‫این بلنده...
‫آره.
‫من رباتم.
‫عنکبوت هم هستم.
‫نکن.
‫نه، نه، نه، نکن.
‫بسه، بسه. عزیزم، می‌گم بس کن.
‫بس کن.
‫- خوراکی ترد و خوشمزه هم می‌خوایم، نه؟ ‫- سلام!
‫عه، سلام. وای خدایا.
‫سالی، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آخر هفته اومدم خونه مامانم.
‫عزیزم، این سالیه.
‫آره، همون سالی که بعد از به دنیا اومدنت ‫شغل مامانت رو توی گالری مال خودش کرد.
‫وای، چقدر بامزه است.
‫خوشت نمیاد از اینکه ‫همیشه باهاش خونه‌ای؟
‫حتما خیلی خفنه.
‫آره. یعنی... ‫سوال خیلی خوبیه.
‫ولی یه مقدار پیچیده است، ‫آخه راستش رو بگم...
‫دوست دارم احساس رضایت داشته باشم.
‫ولی در عوض حس می‌کنم انگار...
‫تو زندانی که خودم ساختم، گیر افتادم ‫و با شکنجه‌ی خودم...
‫هر شب بی‌رویه فیگ نیوتون می‌خورم...
‫و جلوی اشک‌هام رو می‌گیرم.
‫حس می‌کنم معیارهای اجتماعی ‫و انتظارات جنسیتی...
‫و همین بیولوژی خودمون، ‫باعث شده تبدیل به آدمی بشم...
‫که خودم هم نمی‌شناسم ‫و تمام مدت ازش عصبانی‌ام.
‫یعنی همیشه‌ی خدا...
‫تازه، دلم می‌خواد ‫بعضی از آثار هنریم رو...
‫در مسیر انتقاد از سیستم ‫مدرن امروزی هدایت کنم...
‫که این موضوع رو بیان می‌کنه، ‫ولی مغزم مثل قبل کار نمی‌کنه،
‫و حس می‌کنم از وقتی ‫که بچه‌دار شدم، احمق‌تر هم شدم.
‫شدیدا هم نگرانم که دیگه نتونم باهوش،
‫خوشحال یا دوباره لاغر باشم.
‫خوشت نمیاد از اینکه ‫همیشه باهاش خونه‌ای؟
‫حتما خیلی خفنه.
‫آره، واقعا. خیلی دوست دارم.
‫جدی می‌گم. عاشق مامان بودنم.
‫هفت، هشت.
‫وای.
‫خراب شد.
‫ببین... خونه رو ببین.
‫ای وای.
‫گرسنمه.
‫می‌خورمت‌ها.
‫تا ماه بریم!
‫تا ماه!
‫حالت خوبه؟
‫چهار، پنج.
‫اردکه کو؟
‫کجا؟
‫نه!
‫خوشت اومد.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج،
‫شیش، هفت، هشت،
‫نه، ده.
‫آدم تو اوایل زندگی دخترانه‌اش، ‫آتیشی روشن می‌کنه.
‫تقویت و ازش مواظبت می‌کنه.
‫به هر قیمتی ازش محافظت می‌کنه.
‫نمی‌ذاره تو کوهی از نور ‫به مرحله‌ی خشم برسه،
‫چون با دختر شدن مغایرت داره.
‫مثل راز نگهش می‌داره.
‫می‌ذاره بسوزه.
‫از همین نقطه و این آتیشه...
‫که می‌تونه در دنیای خودش...
‫خالق باشه و مبارزه کنه.
‫از همین شعله است که می‌تونه ‫به موجود دیگه‌ای جان ببخشه.
‫نسخه‌ای تازه از خودش، ‫یا آدم کاملا جدیدی...
‫که قبل از زاده شدنش، ‫مثل اون تو دنیا وجود نداشته.
‫آدمی که یک روز بدون اینکه تعلل کنه، ‫توی صورتت خراب‌کاری می‌کنه.
‫بریم کامیون رو ببینیم.
‫آره، بریم.
‫چیز کجاست؟
‫- چی؟ ‫- کامیدون...
‫- منظورت کامیونه؟ ‫- آره.
‫سر خیابونه.
‫سر خیابون؟
‫آره.
‫- کامیون اونجاست؟ ‫- آره.
‫باید دوباره تو خیابون ببریمش.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫می‌خوان بعدا... ‫کنار کامیون سبزه.
‫- پشتشه. ‫- جدی می‌گی؟
‫به نظر خیلی قوی میاد. ‫شک ندارم موفق می‌شه.
‫نه.
‫نه، داره می‌ره.
‫- بالاتر. ‫- بالاتر؟
‫چقدر بالاتر؟
‫- تا ماه برم. ‫- تا ماه؟
‫داریم می‌ریم تو.
‫اینجا؟
‫آره، اینجا می‌ریم. ‫برنامه همین بود.
‫- آره. ‫- می‌تونیم بریم.
‫کسی که به ما نه نمی‌گه.
‫دقیقا، به ما نه نمی‌گن.
‫- سلام نورما. ‫- تو اقیانوس هم هست.
‫چند تا از تجزیه‌کنندگان ‫حتی به تصفیه آب کمک می‌کنن.
‫- کتاب بچه. ‫- وای. اصلا نمی‌دونستم.
‫خاک تو سرم.
‫♪ سوار دوچرخه مورد علاقه‌ام می‌شم ♪ ‫♪ و می‌رم دوری بزنم. ♪
‫♪ بذار بگم تو مسیر چی می‌بینم. ♪
‫♪ روز گرم تابستونیه ♪ ‫♪ و کنار دریاچه پدال می‌زنم، ♪
‫♪ تا اینکه جلوی چشم خودم، ♪
‫♪ اردک بیچاره و کوچولویی می‌بینم، ♪ ‫♪ که منقار بزرگی داره. ♪
‫♪ چشم‌هاش مثل نخود گرده... ♪
‫♪ پرهاش صورتیه و... ♪
‫مشکل اینه که از هم‌نشینی ‫با بقیه مامان‌ها خوشم نمیاد.
‫♪ روی آب اسکی می‌کنه! ♪
‫♪ وای، این اردکه چشه؟ ♪
‫♪ این اردکه چشه؟ ♪
‫♪ وای، این اردکه... ♪
‫به نظرم صرف اینکه جفتمون مادریم...
‫بخوایم با هم دوست باشیم، ‫واقعا رقت‌انگیزه.
‫♪ سوار ماشین مورد علاقه‌ام می‌شم ♪ ‫♪ و می‌رم دوری بزنم. ♪
‫قطعا اگه بر حسب اتفاق...
‫یه خانم زیبا، باهوش و بامزه ببینم،
‫می‌تونیم با هم دوست بشیم،
‫و با همدیگه از مسخرگی ‫کتاب بچه نق بزنیم.
‫♪ همون‌طور که شبیه عدد هشت می‌شه، ♪ ‫♪ اسکیت‌هاش رو می‌پوشه. ♪
‫نه، نه...
‫♪ وای، این اردکه چشه؟ ♪
‫♪ این اردکه چشه؟ ♪
‫♪ وای، این اردکه چشه؟ ♪
‫♪ این اردکه چشه؟ ♪
‫♪ وقت خداحافظی رسیده. ♪
‫♪ از دوست‌هامون خداحافظی می‌کنیم. ♪
‫♪ مرسی که همراهمون آواز خوندین. ♪
‫وای، خدایا شکرت.
‫♪ کلی خوش گذروندیم، ♪ ‫♪ ولی این دیگه آخرین آهنگه. ♪
‫♪ خداحافظی می‌کنیم با... ♪
‫زارا بورلی.
‫♪ خداحافظی می‌کنیم با... ♪
‫کیدن.
‫♪ خداحافظی می‌کنیم با... ♪
‫کثافت! کثافت، کثافت، کثافت!
‫مامان!
‫من دیگه اینجا نمیام...
‫بی‌شرف کثافت پست‌فطرت.
‫من بدترین مامان دنیام.
‫احیانا... عه، ببخشید.
‫احیانا دوست داری ‫سر فرصت نقاشی بکشیم؟
‫هنرمندی دیگه، نه؟
‫اشاره کرده بودم؟
‫عه، تو جلسه یوگای ‫مادر و فرزند صحبت کردیم.
‫ولی صحبتمون کوتاه بود. اسمم جنه.
‫- حالا نقاشی یا کارت چیز دیگه است؟ ‫- نه.
‫بیشتر هنرهای تعاملی انجام می‌دم،
‫- مثل مجسمه‌سازی با مواد یافت‌شده. ‫- عه، مثل مجسمه‌های هنری؟
‫ببخشید یواشکی گوش می‌دادم. ‫آخه خیلی هنر دوست دارم.
‫- عه، جدی می‌گی؟ ‫- آره. آره.
‫- راست می‌گه. ‫- من هم همینطور.
‫قبلا تو شهر زندگی می‌کردم ‫و تقریبا هر روز...
‫وقتم رو توی گالری «مدرن» می‌گذروندم.
‫من هم یه بار آثارم رو ‫توی «مدرن» گذاشتم.
‫- وای. ‫- وای.
‫ولی گمونم خیلی وقت پیش بود...
‫- آره. ‫- راست می‌گی.
‫- موافقم. ‫- گل گفتی.
‫- درک می‌کنیم. ‫- آره.
‫من قبلا تو کلوپ کار می‌کردم...
‫باورت بشه یا نه.
‫خوش می‌گذشت، ‫ولی صرفا مدت کوتاه بود...
‫زمان قدیم ندیم‌ها.
‫آره. دقیقا.
‫- خدایا. ‫- گل گفتی.
‫راستش دیگه باید برم ‫بچه‌ام رو بخوابونم.
‫آره. درک می‌کنیم.
‫آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- شاید هفته بعد همدیگه رو دیدیم.
‫آره دیگه، خسته شده.
‫هیچ اشکالی نداره.
‫آخی... آره.
‫- چه بامزه است. ‫- آره.
‫همون رو بگو.
‫- وای خدا. ‫- خیلی ازش خوشم اومد.
‫- بامزه بود. ‫- بامزه بود، نه؟
‫آره.
‫«بلند می‌شن و ارتفاع می‌گیرن،»
‫«قدشون به آسمون می‌رسه.»
‫«گروه‌ها دیگه به نفس‌نفس نمیفتن.»
‫دندون‌های بزرگش رو ببین.
‫کجاست؟
‫- نمی‌خوام. ‫- می‌شه لطفا؟
‫نمی‌خوام.
‫- نمی‌خوام. ‫- مگه خسته نیستی؟
‫- همه... ‫- نه.
‫- همه کامیون‌ها خسته شدن. ‫- نه.
‫- چرا. ‫- نه.
‫باباش کیه؟
‫نه، نه، نه. بیا اینجا.
‫بیا. بیا.
‫خیلی‌خب.
‫- حالا دوباره بگیر بخواب. ‫- نمی‌خوام.
‫چیزی نیست. می‌دونم عزیزم.
‫اشکال نداره.
‫موش و گربه بازی بی‌صدا می‌کنیم.
‫می‌خوای قبل خواب بازی کنیم؟
‫تو موش ساکت می‌شی؟
‫آب‌نبات می‌خوام.
‫- عزیزم. ‫- نه.
‫نه.
‫نه!
‫تقصیر خودمه که نمی‌خوابه.
‫از اون نباید عصبانی باشم.
‫همه بهم می‌گفتن، ‫ولی من گوشم بدهکار نبود،
‫چون خوشم می‌اومد عین ‫یه بخاری نرم تو بغلم خوابش می‌برد.
‫باید طبق چیزی که کتاب‌ها می‌گفتن، ‫وقتی خواب‌آلود و نیمه‌بیدار بود می‌ذاشتمش،
‫بعد تا آخر عمرش این ‫عادت خواب فوق‌العاده رو حفظ می‌کرد.
‫بعدش آشپزخونه‌ام تمیز می‌موند، ‫زندگیم مختل نمی‌شد،
‫همه‌چی خارق‌العاده می‌شد.
‫حالا که گند زدم رفت.
‫چیکار کنم؟
‫شاید اگه تکون نخورم دیگه من رو نبینه.
‫دوستت دارم.
‫خوشمزه.
‫من دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- من دوستت دارم.
‫- آخ.
‫مامانی.
‫بریم اسب‌بازی کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫♪ دور تا دور درخت توت، ♪
‫♪ یه چیزی دنبال راسوی قصه بود. ♪
‫♪ میمون فکر می‌کرد داره بازی می‌کنه، ♪
‫♪ ولی راسوی کوچولو فرار کرد. ♪
‫خوب شد؟
‫خرس شدی.
‫چی؟
‫من که شبیه خرس نیستم.
‫خرس پشمالو شدی.
‫کجام شبیه خرس شده؟
‫- اینجا. ‫- آخ!
‫امروز زندگیت قراره ‫چطور جهنمی بشه؟
‫موهام که سفید شده.
‫خیلی سفید شده و...
‫چین و چروک جدید دارم.
‫عه...
‫عه.
‫خیلی‌خب.
‫خب، پس داستان اینه.
‫خیلی‌خب.
‫برم موچین بردارم.
‫بابا، بابا، بابا.
‫سلام رفیق.
‫عه عه. اسپاگتی تو سرم.
‫به خدا حس می‌کنم بعضی وقت‌ها ‫نمی‌فهمن که من هم زندگی دارم.
‫ترجیح می‌دم همین‌جا پیش شما باشم،
‫تا اینکه تا ساعت یازده ‫تو اتاق هتل بشینم...
‫گزارش‌های پنج‌شنبه رو بنویسم.
‫خیلی رومخه.
‫واقعا بود.
‫ولی این هفته به ما خوش گذشت. ‫جلسه کتاب بچه رفتیم، مگه نه؟
‫کتاب بچه...
‫مگه از کتاب بچه متنفر نبودی؟
‫هنوز هم هستم.
‫هنوز زنده‌ای پشمالو؟
‫می‌خواستم یه چیزی بهت بگم...
‫- چیه؟ ‫- نمی‌دونم. ولش کن.
‫- چی شده؟ ‫- نباید بحثش رو وسط بکشم.
‫چیه خب؟ بهم بگو. چیه؟
‫صرفا...
‫نمی‌دونم. احتمالا علائم عجیب ‫گرگرفتگی باشه.
‫خودم هم مطمئن نیستم.
‫متوجه شدم موهای عجیبی ‫رو بدنم داره رشد می‌کنه.
‫منظورت نقاطیه که رشد مو توش طبیعیه؟
‫نه.
‫نمی‌دونم. حس عجیبی بهش دارم.
‫مثل دوران بارداریم حس می‌کنم...
‫قوه بویاییم تقویت شده.
‫هوم.
‫بوی پشت این گربه حالم رو به هم می‌زنه.
‫بوی پشت اون گربه ‫حال من رو هم خراب می‌کنه.
‫تازه، دندون‌هام رو دیدی؟
‫می‌بینی چقدر تیز شدن؟
‫آره. واقعا تیز شدن.
‫چه عجیب.
‫وای عزیزم، انگار واقعیه.
‫فکر می‌کردم توهم باشه.
‫اذیتم نکن.
‫همیشه فکر می‌کنی ‫یه مشکل جدی داری.
‫خودبیمارانگاری دقیقا همینه دیگه،
‫یه روز قراره تشخیصم درست در بیاد، ‫اون موقع شرمنده می‌شی.
‫یادم نمیاد آخرین بار ‫کی این پیرهن رو شستم.
‫زندگی رویاییت رو داری.
‫آره، خانم خونه‌داری شدم ‫که هیچ‌وقت نمی‌خواستم بشم.
‫بدترین بخشش اینه که انگار همیشه ‫یکی رو تحت مراقبت خودکشی قرار دادم.
‫یعنی حس می‌کنم اگه لحظه‌ای ‫رو برگردونم، قراره یه چنگال...
‫تو پریز برق بزنه، ‫یا از روی صخره پرت بشه.
‫بهتر از اینه که کنار اون زن‌های ‫عجیب و غریب مهد کودک تنهاش بذاری.
‫دو، سه! یوهو!
‫یک، دو، سه! یوهو!
‫- یک، دو، سه. ‫- سه.
‫یوهو!
‫دارن میان دنبال...
‫خب.
‫بعدش چی؟
‫آم، وقت حمومه.
‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫لطف می‌کنی.
‫کی می‌خواد با بابایی بره حموم؟
‫- من. ‫- خیلی‌خب!
‫- خب، بگو «یوهو! حموم با بابایی!» ‫- مرسی.
‫حموم با بابایی.
‫آفرین.
‫- حموم با بابایی. ‫- حموم با بابایی.
‫تازه خودم هم حموم می‌کنم.
‫عزیزم؟
‫می‌شه براش تست درست کنی؟ ‫می‌گه گرسنه است.
‫عزیزم، می‌شه شیشه شیرش رو بیاری؟
‫دستم بنده.
‫عزیزم، می‌شه حوله رو ‫توی خشک‌کن بندازی؟
‫گرمش می‌کنی؟
‫چیه؟
‫هیچی.
‫صرفا هر روزی که تو نیستی ‫من همه این کارها رو تنها می‌کنم.
‫- چی شد؟ ‫- عه... هیچی.
‫مامان، بابا.
‫- مامانی و بابایی. ‫- هوم.
‫آهای.
‫- صداش رو نمی‌شنوی؟ ‫- چی؟
‫به خودت تکون نمی‌دی؟
‫بیا عزیزم. بگیر بخواب.
‫- نمی‌خوام. ‫- باشه؟
‫بگیر بخواب.
‫مامان!
‫مامان...
‫قهوه درست نکردی؟
‫نه، هنوز نکردم.
‫تو درست می‌کنی؟
‫باشه.
‫دو تا قاشق بود؟
‫من که سه تا می‌ریزم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌گم، دیشب یه مقدار، آم...
‫آم...
‫سگ شدم؟
‫خب...
‫حرف خودته‌ها، من نگفتم.
‫آره.
‫سگ شب شدم.
‫سگ شبم دیگه.
‫اینطوری نیست.
‫خداحافظ بابا.
‫بابایی برمی‌گرده؟
‫آره، برمی‌گرده.
‫از چهار شب خواب کاملت لذت ببر.
‫مطمئنی مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫نه، چیزیم نمی‌شه.
‫راستی، انقدر خودت رو نگران ‫اون ماجرای رشد مو نکن.
‫برای این هفته‌ات برنامه بریز.
‫منظم بهش عمل کن.
‫تو یه مقاله‌ای خونده بودم...
‫که نظم و تعهد، ‫کلید سلامت روانه.
‫برنامه طرح می‌کنی، ‫براش زمان مشخص می‌کنی،
‫بعد مثل شغل بهش پایبند می‌مونی.
‫آدم‌ها انتخاب می‌کنن خوشبخت باشن.
‫سعی می‌کنم.
‫- خب پس. ‫- خب دیگه.
‫بگو خداحافظ بابایی.
‫خداحافظ بابایی.
‫خداحافظ!
‫یه بخش کوچیک اینجا و...
‫این رو درست کردم، این هم...
‫[آدم‌هایی با قوه حیوانی]
‫[دندان‌های نوک تیز]
‫مامان!
‫آها.
‫وای خدا.
‫عه وا. شما از کجا اومدین؟
‫سلام.
‫سگ‌های شما هستن؟ عه، سلام.
‫مامان.
‫آره. گمونم مهربونن.
‫آره.
‫- سلام. ‫- این سگ‌ها مال کی‌ان؟
‫نمی‌دونم.
‫شما مال کی هستین؟
‫- مال شما هستن؟ ‫- نه.
‫- مال کسی نیستن؟ ‫- بوی توت‌فرنگی می‌دی.
‫واقعا بوی توت‌فرنگی می‌ده.
‫ما هم باهاتون میایم.
‫بیا.
‫بریم دنبال سگ‌ها.
‫بریم بگیریمشون!
‫بدو!
‫- سگ‌های گنده. ‫- وایستین! داریم میایم!
‫وایستین ما هم بیایم!
‫چیزی نمونده!
‫زود باش!
‫نگاه کن.
‫آره، دارن می‌رن اونجا. ‫بریم بهشون برسیم.
‫- می‌خوای بغلت کنم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. بیا.
‫بریم دنبالشون. بیا.
‫افتادیم.
‫وقتی که از خونه رفتم، ‫دچار فراموشی بزرگی شدم.
‫چون فراموش کردن کودکی به این معنی بود، ‫که ازش جون سالم به در بردم.
‫♪ بر آن ساحل زیبا آواز می‌خوانیم... ♪
‫اما حالا خاطراتم دارن برمی‌گردن.
‫♪ طنین آوازهای خداوند... ♪
‫♪ روحمان دیگر غمگین نخواهد بود. ♪
‫مادرم یه بار گفته بود،
‫که نزدیک بود معروف‌ترین ‫خواننده‌ی کل اروپا بشه،
‫ولی تصمیم گرفت خونه بمونه ‫و ما رو بزرگ کنه.
‫♪ بر آن زیبا همدیگر را خواهیم دید... ♪
‫دیگه چی دیدیم؟
‫♪ بر آن ساحل زیبا... ♪
‫عه، یکی اونجاست.
‫سبزه.
‫چی سبزه؟
‫خیلی‌خب. قراره با هم ‫روز هنر داشته باشیم، خب؟
‫- چرا؟ ‫- تا بتونیم کلی خوش بگذرونیم، خب؟
‫این رنگ‌ها رو می‌ریزیم.
‫- مواظب باش. ‫- کلی بریز.
‫باشه، زیاد می‌ریزم.
‫- این... چه رنگیه؟ ‫- نارنجی.
‫- آفرین، نارنجیه. ‫- سبز.
‫این هم... زرد.
‫چی می‌خوای بکشی، هوم؟
‫خب، چی می‌خوای درست کنی؟
‫دایره.
‫آره، انگشت‌هات رو وسطش بکش. ‫باید رنگ رو حس کنی.
‫- اینجا... ‫- آره.
‫اینجا...
‫آفرین.
‫خیلی قشنگ شد.
‫آفرین.
‫خوشگل شد.
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- تو رو رنگ می‌کنم.
‫- عالی شد. ‫- باز هم رنگ.
‫خیلی خوب شد. دوستش دارم.
‫وای! حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- خوبی قربونت برم؟
‫- می‌رم بیشتر بیارم... ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، روی دیوار نه.
‫آزادی.
‫امروز هیچ قانونی نداریم.
‫وای، چقدر خلاقانه.
‫من هم لپ تو رو دست می‌زنم.
‫وای، ممنون. ‫خیلی قشنگ شد. ممنون.
‫همه‌جا.
‫عالیه. حالا رو کاغذ بکش.
‫بیا روی کاغذ بکش. عه!
‫پشتم می‌کشم.
‫عزیزم...
‫می‌شه... ‫می‌شه اون کار رو نکنی؟
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫نه، نه!
‫این اردکه چشه؟
‫خاک بر سرم کنن!
‫چرا خاطرات قبل از فوت مادرم...
‫انقدر برام تداعی می‌شن؟
‫چرا الان؟
‫آخ، خاک تو سرم!
‫هیستریکم.
‫هورمونی و هیستریکم.
‫علف خشک...
‫دودی، عسل.
‫یه مقدار بوی قارچ هم داره. ‫حرف نداره.
‫همیشه انقدر قوه بویایی داشتم؟ ‫یعنی حواسم نبود؟
‫یا نکنه...
‫سبزیجات خوراک متمدنانه هستن.
‫آره.
‫سگ‌ها که سبزیجات نمی‌خرن.
‫نگاه کن.
‫آها.
‫[گالری تایدال]
‫[هنرمند جسور مجموعه‌ای هنری ‫در گالری آرسنال به نمایش می‌گذارد]
‫ها؟
‫شمایین؟
‫سلام.
‫نه.
‫عه!
‫نه. نکن.
‫مامانی دیشب خواب عجیب دید.
‫بریم رو ایوان غذا بخوریم؟
‫آره.
‫عه، نذار گربه بره بیرون.
‫عزیزم، عزیزم.
‫بندازش کثیفه. ‫اون رو از کجا آوردی؟
‫نه، نه، نه. بندازش.
‫بندازش. کثیفه، کثیفه، کثیفه.
‫کثیفه.
‫بانی.
‫- بیا. ‫- چرا؟
‫- بریم داخل، خب؟ ‫- چرا؟
‫باید دست‌هات رو بشوریم.
‫- چرا؟ ‫- چون کثیف شده، خب؟
‫- ما که نباید... ‫- کثیفه.
‫نه، نباید بهشون دست بزنیم، نه؟
‫اگه می‌خوای توضیح بده...
‫که دقیقا دنبال چی می‌گردی.
‫هر چیزی که در مورد ‫تغییر زنان به حیوانات باشه.
‫دگرگونی، دگرگیسی.
‫دارم رو پروژه کار می‌کنم.
‫صرفا دنبال جنبه علمیش می‌گردم.
‫یا حتی... متافیزیکی.
‫خب، این کتاب رو داریم که ‫«قوم‌نگاری اسطوره‌ای» نام داره،
‫ولی واقعا... بار علمی زیادی داره.
‫«راهنمای میدانی به زنان جادویی»
‫اسمش رو شنیدی؟
‫[راهنمای میدانی به زنان جادویی]
‫- ممنون نورما. ‫- اوهوم.
‫- ما دیگه بریم. ‫- باشه.
‫«مقدمه‌ام به این موضوع به صورت تصادفی بود.»
‫«به چگونگی تجلی زنانگی...»
‫«در سطح اسطوره‌ای علاقه‌مند شدم.»
‫«زنان پرنده پرو در شاخه‌های بلند ‫و پربرگ جنگل‌های بارانی»
‫«زندگی می‌کردند، جایی که...»
‫«لانه‌های پیچیده و چشم‌نوازی ‫از چوب‌ها و نی‌ها می‌ساختند.»
‫«زنان پرنده در دهه شصت عمرشان، ‫پس از آنکه...»
‫«فرزندانشان بزرگ شده بودند، ‫پر و نوک درمی‌آوردند.»
‫«این زنان پرنده در بخش‌های ‫پایانی عمرشان...»
‫«از درختی به درخت دیگر می‌پریدند،»
‫«و زیباترین صداها را ایجاد می‌کردند ‫و پرواز را یاد می‌گرفتند»
‫مامان، پیپی.
‫پیپی.
‫ای وای...
‫- مک اند چیز. ‫- مک اند چیز بهترینه.
‫یکی دیگه.
‫یه خرده مک اند...
‫میت‌لوف...
‫- می‌شه من هم... ‫- چی گفتی؟
‫می‌شه به من هم مک اند چیز بدی؟
‫اوهوم. با هم می‌خوریم. بله.
‫عه.
‫گمونم کم‌خونی دارم.
‫خیلی‌خب. بیا عزیزم.
‫بخوریم.
‫- خب. ‫- چنگال می‌خوام.
‫خب، بیا.
‫ای وای.
‫هوم...
‫خوشمزه است، نه؟
‫شبیه سگ شدیم، نه؟
‫هاپ!
‫پسر داشتن تجربه باحالیه، نه؟
‫من و پسرم هم قبلا ‫ادای سگ‌ها رو در می‌آوردیم.
‫وای، چقدر خوش می‌گذشت. ‫عاشق این کار بود.
‫نمی‌دونستم بچه داری.
‫عه، نرو نورما.
‫از پسرت برام بگو.
‫وقتی بچه بود کار می‌کردی؟
‫تمام تصمیمات درست دنیا رو می‌گرفتی؟
‫کاری نیست که اگه برمی‌گشتی، ‫متفاوت انجامش می‌دادی؟
‫رازش رو بهم بگو!
‫بابا.
‫- نمی‌خوام. ‫- «محل ساخت و ساز بسته شده بود.»
‫- نمی‌خوام. ‫- هیس...
‫«روز تموم شد، چراغ‌ها رو خاموش کنید.»
‫«کارتون امروز عالی بود.» هیس...
‫- نمی‌خوام. ‫- هیس...
‫دلت نمی‌خواد بخوابی؟
‫تو رو خدا بخواب.
‫- نمی‌خوام. ‫- تو رو خدا بخواب.
‫نمی‌خوام بخوابم.
‫نمی‌خوام.
‫هیچ‌وقت نمی‌خوابم.
‫نیترو می‌زنم.
‫جا موندی بدبخت.
‫خوابید؟
‫نوبت خودته.
‫از من خوشش نمیاد.
‫برام مهم نیست ‫که ازت خوشش نمیاد.
‫من رو ببین، منم که هر شب ‫باید بچه رو بخوابونم.
‫تقریبا دویست ساله کارم همینه،
‫دارم هلاک می‌شم.
‫تو باید بخوابونیش. ‫نوبت تو شده بخوابونیش.
‫باشه.
‫ولی محض اطلاعت بگم ‫از اصطلاح «خوابوندن» خوشم نمیاد.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫نه. نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫نمی‌خوام... ببخشید.
‫معذرت می‌خوام. آخه...
‫نمی‌خوام کسی بهم دست بزنه، ‫بهم احساس نیاز داشته باشه.
‫«در اساطیر هندو، ‫ساراما یک سگ ماده است،»
‫«که به ایندرا، الهه‌ی جنگ خدمت می‌کند.»
‫«او مادر تمام موجودات پنجه‌دار است.»
‫«در اساطیر یونانی، ‫کیمرا تمام چیزهای مربوط به خانه...»
‫«و مادر بودن را تجسم می‌کند، ‫بزی است که به جوان‌ها شیر می‌دهد،»
‫«از خانه مراقبت می‌کند،»
‫«و همزمان ویژگی‌های یک موجود وحشی را دارد.»
‫مامان؟
‫اگه مادرم هنوز زنده بود،
‫ازش سوال‌های اساسی می‌پرسیدم.
‫چطور با این خشم و عصیان...
‫از کارهایی که نکرده بود، کنار اومد؟
‫چطور زنان بزرگی و فرصت‌های ‫خودشون رو عقب می‌نداختن،
‫در حالی که مردان اطرافشون ‫نمی‌دونستن با اون فرصت‌ها چیکار کنن؟
‫ازش می‌پرسیدم پشیمون شد ‫که صاحب بچه شد یا نه.
‫بعدش کجا بریم؟ بخش پستانداران؟
‫باشه.
‫آره؟ می‌خوای بریم؟
‫خوشم نمیاد... ‫از پستانداران خوشم نمیاد.
‫باورم نمی‌شه.
‫- تو هم اومدی؟ ‫- سلام جن. وای.
‫چه عجیب که تو بخش جانوران دیدمت.
‫از حرفم بد برداشت نشه‌ها.
‫- سلام. جن هستم. ‫- سلام جن.
‫- از آشناییتون خوش‌وقتم. ‫- همچنین.
‫خب، این هفته واسه جلسات ‫یوگا یا پیاده‌روی میای؟
‫نه، سر فرصت همدیگه رو می‌بینیم.
‫حیف.
‫- خب، پس دفعه بعد. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. بیاین بچه‌ها.
‫بریم چند تا استخوان ‫دایناسور دیگه ببینیم، نه؟
‫این دیگه کی بود؟
‫یکی از مامان‌های جلسه کتاب بچه بود.
‫هوم.
‫فکر کنم دارم ‫به واقعیت جدیدی پی می‌برم.
‫به چه واقعیتی؟
‫به نظرم دیگه هنرمند نیستم.
‫عزیزم.
‫نمی‌دونم چرا دارم ناراحت می‌شم. ‫ناراحت که نیستم.
‫نه، نه، نه، اصلا... ‫اصلا به نظر ناراحت نیستی.
‫آخه واسه خودم...
‫یه فهرست کامل از کارهایی دارم ‫که هر روز ازشون جا می‌مونم،
‫و حس می‌کنم از همه جهت دارم ‫به عنوان یه هنرمند جا می‌مونم.
‫حس می‌کنم اگه بتونم ‫روی کار خودم تمرکز کنم،
‫احساس رضایت بیشتری می‌کنم.
‫درک... درک می‌کنم. آره.
‫باید تمرکزم رو این باشه ‫که براش بهترین مادر باشم،
‫و از تمام لحظاتم باهاش لذت ببرم،
‫چون این روزها قرار نیست بمونه.
‫خیلی زود داره بزرگ می‌شه.
‫ای وای.
‫تازه...
‫هنرمند بودن مسخره‌ترین و...
‫خودپسندانه‌ترین کاریه ‫که آدم می‌تونه بکنه.
‫اصلا شغل خجالت‌آوریه ‫که آدم بخواد بگه داره.
‫این حرف‌ها خیلی تو دلم ‫انباشته شده بود، متوجهی؟
‫- خوبه. ‫- آره.
‫دارم تمرکز می‌کنم ‫در لحظه کنارش باشم.
‫خیلی‌خب.
‫اگه همین رو می‌خوای که باشه.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫♪ بر آن ساحل زیبا آواز می‌خوانیم... ♪
‫مامان.
‫من مو، خون و استخوانم.
‫من غریزه و خشمم.
‫جز هوای شب چیزی نمی‌شناسم.
‫فقط یک اندیشه دارم.
‫من حیوانم.
‫جمجمه‌اش رو له می‌کنم.
‫خون! خون، خون، خون!
‫وای، خون!
‫- خداحافظی کن. ‫- خداحافظ.
‫واسه بابایی دست تکون می‌دی؟
‫- خداحافظ بابایی. ‫- خداحافظ بابایی.
‫داره می‌ره.
‫دست تکون بده.
‫- خداحافظ. ‫- آفرین.
‫- بریم خوش بگذرونیم؟ ‫- آره.
‫می‌خوای بازی کنیم؟
‫ادای سگ در بیاریم؟
‫نه، نه، نه، نه. ای وای...
‫سنجاب! بریم بگیریمش.
‫بیا.
‫شاید کلید راز خوشبختی همینه.
‫ما فقط یه مشت حیوونیم.
‫مثلا تو قایقت قایم شدی، هاپو کوچولو؟
‫- گوش بذارم؟ ‫- آره.
‫این برای توئه.
‫ببین. نگاه کن.
‫هاپوها شب‌ها تو تخت خودشون می‌خوابن؟
‫آره، می‌خوابن.
‫و هاپوها پستونک لازم دارن؟
‫نه.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫- واق واق. ‫- باشه.
‫شب‌ بخیر، هاپویی.
‫♪ نشونت می‌دم چطور ♪
‫♪ جرئت کنی احمق باشی ♪
‫♪ می‌تونی روی دیگه‌تو نشون بدی ♪ ‫♪ روی دیگه ♪
‫♪ می‌تونی کشتی رو رها کنی ♪
‫♪ می‌تونی کل سوشی رو بخوری ‫و هیچی انعام ندی ♪
‫♪ جرئت کنی احمق باشی ♪
‫- ♪ زود باش، جرئت کن احمق باشی ♪ ‫- ♪ جرئت کنی احمق باشی ♪
‫بفرما، بیا.
‫برو.
‫سلام، نورما.
‫ببین، عزیزم، این نورماست.
‫هیس. اینجا باید سکوت رو رعایت کرد.
‫فقط خواستم بابت پیشنهاد اون کتاب ازت تشکر کنم.
‫باید بگم دقیقاً چیزی بود که دنبالش بودم.
‫فقط کارمو انجام می‌دم.
‫ببینید کی پیداش شده.
‫- سلام، خانوما. ‫- سلام.
‫- امروز سگ شده. ‫- عه.
‫- معلومه. ‫- آره.
‫- بامزه‌ست. ‫- آهنگ چرخای اتوبوس.
‫- آره. بیا. برات جا گرفتم. ‫- ممنون.
‫♪ چرخای اتوبوس می‌چرخه و می‌چرخه ♪
‫♪ می‌چرخه و می‌چرخه، می‌چرخه و می‌چرخه ♪
‫♪ چرخای اتوبوس می‌چرخه و می‌چرخه ♪
‫♪ تو کل شهر ♪
‫دیگه خودت نیستی.
‫وای، برای پیاده‌روی صبح جمعه ‫باید باهامون بیای، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫نه، من واقعاً پیاده‌روی نمی‌کنم.
‫نه، نگران نباش.
‫هیچ کار سختی انجام نمی‌دیم.
‫صبح زود قبل از اینکه هوا گرم بشه ‫چند کیلومتر راه می‌ریم.
‫خیلی افتضاحه.
‫تو خیلی بامزه‌ای. آره، خیلی بامزه‌ای.
‫این روزا نمی‌تونم پیاده‌روی طولانی بکنم.
‫آره، حالت چطوره؟ اجازه هست؟
‫البته.
‫بوی توت‌فرنگی میدی.
‫شامپوی توت‌فرنگی.
‫چی گفتی؟
‫ببخشید، حس بویاییم خیلی قوی شده.
‫همینو بگو. ‫صبح از بوی آشغال بالا آوردم.
‫برای اینکه حامله‌ای.
‫همه‌چی از اینجا شروع میشه.
‫تو ترکیب ژنتیکیمون تغییر ایجاد میشه.
‫کسی از تغییر سلولی‌ای که موقع مادر شدن ‫اتفاق میفته صحبت نمی‌کنه.
‫آره، هیچ‌کس نمی‌گه.
‫کسی نمی‌گه که دیگه نمی‌تونی
‫روی ترامپولین بپری، درسته؟
‫حالا بماند که کل مفهوم مادری
‫که به خورده‌مون دادن مزخرفه.
‫ازت انتظار میره همه‌ چی رو خودت بفهمی
‫بدون جامعه‌ای که کمکت کنه.
‫امتیاز یا مزایای مادری از دولت نمی‌گیری.
‫فرهنگ عامه مسخره‌ات می‌کنه.
‫و عملاً یه صنعت میلیارد دلاری وجود داره
‫که طراحی شده تا حس بدی ‫نسبت به مادرت بودن داشته باشی.
‫ولی جدّی، تبریک میگم.
‫یعنی گل گفتی.
‫خواهرم که برلین زندگی می‌کنه ‫دو سال مرخصی زایمان با حقوق داشت.
‫وای.
‫باورم نمی‌شه قراره دوباره اینو تجربه کنم.
‫زایمان.
‫خیلی وحشتناک و سخته.
‫فکر می‌کنی دنیل چطور عمل می‌کنه؟
‫همیشه داستان زایمان اولم رو تعریف می‌کنه
‫که دکتر برگشت و گفت، ‫وقتشه بچه رو بیاریم بیرون.
‫و رگ روی پیشونیم زده بود بیرون.
‫شبیه یه حیوون وحشی شده بودم.
‫آره، یه حیوون وحشی.
‫وای خدای من، آره.
‫شوهر منم همینو گفت،
‫که صداهایی که در میاوردم ‫کاملاً شبیه حیوون بود.
‫نزدیک بود غش کنه.
‫- راستش از خون می‌ترسه، ولی... ‫- آره، واقعاً.
‫تا حالا حس کردی که ‫راز بزرگ اینه که ما خدا هستیم؟
‫چی؟
‫ناسلامتی زندگی خلق می‌کنیم.
‫زندگی می‌سازیم.
‫خیلی قدرتمندیم.
‫مطمئنم مردا ازمون می‌ترسن. ‫منظورم اینه خودتون رو ببینید.
‫تو یه الهه‌ی معجزه‌گر هستی ‫که همین الان داره استخون می‌سازه.
‫آره، خیلی قدرتمندم.
‫- عجب. ‫- آره.
‫فکر کنم کامل متوجه نمی‌شم.
‫فقط یه بازیه. ‫نقش سگارو بازی می‌کنیم و اون عاشقشه.
‫و از ظرف سگ غذا می‌خوره؟
‫بعضی وقتا.
‫آره، بعضی وقتا از کاسه‌های تمیز و نو
‫که هیچ سگی استفاده نکرده غذا می‌خوریم، ‫ظرف سگ واقعی.
‫و قلاده هم می‌بنده؟
‫خب، خودش می‌خواست اهلی بشه.
‫من مخالف بودم، ولی...
‫- باشه. ‫- و تو تخت سگ می‌خوابه.
‫- چی؟ ‫- نه، ولی لازم نیست کنارم بخوابه
‫تا خوابش ببره.
‫فقط یه خورده خرخر می‌کنم،
‫و خودش میره تو تخت و می‌خوابه
‫بدون پستونک.
‫معجزه‌ست.
‫ببین، نمی‌خوام انتقاد کنم، ولی فکر نمی‌کنی
‫این براش یکم گیج‌کننده باشه؟
‫خب، برای اون یا برای تو؟
‫بی‌خیال. باید قبول کنی که یه کم عجیبه.
‫نه، قبول نمی‌کنم. مشکلش چیه؟
‫خوابش خوبه، یعنی برای اولین بار
‫تو این دو سال لعنتی منم خوابیدم، ‫و کلی ورزش می‌کنم.
‫صبحا که بیدار می‌شم پشتم دیگه درد نمی‌کنه.
‫دارم خوش می‌گذرونم.
‫از کِی تا حالا اینقدر اُمل شدی؟
‫می‌تونی حرف بزنی؟
‫- واق واق! ‫- آفرین.
‫- واق می‌کنم. ‫- آها، بفرما.
‫فقط یه ترفند کوچیکه که روش کار می‌کنیم.
‫صحیح، همون داستان سگ‌‌بازی.
‫حس می‌کنی از قافله عقب موندی، عزیزم؟
‫نه.
‫بیا.
‫التماس کن.
‫آفرین پسر خوب.
‫ای وای، خفه شو.
‫بهت غذا دادیم، حیوون احمق.
‫حیوون احمق.
‫وای، پیشی، پیشی، پیشی.
‫می‌خوام بندازمت روی پشت بوم ‫و بذارم همونجا از گرسنگی بمیری.
‫شاید یه شاهین بیاد و با چنگالش بگیردت
‫و بعد ببرتت تو آسمون
‫و از یه ارتفاع خیلی بلند
‫بندازت تو اعماق یه معدن سنگ، ‫که تجهیزات سنگین با چرخای زنجیری
‫مرتب از روی لاشه‌ی له‌شدت رد شن.
‫- تونل کجاست؟ ‫- اونجاست. اینم تونل.
‫الان بوق می‌زنه.
‫سلام.
‫میگ به حرفت گوش کردم ‫و یه برنامه واسه خودمون ریختم، جدول زمانی.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫نه، بیا ببین.
‫باشه. خب دوشنبه می‌ریم فضای بازی ژیمناستیک.
‫سه‌شنبه کتاب‌خوانی نوزادان تو کتابخونه‌ ‫که مورد علاقه‌ی منه.
‫چهارشنبه، یوگای مامان ‌و ‌بچه.
‫پنج‌شنبه روز آزاده. می‌بینی؟
‫و جمعه، پیاده‌روی برای بچه.
‫عکساشو ببین؟
‫- وای. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- چون اگه قراره این کارو کنم،
‫باید حسابی روش تمرکز کنم، درسته؟
‫- درسته. ‫- درسته.
‫راستی یادت هست گفتم که امشب قرار شده
‫با دوستام از دوره ارشد ‫تو شهر ملاقات کنم، آره؟
‫آره. آره، من امشب مراقب بچه‌ام.
‫وقتی بچه خودته اسمش مراقبت از بچه نیست.
‫هرچی، می‌دونی منظورم چیه.
‫من مسئول خوابوندنشم ‫و تو می‌ری یه شام حسابی با بزرگ‌ترها می‌خوری.
‫آره. ساعت 9 شب، که چهار ساعت ‫از زمانی که معمولاً شام می‌خورم دیرتره.
‫♪ چرخای اتوبوس می‌چرخه و می‌چرخه ♪
‫♪ می‌چرخه و می‌چرخه، می‌چرخه و می‌چرخه ♪
‫یه جورایی چشمک کنایه‌آمیز داره.
‫نفهمیدم منظورت چیه.
‫فکر می‌کنم باید از یه پیش‌زمینه خاصی بیای ‫تا اون کنایه رو حس کنی.
‫می‌دونید، کارهایی که شبکه‌های اجتماعی رو ‫بررسی می‌کنن، مثل کار من، سختن.
‫- ما یه جورایی عینیتمون رو از دست دادیم. ‫- درسته.
‫دارم رو یه پروژه ویدیویی ‫درباره یه روز از زندگی یه زن کار می‌کنم،
‫که 24 ساعت کامل در کنار یه بازیگره
‫که دقیقاً همون روز رو تو همون فضا ‫بازی می‌کنه، نمایش داده می‌شه.
‫کار خونه، دستشویی.
‫ولی از کجا می‌دونی کدوم زن، اون زن خاصه؟
‫دقیقاً.
‫نبوغ ماجرا همینه.
‫اینکه تماشات کنن یعنی چی؟
‫اصلاً کسی هست که تماشاش نکنن؟
‫وای. خیلی جالب به نظر می‌رسه.
‫روی چیزی کار نمی‌کنی؟
‫من؟
‫نه، نه.
‫نه، واقعاً روی چیزی کار نمی‌کنم.
‫نه.
‫امشب یه ماهی سی‌بس خوشمزه داریم.
‫با سس سفید سرو می‌شه.
‫پاستای کاواتلی خونگی هم داریم ‫با قارچ و سرخس سرغنچه‌ای.
‫چیش خنده‌داره؟
‫آره.
‫من و پسرم درباره‌ی سرخس سرغنچه‌ای شوخی داریم.
‫ما بهشون می‌گیم سرخس گونچه گونچه.
‫باید اونجا باشید تا بفهمید، ‫چون پسرم یه لهجه بانمک داره.
‫بلد نیست بگه سرغنچه‌ای.
‫من کاواتلی می‌خورم، ولی بدون قارچ.
‫بله.
‫من...
‫- سالاد کیل لطفاً. ‫- چی؟
‫سالاد کیل.
‫چی؟
‫سالاد کیل.
‫و یه نوشیدنی دیگه.
‫و برای شما؟
‫گوشت بره می‌خورم.
‫خب، نایا؟
‫- نایا؟ ‫- ها؟
‫لیلیانا چطوره؟
‫- الان شش سالشه؟ ‫- آره.
‫اول دبستان تو آکادمی موسیقی درس می‌خونه.
‫و واقعاً به ویولن و ویولنسل علاقه پیدا کرده.
‫خیلی شگفت‌انگیزه که می‌بینم ‫چطور داره شکوفا می‌شه، می‌دونی؟
‫وای.
‫برقرار تعادل برات سخت نبوده،
‫بین مادری کردن و هنرت؟
‫نه، واقعاً.
‫راستش، بدون کریستی نمی‌تونستم.
‫برای پرستاربچه‌ به این خوبی شکرگزارم.
‫ولی...
‫فکر کنم به‌خاطر کارم، مادر بهتری شدم.
‫آره.
‫و خودمو گم نکردم، می‌دونی؟
‫فریدا...
‫درخواست برای بورسیه بنیانگذار.
‫- تحویل دادی؟ ‫- به زور.
‫- ساعت 2 صبح تحویل دادم. ‫- چی؟
‫مثل یه احمق.
‫تو چی؟
‫من هفته‌ها پیش تحویل داده بودم.
‫حالا باید منتظر بمونیم.
‫خب، من هنوز درخواستمو نفرستادم.
‫حالا چیکار کنم؟
‫آره، فکر کنم همه در عجبن درخواست من کجاست.
‫- ببخشید. ‫- تازه رسیدیم.
‫فقط پرسیدم چقدر طول می‌کشه
‫- تا میز آماده بشه؟ ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫- هرچی خواستیم. ‫- می‌دونی چی؟
‫- دفعه بعد تو رستوران انتخاب کن. ‫- اینم کیل برای شما، خانم.
‫تو همیشه این کارو می‌کنی.
‫- نه، مثل اینکه... ‫- درواقع بیشتر شبیه یه مدیتیشنه
‫- به نظرم از یه دیدگاه خاص. ‫- بیاید رک باشیم.
‫اون نمایش مهم‌ترین اتفاق هنری عمرمون بود.
‫- آره. من اینطور نمی‌بینم. ‫- آره، ولی تو همیشه مخالفی.
‫فکر کنم یه خورده زیادی ارزش قائل شدیم.
‫خیلی مبالغه می‌کنی. منظورم اینه که...
‫آدم‌ها آشغال بودن، و هنر چی بود؟
‫فکر کنم عالی پیش رفت.
‫من یه گاو ذن هستم.
‫من یه گاو ذن هستم...
‫توی یه چراگاه سبز...
‫آرامش‌بخش.
‫میشه...
‫این سالاد کیل.
‫فقط...
‫داره همه‌شو بیشتر فرو می‌کنه...
‫همشونو،
‫خشم و ناامیدی.
‫فکر می‌کردم هضمش کردم،
‫ولی هنوز اون پایینه و فقط داره ‫تو وجودم یه سوراخ می‌سوزونه.
‫و زنی که قبلاً بودم، اون...
‫زن بااستعداد...
‫جسور، و پر از ایده‌های بزرگ،
‫اونم اون پایینه...
‫توی روده‌هام...
‫زیر یه عالمه کیل دفن شده.
‫داره صبوری می‌کنه.
‫یا شاید مرده.
‫خفه شده.
‫و من اینجام...
‫اینجا، توی این...
‫نورپردازی فوق‌العاده‌ی این رستوران لعنتی قشنگ،
‫فقط یه...
‫مامان میانسال شل و وارفته که...
‫هیچ چیز هوشمندانه‌ای برای اضافه کردن ‫به گفتگو نداره...
‫بی‌اهمیت.
‫نمایش جرماین رو تو آرماچور دیدی؟
‫خیلی دوست دارم به نمایش شبانه آرت لوسرن برم.
‫وای، منم همینطور. باید با هم بریم.
‫هردو عالی بودن.
‫آره. ولی باید...
‫آره، باید بهم اعتماد کنی و اونجا بمونی.
‫مطمئنم می‌تونه یه لنز...
‫هرکسی که برای نمایش خریده بود.
‫- ارزشش فقط بیشتر می‌شه. ‫- آره، قطعاً.
‫وای این سالاد کیل افتضاحه.
‫چه مرگته؟
‫وای خدای من.
‫می‌تونم همه رو لت و پار کنم.
‫وای... چی؟
‫می‌خوام فرار کنم و دیگه برنگردم.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام موهامو شونه کنم.
‫می‌خوام بوی بد بدم.
‫می‌خوام یه هنرمند باشم،
‫و یه زن،
‫و یه مادر.
‫یعنی یه هیولا.
‫می‌خوام یه هیولا باشم.
‫وای، چندش‌آوره.
‫مامان.
‫عزیزم؟
‫باشه.
‫بیا پایین.
‫آفرین.
‫عزیزم؟
‫یه پسر کوچولو ندیدی؟
‫- موهاش بلونده. ‫- نه.
‫باشه.
‫عزیزم؟
‫- اینجایی. ‫- سلام.
‫هی. هی.
‫این‌جایی.
‫نباید اینجوری از مامان قایم بشی.
‫نباید ازم قایم بشی.
‫داشتم می‌شمردم.
‫داشتی می‌شمردی. می‌دونم. می‌دونم.
‫گربه مرد و حتی بهم زنگ نزدی.
‫صبح خیلی سختی بود.
‫روی پله‌ها خون بود، و مجبور شدیم دفنش کنیم.
‫ولی من می‌تونستم کمک کنم.
‫خب، فکر کنم تو این کارا دیگه خوب شدم ‫که خودم انجامشون بدم.
‫ولی باعث شد بعضی چیزا برام روشن بشه.
‫مثلاً چی؟
‫حالم خوب نیست.
‫تو خیلی سریع ازم حمایت کردی
‫وقتی گفتم می‌خوام از هنرمند بودن دست بکشم.
‫خودت می‌خواستی.
‫نه، تو خیلی سریع واکنش نشون دادی، ‫بدون هیچ مخالفتی.
‫فقط خوب می‌شد یه خورده تشویق از طرفت می‌دیدم،
‫که بگی تو کاری که می‌کنم خوبم
‫و حیفه که ولش کنم.
‫بهم بگی یه روزی دوباره بهش برمی‌گردم. ‫ولی فقط لبخند زدی.
‫نه، نه، اینجوری نبود.
‫چون یه جایی تو وجودت می‌دونستی ‫که دقیقاً همون چیزی که همیشه می‌خواستی رو می‌گیری،
‫اینکه من یه مامان خونه‌دار بشم، درست مثل...
‫- وایسا یه لحظه. ‫- درست مثل مامانت و مامانِ مامانت.
‫برای تو معامله خوبی بود. ‫تو کارت رو داری، منم کار خودم رو.
‫فقط کار من نه حقوق داره، ‫نه روزای مرخصی،
‫نه قدردانی، ‫و شامل شستن لباس زیر لعنتی تو هم می‌شه.
‫من هیچ‌وقت اینو نگفتم، باشه؟ ‫این یه‌کم شبیه تله‌ست.
‫حس می‌کنی تو تله افتادی؟
‫اصلا می‌دونی من چقدر حس خفگی دارم؟
‫خودمو تو یه ازدواج دهه ۵۰ میلادی پیدا کردم
‫که توش فقط از پسرمون مراقبت می‌کنم،
‫و تو، و اون گربه لعنتی.
‫فکر خودت بود که کارت رو ول کنی.
‫- من اینو پیشنهاد نکردم. ‫- نه، قبولش کردم،
‫ولی نمی‌دونستم ‫که دارم چی رو قبول می‌کنم.
‫نفهمیدم که حس می‌کنم ‫یه والد مجردم که هیچ کمکی نداره،
‫که باید رویاهاشو رها کنه تا از همه مراقبت کنه.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫نمی‌دونستم این جوری حس می‌کنی.
‫فکر می‌کنی من می‌خواستم اینجوری باشه؟
‫منظورم اینه، فکر می‌کنی ‫من می‌خواستم با مامانم ازدواج کنم؟
‫نمی‌خوام حس کینه‌توزیت رو ‫لحظه‌ای که پامو تو خونه می‌ذارم، حس کنم.
‫اگه اینقدر ناراحتی،
‫چرا بهم نگفتی؟
‫انتظار داری ذهن‌خوانی کنم؟
‫ببین، اگه بهم بگی که همه‌چی خوبه،
‫من فکر می‌کنم همه‌چی خوبه.
‫اگه بهم بگی که می‌خوای کارت رو ول کنی
‫و دیگه هنرمند نباشی ‫و پیش پسرمون خونه بمونی،
‫و من میگم باشه.
‫فکر می‌کنم دارم ازت حمایت می‌کنم.
‫یه مشت مزخرف منفعلانه‌ست.
‫- نه. باشه. ولی... ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫تو هم کسی نیستی ‫که من باهاش ازدواج کردم.
‫کسی که باهاش ازدواج کردم، ‫چیزای بی‌اهمیت رو ول می‌کرد.
‫اون خیلی سرسخت بود.
‫عجیب و پرشور بود و از چیزای دنیا
‫مثل کتاب خوندن هیجان‌زده می‌شد.
‫وای خدای من، ‫باورم نمی‌شه داری اینو بهم می‌گی!
‫نه، این خیلی ناامیدکننده‌ست. ‫برای منم ناامیدکننده‌ست.
‫منظورم اینه که نمی‌دونم چطور به اینجا رسیدیم. ‫واقعاً نمی‌دونم.
‫اینقدر سرت توی «کتاب برای بچه‌ها» گرمه
‫که حتی درباره روز کاری من نمی‌پرسی ‫یا پیگیر اخبار روز نمی‌شی.
‫اون دختری که باهاش ازدواج کردم چی شد؟
‫اون دختری که بهم انگیزه می‌داد
‫و باعث می‌شد دنیا رو از راه‌های جدید ‫و جالب به چالش بکشم چی شد؟
‫چه بلایی سر همسرم اومد؟
‫موقع زایمان مُرد.
‫مامان.
‫فکر می‌کنم که...
‫باید جدا بشیم.
‫خیلی گیج شدم.
‫این توافقی که کردیم دیگه برام کار نمی‌کنه.
‫باید یه مدت تنها باشم. من...
‫نمی‌دونم چطور...
‫نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم چه حسی دارم یا چی لازم دارم، ولی...
‫می‌دونم که باید تو تاریکی دنبال خودم بگردم.
‫و خودمو دوباره پیدا کنم.
‫پشیمونی که بچه‌دار شدیم؟
‫نه...
‫نیستم.
‫ولی اگه می‌تونستم برگردم به گذشته، ‫ما رو می‌نشوندم
‫و یه راه منصفانه‌تر ‫برای این کارِ والدین پیدا می‌کردم.
‫من آماده شنیدنش بودم.
‫متأسفم.
‫منم همینطور.
‫بابا؟
‫بیا بغلم.
‫آره، مشکلی نیست.
‫آره.
‫دوستت دارم.
‫دیگه اینو نمی‌خوام.
‫فکر کنم مال اینجا نیست.
‫فکر نمی‌کنم.
‫چی؟
‫شما اینو بهم دادی.
‫خب، فکر نمی‌کنم.
‫ببین، کارت فهرست نداره.
‫نمی‌دونم این کتاب از کجا اومده، ‫ولی نمی‌تونیم قبولش کنیم.
‫یادم میاد وقتی بچه‌هام کوچیک بودن چطور بود.
‫سختم بود بتونم کارها رو منظم نگه دارم.
‫منظورم اینه که سال‌ها نمی‌خوابی، درسته؟
‫و با دل‌درداشون،
‫درد دندوناشون، و کابوس‌هاشون سر و کله می‌زنی.
‫برای هرکسی کافیه که کنترلش رو از دست بده.
‫بهت نمی‌اومد مادر باشی.
‫تشخیص ندادی؟
‫تو چشمای زن‌های دیگه نگاه می‌کنی ‫و یه شعله لرزون اونجا می‌بینی.
‫وای خدای من.
‫آره، درد، فداکاری،
‫پیوند مشترکِ همه چیزهایی که
‫برای ادامه نسل بشر قربانی کردی.
‫خیلی بیشتر از چیزی بود که فکر می‌کردم.
‫آره، آره، تغییرت میده...
‫و به...
‫غرایز ابتدایی متصل می‌کنه.
‫ممنون.
‫شوهرت چی شد؟
‫تو یه چرخه‌ی وحشتناک گیر کرده بودیم
‫که من مادر خونه‌دار بودم،
‫که شاید مناسبش نیستم، ‫و اون کسی بود که می‌تونست بره بیرون
‫و تو دنیا مشارکت کنه، ‫و من باید از این وضع خلاص می‌شدم.
‫این هفته گربه رو کشتم.
‫برای همین فهمیدم شاید حالم خیلی خوب نیست...
‫از نظر احساسی.
‫من گذاشتم ماهی بمیره.
‫غفلت بی‌اهمیت.
‫نمی‌خواستم تنگ لعنتیش رو تمیز کنم.
‫اتفاقی گذاشتم پرسی پر بزنه بره.
‫- وای. ‫- می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫صبر کنید، پرسی کیه؟
‫طوطی ملنگو.
‫خبر خوب. این در واقع خبر خوبیه.
‫باشه.
‫باشه، شاید زیادی وسیله گذاشتم،
‫ولی همه چیزایی که لازم داری ‫باید اینجا باشه، خب؟
‫توی کیفه.
‫- خوش بگذره، باشه؟ ‫- باشه.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫اگه چیزی لازم داشتم زنگ می‌زنم.
‫خداحافظ.
‫خب، رفیق.
‫بسیار خب.
‫این پاستای معروف بابا با سس معروفش، باشه؟
‫برات آب بیارم...
‫و یه کمی پنیر پارمزان.
‫وای، وای!
‫وای، رفیق.
‫حالت خوبه؟ چی...
‫- روی دستم ریخته. ‫- اوهوم.
‫- چی شد؟ ‫- رو دستم ریخت، بابا.
‫چی؟ روی دستت ریخته. باشه. ‫بذار پاکش کنم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫چی شد؟
‫افتاد و بعد شکستمش.
‫افتاد، ولی تو... ولی تو شکستیش؟
‫زیاد منطقی به نظر نمی‌رسه.
‫بذار اینو بیارم.
‫درستش کردم.
‫خب. می‌خوای روی مبل بشینی؟
‫می‌تونی اونجا بشینی؟
‫می‌دونی، بابا داره عالی عمل می‌کنه.
‫می‌ترکونه، نه؟
‫و دو تا هم زیر مبل هست.
‫وای، آره.
‫همین جا.
‫آره.
‫الهی.
‫پسرم اومده.
‫- بیا اینجا، سلام. ‫- اینجوری.
‫- اینجوری؟ ‫- آره.
‫اوه، خیلی خوبه که می‌بینمت.
‫خسته‌م.
‫می‌دونم.
‫چطور بود؟
‫خوب بود.
‫- آره؟ ‫- خیلی خوب پیش رفت، درسته، کوچولو؟
‫درسته؟
‫- سخت بود. ‫- سخت بود.
‫خیلی سخت بود، نمی‌خوام دروغ بگم.
‫آره.
‫خب، وقت تنهایی تو چطور بود؟
‫خب...
‫راستش واقعاً فوق‌العاده بود.
‫آره.
‫یه ایده جدید برای یه پروژه دارم.
‫آره، خیلی خوبه. ‫الان واقعاً متمرکزم.
‫عجیبه که چقدر کارآمدم
‫وقتی زمان ندارم، می‌دونی.
‫ممنون.
‫آره.
‫- اینا رو باید ببُرم؟ ‫- آره.
‫- می‌خوای کمک کنی؟ ‫- نه.
‫- نه؟ باشه. ‫- اینو نبر.
‫چون روش شربت داره.
‫اینو می‌خوای؟ آره، بندازش تو.
‫می‌تونی به بابا بای‌بای کنی؟
‫- بای‌ بای، بابا. ‫- بای ‌بای، کوچولو.
‫- به زودی می‌بینمت. ‫- خدافظ.
‫خدافظ، مامان.
‫مامان نمی‌ره.
‫خب، شنبه صبح میارمش، باشه؟
‫آره، حتماً.
‫اون هنوز به من عادت نکرده.
‫حس کردم فکر می‌کرد دزدیده شده.
‫این وضع تغییر می‌کنه.
‫نمی‌دونم. انگار فکر می‌کرد این مرد عجیب کیه
‫که تو این مجتمع آپارتمانی غم‌انگیز ‫با این همه مرد غمگین دیگه زندگی می‌کنه؟
‫قسم می‌خورم همه‌ جا ‫پر از باباهای تازه جداشده بود.
‫یه عالمه بچه گیج و سردرگم ‫کنار استخر نشسته بودن.
‫هیچ مامانی دیده نمی‌شد.
‫فقط به این فکر می‌کنم ‫این بچه‌ها آفتاب‌سوخته شدن
‫چون هیچ‌کس یادش نبوده ضدآفتاب بیاره.
‫لعنتی، حتی به ضدآفتاب هم فکر نکردم.
‫خب، شنبه می‌بینمت.
‫باشه.
‫دلم برات یه ذره شده بود!
‫مامان!
‫نگاه کن داره دنبال توپ می‌دوه.
‫می‌تونی نگه داری... دوتاست.
‫من یه سگم.
‫نه، تو سگ نیستی.
‫این چیه؟
‫می‌بینیش؟
‫همه‌ی رنگا رو می‌بینی؟
‫قرمز، زرد، نارنجی، سبز.
‫- می‌تونی بشمری؟ ‫- یک، دو،
‫- سه، چهار... ‫- دو، سه، چهار، پنج!
‫پنج نفر سوار قطار هستن؟
‫- بله. ‫- این خیلی زیاده.
‫- می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟ ‫- آره.
‫من عاشق اینم که مامانت باشم.
‫دوستت دارم. عاشق قطارها هستم.
‫- من عاشق... ‫- عاشق همه‌ی این قطارها هستم.
‫آره.
‫مامان؟
‫نمی‌خواستم بترسی.
‫می‌خواستم بدونی که برگشتم خونه.
‫کجا رفته بودی؟
‫نیاز داشتم یه کم تنها باشم،
‫پس رفتم تو جنگل پیاده‌روی.
‫فکر کردم دیگه برنمی‌گردی.
‫من همیشه برمی‌گردم.
‫برای همیشه مامانتم،
‫و همیشه برمی‌گردم.
‫می‌خوام برگردم و شونه‌هاتو بگیرم
‫و سرت داد بزنم.
‫رو خوشحالیت پافشاری کنم.
‫زمان کوتاهه.
‫فقط برای خودت انجامش نده.
‫برای منم انجامش بده.
‫همیشه فکر می‌کردم مادری یه حالت ضعیف بودنه،
‫ولی مادری خیلی غریزی‌تر ‫و فعال‌تر از این حرفاست.
‫شاید خشن‌ترین تجربه‌ایه که یه انسان ‫می‌تونه داشته باشه، جز خود مرگ.
‫ممنون.
‫اولین عمل یه بچه خشونت ‫علیه زنیه که اونو خلق کرده.
‫با این حال، مادر بچه رو دوست داره
‫با قدرتمندترین عشقی که تو جهان شناخته شده.
‫این موجود از وجودمون بیرون میاد.
‫واقعاً ما رو دو نیم می‌کنه
‫در جریانی از خون، و مدفوع، و ادرار،
‫یا با چاقو از درون ما بیرون کشیده میشه.
‫اندام‌هامون بیرون آورده می‌شه ‫و دوباره برگردونده می‌شه و دوخته می‌شه.
‫پس، نه، مادری ‫گل و بلبل و پودر بچه،
‫نعناع‌های پاستیلی و لباس‌های توری نیست.
‫مادری خیلی خشن و بیرحمانه‌س.
‫می‌دونم، می‌دونم، من فقط...
‫تو هستی.
‫- مرسی. ‫- خیلی ممنون.
‫- سلام. ‫- وای خدای من!
‫ممنون که اومدید!
‫- ممنون، ممنون. ‫- وای خدای من.
‫خیلی تحت تأثیرت قرار گرفتم.
‫- خیلی برام افتخاره که بخشی از این باشم. ‫- ممنونم. مرسی از شما.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫- سلام، مرسی که اومدی. ‫- وای خدای من.
‫خیلی خفنه،
‫ولی مخصوصاً برای حومه شهر.
‫من خیلی عاشق این نمایش شدم.
‫خیلی انگیزه‌بخشه. خیلی خودته.
‫مرسی.
‫یاد کارهای «شارلوت گیبلی» از سال پیش افتادم،
‫ولی منظورم به شکل خوبی بود.
‫مشتق‌شده نیست، ‫مثل اینه که توی یه گفتگو ـه. می‌فهمی؟
‫ببخشید.
‫وای، اومدی!
‫انجامش دادی.
‫اونا صدا زدن و تو جواب دادی.
‫نایا رو دیدی؟
‫باورم نمی‌شه تونستیم از شهر بکشیمش اینجا.
‫حالت خوبه؟
‫نه واقعاً.
‫نفهمیدم.
‫چی؟ چی رو؟
‫متوجه نشدم.
‫منظورم اینه که متوجه‌ی همه ‫چیزایی که بخاطرشون خونه موندی نشده بودم.
‫درسته.
‫منظورم اینه که ببین چی‌کار کردی.
‫مثل اینه که حس می‌کنم ‫یه جهان کاملاً جدید به روم باز شده
‫که کلاً نسبت بهش کور بودم،
‫فقط همه چیزایی که نمی‌تونستی بگی.
‫آره.
‫فقط مبهوت شدم.
‫کاملاً مبهوتت شدم.
‫و باید بهت می‌گفتم که اینو رها نکنی.
‫گند زدم.
‫گند زدم و معذرت می‌خوام.
‫تو خیلی عجیب و غریبی و...
‫و من عاشقتم.
‫دوستت دارم.
‫باشه.
‫باید برم پرستار رو مرخص کنم.
‫منم باهات میام.
‫نه، نه، لطفاً.
‫باید بری با مامانای کلوپ کتاب ‫اونور خیابون ملاقات کنی.
‫تو کافه جمع شدن.
‫مطمئنی؟
‫آره، شب توئه.
‫خرس چه صدایی درمیاره؟
‫بعضی وقتا که به پسرم نگاه می‌کنم،
‫نمی‌تونم بفهمم که اون کجا شروع می‌شه ‫و من کجا تموم می‌شم.
‫تا این حد بخشی از وجودمه.
‫ما بخشی از همدیگه هستیم.
‫شماها، تو خرس باش.
‫تو خرس باش. من خرس می‌شم.
‫خب، کی اول صدا می‌کنه؟
‫تو.
‫حتما حیوان بودن به این معناست.
‫زیر نور ماه، توی غار گرممون جمع می‌شیم،
‫می‌ری بخوابی؟
‫همیشه اینطور بوده ‫و همینطور ادامه پیدا می‌کنه.
‫می‌خواست بره بخوابه.
‫وقت خوابه.
‫باشه. باشه. خیلی خوب.
‫- نمی‌تونم. ‫- به من گوش کن.
‫- آره. ‫- تو می‌تونی این کارو کنی.
‫مادرت این کارو کرده.
‫مادر اون این کارو کرده.
‫پس وقتشه که عمیقاً توی خودتو بگردی.
‫قدرتت رو پیدا کن.
‫چون وقتشه که دخترت رو ببینی.
‫الان!
‫بیا.
‫گرفتمش.