‫جای خیلی خیلی دوری ‫انفجاری رخ داد...
‫و یه‌جوری به من رسید.
‫[سیزده میلیارد سال پیش]
‫[شش میلیارد سال پیش]
‫[هشتصد میلیون سال پیش]
‫[چهل میلیون سال پیش]
‫[هفت میلیون سال پیش]
‫[چهل و دو سال پیش]
‫[صد و هفتاد و هشت روز پیش]
‫[نود و هفت روز پیش]
‫[شصت و هشت روز پیش]
‫[پنجاه و چهار روز پیش]
‫[سی و هفت روز پیش] ‫[بیست و پنج روز پیش]
‫[چهارده روز پیش]
‫[هورمه‌وارا]
‫چه لحظه معجزه‌آسایی.
‫اگه پیغامی از طرف خداوند باشه چی؟
‫بچه، بچه، بچه.
‫بعضی‌ها معجزه کوچولو محسوبشون می‌کنن.
‫بیا بخواب عشقم.
‫جمعیت دنیا تا سال ۲۱۰۰ ‫به ۱۱.۹ میلیارد می‌رسه.
‫۱۱.۹ میلیارد.
‫چندین میلیارد بچه.
‫چنین ازدیاد جمعیتی در ذهنت می‌گنجه؟
‫همین چند وقت پیش ‫بیش از همه از آفت ملخ می‌ترسیدیم.
‫الان از گله نوزادان می‌ترسیم.
‫به نظرت خداوند عدد و رقم سرش می‌شه؟
‫می‌شه دوباره عدد و رقمش رو بگی؟
‫جمعیت دنیا به ۱۱.۹ میلیارد می‌رسه.
‫کلی صفر داره.
‫کلی هم پوشک به همراه داره.
‫تازه، من مشکلات دیگه رو نادیده گرفتم.
‫گرمایش جهانی، ذوب شدن کلاهک‌های یخی، ‫همه‌گیری‌ها.
‫بدجوری تو دردسر افتادیم.
‫یعنی خدا برنامه‌ای ریخته؟ ‫داریم منقرض می‌شیم؟
‫ما حکمت خدا رو درک نمی‌کنیم، ‫مگه نه ماتیاس؟
‫شاید بهتر باشه جلسه بعدیمون رو ‫با همین مبحث شروع کنیم.
‫وقتمون تموم شد.
‫طبق معمولا، باز هم نیم‌ساعت ‫عین برق و باد گذشت.
‫- ممنون شبان جول. ‫- خواهش.
‫- صحبت‌هامون خیلی مفیدن. ‫- هوم.
‫- مثبت‌اندیشیم رو تقویت می‌کنن. ‫- ماتیاس!
‫- می‌مونی یه قهوه بخوری دیگه؟ ‫- گمون کنم بمونم پیرکو.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم قهوه تو رو رد کنم.
‫هوم.
‫فرصت نکردیم راجع به شهاب‌سنگ ‫تو آسمون صحبت کنیم.
‫آره، شهاب‌سنگ تو آسمونه.
‫آره. از بهشت میاد.
‫می‌شه گفت.
‫از جایگاه خداوند میاد.
‫شاید هم از خارج از جو زمین بیاد.
‫حتما.
‫به هر حال، می‌گن خیلی گران‌بهاست.
‫از اون نون کشمشی‌هایی ‫که خیلی دوست داری هم دارم.
‫- کشمشی. عالیه. ‫- خوشمزه‌ان.
‫اون سنگ نقل کل محافل شهر شده.
‫راستش، ممکنه قبلا موجودی ‫روش زندگی کرده باشه.
‫ممکنه سیاره‌ای بوده باشه ‫که منفجر شده.
‫شاید داشتن تخم‌مرغ‌های عید پاک رو ‫لای بوته‌ها قایم می‌کردن...
‫و بچه‌هاشون روی ترامپولین می‌پریدن ‫که یهو... بوم.
‫- عجب. ‫- دنیاشون کلا آتش گرفت.
‫چطوره این حرف‌ها رو جلسه بعد بزنیم ‫و تو با حال بهتر بری قهوه...
‫و کشمشت رو بخوری؟
‫ماتیاس.
‫- دستور پختم رو تغییر دادم. ‫- واقعا؟
‫روشون خامه زده‌شده خونگی می‌زنم.
‫- کنارش هم مربای توت‌فرنگی می‌ذارم. ‫- خیلی خوب می‌شه.
‫می‌تونیم از فاز دو ابولا بگیم.
‫وای! فاز دو، خیلی خارق‌العاده است.
‫شبان.
‫- سلام. ‫- امروز سرده، مگه نه؟
‫- مگه هر روز سرد نیست؟ ‫- خب...
‫به دمای اینجا عادت کردی؟
‫من یه سوالی دارم.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫بچه‌ها؟ سلام.
‫چی آوردین؟
‫گمون کنم موس باشه.
‫شاید هم گوزن شمالی دماغ‌قرمز باشه.
‫شوخی‌های رایستاینن ‫همین‌جوری تلخه، می‌بینین؟
‫مگه نمی‌دونی یه ماهه ‫که فصل شکار تموم شده؟
‫یهو پرید جلومون.
‫افسرده بود. ‫طاقت سرما رو نداشت.
‫زود باشین بیاین تو! ‫قهوه و نون داریم.
‫خودم درست نکردم، ‫پس می‌تونین هرچقدر خواستین بخورین.
‫- نون شهاب‌سنگی‌ان. ‫- خودکشی موس.
‫گفت نون شهاب‌سنگی؟
‫خب، داشتم می‌گفتم...
‫پنج روز دیگه شهاب‌سنگه رو برمی‌دارن ‫و می‌برن لندن...
‫که آزمایشش کنن.
‫- نون و قهوه... ‫- آره. داغ و تازه است. کلی هست.
‫خیلی مهمه. متأسفانه گمون می‌کنم ‫یکی می‌خواد سعی کنه...
‫یواشکی بدزدتش.
‫موزه شب‌ها فقط یه نگهبان پیر داره.
‫در طول روز هم به زور بیدار می‌مونه.
‫یه نگهبان شبانه خوب می‌خوام.
‫- یه سرباز آموزش‌دیده می‌خوام. ‫- هوم...
‫خواهش می‌کنم. بهت نیاز داریم.
‫- پنج روز بیشتر نیست. ‫- شرمنده‌ام، نمی‌تونم.
‫- جول. ‫- اون سنگ قدیمی...
‫می‌تونه آینده روستامون رو تغییر بده.
‫یعنی آینده کسب‌وکار من رو تغییر می‌ده.
‫ملت از سراسر دنیا میان اینجا.
‫- از آمریکا، چین، هند، ژاپن، آفریقا... ‫- باید قوی باشیم.
‫سلام. آزمون الهیه.
‫باید به فکر کار روی منابع اقتصادی ‫رو به رشد باشیم.
‫- سلام به همگی. ‫- عه، سلام، سلام.
‫- سلام بچه‌ها. ‫- آخه پول اون توئه.
‫واسه همین دعوتتون کردم اینجا.
‫- کارآفرینان ذات شهر کوچک مان. ‫- سلام عزیزم.
‫انتخابات تموم شده. برو سر اصل مطلب!
‫اصل مطلب از این قراره ‫که اون سنگ آینده ماست.
‫پسر بدی بودی؟
‫مایلم از انجمن کهنه‌سربازان تشکر کنم...
‫که شبانه نگهبانی دادن...
‫چرا نمی‌شه سنگه رو بفروشیم ‫و پولش رو تقسیم کنیم؟
‫من مایلم امروز اینجا هم‌فکری کنیم...
‫- خفه شو یوکیس. ‫- بی‌ادب نباش روله.
‫مال منه.
‫سقف ماشین من رو سوراخ کرد.
‫کانسنگ خودمه، ‫آخه تو زمین من رانندگی می‌کردی.
‫جسم آسمانیه...
‫ما مایلیم کل جامعه سهیم باشن.
‫خلاصه، حتی اگه نظر همه‌تون با هم فرق کنه، ‫موضوع اصلی این جلسه...
‫مسابقه نقاشی «ماه طلایی»ـه ‫و می‌خوایم از اون براتون بگیم.
‫برنده نقاشی شهاب‌سنگ...
‫و مفهومش تو طراحی یادبودی...
‫به نظرت اگه همین الان بریم، ‫باز هم بهمون نون می‌دن؟
‫به نظرم بهتره ببینیم چی می‌گه.
‫ما حکمت کار خدا رو نمی‌فهمیم.
‫میکروفون رو نگه دار. ‫می‌خوام به حضار نشون بدم...
‫- کتاب فرهنگ ژاپن که نیست؟ ‫- چرا، چرا.
‫خیلی خوششون میاد.
‫می‌خوایم اطمینان حاصل کنیم...
‫آمادگی پذیرایی ‫از مهمانان خارجیمون رو داریم،
‫پس بیاین همگی تعظیم خوش‌آمدگویی ‫به دوستان ژاپنیمون در آینده رو یاد بگیریم.
‫تماشا کنین.
‫سلام!
‫می‌شه بزنی کنار؟
‫می‌خوام شکلات داغ بخورم.
‫اینجا خوبه.
‫هورمه‌وارا رو می‌گی؟
‫شاید. هورمه‌وارا. سیاره زمین.
‫همون‌جایی رو می‌گه که اگه درست یادم باشه، ‫قبلا گفته بودی...
‫«خراب‌شده کثافت‌زده گور به گور شده است»؟
‫- قصد توهین نداشتم. ‫- آها.
‫پس منظورت تعریف بود.
‫خودت اشتباه فهمیدی.
‫اینجا رو باش. این سیاره زمینه.
‫این هم هورمه‌واراست.
‫زهره اونجاهاست. ‫این هم مریخ و مشتریه.
‫یه ابر سیارکی بینشونه.
‫بعدش کهکشان آندرومدا ‫و یه عالمه فضای بی‌کرانه.
‫اینجا هم...
‫سرنوشت ماست.
‫چطور مگه؟
‫چون... من باردارم.
‫- مطمئنی؟ ‫- داریم بچه‌دار می‌شیم!
‫- واقعا؟ ‫- واقعا داریم بچه‌داری می‌شیم!
‫وای خدا.
‫[پیش‌دبستانی]
‫بعد از کلاس می‌بینمت عشقم؟
‫- معلومه. چهار بیام دیگه؟ ‫- میای دنبالم؟ آره. چهار.
‫- هوم. ‫- فعلا.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫من چند سال پیش صلح‌بان بودم...
‫و...
‫با یه مین مجروح شدم.
‫گاهی اوقات...
‫بی‌خوابی، کابوس یا درد گریبانم رو می‌گیره.
‫- خوب نیست. ‫- اوهوم.
‫اتفاق خیلی آسیب‌زننده‌ای بود.
‫وحشتناک بود.
‫جسمم هم آسیب دید.
‫- خوب نیست. ‫- آره.
‫الان کسی متوجه جراحاتم نمی‌شه،
‫ولی بهم گفته بودن ‫نمی‌تونم بچه‌دار بشم.
‫خوب نیست.
‫ولی تا حالا...
‫این مسئله رو با همسرت در میون نذاشته بودی؟
‫اصلا خوب نیست. ‫دلم برات می‌سوزه.
‫خلاصه... ممنون می‌شم ‫شما هم معاینه‌ام کنین.
‫فکر خوبیه. بیا معاینه‌ات کنم.
‫جسمت سالمه؟
‫آره.
‫- تقریبا. ‫- بگو چند درصد سالمه؟
‫چند درصد؟ گمون کنم...
‫هوم.
‫این رو پر کن.
‫- عاشق این تمرین جدیدم! ‫- شرمنده‌ام پیرکو.
‫- جول منتظرمه. ‫- خیلی‌خب.
‫فقط می‌خواستم بهت بگم ‫همه با کلاست حال می‌کنن.
‫- خیلی‌خب! ‫- تا حالا چنین تجربه‌ای نداشتیم!
‫- خیلی خوشحالیم اومدی اینجا! ‫- ممنون!
‫فعلا.
‫آدم خیلی خوبیه.
‫خداحافظ!
‫چرا ظرفمون دست پیرکو بود؟
‫تو که رفته بودی سمینار، ‫یه دورهمی کوچولو برگزار کرده بودیم.
‫آها.
‫راستش، مهمونی خیلی خوبی شد.
‫مخصوصا وقتی خودش مجلس رو دست گرفت.
‫همون دستیار بنیادگرام رو می‌گی...
‫که حتما همه‌چیش باید تو دفتر باشه؟
‫خودش رو می‌گم.
‫یه حسی بهم می‌گه ‫احتمالا اون شب یه مقدار...
‫از آذوقه کلیسا کم شده باشه.
‫یادم می‌مونه.
‫اون شب دیگه کی بود؟ ‫آقایون هم بودن؟
‫یا دورهمی مخصوص خانم‌ها بود؟
‫رایستیس و رفقاش هم اومده بود؟
‫معلومه که مهمونی مخصوص خانم‌ها نبود.
‫جفتمون می‌دونیم هر وقت مراسمی ‫تو روستا برگزار بشه،
‫همه میان...
‫نمی‌دونم این کلاس واسه بچه‌مون مفیده یا نه.
‫تمرین خیلی خوبیه، ‫ضمنا شغل خودم هم هست،
‫شاید یادت رفته که من هم کار می‌کنم.
‫البته از وقتی تصمیم گرفتم دنبالت...
‫به این خراب‌شده یخ‌زده بیام، ‫چیز خاصی از کارم نمونده.
‫ببخشید. منظورم این بود...
‫که نگرانتم، همین و بس.
‫خیلی‌خب.
‫چند وقته...
‫که می‌خوام...
‫مسئله مهمی رو بهت بگم.
‫من...
‫چیه؟
‫یوکیس...
‫ازم خواسته نگهبانی شبانه رو ‫به عهده بگیرم.
‫یعنی خودت قبول کردی، مگه نه؟
‫چهار شبه. شاید تو و پیرکو که اهل عشق و حاله ‫بتونین دورهمی بگیرین.
‫دلم نمی‌خواد تا آخر شب...
‫آهنگ‌های تکنوی دهه نودی گوش بدم، ‫واسه همین نمی‌خوام، مرسی.
‫عه، می‌خواستم برم خونه ‫و سی‌دی‌های دکتر آلبانم رو گردگیری کنم.
‫آها، نه‌خیر.
‫راستش، تازه فهمیدم اینجا چقدر سرده.
‫بهتره حالا که باردارم، ‫خطر نکنم که روی یخ سر بخورم.
‫خلاصه بهتره من با ماشین برم.
‫تو می‌تونی پیاده بری موزه.
‫هوم.
‫پیاده‌روی برات مفیده عزیزم.
‫این‌جوری آروم ترمز بگیر.
‫اینجا باید قبل از راه رفتن، ‫روندن این‌ها رو یاد بگیری.
‫باید سر بخوری.
‫سلام!
‫تارواینن خیلی یه‌دنده است.
‫الان ده ساله که می‌خواد به خرج روستا...
‫سر تقاطع یه مجسمه بسازه.
‫حداقل ماهی یه بار با حال داغون ‫بهم زنگ می‌زنه و همین رو می‌گه.
‫مجسمه؟
‫یه یاد خودش و کمک‌خلبان قبلیش.
‫حالا بی‌خیالش شده ‫و روی شهاب‌سنگ کلید کرده.
‫شهردار، چرا دولت داره ماست‌مالی می‌کنه ‫که شهاب‌سنگه در واقع سفینه فضاییه؟
‫چرا تکه‌های کوچکش رو ‫به مردم روستا نفروشیم؟
‫- شاید. از دیدنت خوشحال شدم. ‫- مرسی.
‫می‌بینی؟ حالا صف گردشگرهای ‫تابستون بعدی رو تصور کن.
‫چراغ‌قوه.
‫وقتی تاریک بشه، ‫این تو خیلی تاریک می‌شه.
‫سعی می‌کنیم در برق صرفه‌جویی کنیم.
‫این نمایشگاه مایه افتخارمه جول.
‫تفنگ و نارنجک.
‫این گوگولی هم هست.
‫خدا رو شکر که «ای‌بی» هست. ‫این‌ها رو خیلی مفت خریدم.
‫این هم گل سرسبدشونه.
‫احتمالا بهتره قرضش بگیرم ‫و یکشنبه ببرمش کلیسا.
‫اصلا نمی‌شه.
‫حالت چطوره هانس؟
‫شیفتت تا الان چطور بود؟
‫داشتم یه‌کم استراحت می‌کردم.
‫خودت که می‌دونی ‫نباید سر شیفتت بخوابی.
‫شبان.
‫این شهاب‌سنگ نشانه خاصی نیست؟
‫مثلا معجزه نیست؟
‫ظاهرا این روزها زیاد معجزه رخ می‌ده.
‫«شهاب‌سنگ عزیز هورمه‌وارا ‫سنگیه که از فضا افتاده.»
‫«تخمین زدن ارزش کنونیش...»
‫«حدودا یه میلیون یوروئه.»
‫می‌خواستی توجهم رو جلب کنی؟
‫پیغام خاصی توش نهفته است؟
‫آره؟
‫نشونم بده وجود داری.
‫نشون بده از طرف توئه.
‫باید فراتر از یه سنگ قدیمی باشه.
‫می‌دونی عاشق بودن چه حسی داره؟
‫اون اوایل یه‌بار رفته بودیم بیت‌لحم.
‫کریستا تو جمعیت گم شد.
‫یه پیراهن تابستونی بلند ‫بدون جیب پوشیده بود...
‫که خیلی دوستش داشت.
‫کیف هم نداشت، ‫واسه همین کیف‌پول، گذرنامه،
‫گوشی، سوییچ ماشین ‫و همه‌چیزش دست من بود.
‫همه‌جا دنبالش گشتم،
‫ولی خیلی شلوغ بود.
‫یادم اومد قبلا کافه‌ای ‫چشمش رو گرفته بود...
‫و همون‌جا بود.
‫داشت خیلی خوشگل...
‫با صاحبش می‌خندید.
‫کریستا چهره نگرانم رو دید، ‫ولی باز هم جوری رفتار کرد انگار چیزی نشده.
‫فقط گفت:
‫«همیشه می‌دونستم پیدام می‌کنی عزیزم.»
‫وایستا، من درستش می‌کنم.
‫گمون نمی‌کردم کار کنه.
‫- اینجا هیچی کار نمی‌کنه. ‫- به نظرم ردیفه.
‫حرف خاصی داشتی؟
‫راستش، آره شبان.
‫مسئله عرفانیه؟
‫هوم.
‫می‌خوام یه بار دیگه ‫این شهاب‌سنگ رو ببینم.
‫نمی‌شه. بهتره دیگه بری خونه.
‫موزه فردا هم باز می‌شه.
‫- آها. ‫- ساعت نه.
‫- هوم. ‫- فقط یه نگاه کوتاه می‌اندازم.
‫- عه،عه! تعطیلیم. ‫- بذار سنگم رو ببینم.
‫عه! ببین، باید بری.
‫آخ!
‫ببخشید. ببخشید، عادت قدیمیه.
‫دیگه برو خونه. ‫فردا صحبت می‌کنیم.
‫اصلا اصطکاک نداره. ای بابا.
‫تارواینن قهرمانه!
‫- هوم. ‫- هه!
‫واقعا تارواینن قهرمانه.
‫این چه وضعشه؟
‫بریم! بریم!
‫یعنی یه نارنجک برداشتن؟
‫آره. ولی تقریبا مطمئنم دنبال...
‫اون شهاب‌سنگ اومده بودن.
‫چراغ اینجا خاموش بود، ‫تاریک بود...
‫و گمون کنم من غافلگیرشون کردم.
‫خلاصه...
‫هوم.
‫چنین سلاحی واسه نگهبانی از بانک خیلی خوبه.
‫- این روزها تو بانک‌ها پول نقد ندارن. ‫- خدا رو شکر. هنوز پیش خودمونه.
‫هنوز پیش خودمونه.
‫ولی سارقش پیشمون نیست.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫حتی سوابق دندونشون رو در نیاوردیم.
‫معلومه که نیاوردین. ‫واسه چی در بیارین؟
‫شاید بهتر باشه بدونین...
‫که تقریبا مطمئنم به جز اونی که منفجر شد،
‫سه یا حتی چهار سارق دیگه هم بودن.
‫- هوم. ‫- تو ماشین یه جسد داشتیم دیگه؟
‫آها.
‫بوی یکیشون خیلی خاص بود.
‫یکیشون تو پنجره شکسته گیر کرده بود، ‫پس احتمالا باید بخیه بخوره.
‫فعلا نگرانی اصلی ما اینه...
‫که نارنجک سالم از کجا آوردی ‫و تو موزه‌ات گذاشتی یوکینن؟
‫خب...
‫- ارزون بود. ‫- این یکی چی؟ این هم سالمه؟
‫گمون نکنم.
‫قرار نبود منفجر بشن.
‫فروشنده گفته بود اصلا منفجر نمی‌شن.
‫ببین زنگ زده یا...
‫یه‌کم رنگ بخوره عین روز اول می‌شه.
‫[هورمه‌وارا]
‫در حین کلاست بچه رو ‫تو کالسکه می‌ذاری؟
‫دلیلی نداره نذارم.
‫- شاید مجبور بشم آهنگ رو کم کنم. ‫- حال می‌ده.
‫چرا صورتت خونیه؟
‫شب سختی داشتم و نمی‌خواستم بذارم ‫یه سارق خودش رو منفجر کنه.
‫ساعت چنده؟ ‫باید به جلساتم برسم.
‫باید لغوشون کنی.
‫جول.
‫عمرا اگه بتونی این‌جوری بری سر کار. ‫تو اصلا نخوابیدی.
‫یه لایه خاکستر داره. ‫غول‌دهانه یلواستون رو می‌گم.
‫یه ابرآتشفشان زیرزمینیه ‫که در فواصل زمانی یکسانی فوران می‌کنه.
‫فوران قبلیش انقراض وسیع و تغییرات مهمی ‫در اقلیم ایجاد کرد.
‫اندازه‌اش تقریبا پنجاه در هفتاد کیلومتره.
‫فورانش نصف آمریکای شمالی رو ‫نابود می‌کنه.
‫ابر خاکسترش جلوی آفتاب رو می‌گیره.
‫یعنی زمستان هسته‌ای رخ می‌ده ‫و سرماش هیچ پناهی نداره.
‫اصلا امیدی داریم؟
‫خداوند بزرگ می‌گه باید امید رو تمرین کنیم.
‫من یه عصر یخ‌بندان جدید پیش‌بینی کردم.
‫اون‌وقت تنها پیشنهادت تمرینه؟
‫چیه ماتیاس؟
‫شبان، من چند وقته اینجا ساکنم.
‫همه رو می‌شناسم.
‫در حین صحبت‌هامون متوجه شدم...
‫انگار ایمان تک‌تک مردم شهر ‫از شما بیشتره.
‫- تو کل مردم روستا رو می‌شناسی؟ ‫- حتی بیشتر.
‫آخه الان چهل سالی می‌شه که خودم ‫و همسر سابقم به اینجا نقل‌مکان کردیم.
‫کل خانواده‌اش اهل اینجان.
‫هر کسی که بعد از نقل‌مکان من ‫اینجا به دنیا اومده،
‫فلوت‌نوازی رو از خودم یاد گرفته.
‫عضو باشگاه‌های ورزشی، ‫گروه‌های شکار موسی...
‫و تئاتر تابستانی هم هستم.
‫هر طرف رو نگاه کنی، ‫من همه‌شون رو می‌شناسم.
‫من هم دنبال جوابم.
‫من اومدم دنبال جواب آخرالزمان بگردم. ‫فعلا...
‫گمون کنم چیز خیلی مفیدی ‫دستگیرم شده...
‫که نباید فاش بشه.
‫احتمالا بهتره سر ساعت قرار بذاریم.
‫قراره جلسات مباحثه منظم داشته باشیم؟
‫آره، هنوز جزئیاتش رو هماهنگ نکردم، ‫ولی حالا که همه رو می‌شناسی،
‫حتما با بوی کل مردم هم آشنایی داری.
‫آره. ترجیح می‌دم ‫بوی بعضی‌هاشون رو فراموش کنم.
‫خب، من دنبال بوی خاصی‌ام....
‫که توجه رو جلب می‌کنه، ‫ولی خیلی تند نیست.
‫یه‌کم بوی مشک و مرکبات هم می‌ده.
‫آها. مشک و مرکبات. ولی شاید بهتر باشه ‫قبلش جلسه‌مون رو تنظیم کنیم؟
‫چطوره همین الان تو تقویم ثبتش کنیم؟
‫- تارواینن. ‫- بزن به چاک.
‫دیشب حرف خاصی داشتی؟
‫می‌خواستم بدونم برنامه خدا چیه.
‫خب...
‫من نمی‌دونم.
‫پدر من همیشه می‌گفت...
‫ما حکمت کار خدا رو نمی‌فهمیم.
‫ولی هیچی اتفاقی رخ نمی‌ده.
‫اون شهاب‌سنگ دنبال من بود شبان.
‫بعدش یوکیس اومد، ‫گفت مال روستاست...
‫و روش شیشه کشید.
‫شاید خودتون بدونین چه حسی داره...
‫که موهبت مهمی رو از آدم بگیرن.
‫تف به این زندگی.
‫من کمک‌خلبانم رو از دست دادم.
‫دو دختربچه پدرشون رو از دست دادن.
‫خیال می‌کردم اون سنگ فرصت مجددمه.
‫خیال می‌کردم شاید واقعا ‫ابزار شروع دوباره...
‫و صاف کردن بدهی‌هام به دستم رسیده.
‫خیال کردم می‌تونم دوباره ‫کنترل زندگیم رو به دست بگیرم.
‫اون شهاب‌سنگ حق منه.
‫حق و چیزی که نصیبمون می‌شه ‫خیلی فرق می‌کنن.
‫آزمون الهیه شبان؟
‫- آزمون الهی؟ ‫- آها.
‫احتمالش هست.
‫به نظر من سوال اصلی...
‫اینه که دنیا،
‫حیات...
‫با اون همه کهکشان، ستاره...
‫و شهاب‌سنگ...
‫عین دستگاه هدفمند ساخته شده یا نه؟
‫هدف داره؟
‫یا صرفا یه کپه آشغال شناور و بی‌معناست...
‫که با چندین میلیون میلیارد تصادف شکل گرفته؟
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫عه! نباید با این حال رانندگی کنی.
‫برو به پلیس‌ها خبر بده.
‫دو ساعت دیگه می‌رسن اینجا.
‫بله؟
‫من دکتر عزیز دلای ‫از بیمارستان مرکزی جونسوئم.
‫نتیجه‌تون اومده.
‫متأسفانه تغییری حاصل نشده.
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی شما...
‫هنوز هم نمی‌تونین بچه‌دار بشین.
‫مطمئنین؟
‫معجزه رخ می‌ده.
‫شاید بتونین راجع بهش کتاب بنویسین.
‫درسته.
‫یه گوشی می‌خوام.
‫گمون نکنم باتری گوشیم ‫تو سرما دوام بیاره،
‫پس بد نیست یکی دیگه داشته باشم.
‫«مجبور شدم خطم رو عوض کنم.»
‫«دلم برات تنگ شده.»
‫«می‌شه ببینمت؟»
‫«فردا ساعت هشت دم معدن قدیمی منتظرتم.»
‫همین خوبه.
‫ارسال.
‫[ارسال به کریستا]
‫بفرما.
‫ای وای، ای وای.
‫ای وای! احمق. ای وای!
‫نه! نه!
‫[ماتیاس ایهانتولا]
‫شبان.
‫- الو؟ ‫- من تو روستا سر و گوشی به آب دادم.
‫کسی بویی نبرده.
‫ولی گمون کنم یه چیزی دستگیرم شده باشه.
‫آها.
‫وقتی داشتم به کارهام می‌رسیدم، ‫اتفاقی مدرک پیدا کردم.
‫عمرا اگه باورت بشه.
‫کتابی به نام «عطرهای گذشته» ‫از جاناتان راینارز خونده بودم.
‫می‌دونستین انسان تا چند صد سال...
‫ماتیاس.
‫از کفار گرفته تا مذهبی‌ها، ‫مسیحی‌ها و بقیه.
‫حتی کشیش‌ها.
‫وجه اشتراک همه‌شون علاقه ‫به یه سری بوی خاصه.
‫ماتیاس، من حتما باید قطع کنم.
‫کمک کنین!
‫سلام عزیزم.
‫جول.
‫گمون کنم پام پیچ خورده.
‫وای. وای...
‫حالت خوبه؟ یعنی...
‫هنوز درد می‌کنه؟
‫گمون نکنم اصلا بتونم ‫روش وزنی بندازم.
‫- لطف می‌کنی بیای پیشم؟ ‫- الان...
‫تو حیاط خونه‌مونی؟
‫راستش اومدم جنگل.
‫حالا دم اون معدن قدیمی چیکار می‌کردی؟
‫می‌خواستم امروز برم باشگاه رایستیس.
‫اومدم اینجا که قبلش ‫یه‌کم هوای تازه بخورم.
‫منظره‌اش هم قشنگ‌تره.
‫باشه، ولی الان پات پیچ خورده.
‫از سر کار رفتن با زخم سر که بهتره، ‫قبول نداری؟
‫چند وقت نمی‌تونم تدریس کنم.
‫می‌خوام چیکار کنم؟
‫عه! باز هم عبادت می‌کنی شبان؟
‫آها. من کارم رو تموم نکردم.
‫دلم درد می‌کنه. ‫ناهار رفتم «ماه طلایی»،
‫با سوسیس‌های یوکینن دل‌درد گرفتم.
‫کتاب‌ها رو واسه مراسم چیدم...
‫و به نظرم این سمت مرتبه.
‫۱.۲ متر. ۱.۲ متر.
‫۱.۲ متر. ‫عبادت می‌کردین؟
‫داشتم جارو می‌کشیدم.
‫شما که اذیت نمی‌شین؟ ‫صداش اذیت نمی‌کنه.
‫خیلی آرامش‌بخشه. ‫عین صداهای ای‌اس‌ام‌آره.
‫مخفف واکنش ارادی اوج‌گیری حسیه.
‫سلام.
‫- شبان. ‫- راستاینن.
‫گمون نکنم اومده باشین ‫ماشینتون رو نشون بدین؟
‫آماده شو عرق بریزی.
‫من این‌جوری گرم می‌کنم.
‫ادامه بده.
‫شصت و سه.
‫راستش،
‫غافلگیر شدم که واقعا ‫این تمرین‌ها رو بلدی.
‫شصت و سه.
‫ولی لابد چون زن خوشگلی چون کریستا داری،
‫باید به فکر هیکلت باشی.
‫خب، تو واسه کی ورزش می‌کنی؟
‫کس خاصی تو زندگیته؟
‫پرس سینه بزن.
‫- چی دستگیرت شد؟ ‫- گوش کن.
‫بوی مد نظرم میوه‌ای بود.
‫حتی می‌شه گفت...
‫یه‌کم جذاب بود.
‫ترکیب بوی مشک، جوز هندی و پوست لیمو بود.
‫خودشه. بوی کیه؟
‫[ماه طلایی]
‫یادتون نره نقاشی‌هاتون رو ‫واسه شرکت تو مسابقه تحویل بدین.
‫آره، درسته.
‫سلام شبان جول.
‫سلام یوکیس.
‫- نوش جان. ‫- آره، نوش جان.
‫نوش جان.
‫مگه شب نگهبانی نمی‌دی؟
‫با خودم گفتم اول بیام گلویی تازه کنم ‫که بعد از تمرین استراحت کرده باشم.
‫بهتره بعد از تمرین عضلانی استراحت کنی.
‫روله می‌تونه جات بره موزه.
‫روله!
‫- آره! مرد کاراته‌باز! ‫- نقاشیم.
‫گمون نکنم مشکلی پیش بیاد، ممنون.
‫هنوز رنگش هم نکرده بودم.
‫بچه‌ها، آشپزخونه به زودی بسته می‌شه.
‫سفارشی ندارین؟
‫غذای مخصوصمون سینه مرغ خوشمزه ‫با سس کاریه.
‫سینه سسی دوست دارم.
‫- خیلی ترده. ‫- من ران بیشتر دوست دارم.
‫خیلی تند دوست دارم.
‫سینه و ران. رو چشمم.
‫سفارش داریم!
‫[محل تحویل نقاشی]
‫یه نوشیدنی لطف می‌کنین؟
‫باورم نمی‌شه با چه آدم‌هایی ‫سر و کله می‌زنی.
‫آها، خب، اون‌ها فقط حرف می‌زنن ‫و کار خاصی نمی‌کنن.
‫تا وقتی حقوق و مزایاشون رو بگیرن،
‫با کمال میل شب تا صبح ‫همون گوشه می‌شینن.
‫حتی بعد از شیفت من هم ‫ساعت‌ها همون‌جا گپ می‌زنن.
‫مهمون ما باشین.
‫ممنون.
‫شما در حین سرقت تو موزه بودین، درسته؟
‫آره.
‫احمق‌ها جای سنگی که دنبالش بودن ‫نارنجک برداشتن. هوم.
‫هوم. اینجا احمق کم نداریم.
‫من رو باش که خیال می‌کردم ‫هورمه‌وارا یعنی «دل‌ربا.»
‫متأسفانه این مدت که اینجا کار کردم ‫فهمیدم دیگه دل‌ربا نیست.
‫خب، حضرت مسیح...
‫واقعا روی آب راه رفته بود؟
‫من اون موقع اونجا نبودم.
‫به سنتون قد نمی‌ده؟
‫نه، فقط اون روز سرم خیلی شلوغ بود.
‫ولی کمکش کردین سنگه رو بغلتونه؟
‫خب، گمون کنم دو هزار سال پیش،
‫همه‌مون داشتیم با سنگ بازی می‌کردیم.
‫- با تخته‌سنگ هم بازی می‌کردیم. ‫- اوهوم.
‫- الان هم یکیشون چند میلیون می‌ارزه. ‫- سیبری.
‫اینجا خیلی سرده.
‫آره، آره. اوف.
‫سلامم رو به کریستا برسونین.
‫همدیگه رو از کجا می‌شناسین؟
‫از اینجا دیگه.
‫مشتری ماست.
‫با بقیه میاد اینجا؟
‫اوهوم.
‫چه موی قشنگی داری.
‫برو تو کارش.
‫- خوشم اومد. ‫- همچنین.
‫- چطوری؟ ‫- بد نیستم. خوبم.
‫[ماه طلایی]
‫تکون بخور دیگه!
‫شیفت نگهبانیت دیر شده!
‫پدر.
‫برسونمت؟
‫نه، مرسی.
‫- ورزش برام خوبه. ‫- شما کشیشی.
‫نگرانی‌هام رو رفت می‌کنی؟
‫باشه.
‫اینجا خیلی خشکه.
‫سیبری.
‫خب، فردا ظهر تو کلیسا ‫جلسه می‌ذارم، پس...
‫این نگرانیم رو باید همین الان مطرح کنم.
‫بشین پشت فرمون.
‫بریم سمت موزه؟
‫چطوره قبلش یه‌جای دیگه صحبت کنیم؟
‫اینجا بپیچ سمت چپ. اونجا.
‫کشیشی.
‫خوبه.
‫کار مهمیه، مگه نه؟
‫تو این دوره و زمونه ‫روح مردم داغون شده.
‫من میکیس‌ هستم.
‫- جول. ‫- آها.
‫بابت این ماشین عذر می‌خوام.
‫مردم محلی سبک و کلاس رو نمی‌فهمن.
‫خواهش می‌کنم تلاش نکن.
‫بعدی رو سمت راست برو.
‫بذار اینجا توقف کنیم.
‫آدم و حوا.
‫اونا قدردان نبودن.
‫خدا همه‌چیز بهشون داده بود، مگه نه؟
‫تنها کاری که باید می‌کردن این بود که ‫هدیه رو قبول کنن و ایمان داشته باشن.
‫من بهت بهشت رو پیشنهاد می‌دم.
‫امشب، تنها کاری که باید بکنی اینه
‫که در موزه رو باز بذاری.
‫ده هزار یورو، اگه بری بیرون ‫و یه سیگار بکشی.
‫ده هزار یورو؟
‫فوری.
‫اینجا همراهم دارم.
‫- سیگار کشیدن باعث مرگ میشه. ‫- من یه برتا دارم.
‫اونم می‌تونه باعث مرگ بشه.
‫و من می‌تونم شهاب‌سنگ ‫رو بردارم. کی جلومو می‌گیره؟
‫یه کشیش شهر کوچیکی توی سیبری.
‫شیطان.
‫میکیس؟ اینجا چه خبره؟
‫میکیس؟
‫هی!
‫وایستا!
‫آخ.
‫هی!
‫بالاخره پیدات کردم.
‫تو میکیس رو کشتی.
‫و حالا من تو رو می‌کشم.
‫در زدنت خوابمو پروند.
‫هنوز اینجاست.
‫همه‌چیز خوبه.
‫منو ببخش، پدر.
‫اون پایین بود.
‫- و می‌گی یه یاروی روس گنده بود؟ ‫- یه غول.
‫- آره.
‫ببخشید. من... حالم بد شد.
‫- یه کم بوی استفراغ می‌دم. ‫- پاسی.
‫- بله؟ ‫- اینجا چیزی نیست.
‫- اونجا چیزی نیست؟ ‫- نه، فقط برفه.
‫دریافت شد.
‫دیشب الکل خوردی؟
‫یه کم.
‫- تو ماه طلایی یه نوشیدنی خوردم. ‫- فقط یکی؟
‫آره، بعد اومدم اینجا.
‫اونجا بود که برای اولین بار اونا رو دیدم.
‫میکیس و غوله اومدن.
‫و انگار بقیه آدمای دور میز رو می‌شناختن.
‫کارولینا رو هم همین‌طور.
‫و... رایستیس.
‫پس رفتی کافه، بالا آوردی و دعوا کردی.
‫آره. تو ماشین با میکیس درگیر شدم.
‫وقتی دیدم چی شده، من...
‫داستانت بیشتر از جورابای ‫مادربزرگم حفره داره،
‫چون ما نه ماشینی پیدا ‫کردیم نه کسی که مرده باشه.
‫عه؟
‫آخرین بار کی خوابیدی؟ ‫قیافت افتضاحه.
‫نمی‌دونم.
‫اه...
‫- حداقل ۷۲ ساعت پیش یا بیشتر. ‫- معلومه.
‫پیشنهاد می‌کنم کمتر الکل بخوری
‫و بری خونه یه کم بخوابی.
‫چی؟
‫هی. هی!
‫ببخشید.
‫دلیل اینکه نخوابیدم اینه که بی‌خوابی دارم.
‫اتفاقی که اونجا افتاد ‫هیچ ربطی به هیچ‌کدوم از اینا نداره.
‫- هر چیزی که بهت گفتم راسته. ‫- فکر کنم به مرخصی نیاز داری.
‫برو چند روز تو یه کلینیک بستری شو، ‫مثل روز اولت میشی.
‫- چی؟ ‫- خب...
‫من فقط خسته‌ام. ‫نیازی به بستری شدن ندارم.
‫خب، شاید بهتره بدونی ‫که با چه کسری بودجه‌ای طرفیم.
‫فکر کردی چقدر بنزین مصرف می‌کنیم ‫تا این همه راه بیایم اینجا؟
‫دوازده لیتر.
‫و می‌دونی با اون به جاش ‫چندتا دفترچه آبی می‌تونیم بخریم؟
‫از چند روز پیش، حسابدارای بالا ‫یه قانون جدید گذاشتن.
‫نمی‌تونیم دفترچه آبی جدید داشته باشیم
‫تا وقتی که اونی که داریم کامل پر نشده باشه.
‫و تو اینجایی، کل روزو الکل می‌خوری.
‫و ما میایم اینجا و تو ما ‫رو احمق فرض می‌کنی.
‫آروم باش، آروم باش.
‫- از دست این کشیشای لعنتی! ‫- پاسی.
‫داری عصبی می‌شی.
‫یادت باشه مشاور بحران بهت چی یاد داده.
‫از بینی نفس بکش.
‫از دهن بیرون بده.
‫شاید بد نباشه چندتا کتاب خودیاری بخونی.
‫یوگا کار کن.
‫باید یکم آروم بشی.
‫آره. مرسی.
‫ما اینجاییم که خدمت کنیم.
‫کریستا هنوز داره دوش می‌گیره.
‫باشه.
‫تمیز بودن خوبه.
‫منم می‌تونستم یه دوش بگیرم.
‫هوم.
‫خواربارهایی که سفارش داده بود رو آوردم.
‫خوبه.
‫اول صبح؟
‫دیشب سفارششو داده بود، ‫ولی نتونستم بیام.
‫که این‌طور. تو کیسه چی هست؟
‫بیشتر چیزای شیرین و شوره.
‫یه کم شیر و کلوچه هست، سوسیس، ‫رول نون و شکلات بلژیکی.
‫و یه مقداری سیاه‌دار سرخ.
‫خوبه.
‫فکر می‌کردم
‫حداقل سفارش برای تحویل خونه‌تون بیشتر باشه.
‫فقط هزینه‌ی بنزینش کلی بهتون ضرر می‌زنه.
‫خب، من روی راضی کردن ‫مشتریام تمرکز دارم. این کار ماست.
‫کار من و مینا.
‫ما بخاطر شما هر مسافتی رو طی می‌کنیم.
‫اون می‌گه یه کم شبیه موسی هست ‫که یه جایی رفت.
‫می‌دونم یه ربطی بهش داره. ‫مینا می‌گه کوهنوردی کرده...
‫موسی به کوه رفت، ‫این همون چیزیه که دنبالشی؟
‫درسته. دقیقاً.
‫می‌ذارم تو به غذا برسی.
‫هی! نمی‌خوای صبر کنی ‫تا به کریستا سلام کنی؟
‫گپ بزنی؟
‫این کارو قبلاً کردیم.
‫به طور مفصل.
‫صبر کن.
‫می‌تونی کمک کنی؟
‫خیلی خب.
‫- چیز دیگه‌ای هست؟ ‫- تو بگو اگه هست.
‫نه. باید برم سر کار.
‫موزه. می‌رم مطمئن شم همه‌چیز روبراهه.
‫پالتوت اونجاست.
‫فراموش کردم.
‫کاملاً گیج شدم.
‫[مسابقه نقاشی شهاب‌سنگ]
‫بیا قهوه بخور.
‫هوم.
‫ممنون.
‫کریستا سلام رسوند ‫و گفت بپرسم مهمونی بعدی کیه.
‫اینجا؟
‫به نظرم اینجا همیشه مهمونی در جریانه.
‫باهام یه بازی انجام بده.
‫من یه چیزی ازت می‌پرسم ‫بعد تو از من می‌پرسی.
‫چرا شبهاتو صرف نگاه کردن ‫به یه سنگ می‌کنی و پیش زنت نیستی؟
‫به یه چیزی نیاز داشتم.
‫یه پیام آسمانی؟
‫نمی‌دونم.
‫این دهکده برات زیادی کسل‌کننده‌ست؟
‫داری از چیزی قایم می‌شی یا...
‫چیزی برای قایم کردن داری؟
‫نوبت منه.
‫اون یارویی که رو پیشش نشسته بودی...
‫خب؟
‫می‌دونی اهل کجاست؟
‫لهجه‌شو شنیدی؟
‫تو...
‫می‌خوای هوامو داشته باشی، کشیش؟
‫به کمکم نیاز داری؟
‫فکر کنم شاید بتونیم به هم کمک کنیم
‫چطور؟
‫چندتا از فرمان‌ها رو رعایت می‌کنی؟
‫- من یه... ‫- کارولینا!
‫همون همیشگیم، صبحونه‌ی مشتی. ‫قهوه، الکل، و سوسیس.
‫دیگه نمی‌تونم یه روز دیگه ‫رو هم تو اینجا تحمل کنم.
‫[جول هوتا - کشیش]
‫[نزدیک موزه نشو!]
‫اگه قصد پیدا کردی که جوابایی بدی،
‫الان وقت خوبیه.
‫پدر؟
‫یه لحظه وقت داری؟
‫بله.
‫اوه، بله.
‫خدا داره امتحانم می‌کنه.
‫پله‌ها لیز بودن.
‫تو مقید به... محرمانگی هستی، درسته؟
‫هر چی بگی همین‌جا می‌مونه.
‫دوستم... مرده.
‫متأسفم.
‫به قتل رسیده.
‫اوه.
‫تو اخبار چیزی ندیدم.
‫گلوله مستقیم از قلبش رد شده.
‫کار یه حرفه‌ای بوده. یکی از آدمای اینجا.
‫یکی از اینجا که قبلاً با اسلحه شلیک کرده.
‫پس...
‫عمرا تو باشی، درسته؟
‫می‌تونی لطفا اینو باز کنی، پدر؟
‫آره.
‫تو هورمه‌وارا،
‫فکر نمی‌کنم که...
‫حرفه‌ای‌ها...
‫هوم.
‫من...
‫هر طور شده پیداش می‌کنم.
‫مطمئنم پیداش می‌کنی.
‫میکیس برای من مثل یه پدر بود.
‫پدرت بود؟
‫پدری که هیچ‌وقت نداشتم.
‫البته من یه پدر داشتم ‫که برام پدری کرد، درسته؟
‫ولی میکیس، اون ازم محافظت کرد. ‫هر چیزی که می‌دونم بهم یاد داد.
‫یه پدر.
‫قرار بود با هم به هاوایی سفر کنیم.
‫ولی بعد اومدیم اینجا، به سیبری کوچیک...
‫برای کار، که تو سرما بچرخیم.
‫و بعد من عاشق شدم و...
‫آره.
‫میکیس مرد.
‫عاشق شدی؟
‫آره.
‫اسمش کارولیناست.
‫هوم.
‫اگه یکی...
‫پدرتو بکشه چه‌کار می‌کنی؟
‫پدرم غرق شد.
‫تسلیت میگم.
‫عجب.
‫هوم.
‫زن داری؟
‫بچه چی؟
‫آره.
‫بچه‌...
‫هنوز نه.
‫آه، پس تو فاز «بچه‌دار شدن» هستی.
‫این بهترین بخششه.
‫بقیش بستگی داره به اینکه ‫بچه‌ها رو دوست داری یا نه.
‫اگه دوسشون داشته باشی،
‫نمی‌خوای هیچ چیز بدی براشون ‫اتفاق بیفته، یا برای خودت،
‫یا برای مادر بچه، درسته؟
‫درسته.
‫می‌خوام ازش عذرخواهی کنم.
‫اونی که اون بالاست.
‫برای چی عذرخواهی کنی؟
‫برای هر کاری که کردم.
‫و کاری که قراره بکنم.
‫من آدما رو شکنجه کردم.
‫استخون شکوندم.
‫ناخن کشیدم.
‫دندون کندم و... انگشت، ‫گوش و بینی رو بریدم.
‫و آدما رو سوزوندم با... ‫اون چی اسمش بود؟
‫اونی که گاز و شعله داره.
‫چراغ‌جوش؟
‫همونه! چراغ‌جوش.
‫آره، درسته. ممنون.
‫من... آدما رو با چراغ‌جوش سوزوندم.
‫بگذریم...
‫حالا عوض شدم.
‫عشق زندگیمو پیدا کردم.
‫می‌خوام یه زندگی بدون خشونت داشته باشم.
‫فقط یه کار دیگه اول انجام می‌دم ‫و برای اونم عذرخواهی می‌کنم.
‫- پدر؟ ‫- هوم؟
‫افتخار می‌دی که تو یه ‫دعای کوچیک همراهم باشی؟
‫البته.
‫برای اینکه قاتل میکیس رو پیدا کنم.
‫هوم.
‫ام...
‫تو کشیش خوبی هستی.
‫شنونده‌ی خوبی هستی.
‫اسمم پتاره.
‫می‌تونم توضیح بدم، عزیزم.
‫اگه بهت فرصت توضیح دادن بدم،
‫نسبت به ملاحظه‌ای که در مورد ‫من داشتی لطف بیشتری بهت کردم.
‫بعد از اینکه منو فریب دادی برم تو جنگل، ‫مچ پام پیچ خورد.
‫آره، ولی این چیزی نبود که من می‌خواستم.
‫می‌دونی چه حسی داره هر روز
‫تو این آلونک لعنتی گیر افتاده باشی ‫که حس خونه رو نداره؟
‫انتظار داری زن کشیش آروم و ساکتت باشم؟!
‫نه، هیچ‌وقت این انتظارو نداشتم.
‫پس بیا بریم!
‫- دنبال چی بودی؟ ‫- می‌خوام بدونم پدرش کیه!
‫نمی‌فهمم.
‫- جول؟ ‫- من به خاطر جراحتم نابارورم.
‫- چی؟ ‫- نمی‌تونم بچه بیولوژیکی داشته باشم.
‫از کی می‌دونی؟
‫از افغانستان.
‫ببخشید که بهت نگفتم.
‫- خیلی وقتا وقتا سعی کردم بگم. ‫- دست بهم نزن.
‫کریستا.
‫- کریستا. ‫- خواهش می‌کنم تنهام بذار.
‫نمی‌تونم اینو تحمل کنم.
‫برو سنگتو ببین و بیشتر کار دست خودت بده.
‫تو هم چیزایی ازم قایم کردی.
‫تارواینن.
‫تارواینن. هی!
‫هی! بیدار شو!
‫- این مال منه، کشیش. ‫- برو خونه و یکم استراحت کن.
‫مگه برای همین استخدامت نکردن؟
‫نگهبانی از شهاب‌سنگ؟ ‫وقتی ازم خواستن داوطلب شدم، آره.
‫حالا میشه بری خونه؟
‫موزه بسته‌ست. نمی‌تونی بیای تو.
‫می‌خوام با آدما حرف بزنم.
‫که این‌طور.
‫درست اونجا فرود اومد.
‫بهم گفت بایستم و... ‫یه کم بیشتر زندگی کنم.
‫باید بیشتر حرف بزنیم.
‫هر وقت خواستی بیا کلیسا منو ببین.
‫اوضاعش چطوره؟
‫کلیسا؟
‫شهاب‌سنگ من.
‫ما یه گروه درمانی داریم ‫که هفته‌ای یه بار جلسه داره.
‫می‌تونه نقطه شروع خوبی باشه. و...
‫«رالی یا مرگ، برادر»
‫این چیزی بود که سولوی همیشه می‌گفت.
‫چی گفت؟
‫اینجا رو ببین!
‫- کشیش و قهرمان. ‫- رالی یا مرگ، داداش!
‫- رالی یا مرگ، داداش.
‫جول!
‫این شکلیه.
‫یه میلیون یورو.
‫آره. خیلیا انگار همین فکر رو دارن.
‫مردم هر چی می‌خوان باور می‌کنن.
‫نظر شخص متخصصی رو پرسیدی؟
‫دکتر گفت که من...
‫یه معجزه می‌خوام. شاید چیزی بیشتر از معجزه.
‫فکر نمی‌کنی هردومون ‫لایق یه معجزه باشیم؟
‫باید بیشتر حرف می‌زدیم، عزیزم.
‫باید می‌فهمیدم یه چیزی اشتباهه.
‫وقتی شروع کردیم به تلاش برای بچه‌دار شدن، ‫تو فاصله گرفتی.
‫چون می‌ترسیدم.
‫اگه کار پیش نمی‌رفت، ‫به درمان ناباروری فکر می‌کردم.
‫می‌ذاشتی من شروع به مصرف اون هورمونا کنم؟
‫می‌ترسیدم اگه حقیقت رو بگم ‫منو ترک کنی.
‫و من تا سر حد مرگ می‌ترسیدم ‫که تو با یکی دیگه باشی.
‫نمی‌تونستم توجهتو جلب کنم.
‫مخصوصاً روزایی که داشتیم تلاش می‌کردیم.
‫اینکه تو این‌قدر به توجه ‫نیاز داری کمکی نمی‌کنه.
‫انگار تو دو دنیای جدا زندگی می‌کنیم.
‫آره، توی دنیای تو رایستیس و یوکیس
‫و گرفتنشونه.
‫این کاریه که یه معلم رقص باید بکنه.
‫- بعدش با هم خوش میگذرونین. ‫- اسمش معاشرته.
‫باید امتحانش کنی!
‫مردم میگن این سنگ یه پیامی از بالاست.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید.
‫اگه باشه، پیامش خیلی واضح نیست.
‫نقص چیزیه که جهان ما رو به وجود میاره.
‫بدون اون هیچ‌چیز تو کائنات اتفاق نمی‌افتاد.
‫هردومون اشتباه کردیم.
‫و باید حرف بزنیم.
‫ولی این چیزیه که پیشنهاد می‌کنم.
‫اگه می‌خوای این هدیه رو باهام شریک شی،
‫بیا خونه پیش ما.
‫در غیر این صورت، صبح مستقیم برو سر کار.
‫و من چمدونامو می‌بندم و می‌رم خونه.
‫با اولین قطار برمی‌گردم هلسینکی، ‫و هردومون می‌ریم دنبال زندگیمون.
‫به هر حال، واقعاً امیدوارم ‫دوباره ایمانتو پیدا کنی، جول.
‫برای همین اینو درست کردم.
‫نمی‌دونم خوبه یا بد.
‫هر کلمه‌شو جدی گفتم.
‫چون هیچ‌کس رو این‌قدر دوست نداشتم.
‫کریستا؟
‫در باز بود، برای همین اومدم تو.
‫نمی‌دونستم خونه‌ای.
‫جول.
‫چته؟
‫زنم کجاست؟
‫اینجا نیست؟
‫- تو پدر بچه‌ای؟ ‫- داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫خواهش می‌کنم منو نکش!
‫ببخشید.
‫نباید این کارو می‌کردم. من...
‫در مورد بخشش موعظه می‌کنم ‫و خودم مثل یه آدم تسخیرشده رفتار می‌کنم.
‫تو تسلیم یه وسوسه قوی شدی. می‌فهمم.
‫درک می‌کنم.
‫باید بهت برای خبر فوق‌العاده تبریک بگم.
‫من نمی‌تونم بچه داشته باشم.
‫- یعنی چی؟ ‫- کاش می‌تونستم.
‫عقیمم.
‫من و مینا سال‌هاست که بچه می‌خوایم، ‫ولی شانس نیاوردیم.
‫فکر کنم اون بره جنوب زندگی کنه.
‫ولی من دارم درباره رابطه‌ت ‫با همسرم حرف می‌زنم.
‫ما منتظر بچه‌ایم.
‫تو پدرش نیستی؟
‫از کجا این فکر به سرت زد؟
‫وقتی من نیستم میای اینجا.
‫و جراحتم...
‫وقتی تو خدمت بودم...
‫کریستا حامله‌ست؟
‫- آره. آره، هست. ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫تبریک می‌گم.
‫من دوست داشتم یه پدر باشم.
‫تو خوش‌شانسی.
‫بیا اینجا.
‫اینو از آخرین شکار رایستیس درست کردم.
‫وقتی داشتم پوستشو ‫می‌کندم، داشتم فکر می‌کردم
‫حتما کلی زن و بچه داشته.
‫بدنش گوشت زیادی داشت.
‫مطمئنم خیلی قوی بوده.
‫من حاضرم هر چی دارم بدم
‫که بچه‌دار بشم.
‫تا پدر بشم.
‫مینا می‌گه حرف زدنش با کریستا ‫همیشه خیلی بهش کمک می‌کرد
‫و روحیه‌شو بهتر می‌کرد.
‫برای همین اینجا بودم.
‫تا بهش بگم چقدر قدردانم.
‫و قول اینو بهش دادم. به عنوان تشکر.
‫دیگه مزاحمت نمی‌شم.
‫شهاب‌سنگ امشب برداشته می‌شه. ‫به هیچ‌کس نگو.
‫تنها بیا موزه.
‫اگه به پلیس زنگ بزنی یا به کسی بگی،
‫دیگه هیچ‌وقت همسرت رو نمی‌بینی.
‫کشیش.
‫آشپزخونه.
‫اون کجاست؟
‫- بهم بگو. ‫- یه فکر فوق‌العاده دارم.
‫ارزشش یه میلیونه، این‌طور بهم گفتن.
‫اگه داری درباره شهاب‌سنگ حرف می‌زنی، ‫باهاش چه‌کار می‌کنی؟
‫چطوره که به ۳۶ سال ‫کسالت و مسخره‌بازی پایان بدم؟
‫برای شروع یه زندگی جدید جای دیگه ‫به چند میلیون یورو نیاز نداری.
‫چه‌کار کنم؟ تو صف نون وایستم؟
‫برم مدل اینترنتی بشم و پول در بیارم؟
‫همه‌مون کشیش با شغل مطمئن نیستیم.
‫ساعت ۲ صبح، دوتا دزد ‫شیفت شبتو قطع می‌کنن.
‫یکی از در پشتی میاد تو ‫و امیدواره غافلگیرت کنه.
‫تو آماده‌ای.
‫همه‌چیز رو می‌شنوی چون ‫گوشات خیلی به شنیدن عادت دارن.
‫آموزش‌هایی که دیدی به کارت میاد.
‫برای دفاع از گنج دهکده می‌جنگی.
‫دزد تیر می‌خوره. ‫به‌عنوان دفاع از خود حساب می‌شه.
‫می‌خوای من اونو بکشم؟
‫می‌دونم قبلاً این کارو کردی.
‫معلوم می‌شه که فراری بوده ‫و تو چندتا کشور تحت تعقیبه.
‫همدستش پیدا می‌شه... یخ‌زده.
‫و این کار تعیین زمان مرگ رو ‫خیلی سخت می‌کنه.
‫اون سنگ یه میلیون دلاری ‫از فضا دیگه غیبش زده.
‫ولی تو هنوز قهرمان می‌مونی.
‫همه خوشحال می‌شن و کلی توریست میاد.
‫یادت باشه، نفر اول ‫ساعت دو از در پشتی میاد تو.
‫و تو اونو می‌کشی.
‫نگرانم که تو اینو داری.
‫نیازی به نگرانی نیست، ‫برای نگهبانیه.
‫فشنگا رو آوردی؟
‫یه گلوله؟
‫فکر کردم یه دونه کافیه.
‫می‌دونی...
‫حرفامون بهم امید تازه داده.
‫و اگه این بره،
‫این طناب به اندازه کافی محکمه.
‫و سازگار با محیط زیسته.
‫بعدش می‌تونه برای چیزای دیگه استفاده بشه.
‫و خیلی هم بلنده.
‫خدایا خواهش می‌کنم بذار ‫این یه گلوله کافی باشه.
‫باز کن، لعنتی.
‫دستا بالا!
‫- کشیش؟ ‫- چاقو رو بنداز.
‫دستاتو جایی نگه دار که ببینم.
‫دستاتو بالا نگه دار. ‫دستاتو بالا نگه دار.
‫چرا تفنگ دستته؟
‫می‌خوای منو بزنی، نه؟
‫برو سمت میله. برو سمت میله!
‫رو زانوهات بشین.
‫الان رو زانوهات بشین!
‫رو دستات تف کن. تو دستات تف کن!
‫آره. تف کن، تف کن.
‫حالا دستاتو دور میله بذار.
‫بگیرش. بگیرش. بگیرش.
‫این‌جوری. آره.
‫حالا زبونتو به میله بچسبون.
‫میله رو لیس بزن! میله رو لیس بزن!
‫آره.
‫آه. آه!
‫یه گلوله.
‫[سنگ رو تو کیسه بذار]
‫[به پلیس زنگ نزن تا کریستا رو پس بگیری.]
‫یعنی چی...
‫کاری که میگم رو بکن تا همه چیز درست شه.
‫برگرد.
‫حالا اون شیشه رو بشکن.
‫همین الان انجامش بده.
‫- کارولینا. ‫- الان انجامش بده!
‫انجامش بده!
‫چه پسر خوبی.
‫می‌تونستی از کلیدا استفاده کنی.
‫اون‌وقت گیر نمی‌افتادی
‫بعد از اینکه سعی کردی ‫سرقتتو به‌عنوان ورود غیرقانونی جا بزنی.
‫شهاب‌سنگ غیبش می‌زنه،
‫ولی هیچ اثری از ورود با زور نیست.
‫ولی همه جا اثر انگشتت هست.
‫واقعاً ممنونم که در رو برام باز کردی، کشیش.
‫جوانمردانه بود.
‫حالا اون سنگ قشنگ کوچولو رو ‫از تو ویترین دربیار.
‫پتار.
‫صبر کن. صبر کن.
‫- کارولینا... ‫- کوله رو بگیر.
‫سنگ رو تو کیسه بذار.
‫زود باش.
‫حالا می‌خوام کریستا رو ببینم.
‫- کریستا؟ ‫- آره، می‌خوام ببینمش.
‫شما مردا همه‌تون یه جورین.
‫- چی؟ ‫- هیچ‌کس تکون نخوره!
‫- تارواینن. ‫- تو نمی‌دونی من کیم.
‫هر چی تو بگی.
‫تفنگ رو بذار رو زمین، ‫بعد با لگد بزن بره اون‌ور.
‫کوله‌پشتی.
‫کوله‌پشتی لعنتی رو بنداز برام!
‫اگه حتی سایه‌تو پشت سرم ببینم، ‫تیر می‌زنم.
‫اینجا بمون... یا بمیر.
‫هیچ‌چیز اینجا کار نمی‌کنه، نه؟
‫تفنگ لعنتی.
‫آشغاله.
‫جول.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- کریستا.
‫اون اینجا نیست.
‫الان بهم بگو کجاست.
‫من از کجا بدونم؟
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫من اون شهاب‌سنگ رو می‌برم.
‫سولوی اونو برای من فرستاد.
‫سولوی؟
‫کمک‌خلبانت.
‫این توی یه مسابقه رالی ‫تو کورسیکا اتفاق افتاد.
‫هشت ثانیه از نفر اول عقب‌تر بودیم.
‫سولوی توی خوندن اشتباه کرد.
‫یه پیچ ملایم راست ‫یه پیچ تند از آب دراومد.
‫عصبانی شده بودم، برای همین شروع کردم ‫به داد زدن سرش، و تمرکزمو از دست دادم.
‫بعدش فقط فهمیدم که زیر آبیم.
‫نشد نجاتش بدم.
‫یه تصادف بود.
‫هوم.
‫می‌تونم دوباره مسابقه دادن رو شروع کنم.
‫و به سولوی نشون بدم که پیامشو گرفتم ‫و همه‌چیز بیهوده نبود.
‫که مرگش کاملاً بی‌فایده نبود.
‫رالی یا مرگ، برادر.
‫هوم.
‫سولوی از دستت عصبانی نیست.
‫خدا هم همین‌طور.
‫اونا تو رو می‌بخشن.
‫همون‌طور که خودت خوب می‌دونی، ‫اگه خطاهای دیگران رو ببخشی،
‫پدر آسمانیت هم... ‫همه خطاهات رو می‌بخشه.
‫متی.
‫آره.
‫ولی این توضیح نمی‌ده چرا اینجایی.
‫من اینجام چون واقعاً به ‫اون شهاب‌سنگ نیاز دارم.
‫من بیشتر بهش نیاز دارم!
‫وایسا!
‫[کریستا حالا پیش منه]
‫[سنگ رو بیار به سالن ورزشی. ک]
‫کمکم کن.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- کریستا کجاست؟
‫پتار و...
‫- کارولینا. ‫- کجان؟
‫اونا می‌خواستن منو از سر راه بردارن. ‫منو از این خلاص کن!
‫همه‌چیز رو به پلیس می‌گم. ‫منو ببخش، کشیش.
‫خواهش می‌کنم.
‫تو همونی هستی که ‫کریستای منو دزدیدی؟!
‫چون بانک داشت ‫کسب‌وکارمو تعطیل می‌کرد.
‫اونا کجا بردنش؟
‫- اینجا کل زندگیمه. ‫- کریستا کجاست؟!
‫اونا پشت ساختمون منتظرتن!
‫نرو!
‫کمکم کن!
‫- اولین مشتریات کی می‌رسن؟ ‫- ساعت شش.
‫اون نارنجک‌های زنگ‌زده کار نمی‌کنن.
‫اون اتفاقی منفجر شد.
‫ما این‌طور فکر می‌کنیم.
‫منو اینجا نذار!
‫آماده عرق کردن باش!
‫بیا دیگه، آشغال!
‫لعنتی!
‫منو ببر پیش کریستا!
‫این چاقوی لعنتی رو ‫از سینه‌ت درمیارم.
‫و باهاش تیکه تیکه‌ت می‌کنم!
‫- کارولینا! ‫- وایسا، پتار! وگرنه شلیک می‌کنم!
‫جول!
‫حالا چه‌کار کنیم؟
‫باید آروم باشیم و حرف بزنیم!
‫تو دوستت و ‫شهاب‌سنگ رو می‌گیری،
‫وقتی زنمو بهم بدی!
‫یا کلا این دیوونگی رو فراموش کن ‫و کریستا رو آزاد کن!
‫ببخشید، پتار.
‫با کیسه بیا بیرون. یه جایی که ببینمش.
‫وگرنه به زنت شلیک می‌کنم!
‫می‌فهمی؟
‫کریستا رو بهم بده، ‫بعد کیسه رو برات میارم.
‫کارولینا!
‫برو بیرون!
‫کیسه رو برام بیار!
‫منو ببخش.
‫ببخش که این‌قدر احمق بودم، عزیزم.
‫تو دنیای منی.
‫تو قشنگ‌ترین چیز تو جهانی.
‫مخصوصاً وقتی داری کاری که بیشتر ‫از همه‌چیز دوست داری رو انجام میدی.
‫و من عاشق چرخشاتم.
‫- چی؟ ‫- اون چرخشایی که می‌کنی.
‫- اونا بی‌نقصن. ‫- بسه، جول!
‫جول؟
‫این چاقوئه؟
‫جول.
‫قلبم می‌دونست که پیدام می‌کنی.
‫- حالا حالمون خوبه. ‫- قرار بود پیدات کنم.
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫- هردوتون؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫معجزه کوچیکم.
‫تو معجزه منی.
‫معجزه... من.
‫یه جای خیلی خیلی دوری، ‫یه انفجار رخ داد.
‫و یه جوری، به من رسید.
‫عصر بخیر، کشیش.
‫سلام، ماتیاس.
‫بخاطر زایمان همسرم هنوز تو مرخصیم. ‫فقط اومدم چندتا چیز بردارم.
‫متوجهم...
‫پسرت چطوره؟
‫خب، بیشتر غذا می‌خوره، ‫مدفوع می‌کنه و می‌خوابه.
‫مخصوصاً تو ماشین.
‫خوبه.
‫من نیومدم حرف بزنم.
‫منظورم اینه که نیومدم ‫یه جلسه باهات داشته باشم.
‫اوه.
‫حالا دغدغه‌های دیگه‌ای دارم.
‫هوم.
‫یه برنامه‌ای رو نصب کردم که به ‫آدما کمک می‌کنه عشق رو پیدا کنن.
‫- خوش به حالت. ‫- و بعد بوم!
‫با اولین نفر به هدف زدم.
‫واقعاً؟
‫اون یه فرشته آتشینه.
‫و بوش خاکی و مسحورکننده‌ست.
‫حالا که بحثش شد، داشتم فکر می‌کردم
‫قوانین محرمانگی حتی وقتی ‫کار نمی‌کنی هم پابرجاست؟
‫اوهوم.
‫انگار از این دنیا نیست.
‫از هر نظر یه پدیده‌ست.
‫خیلی خلاق و دوست داشتنیه.
‫انگار دارم یه دنیای جدید رو کشف می‌کنم.
‫واقعاً خارق‌العاده‌ست.
‫خیلی خوبه که عشق واقعی رو ‫پیدا کردم، حتی وازکتومی کردم.
‫عالیه.
‫- به نظر میاد سرحال‌تری. ‫- اینا چیه؟
‫اوه.
‫دکتر پیشنهاد کرد بیشتر ورزش کنم، ‫برای همین غواصی رو شروع کردم.
‫ماتیاس.
‫باید بریم.
‫فرشته‌ی کوچولوی من اینجاست.
‫- بریم شنا کنیم؟ ‫- آره.