‫خوب بخوابی!
‫معلوم بود خواب بودم!
‫سلام.
‫من تالی‌ام!
‫سلام!
‫من ریکی‌ام!
‫سلام، ریکی.
‫می‌دونی، فکر کنم فقط ما دو تا اینجا باشیم.
‫آره فکر کنم.
‫می‌خوای بیای وسط همدیگه رو ببینیم؟
‫شنا کنم بیام؟
‫آره.
‫باشه.
‫حاضری؟
‫آره.
‫بیا.
‫اگه همین باشه چی؟
‫یه مستعمره جدید تشکیل بدیم.
‫ولی فکر می‌کنم تو بپیچونی و بری.
‫همم؟
‫آره.
‫چرا اینو میگی؟
‫از صورتت مشخصه.
‫[یک سال بعد]
‫دالی.
‫قیافه بابایی.
‫سلام، عزیزم.
‫من کجام؟
‫من کجام؟ من کجام؟
‫من اینجام.
‫خیلی‌خب.
‫ارتفاعش مناسبه.
‫همه‌چی سفت و محکمه.
‫اوه.
‫هه.
‫اوه.
‫نمی‌خوام وسواس دربیارم.
‫این.
‫همم.
‫سلام. زود برگشتی.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫پشیمونم. اشتباه کردم.
‫باشه.
‫می‌خوای درباره‌اش حرف بزنی؟
‫لطفا. آره.
‫اما تکون می‌خورد.
‫باشه.
‫صدا میده؟
‫آره. موضوع مهمیه.
‫و دیوونه شدم.
‫و بعدش، می‌دونی،
‫نمی‌خواد نگران باشی.
‫خرید چطور بود؟
‫چیزای خوشمزه گرفتی؟
‫دستت داره می‌لرزه، عزیزم.
‫نه.
‫چون قند خونم پایینـه.
‫آره، یه کرکر می‌خورم.
‫حس خوبی داره.
‫آره.
‫همین فکر رو می‌کردم.
‫بهتری؟
‫آره.
‫خوبه.
‫چون توی این وضعیت
‫نباید ازت مراقبت کنم، گلن.
‫نمی‌خوام.
‫منم نمی‌خوام.
‫درسته.
‫می‌خوای آروم باشم.
‫درسته.
‫آروم باش.
‫توصیه خوبیه.
‫نه، توصیه خوبیه.
‫نه، ازت ممنونم.
‫توصیه کاربردیه.
‫نکته‌ی جالب اینجاست، ‫می‌خوام درباره‌اش باهات حرف بزنم مضطرب میشم،
‫و فکر می‌کنم به نوعی به ما منتقل میشه.
‫و ازت می‌خوام از سمت خودت کنترلش کنی.
‫باشه، فهمیدم.
‫طرز بیانتو دوست دارم.
‫ولی یادت میاد دکتر مایر چی گفت، آره؟
‫آره، از بینی نفس بکش.
‫دارم همین کار رو می‌کنم. ‫دارم از بینی نفس می‌کشم.
‫آره، نفس کشیدن، ‫ولی اینم گفت،
‫می‌دونی، اگه سر کار اتفاقی میفته
‫من می‌تونم از پسش بربیام.
‫آره.
‫تو از بچه مراقبت می‌کنی.
‫و یه سال دیگه، ‫می‌تونی بگردی یه شغل جدید پیدا کنی.
‫و مسئله مهمی نیست.
‫نه.
‫و تو راضی هستی؟
‫خونسردم.
‫ممنون.
‫هیچ مشکلی ندارم.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫من میرم کلاریسا رو ببینم، ‫تا بعد.
‫خوبه، کلاریسا رو دوست دارم.
‫اینکه دوست هستید خیلی خوبه.
‫می‌بینمت، عزیزم.
‫فکر کنم، سل،
‫هفته‌ی پیش می‌گفتی
‫که بابات روان‌شناسه، درسته؟
‫اوهوم.
‫مواقعی که سر کار بوده ‫روی تو تاثیر گذاشته.
‫آره؟
‫خب، اون سخت کار می‌کرد.
‫نان آور بود.
‫همم.
‫اما هیچ‌وقت احساسات رو بهش نگفتی.
‫و وقتی بعد از فوت دوستت ‫افسردگی شدید گرفتی
‫این مسئله رو باهاش درمیون نذاشتی.
‫نه، نگفتم.
‫چرا؟
‫ریکی.
‫در این مورد حرف زدیم، یادت میاد؟
‫آره، درسته.
‫ببخشید، دکتر.
‫فکر می‌کنم،
‫دلم می‌خواد اینجا یه چیزی رو امتحان کنم
‫و یه‌کمی نامتعارفه.
‫ولی سل، میشه به خانم کرنشاو نگاه کنی؟
‫خانم کرنشاو، امکانش هست؟
‫عالیه.
‫خیلی‌خب سل، به کرنشاو نگاه کن.
‫پات روی زمین باشه.
‫فکر کنم اون باباته.
‫باشه.
‫سل، مجبور نیستی این کار رو کنی.
‫درسته.
‫اگه خودت می‌خوای، سل.
‫نه، فکر کنم می‌خوام.
‫باشه.
‫بابا، چرا همیشه تا دیروقت کار می‌کردی؟
‫واسه اینکه نمی‌خواستی بیای خونه؟
‫بیمارهام به من احتیاج داشتن.
‫من بهت احتیاج داشتم.
‫خوبه.
‫ببخشید.
‫عذرخواهی تو به چه درد من می‌خوره؟
‫خیلی دیر شده.
‫خیلی‌خب.
‫نفس بکش، سل.
‫خوبه. چه احساسی داری؟
‫فکر کنم عصبانی‌ام.
‫ولی می‌دونی چیه، سل؟
‫خشم و عصبانیت همون ناراحتیـه ‫که جایی برای رفتن نداره.
‫چرا از من بدت میومد؟
‫ممنون که کمک کردی.
‫بازم میگم، خواهش می‌کنم دکتر.
‫می‌دونی، امروز یه چیزی به ذهنم رسید.
‫کار جواب میده.
‫مثل یه شعار یا تیکه کلام.
‫- ریکی، می‌دونی چیه؟ ‫- و داشتم فکر می‌کردم
‫خیلی خوب میشه ‫اگه بتونیم پوستر بزنیم
‫یا بنر بچسبونیم یا همچین چیزی.
‫بالای سر گروه بزنیم.
‫خیلی‌خب.
‫ببین، آم...
‫من داوطلبانه اومدم.
‫بنابراین اجازه ندارم ‫تو رو از گروه بندازم بیرون.
‫اما بهتره دیگه نیای.
‫واقعا؟
‫بازم میگم، من نمی‌تونم بیرونت کنم.
‫چنین اتفاقی نمیفته.
‫چرا خب؟ ‫آخه...
‫حس می‌کنم چیزهای زیادی رو به گروه اضافه می‌کنم.
‫یه انرژی جوونی دارم و...
‫درسته.
‫فکر می‌کردم شاید بتونم کم‌کم ‫گروه التیام سوگواری خودمو راه بندازم،
‫و می‌خواستم با تو هم‌فکری کنم.
‫چیزیه که باید درسش رو بخونی
‫و مجوزش رو بگیری.
‫و شما این خدمات رو فراهم می‌کنید یا...؟
‫نه، ما آسایشگاه هستیم.
‫ببین ریکی، اولین بار که پیش ما اومدی،
‫یه آدم دیگه‌ای بودی.
‫و کاری که با پدرت کردی ‫به شدت الهام‌بخش بود.
‫و اخیرا، کار...
‫خیلی خیلی زیبایی برای خودت انجام دادی.
‫اما، اگه بیشتر بمونی،
‫داری چشم‌هاتو به حقیقت می‌بندی.
‫تو ابزارشو داری
‫و می‌تونی توی جامعه ازشون استفاده کنی.
‫کجا برم؟
‫خب، ما معمولا پیشنهاد میدیم ‫پیش خانواده بمونید
‫یا در مورد تو، پیش دوست نزدیکت.
‫بدبخت شدم.
‫چیه؟
‫ریکیـه.
‫ریکی اینجاست.
‫چی؟ کجا؟
‫برو عقب.
‫بین درخت قایم شده.
‫فکر کنم می‌خواد منو بترسونه.
‫بذار تو رو بترسونه و بگو بیاد تو.
‫نمی‌خوام ببینه تو بارداری.
‫چی، نمی‌خوای در مورد بچه بهش بگی؟
‫می‌خوام اونو حذف کنم.
‫چرا؟
‫اون یه مرد گنده‌ست ‫که وسط درخت قایم میشه.
‫و تو کف زمین نشستی ‫و از دست اون قایم شدی.
‫هر چند ماه یک بار غیبش میزنه.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫وقتی کنارشم بهم خوش نمی‌گذره.
‫نمی‌خوام پیشش باشم.
‫اون دوست صمیمی‌ته.
‫هی، رفیق!
‫درباره‌اش حرف زدیم.
‫ببخشید.
‫تحت کنترلمه.
‫هر چی پول داری رد کن بیاد، من دزد درختی‌ام!
‫هی، ریکی.
‫- آی! ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آره. پام پیچ خورد.
‫نه زنگ زدی، نه پیام دادی.
‫دزدکی اومدی.
‫ناهار می‌خوری؟
‫ناهار؟ ظهر؟
‫آره.
‫کار داری؟
‫بگی‌نگی. آره.
‫من... یه‌کم دیگه میرم خونه‌ی لوو.
‫خب، بذار بیام به رزی سلام کنم.
‫نه، دستشوییه، رفته دستشویی.
‫الان وقت مناسبی نیست.
‫بعدا میام سلام می‌کنم.
‫آره، یه وقت دیگه.
‫سلام عزیزم.
‫سلام.
‫یه بوس بده.
‫نه.
‫- بده. ‫- نه، نه، نه.
‫- بوسم کن. ‫- نه، بس کن.
‫نه، نه، نه.
‫بوس بده.
‫بس کن، رفیق.
‫عجب.
‫چه زوری داره.
‫سفته. قویه.
‫ورزش می‌کنی؟
‫یه‌کمی.
‫چند تا شنا میزنی؟
‫چی؟ پشت سر هم؟
‫آره.
‫نمی‌دونم. سی تا.
‫- خوبه. ‫- تو چی؟
‫پنجاه تا.
‫میریم ناهار بخوریم.
‫بی خیال.
‫خیلی‌خب. برنگرد.
‫برنگرد.
‫همون جا وایسا.
‫برنگرد. بهم اعتماد کن.
‫بهم اعتماد کن، ‫نمی‌خوای هنوز برگردی.
‫صبر کن. صبر کن.
‫باشه.
‫بچرخ.
‫آها.
‫امکان نداره.
‫چی؟
‫بتسیِ اصلیه؟
‫آره.
‫امکان نداره.
‫اوهوم. پیداش کردم.
‫فکر کردم خراب شده بود.
‫آره.
‫اما موتور و بدنه‌اش رو تعمیر کردم.
‫سالم شده.
‫چقدر خرج کردی؟
‫نمی‌دونم. ‫پنج و خوردی.
‫پنج هزار تا؟
‫آره، همچین چیزی.
‫من ده سال پیش ‫این ماشین رو ۱۱۰۰ دلار خریدم.
‫آره.
‫ولی خب، بتسیـه.
‫رزی چطوره؟
‫خوبه.
‫سالمه؟
‫آره.
‫و چیز دیگه‌ای نیست بخوای بهم بگی؟
‫نه.
‫هنوز دث استار کار می‌کنی؟
‫آره.
‫خوندم تعدیل نیروی زیادی دارن.
‫آره.
‫خوبی؟
‫نگران نیستم.
‫و حتی اگه منو تعدیل کنن،
‫یه فکر دیگه‌ای دارم.
‫باشه.
‫از باشه بهتره.
‫خیلی بهتره.
‫خوبی، رفیق؟
‫چیه؟
‫نمی‌دونم، انگاری...
‫انگار میزون نیستی.
‫خودتو سرکوب کردی.
‫هیچ حرف بامزه‌ای نزدی.
‫شل کن.
‫داری با من حرف میزنی‌ها، ریک قدیمی و مهربون.
‫دارم حال و احوالتو می‌پرسم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫با کی می‌گردی؟
‫دوست داری؟
‫چطوری خودتو خالی می‌کنی؟
‫چند تا دوست دارم.
‫چرا همه بهم میگن ‫من هیچ دوستی ندارم؟
‫باشه، دوست‌هات کی هستن؟
‫تام اومستد.
‫هم اتاقی قدیم زمان دانشگاهت؟
‫دوست‌های خیلی خوبی هستیم.
‫صحیح.
‫وقتی پیش همدیگه هستیم، انگار...
‫خوش می‌گذره.
‫آدم خوبیه.
‫تصورشم سخته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫به خودم اجازه دادم سفارش بدم.
‫ممنون.
‫من نمی‌خورم.
‫بی خیال. واقعا؟
‫یه قلپ
‫مجبور نیستی همه‌شو بخوری.
‫یه قلپ بخور.
‫نمی‌خوام. احترام بذار.
‫قهوه می‌خوری؟
‫چرا اونو برنداشتی ببریم؟
‫یادم رفت.
‫باشه. ولی باید برگردم.
‫هر چی تو بگی، رفیق.
‫گلن.
‫نه.
‫من کاری کردم ناراحت شدی؟
‫نه.
‫چون سرزده اومدم؟
‫ببخشید.
‫معذرت می‌خوام.
‫آخه تو آدمی هستی
‫که سخت میشه باهات تماس گرفت.
‫موبایلم سایلنته.
‫دوست دارم در زمان حال باشم.
‫و خیلی هم خوبه.
‫فقط اینکه، می‌دونی...
‫الان به نقطه‌ای رسیدیم ‫که سالی یک‌بار میریم بیرون غذا می‌خوریم.
‫داره بین‌مون فاصله میفته.
‫درک می‌کنم. بخشی از زندگیه.
‫از این دست خزعبلات.
‫ولی میشه بریم دور دور
‫و یه ربع دیگه خوش بگذرونیم؟
‫هی، نظرت چیه کاپوت ‫این جیگر رو بزنیم بالا؟
‫ببینیم از چی درست شده.
‫واقعا؟
‫آره.
‫ببینیم وسایل قدیمی رو داره یا نه.
‫داره.
‫هنوز داره.
‫نظرت چیه؟
‫بریم ساکرامنتو؟
‫آره، حتما. بریم ساکرامنتو.
‫واقعا؟
‫آره، هر چی بادا باد
‫مطمئنی؟
‫آره، بیا بریم سفر طولانی و برنامه ریزی نشده
‫به شهری که هیچی ازش نمی‌دونم
‫و علاقه‌ای ندارم برم اونجا.
‫به نظرم کِیف میده!
‫منم همین فکر رو می‌کنم.
‫باشه.
‫باورم نمیشه واقعا داریم میریم.
‫خیلی‌خب، دوست من.
‫چند تا بطری آب خریدم،
‫گوشت خشک‌شده، و تی‌شرت،
‫واسه سفرمون به ساکرامنتو.
‫به به.
‫باشه. عمو.
‫برو به درک.
‫جانم؟
‫گفتم برو به درک.
‫من تسلیمم. تو بردی.
‫نمی‌خوام بیام.
‫تو یه مرد با دل و جرئتی.
‫حالا میشه برگردیم لس آنجلس؟
‫بابام فوت شده.
‫چی؟
‫رفیق.
‫متاسفم.
‫کِی؟
‫ماهِ پیش.
‫لعنتی. نمی‌دونستم.
‫آره.
‫باید برم ساکرامنتو.
‫باید خاکسترشو پخش کنم.
‫اونجا رو دوست داره.
‫دوست داشت.
‫نمی‌دونم چرا همون اول بهت نگفتم.
‫فقط...
‫فکر می‌کردم کِیف میده
‫تا یه کار احمقانه باحال انجام بدیم، می‌دونی؟
‫اما...
‫باید می‌گفتی.
‫متاسفم.
‫ممنون، رفیق.
‫برمی‌گردونمت.
‫باشه. باشه.
‫باشه.
‫خب...
‫اونجا کسی رو داشت؟
‫خانواده‌ای‌چیزی؟
‫آره. آره.
‫نه.
‫ولی مشکلی نیست.
‫باهات میام.
‫بی خیال.
‫اذیت نکن.
‫واقعا؟
‫وقتی بابام فوت کرد کنارم بودی.
‫آره.
‫آخر هفته باحالی میشه.
‫به رزی زنگ بزنم.
‫آره، آره. بهش زنگ بزن.
‫هی.
‫سلام عزیزم.
‫کارت بابای مُرده رو، رو کرد.
‫می‌دونستم.
‫همیشه می‌دونستم بر علیه‌ام استفاده می‌کنه.
‫خب، نمی‌دونم.
‫به نظرم فرصت خیلی خوبیه
‫تا ارتباط‌تون رو از سر بگیرید.
‫تنها اذیت نمیشی؟
‫فکر کنم زنده بمونم.
‫به نظر ناراحت نمیای.
‫شوخی می‌کنی؟ عصبانی‌ام.
‫به زور می‌تونم تحمل کنم.
‫آدم هفت خطیه.
‫چرا همون اول بهم نگفت؟
‫برو حلش کن.
‫برو. ‫ساکرامنتو حلش کن.
‫عزیزم، نه.
‫این کار رو نکن. لطفا.
‫خیلی عصبانی‌ای؟
‫بهت گفتم خیلی عصبی‌ام.
‫انقدر عصبانی‌ام ‫که نمی‌تونم باهات حرف بزنم.
‫فکر می‌کنم باید تلفنـو قطع کنی
‫و بری، قبل از اینکه نظرم عوض بشه.
‫باشه.
‫انگاری قراره دل‌تنگم بشی.
‫الانم دلم تنگ شده.
‫منم.
‫خوش بگذرون، باشه؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب. قوی باش.
‫هی، ببخشید نمی‌تونم جواب بدم.
‫می‌دونید چیکار کنید.
‫آمستد.
‫مالنـم.
‫هی.
‫ببخشید.
‫ببخشید رفیق، ‫هوای گند رفت تو حلقم.
‫اینجا تپه‌ی مورچه‌ست.
‫حالت چطوره، رفیق؟ ‫گلن مالنم.
‫چند وقتی میشه ازت خبری ندارم، کثافت.
‫زنگ زدم سلام کنم.
‫کجایی؟
‫فینیکسی؟
‫آخرین باری که حرف زدیم ‫رو یادم نمیاد،
‫اما خیلی وقت شده، رفیق.
‫همیشه خوش می‌گذره، نه؟
‫همیشه خوبه.
‫خیلی‌خب، بهم زنگ بزن، رفیق.
‫و بیا یکی از اون ناهارهای خفن‌مون رو بخوریم
‫وقتی که یه جا بودیم
‫و خوش بگذرونیم، باشه؟
‫دوستت دارم، رفیق.
‫گلن مالنم.
‫تا بعد. بهم زنگ بزن.
‫بریم.
‫بلندتر، عزیزم.
‫تو درام میزنی؟
‫من گیتار باس میزنم.
‫عوض کردی؟ چی میزنی؟
‫تو درام بزن.
‫من گیتار باس.
‫هی، بذار من طبل بزنم، ریک.
‫هی، ریک.
‫من طبل میزنم.
‫جفتمون نباید بزنیم.
‫عجب سفر طولانی شد.
‫شش ساعت.
‫نصف راه رو رفتیم.
‫ارتباط بابات با ساکرامنتو چی بود؟
‫اهل اونجا بود.
‫درسته.
‫ولی فکر می‌کردن خانواده‌ات اهل شیکاگو بودن؟
‫آره.
‫پدر و مادرش ساکرامنتو بدنیا اومده بودن.
‫اهل اونجاست.
‫پسر ساکرامنتویی. ‫شهر ساکرامنتویی تا ابد.
‫ایول.
‫می‌خوای خاکستر رو جای خاصی پخش کنی؟
‫از بالای صخره.
‫توی ساکرامنتو.
‫از سرازیری. توی آرام.
‫آرام...
‫اقیانوس؟
‫فکر کنم.
‫از ساکرامنتو به اقیانوس دسترسی هست؟
‫آره.
‫شمال سان‌فرانسیسکوئه.
‫و فکر کنم درون‌مرزیه.
‫- شاید یه‌کم. ‫- درون‌مرزیه.
‫هه.
‫آره، فکر کنم وقتی گفت صخره،
‫منظورش دریاچه‌ای ‫یا رودخونه‌ای‌چیزی بود.
‫اوه درسته.
‫عاشق منظره‌ست.
‫آزادی عمل خیلی وسیعی بهم داد.
‫وقتی برسیم مطمئنم معلوم میشه.
‫درسته.
‫بعضی‌وقت‌ها یک انسان‌شناس به آنجا میرود
‫و با آن‌ها وقت می‌گذراند،
‫اما چیزی که در اون قبایل پیدا نمی‌شود
‫دیابت نوع دو است.
‫و سندرم روده تحریک‌پذیر پیدا نمی‌کنن.
‫صنعتی سازی یک جورایی موجبِ...
‫یه گروه جدید بیماری می‌شود، ‫بیماری‌های لاعلاجی که به نظر می‌رسد
‫که از مشکلات لاعلاج ریشه می‌گیرد.
‫درسته.
‫به به.
‫هی! هی!
‫ساکرامنتو!
‫خوب اومدی.
‫اشکالی نداره بایستیم؟
‫خوراکی می‌خوام.
‫«جناب مالن عزیز:
‫امیدوارم حالتون خوب باشه.
‫این بدترین بخش از شغل منه.
‫متاسفانه باید به عرض شما برسانیم...»
‫خدای من.
‫هر چی می‌خوای بردار.
‫خیلی عجیبه. شدیدا عجیبه.
‫ببخشید.
‫دنبال کرم مرطوب کننده فاقد روغن بن هستم
‫با ضد آفتاب. اس‌پی‌اف ۵۰.
‫همه اینجا فقط کرم مرطوب کننده فاقد روغن می‌بینم.
‫همون‌جاست.
‫اما نیست.
‫خب، دنبالش گشتم.
‫همه جا رو نگاه کردم.
‫پس نداریم.
‫فکر نمی‌کنید شاید توی انبار داشته باشید؟
‫اونجا نیست.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫جالبه. جالبه.
‫کرم ضد آفتاب بدون مواد مضر دارن.
‫بذار سر جاش.
‫لطفا دخالت نکن.
‫این جنگ تو نیست، خب؟
‫گوش کن، من باهات دعوا ندارم.
‫خب؟
‫فقط کرم مرطوب کننده می‌خوام.
‫واسه همین اومدم اینجا. خب؟
‫مشکلت با من چیه؟
‫توان ندارم.
‫من با شما مشکل ندارم.
‫خب، دیگه مشتری هم نداری.
‫ببخشید.
‫فکر نکنم توی نسخه‌ام این تجویز شده باشه.
‫شوخی می‌کنم. ‫سربه‌سرت می‌ذارم.
‫اضطراب داره.
‫قراره بچه‌دار بشه.
‫هی.
‫- هی. ‫- خوبی؟
‫آره، من خوبم. حالم خوبه.
‫وقتی مردم دروغ میگن دوست ندارم.
‫آتیش می‌گیرم.
‫منم همینطور.
‫آره.
‫بریم نوشیدنی بخوریم.
‫آره. آره.
‫خوبه؟
‫عالیه.
‫خیلی‌خب، من میرم دستشویی.
‫باشه.
‫تامی. بازم گلنـم.
‫هی، گوش کن، توی پیام آخرم،
‫یادم رفت خبر بزرگ رو بهت بگم،
‫خبری که هفت ماه پیش فهمیدیم.
‫زندگیم داره عوض میشه.
‫دارم بابا میشم.
‫آره، رفیق. رزی بارداره.
‫آره. خیلی هیجان انگیزه.
‫فقط، کارمو از دست دادم،
‫که زد نقشه‌مو خراب کرد
‫و هر برنامه خانوادگی که داشتم.
‫آره، ولی رزی حاضره تا یه مدت نان آور باشه
‫که خوبه.
‫من میشم بابای خونه‌دار.
‫که یه‌جورایی باحاله. می‌پسندم.
‫خب، هنوز سعی دارم
‫احساساتم رو بفهمم چی به چیه.
‫خب دوست دارم باهات مشورت کنم
‫و نظر تو رو بپرسم.
‫چون تو خیلی باهوشی.
‫خیلی‌خب، رفیق. بهم زنگ بزن.
‫و اگه جواب ندادم،
‫بازم زنگ بزن
‫چون گوشی‌مو می‌ذارم سایلنت.
‫ولی معمولا بار دوم جواب میدم.
‫تا بعد، رفیق.
‫به یاد بابات.
‫اوه!
‫حالم جا اومد.
‫همینه.
‫- اوه. ‫- اون برگشته، جیگر.
‫برگشته.
‫خوشحالی؟
‫خدای من.
‫نه، قربونت.
‫دست بردار.
‫داشتن اینوری رو نگاه می‌کردن.
‫دست خودم نیست.
‫می‌تونی هر کاری می‌خوای بکنی.
‫تو مجردی.
‫و تا وقتی اون‌ها
‫به حد و مرز من احترام بذارن،
‫- مشکلی نیست. ‫- به حد و مرز تو احترام می‌ذارن.
‫باشه؟
‫داستان تو و مرزبندیت چیه؟
‫چه‌ت شده؟
‫الان اولویت‌های جدیدی توی زندگیم دارم.
‫و اگه بخوام روراست بگم،
‫از رفتارهای گذشته‌ام پشیمونم.
‫خوشحالم اون دوران رو پشت سر گذاشتم.
‫همم.
‫یه چیز دیگه پشت سرته.
‫نه، زود زدی.
‫ولی بهش خورد.
‫حساب میشه، آره؟ حسابه.
‫نه، برخورد ریزی داشت.
‫بی خیال.
‫مصرفش بالاست.
‫بنزین. بنزین می‌خوره، که رو اعصابه.
‫می‌دونی، همیشه باید بنزین بزنی.
‫و می‌دونی؟
‫می‌دونی، ماشین بنزین می‌خواد.
‫می‌دونی، چه میشه کرد؟
‫واسشون عین غذاست.
‫واسشون سوخته.
‫آره، جفتمون مبارزه می‌کردیم
‫و الان به بقیه مبارزها آموزش میدیم.
‫عجب.
‫پس باید یه عالمه زخم و جراحت داشته باشی.
‫آره.
‫می‌بینی، من فقط یه دونه دارم
‫و روی گوش‌مه، می‌بینی؟
‫سه تا بخیه خورده.
‫همین ریزه رو میگی؟
‫خیلی خون اومد.
‫چند وقته ازدواج کردی؟
‫نه، من...
‫چهار سال. آره.
‫چهار سال شاد. خوشبختم.
‫ازدواج خوب.
‫اوه، حیف شد.
‫می‌دونی، اینو...
‫ببخشید.
‫نه، راحت باش.
‫نه. فقط، می‌دونی؟
‫ببین، باید آرنج رو حرکت بدی.
‫باشه.
‫و بازم نخورد.
‫آره، می‌دونی، تاهل...
‫مسئولیت داره. می‌دونی؟
‫و حتی، می‌دونی...؟
‫نمیگم انرژی این وسط وجود نداره.
‫نیست.
‫نه، ولی هر انرژی هست...
‫هیچی.
‫- اوه! ‫- خدای من!
‫خدای من!
‫باشگاه شماست؟
‫خدای من.
‫گلن.
‫خدای من!
‫شروع کرد.
‫اوه!
‫باید جلوشو بگیرم.
‫زود باش.
‫مراقب طناب‌ها باش، پهلوون.
‫شروع کنم.
‫نگاه کنید و تماشا بگیرید.
‫زود باش. یه فن بزن.
‫میشه نکشی؟
‫چون تجهیزات آسیب می‌بینه،
‫اگه طناب از چرخ رد بشه.
‫اگه میشه...
‫اگه طناب چی؟
‫گلن جون!
‫نه ممنون.
‫فکرشم نکن.
‫تجهیزات زیرزمین باباتو یادت میاد؟
‫با همدیگه تشک‌بادی چسبوندیم.
‫مچ دستم شکست.
‫یادم میاد.
‫زود باش! ‫بلند شو بیا ببینم، رفیق.
‫اینجا ملک ما نیست، رفیق.
‫اوه. واسمون مهم نیست.
‫می‌تونید استفاده کنید. کثیفه.
‫کثیفه.
‫اوه، هیجانتو سرکوب نکن.
‫تو! گلن مالن.
‫تو رو احضار می‌کنم.
‫زود باش!
‫بیا اینجا و باهام مبارزه کن.
‫امشب شب موعوده.
‫امشب شبیـه که دوستان صمیمی ‫به دشمنان خونین تبدیل میشن.
‫شبیه آدمی‌ام که ترسیده؟
‫بیا توی رینگ، گلن مالن.
‫من شبیه مردم؟
‫امشب توی ساکرامنتو شب موعوده.
‫یکی‌مون از درمونگاه سر درمیاره.
‫من و تو. گلن مالن.
‫بیا.
‫اوه!
‫خدای من...!
‫ایول. زمین نرم.
‫وای. بچه دارید؟
‫نه، اسباب‌بازی‌های منه.
‫باهاشون بازی می‌کنم ‫و همه جا می‌ندازمشون.
‫لعنتی.
‫گلن عزیز،
‫با دخترها رفتم بازار محصولات طبیعی.
‫محبوب بابایی بود.
‫منم دلم واست تنگ شده.
‫انگار نشئه‌ای.
‫پنج تا نوشیدنی خوردم.
‫چه حالی داری؟
‫مردم دیگه.
‫وای، دیشب حسابی ترکوندید.
‫دیگه لب نمیزنم.
‫اوه. از اداره خبری نشد؟
‫نه. نه. نه.
‫نه. نه.
‫عالیه. خوبه، نه؟
‫واقعا خبر خوبیه.
‫آره، آره، آره.
‫آره.
‫خدای من، این زن‌ها عین حیوون زندگی می‌کنن.
‫کدوم زن‌ها؟
‫می‌دونی چیه؟
‫نمی‌تونم دروغ بگم.
‫عزیزم، دیشب رفتارهای اخلاقی مبهمی صورت گرفت.
‫از لحاظ ازدواجی.
‫چه جالب.
‫چیه، فکر می‌کنی من نمی‌تونم نامردی کنم؟
‫مطمئنم مرد متشخصی بودی، عزیزم.
‫آره.
‫می‌دونی، از فیسبوک ‫به مامان ریکی پیام دادم
‫تا تسلیت بگم.
‫و می‌دونی، باباش یه سال پیش فوت کرده.
‫چی؟ مطمئنی؟
‫آره.
‫سرطان داشته.
‫خیلی غم انگیزه.
‫یه سال پیش؟
‫به من گفت یه ماه پیش فوت شده.
‫دروغ گفته.
‫نمی‌دونم، به نظرم مهم نیست.
‫خب، اینکه خاکستر آدم مرده ‫رو بعد یک سال پخش کنی،
‫اصلا قانونیه؟
‫چی؟ آره.
‫آره. چی؟
‫خب، خیلی غیر عادیه.
‫از نظر من منطقی نیست.
‫مطمئنم باباش حتی اهل ساکرامنتو نبوده.
‫فکر می‌کرد نزدیک اقیانوس بوده.
‫خب، نمی‌دونم.
‫نوع سوگواری آدم‌ها فرق داره.
‫شاید بهتر باشه آروم بگیری.
‫کنارش باشی، اگه می‌تونی.
‫آره.
‫گیلاس رو خیلی دوست دارم.
‫- آره، قشنگه. ‫- خیلی قشنگه.
‫واقعا قشنگه.
‫بعضی‌وقت‌ها هسته‌شون یه‌کم بزرگه.
‫توی گلوم گیر کرده.
‫سلام.
‫روراست باش.
‫- حتما. ‫- از آشناییت خوشوقت شدم.
‫منم از آشنایی باهات خوشوقت شدم.
‫توی باغ موفق باشی.
‫ممنون.
‫توی کار باشگاه موفق باشی.
‫ممنون.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫می‌بینمت، جس.
‫سفر بخیر.
‫- باشه. ‫- هی رفیق.
‫طرفدار پر و پا قرص بود.
‫طرفدار آغاسی بود.
‫خب، پیرمرد.
‫عیب و نقص داشتی.
‫اما کی نداره؟
‫یه‌کم دیر کردی
‫واسه تربیت ما بچه‌ها،
‫ولی آخر سر کامبک قوی زدی...
‫همیشه دو ماه آخری که با هم داشتیم ‫رو عزیز می‌دونم.
‫همیشه رو در رو نمی‌شدیم.
‫منظورم اختلاف قدی‌مون نیست.
‫اما کله‌شق بودی.
‫یه پیرمرد عوضی و یه دنده.
‫خدانگهدار، بابا.
‫دوستت دارم.
‫و راستی،
‫برو به درک.
‫آمین.
‫خب، تموم شد.
‫صبحونه می‌خوری؟
‫هی، ریک.
‫می‌خوای چیزی بهم بگی؟
‫منظورت چیه؟
‫بیا. اینجا بشینیم.
‫می‌دونم بابات یه ماه پیش فوت نشده.
‫یه سال پیش فوت کرده.
‫تازه، همه پدربزرگ ‫و مادربزرگ‌های من سوزونده شدن.
‫پس بقایای خاکستر انسان رو دیدم.
‫توی خاکسترشون آشغال نبود.
‫چی شده؟
‫خیلی‌خب، گلن.
‫روراست میگم.
‫من تو رو نیوردم اینجا
‫تا خاکستر پدر مرحومم رو پخش کنم.
‫می‌دونم. ‫الان بهت گفتم.
‫تو رو آوردم ساکرامنتو
‫چون نگرانتـم.
‫نگران منی؟
‫- ریک... ‫- خیلی‌خب، بذار حرف بزنم.
‫نه، من هیچی نمیگم.
‫بذار حرف بزنم.
‫اول من یه چیزی بگم.
‫باشه، می‌ذارم حرف بزنی. گوش میدم.
‫تو داری فوت باباتو پشت سر می‌ذاری.
‫به کمک من نیاز داری.
‫پس به جای بازی درآوردن،
‫چرا بهم نمیگی ماجرا چیه؟
‫شاید بتونم کمک کنم، شاید نتونم.
‫ولی این مسئله درباره توئه.
‫گلن، شاید خوشت نیاد،
‫ولی کاری که تو الان انجام میدی فرافکنیه.
‫فرافکنی یعنی وقتی حرف میزنی...
‫می‌دونم فرافکنی چیه.
‫من اجازه دادم حرف بزنی.
‫باشه، بگو.
‫فرافکنی یعنی وقتی درباره خودت حرف میزنی،
‫ولی فکر می‌کنی ‫داری درباره یکی دیگه حرف میزنی.
‫و دقیقا داری همین کار رو می‌کنی.
‫خب، پس نشون میده من درست میگم.
‫اما من فرافکنی نمی‌کنم. تو می‌کنی.
‫اسم این وارونه‌نماییه.
‫- وارونه‌نمایی... ‫- می‌دونم وارونه‌نمایی چیه
‫و تو داری با من این کار رو می‌کنی.
‫من خشم زیادی می‌بینم.
‫راستش هم‌دردیه.
‫بذار بهت کمک کن، گلن.
‫کمک کردی.
‫دعوتت کردم.
‫معذب نباش و بگو جریان چیه.
‫من نگران دوستم هستم.
‫منم.
‫همم.
‫برو یه میز انتخاب کن. ‫من میرم ماشینو پارک کنم.
‫باشه.
‫صبحونه می‌خوریم، بعد برمی‌گردیم لس آنجلس.
‫باشه، رفیق.
‫ممنون.
‫بابت کمکت خیلی ممنونم.
‫خیلی متشکرم.
‫بابت خدمتت ممنونم.
‫آره.
‫لعنتی.
‫خاموش شد، خاموش شد، خاموش شد.
‫باطریت تموم شد، ها؟
‫اومد.
‫قشنگه.
‫ممنون.
‫لعنتی.
‫باید نصفه می‌گرفتم.
‫خدای من.
‫بگیر رفیق.
‫بخور.
‫شیره بریزم؟
‫بزن به بدن.
‫گندش بزنن، گندش بزنن، گندش بزنن!
‫- چیه؟ ‫- لعنتی، لعنتی!
‫جدی میگی؟
‫چیه؟
‫بسته‌ست؟
‫باورم نمیشه.
‫آخه کی یک‌شنبه‌ها تعطیل می‌کنه؟
‫توقیف شده.
‫همه آخر هفته‌ها می‌بندن.
‫پس چطوری ماشین رو می‌برن؟
‫می‌تونن ببرن تو.
‫اما نمی‌تونن...
‫هیچ‌کس...
‫نمی‌خوام در این مورد حرف بزنم.
‫لعنتی!
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ تقصیر منه.
‫واست جبران می‌کنم.
‫باشه؟ بذار از اینجا ببرمت.
‫بیا از اینجا ببرمت بیرون.
‫اولین بلیت پرواز رو واست می‌گیرم.
‫خیلی‌خب. ‫یه بلیت هست ۲۵۰ دلار.
‫واسه ساعت ۷:۱۵.
‫خدای من. نمی‌دونم.
‫مقصدش کجاست؟
‫لانگ بیچ.
‫حدود نه شب میرسی.
‫تاکسی دو مقصده می‌گیریم.
‫بگی‌نگی، حدود چهارصد دلار آب می‌خوره.
‫یا گزینه دوم.
‫یه شب دیگه ساکرامنتو می‌مونیم.
‫یه کار خفن می‌کنیم.
‫تصمیم با توئه. هر چی تو بگی.
‫تو بگو. به حساب من.
‫آم...
‫رزیـه.
‫بده.
‫سلام عزیزم، همه‌چی مرتبه؟
‫آره. آره، همه‌چی مرتبه.
‫تازه از بیمارستان برگشتم.
‫چی؟
‫اما نوبت بعدی‌مون
‫سه هفته دیگه بود.
‫می‌دونم، اما خونریزی داشتم.
‫و واسه احتیاط بیشتر، ‫بهم گفتن برم بیمارستان.
‫باشه. خب...
‫به غریزه‌ات گوش دادی، ‫و کار درست رو انجام دادی.
‫دکتر چی گفت؟
‫رایجه؟ بهم بگو.
‫خیلی رایج نیست، ولی پیش میاد.
‫وقتیـه که جفت جنین رحم رو می‌پوشونه. پس...
‫خب ظاهرا چیزی خاصی نیست، ‫مسئله مهمی نیست.
‫دختر عموم این‌جوری شده بود و چیزی نیست.
‫ولی احتمالا سزارین بشم.
‫خوبه.
‫چی؟ می‌خوان شکم زنمو پاره کنن.
‫آره، می‌خوان شکم زنتو پاره کنن.
‫باشه. باشه.
‫خب، اجازه میدم همین یه بار ‫شکم زنمو پاره کنن.
‫خیلی‌خب.
‫تو مامان سرسختی هستی.
‫خیلی دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫عجب!
‫چیه؟
‫هیچی.
‫از خونسردیت تعجب کردم.
‫فکر کردم وحشت‌زده میشی.
‫خب، ترس و وحشت ‫هیچ‌وقت چیزی رو حل نمی‌کنه.
‫باشه؟ می‌خوام یاددت بمونه.
‫ببخشید موبایلم خاموش شد.
‫خب، ایرادی نداره.
‫راستشو بگم،
‫نمی‌خواستم تا میای بهت زنگ بزنم.
‫اوه.
‫فکر می‌کردم همه‌چیز رو مدیریت کردم.
‫و اگه تو رو هم درگیر کنم،
‫یه مشکل دیگه بوجود میاد.
‫منظورت اینه من مشکل میشم.
‫آره.
‫توی این‌جور مسائل کمک حال نیستی.
‫برعکس هستی.
‫خب، با احترام تمام می‌خوام با این نظرت
‫در این مورد مخالفت کنم.
‫می‌تونم واست مثال بزنم.
‫خب، می‌خوام بشنوم.
‫نظرت چیه فعلا این مسئله رو کنار بذاریم ‫و بعدا حرف بزنیم؟
‫چون می‌خوام تمام و کمال حرف‌هاتو بشنوم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫بعدا باهات حرف میزنم. دوستت دارم.
‫دوستت دارم.
‫خداحافظ.
‫بچه!
‫وای.
‫تبریک میگم!
‫خیلی عصبی‌ام.
‫من میگم عصبانیت بی جاست.
‫انقدر اسم این و اون رو بهم نگو.
‫باشه.
‫نه. نه.
‫بس کن.
‫گلن، گلن.
‫بس کن.
‫بس کن. بس کن.
‫بس کن!
‫خدای من! گلن.
‫خدای من!
‫بس کن!
‫می‌کشمت.
‫- نه! ‫- می‌کشمت...
‫می‌کشمت!
‫بس کن، گلن.
‫- تو بس کن! ‫- بس کن!
‫- بس کن. ‫- لطفا بس کن.
‫باشه، باشه.
‫دستمو ول کن.
‫باشه.
‫تموم شد؟
‫راضی شدی؟
‫راستشو بگم؟ نه.
‫نه.
‫حق با توئه.
‫من دروغ گفتم.
‫بابام سال پیش فوت کرد.
‫و ساکرامنتو بدنیا نیومده.
‫راستش، بعید می‌دونم اصلا تو عمرش
‫اینجا اومده باشه.
‫پس چرا؟
‫اون کیه؟
‫سلام، ریکی.
‫تالی‌ام.
‫منو یادت میاد؟
‫هر وقت تونستی بهم زنگ بزن.
‫بازم منم، تالی.
‫بهم زنگ نزدی،
‫پس مطمئن نیستم پیغامم رو گرفته باشی.
‫یا فکر می‌کنم نمی‌خوای حرف بزنی
‫یا صدای منو بشنوی، ‫که هیچ ایرادی نداره.
‫یه چیزی شده
‫و فکر کردم شاید بخوای بدونی.
‫شاید هم نه.
‫ببین، من حامله‌ام.
‫و مطمئنا تو باباش هستی.
‫پس آره.
‫به هر حال.
‫من بچه رو نگه می‌دارم.
‫پس تو بابا میشی.
‫تبریک میگم.
‫و ازت چیزی نمی‌خوام.
‫دیروز وقت تخت رو توی حیاط دیدم،
‫این سفر رو دو تایی تصور کردم.
‫تصور کردم بچه‌هامون ‫می‌تونن دوست صمیمی باشن.
‫فکر کردم این بچه‌ها می‌تونن
‫رابطه خراب‌مون رو درست کنن.
‫گلن؟
‫گلن!
‫لطفا. گلن.
‫بی خیال، گلن!
‫من کمک می‌خوام. باشه؟
‫لطفا کمک کن. لطفا.
‫می‌خوای به اون دروغ بگم
‫مثل تو که به همه دروغ میگی؟
‫نه.
‫اصلا نمی‌خواد چیزی بگی.
‫فقط همون جا وایسا.
‫ریکی، از سر دلسوزی ‫و نه از سر دوستی میگم،
‫به نظر باید تجدید نظر کنی.
‫خوب نیست،
‫برنامه ریزی و فکر ناجوریه.
‫راه و روش درست...
‫برای شروع رابطه با بچه‌ات نیست.
‫می‌دونم. گلن.
‫ببین.
‫باید هوامو داشته باشی. خب؟
‫سر کلاس شنا توی یه خط بودیم،
‫اما بین‌مون ارتباط بود.
‫سعی کردی منو غرق کنی.
‫من شناگر بدی‌ام.
‫یه عالمه آب قورت دادم ‫و به خاطر کُلُر مسموم شدم.
‫منو با آمبولانس بردن بیمارستان،
‫مامانم فکر می‌کردم مردم.
‫گلن.
‫فقط همین آخرین رفاقت رو در حق من انجام بده.
‫خواهش می‌کنم.
‫بعدش از زندگیت محو میشم.
‫باشه؟
‫همین و بس.
‫چرا می‌خوای بیام؟
‫چون تنهایی نمی‌تونم.
‫و اگه تو اونجا باشی،
‫اون فکر نمی‌کنه من آدم بدرد نخوری‌ام.
‫منو یادت میاد؟
‫آره.
‫همم.
‫قهوه‌اش خوشمزه‌ست.
‫با فرنچ پرس درست کردی؟
‫قهوه‌ساز کیورگ.
‫همم.
‫واسه محیط زیست خوب نیست.
‫چی؟
‫هیچی.
‫عجیبه اومدی.
‫خب، اومده.
‫آره.
‫می‌خوای...
‫بغلش کنی؟
‫اگه ایرادی نداره.
‫نه. نه.
‫بگیر.
‫سلام.
‫هی.
‫قیافه‌تو یادم رفته بود.
‫شبیه توئه.
‫آره، یه جورایی شبیه منه. نه؟
‫هی.
‫گلن. نگاه کن.
‫پسر منه.
‫می‌بینم.
‫ببخشید. شما؟
‫گلن مالن هستم.
‫اجازه هست موبایلمو به شارژ بزنم؟
‫آره. راحت باش، گلن.
‫- ممنون. ‫- خب، جریان چیه؟
‫چی؟ اومدی سر بزنی؟
‫آره.
‫با...
‫با گزینه‌ای قابل توسعه.
‫فکر کنم، باید...
‫- چرت بزنه. ‫- باشه. ببخشید.
‫چیزی نیست. بیا.
‫چیزی نیست. بیا بغلم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫خداحافظ، ری.
‫چتری زده رو دوست ندارم.
‫ولی بچه...
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫شرم و حیات کجا رفته؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کردم خوب پیش رفته.
‫فاجعه‌ست.
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫چی می‌گفتی؟
‫می‌‌خوای بیای ساکرامنتو، ‫یا می‌خوای بیای پیش من زندگی کنی؟
‫خب. اگه تو بخوای.
‫خدای من. باشه.
‫من فقط...
‫جلوتو می‌گیرم.
‫دلم نمی‌خواد بیای پیش من.
‫باشه؟
‫پیام‌هامو شنیدی، آره؟
‫خب، جواب ندادی،
‫ولی یادت میاد چی گفتم؟
‫اوهوم.
‫خلاصه‌اش رو یادم میاد.
‫خیلی‌خب.
‫بهت زنگ زدم تا از تصمیمم مطلع بشی.
‫زنگ نزده بودم کمک بخوام.
‫من به کمکت نیازی ندارم.
‫اون موقع کمکت رو نخواستم.
‫مسلما الان هم نمی‌خوام، پس...
‫من زندگیم خوبه.
‫خوبه.
‫خوبه نه.
‫کاملا.
‫ازت می‌خوام با دقت گوش بدی.
‫من به کمک تو نیازی ندارم. باشه؟
‫من به کمک کسی نیازی ندارم. ‫راحتم.
‫من و ری، زندگی‌مون خوبه.
‫یعنی...
‫آره، مواقعی بوده که هیچی نداشتیم.
‫و می‌تونم، می‌دونی، ‫با فکر کردن بهش گریه کنم.
‫چون زیاد نمی‌خوابم،
‫و دیگه حتی توی اینترنت نمی‌گردم.
‫ولی من خوبم. خوشحالم.
‫بدبختی و مکافاتتو نیار توی زندگی من.
‫من خوبم. باشه؟
‫به تو احتیاج ندارم.
‫ما خوبیم.
‫درک می‌کنم.
‫واقعا میگم.
‫مسلما درک می‌کنم.
‫واقعا درک می‌کنی؟
‫فکر کنم.
‫باشه.
‫و اجازه بده اینو بگم،
‫وقتی اون پیغام‌ها رو گذاشتی، ‫نمی‌دونستم چی می‌خوام.
‫ولی الان فکر می‌کنم می‌دونم.
‫باشه. چی می‌خوای؟
‫خب، باید بهت زنگ میزدم،
‫و عذرخواهی می‌کردم.
‫و الان پشیمونم.
‫من...
‫یه جورایی دچار فروپاشی عاطفی شدم.
‫و بابام فوت کرد.
‫و آشوب زیادی درونم به‌پا کرد.
‫ببخشید. واسم مهم نیست.
‫جدی میگم، ‫فوت باباتو تسلیت میگم.
‫متاسفم.
‫واسم مهم نیست.
‫خودم به اندازه کافی دغدغه دارم.
‫نمی‌تونم از یه نفر دیگه مراقبت کنم.
‫وقت سر خاروندن ندارم.
‫صبح تا شب مشغول بچه‌داری‌ام.
‫لعنتی. نمی‌خوابه.
‫سعی دارم بهش یاد بدم.
‫مشکله؟
‫بعضی‌وقت‌ها نمی‌خوابن؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫آره.
‫باشه. من...
‫فقط می‌خوام بگم...
‫خیلی‌خب.
‫خودمو گرم کنم، حرکت بزنم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، مواقعی در زندگی آدم پیش میاد
‫که باید اوضاع رو تغییر بدن.
‫و من احساس می‌کنم باهاش مواجه شدم.
‫و گذشته‌ست.
‫و حالا، من آماده‌ام...
‫کمک بدم.
‫نه اینکه بهش نیاز داشته باشی.
‫پس واقعا، از ته دل می‌خوای کمک کنی.
‫آره.
‫واقعا می‌خوام کمک کنم.
‫من تو رو نمی‌شناسم.
‫نمی‌شناسم...
‫بهت نمیاد بشه بهت اعتماد کرد.
‫تو این مورد نمی‌‌تونم باهات بحث کنم.
‫مسلما راه زیادی دارم، ‫ولی توی چنین لحظاتی
‫و این سفر...
‫آدم رو به فکر وامی‌داره.
‫خلاصه‌اش کن.
‫در کل، دیگه نمی‌خوام فرار کنم.
‫یا دروغ بگم.
‫دردناکه.
‫نه تنها به آدم‌هایی که دروغ میگم،
‫بله برای خودم.
‫همم.
‫من آمادگی‌شو دارم و حاضرم.
‫عجیبه.
‫یه‌کم احساساتی شدم.
‫باشه.
‫همم.
‫آم...
‫خب، نظرت چیه؟
‫ببخشید، در مورد چی؟
‫اینکه من کمک کنم؟
‫اوه.
‫آره. حتما.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا؟
‫آره. آره.
‫با دقت گوش نمی‌دادم،
‫ولی شنیدم اینجایی
‫و اینجا می‌مونی
‫و بارها و بارها میگی.
‫به چشم پرستاری بچه رایگان می‌بینم.
‫پس آره. من مشکلی ندارم.
‫خسته‌ام.
‫عالیه. عالیه.
‫خب...
‫دقیقا. هر چی تو بخوای.
‫این...
‫منو خوشحال می‌کنه.
‫خیلی‌خب. آروم باش، آروم باش.
‫بیا چند تا قانون بذاریم.
‫یعنی هنوز نباید ازت خواستگاری کنم؟
‫ببخشید، تالی.
‫بله؟
‫دستشویی کجاست؟
‫انتهای راهرو، سمت چپ.
‫انتهای همین راهرو، سمت چپ.
‫سمت چپ.
‫انتهای راهرو، سمت چپ.
‫اون یارو چشه؟
‫تپش قلب دارم.
‫زاناکس می‌خوام.
‫زاناکس نیاز دارم.
‫تامی اومستد! حالت چطوره، رفیق؟
‫هی، گلن. همه‌چیز مرتبه؟
‫پیام‌های عجیب‌غریبی گذاشته بودی.
‫عجیب؟
‫نه، فقط می‌خوام گپ بزنیم، رفیق.
‫همین. ‫گفتم ارتباط بگیریم.
‫دوباره هماهنگ بشیم، می‌دونی؟
‫حالت چطوره؟
‫گلن. رک میگم...
‫آخرین باری که ناهار خوردیم، ‫خیلی عجیب بود.
‫خیلی ساکت بودی.
‫حتی نمی‌خواستی بعد ناهار قهوه بخوریم.
‫آره، برنامه این بود قهوه رو...
‫از رستوران بگیریم و ببریم.
‫وقت ذخیره میشه.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫انگاری احساسات رو سرکوب کردی.
‫تامی، داری تلاش می‌کنی، رفیق.
‫چیز خاصی نیست. خب؟
‫همیشه همین مشکل رو داشتی.
‫انگار پارانویدی.
‫چرا سرم داد میزنی؟
‫سرت داد میزنم؟
‫رفیق، نظرت چیه...؟
‫گوش کن.
‫فکر می‌کنم بهتره...
‫این بحث عجیب‌غریب رو تموم کنیم
‫و بعدا درباره‌اش حرف بزنیم.
‫باشه، رفیق.
‫نمی‌دونم جریان چیه.
‫نفهمیدم چی شد.
‫یه دقیقه زمان می‌بره تا بفهمم ماجرا چیه.
‫شاید دفعه بعد بهتر باشه به کسی زنگ نزنی
‫وقتی روز عجیبی داشتی.
‫به رفیقت زنگ نزن.
‫پشت خطی؟
‫ضمنا، در مورد تو حق با من بود.
‫پیچوندی.
‫آره.
‫این موضوع رو خوب فهمیدی.
‫قشنگه.
‫ولی سرزنشت نمی‌کنم.
‫واقعا؟
‫خب تا مدت‌ها از دستت عصبانی بودم.
‫حسابی از دستت کفری بودم.
‫دلم می‌خواست بکشمت.
‫هنوز این کتاب‌ها رو نخونده.
‫سلام، ری.
‫قانون‌ها چی شد؟
‫آره.
‫مسئله ما نیستیم.
‫موضوع اصلی ریه.
‫عالیه.
‫اگه یه بار دیگه من و ری رو بپیچونی و بری،
‫دیگه برنگرد.
‫باشه؟
‫باشه.
‫گلن کجاست؟
‫ماشینم کجاست؟
‫اون عوضی!
‫- معذرت می‌خوام. ‫- خدای من!
‫آدم خوبیه.
‫راستش خودش قراره بابا بشه.
‫ماشینم کجاست؟
‫من اسکوتر دارم. اینجاست.
‫باشه. روشنش کن!
‫صبر کن، باید کد رو اسکن کنم.
‫خدای من.
‫بازش کن.
‫داره اسکن میشه. داره اسکن میشه.
‫برو!
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫دوست ندارم من اینو بهت بگم، ری.
‫اما مامانت قیم خوبی نیست.
‫و بابات.
‫نه.
‫نه، نه.
‫نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫می‌تونی بری.
‫بچه توی ماشینه.
‫برو. باشه.
‫تو برو.
‫و بعد تو رد شو.
‫بیاید رد بشید.
‫رد بشید.
‫برید. بچه توی ماشینه.
‫عوضی.
‫خدای من! خدای من!
‫اگه آروم بری، منم می‌تونم سوار بشم.
‫کدوم گوری رفت؟
‫من می‌تونم سوار بشم.
‫باید تندتر برم.
‫لعنتی.
‫کدوم سمت؟ کدوم طرف برم؟
‫راست یا چپ؟
‫خدای من.
‫کار درستیه، ری.
‫پیش خوب آدمی هستی.
‫می‌دونی، من و تو خیلی شباهت داریم.
‫وقتی بچه بودم بابام نبود.
‫خیلی اذیت شدم.
‫صندوق‌دار رو می‌بینید؟
‫صبر کن، نمی‌تونم ری کوچولو ‫رو توی ماشین تنها بذارم.
‫پیش خودم چی فکر می‌کنم؟
‫بچه‌ست.
‫هی، رفیق!
‫هی، بچه تو ماشینه.
‫چهل تا پمپ چهار می‌خوام. ‫بنزین سوپر.
‫وایسا.
‫بگیر.
‫خب، ری، راه امنی برای رفتن به لس آنجلس
‫وجود نداره.
‫و ببخشید، گوگل مپس،
‫اما من بچه رو نمی‌برم توی بزرگراه.
‫ای وای.
‫ری!
‫بدبخت شدیم.
‫خدای من.
‫خدای من. خدای من.
‫سلام.
‫سلام، عزیزم.
‫سلام.
‫در رو باز کن عوضی.
‫اگه به بچه‌ام دست بزنی، می‌کشمت.
‫نمی‌تونم.
‫باز کن ببیم!
‫گلن! نه!
‫پیش من جاش امنه.
‫چی؟
‫پیش من جاش امنه.
‫گلن. گلن.
‫- ریک. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫باز کن، رفیق. در رو باز کن.
‫دارم کاری که لازمه رو انجام میدم.
‫- نه، نه، نه. ‫- چی؟
‫گلن. گلن.
‫امکان داره توی دردسر زیادی بیفتی.
‫باشه؟
‫به بچه‌ات فکر کن. ‫به رزی فکر کن.
‫از این موضوع خوشحال نمیشی.
‫باز کن، رفیق. باز کن.
‫باز کن.
‫- پسر خوب. ‫- چیزی نیست، عزیزم.
‫مامان عصبانی نیست.
‫همه‌چی مرتبه.
‫خیلی‌خب.
‫سلام، رفیق.
‫سلام، عزیزم.
‫حرف‌های خوبی زدی، منطقی بود.
‫آره.
‫تخت صدا میده.
‫- چی؟ ‫- صدا میده.
‫تخت چهارصد دلاریه.
‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫منظورم اینه که...
‫گرممه.
‫خب، نمی‌دونم چی به چیه.
‫فن رو چطوری خاموش می‌کنی؟
‫گرمم شده.
‫فکر کنم دچار پنیک اتک شدی، گلن.
‫حالت خوبه. من پیشتم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫نفس عمیق بکش.
‫از دهنت نفس بکش، ‫از دهنت بیرون بده.
‫دقیقا دارم همین کار رو می‌کنم.
‫دارم نفس می‌کشم.
‫از دماغ نفس بکش.
‫از اون بچه باید مراقبت باشه.
‫کی ازش مراقبت می‌کنه؟ تو؟
‫خب، بیشتر پیش تالیه.
‫اما من تالی رو نمی‌شناسم.
‫من می‌شناسم.
‫تالی مهربونه.
‫تالی مامان شگفت انگیزیه.
‫فقط کافیه یه قدم اشتباه برداره، ریک.
‫یه تصمیم اشتباه و همه‌چی خراب میشه.
‫آره.
‫حق با توئه.
‫زندگی دیوانه‌واره،
‫و چیزهایی زیادی هست ‫که نمی‌تونی کنترل کنی.
‫آشوب.
‫سردرگمی.
‫یه جهنم‌دره‌ی غیر قابل پیش‌بینیـه.
‫اما...
‫اما چی؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫فکر کردم می‌خوای یه حرفِ...
‫دلگرم‌کننده بزنی.
‫نه، به نظر یه حقیقیتیه
‫که باید باهاش مواجه بشی.
‫جفتمون. همه.
‫ولی چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫چون زندگی همینه.
‫آمادگی‌شو داریم.
‫تو آمادگی‌شو داری.
‫من ترسیدم.
‫آره، منم.
‫خیلی ترسیدم.
‫می‌دونم، رفیق.
‫لطفا...
‫به رزی سلام برسون.
‫کمکم کن تخت رو رنگ کنم.
‫می‌دونم.
‫مجبور نیستی الان انجام بدی.
‫[یک سال بعد]
‫باب، می‌خوام همین‌جوری یه چیزی بگم.
‫اگه اجازه هست رک باشم.
‫فکر نمی‌کنم این قضیه به سالادهای بی انتها
‫و برداستیک‌های اولیو گاردن ربط داشته باشه.
‫فکر می‌کنم این قضیه سالادهای بی انتها
‫همون تغذیه احساسیه،
‫و برداستیک همون مهربانی فیزیکیه،
‫که نتونستی توی اولیو گاردن خودت فراهم کنی،
‫یعنی واسه پسرهات، کانر و جسپر.
‫نزدیک گفتم؟
‫نه.
‫ترکوندی.
‫واسش دست بزنید، دوستان.
‫بگیر، باب.
‫ممنون.
‫نهایت شجاعت بود، باب.
‫آره.
‫استیو، تو داشتی در مورد شغلت حرف میزدی
‫که خیلی وقت نبود مشغول بودی.
‫و پدرت دندون‌پزشک بود...
‫دانشگاه چطوره؟
‫خوبه. واقعا خوبه.
‫چند تا گواهی دیگه بگیرم،
‫می‌تونم بابت این جلسات پول بگیرم.
‫خوبه.
‫کار چطور پیش میره؟
‫عالیه.
‫رئیسم توی پوشکش دستشویی می‌کنه،
‫و همین راه و روش رو دوست داریم.
‫عالیه.
‫سلام باباها.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫امروز چطور بود؟
‫یه عالمه گریه کردن.
‫همون مقدار همیشگی.
‫مقدار خوبی بود.
‫آره.
‫سلام، جف.
‫عه!
‫سلام، جف کوچولو.
‫جفه.
‫بابایی اینجاست.
‫سلام، عزیزم.
‫وقتشه پیش بابا باشی!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام، جفی.
‫دوستت دارم، پسرم.
‫می‌تونی بگی عمو ریکی؟
‫چطوری، عشقم؟
‫می‌تونی بگی:
‫- «سلام، عمو ریکی؟» ‫- صندوق رو میزنی؟
‫چطوری، رزی؟
‫زندگی عالیه.
‫راستی،
‫اشک نشونه‌ی قدرته.
‫نه ضعف.
‫عه.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، رفیق.
‫راستش واسه پوستر خیلی خوب میشه.
‫می‌تونیم پوسترشو بزنیم.
‫ببینیم مورد پسندت قرار می‌گیره یا نه.
‫بیا پوستر رو دوباره چاپ کنیم.
‫نه، اگه وقت داشتی.
‫با احتیاط برون.
‫دیروقت میری.
‫شش ساعت دیگه.
‫از اونی که فکر می‌کنی خیلی نزدیک‌تریم.
‫همم.
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫از اونی که فکر می‌کنی خیلی نزدیک‌تریم.
‫همم.
‫آره.
‫خودم و خودتو میگم.
‫فهمیدم.
‫دو تا معنی داره.
‫زیاد پیش میاد.
‫هه.
‫من برم سوار بشم ‫و برم پیش خانواده‌ام.
‫- با احتیاط برید. ‫- از دیدنت خوشحال شدم.
‫همچنین.
‫باشه. خداحافظ، رزی.
‫خداحافظ، ریکی.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫ابزار لازم پیش ماست.
‫ازشون استفاده کن.
‫هر روز.
‫خداحافظ، جفی.
‫اوه.
‫مطمئنی نمی‌خوای عقب بشینی؟
‫اگه یه وقت گریه کرد.
‫نه. گریه نمی‌کنه.
‫بچه‌ی خوبیه.
‫دست میزنم به شونه‌اش.
‫باشه.
‫و می‌دونه من اینجام.
‫باشه.