ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫[بر اساس رویدادهای واقعی]
‫[شهر نیویورک ۱۹۵۷]
‫- نورول. ‫- شب خوش، آقای کاستلو.
‫این برای توست، فرانک.
‫آقای کاستلو! آقای کاستلو!
‫زنگ می‌زنم آمبولانس بیاد.
‫به جای اینکه در کوپا تعظیم کنم،
‫باید توجه بیشتری می‌کردم.
‫♪ سپس آسانسور شروع به رفتن کرد ♪
‫- ♪ پایین و پایین می‌رم ♪ ‫- ♪ می‌چرخم و می‌چرخم ♪
‫♪ مثل برگی که گرفتار جزر و مد شده ♪
‫♪ باید دور بمونم، ولی چیکار می‌تونم بکنم؟ ♪
‫تا موقعی که به سرم شلیک شد،
‫فکر کنم مردم حتی متوجه نشده بودن ‫که من یک آدم اهل خلاف هستم.
‫تفنگ با خودم حمل نمی‌کردم.
‫هیچ محافظی نداشتم.
‫سوار تاکسی می‌شدم.
‫به مدت ۳۸ سال شوهر یک زن بودم.
‫هر موقع تو روزنامه‌ها بهم اشاره می‌شد،
‫به خاطر یک قضیه خیریه یا سیاسی بود،
‫معمولا از من به عنوان ‫یک شرط‌بند حرفه‌ای یاد می‌شد.
‫یک جور آدم مثل دیمون رانیون. ‫[نویسنده آمریکایی]
‫مثل فیلم «مردها و عروسک‌ها»، ‫از اینجور چیزها.
‫آخرین ترانه رو می‌خونن.
‫خوبه.
‫ولی سال‌ها بعد،
‫بهترین دوستم،
‫بهم نارو زد.
‫ویتو، برنامه تقریبا آخرهاشه.
‫من و ویتو با هم بزرگ شدیم.
‫شما نمی‌دونستی ولی اون زمان،
‫ما دوست‌های خیلی خوب و نزدیک هم بودیم.
‫مدرسه معمولی خودمون رو ‫از کلاس نهم ترک کردیم،
‫نه به خاطر اینکه کودن بودیم، ‫بلکه به خاطر اینکه جاه‌طلب بودیم.
‫و باشگاه اجتماعی شوالیه‌های آلتو...
‫جایی بود که ما جمع می‌شدیم.
‫خونه‌ی ما بود.
‫نمی‌خواستیم بریم مثل باباهمون، ‫خندق حفر کنیم...
‫و تا آخر عمر، ‫طبقه آخر یک خونه اجاره‌ای...
‫با آب سرد زندگی کنیم.
‫نخیر، جناب، ما اهلش نبودیم.
‫ما در آمریکا زندگی کردیم.
‫آمریکا سرزمین فرصت‌ها بود.
‫موزیکال «احمق آمریکایی خوش‌تیپ» ‫و این چیزها.
‫ولی وقتی شانس بیاری،
‫وارد سیاست می‌شی،
‫همه چیز تغییر می‌کنه.
‫مخصوصا بعد از اینکه تامانی دید ‫اون مهاجرهایی که...
‫هیچوقت رای نداده بودن،
‫طلای روز انتخابات بودن.
‫من و ویتو به زبون ایتالیایی ‫فقط به همه گفتیم،
‫«به الاغ رای بدین».
‫یادم میاد یک بار به ویتو گفتم،
‫«هی، شاید بتونیم یک رستوران ‫یا کافه باز کنیم.
‫نظرت چیه؟» اون گفت، ‫«نه، علاقه‌ای ندارم».
‫- باید در نظر بگیریش. ‫- گوش کن...
‫- شوخی نمی‌کنم. ‫- من پول برمی‌دارم.
‫پول نمی‌ریزم.
‫اون اولین باری بود که فهمیدم،
‫«ما مثل هم فکر نمی‌کنیم».
‫تعظیم کنین.
‫اولش زیاد در مورد...
‫تعظیم و این چیزها، مطمئن نبودم.
‫به درد من نمی‌خورد.
‫بعد از یه مدت، ‫باید بگم که خوشم اومد.
‫رئیس! اینجا رو نگاه کنین. ‫اینجا رو جواب بدین.
‫آقای هاولی به عنوان...
‫رئیس اتحادیه تاجران خیابان پنجم،
‫همکاری با فرانک کاستلو ‫از نظر شما چطوریه؟
‫من فقط این رو می‌دونم که...
‫امیدوارم فرانک کاستلو...
‫در تموم رویدادهای خیریه، ‫از ما حمایت کنه.
‫تو با جین و لویس برو،
‫من در رستوران می‌بینمتون.
‫چندتا کار در آپارتمان دارم.
‫باشه. عزیزم... زیاد طول نده.
‫یک رویداد دوست‌داشتنی بود...
‫و تا حالا تو عمرم این همه ‫قاضی ندیده بودم.
‫زیاد طول نمی‌دم.
‫اینجور نیست که یک بشکه میمون باشن.
‫مشکلی واست پیش نمیاد.
‫بعضی وقت‌ها یادم می‌رفت که...
‫یک تجارت معمولی میلیارد دلاری دارم.
‫در واقع، حتی به این فکر می‌کردم ‫که بیرون بکشم، ولی...
‫انتظار این اتفاق رو نداشتم.
‫دکتر رابرتس با داخلی ۱۶ تماس بگیرید.
‫آقای کاستلو، خیلی شانس آوردی.
‫گلوله پوست سر شما، ‫درست پشت گوش راست رو سوراخ کرده...
‫و به جای اینکه به جمجمه نفوذ کنه،
‫به طرز معجزه‌آسایی پشت سر شما خمیده شده...
‫تا اینکه از گوش چپ شما خارج شده.
‫چند روزی سردرد خواهید داشت ‫و یه سری چیزها رو فراموش می‌کنین،
‫ولی حالتون خوب می‌شه.
‫اه، ممنون، دکتر.
‫نمی‌خواستم بیای اینجا.
‫من همیشه هر کاری تو می‌خوای، ‫انجام نمی‌دم.
‫می‌دونم، می‌دونم...
‫شنیدی چی گفت. ‫حالم خوب می‌شه، چیزی نیست.
‫حالا چی می‌شه؟
‫هیچی.
‫پیام رو گرفتم.
‫تموم شد.
‫کارم تمومه. دیگه تمومه.
‫کارت تمومه؟
‫می‌دونم چیکار کنم.
‫این... حرفت یعنی چی؟
‫نمی‌فهمم چی داری می‌گی.
‫برو خونه.
‫تو خونه می‌بینمت، باشه؟
‫خدمتکاران بیمارستان،
‫لطفا به سالن تجاری گزارش بدید.
‫می‌شه لطفا خدمتکاران بیمارستان ‫به سالن تجاری گزارش بدن؟
‫بیا. برو داخل.
‫آقای کاستلو،
‫من کارآگاه سالرنو هستم.
‫ایشون هم کارآگاه جیم مالینز هست.
‫شما حتما دیدی چه کسی بهت شلیک کرد.
‫اسمت رو صدا زد، فرانک.
‫باشه، آره، نه. درسته، ‫حق با شماست. ولی من چرخیدم.
‫وقتی چرخیدم، تیر خوردم و افتادم.
‫به زمین خوردم، بعدش من...
‫تا موقعی که اومدم ببینم کیه،
‫طرف به در رسیده بود.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫راهت رو کشیدی رفتی.
‫تو فقط باید اون کار رو می‌کردی، ‫بعد راهت رو کشیدی رفتی.
‫نه. همچین اتفاقی نیفتاد.
‫پس چه اتفاقی افتاد؟
‫تو فقط باید کارش رو تموم می‌کردی.
‫باید کاری که شروع کردی رو تموم می‌کردی.
‫باید همچین کاری بکنی. وینسنت.
‫کارم رو تموم کردم. ‫در فاصله ۶۰ سانتی بودم.
‫گلوله‌ی وامونده از سرش کمونه کرد.
‫می‌دونی که قضیه تموم نشده. ‫این افراد...
‫دوباره سراغت میان. می‌دونی دیگه، نه؟
‫خب، نمی‌دونم...
‫تا اونجایی که یادم میاد، ‫من دشمنی ندارم.
‫من یه رابطه...
‫می‌دونم که شاید...
‫- حرفم رو باور نکنین. ‫- ای کاش می‌تونستم این حرف رو بزنم.
‫از یک تفنگ بادی کوفتی استفاده کردی. ‫یک نخودافکن.
‫- معلوم هست چه مرگته؟ ‫- نمی‌خواستم سر و صدا کنم.
‫سر و صدا؟ یک تفنگ کوفتیه.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫- ولی بهش نزدیک بودم. ‫- یک تفنگ کوفتی بود.
‫باید هم سر و صدا کنه. احمقی یا چی؟
‫اسمش رو دادم که مطمئن بشم.
‫اسمش رو صدا زدی؟ که چی؟ ‫خب این یعنی چی؟
‫این چیه، فرانک؟
‫- اون چیه؟ فقط بذار... ‫- مال همین هفته قبله.
‫نوشته «جمع ناخالص بُردهای کازینو. ‫معیارهای کمتر. ۴۳۴ هزار دلار».
‫- پول خیلی زیادیه. ‫- فرانک، تو کازینو داری؟
‫کازینو کجاست؟‌ تو لاس وگاسه؟
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنین یا اون چیه.
‫به سر یک نفر شلیک می‌کنی، ‫فکر می‌کنی که دیگه مُرده.
‫نباید فکر کنی که مُرده. ‫تو به هیچی شلیک نکردی.
‫دیدی افتاد زمین؟ یعنی طرف مُرده؟ نه.
‫باید بری ببینی مُرده یا نه.
‫باید دوباره و دوباره و دوباره شلیک کنی.
‫شلیک می‌کنی و بعدا سوال می‌پرسی،
‫- ولی مطمئن می‌شی که مُرده. ‫- فکر کردم مُرده.
‫اون نمُرده. اون نمُرده.
‫حدس بزن چی شده، نمُرده.
‫یعنی نمی‌دونستم واسه شما قانونیه که...
‫بدون حکم...
‫یک چیزی از تو جیبم بردارین.
‫ندیدی از روی زمین برداشتم؟
‫- باید افتاده زمین. ‫- من ندیدم.
‫- فرانک... ‫- همچین اتفاقی افتاد؟
‫بهتره بهمون بگی قضیه چیه.
‫اینجا قضیه از چه قراره، فرانک؟
‫خودت می‌دونی و منم می‌دونم ‫چه کسی این کار رو کرده.
‫اگه شما می‌دونین کار کیه، ‫پس دنبال همونا برین،
‫چون من نمی‌دونم کار کی بوده.
‫این گلوله...
‫از سرش بیرون اومد.
‫باید هم از سرش بیرون بیاد.
‫وقتی به کله یک نفر شلیک می‌کنی، ‫فکر می‌کنی که مُرده.
‫باید دوباره بهش شلیک کنی.
‫- بی‌خیال. ‫- لعنت.
‫خب، مسلما به شاهد احتیاج داریم، نه؟
‫تو قربانی بودی. به سرت شلیک شد.
‫فرانک، تو حتما دیدیش.
‫ما فقط یک اسم می‌خوایم، فرانک.
‫در آسانسور می‌خواست... ‫می‌خواست باز بشه و من...
‫کلی خون ریخته بود.
‫من از کجا می‌دونستم که چی می‌شه؟
‫باید همین الان از اینجا بری. ‫باید بزنی به چاک.
‫یه مدت گم و گور شو.
‫می‌دونی که باید چیکار کنی.
‫خودت رو دور کن.
‫دوستان، دلم می‌خواد بهتون کمک کنم،
‫ولی نمی‌تونم این کار رو بکنم ‫چون نمی‌دونم چه کسی...
‫من هیچی ندیدم.
‫ندیدم چه کسی بود... یک تاری دیدم.
‫آخه اطلاعات دیگه‌ای ندارم...
‫متاسفم، می‌دونین؟
‫نمی‌دونم چی بهتون بگم.
‫نمی‌خواین به بیمارستان برم؟
‫- بی‌خیال. ولم کن. ‫- دوباره شلیک کنم؟
‫اینقدر احمق نباش.
‫باورم نمی‌شه که الان شنیدم...
‫این گاگول گفت می‌خواد بره ‫بیمارستان دوباره بهش شلیک کنه.
‫معلوم هست این بچه چه مرگشه؟
‫چی؟ باید دفعه بعدی بهش بازوکا بدیم؟
‫- نمی‌فهمم. ‫- چه اهمیتی داره؟
‫اون همه تمرین کرده بود. ‫کی اهمیت می‌ده؟
‫شمال ایالت تمرین می‌کرد و ‫همه جور مزخرف‌بازی.
‫بهم می‌گفت «تمرین می‌کنم، تیر می‌زنم»...
‫یعنی چی؟ هیچ کاری نکرد.
‫یعنی اگه بشه، ‫می‌خوام به وکیلم زنگ بزنم.
‫آره، بفرما. راحت باش.
‫خیلی‌خب.
‫فرانک کاستلو، رئیس معروف خلافکاری شهر...
‫یک شخصیت قدرتمند سیاسی ‫که در شهر به عنوان...
‫«نخست وزیر مافیا» شناخته می‌شه،
‫- چطور اشتباه پیش رفت؟ ‫- زمانی که وارد...
‫آپارتمان لوکس خودش در سنترال پارک غربی شد، ‫از اقدام به قتل جون سالم بدر برد.
‫پلیس گفت مرد مسلح که ‫از یک هفت‌تیر کالیبر ۳۲ استفاده کرد،
‫در اواسط ۲۰ سالگی است و ‫با یک خودروی سدان با راننده فرار کرد.
‫پلیس نگران است که...
‫تلاش ناموفق به جان کاستلو،
‫ممکنه نشونه رقابت در محافل گنگستری باشه.
‫می‌دونیم که بین موکل شما...
‫و ویتو جینوویسه مشکلاتی وجود داره.
‫فرانک، چندین ساله که شایعه پخش شده.
‫پسران و دختران، ‫بذارین یک چیزی بهتون بگم.
‫من اینجا در لیندیز هستم ‫و این چیزی نیست که...
‫بتونی با کیک پنیری و بلینتز، نادیده بگیریش.
‫آقایون، یعنی باید یادآوری کنم...
‫که آقای کاستلو، قربانی این پرونده است؟
‫به ایشون شلیک شده، خیلی‌خب؟
‫پس مگه اینکه بخواین قربانی رو ‫به این جرم متهم کنین،
‫فکر می‌کنم کارمون تموم شده.
‫سلام، فرانک، فکر می‌کنی کار کی بود؟
‫می‌تونم بگم که نگرانی زیادی...
‫میان مقامات وجود داره...
‫که تیراندازی کاستلو ممکنه...
‫به یک نوع جنگ خونین مافیایی منجر بشه که...
‫این شهر چندین سال تجربه نکرده.
‫هی، فرانک!
‫می‌دونم مسئولان شهرداری...
‫و رئیس پلیس...
‫در خیابان سنتر، پلاک ۲۴۰، ‫خیلی نگران هستن.
‫بنده ویکتور رایزل هستم.
‫آقای کاستلو!
‫اینجا رو ببین. فرانک!
‫فرانک! فرانک، اینجا رو نگاه کن.
‫منتظرم بمون.
‫فرانک، یه لطفی بکن. ‫هیچ نظری نده، ها؟
‫چه حرفی داری بزنی، فرانک؟
‫هی، هی، هی. ‫برگردین عقب. هی، هی.
‫در این مقطع هیچ نظری نداریم. ‫هیچ نظری نداریم.
‫لطفا به حریم شخصی ‫آقای کاستلو احترام بذارین،
‫تا ایشون از جراحات وارده، ‫بهبود پیدا کنن، باشه؟
‫بس کنین، پسرها. ‫یک شب رو استراحت بدین، باشه؟
‫بیا از اینجا بریم.
‫بعد چه فایده‌ای داره؟
‫خیلی فایده‌ها.
‫فایده‌ش اینه یک شام...
‫در رم نصیب‌مون می‌شه.
‫هممم؟
‫من فقط...
‫می‌دونی... من...
‫- به هر حال باید برگردیم. ‫- چرا؟ چرا؟
‫- چون من... ‫- نه، فقط خودم و خودت.
‫قرارمون همین بود.
‫ما خونواده‌ی خودمون هستیم.
‫می‌تونیم هر جایی بخوایم، ‫زندگی کنیم.
‫حق با توئه، می‌دونم. ولی باید...
‫قضیه اینجا رو تموم کنم.
‫باید چیزی که در جریانه رو تموم کنم.
‫باید باهاش سر و کله بزنم. ‫من... باید...
‫باید بفهمم چیکار می‌خوام بکنم.
‫تو بهم قول دادی.
‫ما خونواده‌ی خودمون بودیم.
‫من، تو و سگ‌ها می‌تونیم... ‫می‌تونیم هر جایی زندگی کنیم.
‫همین کار رو می‌کنیم.
‫تصمیم گرفتم بعد از این قضیه،
‫کارم تمومه.
‫ولی باید به این چیزها رسیدگی کنم.
‫باید مطمئن بشم که قبل از رفتن ما، ‫همه چیز مرتب باشه...
‫و بعدش می‌ریم. میام بیرون، ‫تموم می‌شه. تمام. پایان.
‫ولی الان متاسفانه، باید این رو تموم کنم.
‫شاید دفعه بعدی شانس نیاریم.
‫اگه به خاطر بابی نبود،
‫احتمالا هیچوقت از محله بیرون نمی‌رفتم.
‫هیچکس اصلا محله رو ترک نکرده بود.
‫جایی که همه احساس امنیت می‌کردیم.
‫راحت بودیم.
‫مراقب همدیگه بودیم.
‫بابی بهم نشون داد که شهر فقط...
‫مرکز شهر، باشگاه و بقیه ‫چیزهای اون محله نیست.
‫تموم اون خاطرات.
‫مادر و پدر منم نمی‌تونستن بفهمن که...
‫چرا به جای یک دختر قشنگ ایتالیایی،
‫با یک دختر عقل کل یهودی ازدواج می‌کنم.
‫ولی اجازه نمی‌دم پلیس‌ها من رو بگیرن.
‫درست بعد از عروسی،
‫به اتهام حمل سلاح...
‫من رو دستگیر کردن.
‫ماه عسلم رو تو زندان گذروندم.
‫دیگه هیچوقت اسلحه حمل نکردم.
‫قاضی تامانی من رو...
‫ یازده ماه به جزیره روزولت تبعید کرد.
‫من با یک پسری هم‌سلولی شدم...
‫که به تبانی در مسابقات...
‫«ورلد سریز ۱۹۱۹» کمک کرد. ‫[بیسبال]
‫گفت همه تو کشور می‌تونن هر چقدر...
‫دلشون بخواد نوشیدنی بخورن،
‫ولی هیچکس نمی‌تونه اون رو بفروشه.
‫این قانون رو باورم نمی‌شد.
‫برای من ممنوعیت نوشیدنی،
‫سرزمین کشف نشده بود.
‫خدا به آمریکا برکت بده.
‫♪ هر قاچاقی نوشیدنی مطمئنا دوست من هست ♪
‫ممنوعیت نوشیدنی قانونی بود که ‫هیچکس نمی‌خواست ازش پیروی کنه...
‫و هیچکس نمی‌خواست اجراش کنه...
‫و این برای من مشکلی نداشت.
‫وقتی دکتر گفت که بچه‌دار شدن،
‫زندگی بابی رو به خطر میندازه،
‫تجارتم تبدیل به خونواده‌م شد.
‫من با ممنوعیت نوشیدنی...
‫سیاستمدارها و پلیس‌ها رو ‫به همکاران خودم تبدیل کردم.
‫محل فروش کالای قاچاق رو ‫به شام‌سرا تبدیل کردم...
‫و طاس‌بازی رو به کازینو تبدیل کردم.
‫من بهترین نوشیدنی‌های اسکاتلندی رو...
‫برای طبقه مرفه شهر فراهم کردم.
‫وقتی لاکی سال ۱۹۳۷ زندانی شد،
‫ویتو تبدیل به رئیس برتر شد.
‫متاسفانه ویتو درگیر قتل دو نفر شد،
‫واسه همین همه چیز رو به من سپرد...
‫و تصمیم گرفت که از کشور فرار کنه.
‫اینجوری می‌خواست از هیئت منصفه دوری کنه،
‫واسه همین قبل از اینکه به ایتالیا بره،
‫یک مهمونی سفر به سلامت ‫روی کشتی واسه‌ش گرفتیم.
‫بعد یهویی من...
‫رئیس رؤسا شدم.
‫در جشن خداحافظیش به همه گفت...
‫که من رو مسئول میذاره تا خودش برگرده،
‫چون می‌دونست...
‫می‌دونست که...
‫می‌تونه بهم اعتماد کنه...
‫و من سعی نمی‌کردم ازش بدزدم.
‫حق با اون بود.
‫من هیچوقت این کار رو نمی‌کردم.
‫ولی جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد...
‫و چندین سال اونجا گیر کرد.
‫تا زمانی که دوباره برگشت،
‫کل دنیا تغییر کرده بود.
‫آقای جینوویسه.
‫در طول زندگی خودتون،
‫از جمله سال‌هایی که یک فراری ‫در خارج از کشور بودین،
‫هر شاهدی که علیه شما وجود داشته، ‫یا مُرده یا ناپدید شده...
‫و اخیرا، هفته گذشته،
‫یک شاهد که تحت بازداشت حمایتی ‫این دادگاه قرار داشت،
‫بعد از خوردن فنجون قهوه‌ای که...
‫داخلش اونقدر آرسنیک داشته ‫که ۸ اسب رو بکشه، فوت کرد.
‫من نمی‌تونم از طرف هیئت منصفه حرف بزنم،
‫ولی با کمال میل حاضرم شما رو ‫به اعدام با صندلی الکتریکی محکوم کنم.
‫البته اگه می‌تونستم.
‫پرونده مختومه شد.
‫ویتو.
‫سلام. به خونه خوش اومدی.
‫وقتی ویتو از اتهام دو قتل مبرا شد،
‫رئیس‌ها یک مهمونی به خاطر اون ‫در شوالیه‌های آلتو برگزار کردن.
‫همه‌شون اونجا بودن.
‫حتی ریچی بویاردو،
‫رئیس نیویورک-جرسی هم اونجا بود.
‫بویاردو مثل یک داور...
‫برای رئیس‌های نیویورک بود.
‫همه دوستش داشتن.
‫جو بونانو از برانکس،
‫تامی لوکیزی از کویینز.
‫جو پروفاچی از بروکلین.
‫آلبرت آناستازیا که ‫مسئول بارانداز نیویورک بود،
‫حتی روزنامه‌ها گفتن که...
‫مسئول مردر، اینکورپریتد بود.
‫تونی بندر هم بود،
‫نزدیک‌ترین معتمد، دوست، مشاور ‫یا هر چیز ویتو بود.
‫در اون جمعیت، از جمله ریچی بوی،
‫آلبرت بهترین دوست من بود.
‫به خونه خوش اومدی، ویتو.
‫فرانک اینجا نیست؟
‫- کی؟ نه، اینجا نیست. ‫- اینجا نیست.
‫زیاد این اطراف نمیاد.
‫چی شده؟
‫اون باید اینجا باشه.
‫اون رئیسه.
‫باید اینجا باشه، مگه نه؟
‫فکر می‌کنی باید اینجا باشه، آره...
‫ولی نمی‌خواد زیاد جلب توجه کنه.
‫ویتو خیلی وقت بود که اینجا نبود.
‫خیلی وقت.
‫انتظار داشت که دوباره جایگاه خودش...
‫به عنوان رئیس رؤسا رو بگیره،
‫ولی کمیسیون علیه‌ش رای داد.
‫یعنی بیش از ۶۰ رئیس برتر در سرتاسر کشور...
‫که از ۱۵ سال...
‫صلح، سعادت،
‫سیاستمداران دوستانه با حضور من...
‫در رأس همه چیز لذت برده بودن.
‫اون‌ها نمی‌خواستن تغییری ایجاد بشه.
‫مخصوصا بعد از اینکه خبرش پیچید...
‫ویتو در ایتالیا ‫با مواد مخدر سر و کار داشته.
‫دو اتهام قتل و راحت برگشتی خونه.
‫- ها؟ ‫- دو اتهام قتل.
‫جفت‌شون رو شکست دادی.
‫بین خودمون باشه، باید اینجا میومد...
‫البته، البته.
‫ولی فردا به ملاقاتش می‌ری.
‫باید برم واسه چیزهایی ازش خواهش کنم ‫که مال خودم بودن.
‫- نه اینطور نیست. ‫- واسه همین...
‫زمانی فرا می‌رسه که باید از یه خرده...
‫دیپلماسی استفاده کنی.
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫فقط مهربون باش.
‫محکم ولی خوب.
‫آره، می‌دونم، درسته. ‫مزخرفه، آره...
‫یعنی با تموم این قاضی‌ها و مزخرفات.
‫یعنی اون قاضی‌ها، هیچی بهم ندادن.
‫«اوگاتس». هیچی بهم ندادن. ‫اوگا... هیچی ندادن.
‫ویتو، بدون اون شکستش می‌دی. ‫بهش احتیاج نداری. ولش کن.
‫گوش می‌کنی چی می‌گم؟ ‫اون هیچی بهم نداد.
‫- هیچی. ‫- می‌دونم... حق با توئه.
‫آشغال مغرور.
‫می‌دونم، می‌دونم. حق با توئه.
‫برگشتم اینجا، هیچ احترامی نشون نداده.
‫- اون باید اینجا باشه، ولی با من. ‫- البته باید اینجا باشه.
‫از پلیس‌ها می‌ترسه.
‫می‌ترسه اون رو بازداشت کنن.
‫زنش کنترلش رو به دست گرفته.
‫می‌دونه که من اینجام.
‫باید اینجا باشه.
‫حرکت خوبی نبود.
‫باید اینجا میومدن. قطعا.
‫وقتی قرار شد من و ویتو حرف بزنیم،
‫با خودم گفتم، «بیا بریم ‫آب‌نبات فروشی دورا. چرا که نه؟»
‫وقتی بچه بودیم، اونجا می‌رفتیم.
‫همیشه اونجا می‌پلکیدیم.
‫با تموم قضایایی که در جریان بود،
‫به آدم کمک می‌کرد.
‫ولی من ویتو رو می‌شناختم ‫و اینم می‌دونستم که...
‫اگه به چیزی که می‌خواد نرسه،
‫سعی می‌کنه به زور بگیرش.
‫ببخشید که به خاطر قضیه تو،
‫نتونستم به باشگاه بیام.
‫با خودم گفتم اگه اونجا نیام بهتره.
‫نمی‌خواستم جلب توجه کنم.
‫مراسم خوبی بود.
‫دیدن همه در خونه، خوب بود...
‫- خوب بود. نگران نباش. ‫- حتما همینطوره.
‫- خوب بود. ‫- آره، خوبه.
‫نه، خوشحالم بهت خوش گذشته.
‫خب...
‫خب، نظرت چیه؟ می‌خوای چیکار کنی؟
‫اول از همه داشتم فکر می‌کردم،
‫«همه چیزهایی که وقتی اینجا نبودم ‫از دست دادم رو بهم بده».
‫ویتو، تو خیلی وقته اینجا نبودی. ‫همه چیز تغییر کرده.
‫- مثل سابق نیست. ‫- می‌دونم. می‌فهمم.
‫ببین، تو برای همه کارت خوب بوده.
‫خدا خیرت بده. ‫کلی پول برای کلی آدم بدست آوردی.
‫شامل من نمی‌شد، ولی اشکال نداره.
‫چیکار می‌خوام بکنم؟
‫- خب، واسه همین اومدیم اینجا. ‫- آره، واسه همین اومدیم اینجا.
‫واسه همین باید دنبال چیزی بگردم که...
‫که جایگاه من رو به همون ‫روزهای قدیم برگردونه، چون...
‫تو مرکز شهر و وست ساید رو بهم دادی، خوبه.
‫ولی کافی نیست. فایده نداره. ‫بیشتر می‌خوام.
‫می‌دونی، وقتی من رفتم، ‫همه چیز رو به تو دادم.
‫بنابراین باید این رو حل کنیم.
‫وگرنه باید دنبال چیز دیگه‌ای بگردم...
‫- تا من رو به جای سابق برگردونه. ‫- خب، امیدوارم...
‫امیدوارم به اون چیزی که من ‫فکر می‌کنم، فکر نکنی...
‫چون اون کار برای هیچکس خوب نیست.
‫آره، آره. چند نفر بودن که ‫دنبال این هستن به اون سمت برن.
‫کسایی که باهاشون حرف می‌زنم. ‫اون‌ها دنبال این هستن...
‫می‌دونم با کیا حرف می‌زنی.
‫با اون‌ها...
‫دنبال دردسر می‌گردی، ‫باید باهات روراست باشم.
‫در حال حاضر،
‫با چیزهایی که داریم،
‫خیلی خوب پیش می‌ریم. الان.
‫بذار من... بذار یک راه‌حلی پیدا کنیم.
‫بذار در مورد این قضیه فکر کنم. ‫بذار یک پیشنهادی ارائه بدم.
‫یک پیشنهادی که برای تو ‫و برای همه، بهتر باشه.
‫می‌فهمی؟
‫بذار اول اون رو امتحان کنیم.
‫بذار عجولانه تصمیم نگیریم.
‫بذار در مورد این قضیه زرنگ باشیم.
‫فقط یه خرده بهم زمان بده. ‫یک راهی پیدا می‌کنم.
‫ولی اگه به اون مسیر بری،
‫برای عده خیلی زیادی...
‫دردسر درست می‌کنی. اون‌ها صدمه می‌بینن.
‫این رو واست تضمین می‌کنم.
‫باید مراقب این باشیم.
‫باشه. خب، کسایی که باهشون حرف می‌زنم،
‫مخالف این قضیه نیستن.
‫هیچ مشکلی باهاش ندارن.
‫خیلی بهش علاقه دارن.
‫- این برای من ارزش داره. ‫- اون‌ها باهاش مشکل ندارن،
‫ولی اگه خودت باهاش ‫مشکلی نداشته باشه، مشکل می‌شه.
‫یک مشکل بزرگ می‌شه.
‫نه، نه. نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫برو.
‫فرانک، گوش کن.
‫سر قضیه نوشیدنی،
‫جلوت رو نگرفت که اون رو نفروشی.
‫عرضه و تقاضا بود.
‫هیچکس بهتر از من، این رو نمی‌دونه.
‫عرضه و تقاضا.
‫اون‌ها تقاضا می‌کنن و ‫ما عرضه می‌کنیم.
‫- یکسان هست. ‫- یکسان نیست.
‫بی‌خیال.
‫نه، یکسان نیست. پول بیشتری توش هست.
‫کلی پول بیشتر توش هست.
‫در روزهای قدیم،
‫یک کامیون پر از نوشیدنی، ‫واست ۵۰ دلار جریمه داشت.
‫بعد از اینکه به پلیس‌ها...
‫یه خرده پول می‌دادی، ‫تو رو می‌رسوندن خونه.
‫ولی این... اگه با یک اونس ‫از اون چیزها تو رو بگیرن،
‫ممکنه ۲۰ سال زندانی بشی.
‫از چی حرف می‌زنی؟ یکسان نیست.
‫می‌دونن در ترکیه چه خبره.
‫می‌دونن در مارسی با کرسیکن‌ها...
‫و در پالرمو چه خبره.
‫خبر دارن و یک فهرست بیش ‫از ۱۱۵ تا اسم دارن.
‫نباید تو فهرست قرار بگیری.
‫نمی‌خوام در اون فهرست قرار بگیری.
‫نباید اونجا باشی.
‫چی... تو حالا وکیل شدی؟
‫نه، وکیل نیستم ولی به وکیل‌ها گوش می‌کنم.
‫اون‌ها به روش خودشون بهم توصیه می‌کنن...
‫که چیکار می‌تونم بکنم و ‫چیکار نمی‌تونم انجام بدم.
‫این چیزیه که من نمی‌تونم ‫انجامش بدم. اصلا نمی‌شه..
‫اصلا و ابدا.
‫این اسفولیاتله است.
‫این اسفولیاتله است،
‫صد ساله که اینجاست.
‫خیلی‌خب، بذار بعدا درباره‌ش حرف بزنیم.
‫خوبه، بنی.
‫هی، اون کیه؟
‫ها؟
‫آنا ویجیو هست.
‫اون صاحب باشگاه زیبراست.
‫همونی که در خیابون هشتم هست.
‫منظورت همونی که جوون‌ها می‌رن؟
‫- همون پاتوق آخر شب؟ ‫- آره، آره، آره.
‫اون رو موقع طلاق از شوهرش گرفت.
‫در زمان جنگ بود. اینجا نبودی.
‫کی این رو خرید؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌خوام تا خونه‌ش همراهیش کنم.
‫- صبر کن. کجا داری می‌ری؟ ‫- به زودی می‌بینمت.
‫باید سلام کنم.
‫هی، بنی.
‫- کار خانم رو انجام دادی؟ ‫- قطعا.
‫بهش گرون نفروختی، نه؟
‫- نه، قربان. بله، چشم. ‫- باهاش خوب تا کن.
‫اسم من ویتوست.
‫من دقیقا می‌دونم کی هستی.
‫نمی‌دونم چیز خوبیه یا بد، ولی...
‫- به نظرم خوبه. ‫- خوبه.
‫چه ملون خوبی.
‫می‌دونی چطور ملون خوب انتخاب کنی؟
‫آره، نه، باید سخت باشه.
‫اگه نرم باشه، خوب نیست.
‫تو صاحب اون باشگاه هستی؟ ‫همون پاتوق آخر شب؟
‫- آره. ‫- جدی؟
‫- یک شب باید سر بزنی. ‫- شاید بیام.
‫می‌دونی، بعد از اینکه یک شب واسم...
‫شام درست کردی، میام. یک شب.
‫حرف زدنم با ویتو در آب‌نبات فروشی،
‫نادیده گرفته شد.
‫جای تعجب نداشت.
‫ببینین، هشدارهام رو نادیده گرفت.
‫مدام کار و کاسبیش رو بزرگ و بزرگ‌تر کرد...
‫و مشکلات بیشتر و بیشتری درست کرد.
‫میان فکر می‌کنن قراره...
‫به «میسیز» یا همچین جایی برن.
‫سیگنال می‌ده انگار می‌خواد ‫واسه من بستنی بخره.
‫می‌خواین من برم؟
‫نه، نه، نه. همینجا باش. ‫هیچ کاری نکن.
‫باورم نمی‌شه همچین کاری واسم کردی!
‫اوه، خدای من، خیلی خوشگله!
‫یکی از بزرگ‌ترین باندهای قاچاق...
‫در سال‌های اخیر دستگیر شد.
‫- چطورم؟ ‫- عالی. من رو زیر نگیر.
‫مواد مخدر کشف شده، ‫هسته‌ی چیزی است...
‫که ممکنه سیلی از مواد مخدر ‫به ارزش میلیون‌ها دلار...
‫در بازار ملی مواد مخدر باشه.
‫مواد مخدر غیرقانونی از سمت چین...
‫و از طریق هنگ کنگ وارد کشور شده بودن.
‫وقتی مامورهای فدرال...
‫مواد مخدر رو به دشمن ‫شماره یک ملت تبدیل کردن،
‫قضیه بزرگ و بزرگ‌تر شد.
‫منم تا جایی که می‌تونستم ‫از ویتو دور موندم.
‫من مرکزشهر رو به ویتو دادم،
‫از گرینیچ ویلج تا وال استریت.
‫چندین سال بود که خوب و راحت...
‫پیش می‌رفت تا اینکه اون عهده‌دارش شد.
‫بعد یهویی در مورد...
‫جنگ و جدل شنیدم...
‫و جسدها تو خیابون پیدا می‌شدن.
‫نمی‌خواستم تو شهر باشم. ‫[خانه بیرون شهر]
‫بیشتر وقت خودم رو... ‫[فرانک کاستلو]
‫در سندز پوینت بودم.
‫اوه، چه سورپرایزی.
‫پول در جیب.
‫حس می‌کنم پول بیشتری ‫در اون یکی جیب پیدا کنم.
‫اوه، آره.
‫عزیزم، عزیزم.
‫یکی از این روزها یادم می‌ره...
‫و خشکشویی قراره پولدار بشه.
‫هی، من تو رو می‌شناسم. ‫هیچی رو فراموش نمی‌کنی.
‫نمی‌فهمم که چرا باید ‫از هر دو جیب استفاده کنی.
‫چون... رول بزرگ،
‫خط اتو رو خراب می‌کنه.
‫از دو رول استفاده می‌کنم. ‫کوچک‌تر هستن.
‫یکی برای شخصی.
‫یکی برای کاری.
‫می‌دونی،
‫پول قرض دادن راه خیلی خوبی ‫برای از دست دادن پولت هست.
‫همینطور از دست دادن دوست‌هات.
‫آره، خب، یه حقه‌ای بلدم.
‫اوه، آره، حتما. فقط تو.
‫- یکی دیگه از حقه‌هات. ‫- آره.
‫- کاری که می‌کنم، اینه... ‫- اوهوم.
‫وقتی یک نفر می‌خواد ‫از من پول قرض بگیره،
‫صد دلار دیگه، ۱۵۰ دلار دیگه، ‫حتی ۲۰۰ دلار دیگه اضافه می‌کنم.
‫اگه درباره‌ش بهم نگن...
‫بعد نمی‌تونم بهشون اعتماد کنم
‫من... چه فایده‌ای دارن؟
‫خدای من.
‫- خوبه؟ ‫- خیلی زرنگی.
‫باید مسئول یک بانک بشی.
‫آره. باید مسئول بانک بشم.
‫بابی و فرانک چی شد؟
‫یک کاری باید انجام می‌دادن.
‫خب، فرانک باید یک کاری می‌کرد.
‫واسه همین نتونستن بیان، می‌دونی.
‫ولی حالا من در اختیارت هستم.
‫- خب پس خوبه. ‫- درسته.
‫خب، شاید بتونیم یک زمان دیگه ببینیمشون.
‫حتما. آره، حتما.
‫هرچند فرانک بهم گفت که ‫یک مسئله کاری پیش اومده...
‫که باید بره سراغش و...
‫بابی، آره، خب...
‫یک چیزی... نمی‌دونم، پس...
‫مشکلی نیست.
‫از زنش راضی هستی؟
‫زنش... بابی خوبه. ‫می‌دونی، خانم خیلی خوبیه.
‫اون یه خرده...
‫یک نوع آدم دیگه است که...
‫مثل تو نیست.
‫- منظورت چیه؟ ‫- نه، اون...
‫اون... یهودی هست...
‫ببین، گفتنش واسه من آسونه ‫که به نظرم...
‫بین اون‌ها چی می‌گذره...
‫ولی من... می‌دونم چرا...
‫یه حسی دارم که می‌دونم ‫چرا کنسل کرده. دلیلش رو می‌دونم.
‫به نظر ناامید میای.
‫یه خرده ناامید شدم چون...
‫من و فرانک...
‫دوست‌های خیلی قدیمی هستیم، پس...
‫چند وقته که با هم دوستین؟
‫خیلی وقته. خیلی خیلی خیلی وقته.
‫- از دوران بچگی؟ ‫- ها؟
‫- کودکی... ‫- آره، از وقتی بچه بودیم.
‫با همدیگه کلی کار دیوونه‌وار کردیم.
‫احتمالا وقتی بچه بودی،
‫یک هیولای کوچولو بودی.
‫خب، می‌دونی...
‫- من یک... ‫- ظالم بودی.
‫به طور مشخص، فرانک یک پسر معقول‌تر بود.
‫دوست داره تو کار خودش، ‫یه خرده محتاط‌تر باشه...
‫و به نفع خودش، چیز خوبیه.
‫می‌دونی، سعی می‌کنه با مردم ‫یک راه حلی پیدا کنه.
‫من اینجوری به قضایا نگاه می‌کنم،
‫«یا این کار رو بکن یا اون کار».
‫- برای من اینجوریه. ‫- درست.
‫کارم تموم می‌شه. کارمون تمومه. ‫به جلو پیش می‌ریم. تمام.
‫ولی تو بیشتر...
‫«از کوره در می‌ری»؟
‫اه، ممکنه، ممکنه.
‫وقتی حرف می‌زنی، فیلتر نداری؟
‫اون... از زمانی که با بابی بود، ‫تغییر پیدا کرد.
‫ولی می‌دونی، این اتفاق میفته...
‫با مردم اتفاق میفته و اون...
‫اون زیاد این سمت‌ها نمیاد،
‫مرکز شهر زیاد نمیاد، پس...
‫بعضی وقت‌ها فراموش می‌کنه...
‫که از کجا اومده و...
‫پس، بابی اون رو...
‫سمت دیگه نگه می‌داره...
‫- که می‌دونی... ‫- درست.
‫می‌دونی چیه؟ خوشحالم که فرانک نیومد.
‫- بیا نوشیدنی سفارش بدیم... ‫- حتما.
‫- و یک چیزی بخوریم. ‫- خیلی خوشحال می‌شم.
‫شاید اون زن آرومش کنه.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫مثل همدیگه‌ان.
‫داره با خودش ازدواج می‌کنه.
‫مهمان برنامه امشب...
‫رئیس جدید اداره فدرال مواد مخدر،
‫رئیس هری انسلینگر هست.
‫خوشحالم که اینجام، ویک.
‫بذارین با گفتن این حرف شروع کنم...
‫وقتی صحبت از تهدید فزاینده مواد مخدر...
‫که از سمت اروپا وارد اینجا می‌شه،
‫این کشور تنبلی می‌کنه.
‫بازداشت اخیر...
‫سردسته مواد مخدر نیویورک، ‫بیگ جان اورمنتو،
‫توسط رئیس انسلینگر و ‫مامورین اجرای بخش مواد مخدر،
‫تنها شروع مبارزه...
‫با تهدید روزافزون مواد مخدر هست.
‫رئیس انسلینگر...
‫- تونی. ‫- یکی از معدود افرادی است...
‫- بیا. ‫- باشه.
‫این مشکل رو جدی گرفته.
‫باید شهرمون رو پاک کنیم. ‫باید پاکسازی کنیم...
‫کی به این آشغال گوش می‌کنه؟
‫این وامونده رو خاموشش کن. ‫خاموش کن.
‫- باشه. ‫- آره، ایستگاهش رو عوض کن.
‫این افراد...
‫همیشه افرادی وجود دارن که...
‫به دنبال پیشرفت با انجام...
‫کاری هستن که فکر می‌کنن رئیس می‌خواد.
‫بعد می‌فهمن که اشتباه می‌کردن.
‫- سلام. چطوری؟ ‫- چطوری؟
‫آقای رایزل، می‌شه امضاء بدید؟
‫نه، نه، نه. نمی‌تونم، نمی‌تونم.
‫آقای رایزل، حالت خوبه؟
‫ویکتور، چی شد؟
‫این افراد همیشه مخمصه به بار میارن.
‫امروز، ویکتور رایزل...
‫از بیمارستان نیویورک مرخص شد.
‫پزشکان گفتند که اسید سولفوریک برای همیشه...
‫این مقاله‌نویس معتبر ملی ‫مبارزه با جرم و جنایت را کور کرده است.
‫مقامات همچنان در جستجوی مظنونی هستند...
‫که اسید را به صورت رایزل پرتاب کرد.
‫ویتو دوست نداشت که هیچ اقدامی،
‫بدون اجازه اون انجام بشه.
‫وگرنه، ممکن بود مشکل درست بشه.
‫ویتو در واقع...
‫در یک شهر کوچک ‫در دامنه کوه وزوو به دنیا اومد.
‫پس دیگه چی می‌تونم بگم؟
‫چطور به کسی هشدار می‌دی...
‫که در دامنه یک آتشفشان، بزرگ شده؟
‫اون به هشدار مصون هست.
‫چیه؟
‫اون اینجاست.
‫کل محله جا هست، بعد میاد اینجا.
‫نگاه نکن. نگاه نکن. ‫نگاه نکن.
‫نه. نگاه نکن. نگاه نکن.
‫تابلو نکن، بی‌خیال.
‫- اینجا زندگی می‌کنه، ویتو. ‫- می‌دونم. دیدمش.
‫می‌دونم. همیشه می‌بینمش.
‫یه خرده بیش از حد می‌بینمش.
‫ولی چی درست به نظر نمیاد؟
‫طرف همیشه واسه غذا خوردن میاد اینجا.
‫اون هیچ...
‫هیچ کاری از عمد انجام نمی‌ده.
‫چی فکر کرده؟
‫می‌تونه واسه خودش ول بچرخه و...
‫تظاهر کنه که هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫شما طلاق گرفتین. این...
‫تموم شد رفت. دیگه با هم نیستین.
‫اون دید ما اینجاییم.
‫وارد اینجا شد.
‫باید دور می‌زد و از اینجا می‌رفت.
‫اگه ما وقتی بیایم که ‫از قبل اینجا بوده،
‫اون قضیه‌ش فرق داره.
‫ولی ما اول اینجا بودیم.
‫کار درستی به نظر نمیاد.
‫- بی‌خیال. چیزی نیست. ‫- صبر کن. داره میاد.
‫سلام.
‫- می‌بینمت. ‫- آره.
‫می‌خوای برم باهاش حرف بزنم؟
‫نه. نه. باهاش حرف نزن.
‫نه، باهاش حرف نزن.
‫- چرا نه؟ می‌رم. ‫- باهاش حرف نزن.
‫- نه، نه، نه. ‫- ویتو.
‫به نظرم باید بی‌خیالش بشی. ‫فقط ولش کن.
‫من بی‌خیال شدم.
‫به همین زودی ولش کردم.
‫خب، نمی‌خواد نگران من باشی.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫تموم شد. رفت.
‫پووف.
‫هی، سیلویو.
‫- چطوری؟ ‫- سلام.
‫می‌خوام یک دقیقه باهات حرف بزنم. ‫بیا طبقه پایین.
‫با هم می‌ریم ماکوچو. ‫یک نوشیدنی مهمونت می‌کنم.
‫الان یک نقطه مشترک داریم.
‫- می‌خواستم چندتا سوال ازت بپرسم. ‫- حتما.
‫مردک آشغال...
‫می‌خوای حسابت رو رسم؟ ‫آشغال... اوه، نه، نه، ها؟
‫نمی‌دونی باید راهت رو بکشی بری، آشغال؟
‫نمی‌دونی که باید گم شی بری؟
‫همینجوری دور زنم می‌چرخی. ‫فکر کردی می‌تونی...
‫جلوی من و بقیه چرخ بزنی؟
‫اونجوری واسه خودت تو محله راه بری؟
‫من رو مثل یک اسکول جلوه بدی؟
‫اون الان زن منه، فهمیدی؟ ‫زن منه.
‫دلت می‌خواد تو محله کوفتی راه بری...
‫و کاری کنی مثل یک تکه آشغال ‫به نظر بیام؟
‫اون با من ازدواج کرده!
‫با من، با من، با من!
‫[فیلم اوج التهاب]
‫نفر دوم...
‫یک بدبختی بود که...
‫رفته بود اون بالا هوا بخوره...
‫خب...
‫شانس نیاورد.
‫همه می‌دونستن چه اتفاقی افتاده.
‫کشیش‌ها می‌دونستن. ‫پلیس‌ها می‌دونستن.
‫کل محله می‌دونستن. همه می‌دونستن.
‫چیکار می‌شه کرد؟ چی می‌شه گفت؟
‫با آنا و مامورهای فدرال،
‫هیچی بهتر نشد.
‫در سال‌های بعد از خلاص شدن ‫ویتو از شر شوهر سابق آنا،
‫هیچ چیزی مثل سابق نبود.
‫با فرانکی بوی،
‫مثل یک زن دیوونه اینجا وایستادم.
‫واقعا ناامیدم کردی.
‫فکر می‌کردم دوست منی.
‫در تجارت منزوی شدم. تو...
‫این نباید هیچوقت سر کسی بیاد.
‫آره... می‌دونم که می‌دونی.
‫تو و فرانک احتمالا...
‫من رو مضحکه کردین.
‫نباید روزی ۱۰ بار زنگ بزنه.
‫فردا، باهاشون حرف می‌زنم. ‫فعلا نمی‌شه.
‫می‌دونم باید چیکار کنم.
‫برای اینکه اوضاع بدتر بشه، ‫فرانکی بوی به آنا خبر داد...
‫که ویتو واسه خودش پول برمی‌داره.
‫این تصمیمی بود که...
‫فرانکی بوی ازش پشیمون می‌شه.
‫ای مردیکه آشغال، ویتو.
‫می‌دونستم که میای اینجا، ‫پولم رو برمی‌داری.
‫مشغول همچین کاری بودی، ویتو؟
‫من همه پول‌ها رو برنمی‌دارم.
‫سهمی که بهم می‌رسه رو برمی‌دارم.
‫سهمی چی؟ که ول می‌چرخی؟
‫وقتی باهات حرف می‌زنم، ‫به من نگاه کن.
‫چرا نمی‌خوای بهم احترام بذاری؟
‫لطفا، آروم باش.
‫- آروم باش. ‫- چرا؟
‫- آروم باش. ‫- جنجال به پا می‌کنی.
‫تو هم سرت توی کار خودت باشه. چطوره؟
‫- سرت تو کار خودت باشه. ‫- باشه. آنا، بهم نگاه کن.
‫فکر کردی ازت می‌ترسم؟
‫- پول کوفتیِ من. ‫- چه غلطی می‌کنی؟
‫- اون پول کوفتی منه. ‫- بس کن. هی. هی.
‫پولم رو بده.
‫ای آشغال. ازت شکایت می‌کنم.
‫- آنا. هی، آروم باش. ‫- دروغ نمی‌گم!
‫با این زن چیکار کنیم؟
‫دیوونه شده.
‫- تو هیچی نداری! مال منه! ‫- آنا، آروم باش. خونسرد باش.
‫خیلی‌خب.
‫- فقط نفس بکش، آنا. ‫- اون یک آشغال حریصه.
‫چیکار داره می‌کنه؟
‫انگار داره آرومش می‌کنه.
‫آرومش می‌کنه؟ «آرومش می‌کنه؟»
‫این به نظر من آروم کردن نمیاد.
‫فکر می‌کنی چیکار می‌کنه؟
‫داره آرومش می‌کنه.
‫نمی‌دونم. از تو پرسیدم.
‫آرومش می‌کنه؟ ‫به این می‌گن آروم کردن؟
‫طرف داره سعی می‌کنه ‫بابت این قضیه بهمون کمک کنه.
‫- به نظر من که... ‫- اون زن دیوونه شده.
‫می‌دونم که دیوونه شده، ولی ببین...
‫فکر کنم داری از کاه، کوه می‌سازی.
‫من...
‫طرف سعی می‌کنه بهمون کمک کنه، همین.
‫اینجوری نباید کسی رو آروم کرد.
‫فقط به خاطر اینکه از هم جدا شدیم...
‫آنا.
‫می‌خواد من رو از باشگاه خودم بیرون کنه.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫این آشغال عوضی فکر کرده کیه؟
‫با بد آدمی در افتاده.
‫من توی باشگاه خودم...
‫مچش رو گرفتم که با اون...
‫انگشت‌های گوشتی کثیفش،
‫به صندوقم دست می‌زد ‫و پولم رو برمی‌داشت.
‫- آنا؟ آنا... ‫- بذار یک چیزی بهت بگم.
‫آنا... من باید قطع کنم.
‫بیشتر از اونی که ازم دزدیده، ‫ازش پس می‌گیرم.
‫- آنا دوباره زنگ زده بود. ‫- آره.
‫عقلش رو از دست داده...
‫و من رو دیوونه کرده.
‫باید به ویتو زنگ بزنی.
‫- باید با ویتو حرف بزنی. ‫- نمی‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫باید باهاش حرف بزنی.
‫الان آنا تهدید کرد که...
‫اون رو به دادگاه می‌کشونه...
‫و همین کار رو می‌کنه.
‫دارم می‌گم ما نباید دخالت کنیم.
‫بذار خودش حل بشه.
‫متاسفم. می‌دونم. بیش از حده.
‫اگه بهش زنگ بزنم، بدتر می‌شه.
‫اه، زیاد مطمئن نباش.
‫عزیزم، دارم می‌گم که بدتر می‌شه.
‫فقط بی‌خیالش شو فعلا. ‫ولش کن.
‫اگه می‌دونستم که قراره با ویتو و آنا...
‫چه اتفاقی بیفته،
‫بیشتر حرف می‌زدم.
‫یک چیزی می‌گفتم.
‫ولی آخه ویتو خیلی کله‌خر هست.
‫نمی‌تونی نظرش رو عوض کنی.
‫ویتو، به اونجا می‌رسی.
‫زنم چه ارتباطی داره...
‫حالا واسه چی باهاش حرف می‌زنی؟
‫مشاور ازدواج شدی؟
‫ویتو، اون روزی ۱۰ بار به بابی زنگ می‌زنه.
‫آخه ما چیکار کنیم؟ جواب تلفن رو ندیم؟
‫هیچ کاری نکنیم؟ ‫چیکار می‌شه کرد؟
‫در اون مورد متاسفم.
‫ولی گوش کن، اون... ‫حالش خوبه. هیجان‌زده است.
‫خب، یعنی مضطربه.
‫چیکار می‌شه کرد؟ ‫چیزی نیست. مشکلی نیست.
‫[آنا جینوویسه در برابر ویتو جینوویسه]
‫این مرد...
‫کار و کاسبی من رو به دست گرفت...
‫و سعی می‌کنه من رو نابود کنه.
‫می‌گه ورشکست شده.
‫ولی اینطور نیست.
‫اون چندین برابر پول داره، یک میلیونره.
‫اون هزاران دلار پول در میاره.
‫هر هفته هزاران دلار ‫بدون مالیات می‌گیره.
‫من طلای ۲۴ عیار و ظرف‌های پلاتین داشتم.
‫سروش قاشق و چنگال من، ‫مرغوب‌ترین کیفیت رو داشت.
‫هر آخر هفته...
‫ما مهمونی داشتیم.
‫بین ۲۵ تا ۳۰ نفر میومدن.
‫ما چندتا هنرمند از نیویورک ‫استخدام می‌کردیم که بیان.
‫من ۳۰ لباس شیک...
‫طبقه بالا در اتاق لباس‌هام داشتم.
‫پس مهم نیست اون چی بگه،
‫باور کنین، خانم قاضی،
‫اون پول داره.
‫اون باشگاه‌های آخر شب...
‫در گرینیچ ویلج داره.
‫اون در ویرجینیا، مسیر مسابقه سگ داره.
‫آخه کی مسیر مسابقه سگ داره؟
‫اون کیسه‌های کاغذی...
‫پر از پول داره که بهش تحویل می‌دن.
‫اونم هر هفته.
‫و حرفم رو باور کنین، خانم قاضی ‫من می‌دونم. خودم دیدم.
‫و بذارین یه چیزی رو بهتون بگم،
‫با اینکه به نظر دیوونگی میاد،
‫هنوزم دوستش دارم.
‫می‌دونم. ‫عین دیوونه‌ها حرف می‌زنم.
‫ولی اگه می‌خواست برگردم پیشش، ‫همین امروز برمی‌گشتم.
‫حقیقت اینه.
‫حتی از دوست خوبش فرانک کاستلو هم ‫تقاضای کمک کردم،
‫که مرد خیلی مهمی توی این شهره.
‫و شوهرم خیلی به حرفش گوش میده.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫فرانک باهاش صحبت کرد،
‫و حتی اینم جواب نداد.
‫پس می‌دونین، نمی‌دونم چی بگم.
‫حتی به حرف فرانک کاستلو هم گوش نداد،
‫که اونا از بچگی همدیگه رو می‌شناسن.
‫حتی به حرف فرانک هم گوش نداد.
‫این چطور ممکنه؟
‫باورم نمیشه که توی دادگاه ‫اسمت رو برده.
‫اگه پول رو بهش می‌داد،
‫اصلا به دادگاه نمیومدن. ‫من...
‫اگه من پول رو بهشون می‌دادم ‫خوب می‌شد.
‫- ولی زبونم لال نمی‌تونستم. ‫- مسئله پول نیست.
‫عین یه تیکه زباله باهاش رفتار کرده بود.
‫مسئله همینه.
‫زنه احمقه. اونم روانیه.
‫و حالا عکس تو توی روزنامه چاپ شده.
‫فقط باید این وضعیت رو پشت سر بذاریم.
‫خانم قاضی، باید اقرار کنم ‫که این زن عین یه معما می‌مونه.
‫یه معمای بزرگ.
‫اون به عنوان همسرم باهام زندگی کرد،
‫و بعد از پشت بهم خنجر زد، خانم قاضی.
‫همه‌جا شهادت میده که من گانگسترم.
‫مشکلات من از اون موقع شروع شد.
‫من اهل خونه و خانواده‌ام. ‫شوهر متعهدی هستم.
‫خودش هم گفت.
‫از حرف‌های زشت همسرم شوکه شدم.
‫به نظر بنده، اون زن مریضیه
‫که از وقتی جیم شد رفت
‫داره تغییری در زندگیش تجربه می‌کنه.
‫فکر نکنم می‌دونسته چیکار می‌کرده
‫یا چی می‌گفته، خانم قاضی.
‫شما وفادار بودین؟
‫خانم قاضی، خدایی به من نگاه کنین. ‫بهم می‌خوره رومئو باشم؟
‫ها؟
‫شما به عنوان
‫"پادشاه خلاف" توصیف شدین.
‫- این مسخره‌ست. ‫- گفته شده که میلیونر هستین.
‫کاش بودم.
‫تصور قشنگیه خانم قاضی، ‫ولی بازم اشتباهه.
‫تنها درآمد من به عنوان مدیر
‫شرکت بازرگانی استعماری در خیابان واشینگتن هست.
‫ما کاغذ باطله‌ها رو از دفاتر منهتن جمع‌آوری می‌کنیم.
‫من گزارش مالیات‌هام رو آوردم. ‫می‌تونم ثابتش کنم.
‫تک تک کلماتی که
‫الان داره از دهن این مرد میاد بیرون
‫کاملا دروغه.
‫چطوره یه لطفی بکنی؟ ‫دهنت رو ببند.
‫اینطوری بهتره.
‫- اون عقلش سر جاش نیست. ‫- به نظرم تو دیوونه‌ای.
‫- نه. آره خب، من دیوونه‌ام. ‫- تو دیوونه‌ای.
‫بازیگر تویی.
‫تو الان داری جلوی کل این دادگاه ‫نقش بازی می‌کنی.
‫- و همه‌شون هم می‌دونن. ‫- خانم.
‫- بهترین بازیگر کل دنیا. ‫- لطفا خودتون رو کنترل کنین.
‫از کلارک گیبل هم بهتر نقش بازی می‌کنه. ‫همین آقا.
‫و من دلشکسته‌ام
‫که باید بیام اینجا و برای پولم گدایی کنم.
‫این پولیه که خودم براش جون کندم. ‫باشه؟
‫و اون سعی کرد کنترل کل کسب و کارم ‫رو به دست بگیره.
‫میشه لطفا رفتارتون رو کنترل کنین؟
‫کارش همینه.
‫به همه‌چی دست درازی می‌کنه.
‫- درسته؟ کارت همین نیست؟ ‫- یه لحظه آروم باشین...
‫- به همه‌چی دست درازی می‌کنی. ‫- تا رفتارتون رو کنترل کنین.
‫و بعد مال خودت می‌کنیش.
‫نمی‌دونم چی بگم، خانم قاضی.
‫این خانم عقلش سر جاش نیست.
‫اون همه پول‌هاش رو به زن‌ها میده.
‫جاشون اونجاست، پیش زن‌ها.
‫پاتوق‌شون همونجاست. ‫بخاطر همین هم...
‫شایدم بی‌پول باشی.
‫- خانم. ‫- شایدم بی‌پول باشی، ویتو.
‫چون شاید...
‫همه پول‌هات رو خرج اونا کردی.
‫خانم جینوویسه. ‫خانم محترم.
‫- خودتون رو کنترل کنین. ‫- نمی‌دونم چی بگم.
‫الان وضعیت با تو عین یه سیرک شده.
‫تو یه دلقکی. آره؟
‫گانگستر نیستی، یه دلقکی.
‫مایه تاسفی.
‫ویتو مطبوعات محلی رو دعوت کرد...
‫آره، این باور نکرندیه.
‫مطبوعات محلی رو
‫به یه خونه کوچیک که در فریهولدِ ایالات نیوجرسی ‫خریده بود، دعوت کرد
‫تا به دادگاه نشون بده که یه کارکن زحمتکش معمولیه.
‫راحت باشین. ‫آره، مگه چه انتظاری داشتین؟
‫یه مشت آدم با مسلسل
‫همه‌جا باشن؟
‫شما زیاد فیلم نگاه می‌کنین.
‫زیادی به حرف پلیس‌ها گوش می‌دین.
‫امیدوارم گرسنه باشین.
‫باید مطمئن بشم که با رضایت کامل از اینجا برین.
‫اگه شما راضی نباشین، ‫منم راضی نیستم
‫و بعد توی دردسر می‌افتم.
‫پس باید چیزهای خوبی درموردم بنویسین.
‫زنت شهادت داده که تو رئیس لاتاری بودی.
‫- بازی اعداد؟ ‫- آره.
‫به گفته اون و همه،
‫لابد من 12تا دست دارم.
‫به جز لاتاری، می‌گن تو این دست دارم،
‫توی اون چیز دست دارم... ‫رئیس همه‌چیز هستم.
‫ولی می‌دونین چیه؟ ‫شما هرچی می‌خواین بنویسین.
‫چندتا سوسیس خدمت شما.
‫بعد از اینکه غذا خوردیم، ‫هر کاری دوست داشتین انجام بدین.
‫ازم سوال و پرس کنین، ‫هرکاری که خواستین.
‫صبر کنین. ‫کمد منو ببینین.
‫من پنج دست کت و شلوار، ‫پنج جفت کفش دارم.
‫والا نمی‌دونم، یه پنج سالی میشه ‫که کت و شلوار نو نخریدم.
‫آره. ‫ببخشید، یه خرده گرد و خاک گرفته.
‫چی فکر کردی؟
‫همین دیروز گذاشتمش اونجا تا گولتون بزنم؟ ‫ها؟
‫بیخیال. ‫عمارت من با دیوارهای گچ‌تخته رو ببینین.
‫ببینین کجا می‌خوابم. ‫جای خوابم اونجاست.
‫فکر می‌کنین نگران اینم که تختم زیاد نزدیک به پنجره‌ست؟
‫که یه وقت مشکلی پیش بیاد.
‫نگرانم که یکی بیاد و بهم شلیک کنه، ها؟ ‫نه.
‫هیچ نگرانی‌ای ندارم.
‫تخت خواب اینجاست، پنجره هم اونجا. ‫خب که چی؟
‫اگه من چیزی واسه قایم کردن داشتم،
‫اصلا شما رو توی خونه‌ام راه نمی‌دادم.
‫یکم بهم بها بدین. ‫یالا.
‫می‌ریم تو بقیه اتاق‌ها. ‫نوشیدنی می‌خوریم.
‫ویتو یه مقدار توجه مثبت
‫در روزنامه‌ها به دست آورد
‫تا اینکه قاضی به نفع آنا رأی صادر کرد.
‫اون نفقه و کنترل باشگاه زیبرا رو دریافت کرد.
‫خدای من، این دیوونه‌اش کرد.
‫قاطی کرد.
‫♪ روز سر میرسه و بیدار میشی ♪
‫♪ و من یه کیک شیرین کوچولو می‌پزم ♪
‫♪ تا برای همه پسرها ببرم که ببینن ♪
‫♪ ما خانواده‌ای رو تشکیل می‌دیم ♪
‫♪ متوجه نیستی که چقدر خوشبخت می‌شیم؟ ♪
‫طی چند ماه،
‫عواقب اینکه آنا توی دادگاه گفته بود
‫من با ویتو سر و کار داشتم ‫برام فاجعه‌ساز شد.
‫تیتر اون رو
‫به عنوان "فرانک کاستلوی شرط‌ بند" مطرح می‌کنه.
‫و حتی از خودش هم نقل کرده ‫که پرسیده،
‫"فکر کردین من چی‌ام؟ ‫سوپرمن"؟
‫خب، ما فکر نمی‌کنیم که اون سوپرمنه.
‫و با توجه به خشونت مافیای امروزی
‫و رشد تهدید مواد مخدر،
‫این دادرسی‌ها برای معین کردن این هستن
‫که چطور مردی مثل فرانک کاستلو،
‫یه شرط بند حرفه‌ای که سابقه‌های کیفری‌ای
‫از ضرب و شتم گرفته
‫تا حمل اسلحه پُر،
‫همچنان می‌تونه اونقدر پارتی سیاسی داشته باشه
‫که شهردارها، قاضی‌ها و مقامات شهری ‫رو کاندید کنه،
‫و شهرهای ما رو در برابر فساد شهرداری ‫آسیب‌پذیر کنه.
‫حتی در یه پرونده خانوادگی هم ‫اسمش به عنوان
‫دوست مورد اعتماد عضو مافیا ویتو جینوویسه برده شده.
‫به نظرم خوب به نظر میای، فرانک.
‫با وقار به نظر میاد.
‫به هر حال، همه اینا موضع‌گیری سیاسیه.
‫کفائور داره کاندید ریاست جمهوری میشه.
‫نیاز به تبلیغات داره.
‫می‌خواد با اسم تو به دستش بیاره.
‫عکس از نزدیکیه.
‫نگران بودم که به نظر سنگین بیای. ‫یه جورایی چاق بی‌افتی.
‫ولی خوب افتادی.
‫- غبغبی دیده نمیشه. ‫- اوه، خب...
‫ها؟ غبغب نیفتاده... ‫خب، می‌دونی...
‫من دنبال...
‫- بابت تعریفت ممنون. ‫- گوش کن، با وقار افتادی.
‫- ها؟ ‫- عین یه اشراف‌زاده شدی.
‫آره. اشراف‌زاده.
‫پس این یعنی چی؟ ‫منظورت چیه؟
‫- چی فکر می‌کنی؟ ‫- راحته. می‌ریم دادگاه.
‫به متمم پنجم استناد می‌کنی. ‫می‌ریم ناهار.
‫پس فقط به متمم پنجم استناد کنم بره. ‫حرفت اینه؟
‫یه مشکلی باهاش دارم. ‫باید راجع‌بهش حرف بزنیم.
‫خودم حساب می‌کنم، فرانک. باشه؟ ‫خودم ناهار مهمونت می‌کنم.
‫این پیشنهاد خیلی وسوسه کننده‌ای
‫تو دفتر جدید شیکته که من هزینه‌اش رو دادم.
‫ولی الان دیگه باید همچنان اجاره‌اش رو بدیم، فرانک
‫پس ازت می‌خوام خودت رو کنترل کنی.
‫آره، آره، می‌دونم. ‫می‌خوام همونجا نگهت دارم.
‫می‌خوام همونجا نگهت دارم...
‫تا زمانی که نذاری توی دردسر بی‌افتم،
‫می‌تونم همونجا نگهت دارم.
‫...از برنامه ما.
‫حضور سلبرتی نامعلوم‌مون.
‫و از اونجایی که کارشناسان ما
‫همین که مهمون معروف‌مون رو ببینن ‫می‌شناسنش،
‫بهشون چشم‌بند دادیم.
‫همه‌تون چشم‌بندتون رو بستین، هیئت؟
‫- آره. ‫- آره!
‫خوبه.
‫چالشگر معمایی، میشه بیاین داخل
‫و لطفا اسمتون رو امضا کنین؟
‫حالا بفرمایین اینجا و کنار من بشینین.
‫هیئت، هونطور که می‌دونین،
‫در خصوص سلبرتی نامعلوم‌مون
‫از مقدمه‌‌های معمول صرف نظر می‌کنیم
‫و یه راست به سؤالات کلی می‌ریم.
‫بیاین سؤالات کلی رو با دوشیزه فرانسیس شروع کنیم.
‫شما در صنعت سرگرمی هستین؟
‫نه.
‫یکی از سوالات پرسیده شد
‫- و نُه سوال دیگه مونده. ‫- چی؟ نه؟
‫این موردی نداره؟ ‫که یه سناتور در یه مسابقه تلویزیونی حضور پیدا کنه؟
‫می‌خوام ببینم که درمورد رفیق‌های سیاسیش
‫در تنسی که جیره‌خورن حرف بزنه.
‫یا مأمورهای کلانتری‌ای که تو روزهای بیکاری
‫در کازینوها به عنوان نوکر ماشین پارک‌کن کار می‌کنن.
‫باید درمورد این حرف بزنه.
‫تو اونقدر چیز میز می‌دونی
‫که خودت باید دادرسی برگزار کنی.
‫آره.
‫اگه این کارو می‌کردم، ‫تو برنامه "شغل من چیست؟" حضور پیدا نمی‌کردم.
‫در سیاست فدرال کار می‌کنین؟
‫بله.
‫درحال حاضر
‫در یک تحقیقات خیلی معروف دخالت دارین؟
‫بله.
‫شما در سمت درست
‫این تحقیقات قرار دارین؟
‫امیدوارم.
‫اوه، این صدا.
‫شما سناتور کفائور هستین؟
‫بله. درسته.
‫[کمیته سنای ایالات متحده برای بررسی جرم در تجارت بین‌ایالتی]
‫من محترمانه از جواب دادن...
‫به سوالاتتون امتناع می‌کنم، ‫به این خاطر که...
‫جواب‌هام ممکنه منو متهم کنند.
‫من محترمانه از جواب دادن امتناع می‌کنم...
‫به این خاطر که جواب من ‫ممکنه منو متهم کنه...
‫ممکنه منو متهم کنه.
‫جواب من ممکنه منو متهم کنه.
‫من محترمانه از جواب دادن امتناع می‌کنم...
‫به این خاطر که جواب من ‫ممکنه منو متهم کنه.
‫دادستان ارشد هالی سوالات رو ادامه میدن.
‫آقای پروفاچی، شما رئیس
‫شرکت نفت بلا میا آلیو
‫در خیابان 79ام محله بنسون‌هرستِ ‫منطقه بروکلینِ نیویورک هستین؟
‫از جواب دادن امتناع می‌کنم
‫به این خاطر که جواب‌های من ‫ممکنه منو متهم کنه.
‫آقای پروفاچی، ‫من دارم درمورد عنوان شغلی‌تون سوال می‌پرسم.
‫از جواب دادن امتناع می‌کنم
‫به این خاطر که جواب‌های من ‫ممکنه منو متهم کنه.
‫در دفتر تلفن که به همین عنوان ‫اسمتون ثبت شده.
‫از جواب دادن امتناع می‌کنم ‫به این خاطر که...
‫دفتر تلفن. ‫حداقل اینو که می‌تونین جواب بدین.
‫از جواب دادن امتناع می‌کنم
‫به این خاطر که جواب‌های من ‫ممکنه منو متهم کنه.
‫باشه، آقای پروفاچی، بیا ساده‌ سوال کنیم. ‫باشه؟
‫شما چند سالتونه؟
‫من محترمانه از جواب دادن امتناع می‌کنم ‫به این خاطر که...
‫چطور می‌تونین اینو جواب ندین؟
‫دارم تاریخ تولدتون رو می‌پرسم.
‫ممکنه همین به جاهای دیگه کشیده بشه.
‫- اینو باورت میشه؟ ‫- نمیشه.
‫نمی‌تونم این کارو کنم. ‫نمی‌تونم.
‫خب، باید همین کارو کنی. ‫همه دارن به متمم پنجم استناد می‌کنن.
‫خب، اگه منم به متمم پنجم استناد کنم ‫اونوقت...
‫دیگه کی بهم زنگ می‌زنه؟ ‫هیچکس.
‫من آدم‌های به خصوصی می‌شناسم که...
‫دیگه زیادی می‌ترسن. ‫ریسک نمی‌کنن.
‫همین که به متمم پنجم استناد کنم،
‫دیگه یه سری از آدم‌ها نمی‌خوان باهام تماس بگیرن.
‫نمی‌خوان سر و کاری باهام داشته باشن.
‫چون همه می‌دونن که فقط آدم‌های گناهکار ‫سکوت اختیار می‌کنن.
‫خودت هم می‌دونی.
‫می‌خوای به کمیته چی بگم، فرانک؟
‫بگو نمی‌خواد احضاریه بفرستن، جرج.
‫خودم داوطلبانه شهادت میدم.
‫نه. به عنوان وکیلت، ‫باید بهت توصیه کنم که شهادت ندی.
‫اقرار می‌کنم که قبلا قاچاق انجام می‌دادم.
‫اقرار می‌کنم که به جرم حمل اسلحه ‫11 ماه زندانی کشیدم.
‫یه خرده جرم. ‫قضیه واسه بیش از 30 سال پیشه.
‫امروزه یه شرط‌ بند حرفه‌ای هستم.
‫تو کار ملکم. ‫به خیریه‌ها کمک می‌کنم.
‫- مالیات‌هام رو میدم. ‫- آره. می‌دونم.
‫آخه چی می‌خوان بپرسن؟ ‫من فقط همینا رو می‌دونم.
‫این تامانی هال نیست، فرانک.
‫هیئتی از
‫سناتورهای ایالات متحده اونجا هستن. ‫خب؟
‫و همه‌شون هم هفته گذشته تو برنامه "شغل من چیست؟" ‫حضور پیدا نکردن.
‫همه‌شون یه مشت سیاستمدارن، جرج.
‫چند دلار که کف دستشون بذاری،
‫میرن دنبال کارشون، می‌دونی؟
‫مسئله مقدارشه.
‫دو دلار، ده دلار، پنجاه دلار، ‫هزار دلار.
‫فرقی نمی‌کنه. ‫اونا...
‫خیلی راحت میشه بهشون رشوه داد.
‫خیلی‌خب.
‫فقط بهشون میگم که هیچی نمی‌دونم.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫با اینکه این
‫اولین جلسه استماع کنگره پخش شده در تلوزیونه،
‫آقای کاستلو قبول کردن که تشریف بیارن
‫و داوطلبانه شهادت بدن.
‫بنابراین، برای حفظ حریم خصوصی ایشون،
‫دوربین‌های پخش زنده
‫تصویر چهره آقای کاستلو رو
‫موقع شهادت دادنشون نشون نمیدن.
‫آقای هالی.
‫- جدی؟ ‫- پخش زنده‌ست.
‫شما تا به حال به اسم دیگه‌ای
‫جز فرانک کاستلو شناخته شدین؟
‫مثل فرانچسکو کاستیگلیا؟
‫کاستیگلیا یه نام خانوادگی بود.
‫اسم مادرم ساوریو بود.
‫داره با دست‌هاش کار می‌کنه.
‫دارن نوع سیگاری که می‌کشه ‫رو نشون میدن.
‫مگه این تبلیغ سیگاره؟
‫می‌دونین، خیلی از کسایی که ‫خارج از کشور به دنیا اومدن،
‫موقع اومدن به آمریکا از نام خانوادگی‌شون استفاده کردن.
‫منم از بچگی تا جوونی، ‫ممکنه استفاده کرده باشم.
‫وقتی میگی "ممکنه استفاده کرده باشم"
‫زبان انگلیسی رو به کار نمی‌برین.
‫"ممکن است" از لحاظ دستوری معنی نمیده.
‫خب، شرمنده آقای هالی.
‫من مثل شما دانشگاه نرفتم.
‫شما نوشیدنی قاچاق می‌کردین.
‫- درسته؟ ‫- بله، بودم.
‫والا همه کسایی که در اون دوران
‫یه لیوان نوشیدنی خورده
‫در جرم من شریک بوده.
‫سکوت اختیار کن، مردک...
‫فرانک.
‫چه مرگشه؟
‫معتقدم که شما با مردی به اسم جان اورمنتو آشنا هستین.
‫بله می‌شناسمش.
‫در جریان هستین
‫که جان اورمنتو اخیراً
‫به جرم توطئه مواد مخدر محکوم شده ‫و حبس ابد گرفته؟
‫اونقدر توجه نکردم.
‫داره درمورد چیزهایی حرف می‌زنه ‫که نباید بزنه.
‫شما به خطر رو به رشد
‫مواد مخدر در این کشور توجه کردین؟
‫کجا... ‫مگه احمقی چیزی هستی؟
‫چته تو؟
‫زده به سرش.
‫- داره منو به جوش میاره. ‫- می‌دونم.
‫این راهنمایی رو داشته باش: سکوت اختیار کن. ‫سکوت اختیار کن!
‫اونقدر توجه به خرج دادم که بدونم
‫کاسبی پست و کثیفیه ‫که از بدبختی دیگران سود می‌کنه
‫و باید خودمون از شرش خلاص کنیم.
‫اعلام مخالفت با مواد مخدر ‫خیلی شرافتمندانه‌ست، آقای کاستلو.
‫شهروند شریف. ‫آقای قانونی.
‫ولمون کن بابا.
‫ولی چطوره خودمون رو
‫از شر اون یکی پلیدی اجتماعی هم خلاص کنیم؟
‫اونی که شما هم توش دست دارین؟
‫شرط بندی غیرقانونی.
‫خب، برای این کار آقای هالی،
‫باید همه پیست‌ها رو آتش بزنین
‫و همه اسب‌ها رو هم تیرباران کنین.
‫ممکنه که این از نظر شما خنده‌دار باشه، آقای کاستلو
‫ولی دو دشمن بزرگی
‫که امروزه در جامعه ما وجود دارن ‫خلافکاران و کمونیست‌ها هستن.
‫اوه، یه عوضی دزد دیگه.
‫یکی دیگه‌ست... ‫همه‌شون همینن.
‫یه مشت فاسدی بیش نیستن.
‫- بذارین ازتون بپرسم، آقای کاستلو. ‫- همه‌شون دزدن.
‫اصلا چرا می‌خواستین یه شهروند آمریکایی بشین؟
‫چرا؟
‫خب، چون این کشور رو دوست دارم.
‫تو چرا می‌خواستی شهروند آمریکایی باشی؟
‫آره. آره.
‫ولی تو از 15 نسل پیش اینجا بودی.
‫مگه پدربزرگ‌شون، پدربزرگِ پدربزرگ‌شون،
‫و جد جدشون...
‫خیلی قبل‌تر از ما داشتن دزدی نمی‌کردن...
‫جیب همه‌ رو زدن.
‫حالا واسه ما خودشون رو آدم نشون میدن.
‫از زمانی که شما شهروند اینجا شدین،
‫چه کاری برای این کشور انجام دادین؟
‫مالیاتم رو پرداخت کردم.
‫شما به یاد دارین
‫که در آپارتمان‌تون با شهردار ویلیام آدویر
‫و چند قاضی و رهبران تامانی هال دیدار کردین؟
‫- اوه‌اوه، شروع شد. ‫- خیلی‌خب، آدویر.
‫آدویر.
‫اوه فرانک، باورم نمیشه.
‫این در دوران جنگ بود.
‫آدم‌های زیادی در آپارتمان بودن.
‫زمانی که شهردار آدویر همچنان
‫دادستان بروکلین بود.
‫وقتی آلبرت آناستازیا
‫از سازمان قتل رو مورد پیگیرد قرار داده بود.
‫در اون دوران توی آپارتمان شما بود؟
‫گرفتنش. گیرش انداختن.
‫عذر می‌خوام.
‫نماینده هیئت، میشه یه لیوان آب بخورم؟
‫- عفونت گلو دارم. ‫- بفرمایین، جناب.
‫گلوت عفونت کرده؟
‫دهن گشادی داری، دلیلش اینه. ‫و گیر افتادی.
‫نمی‌دونی باید چیکار کنی.
‫ما صرفا می‌خوایم بدونیم، آقای کاستلو
‫زمانی که شهردار آدویر همچنان دادستان بروکلین بودن
‫چند بار به آپارتمان شما اومدن.
‫یک بار؟ دو بار؟ ده بار؟
‫مهم‌تر از اون، چرا اونجا حضور داشتن؟
‫نمی‌تونه از زیر این در بره. ‫نمی‌تونه خودش رو خلاص کنه.
‫خفه شو دیگه خبرچین عوضی.
‫نمی‌تونه خودش رو خلاص کنه.
‫قرار ملاقات‌های توی آپارتمان‌تون
‫برای گرفتن حمایت تامانی ‫برای شهردار شدن آدویر بود
‫و اینکه اونو راضی کنین تا...
‫دیگه آلبرت آناستازیا از سازمان قتل رو ‫مورد پیگیر قرار نده؟
‫بله یا خیر؟
‫اصلا موندی چیکار کنی.
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫به متمم پنجم استناد کن!
‫الان دیگه لای منگنه قرار گرفته.
‫چیکار میشه کرد؟ ‫راست میگه.
‫گیرش انداختن.
‫در رو براشون باز کردی ‫و اونا هم ریختن تو.
‫این عوضی‌های پروتستانی.
‫آره، مجبور نیستی جواب بدی.
‫جناب رئیس، از اونجایی که موکل بنده ‫برای شهادت داوطلب شدن،
‫می‌تونن فردا برگردن
‫تا بهتر جواب سوالاتتون رو بدن؟
‫نه.
‫آقای رئیس، برای رسیدن به حقیقت،
‫باید این شاهد همین الان ‫که همچنان سوگند خورده
‫و نمی‌تونه با شاهدان احتمالی دیگر
‫حافظه‌اش رو تازه کنه
‫جواب سوالات رو بده.
‫شاهد ادامه میده.
‫شما چند بار با آدویر در آپارتمان‌تون دیدار کردین؟
‫آقای رئیس، من داوطلبانه شهادت دادم.
‫ممنون می‌شم اگه میشه
‫فردا که حالم بهتره برگردم.
‫انتخابش با شما نیست.
‫انتخابش با تو نیست. ‫راست میگه.
‫آخه کی داوطلب میشه؟
‫چیچ زده به سرش!
‫نه، تو اصلا نباید اونجا باشی.
‫باید سکوت اختیار کنی.
‫سکوت اختیار کن!
‫چته تو؟ ‫فرانک، ای بابا.
‫فرانک، چت شده تو؟
‫من یه متهم هستم؟
‫نه.
‫این یه دادگاه قضاییه؟
‫نه.
‫من بازداشت هستم؟
‫نیستین.
‫پس میرم.
‫برو. خوبه.
‫حالا بالاخره گذاشت رفت.
‫یه جلسه استماع کنگره ترک نکنین.
‫این کار بی‌حرمتی به کنگره‌ست. ‫دارین خطر دستگیر شدن رو می‌کنین.
‫- هی، فرانک! ‫- آقای کاستلو!
‫از من شنیده بگیرین، ‫باید در آمریکا فکری کرد.
‫ می‌خوام مطمئن بشم که...
‫- خفه شی مگه، عوضی. ‫- رفت خب.
‫خب، باید می‌رفت.
‫می‌خواستن ازش بپرسن که با آدویر چیکار کرده.
‫باید می‌رفت.
‫بخاطر سیاسته. ‫کاری که فرانک واسه آلبرت کرد.
‫معلومه که دنبال همینن.
‫هرکاری که اون کرده باید توی همین اتاق بمونه،
‫نه توی تلوزیون.
‫می‌دونین، آدویر داشت همه رو اعدام می‌کرد.
‫- آره. ‫- یادتونه؟
‫و آلبرت نفر بعدی بود.
‫ولی قبل از اینکه محاکمه شروع بشه،
‫آدویر از سِمَت دادستانی استعفا داد ‫تا کاندید شهرداری بشه.
‫اونم یهویی، درسته؟
‫- جویی، درست میگم؟ ‫- بیخیال.
‫کی رو داریم گول می‌زنیم؟
‫آدویر یه مأمور پلیس سابق بود.
‫هیچ پول و آشنایی نداشت.
‫هیچی نداشت.
‫بعد ناگهان با حمایت تامانی هال
‫کاندید شهردار بودن شده بود. ‫بیخیال.
‫و فرانک کارش رو راه انداخت.
‫ویتو، اونا دارن دنبال پارتی سیاسیش می‌گردن.
‫می‌خوان بدونن... ‫دنبال همینن.
‫- دنبال همینن. ‫- من که متوجهش می‌شم.
‫مخصوصا بعد از اینکه رلس از پنجره پرت شد پایین.
‫چون آدویر گفته بود که رلس رو ‫از پنجره پرت کنن پایین،
‫تو یه چشم بهم زدن ‫فرانک ترتیبش رو داد.
‫یادته که از پنجره طبقه ششم افتاد؟
‫درحالی که پلیس‌های خود آدویر
‫24 ساعته نگهبانیش رو می‌دادن.
‫حالا این چی رو بهت می‌فهمونه، درسته؟
‫اون ایب رلس رو از پنجره پرت کرد
‫چون آدویر داشت به فرانک کمک می‌کرد، درسته؟
‫و پلیس‌ها گفتن... ‫پلیس‌ها گفتن،
‫"رلس سعی کرده بود فرار کنه".
‫آخه کی از یه پنجره در طبقه شمم
‫با یه روتختی یک و نیم متری پایین میره؟
‫- والا که... ‫- درسته.
‫درسته. درسته. ‫تو این چرت و پرت رو باورت میشه؟
‫آدویر؟ ‫اصلا چیزی باورم نشده بود
‫تا اینکه آدویر سوگند شهردار یاد کرد.
‫این چی رو بهت میگه، ویتو؟
‫- اون جون آلبرت رو نجات داد. ‫- آره.
‫مگه به نظرتون خودم چی فکر می‌کنم؟
‫فرانک از لحاظ سیاسی نفوذ زیادی داره، می‌دونی؟
‫از من شنیده بگیر.
‫اگه از پس اون کار واسه آلبرت اومده،
‫به نظرت چه کارهایی ازش برمیاد؟
‫- باشه. ‫- فرانک زورش زیاده.
‫درمورد پارتی سیاسی چیچ
‫چی رو بهت می‌فهمونه؟
‫اصل قضیه همینه.
‫اون یکی رو شهردار کرد بابا.
‫یکی از معایب دادرسی‌ها
‫اینه که از ارتباط آناستازیا
‫و وفاداریش به من پرده برداشتن.
‫و با شناختی که از ویتو دارم، ‫با این موافق نیست.
‫خوشش نمیاد.
‫[سال 1957]
‫داشتم برای یه جلسه
‫با ویتو در والدورف می‌رفتم.
‫و کلافگی‌ام باهاش به نقطه جوش رسیده بود.
‫آخه بخاطر بی‌حرمتی به کنگره ‫14 ماه حبس کشیده بودم.
‫هیچ کدوم از اون اتفاقات هرگز نمی‌افتاد
‫اگه آنا در دادگاهی اون پرونده خانوادگی
‫به دوستی صمیمی‌ای که من و ویتو داشتیم ‫اشاره نکرده بود.
‫دوباره از نظر خیلی‌ها گانگستر بودم. ‫از نظر افراد زیادی.
‫حالا، ویتو فقط باید بهش پول می‌داد.
‫همین کارو می‌کرد کافی بود. ‫تموم می‌شد می‌رفت.
‫و تاکتیک‌های بی‌رحمانه ویتو در مرکز شهر
‫داشت همه‌جور مشکلاتی برامون ایجاد می‌کرد.
‫تازه دخالتش در مواد مخدر هم بماند
‫که می‌ترسیدم قراره دودش توی چشم‌مون بره
‫و همه‌مون رو بدبخت کنه.
‫عصبانی بودم. ‫از دستش کلافه بودم،
‫و باید جلوش رو می‌گرفتم که ‫دیگه این دیوونه‌بازی‌ها رو کنار بذاره.
‫خب، چه خبر؟
‫خب، از کجا شروع کنم؟
‫الان که پلیس فدرال دنبال زندانی کردنته...
‫واسه همین گفتی بیام؟ ‫دلیلش همینه؟ ها؟
‫تا در این مورد حرف بزنیم؟
‫درموردشون بهت هشدار داده بودم. ‫ببین چه اتفاقی افتاد.
‫دفعه قبل خیلی صبور بودم.
‫درموردش باهات صحبت کردم.
‫اونوقت تو چیکار کردی؟ ‫هیچی.
‫منو به کجا رسوند؟
‫تو همه‌مون رو بدبخت می‌کنی.
‫دیگه چقدر باید اینو ساده بگم؟
‫من منتظرت موندم.
‫منتظرت موندم که منو به اوضاع سابقم برگردونی.
‫تا به شیوه درستش هوام رو داشته باشی.
‫اونوقت تو چیکار کردی؟ ‫هیچی.
‫- هیچی. ‫- خیلی‌خب.
‫منو عین یه گدا گشنه جلوه دادی.
‫این چه وضعشه؟ ‫فرانک.
‫ویتو. ‫ویتو، دیر یا زود داره، ولی سوخت و سوز نداره.
‫تو داری مسیر خیلی خطرناکی رو در پیش می‌گیری،
‫و خودتم می‌دونی.
‫اونوقت قبلا تو مسیرهای خطرناک قدم برنداشتیم؟
‫یهو دیگه نمی‌تونیم تو مسیر خطرناک قدم برداریم؟
‫این مسیریه که من توش قدم برنمی‌دارم،
‫چون تو همه‌مون رو بدبخت می‌کنی.
‫این راهش نیست.
‫خودت می‌دونی که دیر یا زود گیربان‌گیرت میشه.
‫گیر می‌افتی.
‫تا الان از زیر دو قتل قسر در رفتی.
‫دنبالن که بگیرنت. ‫می‌گیرنت.
‫حتما هم می‌گیرنت. ‫خودتم اینو می‌دونی.
‫نمی‌خواستی به حرف من گوش بدی. ‫راه خودت رو رفتی.
‫ولی باید بدونی که این برملا میشه.
‫بیا یه چیزی رو یادمون نره. ‫من تو رو به اینجا رسوندم.
‫بخاطر منه. ‫بخاطر منه.
‫و اگه من جات بودم، ‫با این موافقت می‌کردم
‫چون زیادی بزرگه.
‫از من بشنو، خیلی بزرگه.
‫هیچکس نمی‌خواد گیر بی‌‌افته، ‫ولی ریسکش رو باید بپذیری.
‫- من؟ ریسک رو می‌پذیرم. ‫- ولی تو در جایگاه من نیستی.
‫تو در جایگاه من نیستی.
‫و منم باهاش مشکل دارم ‫و...
‫نمی‌تونی همینطوری ادامه بدی. ‫اونا پیگیر توئن.
‫چند بار باید اینو بهت بگم؟
‫دیر یا زود می‌گیرنت.
‫همین الانش هم اون دوتا قتل رو داری.
‫اون ریسکیه که کردی. ‫ببین به کجا رسوندت.
‫سپردیش به من.
‫اون ریسک رو به جون خریدی.
‫ریسک کردی به ایتالیا رفتی.
‫مدت زیادی هم موندی.
‫بخاطر همین هم سر جای من نیستی.
‫چون کنترل نداری. ‫بی‌اعصابی.
‫مایه دردسری.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- آقای قانونی.
‫آقای شهروند خوب. ‫آقای خیرخواه.
‫با تمام کارهایی که به عنوان ‫یه شهروند خوب انجام میدی.
‫فکر کردی تو رو هم نمی‌گیرن؟ ‫ها؟
‫می‌خوای توی خیریه‌ و این چیزها دست داشته باشی؟
‫خیلی هم خوبه، چیچ.
‫ولی یادت نره، تو یه خلافکاری،
‫یه گانگستری. ‫بیخیال خدایی.
‫این چه حرفیه؟
‫بخاطر حبسی که ممکنه نصیبت بشه
‫نمی‌خوای کار خلاف کنی؟
‫نگران گیر افتادنی؟
‫همین الانش هم گیر افتادی.
‫نمی‌خواستی به متمم پنجم استناد کنی، ‫اونوقت چی شد؟
‫18 ماه حبس کشیدی.
‫- 18 ماه. ‫- 14 ماه.
‫آره. 14، 18، همونه.
‫اونوقت ما چقدر حبس کشیدیم؟ ‫هیچی.
‫به متمم پنجم استناد کردیم ‫و دهن‌مون رو بستیم.
‫بخاطر همین هم به متمم رو ‫واسه آدم‌هایی مثل ما ایجاد کردن.
‫و حالا مطمئنم که می‌خوای ‫مثل این سناتورهای خلافکار
‫اون کمیته‌ها
‫یه شهروند قانونمند باشی.
‫می‌خوای مثل اونا بشی؟ ‫بیخیال. تو مثل اونا نیستی.
‫اونا آدم‌های عجیبی هستن. ‫اونا...
‫از یه سیاره دیگه‌ان.
‫و این کشور کوفتی هم توی دستشونه.
‫اونا چنان گانگسترهای بزرگی هستن که ‫ما عمرا بتونیم بشیم،
‫خودتم اینو می‌دونی.
‫و عفونت گلو گرفتی؟
‫جریان این عفونت گلو چیه، ها؟
‫جریان اون چی بود، ها؟
‫سعی داری با حرف زدن ‫از زیر چیزی در بری
‫که هرگز نمی‌تونی با حرف زدن ‫از زیرش در بری.
‫یهو می‌خوای نصفه‌نیمه توی کار باشی،
‫نصفه‌نیمه خلاف کنی.
‫هر دو که نمیشه.
‫یا هستی یا نیستی.
‫و اینکه نصفه‌نیمه توی کار باشی،
‫دلیل نمیشه که تو اونطوری که من ممکنه
‫گیر بی‌افتم یا بدبخت بشم، نمیشی.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫بیخیال. ساده‌لوح نباش.
‫ما اینو کنترل نمی‌کنیم، یکی دیگه می‌کنه.
‫اونوقت وضعیت‌مون چیه؟
‫ته بشکه.
‫و دارم بهت میگم که نباید اینطوری بشه.
‫خودتم می‌دونی. ‫نباید اینطوری بشه.
‫ویتو، ویتو، ویتو، ‫گوش کن چی میگم
‫چون این عین حکم اعدام می‌مونه.
‫اشتباه خیلی بزرگیه.
‫ببین، تو هرکاری می‌خوای بکن.
‫می‌خوای دیپلمات باشی؟ ‫به خودت مربوطه.
‫من؟ ‫من یه گانگسترم.
‫خلافکارم. همین. ‫همین. زندگیم همینه.
‫ما به بن‌بست رسیده بودیم.
‫برام مشخص بود که هیچ‌جوره نمی‌تونستم
‫نظر ویتو رو عوض کنم. ‫هرگز.
‫ولی اینکه سعی کنه منو بکشه؟
‫اصلا به ذهنم خطور نکرد.
‫من پول برمی‌دارم. ‫پول نمی‌ریزم.
‫این یکی واسه توئه، فرانک.
‫لوئیس پریما و کیلی اسمیت، دوستان!
‫باید کارهایی رو توی آپارتمان انجام بدم.
‫دیده که کی بهت شلیک کرده.
‫دقیقا اونجا وایساده بود.
‫حالا چی میشه؟
‫پیغام رو گرفتم.
‫همراه می‌خوای؟
‫اوه، آره. ‫ببین چی شده.
‫کار مندیه.
‫- مندی غافلگیرم کرد. ‫- آره.
‫از باقی مونده خز توی مغازه ‫درستشون کرده.
‫- خیلی قشنگه. ‫- خوشگل نیستن؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫چه باملاحظه. ‫می‌خوای ببرمشون؟
‫آره. ‫ببرشون یکم قدم بزنن.
‫- باشه. ‫- می‌خوای منم بیام؟
‫نه، چیزی‌شون نمیشه. ‫خیلی طولش نمی‌دیم.
‫یه خرده بیرون هوا سرده، ‫ولی زود برشون می‌گردونم.
‫منظورم سگ‌ها نیست.
‫باشه.
‫ویتو می‌دونه که می‌خوای کنار بکشی؟
‫معلومه که می‌دونه. ‫همیشه همینو می‌خواست.
‫دیگه تمومه. ‫نگرانش نباش.
‫خوبه.
‫چون سال‌ها بود که همینو می‌خواستم.
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم. ‫طوری نیست.
‫مراقب خودت باش.
‫بیاین.
‫بیاین دیگه. ‫زود باشین.
‫خیلی‌خب، آماده‌این؟
‫دارم در رو باز می‌کنم. ‫بریم.
‫بریم، زود باشین.
‫وقتی داشتم توی پارک راه می‌رفتم،
‫پی بردم که یه باری از روی دوشم برداشته شده بود.
‫ریچی بوی رو فرستاده بودم ‫با ویتو حرف بزنه.
‫تا بهش بگه که دارم کناره‌گیری می‌کنم.
‫تمومه. دیگه نیستم.
‫و کمیته،
‫خودشون مشکلات رو با ویتو حل کنن.
‫من؟ ‫من دیگه آروم زندگی می‌کنم.
‫سفر می‌کنم و با بابی از سال‌های باقی مونده‌ی عمرم لذت می‌برم.
‫ببین چیکار می‌کنه.
‫مجبورم می‌کنه این کت‌ها رو تنشون کنم.
‫- بانمکن. ‫- چون سردشونه.
‫- اینو ببین. ‫- آره.
‫- خب...
‫اونا زندگی بهتری از ما دارن.
‫واقعا همینطوره.
‫بحث و دعوا ندارن.
‫خب چی گفت؟
‫ویتو حرفت رو باور نمی‌کنه.
‫آخه مسخره‌ست.
‫نمی‌دونم چرا حرفم رو باور نمی‌کنه.
‫خب، شناختن که می‌شناسمش.
‫معلومه که حرفت رو می‌فهمم.
‫مشکل این یارو هم همینه.
‫اون اومد خونه. ‫به تو اعتماد نداره.
‫بدون اجازه اقدام به کشتنت کرد.
‫چی جلودارش میشه که دوباره
‫بدون اجازه سعی نکنه بکشتت؟
‫باید قانعش کنی که واقعا می‌خوای کنار بکشی.
‫آره، آره. ‫ولی...
‫می‌دونی چیه؟
‫بهش بگو که بچه رو راضی کنه ‫خودش رو تحویل بده.
‫ها؟
‫به ویتو بگو تا وینسنت رو راضی کنه ‫خودش رو تحویل بده.
‫- جدی میگی؟ ‫- جدی میگم.
‫می‌دونی که کلی مأمور دنبالشن.
‫خب که چی؟
‫خودش رو تحویل میده،
‫من قسم می‌خورم که اون بهم شلیک نکرده.
‫بعد می‌خوان چیکار کنن؟ ‫من شاهد اصلی‌شونم.
‫تمومه دیگه. ‫پرونده بسته میشه.
‫چون دیگه مدرک بهتر از این وجود نداره.
‫من نمیگم کار اونه.
‫تمومه دیگه. آزاد میشه. ‫همه...
‫همه ردیفن.
‫بچه میره خونه. ‫ویتو بالاخره همه‌کاره میشه.
‫من میرم. بازنشسته می‌شم. ‫تموم میشه میره.
‫برو اینو بهش بگو.
‫و مطمئن شو که ویتو حتما بگه
‫بچه جدا از وکیلش یه یه ضامن هم
‫با خودش ببره،
‫و اینکه پلیس‌ها بدونن دقیقا
‫کِی و کجا قراره همدیگه رو ببینن
‫تا گندکاری ایجاد نشه.
‫باشه، میرم بهش میگم ‫و بهت خبر میدم.
‫خیلی‌خب.
‫روز قشنگیه.
‫یه خرده سرده. ‫واسه سگ‌ها زیاد سرده.
‫سگ‌ها زندگی محشری دارن. ‫نگاه کن.
‫کت خز پوشیدن.
‫می‌ترسم خفتم کنن.
‫موقع قدم زدن توی پارک، ‫یکی میاد...
‫نه تنها کت‌ها، بلکه سگ‌ها رو هم می‌دزده.
‫زنم منو می‌کشه. ‫دیگه نمی‌تونم برم خونه.
‫وای خدا.
‫همین کارو کنم واسه بابی کافیه.
‫این سگ‌های کوفتی. ‫همه‌چیز اینان.
‫- آره. گوش کن... ‫- می‌دونی.
‫اونا بچه‌هامونن.
‫- اون سگ رو ببین. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫- هی، چیچ. ‫- هی.
‫- سلام. ‫- سلام. آره.
‫بذار ببینم.
‫ببین اون حیوون باهات چیکار کرده.
‫- اینا چی‌ان؟ ‫- چند شاخه گل.
‫واسه توئن.
‫- واسه من؟ ‫- البته.
‫خیلی لطف کردی. ‫عجب. آل.
‫- پس داری کناره‌گیری می‌کنی؟ ‫- آره.
‫تو اجازه برگشتن بچه رو دادی؟
‫آره. آره.
‫می‌دونی، واسه من آلبرت...
‫نمی‌خوام دیگه غافلگیری‌ای پیش بیاد.
‫خدایا، فرانک. ‫نمی‌تونی کنار بکشی.
‫تموم شد. من...
‫نمی‌تونه تموم بشه. ‫کار اون اشتباه بود.
‫می‌دونم اشتباه بود. ‫ولی خب که چی؟ بشین.
‫اهمیت داره.
‫اون برخلاف قوانین عمل کرد. ‫باشه؟
‫آخه بدون قوانین،
‫همه واسه خودشون خودسر می‌شن.
‫قوانین دیگه وجود ندارن.
‫الان فرق کرده. ‫زمونه عوض شده.
‫شاید واسه تو فرق کرده باشه. ‫واسه من فرقی نکرده.
‫واسه من، هنوزم کاری که اون عوضی کرده ‫اهمیت داره.
‫بذار کارش رو بسازم.
‫مشکل حل میشه. ‫بعد همه‌چی آروم و مرتب میشه.
‫کارها هم به شیوه تو انجام میشه.
‫ببین. ببین...
‫اتفاقی نیفتاد.
‫من کشته نشدم. ‫تیرش خطا رفت.
‫اینجام، دارم حرف می‌زنم.
‫طوری نیست. ‫طوری نیست.
‫نمی‌خوام بخاطر چیزی که
‫دیگه نمی‌خوامش، کشته بشم.
‫چی داری میگی؟
‫اگه قرار باشه کسی کشته بشه، ‫اون شخص تو نیستی.
‫نه. نمی‌خوام کسی کشته بشه.
‫بیخیال.
‫نمی‌خوام کسی کشته بشه.
‫باشه؟
‫باشه.
‫گوش کن، مراقب زخم روی سرت باش.
‫خیلی‌خب.
‫من ترتیب بقیه چیزها رو میدم.
‫و تا قضیه رو حل نکردم،
‫با خودت اسلحه حمل کن.
‫بابت گل‌ها ممنون.
‫می‌بینمت.
‫- سلام. ‫- اون آلبرت بود؟
‫آره، اومد بود بهم سر بزنه.
‫سلام کنه، جویای حالم بشه. ‫همین.
‫گل آورده.
‫خوبیش رو می‌رسونه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- همه‌چی روبراهه.
‫- مطمئنی؟ ‫- قطعا.
‫لطفا، آلبرت. ‫قبل از اینکه شروع کنیم،
‫می‌دونم که سوالاتی داری.
‫قبلا حرفش زده شده.
‫چی داری میگی؟
‫کاریه که شده.
‫به عنوان یه مشکل داخلی در خانواده خودشون
‫در نظر گرفته شده.
‫تصمیمش با خود فرانک و ویتوئه.
‫و نه کس دیگه‌.
‫اون علیه رئیس خودش اقدام کرد.
‫فرانک فقط بخاطر این رئیسه که ‫ویتو ریاست رو بهش داد.
‫خودت که اینو یادته، آلبرت.
‫اینطوری نیست که ویتو قبل از فرانک ‫رئیس نبوده.
‫درسته؟
‫تازه، ریچی میگه که فرانک قبول کرده ‫که به میل خودش کناره‌گیری کنه.
‫- درسته؟ ‫- باید بهش احترام بذاری.
‫آره. ‫خب، فرانک خیلی چیزها رو قبول کرده.
‫خدایا. ‫بعد از اتفاقی که افتاد،
‫اصلا نباید بیام درخواست اجازه کنم.
‫ولی به ما مربوط نمیشه.
‫داری جایی که لازم نیست ‫دخالت می‌کنی.
‫تصمیمش با خانواده خودشونه.
‫واسه من اینطور نیست.
‫واسه من ساده و واضحه.
‫اون اقدام به قتل رئیس خودش کرد.
‫- این یه حکم اعدام به همراه داره. ‫- آلبرت. لطفا.
‫کسی نمُرده.
‫لازم نیست کسی عجولانه کاری بکنه.
‫اگه ویتو نمی‌دونه که کارش اشتباه بوده،
‫پس ویتو هیچی حالیش نیست.
‫- بیخیال. بیخیال دیگه. ‫- آلبرت.
‫هی، بس کن.
‫- آروم باش، خب؟ ‫- آروم باشم؟
‫و چیه، همه‌تون احمقین؟
‫اگه این گربه رو دم حجله نکشین،
‫از کجا معلوم که یکی از زیردست‌های شما ‫سراغ خودتون نیاد؟
‫اگه بذاری اون از زیر کارش قسر در بره،
‫همه فکر می‌کنن که این کار آزاده.
‫کافیه. کافیه.
‫ما دیگه رأی‌گیری کردیم.
‫ریچی گفت که خود فرانک هم مثل ما رأی داده.
‫تموم شد.
‫ما چهارتا در مقابل تو یکی.
‫قوانین همینن.
‫- اگه حامی قوانینت هستی. ‫- آره؟
‫و تا همین یه هفته پیش، ‫کسی اقدام به کشتن یه رئیس نکرده بود.
‫تا هفته پیش!
‫یکی اقدام به کشتن یه رئیس کرد!
‫بگین اشتباه میگم.
‫زود باشین دیگه. ‫بگین.
‫بگین اشتباه میگم.
‫بعد از کاری که اون کرده، ‫اصلا نیازی به اجازه بقیه ندارم.
‫اگه اقدام به کشتن یه رئیس کنی، ‫همه می‌تونن کارت رو بسازن.
‫و همه‌تون می‌دونید.
‫تو...
‫آلبرت، برگرد. نرو، برگرد.
‫کجا میری؟
‫باورت میشه این آهنگ معروف شده؟
‫- زمونه داره عوض میشه. ‫- آره.
‫از صبح تا شب جلوی تلویزیون نشستی.
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره. فقط... دارم ‫بازنشستگی زودتر از موعد رو تمرین می‌کنم.
‫ای کاش بشه.
‫آهنگ رو قطع کردیم
‫چرا که یک خبر مهم داریم.
‫وینسنت جیگانته، ‫فرد مسلح فراری ۲۸ ساله
‫برای بازجویی در موردِ
‫آخرین سوء قصد ناشیانه‌ی ماه پیش
‫رئيس باند خلافکاران نیویورک، ‫فرانک کاستلو، تحت تعقیب بود
‫خودش را به مقامات تحویل داد.
‫اکنون پخش برنامه‌های روزمره رو از سر می‌گیریم.
‫تو می‌دونستی.
‫امید داشتم.
‫متهم میشه؟
‫خب، مسئله همین جاست.
‫بهش اعتماد داری؟
‫دقیقا همون چیزیه که همیشه دنبالش بوده.
‫خب، تمام چیزی که می‌خواسته رو بهش رسیده.
‫خب...
‫اون عشق بود. این کاره.
‫[دولت در مقابل وینسنت جیگانته ‫دوازدهم سپتامبر ۱۹۵۷]
‫آقای کیث، دارم به طور مستقیم ‫به متهم اشاره می‌کنم.
‫آقای وینسنت جیگانته.
‫ایشون همون شخصی هستن
‫که روزی آقای کاستیلو تیر خوردن، دیدین؟
‫نمی‌تونم با اطمینان بگم.
‫اون شب جلوی پلیس ‫هویت ایشون رو شناسایی کردید.
‫آره، اما الان قیافه‌اش فرق داره.
‫آیا شما در تشخیص متهم مشکل دارید؟
‫بله، درسته.
‫آیا این موضوع صحت داره ‫که چشم راست شما به طور مادرزادی نابیناست
‫و چشم چپ شما نیز به شدت آسیب دیده؟
‫- یک یا دو؟ ‫- دو.
‫تشخیص دکترم بوده.
‫اجازه هست با کمال احترام
‫گزارش چشم‌پزشک آقای کیث ‫رو به دادگاه ارائه کنم؟
‫- یک یا دو؟ ‫- دو.
‫می‌تونید حداقل اقرار کنید ‫یک نفر به شما شلیک کرده؟
‫بله.
‫- قصد داشت جان شما رو بگیره. ‫- صحیح.
‫اسم شما رو فریاد زد.
‫بله.
‫تقریبا حدود دو متر از اون فاصله داشتید.
‫پس چطور ممکنه ایشون رو ندیده باشید؟
‫سرم جهت مخالف بود.
‫ما متهم، وینسنت جیگانته، را
‫در تمامی موارد اتهامی بی گناه اعلام می‌کنیم.
‫از اعضای هیئت منصفه ‫بابت خدمت‌گذاری‌شون کمال تشکر را داریم.
‫هیئت منصفه می‌تونن تشریف ببرن.
‫نمی‌دونم چی بگم، فرانک.
‫- ممنون. ‫- باشه، بچه‌جون. نگران نباش.
‫مرد خوبی هستی، فرانک. ‫ممنون.
‫- باهاش دست دادی. ‫- خب که چی؟
‫اون قصد دا... ‫اون قصد داشت تو رو بکشه، فرانک.
‫اون فقط یه پیغام‌رسونه، جرج. ‫بیا بریم.
‫سلام.
‫- کار درست رو انجام داد، ها؟ ‫- هی، بیا ببینم. یه بغل بده.
‫وینسنت، در مورد چی حرف میزنی؟
‫کار درست؟ کدوم کار درست؟ ‫کار درست رو انجام داد.
‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫در قبال خودش کار درست رو انجام داد.
‫در مورد چی حرف میزنی؟ ‫کار درست.
‫آره، درسته، ولی بازم... ‫آزاد شدم، می‌دونی.
‫آزاد شدی. ‫اومدی بیرون.
‫راه میری. ‫هنوز می‌چرخی.
‫می‌دونی دیگه کی هنوز راه میره ‫و ول می‌چرخه؟ ها؟
‫کی؟ ها؟ ها؟
‫دهنتو ببند.
‫کی هنوز ول می‌چرخه، ها؟
‫خیلی‌خب، باشه.
‫با آزاد شدنِ وینی، ‫کار بازنشستگی من حی و حاضر بود.
‫فقط اگه می‌تونستم دهن آلبرت رو ببندم
‫تا اینکه ویتو رو به خاطر قاچاق دستگیر کردن.
‫تا دلتون بخواد قهوه داریم
‫هر کسی خواست بگه.
‫میریم اتاق بغل.
‫بریم.
‫خب، ازت می‌خوام یه کاری کنی.
‫هر کاری بگی.
‫اون نیست.
‫چیه؟
‫ازت می‌خوام یه جایی بری.
‫من؟
‫آره، باشه، فقط من.
‫و باید کجا برم؟
‫- کوبا. ‫- چی میگی؟
‫فدرال سر قاچاق مواد ‫به ویتو شک کرده،
‫بنابراین قراره هیئت منصفه عالی تشکیل بشه.
‫اسمت توی لیست شاهدین اومده.
‫گندش بزنن.
‫خدا لعنتش کنه، می‌دونستم.
‫به اون مردک دلال گفته بودم
‫همه‌مونو به باد میدی.
‫خبر داری آلبرت داره میره کوبا؟
‫- آره، شنیدم. ‫- آره.
‫واسه چی میره؟
‫نشنیدی؟ خبر نداشتی؟
‫نه.
‫من...
‫همه می‌دونستن. ‫فکر می‌کردم خبر داری.
‫خب، میره کوبا چیکار کنه؟
‫واسه همین باید دور بشی.
‫خبری از استرداد و احضاریه نیست.
‫هیئت منصفه‌ای در کار نیست. ‫اونجا...
‫فقط هاوانا رو داره.
‫جدی میگی؟
‫می‌تونی هر کاری اینجا انجام میدی رو
‫همون جا ادامه بدی.
‫هیچ مشکلی وجود نداره.
‫میشه حلش کرد.
‫می‌خوای این همه راه رو برم کوبا؟
‫از میامی با پرواز ۳۵ دقیقه‌ست.
‫هی، مسیری نیست. ‫چیزه...
‫مسئله مهم اینه ‫که تو از کشور خارج میشی.
‫هزاران کیلومتر از هیئت منصفه فاصله داری.
‫فهمیدی؟
‫فرانک داره اونو از سر راه برمی‌داره
‫تا راضی باشی.
‫خب، بهت میگه
‫که داره از حفاظتش میزنه.
‫و اگه من برم اونجا تو چی میشی؟
‫من؟ قـ... قراره بازنشسته بشم.
‫من بازنشسته شدم. ‫میرم. نه خانی اومده نه خانی رفته.
‫قبلا بهت گفتم که... ‫ماجرا اینجوری میشه.
‫میرم رم.
‫بعد اینکه همه‌چیز رو بهش دادم ‫یه شام خوشمزه می‌خورم.
‫خب، چرا اونو می‌فرسته کوبا؟
‫خب، پس کجا بفرسته؟
‫نمی‌دونم. چرا کوبا؟ ‫چرا برزیل نه؟
‫چرا یه جای دورتر نره
‫مثلا یه اقیانوس بین‌مون فاصله باشه؟
‫چرا اونو جای نزدیک می‌فرسته؟
‫خب، کوبا جای قشنگیه.
‫هیچ‌وقت به ذهنت خطور نکرده ‫کوبا صرفا یه جای دنج و قشنگ نیست؟
‫- اونجا قمار و شرط بندی به راهه. ‫- آره.
‫هیچ‌وقت فکر نکردی موضوع همین باشه؟ ‫قمار؟
‫خب، من اینطوری فکر می‌کنم.
‫یه کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌اش هست.
‫وقتی اون متهم شناخته بشه ‫تو هاوانا هستی.
‫اوهوم.
‫از همه این داستان فاصله داری.
‫خیلی‌خب. کمیسیون دنبال یه نفر می‌گرده
‫تا امور رو بدست بگیره.
‫می‌گیری چی میگم؟
‫بهشون گفتم تو بهترین فرد ممکن هستی.
‫آدمی مثل تو که طبق قانون پیش میره.
‫کار درست رو انجام میدی.
‫هاوانا هستی، ‫تجارت خودت رو انجام میدی.
‫سرت توی کار خودته. ‫دردسر درست نمی‌کنی.
‫تواناییت رو بهشون نشون بده.
‫من...
‫من تو رو پیشنهاد دادم.
‫فهمیدی؟
‫تو رو تضمین کردم.
‫می‌خوای کِی برم؟
‫هر چه زودتر بهتر.
‫می‌خواد منو دور بزنه. ‫حسم بهم میگه.
‫نمی‌دونم. ‫من این برداشت رو ندارم.
‫می‌خواد منو خوار و خفیف که.
‫- می‌شناسمش. ‫- نه. به نظرم اینطوری نیست.
‫من فرانک رو عین کف دستم می‌شناسم.
‫فرانک رو از بَرم. ‫یه نقشه‌ای توی کله‌اش داره.
‫تونی...
‫یه خبراییـه.
‫خیلی‌خب، می‌تونی کمک بدی. ‫کمک بده. زود باش.
‫- باشه. ‫- حالتون چطوره، قربان؟
‫هی، دختر کولی. بیا.
‫زود برمی‌گردم، باشه؟
‫مراقب مادرت باش.
‫- آروم. ‫- بهش کمک بده. خیلی‌خب، خوبه.
‫منطقه چوب‌زن.
‫یه‌کم فضا داره.
‫اوتفیلد واسش به سمت چپ می‌ندازه.
‫به سمت رانر،
‫توپ رو میزنه، ‫کات‌دار به بیرون میره.
‫امتیاز.
‫باید راه بیفتیم.
‫خب، طرفداران میلواکی ‫که برای تشویق تیم‌شون اومده بودن
‫الان با نگرانی چشم انتظار هستن
‫چرا که باب بوهل نمی‌تونه ‫درست بیس اصلی رو پیدا کنه.
‫منتل جلو افتاده، ‫میره منطقه دوم.
‫توپ از شوندیست رد میشه ‫و به مرکز زمین میره.
‫منتل می‌خواد بلند بشه، ‫شوندیست تعادلشو از دست میده و میفته
‫و به منطقه دوم پرت می‌کنه ‫و برا توپ رو می‌گیره.
‫هوم‌ران می‌کنه، ‫منتل امتیاز می‌گیره.
‫شوندیست درخواست توقف بازی رو داره.
‫پرتاب سمت راست زمین
‫از بیس دوم بود،
‫و شوندیست منتظر پرتاب بود،
‫نتونست...
‫یک ساعت صبر کن.
‫عجله نکن. ‫عجله نداریم.
‫و پیچر هنگام پرتاب مرتکب خطا شده،
‫باعث میشه میکی منتل به بیس سوم
‫و برا به بیس اول برسه.
‫می‌خوان بازی رو ببندن.
‫خط دفاعی بریوز نزدیک‌تر میشه.
‫پرتاب پر سرعت.
‫توپ رو میزنه و به سمت چپ زمین میره.
‫میفته، توپ رو می‌ندازه.
‫و میکی منتل امتیاز می‌گیره.
‫آرون میفته...
‫خوبه. ‫ممنون، عزیزم.
‫خیلی خوب شده. ممنون.
‫و تماشاگران صداشون دراومده
‫چرا که انگار دارن از فاجعه‌ای تمام عیار
‫تیم بریوز برمی‌گرده،
‫و هوم‌ران میشه.
‫بازی دو بر صفره. ‫نیویورک جلو افتاده.
‫اوتفیلد در جای خودشون قرار دارن.
‫در عمق سمت راست زمین
‫شوندیست و ادکاک هستن.
‫پرتاب، آروم به سمت راست میره.
‫به سمت بوهل میره. ‫در حرکته. خطا.
‫سیمپسون و بوهل برخورد می‌کنن...
‫عاشق خونه‌ی جدیدمون میشی.
‫خیلی خوشحال میشی.
‫پسر خوب.
‫خواهرت رو ببین.
‫کووینگتون در سمت چپ، ‫آرون در وسط،
‫هیزل در سمت راست قرار داره.
‫متیوس بیس سوم، ‫لوگان در فاصله نزدیکه.
‫شوندیست بیس دوم، ‫ادکان بیس اول.
‫رانر رو نگاه کنید.
‫میزنه، توپ میره به سمت بیس دوم.
‫داره از شوندیست رد میشه. ‫توپ رو میزنه.
‫برا روی بیس قرار داره، ‫و پرتاب می‌کنه.
‫ممنون. بذار اینجا.
‫برای نیویورک.
‫هری سیمپسون ضربه بلند
‫به سمت جایگاه پرتابگر داره، ‫به طوری که از بیس دوم رد میشه.
‫شوندیست توپ رو میزنه.
‫خوب بازی می‌کنه، ‫اما نمی‌تونه پرتاب کنه.
‫و یوگی برا میاد.
‫سیمپسون...
‫توپ رو میزنه.
‫و پرتاب می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫هر چی شنیدم بهت خبر میدم.
‫چی شده؟
‫آلبرت.
‫مرده. مرد.
‫خدای من. چی شده؟
‫به حرفم گوش داد.
‫به حرفم اعتماد کرد.
‫و فکر کرد جاش امنه.
‫نمی‌تونی به خاطر کار بقیه ‫خودت رو مقصر بدونی.
‫باید به خاطر کاری که کردم ‫خودم رو مقصر بدونم.
‫به السا زنگ بزنم؟
‫آره، آره. بهش بگو...
‫بهش بگو باید حلش کنم و...
‫و آماده بشه بره خونه مادرش
‫با بچه‌هاش برن تورنتو، ‫بعد از مراسم خاکسپاری.
‫می‌دونستم با مرگ آلبرت، ‫شانس زنده موندنم کمه.
‫ولی با وجود ویتو، این رو هم می‌دونستم
‫که همین شانس ناچیز ‫معمولا تنها شانسیه که عایدت میشه.
‫بنابراین، می‌خواستم قبول کنم.
‫به یه نقشه نیاز داشتم.
‫ولی سوال مهم اینجاست، چه نقشه‌ای؟
‫باید یه راهی پیدا می‌کردم ‫تا ویتو رو زمین بزنم،
‫اما بدون اینکه بفهمن کار من بوده.
‫اون تو رو دوست داشت. ‫دوستت داشت.
‫بریم تو.
‫آره، بهتره کسی صدامون رو نشنوه.
‫جای خوبیه.
‫کسی گوش نمیده.
‫خب من باید...
‫نمی‌دونم.
‫باید پیش‌بینی می‌کردم. ‫نمی‌دونم چه...
‫ازش چه انتظاری داشتی؟
‫خیلی‌ها ترسیدن.
‫حرف‌هایی که میزنن، ‫تو صورتش یا پشت سرش.
‫- می‌دونی ویتو واسش مهم نیست. ‫- آره.
‫- اون به هیچی اهمیت نمیده. ‫- من اهمیت میدم.
‫چون تا وقتی اون نیاد ‫من نمی‌تونم خارج بشم، پس...
‫الان تو نگرانی اصلی من هستی.
‫انگار برگشتیم سر خونه‌ی اول.
‫برگشتیم تو خیابون.
‫برگشتیم... به نقطه‌ی اول.
‫فانک، اون هیچ‌وقت از خیابون نرفته بود.
‫همیشه وسط خیابون بود.
‫آره.
‫اون مردک هیچی حالیش نیست. ‫لطفا.
‫انگار...
‫هیچ‌کس درس نمی‌گیره.
‫یه کارهایی می‌کنیم
‫انگار دایناسوریم و قراره منقرض بشیم...
‫حتی نمی‌دونی کِی بمیریم. ‫این...
‫هر کی با ویتو مخالفت کنه،
‫جنگ بپا می‌کنه. ‫میره سر وقتشون.
‫باید یه کاری کنی.
‫هر کاری.
‫تقصیر تو نیست. ‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫کی تصور می‌کرد؟
‫- اصلا. ‫- توی... توی روز روشن.
‫توی آرایشگاه. ‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫هیچ‌کس.
‫- ولی باید شجاع باشی. ‫- باشه.
‫- خب؟ تو شجاعی. ‫- باشه.
‫باید برای بچه‌هات شجاعت به خرج بدی.
‫می‌‌دونی می‌خوام چیکار کنم؟ ‫می‌خوام همه رو فرا بخونم.
‫- چی؟ ‫- می‌خوام... جلسه بذارم.
‫- توی خونه‌ی من جلسه گذاشتیم. ‫- می‌دونم.
‫- قبول نکردن. ‫- نه. اون جا پنج نفر بودیم.
‫دارم همه رو میگم.
‫منظورم کمیسیون ملیـه.
‫از بعد لاکی سی سال میشه
‫جلسه کمیسیون برگزار نشده.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم. می‌دونم.
‫واسه همین فکر می‌کنم ‫ویتو ممکنه چنین کاری رو کنه.
‫چون همیشه دلش می‌خواد
‫کارهای ویتو رو تکرار کنه.
‫و اینجوری، ‫وقتی جلسه بذاریم،
‫جلوی چشم همه ‫همه‌چیز رو بهش تحویل میدم.
‫حتی اگه بخوام ‫نمی‌تونم پس بگیرم.
‫تازه، می‌دونی، ‫وقتی قدرت رو دست بگیره،
‫باید به حرفش گوش بدیم.
‫- می‌دونم. ‫- اون رئيس میشه.
‫و می‌دونی درباره چی حرف میزنم.
‫ریچ، می‌دونم.
‫ولی برای من، چاره‌ای ندارم.
‫پس حرفم اینه...
‫ازت می‌خوام جلسه رو بچینی.
‫این کار رو می‌کنی؟
‫جلسه کجا باشه؟
‫جو باربارا چطوره؟ ‫اون...
‫اون چطوره؟ خوبه؟
‫باربارا؟
‫آدم خوبیه، جو، ‫فقط مشکل قلبی داره.
‫ولی بالای ایالت مزرعه داره. ‫خیلی بالا. نزدیک کانادا.
‫و دور و اطرافش مزرعه‌ست.
‫بی سر و صداست. ساکته.
‫جای خیلی خوبیه.
‫خب، باشه.
‫خیلی‌خب. همین جا بذار.
‫- ترتیبشو میدم. ‫- امیدوارم موفق بشیم.
‫ولی بهت گفتم، همه باید به حرف اون گوش بدن.
‫می‌دونم.
‫اون رئيس میشه.
‫حتی من، فرانک.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫نمی‌خواستم به ریچی چیزی بگم
‫چون به صلاحش بود ‫اگه از چیزی خبر نداشت.
‫هر چی کم‌تر می‌دونست، بهتر بود.
‫زبونمو گاز گرفتم. ‫و زنم، خرید می‌کرد.
‫همه‌کاری می‌کنه. ‫هر دقیقه یه برنامه‌ای می‌چینه.
‫منم از جاینتس خوش میاد.
‫فقط همیشه روی جاینتس شرط نمی‌بندم.
‫چرا آدم نیست. ‫مردم کجان؟
‫توی شهر خودم، میرم بیرون...
‫مردم رو می‌بینم. باهاشون حرف میزنم.
‫چقدر درخت.
‫درخت‌های قشنگیه اما...
‫جمعیت نداره.
‫خیلی‌خب. خیـ... باشه.
‫خیلی‌خب.
‫بازم نگهبانه.
‫میگه ریچی انقدر منتظر مونده
‫که پلیس‌ها می‌خوان از جلوی در بره.
‫خیلی‌خب. ‫بهش بگو الام میام پایین.
‫مطمئنی می‌خوای بری؟
‫آره، باید برم.
‫فقط ریچی رو با خودت می‌بری.
‫اشکال نداره. عیبی نداره.
‫ممکنه تله باشه.
‫نه، نه. برای تله خیلی دیر شده، عزیزم.
‫چیزیم نمیشه. حالا می‌بینی. ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫بی خیال. چی، تو... دیوونه شدی.
‫تابلوئه یه نقشه‌ای داره.
‫نمی‌فهم.
‫- این دفعه فرق داره. ‫- چی، یادت رفته؟
‫قبلا ازم دزدی کرده.
‫اون دوستم بود. ‫از پشت بهم خنجر زد.
‫اونوقت میگم ‫چطور ممکنه نقشه کشیده باشه؟
‫گذشته‌ها گذشته. ‫این فرق داره.
‫اون مردم رو احمق فرض می‌کنه.
‫تو رو احمق نمی‌دونست.
‫مردم رو خر فرض می‌کنه. تونی.
‫از وقتی تیر خورده،
‫چیکار کرده؟ بهم بگو.
‫هیچی. ‫هیچ کاری نکرده.
‫چی بهت میگه؟
‫در هر صورت، ازت می‌خوام ‫حواست بهش باشه. همین.
‫می‌خواد چیکار کنه؟
‫من از کجا بدونم می‌خواد چیکار کنه...
‫یه کاری می‌کنه. ‫اینو می‌دونم.
‫طرف زبر و زرنگه.
‫مراقبش باش.
‫دارم بهت میگم، ‫اون هیچ کاری نمی‌کنه.
‫خب...
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫من؟ من از کجا بدونم؟ نمی‌دونم.
‫خب، آره. از کجا می‌دونی؟
‫الان گفتی می‌دونی. ‫خودم شنیدم.
‫احیانا باهاش که حرف نمیزنی؟
‫- ها؟ ‫- باهاش ارتباط نداری؟
‫- من نزدیک اون عوضی نشدم. ‫- با فرانک حرف زدی؟
‫حرف من اینه،
‫بدون آلبرت، اون قدرتی نداره.
‫تو دست بالا رو داری.
‫میریم اونجا، ‫جلوی تو خم و راست میشه،
‫تو رئيسی. همه‌کاره تویی.
‫و بعدش، ویتو، ‫هر کاری عشق‌مون بکشه انجام میدیم.
‫آره، این... خب، این...
‫دیرمون میشه.
‫عه.
‫ببین. پالمیراست.
‫- هه. ‫- پالمیرا؟
‫- پالمرا چیه؟ ‫- پالمیرا.
‫پالمیرا. پالمرا. هر چی.
‫- پالمیرا، نیورک. چیزه... ‫- چی شده؟
‫چی میگی؟
‫شهر اصلی مورمن‌هاست.
‫مورمن‌ها از یوتا میان. ‫عالم و آدم می‌دونن.
‫صاحب یوتا هستن.
‫- این حرف‌ها رو از کجا میری؟ ‫- نمی‌دونی؟
‫نه، دارم بهت میگم. پالمیراست.
‫نه، نه، نه.
‫از اینجا شروع شده.
‫مورمن‌ها از اینجا انجیل طلا رو پیدا کردن.
‫اینجا دفن شده بود.
‫دین‌شون رو از همین جا شروع کردن.
‫خیلی‌خب، بذار ببینم فهمیدم.
‫مورمن‌ها، ‫انجیل طلا رو توی پالمیرا درآوردن،
‫بعد بی‌خیال کندن شدن،
‫و بعد واگن‌های سرپوشیده‌شون رو بردن یوتا
‫و وسط بیابون دین‌شون رو راه انداختن؟
‫آره... دین و مذهب‌شون ‫رو همین جوری شروع کردن.
‫منظورت اینه؟
‫- اینو می‌دونی. ‫- اینو می‌دونی.
‫خب، تو هیچی نمی‌دونی.
‫اگه یه نفر انجیل طلا رو
‫از پالمیرا یا هر جای دیگه‌ای در بیاره،
‫سر جاشون می‌مونن ‫و بازم زمین رو می‌کنن، خب؟
‫- درسته. ‫- شما باشید زمین رو نمی‌کنید؟
‫- آره، ویتو... ‫- من باشم بازم زمین رو می‌کنم. آره؟
‫ویتو درست میگه.
‫بازم می‌گردم انجیل طلا پیدا کنم.
‫ویتو، کسی اهمیت نمیده.
‫می‌خوام منطقی باشم.
‫آخه کدوم عاقلی جایی که
‫ازش انجیل طلا پیدا کرده رو ول می‌کنه
‫و این همه راه میره وسط بیابون؟
‫کی؟ اسم یه نفر رو بگو ‫که همچین کاری می‌کنه.
‫ها؟
‫خب، من نمی‌کنم. ‫من چنین کاری نمی‌کنم.
‫- یه نفر رو اسم ببر. ‫- من همین جا می‌مونم.
‫- یه نفر رو بگو. ‫- بازم می‌گردم.
‫- کی، تو؟ من؟ کی؟ ‫- نمی‌دونم، مورمن‌ها.
‫اون نمی‌فهمه چی میگه.
‫کی همچین کاری می‌کنه؟
‫می‌دونی؟ بذار بهت بگم.
‫همون آدم بی مغزی
‫که تنها دارایی که تو زندگی بدست آورده رو
‫به باد میده.
‫و حالا منو وادار می‌کنه، ‫مجبورم می‌کنه،
‫تا خودمو
‫جلوی اون آدم بی‌همه‌چیز پایین بیارم
‫و واسه چیزی که برای خودمه التماس کنم.
‫هی، هی.
‫- تو. تونی، جلوشو بگیر. ‫- هی، ویتو، ویتو.
‫بس کن. میزنم به کسی.
‫همه‌مون رو به کشتن میدی.
‫گند زدی.
‫لعنت به مورمن‌ها.
‫اونوقت داری واسه من ‫قصه انجیل طلا و پالمیرا رو تعریف می‌کنی؟
‫بی خیال انجیل شو دیگه.
‫یاد بگیر صاف شلیک کنی، مردک خرفت.
‫انجیل داستانی شدا.
‫یه دونه گلوله داشتی، ‫همونم نتونستی بزنی.
‫بنگ، بنگ. بنگ، بنگ، بنگ.
‫ها؟
‫یه، دو، سه، چهار، پنج، شش.
‫شمردن بلدی؟
‫در آسانسور داشت باز می‌شد.
‫خب که چی؟ خب که چی؟ ‫یه نفر اونجاست، بنگ بنگ.
‫تموم شد و رفت.
‫اصلا داریم چی میگیم؟
‫خدای من.
‫هیچ‌کس به مورمن‌ها اهمیت نمیده.
‫یه پالمیرایی نشونت بدم ‫اون سرش ناپیدا، عوضی کودن.
‫- تو عمرت شده یه چیز درست بگو. ‫- دقیقا.
‫این اطلاعاتت رو از کجا میاری؟
‫- مامانم بهم گفت. ‫- مامانم بهم گفت.
‫مسخره‌ست. ‫مطمئنم اون بهت چیزی نگفته.
‫خودش واسم تعریف کرد.
‫مورمن‌های لعنتی رو فراموش کنید.
‫فقط برو تا برسیم. ‫ما رو برسون اونجا.
‫داریم میریم سر جلسه. ‫نشستِ توئه.
‫آروم باش. لذت ببر.
‫حال همگی خوبه؟
‫- آقایون، همسر بنده، ویکی. ‫- سلام.
‫خیلی خوشحالیم تشریف آوردید.
‫مزرعه قشنگی دارید.
‫- جوزف جونیور. ‫- پسر بزرگم.
‫ایشون داکه. ‫به داک سلام کن.
‫- سلام. ‫- تعریفتون رو زیاد شنیدم.
‫از خودتون پذیرایی کنید.
‫غذا زیاده. نوش جان کنید.
‫آره. قیافه‌شون عالیه. ‫خوبه. ممنون.
‫فلوریدا؟
‫میامی؟
‫کِی می‌خوای ما رو دعوت کنی؟
‫هر وقت بگی.
‫هیچ‌وقت ما رو دعوت نمی‌کنه.
‫ایشون تامیه. همسرم ویکی.
‫جو باربارا بزرگ‌ترین
‫توزیع‌کننده نوشیدنیِ بالاایالت نیویورک بود.
‫تا چندین سال اجازه نمی‌دادم ‫نهاد نظارتی نوشیدنی‌های خاص
‫توی کارش دخالت کنه.
‫خیلی طول نکشید
‫چند تا مامور فضول رو فرستادن
‫تا سرکشی کنه، ‫همه‌چی رو خراب کردن.
‫خب اداره مالیات گفته می‌خواد
‫از هر فعالیتی با خبر بشه، آره؟
‫آره. می‌دونم پیام ‫نظارتی نوشیدنی‌های خاص به همه رسیده.
‫بیست تا ماشین رو شمردم ‫که وارد مک‌فال شدن.
‫ماشین‌های بزرگ. با صندوق‌های بزرگ.
‫ممکنه تک‌تکشون...
‫قاچاقچی کانادایی باشن.
‫چند تا سرنخ ناشناس دریافت کردیم
‫که نوشیدنی‌های بدون مالیات ‫ممکنه از خونه‌ی باربارا
‫توی کانادا اومده باشه.
‫آره. شاید حق با تو باشه.
‫من میرم مک‌فال.
‫میرم پلاک‌ها رو بنویسم.
‫حواست بهم باشه.
‫اونجا یه مغازه‌ست. ‫بریم قهوه بخوریم.
‫تازه قهوه خوردی، فرانک.
‫نه، بیا یه دونه دیگه بخوریم.
‫یه‌کم پامون رو ورزش بدم، ‫عجله نکنیم بهتره.
‫- اینجوری نمیرسیم. ‫- میرسیم.
‫نیازی نیست به موقع اونجا باشیم.
‫هر چی تو بگی.
‫- مشکلی نیست.
‫آروم، آروم. آروم، آروم.
‫رسیدیم. جاده ۱۷. بپیچ.
‫دیدم، دیدم.
‫کور نیستم.
‫دهنشو باز نکن.
‫برو راست.
‫نمی‌خوام زیاد اونجا باشم.
‫- جدی میگی؟ ‫- بهت گفتم.
‫سریع میریم و میام. ‫سلام، خداحافظ. تموم شد.
‫تاج پادشاهی رو بهش میدم. ‫میایم بیرون.
‫- مهمونی واسه تو و اونه. ‫- من اونو می‌شناسم.
‫نمی‌خوام اصلا فکر کنه می‌مونم.
‫درسته.
‫هر چی بیشتر بمونی ‫و با آدم‌ها گرم بگیری،
‫فکر می‌کنه یه نقشه‌ای داری.
‫دقیقا. دقیقا.
‫می‌دونی، شما با همدیگه بزرگ شدید.
‫بچگی با هم بودید.
‫- دزدی‌تون با هم بوده. ‫- آره.
‫و حالا به این سن رسیدید،
‫و با همدیگه دشمنی دارید؟
‫می‌دونی، ما... ‫ما کارهای زیادی با هم کردیم.
‫وقتی بچه هستی، فرق داره.
‫می‌دونی، به همدیگه اعتماد دارید.
‫ولی الان بالغ و بزرگ شدید، ‫و اون بهت اعتماد نداره.
‫- اون خطرناکه. ‫- آره، می‌دونم.
‫اون یارو روانیه.
‫آره، و باید مراقب حرف زدنت باشی.
‫باید حواست باشه به کی دست میدی.
‫باید حواست باشه ‫گونه‌ی کیو می‌بوسی.
‫فکر می‌کنه همه دنیا بر علیه‌اش هستن.
‫مشکل این آدم‌ها همینه.
‫می‌دونی، به خاطر کارهایی که
‫خودشون انجام میدن شکاک میشن.
‫و این... چون خودشون چنین کارهایی می‌کنن،
‫فکر می‌کنن بقیه هم همینطوری هستن.
‫و باید مراقب این افراد باشی.
‫اوهوم. درست میگی.
‫رسیدیم. جاده مک‌فال.
‫وقتش بود. ‫فکر کردم رد شدیم.
‫هی، هی، هی.
‫آروم، آروم. کجا میری؟؟
‫تند نرو. تند نرو ‫هی، هی، هی.
‫بالای تپه نرو. بالای تپه نرو.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گیر می‌کنی. گیر می‌کنی.
‫چطوری من پیاده بشم
‫وقتی اینطوری پارک کردی؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫عقب بگیر. برو عقب.
‫ماشین رو نگه دار، ‫پیاده میشم و پیاده میریم.
‫همین جا بذار. خوبه.
‫در رو باز می‌کنم.
‫مثلا پارک کردی؟ مرگت چیه؟
‫ویتو.
‫- سلام. ‫- خوشتیپ کردی.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- خوشحالم می‌بینمت.
‫همسرم، ویکی.
‫جوزف جونیور.
‫سلام، جو. از آشناییت خوشوقتم.
‫قلوه سنگه.
‫توی زیرزمین، شاخه‌ی کاج کار کردیم.
‫- اتاق نشیمن... ‫- چی گفتی؟
‫شاخه‌ی کاج.
‫- چوب کاج. ‫- چوب کاج، درسته.
‫عقلتو از دست دادی؟
‫فقط اتاق نشمین‌مون ۱۵۰ متره.
‫خوبه.
‫اصرار داشت چوب کاج کار کنیم.
‫آره، چوب. می‌فهمم.
‫هی، جوزف، ‫میری باتلاق رو نگاه بندازی؟
‫چشم، بابا.
‫برو.
‫نمی‌خوام کسی توی باتلاق گیر کنه.
‫می‌دونم. خشکه.
‫خودم صبح رفتم نگاه کردم.
‫خوبه. دوباره برو. مطمئن شو.
‫باید همه کار رو ‫خودم انجام بدم، ویتو. شرمنده.
‫کار درستی می‌کنه. ‫تنها راهه.
‫اد، یه سرنخ دیگه از بار قاچاق گرفتیم
‫که از کانادا به سمت نیویورک میره.
‫رد تماس رو گرفتیم ‫و به یه تلفن
‫توی کلوب توی دیترویت رسیدیم.
‫تماس گیرنده نامشخصه.
‫فهمیدم.
‫کارل، کارل.
‫همیشه قایم میشی. ‫زود باش، زود باش.
‫واسم قایم شدن خیلی بزرگی. ‫دیگه نمی‌تونی قایم بشی.
‫برای جبران پاپوشِ
‫قتل آلبرت توی آرایشگاه،
‫گمبینو به عنوان رئيس جدید ‫خانواده آلبرت منصوب شد.
‫الان وضعیت جوریه که باید باشه.
‫- فرانک کجاست؟ ‫- میاد.
‫گفت نمی‌خواد زود برسه.
‫گفت نمی‌خواد مانع چیزی بشه.
‫فرانک رو می‌شناسی دیگه.
‫گفت امروز باید روز تو باشه.
‫همیشه سیاست به خرج میده.
‫آره.
‫امروز روز توئه.
‫واست خوشحالیم، ویتو.
‫پلیس!
‫- چی شده؟ ‫- بابا، پلیس!
‫- کدوم پلیس؟ کجا؟ ‫- صبر کن، چی...
‫جایی که ماشین‌ها رو پارک کردید.
‫دارن پلاک‌ها رو برمی‌دارن.
‫چی میگی؟
‫- الان دیدمشون. ‫- نه!
‫توی بچگی یاد گرفتیم،
‫وقتی اسم پلیس رو می‌شنویم ‫دو تا پا داریم و دو تا هم قرض بگیریم و فرار کنیم.
‫لو رفتم. ‫دارن فرار می‌کنن.
‫نمی‌دونم واسه چی فرار می‌کنن.
‫حتما دارن یه کاری می‌کنن.
‫چند تا ماشین گشت اعزام کن.
‫گواهی‌نامه و کارت ماشین‌هاشون رو بگیرید.
‫فهمیدم، سر جاده ۱۷
‫و مک‌فال می‌بینمت.
‫دارم کلاه مهمونی‌مو سر می‌کنم.
‫- زود باش. زود باش. ‫- خیلی‌خب.
‫- می‌تونی بیای؟ ‫- آره.
‫لعنت بهت، جویی.
‫برو، عوضی چاق.
‫نازک نارنجی. زود باش.
‫- در رو باز کن. بجنب. ‫- سوییچ رو پیدا نمی‌کنم.
‫- بریم. مغزتو کار بنداز. ‫- داری بهم استرس میدی.
‫آروم باش.
‫گوش کن، اسلحه داری، بندازش.
‫- چیکار می‌کنی؟ زود باش. ‫- نمی‌فهمم.
‫از ماشین پرت کن بیرون.
‫حتما تصادف شده.
‫آره، حتما تصادف شده.
‫بندازش. ‫بندازش و راه بیفت.
‫- لعنتی. ‫- از گل بیا بیرون!
‫تکون نمی‌خوره.
‫دومین ماشین پلیس ازمون رد شد.
‫نگاه کن. نوشته باغ سیب. ‫بزن کنار. یه مقدار سیب بگیریم.
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫پاییز شده، فصل سیبه.
‫بهتری نوع...
‫سیب مکینتاش ‫و سیب سبز گرنی اسمیت دنیا رو دارن.
‫زود باش، بزن کنار.
‫نمی‌دونستم باغبونی.
‫لطفا گواهی‌نامه و کارت ماشین.
‫چی شده، سرکار؟ ‫کسی از بانک دزدی کرده؟
‫شما خونه آقای باربارا بودید؟
‫اونجا چیکار می‌کردید؟
‫می‌دونی، مجبور نیستیم ‫این سوال رو جواب بدیم. خب...
‫ولی مشکلی نیست. ‫خب، جو مریض شده بود،
‫و رفتیم عیادتش و آرزو کردیم ‫هر چه زودتر خوب بشه.
‫- همین. ‫- آره.
‫- دیرمون میشه. ‫- نه.
‫من نمی‌خوام دیر کنم، فرانک. ‫تو می‌خوای دیر بری.
‫ریچ، نباید دیر کنی. ‫مهمونی منه.
‫تو مهمون من هستی. ‫نباید دیر کنی.
‫چند تا دونه سیبه.
‫می‌خوری؟
‫لطفا عجله کن.
‫خوبه‌ها.
‫کارت شناسایی می‌خوام. ممنون میشم.
‫فکر کردم نمی‌پرسی.
‫هیچ‌کدوم از شما سابقه دارید؟
‫فقط اگه بپرسی قدم چقدره جواب میدم.
‫- قدت چنده؟ ‫- ۱۸۹.
‫توی گواهی‌نامه‌ات نوشته ۱۷۶.
‫باشه. دستگیرم کن.
‫طبق دستور مامور پیش برید.
‫- سلامم جناب. ‫- حالتون چطوره؟
‫بزن کنار.
‫هی! هی، وایسا!
‫به جاده رسیدیم، نگاه کنید. ‫به خیابون رسیدیم. زود باشید.
‫باشه.
‫شاید بتونیم تاکسی بگیریم.
‫آره. ‫دست تکون بده تاکسی بیاد، جو.
‫خوبه؟ حالتون خوبه؟
‫- عوضی... ‫- گیر افتادیم.
‫- گندش بزنن. ‫- این چیه؟
‫خدای من.
‫وایستید ببینم.
‫- چی شده، سرکار؟ ‫- ما شکارچی هستیم. شکارچی هستیم.
‫فرانک، چه خبر شده؟
‫نگاه کن. ‫جاده رو بستن.
‫- آره. ‫- یه اتفاقی افتاده.
‫خب، رد شو.
‫عجله نمی‌کنیم.
‫آروم میریم، آروم میریم، خب؟
‫نگاه کن.
‫- خدای من، فرانک، نگاه کن. ‫- آره، آره.
‫همه رئيس‌ها اینجا هستن.
‫چی شده، فرانک؟
‫خدای من، فرانک.
‫فرانک زیتو و جویی آیدا
‫از فیلادلفیا هستن.
‫اون نیک سیولاست.
‫سانتو ترافیکانته. از هاوانا اومده.
‫طرف زبر و زرنگه.
‫فرانک، جریان چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫یعنی چی شده. آره.
‫- فرانک، خدا رو شکر. ‫- نگاه کن.
‫جلوی ما رو نمی‌گیرن.
‫نگاه کن.
‫باورم نمیشه.
‫خدا رو شکر دیر کردیم، فرانک.
‫نمی‌دونم، فرانک.
‫انگار یه جای کار می‌لنگه.
‫فرانک...
‫چیکار کردی؟
‫اد، به گروهبان سالرنو وصل می‌کنم.
‫سرویس ویژه اداره پلیس نیویورک.
‫فهمیدم.
‫آره، آفرین گروهبان.
‫چی پیدا کردی؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫حتی نمی‌دونم چرا می‌خواستن ‫از دست ما فرار کنن.
‫پا به فرار گذاشته بودن.
‫خلافکارهای سراسر کشور هستن.
‫ولی ۶۳ نفر رو شناسایی کردم.
‫آره، آره. عالیه.
‫ولی دست بر قضا، ‫اسم فرانک کاستیلو توی لیست نیست؟
‫- فرانک کاستیلو، کله‌گنده؟ ‫- آره، خودش.
‫- عجب. ‫- رئيس رئيس‌هاست.
‫باید اونجا باشه.
‫احتمال مسئول جلسه‌ست.
‫امکان نداره اونجا نباشه.
‫ببخشید. نه. کاستیلو نیست.
‫گروهبان، حتما شوخی می‌کنه.
‫باید یه جایی همون سمت باشه.
‫شاید از یه اسم دیگه استفاده می‌کنه؟
‫- اسمش چی بود؟ ‫- کاستیگلیا.
‫کاستیگلیا. یا فرانک ساوریو؟
‫باید اونجا باشه.
‫رئيس همه‌شونه.
‫آ...
‫متاسفم. ‫کاستیگلیا و ساوریو توی لیست ندارم.
‫- چیز دیگه نمی‌خوای؟ ‫- با عقل جور درنمیاد.
‫خیلی زود فهمیدن.
‫با گواهی‌نامه‌ها و پلاک‌هایی
‫که پلیس‌ها گرفته بودن،
‫بالاخره فهمیدن
‫که مافیا یه تشکیلات مجرمانه کشوری بوده.
‫اون زمان، ‫جی. ادگار هوور، رئيس اف‌بی‌آی،
‫منکر شده بود که جرایم‌ سازمان‌یافته ‫در سطح کشور بوده.
‫اما به خاطر جلسه‌ی اپلچین،
‫یک دفعه همه فهمیدن.
‫توی تمام روزنامه‌ها بود.
‫حالا ناچار بود بپذیره.
‫شروع به محاکمه همه افراد کرد.
‫عین یه مشت دومینو، ‫همه‌چی فرو ریخت.
‫و من خیلی مراقب بودم. ‫هیچ اثری به جا نذاشته بودم.
‫در حقیقت، تنها رازی ‫که امروز بی جواب مونده
‫چطور یه مشت مهاجر
‫نابالغ و بی سواد که سوء سابقه دارن،
‫حتی وقتی رسیدن اینجا ‫بلد نبودن انگلیسی حرف بزنن،
‫موفق شدن
‫یه اتحادیه کشوری چند میلیارد دلاری تشکیل بدن
‫بدون اینکه پلیس ‫یا سیاستمدارها بویی برن.
‫خب، صبر کنید، ‫پلیس و سیاستمدارها،
‫بدون شک خبر داشتن.
‫بهشون پول دادیم ‫خودشون رو به اون راه بزنن.
‫بریم. زود باش.
‫ویتو تونست چندین ماه
‫به عنوان رئيس همه پز بده
‫قبل اینکه پلیس دستگیرش کنه.
‫ویتو به جرم واردات
‫و توزیع مواد مخدر ‫۱۶ سال زندان واسش بریدن.
‫با اون همه پوشش رسانه‌ای، ‫هیچ‌کس نتونست قسر در بره. هیچ‌کس.
‫امروز، به جز چند تا تک و توک، ‫همه‌چی تموم شده.
‫ویتو، وینسنت رو همه‌کاره کرد.
‫اما اون‌موقع، طفلک ‫مجبور بود با لباس حموم اینور اونور بره
‫و خودشو به دیوونگی بزنه
‫تا بتونه قسر در بره... ‫کار قانونیـه.
‫چون حکم جلبش رو گرفته بودن.
‫باور نکردن بود. چیزه...
‫همین حرکت لباس حموم مسخره ‫تا ده سال جواب داد
‫تا اینکه بالاخره مچشو گرفتن ‫و اونو پشت میله‌ها انداختن.
‫و بعدش توی زندان مُرد.
‫حتی منم افتادم زندان.
‫به جرم مالیات بر درآمد.
‫یه مقطع منو به زندان آتلانتا فرستادن
‫جایی که ویتو به جرم مواد مخدر ‫داشت حبس می‌کشید.
‫همه از اختلاف ما خبر داشتن.
‫و رئيس زندان نمی‌خواست جنگ بپا بشه
‫وقتی که ما دو نفر اونجا بودیم، پس...
‫می‌ترسید چند تا آدم بی‌کله ممکنه فکر کنن
‫هنوز جنگ‌ ما برقراره ‫و شاید دردسر درست کنیم.
‫خب، چیزی نبود.
‫حتی توی زندان آتلانتا با هم بودیم.
‫دو تا پیرمرد توی سلول نشسته بودیم.
‫رئيس زندان رو راضی نگه داشتیم.
‫ویتو می‌دونست من با برگزاری جلسه
‫توی اپلچین همه رو گیر انداخته بودم.
‫اما اون زمان، چه فرقی می‌کرد؟
‫تموم شده بود. ‫چه کاری از دستش برمیومد؟
‫یاد بچگی کردیم. ‫یاد روزهای قدیم.
‫جالب بود.
‫خوشحالم تونستیم حرف بزنیم.
‫ویتو سال ۱۹۶۹ مُرد.
‫توی بیمارستان زندان فدرال، ‫توی اسپرینگفیلد ایالت میزوری.
‫نارسایی احتقانی قلب.
‫و ضمنا،
‫وقتی آنا فوت کرد، ‫توی مقبره ویتو دفن شد.
‫فکر می‌کنم آنا واقعا ویتو رو دوست داشت.
‫باورش سخته، ولی فکر کنم حقیقته.
‫و بابی...
‫واسم یکی از این‌ها گرفت... ‫یه اسلاید پروژکتور.
‫ولی بیشتر، توی خونه می‌گردم ‫و لذت می‌برم.
‫گل رز پرورش میدم. قشنگه.
‫از اسب ارزون‌تره، ‫و بوی بهتری دارن.
‫بعدش به خودم اومدم و دیدم، ‫بابی اسم منو توی مسابقه نوشته.
‫و نفر اول شدم.
‫یا شاید پول داده بود برنده بشم.
‫من از کجا بدونم؟
‫حق با بابی بود.
‫خوشحالم شرکت کردم. ‫خوش گذشت.
‫آدم‌های اهل گل و گیاه بودن. ‫اصلا منو نمی‌شناختن.
‫و حتی اگه می‌شناختن، ‫واسشون مهم نبود.
‫آره.
‫خب، موقعی که اومدیم آمریکا،
‫اکثر سرخ‌پوست‌ها رو کشته بودن،
‫طلا درآورده بود، ‫نفت رو بالا کشیده بودن.
‫و واسه‌ی ما، فقط...
‫آمریکایی‌ها تشنه، پلیس ‫و سیاستمدارها فاسد مونده بود.
‫ولی نهایت استفاده رو بردیم.
‫الان زمونه عوض شده. ‫چیزه...
‫و شوالیه‌های آلتو؟
‫خب، شوالیه‌های آلتو...
‫زندگی ادامه داره.
‫همین.
‫فرانک کاستیلو در سن ۸۲ سالگی در تاریخ ۱۸ فوریه ۱۹۷۳ ‫ در بیمارستان داکترز نیویورک در آرامش فوت کرد.
‫همسرش در کنار اون بود.