‫خب، تا چشم به هم بزنیم ‫خونه‌تکونی بهاره از راه می‌رسه.
‫راستش، همین الان از راه رسیده.
‫- واقعا؟ ‫- آره. معلوم نیست؟
‫بهار از راه رسیده، پس برگ‌ها...
‫و شاخه‌ها رو جمع کنین، ‫حیاطتون رو مرتب کنین،
‫بوته‌ها رو هرس کنین...
‫صبح همگی به خبر.
‫من جن میوسن هستم. ‫به «ساعت باغبانی» در «ویز» خوش اومدین.
‫طی یه ساعت آینده از باغبانی،
‫گل‌ها، درخت‌ها، علف‌ها...
‫- و همه‌چی می‌گیم... ‫- لاله‌ها در اومدن...
‫- و یه سری گل‌های دیگه زودتر شکوفه دادن. ‫- آره.
‫خب، بیاین از شلوغی...
‫فصل لاله بگیم،
‫از تأمین امنیتمون بگیم،
‫آخه می‌دونم با وجود گردشگرانی ‫که به شهرمون میان سخت می‌شه.
‫راستش، ما عاشق گردشگران ‫فصل لاله‌ایم، ولی...
‫صبور باشین و هر از گاهی کمکشون کنین،
‫- مثلا بهشون آدرس بدین. ‫- با کمال میل...
‫سعی می‌کنیم جوابشون رو بدیم.
‫حتما می‌خوام دوباره به همه یادآوری کنم...
‫باغ گیاه‌شناسی دانشگاه ایالتی میشیگان...
‫من هر روز تو بهترین جای...
‫کل زمین بیدار می‌شم.
‫میشیگان، هلند.
‫واقعا حرف نداره.
‫مردمش حرف ندارن، ‫لاله‌هاش حرف ندارن.
‫آها.
‫آسیاب بادیش هم حرف نداره.
‫نگاهی به اطرافم می‌اندازم ‫و انگار دارم خواب می‌بینم.
‫قبل از نقل‌مکانم به اینجا...
‫می‌ترسیدم، گیج بودم و...
‫به هیچ‌کس اعتماد نداشتم.
‫حتی به خودم اعتماد نداشتم.
‫اما بعدش با فرد آشنا شدم.
‫اون من رو آورد هلند.
‫الان هم هری رو داریم و...
‫امنیت داریم.
‫امنیت داریم و خوشحالیم.
‫هنوز گاهی با خودم می‌گم...
‫یعنی این زندگی واقعیه؟
‫نه. اذیت نکن دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫اِم...
‫کجایی؟
‫امان از دست این زندگی، کجاست؟
‫کندی.
‫نمی‌خوای چیزی بهم بگی؟
‫اِم...
‫مثلا... چی؟
‫اِم...
‫تف به این زندگی. بـ...
‫- ببخشید. ببخشید خانم واندرگروت. ‫- کندی.
‫نمی‌دونم چرا چنین کاری کردم. ‫خیلی خنگم.
‫- خیلی... ‫- خب، خنگ بودن به کنار.
‫- این کارت... ‫- ببخشید.
‫- این کارت دزدیه. ‫- گـ...
‫گمون کنم ممکنه ‫به غذا اعتیاد داشته باشم.
‫تو «کازمو» خونده بودم عده‌ای ‫این اعتیاد رو دارن. متوجهین؟
‫وقتی غذا رو تو ذهنم تصور کنم،
‫دیگه از ذهنم پاک نمی‌شه.
‫می‌دونم واسه هری بیکن درست کرده بودین،
‫- ولی دست خودم نبود و... ‫- بیکن؟ اِم...
‫من...
‫منظورتون بیکن نیست؟
‫- شاید بهتره منظورم همون باشه. ‫- می‌خوام حسابش کنم.
‫- دو دلار تو کیفم دارم و... ‫- نه، دنبال این چیزها نیستم.
‫دنبال این چیزها نیستم کندی.
‫بحثمون یه چیز دیگه است.
‫یه چیز دیگه.
‫یه چیز دیـ...
‫شاید بهتر باشه چند روز مرخصی بگیری...
‫و هر وقت حاضر بودی راستش رو بگی ‫برگردی پیشم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫فکرهام رو می‌کنم، باشه؟
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫- خداحافظ هری. ‫- خداحافظ.
‫فعلا.
‫حالت خوبه؟ ببخشید.
‫- دارم فکرهام رو می‌کنم. ‫- مرسی کندی.
‫- وای هری. ‫- مامان؟
‫کار خیلی خیلی بدی کرده بود.
‫خیلی عوضی‌بازی در آوردی.
‫هری اِس واندرگروت، ‫این حرف زشت رو از کندی یاد گرفتی؟
‫خب، جرمش اینه که عین بقیه ‫غذا می‌خوره.
‫می‌تونم تو رو هم بابتش تنبیه کنم مرد جوان.
‫قبوله. تنبیه کن.
‫- تنبیهم کن. ‫- چی؟
‫به هر حال که فرقی نمی‌کنه.
‫از این بدتر که نمی‌شه.
‫اوضاع از کنترل خارج شده.
‫وای، خیلی نامردیه.
‫مطمئنم داستان مفصل‌تر از این حرف‌هاست.
‫نه‌خیر، نیست!
‫کار همیشگی مامانه.
‫- کل زندگیمون رو سر یه مسئله... ‫- ببین. ببین، ببین، ببین.
‫- جزئی و مسخره نابود می‌کنه. ‫- یه نفس عمیق بکش.
‫حرفی نزن که بعدا ‫بابتش پشیمون بشی،
‫من که اومدم خونه حرف می‌زنیم. ‫باشه رفیق؟ مردونه حرف می‌زنیم.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫آخه خیلی عصبانی‌ام.
‫می‌دونم. خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. ‫- خداحافظ. خداحافظ.
‫وای...
‫عذر می‌خوام.
‫پسرم ۱۳ ساله است. ‫همه‌چی از نظرش اضطراریه.
‫خیلی‌خب.
‫ببینیم اینجا چه خبره.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام نانس.
‫- واقعا؟ ‫- بوی خوبی میاد.
‫- چی درست کردی؟ ‫- میتلف درست کردم.
‫سالاد رازیانه و انار هم درست کردم، ‫غذای جدیده.
‫سالاد انار و چی؟
‫هیجان‌زده شدی.
‫مطمئنم حرف نداره.
‫- آره. ‫- اِم...
‫یه ساعتی مونده؟
‫آره.
‫بچه جان! سوار قطار بشیم!
‫اومدم.
‫هری، بیا بریم.
‫کلی حرف داریم.
‫- بابا، وایستا. ‫- باید شهرمون رو بسازیم.
‫مثلا...
‫اگه حال نداشته باشی تختت رو مرتب کنی، ‫چیکار می‌کنی؟
‫ها؟
‫مرتبش نمی‌کنم؟
‫نه.
‫روتختیت رو برمی‌داری ‫و روی کل تخت...
‫پهنش می‌کنی.
‫یه مرحله رو نادیده می‌گیری ‫و خودت صافش می‌کنی.
‫خب؟ فقط ظاهرش رو ‫مرتب می‌کنی.
‫خب؟ الان هم باید همین کار رو بکنی.
‫زن‌ها همین‌جوری‌ان.
‫یه روز یه مسئله‌ای براشون خیلی مهمه،
‫ولی دو سه روز بعدش،
‫کلا انگار نه انگار.
‫- خلاصه... ‫- هوم.
‫اصلا منطقی نیست، خودم می‌دونم.
‫آره.
‫اصلا معلوم نیست کی این‌جوری می‌شن، پس...
‫باید آرامش رو حفظ کنی.
‫خب؟
‫- باشه. ‫- فهمیدی؟
‫- گمون کنم. ‫- چه پسر خوبی.
‫- [هلند] ‫- «به زبان لاتین»
‫«به زبان لاتین»
‫آمین.
‫هنوز باورم نمی‌شه.
‫تو خونه خودمون، همین‌جا،
‫تو هلند.
‫اینجا که آلگان نیست، هلنده.
‫گوشت با منه؟
‫هوم.
‫آره، فقط به نظرم یه‌کم...
‫زیادی عصبانی شدی.
‫یه مقدار بیکنه دیگه.
‫اصلا مسئله‌ای نبود.
‫فقط بیکن نیست.
‫دزدیه.
‫کشوی خرت و پرت‌هات رو گشتی؟
‫کف کمدت رو هم گشتی؟
‫خب...
‫نه، آخه...
‫می‌دونم...
‫بیا، بدش به من.
‫بگذریم...
‫غذای امشب واقعا حرف نداره نانس.
‫واقعا حرف نداره. مگه نه هری؟
‫- اوهوم. ‫- واقعا؟
‫هوم. تغییری توش اعمال کردی؟
‫اِم...
‫جای خردل زرد، ‫خردل قهوه‌ای ریختم.
‫دلم می‌خواست کار متفاوتی بکنم.
‫خب، من خبر بدی دارم نانس.
‫این هفته باید بریم فرانکموث.
‫باز هم مراسم «الکان»ـه. ‫ولی یه شب بیشتر نیست.
‫- عه، واقعا؟ ‫- آره.
‫لنز جدید تولید کردن.
‫من قبولش ندارم.
‫مامان؟
‫چیه هری؟
‫ببخشید امروز حرف زشت زدم.
‫منظوری نداشتم.
‫مرسی هری.
‫ولی خودت که می‌دونی ‫نباید این‌جوری صحبت کنی.
‫خیلی زشته.
‫درسته.
‫آها.
‫[دبیرستان هلند]
‫- سلام خانم واندرگروت. ‫- صبحتون به خیر.
‫[تغذیه سالم]
‫فعلا خانم واندرگروت.
‫تا فردا استیو.
‫خیلی‌خب.
‫امروز کلی کار داریم.
‫می‌خوایم پنکیک کوچولوی هلندی درست کنیم.
‫[نظافت دسته‌جمعی]
‫به خدا قسم، ‫آدم خیال می‌کنه طرف رو می‌شناسه،
‫- آها؟ ‫- ولی یهو می‌بینه نمی‌شناسه. انگار...
‫نظر فرد راجع به این اتفاقات چیه؟
‫هیچی. طبق معمول.
‫من رو جدی نمی‌گیره.
‫خیال می‌کنه از خودم در آوردم ‫که بتونم کارآگاه بازی در بیارم.
‫وای، من عاشق معماهای سختم.
‫ولی به نظرت واقعا...
‫فقط یه گوشواره رو می‌دزدید؟
‫یعنی چرا جفتشون رو ندزدید؟
‫می‌دونم.
‫به ذهن من هم خطور کرد، ولی...
‫اون کیه؟
‫آها. اسکوییگز گرامنه.
‫راننده اتوبوسه.
‫مدرسه اخراجش کرد، ‫آخه یکی گفت بوی مواد می‌داد.
‫نگو!
‫آره، من این‌طور شنیدم.
‫نمی‌دونم راست می‌گن یا نه.
‫- عجب. ‫- پسرش شاگرد منه.
‫بچه خوبیه.
‫«اسکوییگز» دیگه چه اسمیه؟
‫خب، فرد این‌دفعه چند وقت نیست؟
‫راستش، خودم هفته بعد ازش وقت گرفتم.
‫عه. اِم...
‫قراره عینکی بشی؟
‫امیدوارم نشم.
‫بامزه می‌شی.
‫جدی می‌گم.
‫- با عینک... ‫- اوهوم.
‫عین اساتید می‌شی.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫ممنون.
‫حالا که بابات خونه نیست،
‫امشب برنامه مخصوصی ریخته بودم.
‫فیلم و پیتزا.
‫- عین قدیم‌ها. ‫- مامان...
‫اول کندی رو ازم گرفتی،
‫حالا می‌خوای کل دوست‌هام رو ازم بگیری؟
‫من نمی‌خوام دوست‌هات رو ازت بگیرم. ‫ضمنا...
‫اذیتم نکن. ‫جریان کندی...
‫خیلی‌خب.
‫- واقعا؟ ‫- آره، قبوله.
‫- ممنون. ‫- هری...
‫خوش بگذره.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، دارم می‌رم.
‫لاله‌ها در اومدن، ‫یه سری گل‌های دیگه هم شکوفه زدن.
‫- آره. ‫- بوی کود تازه...
‫هم تو هوا پخش شده.
‫بیشترین فروش ۲۰۰۰ـمونه.
‫قسمت امروز «به همین دلیل»:
‫اخباری که ممکن بود ‫از روزنامه‌ها پاک بشن.
‫قاتلان زنجیره‌ای، افرادی که مرتکب...
‫- وای خدا. ‫- وای خدا.
‫- وای خدایا! ‫- کریس.
‫- وایستا! ‫- وایستا!
‫خب، خانم داوت‌فایر در واقع... در واقع...
‫در واقع مرده!
‫من اونی که خیال می‌کنین نیستم.
‫آره، خیال کردی خریم؟
‫عفت‌کلام داشته باش مرد جوان.
‫بابا؟
‫آره.
‫سلام. اِم...
‫لطف می‌کنین به اتاق فرد واندرگروت ‫وصلم کنین؟
‫باشه. گوشی دستتون باشه.
‫هوم.
‫بسه.
‫- خانم؟ شرمنده‌ام. ‫- عه.
‫ظاهرا کسی جواب نمی‌ده.
‫- خیلی‌خب. ‫- مایلین پیغامی بذارین؟
‫نه، نه. نه، نه. نمی‌خواد.
‫- مشکلی نیست. ‫- خیلی‌خب.
‫- شب خوبی داشته باشین. ‫- ممنون.
‫گوشواره مسخره.
‫[فقط ورود کارکنان «امترک» مجاز است] ‫[ورود باقی افراد ممنوع است]
‫[کلویگو] ‫[خوش‌طعم و خوش‌مزه]
‫[لیسی اَن باید ملکه بولونیا باشد]
‫چیکار می‌کنی فرد؟
‫[کاغذ چاپ سریع]
‫برگرد سر جات.
‫♪ من قبلا ♪ ‫♪ که خیلی قشنگ بود، ♪
‫♪ روانی بودم ♪
‫♪ من قبلا خیلی غمگین بودم... ♪
‫♪ و شب‌ها آروم و قرار نداشتم... ♪
‫وای، امان از دستت فرد.
‫مدام بهت می‌گم جیبت رو خالی کن.
‫وای، عالی شد.
‫سلام عزیزم، ما اومدیم.
‫فرد، این جریمه پارک رو پرداخت کـ...
‫«مدیسن.»
‫چی گفتی عزیزم؟
‫هیچی.
‫دیشب با اتاقت تماس گرفته بودم.
‫عه، واقعا؟
‫ای بابا، حتما داشتم دوش می‌گرفتم.
‫ولی از فرانکموث سوغاتی آوردم.
‫جگر اضافه زده.
‫- این رو هم آوردم. ‫- هوم.
‫نازه، مگه نه؟
‫چیه؟
‫هیچی.
‫واقعا؟
‫هری. بیا ببینم.
‫یه لحظه وایستا.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫گمون کنم فرد عاشق یکی دیگه شده.
‫به عمرش نرفته مدیسن،
‫حداقل به من که نگفته.
‫یعنی بهم گفته بود ‫جلسه‌شون اون روز...
‫فورت‌وین برگزار می‌شه.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫ضمنا، اگه جریمه‌اش رو حساب کرده، ‫چه‌جوری حساب کرده؟
‫آخه من حساب‌های بانکی ‫و کارت‌های اعتباری رو بررسی کردم.
‫لاله‌هامون رو ببینین...
‫ما هر سال...
‫هیچی نبود.
‫کاغذ چاپ سریع عکس پیدا کردم.
‫ما اصلا دوربین چاپ سریع نداریم.
‫خب، به نظرت یعنی چی؟
‫نمی‌دونم، احتمالا واسه قطارهاشه؟
‫نه‌خیر. واسه اینه که با عشق جدیدش ‫عکس بگیره...
‫و کسی عکس‌هاشون رو نبینه.
‫واسه همینه.
‫بگذریم، به نظرت این همه جلسه ‫واسه بینایی‌سنجی زیاد نیست؟
‫یعنی به نظرت واقعا نرفته بود فرانکموث؟
‫رفته بود.
‫از اونجا مرغ خریده بود.
‫جدی؟
‫ولی...
‫ساخت چنین چیزی خیلی زحمت می‌خواد.
‫نمی‌دونم عزیزم، لطفا به اون دست نزن.
‫یعنی...
‫زنی حاضره بین کل ایالات میانی سفر کنه ‫که فرد واندرگروت رو ببینه؟
‫شاید دل چند نفر رو برده.
‫هوم، آفرین.
‫راستش، دیشب داشتم...
‫براندازش می‌کردم و با خودم گفتم...
‫- اصلا... ‫- هوم.
‫حتما رفتارش تو سفرهاش خیلی فرق می‌کنه، ‫آخه...
‫اوهوم.
‫خب، حتما یه کارش درست بوده دیگه.
‫مگه نه؟
‫بالاخره دل تو رو برده.
‫ای بابا.
‫لطف داری.
‫خیلی چیزها از اون موقع عوض شده.
‫یعنی من خودم...
‫زمان آشناییمون حال خوشی نداشتم.
‫می‌شه گفت فرد نجاتم داد.
‫عه، متأسفم، من نمی‌دونستم.
‫نه، البته مشکل خاصی نبود.
‫فقط تو یه شهر کوچک گیر افتاده بودم ‫و کاری نمی‌کردم، می‌فهمی؟
‫آره، آره.
‫وقتی آدم به دور از شور زندگی بزرگ می‌شه...
‫و بعدش مردی میاد و می‌گه ‫می‌تونه باهاش تجربه‌شون کنه،
‫معلومه که قبول می‌کنه.
‫اوهوم.
‫اصلا اون محیط برام مفید بود.
‫بهش نیاز داشتم، ‫باعث شد دوام بیارم.
‫بگذریم، چی می‌گفتم؟
‫آها، درسته، آره.
‫کاغذ چاپ سریع عکس.
‫خب، امروز دوباره از «الکان» ‫باهام تماس گرفتن...
‫و می‌خوان هفته بعد ‫دوباره برم اونجا.
‫دوباره بری فرانکموث؟
‫نه، این‌دفعه گرینویله.
‫کلاس پیشرفته است.
‫آره، احتمالا خوش بگذره، ‫سه روز بیشتر نیست.
‫- هوم. ‫- تعطیلات کوتاه محسوب می‌شه.
‫خب، نانس...
‫حتما خوش می‌گذره.
‫می‌ری و همه‌چی رو پشت‌سر می‌ذاری.
‫عزیز دلم؟
‫ببین...
‫می‌دونم نگران این سفر گرینویلی،
‫اگه نگرانی، بهشون می‌گم ‫دیگه دعوت مجدد قبول نمی‌کنم، خب؟
‫می‌دونم وقتی خونه نیستم ‫بهت فشار میاد و...
‫آها، پس الان دیگه مشکل از منه؟
‫مشکل کجا بود؟
‫ها؟
‫اذیتم نکن، بگو ببینم، مشکل کجا بود؟
‫من اشتباهی کردم؟
‫شاید من خنگم، ولی خیال می‌کردم ‫زندگیمون خیلی خوبه.
‫گاهی بهتره آدم به پوست روی زخمش ‫کاری نداشته باشه...
‫و اگه بکندش، ‫فقط خودش اذیت می‌شه،
‫اما با این که خودش می‌دونه، ‫باز هم می‌خواد انگولکش کنه.
‫بعدش می‌کندش، ‫نباید می‌کند، ولی...
‫خیلی‌خب، درسته،
‫ولی شاید بتونیم به توافق برسیم ‫کاریش نداشته باشیم تا خوب بشه...
‫و بعدش بتونیم از نو شروع کنیم.
‫مگه نه؟
‫آره، کافیه دکمه خاموش و روشن رو فشار بدیم.
‫بوپ.
‫شیر لیمویی می‌خوری؟
‫می‌خوام شیر لیمویی درست کنم.
‫- شیر لیمویی؟ ‫- آره.
‫هری! می‌خوام شیر لیمویی درست کنم.
‫بیا پایین.
‫خیلی ضرر داره.
‫الان میام.
‫پیشته.
‫آهای، بسه دیگه.
‫برو ببینم.
‫مامان؟
‫- مامان. ‫- هری.
‫فرد.
‫هری؟
‫هری.
‫هری، وایستا.
‫هری، بیا اینجا.
‫وایستا هری.
‫عزیزم.
‫هری!
‫یکی...
‫یکی کمک نمی‌کنه؟
‫کمک کنین، کمکم کنین.
‫خیلی‌خب، عینک‌هاتون رو آویزون کنین.
‫روکش اون اره رو بکش میچل، ممنون.
‫خوبه. مگه نه؟
‫لبه‌اش حرف نداره پسر.
‫می‌تونی تیغه الماسی بذاری.
‫می‌تونم بعد از مدرسه یادت بدم.
‫اِم...
‫حالت خوبه؟
‫همه‌چی تو خونه ردیفه؟
‫چرا این‌قدر آروم میای؟
‫کثافت وقتم رو تلف می‌کنه.
‫واقعا به نظرت بچه‌اش رو می‌زنه؟
‫ای خدا، واقعا امیدوارم نزنه.
‫اولین بارمه که با سازمان ‫حمایت از کودکان تماس می‌گیرم.
‫خب، کار درستی کردی.
‫آدم باید گاهی تو زندگی ‫سرنخ‌ها رو دنبال کنه.
‫مهم نیست به کجا ختم بشن.
‫این چیه؟
‫اینجا رو باش.
‫همون آدرسه.
‫من و تو می‌ریم مطب فرد.
‫دزدکی واردش می‌شیم.
‫عمرا.
‫نه، بی‌خیالش شو نانسی.
‫شیرینی کرولر عسلی.
‫شکلاتی واسه خانم.
‫به‌به.
‫ممنون.
‫نانسی، نه، خیلی مسخره است.
‫اصلا خیال می‌کنی اونجا چی پیدا می‌کنی؟
‫- نه. ‫- من نقشه ریختم، خب؟
‫می‌دونیم کاغذ چاپ سریع داره، ‫ولی عکس‌های چاپ‌شده‌اش کجان؟
‫هیچ‌جای خونه نیستن.
‫همه‌جا رو گشتم. خبری نبود.
‫کجان؟ تو مطب فردن.
‫همون‌جان، آخه می‌دونه ‫عمرا اونجا رو بگردم.
‫به همین دلیل.
‫وقتی مچمون رو بگیرن چی می‌شه؟
‫مچمون رو نمی‌گیرن.
‫- مچمون رو می‌گیرن. ‫- مچ ما رو؟
‫- آره. ‫- اذیتم نکن.
‫به زودی وقت معاینه چشم داری؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫- آره. ‫- خب، در حین معاینه می‌ری سرویس بهداشتی.
‫پشت سرویس بهداشتی یه پنجره هست.
‫یه‌جوری خرابش می‌کنی ‫که وقتی قفلش کنن،
‫خیال کنن قفل شده، ‫ولی واقعا قفل نشه.
‫- فقط بسته بشه. ‫- آها.
‫آخه تو این کارها رو بلدی.
‫بلدی دیگه.
‫مگه نه؟
‫پنجره‌اش چه‌جوریه؟
‫بهترین بخشش همینه،
‫آخه می‌تونی داستان کسی رو ‫که تا حالا ندیدی از خودت در بیاری...
‫و کل زندگیش رو هدایت کنی.
‫بفرما.
‫شیکاگو یک هیچ جلو افتاده...
‫انگار داری فیلم خودت رو ‫کارگردانی می‌کنی، ولی از اون هم بهتره،
‫آخه می‌تونی همه‌چی رو کنترل کنی.
‫یوهو.
‫سلام.
‫الان با گوئن صحبت کردم...
‫و می‌خواد جمعه باهاش برم ‫فروشگاه زینگرمن.
‫واقعا؟
‫امیدوارم منصرفش کرده باشی.
‫سه ساعت راهه و بنزین لیتری ۲.۵۰ دلاره،
‫خودش هم تازه واسه بچه‌اش لنز گذاشته.
‫خب، نتونستم.
‫آخه دنبال یه پنیر خاصه.
‫واسه همین گفتم می‌رم و...
‫شما دو نفر مشکلی ندارین ‫من نباشم؟
‫- نه بابا. ‫- سر هری رو...
‫گرم می‌کنی؟
‫حتما.
‫همین حال می‌ده، مگه نه؟
‫- خیلی‌خب، می‌خوای این رو بگیری؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب رفیق. حرف بزن.
‫حرف بزن!
‫نمی‌تونه فرانک.
‫- مگه نمی‌بینی پانتومیم اجرا می‌کنه؟ ‫- ها؟
‫- بی‌حرکت! ‫- دست‌ها بالا.
‫می‌خوای چیکار کنم فرانک؟
‫خیلی‌خب بچه‌ها، تیراندازی کنین.
‫[از طرف نانسی: قفل پنجره کوچک]
‫داره فرار می‌کنه.
‫هری، تماشا می‌کنی؟
‫آره، آره.
‫خوبه.
‫خب، یه‌کم تو دردسر افتادم.
‫بذار خودم حدس بزنم.
‫از نیروگاه اخراجت کردن.
‫اخراج کلمه خیلی زشتیه.
‫ببین چه بامزه راه می‌ره.
‫[از طرف دیو: ردیفه]
‫خیلی خوبه.
‫باز داری نقشه می‌ریزی نانس؟
‫ها؟
‫خنگ خدا.
‫[زندگی هلندی]
‫دلگادو؟
‫آقای دلگادو.
‫خیلی‌خب.
‫چشمت رو معاینه کنم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، حالا سمت راست رو نگاه کن.
‫خب، دیدم از دبیرستان هلند ‫بیمه «مسا» داری.
‫آره آقا. آره، درسـ...
‫- درسته. ‫- حتما زنم رو می‌شناسی.
‫حالا صاف من رو نگاه کن.
‫نانسی واندرگروت، مدیریت خانواده درس می‌ده.
‫نه. نه، آخه...
‫من تازه اومدم، خیلی‌ها رو نمی‌شناسم.
‫خب، شهر کوچکیه.
‫مطمئنم زود باهاش آشنا می‌شی.
‫اوهوم. آره.
‫داری می‌ری عقب.
‫اضطراب داری؟
‫حالا سمت چپ.
‫خیلی‌خب.
‫خب، ما معمولا می‌گیم ‫فقط بینایی خدا بی‌نقصه،
‫ولی بینایی تو هم تقریبا بی‌نقصه.
‫عالیه.
‫اینجا سرویس بهداشتی دارین؟
‫آره، فقط قبلش این رو بریزم،
‫شبکیه‌ات باز بشه ‫که بتونم معاینه‌اش کنم.
‫خیلی‌خب، سرت رو بگیر عقب.
‫بفرما.
‫- بفرما. این هم از این. ‫- عه.
‫عه، یکی دیگه مونده.
‫این‌قدر عجله نداشته باش. ‫چقدر عجولی.
‫خیلی‌خب، سرت رو بگیر عقب. ‫این یکی.
‫این هم دو تا. بفرما.
‫سرویس انتهای راهروئه. ‫کارت که تموم شد، می‌تونی دم در منتظر بمونی.
‫- باشه. ممنون. ‫- خیلی‌خب. ممنون.
‫- مرسی. ‫- ممنون.
‫اشتباه رفتی.
‫[مطب شخصی]
‫[سرویس بهداشتی]
‫سلام. وقت قبلی داشتم.
‫ای وای.
‫پره.
‫اون تو چه غلطی می‌کنی؟
‫پره. زود باش.
‫[سرویس بهداشتی]
‫اون تو چیکار می‌کردی؟
‫- عذر می‌خوام. ‫- مثانه‌ام داشت منفجر می‌شد.
‫آقای دلگادو.
‫- عه، وایستا آقا، آهای. ‫- معاینه‌تون هنوز تموم نشده.
‫- چیزیم نیست. ‫- باید شبکیه‌تون رو معاینه کنن.
‫- ببخشید. ‫- عه. بپا.
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫ببخشید.
‫آهای! چه مرگته عوضی؟
‫- آهای! ‫- ای وای.
‫آهای، وایستا.
‫وایستا. آهای. آهای، آروم‌تر. ‫آهای، آروم‌تر. وایستا!
‫- آهای. ‫- چیه؟
‫آهای، کاپشنت رو تو سرویس ‫جا گذاشته بودی.
‫آها، از اون قطره‌ها تو چشمت ریختن؟
‫- آره. آره. ‫- ببین پسر، از اون قطره‌ها متنفرم.
‫- آره بابا. ‫- ببین.
‫تا نیم‌ساعت رانندگی نکن، خب؟
‫نه، نه. نمی‌کنم.
‫- نمی‌خوام مجبور بشم دستگیرت کنم. ‫- حتما.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫- مواظب خودت باش. ‫- ممنون.
‫عه، عه، عه، وایستا، وایستا، وایستا.
‫ای خدا.
‫وای! نانسی، این‌جوری...
‫این‌جوری من رو نترسون.
‫خیلی خفنه، مگه نه؟
‫خیلی خفنه. ضربانم بالا رفته.
‫ببین، من نیستم.
‫- یعنی چی که نیستی؟ ‫- اصلا نیستم.
‫آخه...
‫آره، امشب باید جایی باشم، واسه همین...
‫- چی؟ ‫- واسه همین باید بی‌خیالش بشیم.
‫- آره. ‫- امشب باید جایی باشی؟
‫خب، نمی‌شه لغوش کنی؟
‫خب...
‫تو از خیلی چیزهای زندگی من ‫خبر نداری نانسی.
‫آره، معلومه. آره. آره.
‫آخه من خیال می‌کردم...
‫این کار از اون قرار حوصله‌سربری...
‫که خودت هم نمی‌خوای بری ‫جالب‌تر نیست؟
‫آخه این کارها...
‫یه پلیس دم مطب فرد بود ‫و خیلی وحشت کردم.
‫آره. آخه قبلا با قانون درگیر شده بودم.
‫باشه. خب...
‫همه‌مون بابت سرعت غیرمجاز ‫جریمه شدیم، مگه نه؟
‫چیزی نیست.
‫خیلی‌خب، من درک می‌کنم. ‫تو...
‫به همون قرار مسخره‌ات برس.
‫من طرف رو می‌شناسم؟
‫مری دبیر تاریخ که نیست؟
‫نه، با شخص خاصی قرار ندارم نانسی.
‫الکی گفتم.
‫- چی؟ ‫- آخه... آره، نمی‌خواستم...
‫دیدت به من عوض بشه...
‫دیو، نمی‌خواد نگران این چیزها باشی.
‫واقعا نمی‌خواد. ‫اصلا نمی‌خواد.
‫جدی؟
‫جدی.
‫[بینایی‌سنجی هلند]
‫خیلی‌خب. رفتم تو.
‫من نگهبانی می‌دم. موفق باشی.
‫[سرویس بهداشتی]
‫وایستا ببینم، یعنی کارت گرد محسوب می‌شن؟
‫خب، آره. ولی باهاشون می‌جنگیم.
‫آها. کارت همه هم فرق می‌کنه؟
‫آره. یه سری کارت فویلی هم هست ‫که خیلی نادرن...
‫و پونصد دلار می‌ارزن.
‫یه کارت؟
‫- آره. ‫- خب، اگه از اون‌ها گیر آوردی،
‫می‌تونی شام رو حساب کنی، مگه نه؟
‫احتمالا بتونم کل رستوران رو بخرم.
‫خیلی‌خب. یه لحظه وایستا بچه جان.
‫- سلام گوئن. ‫- سلام فرد.
‫سلام.
‫- شرمنده دیروقت مزاحمت شدم. ‫- خواهش.
‫لنز مت در نمیاد.
‫یعنی لنزش هنوز تو چشمشه؟
‫- آره، جمعه شب مزاحمت شدم. ‫- نه، نه، اشکالی نداره.
‫آره، خیلی ورم کرده ‫و قرمز شده.
‫- می‌تونین بیاین مطب؟ ‫- اگه بخوای،
‫- ده دقیقه دیگه اونجام. ‫- خیلی‌خب، می‌بینمتون.
‫- وای، نجاتمون دادی فرد. ممنون. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. خبر بدی دارم هری.
‫من کراکت‌های بیتربالنم رو بیرون‌بر می‌گیرم.
‫باید یه سر برم مطب.
‫[شرکت محصولات امنیتی آمریکایی]
‫نمی‌دونم چرا در ساعات کاری این‌جوری نشد.
‫مامان، من که عذرخواهی کردم.
‫این‌قدر پررو نباش، خب؟
‫من هم واسه جمعه‌شب برنامه دارم.
‫قرار بود جَن بیاد پیشم، ‫می‌خواستم کمکش کنم...
‫واسه بچه برادرشوهرش لحاف بدوزه.
‫لابد الان دیگه اون بچه بی‌لحاف می‌مونه.
‫ایول.
‫فرد. وای خدا جون.
‫- وای خدا. ممنون. ‫- سلام.
‫- زحمتی نبود. ‫- خیلی زحمت کشیدی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫- سلام مت. حالت چطوره؟ ‫- به دکتر واندرگروت سلام کن عزیزم.
‫خیلی‌خب. بیا معاینه‌ات کنم.
‫- بهش گفته بودم لنزش رو عوض کنه. ‫- نه، نگران نباشین، پیش میاد.
‫[بینایی‌سنجی هلند]
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫- عه، این ورودی پشتیه؟ ‫- آها.
‫وای. تا حالا از اینجا نرفتم. هیجان‌انگیزه.
‫- وای. دسته‌کلیدم افتادم. ‫- جواب بده نانسی. جواب بده.
‫[لیسی اَن باید ملکه بولونیا باشد]
‫«لیسی اَن باید ملکه بولونیا باشد.»
‫«ملکه بولونیا»؟
‫جواب بده دیگه.
‫دوباره می‌گیرم.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫[لیسی اَن باید ملکه بولونیا باشد]
‫سلام.
‫سلام، فرد اومده. بیا بیرون.
‫- فرد اومده اینجا؟ ‫- آره. بیا بیرون.
‫- زود باش. ‫- زود باشم؟
‫زود باش!
‫باشه. باشه.
‫عه، بریم اینجا؟
‫- آره، بریم اینجا. ‫- بیا مت.
‫ایشون که وقتشون رو ‫از سر راه نیاوردن.
‫- نه، نه، نه بابا. ‫- برو دیگه.
‫- بفرمایین تو. ‫- وای.
‫دکور اینجا چقدر قشنگه.
‫صاف نگاه کن.
‫- وای خدایا. ‫- آره.
‫خب، ظاهرا همه‌چی ردیفه. ‫لنزت...
‫به نظرتون این ردیفه؟
‫ببخشید گوئن. یه لحظه فرصت بده.
‫چرا نمی‌تونستی عینک رو ‫تحمل کنی، ها؟
‫- می‌خواستی دل دختری رو به دست بیاری؟ ‫- مامان، بس کن.
‫[دفتر شخصی]
‫هوم.
‫وای خدایا.
‫موفق شدیم. ایول.
‫ایول.
‫وای.
‫آها.
‫عینکت رو بزن، قطره بریز ‫و همه‌چی درست می‌شه.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫امیدوارم بابت این مسئله ‫زود برنگشته باشی.
‫می‌دونم نانسی خیلی واسه سفرتون ‫اشتیاق داشت.
‫فروشگاه زینگرمن با نانسی رو می‌گم.
‫الان که بنزین ۲.۵۰ دلار شده؟
‫نه، ممنون.
‫عجب.
‫خیلی‌خب. گمون کنم حواسم پرت شده بود.
‫- آره، دقیقا. ‫- آره.
‫فروشگاه زینگرمن. ای خدا.
‫باید واسه جیم تعریف کنم. ‫بامزه بود. بیا بریم.
‫ممنون. تشکر کن.
‫- خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم. ‫- ممنون دکتر واندرگروت.
‫خیلی‌خب. خداحافظ فرد. خداحافظی کن.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫[دفتر شخصی]
‫- فکر کردی می‌خوایم اینجا باشی؟ ‫- اسکوییگز گرامن.
‫- فکر کردی نشناختمت؟ ‫- تو...
‫حالیت نیست چی داری میگی، اسکل!
‫یه چیز رو می‌دونم.
‫می‌زنم پدرت رو در میارم!
‫گور بابات!
‫یه کاری کن و بزنش!
‫بهتره مراقب باشی، مکزیکی دو رو!
‫شان، تو دیگه تعلیق شدی پسر.
‫- محکم‌تر پرت کن! ‫- برو گمشو، دلگادو!
‫برگرد مکزیک و کاری به زن‌های ما نداشته باش!
‫خب، خیلی لطف کردی شان! ‫ممنون!
‫وقتی داشتی کتکش می‌زدی ‫اینو بهش یاد دادی؟
‫آه! ‫هلند از مکزیکی‌ها خوشش نمیاد.
‫اوه، لعنتی!
‫آه!
‫اوه، اون...
‫تو...
‫- تو خیلی مردونه عمل کردی. ‫- نه، نباید این کارو کنیم،
‫نانسی، نه.
‫نه، بس کن.
‫می‌خوای به اون آشغال نژادپرست اجازه بدی
‫بهت بگه چیکار کنی؟
‫اجازه میدم وجدانم بهم بگه چیکار کنم.
‫- آره! ‫- که باید از اول همین کارو می‌کردم.
‫نه.
‫تو متاهلی.
‫- اوه... ‫- الان دیگه مدرکت رو داری، درسته؟
‫عکس‌ها و این چیزها؟
‫باشه. پس ترکش کن.
‫یا نکن.
‫من می‌خوام با تو باشم، نانسی
‫ولی نه اینطوری. نه.
‫نمی‌تونم.
‫- نمی‌تونم، می‌دونی... ‫- می‌تونی.
‫می‌تونی، فقط دلت نمی‌خواد.
‫نمی‌تونم.
‫بخاطر هری. ‫هیچوقت منو نمی‌بخشه.
‫- اون... ‫- بخاطر هری نیست، بخاطر خودته.
‫واسه خودته، واسه خونه‌ی قشنگته،
‫ماشین قشنگت،
‫نیمکت جلوییت توی کلیسا.
‫شام‌های پنکیکت.
‫همه اونا رو می‌خوای،
‫و این هیجان کوچیک رو هم بغلشون می‌خوای.
‫این پسر رنگین‌پوستی که بتونی دست به سرش کنی.
‫ولی نمی‌تونی همه‌چی رو داشته باشی، نانسی.
‫نه! ‫و هیچ تاوانی هم برات نداره.
‫مشکل از منه!
‫- عزت نفس خودم چی میشه؟ ‫- درسته. من...
‫اگه اینو می‌خوای،
‫فقط تعهد ببند.
‫باشه؟ فقط...
‫چه می‌دونم، فقط...
‫وگرنه...
‫متاسفم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، بیا...
‫بیا فقط توی مدرسه همدیگه رو ببینیم، باشه؟
‫مامان، بیدار شو.
‫بیدار شو.
‫- سلام. ‫- هوم.
‫خوابالو.
‫میرم یه خرده کاری توی گاراژ انجام بدم.
‫هوم.
‫آره.
‫هوف. هری کجاست؟
‫هری از قبل شروع کرده.
‫پشت خونه‌ست.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- هی.
‫- اوهوم؟ ‫- رستوران زینگرمن...
‫چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- هوم.
‫آره، یکم ترافل واسه هری گرفتم ‫ولی...
‫- اوه. ‫- گوئن توی راه خوردشون.
‫خیلی خسته‌ام.
‫من دو برداشت از خودپرداز،
‫و یک خرید...
‫- به مبلغ 300 دلار و 70 سنت در... ‫- 300 دلار؟
‫جواهراتی جانسن در گرند رپیدز می‌بینم.
‫جواهراتی جانسن.
‫هوم.
‫باشه. ‫و نوشته که برای زن مخفیش جواهرات خریده؟
‫هوم... نه.
‫نه، اینو توی سیستم نمی‌بینم، خانم.
‫باشه. مشکلی نیست.
‫ممنون. خدافظ.
‫ممنون...
‫نه.
‫نه...
‫هوم.
‫جواهراتی جانسن؟
‫اوه...
‫قفل خوبی داره.
‫می‌دونی، برای من مهمه نانسی،
‫که تو اینجا احساس امنیت کنی.
‫در خونه‌مون.
‫در خانواده‌مون.
‫دیشب اونو توی مطبم پیدا کردم.
‫وقتی گوئن پسرش رو آورده بود.
‫هی، یادت میاد
‫وقتی تازه ازدواج کرده بودیم...
‫و سر کلی مسائل کوچیک و مسخره دعوا می‌کردیم؟
‫و بعد یاد گرفتیم که از مسائل بگذریم؟
‫و اون موقع بود که اوضاع خوب شد.
‫یاد گرفتیم به همدیگه اعتماد کنیم.
‫درسته؟
‫پس...
‫ازت نمی‌پرسم.
‫فقط دستبندت رو تعمیر می‌کنم.
‫اوضاع رو به حالت قبل برمی‌گردونم.
‫فقط در صورتی که فکر می‌کنی می‌تونیم.
‫بله.
‫- آره؟ ‫- آره، فرد.
‫می‌خوام.
‫واقعا می‌خوام.
‫هوم.
‫پیداش کردم.
‫اوه...
‫خیلی‌خب. ‫کجا بود؟
‫قاطی دکمه‌ها شده بود.
‫- آها. ‫- من...
‫- آره. ‫- معذرت می‌خوام، فرد.
‫من خوب رفتار می‌کنم. ‫من...
‫از قبل بهتر می‌شم. ‫من...
‫زنی که لیاقتش رو داری می‌شم.
‫و قدر داشته‌ام رو می‌دونم.
‫و با سپاسگزاری رفتار می‌کنم.
‫بوپ.
‫از ته دل خودم و جیل،
‫باید بگم که خیلی بخاطر کمک تو و نانسی ممنونم.
‫- واقعا میگم. نه، واقعا کمک کردین... ‫- نه. نه، نه.
‫- نه، باعث خوشحالی‌مونه. نه. ‫- هری.
‫- خیلی ممنون. ‫- کس دیگه‌ای هم می‌خواد؟
‫ما کمک خیلی بیشتری داشتیم...
‫میشه این یکی رو هم ببری؟
‫اوه.
‫بابا.
‫لذت ببر.
‫- بابا. ‫- بله.
‫کِی قراره غذا بخوریم؟
‫گرسنته؟
‫لطفا بگین که هری امسال در فصل لاله می‌رقصه.
‫هوم.
‫خیلی خوشتیپ میشی.
‫مگه کشیش باب نگفت که رقصیدن ‫کار شیطانیه؟
‫رقص هلندی که نه، خنگول.
‫فقط بقیه رقص‌ها.
‫کوفته‌های بیتربالنِت.
‫نوش جان.
‫ممنون.
‫سلام.
‫هی. ببخشید.
‫- دیو، من... ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم که وضعیت سختیه.
‫شرمنده.
‫ترکش می‌کنم، دیو.
‫- ترکش می‌کنم. ‫- نانسی...
‫- فکر نمی‌کنم... ‫- ترکش می‌کنم.
‫من...
‫- مطمئن نیستم که... ‫- زندگیم...
‫عین کربن منوکسید شده.
‫اونقدر
‫خواب‌آلود و راحته که
‫اصلا نمی‌فهمم دارم خفه می‌شم.
‫- خدایا، من... ‫- نانسی.
‫تو که این شهر رو می‌شناسی.
‫اگه بخاطر من ترکش کنی،
‫نابودمون می‌کنن.
‫ولی حداقل اونطوری داریم زندگی‌مون رو می‌کنیم،
‫صرفا وجود خالی نداریم.
‫نمی‌تونم.
‫من کلا...
‫دیو؟
‫دیو، می‌شنوی؟
‫- آره. آره، ببخشید. ‫- اوه.
‫- آره. بله، می‌شنوم. ‫- باشه.
‫عه...
‫- نانسی... ‫- آره؟
‫اگه هری رو از دست بدی چی؟
‫هری رو از دست نمیدم.
‫من مادرشم.
‫آره. فرد هم پدرشه.
‫فرد.
‫آقای کشیش کلیسا و ستون اجتماع ما.
‫اگه ماهی یک بار بتونی هری رو ببینی ‫شانس آوردی.
‫ولی من...
‫فکر کنم
‫یه راهی هست که بتونیم اینو شدنی کنیم.
‫چطوری؟
‫سفر فرد.
‫تا گرینویل دنبالش می‌کنم.
‫- با خودم دوربین می‌برم. ‫- آها.
‫عین یه کارآگاه خصوصی.
‫از بی‌وفا بودنش مدرک می‌گیرم.
‫اووه. ‫ولی خب، این...
‫یه خرده خطرناکه.
‫آره، ولی اگه عکسش رو با یه زن بگیرم چی؟
‫اونوقت ما شرایط رو تعیین می‌کنیم.
‫مجبور میشه هر تصمیمی ما می‌گیریم ‫رو قبول کنه.
‫خب، من که قطعا اجازه نمیدم ‫خودت تنها این کارو انجام بدی.
‫از بابات خداحافظی کن. ‫هی.
‫چی؟
‫هی. عشقِ به موسیقی.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. بیا سر جای من. ‫بیا سر جام.
‫- خدافظ، بابا. ‫- خدافظ، رفیق.
‫مراقب مامانت باش.
‫فقط یه مشکل پزشکی دارم، ‫پس...
‫- آره. ‫- اوه عزیزم، این حداقل کاریه که ازم برمیاد.
‫- و به پسرها هم خوش می‌گذره. ‫- اوهوم.
‫هی، هی.
‫برات دعا می‌کنم.
‫- عالیه. ممنون. ‫- باشه.
‫- آره. ‫- خیلی‌خب. خدافظ.
‫باورم نمیشه که داریم این کارو می‎‌کنیم.
‫تو باورت میشه؟
‫هوم.
‫باید یه چیزی برامون درست می‌کردم، ‫ولی نتونستم...
‫- هوم. ‫- کلا تمرکز نداشتم، می‌دونی؟
‫- آره. ‫- اونجاست!
‫خیلی‌خب، چیکار کنیم؟
‫بیا خونسرد باشیم، خونسرد باشیم.
‫بیا فقط خونسرد منتظر باشیم.
‫نمی‌دونم چرا دارم زمزمه می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫- راستش یه جورایی هیجان‌انگیزه. ‫- آره.
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫کمربندت رو ببند.
‫- اوه، فکر کنم الان دیدت. ‫- چی؟
‫نه.
‫خیلی‌خب.
‫اونجاست.
‫سرت رو بیار پایین. ‫سرت رو بدزد.
‫داره میاد بیرون. ‫خیلی‌خب.
‫فرد، چه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه داری؟
‫باید ببینیم توی اون کیسه‌ها چیه.
‫خیلی‌خب. ‫شماره اتاقش رو می‌گیرم.
‫- آها. ‫- برو، برو.
‫میگم زنشم تا بهم کلید بدن.
‫- یادت باشه... ‫- آها.
‫- وقتی امن بود بهم زنگ بزن. ‫- باشه.
‫[از طرف فرد: توی اتاق 307ام. طرف ساکت ساختمون. ‫دلم برات تنگ شده.]
‫ایول.
‫اومد پایین.
‫باشه. ‫همین که رفت بهم زنگ بزن.
‫دریافت شد.
‫ ♪ من هرکاری برای عشق می‌کنم ♪
‫ ♪ ولی این کارو نمی‌کنم ♪
‫ ♪ نه، این کارو نمی‌کنم ♪
‫ ♪ من هرکاری برای عشق می‌کنم ♪
‫ ♪ هرکاری که رویاش رو داشتی... ♪
‫می‌دونی، هیچوقت...
‫دیدآزما شدن رویای من نبود.
‫ولی آره، والدینم...
‫می‌گفتن...
‫"مردم باید بجوئن.
‫مردم باید ببینن. ‫یکی رو انتخاب کن".
‫واسه همین...
‫ولی بینایی‌سنجی بهتر از دندان‌پزشکیه، درسته؟
‫اوه، آره.
‫و همسرم، وقتی با همسرم آشنا شدم،
‫یه جور انرژی‌ای داشت و...
‫آره، یه لحظه فکر کردم ‫با همدیگه اوج می‌گیریم،
‫شاید می‌دونی...
‫من زندگی قبلیم رو ول کنم ‫و از نو شروع کنیم،
‫می‌دونی؟
‫مثلا چه می‌دونم، بریم اروپا.
‫چی؟
‫پس گمون کنم نرفتین اروپا.
‫فکر کنم اون...
‫- ممنون. ‫- از ثباتی که داشتم خوشش اومده بود.
‫چون من اونجور مردی‌ام که میشه بهش تکیه کرد، ‫بنابراین...
‫که اگه بهش فکر کنی ‫یه جورایی جوک بی‌رحمانه‌ایه، ولی...
‫چی؟
‫این عجیبه.
‫خب، شب خوش.
‫آره. ‫با خانمت موفق باشی.
‫ممنون.
‫ ♪ حاضرم هرکاری انجام بدم... ♪
‫- سلام. سلام. ‫- سلام.
‫- اوه، هی. سلام. ‫- هی.
‫- باشه. ‫- هی.
‫من می‌شناسمت؟
‫- آره. ‫- اوه، جدی؟
‫- آره. بشین. بیا یه نوشیدنی بخوریم. ‫- خیلی‌خب.
‫- یالا. بیا بشین. ‫- اوه، نه، نه، نه، من باید...
‫- بشین. مهمون خودم. ‫- نه، دیگه واقعا باید برم بخوابم، پسر.
‫- بیخیال. بیخیال. ‫- نه، من...
‫لطفا یه نوشیدنی دیگه واسه رفیقم بیار.
‫خودت نوش جان کن.
‫- ولی من دیگه باید... ‫- اوه، بیخیال دیگه.
‫داری لطف بزرگی در حقم می‌کنی.
‫اینجا آدم خیلی تنها میشه، می‌دونی؟
‫فقط بشین.
‫می‌دونی، بیا از شخصیت واقعیت پرده برداریم.
‫از شخصیت واقعی خودم، ‫امشب، همینجا.
‫ ♪ من هرکاری برای عشق می‌کنم ♪
‫باشه. ‫فکر کنم اشتباه برداشت کردی، رفیق.
‫- من متاهلم. ‫- اوه نه. ببخشید.
‫- همچین منظوری نداشتم. اوه، ببخشید. ‫- نه، عیب نداره.
‫- ببخشید اگه اینطوری به نظر اومده. ‫- شب خوش. شب خوش.
‫- نه، همچین منظوری نداشتم. ‫- نه، نه، عیب نداره.
‫نه، هی...
‫خیلی‌خب. ‫شب خوش.
‫باشه، باشه.
‫هوم.
‫حق با من بود.
‫اینو ببین. دستبند...
‫و لباس و...
‫پاپ‌پرونی؟ ‫[خوراکی سگ]
‫خب، شاید یه جور علاقه عجیبی داره.
‫نمی‌دونم. ‫یعنی،
‫اینو باورت میشه؟
‫قبل از وقت شام می‌رسم. ‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫آها.
‫عالیه.
‫تو فرشتۀ نجاتی.
‫اوهوم. خدافظ.
‫ها. می‌دونستم.
‫تو پیگیر ملکه بولونیا بودی.
‫[ییل، میشیگان] ‫[جشنواره بولونیا، جولای]
‫[هارنت، خیابان مکرونی پلاک 599]
‫- الو. ‫- میشه...
‫لطفا با لیسی هارنت صحبت کنم؟
‫سرکاریه؟
‫نه، نه، نه. چطور مگه؟ ‫چرا باید سرکاری باشه؟
‫من یکی از دوست‌های قدیمی اونم و...
‫و مدتی میشه که صحبت نکردیم،
‫و واقعا دوست دارم دوباره باهاش در ارتباط باشم.
‫وای، خدا. ‫خانم، مگه تو روزنامه‌ نمی‌خونی؟
‫نه، حداقل روزنامه ییل رو نمی‌خونم.
‫اولا، لیسی هارنت
‫سه سال پیش ناپدید شد.
‫ناپدید شد؟
‫- آره. یعنی... ‫- چی...؟
‫من فقط توی روزنامه جریانش رو خوندم.
‫اونا...
‫جسدش رو پیدا کردن.
‫متاسفم که من دارم این خبر رو ‫درمورد دوستت بهت میدم،
‫ولی به نظر میاد که لیسی به قتل رسیده بوده.
‫- الو؟ ‫- باشه.
‫ممنون. خدافظ.
‫"فیشر".
‫[خیابان فیشر]
‫کد پستی‌.
‫[روزنامه ییل تایمز] ‫[جسد پرستار ییل پیدا شد]
‫[یک فعال اجتماعیِ مدیسون به قتل رسید] ‫[مردم خشمگین و به دنبال جواب هستند]
‫سلام سلام!
‫آره، ببخشید دیر کردم.
‫اوه، خوشحالم که اینجا رو پیدا کردی.
‫ترافیک شدید بود. ‫خیلی.
‫سلام، هاپوها. ‫سلام، بچه‌ها.
‫براتون خوراکی آوردم.
‫گرفتمت.
‫[مقامات توسط مجموعه‌ای از قتل سردرگم شده‌اند] ‫[جسد زنی در گرند رپیدز پیدا شد]
‫[جسد زنی 23 ساله پیدا شد که به ضرب چاقو کشته شده بود]
‫[قتل خیابان فیشر حل نشده است] ‫اوه.
‫وای، خدای من.
‫یالا، دیو.
‫زود باش دیو، جواب بده، جواب بده.
‫لطفا بردار.
‫آه!
‫ببخشید.
‫پس تو واقعا زنم رو می‌شناسی.
‫ببخشید.
‫چرا تو...
‫اوه.
‫اوه، لعنتی. ‫اوه، لعنتی.
‫دیو، بگو که...
‫همش یه اشتباهه، درسته؟
‫من نمی‌تونم...
‫چرا جواب نمیدی؟
‫دیو؟
‫دیو، حالت خوبه؟
‫نانسی؟ ‫نانسی، منم.
‫خدا رو شکر. ‫بیا تو.
‫بگو که اشتباه می‌کنم.
‫بگو که اون به آدم‌ها صدمه نمی‌زنه.
‫بگو که فرد...
‫این کارها رو نمی‌کنه...
‫- فقط مخفیانه با کسی در ارتباطه، درسته؟ ‫- نانسی.
‫- اون فقط... بگو که اشتباه می‌کنم. ‫- متاسفم.
‫- که به آدم‌ها صدمه نمی‌زنه... ‫- تو اشتباه نمی‌کنی.
‫خیلی‌خب.
‫خب، بهم بگو که درستش کردی.
‫بگو که من در امانم و می‌تونم...
‫تو در امانی. ‫اوه آره، تو در امانی، نانسی.
‫- تو... ‫- چی؟
‫- قطعا در امانی. ‫- باشه.
‫بله، چون درستش کردم.
‫- چطوری درستش کردی؟ ‫- در امانی چون اون دیگه برنمی‌گرده.
‫- نه. ‫- چطوری درستش کردی؟
‫چطوری؟
‫- چطوری؟ ‫- خیلی‌خب...
‫- چطوری؟ ‫- خب...
‫جلوش در اومدم.
‫اوه.
‫عکس‌ها نشونش دادم و...
‫مدارک و بهش گفتم که
‫اگه برای همیشه ناپدید نشه، ‫همه‌چی رو لو میدم.
‫- تو اینو گفتی؟ ‫- و اونم رفت، نانسی.
‫- اون چی... ‫- رفت.
‫رفته.
‫- رفته. ‫- اوه.
‫فرد رفته.
‫بیا چمدون‌هامون رو برداریم، می‌دونی؟
‫بیا چمدون ببندیم و...
‫سه‌تایی از اینجا بریم. آره.
‫- چرا که نه؟ آره. ‫- چی؟
‫نمی‌تونم همینطوری ناپدید بشم. ‫من یه آدم سرشناس‌ام.
‫نمی‌تونم این کارو کنم، دیو. ‫اینطوری...
‫نه خیر. ‫نه، باید...
‫- در فصل لاله بمونم و اینا... ‫- چی؟
‫اگه کسی به چیزی شک کنه ‫و قضیه رو بشه، اونوقت...
‫زندگی هری نابود میشه. ‫زندگی ما نابود میشه.
‫- نانسی نه، فکر کنم... ‫- اوهوم. باید...
‫- در فصل لاله بمونیم، دیو. ‫- من...
‫باید بمونیم. ‫و می‌دونم به نظر مسخره میاد، ولی...
‫فرد چند ساله که اینو مخفی نگه داشته، درسته؟
‫پس،
‫ما هم مخفی نگهش می‌داریم.
‫همین کارو می‌کنیم.
‫نمی‌ذاریم فاش بشه.
‫برمی‌گردیم سر زندگی‌مون. ‫فصل لاله رو می‌گذرونیم
‫و بعدش با همدیگه به یه سفر طولانی می‌ریم.
‫فقط فصل لاله.
‫فصل لاله.
‫چی؟
‫نه. اوه، لعنتی...
‫نه!
‫ممکنه سر کار تاخیراتی داشته باشه.
‫قول داد که میاد.
‫خب، ما که همیشه به خواسته‌مون نمی‌رسیم، درسته؟
‫خیلی‌خب، هری.
‫به من نگاه کن.
‫و... لبخند بزن.
‫یکی دیگه.
‫سلام. سلام!
‫ممنون.
‫نانسی! ‫نانس.
‫بیا اینجا.
‫برات جا گرفتم، آبجی.
‫عالیه.
‫- سلام، جیم. ‫- سلام، نانسی.
‫خب...
‫حتما هری خوشحاله که باباش ‫برای نمایش بزرگ برگشته، ها؟
‫اوه، راستش فرد هنوز...
‫- توی سفرشه، پس... ‫- اوه.
‫جالبه، مطمئن بودم که دیدمش. ‫جیم.
‫تو دکتر رو دیدی، درسته؟
‫- آره. آره، دیدمش. ‫- اوهوم.
‫- آره. ‫- دیدینش؟
‫- آره، اونجا... آره. ‫- اوهوم. فکر کنم.
‫یه جایی اونجا.
‫نه.
‫هی، حواست به جلو باشه.
‫تو چت شده؟
‫پدرسوخته!
‫یا خدا، آقا!
‫- مودب باش! ‫- ببخشید مامان، معذرت می‌خوام.
‫- یه دستمال بهم بده. ‫- ندارم.
‫خب نگاه کن، نوشیدنی رو
‫ریختی روی شلوارت، مت.
‫باریکلا، هری. ‫کارش حرف نداشت.
‫نانس، کجا میری؟
‫دارم میرم پیش هری.
‫سلام.
‫دیو!
‫دیو. هری کجاست؟
‫هری کجاست... ‫تو یه اسلحه داری؟
‫- فرد اینجاست، نانسی. ‫- کجا؟
‫- فرد اینجاست. فرد اینجاست... ‫- اون...
‫کجاست؟
‫- همینجا بود. ‫- هری.
‫- هری! ‫- باید از اینجا بریم نانسی، زود باش.
‫- باید بریم. ‫- دستم رو ول کن وگرنه جیغ می‌کشم.
‫ول کن. هری؟
‫هری، بیا. ‫بیا!
‫- چی شده؟ ‫- هیچی. فقط...
‫دنبالم بیا. دنبالم بیا.
‫مامان، کجا داریم می‌ریم؟
‫می‌ریم یه جایی که بتونم فکر کنم.
‫فقط باید فکر کنم.
‫مامان، چی شده؟
‫مامان؟
‫من کار اشتباهی کردم؟
‫نه، تو کار اشتباهی نکردی.
‫تو حرف نداری. ‫بهت که گفتم، هری.
‫- حرف نداری. ‫- ولی این چیزی رو توضیح نمیده.
‫بابا کجاست؟
‫- چرا اومدیم اینجا؟ ‫- تو...
‫- چرا نمی‌تونی باهام حرف بزنی؟ ‫- هری، فقط باید بهم اعتماد کنی.
‫بیا اینجا، هری.
‫- نانسی! ‫- زود باش. بیا اینجا. هیس!
‫- نانسی، در رو باز کن. ‫- جریان چیه؟
‫من باید یه چیزی رو حل کنم.
‫تو همینجا بمون.
‫- ولم نکن. ولم نکن. ‫- ولت نمی‌کنم.
‫درست میشه. ‫- نانسی.
‫درست میشه. ‫هرکاری می‌کنی، از این اتاق نرو.
‫- باشه؟ ‫- نانسی!
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- در رو باز کن. ‫- هیس!
‫نانسی.
‫بذار بیام تو.
‫فرد داره میاد اینجا.
‫داره میاد اینجا و می‌خواد بهت صدمه بزنه،
‫پس لطفا فقط... ‫واقعا قصد داشتم ازت محافظت کنم، نانسی.
‫نانسی، سعی داشتم بهت بگم.
‫گوش کن نانسی، من...
‫با چشم خودم دیدم.
‫اون فرد بیچاره همینطوری...
‫همه‌جا پر از خون بود.
‫سعی کرد منو بکشه.
‫منم فقط از خودم دفاع کردم.
‫فکر می‌کردم مُرد.
‫نانسی لطفا، ‫فقط لطفا...
‫در رو باز کن.
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫میشه توضیح بدم؟
‫تو بهم دروغ گفتی.
‫تو ازم محافظت نمی‌کنی.
‫اون مُرد، نانسی. ‫خودم دیدم.
‫غرق شدم. ‫دیدمش.
‫باید بریم همه‌چی بگیم.
‫متاسفم.
‫با پلیس تماس می‌گیرم.
‫نمی‌تونی.
‫- چرا. ‫- نه، نمی‌تونی. نه!
‫- نانسی، بدش به من. ‫- لطفا، دیو.
‫- تلفن رو بده من. ‫- دیو، نه.
‫زندگی هری رو نابود می‌کنی.
‫زندگی خودت رو نابود می‌کنی.
‫- لطفا. ‫- تلفن رو بده من، نانسی.
‫- نه، نمی‌تونم. ‫- فقط تلفن رو بده من.
‫- نه. ‫- بدش به من.
‫نمی‌تونم...
‫وای نه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫حالت خوبه؟
‫- آره، خوبم. خوبم. ‫- آره؟
‫- من خوبم. ‫- دوستت دارم.
‫تنها چیزی که مهمه
‫اینه که ما باهمیم.
‫- البته. ‫- آره.
‫آره، کلی سگ هست، نانسی.
‫ها؟
‫سگ‌های زیادی هستن، نانسی. ‫روی فرش رو گرفتن.
‫نه. کجا؟
‫چی؟ سگ؟ ‫سگی اینجا نیست.
‫همه‌جا رو گرفتن.
‫آره.
‫- وای خدا. وای، گندش بزنن. ‫- چیه؟
‫متاسفم.
‫دیو.
‫وای نه.
‫- وای نه. ‫- من...
‫باشه. ‫من میرم و برات کمک میارم.
‫- باشه. ‫- تکون نخور.
‫- نه. ‫- باشه؟
‫- درست میشه. درست میشه. ‫- آره. آره.
‫- این وضعیت رو درستش می‌کنیم. ‫- آره، درست میشه.
‫درست میشه، نانسی.
‫هری؟
‫- هری! ‫- درست میشه.
‫هری، عزیزم!
‫هر!
‫هری؟
‫هر! هری!
‫هری.
‫هری! هری!
‫هر.
‫هری.
‫خب اینا رو بگیر،
‫و برو توی ماشین منتظر بمون، باشه؟
‫برو.
‫میره توی ماشین می‌شینه تا میایم.
‫تو بیا اینجا و صورتت رو بشور.
‫بیا.
‫ازت ناامید شدم، نانسی.
‫می‌دونی من چقدر زحمت کشیدم
‫که تو و هری رو از همه اونا ‫دور نگه دارم؟
‫همه اون کثیف‌کاری.
‫ها؟
‫این همه سال.
‫یه اشتباه هم نکردم. ‫نه حتی یه دونه.
‫هیچوقت از حد نگذشتم.
‫ولی تو گذشتی.
‫صورتت رو تمیز کن.
‫قیافه‌ات افتضاح شده.
‫می‌دونی، فکر می‌کنم...
‫این ممکنه...
‫الان واقعا برامون خوب باشه، نانسی.
‫چون توی این قضیه باهمیم، درسته؟
‫درسته؟ ‫واقعا می‌تونیم دوباره تیمی عمل کنیم.
‫هوم؟
‫و می‌دونی،
‫اونی که اون کارها رو می‌کنه ‫منه واقعی نیست.
‫منه واقعی اینجا پیش تو و هریـه.
‫همونطوری که توی واقعی الان اینجا پیش منه،
‫و توی اون اتاق مسافرخونه نیست، درسته؟
‫- وای خدا. ‫- درسته؟
‫فرد. گوش کن.
‫- گوش کن. گوش کن. ‫- شوهر عزیزت کاری می‌کنه...
‫که انگار هرگز اتفاقی نیفتاده.
‫باشه؟
‫خوش شانس نیستی؟
‫ولی آسیاب به نوبت، ‫می‌ریم سوار ماشین می‌شیم،
‫و می‌ریم خونه،
‫و دکمۀ بازنشانی رو می‌زنیم.
‫درسته؟
‫از نو شروع می‌کنیم.
‫بیا بریم.
‫خیلی‌خب.
‫یالا، یالا.
‫- مامان، حالت خوبه؟ ‫- هی، رفیق.
‫هی، هی، هی.
‫امروز محشر بودی.
‫خیلی بهت افتخار می‌کردم.
‫حالت خوبه، مامان؟
‫- خون ریخته روی پیشونیت؟ ‫- مامانت خوبه.
‫خوب نیستی، نانس؟
‫خیلی‌خب، همه سوار قطار سریع‌السیر واندرگروت شدن.
‫ ♪ رفیق ♪
‫بیاین فصل لاله‌مون رو شروع کنیم.
‫- اوه، هری کمربند نبسته. ‫- ها؟
‫کمربند نبسته.
‫- یعنی چی که کمربند نبسته؟ ‫- هری.
‫- اون 13 سالشه. ‫- هری کمربند نبسته.
‫- نیازی نیست کمربند ببنده. ‫- زود باش.
‫- ماشین رو نگه دار. لطفا. ‫- نانسی، نه.
‫ماشین رو نگه دار!
‫- ماشین رو نگه دار! ‫- نانسی، بس کن!
‫- هی! هری! ‫- هری!
‫- فوراً فرار کن! ‫- هی، هری!
‫هری، فوراً برگرد اینجا!
‫- هری! ‫- هری، واینستا!
‫هری! هی.
‫نان، نان، نان.
‫عزیزم، اینکه اسباب بازی نیست.
‫نه. نه.
‫می‌خوای چیکار کنی، نانس؟
‫ها؟
‫به نظرت چه اتفاقی می‌افته؟
‫اگه من اینجا نباشم که به همه‌چیز رسیدگی کنم ‫زندگیت از هم می‌پاشه.
‫یعنی، هری یتیم میشه ‫و احتمالا تو یه یتیم‌خونه
‫- مورد آزار و اذیت قرار می‌گیره. ‫- بس کن!
‫- بیا فقط... ‫- بس کن.
‫بریم خونه و قضیه رو حل کنیم.
‫- باشه؟ ‫- تو حق نداری...
‫منو تو یکی از خونه‌های کوچولوت بذاری.
‫حقش رو نداری!
‫من همیشه فقط بهت عشق نشون دادم، نانسی.
‫ولی این واقعا حقته.
‫مامان؟
‫مامان!
‫هری!
‫هری! هری!
‫بابا، بس کن!
‫ولش کن!
‫هری. طوری نیست. ‫طوری نیست.
‫دیگه پیش‌مون نیست. ‫دیگه پیش‌مون نیست.
‫چیزیت نشده.
‫خیلی‌خب.
‫دیو؟
‫ می‌خواستم باور کنم که در بهترین مکان دنیا زندگی می‌کردم.
‫ هلند، میشیگان.
‫ روزهایی بود که عین یه رویا می‌موند.
‫ مردم...
‫ لاله‌ها، آسیاب بادی.
‫ حرف نداشت.
‫ وقتی اومدم اینجا، ترسیده بودم.
‫ - ترسیده بودم. ‫ - گیج بودم.
‫ نمی‌تونستم به کسی اعتماد کنم.
‫ - حتی به خودم. ‫ - حتی به خودم.
‫ و بعدش با دیو آشنا شدم.
‫ با نانسی آشنا شدم.
‫ اون چشم‌هام رو باز کرد.
‫ اون منِ واقعی رو دید.
‫ با همدیگه احساس امنیت کردیم.
‫- امن و خوشحال. ‫- امن و خوشحال.
‫ بالاخره راه نجاتی دیدم.
‫ ولی بعضی اوقات برام سوال میشه...
‫ برام سوال میشه...
‫ - اصلا واقعی بود؟ ‫ - اصلا واقعی بود؟