‫[سال 1990] ‫[قبل از جنگ...]
‫گیر کردی، مگه نه؟
‫نه.
‫تموم کردم.
‫اون استاد گفت حلِ اون مسئله برای اینشتین ‫سه روز طول کشید. سه روز!
‫آره، بعدش مغزش رو دزدیدن.
‫می‌دونی، این خجالت آوره.
‫نمی‌تونی قبل از من بری دانشگاه.
‫نه، اینشتین اون آزمون رو داد،
‫تبدیل به اینشتین شد، ‫و اونا مغزش رو دزدیدن.
‫کریس، مهم نیست ‫چون تو اون آزمون رو عالی دادی.
‫به این معنا نیست که باید بیام اینجا...
‫جلوت رو نگاه کن، پسر جون.
‫حتماً فکر می‌کنی خیلی بامزه‌ای.
‫یه ربات روی پیراهنته؟
‫نه، یه کارتونه. ‫الان اینم جرمه؟
‫به بشریت ملحق شو، پسر جون! ‫جنگ در راهه!
‫شرمنده.
‫نمی‌دونم چطور می‌خوای ‫توی دانشگاه دوام بیاری.
‫آره، با نرفتن.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫خب، اگه آزمون نمی‌دادم ‫مامان و بابا قاطی می‌کردن،
‫واسه همین آزمون رو دادم و یه جورایی ‫می‌خواستم ببینم چطور عمل می‌کنم.
‫ولی... نمی‌دونم.
‫- تو همیشه می‌دونی. ‫- من آماده نیستم.
‫هی.
‫مغزت آزاردهنده‌ترین چیزِ زندگی منه.
‫شگفت‌انگیزترین هم هست.
‫نمی‌تونی این رو توی اتاقت پنهان کنی.
‫اون استاد گفت هرگز نمراتی مثل مالِ تو ندیده.
‫تو می‌تونی دنیا رو تغییر بدی.
‫باشه، من... ترجیح میدم ‫دنیا رو با تو تغییر بدم.
‫باشه، واسه این که برام پیتزا بخری ‫و لباس‌هام رو بشوری.
‫مهم نیست که انتهای راهرو باشی ‫یا روی ماه،
‫ما همیشه باهم ارتباط داریم.
‫این واقعاً از نظر تئوری ممکنه.
‫فیزیک کوانتوم میگه که ذرات می‌تونن ‫مدت‌ها بعد از تماس باهم متصل بمونن.
‫و اگه همه چی در حالتِ الکتریسیته وجود داره،
‫اون موقع امکانش هست که ضمیرهامون ‫بتونن از مرزهای فیزیکی فراتر برن.
‫خوبه.
‫پس ذراتِ من میان به ذراتت سر می‌زنن.
‫توی خوابگاهت.
‫"همیشه یادتون باشه، ‫کید کازمو رفیقتونه."
‫اینجا این کارو نکن.
‫سلام به همه. ‫اخبار 15 مِی ام‌تی‌وی.
‫بگید که اینطور نیست.
‫کید کازمو دوستِ رباتی محبوبتون ‫از کارتونِ مشهور صبح دوشنبه،
‫خب، برنامه‌هاش لغو شدن.
‫روی ماه مشکل به وجود اومده!
‫ظاهراً کازمو آخرین قربانی ‫احساساتِ شدید ضدرباتیه
‫که کشور رو فرا گرفته.
‫همیشه یادتون باشه، ‫کید کازمو رفیقتونه.
‫امشب، برنامه‌ی "دسترسی کامل" ‫با اجرای مدلین ونس
‫مصاحبه‌ای با بنیانگذارِ آرمان‌گرا ‫و نسبتاً خوش‌تیپ سنتر تکنولوژیز داره.
‫نمی‌تونید داستان ایثن اسکیت رو درک کنید
‫بدون این که اول داستان ‫تکامل ربات‌ها رو درک کنید.
‫شما به طور مشهوری ‫هرگز صاحب ربات نبودید، مگه نه؟
‫من هیچوقت بهشون اعتماد نداشتم.
‫اونا مثل ما نیستن.
‫پس چطور ممکنه درکی ‫از خیر و صلاح ما داشته باشن؟
‫ربات‌هایی که در ابتدا توسط والت دیزنی
‫برای تبلیغ افتتاحیه‌ی شهربازی‌اش ‫در سال 1955 طراحی شده بودن،
‫بالأخره به تولید انبوه رسیدند.
‫به سرعت تبدیل به پشتوانه‌ی ‫نیروی کار جهانی شدن،
‫و تمام کارهایی رو انجام می‌دادن ‫که انسان‌ها نمی‌خواستن انجام بدن.
‫اونا سال‌ها هرگز گلایه‌ای ‫از کار تمام وقت نکردن،
‫اما اون روز بالأخره رسید
‫وقتی از زندگی‌هایی که بهشون ‫اختصاص دادیم خسته شدن
‫و زندگی‌های خودشون رو مطالبه کردن.
‫لعنت به این زندگی!
‫جنبش حقوق ربات‌ها امروز شدت گرفت
‫وقتی هزاران ربات در سنت لوئیس جمع شدند
‫تا به یک سخنرانی آتشین گوش بدن
‫که توسط ربات تبلیغاتی سابق پلنترز ‫آقای بادوم‌زمینی انجام شد.
‫ما برای فکر کردن ساخته شدیم،
‫ولی حالا اونا نمی‌خوان فکر کنیم
‫ما برای کار کردن ساخته شدیم ‫اما برای خودمون هرگز!
‫اونا حق ندارن سرنوشتِ ما رو تعیین کنن.
‫خودمون باید براش بجنگیم.
‫اگه توسترم خراب شه، ‫یه توستر جدید می‌گیرم. اگه...
‫- ولی این قتله. می‌شنوی چی میگی؟ ‫- نه! ربات‌ها کلید روشن و خاموش دارن.
‫بذار حرفم تموم شه. ما... ‫ما لایق حق آزادی هستیم.
‫لایق آزادی از بردگی هستیم.
‫اونا لایق حق کار کردن برای من هستن ‫وقتی که اونا رو به برق می‌زنم.
‫نه!
‫و وقتی کار نمی‌کنن، ‫میرن توی سطل آشغال.
‫ربات تبلیغاتی سرکش امروز ‫یادبود جنگی تفنگداران دریایی رو تخریب کرد
‫در سرپیچی از دستورِ رئیس جمهور ‫که تمام ربات‌ها به سر کار برگردن.
‫ائتلاف برابری ربات‌ها در پنج شهر آمریکا ‫تظاهراتِ خشونت‌آمیز آغاز کرده.
‫این اقدامات مستلزم پاسخ محکمی هستن.
‫از امروز ما با جمعیتِ ربات‌ها در جنگ هستیم،
‫و هر شهروند آمریکایی که به یک ربات پناه بده ‫با اتهام خیانت روبرو میشه.
‫- برو، برو! ‫- لعنتی، اون یه کباب‌پز برداشته!
‫داره پرت می‌کنه! ‫بیاید عقب!
‫اونا غذا نمی‌خورن. نمی‌خوابن. پلک نمی‌زنن.
‫من پلک می‌زنم.
‫بشریت دو سال جنگید ‫و دو سال شکست خورد.
‫تا این که ایثن اسکیت وارد عمل شد.
‫بشریت نیازی به جهش رو به جلو داشت. ‫من فقط بهش نشون دادم کجا بپره.
‫اون اسمِ اختراعش رو "نوروکستر" گذاشته.
‫دستگاهی که ذهنِ انسان رو ‫به بدن‌های مکانیزه‌ی بدون سرنشین متصل کرد.
‫به وضوح، من هیچ مشکلی با تکنولوژی ندارم
‫مادامی که بشریت کنترل رو حفظ کنه.
‫انسان‌ها بالأخره تونستن با آتشِ مکانیزه ‫با آتش بجنگن.
‫و ظرف چند هفته، ‫جنگ تموم شد.
‫آقای بادوم‌زمینی امروز معاهده‌ی تسلیم رو
‫با رئیس جمهور کلینتون و مدیر عامل سنتر ‫ایثن اسکیت مقابل کاخ سفید امضا کرد.
‫همزمان در دیترویت کید راک ‫یه مهمونی برگزار کرد
‫و شکستِ ائتلاف برابری ربات‌ها رو جشن گرفت.
‫دِرون‌ها موفق شدن ‫بیش از 6,000 ربات شکست خورده رو
‫در منطقه‌ی تبعیدگاه سنتر اسیر کنن.
‫این یک مرکزِ بیابانی وسیع با مساحتی ‫بیش از 250 هزار کیلومتر مربع
‫در جنوبِ غرب آمریکاست.
‫پخش زنده از فروشگاه سنتر، ‫جایی که فقط چند دقیقه
‫با معرفی نوروکسترِ جدید سنتر فاصله داریم.
‫تکنولوژی‌ای که باعث پیروزی در جنگ شد ‫حالا داره سبک زندگی ما رو عوض می‌کنه.
‫شبکه‌ی نوروکستر به ذهنتون اجازه میده ‫همزمان در دو مکان باشه
‫کار و تفریح همزمان.
‫گریزگرایی برای عوام.
‫من ترجیح میدم آزادی در نظرش بگیرم.
‫پس بخشی از شبکه‌ی سنتر شوید.
‫که اکنون در هر گوشه ‫از جهان در دسترسه.
‫تیک‌تاک! تیک‌تاک!
‫صبح بخیر، عزیزم.
‫- تو در نمی‌زنی؟ ‫- توی خونه‌ی خودم، در نمی‌زنم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- میرم کلاس.
‫تو یه فعالیت بعد از مدرسه لازم داری.
‫خدمات کودکان میگه برای "غنی‌سازی ‫اوقات فراغت" پول اضافه میدن.
‫- ولی همین الان احساس غنی بودن می‌کنم، تد. ‫- این اختیاری نیست، دختر.
‫- خونه‌ی تد، قوانین تد. ‫- قوانین تد.
‫آره. مسخره‌ام کن. خیلی زرنگی!
‫اگه انقدر برای تد مهمه، ‫پس چرا تد خودش بهم نمیگه؟
‫چون قشرِ پیشانی مغزم ‫با سیندی کرافورد توی لاس وگاسه!
‫و اون رو به خاطر تو از دست نمیدم.
‫- حالم رو بهم می‌زنی. ‫- دو و میدانی 200 دلاره.
‫چقدر سریع می‌تونی بدوی؟
‫این مُچ‌بند نظارتی رو باز کن تا ببینیم.
‫هاها! مگه خوابش رو ببینی.
‫قبلاً انجامش دادم.
‫برام مهم نیست از خونه‌ی چند نفر ‫که به سرپرستی گرفتنت فرار کردی.
‫وقتی بیای خونه‌ی تد، ‫دیگه بیرون نمیری.
‫شیرفهم شد؟
‫عه، گروه رژه. ساز می‌زنی؟
‫نمی‌دونم. تو می‌تونی؟
‫اون یه گیتار لس پاول 1957ـه! ‫می‌دونی پیدا کردنش چقدر سخت بود؟
‫تو پیداش نکردی. تمام این آشغال‌ها ‫از تبعیدگاه غارت شدن.
‫- خب که چی؟ ‫- تو دزدی می‌کنی. این بازار سیاهه.
‫ربات‌ها ازش استفاده نمی‌کنن.
‫در ضمن، نمیشه چیزهایی رو ‫که هیچکس نمی‌خواد دزدید.
‫این... این یه جور... قانونه.
‫و تو هم یه جور کودنی.
‫خیلی خب، نوروکستر روشنه. ‫توی ماژول 3سی می‌بینمتون.
‫قانون بازداشت دسته‌جمعی ربات‌ها پس از جنگ
‫هی. اون گفت کسترت رو بذار روی سرت.
‫اوه. شرمنده، من یه بیماری دارم که ‫فقط می‌تونم توی واقعیت زندگی کنم.
‫افتضاحه، ولی شما راحت باشید!
‫متوجهم که تازه به اینجا اومدی، میشل،
‫ولی استفاده از نوروکسترها ‫توی کلاس‌های نهم به بالا اجباریه.
‫معلومه روز سختی داشتی.
‫به امروز محدود نمیشه.
‫خب، شاید بهتره با مادرت ‫یه صحبتی داشته باشم؟
‫ورق بزن.
‫ "تحتِ سرپرستی دولت."
‫ "والدین، یک برادر."
‫[همه فوت شدند.]
‫اوه!
‫خیلی از بچه‌های اینجا توی جنگ ‫خانواده‌شون رو از دست دادن.
‫در واقع به خاطر ربات‌ها نبود.
‫ماشینمون با یه آهو تصادف کرد.
‫- توی جاده. ‫- متأسفم.
‫آهوئه هم متأسف بود.
‫می‌دونی، عصب‌درمانی می‌تونه کمی ‫از این بار رو از روی دوشت برداره.
‫چند ساعت بهت وقت بده که فراموش کنی.
‫چیزی نیست. اشکالی نداره.
‫وقتی برگردیم توی ماشین درستش می‌کنیم.
‫هی، به من نگاه کن.
‫تو خوبی.
‫شن رو احساس می‌کنی؟
‫هوا رو روی صورتت احساس می‌کنی؟
‫آره. آره.
‫خیلی خب. به من نگاه کن.
‫تو خوبی.
‫- آره. ‫- ما خوبیم.
‫- می‌دونم. ‫- آره، ما خوبیم.
‫- ما خوبیم. ‫- ما خوبیم.
‫- آره.
‫باشه؟
‫باشه. بیا اینجا.
‫هی، میشل.
‫میشل.
‫حالا می‌تونم برم؟
‫بابا؟ بابا!
‫آهای؟
‫ای وای!
‫تد! تد!
‫نه، نه، نه!
‫یالا. تد، یه ربات بیرونه!
‫برو عقب!
‫تکون نخور!
‫حالا، چی می‌خوای؟
‫برو عقب!
‫من؟
‫چرا؟
‫نمی‌دونم چی میگی. ‫می‌تونی حرف بزنی؟
‫تکون نخور.
‫مواظب باش. مواظب هیولای سنگی باش!
‫جسی. جسی. جسی. جسی.
‫- روی ماه مشکل به وجود اومده. ‫- اون رو بذار سر جاش.
‫- تو دوستِ خاص منی. ‫- خودم هستم.
‫نه.
‫می‌تونیم باهم متحد شیم. ‫می‌تونیم هیولای سنگی رو شکست بدیم.
‫- چرا اومدی اینجا؟ ‫- می‌تونیم متحد شیم.
‫- بذارش سرِ جاش.
‫می‌تونیم متحد شیم.
‫- می‌تونیم متحد شیم. ‫- بذارش سرِ جاش.
‫- می‌تونیم متحد شیم. ‫- بذارش...
‫می‌تونیم متحد شیم.
‫- هی! چی بود؟ ‫- وای خدا!
‫باید از اینجا بری بیرون.
‫باید همین الان بری.
‫باید بری. همین الان!
‫اون یه رباته؟!
‫سعی کردم بهت بگم. ‫سعی کردم بیدارت کنم...
‫اصلاً می‌دونی...
‫اگه دولت توی خونه‌ام یه ربات پیدا کنه ‫چه بلایی سرم میاره؟
‫تقصیرِ من نیست!
‫تقصیرِ منم نیست. ‫از این خراب شده ببرش بیرون!
‫- سعی دارم همین کارو بکنم! ‫- خب، بیشتر سعی کن!
‫هی، ربات! تو زبونِ انسانی بلدی؟
‫گورت رو گُم کن بیرون.
‫جت پکت رو بپوش. وقتِ پروازه!
‫گوش کن، داداش.
‫تو با کاپیتان تیم کشتی دانشگاه توپیکا ‫توی سال 1953 طرفی.
‫خیلی خب. حالا دمار از روزگارت در میارم.
‫این بلاییه که سرت میاد. ‫قراره کلی درد بکشی!
‫آره. بیا جلو.
‫بیا جلو، توله سگِ دندونی!
‫نه!
‫ای...
‫اقدام به قتل.
‫این کاریه که کردی!
‫به پلیس زنگ می‌زنم بیان جفتتون رو ببرن.
‫تو میری زندان، آشغال عوضی.
‫شاید چند صد دلار رو از دست بدم،
‫ولی هیچکس، هیچکس نمی‌تونه ‫واسه تد فینیستر قلدری کنه.
‫911، مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫می‌خوام یه حمله‌ی رباتی صد درصد ‫و جدی رو گزارش کنم...
‫خدایا.
‫آقا، پشت خطید؟ می‌خواید گزارش بدید؟ ‫همه چی روبراهه...
‫جت پکت رو بپوش. ‫وقتِ پروازه!
‫می‌دونی اون رو یه کاریش کنی؟
‫لطفاً روانی نباش.
‫وای. خیلی خب، روشن شد. عه...
‫احیاناً تو که رانندگی بلد نیستی؟
‫نه، منم بلد نیستم.
‫خیلی خب، دنده عقب می‌ریم!
‫هی، اون ماشینِ مادرمه!
‫وایسا!
‫ای وای!
‫[استراحتگاه نبرد فورت هال] ‫[با حمایت مالی سنتر]
‫[پیشرفتِ استثنایی از ذهن‌های استثنایی]
‫اینجا بمون.
‫واقعاً؟
‫اوه، لعنت بهت، تد.
‫هی. هی، برگرد اینجا.
‫یالا. تو نباید این بیرون باشی.
‫به فرماندهی کازمو خبر بدید!
‫ما توی دردسر افتادیم!
‫- هی، گوش کن... ‫- جواب بده.
‫- سوار شو. ‫- جواب بده. صدام رو داری؟
‫دیگه تکیه کلام گفتن بسه. ‫مزخرفاتِ کازمو بسه.
‫تو مُردی. و حالا اینجایی.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫تو الان یه رباتی؟
‫ولی زنده‌ای.
‫تو اون بیرونی. ‫توی واقعی یه جایی اون بیرونه.
‫حالت خوبه؟
‫چطور پیدات کنم؟
‫- هی، صبر کن. ‫- جسی! جسی!
‫[سنتر]
‫بهتره عجله کنی. ‫روی ماه مشکل به وجود اومده!
‫سنتر؟
‫می‌تونیم باهم متحد شیم!
‫می‌تونیم هیولای سنگی رو شکست بدیم!
‫سنتر همه جای دنیاست. ‫تو دقیقاً کجایی؟
‫منظومه‌ی شمسی به هم ریخته!
‫خب، کسی هست که بدونه؟
‫چشم؟
‫عینک؟
‫کسی که می‌دونی تو کجایی عینک می‌زنه؟
‫خب، این گزینه‌ها رو خیلی محدود می‌کنه، ‫مگه نه؟
‫فقط برای یک مدت محدود موجود است!
‫[دکتر پپر]
‫دکتر.
‫دکترِ عینکی.
‫میشل.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫متأسفانه خبرِ بدی دارم.
‫برادرت کریستوفر...
‫امروز صبح از دنیا رفت.
‫اون کجاست؟
‫- به خودت ایمان داشته باش! ‫- [تیبل‌تاپ]
‫اونجا که وسط تبعیدگاهه.
‫تو می‌تونی انجامش بدی!
‫تبعیدگاه زندانی برای ربات‌هاست ‫که نتونن ازش فرار کنن.
‫آخه چطوری می‌خوایم واردش شیم؟
‫کید کازمو فکر می‌کنه تو محشری!
‫"نیومکزیکو، کلیتون، صندوق پستی 1616، ‫کادوفروشی نیوتویو."
‫این وسایل از تبعیدگاه میان،
‫که یعنی هرکی صاحب این صندوق پستیه ‫راه ورود و خروج رو بلده.
‫چقدر تا نیومکزیکو راهه؟
‫بیا بریم!
‫کریس، می‌خواستم...
‫کریس. کریس!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- فقط یه شانس هست.
‫باید ماژول‌های کازمومون رو ترکیب کنیم.
‫جسی، زمین در خطره!
‫کارِ زیادی از ما برنمیاد.
‫لعنتی. یالا! یالا، بیا بریم.
‫آره! جنس رو آوردی، کیتس؟
‫چراغت رو خاموش کن، الدنگ.
‫این طرز برخورد با مشتری افتضاحه.
‫- فکر می‌کردم گفتیم ساعت ده. ‫- تو گفتی ده. من میگم الان.
‫- انگار بهم اعتماد نداری. ‫- چون بهت اعتماد ندارم.
‫خیلی خب.
‫یالا.
‫♪ جنسِ نو از نیوتویو! ♪
‫آهنگِ کوچیکی که روش کار می‌کنم. ‫لوگوی جدید رو می‌بینی؟
‫تو واقعاً استاد بازاریابی هستی.
‫- وای! این اصله؟ ‫- بله، جناب.
‫- اوه! ‫- کلت پیس‌میکر 1873.
‫یکی از هزارتای ساخته شده. هنوز می‌تونی ‫باهاش یه پشه رو از صد متری بزنی.
‫کجا پیداش کردی؟
‫توی والمارت نبود. ‫این رو بهت میگم.
‫مجبور شدم تا توسان برم.
‫هر چقدر توی عمق تبعیدگاه باشه ‫قیمتش بیشتر میشه.
‫- خیلی خب. خیلی خب. چقدر؟ ‫- پونزده هزارتا.
‫- پره؟ ‫- بله، جناب.
‫آره، با فشنگ‌های اصلی و همه چی. ‫اونا رو رایگان گذاشتم روش.
‫خب، پس هیچ پولی بهت نمیدم.
‫ولف.
‫اگه خودت اینجا بودی،
‫می‌دونم که جرأتش رو نداشتی ‫که اون رو به سمتم نشونه بگیری.
‫چرا، داشتم. ‫و در مورد جرأتم حرف نزن، خب؟
‫رُک بگم، از رفتارت شوکه شدم.
‫مشکلت چیه؟
‫گفتم شوکه شدم!
‫به عنوان کسی که توی پارکینگ ‫جنس‌های دزدی می‌فروشی یکم آسیب‌پذیری.
‫آسیب‌پذیر نیستم. شوکه شدم!
‫لعنتی...
‫خیلی طولش دادی، مگه نه؟
‫آروم باش بابا. توی حالتِ ذخیره‌ی انرژی بودم.
‫باورم نمیشه این کار جواب داد!
‫این یارو احمقه.
‫کمکم کن پاهاش رو بگیرم.
‫عجله می‌کنی؟ آخرین چیزی که می‌خوام ‫زندانی شدن به جرم پناه دادن به رباته.
‫- تو به من پناه ندادی! ‫- اگه پلیس‌ها بیان وانمود می‌کنم نمی‌شناسمت.
‫- پس اگه جای تو بودم عجله می‌کردم. ‫- بهت گفتم 15 هزار خیلی زیاده.
‫من توی کارِ تخفیف نیستم.
‫جدی میگی؟ ‫تو از پشتِ یه کامیون کار می‌کنی.
‫فکر می‌کنی واسه موتورش جا داریم؟
‫به جونِ سبیل‌های قشنگت جا داریم.
‫من داخلم. موفق باشی.
‫یالا. کمکم کن اینا رو خالی کنم.
‫بگو. چرا می‌خوای کمکت کنم؟
‫میشه لطفاً فقط یه بار بس کنی؟
‫هاها! پس خودت تنهایی انجامش میدی.
‫من به کمکت نیاز دارم ‫چون وسایل خیلی سنگین هستن،
‫و تو خیلی قوی‌تر از منی، هرمان.
‫- الان خوشحالی؟ ‫- خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫اعتراف کردن به این چیزها سالمه، درسته؟
‫فقط بذار موتوره اینجا بمونه. ‫اون رو نمی‌فروشم.
‫منظورت چیه که نمی‌فروشیش؟
‫- مالِ منه. من به یارو شلیک کردم. ‫- ولی دیر بهش شلیک کردی.
‫- می‌خوای با موتور چیکار کنی؟ ‫- هه. می‌فروشمش.
‫پسر، یا من دارم پیرتر میشم ‫یا این جعبه‌ها دارن سنگین‌تر میشن.
‫روشن شو!
‫بهم یادآوری کن. چی اینجاست؟
‫- شکلات واسه تو، جذاب خان. ‫- خیلی بامزه بود.
‫چرا یه لطفی در حقم نمی‌کنی ‫آمارِ عروسک‌های کبج پچ کیدز رو بهم بدی؟
‫یه خریدار توی تولیدو داریم. ‫همه‌شون رو می‌خواد.
‫- بیا، ماهی کوچولو. ‫- ♪ من رو ببر رودخونه ♪
‫- چرا هر بار باید این کارو بکنی؟ ‫- چون تو ازش متنفری، داداش.
‫اگه باتری‌هاشون تموم شه، بی‌ارزش میشن.
‫اگه روزی دنیا به حالت عادی برگرده، ‫زمانِ کریسمس خیلی خوب فروش میرن.
‫اگه باتری نداشته باشن، ‫یه بیلی بسِ دهن‌گُنده داری که آواز نمی‌خونه.
‫وای نه... خدایا!
‫یخچالِ لعنتی از کار افتاده! ‫گندش بزنن...
‫لعنتی... کورن داگ، استیکِ سالیزبری.
‫ساندویچ‌های بستنی‌ام همه آب شدن.
‫خدای من...
‫من هیچ غذایی ندارم!
‫منظورت چیه که هیچ غذایی نداری، مرد؟ ‫الان یه جعبه غذا آوردم داخل.
‫- برو اون رو بخور. ‫- نه، اونا عتیقه‌ان. نمی‌تونم.
‫چی میگی؟ اونا شکلاتِ زگنات هستن. ‫همه زگنات دوست دارن.
‫من زگناتِ لعنتی اربابان جهان رو
‫توی بسته‌بندی اصلی نمی‌خورم، باشه؟
‫من نمی‌خورمش! اون پوله!
‫حالا این بوریتو رو می‌خورم ‫تا مرضِ سالمونلا بگیرم!
‫نیازی نیست سالمونلا بگیری. ‫ما ظرف ناهار داریم. برو ظرف ناهار بخور.
‫ظرف‌های ناهار جی.آی.جو توشون ناهار ندارن.
‫ناهارِ بچه‌ها رو میذارن توشون.
‫روشون ناهار ندارن! چی شده...
‫این دیگه چه کوفتیه، هرم؟
‫- به من نگاه کن. هرم، به من نگاه کن. ‫- دارم بهت نگاه می‌کنم.
‫تو این رو از برق کشیدی
‫و سیم سیارم رو بردی ‫توی ایستگاه شارژت؟
‫- نه. ‫- داری پلک می‌زنی.
‫می‌بینم که چشمک می‌زنی. ‫پس می‌دونم که دروغ میگی.
‫- من دروغ نمیگم. ‫- پس تو برش داشتی. حالا، چیزی که می‌خوام...
‫اینه که بهش اعتراف کنی.
‫تمام روابط بر اساس اعتماد ساخته میشن
‫با من صادق باش و منم عصبانی نمیشم.
‫فقط بهم بگو که تو برش داشتی،
‫و من عصبانی نمیشم.
‫من سیم رو برداشتم.
‫خدا آمریکا رو حفظ کنه!
‫از گرسنگی مُردنم رو تماشا می‌کنی.
‫همین الان هم دنده‌هام ‫از پیراهنم زدن بیرون.
‫وای، خیلی شلوغش می‌کنی. ‫من برای زندگی انرژی لازم دارم!
‫من انرژی لازم دارم برای... ‫من یه انسانم.
‫برخلاف تو. تو به انرژیِ پریز نیاز داری.
‫تو انرژی رو از پریز برق می‌گیری، ‫سیم سیار رو برمی‌گردونی سرِ جاش. باشه؟
‫- ما ده روزه توی راهیم. ‫- خب کجا خودم رو به برق بزنم؟
‫اگه منبع برق نباشه جایی ندارم خودم رو ‫به برق بزنم. چیکار باید بکنم؟
‫می‌تونی هر وقت خودت رو به برق بزنی. ‫و لازم نیست انرژی‌ات رو سرد نگه داری.
‫برای پرهیز از لیستریا و سالمونلا، ‫چون تو انسان نیستی.
‫- بس کن بابا! ‫- تو هوش مصنوعی هستی.
‫- نه. بی‌هوش مصنوعی هستی... ‫- ♪ من رو ببر رودخونه ♪
‫♪ و بشورم ♪
‫هی تو! موطلایی، می‌بینمت.
‫چیزی نیست. باید فرار کنیم.
‫- از اونجا بیا بیرون. ‫- پیداشون کردم، کیتس.
‫کدوم یک از شما به خارماهی‌ام دست زد؟
‫تکون بخورید!
‫توی ردیفِ ماهی‌ها یه خبرهاییه.
‫دست‌هاتون رو ببرید بالا ببینم. ‫برگردید.
‫- تو یه بچه‌ای. ‫- تو یه نابغه‌ای.
‫آره، هستم.
‫این یه رباته؟ اون رباتِ کازموئه؟
‫- چطور اومدی اینجا؟ ‫- پشتِ کامیونت.
‫- هی، کله‌لیمویی، دنبال دردسر می‌گردی؟ ‫- برو عقب.
‫کید کازمو رفیقته!
‫پشتِ کامیونم چه غلطی می‌کنی؟ ‫چی می‌خوای؟
‫- روی ماه مشکل به وجود اومده. ‫- باید بریم تبعیدگاه.
‫- کی گفت قراره بریم تبعیدگاه؟ ‫- تو گفتی. و اون گفت.
‫آره، در این مورد کاملاً واضح حرف زدیم.
‫همینطور بود. ولی اشکالی نداره ‫چون برام مهم نیست.
‫- می‌دونم شما چیکار می‌کنید و چی می‌فروشید. ‫- می‌فروشیم؟
‫پدرِ ناتنی‌ام ازت کلی چیز خریده.
‫برام مهم نیست. ‫به من ربطی نداره.
‫تو می‌تونی با رباتت اینجا بمونی.
‫- من با رباتِ خودم میرم. ‫- نه، نمیری.
‫تبعیدگاه.
‫بچه‌جون، اونجا یه تفرجگاه ‫تعطیلات بهاری نیست.
‫تنها چیزی که اونجا در انتظارته مرگه.
‫پس چرا برنمی‌گردی توی آسانسور ‫و فراموش نمی‌کنی اینجا رو دیدی.
‫الان.
‫ای وای.
‫چه خبره؟ تو دوستی داری؟
‫اگه دوستی داشتم اینجا بودم؟
‫هی، اونا ما رو تعقیب کردن. ‫شاید یکی اونا رو تعقیب کرده.
‫عالی شد. خیلی خب.
‫اوماها-3 با ولتاژ پایین رو اجرا می‌کنیم.
‫- رباته رو با خودت ببر. ‫- این ربات نیست. برادرمه.
‫حالا هرچی، بچه‌جون.
‫می‌خوای زنده بمونه؟ ‫باید به من اعتماد کنی.
‫- این یه هشدار قرمزه! ‫- اشکالی نداره.
‫- جسی، این یه هشدار قرمزه! ‫- یالا. قراره اوماها رو اجرا کنیم. یالا.
‫صبر کن. خیلی خب. ‫دستم رو بگیر. تو خواهر کوچیکم هستی.
‫این داستانِ پس‌زمینه‌ی ماست. ‫اسمت ورونیکاست.
‫برونیکا با "ب"؟
‫تا حالا کسی رو دیدی که ‫اسمش برونیکا با "ب" باشه؟
‫- راستش، دیدم. ‫- خیلی خب. نه. با "و" درسته.
‫- باشه، ورونیکا. ‫- یعنی ورونیکا.
‫- فامیلی‌ام چی؟ ‫- می‌دونی چیه؟ تو یه لالی.
‫پشتم وایسا و خفه شو.
‫توجه کنید، مظنونین.
‫این مرکز حالا در اختیار قانونی ‫نیروی ویژه غیرفعال‌سازی ربات‌هاست.
‫اونا دیگه کی هستن؟
‫آردی‌تی‌اف. ‫(نیروی ویژه غیرفعال‌سازی ربات‌ها)
‫خودتون رو بازداشت شده در نظر بگیرید.
‫دردسر.
‫حالا یه لطفی به من بکنید.
‫دست‌هاتون رو ببرید بالا.
‫خیلی خوشحال میشم ‫از خشونتِ غیرضروری پرهیز کنم.
‫خب... منم همینطور.
‫و خواهرِ لالم ورونیکا هم همینطور.
‫می‌تونیم بهتون اطمینان بدیم ‫تک تکِ این اقلام منحصربفرد رسید دارن.
‫- خوشحال میشم اونا رو بهتون تحویل بدم. ‫- میشل لیونا گرین.
‫تو به اتهامات ضرب و جرح، ‫سرقت ماشین، فرار از مدرسه،
‫و پناه دادن به دشمن کشور بازداشتی.
‫لعنتی.
‫- من وکیل می‌خوام. ‫- چی...
‫تو می‌تونی حرف بزنی؟!
‫اوه، وکیل رو که می‌گیری. ‫رباته کجاست؟
‫چی؟ ربات؟
‫این دیوونگیه.
‫مگه رباتی هم هست؟
‫تو چرا حرف می‌زنی؟
‫واو. یواش‌تر بابا.
‫ببخشید که سعی دارم ‫به مجریان قانون کمک کنم.
‫می‌دونی، واقعاً باید بگم، ‫به عنوان شهروندی که مالیت میده
‫که عاشق پرچم‌ها و رقص گروهیه،
‫همش، یه آمریکایی تمام عیارم،
‫مبهوت شدم که فکر می‌کنی ‫به ربات‌ها پناه میدم.
‫در واقع تا جایی پیش میرم که بگم
‫شوکه شدم.
‫الان گیرت آوردم.
‫[هدف گُم شد]
‫می‌خوای به خودت کمک کنی، خانم گرین؟
‫ربات رو تحویل بده.
‫اگه به این بازی ادامه بدی،
‫زمان صدورِ حکم، انقدر بزرگ میشی ‫که بری زندان آدم بزرگ‌ها.
‫♪ من رو ببر رودخونه ♪
‫تو یه هفت‌تیر 25 هزار دلاری رو نابود کردی.
‫- واسه تو 15 هزارتا حسابش می‌کنم. ‫- بس کن!
‫بهش صدمه نزن.
‫از ربات فاصله بگیر.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫خانم، من یه مأموریت دارم، ‫تو هم نمی‌تونی جلومو بگیری.
‫یه زحمتی بکش ‫و از ربات فاصله بگیر.
‫باید برگرده تبعیدگاه.
‫داری پیمان رو نقض می‌کنی.
‫- بایست غیرفعال بشه. ‫- خیلی بیرحمی!
‫چیزی که قلب نداره، ‫نمی‌شه نسبت بهش بیرحم بود.
‫- باید حرکت کنیم، کله‌لیمویی! رئیس! ‫- بجنب!
‫خب، مثل اینکه داریم می‌ریم سمت تبعیدگاه.
‫- جدّی؟ ‫- سوار شید! بجنبید!
‫باشه.
‫- کیتس، نمردی که! ‫- بزن بریم!
‫- محکم بشین. ‫- این نقض پیمانه.
‫این خیانته!
‫باشه.
‫- بهت گفتم که بر اساس رنگ کدگذاری کن! ‫- می‌دونم کدوم به کدومه!
‫- اصلاً چرا این ‌همه کلید داری؟ ‫- یالا! زود باش!
‫- من آدم خیلی مهمیم! ‫- تو زندانم خیلی مهم می‌شی!
‫یعنی الان باید فقط فرار کنیم؟
‫هاها!
‫همه محکم بشینید، داریم می‌ریم!
‫کمک! کید کازمو هستم ‫دارم پیام اضطراری می‌فرستم.
‫کمک!
‫یه جای عالی برات کنار شومینه دارم!
‫تو خونه‌ی من نه!
‫بگیر که اومد!
‫امروز هیچ‌ کی غیرفعال نمی‌شه!
‫ولی تو رو فقط واسه تفریح می‌کشم!
‫ولم کن!
‫لعنتی.
‫بجنب! بجنب!
‫این...
‫اون دیوار رو می‌بینی؟
‫اگه ده سال هم دنبالش کنی...
‫دوباره برمی‌گردی همین‌جا!
‫راه خروجی نیست. ‫دیگه اینجا زندگی می‌کنیم.
‫مبارکه، بچه.
‫وای نه، همینو کم داشتیم.
‫می‌تونی تو دل خطر شجاع باشی!
‫باشه، بجنب.
‫هورا!
‫اون دیگه چیه؟
‫ربات‌های لاشخور.
‫خودشون رو با قطعات رباتای دیگه ارتقا میدن.
‫رباتایی که کُشتن.
‫- آدمیزاد! آدمیزاد! ‫- لعنتی.
‫- آدمیزاد! آدمیزاد! ‫- هی!
‫- کیتس، ساکتش کن! ‫- آدمیزاد! آدمیزاد! آدمیزاد! انسا...
‫با آدما چی کار می‌کنن؟
‫هیچ‌وقت اونقدر نموندم که بفهمم.
‫تو یه فرصت جدید بهم دادی، مگه نه؟
‫بعد اینکه زندگیم رو ‫زیر یه کوه دفن کردی.
‫هی، برادرم بهم نیاز داشت. ‫از اینکه اینجاییم پشیمون نیستم.
‫می‌دونی که برادرت یه ربات کله‌لیموییه، درسته؟
‫اون ربات نیست. آدمه.
‫کریس داره کازمو رو کنترل می‌کنه، ‫ولی خودش نمی‌دونه کجاست.
‫تنها کسی که می‌دونه ‫همون دکتریه که اونو به سنتر داد.
‫نه بابا؟ ‫و این دکتر قراره کجا باشه؟
‫کوه تیبل‌تاپ.
‫چقدر میشه؟ ‫هرم، 480 کیلومتر سمت جنوب؟
‫- امیدوارم کفش پیاده‌روی داشته باشی، بچه‌جون. ‫- اگه پیشنهاد بهتری داری، بفرما.
‫یه راهی پیدا می‌کنم.
‫اعتمادبه‌نفست حرف نداره. ‫من که مطمئن نیستم، ولی برات خوشحالم.
‫- اون ون کار می‌کنه؟ ‫- بستگی داره. موتور همراهت داری؟
‫وقتشه که حجیم بشی، هرم.
‫هی، تو که می‌دونی عضله‌سازی کار خودمه!
‫وای! معلومه، صد درصد شارژه.
‫خوبه حداقل یه نفر امروز غذا خورده!
‫الان وقت نجات دادنه! ‫هرمداگ وارد می‌شود!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫سیستم اجزای اچ‌آرام. ‫برای هر کاری یه سایز بدن دارم.
‫تو چی فکر می‌کنی، کیتس؟ بریم شمال؟ ‫دیوار دور موآب رو چک نکردیم.
‫باشه، چرا که نه؟
‫اگه قراره یه جایی از گرسنگی بمیریم، ‫موآب جای بدی نیست!
‫یا می‌تونی از غر زدن بمیری!
‫می‌دونی، می‌خوام وقتی که داری ‫تو ۲۴ ساعت آینده برای آب التماس می‌کنی،
‫این لحظه رو یادت بیارم.
‫اگه من و کریس درست بگیم ‫و اون دکتر راهی برای ورود داشته،
‫- احتمالاً یه راه خروج هم داره. ‫- بعیده.
‫که بیشتر از چیزیه که تو داری، ‫پس من یه نقشه دارم.
‫و تو وسیله‌ی نقلیه.
‫پس بیا معامله کنیم.
‫اگه یه لحظه فکر کردی که
‫هرم می‌خواد من و تو رو با اون ون
‫بذاره روی کوله‌‌ش و حمل کنه،
‫حالت خوش نیست!
‫- راستی پدر و مادرت کجان؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫باشه، فهمیدم.
‫مردن.
‫خب، چه بهتر.
‫داری عمداً عوضی بازی در میاری، ‫یا ذاتت همینه؟
‫ذاتش همینه.
‫خب وقتی پدر و مادرا از دنیا می‌رن ‫معلومه که ناراحت‌کننده‌ست،
‫ولی حداقل این جوری ‫هنوز می‌تونی نظر خوبی درباره‌شون داشته باشی.
‫- هیچ‌وقت فرصت نکردن که ناامیدمون کنن. ‫- اونا هیچ‌وقت ما رو ناامید نمی‌کردن.
‫- بچه، بچه، بچه‌جون، و یه جورایی بچه. ‫- تولدت مبارک!
‫- همه آدم رو ناامید می‌کنن. ‫- کریسمس مبارک!
‫اگه زیاد اینجا بمونی منم ناامیدت می‌کنم.
‫خب، خوشبختانه نمی‌خوایم اینجا بمونیم.
‫آره! این شد حرف حساب!
‫چی می‌گن؟ پول در بیار...
‫و بدو، جونم!
‫همین شعار رو قاب کن، بچه‌جون.
‫من که همین کار رو می‌کنم.
‫- شما دوتا چه جوری آشنا شدین؟ ‫- تو جنگ با هم آشنا شدیم.
‫- مگه قرار نبود همو بکشین؟ ‫- امتحان کردیم.
‫رباتا کل جوخه‌ام رو محاصره کرده بودن، ‫پامم داغون شده بود.
‫اون آهنی‌ها حلقه زده بودن ‫که کارم رو تموم کنن.
‫یه نگاه انداختم بالا، ‫یه ربات ساختمونی گنده و خنگ داشت نگاهم می‌کرد.
‫چشمام رو بستم، ‫آماده شدم که بمیرم.
‫ولی به‌ جای اینکه منو بکشه، ‫بلندم کرد و بردم بیرون.
‫- داشتی مثل بچه‌ها گریه می‌کردی. ‫- ها ها ها! آره، باشه. ولی نه مثل بچه‌ها.
‫می‌دونی که اونا احساسات آدما رو ‫درک نمی‌کنن، درسته؟
‫فریاد جنگی بود. ‫مثل آره! و… وولورینز!
‫خواهشاً، داشتی شستت رو می‌مکیدی ‫و ازم خواهش ‌کردی نجاتت بدم.
‫حرفش... درسته.
‫چند روز بعدش،
‫پهپادهای سنتر پیدامون کردن. ‫منم سعی کردم بهشون بگم،
‫«هی، این رفیق جونمو نجات داد. ‫هرم آدم خوبیه. شلیک نکنید.»
‫ولی اونا شلیک کردن.
‫می‌خواستن جفتمون رو بکشن، پس فرار کردیم.
‫از اون موقع فقط داریم فرار می‌کنیم، نه؟
‫اکثر آدما فکر می‌کنن این عجیبه، درسته؟
‫اینکه یه ربات و یه آدم با هم کنار بیان. ‫با هم بگردن.
‫حداقل همدیگه رو دارید.
‫حالا اگه برادرت رو پیدا کنی، ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫یعنی... بقیه‌ی وجودش رو.
‫بعدش چی کار می‌کنی؟
‫هر کاری که بخوایم.
‫مامان، چی درست می‌کنی؟
‫یکشنبه‌ست. ‫یکشنبه‌ها چی درست می‌کنم؟
‫فلفل دلمه‌ای شکم‌پر.
‫هر چی که پسرم بخواد همونه.
‫تا وقتی که قیمتش کمتر از پنج سنت باشه ‫و از قفسه‌ی روز قبل برداشته باشم.
‫ساکت باش.
‫ولی، یه کانولی هم هست.
‫- مال دیروزه؟ ‫- دو روز پیش.
‫خانم ولا مهمونمون کرد.
‫خوبه که اینجوری می‌بینمت، مامان.
‫- سرحال و پرانرژی... ‫- چرا نباید باشم؟
‫همینطوری.
‫فرشته‌ی خودم.
‫پسر بامزه‌ی من.
‫ای تو روحش!
‫سرعت انتقال داده‌ها ‫داره به شدت افت می‌کنه.
‫توضیح بده.
‫- خب، بهم گفت که می‌تونیم صبر کنیم، پس... ‫- تا وقتی که همه‌ی اطلاعات رو داشته باشم.
‫حقیقت اینه که سرویسی که ‫ما به دنیا ارائه می‌دیم،
‫داره از کاملاً بی‌نقص...
‫به یه افتضاح تمام‌عیار تبدیل می‌شه!
‫چرا؟
‫- کریستوفر نیست. ‫- بلندتر بگو.
‫کریستوفر... دیگه اینجا نیست.
‫از نظر فیزیکی غیرممکنه.
‫ولی از نظر مغزی... ‫عصب‌شناختی، اون دیگه اینجا نیست.
‫یعنی میگی که شاهکارم فرار کرده؟
‫یه گِره خیلی کوچیک ‫تو ماتریس داده‌‌ش باز بود.
‫تقریباً غیرقابل تشخیص بود.
‫و با گذر زمان، باعث شد هوشیاریش...
‫از فایروال ما عبور کنه.
‫به نظر میاد که عمداً ‫اینجوری طراحی شده بوده.
‫- کار امهرست بوده. ‫- ما که نبودیم، قربان.
‫نه. فرضاً اگه سرعت داده‌های نوروکستر ‫همین‌ جوری پایین بیاد...
‫و هیچ دلیلی نداره که پایین نیاد.
‫سنتر همه جوره به فنا رفته.
‫- بیشتر شنبه به فنا میره. ‫- این شنبه؟
‫- شرکت من شنبه نابود می‌شه؟ ‫- جمعه محتمل‌تره.
‫- خفه شو. ‫- شاید شنبه باشه.
‫شما یک ایمیل دارید!
‫[شما به کنفرانس مجازی ایثن اسکیت دعوت شدید.] ‫[لطفا نوروکستر را سرتان بذارید.]
‫من...من... همیشه طبیعت رو ‫خیلی آرامش‌بخش می‌دونستم.
‫منو می‌شناسی؟
‫کیه که قصاب اسکنکتدی رو نشناسه؟
‫خطرناک‌ترین آدم نیروی ویژه هستی.
‫مصاحبه‌ت رو تو برنامه ۶0 دقیقه دیدم ‫وقتی بازنشسته شدی.
‫من بازنشسته نشدم.
‫فقط دیگه رباتی واسه شکار نبود.
‫شنیدم دنبال یه جوون بزهکار فراری
‫و دوست مکانیکیش هستی.
‫نیروی ویژه زنگ بزنه، ‫من جواب می‌دم.
‫خب، به نظر میاد یه هدف مشترک داریم.
‫اون ربات... مال شرکت سنتر ـه.
‫- می‌خوامش. ‫- اون ربات متهم به حمله‌ست.
‫- و این یعنی نابودی خودکار. ‫- آره، ولی می‌تونی یه کم به تعویق بندازیش.
‫وقتی سنتر کارشو باهاش تموم کرد...
‫هر بلایی خواستی سر بقیه‌ش بیار.
‫جای قشنگیه.
‫- ممنون. خودم ساختمش. ‫- می‌دونم.
‫مصاحبه‌ت رو تو ۲۰/۲۰ دیدم.
‫پس، می‌دونی...
‫چه منابع فوق‌العاده‌ای دارم.
‫فرض کن بتونم دوباره درون‌ـت رو آنلاین کنم.
‫چرا خودت نمی‌ری دنبالش؟ ‫سنتر که کلی تجهیزات داره.
‫توافقات صلح.
‫اجازه نداریم وارد تبعیدگاه بشیم...
‫مگه اینکه مدرکی داشته باشیم ‫که نشون بده پیمان نقض شده.
‫پس ازم می‌خوای ربات رو بیارم
‫یا فقط مدرک جور کنم؟
‫بذار ببینیم چی میشه، موافقی؟
‫هی، عروسکای گوشتی، ‫یه نگاه به جلو بندازین.
‫وای! این همون کوه تیبل‌تاپه؟
‫واقعاً که یه شگفتی طبیعیه.
‫اگه جای اون دکتر بودی، ‫کجا قایم می‌شدی؟
‫یه پایگاه مریخی ‫بعد از کمربند سیارک‌ها هست.
‫مرکز خرید نیست؟
‫به نظر میاد هنوز سالمه. ‫انگار که رباتای لاشخور پیداش نکردن.
‫هم تدارکات داره، ‫هم سرپناه، هم جای دفاعی.
‫بدترین جا واسه قایم شدن نیست.
‫- فکر می‌کنی فودکورتش هنوز بازه؟ ‫- باز شروع شد.
‫یه بار تو تبعیدگاه یه فست‌فود پاندااکسپرس پیدا کردیم.
‫غذاهاش هنوز سالم بودن.
‫کوکی شانسی، مرغ ژنرال تسو، ‫مرغ پرتقالی...
‫برنج سرخ‌شده با مرغ، ‫دامپلینگ‌های خوک.
‫همه‌شون فاسد‌نشدنی‌ان.
‫مراقب باشید!
‫اون لعنتی یه یخچال پرت کرد سمتمون!
‫- هرم، از اینجا دورمون کن! ‫- دارم سعی می‌کنم!
‫داره میاد!
‫آخ! زد به کمرم! نه!
‫محکم بشینید! نه! داریم سقوط می‌کنیم!
‫آخ!
‫کی یخچال پرت می‌کنه... لعنت بهش!
‫گندش بزنن.
‫خانم‌ها و آقایون...
‫گرفتار شدین.
‫- تا حالا اینا رو دیدی؟ ‫- داداش، همه‌ی ما همو نمی‌شناسیم.
‫هی، بهتره یه خش روش نبینم.
‫دیگه دیره.
‫باید ازتون بخوام وایستید.
‫- همین جا. ‫- حواست باشه اونو کجا فرو می‌کنی.
‫آماده باشید ‫تا شاهد شگفتی باشین،
‫تا افسون را به چشم ببینید،
‫تا اعجاز خارق‌العاده‌ی ‫پرپلکسو را درک کنید.
‫ای ارواح تاریکی، صدایم را بشنوید!
‫فرمان می‌دهم که این دروازه باز شود!
‫هزار بار اینو تمرین کردیم! بجنب دیگه!
‫خیلی‌خب، ارواح تازه‌بیدارشده‌ی دنیای زیرین!
‫- باورم نمیشه. ‫- فرمان می‌دهم این دروازه باز شود!
‫حیرت‌زده نشدید؟
‫- ما رو کجا می‌برید؟ ‫- همه‌ی سوالاتتون داخل جواب داده می‌شه.
‫نقشه اینه، ‫من الکی خودم میندازم زمین که تشنج گرفتم.
‫تو برو پشت بوم.
‫- تا اون دکتر رو پیدا نکنم جایی نمی‌رم. ‫- هی، آبمیوه می‌خوای؟
‫- با غریبه‌ها حرف نمی‌زنم! ‫- بیا دیگه.
‫خب، اینجام اگه منو لازم داشتی.
‫وای ‌وای! تاکو، آدمیزاد اومده!
‫یا خدا.
‫اینجا چه خبره؟
‫لعنتی، آدمیزاد! ‫اینا از کجا سبز شدن؟
‫- زندانی‌ان. ‫- اون یه ربات کید کازمو ـه.
‫اونا آدمیزاد نیستن!
‫هی. هی.
‫خانما و آقایان، ‫می‌خوام یه مهمون خیلی خاص رو
‫بیارم رو صحنه.
‫یه شخصیت بزرگ،
‫یه رهبر فوق‌العاده،
‫که فقط با یه لقب الهام‌بخش شناخته می‌شه...
‫آقای بادوم‌زمینی!
‫شوخی می‌کنی؟
‫این مسخره‌بازیا رو جمع کن، پی.
‫می‌دونی که از این لفاظیا خوشم نمیاد.
‫عصر بخیر. اگه می‌شد کلاهم رو برمی‌داشتم، ‫ولی خب، پیچ شده به سرم.
‫فکر کردیم شما رباتای لاشخورید، ‫واسه همین گرفتیمتون.
‫- ببخشید؟ ‫- آخه اینا هر چند وقت یه بار میان.
‫فقط واسه اینکه ما رو تیکه‌تیکه کنن.
‫شما شبیه قاتلای حرفه‌ای نیستین...
‫ولی خب، همیشه قیافه‌ می‌تونه غلط انداز باشه.
‫باید باهاتون صحبت کنیم، قربان.
‫آره، آدما همیشه ازمون یه چیزی می‌خوان.
‫مثل بوی بد روی یه موش‌خرما.
‫ما دنبال یه دکتر می‌گردیم.
‫که...عینکیه.
‫خب، همراهم بیاید، خب؟
‫سوال مسخره‌ایه، می‌دونم، ولی دقیقاً اینجا چه خبره؟ ‫[انسان‌ها آشغالن]
‫خب، هنوز تابلومون رو نصب نکردیم، ‫ولی ببینید این چطوره.
‫«باغ‌های آسمانی، ‫پناهگاهی امن وسط بیابان بی‌رحم.»
‫گیراست.
‫دارید به گهواره‌ی ‫یه تمدن مکانیکی جدید نگاه می‌کنید.
‫- سلام، آقای بادوم‌زمینی! ‫- چطوری، بلیتز؟
‫رالفی، یواش‌تر برو!
‫اینجا، تو باغ‌های آسمانی، ‫رباتا می‌تونن از مشاغل محدودکننده‌ای که آدما بهشون دادن فراتر برن.
‫- یه حرفه‌ی جدید پیدا کنن. ‫- مو!
‫- شاید حتی خود واقعیشون رو پیدا کنن. ‫- مو!
‫آروم باش.
‫خانم قیچی، ما دیگه این کار رو نمی‌کنیم.
‫- مو. ‫- لطفاً ولش کن.
‫قربان، آقای بادوم‌زمینی، ‫ما به کمکتون نیاز داریم.
‫مطمئنم همینطوره، ‫ولی واقعیت اینه که...
‫حضور شما اینجا یه بهونه‌ی قانونی ‫دست سنتر میده...
‫که همه‌ی چیزی که ‫این رباتا ساختن رو از بین ببره.
‫بهترین کاری که می‌تونم بکنم ‫اینه که 15 کیلومتر ببرمتون تو بیابون...
‫و همونجا ولتون کنم.
‫البته، بعد از شام.
‫آزاد مثل یه پرنده! ‫امیدوارم گشنه باشین.
‫آره، من هنوز بوریتوم رو نگرفتم.
‫هی، حواست رو جمع کن. ‫اینجا برگر می‌فروشیم.
‫باشه، پس... ‫من یه چیزبرگر می‌خوام.
‫متاسفم. پنیر نداریم.
‫اشکالی نداره. برگر و سیب‌زمینی سرخ‌کرده.
‫خب، بازم خبر بد، اونم نداریم.
‫خب، چی دارید؟
‫رک و پوست‌کنده بهت میگم.
‫خیلی وقته کسی اینجا غذا نخورده.
‫اگه خوب بود، الان دیگه فاسد شده.
‫اسپاگتی داریم. ‫لوبیا کنسروی روی توینکی داریم.
‫چه نوع لوبیایی؟
‫پس برادرت نمی‌دونه ‫بدن واقعی خودش کجاست؟
‫تنها چیزی که می‌دونه سنتر ـه.
‫آخه چرا سنتر باید یه پسربچه‌ی کوچیک رو بدزده؟
‫می‌دونم، دیوونه‌واره.
‫- قصد بدی نداشتم. ‫- همیشه اینو می‌شنوم.
‫کریس گفت اون دکتری که اونو برده، ‫باید اینجا، تو تیبل‌تاپ باشه.
‫باشه.
‫بهتره راستشو بهتون بگم.
‫یه دکتر اینجا بود.
‫- حالا شد! ‫- چی گفتی؟
‫دکتر کلارک امهرست، ‫دکترای تعامل انسان و ماشین.
‫خب، الان کجاست؟
‫معلومه، انداختمش بیرون.
‫حداقل رو حرفش وایمیسته.
‫تو هیچ راه دیگه‌ای برای خروج از اینجا بلد نیستی، ‫ولی تنها کسی که بلد بود رو...
‫فرستادی وسط بیابون تا بمیره؟
‫دقیقاً همین کار رو کردم.
‫من پیمان صلح رو امضا کردم ‫چون ربات‌ها رو به عنوان یه ملت به رسمیت شناخت.
‫فکر نمی‌کنم بدونی چه حسی داره...
‫وقتی حق وجود داشتنت ‫بسته به یه تیکه کاغذ باشه.
‫شرایط خیلی شکننده‌ست،
‫و هیچ جوره اجازه نمی‌دادم اون دکتر ‫به خطر بندازتش،
‫همون‌طور که به شما اجازه نمیدم.
‫دکتر امهرست یه آدم‌رباست.
‫این بچه‌ایه که دزدیده. ‫این دو تا رو به یه چشم می‌بینی؟
‫ولی همه‌ی آدما مثل همن. ‫خودخواه و تنبل.
‫اگه اینو بفهمی، دختر کوچولو، ‫زندگیت خیلی راحت‌تر می‌شه.
‫بیا بریم.
‫خانم جوان؟
‫اصلاً توصیه نمی‌کنم ‫شب از اینجا بزنی بیرون.
‫اصلاً برام مهم نیست که توصیه‌ت چیه.
‫فکر می‌کنی اینجا ‫چیز خاصی ساختی؟
‫تو هم عین بقیه‌ای.
‫از گردش ممنونم.
‫نوش جان.
‫کیتس.
‫- چی؟ ‫- واقعاً؟
‫- باید یه چیزی بخورم. ‫- این دیگه خیلی ضایع‌ست، حتی واسه تو.
‫- کجا میری؟ ‫- تو پارکینگ کلی ماشین هست.
‫یه دونه برمی‌دارم ‫و راه می‌افتم دنبال دکتر.
‫ببین، بیرون صد هزار کیلومتر مربعه.
‫- احتمال اینکه پیداش کنی خیلی کمه. ‫- احتمال پیدا کردنش اینجا صفره.
‫ولی احتمال اینکه اینجا زنده بمونی ‫خیلی بالاست.
‫نمی‌تونی تو تاریکی تو تبعیدگاه بزنی بیرون.
‫گوش کن، باید به من اعتماد کنی.
‫هی، جدّی میگم، ‫خواهرت اگه بمیره به دردت نمی‌خوره.
‫قیافه‌ش رو ببین.
‫چطور می‌تونی ‫به این قیافه‌ی عجیب رباتی نه بگی؟
‫بمون!
‫برو آب پرتقال بگیر.
‫مرکز خریده، یه چیزی کِش برو.
‫صبح می‌زنیم بیرون.
‫باشه.
‫پس صبح خودمونو به کشتن می‌دیم.
‫- وای، مو! ‫- دست به موهام بزنی کُشتمت.
‫- وای، مو. ‫- بد نیست یه اصلاحی بشه.
‫خب، تقریباً تمومه، بیمو.
‫- عالیه، کازمو. با این ارتقاها... ‫- سلام، غریبه!
‫- کریسمس مبارک! ‫- کجا بودی؟
‫- روی ماه مشکل به وجود اومده! ‫- مهمونی لیسا استوارت.
‫- مامان گفت تو کتابخونه بودی. ‫- فکر کنم همینو بهش گفتم.
‫از مطالعه لذت بردی؟
‫بهتر از اینجا بود.
‫از وقتی رفتی،
‫اگه مامان و بابا سر هم داد نزنن، ‫سر من داد می‌زنن.
‫- خب، چه بهتر که دارم برمی‌گردم خونه. ‫- خفه شو، من خوبم.
‫جای بحث زیاد داره، ‫ولی واسه تو که نمیام.
‫- چی، زود فارغ‌التحصیل شدی؟ ‫- دقیقاً نه.
‫استادم منو مثل یه میمون باارزش نشون میده،
‫ولی اصلاً به ایده‌هام گوش نمیده. ‫بعدم که برمی‌گردم خوابگاه...
‫هم‌اتاقیم بهم میگه دوگی هاوزر ‫و تو سطل زباله‌م جیش می‌کنه.
‫برمی‌گردم خونه.
‫این کارو کنی، منم ‫تو سطل آشغالت جیش می‌کنم.
‫یادت میاد که گفتم قراره دنیا رو عوض کنی؟
‫آره.
‫- انجامش دادی؟ ‫- نه دقیقاً.
‫پس پیشنهاد می‌کنم ‫بند و بساطتو جمع کنی و برگردی دانشگاه.
‫بعد از کریسمس.
‫ماژول‌های کازمو، متحد بشین!
‫اگه کازمو می‌رفت دانشگاه، ‫جسی همیشه بهش سر می‌زد.
‫چطور جرأت می‌کنی؟
‫جسی جت‌ پکت داره.
‫- باشه، یه جت‌ پکت برات می‌سازم. ‫- قبوله.
‫قبول، من عاشق جت ‌پکتم.
‫- مرسی که اومدی، کازمو. ‫- دلم برات تنگ شده بود، رفیق.
‫همیشه یادتون باشه، ‫کید کازمو رفیقتونه.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫باید عجله کنم. ‫روی ماه مشکل به وجود اومده!
‫این چه طرز رفتار با یه دوسته؟
‫هی، وبی، بین وعده‌های غذایی چیزی نخور!
‫اگه باور داشته باشی، می‌تونی!
‫دفعه‌ی بعد، ساندویچ بخور!
‫ممنون که اومدی، کازمو.
‫همیشه یادتون باشه، ‫کید کازمو رفیقتونه.
‫سلام؟ کسی هست؟
‫- دینگ‌دانگ! ‫- شنیدی؟
‫وای، سلام!
‫ها؟
‫اصلاً نباید اینجا باشم. ‫باید آروم باشیم.
‫دنبال کسی به اسم ‫کریستوفر گرین می‌گردم.
‫شهاب‌سنگ دوتایی!
‫برات یه نامه دارم.
‫وای خدا، هرم، حسابی دل درد کردم.
‫درست قبل از اینکه آقای بادوم‌زمینی بندازتش بیرون، ‫دکتر امهرست این نامه رو بهم داد
‫و گفت اگه کریستوفر پیدا شد، ‫به دستش برسونم.
‫راستی، امضا هم لازم نداره.
‫«کریستوفر، اگه اینو پیدا کردی، بیا پیش من.
‫خیابون پیناکل پیک ۲۲۰۱.
‫منتظرت می‌مونم. کلارک.»
‫همین الانشم با گرفتن این نامه ‫قانون‌شکنی کردم.
‫نمی‌دونم تو چه وضعیتیم. ‫گویا گریه کردن هم فایده‌ای نداره...
‫- چه جوری می‌تونم برم اونجا؟ ‫- می‌دونم کجاست. مشکل این نیست.
‫ولی اگه کمکت کنم، ‫حتی بیشتر از چیزی که احتمالاً قراره گرفتار بشم
‫به دردسر می‌افتم، ‫و واقعاً حس بدی دارم که اینو می‌گم،
‫ولی... نمی‌تونم بهت بگم.
‫ولی می‌دونما، ‫موضوع این نیست که نمی‌دونم.
‫ببین، اگه اون دکتر ‫بتونه ما رو از اینجا در بیاره،
‫پس شاید ایده‌ی افتضاح تو... ‫یکم کمتر افتضاح باشه.
‫می‌تونیم ببریمت اونجا.
‫کیتس، اونجا قلمرو رباتای لاشخوره. ‫می‌دونی که به نیروی کمکی نیاز داریم.
‫قدرت بدنی دیگه قدیمی شده، ‫قابل‌اعتماد نیست.
‫وای، شنید! زیادی بلند حرف زدیم! ‫من زیادی بلند حرف زدم!
‫ولی یه پیستون بادی، ‫اون یه قطعه‌ی باکیفیته.
‫و یه چوب بیسبال، ‫کار رو راه میندازه.
‫- یعنی چی؟ ‫- پیمان اجازه نمیده اینجا بمونین.
‫ولی نگفته که نمی‌تونم ‫کمکتون کنم برید.
‫فکر می‌کردم با هم دشمنیم.
‫شاید همون کارخونه‌ی آدم‌سازی، ‫چندتا مدل خوب هم ساخته باشه.
‫ممنون.
‫خب، با اون بودم.
‫حالا که قراره بریم قلمروی رباتای لاشخور، ‫باید یه نفر رو ببینین.
‫می‌خواین یه داستان بامزه ‫راجب رباتای لاشخور بشنوین؟
‫آره! ‫من عاشق خندیدنم.
‫یه بار دیدم یه گروه از رباتای لاشخور
‫به ده تا از نزدیک‌ترین دوستام ‫حمله کردن و جلوی چشمام
‫تیکه‌تیکه‌شون کردن!
‫چیش خنده‌داره؟
‫هیچی نموند...
‫جز لکه‌های روغن.
‫عه...
‫لکه‌های روغن و پیچ و مهره‌!
‫یه ربات لاشخور مثل یه اوراقی متحرکه
‫که می‌خواد قورتت بده ‫و بعد همون جوری زنده تُفت کنه بیرون.
‫من ده دوازده‌تاشون رو با ‫همین چوب بیسبال له و لورده کردم.
‫حتی با اینکه بازم اومدن.
‫چیز جالب در مورد رباتای لاشخور اینه که...
‫تا وقتی دخلت رو نیارن، ‫ول‌کن معامله نیستن. خب، بزن بریم!
‫دل و روده‌تونو جمع کنین، ‫پیچ و مهره‌تونو شل کنین.
‫چون یه عالمه ربات لاشخور داریم... ‫که باید نفله کنیم.
‫ای بابا.
‫می‌خواد وسط جنگ هم خوابش ببره؟
‫حس می‌کنم وبال گردنمون باشه.
‫فقط یه اخطار بود.
‫پرواز کن، سیریل، پرواز کن!
‫وای!
‫مطمئنیم اینجاست؟
‫تو آمریکا ۱۶۰ میلیون آدرس هست،
‫و تک‌ تکشون تو حافظه‌ی من حک شده.
‫اگه دکتر امهرست گفته ‫که تو خیابون پیناکل پیک ۲۲۰۱ هست،
‫پس همینه!
‫اگه بسته‌ی پستی بودی، ‫دقیقاً همینجا تحویلت می‌دادم.
‫دقیقاً همینجا می‌ذاشتمت!
‫بعدم در می‌رفتم.
‫حس خوبی ندارم.
‫اینجا یه سلف‌سرویس برای رباتای لاشخوره.
‫- من جای تو بودم... ‫- کجا داری میری؟
‫- از هیچی بالا نمی‌رفتم... ‫- هی.
‫- فکر نکنم برم، ولی... ‫- هی.
‫یه نفر اینجاست.
‫ممکنه خودش باشه.
‫چی کار کنیم؟
‫فلنگ رو ببندید!
‫لاشخور!
‫وای نه.
‫- نه! ‫- نامه‌هات رو محکم نگه دار!
‫خیلی ممنون. ‫واقعاً از همکاری تیمی خوشم اومد.
‫آروم باشید. خب، آروم باشید.
‫رباتای لاشخور هنوزم ماشینن.
‫منطقی‌ان.
‫- این در لعنتی رو باز کنین! ‫- اینا در واقعی نیستن.
‫خب، فکر نکنم زنده بمونیم.
‫باشه.
‫از اینجا بریم بیرون!
‫همه پشت پنی قایم بشین!
‫انگار باهام دشمنی داری!
‫وای، نه!
‫نه!
‫قرار نیست ‫با آهنگ مارکی مارک و فانکی بانچ بمیرم!
‫راستش این آهنگ رو دوست دارم.
‫- وای. ‫- وای!
‫به آزمایشگاه دکتر فرانکنشتاین خوش اومدین.
‫امیدوارم از سواری لذت برده باشین.
‫لطفاً کاملاً بیاین تو ‫و جا برای بقیه باز کنین.
‫دیگه برای برگشتن دیر شده.
‫جواب داد.
‫دکتر، منو یادت میاد؟
‫برادرم کجاست؟
‫- نمی‌تونم. ‫- فکر کنم می‌تونی.
‫آخ! ‫جوابشو بده، دکتر.
‫- سیاتل. پردیس جزیره‌ای سنتر. ‫- چرا اونو بردی؟
‫آدما داشتن می‌مردن.
‫داشتیم جنگ رو می‌باختیم.
‫تا وقتی که اونو پیدا کردیم.
‫بعد از تصادف تو،
‫دستگاه تصویربرداری سنتر ‫ما رو به کریستوفر رسوند.
‫اون خاص بود، باشه؟
‫دقیقاً همونی بود که نیاز داشتیم. ‫کریستوفر مثل...
‫مثل یه موهبت الهی بود.
‫دستم رو گرفتی...
‫و بهم دروغ گفتی.
‫خواهش می‌کنم، باید بفهمی.
‫نمی‌خوام بفهمم.
‫نمی‌خوام چیزی در مورد ‫اون جنگ لعنتی و موهبت الهی بشنوم.
‫فقط بگو با برادرم چی کار کردی.
‫پی‌سی.
‫میشه لطفاً بهمون ملحق شی؟
‫- هرم، هرم، هرم! ‫- یا خدا.
‫وای وای، دادا، ‫کل این مدت داشتی ما رو می‌پاییدی؟
‫اگه منظورت از پاییدن، ‫حفاظت مسئولانه از مانیتورم
‫در برابر سوختگی صفحه‌ست، ‫آره!
‫چرا این ربات ‫با صدای تو حرف می‌زنه؟
‫دکتر امهرست ‫منو از دست غارتگرها نجات داد.
‫ماژول صوتیمو درآورده بودن.
‫براش یه دایره‌لغات ‫با بیشتر از ۱۰۰ هزار کلمه ضبط کردم.
‫اون هارد درایومه و دوستم.
‫هر چی من می‌دونم، اونم می‌دونه.
‫۱۷-۹ رو نشونشون بده.
‫بله، دکتر.
‫طرح اولیه‌ی آزمایشی ۹. ‫سوژه‌ی آزمایشی آلفا.
‫کریستوفر توی کما بود. ‫فکر می‌کردیم همیشگیه.
‫به فکر… اهدای عضو بودیم.
‫لعنتی، انگار انسان‌های غارتگرن.
‫ما به یه قدرت محاسباتی غیرممکن نیاز داشتیم ‫که شبکه رو راه بندازیم.
‫مغز برادرت اون پیشرفتی بود که
‫اسکیت برای وصل کردن نوروکسترها ‫و دِرون‌ها لازم داشت.
‫تبریک میگم، دکتر. ‫فکر کنم همین الان جنگ رو برامون بردی.
‫نفرت‌انگیزی.
‫اگه اون کارو نمی‌کردیم،
‫کریستوفر توی بیمارستان می‌مُرد.
‫ما جونشو نجات دادیم.
‫- تصمیمش با تو نبود. ‫- اگه تو بودی ارتباطشو قطع می‌کردی؟
‫اگه مجبور بودم.
‫اونوقت تو هم ‫به اندازه من اشتباه می‌کردی.
‫۲۳-۶.
‫سیزده ماه بعد...
‫وای خدا.
‫وای، نمی‌تونم نگاه کنم.
‫خاموشش کن.
‫به اسکیت گفتم ‫باید ارتباطش رو قطع کنیم.
‫اسکیت تهدید کرد منو می‌کشه.
‫هیچ راهی برای بیرون آوردن کریس ‫از سنتر نبود.
‫پس، قبل از فرارم،
‫یه ارتباط کوچولو بین کریس ‫و شبکه بیرونی برقرار کردم.
‫ذهنش می‌تونست فرار کنه،
‫حتی اگه بدنش نمی‌تونست.
‫بهش گفتی به سمت بلو اسکای بره.
‫شنیده بودم دارین چی می‌سازین، ‫برای همین مکانشو توی ذهنش کاشتم.
‫چرا؟
‫می‌خواستم یه خانواده پیدا کنه.
‫- اون از قبل یه خانواده داشت! ‫- هی.
‫آروم باش.
‫همه آروم باشین.
‫وقتی آروم باشه، بیشتر دردش میاد.
‫غیرمنتظره بود.
‫من پیش‌بینیش رو می‌کردم.
‫- میریم کریس رو بیاریم. ‫- نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫چرا، می‌تونم.
‫- و تو هم کمک می‌کنی. ‫- امکان نداره.
‫تو تونستی وارد تبعیدگاه بشی، ‫یعنی می‌تونی ما رو هم بیرون بیاری.
‫- اصلاً نمی‌دونی که... ‫- بچه‌ها؟
‫بازم این عوضی.
‫- اون کیه؟ ‫- قصاب اسکنکتدی.
‫باید سریع عمل کنیم.
‫این یکی مال توئه، اسکیت؟
‫دیگه نه.
‫خب، این که پادشاه اسباب‌بازی‌های ‫از رده خارج خودمونه.
‫اینجا پادشاهی وجود نداره.
‫مردم ما آزادن.
‫مردم تو، آدم نیستن.
‫اون پوسته رو می‌شکنم.
‫کی کلیدای بادوم زمینی رو داره؟
‫بادوم زمینی خودش ‫کلیدای بادوم زمینیشو داره.
‫صبر کنین... صبر کنین، ساکت.
‫- چیه؟ ‫- می‌شنوین؟
‫هیچی نمی‌شنوم.
‫ایناهاش.
‫برادرتو قایم کن. همین الان.
‫زود باش.
‫- آماده باش. ‫- آماده برای... برای چی؟
‫سلاح‌هاتونو بذارین زمین. ‫ربات رو تحویل بدین.
‫من دیگه دستور نمی‌گیرم.
‫اگه اطاعت نکنی... خدایا!
‫- یه ذره هم اطاعت نکرد. ‫- بزن بریم!
‫ها ها!
‫- قربان، دارن حمله می‌کنن. ‫- پس، جوابشونو بدین!
‫هدف رو پیدا کنین. پیداش کنین!
‫بقیه، تلفات جانبی هستن.
‫همین الان بیا بیرون ‫وگرنه غیرفعالت می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، خودتون خواستین!
‫- عالی بود، جسی! ‫- زود باش.
‫- انجامش دادی! ‫- بزن بریم، یالا.
‫آخر خطه.
‫هی.
‫زود باش. یه راه فرار بلدم.
‫آره.
‫اداره‌ی پست آمریکا ‫اینو برای چه کوفتی لازم داره؟
‫برای دوبرمن‌هاست.
‫دوبرمن‌ها؟!
‫آخ. نه.
‫تو پیمان رو شکستی، ‫آقای بادوم زمینی.
‫یعنی باید عواقبشو ببینی.
‫درسی که دوستان حلبیت توی مرکز خرید ‫همین الان باید یاد بگیرن.
‫برگرد و به اونایی که موندن ‫بگو تقصیر خودته.
‫وای نه. قایم بشین.
‫زود باش.
‫خیلی‌خب، خانم گرین. ‫لازم نیست کسی آسیب ببینه.
‫بیا امشبو تمومش کنیم.
‫واقعاً می‌خوای این کارو ادامه بدم؟
‫کریستوفر رو بردار و فرار کن. فهمیدی؟
‫آخرین فرصته.
‫دست از سرشون بردار!
‫واقعاً فکر می‌کنی توی یه تیراندازی ‫می‌تونی منو ببری، دکتر؟
‫نه.
‫خوبه. پس بذارش زمین.
‫تو اجازه نداری موجود زنده بکشی، درسته؟
‫درسته. من فلز‌ها نفله می‌کنم.
‫اگه می‌خوایشون...
‫باید منو بکشی.
‫لعنت بهت، اسکیت.
‫همه چی تحت کنترل بود.
‫دکتر امهرست پیمان رو نقض کرد.
‫حالا، ربات رو برام بیار.
‫همونجا وایسا.
‫نه!
‫برو خونه، خانم گرین.
‫برو خونه.
‫کجا دارن میرن؟
‫وای نه. ‫وای نه، نه، نه.
‫مو؟
‫خیلی متاسفم، دوست من.
‫خوش برگشتی، کریستوفر.
‫دروغ نمیگم.
‫یه مدت نگرانم کرده بودی.
‫اشکالی نداره. عصبانی نیستم.
‫می‌فهمم. آینده چیز ترسناکیه.
‫مخصوصاً وقتی همه چی ‫دست خودت باشه.
‫نگران نباش.
‫تنها نیستی.
‫خیلی تاثیرگذار بود، آقای اسکیت.
‫فقط یه چیز.
‫تو یه قاتلی.
‫جای بحث داره.
‫و به من دروغ گفتی.
‫اون ربات نیست.
‫اسمش کریستوفر گرینه.
‫منو فرستادی دنبال شکار یه پسر.
‫ببین، سرهنگ برادبری، ‫یا قصاب... اگه اجازه بدی.
‫چطور بگم؟
‫کی اهمیت میده؟
‫اون جنگی که بُردی،
‫اون رکورد کشتار بی‌نقصت، ‫کار تو نبود.
‫کار من و این پسر بود.
‫تو فقط شاهد تاریخ بودی.
‫این تاریخه؟
‫چیه؟ تکامل رو ترجیح می‌دادی؟
‫دنیای ما یه لاستیک آتیش‌گرفته‌ست ‫که روی اقیانوسی از ادرار شناوره.
‫همیشه همینطور بوده.
‫کریستوفر به بشریت یه فرصت میده
‫که تمام اون رنج رو پشت سر بذاره.
‫طبق تجربه من، رنج و زندگی ‫دست در دست هم پیش میرن.
‫مال منم همینطور.
‫مادرم روزی سه تا بطری می‌خورد.
‫وقتی عقل از سرش می‌پرید، ‫خیلی بدجنس می‌شد.
‫وقتی هوشیار بود، بدتر بود.
‫ولی اینجا، اون فقط مهربونی و ‫فلفل دلمه‌ای شکم پره.
‫و آرامش.
‫می‌خوام اون آرامش رو ‫برای تک تک افراد روی زمین بیارم.
‫شاید به جز چند نفر.
‫برای پیشرفت یه گونه، فداکاری لازمه.
‫قبلاً چطور بود؟
‫آها، درسته. پدر.
‫پسر.
‫روح‌القدس.
‫احتمالش هم هست که ‫تو کلاً عقلت سر جاش نباشه.
‫بازم میگم، کی اهمیت میده؟
‫خیلی‌خب.
‫بیاین کریستوفر رو ‫به جایی که بهش تعلق داره برگردونیم.
‫و شاید این بار ‫در رو هم قفل کنیم؟
‫اگه واقعاً اونو می‌خوای، ‫احتمالاً می‌تونی شیشه رو بشکنی.
‫فکر نکنم کسی بفهمه.
‫مصاحبه کاری داری؟
‫اوه. آره.
‫اون رباته که عذاب‌وجدان داشت ‫باعث شد من...
‫ازش متنفرم.
‫اون تمام چیزی بود که داشتم.
‫و دو بار از دستش دادم.
‫خب برو برای بار سوم.
‫برادرت تنها فرد خاص خانواده‌ت نیست، بچه.
‫ببین، من جنگیدن رو کنار گذاشتم ‫چون جنگ اشتباه بود،
‫ولی، می‌دونی، ‫کلاً از همه‌چی دست کشیدم.
‫واقعاً زندگی رو ول کردم ‫چون دنیا مزخرف بود.
‫و هنوزم هست.
‫ولی آدمای خوب هم توش هستن.
‫و بعضیاشون حتی اگه پول هم بهشون بدی ‫بلد نیستن چطور ازش دست بکشن.
‫پس می‌خوای بری برادرتو پس بگیری؟ ‫من باهات میام.
‫منو داری. هرم رو داری.
‫مطمئنم فقط ما نیستیم.
‫کی دست از عوضی بودن برداشتی؟
‫نه، هنوزم هستم. ‫فقط موهامو کوتاه کردم.
‫ببخشید، پی‌سی.
‫دکتر امهرست گفت ‫تو هارد درایوش بودی، درسته؟
‫آره. هر چی اون می‌دونست، منم می‌دونم.
‫احیاناً کدهای امنیتی برای ‫بیرون رفتن از تبعیدگاه رو نداری؟
‫بله. دارم.
‫اون ساختمانی که ‫کریستوفر رو توش نگه داشتن چی؟
‫- می‌تونی منو ببری اونجا؟ ‫- البته که می‌تونم.
‫- دارم میرم سیاتل. ‫- ما داریم میریم سیاتل.
‫هرم، اون کامیون‌های بزرگ که ‫توی بزرگراه خراب شده بودن یادته؟
‫- فکر می‌کنی بتونی روشنشون کنی؟ ‫- آره که می‌تونم.
‫و می‌تونم با اچ‌آر‌ام ۶۰ پرشون کنم.
‫یه اچ‌آرام ۶۰ ‫حسابی توی یه جنگ به‌درد می‌خوره.
‫ببخشید، ولی نمی‌تونین ‫کریستوفر رو آزاد کنین.
‫چرا؟
‫اگه از سیستم اصلی جداش کنین، ‫کل سنتر فرو می‌ریزه.
‫منظورت چیه سنتر فرو می‌ریزه؟
‫شبکه‌ی سنتر ‫از طریق مغز برادرت کار می‌کنه.
‫بدون اون، ‫هیچ‌کدوم از دِرون‌ها کار نمی‌کنن.
‫جدا کردنش ‫باعث اختلال کامل سیستم میشه.
‫لعنتی!
‫اگه همه‌مون با هم بریم به سنتر…
‫می‌تونیم برای همیشه خاموششون کنیم.
‫اوه، از طرز فکرش خوشم اومد.
‫جامپین جو مورگان!
‫- یه تیر با دو نشونه. ‫- هی.
‫داری ازمون می‌خوای چیکار کنیم؟
‫دوباره بجنگیم؟
‫جنگیدن که رویامون نبود.
‫صلح رویامون بود.
‫فکر کنم وقتی سنتر اینجا رو ‫با خاک یکسان کرد، رویامونو تغییر داد.
‫جدا کردن خودتون از دنیا جواب نمیده.
‫باورم کن، من می‌دونم.
‫ما یه فرصت داریم…
‫که کل سیستم کثیفشونو ‫با هم نابود کنیم.
‫ربات‌ها… و آدم‌ها
‫با همدیگه علیه دشمن اصلی بجنگن.
‫قبلاً ما رو شکست دادن.
‫چون کریس رو داشتن.
‫منو ببر پیشش… و دیگه نمی‌تونن.
‫سیاتل ۱۹۸۰ کیلومتر دوره،
‫که برای آزادی راه زیادی نیست.
‫«منو ببر به بازی بیسبال. ‫منو ببر وسط شلوغی.»
‫«برام بادوم‌زمینی و کراکر جک بخر.»
‫«برام مهم نیست اگه دیگه برنگردم!»
‫شاید هیچ‌وقت برنگردیم.
‫وقتشه، بادوم‌زمینی.
‫فلز و گوشت، با هم.
‫شماها خیلی سمج هستین.
‫لعنت، فکر کنم بهتره برم کلاهمو بیارم.
‫تاکو، شروع کن.
‫ظرفیت شبکه ۱۰۰ درصده.
‫و… برگشتیم.
‫♪ قانون رو می‌شکنم، قانون رو می‌شکنم ♪
‫♪ قانون رو می‌شکنم، قانون رو می‌شکنم… ♪
‫حراست، یه مشکلی ‫توی پارکینگ مدیران داریم.
‫- نمی‌دونم. اون قرمزرو بزن.
‫اوه، این پورشه‌ها واقعاً تند میرن، پسر!
‫- اه، خرابش کردم. ‫- گیر کرد؟ واقعاً گیر کرد؟!
‫آقای اسکیت، انگار یه جورایی ‫بهمون حمله شده.
‫خیلی تاثیرگذاره.
‫یه دوست پیدا کردی.
‫اون یه ربات ساخت‌و‌ساز ‫سنگین اچ‌آر‌ام ۶۰ فوته.
‫چیز دوستانه‌ای توش نیست.
‫پاسخ کامل امنیتی. ‫می‌خوام همین الان نابودش کنین.
‫وضعیت اضطراری. ‫همه‌ی دِرون‌ها برین ورودی شمالی.
‫وقت نمایشه، بچه جون.
‫خیلی خب. بریم. زود باشین.
‫بزنین بریم، بچه‌ها.
‫- وای! دارن دنبالمون می‌کنن! ‫- آره، دارن!
‫- این ایده‌ی احمقانه مال تو بود یا من؟ ‫- اگه جواب بده، مال من بود.
‫یالا!
‫هرم، مواظب باش!
‫آخ!
‫بپر!
‫هرم!
‫هی، من یه بدن گنده رو از دست دادم، ‫ولی هنوز از تو بزرگترم.
‫خفه شو و بدو.
‫هیچکس نیست
‫از بیرون بزرگتر به نظر میای.
‫بترکونش، هرم! شیفت دوم!
‫حسابی مراقب باشین، پسرای گوشتی!
‫هواتو دارم، رفیق! محکم بچسب!
‫رباتها، نشونشون بدین چی هستین!
‫بزن بریم!
‫ربات‌ها تا ابد!
‫هشتاد و شش!
‫از بازی خارج شدی!
‫وسط خال!
‫حمله!
‫ها ها!
‫اون… می‌تونه… ‫تا… آخر… خط… بره!
‫یوهو!
‫- ادامه بده. من میرم بخش تسلیحات. ‫- بله، قربان.
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- همون که همیشه می‌کنم.
‫می‌خوام برنده بشم.
‫ساختمان در حالت ‫قرنطینه‌ی امنیتی کامل قرار داره.
‫تکرار می‌کنم، ساختمان در حالت ‫قرنطینه‌ی امنیتی کامل قرار داره.
‫فکر می‌کنی بتونی حریفشون بشی؟
‫نه.
‫باید آدم‌ها رو بکشم!
‫مرگ بر آدم‌ها!
‫همه‌تون باید بمیرین!
‫اینجا حبس شدیم.
‫زنده‌ست؟
‫آره.
‫می‌تونم باهاش حرف بزنم؟
‫نه.
‫تنها راه ارتباط با برادرت از داخله.
‫داخل چی؟
‫ذهنش.
‫سفارش آماده‌ست!
‫وحشی‌ها.
‫شروع شده.
‫هرم، شاید واقعاً اینو بتونیم ببریم!
‫آها. اوه…
‫بچه‌ها، اونا… یه بزرگشو ساختن.
‫نه، یه دونه خیلی بزرگشو
‫متاسفانه توی ملک شخصی هستین.
‫خب، به‌عنوان کارمند اداره‌ی پست آمریکا،
‫من به این ملک دسترسی دارم.
‫بزن، تاکو. یالا! بزن!
‫وای. نه!
‫نه!
‫بس کن!
‫نه، اسکیت!
‫نمی‌تونی شکستشون بدی.
‫دلیلی نداره تلاشمو نکنم.
‫حتی بعد از اون کاری که ‫توی مرکز خرید باهات کردن؟
‫اون همه ربات از بین رفتن، ‫تو هنوز داری می‌جنگی؟
‫چرا؟
‫آزادی ارزش هر هزینه‌ای رو داره.
‫حتی مرگ؟
‫برای مُردن باید زنده باشیم.
‫آره.
‫آره، باید باشین، مگه نه؟
‫اسکیت طبقه‌ی چهارمه.
‫بخش توسعه‌ی سلاح.
‫چرا داری اینو بهم میگی؟
‫چون…
‫بالاخره یکی رو دیدم که از یه ربات هم ‫انسانیت کمتری داره.
‫میشل؟
‫چطور اومدی اینجا؟
‫من… فکر کردم باختیم.
‫- بیا. ببرمت بیرون. ‫- صبر کن.
‫هنوز نه.
‫کریس، من الان وسط ‫انجام دادن بیست تا جرم‌ام.
‫از وقتی اسکیت دوباره وصلم کرد، ‫بهش فکر کردم.
‫همه‌چی تقصیر منه.
‫اون تو رو دزدید. ‫هیچ‌کدوم اینا تقصیر تو نیست.
‫اون بیرون با تو، دنیا رو دیدم،
‫و هر کار شیطانی که ‫سنتر با آدما می‌کنه رو هم دیدم.
‫- و همه‌ش به‌خاطر منه. ‫- خب، جلوشونو می‌گیریم.
‫نابودشون می‌کنیم. ‫اگه تو رو ببریم بیرون.
‫بیرونی وجود نداره.
‫وقتی منو برگردوندن آزمایشگاه، ‫برای اولین بار خود واقعیمو دیدم،
‫و تو هم حتماً دیدی.
‫راستشو بگو.
‫چطور به نظر میام؟
‫ارتباط فیزیکی من با سنتر، یه هم‌زیستیه.
‫بدون من… اونا می‌میرن.
‫و بدون اونا…
‫آره.
‫خب، توقع داری چیکار کنم؟ ‫فقط… اینجا ولت کنم؟
‫نه.
‫سنتر می‌تونه منو ‫این‌جوری صد سال زنده نگه داره.
‫فکر کنم…
‫فکر کنم باید بمیرم.
‫و فکر کنم تو باید ‫اون کسی باشی که این کارو می‌کنه.
‫یه کم می‌خوای؟
‫عوضی!
‫بزنش، هرم! اینجا.
‫هی، منو ببر جای درست! ‫هرم، منو ببر جای درست!
‫آخ!
‫آقای اسکیت، ‫به آزمایشگاه مرکزی نفوذ شده،
‫و چندتا مزاحم توی ساختمونن.
‫- نابودش کن. ‫- بله، قربان.
‫کیتس، بلند شو!
‫سلام، ایثن.
‫ببین، نمی‌دونم،
‫فکر می‌کنی اینجا می‌خوای به چی برسی، ‫آقای... بادوم زمینی.
‫اومدم تا در مورد پیمان ‫دوباره مذاکره کنم.
‫یالا! ‫بیا اینجا و مثل یه مرد باهام بجنگ!
‫اگه یه کم از منو می‌خوای، ‫بیا بگیرش!
‫- باشه، هرم. خیلی‌خب. هرم! ‫- یه دِرون نفرست تا کار یه آدمو...
‫- فکر کنم کارشو ساختی. ‫- ...انجام بده!
‫موضوع اینه که ‫ممکنه اونم کار منو ساخته باشه.
‫شکمت بدجوری سوراخ شده، رفیق.
‫- می‌خوام یه‌کم انرژی ذخیره کنم. ‫- وای نه. صبر کن.
‫تو چطور هنوز زنده‌ای؟
‫چطور هنوز زنده‌ام؟ ‫به خاطر تو زنده‌ام، لعنتی.
‫راست میگی.
‫میشل؟
‫خیلی ببخشید که مزاحم میشم،
‫ولی دوستامون اون بیرون ‫حسابی توی دردسر افتادن.
‫- دارم روش کار می‌کنم. ‫- ممکنه وقت زیادی نداشته باشیم.
‫حق با اونه.
‫- من ارتباطت رو قطع نمی‌کنم. ‫- گفتی اگه مجبور بشی این کارو می‌کنی.
‫مجبور نیستم. یه ربات دیگه پیدا می‌کنیم. ‫می‌تونی از اون استفاده کنی.
‫این بار حسابی قفلم کردن.
‫- هیچ انتخابی نیست. ‫- همیشه انتخابی هست.
‫همه گفتن بیخیال بشم، ‫ولی نتونستم.
‫تو تمام چیزی بودی که داشتم.
‫بهت چسبیدم.
‫و جواب داد.
‫دوباره به دستت آوردم.
‫برای همین اشکالی نداره.
‫نه.
‫همه‌ چی اشکال داره.
‫من سه ساله که هیچی حس نکردم.
‫ولی اون بیرون با تو، ‫همه چی رو حس کردم، و فوق‌العاده بود.
‫و تو اینو بهم دادی.
‫اگه فقط همینو داشته باشم،
‫کافیه.
‫میشل، وقتمون داره تموم میشه.
‫وای، نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫نمی‌خوام دوباره از دستت بدم.
‫نمی‌تونی منو از دست بدی.
‫میشل، صدامو می‌شنوی؟
‫لطفاً جوابمو بده.
‫ولی ممکنه اونا رو از دست بدی.
‫تو. کسی هستی که ‫دنیا رو عوض می‌کنه.
‫می‌دونی، هیچ وقت نتونستم ‫باهات خداحافظی کنم.
‫هیچوقت لازم نیست.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫وای نه، نه، نه!
‫نه!
‫انگار امروز روز ماست.
‫بردیم!
‫آره!
‫بردیم!
‫نه!
‫- هی، پنی! ‫- موفق شدیم.
‫هورا!
‫بردیم، بابابزرگ.
‫یه چیز جالب درباره بردن هست.
‫همیشه یکی می‌بازه.
‫اون موفق شد، هرم.
‫باورت میشه؟ ما بردیم.
‫بدون تو چیکار کنم، ها؟
‫بدون بهترین دوستم چیکار کنم؟
‫دوستت دارم، هرم.
‫دوستت دارم.
‫واقعاً میگم.
‫شاید بیشتر از یه دوست.
‫تو منو می‌خندونی. ‫قبلاً منو می‌خندوندی.
‫حالا چیکار کنم؟ ‫برگردم و... چی باشم؟
‫گروه رو دوباره دور هم جمع کنم؟ ‫اون بچه‌ها همه ازدواج کردن.
‫دیگه هیچ دوستی ندارم، هرم.
‫آهای، گنده بک. ‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫چی... این چیه دیگه؟!
‫این مدل ۲۰ سانتی ‫برای ظریف‌کاریه.
‫ظریف‌کاری؟ من... تو... ‫هیچوقت... اینو ندیدم!
‫منم هیچوقت مدل ۲۰ سانتی تو رو ندیدم، ‫و فکر کنم دارم دست و دلبازانه میگم.
‫صبر کن...
‫گفتی داری می‌میری.
‫نه، گفتم باید بخوابم ‫تا برای انتقال، انرژی ذخیره کنم.
‫تقصیر من نیست که ‫تو احساساتی شدی و حقیقتتو گفتی.
‫احساساتی؟!
‫راستی، همه‌ی حرفایی که زدی رو نشنیدم.
‫میشه یه‌ ذره‌شو تکرار کنی؟
‫گفتم... ما بردیم.
‫گفتم بردیم! چی... دور و برتو نگاه کن، ‫ما بردیم. اون موفق شد.
‫چیزی که من شنیدم این نبود. ‫شنیدم گفتی «دوستت دارم.»
‫- شنیدم، «بیشتر از یه دوستی.» ‫- فکر نکنم اینو گفته باشم.
‫لعنتی، واقعاً بردیم؟
‫- آره. ‫- دختره کجاست؟
‫بیا بریم ببینیم. بجنب.
‫حالا چی میشه؟
‫من می‌میرم؟
‫نه.
‫زنده می‌مونیم.
‫کل شهر تعطیل شده.
‫کل ایالت، ‫کل کشور در حالت سکون قرار داره.
‫امروز در نیویورک ‫آشوب همه‌جا رو فرا گرفته
‫چون همه دِرون‌های سنتر ‫غیرفعال شدن.
‫پروازها در سراسر جهان زمین‌گیر شدن. ‫کنترل ترافیک...
‫سنتر از کار افتاده ‫و میلیون‌ها کاربر وحشت‌زده،
‫منتظر یه خبر و یه نشونه‌ان ‫که چطور دوباره آنلاین بشن.
‫امروز اتهامات تکان‌دهنده‌ای مطرح شد ‫بعد از پخش یه نوار ویدیویی،
‫که آزمایش‌های سنتر رو ‫روی یه کودک انسانی نشون میده.
‫کنگره در حال آماده‌سازی احضاریه ‫برای مدیران سنتره...
‫ایثن اسکیت در میامی هنگام سوار شدن ‫به هواپیما به مقصد اکوادور دستگیر شد.
‫معترضان خواستار ‫پایان منطقه تبعید ربات‌هات هستن...
‫ایثن اسکیت یه آدم روانیه!
‫زندانیش کنین، کلید رو بندازین دور، ‫سهامتون رو بفروشین!
‫نمی‌خوام یه کلمه دیگه هم ‫صرف گفتن درباره این یارو کنم.
‫ولی می‌دونین ‫می‌خوام درباره کی حرف بزنم؟
‫دختری که یه عالمه ربات رو بار کامیون کرد ‫و به سیاتل برد تا اسکیت رو لت‌و‌پار کنه.
‫کاملاً درسته. ‫باید اون بچه رو پیدا کنیم...
‫اون کیه؟ ‫یکی لطفاً بگه اون بچه کیه.
‫هرم میگه دوربین رو راه انداخته.
‫باشه.
‫مطمئنی می‌خوای این کارو بکنی؟
‫باید اون ذرات رو به هم وصل کنم.
‫آره. نمی‌دونم یعنی چی.
‫نشونشون بده، بچه. ‫تو می‌تونی.
‫خیلی خب، داریم ضبط می‌کنیم!
‫و حالا حرف بزن.
‫سلام.
‫اسم من میشل گرینه.
‫می‌دونم بعضی از شماها،
‫یه‌کم از من و دوستام، ‫و کاری که کردیم،
‫ترسیدین.
‫الان دنیا فرق کرده.
‫می‌خواستم بهتون بگم چرا.
‫کارهایی که سنتر کرد، ‫فقط برای ربات‌ها بد نبود.
‫برای همه‌مون بد بود.
‫می‌دونم جنگ اتفاق افتاد.
‫و اوضاع به هم ریخت، ‫و زندگی واقعاً مزخرف شد.
‫و شاید برای یه مدت کوتاه، ‫نوروکسترها کمک کردن اینا رو فراموش کنین.
‫انقدر بهش عادت کردیم که ‫فکر کردیم زندگی واقعی همینه.
‫ولی اینطور نیست.
‫زندگی واقعی... ارتباطه.
‫من و توییم.
‫آره ما گوشت و استخونیم، ‫ولی الکتریسیته هم هستیم.
‫و وقتی کنار همیم و می‌خندیم ‫و دست همو می‌گیریم و بحث می‌کنیم،
‫ذرات من با شما می‌مونن، ‫و ذرات شما با من.
‫و شاید برای همیشه با هم بمونیم.
‫ولی اگه خودتون رو جدا کنین، ‫این اتفاق نمی‌افته.
‫فقط اینجا توی دنیای واقعی ‫می‌تونه این اتفاق بیفته.
‫اطرافتون رو نگاه کنین.
‫همین الان یکی نزدیکتونه.
‫اونا واقعی و زنده‌ان.
‫و به شما نیاز دارن، ‫همون‌قدر که شما بهشون نیاز دارین.
‫و اگه کسی نیست،
‫اگه کسی رو ندارین... ‫پس بیاین ما رو پیدا کنین.
‫چون داریم از نو شروع می‌کنیم.
‫این بار قراره درست انجامش بدیم.
‫با همدیگه.
‫خیلی‌خب. تموم شد.
‫تموم شد. چطور بودم؟
‫برای یه عروسک گوشتی... خیلی عالی بود.