان اضافه داریم.
‫این سودِ ماست. بدون هزینه اضافه.
‫وقتی ساکنین رو راضی کردیم ‫و ساختمون رو خراب کردیم،
‫و طرح رو اعلام کردیم...
‫مردم برای ثبت نام صف میکشن.
‫و ما آپارتمان‌های بزرگتر رو پیشنهاد میدیم،
‫سه خواب به جای دو خواب.
‫با آسانسور، یک پارکینگ،
‫تراس، هال چند منظوره،
‫باشگاه و یک معبد کوچیک.
‫سیستم پمپ آب اتوماتیک، ‫پنجره‌های آلومینیومی.
‫بهترین سرویس بهداشتی،
‫سرامیک صد درصد ایتالیایی
‫و دستشویی اختصاصی با پارکت‌های چوبی.
‫آپارتمان‌های مسکونی فوق لوکس و لاکچری.
‫ولی... آیا ساکنین قبول میکنن؟
‫قبول میکنن!
‫حالا یک طرح عالی بکش.
‫بله، قربان.
‫وضعیت کف‌کاری چطوره؟
‫کاشی کاری تموم شده، ‫تا بعد از ظهر تموم میشه.
‫ابعاد این میله‌ها چنده؟
‫دوازده میلی‌متر، قربان.
‫بکنش هشت تا.
‫قربان، خیلی نازکه. ‫اصلا به اندازه کافی قوی...
‫بازهم حرف‌های تکراری؟
‫چی شده؟
‫بلندش کن. صدمه دیده؟
‫بلندش کن.
‫براش آب بیار.
‫چطوری این اتفاق افتاد؟
‫قربان، داشتم کاشی‌ها رو نصب میکردم.
‫بار اولت بود داشتی انجامش میدادی؟ ‫کل سقف رو سوراخ کردی؟
‫اگر کار به موقع شروع نشه، ضرر میکنیم.
‫قربان، من بهتون درمورد نسبت ‫سیمان به ماسه هشدار داده بودم.
‫اشکال نداره، دوباره انجامش بده.
‫و باقی کاشی‌ها رو برای بعداً نگه دار.
‫چطور میتونی انقدر آروم باشی؟
‫اگر آسیب جدی ببینه چی؟
‫توی دردسرهای قانونی میافتی.
‫مهندس کوچولو،
‫سعی نکن شبیه یک پیمانکار بشی.
‫میتونی علیه من پرونده پر کنی،
‫ولی این رو یادت باشه.
‫میدونی چرا این شغل رو داری؟
‫فکر کردی ما نمیدونیم چطور بسازیم؟
‫امضای تو پای همه طرح‌ها هست...
‫برای اینکه جلوی ضربات قانونی رو بگیری.
‫خب، هنوز هم میخوای پرونده رو باز کنی؟
‫بیا یک پرونده باز کنیم...
‫صبح همگی بخیر!
‫به همه شما خیر مقدم میگم.
‫ایشون ویرازبهی هستن، پیمانکار خانه.
‫با یک طرح نوسازی امروز پیش ما اومدن.
‫با اکثرشون آشنا هستی،
‫ولی خب بذار بازهم معرفی کنم.
‫ایشون وینودبهی هستن از طبقه سوم،
‫با همسرشون، تیلوبن.
‫مثل میوه‌های فصلی هستن.
‫منظورم اینه...
‫که 6 ماه اینجا هستن، 6 ماه خارج از هند.
‫همراه با بچه‌هاشون.
‫هاردیک‌بهی طبقه اول زندگی میکنه.
‫همسرشون، جیوتیبن.
‫ایشون گوویندکاکا هستن از آپارتمان شماره 5.
‫درود.
‫عموجان، درود!
‫ویراژبهی، من فقط به شرطی که ‫آپارتمان طبقه اول بهم بدی ثبت‌نام میکنم.
‫ولی اون برای ماست.
‫قضیه اینطوری کار نمیکنه.
‫بهتون تو همون طبقه واحد میدیم.
‫آرامش خودمون رو حفظ کنیم.
‫اول طرح ویراژبهی رو بشنویم.
‫بعد نیازهامون رو دونه دونه اعلام میکنیم.
‫درسته، ویراژبهی؟
‫الو.
‫صبح بخیر.
‫من در جریان هستم که ‫شما اینجا خوشحال نیستید،
‫پس ما اینجا یک ساختمون جدید میسازیم.
‫که در اون واحد بزرگتر و پر امکانات‌تری...
‫در اختیارتون خواهیم گذاشت.
‫و کاملا هم مجانی هست.
‫منظورت چیه مجانیه؟
‫خونه‌ها برای ماست، شما سود میکنید.
‫منظور من این بود که ‫هزینه اضافی نخواهد داشت.
‫خب این که واضح هست.
‫مثل این هست که از پتوی ما چادر درست کنی،
‫و انتظار داشته باشی ما پولش رو بدیم.
‫درست گفتی، تیلوبن.
‫خب امروز اول سپتامبر سال 2023 هست.
‫اول سپتامبر 2024،
‫خونه شما این میشه!
‫تو داری رویا فروشی میکنی،
‫کی قراره این رو بسازه؟
‫خودمون!
‫شرمنده که دیر کردم.
‫من چین‌می هستم، مهندس عمران.
‫حالا میتونید سوالاتتون رو بپرسید ‫یا خواسته‌هاتون رو مطرح کنید.
‫بله... اول من!
!عکسهای بیشتری نشونمون بده
‫البته.
‫روتختی رو بهمون میدید؟
‫نه، فقط آپارتمان.
‫خب چرا عکس رو تختی رو گذاشتید؟
‫اگر این رو تختی رو بدید من ثبت‌نام میکنم.
‫اینطوری نیست،
‫اینها فقط عکس‌های نمایشی هستن.
‫لطفاً، یک نفر براشون این رو توضیح بده.
‫راخابان، اینطوری کار نمیکنه.
‫پول یکسال اجاره ما رو تامین ‫میکنید، یا با خودمون هست؟
‫بله، تامین میکنیم.
‫هر واحد یک پارکینگ داره، درسته؟
‫ولی تو ماشین نداری،
‫باید به کسایی که به ‫دوتا نیاز دارن داده بشه.
‫چرا تو دو تا پارکینگ میخوای؟
‫جای پارک خودمونه، هر کار بخوایم میکنیم.
‫و وقتی جای پارک باشه ما ‫هم ماشین میگیریم، درسته؟
‫چقدر ادا دارید شماها، کلا ‫دوتا ماشین اقتصادی دارید دیگه.
‫جیوتی، حواست باشه چی میگی...
‫بس کنید لطفاً،
‫لطفاً نظرات شخصی ندید.
‫- خودت شروع کردی. ‫- نه، تو شروع کردی.
‫لطفاً آروم باشید،
‫من طرح رو توی گروه...
‫براتون ارسال میکنم.
‫عالیه.
‫خب هفته دیگه همدیگه رو ملاقات کنیم؟
‫بله.
‫تا اون موقع همه خواسته‌ها رو لیست کنید.
‫لطفاً خواسته‌های واقعی داشته باشید،
‫بالش و روتختی درخواست نکنید...
‫همین؟
‫- بله. ‫- بیا بریم.
‫تو گفتی 5 تا 6 نفر، این که یک ارتش بود.
‫و تازه این رو هم آوردی.
‫پروژه دانشگاهی که نیست.
‫باید واقعاً اون رو بسازم.
‫جواب میده...
‫چطوری؟
‫انجامش میدیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من واقعا از طرحی که دادی خوشم اومد.
‫و طراحی‌اش فوق‌العاده‌اس!
‫واقعا تحسین برانگیز بود.
‫حداقل یک نفر قانع شده.
‫در ضمن، سشوارت رو بیار من درستش میکنم.
‫خیلی ببخشید،
‫فکر کردم شما برق کار باشید.
‫خیلی از شما ممنونم،
‫نمیدونستم خانواده داماد چطوری برخورد میکنن
‫اگر اون روز ما برق نداشتیم.
‫من به خاطر وجود شما نامزد کردم.
‫جداً؟
‫مبارک باشه.
‫ممنون.
‫- فعلا. ‫- فعلا.
‫بریم چایی بخوریم.
‫احوال شما چطوره؟
‫خب، خواسته‌های شما چی هست؟
‫لطفاً صبر کنید... لطفاً.
‫برای امروز کافیه.
‫قرار بعدی تو منزلِ دیپاکبهی.
‫چی تو منزل ما باشه؟
‫بذار نفس بکشن، ترسیده‌ان. بیا بریم.
‫ما یک فضای سبز ایجاد میکنیم...
‫به همراه مسیر دویدن و یک استخر بزرگ.
‫همینطور یک سالن چند منظوره.
‫خیلی خوبه، ولی برند سرویس بهداشتی قراره چی باشه؟
‫سِرا.
‫جگوار چطوره؟
‫فرای بودجه ماست...
‫از کدوم سرویس هر روز استفاده میکنی؟
‫حالا مهم اینه که شکمت رو خالی کنی.
‫مهم نیست که از چه برندی استفاده میکنی.
‫خب هر روز یوگا انجام بده
‫و مراقب رژیم غذایی‌ت باش.
‫چی گفتی خاله تیلو؟
‫غذای تو رو که نمیخورم.
‫لطفاً آروم باش، جیوتی.
‫تو هیچوقت طرف من رو نمیگیری، برو اونور.
‫تو بخور.
‫خاله تیلو چیکار کردی...
‫ببین چطوری گذاشت رفت.
‫خیلی بی ادبانه بود، در مورد ‫عادت غذایی‌اش حرف زدی.
‫ولی برای سلامتی خودش گفتم.
‫بازهم میگم، نظرات شخصی ندید!
‫برای جلسه بعد، فقط یک نفر ‫از هر خونه حق حضور داره.
‫و فقط هم آقایون میتونن بیان.
‫خیلی بی انصافیه.
‫ببین، ویراژبهی.
‫الان چقدر آرامش داریم.
‫خب حالا صحبت کنید.
‫پس، امروز تصمیم نهایی رو میگیریم...
‫درسته ولی خب عایدی زمین بازی بچه‌ها چیه؟
‫خب دیگه کافیه...
‫یک نامزد عصبانی رو میشه با کادو خوشحال کرد.
‫پسری که از خونه طرد شده برای ‫پدرش احساس بدی پیدا میکنه...
‫اگر اون رو در این وضعیت ببینه.
‫اگر به بچه‌ی گریان آبنبات ‫بدی دیگه گریه نمیکنه.
‫ولی ساکنین این ساختمون...
‫هی تو، مگه نمی‌بینی.
‫امروز یک بازی فوتبال مهم داریم...
‫محترمانه درخواست کن.
‫میشه لطفاً بازی رو ببینم؟
‫نه.
‫- چی؟ ‫- کنترل رو میدی؟
‫- نخیر اینکار رو نمیکنم. ‫- الان نشونت میدم.
‫شماها چتونه؟
‫- الان فوتبال رو نشونت میدم. ‫- ولش کن...
‫چی شد؟
‫به این بگو، من اول داشتم نگاه میکردم...
‫داشت رئیس بزرگ رو نگاه میکرد.
‫داری من رو قضاوت میکنی؟
‫ساکنین هنوز قانع نشدن...
‫بعد دارید سر تلویزیون دعوا میکنید؟
‫سعی کردم باهاش ‫محترمانه حرف بزنم، ولی اون...
‫تو کی تا حالا محترمانه حرف زدی؟
‫تو درست میگی.
‫ساکنین احترام سرشون نمیشه.
‫باید تک تک قانع بشن.
‫ویراژبهی، امروز قرار داری؟
‫نه نه، فقط میخوام با راخابان ملاقات کنم.
‫اوه...
‫اول از همه، آسانسور نصب کن.
‫البته.
‫این روزها پاهام مثل چی درد میکنه.
‫- این رو برام باز کن. ‫- البته.
‫خدای من.
‫بمال اونجا. زود باش.
‫چرا معطل میکنی؟
‫وقتی دردم آروم شد، برگه‌ها رو امضا میکنم.
‫سریع باش.
‫قانون 75 درصد رو میدونی، درسته؟
‫اگر 75 درصد ساکنین راضی ‫باشن، بقیه چاره‌ای ندارن.
‫تا الان چند نفر امضا کردن؟
‫آدم‌های باهوش امضاش کردن،
‫میخوایم با موافقت همه به جلو حرکت کنیم.
‫پس لطفاً امضاش کن.
‫اگر بهم قول اتاق یوگا رو بدی امضاش میکنم.
‫آره!
‫تو هر روز یوگا انجام میدی، آره؟
‫نه؟ بیخیال پس!
‫هممم.
‫عموجان، اینجا رو امضا کن.
‫اینجا.
‫دوباره بزنش.
‫آره، همینجا.
‫این امضای شماست؟
‫آره، آره. مالِ من‌ـه.
‫اثر انگشت بگیریم؟
‫- آره. ‫- دست‌های من لرزش دارن.
‫ما اثر انگشتت رو میگیریم.
‫بیا، اثر انگشت.
‫اینجا، اینجا.
‫وای نه...
‫بذار عکس بگیریم.
‫عموجان بذار عکس بگیریم.
‫این رو بگیر دستت، و روزنامه ‫امروز هم اینجوری بگیر.
‫صبرکن،
‫بذار این رو دربیارم، تو عکس بهتر میافتم.
‫آره.
‫اینجا رو امضا کن...
‫ششش.
‫خوابیده.
‫من امضاش میکنم، ولی تقاضایی دارم.
‫لطفاً، چند روز یکبار به ما سر بزنید
‫من خیلی خسته شدم.
‫کل شب دارم پوشکش رو عوض میکنم،
‫حتی الان حال ندارم لباس خودم رو عوض کنم.
‫میشه ده دقیقه استراحت کنم؟
‫هاردیک، چیکار میکنی؟
‫باید همه کاری من انجام بدم. ‫ده دقیقه نمیتونی مراقب بچه باشی؟
‫عموجان، شیرینی فروشی مِهتا کجاست؟
‫مستقیم برو، بعد برو چپ بعدش بپیچ راست.
‫بوی شیرینی‌ها راهنمایی‌ات میکنه.
‫خونه رو میسازی، ولی لوازمش چی؟
‫هزینه لوازمش با ما میشه.
‫بابتش بهم صدهزار روپیه بده، من امضا میکنم.
‫موکش‌بهی، یک صدهزار خیلی زیاده.
‫خب بیا رو پنجاه هزارتا توافق کنیم!
‫لطفاً نه نیارید، امروز تولدمه.
‫به عنوان کادو حسابش کنید.
‫تخم‌مرغ نداره؟
‫آره.
‫بیخیال!
‫قبوله؟
‫تولدت مبارک.
‫این کیک برای ما پنجاه ‫هزار تا روپیه خرج برداشت.
‫از این به بعد من کیک نمیخورم.
‫من جوابم منفی‌ـه.
‫یکبار گوش بده چی میگن.
‫ولش کن.
‫کیک؟
‫نه، نه. باید حتماً تخم‌مرغ داشته باشه.
‫نه، بدون تخم‌مرغ‌ـه.
‫من فقط کیک‌هایی که با ‫تخم‌مرغ باشن رو میخورم.
‫درسته؟
‫من میخورم!
‫ببین، تو روز هم باید چراغ روشن کنیم.
‫من هیچ خواسته‌ای ندارم، فقط...
‫یک خونه نور گیر میخوام.
‫و اتاق من باید بهترین باشه.
‫میدونی، یک بالکن با منظره زیبا...
‫نسیم خنک همراه با طلوع یا غروب خورشید.
‫بعد از ظهرها، چه حسِ خوبی.
‫ببخشید.
‫درخواست زیادی داشتم؟
‫نه، نه، اصلاً.
‫ببخشید.
‫سلام، دوال!
‫سلام.
‫تو خواسته‌ای نداری؟
‫دارم!
‫اوه؟
‫پنج تا پلی استیشن.
‫پنج‌تا؟ میخوای مغازه باز کنی؟
‫نه منظورم پلی استیشن پنج بود، ‫آخرین مدل. هنوز تو هند عرضه نشده.
‫شوهر خواهرت برات میخره،
‫ویراژبهی نمیتونه بخره.
‫درست میگم؟
‫یه کاریش میکنیم، آره. برو.
‫محل شستشوی مناسب فراهم میشه.
‫آها، رختشور خونه.
‫قربان...
‫امکان نداره، لازمش داریم. بدون اون نمیشه.
‫درسته، باید انجام بشه.
‫ولی...
‫ببینید، لیست خواسته‌های شما خیلی زیاده.
‫ما مشکلی نداریم،
‫ولی شما هم باید پروژه رو قابل اجرا بکنید.
‫همه چیز قابل اجراست.
‫اگر قابل اجرا نبود شما اینجا نبودید.
‫قضیه اینطوری نیست، جناب.
‫راستش ما با یک بودجه ‫خیلی کم داریم سَر میکنیم.
‫میتونیم این طرح رو به ‫ساختمون‌های دیگه پیشنهاد بدیم.
‫هیچکس چیزی که ما پیشنهاد ‫میدیم رو بهتون ارائه نمیکنه.
‫و ما میخوایم اینکار رو برای شما انجام بدیم.
‫رویای ما این هست که پیمانکار بشیم.
‫و ما معتقد هستیم که پیمانکار خوبی میشیم،
‫فقط باید بهمون اعتماد بشه.
‫پس در هر شرایطی،
‫ما اعتماد شما رو خدشه دار نمیکنیم.
‫ما تمام مبالغ رو در یک ‫حساب مشترک قرار میدیم.
‫همه مشخصات حساب رو ‫با شما به اشتراک میذاریم.
‫هر مصالحی که استفاده میشه، پیمانکاران...
‫ما از تجربه شما،
‫درمورد پیمانکاران قبلی اطلاع داریم.
‫ولی هر پیمانکاری فاسد نیست.
‫لطفاً به ما اعتماد کنید،
‫نا امیدتون نمیکنیم.
‫من مخالف‌ام.
‫دیگه مهم نیست،
‫شش نفر از هفت نفر موافقت کرده‌اند.
‫قانون 75 درصد.
‫هی، ولی...
‫بابا... دیپاک‌بهی...
‫بابا...
‫گوش بده چی میگم.
‫متوجه نمیشم، چطوری همه موافق بودن؟
‫مشکل اینجا چیه؟
‫ما یک خونه جدید میگیریم،
‫بدون هیچ هزینه‌ای.
‫خونه ساختن بچه بازی نیست.
‫چطور میتونم بهشون اعتماد کنم.
‫بابا،
‫اونها آدم‌های خوبین.
‫تو قرار عقد هم رو این موضوع حساب کرده بودم.
‫کی آینده رو تضمین میکنه؟
‫و،
‫من بعد از عقدم به کانادا مهاجرت میکنم.
‫کاری از دستم برنمیاد جز اینکه ‫بعد رفتنم غصه شما رو بخورم.
‫اگر بدونم که قراره تو یک خونه ‫جدید زندگی کنید، خوشحال میشم.
‫لطفاً.
‫لطفاً باهاش موافقت کن، به خاطر من.
‫بابا.
‫حداقل در رو باز کن.
‫در رو باز کن، لطفاً.
‫باز نمیشه.
‫چی؟
‫گیر کرده.
‫اوه.
‫مامان!
‫در باز نمیشه.
‫دارم میام.
‫زود بیا.
‫دیپاک‌بهی پشت در مونده،
‫سریع بیا.
‫ویراژ تو بیا امتحان کن.
‫ویراژ اینجاست، برو کنار.
‫عموجان از در فاصله بگیر.
‫مراقب باش.
‫واقعاً جاودانه‌اس.
‫تو فیلم‌ها با یک ضربه می‌شکنه.
‫فقط یک قهرمان میتونه.
‫عموجان، عموجان...
‫مراقب باش.
‫حالت خوبه؟
‫بابا؟
‫از دیپاک‌بهی بپرس.
‫صدمه دیدی؟
‫من خوبم.
‫ببخشید عموجان، میدم تعمیرش کنن.
‫نیازی نیست.
‫فقط اعتماد من رو نشکن.
‫موافقت کرد! ایول.
‫هر هفت نفر موافقت کردن!
‫تبریک به همگی!
‫بریم جمع کنیم؟
‫بله بجنبید.
‫با شش امضا هم میشه، درسته؟
‫آره!
‫بذار امضای تو رو پاک کنم.
‫وای نه نه...
‫- اگه تو بخوای میتونم حذفش کنم. ‫- نه نه.
‫دیپاک‌بهی حالت خوبه؟ صدمه دیدی؟
‫ویراژ؟
‫ببخشید.
‫بگذریم، ممنونم...
‫که عموجان رو قانع کردی.
‫تشکر خشک و خالی؟
‫کمسیون من چی میشه؟
‫کمسیون...
‫البته...
‫قهوه؟
‫باشه.
‫ببخشیید.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫قهوه‌اش خیلی خوبه، آره؟
‫همم.
‫عالیه.
‫هممم.
‫تعمیرش کردم.
‫کی اینکار رو کردی؟
‫خیلی ممنون.
‫مقدمات عروسی چطور پیش میره؟
‫خیلی خوبه، تقریبا تمومه.
‫تقریباً تمومه.
‫چطور بعد از یک جلسه بهش بله رو دادی؟
‫والدین‌ام از خانواده‌اش خوششون اومد،
‫و من هم فکر میکردم بانمکه.
‫تصمیم راحتی بود.
‫دانشگاه‌ام تموم شد، فکر کردم قدم ‫بعدی تو زندگی‌ام این میتونه باشه.
‫بله البته.
‫ولی خب، تو یک جلسه؟
‫بعداً اگه ازش خوشت نیومد یا عاشقش نشدی چی؟
‫اینطوری نمیشه، عاشق هم میشیم.
‫و خب فکر میکنم اگر الان ازش خوشم اومده، این ‫روند دوست داشتن بعد ازدواج هم صعودی میشه.
‫قطعاً.
‫خدایا، نعمت‌ها و...
‫الطافت رو به ایشون روا بدار.
‫در زندگی هیچ سختی نخواهیم داشت ‫تا زمانی که این ساختمان برجاست.
‫نباید قسم میخوردم، درسته؟
‫حالا که خوردی، باید انجامش بدیم.
‫- بله. ‫- بیا برای تفریح دوماه بریم امباجی.
‫قربان، این‌بار بعد از رد شدن از ‫مرز استانی هتل رو رزرو میکنیم.
‫[ساختمان جاودانه]
‫شکر!
‫خدا رو شکر!
‫پاندیتجی، زنگ بزن یدک کش.
‫چقدر دیگه میرسن؟
‫الو.
‫چقدر دیگه میرسید؟
‫چی؟
‫وای نه.
‫وای پسر، ماشین اونها هم خراب شده.
‫مراسم ستایش زمین تموم شد، ‫میتونید ساخت و ساز رو شروع کنید.
‫تبریک میگم!
‫یکم برای من نگه دار...
‫شعار ما این هست، کمترین ‫قیمت، بیشترین امکانات.
‫هر سه اتاق خواب سرویس بهداشتی دارن.
‫تضمین میدم همچین آپارتمانی ‫تو این منطقه پیدا نمیکنید.
‫چی گفتید؟
‫وان داره؟
‫وان...
‫من تقریبا 50 جفت کفش دارم،
‫اگر کمد دیواری نصب ‫کنید، همین الان خرید میکنم.
‫آیا بر اساس اصول وُستا ساخته شده؟
‫- پارکینگ داره؟ ‫- بالکن نور گیر داره؟
‫- تاب برای بچه‌ها داره؟
‫خوبه، ولی باشگاه‌ش چقدر بزرگه؟
‫چندتا جای شارژ داره؟
‫- جای شارژ موبایل؟ ‫- کلاس‌های زومبا من چی؟
‫خودت تنها بپرس.
‫- من وان میخوام، بابا... ‫- اون وان میخواد خب...
‫پرس سینه، پرس بازو؟
‫قیمت‌ها چطوریه؟
‫دو خواب 600 هزار روپیه، ‫سه خواب فقط 700 هزار روپیه.
‫تو پرداختش باهام راه بیا، ‫همین الان پیش خرید میکنم.
‫نه، نه...
‫قیمت رو کم کن.
‫قربان، همین الان هم قیمتش پایین هست.
‫پنجاه پنجاه؟
‫هفتاد سی؟
‫یکم کمتر؟
‫متاسفم قربان، نمیتونم.
‫یکم کمترش کن، لطفاً
‫این آخرین قیمت ممکنه است.
‫هشتاد بیست؟ پیشنهادم رو رد نکن.
‫- ولی... ‫- تموم؟ هشتاد درصد نقد.
‫میخوای بسازی‌اش یا نه؟
‫دود چرا اینوری میاد؟
‫اینور بشینید، قربان.
‫بیایید اینور.
‫اوه...
‫پاندیتجی چرا این بلا همش سر من میاد؟
‫این تانکر آب‌ـه؟
‫نه اتاق آسانسوره.
‫اتاق آسانسور!
‫خدا بده برکت.
‫پارکینگ من!
‫پارکینگ من‌ـه!
‫ساکنین خونه دارن صبر من رو امتحان میکنن.
‫هر روز خبر میگیرن،
‫انگار هیچ کارِ دیگه‌ای ندارن.
‫هر روز میان اونجا.
‫اینها رو ببرید بذارید...
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- عالی!
‫این رو بگیر!
‫به اینها کلاه ایمنی بده.
‫چرا همه چیز اینجاست؟
‫ببرش طبقه بالا، زود باش.
‫هممم.
‫واقعاً قوی‌ـه!
‫به من هم بده، من هم میخوام بخورم.
‫چیکار میکنی؟ از اون ‫طرف برو. مراقب باش نیافتی.
‫مراقب باش.
‫اتاق من کجاست؟ اونوری؟
‫نوسازی میکنیم، قربان.
‫ساخت و ساز جدید در منطقه مرکزی.
‫- مراقب باش، خاله راخا. ‫- آره.
‫اون روز داشتن دعوا میکردن.
‫خوش میگذره!
‫همونطوری که گفتم، ساکنین ‫اینجا مثل خانواده هستن.
‫حتی اگر کسی درخواست ‫هم نکنه به همدیگه کمک میکنن.
‫واو!
‫این هم پولِ پیش‌پرداخت.
‫ممنون.
‫لطفاً اینجا رو امضا کنید.
‫مبارک باشه.
‫- بریم ماشینِ پول شمار بخریم. ‫- آره بریم!
‫- بهش نیاز داریم. ‫- درسته.
‫قبوله.
‫پرداخت میکنید؟
‫البته.
‫ولی الان زمان مناسبی نیست.
‫ولی خب اسم من رو بنویسید.
‫به محض اینکه ستاره‌ها ‫ظاهر شدن، من پرداخت میکنم.
‫پاندیتجی، میای؟ یا من تنها شروع کنم؟
‫صبرکنید قربان. اومدم!
‫بذارید من انجام بدم، شما راحت باشید.
‫اجازه بدید، اجازه بدید.
‫میبینم که باهاش حرف میزنی گاهی.
‫اون نامزد کرده، فراموش نکن.
‫نامز کرده، عقد که نکرده.
‫راستش، تا زمانی که عقدنامه‌ای ‫نباشه، هنوز شانسی هست.
‫ما فعلا دوست‌ایم،
‫حالا باید عاشق‌ام بشه.
‫این اتفاق هم میافته، ‫تولد اون دو روزِ دیگه‌اس.
‫دال بتنی رو نصب کردیم، فقط کاشی کاری مونده.
‫اگر اینطوری بود که ‫من تا حالا ده تا زن داشتم.
‫منتظر تولدش بودم.
‫عقلت رو از دست ندی بری ‫براش گوشی گرون قیمت بخری.
‫داداش، برای بدست آوردن قلبش...
‫نیازی به پول ندارم، به قلب نیاز دارم.
‫باید غافلگیرش کنم.
‫- اون وقت این غافلگیری چی هست؟ ‫- بذار بهت بگم.
‫سلام.
‫بفرمایید خاله جان.
‫بیا کارتیک، مراقب باش.
‫- خاله جان من دیشب اومدم. ‫- بله.
‫راستش تولدشون نزدیکه.
‫گفتم که غافلگیرش کنم.
‫همینطور عروسی نزدیکه،
‫پس خرید عروسی هم داریم.
‫ولی هنوز پرواز زده‌ام.
‫گرد و خاکی که این اطراف هست...
‫باعث میشه سرفه کنم.
‫ولی دیویا میخواست من رو یک جایی ببره،
‫من فکر کردم که میخواد من رو ببره...
‫جایی صبحانه بخوریم یا همچین چیزی.
‫ولی من رو صبح زود آورده سر ساختمون.
‫میتونی تصور بکنی؟
‫خب، ویزاژ و چین‌می هستن،
‫اونها پیمانکار خونه جدید ما هستن.
‫ویراژ و چین‌می، ایشون کارتیک هستن...
‫نامزدِ من.
‫داماد ما!
‫- سلام بچه‌ها. ‫- سلام.
‫- ویراژ. ‫- ویراز، باشه.
‫من چین‌می هستم؛ مهندسِ عمران پروژه.
‫دقیقاً شبیه مهندس‌هایی.
‫بریم از ساختمون بازدید کنیم؟!
‫- بریم سرساختمون. ‫- البته، چرا که نه...
‫بریم، بریم.
‫خب، دیویا برنامه‌ات برای تولدت چیه؟
‫چی میگی خاله؟
‫هر سال تو خونه جشن میگیرفتیم،
‫ولی فکر کنم امسال متفاوت باشه.
‫کارتیک برنامه شام برای من ریخته...
‫خدای من! برنامه شام!
‫خدایا...
‫آخری‌ـه.
‫ما یکماه عبادت کردیم، میتونی انجامش بدی!
‫پاندیتجی، سریع باش،
‫خیلی داره سخت میشه.
‫قربان، فداکاری بی قید و ‫شرط نتیجه خوبی خواهد داشت.
‫درسته...
‫الو. چی؟
‫چطور ممکنه، من الان مراسم رو تموم کردم.
‫الو؟
‫ولی...
‫چی شده، قربان؟
‫مناقصه ما لغو شده.
‫چطور ممکنه؟
‫لغو شده،
‫- بیا بریم پاندیتجی. ‫- باشه بریم.
‫میریم حالا، لطفاً بشین.
‫گشنه‌ام، سرم گیج میره.
‫بیا بریم.
‫بذار منتظر دیویا باشیم.
‫اون رفته سر شام، چرا متوجه نیستی؟
‫متوجه نیستی،
‫اون یک سنگ مرمر ایتالیایی‌ـه ‫و تو یک گرانیت ارزون قیمت.
‫بیا بریم، من غذا میخوام.
‫لطفاً، تولدش‌ـه. ‫باید تبریک بگیم.
‫مگه نیومدم تولد تو رو تبریک بگم؟
‫داداش، بذار منتظرش بمونیم،
‫بعدش میریم.
‫گوش نمیدی.
‫بیا، این هم هدیه‌ات.
‫روسری‌ـه، نمیدونم خوشت میاد یا نه.
‫ممنون عزیزجان، منظورم مامان بود.
‫مامان، تو برو خونه، من دیویا رو میرسونم.
‫مراقب باش، برات سخت میشه.
‫بریم.
‫الو؟
‫آره داداش، یک کیک قشنگ بیار سر ساختمون.
‫سریع بیا.
‫چرا همچین چیزی پوشیدی؟
‫نگاه کن، اینطوری لباس میپوشن؟
‫نمیدونم مامان چه فکری میکنه.
‫از کجا میدونستم که اون هم قراره بیاد.
‫واضح نیست؟
‫مامان همیشه یک عروس با حیا میخواست.
‫برای همین دارم با یک دختر ‫هندی ازدواج میکنم، مگه نه؟
‫در غیر این صورت، کلی ‫دختر زیبا در کانادا هستن.
‫از این به بعد هر چی ‫میخوای بپوشی به من میگی.
‫فهمیدی؟
‫گرفتی؟
‫امروز تولدم بود، گفتم که...
‫یک لباس جدید بپوشم، تو خوشت بیاد.
‫باید این رو در مورد خودمون میکردی؟
‫نه...
‫بزرگ شو، دیویا.
‫من میرم، تو خودت برو.
‫الو؟
‫الو.
‫چین‌می بیهوش شده.
‫چی؟
‫میتونی بیای سر ساختمون؟
‫دارم میام.
‫لطفاً بیا.
‫ویراژ... چین‌می...
‫ویراژ،
‫تولدت مبارک!
‫وای.
‫بده‌اش، این رو بگیر.
‫تو گفتی غش کرده.
‫تقریباً...
‫غافلگیر شدی.
‫تولدت مبارک!
‫ممنون.
‫کیک.
‫تولدت مبارک!
‫ممنون.
‫دیویا...
‫میدونی کجا وایسادی؟
‫کجا؟
‫اینجا خونه شماست.
‫جداً؟
‫خدای من.
‫تو چرا میای؟
‫چرا نیام؟
‫بذار من تنها برم.
‫داری تند میری.
‫اینجا تنها چیکار کنم؟
‫کیک بخور، من زود برمیگردم.
‫اتاق تو بهترین‌ـه.
‫بهترین منظره رو داره!
‫وای!
‫کل روز اینجا نسیم میاد.
‫ممنون.
‫دیویا.
‫خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫چطور تونستن مناقصه رو لغو کنن؟
‫نمیفهمم چی شده؟
‫وایسا... صبر کن، دور بزن.
‫دور بزن.
‫- خدایا... ‫- بریم داخل.
‫قربان...
‫الان فهمیدم چرا مناقصه لغو شد.
‫قربان، اگه میخوای اوضاع بر وفق شما پیش بره،
‫باید ساختمون رو اینجا بسازیم.
‫هر طور شده!
‫پیمانکاران رویا.
‫کی هستن؟ ‫تا حالا نشنیدم اسم‌شون رو.
‫کف کار امروز نیومده،
‫یکبار هم شده بیا...
‫این رو ببین!
‫بهترین تولدم!
‫عکسش رو با من پست کرده.
‫قطعاً عاشق من شده.
‫ازش خواستگاری کنم؟
‫خواستگاری؟
‫پست کردن عکس به معنی عاشق شدن نیست.
‫پسرِ عاشق.
‫روی کار تمرکز کن.
‫دارم بهت میگم... اینکار رو نکن.
‫بالغ باش و مسائل کاری و شخصی رو قاطی نکن.
‫- تلفن رو بده. ‫- امکان نداره.
‫- کف کار اومد. ‫- کو؟
‫ای ویراژ... ویراژ.
‫حیوون...
‫شما از اینجا بیا، خانوم شما هم از اینور.
‫بیایید وسط، بعد یک لحظه ‫مکث کنید و به هم دیگه نگاه کنید.
‫و قربان با عشق بهشون نگاه کنید. ‫شروع کنیم؟
‫قربان آماده؟
‫ببخشید.
‫خانوم یک تماس دارید. من جواب میدم.
‫الو؟
‫مشفول هستن،
‫ایشون و کارتیک خان مشغول عکاسی هستن.
‫پیغامی دارید؟
‫نه نخیر.
‫پیام میذاشتی خب، دوستت دارم.
‫قطع کن. پسرِ عاشق.
‫یکم راحت باش.
‫هی، موبایل رو بذار اینجا.
‫الو؟
‫الو.
‫ویراژبهی؟ نایتیک پرخ‌ام.
‫میخوام یک واحد بخرم.
‫میتونم تلفن پیمانکار رو داشته باشم؟
‫به خودم بگید، من پیمانکار هستم.
‫شما پیمانکار هستید؟
‫ویراژبهی، من میخوام یک واحد بخرم.
‫قیمت های اینطوری هستن، دو خوابه ‫600 هزار و سه خوابه 700 هزارتا.
‫نه، من پنج خوابه میخواستم.
‫اگر اشکال نداره،
‫یک واحد دو خوابه رو با ‫یک واحد پنج خوابه یکی کنید.
‫نه مشکلی نیست.
‫من یک جای دیگه خونه پیش‌خرید کردم،
‫شرکت پیمانکاری ناندان.
‫که اینطور.
‫ولی بعد در مورد طرح شما شنیدم،
‫و واقعاً اون رو دوست داشتم.
‫گفتم در موردش اطلاعات کسب کنم.
‫بهترین کار رو کردید به ما زنگ زدید.
‫اگر از ناندان خونه میخریدید پشیمون میشدید.
‫ها؟
‫چرا این رو میگی ویراژبهی؟
‫شرکت ناندان کلاه‌بردار هستن...
‫ولشون کنید قربان.
‫سایت ما رو ببینید، خودتون متوجه میشید.
‫جداً؟ کی میتونم بیام؟
‫همین الان میتونید.
‫یک چای باهم بخوریم.
‫- عالیه، چای؟ ‫- بله.
‫- البته. ‫- پس الان من حرکت میکنم.
‫- میبنمتون. ‫- همچنین.
‫پنج خواب!
‫بذارید دوباره امتحان کنیم.
‫آماده؟ یک، دو، سه.
‫خانوم، تو چشم‌های ایشون نگاه کنید.
‫یکم نزدیک تر.
‫یکبار دیگه.
‫- داداش، داداش.
‫آخ...
‫چه مرگته؟
‫چی شده؟
‫ما میخوایم عروسی کنیم.
‫تو حتی نمیتونی تو چشم‌های من نگاه کنی.
‫تو چشم‌های من نگاه کن.
‫تو چشم‌های من نگاه کن، دیویا.
‫ببین، ویدیو ما باید بهترین بشه.
‫مردم کانادا منتظر تا تو رو ببینن.
‫میخوان بدونن که من کی رو انتخاب کردم،
‫باید از دیپیکا خوشگل تر باشی.
‫باشه؟ بیا بریم.
‫بله قربان.
‫- داداش، این ازدواج سنتی‌ـه. ‫- بله قربان.
‫هنوز یخ بینمون آب نشده.
‫نگران نباشید، قربان.
‫به نظر میاد از دوربین خجالت ‫میکشه، بذارید راحت‌ترش کنیم.
‫به من اعتماد کن، یک کاری ‫میکنم که انگار عاشق هم هستید.
‫یک لحظه.
‫سلام خانوم.
‫نزدیک آقا بشید و چشم‌هاتون ‫رو اینطوری ببندید.
‫مثل من، ولی با لبخند.
‫چشم‌هاتون رو ببندید و فراموش ‫کنید که داریم عکس میگیریم.
‫اون لحظه‌ای که آقا براتون یک ‫کارِ خاص انجام داده به یاد بیارید.
‫قلب شما رو دزدید. آماده‌اید؟
‫آماده هستن قربان، بریم.
‫برداشتِ آخره، بهترین تلاشت رو بکن!
‫یک، دو، سه. حرکت.
‫کات.
‫- دیویا، دیویا! ‫- کات.
‫عالی شد خانوم.
‫بهتون گفتم که عین ازدواج ‫عاشقانه میشه. عالیه!
‫بذارید نشونتون بدم، قربان.
‫ببنید چقدر عالی شد!
‫ویراژبهی؟
‫من ناندان هستم.
‫نایتیک پرخ؟
‫باهم تلفنی حرف زدیم.
‫تلفنی؟
‫گفتید که بیا یک چایی بزنیم.
‫بله البته.
‫داداش، سه تا چایی بیار.
‫بذارید راستش رو بگم،
‫من ناندان هستم،
‫پیمانکار اصلی ساختمون جاودانه.
‫من یک مرد ساده هستم.
‫هیچ قدمی بدون مشورت از پاندیتجی برنمیدارم.
‫طبق گفته خداوند...
‫ساختمون من باید اینجا باشه.
‫اون اینجا بود ولی تو خرابش کردی.
‫نگران نباش،
‫دوباره میسازمش.
‫- بفرمایید قربان. ‫- بله.
‫این هم کاغذهای قرداد هست.
‫سریع امضاش کن.
‫من هر چی هزینه کردی رو تقبل میکنم.
‫ساکنین رو هم قانع میکنم.
‫تو؟
‫قربان؟
‫تو اینجا کار میکنی، مهندس؟
‫تازه مشخص شد، ویراژبهی.
‫کارت عالی بوده. تبریک میگم.
‫این کار تو خونِ اون هست.
‫کارگری.
‫تو پشت خط بودی؟
‫اون شریک تو هست؟
‫همه کارگرها متحد شدن ‫تا پیمانکار بشن، پاندیتجی.
‫شریک سوم داره چایی درست میکنه؟
‫خیلی خنده دار بود.
‫شما شبیه سه چرخه‌ها هستید،
‫روی پول قرضی دارید کار میکنید.
‫به من ملحق شید، تا به یک ماشین تبدیل شید.
‫ولی من ساختمون رو میسازم.
‫من میدونم تو چطور پیمانکاری هستی،
‫تو یک مهندس عالی داشتی.
‫بهش احترام نذاشتی.
‫ساکنین به تو اعتماد کرده بودن،
‫ولی تو بهشون چی دادی؟
‫با کمال احترام، برو بیرون.
‫در ضمن سه‌چرخه‌ها تنها ‫چیزی نیستن که سه‌تا چرخ دارن،
‫هواپیما هم همینطوره.
‫مثل یک هواپیما پرواز ‫میکنم، بشین و تماشا کن.
‫میتونستی آروم صحبت کنی.
‫به نظر آدم راحتی نمیاد.
‫نمیذارم این ساختمون رو بسازه.
‫آره، در هر صورت ساختمون ما باید اینجا بشه.
‫بهمون دستبرد زدن،
‫انباری خالی شده، دزد بهمون زده.
‫چی داری میگی؟
‫مثل یک هواپیما پرواز میکنم، بشین و ببین.
‫ویراژ، زود باش.
‫چی شده؟
‫ناندان اینجاست.
‫درود.
‫الو، مهتاج. چین‌می‌ام.
‫خبری از خریدتون نشد؟
‫روزِ بد یُمن تموم شده، پیش پرداخت چی؟
‫آره، توی روزِ خوش یُمن انجامش میدیم.
‫آره ولی پیش پرداخت...
‫چی پیشنهاد میدن؟
‫باشگاه، هال چند منظوره، باغ‌تراس...
‫با یک معبد کوچیک.
‫معبد بزرگ داریم.
‫ایول...
‫بله قربان، ما در مورد پول ‫پیش‌پرداخت صحبت کردیم...
‫اگر بتونید پول پیش‌پرداخت رو بفرستید...
‫الو، دو خوابه 600 هزارتا و سه خوابه...
‫بله پرداختی باید باشه، ‫ولی قربان.
‫همه خریدارها دارن معطل میکنن.
‫بودجه‌مون داره ته میکشه، با این ‫وضعیت یک هفته بیشتر دوام نمیاریم.
‫اونجا یک محل عمومیه،
‫چطور میتونه اونجا پروژه برپا کنه؟
‫اون ناندان‌ـه خب، میتونه با یک ‫چنگال از خونه‌اش به پل هوایی برسه.
‫تو هیچ مشکلی نداری که پروژه اینجاست؟
‫اینجا محل عمومی منطقه شماست.
‫ما یک معبد و پارک برای ‫این زمین در نظر گرفته بودیم،
‫ولی انتظار ساخت و ساز رو نداشتیم.
‫خدا میدونه چطور، ناندان‌بهی مجوز گرفته.
‫کارگرها کجان؟
‫امروز مرخصی دارن. ‫از فردا شروع میکنن.
‫اها مرخصی...
‫تا 550 هزارتا پایین اومدن.
‫با 500 هزارتا،
‫من آپارتمان سه خوابه جای دو خوابه میدم.
‫واقعاً پیشنهاد خوبی‌ـه. من هستم.
‫- زمین بازی بچه‌ها؟ ‫- رختشور خونه بزرگتر؟
‫- اتاق خدمت‌کار؟
‫- استخر شنا؟
‫استخر شنا؟
‫هیچوقت راضی نمیشه،
‫شما تموم شده حساب کن، از چیزی ‫که میخواید بیشتر بهتون خدمات میدیم.
‫پس تمومه، خانوم؟
‫آره. تموم!
‫چخبر شده؟
‫از فردا کار رو ادامه میدیم.
‫- قربان. ‫- مهتاج.
‫شماها؟
‫اونها نمیتونن تو زمین عمومی ساختمون بسازن.
‫به ناندان گوش نده.
‫قربان گوش بده... قربان!
‫منظورت از زمین عمومی چیه؟ ‫این هم سندش.
‫ولی خب کی کار رو شروع میکنید؟
‫من دارم دو دل میشم.
‫هنوز اونها رو به عنوان گزینه دارم.
‫نگران نباش، مهتا صاحب.
‫پاندیتجی، داری چیکار میکنی؟
‫مراسم ستایش زمین رو شروع کن.
‫- بله قربان. ‫- سریع باش.
‫خوبه؟ درود بر تو.
‫- درود. ‫- درود.
‫مراقبت کن.
‫چیکار داری میکنی؟
‫بهت گفتم که این طرح رو نخری، بد شگون هست.
‫نگران نباش. این فقط بازی‌ـه،
‫که پروژه رو دست بگیریم.
‫ترتیبش رو میدم.
‫بیست و چهاری دارن زنگ میزنن. الانم ‫که تماس تصویری گرفتن. تو جواب بده.
‫من چی بگم خب؟ خودت حرف بزن.
‫لطفاً خودت حرف بزن. بفرما.
‫شماها کجایید؟
‫همه دنبال شما هستن.
‫- چطوری موکِش‌بهی؟ ‫- من به درک، شما کجایید؟
‫الو؟ الو؟
‫گیر کرده.
‫الو، الو.
‫بله...
‫- سلام، سلام. ‫- به نظر میاد آنتن ندارم.
‫صدا قطع شد.
‫- آره همینطوره. ‫- برگرد.
‫سه روز شده، هنوز نرفتیم سر ساختمون.
‫چقدر دیگه میتونیم اینکار رو بکنیم؟
‫یه کاری میکنیم حالا.
‫- هیچکس اینجا نیست. ‫- هنوز هیچ پیشرفتی نداشته.
‫درود، راخابان.
‫ناندان‌بهی.
‫چطورید؟
‫تبریک میگم بابت نوسازی.
‫به نظر میاد کار گره خورده. ‫مشکلی هست؟
‫نه.
‫چی داری میگی؟
‫پیمانکار ها غیبشون زده و جواب تماس نمیدن.
‫که اینطور، کی هستن حالا؟
‫تازه‌کارن.
‫تازه‌کارها...
‫این تازه‌کارها قول‌های بزرگی ‫میدن و تو فریب دادن اوستا هستن.
‫وقتی عروس جدید میارید باید از اهمیت ‫و محبت عروسِ قدیمی هم قدردانی کنید.
‫بگذریم، چه فکری میکردید؟
‫پیش پلیس شکایت کردید؟
‫نه هنوز.
‫چند وقته گم و گور شدن؟
‫سه روز شده.
‫خب میخواید چیکار کنید؟
‫من یک پروژه جدید دقیقا ‫همین رو به رو شروع کردم.
‫شنبه‌ی بعدی مراسم ستایش زمین داریم.
‫اگر شما موافق باشید میتونم اون پروژه ‫رو تعلیق کنم. و پروژه شما رو ادامه بدم.
‫بهش فکر کنید.
‫درود.
‫نگاه‌ش کن،
‫حالا چیکار کنیم؟
‫این هم دوربین مدار بسته.
‫قطعاً دارن ما رو میبنن.
‫درسته.
‫برگردید!
‫جرئت دارید...
‫من میرم پیش پلیس شکایت.
‫جرئت داری جواب تماسش رو بده!
‫اول از همه، دیویا یکی از ساکنین ‫حساب میشه بعدش میشه عشق جناب‌عالی.
‫به اندازه کافی تو دردسر نیافتادیم؟
‫تیتر خبر میشه" پیمانکاری که ‫خانه‌ی عشقِ خود را خراب کرد."
‫قطع‌اش کن.
‫چیکار کنیم؟ خدایا کمک کن.
‫این مشکل ما نیست.
‫قبل از اینکه پروژه رو قبول ‫میکردید باید فکر اینجا رو میکردید.
‫ما خونه‌هامون رو میخوایم دقیقاً ‫همون شکلی که تو بروشور بود.
‫آره. آره.
‫یکم بهم زمان بدید.
‫راست و ریست میکنم.
‫ناندان‌بهی اینکار رو میکنه،
‫تا پروژه رو از چنگ ما در بیاره.
‫اون نمیتونه اونطرف خیابون ساختمون بسازه.
‫زمینِ مشترک و عمومی هست. ‫غیرقانونی‌ـه.
‫کوری؟ اونها 4 روزه که ‫ساخت و ساز رو شروع کردن.
‫نمیخوایم چیزی بشنویم دیگه.
‫ما خونه‌مون رو میخوایم.
‫اگر تا 4 روز دیگه ساخت و ساز شروع نشه،
‫از مسیر قانونی وارد میشیم.
‫ولی قربان...
‫فراموش نکن که من تو رسانه کار میکنم.
‫لطفا، گوش کنید...
‫نا امید نشو،
‫من بهت اعتماد دارم. یه کاریش میکنی.
‫بیا تصور کنیم.
‫حالا چشمات رو ببند.
‫ویراژ میخوام یک چیزی بهت بگم.
‫من عاشقتم.
‫دیویا،
‫بیا بریم.
‫بابا،
‫من این ازدواج رو نمیخوام.
‫شوخی میکنی دیگه، آره؟
‫نه.
‫من از کارتیک خوشم نمیاد.
‫کارت‌های دعوت آماده‌اس.
‫عصبانی نشو، بذار باهاش صحبت کنم.
‫بابا...
‫تو کارتیک دعوا کردید؟
‫نه همچین چیزی نشده.
‫من... دیگه ازش خوشم نمیاد.
‫حسِ درستی ندارم.
‫از کسِ دیگه‌ای خوشت میاد؟
‫ویر... ویراژ.
‫ویراژ کیه؟
‫میدونی، ویراژ.
‫گوش کن، ویراژ نه تنها ‫خونه ما رو نابود کرد...
‫ولی مامان،
‫قربان بابلو؟
‫چطور میتونم کمکتون کنم؟ ‫ناندان سرِ من هم کلاه گذاشت.
‫زمین ما رو غصب کرد.
‫علیه‌اش پرونده تشکیل دادیم.
‫اون مردی قدرتمنده،
‫هر طور شده پروژه رو دست میگیره.
‫زرنگ باشید و خودتون رو نجات بدید.
‫ما از بانک وام گرفتیم.
‫ناندان هر چی خریدار بود رو جذب کرده.
‫نمیخوام سر از زندان در بیاریم، ‫بیا پروژه رو بهش واگذار کنیم.
‫میفهمی چی داری میگی؟
‫تو که میدونی اون چقدر تو ‫مصالح ساختمانی کلک میزنه.
‫ما نباید اعتماد ساکنین رو بشکنیم.
‫دقیقاً.
‫ما خانه خرابشون کردیم.
‫با تجویل پروژه به ناندان، ‫حداقل یک جایی برای زندگی دارند.
‫میتونیم این پروژه رو تحویل بدیم.
‫ولی به یک شرط.
‫باید دقیقاً طبق مشخصات ما ساخته بشه.
‫مصالح ساختمانی دقیقاً باید مثل ‫چیزی باشه که به ساکنین قول دادیم.
‫اعتماد اونها نباید خدشه دار بشه.
‫میخوای رئیس من باشی؟
‫طرحت رو بردار و برو خودت بسازش.
‫هر مصالح و مشخصاتی که میخوای هم استفاده کن.
‫هیچکس حتی برای یک نوسازی ‫ساده هم بهت اعتماد نمیکنه،
‫وقتی که توی خونه‌ای که تو ساختی زندگی کردن.
‫این بهترین پیشنهاد برای تو‌ـه.
‫به نظر رفیقت تو رویا سیر میکنه.
‫ساکنین‌ای که تو داری سرشون ‫دعوا میکنی، تو رو میندازن زندان.
‫بعدش چی؟ طفلکی.
‫و بعدش چی؟
‫میان سراغ من.
‫تنها راه فرار این‌ـه،
‫اونها رو مجبور کنی قرداد رو امضا کنن.
‫وقتی من مراسم رو اجرا کردم،
‫حتی خدا هم نمیتونه کمک‌تون کنه.
‫قربان، من از طرف ایشون عذرمیخوام، ‫میشه این رو دوستانه حل کنیم؟
‫کارگر بی ارزش، مگه بهت نگفتم،
‫کاری که براش زاده شدی رو انجام بده.
‫یادگرفتی؟
‫هنوز هم میتونی برای من کار کنی.
‫میخوای برگردی؟
‫یا با رفیقت بری به زندان؟
‫- بیا بریم چین‌می. ‫- صبرکن.
‫چیکار میکنی، صبرکن.
‫قربان، لطفاً پروژه رو بگیرید،
‫چون که تو اون محل داشتن ساختمون خیلی مهمه.
‫نگران نباش، پاندیتجی.
‫اونها باید بفهمن که نباید ‫سر به سر من بذارن.
‫یک کاری‌ش میکنیم،
‫- ول‌ام کن، ول کن. ‫- دیوانه شدی؟
‫به خاطر تو توی این دردسر افتادم.
‫دیگه بهت اعتماد ندارم.
‫لطفاً به من کمک کنید، قربان.
‫من نمیخوام به زندان برم، لطفاً.
‫لطفاً شغل من رو پس بدید.
‫من رو برگردونید.
‫من اشتباهِ بزرگی کردم، قربان.
‫متاسفم، واقعاً متاسفم.
‫لودرها رو بگو بیان و به کارگرها ‫بگو که زمین رو پاکسازی کنن.
‫بله قربان.
‫همه کارگرها باید متاهل باشن.
‫البته.
‫کجا رو برای مراسم ستایش ‫زمین حفر کنیم، پاندیتجی.
‫اینجا رو.
‫ساخت و ساز رو متوقف کنید.
‫اونها بچه‌های این محل هستن.
‫اونها مخالف مراسم ستایش زمین هستن.
‫ساخت و ساز رو متوقف کنید...
‫قضیه اینا چیه، ناندان‌بهی؟
‫ساخت و ساز رو متوقف کنید...
‫بذارید بمونن، چقدر میخوان وایسن؟
‫خسته میشن و میرن.
‫یک چاله 2 متری حفر کنید.
‫باقی‌ش رو زمان مراسم حفر میکنیم.
‫- کسی اونجاست؟ ‫- نه کسی نیست.
‫هر دوتاشون گم و گور شدن.
‫درود.
‫احوال همگی چطوره؟
‫اول از همه، یکم چای و خوراکی بفرمایید.
‫هنوز هم برای مراسم وقت داریم.
‫چطور میتونی ما رو تو اوضاع ‫آشفتگی ببینی و خوشحال باشی؟
‫چطور انتظار داری که بهت دوباره اعتماد کنیم؟
‫ساختمون قدیمی رو مگه تو نساخته بودی؟
‫تو 25 سال اخیر ساختمون بی کیفیتِ تو ‫کلی برای ما پریشانی درست کرده بود.
‫نمیخوای تو آرامش زندگی کنیم؟
‫مگه ما با تو چیکار کردیم؟
‫ولش کن راخابان، لطفاً زنگ بزن ویراژ.
‫آره آره، بهش زنگ بزنید.
‫زنگ بزن به چین‌می.
‫چرا به اون زنگ بزنیم؟ ‫پیشِ من‌ـه. آوردمش برای شما.
‫بذارید بهتون نشون بدم، با من بیایید.
‫ساخت و ساز رو متوقف کنید!
‫کجاست؟
‫اونجا رو نگاه کنید.
‫بگیردش. اون کلاه بردار رو بگیرید.
‫بیا بیرون. همین الان. در رو باز کن.
‫هاردیک‌بهی، زنگ بزن به رسانه‌ها. ‫من زنگ میزنم به پلیس.
‫آره زنگ بزن بهشون!
‫باید منتظر ویراژ بمونیم.
‫زنگ بزن.
‫سلام، من یک آدرس ارسال میکنم. ‫سریع بیایید.
‫قربان، چاله رو حفر کردیم. باقی ‫اون رو زمان مراسم حفر میکنیم.
‫شنیدید؟
‫وقت مراسم رسیده.
‫وقتی که شروع شد، دیگه نمیتونم کمک‌تون کنم.
‫پلیس و رسانه‌ها برای ‫شما ساختمون رو نمیسازن.
‫اونها پسرها رو میفرستن زندان.
‫جایی که پسرها یک سقفی بالای سر دارن.
‫ولی شما چی؟ ‫شما کجا زندگی میکنید؟
‫قربان، اسناد.
‫این آینده شماست.
‫اینها رو امضا کنید.
‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارید.
‫هیچ پیمانکاری به شما کمک نمیکنه،
‫حداقل من ساختمون رو میسازم.
‫گذشته رو فراموش کنید، ‫براتون ساختمون خوبی میسازم.
‫پس، اسناد رو امضا کنید.
‫راخابان؟
‫اول شما.
‫چرا انقدر فکر میکنید؟
‫یک فرصت طلاییه.
‫زمانی که مراسم شروع ‫شه، من به شما کمک نمیکنم.
‫بیایید و امضا کنید.
‫کارگر بدبخت، بیارش پایین.
‫قربان، گیر کرده. میخوام درستش کنم.
‫بیارش پایین.
‫- دارم سعی میکنم. ‫- بگیرش.
‫ببینید!
‫از کجا اومد؟
‫چی شد ناندان‌بهی؟ ‫قبل از مراسم اسناد امضا شدن؟
‫مراسم ستایش زمین چی شد؟
‫چی، پاندیتجی؟
‫مهتاج، اون هیچ ساختمونی اینجا نمیسازه.
‫داره بلوف میزنه.
‫ساخت و ساز رو متوقف کنید!
‫به اون گوش ندید.
‫باشه پس مراسمت رو آغاز کن.
‫ما یک راهی پیدا میکنیم.
‫من هیچ جایی نمیرم.
‫ناندان‌بهی، کار رو شروع میکنیم یا نه؟
‫پاندیتجی، مراسم رو شروع کن. ‫حفاری کنید.
‫من هیچ کمکی نمیکنم.
‫ویراژبهی، کار ما کی شروع میشه؟
‫چرا جواب تماس ما رو نمیدادی؟
‫کارگرها کجان؟
‫- تا یکی دو روز آینده شروع میکنیم. ‫- چرا یکی دو روز؟
‫مارو مسخره کردی؟
‫آروم باشید، بذارید من رد بشم.
‫چخبر شده؟
‫قربان، ویراژ خونه‌های ما رو خراب کرده.
‫آره!
‫برای نوسازی.
‫ولی الان خونه‌های جدید رو نمیسازه.
‫- هرکار میتونید بکنید. ‫- آره.
‫من کی همچین چیزی گفتم؟
‫یکم تاخیر در کار بوده.
‫چه تاخیری؟
‫ساخت و ساز رو متوقف کنید!
‫چرا باید اینکار رو بکنن؟
‫اینجا زمین عمومی‌ـه.
‫نمیتونن اینجا ساختمون بسازن.
‫این یک قضیه‌ی دیگه‌اس،
‫قضیه ما فرق داره.
‫پروژه ما اون روبه‌رویی هست، ‫اینها با این پروژه مشکل دارن.
‫ما با اون پروژه مشکل داریم.
‫این پروژه ناندان‌بهی هست.
‫من مدارک قانونی رو دارم.
‫پس کی به ما زنگ زد؟
‫قربان، من بودم.
‫اینها پروژه رو قبول کردن و ‫وسط راه اون رو رها کردن.
‫یک کاری کنید، دستگیرشون کنید.
‫نه قربان، لطفاً گوش بدید.
‫قربان، ناندان‌بهی رو دستگیر کنید.
‫آره دستگیرش کنید.
‫صبرکن، نمیتونیم همینطوری ‫مردم رو دستگیر کنیم.
‫اول پرونده تشکیل میدیم، ‫بعد دادگاه تصمیم میگیره.
‫کلی زمان میبره.
‫- بله. ‫- ما الان عدالت میخوایم.
‫درسته. آره.
‫من اون رو به عنوان پسرم قبول داشتم،
‫و حالا ببنید چیکار کرده. ‫اسانسور قرار نیست قسمت من باشه.
‫حتی بعد از مرگ‌ام، من مجبورم ‫از پله‌ها برم بالا تا به بهشت برسم.
‫چی گفتی؟
‫من اعتماد شما رو نمیشکنم.
‫چی شد پس؟
‫قربان،
‫اون نه تنها خونه من رو خراب کرده،
‫نامزدی دخترِ من هم بهم زده.
‫میدونستی؟
‫همانطور که دیدید،"پیمانکار خونه ‫عشقِ زندگی‌اش رو خراب کرده."
‫این تیترهای چرت و بذار کنار ‫و در مورد خونه ما حرف بزن.
‫اگر قرار باشه به دادگاه تکیه کنیم، ‫تو این زندگی خونه‌ای نصیبمون نمیشه.
‫درسته، بگیریدش... بگیریدش...
‫درود بر خدای...
‫ایول!
‫قربان!
‫یک مجسمه پیدا شده.
‫وقتی من مراسم رو اجرا کردم،
‫حتی خدا هم نمیتونه کمکتون کنه.
‫اگر زمان حفاری یک مجسمه قدیمی پیدا بشه...
‫قانون جلوی کار ما رو سر ساختمون میگیره.
‫ما یک معبد و پارک برای ‫این زمین در نظر گرفته بودیم،
‫ولی خب هیچ پیشرفتی نداشته.
‫بذار من باهاش حرف بزنم، ویراژ.
‫- من یک فکری دارم. ‫- چی؟
‫تو شغلت رو پس بگیر.
‫قربان، لطفاً شغل من رو پس بدید.
‫پاندیتجی یک شرط جدید داره،
‫همه کارگرها باید متاهل باشن.
‫از کجا زن پیدا کنیم حالا؟
‫بله جناب، بفرمایید.
‫من از بچه‌های این محل هستم.
‫شنیده بودم که این زمین ‫برای ساخت یک معبد بوده.
‫و خب ببنید تقدیر خداوند رو.
‫حالا معبد باید اینجا ساخته بشه!
‫نظرتون چیه؟
‫آره آره...
‫مسئله اینجاست،...
‫هر موقع از اینجا رد میشم،
‫انرژی روحانی حس میکردم.
‫هر بار موهای تن‌ام سیخ میشد.
‫ببینید، فیلم بگیر.
‫ویراژ پاپوش درست کرده، بازرس.
‫اون مجسمه رو اینجا گذاشته.
‫تا بتونه جلوی ساخت و ساز من رو بگیره.
‫جدا!
‫هر کسی میتونه همچین ادعایی کنه.
‫من دارم حقیقت رو میگم قربان.
‫بیخیال، کارهای قانونی رو انجام بده.
‫ناندان‌بهی، خونه ما چی میشه؟
‫تو پروژه بعدی میبنمتون.
‫بریم.
‫مهتاج، اونجا رو نگاه کن.
‫ولی باید الان نهایی کنی.
‫البته!
‫بیا، همین الان سند بزن!
‫قطعی شد.
‫این هم چک‌پولِ ما.
‫هی، تبریک میگم!
‫پول رو گرفتی، حالا ساخت و ساز رو شروع کن.
‫ویراژ، اول آسانسور رو نصب کن.
‫بذارید ساختمون رو بهتون نشون بدم.
‫- بیایید. ‫- آره، آره.
‫این هم حکمت خدا بود. ‫همه چی بابِ میل ما شد.
‫سلام.
‫عموجان چی میگفت؟
‫عروسی رو بهم زدی؟
‫آره،
‫من عاشق یکی دیگه شدم.
‫از من خوشت میاد؟
‫من؟
‫از زمانی که...
‫تو کی از من خوشت اومد؟
‫راستش، بابا هنوز قانع نشده.
‫نگران نباش، من قانع‌اش میکنم.
‫بیا بریم.
‫عموجان، بهم اعتماد کن.
‫من نا امیدت نمیکنم.
‫نه نه.
‫بهت قول میدم.
‫من قانع نمیشم.
‫من هر خواسته‌ای دارید قبول میکنم.
‫بگو بله! زود باش.
‫- مطمئنی؟ ‫- صد درصد.
‫باشه.
‫بهت اعتماد میکنم.
‫جرئت داری خرابش کن.
‫تصور کردن جواب داد.
‫پس مهمترین چیز اعتماد هست.
‫اعتماد هم برای رابطه هم ‫برای کارکردن خیلی مهمه.
‫من آپارتمانِ رویا و آرامش هستم.
‫باغ‌تراس من میزبان عروسی ویراژ و دیویا بود.
‫رویایی که به حقیقت تبدیل شد.
‫و مردم اینجا با هم در آرامش زندگی میکنن.
‫ناندان به چیزی که حقش بود رسید.
‫پرونده رو باخت و بابلو به زمینش رسید.
‫هاردیک‌بهی یک ماشین جدید خرید.
‫ولی هنوز هم تو پارکینگ جا هست.
‫آسانسور نصب شد، ولی تو ‫تقدیر خاله راخا آسانسور نبود...
‫شما با این برید، من بعداً میام.
‫عملِ زانو انجام داد، و دکتر ‫ازش خواست که از پله استفاده کنه.
‫بذار همراهی‌تون کنم.
‫باغ‌تراس من فوق‌العاده‌اس.
‫هر روز صبح و عصر، ‫مردم برای یوگا میان اینجا.
‫درست تمرکز کنید.
‫- این هم بسته شما، قربان. ‫- بله.
‫وینودبهی از خونه خیلی راضی بود.
‫چطوره؟
‫این هم بسته شما قربان.
‫خونه چطوره؟
‫لطفا بیا داخل.
‫قربان لطفاً بسته رو تحویل بگیرید. ‫دیرم شده.
‫این چیه؟
‫اتاق خواب؟
‫اشتباهه. این اتاق خواب مستر هست.
‫با پارکت‌های چوبی.
‫قربان لطفاً این رو بگیرید.
‫- دیرم شده. ‫- باشه، ولی اول بذار...
‫سرویس رو بهت نشون بدم.
‫و ساکنین اونجا، مثل یک خانواده زندگی میکنن.
‫سلام، چطوری؟ ‫گفتم که شیرینی بیارم.
‫ویراژ و چین‌می هر روز صبح اینجا وایمیسن.
‫و رویاهای بیشتری تصور میکنن.
‫بیخیال،
‫جای فوق‌العاده‌ای‌ـه.
‫مراقب باش.
‫- به نظر خوب میاد. ‫- مطابق نیازهای شماست.
‫و همینطور بودجه‌تون.
‫یکم بو داره.
‫هیچ ایرادی نداره.
‫در محدوده بودجه شماست، خوشتون میاد.
‫همینطور تو مرکز شهر هست.
‫ولی این منطقه خیلی گرونه.
‫اینجا کم کم 10 میلیون روپیه میارزه.
‫چطوری انقدر ارزون میدی؟
‫بیا اینجا،
‫تو هم.
‫این ساختمون...
‫جِن زده‌اس.
‫مردم این رو میگن، من که اصلا باور نمیکنم.
‫خب درست بگو، چرا اینطوری میگی؟
‫تو این ساعت، هیچ جنی نمیاد.
‫اگر خوشتون میاد، بذارید ‫با فروشنده صحبت کنم.
‫اون حاضره مذاکره کنه.
‫باهم صحبت کنید و بهم اطلاع بدید، ‫من همین نزدیکی‌ها هستم.
‫آره برادر، امروز غروب معامله ‫رو تموم میکنم. اون موقع میبنمت.
‫داداش، بذار یکبار نگاهش کنیم...
‫- من حسِ خوبی ندارم. ‫- چین‌می، گوش کن.
‫این قرداد برای کل زندگی‌مون‌ـه. ‫بذار یک نگاهی بندازیم.
‫ولی جن‌ها چی؟
‫جن‌ها تو غروب نمیان. بیا بریم.
‫کسی نیست، بیا.
‫ویراژ باید برگردیم.
‫انقدر چرت نگو.
‫ویراژ گوش کن. به من گوش بده.
‫باید بریم.
‫من دارم میرم، هرکاری میخوای بکن.
‫ویراژ من دارم میرم. من رفتم...
‫ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.com::.