‫- چطوره؟ ‫- قشنگه.
‫جذابه. من که دوستش دارم.
‫گمونم بهتره عوضش کنم.
‫اینقدر سالاد نخور.
‫بیا تو.
‫می‌خواستم بهت بگم که ‫مهمون‌ها کم‌کم دارن می‌رسن.
‫چه عالی! الکس هنوز نیومده؟
‫نه. ولی قراره سالاد لوبیا بیاره.
‫الکس هر وقت دلش بخواد میاد
‫و اصلاً هم وقت مناسبی برای سالاد لوبیا نیست.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫امروز رو بهش سخت نمی‌گیریم.
‫مامان، همیشه طرفش رو می‌گیری و یه ‫بهونه براش پیدا می‌کنی. اینو می‌دونستی؟
‫آخه سوگلیشه دیگه.
‫- خیلی‌خب، بالاخره حقیقت برملا شد. ‫- وای!
‫- آخ! ‫- من هنوزم پسرِ محبوبتم، درسته؟
‫آره بابا.
‫«چرا هنوز ازدواج نکردین؟»
‫«چرا توی مغازه‌ی ‫صفحه گرامافون فروشی کار می‌کنی؟»
‫«چرا بیخیال تدریس شدی؟»
‫«چرا درست رو تموم نکردی؟»
‫چرا درست رو تموم نکردی؟
‫من یه آدم عملگرام. ‫با زندگی کردن یاد می‌گیرم. متوجه‌ای؟
‫تو هم عاشقِ همین ویژگیم هستی.
‫صحیح، صحیح.
‫صحیح.
‫نظرت درباره این چیه؟
‫میریم داخل و سلام می‌کنیم
‫بعدش یه علامت بهم بده ‫تا بریم توی اتاق بچگی‌هات
‫و بین عروسک‌های باربی و کِن ‫قایم بشیم.
‫عمراً بذارم نزدیکِ باربی‌هام بشی، مرتیکه.
‫هوم.
‫- من اینو می‌برم آشپزخونه. ‫- باشه.
‫- سلام لوکاس. سلام زویی. ‫- سلام!
‫قدمش خیر باشه.
‫- سالاد هم رسید. به نظر خوشمزه‌ست. ‫- آره، سالاد لوبیای معروف.
‫آره.
‫خیلی هم عالی!
‫عمه آلی!
‫سلام بچه‌ها.
‫این مهمونی خیلی کسل‌کنند‌ست ‫و بابا نمی‌ذاره الان کیک بخوریم.
‫پدر و مادرها چه‌شونه؟ نه؟!
‫بریم سراغِ مسابقه گنج‌یابی؟
‫خب، من شش‌تا وسیله می‌خوام که بشه ‫توی اتاق هری یا هرماینی پیدا کرد.
‫و اگه چیزی پیدا کنین که بشه آدم بزرگای ‫کسل‌کننده رو غیب کرد، امتیاز اضافه می‌گیرین.
‫ردیفه؟
‫یه لحظه صبر کنین.
‫قبل از مأموریت باید تغذیه هم بشین.
‫خیلی‌خب.
‫- زویی، ایشون جولیا هستن. ‫- سلام.
‫- سلام. خوشوقتم.
‫الکس! سلام!
‫وای کلی! خدای من! نگاهش کن!
‫چیزی نگو! خیلی گنده شدم.
‫ولی خیلی قشنگی.
‫وای، مرسی!
‫شنیدم مجبور شدی تدریس رو بذاری کنار.
‫- الان برای مامانت کار می‌کنی؟ ‫- آره.
‫نامزدت هم توی مغازه صفحه گرامافون کار می‌کنه؟
‫فکر می‌کردم دیگه از ‫این مغازه‌ها وجود نداره.
‫چرا. یکی مونده.
‫بقیه وقتش رو صرف ‫ساخت یه بازی ویدئویی به اسم
‫زامبی آمریکایی: قیامت خونین ‫یا آرماگدون در زمین بازی، می‌کنه.
‫و یه روزی تو مامانیت رو مجبور می‌کنی ‫بازی رو برات بخره.
‫آره، همین‌طوره. همین‌طوره.
‫من میرم پیش الکس.
‫الیزابت، خیلی دوست ‫دارم دوستم کیتی رو ببینی.
‫یکی از طرفدارهای پروپاقرص محصولات آرایشیته. ‫بیا ببینش. یه لحظه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫وای خدای من! خدا رو شکر اینجایی.
‫فکر می‌کردم من تنها زنِ زیر چهل ‫سالِ مجلسم که باردار یا بچه‌دار نیست.
‫سلام. چطوری؟
‫عوضی‌های غیرقابل‌تحمل. ‫از همشون متنفرم.
‫آره، فقط حسودی‌شون میشه ‫چون دیگه نمی‌تونن برن بیرون.
‫آره. فقط اینکه تو هم زیاد بیرون نمیری دیگه!
‫یا حتی جوابِ تلفنِ دوست‌هات رو هم نمیدی.
‫چه‌ت شده؟
‫کسی آدامس ماری‌جوانا می‌خوره؟
‫آره میشه...
‫- پنج میلی‌گرمی هستن... ‫- عالیه.
‫- ضربدر چهار. حسابی بهت خوش می‌گذره. ‫- از این بهتر نمیشه.
‫- پنج ساعت دیگه می‌بینمت. ‫- پشت فرمون که نمی‌شینی، نه؟
‫- پس مشکلی نیست. ‫- الیوت کجاست؟
‫- جدا شدیم. ‫- متأسفم.
‫- باید برم. ‫- آره. نه، مشکلی نیست.
‫همین الانشم دوتا موردِ دیگه...
‫تو به بچه‌ها کیک دادی؟
‫آم...
‫آره.
‫ایول!
‫- من بودم. ‫- شکی توش نیست.
‫جولیان، آروم باش. به قول معروف...
‫- «خب کیک بخورن.» ‫- یه عالمه کیک.
‫چه مشکلی ممکنه پیش بیاد؟
‫بیا بریم توی اتاق عمه الکس. ‫شاید خودنویس داشته باشه.
‫- آروم‌تر! ‫- بدو بیا دیگه!
‫- الان تنبیه شدم؟ ‫- تا ابد.
‫- بعید می‌دونم جولیان ببخشتت. ‫- قول میدی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هوم.
‫اوهوم.
‫حالا جدی چه‌ت شده؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- آم...
‫نمی‌دونم. حس می‌کنم داری ‫تقلا می‌کنی.
‫یکم سردرگمی.
‫سردرگم؟
‫من نامزد دارم و یه شغل عالی.
‫منظورت کار برای مادرته؟
‫فروختن لوازم آرایشی به زن‌هایی ‫که سن‌شون دو برابرته؟ چقدر رویایی!
‫آره ولی شغله دیگه!
‫تازه آینده‌داره و مطمئنه و ‫خیال می‌کردم کارمم خوب باشه.
‫آره، کارت خوبه.
‫فقط تو این‌جور آدمی نیستی.
‫علاقه‌ت نیست.
‫- علاقه کشکه. ‫- چی؟
‫جدی میگم. همیشگی نیست ‫و واقعاً خسته‌کننده‌ست.
‫بعدشم مگه ذاتِ نسلِ ما همین نیست؟
‫پایین آوردن توقعات و ‫بیخیالِ رویاهای کودکی شدن؟
‫الکس، خودتم این حرفا رو قبول نداری.
‫بعلاوه، من عاشقِ اینم ‫که برای تو کار کنم مامان.
‫جدی میگم.
‫تو این کسب و کارِ فوق‌العاده رو تنهایی ‫ساختی
‫و من می‌خوام بخشی ازش باشم.
‫و سربلندت کنم.
‫اگه اصرار داری باشه.
‫- مامان. ‫- هوم؟
‫یه خبری دارم.
‫چی؟
‫فین ازم خواسته باهاش زندگی کنم.
‫اوه!
‫حداقل تا وقتی که یه جای جدید پیدا کنم. توی ‫این فاصله هم توی پول اجاره صرفه‌جویی میشه.
‫چقدر رمانتیک!
‫چرا همه‌تون ازش متنفرین؟
‫چون درسش رو تموم نکرده؟
‫استیو جابز هم درسش رو ول کرد.
‫من از فین بدم نمیاد.
‫به نظرم پسر مهربونیه
‫که عاشقِ بازی‌های ویدئوییه
‫و ظاهراً عاشقِ رقص با کلاهه...
‫وای خدای من! بس کن!
‫باشه، دیگه چیزی نمیگم.
‫البته فعلاً.
‫مرسی.
‫قربونت.
‫منم یه خبر مهم دارم.
‫برگشته؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫خب پس دوباره باید از شرش خلاص بشیم.
‫نه.
‫یه دکتر دیگه پیدا می‌کنیم و...
‫تازه شنیدم یه سری دوره‌های ‫درمانی توی آلمان هست
‫که ظاهراً نتایج خیلی خوبی دارن.
‫و منم دیگه کار نمی‌کنم...
‫- الکس. ‫- و میام پیشت زندگی می‌کنم.
‫و خودم مراقبتم تا حالت بهتر بشه.
‫نه.
‫درمان‌های جادوییِ آلمانی رو فراموش کن.
‫من حاضر نیستم زیر بار درمانی برم ‫که ده برابر از بیماری بدتره.
‫دیگه فرقی به حالم نداره.
‫این دفعه دیگه نه.
‫بیا بغلم.
‫آخه من از دستِ تو چیکار کنم؟
‫من بدونِ تو چیکار کنم؟
‫سلام عزیزم.
‫نمیای پایین؟
‫طاقتش رو داری؟
‫- سلام سم. ‫- از دیدنت خوشحالم.
‫- به نظرت مثل یه خواب نیست؟ ‫- منظورت چیه؟
‫همه اینجان جز اونی که باید اینجا باشه.
‫همش منتظرم از توی آشپزخونه بیاد بیرون ‫و بهم بگه قوز نکن!
‫نمی‌دونستم بابا هم میاد.
‫بیست سال زن و شوهر بودن ‫و بیشترش رو خوشبخت بودن.
‫- معلومه که میومد. ‫- ولش کن.
‫فقط بدم میاد جوری حرف می‌زنه که
‫انگار طلاق یه تصمیم دو طرفه بود.
‫آخه مامان رو ول کرد و رفت.
‫امیدوارم مامانت تکلیف تقسیم ‫وسایل و اموال رو روشن کرده باشه.
‫امیدوارم مثل نلسون‌ها نشین. ‫دیگه باهم ارتباطی ندارن.
‫قبوله. فقط تابلوی تامایو ‫که تو راهروئه مال من.
‫بسه. هنوز یه هفته نشده مامان مُرده ‫و شما فکر تقسیم اموال هستین؟
‫گفتنش برای تو راحته. ‫شرکتش می‌رسه به تو.
‫تو از کجا می‌دونی؟ ‫یه سالم نشده اونجا مشغولم.
‫پس چرا فکر کردی کاترین ‫اینقدر برای آموزشت وقت می‌ذاره؟
‫وای! یه جوری میگی انگار ‫من حیوون خونگی هستم.
‫بس کنین دیگه.
‫الکس کارش رو عالی انجام میده.
‫کاملاً برای اتفاقات آینده شرکت آماده‌ست.
‫سلام به همگی. ببخشید دیر کردم.
‫اول از همه تسلیت عرض می‌کنم.
‫شما دقیقاً کی هستین؟
‫من برد اکرمن هستم.
‫من و مادرتون باهم روی ‫پیش‌نویس نهایی وصیت‌نامه‌شون کار کردم.
‫- پس سالیوان کجاست؟ ‫- آقای سالیوان توی دفترشون هستن.
‫آم، اسمت برد بود، درسته؟
‫ببخشید ولی جزو شرکا هستی؟
‫از شرکای وابسته هستم.
‫شاید بهتره بگیم بره مدرک حقوقش رو بیاره.
‫شما باید الکس باشی.
‫و بذارین حدس بزنم،
‫جولیان، کاترین، لوکاس و زویی.
‫قدم نورسیده مبارک.
‫مرسی.
‫مادرتون زنِ محشری بود.
‫با وجود بیماری هم قوی و شوخ بودن
‫و نمی‌دونم متوجه منظورم بشین یا نه
‫ولی حضورِ تأثیرگذاری داشت.
‫باعث افتخارمه که مسئولیت رسیدگی ‫به اموالشون رو به بنده واگذار کردن.
‫شروع کنیم؟
‫من الیزابت رز
‫ساکنِ بروکلین، نیویورک ‫و شهروند آمریکا
‫اعلام می‌کنم که این وصیت نهایی من است.
‫خیلی عجیبه.
‫نسخه لوئب آثار افلاطون ‫رو به جولیان واگذار می‌کنم.
‫بد نیست یه کم به خودت بیای و یادت ‫باشه که ممکنه همیشه از همه زرنگ‌تر نباشی.
‫نقاشی تامایو که یه‌جورایی ‫یادگار خانوادگی‌مونه رو
‫به زویی واگذار می‌کنم.
‫می‌تونه با لوکاس سهیم بشه ‫البته تا وقتی که ترکش نکنه.
‫بعدیش خونه مادرتونه.
‫خواسته‌ی من اینه که خونه و وسایلش تا یک سال
‫اجاره داده و فروخته نشه.
‫فرزندانم توی این مدت ‫می‌تونن توی خونه ساکن بشن
‫ولی نباید بیشتر از 90 روز متوالی طول بکشه.
‫ببخشید یه لحظه.
‫مادرمون نگفتن چرا ‫می‌خوان خونه رو نگه داریم؟
‫کاش می‌تونستیم تا ابد نگه‌ش داریم.
‫اون خونه یادآورِ مامانه. ‫کلی خاطره داریم.
‫آره، زیبا گفتی الکس. ‫می‌دونی مالیات چیه؟
‫برد، مطمئنی مادر خبر داشت ‫این کار چقدر خرج روی دستمون می‌ذاره؟
‫در واقع خودشون فکر خرج و مخارج رو کردن.
‫بریم سراغ محصولات آرایشی رز.
‫سهم فرزندانم از محصولات آرایشی رز ‫همون 20 درصد باقی می‌مونه.
‫بقیه سهام و عنوان مدیر عاملی به عروسم
‫کاترین ویلیامز رز می‌رسه.
‫وایسا ببینم، چی؟
‫سهام باقی‌مانده مادرتون
‫از محصولات آرایشی رز به همسر برادرتون
‫کاترین می‌رسه.
‫آخرین خواسته‌شون اینه که کاترین، ‫سرپرست جدیدی برای تیم بازاریابی انتخاب کنه.
‫ولی من سرپرست تیم بازاریابی هستم.
‫از امروز دیگه نه.
‫پس یعنی اخراج شدم؟
‫از تو قبر منو اخراج کرده؟
‫نباید قانونی علیه‌ش باشه؟
‫در نهایت، دختر عزیزم الکساندار
‫در زمان دیگری می‌تواند ‫ارث خود را دریافت کند.
‫اینجا یه ارجاعی داره که ترجیح میدم ‫خصوصی براتون توضیح بدم.
‫مسخره‌ست.
‫چند وقته مسئولیت وصیت‌نامه ‫و امور مرگ با توئه؟
‫الان سه ساله که توی این شرکت، ‫مسئولیت تقسیم اموال بعد از مرگ با منه.
‫سه سال! عجب!
‫پس یه پا تورگود مارشال‌ـی واسه خودت. ‫(وکیل و مبارز آمریکایی)
‫لطف داری، ممنون. مرسی.
‫- لطفاً این‌جوری با من حرف نزن. ‫- وگرنه چی میشه؟ ارثم رو ازم می‌گیری؟
‫لطفاً در نظر داشته باشین که مادرتون ‫زن بسیار باهوشی بودن
‫و فقط به فکر صلاحِ شما بودن.
‫- آره مثلِ اخراجم! ‫- باید بهش اعتماد کنین.
‫- و منو از ارث محروم کرد. ‫- محروم‌تون نکرده.
‫من تنها فرزند دخترشم و هیچی گیرم نیومده. ‫یه دونه مبل هم برام نذاشته!
‫می‌دونم چی توی ذهنته. ‫فکر می‌کنی فقط پول
‫و جواهرات و اینا برام مهمه.
‫ولی مسئله اینه که
‫همین دیروز تنها چیزی که می‌خواستم ‫تختش بود.
‫همین. فقط تخت آهنی داغونش رو می‌خواستم
‫تا توش دراز بکشم و مچاله بشم...
‫و وانمود کنم هنوز پیشمه.
‫می‌دونم شما و مادرتون چقدر بهم نزدیک بودین.
‫چندین بار بهم گفته.
‫فقط چیزِ دیگه‌ای براتون در نظر داشتن.
‫این چیه؟
‫گفتن وقتی تنها بودین، بازش کنین.
‫دستگاه پخش دی‌وی‌دی دارین؟
‫آره. توی کمد بغلِ دستگاه ضبط ویدئویی ‫و کره‌گیره.
‫نامزدم هم ایکس‌باکس داره.
‫آره، همون خوبه.
‫برین خونه و پاکت رو باز کنین.
‫ایشالا که قضیه براتون روشن بشه.
‫وکیلم باهاتون صحبت می‌کنه.
‫وکیل‌تون... منم!
‫فین؟
‫هستی؟
‫[سالیوان اند سالیوان ‫الکساندرا کارولینا رز]
‫[برای الکس، با عشق. مامان.]
‫[لیست اهداف]
‫[معلمی عالی بشم، با بابا آشتی کنم، نه دعوا]
‫[کل کتاب موبی دیک رو کلمه به کلمه ‫بخونم. اگه جولیان می‌تونه پس منم می‌تونم.]
‫[عشق حقیقی رو پیدا کن]
‫[برای الکس]
‫سلام فسقلی.
‫حتماً الان خیلی عصبانی هستی.
‫اصلاً خنده‌دار نیست مامان.
‫خنده‌دار نیست. می‌دونم.
‫ولی برات توضیح میدم. باشه؟
‫هفته پیش کارهای عقب‌مونده‌م رو انجام دادم.
‫باورت نمیشه آدمیزاد چقدر ‫خرت‌وپرت رو الکی نگه می‌داره.
‫ولی باعث شد یه مرور سریع ‫از زندگیم داشته باشم. متوجه‌ای؟
‫در واقع زندگیِ تو برام مرور شده.
‫ببین چی‌ها پیدا کردم!
‫ببین. نقاشی‌هایی که با انگشت کشیدی ‫و سوابق تحصیلیت.
‫ولی بین‌شون، این رو پیدا کردم.
‫لیست اهداف زندگی.
‫لیست اهدافت.
‫عاشقِ این لیتسم.
‫این لیست قشنگ نشون میده تو واقعاً کی هستی.
‫کی بودم. وقتی نوشتمش 13 سالم بود.
‫و می‌دونم که الان خیلی عوض شدی.
‫یا خدا! انگار صدامو می‌شونده!
‫و به نظرم الان نگرانیم از اینه که
‫نمی‌دونم این رو با چی جایگزین کردی.
‫یعنی برام سواله که بیخیال ‫آرزوها و شور و اشتیاقت شدی؟
‫اهدافت چی؟
‫و دوباره محصولات آرایشی رز رو بهونه نکن چون
‫حس می‌کنم این کار راحت رو بهت دادم
‫تا بتونی از خودِ واقعیت فرار کنی.
‫- مرسی واقعاً. ‫- پس بیا یه نگاهی به این لیست بندازم.
‫کمک به مردم و ایجاد تغییر.
‫معلمی عالی بشم.
‫الکس، تو زاده شدی که معلم بشی.
‫خیلی‌خب، «رانندگی یاد گرفتن، تتو ‫زدن». اینا رو می‌تونی بیخیال بشی.
‫تنها خواسته‌ی من...
‫«پیدا کردن عشقِ حقیقی.»
‫چرا یه حس وحشتناکی دارم که ‫این رو هم بیخیال شدی؟
‫منصفانه نیست.
‫می‌خوام بدونی چقدر موجود شگفت‌انگیزی هستی.
‫می‌خوام بهترین زندگی ممکن رو داشته باشی.
‫باید خودت رو از این گودالی ‫که توش افتادی نجات بدی.
‫من توی گودال نیستم.
‫ببخشید، جای بحث نداره.
‫من دیگه نیستم تا از توی گودال درت بیارم ‫ولی می‌تونم بهت بیل بدم.
‫می‌خوام این لیست رو تکمیل کنی، فسقلی.
‫صبر کن.
‫مامان، نمیشه اینو بگی و...
‫خب، هر بار که کنار یکی از اینا تیک زدی،
‫برد یکی از این دی‌وی‌دی‌ها رو بهت میده
‫که من قراره ضبطشون کنم.
‫و وقتی لیستت کامل تیک خورد، ‫این پاکت به دستت می‌رسه.
‫ولی وقت کمه.
‫لیست رو باید تا شب سال نو ‫انجام بدی وگرنه پاکتی در کار نیست.
‫وای خدای من! باورم نمیشه.
‫شوخی نمی‌کنم، فسقلی.
‫قضیه جدیه.
‫این زندگیِ توئه.
‫و من دوستت دارم.
‫توی دی‌وی‌دیِ بعدی می‌بینمت.
‫باورم نمیشه. ‫[فوریه]
‫«رقص ماشینگ.»
‫«با یکی از بازیکن‌های تیم ‫نیویورک نیکس بازی کنم.»
‫«استنداپ کمدی اجرا کنم.» ‫اینو برام توضیح بده.
‫من و لوکاس یه بار عهد بستیم که توی ‫سالن کمدی سلار اجرای زنده داشته باشیم
‫تازه هنوز شوخی‌های که نوشتم رو دارم.
‫- باید بخونم‌شون. ‫- «آشتی با بابا.»
‫«معلمی عالی بشم.» ‫اینا رو میشه یه کاری کرد.
‫- اوهوم. ‫- باید انجامشون بدی.
‫چرا؟ تا پول به ارث ببرم؟
‫- آره. ‫- نه، نفرت‌انگیزه.
‫در ضمن من قسم خوردم دیگه ‫پامو توی کلاس درس نذارم.
‫وای خدای من! سخت نگیر. ‫دو هفته معلم موقت شو.
‫یه تلویزیون داغون ببر سر کلاس و انیمیشن ‫سرزمین قبل از تاریخ براشون بذار و تمام.
‫شایدم باز از تدریس خوشت بیاد.
‫الان مگه هدف همین نیست.
‫هدفِ من نه.
‫الکس. من خیلی وقته تو رو می‌شناسم.
‫هیچ‌وقت دوست نداشتی توی اون شرکت کار کنی، ‫مهم نیست خودتو چطور قانع کنی.
‫عاشقِ وقتایی هستم که جدی میشین.
‫هوم. «پیدا کردن عشق حقیقی»
‫فین رو دوست داری دیگه، نه؟
‫پسر مهربون و بامزه‌ایه.
‫ظاهراً با کلاه هم می‌رقصه.
‫از وقتی نامزد کردین، ‫سه‌تا آیفونِ جدید اومده.
‫اگه دوستش داری باید بدونی دیگه.
‫آره ولی قرار بود اول موقتا یه جا زندگی کنیم
‫ولی بعد مامان مریض شد و راحت‌تر بود ‫که نخوام دنبال خونه بگردم.
‫که دقیقاً منظورِ مامانت هم همینه.
‫داری ازش فرار می‌کنی.
‫نمی‌خوای ماجرای لیست رو به فین بگی؟
‫یادته من و لوکاس دو هفته ‫مونده به ازدواج‌مون، جدا شدیم؟
‫هیچ‌کس یادش نمیره. ‫اندرسون کوپر یه بخش خبری بهش اختصاص نداد؟
‫خیلی بامزه‌ای!
‫رفتم نظر مامانت رو پرسیدم ‫و اونم راجع به آزمایش عشق واقعیش بهم گفت.
‫یادته؟
‫خیلی مبهم.
‫باید چهارتا سوال از خودت بپرسی.
‫یا اون مال مراسم پسح بود؟ ‫(مراسمی که در آن چهار سوال سنتی پرسیده میشه.)
‫آره، چهار سوال.
‫یک، می‌تونی تمام حرفای دلت رو بهش بزنی؟
‫دو، مهربونه؟
‫سه، آیا کمکت می‌کنه ‫بهترین نسخه‌ی خودت بشی؟
‫منظور؟
‫الکس با فین در اوجشه.
‫چهار، می‌تونی اون رو به عنوان ‫پدرِ فرزندانت تصور کنی؟
‫الیزابت گفت این سوالات رو از خودم بپرسم
‫و اگه لوکاس تمام این ویژگی‌ها رو داشت ‫پس انتخابم درسته.
‫خیلی عجیبه. می‌دونم.
‫ولی من به مادرت اعتماد دارم.
‫در ضمن مگه چی داری که از دست بدی؟
‫فین مهربونه؟
‫قطعاً.
‫آیا کمکم می‌کنه ‫بهترین نسخه‌ی خودم بشم؟
‫می‌تونم تمام حرفای دلم رو بهش بزنم؟
‫به خودمم نمی‌تونم بگم!
‫آیا می‌تونم اون رو به عنوان ‫پدر فرزندانم تصور کنم؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫می‌خواستم بدونم...
‫اگه نشئه بشینم پای بازیم، ‫چه تجربه‌ای خواهم داشت.
‫چی؟
‫تست نشئگی بازی؟
‫بچه‌ها عاشق اینن که مواد بزنن و بازی کنن
‫پس باید مطمئن بشم اونقدری آسونه ‫که توی نشئگی هم بشه بازیش کرد
‫ولی وقتی نشئه نباشی هم به اندازه کافی ‫چالش‌برانگیز باشه.
‫می‌دونی چی میگم؟
‫باید راجع به یه موضوعی باهات صحبت کنم.
‫همین الان؟
‫آره.
‫ببین، از نظر اینکه به آدم انگیزه ‫زندگی بده، خیلی هوشمندانه‌ست.
‫به نظرم باید انجامش بدی. ‫پایِ ارثیه‌ت وسطه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫فکر کن چقدر آزادی بهت میده. ‫به جفت‌مون.
‫من می‌تونم بازی زامبی آمریکایی رو تموم کنم
‫تو هم به جای تدریس، شرکت رو اداره می‌کنی.
‫کدوم شرکت؟
‫شرکتِ بازی‌ای که همیشه حرفش رو می‌زنم.
‫می‌تونی مدیر برند بشی یا هرچی دوست داری ‫و تمام مدت هم پیشِ همدیگه هستیم.
‫وایسا ببینم. همچین دیدگاهی به من داری؟
‫که توی شرکت بازیِ خیالیت برات کار کنم؟
‫نه، شرکت مالِ جفت‌مونه.
‫بیخیال، کلی خوش می‌گذره باهم کار کنیم.
‫یادته قبل از اینکه اینقدر به مرگ فکر کنی،
‫چقدر خوش می‌گذروندیم؟
‫فین، مادرم تازه مُرده.
‫می‌دونم ولی به نظرم باید سعی ‫کنی دوباره خوش بگذرونی چون خوش‌گذرونی...
‫- حال میده؟ ‫- آره.
‫خوش‌گذرونی حال میده. اصلاً... ‫ببین! شعار خوبی برای شرکتمون میشه.
‫و اگه پول توی جیبت باشه، بیشتر هم حال میده.
‫مثلاً اگه یه وقت بخوایم بچه‌دار بشیم ‫خرج‌شون رو از کجا بیارم؟
‫ببخشیدها، حالا بچه هم می‌خوای؟
‫راستش نه ولی می‌دونم تو می‌خوای.
‫خب دیگه باید چیکار کنیم؟
‫رقص ماشینگ؟ جالبه.
تتو زدن؟
‫بیا یه تتو مشترک بزنیم.
‫پیدا کردن عشق حقیقی؟
‫عزیزم، تو عشق واقعی رو پیدا کردی.
‫نه.
‫الکس بیخیال! ‫داری شلوغش می‌کنی.
‫بیا بالا حرف بزنیم.
‫اصلا نمی‌خواد توی شرکت ‫بازی کار کنی. شوخی کردم.
‫شوخی بود!
‫شوخی بامزه‌ای بود.
‫امیدوارم الان راضی شده باشی.
‫نه مرسی.
‫مادرت حسابی خوشحال میشه.
‫آره خب همونطور که زویی گفت ‫مگه چی دارم که از دست بدم؟
‫الان مجرد و بیکارم ‫و دوست دارم به لیست برسم.
‫بعلاوه فقط این‌جوری می‌تونم ‫دی‌وی‌دی‌های مامانم رو ببینم، نه؟
‫بله. هر بار که یکی از کارهای توی لیست ‫رو بکنی یه دی‌وی‌دی دیگه دستت می‌رسه.
‫- میشه یه سوالی بپرسم؟ ‫- بله.
‫دی‌وی‌دی؟ خدایی؟
‫مادرت می‌خواست یه یادگاری ‫باشه که بتونی همیشه نگه‌ش داری.
‫این نامزدته؟
‫نینا. توی شیکاگو زندگی می‌کنه.
‫- اجازه هست؟ ‫- بله.
‫عجب!
‫- خیلی خوشگله. ‫- انگاری غافلگیر شدی.
‫خب استخوان‌های گونه‌ش عالیه ‫و باید بدنِ خفنی داشته باشه. و...
‫و تو کراواتت لکه شده.
‫بامزه بود.
‫هر وقت خواستی استنداپ اجرا کنی خبرم کن.
‫عکس نینا رو می‌ذارم سرجاش.
‫کلا قراره همش بهم تیکه بندازی؟
‫من فقط دارم کاری که مادرت ‫بهم سپرده رو انجام میدم.
‫همین.
‫ببخشید.
‫و توی این فاصله...
‫[موبی دیک، اثر هرمان ملویل]
‫مگه چقدر سخته آدم بخواد یه کتاب بخونه؟
‫ای وای!
‫[قطعه مهتاب رو یاد بگیر ‫که مامان اینقدر غر نزنه]
‫[یه معلم عالی بشو]
‫[در حال حاضر استخدام نداریم.]
‫[تتو بزن.]
‫[یه بار توی عمرم استنداپ ‫کمدی اجرا کنم. من بامزه‌م.]
‫منم مدام دوست‌هام رو از دست میدم.
‫من مثل ماریئه کوندوی روابط شدم... ‫(کارشناس مرتب‌سازی و مینیمالیسم)
‫البته اگه ماری چیزی باشه ‫که بخوان دورش بریزن.
‫اولین بارته؟
‫چند روز پیش یکی از دوستام رو دیدم...
‫چیزی نمیشه.
‫حالش خوب بود و باردار بود.
‫حتی اگه خراب کنی هم ‫بازم محشری.
‫- «نمی‌دونستم بارداری.» ‫- تیشرتت هم خیلی خفنه.
‫حاضرم ازت بخرمش.
‫مگه چه انتظاری داشتی؟
‫دیگه وقت تمومه. ممنون. ‫مجری رو تشویق کنین. شب بخیر.
‫من جکسونم.
‫- سلام. الکسم. ‫- سلام.
‫قربانی بعدی‌مون...
‫- می‌خوای بعداً بریم بیرون؟ ‫- در واقع مهمون‌مون که اولین اجراشه...
‫- راستش نه. ‫- الکس رز. داداشمون رو تشویق کنید!
‫سلام به همگی.
‫سلام.
‫احتمالاً تا اسمم رو شنیدین ‫فکر کردین یه مرد قراره بیاد روی صحنه.
‫این اتفاق زیاد برام میفته.
‫راستش توی بچگی برام ‫سخت بود که اسمم پسرونه‌ست.
‫هر بار بچه‌ها اذیتم می‌کردن، ‫با گریه برمی‌گشتم خونه
‫و داداشتم جوان ور التماس می‌کردم ‫تا کتکشون بزنه.
‫اصلاً بامزه نیستی!
‫ولی حاضرم باهات برم بیرون.
‫آم...
‫خب، کجا بودیم؟
‫خب وقتی 15 سالم بود، بدجوری ‫از دوستِ داداشم، جرمی خوشم میومد
‫و بعد مدرسه می‌رفتم بغل دستش می‌نشستم
‫و بهش می‌گفتم چه خبرا؟ اونم می‌گفت...
‫گورت رو گم کن!
‫داداش، مشکلت چیه؟
‫دوستان، ایشون جکسونه.
‫قبل از اینکه بیام بالا باهام خوش و بش کرد ‫و تیشرتم رو می‌خواست.
‫یه لحظه بهش فکر کردم
‫ولی من واقعا این تیشرت رو دوست دارم.
‫و راستش تیکه انداختن ‫به دخترها دیگه قدیمی شده.
‫جدی همینقدر کافی بود؟ ‫کل‌کل دوست دارین؟
‫شب بخیر نیویورک.
‫عالی بود. سه دقیقه هم زودتر. ‫عالیه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- خودت دعوتم کردی.
‫جدی؟ امیدوارم از اجرای ‫افتضاحم لذت برده باشی.
‫افتضاح نبود. آخرش بالاخره خندیدن.
‫یه دونه از اینا هم گرفتی.
‫یازده‌تا دیگه مونده.
‫می‌دونستم تصادفاً تو رو ‫به یه دلیلی دعوت کردم.
‫سلام فسقلی.
‫حاضر بودم هر کاری بکنم ‫تا روی صحنه ببینمت.
‫مطمئنم خیلی ترسناکه.
‫آره.
‫ولی هیجان‌انگیزه، نه؟
‫واقعاً بچه‌ی نترسی بودی.
‫به نظرت چه بلایی سر اون بچه اومد؟
‫نمی‌دونم چی شد.
‫زندگیه دیگه.
‫به نظرم مشکلات زیادی سر راهت قرار گرفت.
‫و درکت می‌کنم.
‫ولی دیدم که کم کم یه چیزهای ‫کم دردسر و امن راضی شدی.
‫ولی عزیزم، با سوختن و ساختن ‫ترس و رنج از بین نمیره.
‫و اینو از روی تجربه بهت میگم.
‫پس ازت می‌خوام به خاطر ‫من یه چیزی رو امتحان کنی.
‫تا هفته آینده، هر روز یه کاری ‫که می‌ترسونتت رو انجام بده.
‫یه کاری که دلت رو آشوب کنه!
‫بعد از اینکه بابات ترکم کرد، همین حس ‫رو داشتم و کسب و کارم رو راه انداختم.
‫وحشتناک بود.
‫ولی زندگیم رو عوض کرد.
‫- حله؟ ‫- حله.
‫توی دی‌وی‌دی بعدی می‌بینمت.
‫پایان.
‫می‌دونی، از هم مهم‌تر اینه که ‫بعید می‌دونم طاقتش رو داشته باشم
‫هر روز یه کار ترسناک بکنم.
‫من هفته‌ای دوبار می‌تونم ‫البته اگه دستیارم بهم زاناکس بده.
‫اولیش چیه؟
‫راحته. مستقیم میرم توی دفتر سالیوانِ پیر
‫- و ازش می‌پرسم چرا هنوز جزو شرکا نیستم. ‫- هوم.
‫مسخره‌ست. هر بار به خودم میگم که این ‫دفعه ازش می‌پسرم، حالت تهوع می‌گیرم!
‫خجالت‌آوره. من یه مردِ بالغم.
‫که سس کچاپ روی کراواتش ریخته؟
‫که یه زمانی کچاپ روی کراواتش بود.
‫که خیلی می‌ترسه چیزی رو ‫درخواست کنه که می‌دونه حقشه.
‫خب فردا برو پیش سالیوان و حقت رو بگیر.
‫آخه اصلاً اهمیتی نداره ‫ترسناک‌ترین پیرمردِ نیویورکه، نه؟
‫آره. آره، درسته.
‫- باشه. فردا میرم. ‫- هوم.
‫شایدم پس فردا.
‫تو چی؟
‫خب تابلوئه دیگه.
‫با بابام آشتی می‌کنم.
‫ما هیچ‌وقت بهم نزدیک نبودیم.
‫و از اونجایی که برادرهام خیلی موفقن،
‫همیشه جوری رفتار می‌کنه ‫که من بی‌عرضه‌شونم.
‫ولی تو بی‌عرضه نیستی.
‫جدی؟
‫پس چرا نمی‌تونم بدون اینکه خوابم ببره
‫یه فصل از موبی دیک رو بخونم؟
‫و هنوزم یه مصاحبه کاری نداشتم.
‫عه، یه چیزی یادم اومد.
‫من به صورت داوطلبانه توی پناهگاه زنانِ ‫محله لوئر ایست ساید فعالیت می‌کنم.
‫و یه کلاس درس دارن.
‫ببخشید، برای پناهگاه زنان ‫کارِ مجانی انجام میدی؟
‫آره.
‫چقدر متواضعی، بردلی.
‫منظورم اینه که یه کلاس درس برای ‫بچه‌های دبیرستانی ساکن اونجا دارن
‫و یه معلم برای باقی‌مونده ‫ترم‌شون نیاز دارن.
‫تمایلی داری؟
‫شاید.
‫آره.
‫چرا اینقدر باهام مهربون شدی؟
‫نکنه اگه بتونم ارثیه‌م رو بگیرم، ‫یه چیزی هم به تو می‌رسه؟
‫وای! خیلی‌خب! دیگه واقعاً ناراحتم کردی.
‫دلیلش رو نمی‌دونم.
‫راستش فقط به نظرم مورد مناسبی باشی.
‫هوم.
‫[آوریل]
‫می‌دونم به چی فکر می‌کنی.
‫چرا دختری مثل من همچین کتابی دست گرفته.
‫همین الانشم خیلی بهتر از من جلو رفتی. ‫من فقط فصل اول رو خوندم.
‫منم همینطور. توی دبیرستان و کالج.
‫بعد چند شب پیش توی تیک‌تاک می‌چرخیدم
‫که باعث شد از خودم متنفر ‫بشم و دوباره امتحان کنم.
‫یه چیزی جرقه زد و منم باهاش همراه شدم
‫و حالا نمی‌تونم زمینش بذارم.
‫پس یعنی میگی بالاخره ‫باید اکانت تیک‌تاک بسازم؟!
‫لطفاً از درها فاصله بگیرید.
‫معلم همیشگی‌مون خانم مونل، ‫یه ماه زودتر بچه‌ش به دنیا اومد
‫- پس ممنونیم که شما اومدین. ‫- ممنون که ازم درخواست کردین.
‫خب هدف اینه بچه‌ها طبق روال پیش برن
‫و تا وقتی اینجان از درس‌هاشون عقب نیفتن.
‫- مدت اقامت‌شون ممکنه چند هفته یا چند ماه باشه. ‫- صحیح.
‫اینم از برنامه درسی و پرونده‌ی بچه‌ها.
‫بعدش با دکتر تیلور یکی از ‫روانشناس‌هامون ملاقات می‌کنی.
‫هر چیزِ دیگه‌ای خواستی بهم بگو.
‫تا من بهت بگم چرا نمی‌تونی داشته باشیش!
‫موفق باشی.
‫صبح بخیر.
‫من خانم رز هستم.
‫بچه‌ها، میشه لطفا ساکت ‫باشین تا شروع کنیم؟
‫- آهای! ‫- آرون!
‫آرون، بس کن. سویشرتم رو پس بده.
‫- میشه لطفاً پسش بدی؟ ‫- اصلاً خنده‌دار نیست.
‫آرون، بیخیال شو. ‫صورتی اصلا بهت نمیاد.
‫- مرسی علیاحضرت. ‫- مرسی.
‫بعضیا معتقدن هملت نمایشنامه‌ای ‫راجع به عدم قطعیته.
‫مثل وقتی که نمی‌تونی بین ادوارد و جیکوب
‫یا هر خون‌آشامِ جذابِ دیگه‌ای که ‫این روزها معروفه، انتخاب کنی.
‫خانم رز، باید ارجاعاتتون رو به‌روز کنین.
‫پس می‌خوام همه راجع به زمانی
‫بنویسین که کار مهمی در پیش داشتین.
‫ولی مثل هملت
‫نتونستین راهی برای اقدام پیدا کنین.
‫سی دقیقه وقت دارین.
‫وای! چقدر زیبا.
‫ممنون.
‫ولی تکلیفِ الانمون این نیست. درسته ازرا؟
‫حالا هر چی.
‫می‌دونی هملت هم همین وضعیت رو داشت.
‫- چرا از همین شروع نمی‌کنی؟ ‫- شاید چون برام مهم نیست.
‫شاید چون بودن یا نبودن ‫مسئله‌ی احمقانه‌ایه.
‫هوم. شاید.
‫شایدم مهم‌ترین مسئله باشه.
‫اگه باهام موافق نیستی، شاید ‫بتونی راجع بهش برام بنویسی.
‫منم توی این مدت، بیشتر ‫به نقاشی‌هات نگاه می‌کنم.
‫هوی! پسش بده.
‫باشه ولی وقتی تکلیفت رو انجام دادی.
‫آخ!
‫- ازرا، این چه کاریه؟ ‫- اینم یه اقدامه.
‫وای خدای من.
‫تکلیفش رو انجام نداد و بهم بی‌احترامی کرد.
‫ولی درست بعد از اینکه ‫دفترباارزشش رو ازش گرفتی.
‫- خب من اینو نمی‌دونستم. ‫- اگه پرونده‌شو خونده بودی، می‌دونستی.
‫ده دقیقه قبل از کلاس بهم دادین.
‫الکس، این بچه‌ها خیلی آسیب‌پذیرن.
‫قبل از هرچیزی باید این موضوع رو ‫درک کنی تا همکاری‌مون ادامه‌دار باشه.
‫خانم هاوارد، من از پسش برمیام. ‫می‌خوام معلم‌شون باشم. لطفا اخراجم نکنین.
‫کی قراره اخراج بشه؟
‫هیچ‌کس. البته فعلا.
‫ایشون الکس رز هستن. معلمی ‫که برد اکرمن معرفی کرده بودن.
‫و امروز روز اولشونه که روز سختیه.
‫روزِ اولِ خودت رو هم یادمه، کارول. ‫راستش کل هفته رو یادمه.
‫خیلی بامزه بود!
‫شاید بتونی به الکس کمک ‫کنی قلق کار دستش بیاد.
‫بله با کمال میل.
‫دختر موبی دیک‌خوان.
‫زیاد جالب شد.
‫مادر ازرا پارسال مُرد ‫و الان با خاله‌ش اینجاست
‫و اونم یه درگیری پیچیده خانوادگی داره.
‫مادرِ منم اخیراً مُرده.
‫متأسفم.
‫ممنون ولی تو فکر بودم
‫شاید بتونم از این طریق باهاش ارتباط بگیرم.
‫آره فکر بدی نیست.
‫بهتره قبلش کمی صبر کنی.
‫- ولی من... ‫- بچه‌هایی مثل ازرا شبیه گربه هستن.
‫- گربه؟ ‫- باید صبر کنی خودشون بیان سراغت.
‫حتی با اینکه با تمام وجود
‫می‌خوای بری سراغشون.
‫- صبر... ‫- یه فضیلته.
‫- درسته. ‫- آره، چیزی که
‫هنوز دارم باهاش آشنا میشم.
‫ممنون دکتر تیلور.
‫خواهش می‌کنم خانم رز.
‫الکس.
‫گرت.
‫بریم سراغ بقیه پرونده‌ها؟
‫حتما.
‫وای نه! نمیشه.
‫فکر می‌کردم ساعت شش کارمون تمومه ‫و امشب قرار شام داشتم...
‫با پدرم. با پدرم قرار دارم.
‫میشه بذاریمش واسه بعد؟
‫آره. من دوشنبه‌ها و پنج‌شنبه‌ها اینجام.
‫یا می‌تونی هروقت خواستی بهم زنگ بزنی.
‫سلام بابا.
‫همیشه یکم زودتر راه بیفت تا...
‫مشکلی پیش نیاد. می‌دونم.
‫ولی زندگی بدون مشکل کسل‌کننده میشه، نه؟
‫آره. بهش فکر می‌کنم.
‫بیا. حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫پناهگاه زنان. این... متفاوته.
‫ولی خوبه. خوبه. ‫خوشحالم برگشتی سر تدریس.
‫مرسی. الان فقط باید سعی کنم اخراج نشم.
‫- این کار رو نکن الکس. بیخیال. ‫- مگه چیکار کردم؟
‫اینکه خودتو دست کم می‌گیری نه ‫بامزه‌ست و نه جالب. دیگه بزرگ شدی.
‫هیچ‌وقت به نظرت بامزه بوده؟
‫- راستش نه. ‫- آره.
‫ولی همینطور که مامانت میگه ‫حس شوخ طبعی من یه ذره....
‫واقعاً دلش می‌خواست رابطه‌مون بهتر باشه.
‫اینقدر از دستِ هم عصبانی نباشیم.
‫من که پایه‌م. ‫در ضمن از دستت عصبانی نیستم.
‫یه وقتایی یکم کلافه میشم.
‫بابا، موضوع اینه که می‌خوام ‫یه مسیر جدید برای زندگیم بسازم
‫و دوست دارم مطمئن بشم که حمایتِ تو رو دارم.
‫لوکاس جریانِ وصیتنامه رو بهم گفت. ‫و هر کاری باشه، در خدمتم.
‫نه، پول نه.
‫حمایتِ عاطفی بابا. عجب‌ها!
‫چیه؟
‫- به نظر تو عصبانی هستی، نه من. ‫- من عصبانی نیستم.
‫خیلی‌خب، باشه، یه ذره عصبانی‌ام.
‫سرِ چی؟
‫اولا اینکه همیشه حس می‌کنم ‫ناامیدت کردم.
‫یادته بهت گفتم می‌خوام تدریس رو بذارم کنار؟
‫آره.
‫تو عملا بهم گفتی که اصلا غافلگیر نشدی.
‫- نه. ‫- چرا.
‫نه، گفتم ناامید شدم.
‫ببین، چندتا مشکل کوچیک برات پیش اومد
‫و سرِ همینا، بیخیال کاری ‫شدی که خیلی برات مهم بود.
‫می‌خواستی چیکار کنم؟ ‫دروغ بگم و بغلت کنم؟
‫بیخیال. ناراحت نشی‌ها! ‫ولی مادرت جمعش کرد.
‫آره، آخه کدوم آدم عاقلی بعد از ‫اینکه بچه‌ش به ناحق اخراج شده،
‫بغلش می‌کنه؟
‫در ضمن مامان هیچ‌وقت به من دروغ نگفت.
‫بیخیال دیگه!
‫حالا هر چی. مامان گفت ‫بیاییم سنگ‌هامون رو وا بِکَنیم.
‫- همش فکر می‌کنی مادرت بی‌عیب و نقص بود. ‫- اون فوق‌العاده بود.
‫آره، اصلا کسی جرئت نداره یه چیزی بگه
‫که به جایگاه رفیعش ضربه ‫بزنه، ولی باور کن الکس
‫مادرت بی‌عیب نبود، ‫و قدیسه هم نبود.
‫جدی؟ چیکار کرده بود که اینقدر وحشتناک بود؟
‫چون گذاشته بود سگ ‫دمپایی‌های گرونت رو بخوره؟
‫- اصلا بامزه نیست. ‫- جریمه‌های کتابخونه‌ش رو نداده بود؟
‫آهان، تخلف مالیاتی داشت. ‫نه صبر کن. بهت بی‌وفایی کرد.
‫بابا؟
‫ببخشید، میشه صورتحساب رو بیارین؟
‫بابا.
‫یعنی میگی بهت بی‌وفایی کرد؟
‫بابا، نمیشه همچین حرفی بزنی ‫و بعدش بذاری و بری.
‫وقتی 15 سالم بود طلاق گرفتین. ‫دلیلش این بود؟
‫چرا فرار می‌کنی؟ وایسا.
‫الکس، اتفاقات زیادی توی ‫زندگی مشترک پیش میاد.
‫ولی ما پشت سرشون گذاشتیم و ‫تونستیم چند سالی خوشبخت زندگی کنیم
‫پس میشه لطفا بیخیالش بشی؟
‫نه، نمیشه.
‫تو رو خدا. باید بدونم.
‫قضیه مال قبل از تولد تو بود.
‫بی‌وفایی در کار نبود. یه...
‫یه اتفاق دیگه افتاد.
‫آهان.
‫بیا بریم قدم بزنیم دخترم.
‫شوخیت گرفته؟
‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫یعنی میگی بابا...
‫پدرِ واقعیم نیست.
‫مامان قبل از بابا با یه نوازنده به ‫اسم جانی آلوارز در ارتباط بوده.
‫ظاهراً توی یه کافه‌ای که توی ‫روستا می‌رفتن، نوازنده بوده.
‫این...
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫جانی آلوارز؟
‫ظاهراً مامان علایقِ خاصی داشته.
‫لوکاس.
‫وقتی باردار شد، از هم جدا شدن.
‫بعد با بابا ازدواج کرد و این رو از بابا ‫پنهون کرد. بعدشم تصمیم گرفتن به من چیزی نگن.
‫و خلاصه این‌جوری زندگی ‫مشترک‌شون رو شروع کردن.
‫الکس، مطمئنم الان توی موقعیت سختی هستی.
‫الان هم بی‌حسم هم به شدت عصبانیم.
‫اصلا من کی هستم؟
‫و چرا هیچ‌کس، از جمله مامان چیزی بهم نگفت؟
‫واسه همینه که رابطه‌ی من و بابا این‌جوریه.
‫برای همین هیچ‌وقت نتونست ‫منو مثل شماها دوست داشته باشه.
‫- نه. ‫- این‌جوری نیست، خب؟
‫در ضمن اون هنوزم پدرته. ‫و کسیه که تو رو بزرگ کرده.
‫نمی‌دونم.
‫گمونم باید پیداش کنم.
‫بعید می‌دونم فکر خوبی باشه.
‫جولیان، چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫الکس باید بدونه پدرِ واقعیش کیه.
‫می‌دونم ولی شرکت ما یه برند خانوادگی معتبره
‫و الان... چیه؟
‫و الان تغییرات بزرگی توش به وجود اومده ‫و اگه این ماجرا پخش بشه...
‫ماجرا؟ شوخیت گرفته؟
‫الکس، ما هر کمکی از دستمون برمیاد ‫انجام میدیم تا این قضیه رو پشت سر بگذرونی.
‫خیلی‌خب، منظورم این نبود.
‫- ای بابا! چرا همیشه من آدم بده‌م؟ ‫- چون خیلی خوب این کار رو می‌کنی.
‫جولیان منظوری نداشت.
‫فقط اخیرا خیلی ناراحت بوده.
‫مشکلش چیه؟
‫بزرگ کردن دوتا بچه‌ی فوق‌العاده؟
‫اینکه با بی‌نقص‌ترین زن ممکن ازدواج کرده
‫که حالا به سِمتی رسیده که از قضا ‫من براش مناسب نبودم؟
‫چون مادرش مُرده ناراحته.
‫فقط تو نیستی که دلتنگ مادرتی.
‫اومدم برد اکرمن رو ببینم.
‫الکس رز هستم.
‫از قبل بهشون خبر داده بودین؟
‫- نه ولی مطمئنم... ‫- الکس!
‫- سلام. ‫- قرار داشتیم؟
‫می‌خواستم برم خرید.
‫نینا هفته‌ی دیگه میاد ‫و گفتم برم کراوات جدید بخرم.
‫- به خاطر حرفِ من؟ ‫- آره.
‫همیشه دلم می‌خواست مسیرِ ‫زندگی یه نفر رو عوض کنم.
‫اومدی اینجا چیکار؟
‫موبی دیک رو خوندم.
‫گفتم بیام یه دی‌وی‌دی دیگه بگیرم و...
‫و ازت کمک می‌خواستم.
‫حتما.
‫برام سواله که چرا بهم نگفته بود.
‫ما همه‌چی رو بهم می‌گفتیم.
‫می‌ترسید یا خجالت می‌کشید؟
‫تا به حال اشاره‌ای به این قضیه نکرده بود؟
‫نه، نه، هیچ‌وقت چیزی نگفته بود.
‫راستش، اصلا این قضیه تو کتم نمیره.
‫شاید اینم بخشی از شخصیتش بود
‫و یکی از دلایلیه که منو وارد مسیر ‫الکس در سرزمین عجایب کرده.
‫تا خودم بفهممش.
‫- نه، خیلی بی‌روحه. ‫- چی؟
‫بردلی، بیشتر تلاش کن.
‫خب...
‫کمکم می‌کنی جانی آلوارز رو پیدا کنم؟
‫آره، آره، حتما. ‫اول اسمش رو می‌زنیم توی گوگل.
‫وای! واقعا فکر همه‌جاش رو می‌کنی.
‫باشه باهوش خان، ‫چی پیدا کردی؟
‫یه رهبر گروه موسیقی به اسم جانی ‫آلوارز پیدا کردم فقط اینکه متولد 1918 بود.
‫جان، جوان و جاناتان رو هم جستجو کردم.
‫هزاران مورد ثبت شده.
‫واسه جشن فارغ‌التحصیلی ‫راهنمایی فوق‌العاده‌ست.
‫به خودت بیا. پایِ تینایِ محشر در میونه.
‫اسمش نیناست.
‫یه نفر هست که توی پرونده‌های طلاق ‫باهاش کار می‌کنم ولی دستمزدش بالاست.
‫- اگه مشکل مالی داری، می‌تونم... ‫- نه بحث پولش نیست.
‫انگاری افتادم توی سوراخ خرگوش.
‫پر از رازهای خانوادگی، کارآگاه‌های خصوصی،
‫رفاقت با یه وکیل.
‫هیچی دیگه منطقی نیست.
‫خب الان رفیق هستیم؟
‫این بهت میاد.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫الان فقط باید یه کت و شلوار بخری ‫که بهش بیاد.
‫راستش می‌خواستم...
‫هیس.
‫- کت و شلوار جدید بگیرم. ‫- آره.
‫سلام فسقلی.
‫از این سه‌پایه‌ی جدیدی که گرفتم خوشت میاد؟
‫بدک نیست، یکم می‌لرزه.
‫مبل‌مون.
‫هوم. یکم عشق نیاز داره.
‫خب باید بهش رسیدگی کنم قبل از اینکه...
‫قبل از اینکه... چرا سخته ‫مُردن رو به زبون بیارم؟
‫من قراره بمیرم.
‫اون جمله چی بود؟
‫«چه رویاهایی ممکن است بیایند وقتی ‫که از این دنیای فانی رخت برمی‌بندیم...»
‫- «ما را به فکر وادارند.» ‫- «ما را به فکر وا دارند.»
‫«ما را به فکر وا دارند.» ‫جمله‌ی قشنگیه.
‫مثل اینکه بتونم توی یه حالت رویاگونه
‫بدون درد و عذاب بمونم.
‫بحث عذاب شد، چرا این کتاب اینقدر طولانیه؟
‫همش دنبال اینم که بین این کتاب و لیست
‫ارتباطی پیدا کنم.
‫ولی در بهترین حالت به این نتیجه رسیدم که
‫من ایهب هستم و تو نهنگِ منی
‫و فرستادمت به یه ماموریت بی‌سرانجام.
‫عجب رویی دارم‌ها!
‫- نه مامان، تو... ‫- بد میگم؟
‫دارم چیکار می‌کنم؟ نقش خدا رو بازی می‌کنم؟
‫انگاری من یه آدمِ عاقل
‫و با فضیلتم که در واقع ‫اصلا این‌جوری نیست عزیزم.
‫آره راستی...
‫بابا بهم گفت.
‫حقیقت اینه که...
‫من...
‫حقیقت اینه که امروز صبح از خواب بیدار شدم ‫و متقاعد شدم که
‫باید تو رو از این ماموریت ‫دیوانه‌وار نجات بدم.
‫ولی باز دوباره لیست رو نگاه کردم
‫و می‌دونم که فقط 13 سالت بود که نوشتیش
‫ولی اون یه نقشه‌ست
‫برای اینکه بهترینِ خودت بشی. ‫می‌دونی چی میگم؟
‫فقط می‌خوام بگم اگه داری تقلا می‌کنی ‫و حس می‌کنی شکست خوردی،
‫اشکالی نداره.
‫خجالت نکش و کمک بگیر.
‫الان دیگه هر روز بیشتر یادش می‌گیرم.
‫«منو اسماعیل صدا کن.»
‫یکی از زیباترین جمله‌ها برای شروعه.
‫آره.
‫یادته قبلا بهت می‌گفتم ‫«منو مامانی صدا کن»؟
‫«ولی حواست باشه که صدام کنی.»
‫خیلی‌خب فسقلیِ من.
‫تا بعد.
‫دوستت دارم. پایان.
‫یادمه دانش‌آموز بااستعدادی بودی.
‫دل و جرئتت زیاد بود ‫ولی انضباط نداشتی.
‫می‌خواستم روز سبز از فیونا اپل رو بزنم
‫و تو مجبورم می‌کردی ‫تمرین‌های تکراری و باخ بزنم.
‫خب چرا قطعه مهتاب؟
‫مامانم خیلی دوستش داشت.
‫مادرت زنِ خاصی بود.
‫و ناراحت شدم که شنیدم از دنیا رفته.
‫خانم وایمن، می‌دونم زیاد ‫شاگرد قبول نمی‌کنین.
‫ولی اگه می‌دونست قراره از شما یاد بگیرم، ‫خیلی خوشحال می‌شد.
‫باشه. سه‌تا شرط داره.
‫- سر وقت میای. ‫- اوهوم.
‫هر روز تمرین می‌کنی، از جمله گام‌ها رو
‫و باید توی رسیتال ژوئن اجرا کنی.
‫[بابا: تو فکرت بودم. امیدوارم اوضاع خوب ‫باشه. وقت داشتی، زنگ بزن. دوستت دارم.]
‫خب من رفته بودم کتابخونه و چندتا ‫کتاب دیدم که گفتم شاید خوشت بیاد.
‫خب حالا می‌خوای احترامم رو بخری؟
‫بیشتر می‌خوام قرضش بگیرم.
‫دو هفته دیگه باید پس‌شون بدی.
‫می‌دونم به هنر علاقه داری پس ‫چندتا کتاب پیدا کردم
‫مثل این زندگی‌نامه فوق‌العاده اگون شیله.
‫- اون... ‫- خودم می‌شناسمش.
‫و این دی‌وی‌دی.
‫[هملت]
‫داستانش توی نیویورکِ امروزی اتفاق میفته.
‫حدوداً 90 دقیقه‌ست و بازیگری که ‫نقش هملت رو بازی می‌کنه خیلی جذابه
‫پس یه فرصتی بهش بده.
‫خانم رز.
‫آره.
‫خب من قبول نکردم که ازرا مثل ‫گربه‌ست و بله نتیجه فاجعه‌بار بود...
‫آره، درسته.
‫چه خوشتیپ شدی.
‫نه، نه، عیب نداره. سلام من رو به تئو برسون. ‫باشه، خداحافظ.
‫- سلام. ‫- شرمنده.
‫- می‌فرمودی؟ ‫- من وانمود نکردم ازرا گربه‌ست.
‫نه، نه، بعدش.
‫اوه. اه، فکر کنم گفتم خوشتیپ شدی.
‫خودشه. ممنون. تو هم...
‫خیس، عصبانی و خسته‌م. ‫به کمکت نیاز دارم.
‫بهم زنگ نزدی.
‫می‌دونم، می‌خواستم بزنم.
‫ولی یه سری اتفاقات خانوادگی عجیب و غریب ‫افتادن...
‫چه تصادفی.
‫تخصص من در زمینه اتفاقات عجیب خانوادگیه ‫و از خدامه کمکت کنم.
‫فقط الان واسه یه جلسه دیرم شده ‫و بعدش یه کاری دارم، واسه همین،
‫تیپ زدم.
‫هی، می‌خوای باهام بیای؟
‫کسی که قرار بود باهاش برم کنسل کرد،
‫و می‌تونیم درباره ازرا یا هر چی ‫دوست داری صحبت کنیم.
‫اوه، نمی‌دونم.
‫من آدمی نیستم که بخوای ببریش به ‫یه مراسم شیک.
‫کی گفته؟
‫یا خدا، اون پاتریک اوینگ نیست؟
‫وایسا ببینم، طرفدار بسکتبالی؟
‫بازیکن گارد حمله‌ی تیم راهنمایی دیتماس پارک بودم.
‫عاشق تیم نیکس بودم، و باید برم ‫باهاش صحبت کنم.
‫داستانش مفصله.
‫اگه بچه خوبی باشی برات میگم.
‫خب، اگه تو هم بچه خوبی باشی، شاید ‫بهش معرفیت کنم.
‫می‌شناسیش؟
‫برم کتم رو تحویل بدم. الان برمی‌گردم.
‫مگه نباید کت و شلوار مشکی می‌پوشیدی؟
‫مگه تو نباید لباس مجلسی می‌پوشیدی؟
‫اوه، اینقدر کلیشه‌ای نباش.
‫حداقل یه کراوات قشنگ برای خودت گرفتی. ‫خوشتیپ شدی، وکیل.
‫خوشتیپ شده، نه؟
‫الکس، ایشون نینا کلره.
‫- اه! ‫- نینا، ایشون موکل من، الکس رزه.
‫خوشبختم، نینا. خیلی درباره‌ت شنیدم.
‫آره، همچنین. فکر کنم موکل مورد علاقه بردی.
‫به نینا پیشنهاد کار
‫مدیریت برنامه نگهداری منهتن شهردار ‫رو دادن.
‫- واو. ‫- انگار قراره برگرده نیویورک.
‫«درست وقتی فکر می‌کردم رفتم، من رو ‫برگردوندن.»
‫خب، مبارک باشه.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫فکر نمی‌کردم اینجا ببینمت.
‫همراه منه.
‫هی.
‫گرت.
‫- نینا. ‫- دکتر تیلور.
‫- پس همدیگه رو می‌شناسین. ‫- ...همدیگه رو می‌شناسین.
‫منطقیه. گرت همه رو می‌شناسه.
‫من رو باش که فکر می‌کردم خاصم.
‫خب خاصی. من و نینا خیلی وقت پیش ‫سر یه قرار فاجعه‌آمیز رفته بودیم.
‫امکان نداره دو شخص کنترل‌گر با هم باشن.
‫همیشه یه نفر باید حرف گوش‌کن باشه.
‫گمونم اینجاست که من وارد میشم.
‫اوه، منظورم این نبود. تو اینقدر کنترل‌گری ‫که دخترها عاشقشن.
‫اوه، شنیدی؟ اینقدر کنترل‌گرم...
‫به افتخار کنترل‌گریت.
‫اون نوشیدنی شونزده ساله رو بدین. ممنون.
‫چه سورپرایزی شد.
‫هی، آره. آره، کارمون خوب بود، نه؟
‫البته یه بخشیش به لطف توئه چون شرکت رو ‫راضی کردی سه‌تا میز بخرن؟
‫آره، از اینکه من رو شریک خودشون کنن ‫ارزون‌تر بود، پس...
‫پس تو و نینا؟
‫آره. پس تو و الکس.
‫اوه، محبت کرد دقیقه نودی قبول کرد باهام بیاد.
‫آره، نه، منطقیه. به تو نمیاد این مدل ‫دخترها رو دوست داشته باشی.
‫مگه من چطور دختری رو دوست دارم؟
‫- نمی‌دونم. یکی که... ‫- و ریباند انداخت و امتیاز شد!
‫و جمعیت دیوونه شدن.
‫...اون شکلی نباشه.
‫واو! و افسانه‌ای بود.
‫دقیقاً. نمی‌دونستم همچین آدمی رو ‫تو زندگیم کم دارم.
‫بهترین امتیاز تیم نیکس بود!
‫می‌دونی، باورم نمیشه ایمیل پاتریک اوینگ رو گرفتی.
‫فکر کنم می‌خواست از شرم خلاص بشه.
‫نه.
‫مشخصه دلش رو بردی.
‫همونطور که دل من رو بردی.
‫می‌دونی، از حرف زدن باهات خیلی لذت می‌برم.
‫و همینطور از گوش دادن به حرفات.
‫منم خوشم میاد باهات حرف بزنم.
‫و بهت گوش بدم.
‫و گاهی اوقات،
‫خوشم میاد عمیق تو چشم‌هات زل بزنم.
‫مسابقه زل زدن راه انداختی؟
‫واو.
‫خب، نذار حواست رو پرت کنم، چون می‌خوام ‫منصفانه مسابقه رو ببرم، ولی
‫نظرت درباره یه قرار درست و حسابی چیه؟
‫خب، این که ما...
‫با هم کار می‌کنیم؟
‫از نظر فنی من یه مشاور ساده‌م.
‫اتفاقاً اصلاً آدم ساده‌ای نیستی.
‫پس از سر شب داشتیم چیکار می‌کردیم؟
‫اوه، باشه.
‫خب، لوکاس دوست صمیمی منه، ‫همیشه هم بوده.
‫زنش زوییه، و از وقتی شروع کردن قرار گذاشتن ‫ما هم با همدیگه صمیمی شدیم.
‫و جولیان پسر اول خانواده‌ست و تو دانشگاه کلمبیا ‫حقوق درس میده.
‫واو، تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫آره، خودش هم همینطور.
‫لعنتی، نمی‌خواستم امروز دیر کنیم.
‫ببین، دیر نکردیم.
‫نیاز نیست چیزی رو به برادرهات و بابات یا ‫هر کس دیگه‌ای ثابت کنی.
‫- ببخشید. من... ‫- اگه میگه درس بده...
‫- گرت مرد خوبیه. ‫- جالبه.
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫فرق کردی. یه جور خوبش.
‫حس می‌کنم فرق کردم.
‫یعنی گرت هم یه نقشی توش داره، ولی...
‫- بحث این لیست اهداف هم هست. ‫- جدی؟
‫آره. نمی‌دونم قراره تکمیلش کنم یا نه، ولی
‫نمی‌دونم، موندم اصلاً بحث تموم کردنه ‫یا نه، می‌دونی؟
‫آشتی با بابا چی؟
‫فکر کنم دنبال یه راه برای گذر کردن از این اتفاقاته.
‫می‌دونم، می‌دونم، ولی...
‫اول باید قضیه جانی رو بفهمم، و هنوز هم ‫که پیداش نکردیم، پس...
‫- سلام دوستان، میزتون حاضره. ‫- بریم.
‫صحبت از لیست که شد،
‫تفسیر خیلی خوب و نویی بود.
‫بعدی، الکساندرا رز، قطعه «مهتاب.»
‫[قطعه مهتاب رو یاد بگیر که مامان اینقدر غر نزنه]
‫اون تابستون رو یادته که تو و برادرهات
‫یه غرقه ترکیبی لیموناد و کارواش زدین،
‫و داداش‌هات فکر می‌کردن پولش فقط قراره ‫خرج بازی‌های کامپیوتریشون بشه...
‫آموزش بخش مهمی از نحوه حمایت ما از خانواده‌هامونه ‫که اینجا زندگی می‌کنن.
‫ولی اینا رو همه جا آویزون کردی
‫تا بالاخره دلشون سوخت،
‫[به مردم کمک کن و یه تغییری ایجاد کن] ‫و کل پول رفت برای جامعه انسانی.
‫فقط نزدیک محل تتو زدن یا ماشین نشو.
‫[رانندگی رو یاد بگیر]
‫دارم سعیم رو می‌کنم.
‫- می‌دونم، ولی... ‫- گرفتیش؟
‫می‌خوام از طرف خودتون برای خودتون ‫یه نامه بنویسین.
‫حالا رسیدیم به این بخشش. ‫یه معلم خوب باش.
‫فیلمی که بهم دادی رو تماشا کردم.
‫همیشه می‌دونستم یه معلم فوق‌العاده‌ای.
‫و اگه الان داری من رو تماشا می‌کنی...
‫الکس، واقعاً بهت افتخار می‌کنم.
‫الکس؟
‫الکس!
‫- سلام! ‫- بابا.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم با همکارم... قهوه بگیرم.
‫تو چی؟
‫این نزدیکی جلسه دارم. ‫منتظر اوبرم هستم.
‫ببخشید بهت زنگ نزدم.
‫نه، می‌فهمم.
‫یعنی فکر کنم می‌فهمم.
‫یه کوچولو دیگه زمان می‌خوام.
‫می‌دونم.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫هی، ببخشید دیر کردم.
‫دیر نکردی. من زود اومدم. اه، «مهتاب.»
‫نه‌تاش رفت، سه‌تا مونده.
‫جینکس.
‫می‌خوام دوباره کارآگاه رو برگردونم.
‫می‌دونم، می‌دونم می‌خوای بگی به بن‌بست خورده ‫و پول زیادی خرجش میشه...
‫من برش گردوندم.
‫می‌دونم، می‌تونی بعداً هزینه‌ش رو ‫باهام حساب کنی.
‫یا می‌تونی استایلیستم باشی. ام...
‫می‌خوام بگم، باید جانی رو پیدا کنیم دیگه؟
‫اوضاع با گرت چطوره؟
‫خوبه. عالیه.
‫خیلی خب.
‫چرا اینطوری نگاه می‌کنی؟
‫احتمالاً چیز خاصی نیست، فقط...
‫به نظرت عجیبه که هیچوقت حاضر نیست ‫خونه من بمونه؟
‫مثلاً همیشه سینما یا رستوران رو انتخاب می‌کنه.
‫نمی‌دونم، انگار کاملاً تو دنیای اون زندگی می‌کنیم
‫و گاهی اوقات یه سر به دنیای من میزنیم.
‫آره.
‫چیه؟
‫یه خبرهاییه، نه؟
‫آخه تا وقتی قفسه کتاب‌های یه نفر
‫یا آت و آشغال‌های یخچالش رو نبینی نمی‌تونی ‫بشناسیش، نه؟
‫چرا هر دفعه درباره گرت حرف میزنیم، ‫یه مدلی میشی؟
‫فکر می‌کردم رفیقید.
‫رفیقیم. بگی نگی.
‫یعنی همدیگه رو نمی‌شناسین؟
‫مسئله اینه که تا قضیه به جاهای باریک ‫نکشیده باید باهاش صحبت کنی.
‫باشه.
‫و راسل رئیس موسسه روانپزشکیه.
‫هی، یه خواهشی بکنم؟
‫- آها. ‫- میشه امشب درباره لیست صحبت نکنیم؟
‫چرا؟ همه که عاشق این داستان هستن.
‫داستان نیست، زندگیمه.
‫و کم‌کم حس می‌کنم دارم تبدیل به ‫نمایش حیوانات میشم.
‫آره، نه، البته. درباره‌ش صحبت نمی‌کنیم.
‫تو چرا هیچوقت نمیای خونه من بمونی؟
‫مثلاً خونه من شام آماده کنیم.
‫چون تو آپارتمان من رو دوست داری.
‫آره، خیلی قشنگه، ولی...
‫خونه توئه.
‫زندگی تو و دوستان تو و...
‫نمی‌دونم، گفتم شاید بخوای یه بخش بزرگتری ‫از زندگی منم باشی.
‫آره، آره، ما که با خانواده‌ت وقت گذروندیم. ‫ما...
‫کلاً یه بار با هم غذا خوردیم.
‫همیشه میگی باید سعی کنم و بهتر احساساتم ‫رو ابراز کنم، پس...
‫اینم از این، ابرازشون کردم.
‫ممنون، و متاسفم.
‫ببخشید، حق داری، من...
‫چون عاشق کنترل کردن همه چیزم ‫زیاد مهمون خوبی نیستم.
‫زیادی کنترل‌گرم.
‫شاید باید بری پیش روانشناس.
‫خب، شاید باید خونه تو بمونم.
‫جدی؟
‫آره.
‫سلام، بردلی.
‫آره، چه خبر؟
‫وای خدا.
‫- عزیزم؟ ‫- بابام رو پیدا کردن!
‫جانی رو پیدا کردن.
‫تو ورمانت زندگی می‌کنه و هنوز موزیسینه، ‫ولی به یه اسم دیگه.
‫- واسه همین نتونستم پیداش کنم. ‫- عالیه.
‫پدرت گم شده بود؟
‫نه. آره.
‫داستانش مفصله، که گمونم باید براتون ‫تعریف کنم.
‫که عیب نداره چون من وقت نکردم مقاله‌ی ‫نیویورکرت رو بخونم،
‫و گرت میگه نمی‌تونیم درباره مگان مارکل صحبت کنیم.
‫سلام، من الکس هستم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫[اکتبر] ‫خب، چه تصمیمی گرفتی؟
‫اه، خب، من و گرت فردا میریم برلینگتون.
‫میرم مکانی که گروه موسیقی جانی می‌نوازه ‫و ببینم چی میشه.
‫مطمئنی نمی‌خوره تو ذوقش؟
‫شاید، ولی اگه یه دفعه‌ای بهش زنگ بزنم ‫و من رو بپیچونه،
‫فکر نکنم تحملش رو داشته باشم، می‌دونی؟
‫باید برم. اولین مهمون امشبم رسید.
‫- در جریان قرارت میدم. ‫- موفق باشی.
‫ممنون. اومدم!
‫خونه‌ت با اثاثیه جدید خیلی قشنگ شده. ‫حس می‌کنم خیلی...
‫کوچیکه؟
‫به تو میاد. خیلی ناز شده.
‫خیلی خب، بذار ببرمش آشپزخونه و برم ‫لباسم رو عوض کنم.
‫راحت باش، خب؟
‫ممنون. باشه.
‫اوه، نشین رو صندلی تکی. ‫باید بدم فنرش رو تعمیر کنن.
‫باشه.
‫میشه باز کنی؟
‫سلام.
‫واو. از اونی که الکس می‌گفت هم جذاب‌تری.
‫- من مگان هستم. ‫- من...
‫گرت هستی، می‌دونم. اینم دوستم، نله. ‫الکس، ما اومدیم.
‫الان میام.
‫سلام. چه خبر؟
‫- سلام. ‫- واو، چه خونه کوچیکی.
‫موندم چقدر اجاره میده.
‫وای خدا.
‫الکس، تتو زدی؟
‫- این... آره. ‫- لیست!
‫باورم نمیشه چقدر تکمیلش کرده.
‫[عشق حقیقی رو پیدا کن] ‫اوه، جز این یکی.
‫دست بجنبون، گرت. تا سال نو بیشتر ‫وقت نداره.
‫من باز می‌کنم.
‫عاشقشم، تو خونه یکی دیگه در رو باز می‌کنه.
‫سلام.
‫- سلام. من زویی هستم. ‫- سلام.
‫- نل. خوشبختم. ‫- اوه، زیاد درباره‌ت شنیدم.
‫لوکاس. خوشبختم.
‫خیلی خب، وایسین. هیس. ‫یه خوبش رو دارم.
‫ترجیح میدین برین صد سال آینده ‫یا صد سال گذشته؟
‫آینده دیگه.
‫هم جت پک داریم، هم درمان سرطان، ‫هم تا ابد زنده می‌مونیم.
‫خوبه، ولی آخرش...
‫کی دوست داره تا ابد زنده بمونه؟ ‫من بیشتر هفته‌ها حوصله‌م نمی‌کشه جمعه بشه.
‫- یا چهارشنبه. ‫- آره. دقیقاً.
‫- جدی میگم. ‫- من می‌خوام تو زمان حال زندگی کنم.
‫- تا حالا قدرت زمان حال رو خوندین؟ ‫- وای خدا.
‫البته.
‫خیلی بدم میاد به یکی بگم برام ‫پول بزنه. یعنی...
‫- وای خدا! واقعاً معذب میشم. ‫- نکن.
‫زیادی فکرت رو درگیر کردی. ‫از چی بدت میاد؟
‫که زیاد... گشنیز بریزن تو غذام.
‫چی؟ یعنی الان باید بفهمم گشنیز دوست نداری؟
‫صندل با جوراب. شرمنده، بابابزرگ.
‫- چقدر دردسرساز. ‫- هدف این بازی چیه؟
‫چی؟ اوه، بازیش... ‫بعداً توضیح میدم. بچه‌ها، من...
‫نه، باید بدونم اون از چی بدش میاد، ‫چون از همه چی متنفره.
‫من یه سوال از گرت دارم.
‫قضاوتت هم نمی‌کنم.
‫تا حالا با یکی از بیمارهات رفتی سر قرار؟
‫خدایی؟
‫چطور، مگان؟ تو مگه با دکترهات ‫سر قرار رفتی؟
‫متخصص پوستم حساب میشه؟
‫آفرین!
‫اینطور درباره‌م فکر می‌کنن؟ یه آدم چندشی
‫که با بیمارهای خودش میره سر قرار؟
‫نه، یه بازی ساده بود. ‫داشتیم خوش می‌گذروندیم دیگه.
‫اعتراف کن، شب باحالی بود.
‫شاید نه واسه همه.
‫میشه بپرسم وقتی برای شام برنامه‌ریزی کردی،
‫نشستی فکر کنی کسایی رو دعوت کنی
‫که شاید تو دوتا مسئله با هم تفاهم داشته باشن؟
‫جز خودم؟ چون فکر می‌کردم خودم برات ‫کافی باشم.
‫هی.
‫ببخشید اگه حس کردی از جمع جا موندی ‫و من... حواسم نشد.
‫فقط ذوق داشتم با رفقام وقت بگذرونی.
‫که بشینیم درباره مسائل چرت و پرت حرفای ‫پوچ بزنیم.
‫می‌دونی دوستت مگان چی بهم گفت؟
‫گفت بهتره خودم رو جمع و جور کنم که ‫عشق حقیقی رو از لیستت خط بزنی.
‫- شوخی. ‫- آره، نمی‌دونم چیش توهین‌آمیزتر بود،
‫اینکه هنوز خط نزدیش، یا اینکه به صورت ‫ناخودآگاه با من
‫قرار می‌ذاری که ارث و میراثت رو بگیری.
‫یه چند دقیقه بهت وقت میدم که دوباره ‫به حرفی که زدی فکر کنی.
‫پول هیچ اهمیتی برای من نداره، گرت. ‫جدی اینطوری درباره من فکر می‌کنی؟
‫راستش رو بخوای من نمی‌دونم باید چطور
‫درباره امشب یا خودمون فکر کنم.
‫ما برای اولین بار از زمانی که اومدم اینجا زندگی ‫کنم تو آپارتمان من هستیم،
‫با دوستای دیوونه‌م که حرفای عجیب و غریب میزنن.
‫خب، شاید باید برم.
‫فکر خوبیه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫گرت، وایسا. من چطوری برم ورمانت؟
‫- چیپس پرینگل؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫خوبی؟
‫آره.
‫نه.
‫گرت نه جواب پیامم رو میده نه تماسم رو، ‫واقعاً عالیه.
‫خیلی لطف کردین که باهام میاین. دمتون گرم.
‫یه ماجراجوییه دیگه.
‫منم اگه قرار بود واسه بار اول بابام رو ببینم، ‫دلم می‌خواست با خودم نیروی پشتیبانی ببرم.
‫چیه؟
‫می‌خوام وزن اضافه کنم.
‫زیادی دارم جذاب میشم.
‫مردم کم‌کم فکر می‌کنن قلابی هستم.
‫می‌بینی؟ هیچوقت به شوخی‌هام نمی‌خنده.
‫- مگه بهش گفتی؟ ‫- خب نمی‌خندی دیگه.
‫شاید داشتم تو دلم می‌خندیدم. ‫نمی‌دونم.
‫خب، تو دلت بلندتر بخند.
‫وای خدا.
‫- شوخی. ‫- خندید.
‫- ایول. ‫- چی؟
‫هاهاهاها.
‫هوم.
‫هی، میشه به یه آهنگ دیگه گوش بدیم؟
‫آره، حتماً.
‫♪ بهم میگن استیسی ♪ ‫♪ بهم میگن اون ♪
‫♪ بهم میگن جین ♪
‫♪ این که اسم من نیست ♪
‫♪ بهم میگن ساکتی ♪
‫♪ ولی من خیلی شلوغ‌کارم ♪
‫♪ مری جو لیسا ♪
‫♪ همیشه همون قبلی ♪
‫♪ این که اسم من نیست ♪
‫- هی. ‫- هوم.
‫اگه بابام از من خوشش نیاد چی؟
‫اگه تو ازش خوشت نیاد چی؟
‫الان داری بهم اطمینان میدی؟
‫اگه جفتمون از همدیگه خوشمون نیاد چی؟ ‫همین الانش هم یه بابای این مدلی دارم.
‫وای خدا، نینا خیلی خوشگله.
‫گردنش شبیه آدری هپبورنه.
‫حالا گوشش رو ندیدی.
‫- جدی؟ ‫- به خدا.
‫واو!
‫شبیه یه گوی طلایی طراحی شده ‫توسط خدای خورشیده.
‫و پوستش.
‫آره.
‫با هم خوبید؟
‫حتی اگه نبودید، من جات بودم اینقدر ‫تحت تاثیر موفقیتم قرار می‌گرفتم
‫که حس خوبی بهم دست می‌داد.
‫هوم.
‫محض اطلاعت میگم، من دارم حرفاتون رو می‌شنوم.
‫تنها خصوصیت رو اعصابش اینه که تو ‫خواب حرف میزنه.
‫هوم.
‫می‌خوایم اتاق الکساندرا رز رو تحویل بگیریم.
‫- و بردلی اکرمن. ‫- بردلی اکرمن.
‫اکر من؟
‫- مگه بازیگری هم با این اسم... ‫- نه.
‫بیخیال.
‫- ممنون، نیاز نیست. ‫- خیلی خب.
‫مگه بازیگری به اسم بردلی اکرمن داریم؟
‫نه. بابام همیشه همین رو می‌گفت.
‫ستاره کشف نشده بعدی...
‫اوه.
‫- یه اتاق بهتر بهمون دادن. ‫- البته.
‫هی! قراره بهمون سوئیت بدن.
‫عالیه.
‫- آره، عالیه. ‫- خیلی خب، خوبه. ممنون.
‫عالیه.
‫سلام.
‫هی، حاضری؟
‫آره.
‫نینا کو؟
‫اوه، یه کار فوری براش پیش اومد.
‫خوشبختانه تونست پرواز برگشت به ‫نیویورک رو پیدا کنه.
‫خوبی؟
‫چطور به نظر میام؟ این...
‫عالی شدی.
‫جدی؟
‫ممنون.
‫و ممنون که اومدی.
‫بزن بریم.
‫هیچ اتفاق بدی نمیفته.
‫آره.
‫هیچی نمیشه.
‫بیا بریم. فکر... فکر خیلی بدیه.
‫هی، وایسا. فقط، هی.
‫من رو باش.
‫یه نفس بگیر.
‫حالا برو باهاش صحبت کن. ‫یادت باشه، من همینجام.
‫باشه.
‫لعنتی.
‫سلام.
‫شما گوشی داری؟
‫آره.
‫جدی؟ بدش من.
‫چی؟
‫می‌خوام سلفی بگیرم.
‫تاریخ موندگاریش از زل زدن شماها ‫به من بیشتره.
‫شرمنده، ما...
‫از اداره مالیات اومدین؟
‫اه... از خدمات درآمد داخلی نیومدیم.
‫راستش، من برد هستم، اینم الکسه.
‫الکساندراست.
‫رز.
‫سلام.
‫الکساندرا.
‫سورپرایز.
‫الکساندرا کارولینا رز.
‫اسم کاملم رو بلدی.
‫البته. وقتی به دنیا اومدی یه آهنگ نوشتم.
‫به اسم، «یک رز با نامی دیگر.»
‫یه آهنگ عاشقانه غمگین.
‫درباره تو و الیزابت.
‫ضبطش کردی؟
‫نه. نه، نه. یه راه برای سر و کله زدن ‫با زندگی اون دورانم بود.
‫کنجکاوم بدونم، چه سبک موزیکی دوست داری؟
‫همه جور.
‫این چند وقته به یکی از خواننده‌های ‫مورد علاقه مکزیکیم گوش میدم،
‫ناتالیا لافورکاده.
‫آها.
‫اوه، و یه مدته میرم کلاس پیانو.
‫یاد گرفتن یه ساز خیلی سخته.
‫یا هر چیز دیگه‌ای.
‫آره. مثل زندگی.
‫به یاد مادر زیبات.
‫نوش جان.
‫میشه یه سوال بپرسم؟
‫درباره من کنجکاو شده بودی؟
‫البته.
‫خیلی وقت پیش تو نیویورک اجرا داشتیم.
‫و وقتی تو شهر بودیم، من...
‫اومدم بروکلین و ماشینم رو جلوی ‫در خونه‌تون پارک کردم.
‫دیدم برادرهات از مدرسه برگشتن
‫و سم وقتی داشت تو ورودی پارک می‌کرد ‫بوق میزد.
‫و در جلویی باز شد و...
‫یه دختر کوچولو اومد بیرون و به باباش ‫خوش‌آمد گفت.
‫نه، فکر نکنم هیچوقت همچین کاری ‫کرده باشم.
‫تو رو چند بار چرخوند و دوتایی رفتین تو خونه.
‫نه، این...
‫ساموئل هیچوقت واسه من همچین ‫کارهایی نمی‌کرد.
‫شاید واسه اینکه پدر واقعیم نیست.
‫تو پدرمی.
‫یه سری چیزها حقیقت هستن، و یه سری ‫چیزها درست هستن.
‫و آدم باید برای جفتشون جا باز کنه.
‫اسمش چیه؟
‫- برد. ‫- برد.
‫برد انگار پسر خوبیه. ‫عاشقشی؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫نه، اون...
‫یکی از دوستان خوبمه.
‫- هی، جانی. ‫- بله؟
‫حاضری؟
‫آره. باید برگردم سر کارم.
‫آره، البته.
‫ام...
‫میشه بعد از اجرات صحبت کنیم؟
‫یه مقدار سخته، ولی اگه بخوای می‌تونیم ‫فردا صبح همدیگه رو ببینیم.
‫- کجا اقامت داری؟ ‫- هتل مریات آن چری.
‫آها. آره، گوشت نمک‌زده خوشمزه‌ای ‫درست می‌کنن.
‫ده صبح.
‫عالی میشه.
‫صبح می‌بینمت.
‫خداحافظ، الکساندرا.
‫هی. چطور پیش رفت؟
‫معذب‌کننده بود، ولی همزمان... واقعی بود.
‫- آره. ‫- صمیمانه بود.
‫نمی‌دونم.
‫و سبک حرف زدنش باحاله،
‫«یه سری چیزها حقیقت هستن، و یه سری ‫چیزها درست هستن.»
‫وقتی پرسید از سازمان مالیات اومدیم چی؟
‫- آره. ‫- خیلی مردونه‌ست.
‫می‌دونم!
‫در ضمن، پرسید عشقمی یا نه.
‫- شوخی. ‫- به خدا.
‫فکر کنم ازت خوشش اومد.
‫پس میگی قراره بیای ورمانت زندگی کنی.
‫اوهوم. چرا که نه؟ جای قشنگیه.
‫- خب. ‫- و گاو داره، من عاشق گاوم.
‫و بستنی داره. بابام اینجا زندگی می‌کنه.
‫نه، تو یه دختر شهری هستی.
‫تو در حال دوشیدن شیر گاو؟ ‫شوخی می‌کنی؟ اصلاً...
‫من که نمیام شیر بدوشم. خل شدی؟
‫یه سری چیزها حقیقت هستن، و یه سری ‫چیزها واقعی هستن.
‫نه، نه. گفت یه سری چیزها حقیقت هستن، و یه سری ‫چیزها درست هستن.
‫چی درسته؟
‫خیلی خب. حقیقت، این یه لیوانه.
‫- آها. ‫- درست اینه که...
‫ما یه نوشیدنی دیگه می‌خوایم.
‫- سه‌تا آهنگ از شینید گذاشتیم. ‫- باید باز بذاریم.
‫- یه تنوعی به شب بده... ‫- نه. نه.
‫همه دکمه‌ها رو فشار دادی.
‫الان دیگه...
‫هی! چی شد؟ اعداد مختلف رو فشار دادی!
‫باورم نمیشه آهنگمون پخش شد.
‫هیس کردن تو از حرف زدنت بلندتر بود.
‫اوه.
‫اوه، باز شو دیگه.
‫اینجا اتاق منه.
‫شرمنده.
‫شب بخیر.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫آره.
‫جینکس.
‫سلام.
‫یه بخشی از وجودم می‌دونست که قرار نیست بیاد.
‫آره.
‫ولی گریه نمی‌کنم.
‫خب، اگه بخوای می‌تونی گریه کنی.
‫حقیقت اینه که من یه احمقم.
‫انتظار داشتم یه غریبه زندگیم رو درست کنه.
‫ممنون که اومدی.
‫همیشه یه جوری حرف میزنی انگار یه مشکلی داری.
‫خیلی احمقانه‌ست.
‫تو خیلی باهوش و خوشگل و سرزنده‌ای و...
‫هر دفعه که می‌بینمت، خیره‌ت میشم.
‫و اگه گرت و بابات اینقدر کورن که توی واقعی ‫رو نمی‌بینن، باخت دادن،
‫ولی نیاز نیست فکر کنی ما هم مثل اوناییم.
‫ولی هستیم.
‫دیشب خیلی خوش گذشت.
‫ولی اشتباه بود.
‫- تو یه عشق خیلی زیبا... ‫- نینا به خاطر کارش برنگشت.
‫دعوامون شد و جدا شدیم.
‫سر چی دعواتون شد؟
‫تو.
‫خیلی خب. چرا قبل از اینکه بریم بخوابیم ‫نگفتی؟
‫می‌دونم باید می‌گفتم.
‫- آره. ‫- همه چی خیلی سریع اتفاق افتاد و...
‫اه...
‫آره.
‫شرمنده.
‫نرو. الکس، خواهش می‌کنم.
‫ببین، گرت مرد خیلی خوبیه.
‫می‌فهمم. اون...
‫باهوش و موفقه و... من...
‫باورم نمیشه دوستش داشته باشی.
‫حتی فکر نمی‌کنم ازت خوشش بیاد.
‫- بیشتر از احساسی که وقتی کنارشی... ‫- اینقدر حرف نزن.
‫- نسبت به خودت داری خوشت میاد. ‫- واو.
‫انگار حتی بعد تمام کارهایی که بعد ‫فوت مامانت انجام دادی...
‫- خیلی مزخرف میگی. ‫- نیاز داری خودت رو ثابت کنی.
‫داری به من میگی چی می‌خوام و ‫چطوری زندگی کنم.
‫درسته، اینی که میگی وظیفه گرته.
‫واو.
‫راحت باش.
‫دعوای اون شبمون سر لیست نبود.
‫سر صندلی شکسته قاطی کردم و دوستات...
‫و کتابی که بهت داده بودم و نخوندی.
‫ولی بعدش...
‫کل آخرهفته دلتنگت بودم.
‫کل آخرهفته دلتنگ لبخندت
‫و دیوونگی‌هات بودم.
‫و فهمیدم از پسش برمیایم. از پسش برمیام.
‫نپرسیدی ملاقاتم با جانی چطور بود.
‫ببخشید. چطور بود؟
‫خوب نبود.
‫راستش،
‫خونه شلوغم، دوستام، کتاب‌هایی که می‌خونم...
‫بخشی از هویت من هستن، گرت.
‫خود واقعی من هستن.
‫سلام.
‫بریم؟
‫بریم.
‫نمی‌دونم چرا لوکاس گفت باید با یه ‫مشاور املاک جلسه بذاریم.
‫تا سال نو که نمی‌تونیم خونه رو ‫بذاریم برای فروش.
‫اگه ناراحت نمیشی بپرسم، چطوری؟
‫خوبم. تو چطوری؟ بچه‌ها چطورن؟
‫دلشون برات تنگ شده.
‫آره، منم همینطور.
‫لوکاس کِی میاد؟ ‫کار دارم.
‫من اینجام! هی!
‫سلام، چه خبر؟
‫- دلال ملکی کو؟ ‫- نمیاد.
‫چی؟
‫آره، می‌خواستم یه چیزی نشونتون بدم.
‫چیز خاصی نیست، فقط...
‫واو، چی شد؟ نفهمیدم.
‫اردو زدن زیر ماه کامل.
‫مورد هفتم لیست.
‫دقیقاً.
‫- خیلی بامزه‌ست ولی... ‫- نه، کلویی...
‫بچه‌ها، بسه. خفه شید.
‫جفتتون خفه شید، خب؟
‫اردو میزنیم، پس...
‫بیاید یه نوشیدنی باز کنیم و شروع کنیم.
‫خب؟
‫آره.
‫ساعت ده رفتم پایین، و
‫نیم ساعت گذشت، بعد یک ساعت شد.
‫و جانی نیومد، و تو هم منتظر اونجا نشستی.
‫حتماً خیلی اذیت شدی، الکس.
‫متاسفم.
‫زیاد هم سورپرایز نشده بودم.
‫ازش خوشم اومد.
‫حتی با اینکه وقتی حرف میزد، حس کردم
‫- داره جلوی خودش رو می‌گیره، می‌دونین؟ ‫- اوهوم.
‫به بابا زنگ زدی؟ از وقتی برگشتی؟
‫یعنی درک می‌کنم. تو... آماده نیستی، ولی...
‫بابا یه سره سراغت رو می‌گیره.
‫یادته وقتی گفتی فهمیدن قضیه جانی
‫خیلی چیزها رو درباره ارتباطت با بابا ‫توضیح میده؟
‫منم همین حس رو داشتم.
‫ولی واسه من بحث ارتباط تو و مامان بود.
‫پیوندی که داشتین.
‫رازهای کوچولوتون و جوک‌های خصوصیتون.
‫مثل یه باشگاهی که بقیه‌مون حق ‫نداشتیم عضوش بشیم.
‫یه لحظه فکر کن بابا این وسط ‫چه حسی داشته.
‫من و لوکاس چه حسی داشتیم.
‫راست میگه؟
‫واو.
‫من...
‫خبر نداشتم.
‫فکر کنم یه لیوان دیگه نوشیدنی لازمم.
‫اه.
‫یه چیزی یادم اومد.
‫- اه... ‫- جولیان، اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫اه... اوه، آره.
‫همینجاست.
‫آخرین باری که همه با هم اومدیم این ‫بالا کِی بود؟
‫خیلی وقت پیش.
‫عالیه.
‫هنوز اینجاست.
‫وای خدا، داداش. چی؟
‫جولیان نکبت. اینهمه مدت هیچی نگفته بودی؟
‫ببین، حتی نوابغ هم گاهی اوقات باید به ‫خودشون استراحت بدن. خب؟
‫به نظرت سالمه؟
‫پونزده ساله اینجاست.
‫خب، فقط یه راه برای فهمیدن هست.
‫خب، جولیان واسه پیدا کردن مواد مخفیش ‫میومد این بالا.
‫تو چی، لوکاس؟ تو چه گندی زدی؟
‫اولین باری که یه نفر رو
‫آوردم خونه آوردمش همینجا، اون گوشه،
‫طرف والری هافمن بود.
‫- واو! ‫- والری هافمن؟
‫آره.
‫رفیق، دختره از سرت زیاد بود.
‫دختر، می‌دونم.
‫اه...
‫- نمی‌دونم، یه بار بیشتر نیومد خونه‌مون. ‫- مشخصه.
‫تنها چیزی که یادمه
‫اینه که از تلویزیون پایین صدای ‫اپرا رو می‌شنیدم.
‫تو چی، آبجی کوچولو؟
‫رازی نداری که ما باید بدونیم؟
‫شب نشینی‌هام با دوستام خیلی ‫پیچیده بودن.
‫و یه شب همه‌مون نشستیم و چیزهایی که
‫می‌خواستیم تو زندگی بهشون برسیم ‫رو روی کاغذ نوشتیم.
‫لیست رو میگی؟
‫آره.
‫واو.
‫و الان به اینجا رسیدیم.
‫الکس؟
‫بله؟
‫چه شکلی هستن؟
‫دی‌وی‌دی‌هایی که مامان برات گذاشته.
‫- حاضرین؟ ‫- آره.
‫اون تابستون رو یادته که تو و برادرهات
‫یه غرقه ترکیبی لیموناد و کارواش زدین،
‫و داداش‌هات فکر می‌کردن پولش فقط قراره ‫خرج بازی‌های کامپیوتریشون بشه،
‫ولی اینا رو همه جا آویزون کردی...
‫تا بالاخره دلشون سوخت،
‫و کل پول رفت برای جامعه انسانی.
‫چی؟ فکر کردم گفتم نباید بری تو مراسم ‫رقص ماشینگ.
‫باشه بابا.
‫فقط نزدیک محل تتو زدن یا ماشین نشو.
‫می‌خوام بهترین زندگی ممکن رو داشته باشی.
‫باید خودت رو از این گودالی که توش ‫گیر کردی بیرون بکشی.
‫من نیستم که بیرون بیارمت، ولی می‌تونم ‫برات یه بیل بذارم.
‫کلبه‌ای که تو شمال شهر اجاره کرده ‫بودیم رو یادته؟
‫و شب که میشد، همه با هم تو ایوان می‌نشستیم
‫و به ماه و ستاره‌ها زل می‌زدیم.
‫و انگار تنها وقتی بود که نیاز نبود حرف بزنیم ‫یا بحث و شوخی کنیم.
‫و گاهی اوقات خودت رو رو پای بابات ‫جمع می‌کردی،
‫و همه جا سکوت برقرار میشد.
‫یه لحظه بود که اون شگفتی رو تجربه کنیم
‫و فکر کنیم و قدردان داشته‌هامون باشیم.
‫و مهم‌تر از همه، کنار هم باشیم.
‫سلام.
‫سلام، بابا.
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫تو ورودی پارک می‌کردم، از سر کار ‫که میومدم خونه...
‫بدو بدو میومدم سمت خونه، بلندت می‌کردم ‫و می‌چرخوندمت تو هوا.
‫[دسامبر]
‫آقای سالیوان!
‫الکساندرا. خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫حتی اگه تو از دیدن من هیجان‌زده نباشی.
‫شرمنده، آخه فکر می‌کردم آقای اکرمن قراره بیاد.
‫بردلی سلام رسوند.
‫الان که شریک تمام وقت شده، برنامه ‫کاریش خیلی سنگین‌تره.
‫ببخشید. گفتید شریک شده؟
‫اومد تو دفترم و باهام اتمام حجت کرد.
‫نمی‌دونستم باید یه مشت بخوابونم ‫تو صورتش
‫یا ازش بپرسم چرا اینقدر طولش داد.
‫گمونم اون برای بردلیه.
‫اوه. چیزی نیست. یه کراوات ساده‌ست.
‫- هوم. ‫- و یه پیشبند، یه شوخی بین خودمونه.
‫حتماً به دستش می‌رسونمش.
‫خب، وقتی الیزابت پیشنهاد این برنامه کوچولوش ‫رو داد،
‫بهش گفتم زده به سرش.
‫همون موقع بود که توافق کردیم بهتره ‫یکی مثل بردلی
‫جزئیات کار رو دست بگیره.
‫در هر صورت، امیدوارم این سالی که گذشت ‫زیاد اذیت نشده باشی.
‫یه لحظاتی برام سخت شد. ولی...
‫گمونم هدف هم همین بود.
‫راستش، آقای سالیوان...
‫لیست رو تکمیل نکردم.
‫انگار عشق حقیقی ازم فراریه.
‫عشق حقیقی خیلی عوضیه.
‫از زن‌های سابقم بپرس.
‫جایزه دلداری نمیدین؟
‫یه هفته تو باشگاه مِد؟
‫- نه متاسفانه. ‫- آره.
‫فقط همین.
‫مادرت فکر نمی‌کرد انصاف باشه
‫که ازت بخواد تو یه زمان معینی ‫عشق حقیقی رو پیدا کنی.
‫و ازش نقل قول می‌کنم، «امیدوارم به کم ‫راضی نشه.»
‫ارثت، عزیزم.
‫خونه؟
‫خواسته‌ش از اول هم همین بود.
‫پس چرا اینقدر به این در و اون در زدیم...
‫یه حساب کوچیک هست
‫که هزینه مالیات و تعمیرات رو میده، ‫و اگه برای جابجا شدن به خونه آماده نیستی،
‫می‌تونی اجاره‌ش بدی تا آماده بشی.
‫به خودت بستگی داره.
‫آخ عزیزم. داری گریه می‌کنی.
‫من نمی‌دونم چطوری باید با کسایی که گریه ‫می‌کنن برخورد کنم.
‫بذار دستیارم رو صدا کنم.
‫خیلی خب.
‫الکس جان.
‫مامان.
‫به اینجا رسیدیم. موفق شدی.
‫به زور.
‫از اول هم بهت شک نداشتم.
‫فقط می‌خوام بگم که مادر تو بودن
‫بزرگترین لذت زندگی من بود.
‫و حالا رسیدی به یه شروع جدید.
‫و دیگه بهت گیر نمیدم. نه خبری از ‫لیسته نه اتمام حجت.
‫خودت از پسش برمیای.
‫فقط یه چیز کوچولو مونده.
‫زندگی زیبا و آشفته و پیچیده‌ست،
‫و گاهی اوقات اونطور که فکر می‌کنی ‫باید باشه نیست،
‫و هیچ عیبی نداره.
‫ادامه بده و همیشه شجاع باش.
‫باشه.
‫و عشق حقیقی،
‫اعتراف می‌کنم خودم هیچوقت پیداش نکردم.
‫ولی این رو خوب می‌دونم.
‫عشق ارزش داره که براش بجنگی.
‫فهمیدی؟
‫- هی، مامان. ‫- سلام!
‫برات چای دم کردم.
‫اوه، عزیزدلم. ممنون.
‫نوش جان.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- یه پروژه کوچولو انجام میدم.
‫حالا بعداً می‌بینی.
‫خیلی دوستت دارم، فسقلی. برای همیشه ‫و تا ابد.
‫یادت نره.
‫منم دوستت دارم، مامان.
‫خداحافظ.
‫اوه، لعنتی!
‫زویی، چهار سوال مهم عشق حقیقی چیا هستن؟
‫لعنتی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫چرا جواب تماسم رو ندادی؟ ‫می‌خواستم ازت عذرخواهی کنم.
‫خیلی خب، عذرخواهیت رو پذیرفتم،
‫و منم متاسفم، ولی نیاز نبود بزنی به ماشینم.
‫- میشه بریم تو؟ خواهش می‌کنم، می‌خوام باهات صحبت کنم. ‫- فکر خوبی نیست.
‫- ولی... ‫- جدی با توجه به تمام اتفاقاتی که بین ما
‫افتاده فکر خوبی نیست. متاسفم، ولی
‫آشتی کردن و دوست شدن؟
‫از این خبرها نیست.
‫ولی من نگفتم می‌خوام با هم دوست عادی باشیم.
‫باشه، پس حرفم رو تایید کردی.
‫شبت بخیر.
‫می‌خوام یه چیز بیشتر باشیم.
‫خیلی بیشتر.
‫دفعه آخری که دیدمت همچین چیزی نمی‌خواستی.
‫شاید می‌خواستم، ولی اینقدر گیج ‫شده بودم که حالیم نبود،
‫و شاید باید یه چندتا سوال مهم از ‫خودم می‌پرسیدم.
‫ام، دقیق بخوام بگم چهارتا.
‫نوشتیشون؟
‫«سوال اول. آیا مهربونه؟» تو رو میگه.
‫شکی درش نیست. عین هاپوها می‌مونی.
‫واسه خودت یه پا لابرادور رتریور هستی.
‫من بچه بودم یه سگ لابرادور داشتم.
‫«دو، می‌تونم کل حرفای دلم رو ‫بهش بگم؟»
‫خب، معلومه.
‫از همون روزی که همدیگه رو دیدیم بدون سانسور ‫همه حرفام رو بهت می‌گفتم.
‫«سه. کمک می‌کنه تبدیل به بهترین ‫نسخه خودم بشم؟»
‫خب، اصلاً سوال نداره.
‫فکر می‌کنی احتمالش بود
‫که بدون تو بتونم سال گذشته رو بگذرونم؟
‫هر کاری رو...
‫بدون تو انجام بدم؟
‫و سوال چهارم؟
‫اوه. ام... ‫[می‌تونی به چشم پدر بچه‌هات ببینیش؟]
‫دیگه مهم نیست.
‫مهم اینه که جوابم مثبته، اینم از این.
‫هر چهارتاش ردیفه.
‫حالا الان چی میشه؟
‫- این رو نمیگم. ‫- ...منظورت رو فهمیدم. کارت تمومه.
‫- اذیتت می‌کنن؟ ‫- دارن یه چیزی از خودشون درمیارن...
‫نگفته بودی کسی که قبلاً باهاش قرار می‌ذاشتی بازیِ ‫زامبی آمریکایی: قیامت خونین رو ساخته؟
‫- بازیش خیلی حوصله سربر و تکراریه. ‫- خودت رو نجات دادی.
‫بعد اینکه سی و شش ساعت نشستم پای ‫بازیش این نتیجه رو گرفتم.
‫خیلی خب. هی، دوستان.
‫هی، جمع شید، مهمون‌های زیبا. ‫بفرمایید.
‫می‌خواستم یه کم صحبت کنم. ام...
‫بودن در این خونه واقعاً فوق‌العاده‌ست،
‫خونه‌ای که من و لوکاس و الکس توش ‫بزرگ شدیم.
‫و همونطور که می‌دونین، سال سختی رو گذروندیم.
‫امسال امتحان شدیم.
‫پس تشکر می‌کنم از دوستان قدیمی،
‫دوستان جدید، و در نهایت، مادر عزیزمون.
‫سال نو مبارک!
‫نوش جان.