‫[فرانسه - 1943]
‫بیاریدش اینجا!
‫هر کسی که یکی از اعضای مقاومت رو مخفی کنه،
‫تاوانشو میده.
‫دیگه بسه.
‫کافیه. مردها رو سوار کامیون کنید.
‫چی شده، ژنرال؟
‫- صدای درگیری رو می‌شنوی، سرهنگ؟ ‫- آره.
‫درگیری داره نزدیک‌تر می‌شه. ‫باید دوباره جمع بشیم.
‫مگه اینکه بتونی کارو تسریع کنی.
‫به نظرم یه تهدید خوب مردم رو وادار می‌کنه.
‫خانواده، آقا.
‫مادر، پدر و بچه.
‫بیارشون. بشینن رو زمین.
‫بجنبید! زانو بزنید!
‫خواهش می‌کنم، ژنرال!
‫قسم می‌خورم هیچ‌کدوم از ما
‫عضو مقاومت نیستیم!
‫فکر می‌کنن شما احمقید.
‫از این لجبازی خسته شدیم!
‫محل مقاومت رو لو بدید
‫وگرنه این خانواده رو وسط خیابون سلاخی می‌کنیم!
‫کسی تو این شهر مخفی نشده.
‫اینا فقط آدمای ساده و خوبی هستن.
‫می‌دونم.
‫اونجاس!
‫سریع‌تر، سریع‌تر!
‫محکم بشینید، سرهنگ.
‫خداحافظ، رایدر!
‫[حال حاضر]
‫بله؟
‫کاری داری؟
‫من کِی اومدم اینجا؟
‫نمی‌دونم. من از ۱۲ اومدم سر شیفت.
‫شماره اتاقت چنده؟
‫آره. نمی‌دونم، آقای رایدر.
‫اینجا چیزی ننوشته.
‫خداحافظ، رایدر!
‫رایدر؟
‫حالت خوبه؟
‫[گروه سنبورن]
‫می‌دونی، وقتی به این شهر نگاه می‌کنم...
‫متوجه میشم همون حسی رو دارم
‫که وقتی بچه بودم.
‫چه حسی، رئیس؟
‫همیشه می‌خواستم همه چی رو خراب کنم.
‫ولی خب،
‫خراب کردن هیچ فایده‌ای نداره
‫مگه اینکه چیز بهتری جاش بسازی.
‫و برای همین،
‫سخت کار کردم...
‫و درآمد خوبی داشتم. درسته، جک؟
‫آره، کلی پول در آوردی.
‫آره. ولی یه چیزی درست نیست، جک.
‫دارم به خودم شک می‌کنم. واقعاً لازمه
‫سالای آخر عمرمو صرف ‫تبدیل کردن این به این بکنم؟
‫خیلیا صدمه می‌بینن، جک،
‫مخصوصاً تو قسمت فقیرنشین.
‫چند بار باید این کارو
‫بارها و بارها تکرار کنم؟
‫مثل تناسخه.
‫می‌دونید، دوباره برگردی
‫و دوباره همون کارو انجام بدی.
‫می‌تونم بگم،
‫داری به همشون یه لطف بزرگ می‌کنی.
‫این پیشرفته.
‫ممکنه سخت باشه.
‫گاهی چند نفر باید صدمه ببینن تا خیلیا سود ببرن.
‫آخرسر...
‫روحت بر اساس کارایی که کردی
‫قضاوت می‌شه.
‫روحم؟
‫چی داری می‌گی؟ روح وجود نداره.
‫خب، اگه روحی وجود نداره،
‫دقیقاً داری کاری رو می‌کنی
‫که باید بکنی، پاول.
‫تو باید آقای سنبورن خطابش کنی.
‫آروم باش، جک.
‫آقای سوچ یه هنرمنده.
‫برای هنرمندها استثنا قائل می‌شیم.
‫ولی با این وجود،
‫یه چیزی تو این پروژه اذیتم می‌کنه.
‫می‌تونستم دوازده پروژه دیگه رو انتخاب کنم.
‫ولی پروژه شما رو انتخاب کردم
‫چون برای مردم اهمیت داره.
‫تمام عمرت برای این تلاش کردی.
‫- درسته. ‫- آره.
‫قبلاً کارای دیگه‌ای هم کردی، ولی این...
‫وای.
‫این یه چیز دیگه‌س.
‫- خب، این پروژه اصلی بود. ‫- فوق‌العاده‌س.
‫قله اورستِ شماست.
‫مگه نه؟
‫آره!
‫گفتید یه چشم‌انداز دارید.
‫من اومدم اینجا که یه کار انجام بدم، ‫اون چشم‌انداز رو به واقعیت تبدیل کنم.
‫ولی بذارید یه چیزی بپرسم...
‫هنوز انرژی انجام این کارو داری؟
‫دارم.
‫مطمئناً دارم.
‫همیشه تردید هست.
‫می‌دونم.
‫آره، حق با توئه. البته.
‫کارم همینه.
‫خیالت راحت که کاری ‫که داریم می‌کنیم خیلی بزرگه.
‫مگه نه؟
‫حالا اگه اجازه بدید،
‫چند تا کار کوچیک دارم که باید انجام بدم.
‫این یارو خیلی عجیبه.
‫آره، شخصیتش خاصه. قبول دارم.
‫ولی، جک، اون مرد نابغه‌س.
‫آره، ولی هنوزم عجیبه.
‫ببین، اگه می‌خوای این پروژه ساخته بشه،
‫لازمه تأیید شورا رو
‫بگیری.
‫رضایت راجر هموند مهمه.
‫بقیه‌شون تو جیبم هستن.
‫شاید وقتشه برم پیش آقای هموند،
‫و اشتباهش رو بهش نشون بدم.
‫جک، این یکم زیادی خشنه.
‫فقط به دفترش زنگ بزن.
‫یه قرار ملاقات بذار.
‫می‌ترسم!
‫چی میل داری؟
‫قهوه.
‫آشپزخونه بازه؟
‫هرچی می‌خوای می‌تونی بخوری
‫به شرطی که یه چیزبرگر خوب سرخ شده بخوای.
‫فعلاً همینو داریم، شرمنده.
‫خوبه.
‫لئو، یه چیزبرگر بیار.
‫- مرسی. ‫- شیر و شکر می‌خوای؟
‫خوبی، عزیزم؟
‫دومین نفری هستی که امروز اینو ازم می‌پرسه.
‫خب، جوابش چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫این موقع روز اینجا خلوته؟
‫نزدیک ساعت تخفیفه.
‫تا چند دقیقه دیگه شلوغ می‌شه.
‫یکم زوده.
‫تو این شهر که زود نیست.
‫باید بیشتر مواظب
‫رسیدات باشی، شلی.
‫من حساب و کتابای مادربزرگم رو انجام می‌دم.
‫مورگان می‌ترسه گند بزنم به مالیاتام
‫و اداره دارایی همه چی رو ازمون بگیره.
‫سلام، شلی.
‫جک.
‫نوشیدنی.
‫درسته.
‫باد...
‫بی‌ادبی نکن، پولشو بده به خانم.
‫واسه خودت یه چیز خوب بخر.
‫این کیه؟
‫اسمم رایدره.
‫ای بابا...
‫بریم، رئیس.
‫بریم.
‫تا بعد، شلی.
‫بیا، تینک.
‫دوستات کیا بودن؟
‫اون بزرگه اسمش تینکه، کوتاه شده تینکربل.
‫اون لاغره اسمش باده، کوتاه شده...
‫کسی اهمیتی نمیده اسم واقعیش چیه.
‫جفتشون واسه یکی دیگه کار می‌کنن، جک.
‫برای محافظت بهشون پول میدی؟
‫دقیقاً نه.
‫حاضره.
‫امیدوارم گشنه باشی.
‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫بهتره گشنه باشی اگه می‌خوای اینو بخوری.
‫- خوشمزه‌س. ‫- نه نیست.
‫لابد خیلی گشنمه. به نظر من که خوبه.
‫آخرین باری که غذا خوردی کِی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫یه سوال می‌تونم بپرسم؟
‫در مورد یه دختر کوچولو چیزی می‌دونی...
‫که این اطراف آسیب دیده یا کشته شده؟
‫خب، سوال عجیبیه.
‫جوابش چیه؟
‫جوابش اینه که نه.
‫چرا می‌پرسی؟
‫ساعت تخفیف شروع شد؟
‫ساعت تخفیف.
‫[رم - 180 سال بعد از ميلاد مسيح‌]
‫شهروندان...
‫توجه کنید.
‫این زن و این بچه متهم هستن.
‫سناتور، اینا دروغه.
‫ما بی‌گناهیم.
‫ما مدارک کافی داریم، سناتور.
‫کسی هست که بخواد برای این دوتا بجنگه؟
‫اگه نه، طبق قانون مجازات می‌شن.
‫نترس.
‫همه چی درست می‌شه.
‫یکی پیدا می‌شه که برای ما بجنگه.
‫باید این کارو بکنید؟
‫فکر می‌کردم بهتر از این باشی.
‫من تماشا نمی‌کنم.
‫ما بایست قانون رو اجرا کنیم، سناتور.
‫مردم عاشقت می‌شن.
‫کسی هست که بخواد برای این زن و بچه بجنگه؟
‫کسی هست؟
‫من می‌جنگم!
‫خب، خب، بیا جلو.
‫خودتو به مردم نشون بده.
‫شهروندان، مسابقه شروع شده.
‫مسابقه داریم.
‫هی. هی!
‫از کجا می‌شناسمت؟
‫جالبه.
‫چی جالبه؟
‫منم می‌خواستم همینو از تو بپرسم.
‫کارآگاه تیمونز.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫مشکل؟
‫مشکلی نیست.
‫داشتیم می‌رفتیم.
‫کارت شناساییت رو ببینم.
‫از اون دوتا کارت شناسایی نخواستی.
‫چون می‌دونم کی هستن.
‫اونا هم تو رو می‌شناسن.
‫تو چی هستی؟
‫آدمشونی؟
‫بن تیمونز تنها پلیس صادق این شهره، رایدر.
‫رایدر آدم خوبیه، بن.
‫باشه، پس.
‫جایی داری بمونی؟
‫به نظر میاد دیشب تو هتل پارادایس بودم.
‫می‌تونیم یه جای بهتر برات پیدا کنیم.
‫اتاق رو نشونش بده.
‫دنبالم بیا.
‫ملافه‌ها تمیزن.
‫چند؟
‫شبی 50 دلار.
‫و شاید اگه بار شلوغ شد،
‫یه کم کمک کنی؟
‫باشه.
‫خب، اون مردها
‫جک، باد و تینک...
‫داستانشون چیه؟ ‫شلی بهشون پول می‌داد؟
‫اون دلقکا برای یه مرده ‫به اسم پوال سنبورن کار می‌کنن.
‫اسمشو شنیدی؟
‫باید می‌شناختم؟
‫شهروندان، مسابقه شروع شد.
‫«پاول سنبورن یه چشم‌انداز داره.»
‫واقعاً چشم‌انداز داره؟
‫آره، پول پارو کردن.
‫خب، اونا اون پولارو می‌خواستن چی کار؟
‫هر سال، یه مراسم خیریه هست
‫که سنبورن برگزار می‌کنه، ‫و دستیاراش «کمک‌های مالی» جمع می‌کنن.
‫کمک‌های مالی؟
‫اگه کمک نکنی،
‫بازرس بهداشت هر روز سر و کله‌ش پیدا می‌شه
‫و زباله‌هات جمع نمی‌شه.
‫این راه راحت‌تره.
‫تازه، اینارو تو مالیات شلی حساب می‌کنم.
‫خب، خیلی مشکوک به نظر میاد.
‫ولی واقعاً اینا برای سنبورن پول خردن.
‫ولی خب، خیریه اونه،
‫و فکر کنم خوشش میاد مردم رو کنترل کنه.
‫اون می‌خواد و همه میدن.
‫باید برم سر کارم.
‫تو کی هستی؟
‫لازم نیست این کارو بکنی!
‫این پسرک کیه که ازت سوال می‌کنه؟
‫قانون رو اجرا کن. ‫باید درس عبرت بشه.
‫تو به تصمیماتت پایبندی، غریبه؟
‫تصمیمم رو گرفتم!
‫پس خدایان همراهت باشن.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫پاول.
‫راجر.
‫می‌خوای من شروع کنم، نه؟
‫می‌دونی چرا اینجام.
‫آره، می‌دونم.
‫خب؟
‫خب، حرفایی که قراره بزنم ‫خوشایندت نیست.
‫بگو ببینم.
‫نمی‌تونم بذارم این بلا رو سر مردم این شهر بیاری.
‫«مردم این شهر.» باورت می‌شه؟
‫یه فلان‌فلانی که تو ناز و نعمت بزرگ شده
‫و فکر می‌کنه مردم این شهر رو می‌فهمه!
‫مردی که حاضر نیست تو رستورانی غذا بخوره
‫که ستاره میشلن نداره!
‫راجر هموند مردم این شهر رو نمی‌شناسه
‫اگه بزنن تو صورتش.
‫خب، چه جوری می‌خوای پیش ببری؟
‫نمی‌دونم، جک،
‫ولی باید یه فکر
‫درست و حسابی کنیم، نه؟
‫می‌دونی، وقت زیادی گذاشتم ‫که این فلان‌فلانی رو ببینم.
‫وقتم تلف شد.
‫متهم رو بیارید جلو.
‫زنده باد! زنده باد! زنده باد! زنده...
‫از کجا می‌شناسمت؟
‫آقای هموند انگار زیاد استقبال نکرد،
‫- درسته؟ ‫- نه.
‫همیشه دور یه ایده خوب یه آشفتگی هست.
‫تو که نمی‌ذاری این قضیه منصرفت کنه.
‫نه، نمی‌ذارم.
‫شاید این آقای هموند یه چیزی بخواد،
‫چیزی که فقط تو بتونی بهش بدی.
‫اون عوضی هرچی بخواد می‌تونه داشته باشه.
‫جک، پرونده‌ای که از هموند داریم رو بیار.
‫راجر هموند پولداره. خیلی پولداره.
‫از اولش تو پول بزرگ شده.
‫به زنش وفاداره. مالیاتاشو میده.
‫تو آشپزخونه خیریه کار می‌کنه.
‫هیچ‌کس این‌قدر پاک نیست.
‫حتماً یه آتویی ازش درمیاد.
‫دخترش باله کار می‌کنه.
‫ماه پیش، یه پرواز 24 ساعته از سئول داشت
‫و مستقیم از فرودگاه رفت به اجرای دخترش.
‫هواپیمای شخصی داره.
‫مطمئناً تو راحتی کامل بوده.
‫ولی سوال اصلی اینه، آقایون:
‫چطور می‌تونی یه مرد بی‌نیاز رو تطمیع کنی؟
‫اگه چیزی نتونی بهش بدی،
‫چطوره با چیزی تهدیدش کنی ‫که می‌تونی ازش بگیری؟
‫هر مردی نگران امنیت خانواده‌ش هست.
‫مردم بیشتر می‌خوان.
‫بهشون چیزی رو بده که می‌خوان!
‫من باهاش می‌جنگم.
‫جنگ! جنگ! جنگ! جنگ...
‫انگار همه‌جا حضور داری، آقای رایدر.
‫سلام.
‫سلام به خودت.
‫می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم...
‫با بودن من اینجا مشکلی نداری؟
‫رفیق،
‫فکر می‌کنی مادربزرگم برای کاری ازم اجازه می‌گیره؟
‫گفتی وکیلی، آره؟
‫وکیل معاضدت قضاییم.
‫این مکان یه جورایی دفتر غیررسمیمه.
‫اینجا بزرگ شدم.
‫شما دوتا خیلی باهم صمیمی هستید، نه؟
‫والدینم وقتی ۱۸ سالم بود، ‫توسط یه راننده مست کشته شدن.
‫شلی مطمئن شد ‫با پولی که برام موند، درس بخونم.
‫بعدشم هزینه حقوقم رو داد.
‫تمام این مدت نذاشت عقلم رو از دست بدم.
‫و اجازه داد همه تصمیمام رو خودم بگیرم.
‫هیچ‌وقت بهم نگفت چی کار کنم.
‫«مورگان وی. استرام»
‫این وی برای چیه؟
‫ویرجیل.
‫ویرجیل؟
‫فامیلی شلیه،
‫و یه جورایی رسم خانوادگیه.
‫تقصیر من نیست! فکر مادرت بود.
‫- بذار من بیارم. ‫- می‌تونم.
‫هی، این باحاله.
‫مثل ویرجیل شاعر رومی.
‫شاعر رومی؟ هیچ‌وقت اسمشو نشنیدم.
‫«انه‌اید» رو نوشته.
‫و تو دوزخ دانته،
‫راهنمای ورود به جهنمه.
‫می‌دونم کیه.
‫راهنمای ورود به جهنم؟ ‫باحاله.
‫راجر همونده. ‫[چند دقیقه می‌تونم حرف بزنم. ‫20 دقیقه دیگه بیا دفترم]
‫می‌خواد حرف بزنه.
‫- بعداً می‌بینمت، عزیزم. ‫- می‌بینمت.
‫خدافظ.
‫- راجر هموند کیه؟ ‫- عضو شوراست.
‫با پروژه بزرگ پاول سنبورن مخالفه،
‫و مورگان یکی از وکلای گروهیه
‫که مردم شهر رو متحد می‌کنه.
‫- شروع شد. ‫- شلوغی وقت ناهار؟
‫لئو خوشحال می‌شه.
‫هی!
‫امروز چطورید؟ ‫چی براتون بیارم؟
‫باشه، همین بود؟
‫[بچه‌ی گمشده]
‫خبر وحشتناکیه، نه؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫ازم درباره یه دختر کوچولو نپرسیدی؟
‫چرا. آره.
‫وحشتناکه.
‫صبر کن، لئو، دارم میام!
‫با اینکه تکرار مکرراته،
‫حفظ بخش‌های قدیمی شهر بی‌فایده‌س.
‫اگه قراره یه کاری کنی،
‫چرا درست انجامش نمیدی؟
‫می‌دونی چند نفر تو ‫این قسمت شهر زندگی می‌کنن؟
‫البته که می‌دونی. من...
‫تو همین خیابونا راه می‌رفتم که برم مدرسه.
‫پس چطوری می‌تونم این مردم رو ‫از خونه‌هاشون بیرون کنم؟
‫شاید بشه خونه‌ها رو نگه داشت،
‫و فرهنگ و جامعه رو حفظ کرد،
‫و یه مقدار پول برای زیرساختا خرج کرد.
‫همه اینا رو خواهند داشت، ‫و خونه‌های جدید هم می‌گیرن.
‫فقط بحث بهره‌وریه، همین.
‫قیمتاشون می‌ره بالا، و اینو می‌دونی.
‫- این خونه‌شونه. ‫- هرچی تصمیم بگیری،
‫هنوز اون دوست کوچیک و زشتت،
‫عضو شورا هموند سد راهته.
‫گاهی باید یه نفر رو هل بدی
‫- تا تصمیم درست بگیره. ‫- آره.
‫همکارت یه نقشه داره ‫که می‌خواد بهت بگه.
‫درسته، جک؟
‫اگه اشکالی نداره.
‫البته.
‫حتماً، جک. ‫دوست داریم خبردار بشیم.
‫یکم بهش فکر کردم.
‫چی می‌تونیم علیه هموند داشته باشیم ‫که براش مهم باشه؟
‫دخترش.
‫یه برنامه دارم که دختره رو بگیریم و نگه داریم
‫تا باباش امضا کنه.
‫سخته ولی شدنیه.
‫می‌خوای یه بچه رو گروگان بگیریم؟
‫ولی مطمئن می‌شی کسی آسیب نبینه، جک؟
‫مخصوصاً اون بچه؟
‫می‌دونی داری چی کار می‌کنی، جک؟
‫درسته. ‫کسی آسیب نمی‌بینه.
‫و هموند هرچی که بخوایم انجام می‌ده.
‫گاهی باید اونقدر دل و جرأت داشته باشی ‫که مردم رو قانع کنی
‫تصمیم اشتباه نگیرن.
‫قطعاً.
‫عالیه. ‫عالیه، پاول.
‫تعطیلیم!
‫برای منم؟
‫برای تو که هیچ‌وقت بسته نیست، بن. ‫چی می‌خوای بخوری؟
‫یه نوشیدنی. ‫هرچی سرد باشه، شلی.
‫عصر بخیر، آقای رایدر.
‫عصر بخیر، کارآگاه.
‫میرم آشغالا رو بذارم بیرون.
‫کجا داری میری؟
‫به نوشیدنیت دست نزدی.
‫فکر کنم دیگه خیلی تشنه نیستم.
‫بعداً می‌بینمت، شلی.
‫خب...
‫بگو ببینم، رایدر...
‫کی هستی؟
‫نه، هنوز نه. ‫به زودی می‌فهمی، ولی الان نه.
‫از کجا این شماره رو پیدا کردی؟
‫داری خوابای بد می‌بینی.
‫می‌تونی به دارو، مذهب، تراپی متوسل بشی، ولی...
‫الان می‌تونم بهت بگم ‫هیچ کدوم جواب نمی‌ده.
‫تو کی هستی؟
‫یه بازی برای انجام دادن داریم، رایدر.
‫چه بازی‌ای؟
‫باهات در تماس می‌مونم.
‫[انگلستان - 1476]
‫مالیات این املاک پرداخت نشده.
‫و شما نمی‌خوای بفروشی؟
‫سرورم، این ملک دو نسل
‫تو خانواده من بوده.
‫لطفاً بهم وقت بدید ‫تا مالیات رو پرداخت کنم.
‫پیشنهادم منصفانه بود.
‫لطفاً، سرورم.
‫سرورم، اینجا جای یه بانو نیست.
‫عزیزم، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫کاری که داری می‌کنی اشتباهه.
‫واقعاً؟
‫با احترام، سرورم ‫باید درس عبرتشون بشه.
‫وگرنه همه سعی می‌کنن ‫ازت سوءاستفاده کنن.
‫این کارو نکن! ‫نگران روحت هستم.
‫هرگز برای کار درست دیر نیست.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام.
‫چطوره برای هردومون قهوه بریزی؟
‫می‌دونی، وقتی بچه بودم،
‫از پنجره آشپزخونه‌ بیرون رو نگاه ‌کردم
‫و یه مرد اونجا ایستاده بود.
‫مامانم کنارم بود، ‫ولی اون نمی‌تونست ببینتش،
‫ولی من می‌تونستم.
‫یه جورایی یه هاله دورش بود.
‫و مطمئن بودم که یه روحه.
‫کل زندگیم چیزایی دیدم،
‫چیزایی که بقیه نمی‌بینن.
‫پس من یه روحم؟
‫دقیقا نه.
‫هاله‌ی تو فرق می‌کنه.
‫- چی هستم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی می‌تونم بهت بگم ‫اهل این طرفا نیستی.
‫بله؟
‫اثر انگشت رو برام گرفتی؟
‫چه سریع.
‫دو تا بودن؟
‫آره، مال صاحب کافه. ‫اون یکی چی؟
‫و تو تمام پایگاه‌ داده‌ها جستجو کردی،
‫ایالتی و فدرال؟
‫یه زحمتی برات دارم.
‫آره. وقتی جواب گرفتی ‫زنگ بزن. ممنون.
‫چیه؟
‫آقای رایدر.
‫چه فرمایشی داری؟
‫که چی؟
‫اومدی اعتراف کنی که بچه دزدیدی؟
‫آروم باش، آقای رایدر. پیداش کردن.
‫ظاهراً خونه دوستش خوابیده بوده
‫و یادش رفته به مامانش زنگ بزنه.
‫به تو چه ربطی داشته؟
‫از پاول سنبورن بگو.
‫یه پلیس تو این شهر
‫اگه درباره پال سنبورن حرف بزنه ‫ممکنه خیلی تو دردسر بیفته.
‫چرا عکسش رو دیوارته؟
‫حدود 20 ساله که پلیسم.
‫پاول سنبورن تو تمام این مدت مالک این شهر بوده.
‫- خب؟ ‫- خب...
‫همین دیگه.
‫پولداره، و قدرتمنده،
‫و همیشه به نفع
‫شهر فکر نمی‌کنه.
‫ولی یه پلیس اگه درباره‌ش حرف بزنه ‫ممکنه دردسر درست کنه.
‫دقیقاً.
‫روز خوبی داشته باشی، آقای رایدر.
‫فقط بگو رایدر.
‫بفرما.
‫اجازه بده خودمو معرفی کنم.
‫آقای سوچ.
‫اسم جالبیه.
‫فکر کنم یه زمانی ‫این اسم به‌صورت سواخ تلفظ می‌شده.
‫می‌تونی یه چیز ناب برام بیاری؟
‫یا حداقل گرون‌ترینشو.
‫مطمئنم افتضاح خواهد بود.
‫ولی تحمل می‌کنم.
‫بقیه‌ش برای خودت.
‫مطمئنم شلی قدردانی می‌کنه.
‫خوشمزه‌ست.
‫- من معمارم. ‫- می‌دونم.
‫شهر آینده پاول سنبورن رو طراحی می‌کنی.
‫یه مقاله تو مجله خوندم، ‫و به اسمت اشاره شده بود،
‫گذرا، ولی...
‫هیچ عکسی ازت نبود.
‫دوست دارم خودمو یه آدم زیرزمینی بدونم.
‫یه آدم مشهور زیرزمینی.
‫آدمایی مثل پاول سنبورن ‫عکساشون تو روزنامه‌ها و مجله‌هاست.
‫تو تلویزیون حرف می‌زنن.
‫من ترجیح می‌دم تو پس‌زمینه بمونم.
‫تو دیشب بهم زنگ زدی؟
‫آره، من بودم.
‫- چطوری پیدام کردی؟ ‫- کلاغه بهم گفت.
‫اسم پاول سنبورن ‫تو این شهر درها رو باز می‌کنه.
‫تو کی هستی؟
‫گوش نمی‌کردی؟
‫غیر از اینکه معمارم...
‫فکر کنم یه جورایی...
‫سخنران انگیزشی‌ام.
‫باید درس عبرت بشه.
‫وگرنه همه سعی می‌کنن ازت سوءاستفاده کنن.
‫تهدید خوب آدما رو باانگیزه می‌کنه.
‫قانون رو اجرا کن. ‫باید درس عبرت بشه.
‫غیرممکنه.
‫فکر می‌کنم فرصت‌های بی‌نهایتی وجود داره
‫فراتر از چیزی که می‌دونیم.
‫کاش می‌تونستی ببینی.
‫شلی کجاست؟
‫تو انبار.
‫اون مرد کی بود؟
‫معماریه که با پاول سنبورن ‫روی پروژه‌ش کار می‌کنه.
‫پروژه بزرگش.
‫از سنبورن خوشت نمیاد، نه؟
‫چرا خوشم نیاد؟
‫مالک این شهره.
‫همش اینو می‌شنوم.
‫یه چیزی از راجر هموند بگو.
‫راجر هموند؟
‫مخالف پیشنهاد سنبورن برای بازسازی شهره،
‫و من دارم کمک می‌کنم.
‫لعنتی!
‫من میرم.
‫[آقای سوچ]
‫دستت رو از خانم بکش.
‫از اون دستور می‌گیری؟
‫فقط برو.
‫هی!
‫هی.
‫خوبی، عزیزم؟
‫وقت تعطیل کردنه.
‫بسته‌ایم.
‫کجا بودی؟
‫نمی‌دونم.
‫- کجا داری میری؟ ‫- بیا.
‫باشه، کجا می‌ریم؟
‫اینجا.
‫می‌خوای برم کلیسا؟
‫یه نفر اونجاست ‫که باید باهاش حرف بزنی.
‫خانم موکاش.
‫برو.
‫خودت تنها.
‫خانم موکاش؟
‫دوست دارم بشینم. زانو‌هام اذیت می‌شه.
‫خب، دنبال چی هستی؟
‫فکر کنم دنبال تو می‌گردم.
‫کسی که میاد اینجا دنبال من نیست.
‫تا حالا اسم چرنوبوگ و بلوبوگ رو شنیدی؟
‫این اسما رو می‌شناسی؟
‫خب، به نظر...
‫آشنا میان.
‫چرنوبوگ و بلوبوگ خدایان اسلاوی هستن.
‫خدای سیاه و خدای سفید.
‫کسایی که این کلیسا رو ساختن ‫نمی‌خواستن اینو بپذیرن،
‫ولی تو خلوتشون، هنوز به دوتاشون دعا می‌کنن.
‫به هردوشون.
‫خیلی از فرهنگ‌ها این دو شخصیت رو دارن،
‫نیروهای متضادی که برای همیشه ‫محکوم به رویارویی با هم هستن.
‫خیر و شر؟
‫بعضیا این‌جوری صداش می‌کنن.
‫بعضی دیگه می‌گن رقص بین نظم و آشوبه.
‫هرچی که هست، ‫تو به یه دلیلی اینجایی.
‫اون دلیل چیه؟
‫خودت باید بفهمی.
‫باشه.
‫یه چیزی بهت می‌گم.
‫بعضی وقتا نمی‌شه خلاف جریان رفت.
‫بعضی وقتا باید باهاش همراه بشی.
‫داری می‌گی که...
‫اون زن رو از کجا می‌شناسی؟
‫رفیق، من مرده‌ها رو می‌بینم. ‫انگار تو هم همین‌جوری هستی.
‫چی بود؟
‫ولش کن. نمی‌خوام بدونم.
‫- بیا. ‫- کجا داریم می‌ریم؟
‫یه غذاخوری اون‌طرفه.
‫گرسنه نیستم.
‫من گرسنمه، و تو حساب می‌کنی!
‫فکر کنم نوه‌م ازت خوشش اومده.
‫بله؟
‫من جکم.
‫اون شب تو کافه شلی دیدمت.
‫آره، می‌دونم کی هستی.
‫می‌خواستم ببینم شاید بخوای
‫کاری انجام بدی.
‫چرا باید بهم پیشنهاد کار بدی؟
‫خب... دلایلمو دارم.
‫جبران زحماتت رو می‌کنم.
‫فکرامو بکنم.
‫- از این بابت مطمئنی؟ ‫- کاملاً مطمئنم.
‫درباره چی مطمئنید؟
‫آقای سوچ یه نفر رو ‫برای کار جدید معرفی کرده.
‫واقعاً؟
‫پاول، می‌دونی که آدم ‫توی این سال‌ها چقدر آشنا پیدا می‌کنه.
‫آقایون، باید خیلی مراقب باشیم
‫که آدم جدیدی ‫برای این کار بیاریم.
‫تصمیم‌گیری رو به تو می‌سپارم.
‫از حوزه تخصصم خارجه.
‫این مرد رو دیدی؟
‫آره دیدمش.
‫فکر کنم ازش خوشت بیاد. ‫یه چیزی تو وجودش هست.
‫باشه. می‌تونی استخدامش کنی...
‫اگه قرار باشه ادامه بدیم.
‫چی میگی؟
‫می‌گم دودل شدم، همین.
‫دقیقاً درباره‌ی چی؟
‫همه ‌چی.
‫همه‌چی رو قبلاً بررسی کردیم.
‫این کار رو برای منفعت مردم انجام می‌دی،
‫و نباید بذاری یه نفر سد راهت بشه.
‫باید کاری کنی ‫که باعث بشه خیر بیشتری برسه.
‫اینقدر منو بازی نده، سوچ.
‫بسه دیگه!
‫خودم تصمیم می‌گیرم. ‫خودم انتخاب می‌کنم.
‫هر کاری می‌کنم چون می‌دونم درسته.
‫بله. ‫منظورم غیر از این نبود.
‫اینجا رو ببین.
‫راجر هموند داره با خبرنگارا حرف می‌زنه.
‫برای پروژه پاول سنبورن
‫چه تصمیمی داری؟
‫با پاول سنبورن
‫مثل سایر ساکنان این شهر برخورد خواهد شد.
‫دوره سیاستای پشت پرده و معامله‌ها تموم شده.
‫پاول سنبورن خیلی چیزا رو داره...
‫ولی صاخب من نیست، ‫و مالک این شهر نیست.
‫ما ازش نمی‌ترسیم،
‫یا از هرکس دیگه‌ای ‫که قصد ترسوندنمون رو داره.
‫ممنون.
‫باشه!
‫کاری که باید بشه رو انجام بده!
‫می‌بینم که قبول کردی.
‫پنج هزار دلار پیش. ‫بقیه وقتی کار تموم شد.
‫یه کم بیشتر برات گذاشتم، باشه؟
‫برای کاری که دفعه قبل کردی.
‫منطقه صنعتی. قبلاً کارخونه بوده.
‫الان شده انبار.
‫آقای سنبورن همه‌جا رو خریده، ‫پنج بلوک از هر طرف
‫پس خیابونا خالیه.
‫اینجا بهترین مکان برای کمینه.
‫یه طرف خیابون رو مسدود می‌کنیم.
‫بعد راهشونو می‌بندیم،
‫و مجبورشون می‌کنیم به خیابونای فرعی برن.
‫وقتی از خیابون اصلی خارج شدن،
‫دسترسی به خیابونا رو قطع می‌کنیم،
‫و می‌کشونیمشون...
‫اینجا...
‫که ما منتظریم.
‫اسم هدف اَنی همونده.
‫اَنی ده سالشه.
‫کسی با دزدیدن یه بچه ده‌ساله مشکل داره؟
‫اَنی محافظ شخصی داره و یه راننده.
‫حرفه‌ای هستن. مسلح هم هستن.
‫امیدوارم بفهمن تو موضع ضعف هستن
‫و گیر افتادن.
‫اگه نفهمن چی؟
‫اونوقت سریع و موثر خنثی‌شون می‌کنیم.
‫فردا ساعت ۳ عصر اینجا دوباره جمع می‌شیم.
‫اَنی عصر کلاس باله داره.
‫تو راه خونه می‌ریم سراغش.
‫آقایون.
‫زود باشید!
‫زانو بزنید!
‫نیازی به این کار نیست.
‫یه گزارش تأییدشده ‫از مقاومت به دستمون رسیده.
‫دارن دروغ می‌گن.
‫باید اعدام بشن.
‫ژنرال؟
‫ژنرال، منتظر دستورات شما هستن.
‫مردها رو سوار کامیون کنید.
‫- کار تمومه. ‫- خواهش می‌کنم، ژنرال،
‫اگه عقب‌نشینی کنید،
‫می‌گن که شجاعت ندارید!
‫گفتم تمومه!
‫خبرش به فرمانده می‌رسه که ضعیف شدی.
‫ضعیف هستی؟
‫این همون چیزیه که می‌خوای؟ ‫همون چیزیه که می‌خوای؟
‫خوبه، باشه، قبوله! ‫اینم از این!
‫من چی کار کردم؟
‫تو مجبورم کردی این کار رو کنم؟
‫من مجبورت نکردم، ژنرال.
‫فقط خاطرنشان کردم چه کاری لازم بود بکنی.
‫و شما، با افتخار بقیه‌شو انجام دادی.
‫عصر بخیر، رایدر.
‫جریان چیه؟
‫تا حالا حس کردی زندگی فقط...
‫اجتناب‌ناپذیره؟
‫فرقی نمی‌کنه چند بار تلاش کنی...
‫یا چند بار بخوای کاری بکنی،
‫آخرش هم...
‫خراب می‌شه.
‫شاید باید بدی پیروز بشه...
‫تا خوبی دلیلی برای ادامه داشته باشه.
‫من اینو قبول ندارم.
‫نه؟
‫تاریخ خلافش رو ثابت می‌کنه.
‫انسان‌ها همیشه به سمت بدی متمایل می‌شن،
‫و تاریخ مدام خودشو تکرار می‌کنه.
‫و همچنان اشتباه می‌کنن...
‫بارها و بارها... مهم نیست چیکار می‌کنی.
‫احساس می‌کنی درمانده‌ای...
‫داری خلاف جریان شنا می‌کنی...
‫بیخ گوشت.
‫بعضی وقتا نمی‌شه خلاف جریان جنگید.
‫بعضی وقتا باید باهاش همراه بشی.
‫بعضی وقتا باید همراه جریان بری.
‫آره.
‫باید تو تاریکیِ خودت نگاه کنی...
‫تو شخصی که نمی‌خوای باشی...
‫تا بفهمی واقعاً کی هستی.
‫همه‌ چیز تغییر می‌کنه.
‫به من ملحق میشی؟
‫شاید از چیزی که بعداً می‌شه خوشت بیاد.
‫این حرفت یعنی چی؟
‫این همه تلاش برای نجات دنیا.
‫بیخیال، مرد. یه لحظه به خودت فکر کن.
‫تو هرگز واقعاً لذت زندگی رو نچشیدی.
‫شادی‌ای که زنده بودن به همراه داره.
‫هرگز عشق رو تجربه نکردی.
‫زود باش، پسر!
‫تو جای شلی کار می‌کنی؟
‫- امشب شب بازیشه. ‫- چرا به من نگفت؟
‫چون من یه وکیل رایگانم ‫و به انعام نیاز دارم.
‫شلی شب بازی داره؟
‫شرط می‌بندم بازیش خوبه.
‫هست.
‫می‌گه می‌تونه هاله بازیکن‌ها رو ببینه.
‫می‌فهمه کی بلوف می‌زنه.
‫ولی تو حرفشو باور نداری.
‫صاحب کافه‌س که می‌فهمه...
‫کی داره چرت ‌و پرت می‌گه.
‫شب خوش.
‫- اصلا شده پول بده؟ ‫- وقتی بتونه.
‫وقتی نتونه شلی بهش فرصت می‌ده.
‫ظاهر جدّی‌ای داره،
‫ولی وقتی لازم باشه دل‌نازکه.
‫بهش نگو اینو گفتم.
‫کافه شلی.
‫هی، مورگان. چطوری؟
‫کارآگاه تیمونز هستم.
‫اونجاست؟ گوشی رو لطفا بهش بده.
‫با تو کار دارن.
‫باید حرف بزنیم. جلو درم.
‫اثر انگشتت رو چک کردم.
‫توی تمام پایگاه‌های ممکن بررسیش کردم...
‫هیچی پیدا نشد.
‫هیچ چیزی ازت نیست.
‫یه شبحی.
‫از شبح‌ها خوشم نمیاد.
‫لعنتی، به شبح‌ هم باور ندارم.
‫تو کی هستی، آقای رایدر؟
‫اینجا تو شهر من چی‌ کار داری؟
‫گوش کن...
‫منم از سنبورن متنفرم،
‫ولی نمی‌تونم فقط بشینم ‫و بذارم کاری که فکر می‌کنم
‫داری برنامه‌ش رو می‌چینی انجام بدی.
‫سد راهم نشو.
‫یه کاری پیش اومد. ‫مورگان مجبور شد بره.
‫مورگان رو دیدی؟
‫آره.
‫چهره‌ش برق می‌زد.
‫چیه، فکر می‌کنی من متوجه نمیشم؟
‫دیشب شب بازیت بود؟
‫آره!
‫- بردی؟ ‫- سر به سر شدم.
‫همیشه نمی‌تونم ببرم، می‌فهمن.
‫مورگان باور نداره
‫که تو می‌تونی هاله بازیکنا رو ببینی.
‫برای این چیزا زیادی عمل‌گرایانه‌ست.
‫سال‌ها پیش دیگه بهش نگفتم.
‫از این لحاظ بیشتر شبیه مامانشه.
‫تو عمل‌گرا نیستی؟
‫فرق می‌کنه.
‫مورگان دنیا رو اونجوری که هست می‌بینه...
‫و سعی می‌کنه یه گوشه کوچیکش رو نجات بده.
‫من سال‌ها پیش بی‌خیال شدم.
‫ولی یه حسی می‌گه ‫تو داری همین کار رو می‌کنی.
‫نجات دنیا، هر بار یه گوشه کوچیکش.
‫آقای سوچ.
‫اسم جالبیه.
‫یه جورایی می‌شه باهاش بازی حروف کرد.
‫پشتش رو ببین.
‫[آقای هرج و مرج]
‫- راجر، اینو دیدی؟ ‫- مورگان.
‫وکلای سنبورن دیروز اینو
‫آخر وقت اداری دادن.
‫می‌خواستن زیرآبی برن.
‫سنبورن قول داده بود ‫به شهر قدیمی دست نزنه،
‫ولی حالا می‌خواد همه ‫‌چیز رو خراب کنه.
‫خب، می‌تونه تلاش کنه، مورگان، ‫ولی بدون رأی من
‫نمی‌تونه قسر در بره.
‫خدا کنه.
‫هیچ کاری نمی‌تونه بکنه
‫تا نظرم عوض بشه.
‫- سلام، بابایی! ‫- یکی یه‌دونم!
‫- سلام، مورگان! ‫- هی، عزیزم.
‫این از کجا اومده؟
‫[هیچ‌وقت برای انجام کار درست دیر نیست.]
‫مجبوری این کارو بکنی؟
‫فکر می‌کردم بهتر از این هستی.
‫من تماشا نمی‌کنم.
‫هیچ‌کس تو این شهر مخفی نشده.
‫اینا فقط مردم ساده و خوبین.
‫نباید این کارو بکنی.
‫نگران روحت هستم.
‫هیچ‌وقت برای انجام کار درست دیر نیست.
‫چی کار دارم می‌کنم؟
‫من چی کار دارم می‌کنم؟
‫چی کار کردم؟
‫چی خبرا، شلی؟
‫از رایدر خبری داری؟
‫نه! چطور؟
‫چون رفته.
‫گفت اینو بهت بدم.
‫می‌دونی...
‫ولی من...
‫اینو بهت می‌دم.
‫خیلی خوشحالم که اومدی.
‫چی باعث می‌شه ‫اینقدر مطمئن باشی که اومدم؟
‫نیستم.
‫تنها چیزی که در مورد هرج ‌و مرج ‫قطعیه اینه که هیچی قطعی نیست.
‫ولی تو حاضری بازی کنی.
‫کنسله، آقایون.
‫چرا، بگو ببینم؟
‫من یه بچه رو نمی‌دزدم.
‫خدا می‌دونه کارای بدترم کردی.
‫شاید کردم... ولی این دفعه نه.
‫دقیقاً چی داری می‌گی؟
‫هیچ‌وقت برای انجام کار درست دیر نیست.
‫بریم.
‫جک، من کنسلش کردم.
‫تموم شد، آقایون. ‫برید خونه‌هاتون. برید خونه‌هاتون.
‫جک.
‫جک، جک!
‫حداقل تلاش کردی.
‫جک الان برای من کار می‌کنه.
‫تو پول خوبی بهش میدی، ‫من بهتر میدم.
‫استعدادش زیر دست تو حروم شد.
‫با تو هیچ‌وقت نمی‌تونست به پتانسیل کامل برسه.
‫خدافظ، پاول.
‫فعلاً!
‫خدافظ.
‫اگه فقط بشینم و نگاه کنم...
‫و نقشی نداشته باشم چی؟
‫اینم جواب میده.
‫ولی اگه ماشه رو بکشی، خیلی بهتر میشه.
‫چیزی که بیشترین نیاز رو بهش داری،
‫تو چیزایی پیدا می‌کنی که نمی‌خوای انجام بدی.
‫ماشه رو بکش تا عزیز بشی.
‫عزیز؟ چطوری؟
‫پسرک عزیزم، فکر می‌کردم می‌دونستی.
‫عشق هرج و مرج ـه.
‫برو، برو، برو!
‫لازم نیست کسی آسیب ببینه.
‫تموم شد!
‫تمومه! تفنگاتون رو بذارید زمین!
‫از اینجا برید. برید، برید!
‫برید دیگه!
‫بذارید برن. بذارید برن!
‫به درک!
‫از کجا می‌شناسمت؟
‫قبلا این کار رو کردیم.
‫هزاران بار.
‫آره. بزن.
‫ماشه کوفتی رو بکش.
‫آره!
‫شاید من بکشم.
‫غافلگیر شدم.
‫تو ماشین بمون!
‫من خوبم. به اون برس.
‫تیر خوردی؟
‫طاقت بیار. آمبولانس تو راهه.
‫شنیدی؟ طاقت بیار.
‫ممنون که زنگ زدی.
‫دختر کوچولو در امانه.
‫رایدر!
‫خدای من!
‫فکر کردم دیگه نمی‌بینمت.
‫ممنون!
‫اسمت چیه؟
‫چرا جونتو برای ما به خطر انداختی؟
‫کار درستی بود.
‫هی...
‫بعداً می‌بینمت، رایدر.
‫خدافظ!
‫اوضاع چطور حل و فصل شد؟
‫حل شد دیگه.
‫آدما می‌تونن غافلگیرت کنن،
‫مثل پاول سنبورن.
‫- خبر نداری؟ ‫- نه، ولی حواسم هست.
‫و اون یکی براش درس عبرت شد؟
‫آره.
‫آره، بهم گفت که هرگز عشق رو تجربه نمی‌کنم،
‫ولی...
‫حقیقت نداره.
‫می‌دونم عشق چیه، فقط...
‫واسه مدت زیاد حفظش نمی‌کنم،
‫ولی هیچ کس نمی‌کنه.
‫خوشم اومد!
‫فکر کنم اگه کسی در مورد عشق ازم پرسید ‫اینو میگم.
‫- اگه اشکال نداره؟ ‫- چه حرفیه.
‫اوضاع بین تو و مورگان چطوریه؟
‫خوب.
‫مطمئنی؟
‫فهمیدم.
‫خوبه.
‫خیلی بدم میاد به ملت توضیح بدم
‫که مُردن.
‫هیچ‌وقت نمی‌خوان حرفم رو باور کنن.
‫ممنون.
‫عشق پرشور.
‫باید برم.
‫فعلاً آره.