« مووی شو تقدیم میکند » [ MovieSho.com ]
‫هی، تو همونی هستی که وکیله؟
‫داریم صداتو ضبط می‌کنیم دختر جون.
‫- یه نگاه به ما نمیندازی؟ ‫- بریم.
‫این بهتره.
‫وای دید. داره نگاه می‌کنه!
« مووی شو تقدیم میکند » [ MovieSho.com ]
‫چی میگی؟
‫تو برو من الان میام. باشه.
‫این برای اون داداش خنگته.
‫کادو ولنتاین.
‫آبجی.
‫میشه یه کم آب...
‫ممنون.
‫ممنون آبجی.
‫لطفا توجه کنید.
‫مرکز بوکس کالج از هفته بعد ‫ثبت نام دانشجوها رو شروع می‌کنه.
‫دانشجوهایی که می‌خوان ثبت نام کنن،
‫باید برن مرکز بوکس ‫و مربی سونیل ماهاجان رو ببینن.
‫ساخت و ساز چطور پیش میره سونیل؟
‫کارای داخلش اوکیه.
‫یه دو روزی طول می‌کشه تا ‫کارای بیرونش هم تموم بشه.
‫رئیس خودش شخصا میاد برای بازرسی.
‫امیدوارم که به سرت نزنه که ‫بری سراغ بوکس و اینا؟
‫اینجا بحث بقاست آبجی.
‫و فقط قوی‌ترین‌ها زنده می‌مونن.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫یا یه شغل با سهمیه ورزشی یا ارشد؟
‫تا وقتی از اینجا برم بیرون،
‫دیگه هیچ چیز جلودار این پرنده نیست.
‫داداش!
‫کی اومدی؟
‫می‌خوای از همون پایین همه چیو بپرسی؟
‫کوچولو!
‫بیا بالا! همه چیو بهت میگم.
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫آرتی کادو ولنتاین برام فرستاده بود؟
‫- بهم نگفتی. ‫- ببخشید، ببخشید.
‫ببخشید چیه؟
‫بفرما.
‫خواهش می‌کنم داداش...
‫دفعه بعد یه راه دیگه برای ‫رد و بدل کردن کادو پیدا کن خواهشا.
‫- آیفون! ‫- خفه شو!
‫چی شده؟
‫چرا داد می‌زنید؟
‫نه، هیچی نیست.
‫آیفون؟
‫شماره شخصیه. فقط برای آرتی.
‫داداش.
‫خواهش می‌کنم داداش.
‫خودتو کنترل کن خواهشا.
‫- اون از یه خانواده سطح بالاست. ‫- چه سطح بالایی؟
‫اگه خونوادش جواب رد بدن چی؟
‫مارو به کشتن میدی.
‫- هممونو می‌کشن. ‫- خفه شو!
‫تا وقتی من زنده‌ام ‫نمی‌ذارم کسی بمیره.
‫و اگه قرار باشه بعد از مرگم این اتفاق بیفته،
‫اون موقع مثل جن میام و نجاتتون میدم!
‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا دختر. یالا.
‫نگران نباش.
‫یه چیزی به من بگو گِهنو؟
‫خواهر کوچیکمو دیدی؟
‫شنیدم که می‌خواد بوکس یاد بگیره.
‫بام!
‫مطمئنا اون موقع نجاتت میده.
‫حالا هم برو برای عروسی آماده شو.
‫لعنتی.
‫گفتی دختر کیه راج کیشور؟
‫دختر مِگوال ‫از دهکده هَریالی.
‫یالا، بریم.
‫عجله کنید.
‫برید کنار.
‫راتان لال، عمارتو آماده کن!
‫بزن دنده پنج!
‫بریم. بریم.
‫یالا، بریم.
‫نگه دار. اینجا پارک کن.
‫لعنتی.
‫بیا اینجا.
‫بیا عقب.
‫می‌خوای تیر بخوری؟
‫بیاین جلو ببینم.
‫بیاین بیرون. بیاین بیرون.
‫بیا بیرون، اشغال. ‫بیا بیرون.
‫دختره رو بیارین بیرون! ‫کجا قایمش کردین؟
‫کشیش. همین الان تمومش کن.
‫این چه اجباریه؟
‫وقتی بهت گفتیم
‫به جایگاه خودت
‫و جامعه‌ات ‫قبل از ترتیب دادن ازدواج فکر کن.
‫چرا نکردی؟
‫جایگاهتو فراموش نکن.
‫مشکل چیه؟ ‫خانواده داماد که مشکلی ندارن!
‫ولی ما لعنتی مشکل داریم!
‫نگاه کن پایین. نگاه کن پایین.
‫اجازه نداری سرتو بالا بیاری!
‫نگاه کن پایین!
‫دختره رو بیارین بیرون!
‫ولش کن.
‫بکشش بیرون.
‫بزنش.
‫نجاتم بده.
‫حرف نزن.
‫مراقب باش. مراقبش باش.
‫اون سرگرمی ما برای امشبه.
‫حتما داداش!!!
‫نجاتم بده.
‫ماشین رو روشن کن.
‫گریه‌اش مثل یه موزیکه برام.
‫دوربینو بیار پایین.
‫با دالیت‌ها مثل آشغال زیر کفش رفتار می‌شه...
‫باید یه حامی باشه،
‫که الهه مادر برای ما انتخاب کرده.
‫من حامی نمی‌خوام.
‫اگه هست، یکیو می‌خوام
‫که بتونه کف پامو ‫به یه اسلحه نشکستنی تبدیل کنه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دکتر مشهور رائو.
‫از مرشدآباد اومدم.
‫دکتر رائو.
‫- بله، بگو ببینم. ‫- دکتر.
‫دکتر نسیم کجاست؟
‫تو تنگمارگه. ‫تو کولاک گیر کرده.
‫اگه باور نمی‌کنی ‫شماره‌شو بهت می‌دم.
‫می‌تونی بهش زنگ بزنی.
‫ببرش پیش آبجی.
‫قربان، آخرین اطلاعات.
‫سرگرد کانوار وارد محوطه شده.
‫راحت باش. ‫خوبه.
‫چقدر طول می‌کشه تا دید داشته باشیم؟
‫داریم روش کار می‌کنیم، قربان.
‫وسایلتو جمع کن، باید سریع بریم.
‫بابا، یه کم کهوا بخور بعد برو...
‫یه چیزی بخور و برو.
‫باید فرمون رو محکم بچسبی!
‫سه نفر رو با خودت ببر.
‫مراقب باش!!!
‫بالاخره دکتر اومد.
‫رو خطیم، قربان.
‫دکتر.
‫تبش از دو روز پیش پایین نیومده.
‫و از دیروز،
‫مشکل تنفس پیدا کرده.
‫باشه. بذار معاینه‌ش کنم.
‫دکتر، عجله کن.
‫نفس عمیق بکش، پسرم.
‫میشه روش زوم کرد؟
‫قربان، شبکیه مطابقت داره.
‫ایلیاس کشمیریه.
‫تایید شد.
‫ایلیاس رو می‌بینم، قربان.
‫اجازه درگیری می‌خوام.
‫فقط ردیابی و دستگیری.
‫خواهش می‌کنم، قربان. می‌تونم بکشمش.
‫اطلاعات مهمی داره.
‫میشه از زیر زبونش بیرون بکشیم.
‫به نقشه بچسب، افسر.
‫بهش نیاز داریم.
‫- زنده! ‫- لعنت.
‫فعلاً بهش دارو می‌دم.
‫ولی باید ببریمش بیمارستان.
‫باشه.
‫دارم به آمبولانس زنگ میزنم.
‫دکتر.
‫این چیه رو دستت نوشتی؟
‫जय मां काली। आयो गोर्खाली! ‫(سلام بر الهه کالی. گورخاها اینجا هستند.)
‫این دکتر قلابی رو ببرین پایین.
‫- قربان، دستور برای کاپیتان مایانک-- ‫- نه!
‫هنوز نه.
‫شاید دکتره قلابی باشه،
‫ولی داروهاش که نه.
‫ساخت هند.
‫عجله کنین.
‫از ارتشه؟
‫سرگرد رو گم کردم. ‫تیم رو بفرست داخل.
‫نه، نه، تصویر رو قطع نکن، سروان.
‫بخاطر خدا، ‫میشه یه تصویر دیگه بدین، الان؟
‫تیم رو برای خروج آماده نگه دار.
‫چشم قربان.
‫تیم، برای خروج آماده باشین.
‫حالا دیگه تو هم باید قبول کنی.
‫خدا با ماست.
‫یکی یه تصویر درست حسابی نشونم میده بالاخره؟
‫در حال اتصال، قربان.
‫که تا شب اینجا واینستیم، درسته؟
‫الو.
‫قربان، هدف پیدا شد.
‫به تیم بگو بیان ‫به نقطه خروج.
‫ابی؟
‫تیم از قبل فرستاده شده.
‫الیاس کشمیری هنوز زندست، درسته؟
‫ابی، خوب به حرفام گوش کن.
‫ما الیاس رو زنده میخوایم ‫تحت هر شرایطی.
‫اطلاعات مهمی داره.
‫لطفا طبق پروتکل عمل کن...
‫لعنتی!
‫...وگرنه عواقبش مرگباره.
‫خودتی؟
‫مرگ تدریجی رو ترجیح میدی ‫یا یهویی؟
‫سرگرد ابهیمانیو کانوار.
‫افسر وظیفه ‫در هنگ یازدهم گورخا.
‫طبق قانون دادگاه نظامی 2007،
‫براساس اعتراف خودت،
‫برای جرائمی که شامل ماده 3A میشه.
‫قصور در انجام وظیفه، ‫عدم رعایت دستورات صریح.
‫ماده 7A.
‫کارشکنی در ماموریت و هدف.
‫این دادگاه عمومی خلاصه
‫برای محاکمه نظامی فوری شما دستور میده.
‫تحت هیچ شرایطی ‫اجازه نداری از این یونیفرم ‫یا درجه اینجا استفاده کنی.
‫حقوقت بازنشستگی شما لغو میشه، ‫و به شما دستور داده میشه،
‫که سلاح خدمتی تون رو ‫فورا تحویل بدید.
‫برای هرگونه مسئولیتی،
‫میشه علیه شما در سطح غیرنظامی ‫اعلام جرم کیفری کرد.
‫"دل مشتاقم."
‫"به دنبال خاطرات توست."
‫"بهایش را"
‫"با اشک‌هایم پرداختم."
‫"عطر تو در نفس‌هایم جاریست."
‫"چگونه می‌توانم حست را از دست بدهم؟"
‫"تلاش می‌کنم تا"
‫"عشقم را"
‫"به سرانجام برسانم."
‫"تو را"
‫"در خلوت دلم حفظ کرده‌ام."
‫"و حالا می‌روم"
‫"تا با طوفان‌ها بجنگم."
‫"اراده‌ات را اراده‌ی خودم کرده‌ام."
‫"قول‌های تو نفس‌های منند."
‫"قول‌هایی که نا تمام ماندند."
‫"برای برآورده شدنشان دعا می‌کنم."
‫"عطر تو در نفس‌هایم جاریست."
‫"چگونه می‌توانم حست را از دست بدهم؟"
‫واضح نگفتم؟
‫چرا اینجایی؟
‫یه قولی دادم.
‫یه چیزی برات پیدا کردم.
‫دانشکده رو ‫شورای روستا اداره میکنه.
‫باهاشون برای تو حرف میزنم.
‫قراره فردا با ‫رئیس ملاقات کنیم.
‫دعا شو بگیر و شروع کن به کار.
‫اینجا بارمره.
‫با این اخلاقت به جایی نمی رسی.
‫چیزی فهمیدی؟
‫شنیدی چی گفتم؟
‫این خاک با خون اجداد ما آبیاری شده.
‫از خون اجداد خبر ندارم،
‫ولی این خون تازه س.
‫مدیر مدرسه.
‫چطوری؟
‫چه گندی زدی؟
‫حالا کی جمعش کنه؟
‫این کیه؟
‫آقا ... آقا
‫سلام آقا.
‫شنیدم یه جنازه پیدا کردین.
‫امیدوارم دختر من نباشه...
‫آروم باش.
‫هنوز طوفان شروع نشده جا زدی؟
‫اگه طاقت نیاوردی چی؟
‫پرونده دخترمو که میدونی؟
‫گمشده.
‫گمشده؟!
‫این که آدم رباییه!
‫ولی هیچکس اسمی از مجرم نمی بره.
‫بیا بریم. یه چایی و یه بشقاب خوراکی سفارش بده.
‫بیا بریم.
‫خل شدی؟
‫گمشده. پیداش می کنیم.
‫- درست نیست مینا جان. ‫- چایتون.
‫کارات حتما به گوش پرادانجی رسیده.
‫نباید خودتو قاطی مسائل مردم بکنی.
‫اینجا قاضی،
‫هیئت منصفه و مجری حکم
‫کلاسا تو کل ناحیه برگزار می شه.
‫رئیس.
‫برای آموزش داداشای کشاورزمون،
‫کلی برنامه این مدلی برگزار کردم.
‫جیتاندار پراداپ سینگ.
‫رئیس 150 تا روستا تو این ناحیس.
‫وقتی داری باهاش حرف میزنی یه کم احترام بذار.
‫یا بهتره اصلا بذاری من حرف بزنم.
‫بیا بریم.
‫آقا. اول پنل خورشیدی راه انداختی.
‫بعدش رفتی تو کار جمع آوری آب باران.
‫حالا این چه علاقه جدیدیه؟
‫بهش میگن کشاورزی ارگانیک.
‫کلم بروکلی، بچه ذرت، گوجه گیلاسی.
‫برای پیشرفت ناحیس،
‫باید قدم اولو برداریم.
‫- درسته؟ ‫- بله آقا.
‫- بیا فیصل. ‫- بله آقا.
‫- کات. ‫- بیا این طرف.
‫بیا.
‫بله
‫حتما از
‫کمیته ناحیه بینده هاریانا خبر داری.
‫پیشنهاد دادن که نام خانوادگی رو
‫حذف کنن و به جاش اسم ناحیه یا روستا رو بذارن.
‫این طوری دیگه نظام طبقاتی از بین میره...
‫و همه
‫با هم برابر میشن.
‫پیشنهاد جالبیها.
‫پس شمشیر، کارد،
‫و تیغ همشون میشن تیغ اصلاح.
‫عموم همیشه میگفت،
‫"اگه یه گربه و یه ببر رو
‫"لباس شبیه هم بپوشونیم که مثل هم نمیشن.".
‫همون طور که گفتم، پیشنهاد خوبیه.
‫باید روش بحث بشه.
‫آقا.
‫یه چیزایی شنیدم.
‫گفتم اول با خودتون چک کنم.
‫پلیس یه جنازه پیدا کرده،
‫- تو یه چمدون. ‫- بله.
‫پلیس حمایت کامل منو داره.
‫بله.
‫در واقع، تو یه همچین کار زشتی،
‫اگه به برادر خودم هم شک کنن،
‫می تونن دستگیرش کنن.
‫من یه تحقیق درست و حسابی میخوام.
‫جناب، میتونم اینو ثبت کنم؟
‫بذار تیتر اول روزنامه فردا بشه!
‫ممنون.
‫دامادمه.
‫باهات صحبت کرده بودم
‫- درباره جایگاه دستیار بوکس. ‫- آهان، آره.
‫مدال طلای کشوری هم داره.
‫عالی.
‫فقط میتونه دفاع کنه یا حمله هم بلده؟
‫فکر کنم فقط میتونه زل بزنه.
‫شیرین نمیخورم.
‫شیوانی، بچه ها رو بفرست مدرسه.
‫رفیق...
‫هیچ وقت به نذری نه نگو.
‫من بهش اعتقاد ندارم.
‫به کی اعتقاد داری؟
‫یه آتئیست واقعی خیلی کم حرف میزنه،
‫یا ساکت می مونه.
‫این جمله رو چارلز داروین گفته.
‫حالا شد یه چیزی.
‫بهش کار رو بده.
‫ممنون جناب.
‫لازم نیست تشکر کنی.
‫بخاطر تو که این کارو نمیکنم.
‫هر نوراتری، خانواده ما
‫یه مراسم مذهبی میگیره ‫برای عبادت زنان.
‫و من این رسم رو زنده نگه داشتم
‫توی 15 سال گذشته از وقتی که پدرم فوت کرد.
‫اون روی اون صندلی میشست.
‫در حالی که من رو زمین نشسته بودم.
‫من پاهاشو با دستام می شستم،
‫و میگفتم...
‫"به دعای شما نیاز دارم ‫تا عزت و احتراممون رو حفظ کنم."
‫لبخند میزد و میگفت: "آمین".
‫اون فقط دختر اوتام لال نبود.
‫اون دختر کل روستا بود
‫خواهر کوچولوی من.
‫کاری که من میکنم، ‫بخاطر راشی انجامش میدم.
‫بهش کار رو بده.
‫میتونه به درد بخور باشه.
‫تعریف، ذکر شده در،
‫قانون بین الملل.
‫سوال امتحان رایجیه.
‫این فصل رو حسابی حفظ کنید.
‫چی شده؟
‫ببخشید.
‫یه لحظه صبر کن.
‫چقدر میشه برای...
‫- 1300! خیلی زیاده. ‫- 1300! خیلی زیاده.
‫قیمت رو بیار پایین.
‫- جناب. ‫- بله.
‫دانشجو.
‫همه پشت میز صف بکشید.
‫چند تا طناب ورزشی؟
‫15 یا 16 تا طناب ورزشی داریم.
‫چقدر؟ ‫اینجا چی نوشته؟
‫499؟
‫- باورم نمیشه. 499؟ ‫- یه قیمت بهتر بهت میدم.
‫نکن پسرم.
‫همه اینا برای دانشکده است.
‫این قیمت های عجیب غریب رو به من نده.
‫30 درصد تخفیف میخوام. ‫و دمبل ها کجان؟
‫این؟
‫فاکتورش رو نشونم بده.
‫3 تا هست و تا شب بیشتر هم میرسه.
‫من فاکتور درست و حسابی میخوام.
‫وگرنه تاییدش نمیکنم.
‫- تا دو روز دیگه میخوامشون. ‫- باشه جناب.
‫تاخیر نداشته باشه، باشه.
‫بیا سرگرد.
‫خب پس، هنگ بارمر، خبردار!
‫من سونیل ماهاجان هستم.
‫مونت باتن.
‫مربی شما.
‫ایشون سرگرد هستن.
‫دستیار مربی شما.
‫نام، کارت دانشجویی، قد، وزن.
‫همه این جزئیات رو میخوام.
‫فهمیدید؟
‫تمرین بوکستون از فردا شروع میشه.
‫قبل از اون، باید تمام اطلاعات این دفترچه رو داشته باشم.
‫- فهمیدی؟ ‫- بله قربان.
‫قربان! خوش اومدین.
‫اگه خبر میدادین، خودم میومدم استقبالتون.
‫خواهش میکنم.
‫سرگرد، اون صندلی رو بیار.
‫پس اینا همون پسرا هستن؟
‫بله. داریم یه لیست ازشون تهیه میکنیم.
‫بفرمایید قربان.
‫بشین.
‫- شروع کنیم. ‫- البته. یه لحظه صبر کنید.
‫پسرا، یکی یکی اسمتون رو بگید.
‫- ویکرام سینگ! ‫- ویشال چوهان!
‫ویجی خاندلوال.
‫مان سینگ.
‫- انور باسین. ‫- آمار سینگ.
‫ودا بایروا.
‫کارت دانشجوییتون رو فردا بیارید...
‫بایروا!
‫میخوای بوکس یاد بگیری؟
‫بله.
‫با اجازتون؟
‫با پسرای جامعه؟
‫میخوای یه مبارز بشی؟
‫- قربان، اگه بخواین میتونم بیرونش کنم... ‫- نه!
‫بذار کارش رو بکنه.
‫اونجا.
‫سطل و تی.
‫بیا.
‫- بله. ‫- عجله کن. بیا دیگه.
‫یه ویدیو میگیرم.
‫این دختر باید بدرخشه،
‫با صورتی شفاف مثل شیشه.
‫قربان، دوست دارین تمرین رو چطور شروع کنیم؟
‫چیز خاصی نیست.
‫شنیدم که میخواین تشک‌های جدید بذارین.
‫فقط میخوایم گرمشون کنیم، همین!
‫ببخشید. حرفم رو پس میگیرم.
‫نه بابا.
‫داری چیکار میکنی؟
‫دیوونه بازی در نیار.
‫گردگیریش کردم.
‫ببخشید. از دستم افتاد!
‫- این چیه؟ ‫- مواظب باش، سرگرد.
‫حالتون خوبه قربان؟
‫مربی، من...
‫فردا صحبت میکنیم.
‫- فردا. ‫- قربان.
‫آماده بشید. ‫میخوایم یه نمایش اجرا کنیم.
‫عجله کنید.
‫سرگرد. این یکی رو بذار تو کمد.
‫مربی هم باید یکی داشته باشه.
‫- قربان. ‫- بله.
‫وسایل من؟
‫برو کنار.
‫به ازدواج فکر کن، دختر.
‫پولت رو هدر نده.
‫برو. بیا دیگه.
‫- برو. ‫- بیا دیگه، سرگرد.
‫همه... خوب گوش کنید.
‫حرفم رو تکرار نمیکنم.
‫پنج تا مشت تو بوکس خیلی مهمه.
‫باید یادشون بگیرید!
‫بیا قربان.
‫بیاین به پسرا یه نمایش بدیم.
‫بیا.
‫خب، پسرا.
‫اولین مشت "جاب" هستش.
‫حالت بوکس رو بگیرید.
‫این "جاب" هستش.
‫این "کراس" هستش.
‫این "آپرکات" هستش.
‫این "بادی شات" هستش.
‫این "هوکه" هستش.
‫هی... متوجه نشدی؟
‫چرا قربان. کاملاً متوجه شدم!
‫این جابه، کراس،
‫آپرکات، هوک... ‫و بادی شات.
‫- گوش نمیدی، مگه نه؟ ‫- خواهش میکنم قربان.
‫بذار من باهاش حرف بزنم، خواهش می‌کنم.
‫تو حواست به تمرین باشه.
‫من باهاش حرف میزنم.
‫بچه جون، این بازی گرون قیمتیه.
‫برو خونه. برو دیگه.
‫یالا.
‫برو اونور.
‫فراموشش کن.
‫حواستو جمع کن. آماده باش.
‫به من گوش کن.
‫شام خوردی؟
‫آره.
‫خورشت سبزیجات.
‫مامان نون و عدس درست کرده.
‫یه کم هم برای من نگه دار.
‫این گوشی گرون قیمت رو از کجا آوردی؟
‫بابا، من...
‫این گوشی گرون قیمت رو از کجا آوردی؟
‫صبر کن.
‫- بیا برو. ‫- بابا.
‫برو بیرون. ‫برو بیرون.
‫- از این خونه برو بیرون. ‫- به حرفم گوش کن.
‫برو بیرون.
‫- بابا. ‫- برو بیرون.
‫ساکت باش.
‫همتون ساکت باشید. ‫امروز هیچ کس دخالت نکنه.
‫بابا.
‫برو بیرون.
‫گفتم به تو نیازی نداریم.
‫برو بیرون. برو بیرون.
‫باید ممنون باشی.
‫ممنون باش که پنچایِت (شورای روستا) خبر نداره.
‫این دخترِ خانِلوالِه
‫که این احمق داره باهاش لاس میزنه.
‫بابا، اینطور...
‫ساکت شو. خفه شو!
‫خردت میکنن و میندازنت تو رودخونه.
‫هیچ کس هم به دادت نمیرسه.
‫تو پسر یه بایروا (از طبقه‌ی پایین اجتماع) هستی.
‫و این هم واقعیته.
‫اشتباه کردم پدر.
‫فراموشش کن.
‫ببین پسرم.
‫تو نمیتونی یه ستاره رو
‫با دستت بچینی، پسرم.
‫فراموشش کن.
‫اون دختر رو فراموش کن.
‫پدر، یه کم ترشی بخور.
‫نمیخوام.
‫خیلی خوشمزه شده. حداقل یه کم امتحان کن.
‫ولی من نمیخوام...
‫ببخشید پدر. یه کم میخورم.
‫چطوره؟
‫خوبه.
‫شستمش، خشکش کردم، پوست کندمش، ‫لهش کردم و گذاشتمش خیس بخوره!
‫برو سر اصل مطلب.
‫اینقدر حاشیه نرو.
‫برو سر اصل مطلب.
‫من میخوام... لباس بوکس، کفش... 20،000 تا!
‫برای چی، وِدا؟
‫تو که هنوز یه ژاکت هم نبافته ای.
‫تو و این سرگرمی‌های همیشگی‌ات که هی عوض میشن.
‫میتونی 12،000 تا جورش کنی؟
‫حتما، پدر.
‫کفش‌ها رو یه وقت دیگه میخریم.
‫باشه.
‫بعد از شام میریم عابر بانک.
‫باشه. ممنون، پدر.
‫5، 6، 7
‫ودا. میتونی یاد بگیری؟
‫صد در صد.
‫اگه برادرِ کدخدا و رفقاش باهامون بدرفتاری کردن چی؟
‫غیر ممکنه.
‫کتکشون میزنیم!
‫چقدر باید بدیم؟
‫5، 6، 7، 8، 9
‫وِدا. گوش کن.
‫اینو هم نگه دار.
‫اما آبجی، تو این پولو از المپیاد ریاضی بردی.
‫خب که چی؟
‫حالا کمکت می‌کنن که ببری، ویدا.
‫اما تو باید بشی...
‫جنگجوی من، ویدا.
‫جنگجوی ویدا.
‫گوش کن... ضبطش کن.
‫دارم ضبط می‌کنم.
‫اینم از دانش‌آموز.
‫مواظب باش. زدی انداختینش.
‫خودش اومد وسط.
‫بلندش کن.
‫ببرینش اونور.
‫مواظب باش... ببین.
‫مواظب. مواظب.
‫دردش اومد.
‫چقدر شماها قانون‌شکنین!
‫بذارید نفس بکشه.
‫یه کم هوا بهش برسونین.
‫برید کنار.
‫عجب گیری افتادیم، ببرینش کنار.
‫گوش کن.
‫پس می‌خوای بوکس یاد بگیری، درسته؟
‫بذار من یادت بدم.
‫سونره، اون پنج تا مشت چیا بودن؟
‫قربان، اونا... ضربه جلو.
‫ضربه مستقیم.
‫بعد ضربه هوک بالا.
‫و بعد ضربه هوک و ضربه به بدن.
‫درسته.
‫به واکنش‌های این دختر کوچولو نگاه کن!
‫من گفته بودم...
‫اندامت رو یادت باشه.
‫- یه کم نبات تو اون جعبه‌ست. ‫- من شیرینی دوست ندارم.
‫دوست نداری؟
‫پس چی دوست داری؟
‫خون می‌خوری؟
‫من گیاه‌خوارم.
‫اصلا اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم...
‫عجب دردسری.
‫کجا می‌ری؟
‫چرا غصه می‌خوری؟
‫وسط این همه قیل و قال
‫تو خواب بودی
‫چیشده، بگو دیگه
‫دیشب چیکار
‫کردی؟
‫عشقت چه نقشه ای کشیده بود؟
‫چرا غصه؟
‫حالا کجا برم؟
‫در خونه کی رو بزنم؟
‫درد دل رو به کی بگم؟
‫کمکم کن
‫حالا کجا برم؟
‫در خونه کی رو بزنم؟
‫درد دل رو به کی بگم؟
‫کمکم کن
‫خونه ما حکومت نظامیه
‫چی ناراحتش کرده؟
‫چرا غصه؟
‫کمکم کن
‫عشق من تنبله
‫همه چی خراب شده
‫عشق من دیشب خوابیده بود
‫کمکم کن
‫همه چی خراب شده
‫کمکم کن
‫عشق من دیشب خوابیده بود
‫کمکم کن
‫اون پسر ساده
‫بخاطر تو شده یه احمق
‫از وقتی زنش شدی، ‫داغون شده
‫همه شهر داره ‫درباره زنت حرف میزنه
‫درباره زنت
‫وسط این همه قیل و قال
‫تو خواب بودی
‫دیشب چیکار کردی؟
‫بگو دیگه
‫عشقت داشت چیکار میکرد؟
‫دیگه قایم نشو
‫وسط اینهمه قاطی پاتی
‫مامان رفته بود خرید
‫ما خونه تنها بودیم
‫فکر کردم میگه
‫بیا با هم بازی کنیم
‫فامیل شوهرم رفته بودن خرید
‫ما خونه تنها بودیم
‫فکر کردم میگه
‫بیا با هم بازی کنیم
‫زیر پتو لم داده بود
‫منتظر یه قلقلک بودم
‫همه اش وقتم تلف شد
‫تا مامان برگرده
‫عشقم تنبله
‫همه چی خراب شد
‫عشقم دیشب خوابید
‫کمکم کن
‫بریم چمو رو بیاریم
‫حاضرم.
‫امشب رو حال میکنم!!!
‫پشت در چه خبره؟
‫کجاست؟
‫چمو کجاست؟
‫چرا اینقدر بهش میچسبیدی؟
‫نگران نباش. من باهاتم.
‫کجاست؟
‫برو با مری!!!!
‫خاموشش کن!
‫راج کیشور.
‫خاموشش کن!
‫حداقل در رو قفل کن، ‫بخاطر خدا.
‫هی.
‫کیه؟
‫سونهره. باز کن.
‫- کمک! ‫- کی اونجاست؟ لعنتی؟!
بابات
‫در رو باز کن. نشونت میدم.
‫با من در نیفت.
‫بگیرش.
‫آدم پست.
‫کسی اینجا نیست؟
‫خفه شو.
‫- سونهره. ‫- آقا. اومدم آقا.
‫در رو باز کن. ‫برو ببین کیه.
‫آقا. آقا.
‫نمیتونم بازش کنم.
‫برو ببین اون ... کیه. ‫ازش فیلم بگیر.
‫برو.
‫چرا تو...
‫نذار فرار کنه.
‫هی، وایسا!
‫تسلیمتم.
‫جرأت میکنی با من در بیفتی، ها؟
‫همین الان قبرت رو می‌کنم.
‫هی!
‫صبر کن.
‫اون کی بود؟
‫کجا رفت؟ ‫چراغ ها رو روشن کن.
‫کجا رفت؟!
‫هی.
‫همه چیز رو ضبط کردم.
‫فهمیدی کی بود؟
‫کی؟
‫اگه تو اتاق حبس نبودم،
‫الان بیهوش اینجا افتاده بود.
‫تو بگو.
‫صورتش پوشیده بود آقا.
‫از رقصنده ها بازجویی کردیم.
‫اما هیچکس چیزی ندیده.
‫این عجیبه.
‫قدیما، وقتی ما می‌کشتیم،
‫مردم میگفتن چیزی ندیدن.
‫حالا ما رو میزنن،
‫و حتی رقصنده ها هم ادعا میکنن ‫که چیزی ندیدن.
‫بعد از اینکه نسل‌ها ازش مراقبت کردیم،
‫تخم ترسی که کاشتیم، تبدیل به یه درخت تنومند شده.
‫ولی شما احمقا...
‫حتی نمی‌تونید ازش مراقبت کنید!
‫کی از بارمر جرئت داره با کل دار و دسته‌مون در بیفته؟
‫اگه از بارمر نباشه چی؟
‫اطلاعات اون سربازه رو برام پیدا کن.
‫چشم آقا.
‫مبارزه سختی بود آبجی.
‫مربی گفت: "هو...ک بزن".
‫منم با تمام قدرتم زدم!
‫اونم ناک اوت شد.
‫ویدا.
‫تو یه مبارزی...
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- خواهش می‌کنم آبجی.
‫ببخشید. ببخشید.
‫باشه.
‫تا کجا گفته بودم؟
‫اینکه منم دارم فکر می‌کنم ‫برم سراغ بوکس.
‫میتونم انجامش بدم؟
‫چی گفتی؟
‫چهار نوع مشت داریم. درسته؟
‫اولی هوک،
‫دومی جَب.
‫سومی پرتاب...
‫- و چهارمی... ‫- آبجی. "پرتاب" نیست. "کراس" هست.
‫ببخشید!
‫از کجا بدونم؟
‫می‌دونی ویدا،
‫تو اولین بوکسور
‫خانواده‌ی بایروا خواهی بود.
‫فکرشو بکن. همه‌ی فامیلامون ‫ازمون می‌ترسن!
‫خیلی زحمت کشیدی، ‫یه کمم به من یاد بده؟
‫بگیرش!
‫دو هفته‌ی دیگه طول می‌کشه تا بتونی ‫راست راه بری.
‫من دو سال دیگه اینجام.
‫جایی می‌ری؟
‫میتونی بپری؟
‫سلام جناب.
‫بابت تاخیر پیش اومده عذرخواهی می‌کنم. ‫لطفاً...
‫می‌خواین چیزی بگید؟
‫این طرف.
‫عجب ادا اطواری داره.
‫یه چیزی بگو.
‫- جناب. ‫- یه عکس.
‫این طرف جناب.
‫ببینید و لذت ببرید، ‫رینگ بوکس جیتندار پراتاپ.
‫ویدا کجا می‌ری؟ ‫این دختر خل شده.
‫جناب، ما این تجهیزات رو ‫برای تمرین خریدیم.
‫این طرف جناب.
‫این ۱۴ نفر کاندیداهایی هستن ‫که ما انتخاب کردیم
‫برای مسابقات بوکس.
‫بعد از بازدید، یه نمایش ‫براتون اجرا می‌کنن.
‫یالا پسرا. آماده شید.
‫عالیه مدیر.
‫جشن هولی باید توی ‫دانشکده هم برگزار بشه.
‫هر طور که شما بگید.
‫بذارید همه‌ی بارمر شاهد ‫این هدیه‌ی جدید از شورای روستا باشن.
‫هر طور که شما بگید جناب.
‫چطوری؟
‫این چیه؟
‫بهش میگن کیسه‌بوکس سرعتی.
‫اینم قراره منو امتحان کنه؟
‫یه عکس، رئیس.
‫لحظه‌ی غرورآفرینیه.
‫این تنها رینگ بوکس ‫تو کل این منطقه‌ست.
‫بوکسورا بهترین تمرین رو دریافت می‌کنن.
‫- من مطمئنم امسال برادرم، سویوگ، ‫- نه اینجا. همه‌چی رو خراب می‌کنی.
‫به حرفم گوش کن.
‫سویوگ سینگ مدال طلای ‫مسابقات بوکس رو می‌بره.
‫هر نوراتری، خانواده‌ات یه مراسم مذهبی ‫برای پرستش زن‌ها برگزار می‌کنن.
‫دخترها رو صندلی می‌شینن. ‫شما هم رو زمین...
‫با دستای خودتون پاهاشون رو می‌شورید، و می‌گید...
‫"به دعای شما نیاز داریم تا شرافت ‫و احترامتون رو حفظ کنیم."
‫اونام لبخند می‌زنن و می‌گن...
‫آمین.
‫من این داستان رو بهش گفتم.
‫برو سر اصل مطلب.
‫اون بهت برکت داده.
‫حالا بگو چی میخوای؟
‫آقا...آقا...
‫- بلندتر بگو. ‫- من...
‫چی شده؟ بلندتر بگو!
‫اگه اجازه بدید میتونم تو مسابقه بوکس شرکت کنم...
‫تو دختر بیرجا نیستی؟
‫میخوای مسابقه بدی؟
‫بله.
‫عالی.
‫ادامه بده ‫و جامعه ات رو از ‫این گودال عقب‌افتادگی ‫بیرون بکش
‫از این گودال عقب‌افتادگی.
‫- مونت‌باتن. ‫- بله آقا.
‫- اسمشو بنویس. ‫- چشم آقا.
‫همه امکانات رو در اختیارش بذار.
‫چشم آقا.
‫عالی.
‫بله آقا.
‫- باید برنده بشی! ‫- بله آقا.
‫ممنون.
‫کاری دیگه ازم برمیاد؟
‫باشه. آفرین.
‫بله.
‫- بیا آقا. ‫- رئیس.
‫خیلی خوب بودی.
‫این خبر اول صفحه است.
‫بیا.
‫کسی که مسئول نظافت ‫هست لباس فرمشو پوشیده.
‫این از طرف شماست.
‫این از طرف رئیس کوچیکه.
‫این از طرف رئیس.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫خدایا.
‫هوا تو رنگای هولی پر شده، ‫به نامزدت بگو
‫هوا تو رنگای هولی پر شده
‫به همسایه ها بگو
‫به نامزدت بگو
‫هوا تو رنگای هولی پر شده
‫به همسایه ها بگو
‫به نامزدت بگو
‫راه رفتنم پر از پرخاشگریه.
‫راه رفتنم پر از طلسمه.
‫جشن رنگا داره میاد.
‫به همسایه ها بگو
‫به نامزدت بگو
‫جشن رنگا داره میاد.
‫به همسایه ها بگو
‫به نامزدت بگو
‫هوا تو رنگای هولی پر شده
‫به همسایه ها بگو
‫به نامزدت بگو
‫هوا تو رنگای هولی پر شده
‫به همسایه ها بگو
‫بریم تو رنگا پرواز کنیم
‫همه حواست رو فراموش کن ‫و تو حضور بنگ برقص
‫من به هیچ اجازه ای احتیاج ندارم
‫تو فصل هولی تردید میکنم
‫امروز با میل خودم میخورم ‫همه روزای سختی رو
‫یا دنیا مثل میمونه، ‫زنجبیله، و پول در میاره، پول خرج میکنه
‫آدماي خجالتی شرمشون رو نشون میدن
‫بیا کف رقص رو آتیش بزنیم
‫انرژی زمان پارکور رو کف رقص بگیریم
‫قرمز، زرد، سبز همه
‫کسی بد نیست، باید آدم محکم باشه
‫گلاب تو هولی میریزه
‫صداش تا بمبئی میره
‫قلبم پریده
‫بدون هیچ نگرانی میرقصم.
‫هوا تو رنگای هولی پر شده
‫به همسایه ها بگو
‫به همسایه ها.
‫هوا تو رنگای هولی پر شده
‫بدون هیچ نگرانی میرقصم.
‫بدون هیچ نگرانی.
‫رنگا تو هوا...
‫رنگ‌ها تو هوا...
‫دل من یه پرشی زده
‫بی‌خیال تاب می‌خورم.
‫هوا پر از رنگه تو هولی
‫به همسایه‌ها بگو
‫به همسایه‌ها.
‫رنگ‌ها تو هوا...
‫عالی بود.
‫خیلی به هم میان، نه؟
‫بیا دیگه.
« مووی شو تقدیم میکند » [ MovieSho.com ]
‫اوتاملال.
‫دانشکده شده پاتوق عاشق و معشوقا!
‫اینو ببین. پسر بایروا ‫و دختر خاندلوال.
‫جلوی چشم خودتون!
‫این پسر دانشجوی ما نیست، آقا.
‫اما خواهراش هستن. ‫حتماً اونا آوردنش اینجا.
‫بایروا.
‫بله... آقا.
‫چند وقته تو این روستا زندگی می‌کنی؟
‫من اینجا به دنیا اومدم، آقا.
‫دارم می‌پرسم چند ساله؟
‫پنجاه... پنجاه و پنج ساله.
‫تو این پنجاه و پنج سال چی رو نفهمیدی؟
‫پسرم از حدش گذشت، آقا.
‫اشتباه کرد.
‫همه ممکنه اشتباه کنن.
‫بذارید تیکه تیکه‌اش کنیم.
‫- تیغمو بیارید. ‫- تیغه رو بیار...
‫هیچ‌کس قرار نیست کاری کنه!
‫همه‌تون وحشی‌اید.
‫این یه موضوع مدنیه.
‫ما بهش به روش متمدنانه رسیدگی می‌کنیم.
‫بذارید دوباره ذهنتون رو تازه کنم.
‫اسم من جیتندر پراتاپ سینگ.
‫من رئیس 150 تا شورای روستایی تو بارمر هستم.
‫شما منو انتخاب کردید.
‫حتی منم به نجس‌ها و ‫سیستم کاست احترام می‌ذارم.
‫چرا؟ می‌پرسین چرا؟
‫چرا؟
‫چون من این قانونو نذاشتم.
‫اینا همش تو بهشت تعیین شده.
‫من و تو کسی نیستیم که بخوایم عوضشون کنیم.
‫از اونجایی که کاری که کردی گناه بود،
‫لیاقتت تنبیهه.
‫پسر...
‫برو سمت اون دختر.
‫تو هم همینطور.
‫زانو بزنید.
‫خم شید.
‫با دماغت بمال رو زمین.
‫داری به چیزی فکر می‌کنی؟
‫هوم...
‫چی؟
‫ودو.
‫بگو.
‫چرا شودراها از پاها هستن؟
‫تعیین شده تو بهشته دیگه، ‫مثل همونی که رئیس گفت.
‫بخواب. خیلی دیره.
‫پس چرا بهمون قانون یاد می‌دن؟
‫چرا مجبورمون می‌کنن ‫به قانون اساسی قسم بخوریم؟
‫چرا به جاش ‫همینو بهمون توضیح نمی‌دن؟
‫همش به خاطر قدرته، ودا.
‫حالا هم بخواب. دیره.
‫اون دختر کجاست؟
‫- کدوم دختر، آقا؟ ‫- اون دختر...
‫آبرو ریزی نکن!
‫- ببخشید، ببخشید. ‫- دختره کجاست؟ آرتی؟
‫به ما بگو وگرنه به دردسر می‌افتی.
‫کسی اینجا نیست.
‫- آقای بایروا. ‫- کسی اینجا نیست.
‫اینه چیزی که به پسرت یاد دادی؟
‫بعد از این همه آبروریزی برای روستا، ‫هنوز درس عبرت نگرفتی؟
‫بقال ها هم نمی تونن پولشون رو قایم کنن، ‫ولی تو یه دختر رو قایم کردی!
‫پسرت از دیشب با دختره فرار کرده.
‫- حکم جلب! ‫- بابا!!
‫اوه!! این یه نامه عاشقانه است.
‫آقای بایروا، ‫پسر و دختر فرار کردن.
‫مامان بابا جونم.
‫ببرینشون.
‫- بازداشتشون کنید. ‫- برید کنار.
‫سکوت کردن به هیچ کس کمک نمی کنه.
‫اگه قبل از ما دستشون به پسره برسه،
‫اونوقت شما دوتا مسئول مرگ برادرتون هستین.
‫من درستش می کنم.
‫بایروا.
‫آقا.
‫پسرت باهاش ازدواج میکنه؟
‫چطور میتونه باهاش ازدواج کنه...
‫چقدر بهت بگم وقتی بزرگترت داره حرف میزنه ‫دهنتو ببند...
‫به برادرت زنگ بزن.
‫آقا... گوشیش خاموشه...
‫ایمیل. واتساپ. شبکه های اجتماعی.
‫هر جایی؟
‫باهاش تماس بگیر و بپرس!
‫باهاش ازدواج میکنه؟
‫اگه قبول کنه،
‫اونوقت همه چیز بخشیده میشه.
‫من با خانواده دختره حرف میزنم.
‫بله.
‫ولی این دفعه منو امتحان نکن.
‫اگه بعد از ازدواج بهش خیانت کنه، ‫یادتون باشه...
‫توی بارمر که کمبود درخت و طناب نیست.
‫نه آقا... اون هیچ وقت بهش خیانت نمیکنه.
‫بریم.
‫مادر وینود.
‫جون پسرم نجات پیدا کرد.
‫جونش نجات پیدا کرد!
‫(نیایش)
‫رئیس من رو دعوت کرده. ‫باید برم.
‫برات شام درست کردم. ‫حتما بخور.
‫گوشیت روشنه؟
محض احتیاط
‫(نیایش)
‫امروز گشت زنی نداریم مینا.
‫ماشین رو ببر عقب.
‫برگرد.
‫این جاده بسته است، ‫برگرد.
‫(نیایش)
‫آقا.
‫چقدر خوشحال به نظر میرسید شما دوتا.
بسه بسه
‫اصلا چی می تونم به شما دوتا هدیه بدم؟
‫شما که تا ابد برای همدیگه هستین. مگه نه؟
‫ولی شما لایق یه هدیه هستین.
‫بکشینشون!
‫آقا؟
‫وینود. وینود.
‫این خواهرا برای شما هستن ‫که باهاشون حال کنید.
‫فرار کنید بچه ها. فرار کنید.
‫فرار کنید.
‫از این طرف.
‫نذارید دخترا فرار کنن.
‫کمک کنید.
‫- در رو باز کنید لطفا. ‫- کسی اونجاست؟!
‫- لطفا در رو باز کنید! ‫- کسی اونجاست؟
‫لطفا در رو باز کنید!
‫- کمک کنید لطفا. ‫- خواهش می کنم! التماس می کنم!
‫در رو باز کنید. خواهش می کنم!!
‫کمک کنید!
‫کمک کنید لطفا.
‫کمک کنید داداش. خواهش می کنم. ‫هر دومون رو ببر داخل.
‫نه، نه گوش کن، گوش کن...
‫فرار کن خواهر! فرار کن!
‫- روسریشون رو پیدا کردیم. ‫- خودشون رو هم پیدا می کنیم.
‫فکر کنم از این طرف رفتن.
‫بریم.
‫ببرش اونجا.
‫اونجا، اونجا، آره، اینجا.
‫کجا رفتی؟ ‫اونجا رو نگاه کن.
‫پراکنده شید. تیکه تیکه‌شون کنید.
‫چشم.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫از این طرف.
‫اون کوچیکتره رو برای من بذارید.
‫برای شما میذاریمش.
‫نمیتونیم فرار کنیم، ویدا.
‫نمیتونیم فرار کنیم.
‫یه عکسبرداری میشه.
‫معروفتون میکنیم.
‫میخوام زنده بمونم.
‫ویدا. میخوام زنده بمونم.
‫تو یه جنگجویی، درسته، ویدا؟
‫پراکنده شید.
‫نجاتم بده، ویدا. خواهش میکنم.
‫پیداش کنید.
‫فقط یه راه مونده.
‫چی؟
‫تو فرار کن، من حواسشون رو پرت میکنم.
‫- چی؟ یعنی چی؟ ‫- خواهر، فقط یکی از ما میتونه فرار کنه.
‫تو فرار کن، من حواسشون رو پرت میکنم.
‫فقط بهم قول بده،
‫که برنمیگردی عقب.
‫همین، ویدا؟
‫فرار کن و پشت سرت رو نگاه نکن. باشه؟
‫به درد نخورهای عوضی.
‫گوشه رو نگاه کن.
‫باشه، خواهر.
‫فرار کن، خواهر.
‫- خواهر. ‫- اونجاست!
‫فرار کن، ویدا.
‫اون کوچیکه رو پیدا کنید.
‫فرار کن و پشت سرت رو نگاه نکن، ویدا!
‫فرار کن.
‫بگیرینش.
‫فرار کن، ویدا. ‫قولمون رو یادت باشه، ویدا!
‫بگیرینش.
‫فرار کن، ویدا. قولمون!
‫برید و بگیرینش.
‫اون یکی رو بگیرین.
‫اون کوچیکه رو پیدا کنید.
‫و خرسه عصبانی به نظر میرسید.
‫دو تا خرگوشه قایم شده بودن.
‫کجا بودن؟ ‫کجا بودن؟
‫بله.
‫اون بزرگتره رو گرفتیم، برادر.
‫هنوز دنبال اون کوچیکتره میگردیم.
‫نذارید فرار کنه.
‫نمیکنه.
‫و بعد خرسه غرید.
‫خواهرم، برادرم... ‫ازدواجشون...
‫رئیس...
‫خواهر...
‫ازدواج...
‫رئیس نابودش کرد.
‫عروسی...
‫چرا داریم میریم عمارت؟
‫نه.
‫به هنگش زنگ زدم.
‫از ارتش اخراج شده بود.
‫دلیلش هنوز معلوم نیست.
‫شماره‌ام رو برای ارشدش گذاشتم،
‫زنگ میزنه.
‫میشه با هم حرف بزنیم؟
‫صندلی‌ها رو بیارید.
‫بشین.
‫اگه دختر اوتام میتونه باشه
‫دختر بارمر...
‫پس چرا دختر بایروا نه؟
‫معلومه که هست. تحصیل، مهارت، ‫عروسی‌های دسته‌جمعی...
‫هرچی بایرواها بخوان،
‫با دست‌های باز بهشون میدم.
‫اما اگه بخوان نظم اجتماعی و ‫آبروی ما رو ببرن،
‫حتی دختر خودم
‫مجازاتش اعدام میشه.
‫کی هستی تو؟
‫تو رئیس هیچ شورای قانونی نیستی.
‫فقط رئیس این کمیته جعلی هستی.
‫کی به تو اجازه داد که مثل خدا عمل کنی
‫و مجازات رو اعلام کنی؟
‫من از طریق پروتکل درست انتخاب شدم.
‫مدارک و صلاحیت‌هات چیه؟
‫اینکه دیپلم داره؟
‫یا اینکه پنج هکتار زمین داری ‫با یک توالت شخصی تو خونه‌ت،
‫همراه با آب جاری؟
‫من مهندسم، پسر.
‫ارتباطات الکترونیکی.
‫پلی‌تکنیک، جیسالمر.
‫مالکیت زمین، ۲۵۰ هکتار.
‫اعلام شده.
‫که از این ۱۰۰ هکتار رو اجاره دادم.
‫بقیه برای کشاورزا آزاد.
‫می‌خوای از توالت استفاده کنی؟ ‫وقتی بیرون اومدی راست برو.
‫برای کل روستا ۲۵ توالت ساختم.
‫تو...
‫قراره به من درباره مجازات حرف بزنی؟
‫وقتی نتونستی زن خودتو نجات بدی.
‫زنش تو کشمیر کار می‌کرد.
‫یک روز، تروریست‌ها اومدن...
‫...و سرش رو بریدن.
‫و تو چی کار کردی؟
‫اینجا بارمره.
‫اینجا، کسایی که اشتباه کردن
‫دست خودشون رو می‌ذارن روی سرشون ‫و دست دیگه‌شون رو روی پایینشون.
‫دختر رو بیار.
‫بیا اینجا.
‫هی...
‫قطعا اون روز این بود که ‫همه رو می‌زد.
‫اگر می‌خواستی مبارزه کنی،
‫پس چرا اون رو اینجا آوردی؟
‫چرا فرار نکردی؟
‫این عادت منه
‫اول، به دیپلماسی فرصت میدم.
‫سعی می‌کنم مشکلات رو با حرف حل کنم.
‫بعدش، دستام کار رو پیش می‌برند.
‫ترس از مرگ نداری؟
‫هر کسی که میگه ‫از مرگ نمی‌ترسه
‫یا دروغ میگه...
‫یا گورخا هست.
‫من نمی‌تونم با کسی درگیر بشم، ‫فقط می‌تونم جنگ کنم.
‫تو دو گزینه داری.
‫صلح...
‫یا جنگ.
‫یک، دو،
‫سه، چهار... پنج، شش، هفت...
‫هشت، نه،
‫ده.
‫همین.
‫وقتی بچه بودیم، وقتی ‫با حریف ضعیف رقابت می‌کردیم،
‫بهشون ده قدم فرصت می‌دادیم.
‫و آرام می‌گفتیم...
‫"بدو، بی‌ناموس."
‫بدو، بی‌ناموس.
‫آمین!
‫عمو بروا، بیا اینجا.
‫أبهرانور پیام فرستاده.
‫ودا هنوز زنده‌ست.
‫داداش، خوبی؟ ‫پلیس میخواد...
گوشه گوشه شهر رو بازرسی کنه ‫- آره...
‫از همه طرف بپوشید،
‫جز ایستگاه پلیس.
‫دختر کجاست؟
‫پدر؟ مادر؟
اونا زندن
بخاطر تو
وسیله ها
‫بله.
کسی رو داره که بهش برسه؟
اون یه دایی تو خیچرلا داره
اونو با خودت ببر
‫فکر می‌کردم امشب سه نفر دارن ‫می‌رن نه یکی.
‫نگران من نباش.
‫من باید اینکارو کنم.
‫- مجبورم.
‫- بهش قول دادم.
‫- امشب به خودش فکر کن، ‫نه به قولت.
‫- زندگی گاهی وقتا بهت فرصت میده ‫تا کسایی که از دست دادی رو زنده نگه داری.
‫- زندگی این دختر ‫حالا به عهده‌ی توئه.
‫- میدونی اگه زنده بود ‫همینو بهت میگفت، نه؟
‫- کاش بود.
‫- تا ازش بپرسم
‫- چرا انقدر پافشاری میکرد؟
‫- چون پافشاری نتیجه میده.
‫- لعنت بهش.
‫- هردو عین همن.
‫- شما دوتا باهم دیده نشین.
‫- قبل از طلوع آفتاب ‫از مرز ایالت رد شین.
‫- بزن بریم.
‫- چطوری میخوان برن خجارلا؟
‫- پیاده؟
‫- الو ‫- الو
‫- همین الان از اتاق کنترل زنگ زدن.
‫- یه امبولانس دیدن ‫که از بایتو رد شده.
‫- امبولانسه مال بیمارستان جانتیه ‫که پنج ساله تعطیله.
‫- تو برو دنبالشون. منم میام. ‫- باشه، چشم.
‫- بزن بریم. تندتر.
‫- اینجا مستقر شین.
‫- ماشینو نگه دار.
‫- مربی.
‫- مربی... ببین...
‫- برین دنبالشون. گمشون نکنین. ‫- نذارین فرار کنن.
‫- بزن بریم. بزن بریم.
‫- بلدی رانندگی کنی؟
‫- بلدی رانندگی کنی؟ بلدی؟! ‫- آره، یه کم.
‫- خیلی خوبه.
‫- حرکت کن. یالا.
‫- چرا تو...
‫- ودا، ترمز!
‫- برو.
‫- سرباز. ‫- وایسا.
‫- هی، سرباز! عقلشو از دست داده.
‫- فیلم بگیر.
‫- گرفتیمش. گرفتیمش.
‫- بذار یه فیلم آخر از دختره بگیریم.
‫- بشین.
‫- چرا گریه میکنی؟
‫- گریه نکن.
‫- گریه نکن. گریه نکن. ‫- گریه نکن.
‫- گریه نکن.
‫- کیا باهاش بودن؟
‫- تنها بود.
‫- ها؟
‫- تنها بود.
‫- یه نفر! ‫- پلیس تو نتونست یه نفر رو بگیره؟
‫- همه رو از واحد سایبری
‫- تا هر ایست بازرسی تو منطقه مستقر میکنم.
‫- نگران نباش، رئیس.
‫- تا صبح، جنازه‌شون
‫- میندازن زیر پات.
‫- ببین، من زندشون میخوام.
‫- خودم میکشمشون.
‫- وقتی شانسمون یارمون نیس،
‫- باید نقشه بکشیم.
‫- به هر قیمتی،
‫- هر کاری از دستت برمیاد بکن، برادرزاده.
‫- این آخرین شانس شماست.
‫- انجامش میدم، عمو.
‫- کل منطقه‌ی ‫- بارمر رو بستن.
‫- بچه‌هامون تو همه بزرگراه‌ها، ‫همه کوچه‌ها هستن.
‫- آره، ولی اونا تو بزرگراه نیستن.
‫- بزرگراه رو بیخیال.
‫- جاده‌های خاکی رو بگردین.
‫- نیروی کمکی بیشتر بیارین.
‫- مأمور پلیس، شورشی، ‫اراذل و اوباش، حیوانات،
‫- هرچی که گیرتون میاد.
‫- همشونو بفرستین.
‫- چرا نجاتم میدی؟
‫- چرا؟
‫- اگه از کنار رودخونه لونی بریم، ‫میرسیم خجارلا.
‫اما...
‫رفتن به اونجا فایده ای نداره.
‫یعنی چی؟
‫یعنی...
‫همه فامیلا میترسن.
‫اگه ما هیچ وقت پشتمون به کسی گرم نبوده...
‫چرا کسی باید ‫بخاطر ما خودشو بندازه تو دردسر؟
‫باید یه جایی بریم.
‫دادگاه.
‫چه فایده ای داره؟
‫پرونده کش پیدا میکنه.
‫همش تاریخ جدید بهت میدن.
‫همش تهدیدت میکنن.
‫ممکنه همینجوری دم در دادگاه بزنن بکشنت.
‫چی گیرت میاد؟
‫امید.
‫یه کم امیدوار میشم.
‫تو هم که ماموریت میری.
‫من که جلوتو نمیگیرم.
‫پس چرا نمیذاری برم؟
‫چون کارت این نیست.
‫به عنوان یه نویسنده با جدایی طلبا ملاقات کنی
‫و اطلاعات بدی به سازمان اطلاعات، کارت این نیست.
‫چرا نمیتونه باشه؟
‫و تو چرا باید تصمیم بگیری؟
‫راشی، لازم نیست برای همه چی
‫پرچم انقلابو بلند کنی.
‫کاری که میکنی خطرناکه،
‫و ما آدم حرفه ای داریم که از پسش بربیاد.
‫معلومه که ندارن.
‫برای همین از یه شهروند معمولی کمک خواستن.
‫باورم نمیشه.
‫بدترین اتفاقی که میتونه بیفته چیه؟
‫میبازم.
‫اما حداقل تا پای جونم جنگیدم.
‫حداقل تلاشمو کردم!
‫- راشی... ‫- نه.
‫هیچوقت جلوی کسیو نگیر
‫که داره سعی میکنه کار خوبی انجام بده.
‫فقط بگو، ‫"برو جلو و اگه میخوای امتحان کن...
‫...من پشتتم."
‫همونطور که میگن،
‫"آدم فقط به یه دست دیگه نیاز داره،
‫اونوقت دیگه هیچوقت تنها نیست."
‫چه بدونی، چه ندونی،
‫تو اونی هستی که من دیوونشم.
‫تو عشقی.
‫دنبال بهونه میگردم
‫که بهت نزدیک بشم.
‫یه قدم سمتم بردار.
‫ازم نپرس
‫دلم چی میخواد.
‫فقط میدونم
‫که نمیتونم مال کس دیگه ای باشم.
‫نمیدونستم
‫چقدر بهت وابسته شدم.
‫این عشق کمتر نمیشه
‫اگه نتونم مال خودم بکنمت،
‫تو یه زندگی دیگه میبینمت.
‫عمو عادت به مشروب خوردن داره.
‫- عمو؟ ‫- ودا!
‫خدا حفظت کنه.
‫مگه امروز عروسی وینود نبود؟
‫همه رو کشتن عمو.
‫کی همه رو کشته دخترم؟
‫میخوای با اون تفنگ تو دستت ازم سوال پیچ کنی؟
‫نگران نباش دخترم.
‫صبح میریم جوداپور.
‫اونجا یه افسری رو میشناسم.
‫از اونجا به پدر و مادرت زنگ میزنیم. باشه؟
به نظر من که آدم خوبیه.
- هنوز تو ارتشی یا...؟ - بازنشسته شدم جناب.
یه کار دولتی گیر آوردم، پس...
میرم یه کم آب بیارم.
مربی... اممم
هی
وایسا. هیس.
ادامه بده
قرار بود بهت اطلاعات بدم.
نه اینکه قربانیت بشم.
چرا باید برم تو؟
که بهم شلیک کنن؟
به هر حال بهت شلیک میکنن.
دوباره فکر کن.
برو دیگه.
برو.
شیطون
اسلحه‌ها پایین.
اون شیطونه بهم شلیک کرد. کَر شدین مگه؟
اسلحه‌هاتونو بندازین زمین.
بندازش زمین.
بندازش!
این همه مدال رو دیوار آویزونه،
اما یه دونه نشان هنگ هم نیست.
کی بهتر از من میفهمه این یعنی چی؟
دادگاهی نظامی شدی.
چه قیمتی رو سرم گذاشتی عمو؟
ده هزار؟ پونزده هزار؟
حتما قیمتش پایین بوده، چون کاستم پایینه.
جون من در ازای جون تو.
قیمتش همینه.
دیگه کی میدونه ما اینجاییم؟
مربی، اون عمومه!
دیگه کی میدونه ما اینجاییم؟
عمو...
به برج رسیدیم.
داریم نیروها رو بیشتر میکنیم.
ودا، فرار کن!
مربی!
جلوتو نگاه کن.
بیا.
پراکنده بشین.
حواستون باشه.
اونجا رو نگاه کن.
اونجا رو نگاه کنین.
اون گوشه.
اونجا.
برو اون پایین رو نگاه کن.
پراکنده بشین.
داماد، صبح شده.
بیا بیرون دیگه.
- خبر فوری! - خورشیدو دنبال کن پیدام میکنی.
دوستت، اون خائن مانت باتن.
- تو... - زود باش بیا.
بیا.
اونجا رو نگاه کن...
وایسا. اونجا رو نگاه کن.
عجله کن.
کجا میخوان فرار کنن؟
یکی اونجاست. بگیرینش.
اینجا. اینجاست!
هی... اون شیطونه رو بگیرین.
اون دختره رو بگیرین.
ودا.
سرباز.
کاش زودتر تسلیم میشدی،
به خاطر خودت میگم.
حالا ادبش کنین.
من حساب دختره رو میرسم.
وقتشه ادب بشه.
‫زمانش رسیده.
حواستون بهش باشه!
‫بهش رسیدگی کن!
کلانتری هاتو تعطیل کن پوروهات.
‫ایستگاه‌های پلیس رو ببند، پوروهیت.
دارم کارتونو انجام میدم.
‫من دارم کار شما رو انجام میدم.
حالا بیاین اینجا و گزارش بنویسین.
‫حالا زود بیا اینجا ‫و گزارش بنویس.
زود باشین. بریم.
‫زود باش. بریم.
احمق های بی عرضه! یه کارو نمیتونین درست انجام بدین!
‫احمق‌های لعنتی! ‫یک کار درست انجام نمی‌دید!
اونجا!
‫اونجا!
‫بذار ببینم الان چطور فرار می‌کنی!
‫حالا کجا می‌خوای بری؟
‫آقا مربی!
‫چرا تو...
‫بزنش، پوروهیت.
‫نذار فرار کنن.
‫بس کن اینا رو. این درام رو تموم کن.
‫همه درها رو ببندید.
‫هیچ کس بیرون نره!
‫دختر کجاست؟
‫کجاس؟
‫از جلوی من برو کنار. کجاست؟
‫دختر کجاست؟
‫توجه. توجه.
‫نیازی به ترس نیست.
‫داریم دنبال یه تروریست می‌گردیم.
‫یه خانم پلیس ‫باید زنان رو بازرسی کنه.
‫آقایون لطفاً یک صف درست کنید.
‫زنان و بچه‌ها اون‌طرف.
‫بریم.
‫رئیس، ما داریم تلاش می‌کنیم!
‫لطفاً کارو برای ما سخت نکنید.
‫دنبال‌شون بگردید!
‫ما داریم کارمون رو انجام می‌دیم، رئیس.
‫لطفاً همکاری کنید.
‫پلیس اینجا برای شماست.
‫ما فقط به دنبال یه تروریست هستیم.
‫خانم پلیس تمام زنان را
‫بسیار دقیق بازرسی می‌کند.
‫ترس نداشته باشید.
‫ما در کنار شما هستیم.
‫کمک کنید تا ما بتونیم از شما حفاظت کنیم.
‫صف رو نگه دارید.
‫پلیس اینجا برای شماست.
‫ما فقط به دنبال یه تروریست هستیم. ‫ترس نداشته باشید.
‫ما در کنار شما هستیم.
‫بله، این یکی.
‫باید جداگانه بهت بگم. ‫اینجا بایست.
‫پسر. نترس.
‫پلیس اینجاست ‫برای حمایت از تو.
‫پلیس دوست توئه.
‫ما داریم دنبال یه تروریست می‌گردیم.
‫دارم بهشون می‌گم، کشیش.
‫بله، به‌طور قطع.
‫پلیس، ببرش.
‫ودا.
‫پدر، من واقعاً سعی کردم گهنا رو نجات بدم...
‫ولی من...
‫اینجا چیزی که خواسته بودی.
‫جدول زمانبندی قطارهایی که ‫از اینجا حرکت می‌کنند.
‫اول تصمیم بگیر کجا می‌ریم از اینجا.
‫به همین خاطر من تو رو صدا زدم.
‫براش توضیح بده.
‫خانم نزدیکان رو دوست نداره.
‫چی؟
‫تو این شرایط، بچه کجا می‌خوای بری؟
‫- دادگاه. ‫- چطور؟
‫دادگاه.
‫کدوم دادگاه؟ اصلاً می‌دونی؟
‫دادگاه عالی.
‫628/4F2.
‫جاده بایپس دنگیوا
‫ساعات کاری - صبح 9 صبح ‫تا 5 بعدازظهر.
‫و دادگاه چه کاری انجام میده؟
‫ماده 46 و 22!
‫ما می‌توانیم یک هیات سه‌نفره درخواست کنیم.
‫بر اساس ماده 231A، ‫نیازی به ثبت FIR نیست.
‫حقوق دالیت‌ها، ماده 129 قابل اجراست.
‫تو به من قانون یاد دادی، پدر. درسته؟
‫آره.
‫و حالا خودم ‫به واقعیت معرفی‌ات می‌کنم.
‫تو به تنهایی هیچ چیزی به دست نمی‌آوری.
‫من یه دوستی در کاتاک دارم.
‫باهاش صحبت کردم.
‫برو اونجا.
‫برو اونجا و اگه به هر دلیلی ‫اونا تو رو پیدا کنن...
‫تا اون‌طور که اون زالوهای بالادستی ‫دستشون به دختریشون نرسه،
‫پدری داره یک تیغ بهش میده.
‫و تو...
‫داشتی درباره نزدیکان خودت حرف می‌زدی.
‫کافیه بابا.
‫نفس کشیدن یادمون رفته.
‫من راه و رسم دنیا رو بلدم بچه.
‫هر کاری دلت میخواد بکن،
‫ولی تو محکومی ‫که این نبردو ببازی.
‫حتی اگه ببازم،
‫میخوام تا آخرین نفس بجنگم!
‫حتی اگه ببازم، ‫تا آخرین نفس میجنگم.
‫اگه ببازم،
‫نوبت شمشیر تو میشه.
‫الو.
‫الو!
‫الو.
‫صدامو میشنوی داداش؟
‫الو.
‫آره، همینجاست.
‫بیا و هیزم آتیشش رو روشن کن.
‫الو.
‫لوکیشن رو برات میفرستم.
‫- لوکیشن مارو برای داداشم بفرست. ‫- چشم آقا.
‫تا اون موقع، بیا یه دست آخر با ‫این خانم قهرمان سنگین وزن بندازیم.
‫حتی بدون موهات هم،
‫خوش سلیقه به نظر میای.
‫واقعاً فوق العاده.
‫درسته سرباز؟!
‫نه، نه، نه. ‫اون اشتباهو نکن.
‫داداش.
‫با روش خودت میکُشمت.
‫هی...
‫بهم نگاه کن.
‫بهم نگاه کن!
‫گِهانا هم به حرفمون گوش نمیداد، ‫درست مثل تو.
‫هی بهش میگفتیم بس کن، بس کن.
‫اما نه، پرید تو آب.
‫خیس خیس شده بود. ‫باید خشکش میکردیم.
‫همیشه تو ماشینمون گالن بنزین داریم.
‫و یه فندک تو داشبورد.
‫روش بنزین ریختیم. روش بنزین ریختیم. روش بنزین ریختیم.
‫و بوم...
‫زنده زنده سوخت.
‫یه نقشه ی خاص ‫برای تو کشیدم.
‫زبونت خیلی درازه، درسته؟ ‫یالا، دهنتو باز کن.
‫دهنتو باز کن.
‫باز کن...
‫چرا تو...
‫منو ببخش. ‫منو ببخش سرباز.
‫منو ببخش.
‫تو بوکس،
‫پنج نوع مشت داریم.
‫یادته؟
‫یا باید یادآوری کنم؟
‫یالا، فیلم بگیر.
‫اولی جَب.
‫دومی کِراس.
‫سومی هوک.
‫خواهر.
‫چهارمی بادی-شات.
‫تو هنوزم همون آشغال زیر کفشمی!
‫من کفش نیستم...
‫من یه اسلحه ی نشکنم رئیس.
‫اوه، اوه، اوه! آخری رو یادم رفت.
‫این اَپِرکاته.
‫هی...
‫از زنده زنده سوزوندن آدما لذت میبری، ‫درسته رئیس؟
‫پس فقط برای تو، ‫یه نقشه ی خیلییی خاص دارم.
‫فقط به هوش بمون.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫قبل از رسیدن به دادگاه یا بعدش؟
‫- اینجا کجاست؟ ‫- این لوکیشنیه که بهمون داد.
‫سویوگ؟
‫بردار.
‫اونجا.
‫سویوگ؟
‫سویوگ؟!
‫نههههه.....
‫اجدادمون اینجان.
‫اومدن که بهمون برکت بدن.
‫حالا، تو سرنوشتشون رو از نو مینویسی.
شیفته جنگی این دفعه رو هم به صدا در میاریم.
همه‌ی راه‌ها رو باز کنید.
حالا برا ابهی‌مانیو یه تله می‌چینیم.
شیفته جنگی این دفعه رو هم به صدا در میاریم.
بدو، پسر.
برید جلو.
نذارین اون دختره به قاضی برسه.
یالا.
بزنش.
- کجا رفتن؟ - عمو اون طرف.
اون‌ور رو ببین.
- قاضی کجاست؟ - نمی‌دونم.
صبح بخیر، سرباز.
بزن، سرباز.
اون جلوئه.
هر کیو دیدی بزن.
باشه، باشه، آروم باش.
ودا، خودت باید بقیه راهو بری.
تو چی؟
نگران من نباش.
نه، نه، مربی. من نمی‌تونم...
ودا.
می‌دونی چرا گهنا تو رو به جای خودش انتخاب کرد؟
چون می‌دونست فقط تو می‌تونی برنده بشی.
ناامیدش نکن.
مردو بزن، نه دیوارو.
کار سربازه تمومه.
ودا، بدو.
زدیمش.
مربی!
بیا، ودا.
گوش کن، ودا.
برو، ودا.
بریم، ودا.
سربازه افتاده، عمو.
بریم که کارشو تموم کنیم، پسر.
نارنجک بنداز.
بیا اینجا.
اینجا رو بگیر. تفنگو بردار.
بریم.
عمو، برو دنبال اون دختره.
بعد از اینکه مدال آخر این سربازو بهش دادم، میام.
یالا.
سرباز.
هی، سرباز.
قاضی.
قاضی، به حرفم گوش کن. باز کن. به حرفم گوش کن.
باز کن.
- قاضی. - درو باز کن.
به خاطر خدا درو باز کن.
به حرفم گوش کن.
مهگوال!!
کسی که بهت غذا می‌ده،
باید بهش وفادار باشی.
کوچولو...
دوست داری پرواز کنی، نه؟
پر و بالتو قیچی می‌کنم.
فرار کن.
بدو، بچه.
می‌خوای پدرتو نجات بدی؟
خیلی خونریزی داری.
بیخیال شو، مربی.
اول بریم بیمارستان.
الان نمی‌خوام برم.
تمرینت یادت رفت؟
وقتی انقدر به بردن نزدیکی،
نمی‌تونی جا بزنی.
خواهش می‌کنم، مربی...
وقتشه که کارو تموم کنیم.
برو، ودا.
نه، مربی...
برو.
بیا.
مراقب باش.
سرباز!
هی، سرباز!
گفتم تا اینجا می‌گیرمت.
نه، مربی...
اعتمادمو از دست نده، ودا.
آقا مربی...
هی، سرباز!
اسم من ویدا بایروا هست.
من از طبقه پایین جامعه هستم.
خانواده‌ام رو شکنجه کردن، داداشم...
داداشم، وینود بایروا
و خواهرم، گهنا بایروا رو وحشیانه به قتل رسوندن.
و مسئولین هم هیچ کمکی بهمون نکردن.
من از شما بر اساس ماده ۲۲۶ قانون اساسی هند،
و بخش ۴۸۲ قانون آیین دادرسی کیفری،
درخواست می‌کنم که پرونده‌ام به دادگاه بره.
من فقط از شما میخوام که به حرفام گوش...
ویدا، به اعتماد من خیانت نکن.
به اعتماد من خیانت نکن.
چی؟
بهت که گفته بودم.
من بهت یه برتری ۱۰ قدمی میدم.
هیچ‌کس به حرفاش گوش نمیده.
نه دادگاهی در کاره نه حکمی.
به اون دختره بگو بیاد بیرون.
این نصیحتا هیچ فایده‌ای نداره.
این قانون خلقت خداونده!
هیچی تغییر نمی‌کنه.
چون این خدایی هست که این قوانین رو وضع کرده.
این قاضی‌های لعنتی چیکار می‌تونن بکنن؟
این چیزیه که همه‌شون میگن...
همه میگن قاضی چیکار می‌تونه بکنه؟
بابا، آقا مربی، گهنا، همشون همینو میگفتن.
من احمق بودم که بهت اعتماد کردم.
چون این تقصیر تو نیست، تقصیر منه...
که یه دالیت به دنیا اومدم و از اون بدتر یه زنم...
این آدما که حتی بهمون دست هم نمی‌زنن،
چطوری می‌خوان بذارن با عزت و احترام زندگی کنیم؟
و امثال شما که می‌تونن جلوی این ظلم اجتماعی رو بگیرن،
از ترس تو یه اتاق خودشونو حبس کردن.
مامان بابات که مهاباراتا رو نخوندن، خوندن؟
اگه خونده بودن که اسمتو نمی‌ذاشتن ابهیمنیو.
چون ابهیمنیو تو هزارتو گیر میوفته
و دیگه نمی‌تونه ازش بیاد بیرون.
هی، سرباز!
ولم کن.
هنوز حرفاش تموم نشده.
چیزی ازت نمی‌خوام.
به جز حق و حقوقم!
حق زندگی کردن.
حق زندگی کردن با عزت و احترام.
حق زندگی کردن با احترام.
حق نفس کشیدن!
چون من می‌خوام نفس بکشم.
تمام چیزی که می‌خوام اینه که نفس بکشم،
و خواهرم هم فقط می‌خواست بخنده،
و داداشم هم فقط می‌خواست عاشق باشه.
ما می‌خوایم نفس بکشیم.
فقط نفس بکشیم.
ول کن
خواهش می‌کنم، یه نفر به حرفام گوش بده.
ول کن
من به پرونده‌ات رسیدگی می‌کنم.
رهاش کن. رهاش کن. رهاش کن. رهاش کن. رهاش کن.
"هر وقت که تقوا و پرهیزگاری کم بشه
و شرارت و پلیدی غالب بشه
من خودم رو آشکار می‌کنم
تا تقوا رو برقرار و پلیدی رو نابود کنم."
وقتی پلیدی از حدش می‌گذره،
من خودم رو آشکار می‌کنم تا از عدالت دفاع کنم.
اگه مهاباراتا رو درست و حسابی خونده بودین،
می‌دونستین،
که خشم یه زن، بی‌احترامی بهش،
می‌تونه یه حکومت رو سرنگون کنه.
من فقط یه ارابه‌ران هستم.
جنگجوی واقعی اون توئه.
خودش به تنهایی
این سیستم قلابی قانون و نظم شما رو نابود می‌کنه.
از این کارا چی گیرت اومد؟
چیزی که با گرفتن جون یه نفر به دست نیاوردم،
با نجات جون یه نفر به دست آوردم.
آرامش.
حالا هم بهت رستگاری میدم.
« مووی شو تقدیم میکند » [ MovieSho.com ]
آمین.