‫[تگزاس، رد ریج]
‫[سال ۱۸۷۸]
‫می‌دونی باید چیکار کنی.
‫خراب کردی خودت رو مرده فرض کن.
‫بریم.
‫این رو پر کن.
‫حواست باشه پر بشه.
‫خراب نمی‌کنه.
‫مسئولیتش با خودته.
‫چشم رئیس.
‫تفنگت رو ببینم.
‫تا حالا به آدم شلیک کردی دیگه؟
‫فقط تردید نکن.
‫این رو بذار کنار.
‫رجی یه دلار می‌بره بالا.
‫به حق چیزهای ندیده سرکار.
‫رجی واقعا دل و جرئت داره.
‫تصمیمت چیه کلانتر؟
‫یک دلار رو باهات میام...
‫پنجاه سنت هم بیشتر می‌ذارم.
‫از همون چاخان‌های معروفته؟
‫خواهی دید.
‫سلام آقا غریبه.
‫تازه به رد ریج اومدی؟
‫نه، داشتم رد می‌شدم.
‫اوهوم.
‫انگار بدجور آب لازمی.
‫نه، ممنون.
‫- نمی‌خوام. زحمت نکش. ‫- خیلی‌خب.
‫خب دیگه.
‫رو کنیم.
‫جفت آس تو دستش بود. ‫بخشکی ای شانس.
‫کارت دروغ نمی‌گه کلانتر.
‫هیجده درصد احتمال داشت...
‫که جفت آس دستش افتاده باشه.
‫یعنی داشته تقلب می‌کرده؟
‫نه.
‫رجی از این آدم‌ها نیست.
‫آره، رجی اینطوری نیست.
‫دارم از سردرد می‌میرم.
‫بریم پیش گریدی.
‫روزتون به خیر خانم لایمون.
‫سلامم رو به دخترها برسونین، خب؟
‫چشم آقای گریدی.
‫- روز شما هم به خیر. ‫- اوهوم.
‫هیچ‌کس تکون نخوره!
‫- ویلیس! ‫- نه!
‫ببخشید خانم لایمون!
‫همه پول‌هات رو بده پیرمرد! زود باش!
‫چی... چیکار می‌کنی؟
‫انگار این شهر...
‫هر روز بیشتر از قبل داره ‫توی فساد اخلاقی فرو می‌ره.
‫خب...
‫همه خیال می‌کردن تا الان ‫قراره کلی طلا دستشون رو بگیره.
‫اون جمله معروف در مورد ‫اوقات ناامیدی رو شنیدی؟
‫«اگه پول جلوتر حرکت کند، ‫تمام راه‌ها باز می‌شود.»
‫شکسپیره هنک.
‫خاک بر سرم. بندازش پسر.
‫آقای گریدی خوشش نمیاد ‫مغازه‌اش کثیف و غرق خون بشه.
‫پس برین عقب!
‫وگرنه یه گلوله تو مغزش خالی می‌کنم!
‫دیگه تموم شد. ولش کن بره.
‫کجا می‌خوای فرار کنی؟
‫ازم فاصله بگیرین.
‫باید فکر کنم. فاصله بگیرین.
‫بیا.
‫بسه.
‫بسه دیگه.
‫وایستا!
‫ویلیس، وایستا!
‫چیکار می‌کنی؟!
‫ویلیس، وایستا!
‫نکن پسر.
‫نه!
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫گرفتیش؟
‫صرفا بچه بود.
‫از کجا یاد گرفتی ‫اون‌طوری بزن‌بزن کنی؟
‫تفنگ تا یه جایی به کار آدم میاد هنک.
‫پدرسوخته‌ها روشون کم نمی‌شه.
‫تو این ماه سومین دزدیشون بود.
‫گروه بزرگتر یعنی نقشه‌های بزرگتر.
‫متاسفانه تازه شروع شده.
‫حالتون خوبه خانم لایمون؟
‫شهرمون به چه وضعی افتاده کلانتر؟
‫دیگه جایی نیست که بشه ‫توش خانواده بزرگ کرد.
‫خانم، بهتون اطمینان می‌دم...
‫که خیلی زود درستش کنیم، خب؟
‫سلام ما رو به جناب لایمون ‫و دخترها برسونید.
‫حتما.
‫ممنون کلانتر.
‫بدرود خانم لایمون.
‫غریبه.
‫کار خدا رو ببین.
‫انگار گروهه فقط دنبال پول نبود هنک.
‫پول و دارو. ‫معلوم هست دنبال چی می‌گردن؟
‫خب، شاید این رفیق جدیدمون ‫بتونه ما رو روشن کنه.
‫لنس گفت اون بچه چیزیش نمی‌شه.
‫فکر می‌کرد از پسش بر بیاد.
‫گمونم اشتباهم همینه...
‫که تصمیم‌گیری رو به لنس سپردم.
‫خسته شدم انقدر فرار کردم.
‫انقدر نق نزن!
‫دیگه نمی‌خوام بشنوم یکی از شما...
‫داره بیخ گوشم نق می‌زنه.
‫از این به بعد فقط و فقط ‫مطابق دستورات من عمل می‌کنین.
‫شما متوجه نیستین.
‫دارو رو واسه دخترم گرفتم.
‫این حرف‌ها رو به قاضی سیمونز بزن.
‫دخترم مریضه.
‫دلیل می‌شه بری با یه مشت...
‫قانون‌شکن بپری؟
‫من قانون‌شکن نیستم.
‫پس چرا خواستی فرار کنی؟
‫ترسیده بودم.
‫کنت کجا قایم شده؟
‫کنت کیه؟
‫یک نفر به خاطر تو مرده،
‫تو و اون گروه احمق و نفهمت.
‫من عضو هیچ گروهی نیستم.
‫اتفاقی بود.
‫هه. این تقریبا احتمالش ‫عین بردن یه بازی...
‫با جفت آس کمه.
‫اشتباه می‌کنین.
‫می‌دونی بیشتر از همه ‫چی رو در مورد قانون دوست دارم؟
‫همه‌چی رو ساده‌سازی می‌کنه. ‫خوب خوبه، بد هم بده.
‫باید دفعه بعد بیشتر حواسمون جمع باشه.
‫به فردریکزبورگ تلگراف می‌زنم.
‫ببینم نیرو دارن بهمون بدن یا نه.
‫نمی‌خوام بیشتر از این ‫خون ریخته بشه هنک.
‫فقط تا جایی که لازم باشه.
‫می‌رم به گریدی کمک کنم ‫مغازه رو تمیز کنه.
‫جواب فردریکزبورگ رو بهم بگو.
‫کلانتر، این نوچه‌های شیطون ‫بی‌خیال شهر ما نمی‌شن.
‫باز شروع کردی دکتر؟
‫به خدا اگه یک بار دیگه اون بچه‌ها...
‫نزدیک باغ من بشن...
‫خودم شخصا اقدام پیش‌گیرانه می‌کنم.
‫باشه دکتر جانسون،
‫به بچه‌ها می‌گم...
‫از گل‌های پتونیات دور بمونن.
‫باغ من به این شهر رنگ و لعاب می‌ده.
‫خودم می‌رم به مادرهاشون می‌گم.
‫انقدر زود؟
‫ای بابا.
‫ها؟
‫وای خدا.
‫آقای هاکابی خواسته ‫قبل از غروب اونجا باشیم.
‫بهتره آدم توی این ‫مسافرت‌ها امیدوار بمونه.
‫تو امور مالی راه‌آهن...
‫جای امیدواری وجود نداره آقای بیوفورد.
‫- کمک! ‫- هو، هو!
‫وایستین.
‫تو رو خدا وایستین.
‫- کمک... ‫- افسار رو بگیر.
‫کمکم کنین.
‫ای بابا.
‫وای.
‫کمک.
‫وای، کمک. حالم خوب نیست.
‫خانم؟
‫حالتون خوبه؟
‫پیاده شو با هم بریم جناب.
‫شما اینجا چی دارین؟
‫لطفا بی‌خیال شید. ‫ما دنبال دردسر نیستیم
‫دیر شده رفیق.
‫صبح به خیر آقایون.
‫سلام گرچن.
‫خب، جفتتون لباس‌هاتون رو تحول بدین.
‫گل گفتی.
‫جیب‌هات هم خالی کن بچه پولدار.
‫محتویات این دلیجان...
‫انحصارا به دولت ایالات نوادا...
‫و راه‌آهن جنوبی پسیفیک تعلق داره.
‫ضمنا امکان انتقال...
‫- مبادله و فروش اون‌ها... ‫- داره یخ می‌زنه.
‫بدون رضایت صریح ‫افسر ایالت نوادا وجود نداره.
‫انگار من باید مواظبشون باشم.
‫جوره؟
‫خیلی هم جوره.
‫ای بابا.
‫انگار امروز از دنده چپ بلند شدی.
‫قهوه می‌خوری؟
‫فردریکزبورگ گفتن این هفته...
‫نیروی اضافه ندارن که بفرستن.
‫چی؟ چرا؟
‫انگار جشنواره دارن.
‫خودشون نیروی بیشتر لازم دارن.
‫لوبوک چی؟
‫می‌تونم به اون‌ها هم بگم.
‫ویکو چطور؟
‫به اون‌ها گفته بودم.
‫من تا کی باید اینجا بمونم؟
‫تا وقتی من بگم همین‌جا می‌مونی، شنفتی؟
‫نمی‌دونم از کجا اومدی،
‫ولی ما اینجا چیزی به نام ‫«روند قانونی» داریم.
‫اسمش رو شنیدی؟
‫از منشور کبیر شروع شد،
‫و بعدا به متمم پنجم قانون اساسی اضافه شد.
‫روند قانونی یعنی اینجا مهمون مایی...
‫تا قاضی سیمونز برات حکم صادر کنه.
‫پس بهترین کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که بشینی و صدات در نیاد.
‫خواهش کردم.
‫اینجا کتاب دارین؟
‫مگه خوندن هم بلدی؟
‫بله آقا.
‫الان فقط همین کتاب رو دارم.
‫خیلی پیشرفته است.
‫تا حالا در مورد نظریه حرکتی شنیدی؟
‫نه.
‫یه نگاه بنداز.
‫بردنش.
‫- کمک کلانتر! کمک! ‫- آروم باش، چی شده؟
‫آقای مینارد رو کشتن! ‫حدود یک و نیم کیلومتری شرق.
‫باشه، باشه. آروم باش رفیق! ‫الان می‌رم بررسی کنم.
‫تو به این یارو لباس بده.
‫من هم الان برمی‌گردم.
‫زود باش آرلس.
‫خب، عکاس. حاضری؟
‫دختر خوب.
‫راستی، فردا می‌خوام یه نسخه رایگان ‫ازش برام بفرستی، متوجه شدی؟
‫کلانتر. کلانتر.
‫چی... چی شد؟
‫اومدی؟
‫از همه‌چی جا موندی.
‫من دیدم داره از پای‌فروشی ‫خانم ویلر دزدی می‌کنه.
‫آقای ویلر دوستمون مک رو ‫با شاتگان دستگیر کرد.
‫چی؟
‫الان ساعت چنده؟
‫تقریبا سه و نیم شده.
‫خیلی وقته نبودی.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خو... خوبم.
‫خیلی‌خب، می‌خوای...
‫بقیه روز رو استراحت کنی؟
‫خودم ردیفش می‌کنم، خب؟
‫دختر خوب. دختر خوب.
‫حاضری؟
‫آهای، عکاس.
‫مک بهترین دوستم بود.
‫کلانتره می‌خواد خون به پا بشه.
‫من هم می‌خوام.
‫این رو بگیر.
‫عمرا اگه پیش‌بینی کنن.
‫چشم رئیس.
‫نذار تقلب کنه دوایت.
‫فکر می‌کنه اون نشان ستاره ‫باعث می‌شه پادشاه دنیا بشه.
‫مری، تو تا حالا چیزی ‫در مورد ترمودینامیک شنیدی؟
‫باز داری هذیون می‌گی آرلس؟
‫نه.
‫ببین، این... ‫دانشمندهای اروپایی...
‫به این فکر افتادن که...
‫همه‌چی از ذرات ریز تشکیل شده.
‫به نظرم که چرت می‌گن.
‫فقط گوش کن، خب؟
‫این دانشمندها می‌گن که...
‫انرژی ناپدید نمی‌شه.
‫فقط تغییر می‌کنه.
‫مثل همین انرژی که وقتی دوایت...
‫داره باهاش کارت‌ها رو بر می‌زنه.
‫آها.
‫انگار باید رو نظریه‌ات کار بشه آرلس.
‫خودم هم موافقم.
‫اخیرا حالم خوش نیست مری.
‫این مدت کلی...
‫خواب‌های عجیب می‌دیدم.
‫یا شاید هم... خواب نبودن.
‫شاید بهتر باشه از اینجا بریم مری.
‫این حق مردم رد ریج نیست،
‫شهر داره از هم می‌پاشه.
‫هوم، شاید درست بگی.
‫ولی مردم بهت نیاز دارن آرلس.
‫الان وقتش نیست ‫این کلاهت رو کنار بذاری.
‫آره خب، کلانتر بودن ‫مسئولیتی به همراه داره.
‫مسئولیت تضمین امنیت اون شهر.
‫نمی‌شه همه رو نجات داد.
‫باغ دکتر جانسون داره سرسبز می‌شه.
‫الان دیگه گل‌هاش از مریض‌هاش ‫براش مهم‌تر شدن.
‫واقعا گل گفتی.
‫بالاخره همه سرگرمی لازم دارن.
‫گمونم بهتر باشه من هم ‫برم سبد ببافم.
‫آرلس، خیلی بامزه بود.
‫خوب چیزی ریختی‌ها.
‫تو همین‌جا باش مری.
‫آهای، آهای.
‫آقای لایمونه.
‫وایستا.
‫آهای. آهای. خانم لایمون.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫فقط نفس عمیق بکشین.
‫جوی بیشتر می‌خوام...
‫خانم لایمون...
‫گندت بزنن.
‫گندش بزنن!
‫تو.
‫مادرت خیلی بهت افتخار می‌کنه!
‫امیدوارم راضی شده باشی.
‫بیا.
‫خیلی‌خب. بسه دیگه!
‫همین الان باید تعریف کنی داستان چیه!
‫- من که... ‫- بلند شو!
‫مسئولیت این کارهات با منه!
‫امنیت این مردم گردن منه!
‫هرچی می‌دونی بهم بگو،
‫وگرنه تا ماه اوت نگهت می‌دارم!
‫- من که گفتم... ‫- دفعه بعد کجا رو می‌زنن، ها؟
‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم! ‫- فکر کن! می‌دونی!
‫- نمی‌دونم! ‫- دروغ می‌گی!
‫یه خانم متشخص هم داریم، ها؟
‫ولم کن!
‫برو تو.
‫نقشه بزرگتون همین بود؟
‫تو و کنت؟
‫تو بخوای هم نمی‌تونی ‫اندازه کنت مرد بزرگی باشی.
‫شاید دخترهای لایمون هم بزرگ شدن...
‫عین تو بشن، ها؟
‫از ویکو گفتن برامون نیرو می‌فرستن،
‫ولی چند روزی طول می‌کشه برسن.
‫دیر رسیدن بهتر از نرسیدنه.
‫شعر چاسره هنک.
‫معلوم هست چته آرلس؟
‫می‌شه لطفا ساکت باشی؟
‫خواهش کردم!
‫خب، بذار یه چیزی رو رک و پوست‌کنده ‫به اطلاعت برسونم بچه ترسو.
‫تو تا فردا خفه‌خون می‌گیری،
‫بعد از اینکه کلانتر اومد...
‫شاید جفتمون تونستیم از اینجا بریم.
‫نظرت چیه؟
‫آفرین.
‫همه‌چی رو به عهده خودم بذار.
‫هیس.
‫کلانتر، دیروز اون گروه با اسب‌هاشون...
‫صاف از وسط باغم رد شدن.
‫بررسی می‌کنم دکتر.
‫این حملات کی تموم می‌شن؟
‫ببینم دکتر.
‫بله؟
‫تو در مورد کابوس چی می‌دونی؟
‫کابوس؟
‫آره، یا... در مورد توهم چی می‌دونی؟
‫توهم‌های بد.
‫رویا صرفا تصاویریه که مغز...
‫موقع تحریک بیش‌ازحد حین خواب نشون می‌ده.
‫آره، ولی می‌شه تو ساعات بیداری...
‫آدم خواب ببینه؟
‫آها.
‫نه، فکر نمی‌کنم بشه.
‫بسیارخب.
‫ببخشید، صرفا اخیرا... ‫خیلی سخت می‌تونستم...
‫عین آدم بخوابم.
‫شاید اگه آرامش به زندگیت برگرده ‫راحت‌تر بخوابی.
‫مرسی دکتر.
‫آقای لایمون، عه...
‫می‌خواستم ببینمتون ‫و بهتون تسلیت بگم.
‫باید اونجا می‌بودم و نجاتش می‌دادم.
‫شرمنده شما شدم.
‫وقتی اومدیم این شهر...
‫همه می‌گفتن قراره طلا پیدا کنیم.
‫به رفاه می‌رسیم.
‫انگار این شهر از درون پوسیده و فاسده.
‫می‌دونم تو دنیا خیر و شر وجود داره.
‫بعضی وقت‌ها سخت می‌شه ‫فرق این دوتا رو فهمید.
‫ولی این کار...
‫این کار شرارت خالصه.
‫نباید خونش پایمال بشه.
‫صبح به خیر.
‫چند سوال دارم که می‌خوام جواب بدین.
‫گروهتون دارن کم می‌شن.
‫من و سرکار وایلدر قراره باقی...
‫اعضای گروهتون رو شکار کنیم.
‫خب، اگه الان دهن باز کنین...
‫شاید اونقدر سریع ‫به چوبه دار نرسین.
‫می‌گم کلانتر.
‫یه مقدار تشنمه.
‫یه لیوان آب برام میاری ‫که بعدش برات تعریف کنم؟
‫صبح قشنگیه سرکار.
‫کاملا موافقم.
‫قهوه می‌خوری؟
‫شاید هنوز گرم باشه.
‫خوب رفتار با خانم‌ها رو بلدین.
‫وایستا!
‫همینه.
‫همون‌جا.
‫این تقاص کاریه که با مک کردی.
‫مگه ما رفیق نبودیم ترسو خان؟!
‫باید برم گاس.
‫- معلوم هست چی شده؟ ‫- یا خدا!
‫زهره‌ترکم کردی.
‫پیش گاس بودم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- فرار کرد.
‫یه سر به گریدی بزن.
‫داره می‌ره کلانتر.
‫بیا دیگه. داره فرار می‌کنه!
‫واسه چی معطل می‌کنی؟ بیا دیگه!
‫این چه وضعشه آرلس؟!
‫معلوم هست چته؟
‫ها؟
‫خوبم.
‫چرت نگو!
‫من معاونتم.
‫یه چیزی شده.
‫حداقل صحبت کن.
‫اخیرا...
‫کلی توهم زدم هنک.
‫توهم زدی؟
‫فقط توهم دیدنی نیست...
‫یه چیزهایی می‌شنوم و حس می‌کنم.
‫مثل خانم لایمون، اون پسره...
‫کلانتر...
‫به نظرم باید بری استراحت کنی.
‫این خواب و خیال‌هایی که می‌بینی، ‫توی سرت رخ می‌دن.
‫نه، توی سرم نیست.
‫وقتی بیدار می‌شم، ‫همچنان وجود دارن.
‫نفسشون رو روی خودم حس می‌کنم.
‫حتی...
‫- لمس... ‫- گوش کن چی می‌گم.
‫می‌خوای بریم یه خرده استراحت کنیم؟
‫بیا.
‫یکی دیگه بریز مری.
‫کلانتر دانلپ انقدر حالش خرابه ‫که تا شب در خدمت شماییم.
‫بالاخره که باید تعطیل کنیم.
‫حالم خراب نیست.
‫آرلس، زیاد خودت رو درگیرش نکن.
‫به نظرم باید...
‫چند روزی بگیری بخوابی.
‫لیوانت رو بده آرلس.
‫بده دیگه.
‫گمونم فرصت نشد ازت تشکر کنم.
‫اگه به خاطر تو نبودی ‫احتمالا تا الان مرده بودم.
‫درست نبود تو رو با همدست...
‫کنت بندازم گوشه هلفدونی.
‫تو زمان و مکان اشتباه بودی. می‌دونی؟
‫بگیر.
‫تا کجاش رو خوندی؟
‫احتمالا... فکر کنم نصفش رو خوندم.
‫جالبه، نه؟
‫آره.
‫می‌گم، از این می‌خوری؟
‫آره.
‫بخور که تشنه نمونی.
‫وای...
‫آروم رفیق.
‫عه، کلانتر...
‫- بله؟ ‫- چقدر...
‫چقدر دیگه باید اینجا باشم؟
‫خب...
‫مجازات دزدی...
‫جریمه پنجاه دلاری ‫و یک هفته زندانی شدنه.
‫ولی گمونم تو پنجاه دلار نداری.
‫پس...
‫قاضی سیمونز که مریضه،
‫ممکنه حکم سنگین‌تری بهت بده.
‫ولی اشکال نداره. هیچیت نمی‌شه.
‫فقط روند قانونیه، خب؟
‫ببین، می‌خوای برات تلگراف یا چیزی بفرستم؟
‫بهم بگو کارت چیه برات انجام بدم.
‫تلگراف لازم ندارن. ‫دارو می‌خوان.
‫باشه. خب، از اونجا که من بهت مدیونم،
‫می‌خوای نشونیت رو بدی ‫که خودم ببرم بدم؟
‫یه مقدار پول...
‫توی خزانه شهر داریم.
‫یه جوری داروها رو به دست زنت می‌رسونم.
‫ممنونم.
‫پس حله.
‫دیگه به هم دِین نداریم، نه؟
‫نه.
‫حتی یکی دو تا کنسرو ‫جوی دو سر هم برات می‌ندازم.
‫با اون دو تا دسته آخر...
‫پیش گریدی، خیلی خرابکاری کردیم.
‫نمی‌دونم از چی بیشتر ترسیده بود.
‫از دزدی یا تمیزکاری.
‫بگیر.
‫ممنون.
‫مرسی.
‫گرچن که دیشب اینجا بود،
‫هیچ حرفی بهت نزد؟
‫نه، فقط...
‫فقط آواز می‌خوند.
‫آره.
‫کنت هر چی خل و چل پیدا می‌کنه رو ‫دور خودش جمع می‌کنه.
‫می‌شناسیش؟
‫از بچگی می‌شناختمش.
‫مثل همه توی این شهر ترسیده.
‫اون اوایل که مردم ‫به رد ریج کوچ کردن،
‫فکر می‌کردن اینجا طلا پیدا می‌شه.
‫الان صرفا تبدیل به شهر ‫رویاهای از دست رفته شده.
‫همین رو می‌خوام.
‫ستاره‌ها امشب تو آسمونن.
‫می‌دونی چرا نشان ستاره رو ‫روی قلبمون می‌بندیم؟
‫- منظورم کلانترهاست. ‫- نه.
‫از فرهنگ باستانی به جا مونده.
‫قدیم‌ها می‌گفتن ستاره‌ها ‫از آدم‌ها محافظت می‌کنن.
‫خب، تو ستاره‌ات رو از کجا گرفتی؟
‫عه، این... ‫مال کلانتر قبلی بود.
‫کلانتر بنینگز.
‫وقتی خانواده‌ام به این شهر کوچ کرد، ‫آه در بساط نداشتیم.
‫روزها بعد از مدرسه، ‫سلول‌ها رو تمیز می‌کردم،
‫تلگراف می‌فرستادم. ‫هر کاری بنینگز می‌گفت، می‌کردم.
‫بعد مریض شد و...
‫نوبت من شد جاش رو پر کنم.
‫همیشه می‌گفت «آرلس، کلانتر تنها چیزیه...»
‫«که بین خیر و شر وجود داره». ‫خلاصه...
‫گفتم می‌خوام تا آخر عمر ‫توی این کار باشم.
‫از مردم در مقابل شر محافظت کنم.
‫مگه گرفتن جون آدم‌ها خودش شر نیست؟
‫من تا حالا کسی که ‫لازم نبوده رو نکشتم.
‫شب به خیر غریبه.
‫حالا، اسم واقعیت چیه؟
‫پالم.
‫ای وای.
‫شب به خیر پال.
‫شب به خیر کلانتر.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫دیشب همین‌جا خوابیدی؟
‫بریم پای‌فروشی خانم ویلر.
‫انگار خیلی وقته چیزی نخوردی.
‫باشه.
‫گریدی داره تعطیل می‌کنه؟
‫خودت رو مقصر ندون آرلس.
‫تو آدم شریفی هستی.
‫شرافت نمی‌تونه همه‌چی رو درست کنه.
‫کلانتر، با کمال احترام...
‫همچنان به نظرم باید مرخصی بری.
‫چند نفر از ویکو قراره بفرستن؟
‫کلانتر توماس گفت می‌تونه ‫سیزده نفر بفرسته.
‫ولی، آم... ‫من واقعا می‌خوام...
‫زیاد نیست.
‫در مورد این توهم‌هایی که گفتی...
‫با دکتر جانسون حرف زدی؟
‫عه.
‫صبح به خیر خانمی.
‫خوب خوابیدی؟
‫اینجاست.
‫نگاه کن و یاد بگیر.
‫خیلی‌خب. برگردیم کلانتری.
‫تو رو که نمی‌دونم، ‫ولی من یه تیکه دیگه می‌خورم.
‫من فقط قهوه می‌خورم.
‫ممنون.
‫گرچن.
‫اوق!
‫بس کن دیگه.
‫عجله کن!
‫زن، می‌شه خفه شی؟!
‫صبح به خیر.
‫بزن به چاک.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- لنس.
‫وقتی بچه‌های ویکو برسن اینجا ‫باید یه محوطه درست کنیم.
‫- اوهوم. ‫- یه پست دوم روی تپه و...
‫چند نفرشون رو پشت کلیسا بذاریم.
‫کلانتر!
‫بازداشتگاه!
‫بزن به حسابم خانم ویلر.
‫چند نفرن؟
‫اینطور که من دیدم سه نفر بودن.
‫- از پشت بریم. ‫- آره. زود باش.
‫- برو، برو! ‫- وای!
‫گندش بزنن!
‫زود باش! برو!
‫وای خدا. یوجین.
‫نه، نه، نه.
‫نه... نه، نه.
‫کلانتر.
‫از اون‌طرف رفتن.
‫باشه.
‫دکتر جانسون!
‫یوجین، طاقت بیار.
‫کلانتر، برو بگیرشون.
‫یوجین، نه...
‫نه.
‫با وجود شرایط فعلی خانواده‌اش...
‫از من خواستن که فردا ‫واسه مراسم نطق کنم.
‫آره، حتما.
‫حادثه...
‫تو چنین شهرهایی زیاد پیش میاد.
‫ناپلئون می‌گفت حادثه...
‫«نام اشتباه سرنوشت است».
‫کلانتر، رد ریج خیلی خطرناکه.
‫ما می‌ریم خونه.
‫بیاین دخترها. بریم خونه.
‫چیه؟
‫کی اونجاست؟
‫برو پی کارت!
‫برو پی کارت بی‌شرف.
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫بگیرشون کلانتر.
‫برو گمشو.
‫صبح به خیر آرلس.
‫اومدم ببینم دیوانه نشدی.
‫انگار دیر اومدم.
‫عه.
‫سلام مری.
‫سر یوجین ناراحتی؟
‫باید استعفا بدم.
‫این شهر برات کافی نیست.
‫اون‌ها مشتی دیوانه‌ان.
‫نه، نیستن.
‫صرفا انتظارشون بیشتر بود.
‫من با تک‌تکشون صحبت کردم،
‫باور کن. همه‌شون دیوانه و مریضن.
‫من دیگه مناسب رهبری نیستم.
‫کلانتر بنینگز خوب می‌دونست ‫کی باید کنار بکشه.
‫بهش قول دادم وقتش که رسید ‫من هم همین کار رو بکنم.
‫نمی‌دونم چی تو سرت می‌گذره آرلس،
‫ولی ازت می‌خوام بدونی ‫که مرد شریفی هستی.
‫چی باعث می‌شه یه نفر شریف باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫بعضی وقت‌ها آدم باید ‫به ندای دلش گوش کنه.
‫دیگه تحمل ندارم.
‫صبح به خیر پال.
‫صبح به خیر کلانتر.
‫سرکار کو؟
‫داره تو کلیسا نطق مدح می‌کنه.
‫چی شد؟
‫تو اهل کجایی پال؟
‫همین چندلر.
‫یعنی بیست کیلومتر پیاده ‫تو بیابون تا اینجا پیاده اومدی؟
‫نه، بیشترش رو دویدم.
‫عجب. من تا حالا اون سمتی نرفتم.
‫جای دیدنی‌ای نیست.
‫سه چهار تا گاو داره.
‫علفزارهای کوچیک داره.
‫راستی، کتاب رو تموم کردم.
‫نظرت چی بود؟
‫نمی‌دونم. جالب بود.
‫یعنی می‌گه چیزی ناپدید نمی‌شه؟
‫می‌گه همه‌چی از لحاظ ‫شیمیایی دچار تغییر می‌شن.
‫اسمش ترمودینامیکه.
‫اون رو که فهمیدم.
‫صرفا سخت می‌تونم...
‫چیزی که نمی‌بینم رو باور کنم.
‫این چی بود؟
‫- چی چی بود؟ ‫- این دیگه چی بود؟!
‫هیس، هیس. آروم.
‫نه.
‫تو نمی‌شنوی؟
‫آهای، کی داره حرف می‌زنه؟
‫صدای کیه؟
‫پال.
‫صحبت نکن!
‫چی شد؟!
‫کی اینجاست؟!
‫چیکار کردم؟!
‫چرا این کارها رو می‌کنین؟!
‫چیکار کردم؟ چرا این کارها رو می‌کنین؟!
‫این چی بود؟
‫دکتر جانسون بود.
‫نه، این کار روح بود.
‫ولی با عقل جور در نمیاد.
‫معلومه که نمیاد!
‫بقیه‌شون هم مردن.
‫- بقیه‌شون...؟ ‫- چی؟
‫آره.
‫دکتر رو همین... ‫نیم‌ساعت پیش دیدم. زنده بود.
‫اذیتت می‌کنن؟
‫نه، فعلا که نه.
‫ببین، اوضاع داره خراب می‌شه.
‫تو مرد شریفی هستی پال. بیا.
‫برو خونه.
‫آرلس.
‫هنک؟
‫گفتم خیلی محکم زدمت.
‫این چه وضعشه؟
‫وقتشه اوضاع عوض بشه.
‫آهای، دستم رو باز کن.
‫شرمنده.
‫خودم کم کار ندارم.
‫مگه قرار نبود تو کلیسا نطق کنی؟
‫مراسم ختم یوجین دوشنبه صبحه.
‫البته تا اون موقع دیگه ‫کلیسایی در کار نیست،
‫پس خانواده‌اش باید دنبال ‫محل مراسم دیگه‌ای باشن.
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫تا یک ساعت دیگه...
‫رد ریج قراره تبدیل به مشتی...
‫خاکستر بشه.
‫- چی؟ ‫- خودت که دیدیش.
‫این شهر خیلی وقته ‫داره روند افولی طی می‌کنه.
‫وقتی راه‌آهن جنوبی پسیفیک احداث بشه...
‫آخرین میخ به تابوت این شهر می‌خوره.
‫وقتشه پول به جیب بزنیم ‫و از اینجا بریم.
‫تو همدستشون بودی؟
‫دنبال یکی بودم قبل از اینکه ‫شهر رو بفرستم هوا،
‫کمکم کنه خالیش کنم.
‫این‌ها تو رد ریج رودست ندارن.
‫می‌خوای شهر رو منفجر کنی.
‫دقیقا.
‫حتی یه گلوله هم حروم تو نمی‌کنم.
‫منظره به این قشنگی داری.
‫می‌خوام قبل از اینکه کرکس‌ها ‫بیان چشم‌هات رو بخورن،
‫آخرین چیزی که می‌بینی ‫انفجار و سوختن رد ریج باشه.
‫«دوزخ خالی شده و تمام اهریمنان...»
‫انقدر واسه من نقل‌قول مسخره نکن!
‫هنک.
‫علت این کارهات چیه؟
‫باید خیلی وقت پیش این کار رو می‌کردم.
‫از نمایش لذت ببر.
‫بیاین.
‫خداحافظ.
‫آهای، همه بیرون!
‫زود باشین!
‫شانس آوردی آقای ویلر اینجا نیست.
‫برو بیرون ببینم.
‫از اینجا زیاد کم نمی‌کنم.
‫تند نرو خوش‌تیپ.
‫کجا می‌ری واسه خودت؟
‫باید بریم گاس.
‫زود برو پی کارت پیرمرد.
‫نه، تو برو!
‫گاس...
‫متاسفانه کلانتر دانلپ دیگه پیش ما نیست.
‫این چه وضعشه؟
‫چه بلایی سر کلانتر اومده؟
‫همه‌مون دیدیم.
‫بیچاره دیوانه شد،
‫توهم می‌زد. روح می‌دید.
‫انقدر حالش بد شد که از شدت توهم ‫یوجین عزیزمون رو با گلوله زد.
‫ولی تو چرا کنار این ‫جماعت قانون‌شکن وایستادی؟
‫آقای گریدی، اجازه بده ‫همه‌چی رو توضیح بدم.
‫این عزیزان اومدن ما رو توی...
‫ماموریت ویژه‌ای که داریم، کمک کنن.
‫- وای. ‫- گلیسیرین؟
‫همه آروم باشن.
‫دوست‌هامون قراره این گلیسیرین رو...
‫در کنج و کنار این شهر غم‌انگیز ‫و حال خراب کن، بریزن.
‫همه می‌دونیم این مایع ‫شدیدا قابل انفجاره.
‫می‌خوایم مطمئن بشیم موقع انفجار...
‫شما مردم شریف و بی‌گناه...
‫نزدیک این شهر نباشین.
‫می‌خوای کل شهرمون رو منفجر کنی؟
‫برای بازسازی باید کوبید.
‫دیوانه شدی؟!
‫لطفا همه برن تو کلیسا.
‫زود باشین، برین.
‫من که جایی نمی‌رم.
‫کس دیگه‌ای حرف اضافه نداره؟
‫خوبه.
‫حالا برین تو کلیسای وامونده!
‫شنیدین که چی گفت! برین!
‫ببرشون داخل.
‫- زود باش، برو. ‫- راه برو.
‫- برو پی کارت احمق... ‫- مری، منم.
‫آرلس.
‫وایلدر می‌خواد کل شهر رو بفرسته هوا.
‫- باید جلوش رو بگیریم. ‫- چطوری جلوش رو بگیریم؟
‫نمی‌دونم! باید یه کاری بکنیم!
‫بیا دممون رو بذاریم روی کولمون ‫و از رد ریج بریم!
‫نمی‌تونم.
‫اون‌وقت چرا نمی‌تونی؟
‫نمی‌ذارم کسی اینجا چیزیش بشه.
‫مری... خواهش می‌کنم مری.
‫باشه.
‫نقشه‌ات چیه؟
‫- کلانتر. ‫- پال!
‫نه، تو اصلا اینجا نباش!
‫آهای، تفنگ رو بده. تفنگ داری؟
‫بده من. ببین، تو باید بری.
‫این رو بگیر و برو.
‫برو پیش خانواده‌ات. زود باش!
‫مواظب خودت باش!
‫نقشه دارم.
‫خب آرلس.
‫قراره چیکار کنیم؟
‫دو تا موند.
‫خوبه.
‫به کلیسا ببندشون.
‫مشکلی هست؟
‫باید یادآوری کنم رئیس کیه؟
‫گفتی جفتمون قراره ‫این شهر رو اداره کنیم.
‫گوش کن چی می‌گم ‫بی‌شرف بی‌همه‌چیز.
‫دهنت رو ببند،
‫و سیم فیوزت رو ببند.
‫دیگه بسه جناب سرکار.
‫عه، این چه وضعشه؟
‫تو بازداشتی فرانک.
‫ما برتری تعدادی داریم آرلس.
‫آخرین فرصتته. بذار همه برن.
‫وگرنه چی می‌شه؟
‫در اون صورت مجبورم ‫به دفتر فرماندار تلگراف بزنم.
‫بزن ببینم چطور می‌زنی.
‫مری داره تلگراف رو می‌زنه.
‫عه، عه، عه، عه.
‫این‌ها رو بده، این‌ها رو بده.
‫برین. بگیرینش. زود باشین!
‫سلام خانمی.
‫بیا اینجا.
‫وقتشه بمیری.
‫شرمنده هنک.
‫واقعا جنس خوب به مشتری می‌دیم.
‫ای بابا.
‫وایستا!
‫بیا تو.
‫این کارهات واسه چیه کنت؟
‫لعنتی، تو اولین دوستم ‫توی کل این شهر بودی!
‫برام عین الگو بودی!
‫این شهر تو هم هست.
‫شهر من؟
‫این شهر فقط ازم گرفته.
‫فکر کردی کسی دلش می‌خواد...
‫کنت رو توی این شهر ببینه؟ نه!
‫هر موقع من رو می‌بینن، ‫بچه‌هاشون رو برمی‌دارن فرار می‌کنن،
‫انگار من طاعون دارم!
‫ولی تو نه.
‫تو موفق شدی کلانتر آرلس دانلپ بشی،
‫همه بهت لبخند می‌زنن،
‫کسی که همه بهش می‌گن: ‫صبح به خیر کلانتر.
‫ولی من چی شدم؟ ها؟!
‫هیچی!
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫یه چیزی از این قضیه یاد گرفتم.
‫که این دنیا بخور یا خورده نشیه.
‫بکش تا کشته نشیه.
‫این شهر همون رفتاری رو با تو داشته ‫که با من داشته.
‫یه نگاه به خودت بنداز.
‫روت می‌شه به خودت نگاه کنی؟!
‫پس چرا؟
‫چرا زور می‌زنی آرلس؟
‫چرا زور می‌زنی این بی‌شرف‌ها...
‫که پشیزی براشون مهم نیستی رو نجات بدی؟!
‫همه‌شون گوشتت رو می‌جون ‫و استخون‌هات رو دور می‌ریزن!
‫عین کاری که با من کردن!
‫من که می‌گم بذار بپوسن.
‫این چیه؟
‫جریان چیه؟ چی شد؟
‫یکی کمک کنه!
‫آرلس.
‫از شهر خودت دزدی می‌کنی هنک؟
‫امیدوارم ارزشش رو داشته باشه.
‫از دستمزدی که تو بهم می‌دادی که بیشتره.
‫کنت مرده. تموم شد.
‫اتفاقا مخالفم.
‫تازه کارم شروع شده. لنس؟
‫لنس!
‫برو!
‫آوردمش.
‫خودشه.
‫شهر خالی شد.
‫آفرین لنس.
‫کارت خوب بود.
‫من هیچ‌وقت عین تو ‫ریاضیم خوب نبوده آرلس.
‫ولی در این حد بلدم که سهم کامل...
‫از سهم نصفه بیشتره.
‫- آبروی خودت رو بردی! ‫- من بردم؟!
‫من بی‌آبرو شدم؟!
‫روح! این یارو روح می‌بینه!
‫خیلی وقت بود توی هر بازی...
‫بهت کارت‌های خوب میفتاد.
‫حالا وقتشه باخت بدی.
‫فکر همه‌جا رو کردی، مگه نه وایلدر؟
‫فقط کاش...
‫مردم رد ریج می‌تونستن ‫این لحظه رو ببینن.
‫لحظه‌ای که کلانتر حقیرشون ‫مثل یک سگ حقیر...
‫توی خیابون‌های این شهر حقیر می‌میره.
‫هنوز فکر می‌کنی تفنگ ‫تا یه جایی به کار آدم میاد؟
‫ترمودینامیک.
‫[اصلاح مو و صورت: ۲۵ سنت]
‫[اجاق گاز و ظروف حلبی]
‫کلیسا.
‫ممنون کلانتر.
‫آقای گریدی.
‫خب، از اینجا به بعدش رو بلدی؟
‫آره، گمونم بلد باشم.
‫من دیگه باید برم جنازه ‫اون زنیکه رو از کف زمین جمع کنم.
‫مری، بابت همه‌چی ازت ممنونم.
‫تشکر نکن. قابلی نداشت.