‫[سفید برفی]
‫روزی روزگاری، ‫در سرزمینی که صلح و آرامش حکمفرما بود،
‫تاج و تخت به دست پادشاه ‫و ملکه‌ای شایسته سپرده شده بود.
‫بیشتر از هرچیزی در دنیا، ‫آرزوی یک بچه داشتند.
‫در یک شب سرد زمستان، ‫کولاکی سهمگین تمام سرزمین را فرا گرفت،
‫سرزمین پادشاهی را ‫در میان سرمای طاقت‌فرسا و برف مدفون ساخت.
‫اما پس این فاجعه، ‫هدیه‌ای گرانبها برای آن‌ها پدیدار شد.
‫یک شاهدخت بدنیا آمد.
‫به یاد شب فرخندهٔ ورود او،
‫پدر و مادرش نام او را سفید برفی گذاشتند.
‫با بزرگ شدن سفید برفی، ‫پادشاه و ملکه به او آموختند
‫ثروت و فراوانی سرزمین متعلق به کسانی است ‫که در آبادانی آن سهیم هستند.
‫به او یاد دادند چطور با عشق حکمرانی کنه.
‫تقدیر این بود ‫روزی سکان هدایت را بدست بگیرد.
‫♪ به این سرزمین نگاه کن ♪
‫♪ خونه‌ای که باهاش خو گرفتیم ♪
‫♪ جایی که نور و جادو آسمون رو پر کردن ♪
‫♪ جایی که بذر امید می‌کاریم ♪
‫♪ اطمینان داریم چیز خوبی رشد می‌کنه ♪
‫♪ پادشاهی برای آزادی و عدالت ♪
‫♪ در اعماق زمین ♪
‫♪ عجایبی وجود داره که باید پیدا بشه ♪
‫♪ در مزاع و محصولاتی که به بار میارن ♪
‫♪ با انبوهی از جواهرات گرانبها ♪
‫♪ درست زیر زمین پنهان شده ♪
‫♪ فراوانی زیادی رو سهیم میشیم ♪
‫♪ از بلندترین قله‌ها ♪
‫♪ تا عمیق‌ترین گودال ♪
‫♪ - در آسمان طلایی رنگ ♪ ‫♪ - چطور پادشاهی می‌درخشد ♪
‫♪ و به این سرزمین ارائه می‌کنیم ♪
‫♪ با سخاوتمندی تمام ♪
‫♪ و رزق و روزی از جایی میرسه ♪
‫♪ که چیزهای خوب رشد می‌کنن ♪
‫♪ چیزهای خوب رشد می‌کنن ♪
‫♪ هر چی دلت می‌خواد رو آرزو کن ♪
‫♪ بگو یه روز دوست داری چه کسی رو ببینی ♪
‫زود باش.
‫♪ من فقط آب رو می‌بینم ♪
‫♪ مادر، پدر، دختر ♪
‫♪ و بذر یه شخص رهبر ♪
‫♪ و چیزهای خوب رو رشد میده ♪
‫♪ یه آدم بی باک ♪
‫♪ یه آدم منصف ♪
‫♪ یه آدم شجاع ♪
‫♪ یه آدم راستگو ♪
‫♪ آرزو کن ♪
‫♪ و تو هم اون رو می‌بینی ♪
‫♪ از بلندترین قله ♪
‫♪ تا عمیق‌ترین گودال ♪
‫♪ - در آسمان طلایی رنگ ♪ ‫♪ - چطور پادشاهی می‌درخشد ♪
‫♪ و جمع می‌کنیم و پخش می‌کنیم ♪
‫♪ با همدیگه زندگی می‌کنیم ♪
‫♪ با درس‌هایی که بلدیم ♪
‫♪ جایی که چیزهای خوب رشد می کنه ♪
‫سلام.
‫پادشاه و ملکه با دیدن رشد سفید برفی
‫به شاهدختی مهربان و عادل، ‫غرق در غرور و شادمانی بودند.
‫اما سپس، حادثه‌ای رخ داد.
‫مادر سفید برفی بیمار شد.
‫و ملکهٔ مهربان فوت شد.
‫سفید برفی و پادشاه دل‌شکسته بودن.
‫تا اینکه...
‫یک زن دلربا و مسحور کننده ‫از سرزمین دور دست به قصر آمد.
‫زیبایی اون چنان خیره کننده بود
‫که انگار توانایی‌هایی فراتر ‫از انسان‌های معمولی به او بخشیده بود.
‫اون با پادشاه ازدواج کرد،
‫اما ظاهر و باطن اون یکی نبود.
‫اون یک شیطان بود
‫و تنها به زیبایی خودش
‫و اینکه چطور می‌تونه باهاش ‫بقیه رو به سلطه خودش دربیاره اهمیت می‌داد.
‫برای حفاظت از این قدرت،
‫یک آینهٔ جادویی داشت
‫که فقط و فقط به یک سوال ساده پاسخ می‌داد.
‫آینه جادویی بر دیوار،
‫کیست زیباترین در این دیار؟
‫شما، ملکهٔ من،
‫از بین تمام زنانی که زیبا شمرده می‌شوند،
‫زیبایی شما بی همتاست.
‫ملکهٔ جدید برای تصرف قدرت ‫لحظه‌ای را هدر نداد.
‫هشدار داد تهدیدی سهمگین ‫از سمت پادشاهی جنوبی میاد.
‫بنابراین پادشاه مهربان قسم خورد ‫تا از مردمانش دفاع کنید.
‫♪ پیش خودت باشه ♪
‫♪ تا وقتی پیشت برگردم ♪
‫اما پادشاه برنگشت.
‫ترس و وحشت پادشاهی را فرا گرفته بود.
‫و قدرت ملکه افزایش پیدا کرد.
‫او کشاورزان رو به سربازانی
‫مطیع خودش تبدیل کرد،
‫و برای سود و منافع خود ‫به ثروتمندان پادشاهی دستبرد زد.
‫سفید برفی را خدمتکار کرد
‫و اون رو در پشت دیوارهای قلعه زندان کرد.
‫اما تا وقتی که آینهٔ روی دیوار هر روز ‫به ملکه جواب می‌داد اون زیباترینـه،
‫سفید برفی ‫از دست حسادت بی رحمانهٔ ملکه در امان بود.
‫♪ از بلندترین قله ♪
‫♪ تا عمیق‌ترین گودال ♪
‫♪ آسمان طلایی رنگ کجاست؟ ♪
‫♪ آیا هیچ‌گاه درخشیده است؟ ♪
‫♪ زیبا بود؟ ♪
‫♪ دوباره پیداش می‌کنیم؟ ♪
‫♪ ای کاش می‌شد برم ♪
‫پس از گذشت سالیان سال،
‫مردم تقریبا از یاد بردن
‫که شاهدختی به نام سفید برفی وجود داشته
‫♪ جایی که چیزهای خوب رشد می‌کنه ♪
‫و در حقیقت،
‫سفید برفی هم تقریبا ‫خودش رو از یاد برده بود.
‫سلام؟
‫ببخشید.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ممنون. دارم نگاه می‌کنم.
‫خب، ازت می‌خوام اون‌ها رو سر جاش بذاری.
‫می‌ذاشتم، ولی به نظر میاد ‫ملکه به قدر کافی ازشون داره.
‫اوه، که اینطور. ‫پس واسه دزدی بهونه داری؟
‫دوست‌های من گرسنه‌ان. خودم هیچی نخوردم. ‫این بهونهٔ اصلیمه.
‫شاید بتونم با ملکه صحبت کنم.
‫واقعا فکر می‌کنی مردمان بالا ‫حاضرن با آدم‌هایی مثل ما شریک بشن؟
‫خب، شاهدخت حاضره.
‫سفید برفی.
‫سالیان ساله هیچ‌کس سفید برفی رو ندیده ‫و ازش خبر نداره.
‫بعید می‌دونم اون به کسی کمک کنه.
‫تمام فکر و ذکر اون کمک به افرادشه.
‫خب، پس شاید بهتره بهش بگی، ‫یه جایی،
‫شاید واسش خوب باشه ‫دست از فکر کردن برداره.
‫بیشتر کار کنه.
‫یه دزد وارد قصر شده. ‫درها رو ببندید!
‫واسه خودتم بردار.
‫و با شاهدختت تقسیم کن.
‫شاید هیچ‌کس بهش چیزی نگفته.
‫مطمئنم اگه ملکه می‌دونست ‫اوضاع مملکت چقدر وخیم شده،
‫با کمال میل محصولات رو ‫در اختیار بقیه می‌ذاشت.
‫حداقل من باید تلاش کنم،
‫حتی اگه صرفا یه آرزو باشه.
‫آرزو... آرزو...
‫آرزو...
‫سفید برفی، کارهات رو تموم کردی؟
‫بله، علیاحضرت.
‫نکتهٔ بسیار مهمیـه ‫که همگی سهم‌مون رو انجام بدیم.
‫خب، راستش اومدم ‫در مورد همین موضوع با شما صحبت کنم.
‫سهم و تقسیم.
‫لطفا.
‫خب، می‌گفتی.
‫اینکه...
‫علیاحضرت.
‫مردم دارن عذاب می‌کشن، ‫و شاید زیاد نباشه،
‫ولی وقتی بچه بودم، ‫من و پدر و مادرم سیب می‌چیدیم.
‫با اون‌ها پای می‌پختیم،
‫- بعد از روستا خارج می‌شدیم... ‫- پای؟
‫پای غذا اشرافی به حساب میاد. ‫اون‌ها به غذای اشرافی و تجملات نیاز ندارن.
‫سرشون گیج میره.
‫اما گاهی یه چیز کوچیک، ‫حتی یه چیز شیرین،
‫به آدم نشون میده که زندگی صرفا ‫گذران عمر و رفع نیازهای اولیه نیست.
‫می‌دونی، واقعا یادم نمیاد انقدر...
‫گستاخ بوده باشی.
‫عذر می‌خوام. فقط...
‫احساس می‌کنم اون‌ها ‫به کمی مهر و محبت نیاز دارن.
‫بی‌باک، منصف، شجاع و راستگو بود.
‫چقدر قشنگ.
‫یک روز، به این نتیجه میرسی ‫این کلمات چقدر بیهوده هستن.
‫ولی تا اون‌موقع،
‫یه چیزی واست دارم.
‫نگاه کن.
‫فریبنده‌ست، نه؟
‫بله، علیاحضرت.
‫یکی‌شون ضعیف، بی‌مصرف و شکننده‌ست.
‫اون یکی محکم، استوار،
‫جاویدان، بی عیب،
‫زیباست.
‫افراد من گل نمی‌خوان.
‫الماس می‌خوان.
‫- علیاحضرت... ‫- ولم کن!
‫این مجرم رو وقتی که داشت ‫از انبار مطبخ سلطنتی دزدی می‌کرد گرفتن.
‫دروغه.
‫تو یکی از دزدهایی هستی
‫که توی جنگل جمع میشن ‫و به اسم پادشاه دزدی می‌کنن؟
‫نه، نه، علیاحضرت.
‫من یکی از دزدها نیستم. ‫من رئیس اصلی‌ام.
‫به پادشاه حقیقی وفادارم.
‫خونه‌اش رو پیدا کنید ‫و با خاک یکسانش کنید.
‫نکتهٔ جالب اینجاست،
‫راستش من خونه ندارم.
‫پس اون رو به سیاه‌چال ببرید.
‫- قصر رو از گریه‌های اون پر کنید. ‫- علیاحضرت...
‫از نیازِ انجام عدالت آگاهم.
‫اما لطفا، عادلانه نیست.
‫چی گفتی؟
‫مجازات نباید از جرم انجام شده فراتر باشه،
‫- و می‌دونم پدرم... ‫- پدرت؟
‫پدرت؟
‫پدرم رحم و شفقت نشون می‌داد.
‫ببخشید عزیزم. درست میگی.
‫این دزد از من دزدی کرده.
‫بنابراین، منم ازش دزدی می‌کنم.
‫کت و کفش‌شو دربیارید ‫و اون رو به دروازه‌ها آویزون کنید تا یخ بزنه.
‫می‌دونی، نمیشه همون سیاه‌چاله برم؟
‫ببرش!
‫صبر کن، اون می‌میره. ‫خواهش می‌کنم، علیاحضرت.
‫سفید برفی!
‫بیا...
‫به خودت نگاه کن.
‫همین رو نمی‌خوای؟
‫زود باش،
‫با مردمت حرف بزن.
‫رعیت‌ها منتظر تو هستن، سفید برفی.
‫منتظر پای‌ها و حرف‌های هوشمندانه‌ات.
‫بهشون چی میگی، همم؟
‫اینکه واسشون دسر درست کردی؟
‫توی رویاهات سِیر می‌کنی.
‫برگرد سر چاهت، سفید برفی.
‫♪ دختر بچه‌ای در چاه تنهایی ♪
‫♪ با داستان کوچیک مشابه ♪
‫♪ حس می‌کنه توی چاه گیر افتاده و زندانیه ♪
‫♪ حس می‌کنه توی داستانی ♪ ‫♪ که بهش گفتن گیر کرده ♪
‫♪ یه روز دیگه که محو میشه ♪
‫♪ جرئت سرپیچی رو نداره ♪
‫♪ فقط رویاپردازی می‌کنه ♪
‫♪ به سنگ رازهاش رو میگه ♪
‫♪ پدرم خیلی وقت پیش بهم گفت ♪
‫♪ که بوران سنگین رو از سر گذروندم ♪
‫♪ این دختر هنوز در وجود من زنده‌ست؟ ♪
‫♪ چشم انتظار یه آرزو هستم ♪
‫♪ زیر هزار نوک درخت ♪
‫♪ و وقتی آسمان خاکستری بایسته ♪
‫♪ با آب صحبت می‌کنم ♪
‫♪ چشم انتظار آرزو می‌مونم ♪
‫♪ به آینده دل می‌بندم ♪
‫♪ امیدوارم به نوعی، به نحوی ♪
‫♪ دختر پدرم بشم ♪
‫♪ چشم‌هام رو می‌بندم و ♪
‫♪ دختری که باید بشم رو می‌بینم ♪
‫♪ جزوی از منه که هنوز باید پیداش کنم؟ ♪
‫♪ واسم سوال شده: ظاهر میشه؟ ♪
‫♪ یا واسه همیشه اینجا می‌مونم ♪
‫♪ و چشم انتظار آرزو؟ ♪
‫♪ دختر بچه‌ای کنار جنگل وحشی ♪
‫♪ چطور سعی کنه آدم خوبی باشه ♪
‫♪ اما در زیر سایه‌ای که پادشاهی گیر افتاده ♪
‫♪ به نحوی عدالت خیلی وقته فراموش شده ♪
‫♪ وقتشه سربلند کنم ♪
‫♪ وقتشه رهبر باشم یا رهرو ♪
‫♪ اون دختریه که همیشه می‌گفت؟ ♪
‫♪ چشم انتظار یه آرزو ♪
‫♪ زیر هزار نوک درخت ♪
‫♪ و وقتی آسمان خاکستری بایسته ♪
‫♪ دلم می‌‌خواد از این چهار دیواری بیرون بزنم ♪
‫♪ چشم انتظار یه آرزو ♪
‫♪ به آینده دل می‌بندم ♪
‫♪ امیدوارم به نوعی، به نحوی ♪
‫♪ یه معجزه بیاد و من رو پیدا کنه ♪
‫♪ چشم‌هام رو می‌بندم و ♪
‫♪ دختری که باید بشم رو می‌بینم ♪
‫♪ جزوی از منه که باید قایمش می‌کردم؟ ♪
‫♪ واسم سوال شده: ظاهر میشه؟ ♪
‫♪ یا یک سال دیگه ♪
‫♪ منتظر آرزو می‌مونم؟ ♪
‫♪ میگن فقط باید همین کار رو کنی ♪
‫♪ تا آرزوت برآورده بشه ♪
‫♪ بذار به طنین دربیاد ♪
‫♪ صدات پخش میشه ♪
‫♪ و اون آرزو رو به سمتت میاره ♪
‫♪ بذار به طنین دربیاد ♪
‫♪ خب، من طنین صدا رو واضح و شفاف می‌شنوم ♪
‫♪ اما هنوز اینجا چشم انتظار هستم ♪
‫زود باش! حرکت کن!
‫راه بیفت!
‫دهنتو ببند!
‫زیاد نیست، ولی...
‫بهم بگو اون بیرون چه شکلیه.
‫چرا خودت نمیای ببینی؟
‫نمی‌تونم.
‫دیدم با ملکه بحث می‌کردی.
‫به نظرم آدم شجاعی هستی.
‫شجاع؟
‫باید بری. فرار کن.
‫- ممنون. ‫- برو.
‫♪ چشم انتظار یه آرزو ♪
‫♪ فراتر از صحبت با آب ♪
‫♪ چشم انتظار یه آرزو ♪
‫♪ کم‌کم وقتش رسیده؟ ♪
‫♪ می‌تونم به نوعی، یه جوری ♪
‫♪ یاد بگیرم دختر پدرم باشم؟ ♪
‫♪ یه نفر که بتونه بالاخره شروع کنه ♪
‫♪ با قلب نترس حرف بزنه ♪
‫♪ یه نفر که شجاع باشه ♪
‫♪ یه نفر که نیازی به نجات داده شدن نداشته باشه ♪
‫♪ خب، همیشه می‌تونم آرزو کنم ♪
‫♪ اما بعد... ♪
‫♪ بیدار میشم و می‌بینم فقط منم ♪
‫♪ چشم انتظار آرزو هستم ♪
‫آینه جادویی بر دیوار،
‫کیست زیباتر در این دیار؟
‫زیبایی شما زبانزد خاص و عامه، علیاحضرت.
‫اما صبر کنید،
‫دوشیزه‌ای زیبا می‌بینم
‫که تازه چشمانش به دنیا باز شده.
‫هیچ‌چیز نمی‌تونه ‫لطافت و زیبایی اون رو پنهان کنه،
‫از نظر من
‫از شما زیباتره.
‫نه!
‫شکارچی؟
‫علیاحضرت.
‫سفید برفی رو به دل جنگل ببر.
‫یه بیشه خلوت پیدا کن ‫که بتونه سیب بچینه،
‫و اونجا،
‫شکارچی وفادار من،
‫اون رو بکش.
‫اما،
‫علیا حضرت،
‫اون یه دختر بچه‌ست.
‫و من ملکهٔ تو هستم.
‫سفید برفی اون دزد رو آزاد کرد.
‫بر علیه من دسیسه‌چینی کرده.
‫بگو ببینم،
‫تو هم مخالف من هستی؟
‫آره؟ آره یا نه؟
‫نه،
‫علیاحضرت.
‫اون رو ببر به جنگل.
‫اون رو بکش.
‫قلبش رو از سینه‌اش دربیار.
‫توی این جعبه بذار.
‫وقتی برگردی،
‫هر چی بخوای بهت میدم.
‫می‌خوری؟
‫تو خیلی مهربونی.
‫دایره دیر میشه.
‫چرا؟
‫باید فرار کنی و بری تو جنگل.
‫ملکه عصبانیه. هیچی جلودارش نیست.
‫نمی‌تونم پادشاهی رو رها کنم.
‫اون خود شیطانه، بچه‌جون.
‫اون یه آدم دروغگوئه.
‫هیچ‌وقت ماجرای واقعی پدرت رو بهت نگفتن.
‫برو!
‫- اما پدرم چی شده؟ ‫- برو. لطفا!
‫قبل از اینکه نظرم عوض بشه!
‫برو!
‫سلام؟
‫کسی نیست؟
‫♪ سلام ♪
‫♪ سلام، سلام، بریم سر کار ♪
‫♪ صبح شده ♪
‫♪ و توی یه صف! ♪
‫♪ سلام، سلام، سلام، سلام، سلام ♪
‫♪ صدای خوندن خروس رو شنیدیم ♪
‫♪ لباس پوشیدیم و غذا خوردیم ♪
‫♪ با سرعت تمام ♪
‫♪ سلام، سلام ♪
‫♪ روز فوق العاده‌ای هست ♪
‫- خدای من! ‫- عافیت باشه.
‫ممنون.
‫♪ می‌دونید به چی حساسیت دارم؟ ♪
‫♪ به این جماعت بی خاصیت ♪
‫♪ دهنتو ببند، بد اخلاق! ♪
‫♪ سلام، سلام، ♪
‫♪ سلام، سلام، سلام، سلام، ♪
‫♪ سلام، سلام، ♪
‫♪ بریم سر کار ♪
‫من وقتی خوب کار می‌کنم ‫که شب رو راحت بخوابم
‫♪ و خب، میرم بخوابم ♪
‫سلام؟
‫♪ من خوابالوام ♪
‫♪ آره، می‌دونیم! ♪
‫♪ و هر چی بیشتر حرف بزنیم، کم‌تر راه میریم ♪
‫♪ بریم! ♪
‫♪ سلام ♪
‫♪ در عمق تاریکی ♪
‫♪ جادوی ما یه نشونی می‌ذاره ♪ ‫♪ که درخشش شروع میشه ♪
‫♪ توی این سرزمین الماس هست ♪ ‫♪ پس دستتون رو بالا بگیرید ♪
‫♪ انگار خورشید به دل معدن زده ♪
‫♪ - زود باشید و بگردید ♪ ‫♪ - دنبال الماس ♪
‫♪ دست بجنبونید ♪
‫♪ خودتو جمع کن ♪
‫♪ صخره‌ها رو زیر و رو کنیم ♪
‫♪ و می‌چرخیم ♪
‫♪ ما همیشه می‌خونیم ♪
‫♪ سلام، سلام ♪
‫♪ بلندترین ارتفاعی که می‌دونم ♪
‫♪ وقتی که صخره به این بزرگی رو حفاری می‌کنیم ♪
‫♪ و کم‌کم لبخند به لبم میاد ♪
‫♪ می‌درخشم ♪
‫♪ - من خوشحالم! ♪ ‫♪ - آره، می‌دونم! ♪
‫♪ حالمو بد می‌کنی، زود باش سطل پر کن ♪
‫♪ اوهوم ♪
‫♪ سلام ♪
‫♪ ما حفاری می‌کنیم، ♪ ‫♪ از صبح تا شب حفاری می‌کنیم ♪
‫♪ ما حفاری می‌کنیم، ♪ ‫♪ هر چی دم دست باشه رو می‌کَنیم ♪
‫♪ یه عالمه الماس پیدا می‌کنیم ♪
‫♪ هزار تا یاقوت سرخ ♪
‫♪ گاهی بیشتر! ♪
‫♪ دنبال چیزهای درخشان می‌گردیم ♪
‫♪ ما حفاری می‌کنیم ♪
‫♪ سلام ♪
‫♪ - سلام ♪ ‫♪ - سلام ♪
‫♪ سلام ♪
‫♪ میریم خونه ♪
‫♪ کار تموم شد، دوستان ♪
‫♪ - تموم شد؟ ♪ ‫♪ - ایول! ♪
‫♪ سلام، سلام، سلام ♪
‫♪ سلام، سلام ♪
‫♪ با صدای بلند بخونید ♪
‫♪ خدای بزرگ ♪
‫♪ میشه من قایم بشم؟ ♪
‫♪ می‌دونید، بعضی‌وقت‌ها من خیلی... خیلی... ♪
‫♪ - خجالتیه! ♪ ‫♪ - آره، می‌دونیم! ♪
‫♪ خب، بجنبید و حرکت کنید ♪
‫♪ تعلل نکنید ♪
‫♪ وقت غذاست! ♪
‫♪ - می‌خوابیم ♪ ‫♪ - آمین ♪
‫♪ بلند میشیم ♪
‫♪ و باز میریم سر کار ♪
‫♪ سلام ♪
‫♪ - سلام، سلام ♪ ‫♪ - سلام ♪
‫♪ - سلام ♪
‫♪ سلام، سلام! ♪
‫آروم در رو باز کن، دکتر.
‫هیچ جا خونه خود آدم نمیشه.
‫اینکه به خونهٔ خودمون برگردیم ‫مسلما خارق العاده‌ست.
‫من اینطوری فکر می‌کنم ‫یا اینجا رو گرد و خاک برداشته؟
‫تو اینطوری فکر می‌کنی.
‫برم نخ دندون بکشم.
‫چیزه... چیزه...
‫چیزه...
‫چی؟
‫باز این‌کار رو کرد.
‫حمله خواب.
‫فکر می‌کردم اون فقط...
‫وقتی نگران میشه خوابش می‌بره.
‫آخه نگران چی شده؟
‫وقتشه نگران بشیم!
‫در رو ببندید!
‫بچه‌ها، ساده‌لوح کجاست؟
‫تکون نخورید.
‫غول‌ها ترس رو حس می‌کنن.
‫غول نیست. روحه.
‫باید قایم بشه؟
‫یا خودشو بزرگ کنه و غرش کنه؟
‫بستگی داره چه نوع غولی باشه.
‫غول نیست!
‫بز شیطانیه.
‫به چشماش نگاه نکن.
‫اگه برمیان‏یاخته دیدی،
‫- بهش دست نزن. ‫- معلقه؟
‫مواظب باش، ساده‌لوح.
‫نترس.
‫چیزی نیست.
‫فقط می‌خواستم باهات آشنا بشم.
‫اسمت چیه؟
‫حرف نمی‌زنی؟
‫بیاین دوست‌مون رو پس بگیریم!
‫صبر کنین! خواهش می‌کنم.
‫- چی... ‫- اون یه انسانه.
‫خب، آره. فکر کردین چی هستم؟
‫- هیچی. ‫- روح.
‫- ولی از کجا اومدی؟ ‫- گشنته؟
‫می‌تونیم دوست باشیم؟
‫اسمت چیه؟
‫چرا همه این‌قدر باهاش مهربونن؟
‫تنها آدمایی که این روزا ‫به جنگل میان، راهزنایی هستن
‫- که ادعا می‌کنن برای پادشاه می‌جنگن. ‫- چی؟
‫با قانون به مشکل خوردی، مگه نه؟
‫ها؟
‫- بهتره برم. ‫- بهتون گفتم.
‫- نه، نه، نه. صبر کن، یه لحظه صبر کن. ‫- بذار بره.
‫خب، حداقل بگو کی هستی.
‫- آره. ‫- آره.
‫اسمم سفید برفیه.
‫- سفید برفی؟ ‫- شاهدخت؟
‫به نظرم این یه تله‌ست.
‫ولی اون به کمک‌مون نیاز داره.
‫- کسی هنوز فکر می‌کنه اون روحه؟ ‫- صبر کن، صبر کن. کجا داری می‌ری؟
‫می‌خوام تا جای ممکن از قصر دور شم.
‫- این کافی نیست. ‫- ولی چرا؟
‫حقیقت اینه که ملکه سعی کرد منو بکشه.
‫واقعاً سعی کرد تو رو بکشه؟
‫خب، این وحشتناکه.
‫و دقیقاً به همین خاطر باید بری.
‫باید اینجا بمونی تا بفهمی کجا قراره بری.
‫- چی؟ ‫- فکر می‌کنم فکر فوق‌العاده‌ایه.
‫صبر کن ببینم.
‫یه آدم برای اولین بار بعد از ۲۷۵ سال
‫به این کلبه میاد
‫و تو ازش می‌خوای بمونه؟
‫اون گفت
‫۲۷۵ سال؟
‫اگه بخوایم دقیق بگیم ۲۷۴ سال.
‫ما به اندازه درخت‌ها پیر هستیم.
‫والدینم همیشه می‌گفتن ‫این جنگل یه جای جادوییه.
‫و من همیشه گفتم ‫آدما جز دردسر چیزی نمیارن.
‫ببخشید. اسمتونو نمی‌دونم.
‫بذار به ترتیب الفبا معرفی کنم.
‫خجالتی. ساده‌لوح.
‫بداخلاق. خوشحال.
‫خواب‌آلود. عطسه‌ای.
‫منم عاقل هستم.
‫گفته بودی دفعه بعد معکوس ‫ترتیب الفبا معرفی می‌کنی.
‫اون دفعه قبل بود.
‫پس، به ترتیب معکوس،
‫عطسه‌ای، خواب‌آلود، خوشحال، بداخلاق، ‫ساده‌لوح، عاقل و خجالتی.
‫عجب.
‫چطور این کارو کرد؟
‫مادرم همیشه بهم می‌گفت ‫که یاد گرفتن اسم‌ها مهمه.
‫خب، به ترتیب بلندترین ‫انگشت پا تا کوتاه‌ترین انگشت پا،
‫من بلندترین انگشتارو دارم.
‫اگه کسی خواست بدونه.
‫و توی این جنگل چیکار می‌کنید؟
‫اوه. خب، کارمون اینه ‫که معدنارو استخراج کنیم.
‫باورت نمیشه که چه چیزایی پیدا می‌کنیم.
‫سنگ‌های درخشان از هر نوعی.
‫یه جایی که جادو هنوز زنده‌ست.
‫اگه اون بمونه، زیاد دووم نمیاره!
‫ببینین ساعت چنده.
‫مهم اینه که وقتی سفید برفی پیش ماست ‫خطری تهدیدش نمی‌کنه.
‫- درسته، بچه‌ها؟ ‫- آره.
‫- قطعاً. ‫- اعتراض دارم.
‫اعتراض ثبت شد. اونو نادیده بگیر.
‫شاید فقط یه شب بمونم.
‫یه شب. بعدش می‌ره.
‫- می‌تونی بیای اینجا. ‫- سایز دمپاییت چنده؟
‫- عاشق شب نشینیم. ‫- چند تا دمپایی اضافی طبقه بالا داریم.
‫اینجا از شر ملکه در امانی.
‫آینه جادویی بر دیوار،
‫کیست زیباترین در این دیار؟
‫دور از دیوارهای قصر،
‫ساکن در جنگل،
‫سفید برفیست،
‫زیباترین در این دیار.
‫نه.
‫من فقط به حقیقت پایبندم.
‫زیباترین زنده‌ست.
‫او تو نیستی.
‫♪ انگار یه مشکل کوچولو پیش اومده ♪
‫♪ یکی یه آشوبی به پا کرده ♪
‫♪ و کی اینجاست که ♪
‫♪ جمعش کنه؟ ♪
‫♪ یه حدس بزن ♪
‫♪ سزای یه خائن چیه؟ ♪
‫♪ سزای این ترسوی بزدل؟ ♪
‫♪ تحقیرش کن ♪
‫♪ بعد تمومش کن ♪
‫♪ چون، خب ♪
‫♪ من می‌تونم ♪
‫جرات کردی از من نافرمانی کنی؟
‫لایق رحم نیستم.
‫ولی اگه ذره‌ای رحم تو دلت باشه،
‫التماس می‌کنم،
‫به اون رحم کن.
‫♪ شاید منظورمو واضح نگفتم ♪
‫♪ ولی به نصیحتت نیازی ندارم ♪
‫♪ در واقع، خیلی برام خنده‌داره ♪
‫♪ که بهم می‌گی خوب رفتار کنم! ♪
‫♪ خب، خوب بودن تو رو به جایی نمی‌رسونه ♪
‫♪ خوب بودن کاری رو به سرانجام نمی‌رسونه ♪
‫♪ دخترای جاه‌طلب باید بی‌رحم باشن ♪
‫♪ و وای، چقدر خوش می‌گذرونن! ♪
‫♪ این قراره خیلی باحال باشه! ♪
‫♪ همه‌چیز عادلانه‌ست وقتی تاج سرت باشه ♪
‫♪ ملکه بودن یعنی هر کاری دلت بخواد بکنی ♪
‫♪ می‌تونم ببخشمت ♪
‫♪ یا نابودت کنم ♪
‫♪ بی هیچ دلیلی می‌تونم ‫دنیا رو به زانو دربیارم ♪
‫♪ می‌تونم ببخشم، حتی فراموش کنم ♪
‫♪ بذارم زنده بمونی، همه‌چیز روبراه می‌شه ♪
‫♪ ولی اولا عاطفه‌شو ندارم ♪
‫♪ همون‌طور که شاید یادت بیاد ♪
‫♪ پس، عزیزم، همه‌چیز عادلانه‌ست ♪
‫♪ وقتی زیباترین فرد دیار باشی ♪
‫♪ شاید شنیده باشی که ♪
‫♪ واقعی‌ترین زیبایی از درون می‌درخشه ♪
‫♪ خب، اگه کسی اینو گفته ♪
‫♪ دروغ گفته ♪
‫♪ این طلاها و زرق‌وبرق‌ها ♪
‫♪ و گوهرها و جواهراته که مهمه ♪
‫♪ زیبایی یعنی قدرت ♪
‫♪ یعنی من قانونو می‌نویسم ♪
‫فرمانده، جنگلو بگرد.
‫سفید برفی رو پیدا کن
‫و بدون اون برنگرد.
‫این عادلانه نیست.
‫صبحه، و اون هنوز اینجاست.
‫اونا میان سراغش،
‫و وقتی پیداش کنن...
‫اینو چی میگی؟
‫بداخلاق، می‌دونی ساده‌لوح حرف نمی‌زنه.
‫چون خنگه!
‫چون اسمش ساده‌لوحه
‫به این معنی نیست که واقعاً خنگ باشه.
‫معلومه که برای همینه.
‫مثلا به تو می‌گن خوشحال ‫چون خوشحالی.
‫و به من می‌گن بداخلاق ‫چون من... من...
‫سوءتفاهم برام پیش میاد.
‫آی!
‫وای!
‫ها؟
‫بگیر که اومد.
‫هی!
‫بچه‌ها، بیاید سعی کنیم با هم دوست باشیم.
‫بس کنید.
‫هی! برید کنار اومدم!
‫کارت تمومه!
‫بیا اینجا ببینم!
‫آروم بگیرین.
‫انگشت بلندتو می‌گیرم!
‫بداخلاق، این قلقلکم می‌ده!
‫اوه...
‫- وای پام! ‫- ها؟
‫وای نه!
‫فلفل!
‫الان عطسه می‌کنه.
‫ساده‌لوح،
‫صبحونه باید بره توی دهنت،
‫نه رو سرت!
‫چه زندگی حریرانه‌ای!
‫گرفتی منظورمو؟ حریره!
‫حالت خوبه؟
‫این باعث میشه بخوای فرار کنی و قایم شی.
‫می‌ترسی حرف بزنی؟
‫اوه.
‫خب، شاید بتونیم ‫با یه چیز کوچیک شروع کنیم.
‫وقتی یه دختر کوچولو بودم، ‫مادرم بهم یاد داد چطور سوت بزنم.
‫پس... حتی وقتی می‌ترسم حرف بزنم، ‫سوت می‌زنم.
‫چون وقتی سوت می‌زنی، ‫قلبت آواز می‌خونه.
‫و اون صدا،
‫همونی که تو قلبت قایم شده،
‫می‌تونه شنیده بشه.
‫دیدی؟ حالا تو امتحانش کن.
‫فقط به اندازه‌ای فوت کن ‫که یه شمع سوسو بزنه.
‫نه اینکه خاموش بشه.
‫تونستی انجامش بدی.
‫می‌دونستم که می‌تونی.
‫بیا.
‫هی! بیا اینجا.
‫اونو پس بده!
‫گرفتمش.
‫این صدای دل‌انگیز و مسحورکننده چیه؟
‫مگه پرنده آوازخون از پنجره اومده؟
‫صدای ساده‌لوحه.
‫صداش مثل یه فرشته‌ی کوچولوئه.
‫این یه شیرین‌کاریه.
‫این یه شیرین‌کاری نیست.
‫چطور این کارو می‌کنی؟
‫خب، لبهاتو رو هم می‌ذاری،
‫زبونتو پشت دندونات می‌ذاری و سوت می‌زنی.
‫این که آسونه.
‫این وضعیت عادیه یا شما دوستا ‫با هم این کارا رو می‌کنین؟
‫ما دوست نیستیم.
‫دعوا کردن به مدت ۲۷۵ سال خیلی زیاده.
‫۲۷۴ سال.
‫منو قاطی این قضیه نکن.
‫- من تنها فرد منطقی اینجام. ‫- اوه.
‫و حس می‌کنی اونا منطقی نیستن؟
‫دقیقاً.
‫منظورت رو می‌فهمم، آقای بداخلاق.
‫تو... صبر کن.
‫چی؟
‫خب، به نظرم همه‌ی کسایی که اینجا هستن
‫می‌تونن بیشتر به حرفای هم گوش بدن.
‫منم همین فکرو داشتم.
‫هی.
‫سفید خانم، من جات بودم ‫اونجا رو نگاه نمی‌کردم...
‫انگار واقعا جا خوش کرده.
‫اونا رو یادم نمیاد.
‫تو ظرفا رو بشور.
‫تو اتاق رو مرتب کن.
‫- باشه. ‫- بیا.
‫و اون
‫از جارو استفاده می‌کنه.
‫من؟
‫♪ وقتی کار می‌کنی سوت بزن ♪
‫♪ و با خوشحالی، با هم ♪
‫♪ می‌تونیم اینجا رو مرتب کنیم ♪
‫♪ وقتی آهنگ باشه زیاد طول نمی‌کشه ♪
‫♪ که کمکت کنه کار رو ادامه بدی ♪
‫♪ و وقتی زمین رو جارو می‌کنی ♪
‫♪ چیزی که قبلاً خسته‌کننده بود ♪
‫بالاخره یاد می‌گیری.
‫♪ وقتی کار لذت‌بخشه، کار انجام می‌شه ♪
‫♪ در نصف وقتی که براش برنامه‌ریزی کردی ♪
‫♪ صبر کن! فکر کنم اون برس مال منه ♪
‫♪ باید یه تابلو بهش آویزون می‌کردی ♪
‫♪ تموم کردنش آسونه وقتی ‫دست به دست هم انجامش بدیم ♪
‫ساده‌لوح رو نگاه کن!
‫♪ وقتی کار می‌کنی سوت بزن ♪
‫♪ خونه رو با هم تمیز کردیم ♪
‫♪ حالا تمیز تمیزه ♪
‫♪ تو اینجا زندگی می‌کرد ♪
‫♪ خیلی خوبه وقتی با هم هماهنگ می‌شیم ♪
‫فراموش کرده بودم با هم کنار اومدن ‫می‌تونه این‌قدر باحال باشه.
‫فراموش کرده بودم اینجا فر داریم.
‫وقتی من یه دختر کوچولو بودم، ‫هر روز این‌جوری بود.
‫هر روز؟
‫هر روز.
‫وقتی پدرم پادشاه بود.
‫اوه.
‫شکارچی گفت ملکه درباره پدرم دروغ گفته.
‫درباره همه‌چیز دروغ گفته.
‫اگه هنوز زنده باشه چی؟
‫باید پیداش کنم.
‫گفتی راهزنایی تو جنگل هستن
‫که ادعا می‌کنن برای پادشاه می‌جنگن.
‫اونا انسان‌های مجرمن.
‫اون یاغی‌ها چیزی جز دزد نیستن.
‫اونا گروهی از بازیگرای سابقن
‫که معیشتشون به خاطر
‫سیاست‌های اقتصادی حریصانه ملکه نامتعادل شده
‫و به اجبار وارد فضای نامطلوبی شدن
‫که در اونجا اخلاق و انگیزه‌ها نامشخصن.
‫خب، اونا کجان؟
‫اگه حقیقت درباره پدرم رو بدونن ‫باید پیداشون کنم.
‫اوه، نه. توصیه می‌کنم این کارو نکنی.
‫خیلی خطرناکه.
‫با من بمون.
‫یعنی... با ما بمون.
‫آره. دفعه آخر به سختی ‫از دست ملکه فرار کردی.
‫عافیت باشه.
‫ولی این کاریه که باید بکنم.
‫علاوه بر این، بداخلاق درست می‌گه.
‫هرچه بیشتر اینجا با شما بمونم، ‫بیشتر شما رو به خطر میندازم.
‫بالاخره یکی گوش کرد.
‫- خداحافظ. ‫- بداخلاق!
‫نه.
‫وقتشه که از مخفی شدن دست بردارم.
‫از همه‌تون بابت این همه ‫مهربونی تشکر می‌کنم.
‫نه، یه لحظه صبر کن.
‫حتی تو، بداخلاق.
‫خب...
‫می‌تونید راهو بهم نشون بدید؟
‫برای کار دیرمون شده!
‫همه بیاین. می‌خوام که...
‫من میرم سراغ خوراکیا.
‫بیا، خواب‌آلود. بیدار شو!
‫جیکت در نیاد.
‫تویی.
‫اگه این‌طرف بریم به ‫بقیه‌ی سواره‌ها ملحق میشیم.
‫وقتی بهت گفتم بیای ببینی اینجا چه‌جوریه،
‫انتظار نداشتم نصف نگهبانای ‫قصر رو با خودت بیاری.
‫من دعوتشون نکردم.
‫چاره‌ای جز فرار نداشتم.
‫ملکه می‌خواد منو بکشه.
‫بیا.
‫راستش من دنبال پدرم می‌گردم.
‫امیدوار بودم شاید بتونی کمکم کنی.
‫تو به پادشاه حقیقی وفاداری.
‫درسته.
‫قطعاً.
‫ما...
‫ما شایعه‌ها و زمزمه‌‌ها رو می‌شنویم.
‫بعضی‌ها می‌گن تو قلمروی ‫جنوبی اسیر شده، ولی...
‫نمی‌دونی کجاست.
‫متاسفم که ناامیدت کردم.
‫حتما منو با یه شوالیه با ‫زره شیک اشتباه گرفتی.
‫فکر نکنم کسی این اشتباه رو کرده باشه.
‫امیدوار بودم شاید چیزی بدونی.
‫اوه، البته.
‫شاهدخت‌ها همیشه منتظرن یه ‫شاهزاده پیداش بشه یا پادشاه برگرده.
‫پدرم تنها کسیه که می‌تونه این پادشاهی ‫رو برگردونه به چیزی که قبلاً بود.
‫متأسفم، ولی فکر کنم برای ‫این کار یه کم دیر شده.
‫معلومه که فراموش کردی اوضاع قبلاً چطور بود،
‫وقتی که آدما مهربون و عادل بودن.
‫کاش برای چیزایی مثل
‫مهربونی و عدالت وقت داشتم.
‫تنها مشکل اینه که...
‫♪ اوضاع داره تیره و تار می‌شه ♪
‫♪ پس، شاهدخت، یه نگاه بنداز ♪
‫♪ ببین، هر روز باید برای بقا تلاش کنی ♪
‫♪ قحطی داره بیشتر میشه ♪
‫♪ با لاشخورهایی که تو آسمونا پرسه می‌زنن ♪
‫♪ و آینده خیلی ناامیدکننده‌ست ♪
‫♪ بذار خبر رو بهت بدم ♪
‫♪ احتمال موفقیت نیست ♪
‫♪ و آدم باید انتخاب کنه ♪
‫♪ غذا می‌خوره یا خورده می‌شه؟ ♪
‫♪ این روزتو خراب می‌کنه؟ ♪
‫♪ واقعیت‌ها باعث میشن اخم کنی؟ ♪
‫♪ بیدار شدن در دنیای واقعی ♪
‫♪ داره ناامیدت می‌کنه؟ ♪
‫♪ خب، این شبیه مشکلات شاهدختیه ♪
‫♪ بالاخره یاد گرفتی که زندگی عادلانه نیست ♪
‫♪ به نظرم تو یه سری ‫مشکلات شاهدختی داری ♪
‫♪ وقتی مردم غذاشونو باهات ‫شریک نمی‌شن، بده، مگه نه؟ ♪
‫♪ می‌تونستم مهربون باشم ‫یا هر چی که گفتی باشم ♪
‫♪ ولی من به مردن علاقه‌ای ندارم ♪
‫♪ پس به نقشه‌م پایبندم ♪
‫♪ هر چی می‌تونم جمع می‌کنم ♪
‫♪ به جای زندگی تو یه فانتزی ♪
‫♪ ببین، مشکلات شاهدختی ‫تو به من ربطی نداره ♪
‫پس دیگه از سیب‌زمینی خبری نیست؟
‫من استعدادهای زیادی دارم.
‫♪ سخنرانی تاثیرگذاری بود، تموم شد؟ ♪
‫♪ «هیچی برای همه و همه برای هیچی» ♪
‫♪ چقدر امید می‌دی! ♪
‫♪ خب، امید کمیابه ♪
‫♪ ولی بازم باید تلاش کنیم ♪
‫♪ خب، چی می‌شه اگه تلاش کنیم زنده بمونیم؟ ♪
‫♪ پس همین؟ تسلیم شدی؟ ♪
‫♪ نه، داری عاقل می‌شی ♪
‫♪ چون نمی‌تونی دنیا رو ‫با پختن پای سیب درست کنی ♪
‫♪ آره، اینجا ما یه مشکل شاهدختی داریم ♪
‫♪ قصر دنج و گرمه ولی بیرون سرده ♪
‫♪ باشه، به اینا بگو مشکلات شاهدختی ♪
‫♪ و خودخواه موندنت توجیه میشه ♪
‫♪ حرفت تند بود، ولی بهت افتخار می‌کنم ♪
‫♪ داری بدجنس می‌شیا ♪
‫♪ ببین، پادشاهی به کمک نیاز داره ♪
‫♪ باید بری اینو به ملکه بگی ♪
‫♪ ولی من فراری می‌مونم ♪
‫♪ مراقب خودمم ♪
‫♪ و این‌جوری قراره پیش بره ♪
‫♪ چون مشکلات شاهدختی تو به من ربطی نداره ♪
‫تکون نخور، بانوی من.
‫تو در حضور کوئیگ شورشی، ‫استاد تیراندازی هستی.
‫دستا بالا!
‫از از فرمانده‌مون فاصله بگیر
‫تا هیچ آسیبی بهت نرسه.
‫تو که تیر و کمان نداری.
‫- دزدیدنش. ‫- چیزی نیست.
‫اون با منه.
‫فرمانده؟
‫اینا هم رفقام هستن.
‫به پادشاه وفادارن؟
‫تو فقط یه مجرم معمولی هستی.
‫اسمم جاناتانه، شاهدخت.
‫نه «جاناتان شاهدخت».
‫فقط «جاناتان»،
‫شاهدخت.
‫ببین...
‫♪ به نظر میاد دختر دوست‌داشتنی‌ای هستی ♪
‫♪ با منطق شاهیت ♪
‫♪ ولی اینجا تو واقعیت ♪
‫♪ ببین، مشکلات شاهدختی تو ♪
‫♪ به من ♪
‫♪ ربطی ♪
‫♪ نداره ♪
‫♪ به من ربطی ♪
‫♪ نداره ♪
‫وای!
‫نگهبانای قصرن.
‫دو برابر ما سرباز دارن.
‫داریم دنبال شاهدخت سفید برفی می‌گردیم.
‫باید فرار کنی، شاهدخت.
‫شما چی؟
‫نگران ما نباش. جلوشونو می‌گیریم.
‫- باهاتون می‌جنگم. ‫- ازت اینو نمی‌خوام.
‫من مبارزه رو عادلانه می‌کنم.
‫مسئله اینه که من عادلانه نمی‌جنگم.
‫تیراندازی نکنید!
‫می‌تونیم بهتون بگیم شاهدخت کجاست.
‫حالا.
‫نمی‌تونم برم.
‫به کمک شما نیاز دارم.
‫این آخرین فرصت شماست، راهزنا.
‫هر چی درباره سفید برفی می‌دونید بگید.
‫دنبال سفید برفی هستید؟
‫من اینجام.
‫از این طرف.
‫- برید! ‫- حرکت کنید!
‫پخش شید!
‫پخش شید. پیداشون کنید.
‫بله، قربان!
‫اسبم کجاست؟
‫برو، برو.
‫برگشتی.
‫یکی باید مشکل ‫شاهدختت رو حل می‌کرد دیگه.
‫گفته بودم کنارت می‌جنگم.
‫- انگار جدی بودی. ‫- آره انگار.
‫هنوزم که هنوزم متعجبم می‌کنی.
‫ممنونم.
‫چنین تعریفی از یه مغز متفکر ‫مجرم مثل شما خیلی با ارزشه.
‫حواست باشه گم‌مون کرده باشن.
‫مردم،
‫یادشون رفته گذشته چطور بوده.
‫و از ملکه متنفرن. اما می‌ترسن.
‫به همین خاطر به اسم پدرت می‌جنگیم.
‫پدر و مادرت از هیچی نمی‌ترسیدن.
‫همه‌مون رو کمی شجاع‌تر می‌کردن.
‫به همه امید می‌دادن.
‫از دره‌ای که یک و نیم کیلومتری ‫جنوب اینجاست رد می‌شیم.
‫نباید از خودمون ردی بذاریم.
‫- جاناتان؟ ‫- این چه صدایی بود؟
‫وای نه.
‫فکر کنم یه مشکل کوچولو داریم شاهدخت.
‫دکتر لازم داره.
‫دکتر بیشتر لقب غیررسمی منه تا تخصصی،
‫چرا که تخصص اصلی من...
‫در مطالعه دانه‌های آذرین، ‫رسوبی و دگرگونیه.
‫یعنی سنگ‌ها.
‫من کوئیگ شورشی هستم،
‫استاد تیراندازی،
‫و دستور می‌دم نجاتش بدی.
‫ما هنوز حتی آشنا هم نشدیم.
‫- به ترتیب الفبا... ‫- دکتر، خواهش می‌کنم، وقت نداریم.
‫بدجور زخمی شده. باید کمکش کنید.
‫اما اینا راهزنن!
‫- می‌خوای چی‌کار کنی؟ ‫- بیا اینجا.
‫ملکه دقیقا می‌خواد ‫ما همچین رفتاری داشته باشیم.
‫با هم درگیر شیم،
‫بی اعتماد باشیم. ‫همینطوریه که برنده می‌شه!
‫این باور مسموم رو ‫به همه قبولونده که همه تنهان.
‫اما اگه...
‫از اندک داشته‌هامون بگذریم،
‫به چیزی می‌رسیم ‫که برای همه ماهاست.
‫و انقدر زیاده که باورتون هم نمی‌شه.
‫فقط...
‫لازمه به هم باور داشته باشید.
‫حالا کمکش کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫بیاریدش داخل.
‫شیر داغ.
‫به خوابم کمک می‌کنه.
‫ممنونم.
‫از پاتیل انفجاری برای شکافتن ‫سنگ بستر استفاده کردم،
‫بعد تا هسته شکاف سوراخش کردم،
‫چند لنگه ضماد اضافه کردم.
‫با مقداری استیتوم ساتورنینوم،
‫اسید گوگرد ملایم شده.
‫این چه...
‫هان.
‫- ناخوشایند بود. ‫- موفق شدی، دکتر.
‫فکر کردم مرده.
‫هی.
‫- ممنونم، دکتر. ‫- خواهش می‌کنم.
‫من برای دوست‌های خاص ‫سفید برفی هرکاری می‌کنم.
‫- عه! دوست خاصی داری. ‫- نه.
‫نه.
‫- نه. نه. ‫- چیه؟
‫- من هر کسی رو می‌آوردم... ‫- دقیقاً.
‫مهربانی عادیشه.
‫به ‌خاطر شخص خودت نبود.
‫- چه معذب کننده. ‫- خارق العاده نیست؟
‫می‌دونید الان وقت چیه رفقا؟
‫- تو رو خدا، نه. ‫- وقت چیه؟
‫وقت اجراس
‫آره!
‫می‌خوای کارت بازی کنیم؟
‫نه، ممنونم.
‫تو چطور؟ می‌خوای بازی کنیم؟
‫تو و میپل خوب اجرا میکنید
‫ما فقط دوستیم.
‫درسته.
‫مثل تو و جاناتان.
‫مطمئنم جاناتان فقط به خودش اهمیت می‌ده.
‫پس چرا به‌خاطرت تیر خورد؟
‫چی؟
‫همه‌مون دیدیم.
‫اون دزد خودخواه و بی‌عرضه؟
‫جون تو رو نجات داد.
‫♪ قبلاها فکر می‌کردم ‫راه جنگلی سوت و کوره♪
‫♪ جنگل تاریک پیش رومه ♪
‫♪ شب بالای سرم سنگینی می‌کنه ♪
‫♪ و باد می‌وزه ♪
‫♪ اما دیگه از سایه‌ها نمی‌ترسم ♪
‫♪ شاید آخر این جاده هرچی هم که باشه ♪
‫♪ مجبور نباشم تنها برم ♪
‫♪ چون دست به دست می‌رسه ♪
‫♪ انگار که جاش رو پیدا کرده ♪
‫♪ و یک‌دفعه دیدم دنیا سرزنده شد ♪
‫♪ و حالا غرق منظره شدم♪
‫♪ پس خودم رو رها می‌کنم ♪
‫♪ و تسلیم درخشش می‌شم ♪
‫♪ می‌دونم ساده دلانه‌ست ♪
‫♪ اما امشب باور دارم ♪
‫♪ اتفاق خیلی خوبی محقق می‌شه ♪
‫♪ و شاید کمی ♪
‫♪ به‌خاطر ♪
‫♪ قبلاها فکر می‌کردم ‫ این دنیا برای همیشه خراب می‌مونه ♪
‫♪ خشن و ظالم ♪
‫♪ هر کس باید از پس خودش برمی‌اومد ♪
‫♪ اما از کجا معلوم؟ ♪
‫♪ وقتی با هم هستیم زمان دیر می‌گذره ♪
‫♪ شاید آخر این جاده هرچی هم که باشه ♪
‫♪ مجبور نباشم تنها برم ♪
‫♪ و شاید حتی از منظره‌ش خوشم بیاد ♪
‫♪ پس خودم رو رها می‌کنم ♪
‫♪ تا ببینم به کجاها می‌رسم ♪
‫♪ و شاید ساده‌دلانه باشه ♪
‫♪ اما امشب باور دارم ♪
‫♪ اتفاق خیلی خوبی محقق می‌شه ♪
‫♪ و شاید کمی ♪
‫♪ به‌خاطر ♪
‫♪ تو باشه ♪
‫♪ و شاید دارم خواب می‌بینم ♪
‫♪ خب، دوست دارم همینطوری باقی بمونم ♪
‫♪ اما اگر دنیایی باشه ♪
‫♪ که در اون بیدارم کنی ♪
‫♪ قول بده بیدارم کنی ♪
‫♪ و شاید کمی ♪
‫♪ به‌خاطر ♪
‫♪ شاید همه چیز به‌خاطر ♪
‫♪ تو باشه ♪
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سربازها.
‫- وای نه. ‫- باید بریم.
‫- باید از شاهدخت محافظت کنیم. ‫- بله، فرمانده.
‫نباید بذارم محافظ‌های ملکه اینجا رو پیدا کنن.
‫- منم میام. ‫- نه.
‫خیلی خطرناکه. ‫همه دنبال خود توئن.
‫دو روز دیگه برمی‌گردم.
‫و با هم می‌ریم پادشاهی جنوب و...
‫پدرت رو پیدا می‌کنیم.
‫پس بیا.
‫یادگاری بابامه.
‫برات خوش شانسی میاره.
‫نمی‌تونم قبولش کنم.
‫ندادم برای خودت باشه.
‫می‌خوام برای برگشتن دلیل داشته باشی.
‫کی به نام پادشاه می‌جنگه!؟
‫من!
‫خب، پس بریم.
‫- مراقب خودت باش. ‫- خب. جدا شید.
‫محافظ‌ها رو از کلبه دور می‌کنیم.
‫مراقب خودتون باشید!
‫راستی، ممنون که میزبان ما بودید.
‫اینجا.
‫از این طرف.
‫از پسش برمیای، جانی.
‫تو از آدم خوب‌هایی.
‫صادق، پایمرد، وفادار.
‫تو یه...
‫احمقی.
‫به‌نظر آشنا میای.
‫آره.
‫اون خانمه که سیب‌زمینی خوب داشت.
‫سفید برفی کجاست؟
‫چی چی برفی؟
‫داری ازش محافظت می‌کنی.
‫به علیاحضرت پاسخ بده.
‫نشونم بده کجا پیداش کردی.
‫تو جنگل،
‫دو فرلانگ جنوب تقاطع جاده.
‫مطمئنم خیال کردی ‫همه چیز تحت کنترلته علیاحضرت.
‫اما مطمئن باش،
‫نمی‌دونی با کی طرفی.
‫ببین، برخلاف تو...
‫من اون رو می‌شناسم.
‫فکر کنم منظورت اینه که «می‌شناختی.»
‫به‌نظرم وقتشه با سفید برفی...
‫یه گفتگوی کوچیک داشته باشم.
‫♪ هر ردی از زیبایی رو پاک کن ♪
‫♪ مثل گرد مومیایی پیرم کن ♪
‫♪ وظیفه تاریک و جادویی‌ت رو انجام بده ♪
‫♪ معجون شیرین ♪
‫♪ تو باید ♪
‫♪ صدام رو جیغ جیغو کنی ♪
‫♪ پیرزنی گوژپشت بشم با پوست چروکیده ♪
‫♪ با موهای سفید ♪
‫♪ با نگاهی ترسناک ♪
‫♪ نقشه‌م ♪
‫♪ می‌تونه ♪
‫♪ شروع بشه ♪
‫«سیب مسموم. مرگ خفته.»
‫«پادزهر.»
‫«عشق حقیقی.»
‫به این راحتی‌ها خلاص نمی‌شی.
‫♪ فقط یه گاز، سرخ و آبدار ♪
‫♪ و دیگه شب بخیر، خوب بخوابی ♪
‫♪ از پله‌های ترقی برو بالا، ‫یکی باید تهش سقوط کنه ♪
‫♪ عزیزم، همه چیز عادلانه‌ست ♪
‫♪ وقتی زیباترین ♪
‫♪ در این دیار باشی ♪
‫خوشم نمیاد.
‫با این محافظ‌های ملکه ‫که دنبالتن خیلی خطرناکه.
‫می‌تونیم همراهت بیایم.
‫واقعا مجبوری بری؟
‫باید حقیقت رو درباره پدرم بفهمم.
‫اگر ذره‌ای احتمال زنده موندنش باشه...
‫و وقتی چیزی که دنبالشی رو پیدا کردی،
‫برمی‌گردی...
‫درسته؟
‫برمی‌گردم.
‫قول میدم.
‫باشه.
‫بیاین بریم، پسرها.
‫جاناتان؟
‫ببخشید، عزیزم.
‫ترسوندمت؟
‫نه، منتظر کس دیگه‌ای بودم.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫منم که می‌تونم کمکت کنم.
‫تو سفید برفی هستی؟
‫شاهدخت؟
‫گفتید کی هستید؟
‫اومدم یه پیغام بهت برسونم.
‫از طرف جاناتان.
‫از طرف جاناتان؟
‫متأسفانه ملکه اسیرش کرده.
‫اسیر شده؟ نه.
‫این گردنبند رو بهم داد.
‫گفت می‌دونی معنیش چیه.
‫باید برم پیشش.
‫اما خطرش چی؟
‫عاشقشی؟
‫خب،
‫چون عشق خیلی گرانبهاست،
‫کمکت می‌کنم.
‫بیا.
‫این سیب رو بگیر،
‫تا توی راه بهت نیرو بده.
‫هی!
‫وای!
‫سفید برفی.
‫یادمه پدرت چقدر در قبال مردمش سخاوتمند بود.
‫برای همین مایه افتخاره ‫که این لطف رو برای دخترش جبران کنم.
‫می‌دونم آهی در بساط ندارم...
‫اما بخشیدن این سیب ‫باعث میشه حس کنم انگار...
‫روح پدرت اینجاست.
‫بدو!
‫ممنونم.
‫برای اون.
‫برای پدرت.
‫- بدو! ‫- سریع‌تر!
‫چی شد؟
‫یه مشکلی هست.
‫من پدرت رو می‌شناختم.
‫خیلی هم خوب.
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونستم احمقه!
‫تویی. خودتی.
‫کشتنش برام زیادی راحت بود.
‫ذات پاکش باعث شد تاج و تختش رو از دست بده،
‫همونطور که باعث میشه جونت رو از دست بدی.
‫پس...
‫بگو، سفید برفی...
‫حالا کی از همه زیباتره؟
‫دل حسودتون می‌تونه آروم بگیره.
‫شما، ملکه‌ من،
‫زیباترین هستید.
‫درود بر ملکه،
‫زیباترین این دیار.
‫هر روز داری اینطوری می‌کنی.
‫تکون نخورده.
‫ولش کن.
‫فراموش کرده بودم.
‫فراموش کرده بودم شجاعت یعنی چی،
‫امید داشتن یعنی چی، اما بعد...
‫بعد سفید برفی رو دیدم.
‫اون برای ما جنگید.
‫همراه ما.
‫در حالی که می‌تونست فرار کنه.
‫هیچ وقت ما رو رها نکرد.
‫منم...
‫رهاش نمی‌کنم.
‫- یالا. ‫- محکم‌تر بکش.
‫گوش کن، در ورودی مخفی ملکه...
‫به یک و نیم کیلومتری اصطبل سلطنتی می‌رسه ‫که ده بیست تا اسب داخلشه.
‫میرم نگهبان‌ها رو پیدا کنم. تو برو.
‫موفق باشی.
‫وای.
‫واقعا متأسفم.
‫سفید برفی...
‫زنده‌ست!
‫- به هوش اومد ‫- معجزه‌ست.
‫چی شده؟
‫پدرم...
‫از دنیا رفته.
‫ملکه کشتدش.
‫عزیزم.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫♪ پدرم خیلی وقت پیش ♪
‫♪ بهم گفت ♪
‫♪ که بورانی سنگین رو از سر گذروندم ♪
‫♪ باید بدونم ♪
‫♪ اون دختر هنوز در وجود من زنده‌ست؟ ♪
‫♪ مادر، پدرم دیگه برنمی‌گردن ♪
‫♪ آرزوشون بود که یاد بگیرم ♪
‫♪ که این پادشاهی ♪
‫♪ سرنوشت منه ♪
‫♪ وقتشه سر بلند کنم ♪
‫♪ وقتشه رهبر باشم نه رهرو ♪
‫♪ تا همون دختری باشم ♪
‫♪ که همیشه می‌گفتم ♪
‫♪ خواهم بود ♪
‫وقتشه.
‫وقت چی؟
‫وقتشه پادشاهی‌مون رو پس بگیریم.
‫کار آسونی نیست.
‫ملکه هر کاری می‌کنه تا جلومون رو بگیره.
‫بذار سعیش رو کنه.
‫الان... اون...
‫ساده‌لوح؟
‫ما نمی‌ترسیم.
‫ساده‌لوح.
‫دیگه نه.
‫وای خدا.
‫گل گفتی، ساده‌لوح.
‫پس منم نمی‌ترسم.
‫دنبالم بیاین.
‫- به دروازه اصلی! ‫- بله قربان.
‫♪ دیگه در گوش آب زمزمه نمی‌کنم ♪
‫♪ چون تو همون چیزی هستی ♪
‫♪ که آرزو می‌کردم و منتظرش بودم ♪
‫♪ یه آدم نترس ♪
‫♪ یه آدم منصف ♪
‫♪ یه آدم شجاع ♪
‫♪ یه آدم راستگو ♪
‫فکر کنم دنبال من می‌گردید.
‫در واقع،
‫فکر کنم تو دنبال منی.
‫برید کنار.
‫این خونه پدر منه.
‫تو اون رو کشتی.
‫ازش دزدیدیش، از همه‌مون.
‫و حالا اومدیم پسش بگیریم.
‫چه قشنگه...
‫مگه نه؟
‫ظریف، باشکوه، بی‌نظیر.
‫فکر کردید که خواهان گل هستید.
‫اما گل پژمرده میشه.
‫گل نمی‌تونه ازتون محافظت کنه.
‫یا ارتش جمع کنه،
‫یا پادشاهی رو اداره کنه.
‫ گل نمی‌تونه اونچه ‫که من می‌تونم رو بهتون بده،
‫کمال.
‫قدرت.
‫زیبایی.
‫اگه تخت پادشاهی رو می‌خوای...
‫بگیرش.
‫منتظرن.
‫این مسخره بازی‌ها رو تمومش کنید.
‫نگهبان‌ها، بگیریدش.
‫تو.
‫بذار مردم مرگش رو ببینن.
‫پاول.
‫تو یه کشاورز بودی.
‫توی دره غربی.
‫زن داری.
‫النور.
‫باغ درخت آلبالو داشتی ‫و وقتی میوه می‌دادن،
‫روستایی‌ها رو دعوت می‌کردی بیان و بچینن‌شون.
‫تا باهاشون قسمتش کنی.
‫متیو.
‫تو یه نونوا بودی...
‫دقیقاً مثل پدرت.
‫هیچوقت کسی رو گرسنه نمی‌ذاشتی،
‫حتی اگر سکه‌ای تو جیب‌شون نداشتن.
‫آرتور.
‫بسه.
‫ویلیام.
‫شماها رو یادمه.
‫همه‌تون رو.
‫گفتم بسه!
‫زمانی بود که با امید زندگی می‌کردیم.
‫وقتی که از خوبی‌ها ‫حمایت می‌شد و اجازه رشد داشن.
‫یادم میاد.
‫شما چی؟
‫یادم میاد.
‫و من هم.
‫برو.
‫همین الان.
‫و دیگه برنگرد.
‫من کوئیگ شورشی هستم،
‫استاد تیراندازی.
‫نه.
‫این حقیقت نداره.
‫به من نگاه کن. ‫من هنوزم زیباترین هستم.
‫زیبایی شما زبان زده.
‫اما فقط به پوست شما محدود می‌شه.
‫اما سفید برفی،
‫زیبایی درونی داره.
‫در نتیجه ملکه من،
‫سرانجام متوجه می‌شید.
‫که اون همیشه...
‫زیباتر از تو خواهد بود.
‫دروغ میگی!
‫سفید برفی زیباتر از توست.
‫روزی روزگاری،
‫پادشاهی صلح‌آمیز بود،
‫که توسط ملکه‌ای فاضل اداره می‌شد،
‫که باور داشت زیبایی حقیقی سرزمینش،
‫به ارزش جواهرات و سنگ‌های قیمتی نیست،
‫بلکه به ذات مردمانشه.
‫ملکه با مهربانی و عشق حکومت می‌کرد.
‫بی‌باک، منصف، شجاع و راستگو بود.
‫و اسمش سفید برفی بود.