‫سال ۱۷۶۳، بریتانیا در جنگ جهانی هفت ساله پیروز شد،
‫و باعث شد فرانسوی‌ها مستعمره‌های آمریکایی را ترک کنند.
‫با رفتن فرانسوی‌ها،
‫بومیان آمریکا می‌ترسیدند ‫ بریتانیایی‌ها انتقام بگیرند.
‫سرخپوست آتوا به نام پونتیاک خیلی ‫از قبیله‌ها را قانع کرد که اول حمله کنند.
‫بعضی‌ها با میل خود این کار را کردند.
‫بقیه اما مجبور به جنگیدن شدند.
‫جنگجوهای دو طرف روش‌های عجیب غریب
‫ و اغلب وحشیانه به کار می‌بردن.
‫سرهنگ «هنری بوکه» مأمور شد تا صدها مرد،
‫زن و بچه‌هایی را نجات دهد
‫که در فورت پِت یا می‌مردن یا سرنوشت بدتری داشتن.
‫نبرد ناشناختۀ «بوشی ران» ‫مسیر تاریخ دنیا رو عوض کرد.
‫این همون داستانه.
‫[شهر نیویورک] ‫[دوم ژوئن سال ۱۷۶۳]
‫[دفتر مرکزی بریتانیا]
‫بله.
‫خواسته بودین منو ببینین، ژنرال؟
‫به نظر میاد…
‫برات دعوتنامه مهمونی اومده.
‫- واقعاً وقت ندارم برای… ‫- برای تفریح؟
‫برای استراحت.
‫ولی سرهنگ، تو وقت داری.
‫جنگ با فرانسوی‌ها و سرخپوست‌ها تموم شده.
‫یه شب لذت ببر.
‫لیاقتشو داری.
‫- شاید فرانسوی‌ها عقب‌نشینی کرده باشن، ولی… ‫- عقب‌نشینی؟
‫ارتش قدرتمند پادشاه بیرونشون انداخت.
‫تیکه‌های شکننده‌ای از دشمن.
‫بومیان هنوز هستن…
‫سرخپوست‌ها وقتی فرانسوی‌ها ‫پشتشون نباشن، هیچی نیستن.
‫من کار رو تموم کردم.
‫دیگه نمی‌تونن باروت معامله کنن.
‫اگه تفنگ‌هایی که معامله کردن،
‫یا فرانسوی‌ها موقع ‫فرار براشون جا گذاشتن…
‫خیلی زود ارزشی نخواهند داشت.
‫شاید قبیله‌ها فکر کنن ‫می‌خوایم سلاح‌هاشونو ازشون بگیریم
‫من می‌خوام اعتمادشون رو جلب کنم، ‫ و واسه این کار باید..
‫ای بابا، هنری، خیلی زیاد بین اونا وقت گذروندی.
‫از صمیم قلب می‌خوام به زودی به بریتانیا برگردم.
‫تو همونی هستی که جای منو می‌گیره.
‫می‌تونی هر جور دوست داری با وحشی‌ها رفتار کنی.
‫برای من مهم نیست حتی برای شام دعوتشون کنی.
‫شاید فراموش کرده باشم
‫بگم که مهمونی خونه شیپن‌هاست.
‫اَن ویلینگ اومده اینجا، سرهنگ.
‫تا جایی که یادمه، شما دو تا ‫یه گذشته‌ای با هم داشتین.
‫آخرین باری که شنیدم، اَن فیلادلفیا بود.
‫می‌تونم بهت اطمینان بدم که اونجا نیست.
‫خودش شخصاً دعوتنامه رو آورد.
‫زن خیلی جذابیه.
‫واقعاً جذاب.
‫کاپیتان!
‫مهمون داریم.
‫کاپیتان!
‫زنگ خطر رو بزنم؟
‫نه.
‫ولی آماده باش.
‫بله قربان.
‫فرانسیس، جاناتان،
‫تا وقتی نگفتم، تفنگاتون رو کنار بذارین.
‫همه چیز روبراهه، کاپیتان؟
‫فکر کنم آره.
‫فقط محتاط باشیم.
‫پسرا!
‫مثل اینکه یه نبرد درست حسابی داریم!
‫دوست داری بازی کنی؟
‫برای برنده.
‫یه بطری نوشیدنی برام بیارین.
‫اشکالی نداره.
‫خودم دو تا بچه دارم.
‫بیا داخل.
‫بذار بازی کنن.
‫بیا داخل.
‫[نکنه سفید پوسته بهت سخت می‌گیره؟]
‫چطور ندیدی؟
‫حمله کنید
‫سرهنگ!
‫همین الان داشتم از پیروزیت تو اون نبرد
‫ناجور حومه‌ی سندوسکی حرف می‌زدم.
‫البته، کارمون راحت‌تر شد
‫وقتی فرانسوی‌ها هوس کردن
‫۵۰۰ کیلومتر دور از دریا غذای دریایی بخورن.
‫همیشه یا غذاست یا زن‌ها که فرانسوی‌ها رو
‫قبل از اینکه برسم بهشون، از پا درمیارن.
‫خوشحالم می‌بینمتون، آقایون.
‫اوه، هنری.
‫خوشحالم می‌بینم از کارت دست کشیدی.
‫- می‌خوام معرفی کنم بن… ‫- سرهنگ بوکه.
‫آقای فرانکلین.
‫همیشه مایه افتخاره.
‫همو می‌شناسین؟
‫خب، ژنرال، همه سرهنگ بوکه رو
‫واسه شجاعتش تو جنگ ‫با فرانسوی‌ها می‌شناسن.
‫ولی من افتخار بزرگ آشنایی شخصی
‫با ایشون رو هم دارم، و می‌خواستم
‫ازتون برای نامه توصیه‌تون تشکر کنم.
‫درهایی رو به روم باز کرده
‫که وگرنه مطمئناً بسته می‌موندن.
‫نمی‌تونم به اندازه کافی از ‫حمایتتون از تلاش‌هام تشکر کنم.
‫نامه.
‫هشدار میدم که بعضی‌ها تأیید من رو
‫لکه ننگی بر شخصیت شما می‌دونن.
‫خب، کاملاً طبیعیه.
‫مردی که همه دوستش دارن
‫و دشمنی نداره، قابل اعتماد نیست.
‫امیدوارم نامه به دردتون بخوره.
‫و اگه چیزی از من خواستین،
‫هر چیزی، لطفاً بدون تردید بپرسین.
‫ژنرال، این مرد واقعاً مایه افتخاره.
‫هم برای تاج و هم برای مستعمره، ‫ همونطور که شما هم هستین.
‫تنها امید من اینه که مایه افتخار انگلستان باشم.
‫اونم خیلی زود در انگلستان.
‫این سرزمین نفرین شده رو
‫برای شما و سرهنگ می‌ذارم.
‫اینجا سرزمین فرصت‌هاست، ژنرال، ‫ واسه همینه که جذابه.
‫شاید برای شما.
‫و آره، خیلی خوشگله.
‫می‌دونی، اگه یه خانم زیبایی مثل اون
‫چشمش به من بود، من با تو حرف نمی‌زدم.
‫اوه، اَن.
‫من داشتم…
‫سرهنگ بوکه.
‫خیلی خوشحالم تونستی بیای.
‫فکر کنم خواهرزاده‌م اَن رو به یاد داری؟
‫کاملاً.
‫سرهنگ بوکه؟
‫سرهنگ.
‫دوشیزه پگی شیپن.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫داری بزرگ میشی.
‫همه‌مون داریم پیر میشیم، سرهنگ.
‫هیچکس جوون‌تر نمیشه.
‫پدر، سرهنگ واشنگتن اینجاست.
‫خیلی دوست داره چند لحظه شما رو ببینه.
‫الان میام.
‫خوشحالم می‌بینم برگشتی.
‫سالم و سرحال و خوش‌تیپ.
‫شنیدم بین تو و سرهنگ واشنگتن
‫ یه دعوایی پیش اومده؟
‫اوه، یه بحث کوچیک.
‫پشت سر گذاشتیم.
‫اون جوونه.
‫من کینه‌ای ندارم.
‫خوشحالم که می‌شنوم.
‫سلام منو به جرج برسون.
‫حتماً.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت، سرهنگ.
‫هنری صدام کن.
‫هنری.
‫منم خیلی خرسندم که می‌بینمت.
‫نمی‌دونستم نیویورک هستی.
‫آره.
‫وقتی مادربزرگم مریض شد برگشتم.
‫خانم شیپن؟
‫حالش بهتره؟
‫آره.
‫ممنون.
‫اون خیلی برام عزیزه، همونطور که می‌دونی.
‫یادمه.
‫تا اونجا که یادمه،
‫ از طریق اون بود که ‫عشقت به گل‌ها رو کشف کردی.
‫و موسیقی.
‫حافظه خیلی خوبی داری، هنری.
‫همیشه گل گاردنیای تازه
‫ روی پیانوش توی فیلادلفیا می‌ذاشت.
‫بله.
‫هرچند اینجا تو نیویورک سیتی ‫به سختی میشه گاردنیا پیدا کرد.
‫اونا به سادگی حاضر نیستن ‫تو شرایط نامناسب رشد کنن.
‫ولی هیچی مثل آهنگ
‫و بو خاطره‌ها رو زنده نمی‌کنه.
‫ دلم واسه اون روزا تنگ شده.
‫موسیقی، عطر و بو.
‫روزهای ساده‌تر جوونیم.
‫ولی اون روزها رفتن، هنری.
‫من دیگه یه دختر کوچولو نیستم.
‫و من به‌خاطر این خیلی سپاسگزارم.
‫ناراحتم که اونجوری تموم شد.
‫خیلی نگرانت بودم.
‫دوشیزه ویلینگ.
‫اَن صدام کن.
‫تقصیر تو نیست که دنبال زندگی‌ و خونواده‌ای
‫بدون آشوب جنگ می‌گردی.
‫من شاهد مرگ صد نفر
‫تو یه نبرد، تو یه روز بودم.
‫خیلی‌هاشون دقیقاً بغل دستم بودن.
‫خانواده‌هاشون دیگه هیچوقت لبخندشون رو نمی‌بینن.
‫هرگز در آغوششون نمیگیرن.
‫زن‌ها و مادرها تا آخر عمر عزادار می‌مونن.
‫نمی‌تونستم اینو برای تو بخوام.
‫پدرم همیشه می‌خواست
‫من با یه مرد نظامی ازدواج کنم.
‫مردهای باشرف.
‫مردهای فداکار.
‫ولی هیچوقت نتونست تو رو قانع کنه.
‫نه.
‫ نه، من خیلی دوستت دارم
‫و می‌خوام مردی که عاشقشم همیشه جلوی چشمم باشه.
‫پدر بچه‌هام تو میدون جنگی که
‫خیلی‌ها میرن بمیرن، ناپدید بشه.
‫ولی هنری…
‫جنگ تموم شده.
‫و… اینجایی.
‫خیلی زنده.
‫خب، بگو هنری.
‫مدت زیادی نیویورک می‌مونی؟
‫نامحدود.
‫پس اجازه میدم
‫ فردا دوباره منو ببینی.
‫فعلاً.
‫بریم خوش بگذرونیم.
‫کایجی.
‫چرا این موقع شب اینجایی؟
‫حالت خوبه؟
‫باید برین.
‫همین امشب.
‫اوم… چی داری میگی؟
‫خونه شما بعدیه.
‫قوم من فردا اینجا میان.
‫هیچکس زنده نمی‌مونه.
‫لطفاً.
‫قبل از طلوع خورشید برین.
‫وگرنه طلوع دیگه‌ای نمی‌بینین.
‫آقای بارلی کجاست؟
‫اون… دو روزه بیرونه.
‫کمک می‌کنه چند نفر از فامیل‌هاش که
‫همین چند روز پیش کشته شدن رو دفن کنن.
‫چرا قبیله‌تون باید این کارو بکنه؟
‫ رئیس پونتیاک.
‫اینا دستورات اونن.
‫رئیس و قبیله من مخالفت کردن.
‫ باید همراهشون باشیم وگرنه خودمون هم می‌میریم.
‫ما هم کشته می‌شیم.
‫التماست می‌کنم.
‫فقط بچه‌ها رو ببرین.
‫زود برین.
‫باید برگردم قبل از اینکه بفهمن غیبم زده.
‫کایجی.
‫ممنونم.
‫متأسفم.
‫[پنسیلوانیا - فورت پیت]
‫خدای من.
‫ چه بلایی سرتون اومده؟
‫من سروان جورج پرایس از قلعه لِبوف هستم.
‫بیشتر این مردا از پاسگاه من هستن.
‫دو نفر از جای دیگه‌ان.
‫هر دو پاسگاه رو بومیان محلی حمله کردن.
‫قلعه‌ها رو گرفتن؟
‫مهمات رو برداشتن و بعد قلعه‌ها رو سوزوندن.
‫اگه هنوز اینجا نیومدن،
‫که ظاهراً نیومدن، به زودی میان.
‫به مهمون‌ها کمک کنین.
‫آب، غذا، لباس تمیز.
‫هر چی نیاز دارن.
‫ممنون قربان.
‫کاپیتان، باز هم مهمون.
‫غیرنظامی‌ها.
‫همه رو کشتن.
‫کی کشته؟
‫زنده‌زنده آتیششون زدن.
‫لطفاً بیاین، بانو.
‫تو و بچه‌هات الان جاتون امنه.
‫براش یه جایی پیدا کنین تا تمیز شه و استراحت کنه.
‫قربان.
‫اسم من گریگوری لنوکسه.
‫من مبلغ مذهبی برای خیلی از قبیله‌ها هستم.
‫زبان اکثرشون رو حرف می‌زنم.
‫بهم گفتن این حمله‌ها سازماندهی شده هستن.
‫کی اینو بهت گفته؟
‫رئیس قبیله وی‌آز.
‫وی‌آزها چیزی که می‌خواستن رو گرفتن، ‫ ولی افراد رو نکشتن.
‫اونا مردم صلح‌طلبی هستن.
‫هیچ دشمنی با سربازها ندارن.
‫مجبور شدن نقش بازی کنن ‫وگرنه نابود می‌شدن.
‫هرچند علیه‌ش بحث کردن.
‫چرا الان این اتفاق میفته؟
‫بعضی از قبیله‌ها می‌ترسن حالا که فرانسوی‌ها رفتن،
‫ بریتانیایی‌ها دنبال انتقام باشن.
‫تغییرات در تجارت.
‫دیگه باروت نیست.
‫اینا باعث شده باور کنن
‫ که بریتانیایی‌ها به زودی حمله می‌کنن.
‫این مسخره‌ست.
‫دعوای ما فقط با فرانسوی‌ها بود.
‫من…
‫من هم همینطور بحث کردم.
‫ممنون، آقای لنوکس.
‫از اطلاعاتی که بهم دادی ممنونم.
‫قربان.
‫قبیله‌های مسلط.
‫اونا در حالت جنگی هستن.
‫قصد ندارن هیچکس رو زنده بذارن.
‫ویلیام.
‫ دو نفر بفرست برن خانواده‌های این اطراف رو ببینن.
‫اگه کسی خواست، بهشون ‫پناه بده و بیارشون اینجا.
‫و یه پیک برای نیویورک آماده کن.
‫بله قربان.
‫اَن.
‫یه آقای خوش‌قیافه اینجاست که می‌خواد ببیندت.
‫ممنون، پگی.
‫هرچند انتظار نداشتم هنری اینقدر زود بیاد.
‫سرهنگ بوکه نیست.
‫نمی‌تونه رابرت باشه.
‫همینه.
‫رابرت.
‫رابرت چمبرز.
‫اوه، نه.
‫دردسره؟
‫نه، خیلی دوست‌داشتنیه.
‫فقط…
‫قرار نبود تا فردا بیاد
‫در حالی که هنری امروز بعدازظهر میاد.
‫چیکار کردی؟
‫هیچی نکردم!
‫فقط…
‫مطمئن بودم هنری از زندگیم رفته بیرون تا...
‫تا وقتی که یهو برگشت.
‫می‌بینم، هر دو مرد انتخاب مناسبی هستن.
‫ولی فعلاً ترجیح میدی ‫ وقتت رو با سرهنگ بوکه بگذرونی.
‫انتخاب عاقلانه‌ایه.
‫هر دو مرد باشرف هستن.
‫نیازی به وحشت نیست.
‫راه‌هایی برای مدیریت این هست.
‫آبله؟
‫مطمئنی؟
‫نه.
‫اصلاً مطمئن نیستم.
‫فقط علائم اولیه که خیلی مسری هستن.
‫دکتر میگه یک هفته طول می‌کشه تا مطمئن بشیم.
‫وحشتناکه.
‫واقعاً.
‫می‌تونی خودت ببینی.
‫بهتره نه.
‫لطفاً سلام منو بهش برسون.
‫حتماً دوباره میام دیدنش،
‫به محض اینکه خطر رفع بشه.
‫البته.
‫تو که اینو بهش نگفتی.
‫مطمئناً گفتم.
‫ولی این کاملاً نادرسته.
‫تو، عزیزم، داری دو مرد خوب رو دست میندازی.
‫نمونه کاملی از صداقت.
‫می‌تونی بعداً ازم تشکر کنی.
‫در طول جنگ، به این ملک پناه آوردم.
‫ماه‌ها، این باغ‌ها همدمم بودن
‫وقتی برای تو و افرادت دعا می‌کردم.
‫و بعد نامه‌ها قطع شد؟
‫همینطور که ماه‌ها می‌گذشت،
‫مطمئن شدم که دیگه هیچوقت نمی‌بینمت.
‫اَن عزیز.
‫بعد از دو دهه تو میدون جنگ،
‫خیلی از افرادم رو از دست دادم.
‫بعضی‌ها دوستان عزیزم بودن.
‫قلبم برای هر کدومشون درد می‌کنه.
‫ولی همه اونا، از اولین تا آخرین،
‫هیچکدومشون نتونستن
‫جای خالی‌ای که با از دست دادن تو تو قلبم ایجاد شد رو پر کنن.
‫قربان.
‫ستوان کارسون ما رو فرستاد که ‫ اوضاع محلی‌ها رو چک کنیم.
‫چی پیدا کردین؟
‫خونه‌های سوخته پیدا کردیم.
‫سه خانواده قتل عام شدن، اگه بیشتر نباشن.
‫کاپیتان، این‌ آدم‌ها رو تیکه تیکه کردن.
‫بازمانده زیادی بود؟
‫هفت نفر.
‫فقط زن‌ها و بچه‌ها.
‫تو جنگل قایم شده بودن، وقتی رسیدیم اومدن بیرون.
‫آوردیمشون اینجا.
‫یه زنی که تو راه پیدا کردیم میگه شما رو می‌شناسه.
‫کاپیتان.
‫خانم بایرلی.
‫اندرو رو ندیدین؟
‫ندیدم.
‫از هم جدا شدیم.
‫بچه‌ها پیش شما هستن؟
‫آره، اینجان.
‫اندرو موقعی که به ما هشدار دادن
‫خونه‌مون رو ترک کنیم، بیرون بود.
‫با اجازه.
‫چیز دیگه‌ای هم هست، قربان.
‫بگو.
‫به نظر میاد کشتزارها رها شدن.
‫هیچ زن سرخپوستی هیچ‌جا نبود.
‫تقریباً پنج مایل اطراف رو گشتیم.
‫این منطقه تنها جاییه که می‌شناسن.
‫هرگز رهاش نمی‌کنن.
‫اگه زن‌ها و بچه‌ها رو جابه‌جا کرده
‫باشن، یعنی برای جنگ آماده میشن.
‫دوستمون، کایچی.
‫بهم گفت قبیله‌ش مجبور شده بجنگه.
‫جون ما رو نجات داد.
‫پس فکر می‌کنم سراغ ما هم میان.
‫دیر یا زود.
‫و بهتره آماده باشیم.
‫چطور می‌تونم امنیت ما رو تضمین کنم؟
‫[پنسیلوانیا - فورت ونانگو]
‫اگه بیشتر بجنگین، همه‌تون می‌میرین.
‫من ۲۰۰ تا از برادرام اینجا دارم.
‫شما زیاد نیستین.
‫می‌تونیم با کشته‌های بیشتری این کار رو بکنیم.
‫یا می‌تونیم با چند تا انجامش بدیم.
‫چند تا؟
‫به ازای هر جنگجویی که امروز از دست دادم، چند تا سربازت رو می‌گیرم.
‫شما قبلاً… شما قبلاً کشتین…
‫به ازای هر جنگجو، دو سرباز باید بمیرن.
‫مردای اونجا میگن که ترجیح میدن
‫بمیرن تا تسلیم بشن.
‫و راستش، خیلی از سرخ‌پوست‌ها خوششون نمیاد.
‫ولی من خوشم میاد.
‫و امروز اصلاً حوصله مردن ندارم.
‫می‌خوام یه توافق پیشنهاد کنم.
‫یه اسب می‌خوام.
‫با دو تا تفنگ
‫یه رایفل و یه کلت.
‫آذوقه برای سه روز می‌خوام.
‫مقداری پوست و دو بطری نوشیدنی.
‫فقط برای خودت؟
‫و بعد از اینکه… چند تا… برداشتی…
‫بقیه مردم رو آزاد می‌کنی.
‫و بعد از اینکه رفتن…
‫بعد از اینکه رفتن… ‫اون وسایل رو می‌خوام.
‫قانعشون می‌کنم که نجنگن.
‫و اگه این اطمینان رو به من بدی…
‫بقیه مردانت زنده می‌مونن.
‫چی گفتن؟
‫اگه قلعه رو تحویل ندیم، همه‌مون رو می‌کشن.
‫در هر صورت همه‌مون رو می‌کشن.
‫نه، فکر نمی‌کنم این کار رو بکنن.
‫تو با تسلیم ما موافقت نکردی.
‫نکردی.
‫ما ترجیح میدیم اینجا بجنگیم و بمیریم تا شکنجه بشیم.
‫نمی‌تونیم این قلعه رو بیشتر نگه داریم.
‫نگامون کن.
‫دیگه آب نداریم.
‫دو روزه هیچی نخوردیم.
‫مهم نیست.
‫می‌دونم این وحشی‌ها با کسایی که تسلیم می‌شن چیکار می‌کنن.
‫همه شنیدیم و دیدیم.
‫اونا بهم قول دادن.
‫اونا؟
‫مرد، زن، بچه‌ها رو
‫شکنجه کردن
‫تیکه‌پاره کردن.
‫زنده زنده سوزوندن.
‫من خودم بقایای سوخته سه خانواده رو دفن کردم.
‫همین یه هفته پیش، نه چندان دور از اینجا.
‫احتمالاً به دست همین کسایی که
‫الان داری باهاشون معامله می‌کنی!
‫تصمیم… گرفته شده.
‫این چیه؟
‫چیکار می‌کنین؟
‫ما یه توافقی داشتیم!
‫اسب من کجاست؟
‫هر چی بهت گفتن، ستوان!
‫باور نکن!
‫اونا همه‌مون رو می‌کشن!
‫این چیه؟
‫منو کجا می‌برین؟
‫اسب من کجاست؟
‫هی، ما یه قراری گذاشتیم!
‫همه افرادت رو نگه می‌دارم.
‫ولی تو می‌تونی بری.
‫به ندرت مردی دیدم که اینقدر مایل باشه
‫دیگران بمیرن تا خودش زنده بمونه.
‫امیدوارم دوباره تو نبرد ببینمت.
‫اَن، پشت ساختمونه.
‫خدمتکار رفته، اون الان اینجا زندگی می‌کنه.
‫بی‌ادب نباش.
‫همه چی مرتبه؟
‫بانو ویلینگ.
‫همه چیز فوق‌العاده‌ست.
‫می‌دونی چی رو در مورد تو رو خیلی دوست دارم، هنری؟
‫تو مرد خیلی مشغولی هستی.
‫خیلی‌ها می‌خوان وقتی با تو بگذرونن.
‫سرهنگ هنری بوکه، قهرمان جنگ.
‫و مردای نظامی؟
‫خانم‌های جوون زیادی رو دارن.
‫پدرای اون خانم‌های جوون.
‫با این حال به من زمان بیشتری میدی ‫از اونی که هیچوقت می‌تونستم بخوام.
‫و این دوست‌داشتنیه؟
‫صد در صد.
‫مردایی که خیلی خواهان دارن معمولاً
‫وقت کمی برای کارای دیگه نگه می‌دارن.
‫برای عشق.
‫شاید.
‫ولی فقط یه اَن ویلینگ وجود داره.
‫من فقط برای عشق وقت نمی‌ذارم.
‫من برای تو وقت می‌ذارم.
‫این چیه؟
‫برات یه‌کم گل آوردم.
‫برام یه‌کم گل آوردی.
‫نمی‌دونستم کدوم بهتره.
‫رز، مینا، سوسن، نرگس.
‫خیلی انتخاب هست.
‫و مثل ویژگی‌های بی‌شمار اَن ویلینگ،
‫هر کدوم به تنهایی دلربا هستن.
‫هنری، تو…؟
‫گاردنیا.
‫می‌خوام تمام روز اینجا بمونم.
‫هر چقدر دوست داری بمون.
‫سرهنگ بوکه
‫بله؟
‫پیام فوری.
‫از طرف کاپیتان اکویر، قربان.
‫هنری.
‫چی شده؟
‫قلعه‌ها تحت حمله هستن.
‫نگران مردانشه.
‫مردان من.
‫ژنرال آمهرست اینو دیده؟
‫نه قربان.
‫بهم گفتن مستقیم بیارمش پیش شما.
‫گفتن اینجایین.
‫من می‌برمش پیش ژنرال.
‫یکم استراحت کن.
‫من یه پاسخ از دفتر ژنرال آمهرست ‫برای برگشت آماده می‌کنم.
‫بله قربان.
‫هنری.
‫یه وضعیت وحشتناک تو منطقه ‫فورت پیت وجود داره.
‫ولی جنگ تموم شده.
‫باید اینو پیش ژنرال آمهرست ببرم.
‫آیا باید باور کنم که یه مشت آدم بدوی فقط
‫همین‌جوری وارد شدن و کنترل دو قلعه نظامی رو به دست گرفتن؟
‫کاپیتان اکویر یه رهبر نظامی با تجربه و تیزبینه.
‫من شخصاً انتخابش کردم که فورت پیت رو اداره کنه.
‫درخواست کمک نمی‌کرد اگه وضعیت وخیم نبود.
‫فرانسوی‌ها از پنسیلوانیا و اوهایو رفتن.
‫تنها چیزی که اونجا مونده تجمع‌هایی از وحشی‌های بی‌نظمه.
‫با احترام، ژنرال، جنگیدن من سرخپوست‌ها رو ‫تو میدون نبرد تجربه کردم.
‫با شجاعت و هوش می‌جنگن ‫چه فرانسوی‌ها باشن…
‫من دستور دادم پست‌های تجاری باروت رو به سرخپوست‌ها نفروشن.
‫شجاعت جای قدرت آتش رو نمی‌گیره.
‫از دستور شما آگاهم.
‫اونا اینو یه تهدید اضافی می‌بینن
‫و دیگه به ما اعتماد ندارن.
‫ما اینجا وحشی نیستیم.
‫ما قانون داریم.
‫اونا هم قانون دارن.
‫شاید با مال ما فرق داره.
‫از دید اونا تو قلعه‌های سقوط کرده،
‫دنبال همون چیزایی هستن
‫که شما ازشون محرومشون کردین
‫اونا انتخاب کردن با فرانسوی‌ها بجنگن.
‫فرانسوی‌ها وقتی شکست خوردن رهاشون کردن.
‫حالا باید از قوانین من پیروی کنن.
‫به نظر میاد نمی‌کنن.
‫و می‌خوام اضافه کنم،
‫اگه فورت پیت سقوط کنه،
‫دعوتی برای فرانسوی‌ها میشه که برگردن.
‫اینو می‌خواین؟
‫چی؟
‫یه نامه فوری برای سرهنگ بوکه دارم.
‫از طرف کاپیتان اکویر.
‫یکی دیگه؟
‫قربان، اون یکی رو دریافت کردیم.
‫یه روز بعد از اینکه اولی فرستاده شد، اومدم.
‫داری خونریزی می‌کنی.
‫تو راه یه تیر بهم خورد.
‫یه خراش بود.
‫خوبم، قربان.
‫درسته که دو قلعه سقوط کردن؟
‫بیشتر از اون، ژنرال.
‫نامه چی میگه؟
‫نامه اول رو تایید می‌کنه.
‫سرخپوست‌ها مردم عادی رو شکنجه و می‌کشن،
‫سعی دارن سربازها رو بکشونن وسط.
‫اکویر باور داره که تصرف کامل فورت پیت قریب‌الوقوعه.
‫قربان، من با سرعت کامل تیر خورد به گردنم.
‫از روی اسب انداختم.
‫چند تا بودن؟
‫شاید پنجاه نفر اون دورا بودن.
‫تونستم قبل از اینکه دنبالم بیان، سوار اسبم بشم.
‫برای یه گروه شکارچی زیادن.
‫درسته.
‫و اونا وسط جنگل زندگی نمی‌کنن.
‫دارن برای یه چیزی متشکل میشن.
‫فورت پیت.
‫اگه فورت پیت سقوط کنه،
‫کل مستعمره آمریکا به خطر میفته.
‫ما سربازهای رویال آمریکن کمی تو اون منطقه داریم.
‫می‌تونی هایلندرها رو داشته باشی.
‫من هر نفر آماده‌ای رو می‌برم.
‫کاملاً آماده جنگ بشین.
‫یه لیست دقیق از هر چیز دیگه‌ای که نیاز داری بهم بده.
‫سرهنگ بوکه، انتظار نداشتم ببینمت.
‫متأسفم که بی‌خبر اومدم.
‫وقتم کمه و امیدوار بودم با اَن
‫ چند دقیقه حرف بزنم اگه در دسترسه.
‫متأسفم، رفتن.
‫پگی عزیزم، اگه تو…
‫میشه اینو به اَن بدی وقتی برگشت…
‫مدیونت میشم.
‫شخصاً مطمئن میشم که اینو دریافت کنه.
‫[حومه‌ی فیلادلفیا - پنسیلوانیا]
‫سرهنگ، دوستای خیلی مهمی داری.
‫آقای بنجامین فرانکلین شخصاً ‫ امروز صبح ترتیب تحویل این واگن‌ها رو داد.
‫هنوز اینجاست؟
‫کمی بعدش رفت.
‫میگه می‌تونه در صورت نیاز بیشتر تأمین کنه.
‫و بیشتر افراد، اونایی که تونستیم جمع کنیم،
‫وقتی برسیم کارلایل اونجا بهمون ملحق میشن.
‫بعد به من گفتن بیشتر اسب‌ها تو راهن
‫و تو مسیر گاو و گوسفند زیادی هم بهمون ملحق میشن.
‫بقیه هایلندرها کجان؟
‫قربان، هنوز داخل درمانگاه هستن.
‫چرا بیرون نیستن کمک می‌کنن؟
‫اسهال خونی، قربان.
‫یه هدیه کوچیک از جزایر گرمسیری، ولی
‫با یه اشاره آماده‌ان سرخپوست‌ها رو بکشن.
‫سرهنگ، این کاپیتان جان گراهامه.
‫اون و مردانش تازه از نبردهای کارائیب برگشتن.
‫هدف من کشتن سرخپوست‌ها نیست، کاپیتان.
‫هدف من، هدف ما، نجات شهروندان
‫فورت پیت با هر وسیله ممکنه.
‫راه درست انجام وظیفه، سرهنگ.
‫مردانت چقدر طول می‌کشه آماده حرکت باشن؟
‫با دستور شما، قربان.
‫خیلی خب.
‫قربان، با تمام احترام ‫به کاپیتان گراهام،
‫ولی خوش‌بینیش اصلاً با چیزی که
‫من از مردانش موقع رفتنشون به توالت دیدم، همخونی نداره.
‫واگن بیشتر آوردم تا کسایی که لازمه رو با خودمون ببریم.
‫سرهنگ؟
‫این ستوان جیمز داو هستش.
‫در خدمتم، قربان.
‫پنج سال آخر کنار من جنگیده
‫همراه سرهنگ واشنگتن و سرهنگ آرمسترانگ.
‫قویاً پیشنهاد می‌کنم فرماندهی پیشتازان رو به اون بدیم.
‫درباره شما شنیدم، ستوان.
‫معمولاً فرماندهی گروه پیشتاز رو به کسی میدیم که یکم…
‫نامتعادله.
‫اون خود منم، قربان.
‫همینو شنیدم.
‫می‌تونم تأییدش کنم، قربان.
‫دیدم یارو سر یه مارمولک رو گاز گرفت
‫چون جای نشستنش روی کنده رو گرفته بود.
‫پس تصمیم گرفته شد.
‫ستوان، همینطور دنبال تیراندازای ماهر می‌گردم اگه بین مردانت هست.
‫من چند نفر با تفنگ بلند خیلی آموزش دیده دارم، قربان.
‫عالیه.
‫ببینیم چی‌کار می‌تونن بکنن.
‫پسرا، هیچ میوه‌ای بزرگتر از ‫هندونه نیست که بهش شلیک کنین،
‫و من نمی‌تونم پول یه گاو نر بدم.
‫این بزرگترین هدفیه که در دسترسه.
‫مگر اینکه تصمیم بگیرم یکی از ‫شماها رو روی چهارپایه بذارم.
‫بزنش!
‫همین الان تو میدون جنگ مردی، کانر.
‫و حالا مجبورم یه نامه خیلی غم‌انگیز واسه مادرت بنویسم.
‫نمی‌خوام واسه مادرت نامه بنویسم، کانر.
‫نفر بعدی!
‫بهت اطمینان میدم، این مردها، اونایی که
‫می‌شناسم، می‌تونن این هدف‌ها رو بزنن.
‫می‌بینم انگیزه کافی ندارن.
‫واقعاً.
‫اونا می‌دونن که تیراندازها موقع درگیری سنگین عقب می‌مونن.
‫اونا می‌خوان بجنگن.
‫من جنگجو استخدام می‌کنم.
‫مردای ماهری که ترجیح میدن دستاشون خاکی بشه.
‫نگهشون دار اینجا.
‫به زودی برمی‌گردم.
‫آقایون.
‫کدومتون دوست دارین با اونا چای بخورین؟
‫۳ تیرانداز برتر می‌تونن بهشون ملحق بشن.
‫[فورت پیت - پنسیلوانیا]
‫از قبل از طلوع آفتاب دارن میان.
‫بیشترشون داستان‌هایی دارن که ‫نمی‌خوام دوباره تعریف کنم.
‫باید بریم اونجا کمکشون کنیم.
‫نمی‌تونیم.
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫با قلبی اندوهگین، ستوان.
‫تنها راه شکست ما، بیرون از این دیوارهاست.
‫ده به یک ازمون بیشترن.
‫همه کاری که می‌کنن برای اینه که ما رو بکشونن بیرون.
‫این غیرنظامی‌ها فقط طعمه هستن.
‫ترجیح میدم براشون بجنگم و بمیرم.
‫اگه از اینجا بری، مطمئناً می‌میری.
‫اگه تعدادمون رو کم کنن،
‫این قلعه رو میگیرن و همه داخلش رو هم می‌کشن.
‫و مرگ تو هیچی رو حل نمی‌کنه.
‫نمی‌تونیم تا ابد اینجا بمونیم.
‫پس دعا کن.
‫کمک تو راهه.
‫منو خواستی، سرهنگ!
‫بله.
‫وقتی به کارلایل برسیم، سرباز،
‫حیوان و تجهیزات اضافه می‌کنیم.
‫و برای جنگ در بوته‌زار آموزش می‌بینیم.
‫آهان.
‫همون چیزی که واسش اومدم.
‫می‌دونم مردان شما تجربه خوبی دارن،
‫ولی بقیه خیلی تجربه ندارن.
‫وقتی از کارلایل حرکت کنیم،
‫با هر قدم خطر بیشتر میشه.
‫می‌تونم تو آموزش کمک کنم، اگه منظورت اینه.
‫می‌خوام هر سربازی بتونه با تبرزین بجنگه.
‫تبرزین؟
‫می‌دونستم عاشق این جنگ میشم.
‫ادامه بدین.
‫انتظار نداشتم دوباره ازت خبری بشنوم.
‫اگه قرار بود به یه خانم تو موقعیت من مشورت بدم،
‫ بهش می‌گفتم فرار کنه.
‫این در رو ببند.
‫قفلش کن.
‫که قلبش رو ببره جایی که ‫بتونه از این درد محافظت بشه.
‫قلبت اینو بهم میگه؟
‫قلبم فریبکاره، هنری.
‫من اینجام چون همه شواهد بهم
‫میگه که سرهنگ بوکه مرد بزرگیه.
‫یه مرد بزرگ نمی‌تونه هدف زندگیش رو رها کنه.
‫مهم نیست چه دردی به جا می‌ذاره.
‫- و اگه باور داشتم کس دیگه‌ای می‌تونه این کار رو بکنه… ‫- نمی‌تونن.
‫تو و من اینو می‌دونیم.
‫اومدم اینجا که اینو بهت بدم.
‫که منو و دنیایی که اینجا داری رو به یاد بیاری.
‫شاید تو یه روز وحشتناک بهت آرامش بده.
‫تو هر نبردی همراهم می‌مونه.
‫برگرد پیشم، هنری.
‫زنده برگرد پیشم.
‫کاپیتان!
‫یه نفر اومده…
‫همه به پست خود!
‫کسی دیگه تیر خورد؟
‫باروت و گلوله رو هدر ندین.
‫نگهبان والترز داره به درخت‌ها شلیک می‌کنه.
‫گوش به‌فرمان نیست.
‫یه هدف دارم.
‫بزنش.
‫والترز ساختمون پنج.
‫آتش!
‫بنر، ساختمون پنج رو ردیف کن!
‫اگه لازمه از دور نگهشون دارین.
‫کاپیتان.
‫فکر کنم رفتن.
‫حالش چطوره؟
‫تیر رو درآوردیم.
‫خونریزی رو متوقف کردیم.
‫آتیش رو خاموش کردن؟
‫به لطف تو، خاموش کردن.
‫کارت خوب بود.
‫چند تا دیگه از اینا می‌تونیم جون سالم به در ببریم؟
‫هر چقدر که جلومون بذارن.
‫تا وقتی کمک بیاد.
‫اگه بیاد.
‫قربان دیگه هیچکس نیست.
‫راه بیفتین پسرا!
‫مادراتون همه یه نامه میگیرن.
‫نمی‌خوام واسه مادرت نامه بنویسم.
‫خب سربازا، این فقط یه نمونه کوچیک از صدای میدون جنگ بود.
‫ که گیجتون می‌کنه،
‫و گیجی کورکننده‌ست.
‫و تو این گیجی احتمالش هست
‫منو به جای دشمن بزنی.
‫پس، گیجی خوب نیست.
‫پس، شلیک نکنین،
‫مگر اینکه بدونین صدا از کجا میاد.
‫حالا که توجهتون رو جلب کردیم،
‫بیاین بیرون و دوباره امتحان کنیم.
‫چطور بودن؟
‫دقیقاً همونطور که پیش‌بینی کردی.
‫آقایون.
‫جنگ مثل زن خوشگلتون
‫با دست نوازش، صدای آروم،
‫و یه نوشیدنی خنک نمیاد سراغتون.
‫جنگ مثل یه گله گرگ میاد سراغت .
‫که نصف شب بیدارت می‌کنن،
‫ در حالی که دارن پاهات رو گاز می‌گیرن.
‫آمادگی تنها چیزیه که
‫تفاوت شما و اون گرگ‌ها رو رقم می‌زنه.
‫شما قراره با دشمنی بجنگین ‫که هیچ قانونی واسه درگیری نداره.
‫فقط تاکتیک‌هایی که طی قرن‌ها جنگیدن
‫تو جایی که ما به زودی میریم، توسعه دادن.
‫دست کم نگیرینشون.
‫یه دوست قدیمی آوردم اینجا که کمکتون کنه.
‫اسمش رابرت راجرزه.
‫به حرفاش گوش کنین.
‫من رابرت راجرز هستم.
‫تو مأموریتتون همراهیتون نمی‌کنم،
‫اما چند تا از بهترین افرادم میان.
‫و شما در تواناترین دست‌ها هستین.
‫تو تمام مستعمره‌ها هیچ رهبری
‫بهتر از سرهنگ بوکه نیست.
‫ای خدا، مرد.
‫چطور همین الان سؤال داری؟
‫تازه یه نفس گرفتم.
‫ببخشید، قربان.
‫شما…
‫همون رابرت راجرز هستین؟
‫از رنجرهای ملکه؟
‫خفه شو و گوش کن، پسر.
‫سؤال احمقانه دیگه‌ای هست؟
‫اوایل، مثل شما،
‫من آموزش دیدم که با یه دشمن با وقار
‫به شکلی با وقار بجنگم.
‫اون آموزش تو راهی که پیش رو دارین
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫حکم مرگه.
‫اون قوانین برای سرخپوست‌ها صدق نمی‌کنه
‫این…
‫این بهترین سپر دنیاست.
‫هیچ گلوله‌ای ازش رد نمیشه.
‫باید با توپ بترکونیش.
‫و سرخپوست خوب می‌دونه چطور ازش استفاده کنه.
‫تو.
‫پسری که پر از سؤالای زودرسه.
‫سرنیزه‌ت رو وصل کن.
‫می‌خوام به شما مردا نشون بدم
‫اگه مثل یه سرباز خوب بریتانیایی
‫به سمت جنگل حمله کنین، چه اتفاقی میفته.
‫همونطور که آموزش دیدی بهم حمله کن.
‫وایسا
‫وایسا!
‫شما به دشمنتون جوری حمله می‌کنین
‫انگار یه دختر بچه‌این که شمع نگه داشته؟
‫اونایی که اون بیرون منتظرن ‫خانم معلم مهربون نیستن.
‫اونا مردای ماهری هستن.
‫با خون سرد تو رگاشون.
‫که فقط به کشتن شما راضی نمیشن.
‫اونایی که سریع می‌میرن خوش‌شانس‌ترینن.
‫اگه تو میدون نبرد سهل‌انگاری کنین،
‫می‌بینین که هر دو پاتون از پشت شکسته.
‫بازوی تیراندازیتون از آرنج قطع شده.
‫و یه وحشی داره خونتون رو می‌نوشه
‫همونطور که از شکم ‫پاره‌تون بیرون میریزه.
‫در حالی که هنوز زنده هستین.
‫تمام درد رو حس می‌کنین.
‫ولی نمی‌تونین حرکت کنین.
‫دوباره حمله کن.
‫نگران نباش که ممکنه تو همونی باشی که رابرت راجرز رو می‌کشه.
‫خیلی مردای مرده همین خیال رو داشتن.
‫حمله کن!
‫شما، جناب، مردین.
‫سریعه.
‫بی‌سر و صداست.
‫و اون وحشی ناپدید میشه، برمی‌گرده
‫بین درخت‌ها بدون آسیب و ‫یه پوست سر سنگین‌تر.
‫شما تمام دورانتون رو تو زمین‌های باز جنگیدین.
‫اگه یاد نگیرین چطور تو جنگل بجنگین،
‫کارتون تو چند روز تموم میشه.
‫پنجاه گلوله شلیک می‌کنین؟
‫اینجا؟
‫احتمالاً هیچکس رو نمی‌کشین.
‫ولی پنجاه گلوله یا بیشتر برمی‌گرده.
‫خیلی‌هاشون به هدف می‌خورن، ‫درست موقعی که دارین دوباره شارژ می‌کنین.
‫هدف ما…
‫اینه که اونا رو از بین درخت‌ها بکشیم
‫بیرون تا با سرنیزه‌هاتون روبرو بشن.
‫آسون نخواهد بود.
‫ولی ممکنه.
‫سرنیزه‌هاتون رو وصل کنین، پسرا.
‫وقتشه به درخت‌ها نزدیک شیم.
‫بهترین تلاشمون رو می‌کنیم، سرهنگ.
‫ما پوست سر نمی‌کَنیم.
‫سخت می‌جنگیم.
‫با سربلندی میریم.
‫پرتاب خوبی بود، سرباز.
‫سرهنگ، یه داوطلب هست که میگه شما رو می‌شناسه.
‫آقای پایلی!
‫چی شده اومدی اینجا کارلا؟
‫خانواده‌م رو ازم گرفتن.
‫کی؟
‫فکر می‌کنم سرخپوست‌های لاناپی.
‫خونه‌م رو تا خاک سوزوندن.
‫و خانواده‌م گم شدن، سرهنگ.
‫و به خواست خدا، هنوز زنده‌ن.
‫می‌خوام کمک کنم نجاتشون بدیم.
‫تو سال‌ها با لاناپی در صلح زندگی کردی.
‫بله، همینطور بود.
‫تو برای هر فرمانده نظامی یه ارزش هستی.
‫ممنون.
‫سرهنگ، یه نفر دیگه هم تا ‫کارلایل رسیده که باید ببینیش.
‫تو فورت ونانگو رو تسلیم کردی.
‫قربان، اونا فورت ونانگو رو تصرف کردن.
‫و تو تنها بازمانده‌ای.
‫همه‌مون رو گرفتن.
‫حمله کردن به قلعه و وارد شدن. ‫چی‌کار می‌تونستم بکنم؟
‫دور و برمون ۵۰۰ تا سرخپوست بود، اگه نه بیشتر.
‫من نمی‌خواستم تسلیم بشم.
‫می‌خواستم تا مرگ بجنگم.
‫چطور فرار کردی؟
‫نصف شب، طناب رو با یه سنگ تیز بریدم.
‫فرار کردم.
‫ولی افرادت اون موقع کجا بودن؟
‫مردن.
‫اونا رو کشتن و مجبورم کردن تماشا کنم.
‫قرار بود منو روز بعد بکشن.
‫کاری از دستت برنمی‌اومده.
‫اگه می‌تونستم، تک تکشون رو می‌کشتم.
‫خب، تو مرد خوش‌شانسی هستی، ستوان.
‫فکر می‌کنم هستم، بله قربان.
‫چون آرزوت برآورده میشه.
‫آرزوم؟
‫کشتن سرخپوست‌ها.
‫من تو رو با خودم می‌برم فورت پیت.
‫به مردایی مثل تو نیاز داریم.
‫مردایی که منطقه رو می‌شناسن.
‫که می‌تونن وقتی فرار غیرممکن به نظر میاد، فرار کنن.
‫که مایلن تا پای مرگ بجنگن.
‫قربان، خیلی دوست دارم.
‫واقعاً، هیچکس بیشتر از من نمی‌خواد اونجا باشه.
‫ولی دکترهای اینجا میگن که
‫هنوز به اندازه کافی ‫سالم نیستم که بجنگم.
‫بازم یه مرد خوش‌شانس.
‫قرار نیست خیلی زود بجنگیم.
‫تا اون موقع کاملاً آماده‌ای.
‫سرهنگ، یه چیز دیگه.
‫بعضی از سربازایی که روشون ‫حساب کرده بودم نرسیدن اینجا.
‫در حقیقت، نباید با کمتر از ۳۰۰۰ مرد از اینجا بریم.
‫با شمارش نهایی، خوش‌شانس باشیم ۵۰۰ تا داشته باشیم.
‫بعضی‌ها با تجربه کم یا بی‌تجربه.
‫هر چی که هست، وقت بیشتری نداریم.
‫سرهنگ، ستوان گوردون واقعاً به ما ملحق میشه؟
‫آره، ولی فرماندهی هیچ کسی رو بهش نده.
‫بهش اعتماد نداری.
‫بریدن طناب از مچ دست با یه سنگ
‫نیاز به اصطکاک فوق‌العاده‌ای داره.
‫ولی مچ‌های اون سالمه.
‫نه.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫شما سرهنگ بوکه هستین؟
‫بله.
‫اسم من رجینا لاینینگره.
‫دخترم رو سال‌ها پیش یکی از قبیله‌ها گرفتن.
‫باور داری هنوز زنده‌ست؟
‫با تمام قلبم.
‫مقامات میگن کاری نمی‌تونن بکنن،
‫ولی بهم گفتن شما مرد عمل هستین.
‫باور دارم شما پیداش می‌کنین.
‫من یه سربازم.
‫من…
‫جنگ می‌کنم.
‫شما بیش از این هستین.
‫باید بیش از این باشین.
‫درخواستت رو در نظر می‌گیرم.
‫شما تنها امید منی.
‫مردان گارد سیاه.
‫هایلندرهای هفتاد و هفتم.
‫آمریکایی‌های سلطنتی و توپخانه سلطنتی.
‫شما برای دشمنی آموزش دیدین که
‫در فاصله کوتاهی از اینجا منتظر شماست.
‫در راه، می‌بینین چرا اینقدر راه اومدیم.
‫خانواده‌ها نابود شدن.
‫چیزهایی می‌بینین که هیچ مردی نباید ببینه.
‫خیلی از اون مهاجرنشین‌ها به قتل رسیدن.
‫و بچه‌هاشون دزدیده شدن.
‫بقیه…
‫بازمانده‌ها،
‫الان دارن قایم میشن.
‫و منتظر شما هستن.
‫اونا دعا می‌کنن که شما به زودی بیاین
‫و از کابوسشون نجاتشون بدین.
‫رو دوش‌هاتون باری رو حمل می‌کنین.
‫هیچ مرد جوونی نباید حمل کنه.
‫ولی بار شماست.
‫بار من هم هست.
‫با هم، به سمت دندون‌های دشمن حرکت می‌کنیم.
‫مقصد ما فورت پیت هست.
‫من می‌تونم فریادها رو ‫از اون سرزمین بشنوم،
‫که التماس کمک می‌کنن.
‫مردان گارد سیاه.
‫هایلندرهای هفتاد و هفتم.
‫آمریکایی‌های سلطنتی و توپخانه سلطنتی.
‫شما هم می‌تونین بشنوین.
‫با هم، به سمت فریادها می‌دویم.
‫و بچه‌هامون رو آزاد می‌کنیم.
‫افتخار می‌کنم که رهبریتون می‌کنم.
‫افرادت رو آماده کن.
‫بله قربان.
‫به پیش!
‫سلاح‌های باکلاستون رو بردارین، پسرا.
‫داریم میریم به مهمونی.
‫هنری.
‫چقدر رک می‌خوای من حرف بزنم؟
‫حقیقت رو بهشون بگو.
‫آقایون.
‫این دوست عزیزم، ستوان لوئیس اوری هست.
‫مسئول قلعه بدفورد در همین نزدیکی.
‫شما رهبران من هستین وقتی وارد این نبرد میشیم.
‫با کمک سرگرد کمپل، هر کدوم از
‫شما رو برای همین زمان انتخاب کردم.
‫ستوان اوری منطقه‌ای که به زودی واردش می‌شیم رو…
‫…به خوبی هر کسی می‌شناسه.
‫پس ازش خواستم قبل از اینکه بیشتر به سمت غرب بریم،
‫ باهامون ملاقات کنه.
‫آقایون.
‫اوضاع درست همین بیرون مرز ما خیلی فرق کرده.
‫من سه پیک به فورت پیت فرستادم.
‫و هیچکدوم بهش نرسیدن.
‫مردانم دو تاشون رو وسط راه پیدا کردن.
‫من دیگه به افرادم اجازه نمیدم به هیچ دلیلی سمت غرب برن.
‫نه.
‫من ایمان دارم.
‫ایمان دارم که شما تو این مأموریت موفق می‌شین.
‫اما…
‫اگه پیامی دارین که می‌خواین به اعضای
‫خانواده‌تون برسه، امشب آماده کنین.
‫به من بدین.
‫و من مطمئن میشم که خانواده‌تون
‫دریافتش کنن اگه نتونستین برگردین.
‫من اینجا نگهشون می‌دارم تا وقتی خبر دیگه‌ای بشنوم.
‫به مردانت هم همینو بگو.
‫یادم میاد وقتی بچه بودیم تظاهر می‌کردیم سربازیم.
‫آره.
‫بعضی روزها با فرانسوی‌ها می‌جنگیدیم،
‫بعضی روزها با سرخپوست‌ها.
‫یادم نمیاد تظاهر کرده باشیم که روی سکو وایسیم
‫ و روز به روز به دشمنایی که به ما زل زدن، زل بزنیم.
‫سرباز بودن به اندازه سرباز قلابی باحال نیست.
‫هیس.
‫می‌شنوی؟
‫فقط صدای پرنده‌ها رو می‌شنوم.
‫از همین حرف می‌زنم.
‫آخرین باری که صدای پرنده‌ها رو شنیدی کی بود؟
‫تله‌ست؟
‫شاید.
‫شاید هم نه.
‫دو تا داوطلب پیدا کن که برن بیرون.
‫کی احمقه که داوطلب این کار بشه؟
‫گاهی وقت‌ها از دوستت بودن متنفرم.
‫آره، فکر کن جای من باشی.
‫راه فراری ندارم.
‫هیچی.
‫تمام صبح.
‫هفته‌هاست می‌تونستم نگاه کنم و سرخپوست‌ها رو ببینم.
‫همیشه حداقل یکی جایی بود، حتی اگه از دور.
‫به گشتن ادامه بده.
‫نمی‌تونن رفته باشن.
‫باید بدونن غذامون چقدر کمه.
‫شاید یه نیرنگ دیگه برای کشوندن ما به بیرون.
‫باور ندارم این موضوع باشه.
‫چرا نه؟
‫اول این‌که، برای اولین بار تو دو ماه،
‫می‌تونیم یه راهی به اون درخت گردو باز کنیم.
‫آخرین کاری که می‌کنن اینه که به ما دسترسی به غذا بدن.
‫حتی یه ذره.
‫پس کجان؟
‫سرهنگ، یه چیزی هست که باید جلوتر ببینی.
‫شما بچه دارین؟
‫دو تا، قربان.
‫نرو اونجا.
‫ببین کی رو پیدا کردم، ‫داشت از یه ضربه به سر بیدار می‌شد.
‫انگلیسی حرف می‌زنی؟
‫فقط یه راه هست بفهمیم.
‫نه.
‫نه تحت فرمان من.
‫چیکار کردی؟
‫اسیر نداریم.
‫ما قرار نیست اسیر بگیریم.
‫من خودم پیام ژنرال آمهرست رو دیدم.
‫من مسئول این مأموریتم.
‫می‌تونم به‌خاطر نافرمانی از دستورات به دارت بزنم.
‫قربان، اون انسان نیست.
‫برو خودت ببین چه بلایی سر اون خانواده تو اونجا آورده.
‫بعضی از این خانواده‌ها با مستقر شدن
‫فراتر از مرز، قانون‌شکنی می‌کنن.
‫اگه انتخاب با من بود،
‫به‌خاطر کاری که کردن، با دادگاه نظامی روبرو می‌شدن.
‫با تمام احترام، قربان، اینا اتفاقی
‫که اینجا افتاده رو توجیه نمی‌کنه.
‫نه، نمی‌کنه.
‫ولی انواع مختلف مردان قادر به
‫وحشت بی‌رحمانه هستن وقتی که ناچار میشن.
‫خودتون رو فریب ندین که خیلی از اونا پاک‌ترین.
‫چند نفر بگیر که بیان کمک کنن جنازه‌ها رو دفن کنیم.
‫هیچکس که بچه داره نباشه.
‫هیچ پشیمونی ندارم.
‫زود باش بکن
‫گفت هیچکس که بچه داره نباشه.
‫تو باید سرخپوسته رو دفن می‌کنی.
‫قربان!
‫برگشتن.
‫سرخپوست‌ها؟
‫هِیز و جفری.
‫رفتن، قربان.
‫کاملاً رفتن.
‫دیدیم یه ماه پیش برای خودشون اردوگاه زده بودن.
‫در واقع، چند تا اردوگاه.
‫منطقه رو ترک کردن.
‫فکر می‌کنی دارن چیکار می‌کنن؟
‫ذخیره آب کمه.
‫«بوشی ران» یه مایل جلوتره،
‫جایی که آب فراوونه.
‫بعد از اون، با یه منطقه خطرناک
‫از جنگل خیلی انبوه روبرو می‌شیم.
‫راهی که به سختی برای واگن‌ها جا داره.
‫عالیه.
‫دقیقاً چیزی که دشمن ما دوست داره.
‫ما نمی‌تونیم اونا رو تو اون درخت‌ها ببینیم.
‫به همین دلیله که اون بخش ‫رو تو تاریکی شب طی می‌کنیم.
‫تا وقتی سازماندهی کنن،
‫ ما از کنارشون رد شدیم و تو زمین‌های باز برگشتیم.
‫مردانت رو برای کمک جلو بفرست.
‫کمپل، جناح رو تقویت کن.
‫هایلندرها، با عجله!
‫آماده نبرد!
‫جناح رو تقویت کن!
‫آماده نبرد!
‫آماده نبرد باشین!
‫از درخت استفاده کن!
‫نمی‌جنگم
‫من فقط راننده‌م.
‫من تو جنگ نیستم.
‫پیشنهاد می‌کنم قایم شی.
‫یکی بردار و دنبالم بیا.
‫بیارشون.
‫می‌خوام کل دایره اینجا تا اونجا رو تا می‌تونیم بلند کنیم.
‫از اینجا، و دور اونجا.
‫پشت سرت!
‫به خط مقدم خوش اومدی
‫امیدوارم فقط خودت نیومده باشی
‫افرادی من به تندی اسبم نیستن.
‫میان.
‫مراقب باش!
‫خوبه که منتظر نموندم شلیک کنی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم جونت رو نجات میدم!
‫عجله کن!
‫اسلحه‌مون تموم شده!
‫وقتشه این کت‌های احمقانه رو درآری،
‫داری هدف خیلی محبوبی میشی.
‫فکر می‌کنم همینطوره.
‫پشت سرت!
‫ایست!
‫درخت‌ها!
‫تو درخت‌ها!
‫اونجا!
‫تا حالا کسی بهت گفته مثل سوسمار می‌دوی؟
‫نه، خیلی سریعی!
‫نه!
‫موجود نفرت‌انگیزیه، یا…
‫خودم می‌دونم درگیر چی شدم.
‫حضورت اینجا باعث افتخاره.
‫آب.
‫همه این مردا خیلی تشنه‌ن، سرهنگ.
‫کاپیتان، آبمون تموم شده.
‫یه نهر درست پایین تپه سمت جنوبه.
‫جایی که الان دشمن مستقره.
‫اوهوم.
‫می‌تونم برم اونجا.
‫امیدی به برگشتن زنده نیست.
‫چاره دیگه‌ای نداریم.
‫بقیه مردای جنگی هم بدون آب هستن.
‫قبل از من به افرادم بدین.
‫از این مخمصه خلاصت می‌کنیم.
‫و به همتون آب می‌رسونیم.
‫میشه اون کلاه رو قرض بگیرم؟
‫چی کمکمون می‌کنه؟
‫بخورش.
‫بدش به بقیه.
‫یعنی، بیشتر هست.
‫وقتی ببینمش باور می‌کنم.
‫برمی‌گردم.
‫یه راه باریک هست، ولی وجود داره.
‫تصور خوبی از وضعیتی که داخلش هستیم دارم.
‫یعنی، شانس‌ها غیرواقعیه.
‫اینکه تا ۲۴ ساعت دیگه هر کدوم از ما زنده باشیم.
‫چرا از این فرصت استفاده نکنیم و
‫یه استراحت کوچیک ‫از رنج به این مردا ندیم؟
‫نگهش دار
‫شنیدم درد خروجش از واردش بیشتره.
‫متأسفانه درست شنیدی.
‫وای!
‫به والاحضرت،
‫سر جفری آمهرست.
‫قصد داشتم امروز در باشی ران،
‫یک مایل جلوتر از این اردوگاه توقف کنم.
‫اما ساعت یک بعدازظهر امروز،
‫ناگهان مورد حمله قرار گرفتیم.
‫سرخپوست‌ها با عزم غیرمعمولی به تلاش ادامه دادن.
‫اونا دائماً با تلفات عقب رونده شدن.
‫ما هم تلفات قابل توجهی داشتیم.
‫تلفات ما در مردان، شامل رنجرها و
‫راننده‌ها، از ۶۰ کشته ‫یا زخمی تجاوز می‌کنه.
‫نبرد تا شب ادامه داشت.
‫و انتظار داریم سپیده‌دم دوباره شروع بشه.
‫سرنوشت ما هر چه باشه،
‫فکر کردم ضروریه
‫که این اطلاعات اولیه رو به والاحضرت بدم.
‫می‌ترسم مشکلات غیرقابل حلی
‫در محافظت و حمل آذوقه داشته باشیم.
‫ما با تلفات امروز در مردان و اسب‌ها خیلی ضعیف شدیم.
‫وضعیت ما واقعاً تأسف‌باره.
‫نمی‌تونم به اندازه کافی از کمک‌های دائمی
‫که از سرگرد کمپل در طول این ‫نبرد طولانی دریافت کردم، قدردانی کنم.
‫و نمی‌تونم تحسینم رو از رفتار خونسرد
‫و پایدار سربازها ابراز کنم،
‫که بدون دستور حتی یک گلوله شلیک نکردن.
‫رفتار افسرها خیلی بالاتر از ستایش منه.
‫افتخار دارم که با مردان بزرگی هستم.
‫هنری بوکه.
‫و من تو نبردهای زیادی بودم.
‫بعضی جاهای دنیا که حتی نمی‌دونستم وجود دارن.
‫خیلی وقت پیش با این ایده کنار اومدم که…
‫یه روز یکی از این نبردها آخرینش خواهد بود.
‫و قدرت این احساس رو اینقدر نزدیک مثل الان حس نکرده بودم.
‫حتی حضور سرهنگ بزرگ هنری بوکه هم
‫این احساس رو کمرنگ نمی‌کنه.
‫فردا با آفریدگارم ملاقات می‌کنم.
‫تا جایی که مشخصه،
‫داریم یه حمله به شکل U می‌بینیم.
‫منطقه باز، بالای U، پشت سر ماست.
‫اونا به وضوح می‌بینن که ما در موضع ضعف هستیم.
‫اونا سعی می‌کنن ما رو به عقب‌نشینی اینجا بکشونن.
‫ولی نمی‌ذارن فرار کنیم.
‫درسته.
‫تعقیبمون می‌کنن تا هر مردی تموم بشه.
‫وقتی در حال فرار بودیم، هدف‌های راحتی بودیم.
‫ولی اونا هم وقتی تعقیب می‌کنن،
‫هدف‌های راحتی هستن.
‫اگه…
‫واقعاً در حال عقب‌نشینی نباشیم.
‫نیاز داریم باور کنن داریم میدون نبرد رو ترک می‌کنیم.
‫همونطور که می‌خوان.
‫ولی ما فرار نمی‌کنیم.
‫می‌چرخیم و با اونا روبرو می‌شیم.
‫و تو و مردانت دور می‌زنین و پشت همه ما میاین.
‫یه تپه کوچیک روی نقشه هست.
‫ولی از نقطه دید ما ندیدمش، تو می‌شناسیش؟
‫آره.
‫خیلی خوب.
‫برای استتار ایده‌آله.
‫می‌تونی خیلی سریع نامرئی دورش بزنی.
‫کمپل، با دستور من،
‫دو گروه اول پیاده‌نظام سبک که
‫در محیط می‌جنگن رو به داخل دایره بکش.
‫این جناح‌هامون رو باز نمی‌ذاره؟
‫درسته.
‫اونا هم می‌بینن.
‫و اعتماد به نفسی رو که امیدوارم ایجاد کنم بهشون میده.
‫با تمام احترام، سرهنگ.
‫اگه اون جناح‌ها فرو بریزن، ‫کاروان ما رو به دو قسمت می‌کنن.
‫دستوری برای اسارت.
‫من و مردانم از مرگ نمی‌ترسیم.
‫ولی نمی‌ذارم اسیر بشن و شکنجه بشن.
‫زنده زنده پوست‌شون رو می‌کنن.
‫کاپیتان، درست میگی.
‫این مانور خطر گیر افتادنمون رو بیشتر می‌کنه.
‫ولی تنها امیدیه که می‌بینم واسه پیروزی.
‫که صحیح و سالم از این جهنم‌دره بریم بیرون.
‫و اگه امروز گند بزنیم،
‫فقط ما نیستیم که پر پر می‌شیم.
‫مردها و زن‌ها و بچه‌های فورت پیت
‫همون جهنمی که ازش حرف می‌زنی رو تجربه می‌کنن.
‫رضایت دادن به یه مرگ سریع ‫چیزی نیست که از پسش بربیایم.
‫اگه مثل برق و باد حرکت کنیم، می‌تونیم دورشون بزنیم.
‫ولی واسه بیرون کشیدنشون از لای اون
‫درخت‌ها، باید فکر کنن ‫ما یه طعمه زخمی‌ایم.
‫اون‌وقت می‌فتن دنبالمون.
‫و همین که دیدیشون،
‫برگرد و باهاشون رخ به رخ شو.
‫که یه دیوار آدم جلوشون بسازی.
‫افرادت رو ول کن بزنن از پشت بهشون.
‫من قبلاً این وضعیت دیدم.
‫وقتی این وحشی‌ها مطمئن می‌شن طرف داره
‫فرار می‌کنه، تفنگاشونو مینداختن کنار.
‫ترجیح میدن با تبر خرد و خاکشیرمون کنن.
‫اون لحظه،
‫برگ برنده دست ماست.
‫تو نبرد نزدیک، سرنیزه ‫از تبر دست‌شون درازتره.
‫پشت سر کمپل و آدماش
‫با یه دسته پیاده‌نظام سبک دیگه برو.
‫وقتی آدماش حمله می‌کنن،
‫مردای خودتو ببر تو درخت‌های اون طرف.
‫هر کدوم از این سگ‌پدرا که از تله ما در
‫رفت، به سمت اردوگاهشون فلنگو می‌بنده،
‫کمین کن و همونجا منتظرشون باش.
‫چشم قربان.
‫خوب به خورد افرادت بده که داریم چه غلطی می‌کنیم.
‫تا وقتی نیومدن تو حلقه‌مون،
‫از جاتون جُم نخورید.
‫اَنِ عزیزدلم،
‫این مأموریت آخرین کارم خواهد بود.
‫چه پیروز بشم، چه ناکام.
‫می‌ترسم شانس دندون‌گیری واسه این مأموریت نداشته باشم.
‫ولی سربازها با شانس نون درنمیارن.
‫امروز دارم واست می‌نویسم، اَن.
‫به‌خاطر این که بگم:
‫تو نور زندگی من بودی.
‫اگه تو میدون نبرد جون بدم،
‫بدون که زندگیم پر و پیمون بوده.
‫خدا بهم پیروزی‌های زیادی داده.
‫و خدا بهم عشق داده.
‫بعضیا هیچکدومو نصیبشون نمیشه.
‫تو زندگیم رو کامل کردی.
‫ تا ابد قدردان لحظه‌هایی هستم که با هم داشتیم.
‫دوست‌دارت
‫هنری.
‫عقب نشینی کنید!
‫پوشش بدین!
‫پوشش بده
‫حالا!
‫هایلندرها!
‫برید عقب!
‫برگردید!
‫عقب‌نشینی!
‫الان!
‫آتش!
‫حمله!
‫تموم شد.
‫دیگه هیچوقت تشنه نمی‌شی، دوست من.
‫هنری.
‫فکر نکنم تا حالا بدون کت رسمی دیده باشمت.
‫انگار فقط وقتی درش میارم که یکی بهم شلیک کنه.
‫خانم بایلی؟
‫اندرو رو ندیدی؟
‫فیبی!
‫وای!
‫فیبی!
‫خدایا، فکر کردم از دستت دادم.
‫فکر کردم از دستت دادم.
‫چی، بچه‌ها کجان؟
‫همین‌جان.
‫اونام همین‌جان.
‫وای!
‫منو خواسته بودی ببینی، قربان.
‫آره.
‫می‌خواستم بیشتر در مورد اون شبی ‫که قلعه‌ت سقوط کرد بدونم.
‫صد البته.
‫صبر کن.
‫اوه، ظاهراً متوجه شدی ستوان جیمز لات اینجاست.
‫آخه از قضا از حمله فورت فینانگر جون سالم به در برده.
‫زنده و فلج شده بیرون قلعه‌ت ‫پیداش کردن، و اگه لات
‫هنوز از گردن شکسته‌ش که محصول یه تبره رنج نمی‌برد،
‫احتمالاً الان خرخره‌تو می‌جوید.
‫همین الآنش.
‫می‌خوای داستانت رو عوض کنی؟
‫قربان، ما هیچ امیدی نداشتیم.
‫با این وجود تو، افسر مسئول، ‫ فقط تویی که از مهلکه در رفتی.
‫البته به جز لات، که عین آشغال واسه مردن ولش کردی.
‫اونا پشت قول و قرارشون نموندن.
‫پس بعد از همه اینا، ‫ یه قرار و مداری وجود داشته.
‫قرار بود افراد رو ول کنن برن.
‫اسب من کجاست؟
‫اینو داد می‌زدی!
‫همون موقع!
‫اسب من کدوم گوریه؟
‫قربان، قربان، من سعیمو کردم.
‫به خدا، سعی کردم.
‫ما هیچ راه دررویی نداشتیم.
‫نمی‌تونستم کاری از پیش ببرم.
‫قرار بود همه‌مون به درک واصل شیم.
‫همچنان آدم خوش‌شانسی هستی، ستوان گوردون.
‫هستم دیگه.
‫آره، هستم.
‫هستی.
‫حتماً افرادت حسابی زجرکش شدن.
‫کل شب شکنجه‌شون کردن.
‫شاید تا روز بعدش.
‫تو، از طرف دیگه، مثل آب خوردن می‌میری.
‫با یه طناب دور گردن آشغالت.
‫از جلو چشمام گمش کنید.
‫بله قربان.
‫نه، نه، نه.
‫تو رو خدا، قربان.
‫لطفاً!
‫التماست می‌کنم!
‫نه، نه، نه!
‫تو رو خدا، قربان!
‫تو رو به هر کی می‌پرستی!
‫تو رو به مقدساتت!
‫خب، حالا چی به سر سرهنگ دلیری که
‫قراره ترفیع بگیره میاد، بوکه؟
‫برمی‌گردی نیویورک؟
‫اول باید ببینم سربازام سرپا می‌شن.
‫کمکشون کنم راهشونو به خونه پیدا کنن.
‫هنوز یه چیزایی هست که باید اینجا حلش کنم.
‫چی مثلاً؟
‫این دور و بر؟
‫تو که حساب دشمنو رسیدی.
‫دیگه چه کار مهمی اینجا مونده که باید انجام بدی؟
‫من هوادارتم وقتی پای مجازات کسایی
‫وسطه که عمداً قرارداد رو هوا می‌کنن.
‫آدمایی که میان تو قلمرو شما واقعاً خلاف می‌کنن.
‫من خونه‌هایی رو دیدم که تا زمین سوزوندین.
‫جنازه‌های سوخته مردها، زن‌ها و بچه‌ها رو دیدم.
‫دیدم که مردای من و جنگجوهای
‫شما تو میدون نبرد پرپر شدن.
‫کی تموم میشه این قضیه؟
‫کی قال قضیه رو می‌کنیم؟
‫همین‌جا تمومش می‌کنیم.
‫من شرط می‌ذارم و ساده هم هستن.
‫همه آدمای دزدیده شده،
‫نظامی، و غیرنظامی ‫که دارین رو برگردونین.
‫همه رو بی استثنا.
‫اونوقت با هم صلح می‌کنیم.
‫اینا شرایطیه که می‌تونی واسه مردمت ببری.
‫دوازده روز وقت دارین.
‫شورا تشکیل میدیم.
‫اگه اسیرها تا دوازده روز دیگه پاشون به فورت پیت نرسه،
‫من سربازام و کلی سرباز دیگه میارم و
‫قبیله‌هاتونو می‌فرستم سینه قبرستون.
‫و رئیس، من تو رو تا آخر گروگان می‌گیرم.
‫اگه مردها، زن‌ها و بچه‌ها
‫تا سر همون وقت برنگردن، با تو شروع می‌کنم.
‫من معتقدم تو هم
‫دلت می‌خواد این جنگ و خونریزی تموم شه.
‫لازمه یه چیزایی رو در مورد عزیزاتون
‫که تو این سالها ازتون گرفته شدن، بفهمین.
‫مخصوصاً اونایی که وقتی بچه بودن ربوده شدن.
‫به زودی میارنشون اینجا، اما…
‫بعضی‌هاشونو نمی‌شناسین.
‫بعضی‌هاشون شما رو نمی‌شناسن.
‫در موارد نادر، اصلاً نمی‌خوان برگردن.
‫تو خیلی موارد…
‫بومیایی که بردنشون، اونا رو برده نکردن.
‫و بچه‌های شما، کم کم،
‫قبول کردن که یه خونواده جدید دارن.
‫برگشتنشون به جامعه و خونواده‌تون زمان می‌بره.
‫التماستون می‌کنم، صبور باشین.
‫باباجون!
‫کیسی!
‫باباجون!
‫مامان و بابا کجان؟
‫چقدر زیادن.
‫بعضی‌هاشون حتی یادشون نمیاد اسم اصلیشون چی بوده.
‫اندرو!
‫نه خاطره‌ای از مامان باباش داره، ‫ نه انگلیسی می‌فهمه.
‫شما کی هستی؟
‫من کشیش گریگوری لنوکس هستم.
‫با این پسر جوون یه مقدار آشنا شدم.
‫پسر منه، مطمئنم.
‫[صحبت به زبان سرخ‌پوستی]
‫ممنونم سرهنگ.
‫خیلی ممنون
‫چند وقتی گذشته بود؟
‫۲۲ ماه.
‫خب، سالم به نظر میاد.
‫آره، خداروشکر.
‫ممنونم.
‫بچه‌ای که دنبالشی رو پیدا نکردی؟
‫نه، سرهنگ.
‫اینجا نیست.
‫چند ساله که گمش کردی؟
‫نه سال.
‫خواهرته؟
‫آره.
‫من بعد سال‌ها زندگی با اینا تونستم فرار کنم
‫موقع دستگیری از هم جدامون کردن.
‫شاید نتونی بشناسیش.
‫هیچ خال یا چیزی که به شناساییش کمک کنه نداره؟
‫جای زخمی؟
‫پوستش صاف و بی‌عیب بود.
‫ممنون از وقتی که گذاشتین، جناب.
‫یه دوست قدیمی یه بار بهم گفت…
‫دو تا چیز بیشتر از همه
‫آدمو یاد گذشته میندازه، بو و آهنگ.
‫عطر یا بویی همراهت داری
‫که بتونه خاطراتشو زنده کنه؟
‫یه گلی از بچگیش؟
‫عطری، چیزی؟
‫یه آهنگ.
‫هر شب واسه بچه‌هام
‫یه سرود مذهبی می‌خونم وقتی می‌خوابن.
‫چهار سالی که با اونا بودم،
‫هر شب با همون آهنگ خودمو می‌خوابوندم.
‫من اون آهنگ رو می‌خونم، مامان.
‫آروم آروم.
‫هر شب.
‫بخونش.
‫من تنهام
‫ ولی احساس تنهایی نمی‌کنم
‫تو این تنهایی عمیق، احساس می‌کنم نجات‌دهنده‌م کنارمه.
‫نجات‌دهنده‌م.
‫اینجا با شادی میاد.
‫- هر قلبی برای غم… ‫- مامان!
‫مامان…
‫یه نامه برای شما، خانم.
‫زنده برگشتی پیشم، هنری.
‫برگشتی.
‫آخرین جنگم رو جنگیدم.
‫امیدوارم واسه همه ما همینطور باشه.