‫در اعماق یک بیابان بی‌پایان،
‫فراتر از سرزمین‌هایی که ‫هیچکس واردشون نمی‌شه،
‫یک سراب وجود داره که داخلش ‫یک قلعه اسرارآمیز پنهون شده...
‫یک قلعه‌ی اسرارآمیز،
‫اقامتگاه جادوگر شرور، کزابور!
‫وای! یک قلعه‌ی اسرارآمیز؟!
‫این جادوگر شرور چه شکلیه؟
‫ترسناکه؟
‫هیچکس نمی‌دونه!
‫هی هی!
‫هیچ جنگجویی نتونسته ‫این قلعه‌ی اسرارآمیز...
‫جادوگر شرور رو پیدا کنه...
‫و شاهدخت دزدیده شده رو نجات بده.
‫اوه، جدی؟ اگه بخواد من رو بدزده، ‫بدجور پشیمون می‌شه!
‫هیااا! اوه!
‫شاهدخت یاغی خودمی!
‫«ترجمه از خشایار»
‫- چطورید؟ ‫- سلام!‌ روز خوبی داشته باشید!
‫تا حالا این همه کشتی ‫تو بندرمون ندیده بودم!
‫می‌گن از سراسر دنیا واست خواستگار اومده.
‫به خاطر من نیست، واسه بابام اومدن.
‫به نظرش یک زن نمی‌تونه ‫بر پادشاهی حکومت کنه...
‫و آماده است من رو همسر اولین کسی کنه که ‫با ایده‌ش از یک جنگجو مطابقت داشته باشه!
‫تو چی می‌خوای، مینا؟ ‫برای خودت؟
‫می‌خوام پادشاهی رو رهبری کنم...
‫و با مردی باشم که دوستش دارم.
‫ولی اگه مجبور باشی بین این دوتا، ‫یکی رو انتخاب کنی،‌ چی؟
‫بعدش این قایق به کار میاد،
‫فقط یک منجنیق یا کشکنجیر بهش اضافه می‌کنیم ‫تا با هر کسی که دنبالمون اومد، بجنگیم.
‫ههه. چقدر حیف که مدرک معماری من ‫شامل کلاس‌های هدف‌گیری نمی‌شد.
‫ولی قطعا می‌تونم یک منجنیق ‫واسه خودمون درست کنم.
‫اووه! پس تیراندازیش با من!
‫یک تیم عالی تشکیل می‌دیم!
‫چقدر رمانتیک!
‫رونان، نگاه کن!
‫مینا، با من ازدواج...
‫اوه، نه!
‫می‌کنی؟
‫آره!
‫پووف!
‫امروز عصر پیش پادشاه رفتم.
‫با توجه به حالت چهره‌ش،
‫باید بگم که من گزینه شماره یک ‫برای ازدواج با مینا هستم!
‫ها!
‫اوه!
‫زیاد روش حساب نکن.
‫اوه! نگاه کنین، الان مینا اونجاست.
‫پیش کیه؟
‫پیش رونان؟!
‫هممم!
‫خب، خب، خب...
‫اینجا چه خبره؟
‫رونان و مینا.
‫ساکت شو، فا چان، می‌دونم کی هستن.
‫پس چرا می‌پرسی؟!
‫چی می‌خوای، رادگای؟
‫مینا، به عنوان همسر آینده‌ام،
‫واقعا باید در انتخاب دوست‌هات ‫بیشتر دقت کنی.
‫دختر پادشاه باید عقلش برسه که ‫با این خوره‌ی کتاب ول نگرده.
‫- همم. ‫- وگرنه آخر سر خودت هم کتابخوان می‌شی،
‫چیزی که برای یک دختر کاملا بی‌معنیه!
‫مگه اینکه کتاب آشپزی باشه!
‫مینا اگه فردا شانس بیاری و پادشاه ‫من رو به عنوان شوهرت انتخاب کنه،
‫من خیلی جذاب‌تر و دلرباتر ‫از این دو نفر هستم.
‫اااه! خواب دیدین خیره!
‫من با هیچکدومتون ازدواج نمی‌کنم!
‫آره. هیچ حقی ندارین به مینا بگین ‫که باید چیکار کنه!
‫اووه، نگاه کن کی داره حرف می‌زنه!
‫پدر مینا، سرنوشتش رو انتخاب می‌کنه!
‫تو، رونان، بهتره بیشتر مراقب باشی!
‫بالاخره تا حالا توی عمرت ‫هیچ سلاحی دستت نگرفتی.
‫با کتاب به دست گرفتن خیلی فرق داره!
‫می‌دونی، قوی‌ترین ماهیچه ‫در بدن یک آدم، مغزش هست...
‫اگه بدونی چطور به رخ بکشیش.
‫قبوله، بیا ببینیم مغز تو ‫در برابر تبر من چطور عمل می‌کنه!
‫بس کن!
‫وگرنه به بابام خبر می‌دم ‫و همه‌تون تنبیه می‌شین!
‫اگه زحمت بکشین قوانین رو بخونین،
‫می‌دونین که سلاح به دست گرفتن...
‫اونم جلوی دختر پادشاه، مجازات داره...
‫اونم مجازات مرگ!
‫تو فقط بلدی که پشت دامن مینا قایم بشی!
‫ولش کن.
‫یالا بچه‌ها، بیاین بریم...
‫مجازات مرگ؟
‫ولی چرت و پرت گفتی!
‫اون‌ها از کجا می‌دونن؟ ‫بلد نیستن کتاب بخونن.
‫من می‌رم سعی کنم...
‫با بابام در مورد قضیه حرف بزنم.
‫خب، می‌دونی... اوه!
‫شاهدخت ما واقعا یک چیز دیگه است!
‫ببخشید!
‫باشه، خیلی خوبه. ‫از قوس آویزون می‌کنم و...
‫پدر!
‫بابا؟!
‫آه! آآه، مینا!
‫این همه هیاهو من رو خسته کرده.
‫آره،
‫می‌دونم رسم اینه که تو شوهر ‫آینده‌ی من رو انتخاب کنی.
‫سر همین می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫رادگای، کبیر و مادر فا چان...
‫تو رو از من خواستگاری کردن.
‫ها! چقدر خنده‌دار!
‫یادشون رفته از من بپرسن؟
‫نظر من مهم نیست؟!
‫مینا، تو یک شاهدختی،
‫می‌دونی که روال کار چطوریه.
‫ولی مسخره است!
‫چی واسه تو مهم‌تره؟
‫خوشحالی من یا یک رسم منسوخ شده؟
‫معلومه که خوشحالی تو.
‫پس بذار من با رونان ازدواج کنم!
‫اون ازم خواستگاری کرد...
‫و منم جواب مثبت دادم!
‫رونان یک مرد جوان خوب و باهوشه،
‫ولی جنگجو نیست!
‫اگه مشکلی پیش بیاد،
‫نمی‌تونه از تو یا پادشاهی محافظت کنه!
‫یک حاکم باهوش بهتر از یک حاکم قوی‌ایه.
‫یک حاکم باهوش و قوی حتی بهتره.
‫شنیدم به طور مخفیانه چندتا از وسایل‌هات رو ‫تو قایق گذاشتی که بعدا فرار کنی.
‫احتیاجی به این کار نیست.
‫من به تو و رونان اجازه می‌دم.
‫واقعا؟ هورا!
‫ممنون!
‫امیدوارم که بعدا پشیمون نشم.
‫دوستان عزیز من!
‫امروز یک روز بی‌نظیره!
‫امروز تنها دخترم، مینا ازدواج می‌کنه!
‫سلام!
‫اوه، آره!
‫پدرت کم کم ما رو معرفی می‌کنه.
‫آماده‌ای؟
‫اوه.
‫اه! این چیه؟
‫مینا، فرار کن!
‫نگاه کنین، یک اژدهاست!
‫مینا اونجاست!
‫رونان؟!
‫رونان!!
‫یالا.
‫تنت می‌خاره؟!
‫بیا ببینم!
‫ولم کن!
‫رونان، کمکم کن!
‫مینا، طاقت بیار!
‫اوه!
‫دردش گرفت.
‫دستم رو بگیر!
‫- رونان! ‫- مینا!
‫مینا!
‫یک اژدها، مینا رو دزدید!
‫کار کزابور بود.
‫همون جادوگر شرور.
‫اوه، چقدر بد! ‫دختر خیلی خوبی بود.
‫دوستان!
‫جادوگر شرور، کزابور تنها دخترم رو دزدیده.
‫هر کسی که مینا رو نجات بده،
‫باهاش ازدواج می‌کنه و پادشاهی من ‫متعلق به خودش می‌شه!
‫یک پادشاهی برای مینا!
‫من مینا رو برمی‌گردونم!
‫پادشاهی مال خودم می‌شه!
‫من، کبیر، مینا رو نجات می‌دم!
‫فا چان بی‌باک، شاهدخت رو نجات می‌ده!
‫چی؟! واقعا؟
‫بله، واقعا.
‫کمتر روزی پیش میاد که یک نفر ‫بهت پیشنهاد پادشاهی رو بده.
‫حالا برین...
‫و باشد که بهترین مرد برنده شود!
‫پادشاه بزرگ، ولی من و مینا...
‫اشتباه کردم.
‫مینا به قهرمان احتیاج داره،
‫نه یک متفکر.
‫لاغر مردنی!
‫برو تو کتابخونه گریه کن!
‫مینا مال خودمه!
‫ها؟ چرا اینجا نشستی؟!
‫ها؟
‫حق با توئه!
‫آره!
‫اژدها به سمت شرق پرواز کرد!
‫پس باید همون سمت برم.
‫سیب‌زمینی گذاشتی؟
‫آره.
‫گوشت تازه چی؟
‫گوشت هم گذاشتم.
‫زنجبیل واسه دسر چی؟
‫نه. تا موقعی که با شاهدخت مینا برنگردی، ‫بهت دسر نمی‌رسه.
‫حالا زود باش برو، ‫کل پادشاهی‌مون منتظره!
‫ها؟
‫رونان؟
‫هممم.
‫معلوم هست کجایی، فا چان؟ ‫نمی‌تونیم تا ابد واسه تو صبر کنیم.
‫یادت موند که گوشت تازه برداری؟
‫ها؟
‫آه!
‫همینجوری بخندین.
‫نمی‌دونین الان چی دیدم...
‫- اوه؟ ‫- رونان رو دیدم!
‫ها؟
‫یک زره مسخره پوشیده بود!
‫رونان؟ زره؟
‫جدی می‌گم.
‫رفت سمت جنگل صعب العبور.
‫به نظرت می‌خواد سعی کنه ‫مینا رو پیدا کنه؟
‫اگه من اول پیداش کنم، نه!
‫شما بدبخت‌ها رو تو ‫عروسی پادشاهی خودم می‌بینم!
‫چرا به رونان احتیاج داره؟!
‫فکر می‌کردم قراره بریم دنبال مینا؟
‫چرا واسه این قضیه داوطلب شدی؟
‫واقعا فکر کردی می‌تونی مینا رو نجات بدی؟
‫مامان جونم بهم گفت.
‫کمتر روزی پیش میاد که یک نفر ‫بهت پیشنهاد پادشاهی رو بده.
‫ولی مامان جونت با کزابور قرار نیست بجنگه!
‫نگران نباش،
‫بهم یاد داد که چطور از پسش بر بیام.
‫مثلا اگه مشخص شد کزابور یک غوله،
‫بهم گفت یک خوراکی بزرگ و ‫خوشمزه بهش بدم، می‌دونی؟
‫خوبه که دونات رو پیش خودم دارم...
‫تو چی، کبیر؟
‫حتما خیلی مینا رو دوست داری ‫که حاضری زندگیت رو به خطر بندازی.
‫دوست داشتن؟ من؟ ولم کن بابا.
‫خانم‌ها خودشون عاشق کبیر می‌شن،
‫نه اینکه من عاشق بشم.
‫من واسه حیثیت خودم اومدم.
‫تو زندگی با بهترین چیزها بزرگ شدم.
‫مینا زیباترین شاهدخت اینجاست ‫و منم بهترین گزینه‌ام.
‫خودت حساب و کتاب کن.
‫اگه یک نفر خیلی زیباتر رو ببینی، چی؟
‫بعد گمونم مینا مال خودت می‌شه...
‫موفق باشی،
‫فا چان بی‌باک.
‫رونان!
‫کجایی، بزدل؟
‫رونان؟!
‫اینجا کجاست؟
‫هیچی یادم نمیاد،
‫الان تو چین هستیم؟
‫ماه عسل اومدیم؟
‫رونان؟!
‫کجایی؟
‫رونان؟!
‫وای، وعده ناهاره؟
‫الان تو ترکیه‌ایم؟
‫رونان، اینقدر مسخره‌بازی در نیار! کجایی؟
‫چقدر طبیعی!
‫من رو دزدیدن!
‫سلام، مینا!
‫تو من رو دزدیدی؟!
‫اونم روز عروسیم!
‫تو دیگه چه جور هیولایی هستی؟!
‫هیولای جادویی.
‫به قصر جادوگر بزرگ خوش اومدی،
‫شخصِ محترم کزابور!
‫کمتر شاهدختی این سعادت رو داشته ‫که وارد اینجا بشه.
‫هیچکدوم‌شون هم برنگشتن...
‫نمی‌تونم تا ابد اینجا زندانی بشم!
‫یک کابوس وحشتناکه!
‫هیچ وحشتی اینجا در کار نیست،
‫فقط خوشگذرونی!
‫کزابور حوصله‌ش سر رفته ‫و دنبال یک دوست می‌گرده...
‫تو هم اون خانم جوانی هستی ‫که ایشون انتخاب کرده.
‫باید خوشحال باشی،
‫افتخار بزرگیه.
‫اون رو سرگرم کن...
‫و آینده‌ت در اینجا مثل بهشت می‌شه.
‫من اسباب‌بازی نیستم! من...
‫مواظب باش، مینا.
‫بهتره هر چه زودتر این طرز رفتار رو عوض کنی،
‫وگرنه سرورمون رو ناامید می‌کنی.
‫باعث خوشحالی منه که ناامیدش کنم!
‫با بد دختری در افتادین!
‫پس به باقی شاهدخت‌ها ملحق می‌شی...
‫که به طور احمقانه‌ای تصمیم گرفتن ‫در برابر کزابور بایستن!
‫یا سرنوشتت رو قبول کن یا اینکه یکی از ‫جایگاه‌های خالی باغ رو انتخاب کن...
‫چون اگه قبول نکنی، ‫تو رو مثل بقیه شاهدخت‌ها...
‫تبدیل به مجسمه می‌کنه.
‫چی؟!
‫از بودن در اینجا لذت ببر.
‫چرا که در هر صورت، ‫هیچ راه فراری وجود نداره.
‫نه! ‌نه! نه!
‫قبلا اون‌ها رو یک بار پوشیدم!
‫همه رو بندازین دور!
‫یک لباس کاملا جدید می‌خوام...
‫که واسه جدیدترین نامزدم، ‫خوشتیپ و شیک به نظر بیام.
‫حالا برین!
‫مُد روز بیارین، ملت، مُد!
‫سرورم،
‫همونطور که دستور داده بودین،
‫شاهدخت مینا رو آوردم.
‫عالی شد!
‫یک خدمتگزار وفادار بودی، ناهینا، ‫مستحق یک پاداش هستی!
‫بالاخره بهت می‌گم که ‫جادوگر فین کجا قایم شده!
‫هی! ولشون کن!
‫بهت هشدار می‌دم...
‫وگرنه از این استفاده می‌کنم!
‫اوه... آه!
‫خیلی‌خب، وحشت نکن.
‫فکر کن،‌ فکر کن، ‫مارها از چی می‌ترسن؟
‫آتش... اه، اه، خدنگ...
‫صبر کن!‌ همینه! افسونگر مار!
‫اوه!
‫ممنونم، جنگجوی شجاع!
‫ها؟
‫زندگی من و خونواده‌م رو نجات دادی.
‫مدیونت هستم و برای خدمت‌گزاری حاضرم.
‫آه!
‫می‌تونی حرف بزنی؟
‫تو می‌تونی حرف بزنی؟
‫معلومه که می‌تونم.
‫من بیورن هستم، ‫آخرین نسل خرس‌های سخنگو.
‫بگو ببینم، چرا وارد جنگل ما شدی؟
‫دنبال نامزدم، مینا می‌گردم.
‫یک جادوگر شرور به اسم ‫کزابور اون رو دزدیده.
‫اژدهاش اون رو برداشت ‫و به این سمت رفت.
‫کزابور؟!
‫ماری که به من و خونواده‌م حمله کرد، ‫برای کزابور کار می‌کنه!
‫اون رو می‌فرسته که ‫حیوانات نادر رو شکار کنه،
‫بعد پوست‌شون رو می‌کنه و ‫برای لباس جدیدش استفاده می‌کنه.
‫می‌دونی چطور می‌شه پیداش کرد؟
‫نه.
‫ولی می‌تونم تو رو پیش ‫یک جادوگر مهربون به اسم فین ببرم...
‫که اینجا تو جنگل زندگی می‌کنه.
‫اون شاید بدونه که چطوری ‫این کزابور شرور رو پیدا کنیم.
‫ممنونم!
‫سوار شو و سفت بچسب.
‫تو لونه قایم بشین. زود برمی‌گردم.
‫سلام، خانم‌ها!
‫با بی‌عیب و نقص‌ترین مرد ‫در دنیا آشنا شین!
‫همم؟ ها؟
‫هی!
‫وای.
‫آه!‌ اووه! اه!
‫فین!
‫آهاهاها، بیورن! ‫چقدر از دیدنت خوشحالم.
‫دوست قدیمی!
‫بچه‌هات چطورن؟ حرف می‌زنن؟
‫متاسفانه نه.
‫انگار من واقعا آخرین نسل ‫از بیورن‌های سخنگو هستم.
‫ها؟ اون کیه با خودت آوردی؟
‫اسمش رونانه، خونواده‌م رو نجات داد.
‫حالا باید واسه ماموریتش بهش کمک کنیم.
‫اوه، ماموریت؟
‫اه، ولی شبیه جنگجوهای عادی نمی‌مونی.
‫مینای عزیزم رو یک اژدها دزدیده.
‫می‌گن کار جادوگر شرور، کزابور هست.
‫شما یک جادوگری، ‫پس لطفا کمکم کنین نجاتش بدم!
‫کمکت می‌کنم.
‫می‌دونی، تقصیر منم هست.
‫تقصیر شما؟!
‫اژدهایی که برای کزابور کار می‌کنه، ‫یک ساحره به اسم ناهیناست،
‫اشتیاق کُشنده‌ی من.
‫چندین ساله که تلاش می‌کنم ‫عشقش رو بدست میارم!
‫حتی دو دهه جادو مطالعه کردم ‫تا بتونم شایسته‌ی اون بشم.
‫ولی هر بار تصور می‌کردم ‫که پیش ناهینا برم...
‫تو رو دوست ندارم!
‫نمی‌تونستم با احتمال اینکه ‫من رو واقعا رد کنه، روبرو بشم.
‫بنابراین یک طلسم خوندم که ‫تضمین می‌کرد عاشق من بشه.
‫طلسم خونده شده بود ‫و اصلا نمی‌شد عوضش کرد.
‫بعدش چی شد؟
‫بعدش؟
‫کزابور رفت پیش ناهینا و بهش گفت ‫که من چیکار کردم.
‫با خشم و عصبانیتش، طلسم عشق من، ‫تاریک و شیطان‌صفتی شد.
‫من انتقام خودم رو...
‫از همه می‌گیرم!
‫اژدها اینجوری متولد شد.
‫من فرار کردم و از اون موقع ‫خودم رو مخفی کردم.
‫پس ناهینا چی می‌شه؟!
‫متاسفانه باید گفت...
‫ناهینا در واقع انتقام خودش رو می‌گیره.
‫نه فقط در برابر من،
‫بلکه در برابر هر کسی که ‫با شادی، عاشق شده.
‫مثل تو و مینا.
‫مینا!
‫ای کاش می‌فهمیدم چه بلایی سرش اومده!
‫اوه، ساده است.
‫بلند شو،
‫بیدار شو.
‫مینا، بیدار شو.
‫چیزی شبیه این تو رویاهات نمی‌بینی!
‫♪ وارد داستان پریان ما بشو ♪
‫♪ جایی که معجزه آشکار می‌شه ♪
‫♪ خیلی خوش‌شانسی که اینجایی ♪
‫♪ شک و تردیدهات رو رها کن، ‫چیزی برای ترس وجود نداره ♪
‫♪ عجایب هزاران ساله رو تماشا کن ♪
‫- ♪ این لباس‌ها رو ببین ♪ ‫- ♪ این همه زیورآلات ♪
‫- ♪ این همه طلا و الماس ♪ ‫- ♪ بچرخ و آواز بخون ♪
‫- ♪ لوس و نازپرورده می‌شی ♪ ‫- ♪ ماساژ چشمه آبگرم ♪
‫♪ غذاها و ضیافت‌های شرقی، ‫اینجا خبری از سراب نیست! ♪
‫♪ عطر شیرین گل‌های معطر ♪
‫♪ باغ‌هایی که قدرتش رو به نمایش میذارن! ♪
‫- ♪ بزرگ‌ترین آدم کیه؟ ♪ ‫- ♪ کزابور! ♪
‫- ♪ آخرین اخبار رو شنیدی؟ ♪ ‫- ♪ کزابور! ♪
‫♪ فرمانروای کوه‌هایی بزرگ‌تر از خورشید! ♪
‫♪ سرور و سالار ماست! یکی یدونه است! ♪
‫- ♪ کزابور! ♪ ‫- ♪ جادوگر رویاها! ♪
‫- ♪ کزابور! ♪ ‫- ♪ قدرتش مطلقه! ♪
‫♪ حالا احترام بذار و زانو بزن! ♪
‫♪ درود بر سرورمون کزابور! جادوگر رویاها ♪
‫♪ درود بر سرورمون کزابور! قدرتش مطلقه! ♪
‫اه... حالم بد شد!
‫همم؟
‫بگیر که اومد!
‫حقته!
‫ارباب عالم!
‫آماده‌ای بازم کتک بخوری؟ پس بیا!
‫من جلوی هیچکس زانو نمی‌زنم، ‫جلوی یک جادوگر رقت‌انگیز که هرگز!
‫بازم دلت می‌خواد؟
‫چطوره یه کم از این بخوری؟
‫این رو یادت نره!
‫مینا، دارم میام!
‫رونان؟!
‫رونان! کجایی؟
‫همینجام.
‫اومدم!
‫فکر کنم... چطوری برم؟
‫حتما توهم زدم. ای وای.
‫خیلی‌خب،‌ اون قصر کجاست ‫و چطوری می‌تونم برم اونجا؟
‫یک آدم فانی شانسی در برابر ‫جادوگری مثل کزابور نداره.
‫همینجا به عنوان شاگردم اینجا بمون.
‫هر چیزی که می‌دونم رو بهت یاد می‌دم...
‫و بعدش شاید بتونی شکستش بدی.
‫یعنی ۲۰ سال دیگه؟
‫آره بگی نگی، شاید هم ۳۰ سال.
‫بستگی به شاگرد داره.
‫جادوگری چیز ساده‌ای واسه یاد گرفتن نیست!
‫تا الان به اندازه کافی ۱۵ سال درس خوندم، ‫باید یک راه سریع‌تری وجود داشته باشه.
‫یک راه هست،
‫ولی مثل یک ماموریت خودکشی می‌مونه.
‫اینکه دختری که دوستش داری ‫به دست یک جادوگر روانی بیفته،
‫سرنوشتی بدتر از مرگ به حساب میاد.
‫نکته خوبی بود.
‫تا جایی که می‌تونی به سمت شرق برو،
‫تا به کوهستان شنی برسی.
‫یک غول از ورودیش محافظت می‌کنه.
‫اوه، این قضیه بهتر و بهتر می‌شه.
‫اگه بتونی از غول عبور کنی، ‫وارد پادشاهی کزابور می‌شی.
‫ممنون، فین!
‫موفق باشین، دوستان من!
‫رونان؟
‫بیورن؟
‫ناهینا؟!
‫من رو پیدا کردی...
‫یادتون نره به خودتون آب بدین!
‫کمکم کنین!
‫آآآه!
‫اوه، سلام، رونان!
‫فین؟!
‫نجاتم بدین!
‫فین!
‫آآه! رونان!
‫می‌شناسیش؟!
‫متاسفانه.
‫فرار کن!
‫بیورن، وایستا!
‫چیکار می‌کنی؟!
‫اشتباهی داری می‌ری!
‫اشتباهی؟
‫نمی‌تونم باهاش بجنگم!
‫آخه چرا؟!
‫تا حالا توی عمرم ‫به کسی ضربه نزدم.
‫وایستا، بزدل!
‫ولی می‌تونی با مار بجنگی؟!
‫مار یک آدم نیست!
‫طلسم شدی؟!
‫نه!
‫شرطی رو باختی؟
‫نه!
‫آدم ترسویی؟
‫من...
‫انگار مجبوری بجنگی.
‫برو، خودت رو نجات بده، ‫اون دنبال منه.
‫نه.
‫بزدل‌ها دور و برم رو گرفتن!
‫رادگای، این کار رو نکن!
‫طبق معمول پشت بقیه قایم می‌شی؟
‫رادگای، نه!
‫سعی کن جلوم رو بگیری، خوره‌ی کتاب!
‫- اه... ‫- ها؟
‫- اووه.
‫آخ! دردم گرفت!
‫کارت تمومه!
‫طاقت بیار!
‫برای کسی که تا حالا نجنگیده،
‫سریع یاد گرفتی بجنگی.
‫فقط ادا در میاوردی؟!
‫تو...
‫ااار!
‫مردم نباید اینجوری رفتار کنن!
‫شبیه یک جور موجود وحشی بود!
‫تا حالا توی عمرم همچین ‫چیزی رو تجربه نکرده بودم!
‫با اون بالش‌ها بهم حمله کرد.
‫به میزبان سخاوتمندش حمله کرد!
‫این دیگه چه جور تربیت کردنیه؟
‫درود، سرورم.
‫اه، ناهینا!
‫خوبه، برگشتی.
‫باید در مورد دختر جدید، مینا بپرسم.
‫مطمئنی که از یک خونواده خوب هست؟
‫چون مثل یک بربر رفتار می‌کنه!
‫به طور قطع یک شاهدخت هست!
‫فقط یک شاهدخت مدرنه،
‫جوون‌های امروزی اینجوری هستن.
‫خوب شد فهمیدم.
‫کم کم داشتم نگران می‌شدم ‫که من یک مشکلی دارم.
‫اون کیه روی زمین نشسته؟
‫بالاخره واسه خودت شوهر پیدا کردی؟
‫اون فینه، همونی که از همه ‫بیشتر ازش بدم میاد.
‫لطفا، اجازه بدین که اون رو توی ‫یکی از سلول‌های شما زندانی کنم!
‫همون فین معروف؟
‫دزد احساس خانم‌ها؟!
‫اوه، از آشنایی باهات خوشبختم!
‫البته، سلول‌های من همیشه برای اون بازه!
‫می‌دونی، من و تو یک وجه مشترک داریم!
‫جفت‌مون سلیقه خوبی در زمینه خانم‌ها داریم!
‫فقط اینکه من دنبال خانم‌های زیبا می‌رم.
‫هاهاها! تو عاشق ناهینا شدی، ‫هاهاها، چقدر نادونی!
‫اونی که نادونه، تویی، کزابور!
‫رونان تو رو پیدا می‌کنه و اصلا ‫نمی‌تونی درک کنی چه توانایی‌ها داره!
‫مینا فقط گوشه‌ای از مشکلات توئه!
‫جوون‌های امروزی غیرقابل پیش‌بینی هستن!
‫رولاند کیه؟
‫یا روفوس بود؟
‫روکوس، چی گفت؟
‫نامزد مینا، یک خرخون کتابخوان!
‫از خنده مُردم!
‫این رودی می‌خواد چیکار کنه؟
‫اونقدر سخنرانی کنه که بمیرم؟ هاهاها!
‫قبل از اینکه از خنده بمیرم، ‫این نادون رو از اینجا ببرین!
‫اوه وای، رولو من رو پیدا می‌کنه!
‫من، کزابور! هاهاهاها!
‫مینا رو تو یک قفس...
‫بیارین پیش من!
‫باید یه کم اون رو ادب کنم!
‫خیلی‌خب. دیگه چی رو می‌تونم گره بزنم؟
‫جالبه.
‫من بانوی عالم هستم!
‫کزابورس!
‫چی؟
‫غیرممکنه! یک کلاه نامرئی‌کننده!
‫حالا نشونتون می‌دم!
‫همم. چی؟ ها؟ بیاین اینجا!
‫فرار کرده! عجله کنین!
‫اوه. بیچاره شدیم.
‫مشکل پیش اومده، سرورم، ‫مینا ناپدید شده!
‫ناپدید شده؟ چطوری؟
‫پیداش کنین!
‫قصر رو کامل با دقت بگردین،
‫وگرنه همه‌تون بهاش رو می‌دین!
‫این قصر مثل هزارتو می‌مونه.
‫کجاست؟ اوه نه! ‫اونجا رو بگردین! پیداش کنین!
‫پهپادهای بی‌مصرف، بگردین! ‫پیداش کنین!
‫من رو ناامید نکنین وگرنه جوری شما رو ‫شکنجه می‌دم که تا حالا اسمش رو نشنیدین!
‫اون باید راه خروج باشه!
‫ااه! دوباره راه خروجی نیست؟!
‫اااه! از دست این شاهدخت‌های مدرن! ‫هیچ احترام سرشون نمی‌شه!
‫اوه سرورم! مینا اصلا پیداش نیست!
‫همه جا رو گشتیم، باغ و ‫طبقات پایین‌تر هم گشتیم،
‫هیچ ردی ازش نیست!
‫نمی‌تونه از دستم فرار کنه، ‫قصر من هیچ راه خروجی نداره!
‫به جستجو ادامه بدین!
‫هر کسی که مینا رو گیر بندازه، ‫می‌تونه بره تعطیلات...
‫و اجازه داره از میز غذای من ‫هر چی می‌خواد بخوره!
‫هر چی بخوایم بخوریم؟
‫هیچکس از دست کزابور نمی‌تونه فرار کنه.
‫به زودی، حتی مینا هم مال خودم می‌شه!
‫با بد دختری در افتادی، کزابور کسل‌کننده!
‫قلب من متعلق به رونانه!
‫تو هم تقاص کار خودت رو پس می‌دی!
‫آه! دستار من! پس بگو کجا غیبت زده بود!
‫بذار من برم و تموم شاهدخت‌هایی ‫که طلسم کردی رو آزاد کن!
‫می‌تونیم از راه آسون پیش بریم...
‫یا راه سخت!
‫بگیرینش!
‫پس هیچوقت نمی‌تونم آزادشون کنم، ها؟
‫حالا خواهیم دید!
‫می‌گی رومئو رو دوست داری، ها؟!
‫حالا خواهیم دید!
‫هی، دونات،
‫وقتی مامان جون گفت که ‫به من دسر نمی‌رسه،
‫فکر می‌کنی منظورش تا ابد بود؟
‫یعنی تا ابد و برای همیشه؟
‫اوه!
‫آروم برو.
‫می‌شنوی؟
‫اون صدا رو می‌شناسم.
‫صداش از همین نزدیکی‌ها میاد.
‫دست از سرم بردار!
‫کمک!
‫کمکم کنین!
‫رونان! کمکم کن!
‫بپر پایین روی اسب!
‫نمی‌تونم! از ارتفاع می‌ترسم!
‫بعد از اون نمی‌ترسی؟
‫معلومه می‌ترسم، ‫ولی از ارتفاع بیشتر می‌ترسم!
‫خیلی‌خب.
‫فا چان! برو بالاتر!
‫دیگه نمی‌تونم! به اندازه کافی بالا رفتم!
‫می‌تونم! می‌تونم! می‌تونم!
‫وای!
‫اون هیولای آدم‌خوار تشنه به خون رو دیدین ‫که الان حسابش رو رسیدم؟!
‫آره!
‫جونور خیلی عجیبیه،
‫تا حالا ندیده بودمش!
‫بار اضافه است.
‫من می‌گم همینجا ولش کنیم.
‫چیه؟! فقط یک پیشنهاد دادم.
‫این چیه؟
‫یک شاهکار باستانی مهندسی.
‫آخه کی همچین سدی رو ساخته؟
‫از اینجا خوشم نمیاد.
‫شوم به نظر میاد...
‫باید همونجا بریم.
‫الان عجیب‌ترین خواب رو دیدم!
‫یک خرگوش وحشتناک توش بود ‫و یک خرس عجیب حرف می‌زد.
‫ببین کی بیدار شده.
‫اه؟ خواب نبود؟
‫ااااه! دونات، بیا فرار کنیم! زود باش!
‫فا چان، مشکلی نیست. برو خونه.
‫حالا که فکرش رو می‌کنم،
‫شاید بهتره با شماها بیام.
‫فکر کنم یکی خیلی می‌ترسه ‫که اینجا تنها باشه.
‫باور کن،
‫ترجیح می‌دم اینجا باشم تا اینکه ‫دست خالی با مامان جون روبرو بشم.
‫بدون پادشاهی، مامان اجازه نمی‌ده برگردم.
‫خوبه که یک مادر داری،
‫ولی تو بزرگ شدی، فا چان.
‫می‌تونی واسه خودت تصمیم بگیری.
‫منظورت اینه که...
‫مجبور نیستم به حرف‌های مامان جون گوش کنم؟
‫این کار رو واسه خودت می‌کنی؟
‫من تنها زندگی می‌کنم.
‫ای بیچاره!
‫زندگی با مامان خیلی خوبه!
‫مامان خیلی زرنگه،
‫همیشه بهم می‌گه باید ‫چیکار کنم و چطوری.
‫پس ازت مامانت بپرس که ‫الان باید کجا بریم.
‫دقیقا.
‫باید به بیابونی برسیم که ‫به پادشاهی کزابور منتهی می‌شه.
‫یک غول از ورودیش محافظت می‌کنه.
‫یک غول؟!
‫غصه نخور! ما می‌دونیم ‫چطوری از پس یک غول بر بیایم!
‫درست نمی‌گم، دونات؟
‫اوه! اینجا چه خبره؟
‫اوه! امیدوارم جواب بده!
‫لطفا جواب بده!
‫الان جامون امنه؟
‫وقت واسه این حرف‌ها نیست، ‫بعدا توضیح می‌دم!
‫دنبالم بیاین!
‫اااه! طناب خیلی کوتاهه،
‫باید چیزهای بیشتری بهش ببندیم.
‫لباس‌هاتون!
‫می‌تونیم از اون‌ها استفاده کنیم!
‫اژدها داره میاد!
‫دنبال این می‌گردی؟
‫بده!
‫بده من!
‫بگیرش!
‫جواب داد! فرار کردن.
‫انگار من باید یک راه خروج دیگه پیدا کنم.
‫اون چیه؟
‫غول؟ دونات، شنیدی؟
‫عجیبه. فقط... یک کله هست؟
‫هی! تو!
‫کله!
‫بیدار شو!
‫بذار ما رد بشیم!
‫داره با تو حرف می‌زنه!
‫عصبانیش نکن.
‫اگه بقیه بدنش ظاهر بشه، چی؟!
‫بعدش چیکار کنیم؟!
‫بذار ما رد بشیم!
‫باید عروس آینده‌ام رو نجات بدم.
‫اون رو دزدیدن!
‫تا موقعی که نذاری ما رد بشیم، ‫از اینجا نمی‌رم!
‫ها؟
‫سلام، دونات!
‫اوه، واقعا؟
‫فکر کردی چون خیلی بزرگی، ‫هر کاری بخوای می‌تونی بکنی؟!
‫از سر راهم برو کنار!
‫من رد می‌شم!
‫فایده نداره، شکست خوردیم.
‫درست مثل همه این‌ها که شکست خوردن.
‫حق با توئه، فا چان.
‫نادون بودم فکر می‌کردم می‌تونم کاری رو بکنم ‫که هزاران جنگجو قبل از من نتونستن بکنن.
‫نگاه کن! صدف!
‫اینجا صدف هست!
‫فکر می‌کنی عقلش رو از دست داده؟!
‫آره.
‫خب. صدف؟
‫خب که چی؟
‫این شن مال بیابون نیست!
‫مال بستر رودخونه است!
‫قبلا اینجا آب بوده.
‫اگه بتونیم آب رو برگردونیم،
‫می‌تونیم اون کله داغ رو خنک کنیم!
‫این کار ممکنه واقعا جواب بده.
‫ولی چطور می‌تونیم از ناکجاآباد ‫آب رو برگردونیم؟
‫اون سدی که از روش رد شدیم رو یادت میاد؟
‫فکر کنم اون عامل همین مشکله!
‫بدون جریان رودخونه، دره خشک شده ‫و به گرد و غبار بی‌جان تبدیل شده.
‫بیاین بریم!
‫سد؟
‫کدوم سد؟ من سدی یادم نمیاد!
‫باید خرابش کنیم!
‫ما؟! غیرممکنه! از نظر فیزیکی غیرممکنه!
‫فکر نمی‌کردم این حرف رو بزنم، ‫ولی فا چان درست می‌گه.
‫در اون حد قوی نیستیم.
‫درسته، قدرت جسمانی جوابگو نیست.
‫ولی قوانین فیزیک جوابگو هست.
‫تو در مورد این قوانین خبر داری؟!
‫آره.
‫تو کتاب‌های معماریم، درباره‌شون خوندم.
‫ببینین... سد با وارد کردن تمام فشار ‫روی قوس مرکزی بالا، نگه داشته شده.
‫اگه اون قوس رو از بین ببری،
‫باقی سد مثل یک دیوار پوشالی فرو می‌ریزه.
‫چی داری نقاشی می‌کنی؟
‫یک منجنیق!
‫بریم سر وقت کار!
‫با فرمان من!
‫آماده...
‫آتش!
‫ها؟
‫اه...
‫اوه.
‫خب، ناامیدکننده بود.
‫- همینه! می‌دونستم! ‫- موفق شدیم! آره!
‫فرار کنین!
‫همم؟
‫اون کله رفت.
‫حتما غرق شده.
‫اتفاقا کاملا زنده‌ام!
‫ما دیگه دخلمون اومده.
‫شما نجاتم دادین.
‫آب خونه‌ی منه.
‫ممنون!
‫برادر خبیثم، کزابور، ‫من رو اینجا زندانی کرده بود.
‫می‌دونست که قدرت من از آب ‫سرچشمه می‌گیره، واسه همین جلوش رو گرفت!
‫کزابور؟!
‫اون نامزد من رو دزدیده!
‫به خاطر اون،
‫چندین ساله که زندانی بودم...
‫از مسیر پادشاهیش محافظت می‌کردم،
‫ولی حالا شما نجاتم دادین،
‫بنابراین مسیر باز شده.
‫منم جلوتون رو نمی‌گیرم.
‫به عنوان پاداش که نجاتم دادی،
‫این شمشیر جادویی رو بگیر!
‫قدرت عظیمی داره و کمک می‌کنه ‫تا کزابور رو شکست بدی!
‫ممنونم!
‫از اونجا که نجات دادیم، همراه ما بیا!
‫کمکمون کن کزابور رو شکست بدیم!
‫هاهاها! اوه، نه.
‫به هیچ وجه نمی‌ذارم که ‫کزابور دوباره من رو بگیره.
‫مراقب باشین...
‫به یک کلمه از حرف‌هاش نباید اعتماد کنین.
‫یک غول ترسناک مثل توئه؟
‫خیلی ترسناک‌تره!
‫این شکلیه!
‫مثل یک شاهین دنبال ‫طعمه‌های درمونده می‌گرده.
‫ریشش مثل یک افعی، سریع و چابکه!
‫همه قدرت‌هایی جادوییش توی همون ریشه!
‫اوه.
‫از اون شمشیر برای بریدن ‫ریش کزابور استفاده کن...
‫بعد می‌تونی نامزدت رو نجات بدی.
‫ولی قصر کزابور دقیقا کجاست؟
‫به عنوان نشونه قدردانی من، ‫شما رو تا اونجا راهنمایی می‌کنم...
‫ممنونم، غول نجیب!
‫پس این روپرت عزیز توئه.
‫چطوری وارد اونجا بشیم؟
‫هیچ در ورودی نداره.
‫کزابور می‌تونه پرواز کنه، ‫نیازی به در برای وارد شدن نداره.
‫ولی آب همیشه یه راه خروج لازم داره.
‫ها؟
‫همون راه ورود منه.
‫اینجا صبر کنین!
‫ها؟
‫یک بن‌بست دیگه.
‫انگار اینجا واقعا هیچ راه خروجی نداره.
‫لطفا، مینا، یه کم آب بیار.
‫باشه، الان میام!
‫کی اونجاست؟
‫من...
‫تو کی هستی؟ ‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫لطفا، ازت خواهش می‌کنم، آب بیار...
‫حتما! صبر کن.
‫تو یک جادوگری!
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫رونان درباره تو بهت گفته بود.
‫رونان رو می‌شناسی؟!
‫برای ماموریت پیدا کردن تو، ‫بهش کمک کردم.
‫اگه شانس بیاره، به زودی میاد اینجا!
‫رونان دنبال من می‌گشته؟!
‫ولی اینجا خطرناکه و هیچوقت ‫آموزش ندیده که جنگجو باشه.
‫رونان!
‫رونان؟! زخمی شدی؟!
‫مینا، نرو!
‫ولم کن!
‫گیرت انداختم!
‫حالا بنذازینش توی یک قفس!
‫رونان؟!
‫رونان!
‫رونان! من اینجام!
‫مینا! الان میام!
‫ولش کنین!
‫اوه؟
‫چرا همونجا وایستادین؟ ‫خودش تنهاست، بگیرینش!
‫حمله!
‫یک پیرزن رو که نمی‌زنی، نه؟!
‫ها؟
‫مینا!
‫رونان!
‫چرا اومدی اینجا، رونان؟
‫تا مینا رو نجات بدی؟
‫دور و برت رو ببین!
‫تو نمی‌تونی با زندگی مجلل و لوکس و...
‫پر از ناز و نعمت که فقط من ‫می‌تونم فراهم کنم، رقابت کنی!
‫اینجوری دزدیدن دخترها از کسایی که ‫دوست‌شون دارن رو توجیه می‌کنی؟
‫آدم رقت‌انگیزی هستی، کزابور!
‫هی! تو... رودی! ‫یا هر اسمی که داری!
‫می‌فهمم که آدم بدی نیستی...
‫به اندازه کافی تو رو آزمایش کردم.
‫چرا مثل بچه‌های کوچولو ‫سر یک دختر می‌جنگیم؟
‫بذار با حرف زدن حلش کنیم، ها؟
‫- مرد و مردونه؟ ‫- مینا رو آزاد کن، بعد حرف می‌زنیم!
‫باشه،
‫تو برنده شدی.
‫رونان!
‫به خدمتکارهات بگو که آزادشون کنن!
‫اوه، حتما، راجر.
‫آره! برنده شدیم!
‫مینا!
‫رونان!
‫نههههه!
‫مینا! مینا، بیدار شو... تو رو خدا.
‫طلسم شده که به خواب فرو بره.
‫ناهینا، تو چیکار کردی؟!
‫کسی که اذیتت کرد من بودم، نه اون!
‫طلسم رو خنثی کن!
‫اونم بعد از کاری که با من کردی؟!
‫هیچوقت!
‫حالا مینا تا ابد...
‫به خواب فرو می‌ره!
‫همه‌ش هم تقصیر توئه!
‫حالا با این قضیه کنار بیا!
‫اگه فقط...
‫آره! یک راهی هست!
‫امیدی هست!
‫- امیدی هست؟! ‫- آره!
‫یک راه بلدم که طلسم رو ‫از بین ببره و مینا رو نجات بده.
‫ولی چطوری؟ کِی؟!
‫وقتی برگرده خونه. فقط بهم اعتماد کن.
‫برگرد خونه، رونان!
‫کی این همه وسایل رو اینجا گذاشته؟!
‫مشکل این مردم چیه؟
‫صاحبش تبدیل به مجسمه شد ‫و بعد اینجا رو خالی کردن.
‫حتی یک خرده نون هم نذاشتن بمونه!
‫با این وضعیت، تیپ و هیکلم از بین می‌ره.
‫نگاه کن، فا چان.
‫زمین دوباره زنده شده.
‫طبیعت رو می‌شه نجات داد.
‫ما کمک کردیم که نجات پیدا کنه.
‫بیا،
‫بخور،‌ یه کم مونده.
‫خودت چی؟
‫من نمی‌خوام.
‫اگه بذارم تو گرسنه بمونی، ‫دوست خیلی خوبی نیستم.
‫صبر کن؟ چی؟
‫گفتی الان با هم دوستیم؟
‫اینطور به نظر میاد.
‫بستگی به خودت داره.
‫فا چان...
‫بلند شو!
‫فا چان،
‫شمشیر رو بردار.
‫شمشیر رو... بردارم.
‫بردارش.
‫برو پیش رونان...
‫و شمشیر رو توی سینه‌ش فرو کن.
‫توی سینه‌ش فرو کن.
‫شمشیر بزنم...
‫ولی...
‫آخه چرا؟
‫اون اصلا دوست تو نیست.
‫ازت متنفره.
‫چرا؟
‫فکر می‌کردم با هم دوستیم!
‫شمشیر بزن.
‫بزن.
‫بزن!
‫- بکش! ‫- باشه!
‫شمشیر می‌زنم!
‫نه!
‫اون دوست منه!
‫نمی‌تونم!
‫- نگاه کن! میناست! ‫- برگشته!
‫شاهدخت برگشت!
‫اون بیرون چه خبر شده؟
‫شاهدخت مینا برگشت، اعلی‌حضرت،
‫ایشون اومدن!
چش شده؟
‫طلسم شده، اعلی‌حضرت.
‫من و رونان تو این وضعیت پیداش کردیم.
‫یک نبرد شدید برای نجات دادنش ‫با کزابور شکل گرفت و متاسفانه...
‫نتونستم رونان رو هم نجات بدم.
‫کِی از این خواب بیدار می‌شه؟
‫مطمئنم که شادی مراسم عروسی ما،
‫هر طلسمی رو از بین می‌بره.
‫ببین،‌ رونان،
‫عشق همیشه و هر بار...
‫تو رو از بین می‌بره!
‫ناهینا...
‫چی؟
‫نه!
‫غیرممکنه!
‫با رونان چیکار کردی؟!
‫چی؟!
‫مینا!
‫مینا کجاست؟!
‫چه اتفاقی افتاد؟!
‫مینا کجاست؟!
‫رادگای اون رو با خودش برد.
‫لطفا من رو ببخش، ناهینا.
‫بالاخره یک راهی پیدا کردم ‫کار اشتباهم با تو رو جبران کنم.
‫همونطور که من محو می‌شم،
‫طلسمی که روی تو گذاشتم هم محو می‌شه.
‫بالاخره آزاد می‌شی.
‫چی شد؟
‫من دیگه... تو رو دوست ندارم؟!
‫نفرتم... از بین رفت؟!
‫عالی شد!
‫طلسم خنثی شد!
‫بابت همه این اتفاق‌ها متاسفم.
‫ولی حالا این فرصت رو داری ‫که همه چی رو درست کنی!
‫منتظرت می‌مونم.
‫چی، چطوری؟
‫اون چطوری...
‫رونان،
‫من و ناهینا کل زندگی‌مون رو ‫بدون عشق سپری کردیم.
‫تو و مینا عشق حقیقی دارین.
‫قدرش رو بدون.
‫بیا، این رو بگیر.
‫وقتی مینا رو دیدی، سنگ رو بشکن...
‫بعد از خواب افسون شده‌اش آزاد می‌شه.
‫از یک زندگی طولانی ‫در کنار هم لذت ببرین!
‫ممنونم، فین!
‫اومدم، عزیزم!
‫خب... بیدار نشده؟
‫نه، هنوز خوابه.
‫رادگای!
‫در حالی که بقیه شکست خوردن، ‫تو موفق شدی و مینا رو برگردوندی.
‫حالا سر عهدی که بستم می‌مونم.
‫تاج و تختم رو ترک می‌کنم ‫تا از دخترم مراقبت کنم...
‫و تو...
‫وایستین! صبر کنین! نه!
‫- پسرم! ‫- چطور جرأت می‌کنی؟
‫خسته نباشی، فا چان!
‫خیلی دیر کردی!
‫دیگه همه چی رو برای جفتمون خراب کردی!
‫مادر، الان وقت این حرف‌ها نیست!
‫معنی این کارها چیه؟!
‫رونان بود که مینا رو نجات داد!
‫من پیشش بودم و رادگای اصلا اونجا نبود!
‫تا اینکه دیشب دیدمش وقتی ‫رونان خواب بود، بهش چاقو زد!
‫چی؟!
‫این حرف‌ها حقیقت داره؟!
‫پادشاه بزرگ،
‫مشخصه که فا چان حسودی می‌کنه...
‫نتونسته شاهدخت رو نجات بده،
‫همه می‌تونن تشخیص بدن.
‫رونان دوست من بود!
‫تو کشتیش!
‫اگه خفه‌خون نگیری، ‫نفر بعدی خودتی، بچه ننه!
‫بزن به چاک، رادگای بزدل!
‫اه! رونان زنده است!
‫مینا!
‫وایستا، مینا مال خودمه!
‫پادشاهی هم مال منه!
‫یادت رفت نظر من رو بپرسی!
‫- مینا! ‫- مینا!
‫رونان، اشتباه می‌کردم.
‫مینا حق داشت که تو رو انتخاب کنه!
‫تو دقیقا همون قهرمانی هستی ‫که بهش احتیاج داره.
‫بهتون اجازه می‌دم که با هم ازدواج کنین.
‫اه! ممنون، بابا!
‫اووف!
‫برین کنار!
‫تکون بخور!
‫چقدر قوی‌ایه!
‫چقدر جذابه!
‫دخترها!
‫- ها؟ ‫- آه!
‫بابا! بابا! بابا! ‫شما دوتا برنده شدین؟
‫می‌تونن حرف بزنن!
‫من آخرین نسل بیورن‌های سخنگو نیستم!
‫بیاین جشن رو شروع کنیم!
‫«ترجمه از خشایار»
‫♪ من همچین آدمی‌ام ♪
‫♪ من فقط... ♪
‫♪ من همچین آدمی‌ام ♪
‫♪ من فقط یک یاغی‌ام ♪