‫هی، مانو. بیا. ‫یکی دیگه ماءالشعیر بیار.
‫بجنبید، همگی! ‫یالا! وقت طلاست.
‫برید، برید، برید، برید! زودتر!
‫یالا! بجنبید! بجنبید! ‫زود باشید، لعنتی‌ها!
‫زود!
‫کی گفت آروم‌تر؟ ‫لعنتی، زود باشید!
‫تمامی واحدها، آماده باشید.
‫قبل از نابودی، ‫تمامی مدارک رو حفظ کنید.
‫تکرار می‌کنم، ‫تمامی مدارک رو حفظ کنید.
‫برید، برید، برید!
‫پلیس مبارزه با مواد مخدر! ‫بخوابید روی زمین!
‫- لعنتی! ‫- بخواب روی زمین!
‫تکون بخور! یالا!
‫لعنتی! پلیس فدراله!
‫پلیس مبارزه با مواد مخدر!
‫دست‌ها بالا!
‫- مواد رو بنداز! ‫- دستت رو ببر بالا!
‫فکرش هم نکن، ‫وگرنه شلیک می‌کنم.
‫یکی بهم بگه که ‫اینا چه شباهت‌هایی باهم دارن.
‫شکارچی‌های رأس هرم هستن؟
‫درسته.
‫این شکارچی‌ها ‫توی نوک هرم غذایی هستن.
‫توی محیط زیست‌شون ‫به چالش کشیده نشدن...
‫[فلوریدا کیز رو عشقه! جای محبوب داداشت. ‫بهتر راه واسه خداحافظی.]
‫توسط شکارچی‌های طبیعی دیگه.
‫کایل!
‫بله؟
‫چرا شکارچی‌های رأس هرم ‫به شکل استثنایی‌ای درنده‌ان؟
‫چون باید باشن؟
‫یه جواب علمی‌تر می‌خوام.
‫آمم...
‫غریزه‌ی تکاملی‌شونه که ‫باعث ایجاد حس درنده‌خوییه...
‫بی‌رقیب‌شون شده.
‫اونا شکار می‌کنن. ‫زندگی می‌کنن و تمام.
‫درندگی به سادگی به معنای بقاست.
‫- آره، منم دلم برات تنگ شده بود. ‫- حالت چطوره؟
‫من خوبم.
‫به نظر عالی میای.
‫خدای من، اونا اینجان.
‫- باید بریم. ‫- هان؟
‫واقعاً متأسفم.
‫مجبور شدم. ‫اون دوست جیمی هم بود.
‫و وقتی که فهمید قراره خاکسترش رو ‫توی «کیز» پخش می‌کنیم، خب...
‫در ضمن، به ماشین نیاز داشتیم، ‫واسه همین...
‫واقعاً شرمنده‌ام. ‫ماشینم رو فروختم و...
‫- چی؟ ‫- به مشکل مالی خوردم،
‫ولی بعداً همه‌چی رو برات توضیح میدم.
‫هی، کایل! آلیس! بزن بریم!
‫تو رو خدا مهربن باش. ‫یکم صبوری کن، خب؟
‫باشه؟
‫خاکستر رو آوردی؟
‫آره.
‫نگفتی ماشینت چی شد؟
‫تو که عاشقش بودی.
‫دیگه وقتش بود.
‫خیلی سوارش نمی‌شدم، ‫واسه همین فروختمش.
‫رفیق، مثل جونت دوستش داشتی.
‫بیخیال.
‫واسه مامانم بود.
‫باز شروع کرده.
‫حساب‌هام رو بررسی می‌کنه.
‫لعنتی. چقدر بده اوضاع؟
‫هرچی پول از ‫مسابقه جمع کرده بودم رو گرفت.
‫دوازده هزار دلار پول بود!
‫بعلاوه‌ی اون ۲۷تایی که ‫باید به رباخوارها می‌داد. واسه همین...
‫- خدای من. ‫- منم ترک‌تحصیل کردم.
‫چی؟
‫پول می‌خواستم، کایل.
‫تقریباً ۲۴ ساعته پای کارم.
‫شماها بخونید. ‫با این خیلی حال می‌کنم.
‫گفتم کسی سیگار نکشه.
‫یادم رفت.
‫اونقدرها هم بد نیست.
‫خدایا، دیوونه‌ام می‌کنه.
‫آره، ولی خب... ‫همه همین‌ان دیگه، مگه نه؟
‫تو نیستی.
‫و البته جیمی.
‫کایل...
‫فقط به این خاطر اینو میگم ‫چون دوستت دارم، ولی...
‫الان نه، ولی بالاخره...
‫باید بیخیال گذشته شی.
‫می‌دونی...
‫هرگز نفهمیدم چرا مردم این حرف رو می‌زنن.
‫چطور یکی می‌تونه بعد از اینکه ‫یکی که دوستش داشت رو
‫از دست بده، ‫گذشته رو فراموش کنه؟
‫برای منم عزیز بود.
‫آره، خب، عالی می‌شد ‫اگه واسه یه لحظه هم شده،
‫مردم انقدر بهم نگن که چیکار کنم.
‫کایل.
‫چطوری آبجی کوچیکه؟ ‫کجایی! پیدات نیست!
‫انقدر لفتش نده و بپر سوار شو.
‫فکرش هم نکن.
‫می‌فهمم.
‫خب؟ قول میدم. جدی.
‫ این که قایم بشی، به این فکر کنی ‫ که چطوری زندگیت رو حفظ کنی،
‫ معنیش این نیست که داری زندگی می‌کنی.
‫پاشید، پاشید، پاشید!
‫امروز رو من رانندگی می‌کنم، بچه‌ها.
‫پاشید.
‫کایل، حواسم بهت هست.
‫خیلی‌خب، بریم تو کارش.
‫اومدم بابا!
‫[پمپ بنزین]
‫- اوه! ‫- دو دقیقه وقت داری.
‫ردیفه. خیلی‌خب.
‫هی، میشه یکی تا من اینجام ‫بره برام نوشابه بگیره؟
‫زود برگردی‌ها.
‫واو، سم، ماشین درو.
‫حملات تمساح.
‫تمساح‌ها به دنبال خون‌خواهی؟
‫نزدیک آب نشید. ‫همین جون‌تون رو حفظ می‌کنه.
‫باشه.
‫آره، خودشه. خیلی‌خب.
‫کی؟
‫اون گُندهه رو می‌گم.
‫یه زخم به عمیقی دره روی صورتشه.
‫هی، کایل.
‫بریم.
‫- مراقب باشید، خب؟ ‫- یالا، بیا بریم.
‫فکر نکنم بتونم فراموش کنم.
‫خب، میشه این دفعه رو ‫با احتیاط بیشتری رانندگی کنی؟
‫- هنوز چند کیلومتر دیگه مونده. ‫- منظورت چیه؟
‫چرا حس می‌کنم که ‫یه چیزی رو داری ازم پنهون می‌کنی؟
‫بچه‌ها، بابت دیشب شرمنده.
‫برام یکم سخته، می‌دونید؟
‫لازم به عذرخواهی نیست، کایل.
‫هوات رو داریم.
‫هم پارکِ تمساح دارن، ‫هم توی روزنامه‌هاشون تمساحه.
‫هر طرف رو نگاه می‌کنی ‫تمساح می‌بینی.
‫کسب‌وکار بزرگیه.
‫می‌دونید تخم تمساح چقدره؟
‫کلی پولشه.
‫اینم سورپرایز من واسه شما، بچه‌ها.
‫اومدیم فرودگاه چرا؟
‫این چه کاری بود؟
‫چیه مگه؟
‫واقعاً که این دست نمک نداره.
‫گفتم اینجوری زودتر می‌رسیم و ‫می‌تونیم بیشتر توی «کیز» بمونیم.
‫دیگه کلش رو رانندگی نکنیم.
‫آره، چه فکر بکری.
‫متوجهی که کایل از پرواز وحشت داره؟
‫آره، ولی خب که چی؟
‫تا آخر عمرمون سوار هواپیما نمی‌شیم؟
‫بهش بگو یه قرصِ جربزه ‫بندازه بالا و راه بیفته بریم.
‫لعنتی.
‫یه مشت...
‫بچه‌ی کوفتی.
‫به خط هوایی فرانک خوش اومدید.
‫خب، پرنده‌ی خوشگلی نیست، ‫ولی آخ نمیگه.
‫یه جورایی.
‫بریم سوارتون کنیم.
‫دیر کردید و الانم هوا ‫گرم‌تر از صبح اول وقته.
‫هی، شوخیه دیگه؟
‫- هی، فرانک... ‫- خدایا.
‫مطمئنم که سیگار کشیدن ‫توی فرودگاه...
‫اکیداً ممنوعه، مگه نه؟
‫هی، رفیق.
‫به نفعته سریع عاشق سیگار شی.
‫وگرنه ممکنه ببینی یهو ‫اون کتونی‌ها دیگه تمیز نیستن،
‫وقتی که بالا هزار کیلومتر رو ‫تا فلوریدا پیاده رفتی.
‫گرفتی که چی می‌گم؟
‫خوبه.
‫ترسو.
‫- من مشکلی با رانندگی ندارم. ‫- آره.
‫- موزیک می‌ذاریم و عشق می‌کنیم. ‫- آره.
‫نه.
‫همه باهم این کارو می‌کنیم، مگه نه؟
‫بیخیال.
‫خیلی‌خب.
‫خب.
‫گندش بزنن.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد با اون بچه‌ها ‫توی یه جزیره‌ی متروکه گیر بیفتم.
‫دوتا تور رفتم، ‫می‌دونی چی یاد گرفتم؟
‫آدم‌ها رو دست‌کم نگیر.
‫خیلی خب، گوش بدید چی میگم. ‫مقصد امروز فلوریداست.
‫قراره توی فرودگاه ‫یکی از دوستانم توی گینزویل فرود بیایم.
‫وقتی مردم سراغ من میان، ‫یعنی دنبال مسیر خوش‌منظره‌ان.
‫پس از روی اقیانوس پرواز می‌کنیم و ‫به سمت چپ می‌پیچیم.
‫قراره توی ارتفاع پایین پرواز کنیم ‫و خط ساحلی رو از نزدیک ببینیم،
‫تا شما هم تمام شکوه ‫زمین های باتلاقی رو از نزدیک تماشا کنید.
‫به نظرتون خوبه؟
‫به نظر من که خوبه.
‫خیلی‌خب، خواهش می‌کنم سوار شید.
‫برید بالا، بچه‌ها. راه بیفتید.
‫وقت طلاست.
‫بله بله.
‫یالا.
‫جای جفت‌مون بار آوردی؟
‫مالیکا، این یارو رو از کجا پیدا کردی؟
‫مهمه؟
‫هم ناخوشه، هم داره سیگار می‌کشه.
‫تمومش کن.
‫سلام، دیمین.
‫آره، خبری شده؟
‫شرمنده، اینترنت نداشتم.
‫ببخشید، آقا، ‫ولی گوشی‌تون رو باید خاموش کنید.
‫آره، ۱۵ میلیون. ‫نه، من ۲۵ میلیون می‌خوام.
‫واسه من ۱۵ میلیون آبروریزیه.
‫هی، آقا.
‫واقعاً باید گوشیت رو خاموش کنی.
‫به دستت می‌رسونم. ‫فقط یه ساعت بهم وقت بده.
‫تا اون موقع رسیدم.
‫اون گوشی لعنتی رو قطعش کن،
‫تا خودم نیومدم گوشی رو توی حلقت نکردم.
‫ولمون کن، رُزان.
‫شرمنده، دیمین. آمم...
‫بسه دیگه.
‫بیا ببینم!
‫کلرنس!
‫آفرین واقعاً.
‫اون پشت همه حالشون خوبه؟
‫عزیزم، سفت بچسب.
‫یکی از موتورهامون به مشکل خورده.
‫- خاموشش کن. ‫- باشه.
‫- چه خبر شده؟ ‫- اوضاع از کنترلم خارج شده، خب؟
‫عزیزم! آه...
‫کایل؟
‫خوبی؟
‫- باید از اینجا بریم. ‫- خب، مشکل چیه؟
‫دَووم بیار، آلیس.
‫شاید توی دردسر افتاده باشیم.
‫موتور دوم آتیش گرفته.
‫- کپسول! ‫- کپسول!
‫هواپیما قراره سقوط کنه. ‫باید ازش بپریم.
‫رِی!
‫خیلی‌خب، موتورهای هواپیما رو ‫از دست دادیم.
‫باید یه جا سقوط کنیم، خب؟ ‫گرفتی؟
‫خدای من.
‫واو.
‫باید گزارش بدیم. ‫درخواست کمک کن.
‫کمک! کمک! کمک!
‫سیستم رادیویی کار نمی‌کنه.
‫آماده‌ی برخورد، آماده‌ی برخورد!
‫خدایا! روی صندلیت بشین!
‫جیمی؟
‫کایل؟ خوبی؟
‫کایل؟
‫خوبی؟
‫کایل؟ چیزی نیست.
‫بیا، کایل!
‫خوبی؟
‫- کایل؟ ‫- بیا اینجا.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫چطوری تا اونجا برم؟ ‫خیلی‌خب، اونا حالشون خوبه.
‫- باشه، باشه... ‫- از اینطرف.
‫یالا از اینطرف.
‫- خوبی؟ ‫- آره، من خوبم.
‫شریانت آسیبی ندیده.
‫سطحیه. خیلی‌خب. خیلی‌خب، زویی.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫هی، هی، زویی بودی؟ زویی؟
‫گندش بزنن.
‫همچنان میشه پرواز کرد، مگه نه؟
‫- همینجا بمون، خب؟ ‫- کی اینجا...
‫فوت شده؟
‫متأسفم.
‫فقط...
‫آلیس، میشه یه چیزی دورش بپیچی؟
‫نذار سردش شه، خب؟ ‫مراقبش باش.
‫یه لحظه بهم فرصت بده، خب؟ ‫طوری نیست، باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫کایل، کایل...
‫چیه؟
‫کایل، همه جز همسر اون خانم پیدا شدن.
‫آره، می‌دونم.
‫نجات پیدا کردیم.
‫- هی، اسمت چی بود؟ ‫- فرانک.
‫فرانک، رادیو یا تلفن داری؟
‫سیستم رادیویی خراب شده. ‫گوشی هم اینجا آنتن نمیده.
‫الان یه شریان‌بند می‌خوام. ‫کمربند نیاز دارم.
‫- یه کمربند برام جور کن. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫- کمربند خودت! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫قیافه نیا. ‫اون کمربندت رو بده.
‫- ببندش. ‫- یالا.
‫خیلی‌خب، اینو دورت می‌بندم.
‫تا سه می‌شمارم، ‫بعدش سفتش می‌کنم، خب؟
‫باید نفس بکشی، خب؟
‫سه، دو، یک.
‫طوری نیست، چیزی‌مون نمیشه.
‫چیزی‌مون نمیشه.
‫درست میشه.
‫ری!
‫باید یه گوشی‌ای پیدا کنیم ‫که سالم باشه.
‫- اینجا آنتن نداره، سم. ‫- از کجا معلوم!
‫ری!
‫بستنِ درِ خاکستر جیمی فکر خیلی خوبی بود.
‫- آره. ‫- ری، لعنت بهت.
‫فرانک، داره... سر کی داد می‌زنه؟
‫ری!
‫دستیار خلبان.
‫تنهایی گشتن بدرد نمی‌خوره.
‫وقتی تیم نجات بیاد، اونا خودشون...
‫ترتیب جست‌وجو رو میدن، نمی‌دونم...
‫کسی قرار نیست بیاد.
‫منظورت چیه که کسی نمیاد؟
‫فرانک، منظورت چیه که کسی نمیاد؟
‫- اینجوری ارزون‌تر بود. ‫- چی؟
‫پرواز غیرقانونی.
‫- مگه نه؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫اگه جعبه‌ی سیاهی در کار نبوده،
‫یعنی کسی نمی‌دونسته که ما اینجاییم.
‫این بزرگ‌ترین مرداب کل آمریکاست.
‫حتی اگه قرار بود باخبر بشن،
‫چقدر احتمال داشت که پیدامون کنن؟
‫به هرحال، دیگه مهم نیست.
‫بدون پناهگاه با گرمای اینجا و...
‫بدون غذا نمی‌تونیم منتظر اونا وایسیم.
‫حق با اونه.
‫باید راه بیفتیم.
‫پیاده؟
‫کدوم سمت؟
‫شمال. شاید هم شمال شرق.
‫اوه، حتماً.
‫پس شمال یا شمال شرقی می‌ریم.
‫همین؟
‫حالا که یه نقشه‌ی درست و ‫درمون داریم خیالم راحت شد.
‫همون ابتدای پرواز ‫متوجه‌ی مشکلات پرواز شدیم.
‫به سمت شمال تغییر مسیر دادیم ‫تا به فرودگاه برسیم، ولی...
‫دخلمون اومده‌ست.
‫شاید ۴۰، ۵۰ ‫یا ۶۰ کیلومتری دور باشیم.
‫متوجه‌ی مشکلات شدید؟
‫الان مثلاً متوجه شدید که این شد؟
‫مشکلات وقتی حالت ناخوشه و ‫پرواز می‌کنی به وجود میاد، فرانک.
‫چرا دهنتو نمی‌بندی؟
‫مگه همسرت همین پنج دقیقه‌ی پیش فوت نکرد؟
‫نباید الان غصه‌دار باشی؟
‫- مالیکا! ‫- ببند دهنتو!
‫هی! تمومش کنید!
‫بچه‌ها، تنها کاری که باید بکنیم ‫اینه که راه بری، خب؟
‫یالا، فقط...
‫بیاید هرچی که گیرمون اومد جمع کنیم، خب؟
‫گوشی، تیکه‌های لباس، غذا.
‫و فقط از اینجا بریم.
‫بیاید، بچه‌ها. بیاید بریم.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. چی گیرمون اومده؟
‫پنج‌تا گوشی داریم.
‫چهارتاشون خاموش شدن.
‫اون یدونه هم داره بهمون میگه ‫پشت گوش‌مون رو دیدیم آنتن هم می‌بینیم.
‫یه مقدار خوراکی داریم.
‫دیگه چی داریم؟
‫بچه‌ها.
‫ببینید!
‫ری.
‫ری!
‫کایل!
‫ری!
‫لعنتی! لعنتی!
‫- فرانک! ‫- شنا کن!
‫لعنتی.
‫فرانک!
‫- بجنب! ‫- از آب بیا بیرون.
‫- ازش فاصله بگیر. ‫- خدای من!
‫یالا، فرانک!
‫لعنتی! لعنت بهش.
‫کجا رفت؟
‫همینجوری سراغ آدم‌ها نمیرن.
‫حتماً لونه‌شون همین نزدیکی‌هاست،
‫چون خیلی روی قلمروشون حساسن.
‫چه زخمی باشید چه سالم،
‫باید از اینجا بریم.
‫فرانک، گفتی شمال؟ کدوم طرفه؟
‫اون سمته شمال.
‫آره، اون سمت.
‫خیلی‌خب.
‫یکم باید استراحت کنم.
‫تجدید قوا کنم.
‫بیشتر از این نمی‌تونم برم.
‫قلبم، بچه‌ها.
‫قول میدم وقتی...
‫جلوی تلویزیون نشسته بود و ‫داشت یه کیلو سیب‌زمینی سرخ‌کرده رو...
‫با نوشابه پایین می‌فرستاد ‫به این روزا فکر نمی‌کردم.
‫خدایا، مالیکا، انقدر اذیتش نکن.
‫همه‌مون بدبخت شدیم، خب؟
‫راسش، اونقدرها هم بد نیست.
‫ردی از تمساح‌ها ندیدم.
‫مسیر هموار و دور از آب.
‫دیگه چیه؟ چی شده؟
‫دارم فکر می‌کنم که ‫کی اونو رهبر گروه کرد،
‫چون تا چند ساعت پیش حتی...
‫سوار هواپیما نمیشد، ‫حالا واسه‌مون شده استیو اروین.
‫خب، به اون می‌رسه.
‫- موافقم. ‫- منم همینطور.
‫منم همچنین.
‫حالا هرچی.
‫بیاین آتیش روشن کنیم.
‫آره.
‫آلیس، فندکت رو آوردی...
‫نه، طوری نیست. ‫خودم بهت میدم. مشکلی نداره.
‫زحمت نکش.
‫ردیفه.
‫بیا.
‫طوری نیست.
‫مرسی.
‫شاید بهتره که پشت هم بخوابیم.
‫بدن‌مون به زمین مرطوب نخوره.
‫من هنوز موندم چرا داریم ‫به حرف اون گوش می‌دیم.
‫نکنه بهش جایزه‌ی بقا توی ‫شرایط مرگ و زندگی دادن؟
‫دهنتو ببند.
‫می‌تونی کنار من بخوابی.
‫من، من نمی‌خوام.
‫نکنه اولین دانشجوی پاستوریزه‌ی دنیایی؟
‫یکم به خودت برس.
‫هر جور راحتی.
‫این خط این نشون، ‫اگه اوضاع بی‌ریخت شه،
‫اول از همه اونو می‌فرستم تمساح بخوره.
‫عجب آدمی هستی!
‫کجاشو دیدی.
‫آره، لطفاً.
‫دیمین...
‫گندش بزنن.
‫دیمین...
‫دیمین!
‫تو رو خدا قطع نکن!
‫الو؟ الو، دیمین؟
‫منم، ریفس. صدامو داری؟
‫اوه، خدایا.
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد.
‫واسه چی دارن بهمون حمله می‌کنن؟
‫شما نظری دارید؟
‫ببین دوست من، اگه چیزی می‌دونی، ‫الان باید بگی.
‫- زود باش فرانک. ‫- هی، یه ذره بهش وقت بدید.
‫- فرانک؟ ‫- یه سری شایعات بود.
‫تمساح‌ها عجیب و غریب رفتار می‌کردن.
‫عجیب و غریب یعنی چطوری؟
‫کایپتان سالی، الو؟
‫چابک‌تر شدن.
‫سریع‌تر شدن.
‫تمساح‌ها معمولاً با دیدن یا شنیدن ‫صدای آدما ناپدید می‌شن،
‫ولی اینا، اینا وحشی میشن.
‫مسیرهای طولانی‌ای رو طی می‌کنن.
‫حمله می‌کنن.
‫الگوهای عجیبی واسه حمله‌شون دارن.
‫دنبال کشتنن.
‫نه فقط خوردن‌شون.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫این فوق‌العاده نیست آخه؟
‫محلی‌ها حتی واسه یکی‌شون اسم گذاشتن.
‫کریستینا.
‫- اونی که زخمیه. ‫- بچه‌ها، نگاه کنید.
‫یه کلبه‌ای چیزی اونجاست.
‫هی، به نظرم اونجا موقعیت خوبی رو برامون داره.
‫حداقل می‌تونیم ببینیم ‫چی داره بهمون نزدیک میشه.
‫تا ببینیم حرکت بعدی‌مون چیه.
‫اینجاست!
‫هی، وایسا.
‫بچه‌ها، تکون نخورید.
‫چی دیدی؟
‫اونجا.
‫اوه، لعنتی.
‫اونجا.
‫و اونجا.
‫اوه لعنتی.
‫لعنت بهش.
‫کایل.
‫همه نمی‌تونن زنده بمونن.
‫همونجا بمون، باشه؟
‫همونجا بمون.
‫خب بچه‌ها، گوش کنید.
‫باهمدیگه فرار می‌کنیم، باشه؟
‫نزدیک به هم. مثل یه گروه.
‫به عنوان یک واحد بزرگ‌تر و ترسناک‌تریم.
‫یادتون باشه...
‫تمساح‌ها هرگز به چیزی که ‫بزرگ‌تر از خودشونه حمله نمی‌کنن.
‫وایسید! وایسید!
‫مالیکا!
‫کایل!
‫- زویی! ‫- زویی!
‫گرفتمت. گرفتمت.
‫بچه‌ها! همه با هم!
‫عوضی!
‫برید کنار!
‫در رو ببندید!
‫بذارش اینجا! بذارش اینجا!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫لعنت بهش!
‫کمکم کنید!
‫لطفاً کمکم کنید!
‫لعنتی.
‫خب، ببخشید، ببخشید.
‫باید نفس بکشی، باشه؟
‫اون چه کوفتی بود؟
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫دارن همدیگه رو می‌کشن؟
‫باید یه ذره بخوابیم.
‫به نظرم بهتره نوبتی نگهبانی بدیم.
‫آره.
‫پول رو بده به من! اون بچه رو می‌کشم.
‫- باید یه کاری بکنم. ‫- نه!
‫چی؟ نه.
‫نه جیمی، تنهام نذار.
‫- شوخی ندارم! ‫- خواهش می‌کنم!
‫این بچه رو می‌کشم! سه، دو...
‫کایل.
‫کایل!
‫کایل.
‫فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫توی یه کمد بود.
‫اگه این ایکس ما باشیم و این هم ‫جایی باشه که سقوط کردیم،
‫این هم مسیریه که الان اومدیم، درسته؟
‫اون یه ساختمونه؟
‫بعد ساختمونی با این اندازه می‌تونه ‫کارخونه‌ای چیزی باشه.
‫اگه از رودخونه‌ی کوچیکی که اینجاست عبور کنیم،
‫بعدش 4 کیلومتر پیاده‌روی کنیم،
‫می‌تونیم به جایی که می‌خوایم بریم برسیم.
‫امیدوارم یه کسی اونجا باشه که ‫بهمون کمک کنه.
‫آره، یا حداقل یه بی‌سیمی چیزی باشه.
‫من تا حالا اون ساختمون رو ‫روی هیچ نقشه‌ای ندیده بودم.
‫ممکنه مزخرف گفته باشه.
‫ممکنه یکی نقاشیش کرده باشه.
‫مطمئنی؟
‫خیلی چیزی از جغرافی یادم نمیاد، ولی...
‫آره.
‫باشه.
‫کایل؟
‫واقعاً عذر می‌خوام که کنارت نبودم.
‫بچه‌ها، یعنی چی؟
‫الان می‌خوایم این مسئله رو نادیده بگیریم،
‫که این 6 کیلومتر توی جهت اشتباهه؟
‫تازه فارغ از چیزی که داریم ازش فرار می‌کنیم.
‫- فکر بهتری داری شرلوک؟ ‫- آره، همینجا می‌مونیم.
‫آره این کلبه امن‌تره، ولی غذا نداریم،
‫هیچکس هم نمیاد نجات‌مون بده،
‫شرایط زویی هم داره بدتر میشه.
‫پس یا اینجا می‌مونیم و می‌میریم، ‫یا سعی می‌کنیم زنده بمونیم.
‫من دیگه نمی‌تونم اینجوری پیش برم.
‫نمی‌تونم تظاهر کنم که انگار هیچ مشکلی نیست.
‫اومدیم اینجا که خاکستر دوست‌مون...
‫خاکستر برادرت رو پخش کنیم.
‫چرا؟ چون اون ولش کرد بمیره.
‫حالا هم همه جون‌مون رو سپردیم بهش ‫که بازم همون کار رو بکنه.
‫حتی بهترین دوستش هم اون رو مقصر می‌دونه.
‫کافیه.
‫بیاید واقع‌بین باشیم، همه‌مون از جیمی ‫بیشتر از اون خوش‌مون می‌اومد.
‫منصفانه نیست که اون زنده بمونه!
‫- کافیه! ‫- خاکسترش نباید دست تو باشه!
‫- هی! ‫- هی، آروم باشید ببینم!
‫توی گذشته هر اتفاقی هم ‫که واسه‌تون افتاده باشه اینجا جاش نیست.
‫الان هیچ‌کدوم از اینا مهم نیست.
‫این که از اینجا گورمون رو گم کنیم مهمه.
‫لعنت به همه‌تون.
‫اسلحه نداریم. تعدادمون کمه.
‫اگه بخوایم حداقل شانسی داشته باشیم، ‫باید کنار همدیگه بمونیم.
‫حالا رای‌گیری می‌کنیم.
‫اونایی که موافق اینجا موندنن،
‫دست‌شون رو ببرن بالا.
‫اونایی که می‌خوان ریسک کنن و برن بیرون؟
‫خب حل شد.
‫خب کایل...
‫می‌تونی بهمون بگی ‫چطوری از کنار این موجودات عبور کنیم؟
‫از پسش برمیای.
‫اگه با یکی‌شون رو به رو شدید،
‫اگه توی چشم‌تون زل زدن،
‫سعی نکنید سر جاتون بمونید.
‫فقط برگردید و بدوئید ‫و پشت سرتون رو هم نگاه نکنید.
‫حتی زیگ‌زاگی هم ندوئید، ‫چون اون تمساح‌ها...
‫اگه ول‌شون کنید می‌تونن تا 40 کیلومتر ‫در ساعت هم بدوئن.
‫البته انرژی‌شون خیلی زود تموم میشه.
‫بعدش هم اگه بهتون رسیدن،
‫سعی نکنید با آزاد کردن بدن‌تون...
‫انرژی‌تون رو هدر بدید،
‫حتی اگه سرتون باشه،
‫چون اون آرواره‌ها هشتادتا دندون دارن.
‫می‌تونن از جمجمه‌تون عبور کنن،
‫از ورقه‌ی فلزی عبور کنن، ‫از استخوان‌هاتون عبور کنن.
‫تنها راه آزاد شدن‌تون ‫اینه که به پوزه‌شون ضربه بزنید.
‫چشم‌هاشون رو دربیارید.
‫همه‌ی این کارها رو هم باید قبل از این که ‫به آب برسن و بکشن‌تون پایین انجام بدید.
‫چون وقتی به آب برسن،
‫سریع‌تر از یه ملخ هواپیما می‌چرخونن‌تون.
‫بدن‌تون رو تیکه تیکه‌های کوچیک می‌کنن.
‫بعدش هم می‌ذارن‌تون زیر یه سنگ،
‫و جسدتون رو واسه بعد نگه می‌دارن.
‫زود باشید، زود باشید، زود باشید.
‫- من نمی‌تونم ادامه بدم. ‫- چی؟
‫- نمی‌تونم. ‫- هی.
‫هی، من عاشقتم.
‫من بدون تو جایی نمیرم.
‫دختر کوچولومون الان دلش می‌خواد بدونه کجایی.
‫اگه می‌خواد بمونه شاید بهتر باشه ولش کنیم.
‫به هر حال، الان نباید سر جامون وایساده باشیم.
‫- یعنی چی؟ ‫- چی گفتی؟
‫عجب آدمی هستیا.
‫- چی؟ ‫- من...
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- واقعاً دلم می‌خواد اون بمیره.
‫این... این بده؟
‫نه.
‫فکر کنم واسه این قضیه باید توی صف وایسی.
‫زود باش.
‫نمی‌ذارم دل اون خنک بشه.
‫من واقعاً دلم چیزبرگر می‌خواد.
‫به پیش.
‫صبر کنید.
‫همه این صدا رو می‌شنوید؟
‫رودخونه‌ست.
‫بریم.
‫زود باشید، زود باشید، بریم.
‫عجب جغرافیایی پسر.
‫کارمون تمومه.
‫نه.
‫نه، نه، نه، به خاطر بارون بوده.
‫گفتن فکر خوبیه.
‫گفتن از رودخونه عبور کنیم ‫و بریم یه جای امن.
‫باید همونجا می‌موندیم. باید برگردیم.
‫نه، حالا دیگه نمی‌تونیم برگردیم.
‫باید چیکار کنیم؟ نمی‌تونیم ازش عبور کنیم.
‫آره، ولی باید به نفع خودمون ازش استفاده کنیم.
‫این رودخونه هرچی میره پایین عرضش بیشتر میشه، ‫که یعنی نمی‌تونیم ازش عبور کنیم.
‫ولی جریانش به سمت دریاست،
‫که میشه جنوب شرق.
‫جهت اون ساختمون هم همینه.
‫بچه‌ها، دقیقاً از کنارش می‌گذره.
‫این چه فایده‌ای داره؟
‫اون می‌خواد یه کلک بسازه.
‫- عقلش رو از دست داده. ‫- یه کلک؟
‫داری باهام شوخی می‌کنی لعنتی؟
‫- یه کلک؟ ‫- مسخره نیست.
‫قبلاً هم یه دونه ساختیم.
‫همه جا پر از تیکه چوبه.
‫درخت‌ها خیسن، که یعنی می‌تونیم ‫با پوست‌شون به همدیگه ببندیم‌شون.
‫واسه بقیه‌شم از لباس‌هامون استفاده می‌کنیم.
‫باید بتونه هشت نفر رو نگه داره.
‫آره، ولی لازم نیست اونقدرها دووم بیاره.
‫با جریانی که آب داره، توی یک چهارم وقتی که ‫واسه گذروندن 6 کیلومتر لازم داریم می‌رسیم.
‫اون یه دونه چیزی رو که ‫داریم ازش فرار می‌کنیم رو فراموش کردی؟
‫نمی‌تونیم همینجا وایسیم و کار دستی درست کنیم.
‫بعد از بارون دیشب، این بیرون به شدت مرطوبه.
‫تمساح‌ها هم نمی‌تونن ‫دمای بدن‌شون رو تنظیم کنن،
‫که یعنی احتمالاً یه جایی دراز کشیدن ‫و دارن خنک میشن.
‫این تا غروب خورشید رو بهمون وقت میده.
‫لطفاً بگو اگه توی چند ساعت تمومش نکنیم ‫چه اتفاقی میفته؟
‫تعداد زیادی‌شون از زیر آب میان بالا.
‫وقتی هم این کار رو بکنن گیر میفتیم.
‫یعنی تیکه تیکه می‌شیم و می‌خورن‌مون.
‫- اینی که گفتم درسته؟ ‫- اگه سریع باشیم نه.
‫اگه با هم همکاری کنیم نه.
‫- این خودکشیه. ‫- زود باشید بچه‌ها.
‫بیاید کار رو شروع کنیم.
‫تو می‌خوای بمونی پیشش؟
‫لطفاً.
‫مراقب باش، باشه؟
‫حتماً.
‫خب. بذاریدش پایین.
‫کارتون خوب بود بچه‌ها.
‫بسیار خب!
‫پس احتمالاً حدود...
‫ده‌تا دیگه از اونا لازم داریم.
‫بزن بریم فرانک. بزن بریم سم.
‫یک...
‫بسیار خب.
‫از پسش برمیایم.
‫هی.
‫دیگه چیزی نمونده برسیم.
‫من می‌برمت خونه عزیزم.
‫قول میدم.
‫باشه.
‫بچه‌ها.
‫اوه لعنتی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫همه‌اش مال دانشکده‌ی افسریه، ها؟
‫آلیس کجاست؟
‫درست پشت سرمونه.
‫حداقل پشت سرمون بود.
‫لعنتی!
‫دارم می‌بینمت عوضی.
‫باید برگردیم.
‫زود باش.
‫نه، من بدون اون جایی نمیرم.
‫کایل، همین الان باید بریم.
‫زود باش.
‫من اینجام.
‫خدایا. داری خونریزی می‌کنی.
‫- آلیس... ‫- مال من نیست. باید بریم.
‫- دارن میان. ‫- خوبی؟
‫اون کوله! خاکستر جیمی.
‫برید، برید! من میارمش! برید!
‫- سم! ‫- بریم! لعنتی، عجله کنید!
‫لعنتی! بریم!
‫بریم، بریم، بریم، بریم!
‫بدو! سم، پرتش کن!
‫از پسش برمیای! زود باش! بریم.
‫- زود باش! ‫- بیاید از اینجا بریم!
‫بریم! بریم!
‫دارن نزدیک‌تر میشن!
‫می‌دونم!
‫- راه بیفت! ‫- مامان!
‫- پارو بزن! ‫- لعنتی.
‫- فرانک! ‫- داریم می‌ریم. داریم می‌ریم.
‫پارو بزن! زود باش فرانک!
‫زود باش فرانک! دارن بهمون می‌رسن، ‫فرانک! بریم!
‫کمکم پارو بزنید!
‫زود باشید!
‫دارن نزدیک‌تر میشن!
‫- فرانک! ‫- زود باش فرانک.
‫- فرانک؟ فرانک! ‫- دست نکشید!
‫- تکون بخورید! ‫- من دارم پارو می‌زنم!
‫عاشقتم.
‫فرانک، پارو رو بده بهم!
‫فرانک!
‫زویی؟
‫لعنتی!
‫فرانک! هی!
‫زویی، بیا پیشم!
‫زویی!
‫زویی؟
‫نه!
‫خواهش می‌کنم!
‫هی، از پسش برمیای.
‫چیزی نمونده برسیم، باشه؟
‫حالا فقط باید آروم به مسیرمون ادامه بدیم.
‫بهش قول دادم می‌برمش خونه.
‫نذار همه‌ی اینا بیخودی بوده باشن.
‫به نظرت چه اتفاقی افتاده؟
‫این گلوله‌ها ضد زره‌ان.
‫از اونایی‌ان که اف‌بی‌آی ‫ازشون استفاده می‌کنه.
‫اف‌بی‌آی؟ یعنی پلیس؟
‫پلیس‌های فدرالی مثل واحد مبارزه با مواد مخدر.
‫به علاوه، این که اینجا توی نقشه نیست،
‫حدس می‌زنم یه عملیات مواد مخدر بوده.
‫نه.
‫من این همه راه نیومدم ‫که یه تیر بخوره توی کله‌ام.
‫خب، هر اتفاقی که اینجا افتاده ‫خیلی وقته تموم شده.
‫تو مشکلت چیه آخه؟
‫به نظرم تصمیم گرفتیم که قراره بریم داخل.
‫خب، سر و صدا نکنید.
‫نمی‌دونیم کی ممکنه هنوز اونجا باشه.
‫اه!
‫سلام؟
‫می‌بینی؟ هیچکس خونه نیست.
‫اون دختره ارزشش رو نداره.
‫- یعنی چی؟ ‫- خدایا.
‫اینجا چه اتفاقی افتاده پسر؟
‫بچه‌ها؟
‫خدایا.
‫بچه‌ها، نگاه کنید.
‫این چیه؟
‫بهتره از هم جدا بشیم.
‫موافقم.
‫اینجوری منطقه‌ی بیشتری رو پوشش می‌دیم.
‫به دو جهت ادامه دارن، پس دوتا تیمن.
‫من با آلیس و مالیکا میرم. ‫این کابل‌ها رو دنبال می‌کنیم.
‫یه گوشی پیدا کنید، یه بی‌سیم.
‫درخواست کمک کنید، بیرون همدیگه رو می‌بینیم.
‫حله؟
‫- آره. ‫- بریم.
‫آم...
‫محض رضای خدا هم سر و صدا نکنید.
‫بریم.
‫هی، چیزی نیست.
‫اه!
‫لعنتی.
‫فکر کنم از این طرفه.
‫بهتره اون یکی رو بررسی کنیم ‫خیال‌مون راحت شه.
‫آلیس، می‌خوای بررسیش کنی؟
‫آره حتماً. پشت سرتون میام.
‫این چه کوفتیه؟
‫حتماً همینه که دیوونه‌شون کرده.
‫این وحشی‌گری بی‌همتاشون واسه اینه.
‫کایل! وای!
‫خدایا.
‫واسه چی اینطوری بهم نگاه می‌کنی؟
‫من واقعیت تو رو می‌بینم.
‫این مزخرفات حکیمانه دیگه چین؟
‫رفتن روی مخ ماد.
‫اذیت کردن کایل. این که دوبار ‫زویی رو ول کردی بمیره.
‫این که فقط به فکر خودتی.
‫فکر کردی اون مسخره‌بازی توی کلبه رو ندیدم؟
‫خدایا، آروم باش. داری خیلی سخت می‌گیری.
‫من آدم‌هایی مثل تو رو می‌شناسم.
‫توی جنگ دیدم‌شون.
‫همه رو زیر پاشون می‌ذارن.
‫حاضری اگه باعث نجات خودت بشه،
‫یکی رو از صخره هم پرت کنی پایین.
‫به هیچ ارزشی پایبند نیستی.
‫- هی، حالت خوبه؟ ‫- اونا همه جا هستن.
‫- نمی‌تونم برم بیرون. ‫- کی؟
‫هی. سلام؟
‫هی، هی، هی، هی، هی، هی. ‫پیش‌مون بمون، پیش‌مون بمون.
‫ببخشید! ببخشید!
‫چه حسی داره؟
‫افتضاح! ببخشید! ببخشید!
‫هی! هی!
‫اوه، لعنتی.
‫اون مُرده.
‫لعنتی.
‫کایل.
‫هی. خدایا.
‫آره، اون لعنتی مُرده.
‫فرانک و مالیکا کجان؟
‫خواهش می‌کنم، جدی میگم! لطفا! ببخشید!
‫من دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫گرفتمت، گرفتمت! زود باشید بچه‌ها.
‫چیزی نیست.
‫هیس، بسیار خب.
‫فرانک کجاست؟
‫فکر کنم اون موجود گرفتش.
‫چیزی نیست مالیکا.
‫جات امنه.
‫دیگه جات امنه.
‫معذرت می‌خوام.
‫دلم براش تنگ شده.
‫منم همینطور.
‫بیاید بریم خونه.
‫می‌تونم ببینمش.
‫- می‌تونم ببینم که... ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- بیاید. ‫- نه.
‫خوابیدن.
‫تا حد امکان ساکت باشید.
‫باشه.
‫زود باش سم.
‫سلام.
‫زود باش!
‫هی!
‫نه!
‫نه! سم!
‫سلام، صدام رو می‌شنوید؟
‫آره! آره! سلام!
‫ما سقوط کردیم! ما... توی یه هواپیما بودیم!
‫نمی‌دونم، وسط یه زمینی سقوط کردیم.
‫- می‌تونید موقعیت‌تون رو بهم بگید؟ ‫- نمی‌دونم! لعنتی!
‫ما توی یه ساختمونیم!
‫توی باتلاق‌های کنار رودخونه‌ایم!
‫مجتمع ساختمونی کنار باتلاق‌ها.
‫همونجا بمونید میام سراغ‌تون.
‫الو؟
‫- چه اتفاقی داره میفته؟ ‫- برق قطع شد.
‫دام، این کار رو نکن.
‫همینجا بمونیم و بمیریم،
‫یا سعی کنیم زنده بمونیم.
‫آره.
‫باشه. بزنید بریم.
‫اوه لعنتی.
‫خدایا.
‫لعنتی.
‫- آلیس... ‫- آلیس.
‫اون چه کوفتیه؟
‫همین رو می‌خوای، درسته؟
‫- آلیس؟ ‫- من خوبم.
‫این مال توئه.
‫نه!
‫کایل!
‫- شلیک کن! ‫- شلیک کن! شلیک کن!
‫دام!
‫دام! راه بیفت!
‫راه بیفت!
‫لعنتی!
‫[ماده‌ی اشتعال‌زا]
‫زود باش کثافت!
‫هی کریستینا!
‫برو به درک!
‫خب داداش بزرگه.
‫وقتشه.
‫حالا دارم زندگی می‌کنم پسر.
‫ممنونم.
‫این که قایم بشی، به این فکر کنی ‫که چطوری زندگیت رو حفظ کنی،
‫معنیش این نیست که داری زندگی می‌کنی.
‫من یه نوشیدنی می‌خوام.
‫آم...
‫این پیش تو بمونه.
‫وقتی برگردیم اینجا، قراره سوارش بشی.