‫ممنون.
‫از وینی به کل یگان‌ها. ‫محمودی همین الان اومد بیرون.
‫فعلا آماده باشین.
‫هدف داره حرکت می‌کنه.
‫داره از خیابون رد می‌شه. حواسش جمعه.
‫- داره سوار مترو می‌شه. ‫- من پیاده تعقیبش می‌کنم.
‫ولید، قهرمان‌بازی در نیار. ‫اومدیم شناساییش کنیم.
‫نگران نباش.
‫هدف داره خارج می‌شه. ‫بازیم داد.
‫این عوضی داره چیکار می‌کنه؟
‫برگرد ولید. ‫داره تاکسی می‌گیره. برگرد.
‫کل یگان‌ها، هدف داره سوار ‫یه تاکسی مرسدس مشکی می‌شه.
‫پلاکش براوو سیه‌را ۵۵۶ دلتا آلفاست.
‫تکرار می‌کنم، مرسدس مشکی. ‫براوو سیه‌را ۵۵۶ دلتا آلفا.
‫سمی، تو باید بری. ‫خیابون دوید دانگرز.
‫بپا!
‫کل یگان‌ها، از فراترنیته می‌ریم.
‫از سمی به آنتوان. کجا بریم؟
‫داره میاد سمت شما. ‫احتمالا به زودی ببینینش.
‫کل یگان‌ها، ما داریم می‌ریم سروریر.
‫- آنتوان، ریچارد، تکون نخورین. دنبالشیم. ‫- دریافت شد.
‫از وینی به سمی، ‫ما تو خیابون دی موزایا پشت ترافیکیم.
‫ما تو سروریر پشت چراغ قرمزیم.
‫آشغال عوضی. داره برمی‌گرده.
‫هانا، تو برو دنبالش. ‫آنتوان، از کنار شما رد می‌شه.
‫- از دوربرگردون برگشت. ‫- خیلی‌خب، دنبالشم.
‫باورم نمی‌شه.
‫- آنتوان، می‌بینیش؟ ‫- الان رد شد. دنبالشیم.
‫بجنبین!
‫تندتر برین.
‫- وینی، ولید، کجایین؟ ‫- سروریر، دارم میام سمت تو.
‫من جدا می‌شیم. پیچید سمت راست. ‫آنتوان، کجایی؟
‫آره، دیدم. دارم میام سمتت.
‫مواظب باش، بن‌بسته. داره دور می‌زنه.
‫رفت بیرون. هنوز سوار تاکسیه.
‫آنتوان، ریچارد، کجایین؟
‫گیر افتادیم. ‫الان بلوار دیندوشینه.
‫عقب‌نشینی کنین.
‫- من میام. ‫- دریافت شد.
‫داره می‌پیچه تو پریگو.
‫- سمی، تو برو. ‫- باشه.
‫- وینی، کدوم گوری هستی؟ ‫- سر تقاطع بلویل و پیکسرکورتم.
‫هانا، تو برو.
‫داره برمی‌گرده. ‫دیدمش. داره می‌ره پلاتریه.
‫من سر تقاطع دنبالش می‌افتم. ‫وینی، کجایی؟
‫هنوز گیر افتادم. تف به این زندگی!
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫ای کثافت... الان پیاده شد. ‫کجایی؟
‫سمی، حالا چیکار کنیم؟
‫داره سوار موتور می‌شه. ‫رو پل پیاده‌رو گمش می‌کنیم.
‫هانا، تعقیبش کن.
‫آنتوان!
‫اسمت چیه؟
‫آنتوان.
‫آنتوان چی؟
‫آنتوان خالی.
‫چرا داری تعقیبم می‌کنی آنتوان؟
‫خودت می‌دونی چرا.
‫اصلا اقدام نکن.
‫کلی آدم اینجاست.
‫فعلا.
‫[خطرناک، احتمالا مسلح]
‫به افتخار تفتیش و تعقیب، ‫هانا و آنتوان...
‫که خیلی خفن با موتور دنبالش کردن.
‫به افتخار ولید که عین تازه‌کارها ‫تو مترو گیر افتاد.
‫خوب دورت زد!
‫اقدامات ضد تجسس از مبانی ‫آکادمی پلیسه.
‫البته اگه آکادمی رفته باشی.
‫مگه نه ولید؟ ‫مشکل نظامی‌های سابق همینه.
‫پونزده سال تو لژیون خارجی فرانسه ‫زیر آفتاب می‌خزیدی.
‫واسه همین آفتاب مخت رو ذوب کرده. ‫تقصیر خودت نیست.
‫شما سه روز هم تو تمرینات بقا ‫دوام نمیارین.
‫مخصوصا تو با اون سبیل فردی مرکوریت.
‫محمودی رو چیکار کنیم؟
‫خب، باید آماده باشیم ‫تا دوباره پیداش بشه.
‫گمون نکنم یه مدت آفتابی بشه.
‫مخبرمون چی شده؟ ‫چی می‌گه؟
‫هیچی، ازش خبری نیست.
‫برگشتیم سر خونه اول.
‫بهتر بود دم کافه می‌گرفتیمش.
‫ولی دستور داشتیم پیداش کنیم ‫و آشناهاش رو شناسایی کنیم.
‫هیچ مدرکی ازش نداشتیم.
‫مدیر کل الان گفت سرم رو می‌زنه.
‫ولی باز هم همراهیتون می‌کنم.
‫خب، همون‌طور که تصور می‌کردین،
‫کل مافوق‌ها از عملیاتمون حمایت نکرده بودن.
‫- یعنی چی؟ ‫- مرسی هانا.
‫در این حد بگم که یه سری ‫مسئولان عصاقورت‌داده وزارت‌خونه...
‫از تعقیب و گریز موتورها ‫تو خیابون‌های پاریس خوششون نیومد.
‫واقعا؟
‫آخرین دستور کار رو خوندین دیگه؟
‫نباید در ملأ عام خشونت به خرج بدیم. ‫سوانح زیادی رخ داده.
‫من امور داخلی رو راضی کردم...
‫به شکایت یه مشت موتورسوار خنگ ‫در راستای به خطر انداختن مردم...
‫که شاهد تعقیب و گریز شما بودن رسیدگی نکنه.
‫دفعه بعد که زیاده‌روی کنین، ‫کمک خاصی ازم بر نمیاد.
‫به خطر انداختن مردم، واقعا؟
‫باید با دستمزد هشت یورویی ‫خطراتمون خداحافظی کنیم.
‫مگه این کار رو واسه پولش می‌کنین؟ ‫نه.
‫واسه افتخارشه.
‫افتخار؟
‫یه‌کم.
‫افتخار عین آفتاب مردگان می‌مونه.
‫پلیس مرده هم به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫- هانا، افتادی چیزیت نشد؟ ‫- نه، چیزیم نیست. مرسی رئیس.
‫همین مهمه. کسی چیزیش نشه.
‫فردا روز جدیده.
‫خداحافظ همگی. شبتون به خیر.
‫- شب به خیر رئیس. ‫- شبتون به خیر رئیس.
‫چیه؟ قدم‌هات رو می‌شماری ‫یا روی زمین علامت زدن؟
‫- چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫همیشه همین‌جا مواظبم هستی، ‫انگار داریم از محدوده امنی رد می‌شیم.
‫امنیت من تویی.
‫امشب می‌بینمت؟
‫می‌رسونمت.
‫آنتوان، خواهش می‌کنم نرو.
‫آخرین باره.
‫به مارکوس قول دادم. ‫چاره‌ای ندارم.
‫یه روزی بدجوری بدبختت می‌کنه.
‫خودت می‌دونی؟ ‫دار و ندارت رو از دست می‌دی.
‫باید برم.
‫آقایون، گوش کنین.
‫تف کردن، گاز گرفتن و تیزی ممنوع.
‫به زیر کمربند ضربه نزنین.
‫محدودیت زمانی نداریم.
‫هر کی آخر وایستاده بود می‌بره.
‫امیدوارم برنده لایق باشه.
‫بلند شو!
‫پولت رو بگیر.
‫ممنون.
‫اگه مایل باشی، یه مبارزه دیگه هم دارم.
‫یه خلافکار اهل اوبرویلیه است. ‫گمون کنم باهات خصومت داره.
‫من دیگه نیستم مارکوس.
‫پولش پنج‌برابر امروزه. ‫فکرهات رو بکن.
‫فکرهام رو کردم.
‫سه دنده ترک‌خورده، ‫قفسه‌سینه خرد شده...
‫و ریه چپ سوراخ شده، ‫اسم بیمار ابراهیم بوشواریه.
‫ساعد، دماغ و فک دیلان مالودا ترک خورده.
‫آخری هم ضربه به سر...
‫و چند جراحت صورته...
‫که باعث شد سعید انگوین ‫بیست و چهار ساعت تو کما بره.
‫به این‌ها می‌گی دفاع از خود؟
‫من که مجازات محسوبشون می‌کنم.
‫ضمنا، همین اواخر سر پول ‫تو یه مبارزه غیرقانونی شرکت کردی...
‫که دوستت مارکوس رینهارت ترتیب داده بود.
‫باید قبول کنی این رفتارها...
‫با اصول اخلاقی پلیس همخونی نداره.
‫چند وقته هنرهای رزمی کار می‌کنی؟
‫از ده سالگی.
‫کسی بهت نگفته بود بهترین خصوصیت ‫مبارز کنترل خودشه؟
‫هدفتون چیه؟
‫می‌خواین بهم عذاب وجدان بدین؟
‫خودشون بهم حمله کردن. ‫بهتون که گفتم، من کاری نکردم.
‫می‌خوام متوجه بشی...
‫برام سخته تو یگان نگهت دارم.
‫با احتساب سوابق و ارزیابی‌های مافوق‌هات، ‫فقط می‌تونم...
‫از جلسه هیئت انضباطی ‫و اخراجت جلوگیری کنم.
‫پیشنهاد می‌کنم به بخشی ‫که کمتر فعالیت می‌کنه ملحق بشی.
‫فعالیت میدانیشون کمتره.
‫کلانتری بوبینی نیرو کم داره. ‫با کمال میل قبولت می‌کنن.
‫بوبینی؟
‫آره، بوبینی. شرمنده‌ام.
‫چرا قبول کردی تو اون مبارزه مسخره شرکت کنی؟
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوای تک‌تک عوضی‌های دهاتی ‫که با پلیس‌ها مشکل دارن رو بزنی؟
‫مادرت یه پسرش رو ‫از دست داده آنتوان.
‫خیال کردی می‌خواد یکی دیگه رو ‫هم از دست بده؟
‫رئیس کلانتری بوبینی رفیقمه.
‫ازش می‌خوام درخواستش رو رد کنه ‫که به جوخه ضدجنایت بپیوندی.
‫حداقل باز هم می‌تونی کارت رو بکنی...
‫و مجبور نشی پشت میز بشینی ‫و کارهای اداری بکنی.
‫دو سال بیشتر طول نمی‌کشه. ‫بعدش می‌تونی برگردی. بهت قول می‌دم.
‫می‌دونم چه فکری تو سرته.
‫پلیس‌ها شکست می‌خورن.
‫آدم‌های بد مدام پایکوبی می‌کنن.
‫دنیا منطقی نیست.
‫من رفتم. در آینده موفق باشی.
‫همه‌مون می‌دونیم.
‫بیا یه گلویی تازه کن.
‫نه، نمی‌خواد. ‫ولش کن سمی.
‫عه، ببین. ساعت چنده؟ ‫پنج دقیقه به...؟
‫- باشه. ‫- تا پنج دقیقه دیگه من دستور می‌دم.
‫بیا. بقیه منتظرن.
‫بیا.
‫وایستا!
‫خوبی؟
‫چی می‌خوای؟
‫حالت خوبه؟
‫آنتوان!
‫♪ به سلامت آنتوان ♪
‫♪ به سلامت ♪
‫♪ هنوز یه‌کم محبت مونده ♪
‫♪ به سلامت ♪
‫اون مبارزه‌ات هنوز برگزار می‌شه؟
‫کجاست؟
‫پیش دکتره، داره بخیه می‌خوره.
‫وضعش چقدر وخیمه؟
‫درب و داغون شده.
‫اون آوردش و بهمون زنگ زد.
‫آنتوان بهش زنگ زده بود...
‫تا مبارزه با یه گردن‌کلفت ‫اهل اوبرویلیه رو هماهنگ کنه.
‫موادفروشی بود ‫که می‌خواست یه پلیس رو کتک بزنه.
‫همه‌چی تو رینگ خراب شد.
‫یعنی چی؟
‫ظاهرا آنتوان گذاشت ‫تا می‌خوره بزندش.
‫ریچارد، اظهاراتش رو ثبت کردی؟
‫هنوز نه.
‫خیلی‌خب.
‫هرچقدر لازمه نیرو جمع کن ‫و کسی که آنتوان رو مجروح کرده بیار پیشم.
‫کل شاهدان رو هم بیارین.
‫- نباید خبرش درز کنه. ‫- چشم رئیس.
‫من باهاش حرف می‌زنم. ‫هانا، بهتره تو پیش آنتوان بمونی.
‫باشه.
‫آنتوان!
‫امان از دستت، جوابم رو بده!
‫چیکار می‌کنی؟
‫[شش ماه بعد...]
‫وینی، خوشحال شدم ‫جواب تماسم رو دادی.
‫- میونه خوبی با گوشیم ندارم. ‫- چطور؟ تو دردسر افتادی؟
‫پلیسی می‌شناسی که تو دردسر نباشه؟
‫- یه لیوان دیگه لطف کن. ‫- باشه، یه لحظه.
‫- پر کنم؟ ‫- آره.
‫- تو هم می‌خوای ولید؟ ‫- نه، مرسی. من دیگه نمی‌خوام.
‫ریچارد کجاست؟ چند وقته ندیدمش. ‫با شما نیست؟
‫نه، نیست.
‫دوتا موهیتو لطف کن.
‫الان میارم!
‫کارتتون رو بدین.
‫- بفرمایین. ‫- ساشا؟ باز هم می‌خوام.
‫نوشابه می‌خوام.
‫چه زود خوردی.
‫وینی، فردا عملیات داریم.
‫اصلا برام مهم نیست.
‫وینی، ما همیشه تهش موفق می‌شیم.
‫برو بابا ولید.
‫درست می‌شه.
‫بهم اعتماد کن.
‫من می‌رسونمت خونه. ‫حالت خوش نیست.
‫بس کن!
‫اگه باز هم می‌خوای پاچه خواری کنی، ‫راحت باش. من دیگه بسمه.
‫برو دیگه. بذار تو حال خودم باشم.
‫کارتتون رو در بیارین.
‫یخ لطف کنین.
‫الان میارم. چند لحظه.
‫جریان چیه وینی؟ ‫چرا بهم نمی‌گی؟
‫باهام حرف بزن.
‫- نگران نباش. یه لیوان دیگه... ‫- نه، نمی‌خواد.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫با آنتوان سردا تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫آنتوان، منم. آره...
‫شرمنده این‌قدر دیر زنگ می‌زنم پسر.
‫ولی مسئله مهمیه. ‫باید ببینمت.
‫گند زدیم. نمی‌تونم تلفنی بگم...
‫[سمی]
‫چیه؟
‫سلام آنتوان. منم، سمی.
‫دیشب وینی رو به ضرب گلوله کشتن.
‫می‌خواستم قبل از اخبار ‫از زبون خودم بشنوی.
‫چه‌جوری کشتنش؟
‫یه عوضی تو پارکینگ کمین کرده بود. ‫تو ماشینش کشتش.
‫کل بچه‌ها دارن بررسی می‌کنن.
‫اگه می‌خوای تو مراسمش شرکت کنی،
‫خودت می‌دونی کجا برگزار می‌شه.
‫خداحافظ.
‫آنتوان، منم. آره...
‫شرمنده این‌قدر دیر زنگ می‌زنم پسر.
‫ولی مسئله مهمیه. ‫باید ببینمت.
‫گند زدیم. ‫نمی‌تونم تلفنی بگم...
‫[کلانتری مرکزی بوبینی]
‫چطوری تایتوس؟
‫جریان همکارمون رو شنیدی؟
‫آره، با هم کار می‌کردیم.
‫دوستت بود؟
‫همه‌مون دوست بودیم.
‫آشغال‌های عوضی.
‫این‌جوری شبانه پلیس بی‌دفاع رو کشتن.
‫به نظرت کار کی بود؟ ‫کار خلافکارها بود؟ انتقام بود؟
‫اصلا نمی‌دونم.
‫آنتوان!
‫یه خانمی اومده پذیرش. ‫می‌گه کار مهمی داره.
‫- اسمش رو نگفت؟ ‫- استوس.
‫همکار شوهرش بودی.
‫- تو پارکینگ می‌بینمت. ‫- باشه.
‫سوفیا؟
‫ریچارد گم شده آنتوان.
‫یعنی چی که گم شده؟
‫یه ماهه که تو درمانگاه باربن بود.
‫رئیس درمانگاه هشت روز پیش ‫بهم زنگ زد.
‫از اتاقش فرار کرده و غیبش زده.
‫بعد از ماجرای دیشب، ‫می‌ترسم بلایی سرش اومده باشه.
‫چرا درمانگاه باربن بود؟
‫تو که رفتی، ساختار کلانتری عوض شد.
‫هانا رفت بخش مبارزه با مواد.
‫سمی داغون شد.
‫وینی بعد از طلاقش شب‌زنده‌داری می‌کرد و...
‫ریچارد هم عین اون شد.
‫هشت روزه ازش خبر ندارم.
‫- گم شدنش رو ثبت کردی؟ ‫- همون روز.
‫عکسش رو به مأمورها دادم. ‫گفتن تو پرونده‌اش می‌ذارن.
‫داره اتفاق وحشتناکی می‌افته آنتوان. ‫مطمئنم.
‫سه مأمور جوخه جنایی امروز صبح اومدن.
‫کلی سوال راجع به رابرت پرسیدن.
‫کل خونه رو زیر و رو کردن.
‫هیچی پیدا نکردن ‫و بدون هیچ حرفی رفتن.
‫می‌دونی کی بود؟
‫یه خانمی بود.
‫گفت اگه ریچارد باهام ارتباط برقرار کرد، ‫باید بهش زنگ بزنم.
‫سیسیل واگنر. رئیس جدیدشونه.
‫سمی چی می‌گه؟ ‫باهاش صحبت نکردی؟
‫چند بار زنگ زدم، ولی جواب نداد.
‫خیلی‌خب.
‫ببینم چه کاری از دستم بر میاد، خب؟
‫ولی نمی‌تونم قولی بدم.
‫بیا.
‫باید برم. شرمنده.
‫از مرکز به تی‌ان‌زی. یه جسد تو زمین متروکه ‫حوالی آبروار پیدا شده.
‫ظاهرا از افراد خودمونه. ‫ضدجنایت اونجا منتظرتونه.
‫خیلی‌خب، داریم می‌ریم.
‫- صبح به خیر. ‫- سلام.
‫- مرسی که این‌قدر زود اومدین. ‫- به جنایی خبر دادین؟
‫آره، ولی ماشینشون خراب شده. ‫زود می‌رسن.
‫- جسد کجاست؟ ‫- گلوله به سرش اصابت کرده.
‫یه کارگر وقتی رسید پیداش کرد.
‫[درمانگاه باربن] ‫[انجمن ملی سلامت پلیس]
‫سروان سردا؟
‫دکتر کلر بوزینسکی هستم. ‫من روان‌پزشک ارشد اینجام.
‫- تلفنی حرف زده بودیم. ‫- سلام دکتر.
‫ریچارد استوس بیمار من بود.
‫در نتیجه، درک می‌کنین که نمی‌تونم ‫اطلاعاتی بهتون بدم.
‫روان‌پزشک محرم اسرار بیمارشه.
‫آره، ولی همین که ‫از درمانگاه تحت مسئولیت شما...
‫فرار کرده، باید واسه نادیده گرفتن ‫اون قانون کافی باشه. مگه نه؟
‫بیماری ریچارد چی بود؟
‫تفسیر وهمی سرو کاپگرا.
‫می‌شه گفت پارانویا.
‫گمون کنم مأمورها اتاقش رو تفتیش کردن.
‫مأمور عادی نبودن. ‫از جوخه جنایی بودن.
‫چیزی پیدا کردن؟
‫ریچارد جز گرم‌کن اضافه‌اش و لوازم بهداشتیش ‫چیزی نداشت.
‫اینجا به جز شما با کی حرف می‌زد؟
‫با هیچ‌کس.
‫تنها کسی که هر از گاهی ‫می‌دیدم باهاش صحبت کنه،
‫بیمار اتاق بغلیش، ویکتور گارنیه بود.
‫کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫احتمالا این ساعت، عین هر شب، ‫کنار رود روی نیمکت نشسته.
‫چرا اینجاست؟
‫زن و دخترش رو ‫تو تصادف ماشین از دست داد.
‫خودش پشت فرمون بود.
‫ویکتور گارنیه؟
‫چیکارش داری؟
‫می‌خوام راجع به ریچارد استوس صحبت کنم. ‫امکانش هست؟
‫من همه‌چی رو به اون عوضی‌های ‫جوخه جنایی گفتم.
‫اصلا تو کی هستی؟
‫آنتوان سردا از جوخه ضدجنایت ‫کلانتری نود و سه‌ام.
‫ولی با ریچارد عضو جوخه تفتیش و تعقیب بودم.
‫درسته، اخراجت کردن. می‌دونم.
‫داستانت رو می‌دونم.
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫چیزهایی که احتمالا بهتون گفته.
‫ظاهرا فقط با شما حرف می‌زد.
‫آره، «حرف می‌زد.»
‫حرف می‌زد... فعل سنگینیه.
‫دوستت خیلی وراج بود، ‫همیشه چرت و پرت می‌گفت.
‫چه چرت و پرت‌هایی می‌گفت؟
‫چرت و پرت دیگه.
‫می‌گفت با یه عوضی کله‌گنده درگیر شده...
‫که عضو تشکیلاتی بین‌المللیه ‫و نمی‌خواد سر به تن...
‫خودش و خانواده‌اش باشه.
‫گفت مدیریت بعد از خراب‌کاری خودش ‫و افرادش تو یه عملیات...
‫امنیتی بین‌المللی محرمانه روسیاهشون کرده. ‫بگذریم...
‫از این حرف‌های پارانویدی دیگه.
‫واسه همین اینجا قایم شده بود.
‫بهت نگفت چه عملیاتی بود؟
‫نه.
‫گفت بدجوری خراب‌کاری کردن ‫و همه‌شون تقاصش رو پس می‌دن.
‫«همه‌شون» کی‌ان؟
‫ببین رفیق،
‫من که ذهن‌خونی بلد نیستم.
‫وقتی پیداش کردی خودت ازش بپرس.
‫به نظر من تا الان...
‫یا از یه درخت آویزونه...
‫یا داره لوله تفنگ رو ‫تو دهنش می‌ذاره که مغزش رو بپاشونه.
‫آخر و عاقبت همه‌شون همینه.
‫کله‌گنده‌ای که باهاش درگیر شده...
‫اسمش رو نگفت؟
‫نه، فقط گفت گروه بزرگی بود...
‫و اگه پرونده‌اش فاش بشه،
‫واسه همه عواقب داره.
‫نمی‌دونی ممکنه کجا باشه؟
‫آدرس یا جزئیاتی نداری ‫که به دردم بخوره؟
‫به چه دردت بخوره؟
‫من که بهت گفتم، رد داده بود.
‫اصلا شبیه ریچارد سابق نبود.
‫منظورتون چیه؟
‫پونزده سال پیش که تو کلانتری ‫مشغول به کار شده بود، من مافوقش بودم.
‫پنج سال همکاری بودیم، ‫بعدش به تفتیش و تعقیب ملحق شد.
‫سیگار داری؟
‫شرمنده، سیگار نمی‌کشم.
‫نسل جدید پلیس‌ها...
‫نه سیگار می‌کشن، ‫نه چیزی مصرف می‌کنن.
‫حداقل خوشحالی یا نه؟
‫به هر حال با تو حال می‌کرد.
‫معمولا ازت تعریف می‌کرد...
‫و می‌گفت بدبختت کردن.
‫اگه از من می‌پرسی،
‫بذار هر جا هست، ‫تو حال خودش باشه.
‫چرا این‌جوری می‌گین؟
‫همین‌جوری.
‫اگه راست گفته باشه،
‫یا می‌ری سینه قبرستون ‫یا از اینجا سر در میاری...
‫و کسی به حرفت گوش نمی‌ده.
‫خب...
‫اگه دنبال دردسر می‌گردی،
‫این کاغذ رو بگیر و به این شماره زنگ بزن.
‫ریچارد بهم گفته بود اگه بلایی سرش اومد ‫زنگ بزنم.
‫به بقیه نگفتم. ‫فقط خودت می‌دونی. تک و تنهایی.
‫فقط چون شریف جلوه می‌کنی.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫باید صحبت کنیم هانا.
‫راجع به چی؟
‫آشغال عوضی. شش ماهه ندیدمت.
‫حتی تو مراسم ختم دوست‌هات ‫هم شرکت نکردی.
‫می‌دونم. ببخشید. ‫مشکل شخصی نداشتم.
‫خوشحالم که می‌شنوم مشکل شخصی نداشتی.
‫چیکار داری؟
‫باید یه لطفی در حقم بکنی.
‫- هنوز با دخترهای شناسایی رفیقی؟ ‫- چطور؟
‫یکی تو درمانگاه باربن ‫شماره‌ای بهم داده.
‫نمی‌دونم شماره کیه. ‫مدام تماس می‌گیرم.
‫- فقط می‌خوام شناساییش بکنم. ‫- باربن؟
‫آره، ریچارد یه ماه اونجا بود.
‫یه رفیق داشت.
‫این شماره رو بهش داده بود ‫که اگه مشکلی پیش اومد زنگ بزنه.
‫نمی‌دونم چیکار کردین و چی شده.
‫- ولی وضع خرابه. ‫- نمی‌دونم. من دیگه بخش موادم.
‫- از سمی بپرس. ‫- سمی پیداش نیست. نمی‌دونم کجاست.
‫خیلی حیف شد.
‫با بالسترا حرف زدم. گفت خیلی قدیمیه ‫و دخالت نکنم.
‫نمی‌دونم جریان چیه. ‫نمی‌فهمم.
‫ولی خیلی‌ها دارن اذیت می‌شن.
‫واقعا؟ کی؟
‫واگنر و سگ‌های شکاریش.
‫منظورت چیه؟
‫تقصیر اون‌هاست؟
‫چرت می‌گی.
‫لطفا این شماره رو بگیر.
‫قول می‌دم اگه بفهمی مال کیه ‫دست از سرت بردارم.
‫خیلی بی‌شعوری.
‫مرسی.
‫یادت نیست اسم کسی رو آورده باشه؟
‫جلوی خودت یا کس دیگه‌ای.
‫- تو که می‌شناسیش. تودار بود. ‫- خیلی مهمه سوفیا.
‫ریچارد درگیر ماجرایی شده. ‫واسه همین مخفی شده.
‫رو چه حساب این‌جوری می‌گی؟
‫اون‌هایی که اومدن اینجا... ‫نگفتن دنبال چی می‌گشتن؟
‫نه.
‫به جز رفتار ریچارد... ‫تفاوت دیگه‌ای حس نکرده بودی؟
‫چه بدونم، مثلا سبک زندگیش.
‫پول نقد زیاد نمی‌آورد خونه؟ ‫بیشتر خرج نمی‌کرد؟
‫نه، کلی چیزهای مضر مصرف می‌کرد.
‫حتی تو جیبش کوکایین پیدا کردم.
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫اگه چیزی یادت اومد،
‫اسمی، آدرسی، هر چیزی ‫که به دردم می‌خورد،
‫با این گوشی بهم زنگ بزن، خب؟
‫با گوشی خودت نزن. شنود می‌شه.
‫اگه کاری از دست من برمی‌اومد، ‫می‌دونی در خدمتم دیگه؟
‫ممنون.
‫به نظرت بلایی سرش اومده؟
‫نمی‌دونم سوفیا.
‫اصلا نمی‌دونم.
‫آروم باش سردا. از جوخه جنایی‌ام.
‫خانم واگنر سوار ماشینه. ‫می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫باشه.
‫سروان سردا.
‫مایلم یه بار برای همیشه ‫این مشکل رو حل کنیم.
‫می‌دونم سروان استوس ‫دوست صمیمیت و همکارت...
‫تو تفتیش و تعقیب بود.
‫نگرانیت رو درک می‌کنم. ‫احترام قائلم.
‫با این حال، باید ازت بخوام ‫دیگه دنبالش نگردی.
‫می‌خوام حواست فقط به کار خودت...
‫که حفظ نظم و قانون تو خیابون ‫و تأمین امنیت مردمه باشه.
‫ریچارد دوست منه.
‫به‌خاطر زنش دنبالش می‌گردم.
‫دوستته؟
‫ولی بعد از جدایی از تفتیش و تعقیب ‫سراغش رو نگرفتی؟
‫درست نمی‌گم؟
‫بذار خودمون به نگرانی و درد ‫خانم استوس رسیدگی کنیم.
‫سرت تو کار خودت باشه ‫تا مشکلی پیش نیاد.
‫به فکر آینده‌ات باش.
‫از تصورم خارجه که بخوای مأمور حراست ‫یه پاساژ بشی.
‫تهدیدم می‌کنین؟
‫نه. سرنوشت افرادی که گوششون ‫بدهکار نباشه همینه.
‫دیگه حرفی نداریم. ممنون سروان.
‫چیه؟
‫اطلاعاتی که می‌خواستی کسب کردم.
‫- بگو. به گوشم. ‫- تلفنی نمی‌شه. الان مرکزم.
‫شماره دختری به نام کریستینا دانکواست.
‫خونه‌اش نزدیک تقاطع بیر و حکیمه.
‫به جرم مصرف و قاچاق مواد گرفتنش.
‫- تو خبر داشتی؟ ‫- از چی؟
‫که ریچارد این دختر رو می‌شناسه.
‫نه، خبر نداشتم.
‫بقیه که زدن جاده خاکی، من رفتم. ‫نمی‌خواستم شریک باشم.
‫منظورت چیه؟
‫تو که رفتی، سمی طاقت انتقالیت رو نداشت. ‫به نظرش نامردی بود.
‫کم‌کم رد داد، ‫بقیه رو تو کارهای خطرناکی شریک کرد.
‫یعنی چی؟
‫تا حالا اسم «ت‌ت‌و» رو شنیدی؟
‫آره، تیم تحقیقات ویژه.
‫پیرارسال ملغی شد. ‫به سمی چه ربطی داره؟
‫همین که تو رفتی،
‫دوباره راهش انداختن ‫و از سمی خواستن اداره‌اش کنه.
‫کار همون عوضی‌هایی بود ‫که اخراجت کرده بودن.
‫بقیه هم اطاعت کردن؟
‫خودت که می‌دونی سمی ‫راحت بقیه رو قانع می‌کنه.
‫اضافه‌حقوق خطرات هم داشت... ‫راحت راضی شدن.
‫تو چی؟
‫بهت که گفتم، من رفتم. ‫نمی‌خواستم شریک بشم.
‫دیگه کی از «ت‌ت‌و» خبر داره؟
‫تعدادشون انگشت‌شماره. ‫خیلی محرمانه است.
‫تو از کجا خبر داری؟
‫ریچارد رو تو کلوپ رکس دیده بودم.
‫تو حال خودش نبود. ‫برام تعریف کرد.
‫جزئیاتش رو نگفت.
‫فقط گفت زیاده‌روی کردن ‫و تقاصش رو پس می‌دن.
‫چیکارش می‌کنی؟
‫می‌رم خونه‌اش ‫ببینم چی می‌گه.
‫من اگه جات بودم بی‌خیال می‌شدم.
‫با واگنر حرف بزن. ‫تحقیقات دست اونه.
‫همین امروز حرف زدم. گفت اگه دنبال ‫دردسر نیستم، باید بی‌خیال بشم.
‫تو از دردسر خوشت میاد. ‫تو خونته.
‫شرمنده، دیگه ندارم.
‫به هر حال مرسی.
‫بابت چی؟
‫بابت این.
‫از دستم عصبانی‌ای؟
‫شش ماه هیچ خبری ازت نبود.
‫اصلا جواب پیام‌هام رو ندادی. ‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫معلومه که عصبانی‌ام.
‫طاقت نداشتم دوباره از اول شروع کنم.
‫کسی قضاوتت نمی‌کرد. ‫خودت نمی‌فهمیدی.
‫درسته، ولی نمی‌خواستم ناامیدت کنم.
‫از چی؟
‫واسه من فرق نمی‌کرد برگردی اونجا.
‫حتی اگه کار اداری می‌کردی ‫هم هیچی عوض نمی‌شد.
‫حتی اصلا پیغام‌هام رو گوش ندادی.
‫دادم. دادم، ولی...
‫ولی چی؟
‫هنوز مبارزه می‌کنی؟
‫چرا می‌کنی؟
‫به‌خاطر بابام مبارزه رو شروع کردم.
‫خودم و برادرم رو کتک می‌زد.
‫مادرم رو هم کتک می‌زد.
‫یه شب اومد خونه. ‫حالش...
‫حالش خیلی خراب بود.
‫شروع کرد مادرم رو کتک بزنه.
‫خیال می‌کردم به کشتنش می‌ده.
‫رد دادم و ضربه‌فنیش کردم.
‫همین. هفده ساله بودم ‫و از خونه فرار کردم.
‫دیگه نمی‌خواست من رو ببینه.
‫مادرت طلاق نگرفت؟
‫نه، جز اون کسی رو نداشت.
‫برادرم شش ماه بعدش ‫ما موتور تصادف کرد.
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫چه بدونم.
‫زمان لازم داشتم.
‫کارم زیاد طول نمی‌کشه.
‫کریستینا؟ من پلیسم.
‫چیکار داری؟
‫دوست ریچاردم. باید صحبت کنیم.
‫می‌شه بیام تو؟
‫- نه، هر خری رو راه نمی‌دم تو خونه. ‫- مسئله مهمیه.
‫آخرین بار کی ریچارد رو دیدی؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونم در ارتباطین.
‫اگه می‌دونی کجاست، بهم بگو. ‫جونش در خطره. جون خودت هم در خطره.
‫ببین کریستینا. من دشمن تو نیستم.
‫فقط می‌خوام بدونم کجاست.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫هفته پیش یه سر اومد اینجا، ‫ولی بعدش خبری نشد.
‫نگفت چی مخفی کرده؟
‫نه. فقط گفت تو دردسر افتاده.
‫چه‌جور دردسری؟
‫دردسر.
‫چه‌جوری آشنا شدین؟
‫تو اینترنت.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- رمزت رو بگو.
‫مجبورم نکن نیروی کمکی خبر کنم ‫که خونه‌ات رو تفتیش کنیم.
‫لطفا رمزت رو بگو.
‫سی و هفت، چهل و نه.
‫هفتاد... ای بابا. ‫هفتاد و سه، چهل و نه. یادم رفته.
‫تف به این زندگی.
‫شماره ریچارد توشه؟
‫شماره قدیمیه، دیگه وصل نیست.
‫- چه‌جوری باهاش صحبت می‌کنی؟ ‫- خودش بهم زنگ می‌زنه.
‫- با چه شماره‌ای؟ ‫- نمی‌دونم. متغیره.
‫این کجا بود؟
‫کلوپ رکس.
‫دخترهایی که کنارتن کی‌ان؟
‫دوست‌هامن.
‫اسمشون چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫کمک خاصی نمی‌کنی.
‫یادم نمیاد. یادم رفته. ‫صمیمی که نیستیم.
‫اون‌ها رو می‌شناسی؟
‫نه، تا حالا ندیدمشون.
‫اجازه هست؟
‫این رو بگیر.
‫اگه ریچارد باهات ارتباط برقرار کرد، ‫به این شماره زنگ بزن، خب؟
‫شاید جونش رو نجات دادی.
‫قرار بود بهم زنگ بزنه.
‫پنج هزار یورو می‌گیرم ‫که بهت بگم کی و کجا باهام قرار می‌ذاره.
‫سلام، با هانا تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫هانا، منم، آنتوان.
‫الان برات یه عکس فرستادم.
‫ممنون می‌شم افرادی رو ‫که کنار محمودی وایستادن شناسایی کنی.
‫مرسی.
‫بی‌خیالش شو آنتوان.
‫معلومه برات دردسر می‌شه.
‫قبلا هم بهم گفتن.
‫ببین ریچارد، آروم باش. ‫فقط خودم و خودتیم، خب؟
‫آره، راست می‌گی. ‫باید آروم باشم.
‫آره.
‫- داری منو کجا می‌بری؟ ‫- یه واحد آپارتمان توی «سن-مانده».
‫اون‌جوری برای من اخم نکن. ‫جای دیگه‌ای پیدا نکردم.
‫می‌شه بگی چرا نباید برم خونه؟
‫- چرا نباید برم خونه؟ ‫- صدات رو برای من بالا نبر!
‫از اون زنیکۀ عوضی بپرس!
‫اگه دهنش رو باز نکرده بود، ‫الآن وضع‌مون این نبود.
‫کدوم پلیس‌ها رفتن ببیننش؟
‫آنتوان. ‫داره دنبالت می‌گرده.
‫نمی‌فهمم. چطور پای «سردا» گیره؟ ‫اون هیچ ربطی به این ماجرا نداره.
‫نمی‌دونم والا. وقتی دیدی‌اش از خودش بپرس.
‫گوش کن چی می‌گم، ریچارد. ‫گوش کن.
‫اونجا که پیاده‌ات می‌کنم، قایم شو. ‫ببین، خیلی مهمه.
‫تا وقتی مشکل رو حل نکردم، همون‌جا بمون.
‫عوضی‌ها دارن نزدیک می‌شن.
‫قشنگ حسش می‌کنم.
‫[جوخۀ تفتیش و تعقیب - پاریس]
‫چرا اومدی اینجا؟
‫باید صحبت کنیم.
‫باید؟
‫آره.
‫می‌خوای برگردی؟
‫- دوتا جای خالی داریم. ‫- با ریچارد می‌شه سه‌تا.
‫هنوز ثابت نشده مُرده.
‫چی شد، سمی؟
‫منظورت چیه؟
‫دوتا از افراد کُشته شدن. ‫یکی دیگه‌شون مفقود شده.
‫کی رو خر فرض کردی؟
‫با کارآگاه‌ها صحبت کن.
‫می‌خوام از دهنِ خودت بشنوم.
‫ریچارد یه شبه توهمی نشده. ‫یه چیزی باعث شده قات بزنه.
‫مطمئناً تو می‌دونی چی بوده.
‫می‌دونی در سال چندتا پلیس خودکشی می‌کنن؟
‫حداقل هفته‌ای یه دونه.
‫دلیل هم نمی‌شه که فاسد بودند ‫یا به قول تو «قات زده بودند».
‫می‌دونی چرا دست به این کار می‌زنن؟
‫چون کاسۀ صبرشون لبریز می‌شه.
‫خسته می‌شن از اینکه صبح تا شب ‫از کسایی که قراره ازشون محافظت کنن، دری وری می‌شنون.
‫ریچارد هم از این قاعده مستثنا نبود.
‫وقتی داشت به سرش می‌زد، کجا بودی؟
‫هوم؟
‫وقتی که هر روز صبح، ‫توی دفترش دنبال میکروفون می‌گشت.
‫وقتی که هر هفته گوشی عوض می‌کرد.
‫وقتی که فکر می‌کرد دارن تعقیبش می‌کنن ‫و کم‌کم خطرناک شد.
‫کجا بودی؟
‫ولی من بودم!
‫- فرستادمش بره کلینیک. ‫- چرت نگو.
‫ریچارد یکی از سرسخت‌ترین آدماییه که می‌شناسم.
‫- می‌دونم یه چیزی به هم ریختش. ‫- به هم ریختش؟
‫چی بگم والا.
‫شایعه‌ها داره پخش می‌شه، سمی. ‫انقدر طفره نرو.
‫بذار پخش بشن. سرت تو کار خودت باش. ‫اینم نصیحتی از دوست سابقت.
‫پس نباید ازت بپرسم ‫با محمودی و اون دخترها توی کلوپ، چی‌کار می‌کردی؟
‫به نفعته نپرسی.
‫تا حالا اسم تیم تحقیقات ویژه به گوشت خورده؟
‫باید خورده باشه؟
‫باشه خودت خواستی.
‫سلام منو به هانا برسون.
‫شنیدم برگشتید پیش هم. ‫البته شایعه‌ست!
‫حرف هانا رو نیار وسط، سمی.
‫بله؟
‫ریچارد زنگ زد. ‫زمان و مکان ملاقات رو دارم.
‫پولم آماده‌ست؟
‫آره، آماده‌ست.
‫پارکینگ کلیگنانکورت، طبقۀ بالا، ساعت یازده شب.
‫- شب به‌خیر. ‫- شب خوش.
‫[زیرزمین - باشگاه، بایگانی مدارک، رختکن، پارکینگ]
‫[بایگانی مدارک؛ مخصوص استفادۀ پرسنل]
‫- پول‌ها کجاست؟ ‫- اینجاست.
‫ریچارد کجاست؟
‫تو راهه. پول‌ها رو رد کن بیاد.
‫نه، وقتی ریچارد رو ببینم بهت می‌دم. ‫کجاست؟
‫عوضی‌بازی در نیار. بده...
‫چرا به نصیحت من گوش نکردی، سروان سردا؟
‫اون‌طوری از یه تعلیق الزامی و ‫دستورالعمل‌های توبیخی دیگه...
‫که متأسفانه باید اِعمال کنیم، پرهیز می‌کردی.
‫در ضمن، یه خانم جوان به‌خاطر تو مُرد.
‫متأسفانه می‌دونم هیچ‌کس براش مهم نیست.
‫ولی اون تنها راه ما ‫برای رسیدن به ریچارد استوس بود.
‫پوکه‌هایی که توی پارکینگ «کلیگنانکورت» پیدا شده
‫با پوکه‌های صحنه‌های جرمی که...
‫سروان وینی سگورا و سرگرد ولید جبران ‫در اون‌ها به قتل رسیدند، مطابقت داشته.
‫با توجه به تست‌های مقایسه‌ایِ تیم جرم‌شناسی
‫از یه اسلحه شلیک شدند.
‫یه پیستول زیگ زاوئر نیمه‌اتوماتیک، مدل اس‌پی 2022
‫که در سامانۀ ما ثبت شده و به نامِ...
‫ریچارد استوس هست.
‫ریچارد پلیس‌های دیگه رو نمی‌کُشه. ‫با عقل جور در نمیاد.
‫عقل؟
‫پونزده سال سابقۀ حضور در نیروی پلیس ‫بهم یاد داد که عقل و منطق توی جرایم کیفری معنایی نداره.
‫چطور فهمیدی که همه‌چی به اون دختره ربط داره؟ ‫کریستینا دانکوا.
‫وقتی ریچارد تحت درمان بود، ‫از یه نفر توی اتاق بغلی‌اش شمارۀ دختره رو گرفتم.
‫- که این‌طور. ‫- بله.
‫و تصمیم گرفتی به کسی نگی؟
‫حیف!
‫تصمیم تو نه تنها تحقیقات رو به خطر انداخت، ‫اون دختر رو هم به کُشتن داد.
‫موضوع دیگه‌ای هست که ندونیم، سروان سردا؟
‫چی ممکنه بدونم که شما ندونید؟
‫مسئله خیلی جدی‌ـه، آنتوان.
‫اگه الآن پشت میله‌های زندان نیستی
‫دلیلش اینه که نمی‌خوایم ‫بزرگترین رسواییِ تاریخ رو رقم بزنیم.
‫پلیسی که پلیس می‌کُشه؟
‫فکرش رو بکن اگه رسانه‌ها خبردار بشن، ‫چه جوّی درست می‌شه!
‫دادستان و بخشدار حاضرن مشارکت دیشب تو رو نادیده بگیرن
‫ولی دستور تعلیقت رو صادر کردن.
‫تا اطلاع ثانوی!
‫یعنی تا وقتی که جلوی ریچارد گرفته بشه ‫و آب‌ها از آسیاب بیفتن.
‫پس ازت می‌خوام نشان و اسلحه‌ات رو تحویل بدی.
‫می‌دونم لزومی به گفتن نیست ‫ولی نباید در مورد این پرونده با کسی صحبت کنی.
‫ما هم اون 5000 یورویی که
‫از اتاق مدارک قرض گرفتی رو به کسی نمی‌گیم.
‫البته ازت می‌خوایم در اسرع وقت برش گردونی.
‫متأسفم، آنتوان.
‫خب؟
‫تعلیق شدم رفت.
‫تا کِی؟
‫تا اطلاع ثانوی.
‫تا وقتی که یه قصه‌ای پیدا کنن ‫برای لاپوشونیِ گندکاری‌هاشون.
‫کثافت‌های عوضی. ‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫بازم دنبال ریچارد می‌گردم، ‫تا بلکه زودتر از اونا پیداش کنم.
‫تنت می‌خاره؟ ‫از این جماعت هر کاری برمیاد.
‫اگه جای تو بودم خیلی آفتابی نمی‌شدم. ‫می‌ذاشتم آب‌ها از آسیاب بیفته.
‫چرا مثل سگی شدی که استخوون دیده؟
‫چون اون دوست منه.
‫خب، سلام منو به زویی برسون. ‫مواظب خودتم باش.
‫یه نوشیدنی خنک لطفاً.
‫- نوشیدنی؟ ‫- آره.
‫یخ هم می‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫- هر چی داشتیم ریختم. ‫- ممنون.
‫می‌شه با رئیست صحبت کنم؟
‫- با رئیس؟ ‫- آره.
‫من خودم رئیسم. ‫چی می‌خوای؟
‫من از جوخۀ تفتیش و تعقیب‌ام.
‫از دوستای وینی سگورا هستم.
‫ببین، پلیس‌ها قبلاً در مورد اون قضیه ‫منو حسابی سین‌جیم کردن.
‫چرا نمی‌ری با اونا صحبت کنی؟
‫نمی‌بینی چقدر سرم شلوغه؟
‫اون یارو سیبیلوئه که کنار وینی‌ـه، کیه؟
‫داری اعصابم رو خُرد می‌کنی.
‫مجبورم نکن حراست رو خبر کنم، خب؟
‫نوشیدنی‌ات رو بخور، بعدش یا برو خونه یا برو وسط. ‫یه کاری بکن.
‫فقط اینجا واینستا. باشه؟
‫جدی گفتم. برو!
‫بی‌خیال، دست از سرش بردار.
‫صرفاً دارم یه سؤال ازش می‌پرسم. ‫سخت نگیر.
‫پلیس‌های کوفتی! خسته‌ام کردین!
‫برو گمشو!
‫- بله؟ ‫- اون یارو که کنار کریم محمودی بود رو شناسایی کردم.
‫اسمش «سرج آزوالد»ـه.
‫با یه تشکیلات تبهکارانه در ارتباطه ‫که تیم‌مون می‌شناستشون.
‫هر چی اطلاعات می‌تونستم در آوردم. ‫الآن می‌خوای‌شون؟
‫- یه ساعت دیگه میای خونۀ من؟ ‫- باشه.
‫چیز دیگه‌ای از محمودی پیدا نکردی؟
‫نه، هیچی. ‫نه آدرسی نه مخاطبی.
‫از پلیس بین‌الملل پرسیدم. ‫می‌گن هنوز توی آفریقای شمالی‌ـه.
‫خیلی‌خب. فعلاً خداحافظ.
‫بیا اینجا، پدرسوخته. ‫بیا ببینم، بیا.
‫راه بیفت.
‫زانو بزن. گفتم زانو بزن!
‫قبلاً همدیگه رو دیدیم.
‫نه؟
‫تعقیب‌وگریزی که با موتور داشتیم. ‫تو بودی دیگه.
‫آنتوان...
‫شنیدم دنبال من می‌گردی. ‫بفرما. چی می‌خوای؟
‫ریچارد استوس.
‫خب چی؟
‫- زنده‌ست یا اونم کُشتید؟ ‫- از چی حرف می‌زنی؟
‫یه عکس از تو و «سمی بلقایم» و «ریچارد استوس» ‫توی کلوپ رکس دیدم.
‫خب؟
‫چرا کنار پلیس‌هایی بودی ‫که دو سال بود دنبالت می‌گشتن؟
‫به تو ربطی نداره.
‫چرا کُشتی‌شون؟
‫اولاً: من کسی رو نکُشتم.
‫دوماً: نه ریچارد رو می‌شناسم نه اهمیتی بهش می‌دم.
‫سوماً: با این فضولی‌هات انقدر همه رو عاصی نکن.
‫فقط می‌خوام بدونم چی شده.
‫گشتیدش؟
‫آنتوان سردا.
‫الآن دیگه اسمت رو می‌دونم.
‫آدرست رو هم همین‌طور.
‫پس حواست رو جمع کن.
‫منو فراموش کن.
‫مگر اینکه بخوای دست و پاهات رو بشکنم. ‫شیرفهم شد؟
‫هوم؟
‫آنتوان، منم. کدوم گوری هستی؟ ‫یه ساعته منتظرم.
‫از سرِ کار بهم زنگ زدن. باید برم. ‫همه‌چی رو گذاشتم توی صندوق پُست.
‫ولی نگران شدم.
‫لطفاً بهم زنگ بزن تا از نگرانی در بیام.
‫امیدوارم یه شرکت خوب حمل‌ونقل اثاثیۀ منزل بشناسی ‫و از شمال هم خوشت بیاد.
‫اگه این قضیه تا 48 ساعت آینده تکلیفش مشخص نشه
‫آیندۀ شغلی همه‌مون به فنا می‌ره!
‫خب، اگه بخوایم حلش کنیم، ‫نیاز به همکاری بین بخش‌های مختلف داریم.
‫«اطلاعات» الکی داره لفتش می‌ده. ‫پلیس‌ها لام تا کام حرف نمی‌زنن. واحد جرایم کیفری نم پس نمی‌ده.
‫مشکل پرونده‌های محرمانه همینه.
‫پیشنهادت چیه؟
‫سردا.
‫مثل یه سگ هار می‌مونه ولی به‌درد می‌خوره.
‫به‌درد می‌خوره؟ ولی خطرناکه.
‫وقتی فرستادی‌اش توی یه بخش دیگه، ‫توی گزارش انتقالت همینو نوشته بودی.
‫دیشب توی یه پارکینگ از کارخونه‌های شهرک صنعتی «ارژانتوی» ‫پیداش کردن.
‫دست‌هاش رو بستن و کتکش زدن.
‫شانس آورده سر و کلۀ گشت پلیس پیدا شده.
‫طبق معمول، حاضر نشده شکایت کنه.
‫یا اینکه بره دکتر. ‫یک کلمه هم حرفی نزده.
‫تنها چیزی که می‌دونیم اینه که بیرون همون کلوپی دزدیدنش
‫که وینی سگورا قبل از تیر خوردنش، اونجا می‌پلیکده.
‫شاهدها دیدن دو نفر وسط خیابون، کشیدنش توی یه وَن مشکی
‫و ظاهراً پلاک ماشین‌شون آلمانی بوده.
‫اطلاعات دیگه‌ای نداریم.
‫حرف منم همینه.
‫اینکه اومدن ازش زهره‌چشم بگیرن، ‫نشون می‌ده داره به یه جاهایی می‌رسه.
‫چرا تعلیقش رو برنمی‌داری؟
‫از اون مرتیکه نبویان بپرس.
‫تصمیم‌گیری‌اش با اونه. ‫از وقتی تحقیقات شروع شده، خیلی گُرخیده.
‫چرا؟
‫تازه وقتی این پرونده حل بشه، ‫کلی علامت سؤال باقی می‌مونه.
‫بعید می‌دونم آنتوان بتونه دهنش رو بسته نگه داره.
‫طبیعتاً برای همینه که تعلیق شده.
‫خودت چی؟
‫- من؟ ‫- اوهوم.
‫به مرور زمان یاد گرفتم دهنم رو هر جایی باز نکنم.
‫با آزمایشگاه صحبت کردم. ‫تست مقایسه‌ای مشخص کرد که همون قاتل بوده.
‫نه، همون سلاح بوده. ‫دلیل نمی‌شه همون قاتل بوده باشه.
‫خیلی‌خب. امروز صبح دوتا از تیم‌هام رو فرستادم
‫تا برن توی ادارۀ تفتیش و تعقیب ‫و یه بازرسیِ حسابی بکنن.
‫الآن دارن تحقیق می‌کنن. ‫پس شما دیگه لازم نیست کاری بکنید.
‫منظورت چیه؟
‫این دستورالعمل بخشداره که به تأیید دادستان رسیده.
‫- متأسفم، ولی کاری از دست من برنمیاد. ‫- الآن اینا یعنی چی؟
‫یعنی ما یه مدت هیچ کاری نمی‌کنیم ‫و همه‌چی رو می‌سپریم به جوخۀ ضدجنایت.
‫مجوز یورش به کلوپ رکس رو گرفتم ‫که امشب بریم از همه بازجویی کنیم.
‫اگه شانس بیاریم می‌تونیم اون دختره که سردا ‫باهاش صحبت کرده بود رو پیدا کنیم.
‫انگار همه‌چی از اون کلوپ کوفتی شروع شده.
‫اصلاً اون اونجا چی‌کار می‌کرده؟ بهت نگفته؟
‫خب، تعلیق به معنیِ این نیست که ‫نمی‌تونه هر جا می‌خواد نوشیدنی بخوره.
‫اگه هِی پشت سربازهات در بیای، ‫آخرش باهاشون توی منجلاب فرو می‌ری.
‫متوجه هستی دیگه؟
‫من دیگه می‌رم.
‫متأسفم، آنتوان.
‫امکان نداره ریچارد همچین کاری باهاش کرده باشه.
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫مگه تو با کسایی بهشون پشیزی اهمیت نمی‌دی هم صحبت می‌کنی؟
‫ببین سروان، ‫من خیلی وقتا با روش‌هات موافق نیستم.
‫یا با طرز فکرت، ‫ولی پلیس خوبی هستی.
‫بسه. پاچه‌خواری تأثیری روم نداره.
‫چی می‌خوای؟
‫من اطلاعاتی دارم که می‌تونه توی پرونده کمکت کنه.
‫من دیگه پلیس نیستم. ‫برو به یکی بگو که گوش می‌کنه.
‫دوستت ریچارد استوس رو سپر بلای خودشون کردن.
‫خودتم اینو می‌دونی.
‫آدم از یه درمانگاه روانی فرار نمی‌کنه ‫تا در کمال خونسردی همکارهای قدیمی‌اش رو بکُشه.
‫پس کار کی بوده؟
‫نمی‌دونیم.
‫ما الآن چند ماهی هست که ‫داریم از تیم سمی بلقایم بازجویی می‌کنیم.
‫شایعه شده برای وزارت کشور و مقامات دولتیِ عالی‌رتبه
‫فعالیت‌های غیرقانونی انجام می‌دادن.
‫بلقایم و تیمش با واحد مبارزه با موادمخدر ‫روی یه پروندۀ مشترک کار می‌کردن.
‫روی گروهی از «ژنویلیه» ‫که رئیس‌شون یه یارو به اسم کریم‌ـه.
‫مَردی که هنوز نتونستیم هویتش رو شناسایی کنیم
‫ولی تونستیم یه گفت‌وگوی تلفنی رو رهگیری کنیم ‫که در مورد عملیات ناموفق جابه‌جایی محموله‌شون بود.
‫کریم با یه گوشی یکبار مصرف به بلقایم زنگ زد.
‫می‌گفت ریختن سرِ افرادش و محمولۀ مواد رو دزدیدن
‫و خواهرزاده‌ش «ایشم»، مسئول اون گروه، گُم شده.
‫می‌خواست بلقایم کمکش کنه
‫تا بفهمه کار کی بوده.
‫ظاهراً اون‌موقع بوده که استوس توهمی شده.
‫و اوضاع قاراشمیش شده.
‫چرا داری اینا رو بهم می‌گی؟
‫چون فکر می‌کنم تو می‌دونی کریم کیه.
‫کمکم کن اون یارو رو بگیرم.
‫عه؟ اون‌وقت چی به من می‌رسه؟
‫نمی‌خوای بدونی کی قصد جون نامزدت رو کرده؟
‫اگه نگران بلقایم و تیمش بودی
‫چرا دستگیرشون نکردی و ازشون بازجویی نکردی؟ هان؟
‫شاید جلوی مرگ‌ها و گندهای بعدی رو می‌گرفت.
‫بهمون دستور داده بودن ‫که هیچ اقدامی علیه تیم بلقایم نکنید.
‫حالا که حرفش شد... ‫همین تازگی پرونده رو از ما گرفتن.
‫الآن دیگه دست جوخۀ ضدجنایت‌ـه.
‫چرا؟
‫منافع ملّی.
‫پلیس‌ها به‌خاطر منافع ملّی کُشته نمی‌شن. ‫من که باور نمی‌کنم.
‫این روزها پلیس‌ها به‌خاطر هر چیزی کُشته می‌شن.
‫همون‌طور که می‌دونی، مدیرها پلیس مُرده رو ‫به پلیس فاسد ترجیح می‌دن.
‫[اظهارات رسمی]
‫نمی‌دونم خودت رو توی چه هچلی انداختی، ‫ولی سر و وضعت داغونه.
‫منو یاد بابام انداختی.
‫وقتی فهمید مامانم دیگه بهش علاقه نداره ‫و می‌خواد طلاق بگیره، به سیم آخر زد.
‫همون شب سرِ میزِ شام کُشتش.
‫بعدش یه تیر خالی کرد توی سر خودش.
‫فقط حواسش به یه چیزی نبود. ‫اینکه من و داداشم هنوز سر میز بودیم.
‫ایناهاش.
‫هیولاست!
‫تنها خواهشی که ازت دارم ‫اینه که همین‌جوری سالم برش گردون.
‫باشه؟ بیا.
‫تفنگ چی؟
‫برتا 92 با دوتا خشاب. ‫توی داشبوردـه.
‫ممنون مارکوس. ‫یکی طلبت.
‫خواهش می‌کنم.
‫آهای!
‫مواظب خودت باش.
‫امروز صبح، افسران پلیس یک واحد ویژه...
‫به پایگاه سابق پلیس قضایی واقع در خیابان 36ام...
‫که در حال حاضر مرکز فعالیت‌های جوخۀ تفتیش و تعقیب می‌باشد، ‫یورش بردند.
‫این‌بار، هدف این یورش و تحقیقات، ‫خودِ اعضای جوخه بود.
‫افسرهای این جوخه کاملاً مورد تفتیش قرار گرفتند
‫و سؤال و جواب‌هایی با مسئولین‌شان انجام شد.
‫طبق گفتۀ منابع ما، این سخت‌گیری‌ها
‫مرتبط با تحقیقاتی است
‫که در دست اقدام بر روی ‫پرونده‌های مفقود شدنِ سروان ریچارد استوس،
‫قتل سروان وینی سگورا و سرگرد ولید جبران،
‫و ترور ناموفق سروان جوان، هانا لواسور، می‌باشد.
‫وضعیت هانا لواسور در حال وخیم است ‫و در بیمارستان «اوتل-دیو» بستری شده.
‫اگر یورش‌ها و بازجویی‌های...
‫مراجع قانونی در این تحقیقات،
‫ثابت کنه که قصور و کوتاهیِ بزرگی...
‫در فعالیت‌های جوخۀ تفتیش و تعقیب ‫یا بخش‌های دیگه صورت گرفته
‫من به هر وسیله‌ای شده باهاشون مبارزه می‌کنم.
‫اصلاً تحمل افرادی که آبروی کشورمون رو ‫خدشه‌دار می‌کنن، ندارم.
‫خفه‌خون بگیر بابا، بی‌عرضه! عوضی.
‫دفتر تو رو هم گشتن؟
‫دفتر همه رو گشتن. ‫حتی اونایی که مُردن. لامصب‌ها!
‫ببخشید که حرف زشت زدم، بچه‌ها.
‫حالا دنبال چی می‌گردن؟
‫نمی‌دونم. همه‌شون خیالاتی شدن.
‫گور باباشون. ‫یه عمر براشون کار می‌کنی، آخرش این می‌شه وضعیتت.
‫قتل‌ها چه ربطی به هم دارن؟
‫چی؟
‫به یکی از شماها مظنون شدن؟
‫نمی‌دونم.
‫- وقتشه برید بخوابید، بچه‌ها. ‫- باشه، بابایی.
‫- دوست‌تون دارم. ‫- شب به‌خیر، بابایی!
‫- شب به‌خیر، بابایی. ‫- شب به‌خیر.
‫شما برید من الآن میام، بچه‌ها.
‫بهت گفتم به این شماره زنگ نزن. ‫چه مرگته؟
‫- اخبار رو دیدی؟ ‫- آره دیدم. نشنیدی چی می‌گم؟
‫برام مهم نیست! خودمو به پلیس معرفی می‌کنم. ‫همه‌چی رو می‌گم. دیگه تحمل ندارم.
‫تقصیر ما نیست. ‫همه‌ش زیر سر اون عوضی‌های تیم تحقیقات ویژه‌ست.
‫خفه‌خون بگیر. کدوم گوری هستی؟
‫خونه‌ام. دارم با سوفیا خداحافظی می‌کنم.
‫همه‌چی رو لو می‌دم. نمی‌خوام بمیرم.
‫گوش کن ببین چی می‌گم. ‫هیچ‌کس قرار نیست بمیره، خب؟ هیچ‌کس!
‫نمی‌خوای توضیح بدی؟
‫مگه بهت نگفته بودم یه مدت هیچ کاری نکن؟
‫در رو ببند.
‫آهای! با توئم!
‫چرا اومدی اینجا؟
‫می‌دونی چقدر ریسکی‌ـه؟
‫- دیگه تمومه، سمی. ‫- انقدر نرو روی اعصاب من!
‫دارم ترتیب همه‌چی رو میدم. ‫دیگه چه مرگته؟
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫فقط یه کار دیگه مونده، ‫بعدش برمی‌گردیم به روال سابق.
‫بهت قول می‌دم. بهم اعتماد کن.
‫خب؟
‫کجاش رو نمی‌فهمی، سمی؟
‫وینی و ولید به‌خاطر ما مُردن. ‫و...
‫هانا با اینکه هیچ اشتباهی نکرده ‫روی تخت بیمارستان خوابیده.
‫اونا می‌دونن کار ما بوده.
‫بفهم دیگه، نفهم!
‫اگه به خواسته‌شون نرسن، میان سراغ خانواده‌هامون.
‫به اینجاش فکر کردی؟
‫راست میگه، سمی؟
‫بذار خودمون صحبت می‌کنیم، عزیزم.
‫این چه وضعشه؟ چی‌کار کردین؟
‫هیچی.
‫نگران نباش.
‫تفنگ من دست تو چی‌کار می‌کنه؟
‫سمی...
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- بهت گفتم درستش می‌کنم. ‫- سمی...
‫خب؟
‫بله، رئیس بلقایم هستم از «تفتیش و تعقیب».
‫می‌خواستم گزارش دوتا جسد رو ‫توی خونۀ سروان ریچارد استوس بدم.
‫ظاهراً قبل از اینکه خودکُشی کنه، زنش رو کُشته.
‫به رئیس و واحد ضدجنایت زنگ بزن. من اینجا منتظر می‌مونم.
‫بهم نگاه نکن.
‫نگاهت به پایین باشه.
‫فکر کردی باهوشی؟
‫- کجا پیداش کردین؟ ‫- داشت از خونۀ نامزدش می‌اومد.
‫سه ماه توی جزیرۀ مزخرفش بوده. ‫خیلی دلش برای عشقش تنگ شده بوده.
‫- کی زیرآبش رو زد؟ ‫- یکی از بچه‌های همسایه‌شون.
‫«کیپ ورد» چطور بود؟ خوش گذشت؟
‫تایسون بودی، آره؟
‫منو می‌شناسی؟
‫بذار راحتت کنم.
‫بگو سه ماه پیش دقیقاً چه اتفاقی ‫برای خواهرزاده‌ام افتاد
‫و چرا تو بدونِ هیچ خبری، غیبِت زد.
‫وگرنه به‌خدا قسم جوری زجر می‌کِشی ‫که تا حالا نکشیدی.
‫بگو، گوش می‌دم.
‫من و ایشم قرار بود ‫یه محمولۀ کوکائین رو از اسپانیا بیاریم.
‫می‌دونم، پولِ خریدش رو خودم داده بودم.
‫شبانه حرکت کردیم که ایست‌های بازرسی جلومون رو نگیرن.
‫یه جا نگه داشتیم تا بریم دستشویی و قهوه بخوریم.
‫من که عمراً توی بطری کارم رو بکنم. ‫برو بابا!
‫بعدش چی شد؟
‫اونجا بود که عوضی‌ها ریختن سرمون.
‫تکون نخور، لامصب!
‫تکون نخور، گوساله!
‫صندوق رو بزن. صندوق رو بزن.
‫پدرسوخته‌ها جلیقۀ ضدگلوله هم داشتن.
‫به اون سگ لامصب شلیک کن!
‫پاشو.
‫تو کجا بودی؟
‫- داشتم پشت درخت، کارم رو می‌کردم. ‫- از جات تکون نخوردی؟
‫نمی‌تونستم. مسلح نبودم.
‫تنها بودم. ‫همه‌چی خیلی سریع اتفاق افتاد، کریم.
‫بعدش چی شد؟
‫- اون یکی کو؟ ‫- باید بریم!
‫اون یکی لامصب کجاست؟
‫- سمی! ‫- خفه شو! اسمم رو نیار!
‫بیا بریم وگرنه گیر می‌افتیم. زود باش.
‫زود باش. بیا بریم.
‫- صبر کن، جسد... ‫- ولش کن.
‫نمی‌شه ولش کنیم.
‫ادامه بده.
‫پول‌هامون رو برداشتن.
‫بذار باز بمونه!
‫گندش بزنن.
‫یالا!
‫ایشم مُرده؟
‫آره فکر کنم.
‫بعدش چی‌کار کردی؟
‫تا صبح منتظر موندم.
‫و با یه ماشینِ راهی تا پاریس رفتم.
‫با قطار رفتم پرتغال، ‫از اونجا هم رفتم «کیپ ورد».
‫چرا از اول خودت نیومدی بهم بگی؟
‫دو میلیون پول نقد رو دزدیدن، کریم.
‫ایشم هم نبود که بهت واقعیت رو بگه. ‫می‌ترسیدم فکر کنی همه‌ش کار من بوده.
‫اون عوضی‌ها چه‌جور آدمایی بودن؟
‫نمی‌دونم. ‫ولی اصلاً شبیه اراذل و اوباش رفتار نمی‌کردن.
‫منظور؟
‫می‌دونی که بچه‌های محله چطوری‌ان. ‫خیلی بی‌نظم و شلخته‌ان.
‫معلوم بود با همدیگه همکارن.
‫فکر می‌کنی پلیس بودن؟
‫نمی‌دونم.
‫حرف هم زدن؟
‫اسم یکی‌شون سمی بود.
‫عصبانی شد که اسمش رو به زبون آوردن.
‫بابت ایشم متأسفم، کریم.
‫می‌بریمت خونه‌ات.
‫رشید، همین‌جا بمون و مواظب وسایل باش.
‫اینو چی‌کارش کنم؟
‫بعداً یه کاریش می‌کنیم.
‫[محمودی می‌دونه کار تو بوده.] ‫[داره میاد سراغت.]
‫هنوز باهام کار داری؟
‫یه مشکلی توی خونه پیش اومده. باید برم.
‫ای بابا. مشکل جدی‌ای که نیست؟
‫نه، بچه مریض شده.
‫ونسا با بچه‌ها تنهاست. ‫قضیه پیچیده‌ست.
‫متوجهم. می‌تونی بری.
‫یادت نره فردا بیای اداره تا اظهاراتت رو بدی، باشه؟
‫- باشه. ‫- حله.
‫برو خونه پیش بچه‌هات.
‫ممنون.
‫الو؟
‫تایتوس، آنتوان هستم. ‫اوضاع قاراشمیش شده. بهت نیاز دارم.
‫- کجایی؟ ‫- آدرس رو برات می‌فرستم.
‫همیشه به سمت مهمون‌هات اسلحه نشونه می‌ری؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫نباید با همدیگه ببیننمون.
‫- نشنیدی ریختن توی پایگاه‌مون؟ ‫- نه، خودت تعریف کن.
‫- قبلش اسلحه‌ات رو بنداز. ‫- چی؟
‫- فکر کردی کی هستی؟ ‫- بندازش!
‫باشه بابا.
‫این؟
‫- نگاه کن. ‫- با پات شوتش کن عقب.
‫همون‌طور که توی آکادمی بهتون یاد دادن.
‫- راضی شدی؟ ‫- آره.
‫- نگران نباش، عزیزم. درست میشه. ‫- بعید می‌دونم.
‫بچه‌هام کجان؟
‫خوابیدن.
‫سعید براشون لالایی خوند.
‫کریم.
‫داری اشتباه بزرگی می‌کنی.
‫خب، قضیه چیه؟
‫همۀ این ماجراها زیر سر بلقایم‌ـه.
‫محمودی دنبالشه.
‫خونه‌ش کجاست؟
‫اون پشت.
‫چرا به مرکز زنگ نزدی؟
‫یادت نیست تعلیق شدی؟ ‫اون‌وقت به من زنگ می‌زنی؟
‫می‌خوای ترفیع بگیری یا نه؟
‫حق من نبود این‌جوری از پشت بهم خنجر بزنی.
‫حالا بگو پول‌هام کجاست.
‫کریم.
‫همه‌ش تقصیر ریچاردـه. یهویی قات زد، خب؟ ‫دیوونه شد. نتونستم کنترلش کنم.
‫تقصیر ریچارد نبوده. تقصیر تو بوده. ‫تایسون همه‌چی رو برام تعریف کرد.
‫- من فقط داشتم کارم رو می‌کردم. ‫- به اون می‌گی کار؟
‫کُشتنِ همکارهات؟ دور زدنِ رفیق‌هات؟
‫- کثافت عوضی! ‫- بهم دستور داده بودن!
‫به‌خدا بهم دستور داده بودن.
‫دستور مافوق‌هام بود.
‫گفته بودن بیایم پول‌ها رو بدزدیم ‫تا فکر کنی کار رقیبت بوده
‫و به جون همدیگه بیفتید.
‫خواهرزاده‌ات تلفات ناخواسته بود.
‫به جون بچه‌هام قسم، ناخواسته بود.
‫می‌خوای تلفات ناخواسته ببینی؟
‫تکون نخور!
‫جلو نیا!
‫- خفه شو! ‫- ولم کن!
‫تفنگت رو بنداز، سمی.
‫محض رضای خدا بندازش.
‫لطفاً به بچه‌هام نگو.
‫بندازش لطفاً.
‫هوات رو دارم. ‫انگار نه انگار که تعلیق شده بودی.
‫می‌گیم با دستور من وارد عمل شدی.
‫بعدش چی؟
‫برمی‌گردی سرِ کارِت.
‫یه ترفیع خوب می‌گیری.
‫مدال شجاعت هم می‌گیری.
‫سوابق بلقایم پاک می‌شه ‫و با احترام خاکش می‌کنن،
‫تمام کاسه‌کوزه‌ها هم سرِ محمودی شکسته می‌شه. ‫والسلام!
‫یه پلیس مبارزه با گروه‌های تبهکاری ‫پاش به یه پروندۀ موادمخدر باز شده
‫و همکارهاش رو کُشته ‫تا کل پول‌ها رو برای خودش برداره.
‫واقعاً فکر می‌کنی مردم برای شنیدنِ همچین خبری آماده‌ان؟
‫بهترین مجرم ممکن رو داریم:
‫کریم محمودی.
‫داستان خیلی ساده‌ای داره.
‫بلقایم و تیمش، ماه‌ها بوده دنبال محمودی بودن.
‫یکی از تشکیلات بزرگش رو منهدم کردن
‫و وسط عملیات خواهرزاده‌اش، ایشم، کُشته شده.
‫محمودی دنبال انتقام بوده.
‫شروع کرده یکی یکی تمام پلیس‌هایی که ‫مسئول مرگ خواهرزاده‌اش بودن رو کُشته.
‫تا این فاجعۀ آخر پیش اومده.
‫حمام خونی که تو و همکارت، تایتوس لوشپل...
‫متأسفانه علی‌رغم شجاعتی که به خرج دادین، ‫نتونستید مانعش بشید.
‫آدم‌بدها بد می‌مونن.
‫ولی آبروی پلیس هم حفظ می‌شه.
‫اصول اخلاقی چی؟
‫اصول اخلاقی در چارچوب وظایف پلیس تعریف می‌شه.
‫تصمیمی که گرفتم، از روی خصومت شخصی نبود.
‫صرفاً جوانب احتیاط توی یه پروندۀ پیچیده رو رعایت کردم.
‫پرونده‌ای که خیلی حساس بود.
‫سردا...
‫واقعاً متأسفم.
‫مهم اینه که دوباره برمی‌گردی سرِ کار.
‫ضمن اینکه تونستیم بدونِ آبروریزی برای پلیس، ‫این تحقیقات رو خاتمه بدیم.
‫الو؟
‫گارنیه هستم. منو یادته؟
‫همسایۀ قدیمیِ دوستت ریچارد.
‫یه سر بیا درمانگاه باربن. ‫یه چیزی برات دارم.
‫رفیقت ریچارد، خیلی بیشتر از اونی که بروز می‌داد می‌دونست.
‫برای همین ترسیده بود.
‫قضیۀ محمودی در مقایسه با چیزهایی که اینجا نوشته ‫عددی حساب نمی‌شه.
‫- کِی اینا برات اومد؟ ‫- امروز صبح، پُست شده بود.
‫لابد دیروز قبل از اینکه بزنه مغز خودشو بپاشونه ‫پُستش کرده.
‫همچین اتفاقی نیفتاده، بعداً توضیح می‌دم.
‫کیا از این خبر دارن؟
‫فقط من و تو. ‫به بقیه اعتماد ندارم.
‫بقیه؟
‫کسایی که دورت زدن.
‫فکر کردی قضیه چی بوده؟ ‫فکر کردی محض خنده گذاشتن کثافت‌کاری‌هاشون رو بکنی؟
‫نه، منتظر موندن تا قشنگ بیفتی توی هچل
‫بعدش مثل قهرمان‌ها از راه برسن و نجاتت بدن.
‫آخرش هم تقصیرات رو بندازن گردن ریچارد.
‫ولی انتظار نداشتن ریچارد طبق قانون پیش بره ‫و همه‌چی رو بنویسه.
‫یه کپی از گزارش‌های کثافت‌کاری‌هایی که ‫بهشون دستور داده شده بود، گرفته.
‫ولی اینجا توضیحی دربارۀ این داده نشده ‫که چرا بلقایم شروع کرده به کُشتنِ دوستاش.
‫پول!
‫اون پیشنهاد داده پول رو بین خودشون تقسیم کنن ‫ولی بقیه قبول نکردن.
‫بلقایم پیازداغ قضیه رو زیاد کرده ‫و گفته محمودی خبردار شده.
‫اونجا بوده که ریچارد گُرخیده ‫و می‌خواسته اعتراف کنه.
‫پشت محمودی...
‫به مافیای مراکشی گرم بوده.
‫ریچارد به محض اینکه فهمیده، ترسیده. ‫کلاً قات زده.
‫این‌طوری بود که سر از اینجا در آورد.
‫ولی در واقع...
‫هیچ‌کدوم از حرف‌هاش توهم و خیال نبودن.
‫دو میلیون یورو چی شده؟
‫جایی بهش اشاره نشده.
‫از دوست‌هات توی تیم تحقیقات ویژه بپرس.
‫مثل عروسک خیمه‌شب‌بازی ازت استفاده کردن.
‫حالا که همه مُردن، کسی نمی‌تونه اعتراف کنه.
‫مگر اینکه بخوای یه تصمیم عجولانه بگیری ‫و مدارک رو منتشر کنی. ولی...
‫پیشنهاد می‌کنم به‌عنوان چرک‌نویس استفاده‌شون کنی ‫یا اینکه کلاً آتیش بزنی‌شون.
‫کسی اینا رو پیگیری نمی‌کنه.
‫[قاچاق اعضای بدن]
‫خودتی و خودت.
‫- بفرما. ‫- تو ماجرای تیم تحقیقات ویژه رو می‌دونستی.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫چون اجازه نداشتم.
‫مدرک دارم. ریچارد همه‌چی رو مستند کرده.
‫چطور تونستی همچین کاری بکنی؟
‫گوش کن، آنتوان، بیا دفترم. ‫برات توضیح می‌دم.
‫کار عجولانه‌ای نکن. ‫این پرونده، اسرار دولتی‌ـه.
‫حماقت نکن.
‫کلی از رفقام به‌لطف تو مُردن. ‫گور بابای عواقبش!
‫سدرا خبردار شده.
‫از چی خبردار شده؟
‫هذیون‌های یه پلیس افسرده با پارانویای شدید؟
‫که قبل از خودکشی، به زنش شلیک کرده ‫و یه مدت توی بیمارستان روانی بستری بوده؟!
‫هیچ‌کس همچین داستان‌هایی رو باور نمی‌کنه. ‫مخصوصاً الآن که خودش نیست که تعریف کنه.
‫حتی اگه مدرک داشته باشه؟
‫- چه‌جور مدرکی؟ ‫- یه پرونده.
‫استوس همه‌چی رو مستند کرده.
‫تاریخ‌ها، زمان‌ها، مکان‌ها، ‫تمام مأموریت‌هایی که خودش و تیمش توش بودن.
‫اون مُرده، بالسترا. ‫اطلاعاتش ارزشی ندارن.
‫در مورد سردا هم باید بگم، ‫یه‌جوری حالی‌اش کن...
‫که قهرمان‌ها فقط توی میدان جنگ نمی‌میرن.
‫یا قبول می‌کنه شخصاً پرونده رو تحویل بده
‫و محتویاتش رو فراموش کنه
‫یا می‌ره سینۀ قبرستون ‫پیش رفقاش و بلقایم.
‫توی قبرستونِ پلیس‌های فراموش‌شده.
‫واضح گفتم؟
‫خوبه.
‫نگفتن کِی مرخص می‌شی؟
‫چرا؟ به این زودی دلت برام تنگ شد.
‫فکر کنم یه هفته دیگه.
‫فقط می‌خواستم بدونی که...
‫من اینجام.
‫دیگه تمومه. از هیچی نترس.
‫وقتی رفتیم خونه اینا رو بهم بگو.
‫مزخرفات توی تلویزیون رو باور نکن.
‫نمی‌کنم. هیچ‌وقت!
‫دوستت دارم، هانا.
‫منم دوستت دارم.
‫سلام مارکوس. آنتوان هستم. ‫بیا تعمیرگاه ماشینت رو بهت بدم.
‫اون عوضی رو ببینید توی اون ماشین مسخره‌اش. ‫همون پلیسه نیست که توی مبارزه زدت زمین؟
‫اون کثافت اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫بریم سراغش.
‫گور بابات، عوضی!
‫افسرهای پلیس، شغل شرافتمندانه‌ای دارند.
‫حرفه‌ای دلیرانه. ایثارگرانه!
‫گاهی همراه با خطرهای بسیار!
‫آنتوان سردا جان خود را از دست داد ‫چرا که این زندگی را در پیش گرفت.
‫در حالی که هر روز قهرمان مردمش بود.
‫بغض و غصه‌ای که در گلوی خود داریم ‫در وصف نمی‌گُنجد.
‫برای مادر آنتوان، آرزوی صبر و شکیبایی دارم.
‫برای تو هم همین‌طور، هانا.
‫در این عملیات پیچیده، با شجاعتِ هر چه تمام‌تر ‫کمکش کردی
‫و جون خودت رو به خطر انداختی.
‫در آخر، به غصه و داغی که همکارانش دیده‌اند فکر می‌کنم.
‫همکارانی که از بختِ خوب‌شان او را می‌شناختند ‫و با او کار می‌کردند.
‫امروز، یادی نیز می‌کنیم از آن همکاران سابقش
‫که در شرایط غم‌انگیز و فاجعه‌انگیزی...
‫که همگی از آن اطلاع دارید، جان خود را از دست دادند.
‫و حالا، دولت با احترام کامل ‫در مقابل جسد آنتوان سردا تعظیم می‌کند.
‫به نشانِ تقدیر از خدمات ایشان...
‫و تکریم از فعالیت درخشانش در این حرفه ‫که بسی زود تمام شد...
‫به مقام «کمیسر پلیس» ترفیع می‌یابد
‫و نشان افتخار ملّی دریافت می‌کند ‫و تا لحظاتی دیگر...
‫چندین مدال به ایشان اعطا خواهد شد. ‫مدال افتخار «لژیون»...
‫مدال شجاعت و تعهد،
‫و مدال افتخار پلیس ملی برای خدمات ارزنده‌اش.
‫با فرمان من. خبردار!
‫[یاد و خاطرۀ «سارا هلملینگر» گرامی باد]
‫[به یاد جرمی، تیتی، فلیکس، مهدی ‫و دوستان عزیزم در جوخۀ تفتیش و تعقیب]