[بر اساس رویدادهای واقعی]
‫یا خدا.
‫[هیچ‌کس قهرمان زاده نمی‌شود...]
‫[قهرمانان ساخته می‌شوند.]
‫[۳۶ ساعت قبل]
‫لعنتی.
[کمپ هامفریز] [پیونگتائک، کره جنوبی]
‫ممنون قربان.
‫براکمن.
‫براکمن!
‫امروز روز شانسته.
‫یه دستور جدید برای تو ‫و سرجوخه سلبی دارم.
‫دیگه کسی نیست جای گودینا وایسه
‫و رادار زمین‌نفوذ هم مشکل پیدا کرده.
‫یه سر برین انبار مهمات. ‫خودتون رو آماده کنین.
‫عالی شد. آم...
‫براکمن هستم.
‫نگاه کن...
‫یه نصیحت دوستانه، درسته مافوقِ منی
‫ولی حداقل کاری که می‌تونی بکنی اینه که ‫دکمه‌هات رو درست ببندی.
‫لعنتی.
‫رفیق، این... آهای!
‫این شبکه هدف‌گیری بی‌سی‌دی حرف نداره
‫و قنداق هم از مدل استاندارد سنگین‌تره
‫واسه همین کنترل بیشتری دارم.
‫لی...
‫یه حسی بهم میگه دیگه توی کانزاس نیستم. ‫(اشاره به جادوگر شهر اُز)
‫خیلی‌خب. آروم باش دوروتی.
‫رفیق، من هواتو رو دارم. ‫غمت نباشه.
‫آره، واسه همین می‌ترسم.
‫وایسا ببینم. گروهبان گودینا چی شد؟
‫مریض شده.
‫چی؟ گودینا حالش شده و الان ‫باید با تو سر و کله بزنیم؟
‫یارو خیلی خوش‌شانسه.
‫آره، ترجیح میدم الان مریض باشم
‫تا توی هلیکوپتر بشینم.
‫خیلی‌خب. بیایین روی ‫مأموریت تمرکز کنیم بچه‌ها.
‫باشه.
‫اصلاً میشه مأموریت حسابش کرد؟
‫اصلاً میشه یه چیزی رو جدی بگیری؟
‫نه ولی قضیه از این قراره.
‫خب، این سرباز جوکر و نوچه‌ش...
‫من نوچه‌ی کسی نیستم، عوضی.
‫چرا، هستی.
‫بگذریم، شما باید براشون شاخ‌بازی در بیارین
‫چون اونا فکر می‌کن دلتاها زیرنظرشون دارن
‫ولی در واقع اصلاً این‌جوری نیست.
‫تقریباً بیست دقیقه‌ قراره
‫در محل باشی.
‫یه لطفی در حق خودت بکن و ‫این کوفتی رو بیخیال شو.
‫خواب دیدی خیر باشه!
‫حس می‌کردم اینو بگی.
‫خیلی‌خب، تو چی خرِ دانا؟!
‫من؟ مشغول رویاپردازی درباره‌ی
‫یه حقوقِ هفت رقمی توی سیلیکون ولی میشم
‫درحالی‌که مجبورم این ‫پیمانکار دفاعی رو تحمل کنم
‫که قراره صرفاً چندتا دکمه رو بزنه
‫و ادای قهرمان‌ها رو در بیاره.
‫یکم پیچیده‌تر از اونیه که گفتی.
‫چیه؟ تعمیر کردن یه رادار
‫که فعالیت‌های زیرزمینی رو زیرنظر داره، ‫شوخی‌بردار نیست.
‫و مهم‌تر از همه...
‫اینی که من اینجا می‌بینم یه هفته هم تو ‫سیلیکون‌ولی دووم نمیاره.
‫هه هه! باشه.
‫جاشوا ویور هستم،
‫از سیستم‌های کوانتیکو، ‫تحلیل‌گر ارشد سیگنال‌ها
‫آماده‌ی انجام وظیفه‌ست.
‫- عجب! ‫- برگ‌هام!
‫خب من می‌خوام...
‫نه، منو نگاه نکن. از افراد خودتونه.
‫- اون؟ نه، از افرادم نیست. ‫- آره.
‫خیلی‌خب. اصلاً به درک. ‫برام مهم نیست.
‫من فقط اومدم این واحد رو دوباره سرپا کنم
‫تا مردم دنیا کمی راحت‌تر بخوابن.
‫به نظر من که مردمِ دنیا بدونِ تو هم ‫راحت می‌خوابیدن.
‫هوم.
‫بهتره دست از کل‌کل بردارین.
‫شاید بهتر باشه کمی آینده‌نگر باشیم.
[منطقه غیر نظامی] [مرز کره جنوبی]
‫بسیارخب، بریم تو کارش.
‫براکمن. ویور، نوبتِ شماست.
‫- خب، آماده‌ای؟ ‫- تو آماده‌ای؟
‫بهتر از این نمیشه. برو بریم!
‫برو بریم! بریم!
‫ندیدی اونجا کله‌پا شدم؟
‫چرا.
‫چه مرگته؟
‫بیا این رادار زمین‌نفوذ رو ‫دوباره راه بندازیم
‫و برگردیم خونه.
‫اگه بخوای می‌تونی کمک کنی‌ها!
‫بیا. بگیرش.
‫نمی‌خوای؟ باشه.
‫آره، قطعاً ایرادِ سخت‌افزاری داره.
‫آره، قطعاً مشکل سخت‌افزاریه.
‫مثل اون کابل‌های فرسوده که دستته. عالیه.
‫سخت‌افزاری.
‫خیلی‌خب، روکش‌شون رو دربیار
‫منم میرم نرم‌افزار رو آپدیت کنم.
‫بیخیال بابا! این که دیگه کاری نداره!
‫سرگروهبان،
‫شرایط جوی داره وخیم میشه.
‫عملیات لغو شده. ‫وقت رفتنه.
‫اطاعت.
‫براکمن، شرایط جوی داره وخیم میشه.
‫باید از اینجا بزنیم بیرون.
‫دریافت شد.
‫الان برمی‌گردیم.
‫- بسیارخب. عملیات لغو شده. ‫- چی؟
‫- واسه چی؟ ‫-دستور از بالا اومده.
‫سیم‌ها رو وصل کن و قال قضیه رو بِکَن.
‫رسماً افتاد گردنِ یکی دیگه پس...
‫بیا بریم.
‫پس این نهایت توانایی و ظرفیتت بود.
‫آره.
‫عالیه.
‫برو، برو، برو.
‫برو بریم، بریم.
‫دست بجنبون، ویور. ‫بیا بریم.
‫خیلی‌خب. ردیفه. ردیفه.
‫هلیکوپتر از زمین بلند شده، ‫هلیکوپتر بلند شده.
‫به سمت راست بپیچید. ‫زاویه حرکت ۲۷۰ درجه.
‫مراقب باشید. احتمال ‫وزش شدید باد وجود داره.
‫دریافت شد آلفا وان. زاویه ‫حرکت ۲۷۰ درجه تنظیم شد.
‫وارد چاله هوایی شدیم.
‫درخواست مسیر جایگزین داریم.
‫- این طبیعیه دیگه؟ ‫- آره، اوضاع رواله.
‫وضعیت اضطراری! وضعیت اضطراری!
‫کمک! موتور از کار افتاد.
‫کمک! کمک! هر دو موتور رو از دست دادیم!
‫نه، نه، نه. لعنتی!
‫ای وای! سلبی، سلبی، سلبی، پاشو.
‫سلبی؟
‫- سلبی. ‫- هوم؟ چیه؟
‫بس کن. بس کن.
‫لعنتی.
‫منو نگاه کن...
‫باید از اینجا بزنیم بیرون.
‫- دنبالِ من بیا. ‫- باشه، باشه.
‫سلبی...
‫نمی‌تونم. نه، نمی‌تونم.
‫ایکس ری. ایکس ری، صدامو داری؟
‫لعنت بهش.
‫لی.
‫هیس. هیس.
‫ویور.
‫آهای. ویور.
‫چی شد؟
‫- حالت خوبه؟ سالمی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. راس رو ندیدی؟
‫راس دیگه کدوم خریه؟
‫کمک!
‫راس.
‫راس. راس!
‫لعنتی!
‫راس. راس. آروم باش.
‫من پیشتم. من پیشتم.
‫من پیشتم.
‫وای لعنتی. دنده‌هام.
‫ویور.
‫منو نگاه. منو نگاه!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- منو نگاه.
‫- چیزیت نشده. ‫- خوبم. خوبم.
‫یکی بیاد کمک!
‫- همین‌جا بمون. ‫- باشه.
‫چی شده سلبی؟
‫کمک کن از هلیکوپتر فاصله بگیره.
‫- حاضر؟ ‫- سه، دو، یک، بلند کنین!
‫برو، برو، برو، برو. حالا شد.
‫چیف؟
‫چیف.
‫تکون نخور. تکون نخور، چیف.
‫خیلی‌خب.
‫برو بریم. حاضری چیف؟
‫سه، دو، یک.
‫خیلی‌خب.
‫- آهای! ‫- برو، برو، برو، بر.!
‫سرگروهبان.
‫بیا. هوات رو دارم.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. برو بریم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫داره به لگنم فشار میاره.
‫خیلی‌خب.
‫چیف؟
‫پیشِ سلبیه. ‫بدجوری مجروح شده، قربان.
‫ای وای! برو جعبه کمک‌های اولیه رو بیار
‫و یه تلفن ماهواره‌ای پیدا کن.
‫- بله قربان. ‫- بجنب.
‫پناه بر خدا.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫بفرمایید قربان.
‫کاندور، صحبت کن.
‫ولیانت وان هستم و از یه خط ‫ارتباطی ناامن صحبت می‌کنم.
‫هلیکوپترمون سقوط کرده. ‫سقوط کردیم.
‫نیاز فوری به انتقال هوایی مجروحین داریم.
‫ولیانت وان، انتقال هوایی مجروحین
‫با توجه به موقعیت مکانیِ فعلی شما ‫امکان‌پذیر نیست.
‫شما خارج از حریم هوایی ‫ایالات متحده و کره جنوبی هستد.
‫تکرار می‌کنم، شما خارج از حریم هوایی ‫ایالات متحده و کره جنوبی هستد.
‫برای تخلیه باید به مختصات ۳۷۶۳ برین.
‫نیروهای دلتا اونجا منتظرن.
‫دریافت شد.
‫ولیانت وان تمام.
‫نمیان.
‫نه.
‫- گروهبان براکمان صحبت می‌کنه. ‫- نمیان.
‫گروهبان براکمان صحبت می‌کنه.
‫ولیانت وان. ما چندتا مجروح داریم.
‫مجروحین فوراً باید منتقل بشن.
‫تکرار می‌کنم، انتقال هوایی ‫مجروحین امکان‌پذیر نیست.
‫خودتون رو به مختصات ۳۷۶۳ برسونید.
‫- نیروهای دلتا اونجا منتظرتونن. ‫- نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫بس کن، کاندور! ‫کلی تلفات دادیم.
‫چندتا مجروح داریم. ‫همین الان باید منتقل بشن.
‫- بس کن دیگه! ‫- همین الان!
‫نمی‌تونن نجات‌مون بدن.
‫ما الان توی کره شمالی هستیم.
‫قطع کن. قطع کن.
‫منو نگاه کن.
‫حتی اگه تیم نجات بتونه از ‫موشک سطح‌به‌هواهاشون جون سالم به در ببره
‫کمک به ما می‌تونه یه موقعیت جنگی حساب بشه.
‫البته اگه همین الانشم اعلان جنگ نداده باشم. ‫خب؟
‫پس باید افرادمون رو از اینجا خارج کنی.
‫نه، شما ما رو از اینجا خارج می‌کنی.
‫شمایی که ما رو... سلبی!
‫سلبی! سلبی! بیا کمک!
‫بیا کمک!
‫براکمن! آرامشت رو حفظ کن. باشه؟
‫آروم باش.
‫چیف چی؟
‫- مجروح شده. ‫- اوضاعش چقدر بده؟
‫جفت پاهاش از چند جا شکسته و احتمالاً ‫سرش هم ضربه خورده.
‫ولی شرایطش پایداره.
‫ای وای! باشه.
‫قربان، من الان برمی‌گردم، باشه؟
‫یه لحظه صبر کنین.
‫ببین، اگه بتونم کمکش کنم هم
‫نبضش ضعیفه و خونریزی داخلی داره.
‫سعی می‌کنم شرایطش رو پایدار ‫نگه دارم تا نیروی کمکی برسه.
‫کسی قرار نیست برای انتقال مجروحین بیاد.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫وایسا ببینم. چی گفتی؟
‫یعنی چی که نمیان؟
‫یعنی ما الان توی کره شمالی هستیم.
‫یعنی همین دیگه.
‫نمیشه که همین‌جوری ما رو ‫به امون خدا ول کنن.
‫اون رو بده‌ به من.
‫بده به من.
‫به تیمم توی سئول خبر میدم.
‫- اونا حتماً... ‫- گوش کن ببین چی میگم.
‫دستور دادن ارتباط رادیویی برقرار نشه.
‫باید خودمون رو به مختصات ۳۷۶۳ برسونیم.
‫چقدر از اینجا فاصله داره؟
‫نمی‌دونم.
‫خب بعدش چی؟ ‫میان دنبال‌مون؟
‫نمی‌دونم.
‫پس چی می‌دونی لامصب؟
‫لعنتی.
‫براکمن.
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫نیروهای کره شمالی احتمالاً ‫دارن میان اینجا.
‫و ازت می‌خوام یه لطفی در حقم بکنی.
‫پدربزرگم این رو به پدرم داده بود.
‫اونم دادش به من.
‫ازت می‌خوام این رو به پسر کوچولوم بدی.
‫باشه؟
‫بذار این رسم ادامه پیدا کنه.
‫و آم...
‫ازت می‌خوام بهش بگی ‫که باباش خیلی دوستش داره.
‫بیشتر از هر چیزی توی این دنیا.
‫تو از پسش برمیای.
‫فقط باید به غریزه‌ت اعتماد کنی.
‫- من برای این موقعیت آموزش ندیدم. ‫- چرا، دیدی.
‫اون درجه‌ای که روی سینه‌ت داری ‫نشون میده یه رهبری.
‫باشه؟
‫الان تو رهبری.
‫به خاطر اونا.
‫و به خاطر خودت.
‫قربان، در کمال احترام باید بگم الان...
‫الان مسئولیت با توئه.
‫دیگه تو رئیسی.
‫می‌دونم الان ذهنت خیلی درگیره و
‫احساساتت داره فوران می‌کنه.
‫باید خودت رو کنترل کنی، باشه؟
‫وقتی برگشتی خونه، ‫می‌تونی بهشون فکر کنی
‫چون در حال حاضر تا جایی که میشه
‫باید لای درخت‌ها بمونین. ‫ازشون به عنوان پوشش استفاده کنین.
‫از اینجا که رفتی، هر چی هم شد
‫به راهت ادامه بده
‫و افرادت رو به محل تخلیه برسون.
‫چون افرادِ من اونجا منتظرتونن.
‫اونا...
‫اینو بهت قول میدم.
‫براتون کمی زمان می‌خرم.
‫یه نارنجک بهم بده.
‫نه. باید شما رو از اینجا ببریم.
‫نکن. تکونم نده. ‫لطفاً منو تکون نده.
‫ببین منو، اشکالی نداره.
‫یالا.
‫نمی‌تونم دست چپم رو تکون بدم. ‫پس خودت برام بازش کن.
‫از پسش برمیای.
‫فقط خودت رو به محل تخلیه برسون
‫و دلتا اونجا منتظرتونه. ‫خیالت راحت باشه.
‫خودتو برسون خونه، بچه.
‫بله قربان.
‫یالا.
‫لیبالد چی؟
‫- نمیاد. ‫- یعنی چی؟
‫- ای وای! ‫- شاید...
‫شاید بهتر باشه خودمون رو تسلیم کنیم
‫و بذاریم آمریکا مذاکره کنه ‫و از اینجا خارج‌مون کنه.
‫ببین این دیوونه دیگه چی میگه!
‫بیا بریم.
‫بزن بریم.
‫آهای! وایسا! وایسا!
‫براکمن، داریم درست میریم؟
‫براکمن.
‫داریم درست میریم؟
‫به من آموزش دادن که داده‌ها رو تحلیل کنم ‫و سخت‌افزار رو ارتقام بدم.
‫این تخصصم نیست. خب؟
‫پس ممنون میشم اگه یه لحظه خفه شین
‫تا ببینم کدوم قبرستونی هستیم.
‫هوی! هر لحظه ممکنه دخل‌مون رو بیارن.
‫آره. از همه طرف صدای هلیکوپتر میاد.
‫دستور دادن این مختصات رو بریم
‫و خودمون رو به محل تخلیه برسونیم، خب؟
‫اگه برسیم اونجا، ‫نیروهای دلتا برمون می‌گردونن خونه.
‫اگه برسیم؟
‫این یارو هیچی سرش نمیشه. ‫نفر بعدی کیه؟
‫روالش این‌جوری نیست.
‫چیف رو بلند کنین.
‫بیایین بریم.
‫بیایین دیگه!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. صبر کنین.
‫وایسین. بذارین تکلیف رو روشن کنم.
‫بچه‌ها. بچه‌ها. وایسین.
‫- داریم بیشتر... ‫- دهنت رو ببند.
‫داریم بیشتر توی خاکِ ‫کره شمالی پیش‌روی می‌کنیم
‫و گوش به فرمان کسی هستیم
‫که دانش و تجربه‌ی کمی داره
‫و اصلاً نمی‌دونه داره چه غلطی می‌کنه.
‫واقعاً احمقانه‌ست.
‫نیست؟ آخه...
‫تو رو خدا رفیق، دوباره با ‫تلفن ماهواره‌ای تماس بگیره
‫- و بگو بیان دنبال‌مون. ‫- اون تلفن قابل ردیابیه.
‫خودتم می‌دونی!
‫کره شمالی‌ها الان دارن دعا می‌کنن
‫ما اونقدری خر باشیم ‫که ازش استفاده کنیم.
‫خدایی به خودت بیا، رفیق.
‫حق با منه. ‫شما هم می‌دونین دیگه، درسته؟
‫هر چی اون بگه.
‫بیایین بریم دیگه.
‫- پدرِ ما... ‫- خاک بر سر شدیم.
‫که در آسمان‌هایی...
‫نامِ تو مقدس باد.
‫ملکوتِ تو بیایید.
‫اراده تو چنان‌که در آسمان است...
‫بر روی زمین نیز انجام شود.
‫ای وای!
‫نان کفاف ما را امروز به ما بده.
‫و گناهان ما را ببخش چنان‌که ما نیز...
‫گناهانی که دیگران در حقمان کردند را....
‫می‌بخشیم.
‫ویور، بیا اینجا ببینم.
‫چه مرگته؟
‫- چه غلطی می‌کنه؟ ‫- چه می‌دونم!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫آهای!
‫اینجا. اینجا.
‫ما را اسیر وسوسه‌ها نکن...
‫بلکه از شر شیطان رها کن.
‫بلند نشین.
‫خطر رفع شد.
‫می‌زنم می‌کشمش.
‫کثافتِ خودخواه!
‫مرتیکه عوضی...
‫گفتم که به نظرم بهتره خودمون رو تسلیم کنیم
‫- و بذاریم دولت باهاشون مذاکره کنه. ‫- خفه شو بابا!
‫گوش کنین. گوش کن ببین چی میگم رفیق.
‫تسلیم شدن منطقی‌تره
‫تا کشته شدن.
‫نه، نه، نه، من که مخالفم. ‫من کره‌ای آمریکایی‌ام.
‫اگه اینجا گیر بیفتم
‫یه پدری ازم در میارن
‫که برای همه درسِ عبرت بشه.
‫نه. نه، رفیق.
‫ما تحت محافظت کنوانسیون ژنو هستیم.
‫نخیر نیستیم. کره شمالی هیچ اهمیتی
‫به کنوانسیون ژنو نمیده.
‫اونا دقیقاً می‌خوان گروگان‌مون بگیرن.
‫و وقتی دستشون بهت برسه،
‫اونقدر ازت اطلاعات می‌کِشن
‫که دیگه هیچی ازت نمیمونه
‫و مثل یه معلول ذهنی می‌فرستنت خونه.
‫پس بفرما. هر کار دوست داری بکن.
‫باید بریم. راه بیفتین.
‫توی اون سکنجه‌گاه موفق باشی، عوضی.
‫ای وای!
‫لعنتی.
‫چطوری چیف رو تا اون پایین ببریم؟
‫خیلی‌خب.
‫نه. وای خدایا!
‫باید بریم. ‫باید یه پناهگاه امن‌تر پیدا کنیم.
‫یالا. بیا بریم. یالا. ‫باید بریم یه جای امن‌تر.
‫بیا اینجا ببینم.
‫- لی. برگرد. ‫- می‌بینن‌مون‌ها.
‫لعنتی.
‫هیس!
‫یالا! برش گردونین.
‫مراقب باشین.
‫هیس، هیس، هیس.
‫کثافت!
‫تکون نخورین.
‫من تکون نمی‌خورم.
‫نزن. نزن.
‫لعنتی.
‫- رفت؟ ‫- خدا لعنتش کنه.
‫شما خوبین؟
‫- ای وای! ‫- آره.
‫از این بهتر نمیشیم.
‫حاضر؟
‫برو بریم.
‫واقعاً احمقانه‌ست.
‫من عادت دارم فقط پشت سیستم بشینم.
‫گوش کن.
‫هر چی هم که بشه
‫سینه رو بده جلو و سرت رو بگیر بالا
‫و درستش کن.
‫باشه؟
‫این الان سخنرانی انگیزشی بود؟
‫توپاک گفته. ‫(رپر آمریکایی)
‫براش نتیجه‌ای داشت؟
‫شورش رو در آوردی، رفیق.
‫- منظورم اینه که... ‫- بچه‌ها.
‫دارم یه چیزی می‌بینم.
‫خب نظرت چیه؟
‫تصمیمش با توئه.
‫واقعاً یه محوطه بازِ بزرگه.
‫اوضاع چیف اصلاً خوب نیست.
‫باید تصمیمت رو بگیری.
‫و ما در هر صورت گوش به فرمانتیم.
‫باشه. باشه. امشب رو ‫توی انبار پناه می‌گیریم.
‫ولی باید تا هلیکوپترها برنگشتن، بریم.
‫- باشه. ‫- حله؟
‫- باشه. ‫- بریم؟
‫مواظب باشین.
‫برین. برین.
‫برو بریم!
‫برید.
‫دیوونگیه.
‫اصطبل رو بگردید.
‫آماده.
‫حرکت!
‫- امنه؟ ‫- امنه.
‫خدا رو شکر. بریم بیاریمش.
‫چیف رو بیارید.
‫زود باشید.
‫آروم. خیلی‌خب. بیارید پایین.
‫آروم. خیلی‌خب.
‫حالت چطوره، چیف؟
‫خیلی‌خب. طاقت بیار و ردیفت می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- تشنج کرد! تشنج کرد! ‫- لعنتی!
‫کمکم کنید! ‫به پهلو بخوابونیدش.
‫خیلی‌خب. بگیریدش.
‫به پهلو بخوابونیدش. ‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫دستشو بگیر... خیلی‌خب.
‫آروم باشید.
‫خلاصش می‌کنم!
‫نه، راس. آروم باش، خب؟
‫چی میگه؟
‫چی؟ من از کجا باید بدونم؟
‫اون اهل کره‌ست و تو هم کره‌ای هستی دیگه.
‫بابابزرگ و مامان‌بزرگم کره‌ای هستن، رفیق. ‫من اعملل گاردینای خراب‌شده‌ام.
‫گندش بزنن.
‫بهش چی گفتی؟
‫بهش گفتم نوشیدنی بده.
‫گندش بزنن.
‫فقط همینو بلدم، رفیق.
‫یه بار دیگه اسلحه‌شو سمت من بگیره
‫با خاک یکسانش می‌کنم!
‫راس لطفا، آروم باش.
‫- سلبی، اوضاع چطوره؟ ‫- یه لحظه وقت می‌خوام.
‫طاقت بیار، چیف.
‫لی، به کره‌ای بهش بگو ‫اسلحه‌شو بندازه.
‫هی، کثافت، ‫اسلحه کوفتیتو بنداز زمین، رفیق.
‫لعنتی.
‫لعنتی. لعنتی.
‫خیلی‌خب.
‫بهش شلیک می‌کنم.
‫با تیر میزنمش!
‫یک، دو...
‫راس، آروم بگیر!
‫مطمئنی شلیک نمی‌کنه؟
‫شلیک نمی‌کنه!
‫سرت تو کار خودت باشه، داداش!
‫یک، دو، سه...
‫راس، فکر کن! ‫اگه می‌خواست تا الان ماشه رو کشیده بود!
‫باشه! خیلی‌خب!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫- چی شده؟ ‫- نگاه کن. اینجا رو ببین.
‫چیزی نیست.
‫آروم باش. خب؟
‫براکمن.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫کاریت نداریم.
‫- باشه؟ ‫- یک، دو، سه...
‫لطفا. به کمکت احتیاج داریم.
‫اگه فقط اسلحه‌تو می‌نداختی زمین...
‫لعنتی...
‫چیف.
‫یک، دو...
‫لطفا...
‫خواهش می‌کنم، فقط... فقط بندازش.
‫بندازش زمین. چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫همینه. خوبه. آره. خوبه.
‫- همینه. ‫- تف به این زندگی.
‫- چیزی نیست. ‫- زود باش. بجنب.
‫ممنون.
‫زود باش. باید تو رو ببریم خونه. زود باش.
‫- نفس بکش. ‫- سلبی.
‫زود باش. من می‌تونم. ‫من از پسش برمیام.
‫سلبی.
‫سلبی، کافیه. ‫بس کن. کافیه!
‫چیه؟ چیه؟
‫اون مُرده.
‫- متاسفم. ‫- نه، نه.
‫تو تلاشتو کردی. آره.
‫می... می‌دونم.
‫لعنتی! داره فرار می‌کنه!
‫- خاک تو سرم! ‫- لعنتی!
‫نه، نه، نه! تو بمون! بمون!
‫سلبی! گرفتمش!
‫خونه رو بررسی کنید.
‫لی، بگیرش.
‫امنه.
‫- راس؟ ‫- امنه.
‫- کمک! دوستان! ‫- لعنتی!
‫برید، برید، برید!
‫گمشو عقب!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب!
‫گمشو بیا اینجا!
‫خفه خون بگیر!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫راس.
‫خانم، خبر مرگت آروم باش.
‫- خفه خون بگیر! ‫- راس.
‫بیا آروم، آروم و آهسته ‫اون‌ها رو ببریم اتاق نشیمن، باشه؟
‫هی.
‫اونجا نگه‌شون می‌داریم
‫تا صبح که میریم.
‫خیلی‌خب.
‫زود باشید. زود باشید.
‫- زود باشید. ‫- زود باشید.
‫چیکار می‌کنن؟
‫تکون نمی‌خورن!
‫زود باشید. زود باشید!
‫می‌شنوید؟
‫صدای چیه؟
‫لعنتی. از پایینـه.
‫خدای من.
‫صدا از زیر میاد!
‫لی، تشک رو جابه‌جا کن. لی!
‫اون چیه؟
‫صورتتو نشون بده!
‫سرتو نشون بده!
‫- صورتتو نشون بده! ‫- خفه شو!
‫صورت زشتتو نشون بده!
‫گفتم صورتتو نشون بده ‫وگرنه مغزتو می‌ترکونم!
‫صورتتو نشونم بده!
‫بچه‌ست.
‫خیلی‌خب.
‫هی، هی.
‫ببخشید.
‫آفرین، همینه.
‫- برو پیش مامانت. ‫- مامان!
‫لعنتی.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫لعنتی.
‫چیزی نیست.
‫خوبی؟
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫هی.
‫وقتشه استراحت کنیم.
‫بی خیال رفیق. خنده‌داره.
‫می‌دونی دیگه. ‫به یارو کره‌ای گفتی بهت نوشیدنی بده.
‫عجب. اینو تمرین کرده بودی؟
‫خب، من...
‫من بامزه‌ام. بامزه‌ست.
‫- من بامزه‌ام. ‫- نه، بامزه نیستی.
‫آم...
‫به به.
‫عه!
‫عجب!
‫مامان‌بزرگم همیشه این آهنگو گوش می‌داد.
‫عه، ام...
‫بیا... بیا بشین.
‫آره، ببین... به اون سمت بشین.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. آ... تموم شد.
‫کی فکرشو می‌کرد که پروتئین بار و موسیقی
‫متحد کننده‌ی خوبی باشه.
‫فکر می‌کنم همه‌مون یه چیزی می‌خوایم.
‫واقعا؟ اونوقت چی؟
‫اینکه تو خفه بشی.
‫خوب بود.
‫خیلی خوب بود. ‫می‌خواستم بگم عشق،
‫- ولی از کنایه‌ات ممنونم. ‫- اوهوم.
‫نه، نه، راحت باش.
‫حقمه.
‫از کجا می‌دونستی شلیک نمی‌کنه؟
‫یه مردی رو دیدم ‫که چیزی برای زندگی کردن داشت.
‫یه جورایی مثل همه‌مون.
‫آره.
‫هی، از شما دو نفر سوال دارم.
‫به نظر خیلی باهوش میاید.
‫چرا اینو انتخاب کردید؟
‫راه بابا رو ادامه میدین؟
‫بابام به نوشیدنی اعتیاد داشت.
‫وقتی بچه بودم به همه لطف کرد و مُرد.
‫- متاسفم. من... ‫- نه، نه.
‫عیبی نداره.
‫از جایی که من میام، ‫حق انتخاب زیادی وجود نداره.
‫یا باید...
‫توی یه رستوران داغون کار کنی یا...
‫فرم نظامی تنـت کنی.
‫پس...
‫اینو انتخاب کردم.
‫لعنتی.
‫به طور اسف باری کلیشه‌ست.
‫آره، انگار اینجوری معروفم، ها؟
‫تو چی، سلبی؟ ‫قصه اشک‌آور تو چیه؟
‫من ویتنام بدنیا اومدم.
‫- بچه بودم منو به سرپرستی گرفتن... ‫- دروغ نگو.
‫و منو بردن آمریکا.
‫کشورمون چیزهای زیادی در اختیارم گذاشت،
‫و می‌خواستم جبران کنم.
‫- همم. ‫- عمیق بود.
‫و اونوقت داستان من به طرز اسف‌باری کلیشه بود؟
‫- واسه یه دوست می‌پرسم. ‫- باشه، باشه.
‫عه.
‫نه. نه. ‫- نه. اینو نگو.
‫- تو چه‌ت شده؟ ‫- من...
‫- خوبه اما... ‫- احساس خوبی نداره.
‫دیگه این حرفو نزن.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، قبل طلوع آفتاب راه میفتیم.
‫خب، من میرم جای راس نگهبانی بدم.
‫- شما دو تا یه‌کم بخوابید. ‫- باشه.
‫خوبه.
‫این بیرون چطوره؟
‫خب، می‌دونی،
‫دارم یخ میزنم.
‫آره، کمکی از دستم برنمیاد.
‫خیلی‌خب، من جات می‌ایستم.
‫برو استراحت کن، باشه؟
‫چشم.
‫هی.
‫امروز کارت خوب بود.
‫آره. تو هم همین‌طور.
‫برو استراحت کن.
‫لعنتی.
‫دارن میان. باید راه بیفتیم.
‫باید همین الان حرکت کنیم!
‫زود باش، سلبی. بریم.
‫نه، جعبه کمک‌های اولیه‌مو می‌خوام.
‫لعنتی!
‫نه!
‫باید برم.
‫باید برم. نه، نه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب،
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫شوخی می‌کنی؟
‫جنازه‌ی چیف رو برداشتن.
‫لعنتی.
‫نه.
‫رفیق، گور پدرشون.
‫لعنتی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫سلبی کجاست؟
‫هیس. من پیشتم. هواتو دارم.
‫سلبی. سلبی. هی. هی.
‫من پیشتم. هی، نگاه کن، ‫محاصره شدیم. خب؟
‫- باشه. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫منو ببین. زود باش. ‫باید بریم. باید بریم.
‫باید بجنگیم و راه‌مونو باز کنیم. باشه؟
‫من دارمت. من هواتو دارم.
‫همین پایین امنیت بیشتری داره، خب؟
‫باشه.
‫لی، در پشتی.
‫راس.
‫هی. ازت می‌خوام پوشش بدی.
‫می‌خوام منو پوشش بدی، باشه؟
‫- باشه. ‫- اون چیزیش نمیشه.
‫بریم. زود باش.
‫- آماده؟ حاضری؟ ‫- اوهوم.
‫امنه.
‫راس!
‫امنه.
‫لعنتی.
‫وانت. ‫داره میره سمت بی‌سیم!
‫پوشش بده، سلبی!
‫وایسا!
‫براکمن!
‫بیا...
‫بیا جنازه‌ها رو ببریم سمت اصطبل.
‫بریم خونه.
‫هی، خوبی؟
‫نه.
‫قیافه‌ام چطوریه؟
‫عین کره‌ای‌ها.
‫این حرفت کمکی نمی‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫آماده‌ای؟
‫خوبه. بریم.
‫بیا بافتتو باز کنم.
‫بریم.
‫لی، چه خبر شده؟ ‫زود باش، بریم.
‫روشن نمیشه.
‫- روشن نمیشه ، رئیس. ‫- رفیق، بجنب،
‫- این کوفتیو حرکت بده. ‫- باشه.
‫قبل اینکه نیروهای بیشتری بفرستن.
‫- چی میگه؟ ‫- چی؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫صبر کن. نه، نه.
‫چی؟
‫همم؟
‫وانت چوب‌سوزه.
‫این... این محشره.
‫- لعنتی. ‫- تابلو میشیم.
‫حداقل این لگن کار می‌کنه.
‫لعنتی.
‫هی، می‌خوای... ‫می‌خوای من یه نگاهی بندازم؟
‫آره، اگه زحمتی نیست.
‫آره. آره، فقط...
‫لعنتی.
‫یه چیزی جلوی گلوله رو گرفته ‫و جونتو نجات داده.
‫خب، خبر خوب دارم و خبر بد.
‫خبر بد اینه که تلفن ماهواره‌ای خراب شده و مُرده.
‫خبر خوب چیه؟
‫تو نمردی.
‫- براکمن. ‫- چی شده؟
‫پشت سرمون.
‫خیلی‌خب.
‫ماجرا... ماجرا چیه؟
‫نیازت میشه.
‫خیلی‌خب، لی. بزن کنار.
‫لعنتی.
‫عوضی!
‫- زود باشید. ‫- لعنتی. داره فرار می‌کنه!
‫- لعنتی. ‫- گندش بزنن.
‫بریم.
‫هی، تو همین‌جا وایسا ‫و حواست به بینا باشه.
‫- زود باشید، بریم. ‫- بریم!
‫کدوم گوری رفت؟
‫- می‌بینیدش؟ ‫- نه.
‫هیچی نمی‌بینم، رفیق.
‫بریم. زود باشید، بریم.
‫لعنتی. لعنتی.
‫لعنتی.
‫نفس بکش، ویور. ‫نفس بکش، نفس بکش.
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫- سلبی.
‫سلـ... سلبی.
‫- سلـ... ‫- سلبی.
‫بله؟
‫هی، هی.
‫هیس.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب، تا مختصات محل قرار چیزی نمونده.
‫پیاده میریم.
‫سینه صاف، سر بالا.
‫باشه.
‫- راس. ‫- چیزیت نیست.
‫خیلی‌خب.
‫چیزی نمونده.
‫هی.
‫خیلی‌خب.
‫همین‌جاست.
‫خب، اینجا... اینجا جاییـه ‫که کاندور گفت بیایم.
‫- رفیق، مطمئنی؟ ‫- آره. مطمئنم.
‫آره. خب، من این نقشه ‫رو هزار بار خوندم.
‫اون‌ها کجان؟ ‫گفتی میان دنبالمون.
‫لیبالد گفت میان.
‫تو گفتی میان...
‫لیبالد گفت میان، راس!
‫دنبال یه چیز غیر عادی باشید.
‫غیر عادی؟
‫الان یه بچه همراهمونه. ‫صورت سلبی رو نگاه کن.
‫مگه صورت من چه ایرادی داره؟
‫ما توی کره شمالی هستیم، خب؟ ‫منظور من اینه.
‫- براکمن. ‫- چیه؟
‫با این چیزها قانع نمیشیم، ‫یه چیز درست بذار کف دستمون، رفیق.
‫دارم تلاشمو می‌کنم.
‫خدای من.
‫بعید می‌دونم هیچ‌وقت بیان اینجا.
‫فکر می‌کنم ما باید بریم پیششون.
‫میشه یه نفر ترجمه کنی چه زری میزنه؟
‫لی، اگه رادار زمین‌نفوذ درست باشه،
‫یه چیزی زیر پای در جریانه ‫که بدست انسان ساخته شده
‫که کره شمالی رو به کره جنوبی وصل می‌کنه.
‫مثل پنجمین تونل نفوذی.
‫لعنتی.
‫باید دنبال چیزی باشیم
‫که فلزی یا سیمانی باشه.
‫وسط ناکجا آباد هستیم.
‫روی زمینه .
‫بیاید بگردیم.
‫هیچی اینجا نیست، براکمن.
‫داریم وقتمونو تلف می‌کنیم.
‫چیکار می‌کنی، رفیق؟ زود باش.
‫پاشو. خودتو جمع کن. بلند شو.
‫داداش، تن لشتو جمع کن.
‫یه دقیقه صبر کنید.
‫باشه. خدای من.
‫بینا؟
‫لعنتی!‌ بینا! بینا!
‫اینو بلند کنید!‌ زود باشید.
‫زود باشید.
‫بینا!
‫خدای من. خیلی‌خب.
‫بریم پایین. بریم.
‫خدای بزرگ.
‫پیداش کردیم.
‫پنجمین تونل نفوذی.
‫دوستان، این راه ماست به خونه.
‫این تونل درست از زیر منطقه غیر نظامی رد میشه ‫و به کره جنوبی میرسه.
‫قطب‌نما دیوونه شده.
‫لعنتی.
‫کسی می‌دونه جنوب کدوم سمت میشه؟
‫نمی‌دونید؟
‫خیلی‌خب.
‫میریم جلو. ‫سلبی، با من بیا.
‫حواستون به پشته هست؟
‫به نظرت این‌ها چیه؟
‫نمی‌دونم، جعبه مهمات؟
‫آماده‌ی جنگ هستن.
‫صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید.
‫چیزی که من می‌بینم رو می‌بینید؟
‫آره.
‫خدای بزرگ.
‫موفق شدیم. موفق شدیم.
‫خدای من، داریم میریم خونه.
‫لعنتی، داریم میرم خونه.
‫دلتا.
‫لعنتی. لعنتی!
‫دشمن جلومونه!
‫لعنتی!
‫برید، برید، برید، برید!
‫همه‌شونو بکشید! بکشید!
‫اینو بگیر. لی! دختره رو بگیر!
‫خیلی‌خب.
‫بکشید!
‫بریم، بریم!
‫زود باشید.
‫لعنتی!
‫- تیرم تموم شد! ‫- براکمن، تیر ندارم!
‫- منم تیر ندارم! ‫- لعنتی.
‫براکمن! بلند شو! بریم!
‫پاشو بریم!
‫برید! از اینجا برید!
‫واستون وقت می‌خرم!
‫این یه دستوره!
‫لعنتی! بینا، برو!
‫برید، برید!
‫آخ! عوضی!
‫برید، برید!
‫برید، برید، برید!
‫براکمن! براکمن!
‫ما داریمت. بریم.
‫یه مرد. سفید پوست.
‫سمت راست بدنش تیر خورده، ‫خونریزی داره.
‫فورا وضعیتشو ثابت کنید.
‫تیم براوو، تیم آلفا هستم.
‫یه زخمی داریم. تمام.
‫حرکت کنید! حرکت کنید!
‫ادامه بدید!
‫پیداش کردیم. داریم میاریمش.
‫داریم یه زخمی رو میاریم.
‫بریم خونه.