‫[سال 1970]
‫نه! نه! نه!
‫[برگرفته از یک رویداد واقعی در فلوریدا]
‫[بروکسویل]
‫[سال 1975]
‫بریم.
‫ربل!
‫ربل، زود باش! برگرد اینجا!
‫بابت هیچ‌ چی ممنون.
‫خدایی؟ بیا. بریم.
‫ممنون.
‫دیر کردی.
‫عزیزم!
‫امان از دست تو و اسبت.
‫مستقیم برو تو حموم، باشه؟
‫موهات و ناخن‌هات رو حسابی بشور.
‫خواهشاً به سر و وضعت برس.
‫به سر و وضعم؟
‫مارگارت، تو یادش بده.
‫چشم، خانم.
‫بازم از رو اسب افتادی؟
‫نه.
‫لباس مهمونی‌تو بپوش.
‫هلن دیروز داشت در مورد تاثیرش
‫روی جامعه حرف می‌زد.
‫نه فقط مشاغل، بلکه... ‫خانواده‌هایی که بر اساسش شکل می‌گیرن.
‫اگه این معامله انجام بشه،
‫بزرگ‌ترین
‫سایت معدنکاری جنوب‌شرق می‌شه.
‫فقط باید هیئت مدیره رو قانع کنیم.
‫باید همه‌ چی براشون شفاف‌سازی بشه.
‫مدرک می‌خوان.
‫یه چیز محکم و اساسی.
‫باید خودشون ببینن
‫تا باور کنن.
‫شاید داریم اشتباه پیش می‌ریم.
‫شاید بهتر باشه چند تا ‫از زمین‌های کوچیک رو بخریم.
‫مثل پورتال و پروکتر.
‫شش ماه نگه داریم. صبر می‌کنیم. ‫باید صبور باشیم.
‫اجازه بدیم یه کم تولید کنن.
‫بعدش وقتی وارد عمل می‌شیم، ‫می‌تونیم دارایی‌هامون رو نشون بدیم.
‫- از دارایی خوشم میاد. ‫- دارایی خوبه.
‫دارایی خوبه.
‫خب، شنیدم دانش‌آموز درس‌خونی هستی.
‫و خیلی ممتازی.
‫مرسی.
‫و خیلی مشتاقم که به‌زودی معرفی بشم.
‫خب، تو واقعاً
‫یه خانم زیبا و برازنده شدی، مارگارت.
‫ممنون.
‫امروز نزدیک بود یه مار زنگی ‫خیلی بزرگ نیشم بزنه.
‫- آنی! ‫- واقعاً؟
‫جدّی؟
‫اسبم، ربل، ترسید و فرار کرد.
‫- چی؟ ‫-آره.
‫ماره دو متر... شایدم سه متر بود.
‫- سه متر؟ ‫- آره. رو در رو شدیم.
‫فکر کردم حتماً کارم تمومه.
‫ماره یهویی چرخید و مستقیم اومد سمتم.
‫ولی وایسادم و اونم فهمید نباید باهام درگیر بشه.
‫بعد از چند لحظه، سرشو پایین آورد
‫و رفت پی کارش.
‫ایول!
‫عجب روز هیجان‌انگیزی بوده.
‫خوشحالیم که سالمی.
‫دروغ میگه.
‫فقط می‌خواد جلب توجه کنه.
‫واقعاً اتفاق افتاد.
‫دخترها، مودب باشید. کافیه.
‫عذر می‌خوام، جیم.
‫عزیزم.
‫خیلی ازت مایوس شدم، آنی.
‫امشب پدرت رو شرمنده کردی.
‫ولی واقعاً یه مار بود.
‫باید از این اغراق کردنات دست برداری.
‫برای یه دخترباوقار اصلاً خصلت خوبی نیست.
‫من که اصلاً دختر باوقار نیستم...
‫بسه دیگه.
‫ازت انتظار داریم وقتی مهمون میاد
‫مودب باشی.
‫همین حالام پشیمونم ‫که تابستون برات اسب خریدم.
‫کاری نکن ازت بگیرمش.
‫چشم، خانم.
‫می‌دونی که هیچ‌ کاری
‫نمی‌تونیم بکنیم که اون از روی ربل نیفته.
‫مهم اینه که دوباره بلند بشه.
‫شب بخیر، مامان.
‫شب بخیر، عزیزم.
‫[سال 1971]
‫هنوز همراهته، درسته؟
‫آره، همین جاست.
‫صبح بخیر، کابوی.
‫مامان؟
‫دنیل، مؤدب باش.
‫مامان، آنی نمی‌تونه ‫این لباس رو تو کلیسا بپوشه.
‫لطفاً مجبورش کن یه لباس بپوشه.
‫آنی، لباستو کنار تختت گذاشتم.
‫بعد صبحونه لطفاً بپوشش.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫خدا که به لباس من تو کلیسا کاری نداره.
‫خواهشاً الکی بزرگش نکن.
‫راستی بوی کود میده.
‫فکر نکنم بعد از اسب‌سواری دیروز
‫دوش گرفته باشه.
‫ربل کثیف نیست.
‫خیلی هم کثیفه.
‫دهنت کثیفه.
‫صبح بخیر، دخترا.
‫صبح بخیر، پدر.
‫سلام، بابایی.
‫کی می‌خوای بهم تیراندازی یاد بدی؟
‫هی! نه. بدش من.
‫به این دست نمی‌زنی.
‫ولی تو همیشه نیستی.
‫باید یاد بگیرم چطوری از خونه دفاع کنم.
‫ریچارد، بهت گفتم نگهداری اسلحه فکر بدیه.
‫دنیل؟
‫نیازی نیست از چیزی دفاع کنی.
‫اینجا که فیلم «بونانزا» نیست.
‫خدا مراقبتونه.
‫این وعده‌شه.
‫حامی‌تونه. نجات‌دهنده‌تونه.
‫شاید به همین دلیله ‫که اومدین شکرگزاری کنید.
‫و کنار هم بودن رو تجربه کنید.
‫اینم پیام امروز منه.
‫مزامیر ۹۱:۴.
‫«خداوند تو را با پرهایش خواهد پوشاند.
‫و زیر بال‌هایش پناه خواهی یافت.
‫وفاداری او سپر تو
‫و حصار تو خواهد بود.»
‫من میرم.
‫بادوم‌زمینی؟
‫بادوم‌زمینی.
‫هالووین نزدیکه...
‫مامان، برای بار هزارم می‌گم،
‫همه دخترای کلاسم یه خط تلفن اضافی
‫تو اتاقشون دارن.
‫خواهش می‌کنم! من واقعاً یکی لازم دارم. ‫برای حریم شخصی، خب؟
‫حریم شخصی؟
‫چی اینقدر محرمانه‌ست که ‫یه خط تلفن شخصی می‌خوای؟
‫حرفای عاشقانه.
‫«کایل. تو خیلی جذابی، کایل.»
‫شنیدم که حرف زدن
‫کل شب با تلفن باعث می‌شه ‫گوش‌هات زگیل بزنه.
‫جدی؟
‫- آنی. ‫- معلومه که نه.
‫طبق معمول یه چیزی از خودش درآورد.
‫یه قورباغه گنده بود.
‫دنیل، نه!
‫هیچ‌وقت یهویی از پشت ربل رد نشو، باشه؟
‫ممکنه با یه لگد کله‌تو از جات بکنه.
‫- فهمیدم. ‫- باشه.
‫صدای آهنگ رو کم کن!
‫فکر نمی‌کنی وقتشه ‫برای دعا و خواب آماده شی؟
‫خداوندا،
‫بابت گروه کرییدنس، اسکینرد،
‫و برادران آلمن ازت ممنونم.
‫لطفاً اسبم، ربل و خانواده‌ی خوبم رو حفظ کن.
‫حتی خواهر مغرورم، مارگارت.
‫و خدایا لطفاً بذار قبل از 16 سالگی محبوب بشم.
‫[سال 1972]
‫نه! نه!
‫[دبیرستان بروکسویل]
‫خب، اولین حرکتت واسه پسر جدیده چیه؟
‫اسمشو می‌دونی؟
‫چی؟ نه.
‫یعنی اهل کجاست.
‫بهشت.
‫همسایه جدیدمه. ‫مال منه، دخترا.
‫اگه دیر بجنبی، می‌بازی.
‫چه اهمیتی داره؟
‫برای تو مهمه.
‫خب.
‫اونایی که تکلیفشونو انجام دادن،
‫امروز می‌خوایم درباره ‫چرخه زندگی قورباغه صحبت کنیم.
‫قورباغه‌های ماده تو آب تخم می‌ذارن.
‫خوش اومدی.
‫بچه‌ها، این مارک نیوسام ـه. ‫از ممفیس اومده پیشمون.
‫عاشق موسیقی بلوز هستی؟
‫راستش نه، خانم. راک دوست دارم.
‫عالیه!
‫ایول، داداش.
‫عالیه. بشین کنار چارلی.
‫ادامه بدیم، آزمایشگاه پشت رو می‌بینید؟
‫قراره کرم خاکی، قورباغه ‫و حتی یه خوک رو تشریح کنیم.
‫بله، خانم انگرم.
‫شنیدم می‌خوایم اون گربه‌ای که
‫همیشه دم در غذاخوریه رو هم تشریح کنیم. درسته؟
‫خیلی‌خب، باشه.
‫بچه‌ها فصل سوم کتاب رو باز کنید.
‫می‌خوایم جلو بریم.
‫وقتی تغییر می‌کنن...
‫پِخ! ترسوندمت!
‫دنیل!
‫می‌کُشمت!
‫دیگه هیچ‌ وقت این کارو نکن!
‫خیلی‌خب.
‫باشه، فردا باهات یه دوری می‌زنم، خب؟
‫چی می‌خوای؟
‫اینجا ملک شخصیه.
‫چارلی از تابستون پیش یه خط تلفن داره.
‫مامان؟
‫باید همون کاری که گفتیم رو انجام بدی ‫و به تصمیماتمون احترام بذاری.
‫آخه آبروم رفته.
‫همه‌ی دخترای کلاس ‫یه خط اضافی تو اتاقشون دارن.
‫- مامان. ‫- الان نه، آنی.
‫به تو ربطی نداره.
‫پیش ربل بودم و یه صدایی شنیدم.
‫- صدای ماشین... ‫- آنی، می‌شه یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫از طویله اومدم بیرون، ولی...
‫چیه، آنی؟
‫باز چه قصه‌ای برامون داری؟
‫یه مار 8 متری اومد بخورتت؟
‫یه ماشین زد به دیوار طویله؟
‫نه، یه ون بود ‫کنار طویله پارک کرده بود.
‫یه ون.
‫داستاناش داره بزرگ‌تر و بهتر می‌شه!
‫پس یه ون رفت تو دیوار طویله؟
‫- نه. ‫- همه خوبن؟
‫باید ربل رو ببریم بیمارستان؟
‫هیچی به دیوار طویله نخورد!
‫اونجا بود و چراغ‌هاشو برام روشن کرد!
‫خب، خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫مامان، من با شرکت تلفن تماس گرفتم،
‫گفتن می‌تونن...
‫فکر کنم دنبالم بود.
‫تو خواب ببینی!
‫هیچ ‌کی بهت نگاه نمی‌کنه.
‫هیچ‌کی دنبال تو نیست، آنی. ‫تو حتی خوشگل هم نیستی.
‫مارگارت ویلیامز!
‫دارم بهتون می‌گم عجیب بود.
‫عجیب خودتی، آنی!
‫دخترها، کافیه دیگه.
‫آنی، دیگه از دست خیال‌بافی‌هات خسته شدم.
‫و مارگارت، فوری ازش عذرخواهی کن.
‫ببخشید.
‫وقت خوابه.
‫هر دوتون برید بخوابید.
‫ولی مامان.
‫یه کلمه نشنوم.
‫از فرانسه اومده. می‌دونی چیه، آنی؟
‫باید انعطاف‌پذیر بود، درسته؟
‫آنی، حالا تو امتحان کن.
‫فکر کنم پتی باید امتحان کنه.
‫من نگهبانی میدم.
‫سلام، آنی.
‫خدای من. ‫اسمت رو می‌دونه.
‫من مارکم.
‫می‌دونم. یعنی...
‫منظورش اینه که می‌دونه.
‫همه تو مدرسه می‌دونن. ‫تو مارک اهل ممفیس هستی.
‫من پتی‌ام.
‫آنی، جلوی در منتظرتم.
‫چارلی می‌گه تو هم موسیقی راک دوست داری.
‫شاید.
‫منم همین‌طور.
‫یعنی طرفدار راکـم.
‫کدوم گروه رو دوست داری؟
‫بگو کی رو دوست ندارم؟
‫کرییدنس، مارشال تاکر، ‫اسکینرد، برادران آلمن،
‫لیتل فیت، بلک اوک آرکانزاس.
‫38 اسپشیال؟
‫آره.
‫- دوبی برادرز؟ ‫- صد درصد.
‫«بلک واتر» آهنگ محبوبمه.
‫عالیه. سلیقه‌ت خوبه.
‫ممنون.
‫خب، آهنگی هست که از گفتنش
‫خجالت بکشی؟
‫نمی‌دونم. مال تو چیه؟
‫احتمالاً...
‫هی، مارک، آنی.
‫بیاین. دیرتون می‌شه.
‫هر آهنگی از «پارتریج فمیلی».
‫پارتریج فمیلی؟
‫امروز عجیب بود.
‫به نظر میاد با هم خوب کنار اومدین.
‫نه. منظورم کارای جواناست.
‫می‌خوای یاد بگیری خیلی خفن باشی؟ ‫از بی‌پروا‌ترین دختر کلاس بپرس.
‫- نگاه نکن. ‫- چی؟
‫- آنی، اون کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یه مزاحم که تعقیبم می‌کنه.
‫ول کن، پتی.
‫گمشو، اُسکل!
‫خیلی خوفناک بود.
‫- آره. ‫- ولی چیزی نیست.
‫احتمالاً یه نفر از سال‌بالایی‌هاست ‫که می‌خواد اذیتت کنه.
‫- صبح می‌بینمت؟ ‫- آره.
‫حالت خوبه؟
‫ممنون.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫معلومه!
‫تو اولین کسی هستی که بهش زنگ زدم.
‫امروز یه حرکت خیلی بامزه زد.
‫فکر کنم تو راه مدرسه بود که...
‫خط تلفن مخصوص گرفتی؟
‫گوشی دستت، شلی.
‫اینجا چی کار داری؟
‫بابا گفت نباید به تفنگ دست بزنی.
‫- تو بهم یاد میدی. ‫- نه، یاد نمی‌دم.
‫من، تو و این تفنگ ‫با هم جور نمی‌شیم. حالا برو بیرون.
‫تو رو خدا.
‫باشه، چشم چپت رو ببند.
‫از اینجا مستقیم نگاه کن.
‫و شلیک کن.
‫اشکال نداره. دوباره امتحان کن.
‫[سال 1973]
‫[فکر کنم دوستت دارم از پاتریج فامیلی]
‫چی ‌کار می‌کنی؟
‫نه، صورت‌جوشی، برو کنار.
‫تکالیفت رو انجام دادی؟
‫بابا اومد خونه!
‫دنیل، وایسا!
‫دنیل! دنیل؟ نه!
‫در رو باز نکن!
‫- بابا! ‫- هی، فسقلی!
‫چطوری؟
‫باشه.
‫این همه هیاهو برای چیه؟
‫بابا!
‫چه سورپرایز فوق‌العاده‌ای.
‫خب، جلسات کاریم زود تموم شد و گفتم،
‫«چرا یه شب دیگه تو تمپا بمونم؟»
‫گرسنه‌ای، بابا؟
‫مامان گوشت بریان درست کرده.
‫می‌تونم برات گرمش کنم.
‫عالی میشه.
‫ممنون، مارگارت. عجب.
‫اینجا همه با لبخند ازت پذیرایی می‌کنن. ‫بریم.
‫خیلی خوشحالم که برگشتی خونه.
‫منم همین‌طور، پسرم.
‫بسیارخب.
‫می‌خوای امشب کونگ‌فو ببینی؟
‫می‌تونم تا ده بیدار بمونم؟
‫خب، شنبه‌شبه.
‫چرا که نه.
‫وای! اینم از دخترشایسته‌ی بروکسویل ۱۹۵۲!
‫مامان، خیلی خوشگل شدی.
‫این قسمتش رو دوست ندارم.
‫خب، مارگارت.
‫تو امشب مسئول این جمع دیوونه‌ای.
‫- غذای آماده بخورید. ‫- چشم، بابا.
‫می‌تونم از پس خودم بر بیام.
‫بریم؟
‫بریم.
‫خوش بگذره.
‫مراقب باشید.
‫دوستتون دارم.
‫مارگارت، کجا داری میری؟
‫به کایل قول دادم امشب برم کمکش کنم
‫تا مقاله‌شو تموم کنه.
‫زود برمی‌گردم.
‫غذای آماده بخورید.
‫میگم، آنی. آنی.
‫بله؟
‫تو هم داری خط تلفن می‌گیری؟
‫دنیل، برو تو.
‫زود باش.
‫آنی؟
‫آنی، اون کیه؟
‫دنیل، نه!
‫از اینجا برو بیرون وگرنه با تیر می‌زنمت!
‫دنیل، برگرد!
‫آخرین هشداره، پخمه‌خان!
‫کجا بودی؟
‫ای بابا! هیچ‌ جا.
‫قرار بود اینجا باشی.
‫شما دو نفر چتون شده؟
‫اون ون سفیدی که گفتم
‫تا جلو خونه اومد.
‫مجبور شدم بهش تیر بزنم.
‫این کارو نکردی.
‫یوقت به مامان و بابا نگید من خونه نبودم.
‫برو، بشین.
‫خیلی قشنگن!
‫خیلی خلاقانه‌ست.
‫پاییز داره از راه می‌رسه.
‫سلام! خوش گذشت؟
‫شنبه‌شبه، و هر سه تا بچه‌هامون
‫تو نشیمن نشستن و تلویزیون هم خاموشه.
‫دنیل؟
‫داشتم کدو تنبل رو می‌ذاشتم بیرون
‫که یه ون اومد جلوی خونه.
‫- پس تفنگ ساچمه‌ای رو برداشتم و... ‫- وای، وای، وای! چی؟
‫داشتم کدو رو می‌ذاشتم بیرون
‫که یه ون اومد جلوی خونه.
‫پس تفنگ رو برداشتم و بهش شلیک کردم.
‫- چی؟ ‫- باید آنی رو می‌دیدید.
‫مثل دیوی کراکت شده بود.
‫صبر کن. ‫واقعاً به کسی شلیک کردید؟
‫دنیل، داری قصه میگی.
‫مارگارت، واقعاً چی شد؟
‫خب من همش یه دقیقه رفتم...
‫خونه نبود.
‫چی؟ کجا بودی؟ پیش کایل؟
‫ببخشید، بابا. ‫ولی فقط یک دقیقه رفته بودم.
‫- دو ساعت بود. ‫- مارگارت!
‫دو هفته تنبیه میشی.
‫ولی هالووین و مهمونی‌ها.
‫- و تلفن هم ممنوع. ‫- آخه تازه وصل کردم.
‫- انصاف نیست! ‫- خب، باید قبل از رفتن پیش کایل
‫بهش فکر می‌کردی.
‫همه رو از خودش درآورده ‫و خودتونم می‌دونید.
‫برو تو اتاقت، همین حالا.
‫دروغگو.
‫اون مَرده اینجا بود. قسم می‌خورم!
‫کی اینجا بود؟
‫مردی که تو اون ون سفید بود.
‫تعمیرکاره؟
‫نه، مامان...
‫مارگارت خط اضافی تلفن نصب کرد.
‫باشه.
‫چرا همیشه حرف مارگارت رو باور می‌کنید؟
‫برگردیم به اینکه بعد از اینکه ‫دنیل به ون شلیک کرد، چی شد.
‫من تفنگ رو گرفتم و بهش شلیک کردم.
‫فقط خواستم فراریش بدم، بابا.
‫و از دست دنیل عصبانی نشید.
‫فقط می‌خواست از ما محافظت کنه.
‫در مقابل چی؟
‫کسی از ون پیاده شد و بهتون حمله کرد؟
‫خب، نه، ولی...
‫نباید به تفنگ دست می‌زدی ‫و خودت می‌دونستی.
‫امشب خبری از کونگ‌فو نیست.
‫شاید یکی خونه رو اشتباه گرفته.
‫چمیدونم.
‫قضیه طویله رو به بابا گفتی؟
‫یه ماشین از کنارش رد شده ‫و چراغ‌هاشو روشن کرده.
‫چی؟ نه.
‫خیلی بیشتر از این بود.
‫اون ون همه جا تعقیبم می‌کنه.
‫وقتی با ربل بودم، تو مدرسه،
‫حتی اینجا تو خونه.
‫هیس.
‫عزیزم، خانواده‌ی من اینجا زندگی کردن.
‫خانواده ما ‫همیشه اینجا بودن.
‫عزیزم، خطری تهدیدت نمی‌کنه.
‫جای هیچ نگرانی نیست.
‫- به ‌جز اون اسبه. ‫- اسمش ربل ـه، مامان!
‫اسبه نه. اسمش ربل ـه.
‫بابا...
‫یه هفته بدون سواری با ربل.
‫می‌دونم که می‌خوای کلاً ربل رو رد کنی.
‫آخه از وقتی اون اسب رو براش گرفتیم
‫عوض شده.
‫ولی خیلی پیشرفت کرده.
‫ولی هر بار که با اون اسبه میره بیرون ‫به من دروغ می‌گه.
‫چون می‌دونه که تو دنبال بهانه‌ای
‫که از شرش خلاص بشی.
‫فقط کاش یه سرگرمی امن‌تر داشت.
‫[سال 1974]
‫آفرین، پسرم.
‫تو رو خدا.
‫مامانم رو می‌خوام. ‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫می‌خوام برم خونه!
‫هی، ریچی.
‫اون مرد ماسک‌دار کیه اونجا؟
‫خیلی ترسناکه.
‫راجر ـه.
‫داریم شوخی می‌کنیم.
‫یه خونه وحشت کامل هست.
‫راجر؟
‫فکر کنم ازت خوشش اومده.
‫صدای چیه؟
‫می‌ترسم، ریچی.
‫هنوز حتی از در جلو هم رد نشدی.
‫واقعاً منو می‌ترسونی، راجر.
‫ماسکت رو بردار.
‫می‌خوام ببینم واقعاً خودتی.
‫تریشا، بریم.
‫ماسکت رو برمی‌داری یا نه؟
‫بابا! بابا، مَرده بیرونه!
‫دخترها، بیاین. زود باشین.
‫مامان؟
‫چی بود؟
‫یه صاریغ بود. رفت تو آشغال‌ها.
‫من و بچه‌ها نصف جون شدیم.
‫شرمنده.
‫اون مَرده اینجا بود. من... دیدمش.
‫مامان، میشه امروز برسونیم مدرسه؟
‫فکر کنم خواهرت باید برسونتت.
‫همین الانم دیر کردم، مامان.
‫مهم نیست. خواهرتو هم ببر.
‫- ولی من... ‫- اما و اگه نداره.
‫گروه مطالعه دارم. بیا بریم.
‫ممنون که باعث شدی دیر برسم.
‫صبر کن. راستی دیشب چی شد؟
‫مگه برات مهمه؟
‫دارم سر حرف رو باز می‌کنم.
‫بیخیالش.
‫کسی حرفمو باور نمی‌کنه.
‫حرکات کشیشی، دخترا!
‫اونجا رو نگاه کن.
‫داره بهت نگاه می‌کنه.
‫دست تکون بده، خنگول.
‫مار پیتون مشبک
‫حمله‌ای ناگهانی و شدید انجام می‌ده.
‫بعد دور قربانی می‌پیچه و محکم فشارش میده.
‫با هر بازدم قربانی، ‫مار فشارش رو بیشتر می‌کنه
‫تا خفگی اتفاق بیفته.
‫این خزندگان خونسرد
‫طعمه‌‌ی خود را نمی‌جوند یا تکه‌تکه نمی‌کنن.
‫طعمه را کامل می‌بلعند.
‫آنزیم‌های گوارشی قوی
‫داخل معده‌شون استخوان‌ها ‫و صدف‌ها را حل می‌کند.
‫آرواره‌ها به طور مستقل از هم حرکت می‌کنن،
‫و طعمه را آرام‌ آرام به سمت گلو می‌کشن.
‫دندان‌های پشتی کمک می‌کنن ‫طعمه نتواند فرار کند
‫حتی اگر هنوز زنده باشد.
‫خب، وقت تبعیده.
‫مامان، باید یه قفل دیگه برای در بگیریم.
‫به بابات می‌گم.
‫بابت آخر هفته پیش متاسفم.
‫و داشتم فکر می‌کردم شاید بتونم جبرانش کنم
‫و دنیل و آنی رو ببرم فیلم جدید بنجی رو
‫تو سینمای ماشین‌رو شنبه ببینیم.
‫می‌خواد از خونه بزنه بیرون.
‫تازه اون فیلم بچه‌گونه‌ست. ‫من نمیام.
‫فقط یه پیشنهاد بود.
‫می‌تونم بگم پتی هم بیاد؟
‫فکرامو بکنم.
‫مامان؟
‫مارگارت؟
‫آنی!
‫آنی! منم.
‫خدای من. چیزی نیست.
‫سفر کاری زیاد میرم.
‫می‌دونم.
‫و می‌دونم که این برات سخته.
‫بیا یه چیزی نشونت بدم.
‫مثل روز اولش شد.
‫هی! کی اونجاست؟
‫کسی اونجاست؟
‫هر کی هستی مسخره‌بازی در نیار،
‫فهمیدی؟
‫باشه.
‫خب من برم پاپ‌کورن بگیرم
‫و شاید تو راه برگشت رفتم پیش کایل.
‫کل این داستان
‫این بود که بری پیش کایل؟
‫خب، پتی که پیشته، نه؟
‫لطفاً بمون، مارگارت.
‫خوش بگذره.
‫کی اونجاست، لعنتی؟
‫وای. خیلی ترسناک بود.
‫آهای؟ کسی اونجاست؟ دیزی؟
‫هی! کی اونجاست؟ کسی اونجاست؟
‫سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫خوبم.
‫هی؟
‫کسی اونجاست؟
‫میگم می‌خوای بریم از بوفه یه چیزی بگیریم؟
‫آره. حتماً.
‫وای خدای من.
‫ببخشید، آنی.
‫شوخی کردیم.
‫اصلاً خنده‌دار نبود.
‫عوضیا!
‫آنی.
‫ببخشید. من... واقعاً متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫من...
‫نمی‌خواستم بهت لگد بزنم.
‫مهم نیست. من...
‫حقم بود.
‫فیلم عجیبیه؟
‫آره.
‫بدجور ترسوندیمون.
‫فراموش می‌کنه.
‫ممنون.
‫راستی از اینجا خوشت اومده؟
‫آره، چارلی خیلی باحاله.
‫- همه خوب بودن. ‫- دلت برای خونه تنگ نمی‌شه؟
‫راستش نه.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫- دمت گرم، داداش. ‫- آره.
‫در عجبم چرا اینقدر طولش دادی.
‫برام آدامس نعنا گرفتی؟
‫سرگرم حرف زدن شدیم.
‫فیلم ترسناک، دخترا؟
‫خیلی مورد علاقه من نیست.
‫هی.
‫جوانا مهمونی هالووین گرفته.
‫شماها هم باید بیاید.
‫تو حتماً باید بیای.
‫بریم؟
‫تو مهمونی می‌بینمتون.
‫چه مدل دعوت کردن بود.
‫- ممنون از دعوتت، جوانا. ‫- ما که نمیریم.
‫خیلی خوبم می‌ریم، آنی.
‫حسابی خوش می‌گذرونیم.
‫آنی؟ هستی؟
‫نه، جوانا خوش می‌گذرونه.
‫من نمیام.
‫گوش کن، پتی.
‫می‌فهمم، ولی...
‫نمی‌خوام بیام.
‫چی؟ باید بیای.
‫آنی، باید بریم.
‫می‌دونی که اونجا قراره اتفاقات باحال بیفته.
‫معلومه که همین الانم داره اتفاق می‌افته.
‫جوانا نمی‌خواد من اونجا باشم.
‫اگه می‌خواست زودتر دعوتم می‌کرد.
‫و اون ون هم هست.
‫آنی، قراره تا آخر عمرت
‫از یه ون مسخره قایم بشی؟
‫ببین، می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫جوانا تو رو به چشم تهدید می‌بینه.
‫چارلی گفت مارک پرسیده تو چه لباسی می‌پوشی.
‫اگه بهت علاقه نداشت ازت نمی‌پرسید.
‫الو؟
‫واقعاً درباره‌ی من پرسیده؟
‫قسم می‌خورم، آنی.
‫در موردت پرس و جو کرده.
‫بیخیال، بیا بریم.
‫آنی؟
‫قبل تاریکی بر می‌گردیم؟
‫وگرنه تنبیه می‌شم.
‫یک ساعت دیگه می‌بینمت.
‫یه لگد دیگه بزن.
‫یه لگد دیگه!
‫دنیل! ‫آماده‌ای بریم قاشق‌زنی؟
‫- بیا بریم! ‫- باشه!
‫آنی، مطمئنی نمی‌خوای ما
‫برسونیمت مهمونی؟ ‫می‌تونیم ببریمت.
‫آره.
‫من و پتی قراره با اسب‌هامون بریم.
‫اگه مشکلی نیست.
‫قبلِ تاریکی برگرد.
‫قول می‌دم.
‫مواظب باش.
‫هی!
‫رژ لبه؟
‫شاید.
‫از رژ مامان استفاده نکن.
‫با من بیا.
‫این رنگ عالیه.
‫زیاد بزن که قیافه زشتم رو بپوشونه.
‫منظورم این نبود.
‫حتی به این رژ مسخره هم نیاز نداری.
‫خب...
‫حالا که اینجایم...
‫کمی دهنتو باز کن.
‫همینه. بیا.
‫خیلی‌خب.
‫خوشگل شد.
‫بیا! از این طرف!
‫شماها اومدید!
‫مجبور شدم همه پول پرستاریم رو خرج کنم
‫تا این مهمونی رو بگیرم، ‫ولی ارزشش رو داشت.
‫امشب می‌تونم حسابی کلاس بیام.
‫لباس غول چراغ جادو عالیه.
‫می‌دونستم نباید می‌اومدم.
‫وای خدای من، آنی.
‫مارک هم لباس گاوچرونی پوشیده.
‫یعنی نشونه خوبیه.
‫چارلی پسر خوبیه؟
‫نمی‌دونم والا.
‫ببخشید، فکر کردم پتی هستی.
‫شرمنده.
‫فکر کردم تا الان با جوانا جور شدی.
‫یکم اَدا اطواریه.
‫چطوری بگم؟ ‫طرفدار دیسکوئه.
‫باید بریم.
‫هوا داره تاریک می‌شه.
‫ساعت منع رفت‌وآمد، یادت هست؟ ‫بیا بریم.
‫ببخشید.
‫صبر کن، آنی.
‫ آنی.
‫صبر کن!
‫می‌خوای فردا بریم پارک ویکی واچی؟
‫پارک؟ آره.
‫آره. ‫از والدینم اجازه می‌گیرم.
‫- باشه. ‫- البته اگه بتونم بیام.
‫نه اینکه اونا همراهمون بیان.
‫شرمنده، ولی باید بریم.
‫وگرنه تا ابد تنبیه می‌شم.
‫وای! چه ماشین باحالی!
‫ممنون. مارک، با ربل آشنا شو. ‫ربل، اینم مارک.
‫باشه. بریم.
‫[سال 1975]
‫وای، ربل!
‫آروم باش!
‫هی، آنی؟
‫بیا بریم!
‫زود باش، پتی! بدو!
‫آنی!
‫زود باش. زود باش.
‫هشت، هشت. یالا.
‫فکر کنم کارول دوشس بشه،
‫و پم احتمالاً پرنسس،
‫و شلی ملکه جشن فارغ‌التحصیلی.
‫ربل.
‫باشه. باشه. باید بریم.
‫بیا.
‫ربل، الان وقتش نیست، باشه؟ ‫اشکالی نداره. چیزی نیست.
‫بیا.
‫باشه.
‫کمک!
‫ربل!
‫یالا، یالا.
‫مارگارت!
‫خب، نظرت چیه
‫که این آخر هفته بریم خرید؟
‫می‌گم صورتی انتخاب تابلوئیه.
‫ولی شنیدم آبی رنگ مد این فصله.
‫آنی، ای بابا.
‫نه. دیگه باید به مهمونیت برسی.
‫همین الانم دیر کردی.
‫باشه، لطفاً به کارول بگو ‫سلام رسوندم.
‫باشه، تو قطع کن.
‫نه، تو اول قطع کن.
‫مارگارت!
‫چطوره با هم قطع کنیم؟
‫باشه. ۳، ۲، ۱.
‫هنوز پشت خطی؟
‫مارگارت!
‫آنی؟
‫آنی، چی شده؟
‫مارگارت، برو!
‫بدو!
‫تلفن کجاست؟
‫هیس!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫مارگارت!
‫برو!
‫مارگارت، باید بری! تو می‌تونی!
‫الان!
‫مارگارت!
‫آنی!
‫مارگارت! مارگارت! ‫کمکم کن! کمکم کن!
‫آنی!
‫می‌تونی اونو برونی؟
‫دفتر کلانتری شهرستان هرناندو.
‫آنی!
‫وای!
‫برو!
‫آنی! وایستا!
‫باشه! دنده عقب! دنده عقب! برو!
‫مارگارت!
‫آنی!
‫برو! برو! برو، برو، برو! آنی!
‫دارم تلاش می‌کنم!
‫آنی!
‫اینجا کسی نیست.
‫[یک ماه بعد]
‫چیزی نیست.
‫سلام، دنیل.
‫مکس، مکس، مکس.
‫اون پاپیون واقعاً عالیه.
‫کراواتت هم عالیه، پدر.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫باید بخوای.
‫بچه‌ها باید از مادرتون تشکر کنید.
‫- ممنون، مامان. ‫- خیلی خوشمزه‌س، آره.
‫سیب‌زمینی شیرین.
‫هی!
‫۳، ۴، ۵، و ۶.
‫خب. به نظر می‌رسه کارمون رو غلتک افتاده.
‫و حالا شما مالک افتخاری ‫یه وسیله نقلیه جدید هستید.
‫اینو لازم داری.
‫ببینید، شما یه ماشین
‫واقعاً خوشگل می‌خرید.
‫این ماشین کل عمر براش باقی می‌مونه.
‫بقایای جسد انسانی که
‫در ملکی واقع در شهرستان هرناندو ‫کشف شده‌ گمان می‌رود
‫مربوط به دختری باشد که پنج سال پیش
‫در این منطقه ناپدید شده بود...
‫امروز جسد دوم نیز کشف شد.
‫مقامات بر این باورند که این احتمالاً کار
‫یک قاتل زنجیره‌ای است.
‫انتظار می‌رود که تا شش جسد دیگر پیدا شود...
‫همسایه‌ها گفته‌اند که سال‌ها
‫از اتفاقات وحشتناکی که ‫به وقوع پیوسته شکایت کرده بودند.
‫تمام این جنایات توسط مردی ‫مرتکب شده که نوجوانان محلی وی را...
‫مردی در ون سفید می‌نامند.
‫[ادامه دارد...]
‫برم باتری جدید بیارم.