‫سلام مامان‌ها. من استفانی هستم.
‫به قسمت «اودیسه ایتالیایی» ‫از «یه نیشگون مرگ»...
‫خوش اومدین که هم آموزش‌های خوب داریم، ‫هم پرونده‌های خفن رو بررسی می‌کنیم.
‫خیلی از افزایش اخیر بینندگان خوشحالم،
‫شاید واسه این تماشا می‌کنین...
‫که ببینین می‌میرم یا نه، ‫ولی باز هم خوشحالم.
‫هنوز تو...
‫جزیره عاشقانه کاپری هستم،
‫راستش کاش الان...
‫حداقل یه کوچولو ایتالیایی بلد بودم،
‫آخه احتمالا راحت‌تر ‫با پلیس‌ها صحبت می‌کردم.
‫الان با خودم می‌گم احتمالا بهتر بود ‫ادا در می‌آوردم.
‫راستی، می‌تونین با کد «سلام مامان‌ها» ‫از «ببل» بیست درصد تخفیف بگیرین.
‫مرسی بچه‌ها.
‫بگذریم، از اون‌جایی که الان ‫تحت حصر خانگی‌ام،
‫خیلی‌هاتون می‌پرسین چرا باید خودم رو...
‫در چنین شرایطی قرار بدم.
‫خیلی بامزه است، آخه...
‫همه‌تون چند روز پیش نظر دیگه‌ای داشتین.
‫ولی می‌خوام شفاف‌سازی کنم.
‫من شوهر امیلی رو نکشتم.
‫ای خدا!
‫خیلی‌خب، اِم...
‫اگه تازه بهمون پیوستین...
‫[یه نیشگون مرگ]
‫بذارین براتون تعریف کنم ‫چی شد که کارمون به اینجا رسید.
‫چند روز پیش داشتم به روخوانی کتابم ‫تو «بوک نوک» دیر می‌رسیدم...
‫و داشتم وسایل اردوی مایلز رو جمع می‌کردم ‫و خیلی تحت فشار بودم،
‫آخه قرار بود نازنازی من چند روز نباشه و...
‫مامان، شوخیت گرفته؟!
‫رو لباس‌های اردوم مونوگرام زدی.
‫همه بهم می‌خندن.
‫خب، این‌جوری خیلی از برچسب اسم بهتره.
‫شرط می‌بندم بقیه بچه‌ها حسودیشون می‌شه.
‫دلخور نباش نازنازی.
‫نمی‌خوام تو لحظات آخری که پیش همیم ‫دعوا کنیم.
‫برات مهم نیست که آبروم رو می‌بری؟
‫رو لباس‌هام مونوگرام می‌زنی، ‫نازنازی صدام می‌کنی،
‫بچه‌های مدرسه هم گفتن اون آدم ترسناکه ‫به‌خاطر برنامه تو کشته شده.
‫خیلی‌خب.
‫مایلز. مایلز.
‫درست می‌گی. عذر می‌خوام، خب؟
‫مادرت به حرفت گوش می‌ده ‫و دیگه اون برنامه رو اجرا نمی‌کنه.
‫مایوت رو برمی‌داری؟ آخه باید ساعت سه ‫به روخوانی برسم، خب؟
‫همه می‌دونن چمشت دنبال مامان نیکیه.
‫چرا حتما باید کتابش رو می‌نوشتی؟
‫بقیه بچه‌ها اذیتم می‌کنن و می‌گن ‫می‌خواستی عین «زن سفید مجرد» پیش بری.
‫خیلی‌خب، خودش اسیرم کرده بود که...
‫دوست‌هات «زن سفید مجرد» دیدن؟
‫فیلمش مخصوص بزرگسالانه.
‫ای خدا، چقدر دنبال مردمی!
‫یادت باشه، اگه نتونستی ‫زرنگ باشی، بامزه باش،
‫اگه نتونستی بامزه باشی، خوشگل باش.
‫خیلی‌خب، خیلی بزرگش می‌کنی.
‫می‌دونم چون نگرانی ‫که قراره یه ماه اینجا نباشی،
‫عصبانی شدی.
‫باید حکم بازدارنده بگیرم.
‫چه اصطلاحات حقوقی بزرگسالانه‌ای بلدی.
‫بی‌خیال دیگه. به نظرم آره، ‫احتمالا این مدت دوری برامون مفیده...
‫- برای جفتمون مفیده، می‌دونم. ‫- خیلی‌خب.
‫استفانی اسموترز، ‫باز هم بیش از حد درگیر زندگی فرزندت شدی؟
‫- نه‌خیر دارن، نشدم. ‫- چرا دارن، شده.
‫من ردیفش می‌کنم.
‫خانم کوچولو، لطفا مواظب خودت باش.
‫آقا کوچولو، مواظب بقیه باش.
‫- مرسی درن. ‫- خواهش می‌کنم.
‫امان از دستت بابا، ول کن.
‫«آهو!» به زبان لاکوتا یعنی «سلام.»
‫به نظرم ازآن‌خودسازی فرهنگی محسوب می‌شه.
‫ایول. من هنوز درکت نمی‌کنم، ‫ولی خواهم کرد، خب؟
‫بچه‌های اردو سوار اتوبوس بشن.
‫- خیلی‌خب. خداحافظ. ‫- می‌خوای...
‫- باشه. ‫- من هم خیلی دوستت دارم.
‫اوهوم.
‫- خیلی‌خب. ‫- موفق باشین.
‫سرطان پوست واقعیه. ‫لطفا ضدآفتاب بزنین.
‫هر وقت خواستی بهم زنگ بزن!
‫عه. تماس خروجی و دریافتی نداریم. ‫قانون اردوگاهه.
‫- بهتر شد. ‫- ردیفه.
‫سوار اتوبوس خودتون بشین!
‫قراره بهترین دوران عمرتون رو ‫تجربه کنین!
‫گریه نکن.
‫اون‌جوری چشمت قرمز می‌شه...
‫و بهتره مردم خیال نکنن ‫ماری‌جوآنا مصرف می‌کنی.
‫البته شاید بهتر باشه. ‫شاید بیشتر دیده بشی.
‫- مگه الان چمه؟ ‫- ماه‌هاست هیچ فیلمی منتشر نکردی...
‫و کتابت داره منتشر می‌شه.
‫ماه‌ها نیست.
‫دو ماه و سه هفته است.
‫ببین، می‌دونم خیلی شوکه شده بودی،
‫ولی وقتشه دوباره تلاش کنی.
‫دل مامان‌های دنیا برات تنگه.
‫من کتاب نوشتم.
‫درسته، پس بیا بریم روخوانی کتابت...
‫و کلی نسخه ازش بفروشیم ‫استفانی اسموترز.
‫باشه. خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫[استفانی اسموترز] ‫[بلوند بی‌چهره]
‫چرا کانالش رو ول کرد؟
‫داشت خراب می‌کرد؟
‫نه، نه، نه، نه. آمارش خیلی خوب بود.
‫- هوم. ‫- بیش از حد تحت فشار بود.
‫راهبرد نبوغ‌آمیزیه:
‫دقیقا قبل از انتشار کتابش ‫از اینترنت ناپدید شد.
‫ببین، من سعی کردم کمکش کنم،
‫ولی محدودیت‌هایی دارم.
‫حالش خیلی خرابه.
‫این عکس خیلی دردناکه.
‫خب، دارم سعی می‌کنم ‫تورمون ادامه داشته باشه،
‫ولی با مسئله مرغ و تخم‌مرغ بر خوردیم.
‫باید نسخه‌های بیشتری بفروشی ‫که بتونیم تور بذاریم،
‫ولی فروش با تور بالا می‌ره.
‫کل دنیا احمقن یا من نابغه‌ام؟
‫- بن! سلام! تونستی بیای! ‫- سلام.
‫سلام، ببین، امروزی اتفاقی افتاده،
‫- اتفاقی افتاده که تو باید بدونی، خلاصه... ‫- آها، خب، ببین.
‫می‌دونم نمی‌خواستی کتاب رو زودتر بخونی، ‫هیچ عیبی هم نداره،
‫ولی حضورت توش پررنگه...
‫- و به نظرم خیلی خوب... ‫- خیلی‌خب استفانی، ببین.
‫تونستم تصویر مناسبی ازت ارائه بدم....
‫- استفانی، استفانی، استفانی. ‫- چیه؟
‫- ببخشید به زور می‌برمت. ‫- وای خدایا!
‫- فقط... ‫- دوستان،
‫بزنین به افتخار این مادر تمام‌وقت،
‫مشتاق پرونده‌های جنایی پاره‌وقت ‫و نویسنده جرائم واقعی موفق،
‫استفانی اسموترز.
‫ایول.
‫سلام به همگی. ‫مرسی تشریف آوردین.
‫همون‌طور که اکثرتون می‌دونین، ‫پرونده خواهران مک‌لندن،
‫یعنی بلایی که امیلی یا هوپ مک‌لندن ‫سر خواهرش فیث آورد...
‫مهم‌ترین اتفاق وارفیلد ‫بعد از اکتشاف اون کارگاه تولید شیشه...
‫تو آسایشگاه سالمندان به دست پلیس بود.
‫خلاصه، این کتاب رو واسه این نوشتم ‫که قاتل...
‫از مامان‌های مدرسه‌مون ‫و دوستان خوب من بود...
‫و به طریقی، همه‌مون قربانیش بودیم.
‫«همیشه بهش فکر می‌کنم،»
‫به بلوند بی‌چهره‌ای ‫که خیال می‌کردم می‌شناسمش،»
‫«نه عکسی داشت، نه گذشته‌ای، ‫شبح بود.»
‫«یعنی مدیر بخش روابط عمومی موفقی بود...»
‫«یا آدم‌کشی بی‌رحم بود؟»
‫عذر می‌خوام، روخوانی شروع شده.
‫«به شوهرش شان فکر می‌کنم ‫که داغون شده...»
‫نمی‌تونین برین تو.
‫«و به پسرش نیکی فکر می‌کنم ‫که بدون مادر بزرگ می‌شه.»
‫آهای.
‫«به نقش جزئی خودم ‫تو اون سرنوشت غم‌انگیز...»
‫«فکر می‌کنم.»
‫پخ.
‫اون...؟
‫همون آدم‌کش بی‌رحمه.
‫امیلی.
‫یا خدا.
‫دوستان، ایشون امیلیه،
‫همون بلوند بی‌چهره واقعیه.
‫ولی ظاهرا واقعا چهره دارم.
‫الان هم اینجایی. ‫چه‌جوری اومدی اینجا؟
‫از زندان فرار کردی؟
‫نه، با وثیقه آزاد شدم. ‫سیستم قضاییمون خیلی داغونه.
‫عزیزم، می‌خوام بحث‌های مهم رو مطرح کنم.
‫چرا کتابت فروش نمی‌ره؟
‫- داره فروش می‌ره. ‫- هوم، نمی‌ره.
‫حس می‌کنم کل جاهای خوبش رو ‫از قلم انداختی.
‫بگو ببینم، برادرت چی شده بود؟
‫سعی کردم بهت بگم. ‫سعی کردم.
‫عه، سلام.
‫سلام. چقدر از دیدنت خوشحالم کارآگاه.
‫هوم.
‫به زودی حکم احضاریه به دستتون می‌رسه.
‫وکلای خفن جدیدی پیدا کردم...
‫و متوجه شدن احتمالا مدارک پرونده‌ام ‫دست‌کاری شدن.
‫سلام درن.
‫کفشت خیلی داغونه.
‫ببخشید با ماشینم بهت زدم.
‫ای وای. یادم رفته بود.
‫امیلی، چرا اومدی اینجا؟
‫اومدی تو کتاب‌فروشی حومه شهر انتقام بگیری؟
‫بی‌خیال استفانی. ‫تو بهترین دوست منی.
‫البته کل زندگیم رو به آتش کشیدی، ‫ولی نجاتم دادی.
‫کاری کردی از نو شروع کنم.
‫واسه همین تا آخر عمرم سعی می‌کنم...
‫به طرق مختلف ازت تشکر کنم.
‫این فعلا وحشتناک‌ترین حرفش بود.
‫خیلی‌خب، این حرفت خیلی مزخرفه.
‫راست می‌گم.
‫به لطف تو دارم ازدواج می‌کنم.
‫چه‌جوری؟
‫به همون روش سنتی قدیمی.
‫- عشق در نگاه اول؟ ‫- هیچ‌کس من رو عین تو نمی‌شناسه.
‫واسه همین...
‫واسه همین اومدم ‫ازت درخواستی بکنم.
‫استفانی اسموترز، حاضری...
‫وای. حاضری ساقدوش من بشی؟
‫وای، حتما داره سر به سرت می‌ذاره.
‫حقه است. ‫می‌خواد تنها باشین تا بکشدت.
‫مسمومت کنه یا بهت چاقو بزنه.
‫یه کاری می‌کنه خودکشی جلوه کنه.
‫- خودم می‌دونم. ‫- یا خدا.
‫احیانا اصلا احتمالش نیست عوض شده باشم؟
‫نه.
‫استفانی جون، خواهش می‌کنم، ‫اذیت نکن.
‫این‌جوری نکن. اصلا خوشم نمیاد دعوا کنیم.
‫- بیا... نه، نه، نه. ‫- به من نزدیک نشو.
‫من بهترین اتفاق زندگیت بودم.
‫جفتمون می‌دونیم. ‫دیگه عذرخواهی نکردی.
‫دل شوهرم رو بردی.
‫خیلی رو اعصابم بود. ‫بابتش ازت ممنونم.
‫راجع به من کتاب نوشتی ‫و یه زندگی جدید ساختی.
‫واسه چی باید التماست کنم؟
‫- تو بهم مدیونی. ‫- اصلا هم نیستم.
‫هوم، هستی.
‫خیلی‌خب، به نظر مخالف احترام می‌ذارم. ‫تو بهم نیاز داری.
‫وقتی تو مهم‌ترین عروسی دهه...
‫ساقدوش زنی باشی ‫که قصد جونت رو کرده بود،
‫دنبال‌کننده‌هات و فروشت خیلی زیاد می‌شه.
‫گفتم عروسیم کاپریه؟
‫کاپری؟
‫آره، پایه است.
‫همه‌مون پایه‌ایم. ممنون.
‫نباید همین‌جوری بیای اینجا ‫و بهم حمله کنی امیلی.
‫عین قدیم مهربون نیستم.
‫وای عزیزم، تو هیچ‌وقت مهربون نبودی.
‫فقط می‌ترسیدی بدجنسی کنی.
‫خیلی‌خب، پس کمتر می‌ترسم.
‫عالیه، پس ثابت کن.
‫تازه، اگه قصد جونت رو بکنم، ‫دنباله شگفت‌انگیزی رقم می‌خوره.
‫خیلی‌خب، نه صبح چهارشنبه ‫تو هواپیمای شخصی نامزدم می‌بینمت.
‫راستی، اگه نیای،
‫مجبور می‌شم بابت استفاده ‫از اسم و ظاهرم بدون رضایت کتبی خودم،
‫شکایت سنگینی ازت ثبت کنم.
‫با من در نیفت نازنینم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫- می‌تونه ازم شکایت کنه؟ ‫- احتمالش هست.
‫آره، شکایت گاهی خیلی اذیت می‌کنه.
‫بهتره خطر نکنی. برو کاپری دیگه.
‫خفه شو درن.
‫راستش، امیلی درست می‌گه.
‫کتاب باید بیشتر فروش بره.
‫- دنباله هم هست... ‫- دنباله‌ای که توش به قتل برسم؟
‫- اِم... ‫- سلام. حالا که می‌تونین...
‫تو یه ماجراجویی دیگه ‫بلوند بی‌چهره رو دنبال کنین،
‫برنامه‌تون رو ادامه می‌دین؟
‫دنبال کنم؟ من...
‫خودش دست از سر من برنمی‌داره. ‫مهم نیست.
‫آره، آره، کاملا درسته.
‫پس لطفا زیر امضاتون ‫بنویسین «تقدیم به برنیس»...
‫و می‌شه لطف کنین تاریخ بزنین ‫که اگه برنگشتین مشکلی پیش نیاد؟
‫به نظرم لازم نیست تاریخ بزنم، نه.
‫امیلی دنبال چیه؟ ‫خیلی جنون‌آمیزه.
‫جنون باعث فروش کتاب می‌شه!
‫به نظرت هانتر اس تامپسون ‫این فرصت رو پس می‌زد؟
‫هانتر اس تامپسون معتاد کوکایین بود ‫و یه پسر ده ساله نداشت.
‫متوجهم. ببخشید.
‫یه‌کم حواسم پرته.
‫می‌دونی چیه؟ به فکر خودت باش.
‫نگران جرائم حقیقی نباش. ‫کتاب آشپزی بنویس.
‫با کل منابعم صحبت کردم.
‫هیچ‌کس از این نامزدش ‫اطلاعاتی نداره.
‫سامرویل گفت امروز صبح ‫سر و کله یه گروه وکیل کله‌گنده پیدا شد...
‫و یه ساعت بعدش امیلی از زندان رفت بیرون.
‫من رفتم دادسرا ‫و اسناد دادگاه رو بررسی کردم.
‫اصلا معلوم نیست کی استخدامشون کرده.
‫قطعا می‌خواد یه کاری بکنه.
‫فقط کارش رو تو قشنگ‌ترین جای دنیا می‌کنه.
‫باشه، ولی با من اونجا چیکار داره؟
‫بالاخره الکی نمی‌خواد برم اونجا. ‫گمون نکنم بخواد ساقدوشش باشم.
‫شاید واقعا تو زندان عوض شده؟
‫خب، ازدواج با کسی که اون‌قدر ثروتمنده...
‫که هواپیمای شخصی داره ‫و آدم رو از زندان در میاره...
‫قطعا به عادی شدن طرف کمک می‌کنه.
‫نه، نه، نه. من باورم نمی‌شه.
‫خب، از اون‌جایی که تو داری تو سرت ‫تخته قتل ترسیم می‌کنی...
‫و صفحه‌ات رو بررسی نمی‌کنی...
‫یا خدا، چهل و دو هزار لایک؟
‫آره، این تازه یکی از چندین فیلم ‫رویاروییتون تو روخوانی کتابته.
‫استفانی؟
‫ببخشید که یه‌کم بدگمان شدم.
‫ای خدا.
‫باید بفهمم دنبال چیه.
‫خب، یعنی چی؟
‫می‌خوای بری؟
‫قشنگه.
‫خودت قشنگی.
‫بیا. دیرمون شده.
‫ببخشید، ویکی باید یه سری وسایل رو می‌آورد.
‫- لوازم آرایشی‌ان. ‫- چشم خانم.
‫آها. خیلی‌خب، باشه.
‫دستیار آشغالت رو آوردی عروسی من؟
‫مدیر برنامه‌های کتابمه.
‫امنیتم رو هم تأمین می‌کنه.
‫آها.
‫آخه نمی‌تونم جفتتون رو بکشم؟
‫خیلی نازی.
‫سلام مامان‌ها.
‫استفانی هستم، دارم به سمت...
‫عروسی بلوند بی‌چهره ‫در کاپری می‌رم.
‫گمون کنم یه چرت طولانی بزنم.
‫یه چرتی می‌زنم و بعدش شما رو...
‫وای، عالی شد.
‫خانم، از تو هواپیما فیلم نگیرین.
‫حریم شخصی مسافران رو از بین می‌بره.
‫آها، ببخشید.
‫نمی‌دونستم این همه مسافر دارین.
‫خیال می‌کردم ردپای کربنیم ‫یه‌کم بیشتر بشه.
‫اون‌جوری حس می‌کردم خفن‌ترم.
‫چشم.
‫دیگه فیلم نمی‌گیرم.
‫وای خدایا، این پرواز ‫پر از کله‌گنده است.
‫امیلی داره با کدوم خری ازدواج می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، ولی من هم یکی می‌خوام.
‫ببین، می‌دونم این حرفم ‫بد جلوه می‌کنه،
‫ولی امیلی واقعا با قتل خواهرش ‫پیشرفت کرد.
‫واقعا می‌دونی بد جلوه می‌کنه؟
‫ما دقیقا واسه همین زرق‌وبرق و هیجان...
‫اومدیم اینجا، پس بهتره ‫زنده پخشش کنی.
‫نمی‌ذارن با گوشیم کار کنم.
‫خب، پس یواشکی واسه خودت فیلم بگیر...
‫و از این سناریوی بازی با دم شیر...
‫واسه یه کتاب دیگه قرارداد ببند.
‫وقتشه خوراک شیرها بشم.
‫اوهوم.
‫سلام، شما دوست نامزد امیلی هستین؟
‫مستراح گرفته و صندلیم خم نمی‌شه... ۳آ هستم.
‫من اینجا کار نمی‌کنم، ولی...
‫عکاسی ممنوعه.
‫گمون کنم صحبت کرده بودیم.
‫آها، درسته، ولی...
‫مگه شیشه کریستال ‫چقدر حریم شخصی می‌خواد؟
‫خیلی‌خب. رفت تو جیبم.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫ظاهرا بد نیست این رو بخوری.
‫الان ده صبحه.
‫تو کاپری نیست.
‫یا خدا.
‫باز این‌جوری می‌کنی؟ ‫من که مسمومت نمی‌کنم.
‫سبک من نیست.
‫تا آخر این پرواز فرصت داری آروم بگیری.
‫می‌خوام موقع فرودمون ‫برق بزنی.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫واقعا خیلی عجیبه.
‫هوم، آره، می‌دونم.
‫باهاش کنار بیا.
‫واسه مهمونی مجردیم خوشحالی؟
‫آره بابا. انگار این‌ها خیلی باحالن.
‫آره، می‌شه گفت بدترین آدم‌های دنیان.
‫دوستان خانوادگی خودشن.
‫وای خدا، ‫وایستا تا اون عوضی فامیلشون رو ببینی.
‫ای وای.
‫هوم. دلم برات تنگ شده بود.
‫می‌خوای از اینجا بریم؟
‫کجا بریم؟ بخش چمدون‌ها؟
‫بیا دختر کوچولو.
‫وای. چه باکلاس.
‫خدمتکار هم استخدام کردی؟ ‫نکنه خودتی؟
‫از خدات باشه.
‫سبک خانواده‌اش همین‌جوریه.
‫چپ و راست پول پخش‌وپلا می‌کنن.
‫- حتما. ‫- خوش به حال من.
‫این مرد خوش‌شانس کیه؟
‫- دی‌وی؟ ‫- چیه؟ داری کتاب می‌نویسی؟
‫اسمش دانته ورسانوئه.
‫خانوادگی پولدارن، ‫ولی قیافه‌اش هم قابل تحمله.
‫عین خودم نر آلفاست.
‫عین شان توسری‌خور نیست.
‫می‌دونی شان یه‌بار هم نیکی رو ‫نیاورد زندان ملاقات من؟
‫پنج ساله بچه‌ام رو ندیدم.
‫شاید به نظرش خطرناک بود.
‫زندانه دیگه. ‫آدم‌های بد حبس شدن.
‫وایستا ببینم، ببخشید.
‫داری ازش دفاع می‌کنی؟
‫آخه واسه تو گزینه مناسبی نبود ‫زنیکه شوهر دزد.
‫خوب گفتی. دماغم سوخت.
‫با دانته چه‌جوری آشنا شدی؟
‫قبل از سی سالگیم ‫مدت کوتاهی به رم نقل‌مکان کرده بودم.
‫اصلا پول نداشتم، ولی انگار بهشت بود.
‫خیلی بزرگ، خطرناک، پرهیجان و شیک بود.
‫رم رو می‌گم، کارم رو نمی‌گم.
‫مجبور شدم از اون شهر برم و...
‫آره، با خودم گفتم عشق کوتاه‌مدتی بود.
‫خیال می‌کردم یادش رفته.
‫این آدم می‌تونست با هر کسی ازدواج کنه، ‫اما زنهار...
‫یعنی بعد از این همه سال ‫دوباره باهاش ارتباط برقرار کردی،
‫اسم واقعیت رو بهش گفتی... ‫اسم واقعی جدیدت رو بهش گفتی...
‫و با این که زندانی بودی، ‫باز بهت روی خوش نشون داد؟
‫آره، خب، می‌شه گفت مدیون توئم.
‫به لطف تو من رو تو اخبار دیده بود.
‫پیدام کرد و انگار آخرین دیدارمون ‫همین دیروز بود.
‫از کجا معلوم؟ ‫شاید اگه حواست باشه،
‫من باز هم بمیرم ‫و دل این یکی رو هم به دست بیاری.
‫آخی، بهت خوش می‌گذره؟
‫واسه همین من رو آوردی دیگه؟ ‫راحت باش.
‫عصبانی نشو بابا.
‫دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫باید عشق رو تجربه کنی.
‫ای خدا، من کلی عشق رو تجربه می‌کنم.
‫عه. واقعا؟
‫بگو ببینم.
‫ببین کی تا من زندانی شدم ‫اهل عشق و عاشقی شده.
‫ببین کی حاضره هر کاری بکنه ‫که دیگه زندانی نشه.
‫به نظرت واقعا عاشقش نیستم...
‫یا به نظرت کسی نمی‌تونه ‫عاشق من باشه؟
‫من چنین حرفی نزدم، ولی...
‫معلومه.
‫من چرا اینجام؟
‫خیال کردی دعوتت کردم انتقام بگیرم؟
‫چون زندگیم رو دزدیدی ‫و بچه‌ام رو ازم گرفتی انتقام بگیرم؟
‫خیال کردی می‌خوام ‫بهاش رو پس بدی؟
‫نمی‌دونم. می‌خوای؟
‫گمون نکنم.
‫[دانته ورسانو]
‫[هیچ نتیجه‌ای یافت نشد]
‫- سلام. ‫- عه. عه، حتما ساقدوشش هستی.
‫برادر هم داره؟
‫متأسفانه من تک‌فرزندم.
‫وای، خیلی حیف شد.
‫فقط آخه... ما یه... ‫خیلی بامزه است.
‫می‌شه یکی بیاد ساک‌هام رو ‫برام بیاره؟
‫باید سوار یکی از همین ماشین‌ها بشم؟
‫[کاپری]
‫کثافت! ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫عذر می‌خوام. نشناختمت.
‫ببخشید. همین الان می‌رم کار.
‫عوض احمق.
‫خیلی عذر می‌خوام خانم‌ها.
‫امیدوارم خیلی اذیت نشده باشین.
‫چیزیمون نشد. ممنون.
‫نه.
‫خب، به ایتالیا خوش اومدین.
‫این بابا کیه؟
‫امان از دستت. تیکی!
‫می‌شه پهپاده رو ول کنی؟
‫یه کاری می‌کنی آنوریسم مغزی بگیرم.
‫می‌تونم رو حالت مخفی‌کاری بذارمش.
‫- خب، اصلا چرا باید هدایتش کنی؟ ‫- دنبال مامان می‌گردم.
‫لازم نیست واسه پیدا کردن مامانت ‫پهپاد هوا کنی، خب؟
‫کافیه رد نابودی رو تعقیب کنی.
‫مامان!
‫عزیز دلم!
‫وای، ببین چقدر بزرگ شدی.
‫زندان رفتنت باعث شد تو مدرسه ‫اعتبار کسب کنم...
‫و دوست‌هام عاشق خوندن نامه‌هات بودن.
‫آره، ولی اخراجت هم کردن، مگه نه؟
‫- تو دو سال تو سه مدرسه درس خوندی. ‫- کافیه...
‫مدرسه‌ای براش پیدا کنیم ‫که عصا قورت نداده باشن، مگه نه نازنینم؟
‫استفانی؟
‫سلام آقا.
‫تو اینجا...
‫وای خدا، خیلی عذر می‌خوام. ‫یادم رفته بودم.
‫- استفانی میاد. ‫- که این‌طور.
‫استفانی رو یادته عزیزم؟
‫آره، بابا عاشقش شده بود.
‫- هوم! هوم. ‫- این چیزها رو...
‫- از کجا یاد گرفتی آقا؟ ‫- ای خدا.
‫نیکی، فقط می‌خوام خیلی بابت ‫تمام اتفاقات عذر می‌خوام.
‫نه بابا، عذر نخواه.
‫آخه تو که اصلا عین بابام بی‌شعور نبودی.
‫بابای بی‌شعور.
‫- آره. ‫- آره.
‫مایلز هم خیلی باحاله.
‫می‌دونم مایلز خیلی دلتنگته.
‫من هم هستم.
‫بالاخره، همه‌چی خراب شد و...
‫- ای خدا. ‫- خیلی‌خب.
‫- عجب. ‫- راستش، من سعی می‌کنم عفت‌کلام داشته باشم،
‫ولی این روزها دیگه به دردی می‌خوره؟
‫- می‌شه جلوی بچه من وسط روز مصرف نکنی؟ ‫- وسط روز مصرف نکنم؟
‫آره، شاید این‌جوری یه‌کم به خودت بیای.
‫تو داری من رو قضاوت می‌کنی؟
‫همه‌مون به‌خاطر تو و عروسی مسخره‌ات ‫اینجا جمع شدیم...
‫عشقم، دانته، ایشون پدر بچه‌ام شانه.
‫- آها، آره. همونه. ‫- آها، آره.
‫آره، آره.
‫سلام. حضورت برام خیلی ارزشمنده.
‫آها. خب، دادگاه حکم صادر کرده بود ‫که باید پسرم رو تا این سر اقیانوس بکشونم،
‫پس حتما خیلی به وکلات پول می‌دی، ‫آخه ما الان اینجاییم.
‫آره.
‫به هر حال خوشحالم ‫واسه جشن عروسیمون حضور پیدا کردی.
‫- خب، «جشن» خیلی... ‫- آها، آره.
‫کلمه بزرگیه، ‫آخه من ترجیح می‌دم...
‫جای این عروسی ‫ریشم رو با چاقوی زنگ‌زده بتراشم.
‫ وای، بذار خودم برات بتراشم. ‫- واقعا؟
‫- ممنون می‌شم. ‫- آره.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫الان اینجاییم.
‫بگذریم، خودت رو بدبخت کردی رفیق.
‫من می‌رم دم استخر.
‫می‌رم یکی رو پیدا کنم ‫که تا حالا عاشقش نشده باشم.
‫- خداحافظ. ‫- ببین، ما می‌ریم طبقه بالا.
‫باید واسه ناهار آماده بشم.
‫آها، به نظرم نمی‌خواد نگران باشی ‫که امیلی تو رو بکشه،
‫آخه همه‌شون زودتر همدیگه رو می‌کشن.
‫مستراح گیر کرده.
‫این اتفاق دیگه نباید تکرار بشه.
‫حرف نداره.
‫بالاخره اومد.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫راستش، هنوز باورم نمی‌شه ‫تو این مراسم شرکت کردی.
‫ای بابا، نباید این همه ‫خوشی رو ول می‌کردم.
‫اوهوم.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫تا وقتی در حد مرگ یه کره‌اسب نمایشی...
‫مصرف کنم، اذیت نمی‌شم.
‫عالیه.
‫اما کنجکاوم بدونم...
‫بهت چی گفت که قانعت کرد ‫تو این مراسم کثافت شرکت کنی؟
‫آها، یه‌کم باج‌گیری احساسی کرد، ‫تهدید به شکایت کرد...
‫و می‌شه گفت منبع درآمدم رو ‫به خطر انداخت.
‫- هوم. ‫- از همون کارهای همیشگی دوست‌ها.
‫وای.
‫به نظرت واقعیه؟
‫انگار خوشحالن.
‫نه.
‫خب، فهرست افرادی...
‫که واسه امیلی مهمه خیلی کوتاهه:
‫نیکی و امیلی.
‫فهرستش تموم شد.
‫من و تو اصلا تو فهرستش نیستیم.
‫اون اسب نر ایتالیایی که اصلا نیست.
‫خب، مامانم همیشه می‌گفت کینه داشتن...
‫عین این می‌مونه که آدم سم بخوره ‫و منتظر مرگ اون یکی باشه.
‫همیشه همین‌جوری بودی استفانی.
‫نصیحت سافت‌بالی ‫با مافین زوکینی بود...
‫که اگه درست یادم باشه، ‫از خوشمزه‌ترین...
‫چیزهایی بود که به عمرم خورده بودم.
‫حرفت یهو عجیب شد شان.
‫- اذیت نکن. ‫- ولی هنوز از اون‌ها درست می‌کنی، مگه نه؟
‫آره، هنوز با لذت شیرینی می‌پزم.
‫کارت حرف نداره.
‫اون رو که کنار حل جرائم بذاری...
‫شگفت‌انگیزه.
‫راستی، من کتابت رو خوندم.
‫گمون کنم به این نتیجه رسیدم که...
‫تنها وجه اشتراک من و تو...
‫این بود که شیفته امیلی بودیم.
‫شیفته؟ شان؟
‫جدی می‌گم استفانی، ‫ببین چی می‌گم.
‫اگه کینه عین خوردن سم باشه،
‫کسی که تو رو به این عروسی دعوت کرده...
‫مسموم‌ترین آدمیه که به عمرم دیدم.
‫بی‌خیال هیچی نمی‌شه.
‫تو هم بزرگ‌ترین کینه عمرش رو ‫نصیبش کردی.
‫واقعا؟
‫اصلا بهش اعتماد نکن.
‫بگذریم، اگه دیگه حرفی نداریم، ‫من می‌رم حرف مردم رو...
‫عملی کنم و شوهر سابق بی‌خیالش باشم.
‫برام آرزوی موفقیت کن.
‫[ویکی: تازه بیدار شدم.] ‫[امان از بی‌خوابی هواپیما.]
‫[یه چیزی بذار. دنبال‌کننده‌هات نگرانن.]
‫سلام مامان‌ها. استفانی هستم.
‫این همه راه تا کاپری اومدم ‫و هنوز سالم و سلامتم.
‫اینجا رو باشین، ها؟
‫خدا رو شکر این همه گل آوردن.
‫وگرنه بناهای باستانی ‫خیلی ناامیدکننده بودن.
‫- زود باش گوشیت رو بده ببینم. ‫- عه!
‫یا خدا!
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫اگه آقای بالتورو این صحنه رو ببینه، ‫گوشیش رو خرد می‌کنه...
‫و خودش رو از پرتگاه پرت می‌کنه پایین.
‫مشکلی نیست. برین. برین! زود باشین!
‫چه وضعشه؟ ‫چرا تفنگ دارن؟
‫چون کشتن با تفنگ راحت‌تره. ‫می‌شه بذاریش کنار؟
‫دارم... من کاری...
‫- من کاری نکردم. ‫- فقط نذار...
‫خودش دیدت. متئو دیدت.
‫- هرچی گفت گوش کن، خب؟ ‫- کی...
‫چی؟ باشه، خیلی‌خب.
‫خاندان‌ها آتش‌بس کردن.
‫ببین چی می‌گم.
‫- بس کن. ‫- ما قوانین رو قبول کردیم.
‫تو این مراسم از خانواده بارتولو ‫عکس نمی‌گیرین.
‫متوجه نشده بود. ایشون...
‫خانم آمریکایی، کل اطلاعات گوشیت رو ‫پاک کن، خب؟
‫- زود باش. ‫- متئو، متئو، متئو، متئو، متئو، متئو.
‫همگی آروم باشین، خب؟
‫استفانی مهمون ماست.
‫- اطلاعی نداشت. آره. ‫- آره.
‫اطلاعی نداشتم.
‫اطلاعی نداشت. مهمونه.
‫- آره. ‫- آره. ولی تقصیر کیه؟
‫ها؟
‫تویی که مدام پای آمریکایی‌ها رو...
‫به کسب‌وکارمون باز می‌کنی.
‫لطفا آرامشت رو حفظ کن. ‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫خیلی‌خب عزیزم. ‫عزیزم، عزیزم. من ردیفش می‌کنم.
‫من ردیفش می‌کنم.
‫نگران نباش عزیزم. نگران نباش.
‫اولا...
‫ما با هم کار نمی‌کنیم.
‫هیچ عکسی از خانواده بارتولو پخش نمی‌شه.
‫اجازه نمی‌دم.
‫می‌رم یه قدمی بزنم.
‫من باهاش می‌رم. فعلا.
‫باشه، ردیفه.
‫خیلی جذابه، مگه نه؟
‫دانته عضو مافیاست؟
‫خانواده بارتولو و ورسانو ‫رقیب کاری‌ان.
‫- همه اینجا عوض مافیان؟ ‫- این‌قدر نگو «مافیا»،
‫وگرنه جفتمون رو بدبخت می‌کنی.
‫قیافه‌ات رو ببین.
‫باشه، ولی بی‌شوخی، نگو.
‫آخه من رو بدبخت نمی‌کنن،
‫ولی تو رو می‌کنن، خلاصه... ‫بیا دیگه.
‫دهنت رو ببند. خفه‌خون مرگ بگیر. ‫بیا بریم گلویی تازه کنیم.
‫قسم می‌خورم.
‫- مامان. ‫- وای.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫هرچقدر هم شیک لباس بپوشم، ‫این زندگی مشترک از فاجعه نجات پیدا نمی‌کنه.
‫- آها چه قشنگ. ‫- مامان.
‫مامان پورشا، خیلی از دیدنتون خوشحالم.
‫ایشون استفانیه. استفانی اسموترز،
‫- ایشون پورشا ورسانو هستن. ‫- آره.
‫سلام. خیلی خوش‌وقتم. ‫خیلی خوشگلین.
‫از دهن تو خیلی کم به دل می‌شه.
‫غذا بخوریم.
‫ای خدا، مامان.
‫من عاشقش شدم.
‫همگی!
‫قبل از شروع غذا، ‫می‌خوام زن دل‌ربایی رو...
‫که قلب دانته عزیزم رو ربوده غافلگیر کنم.
‫- از غافلگیری متنفرم. ‫- من نمی‌دونم چیه.
‫- بگو ببینم چیه. ‫- نمی‌دونم عشقم. جدی می‌گم.
‫وقتی دانته بهم گفت امیلی به جز یه نفر،
‫هیچ‌کس جز یه غریبه رو نداره ‫که تو عروسی کنارش وایسته...
‫عه، من که غریبه نیستم. ایشون...
‫وای، الویویای بیچاره...
‫وای، عذر می‌خوام. امیلی.
‫- وای. ‫- خب، امیلی عزیزم،
‫این هدیه عروسیت از طرف منه.
‫هدیه خانواده اصلی و حقیقی خودته.
‫از طرف مادر خیلی عزیزت، مارگارته.
‫دست تکون بده، دست تکون بده.
‫عزیزم...
‫- ای آشغال عوضی. ‫- مامان...
‫خیلی خوشحالم که اومدم.
‫- آخ. ‫- عه، بیا دیگه، راه بیا.
‫دیدی؟ ‫گفتم نمی‌خوام بیام ایتالیا.
‫- می‌خوام خونه پیش بروس باشم. ‫- بروس مرده عزیز دلم.
‫بارها و بارها همین بحث پیش میاد.
‫- می‌دونم. ‫- بیا ببینم.
‫وای! گوگولی!
‫وای.
‫وای خدا جون، از نوزادیت ندیده بودمت.
‫ولی تو احتمالا من رو به خاطر نمیاری.
‫من خاله لیندای توئم.
‫وای.
‫زایمان خودت و خواهرت با من بود.
‫- آره، مامانم بهمون گفته بود. ‫- اوهوم.
‫آره. خیال می‌کردم از خودش در آورده.
‫از خودم در نیاورده بودم.
‫خودش همه‌تون رو از جهنم احضار کرده بود.
‫مارگارت، مؤدب باش.
‫خیر سرت خودت به دنیاشون آوردی.
‫ببین الان که بزرگ شدی...
‫- چه خانم خوشگلی شدی. ‫- هوم.
‫باید بگم کل عمرم سعی کردم پیدات کنم،
‫ولی انگار کلا آب شده بودی ‫و رفته بودی توی زمین.
‫ولی ببین الان کجاییم.
‫- واسه عروسیت اومدم. ‫- آره.
‫بیا به مادرت سلام کن. ‫مارگارت، ببین کی اینجاست.
‫- دخترته. ‫- آره.
‫فیث؟
‫نه عزیز دلم، فیث مرده. ‫این هوپه.
‫هوپ؟
‫سلام مادر. عوض شدی.
‫- عمل کردم. ‫- عجب.
‫اون پسرته؟
‫آره. خیلی‌خب، آره.
‫- لازم نیست... کافیه... ‫- تو واقعا مامان‌بزرگمی؟
‫آره، خودشه. آره.
‫وای. وای.
‫بچه اهریمنی.
‫- عذر می‌خوام، جانم؟ ‫- فرزند شیطان.
‫زنده است.
‫آتش‌افروز. قاتل.
‫ای جادوگر پیر روانی، ‫بچگی من رو نابود کردی.
‫نمی‌ذارم بچگی اون رو ‫نابود کنی.
‫- خب؟ ‫- لیندا، بروس کجاست؟
‫نه، به من نزدیک نشو.
‫همگی گوش کنین.
‫وقتی خون‌ریزی کرد، ‫ازشون خواستم عقیمش کنن،
‫ولی حاضر نبودن، مگه نه؟ نه.
‫نمی‌فهمیدن خباثت تو وجودشه...
‫و خباثت یه خروجی بیشتر نداره.
‫مارگارت. چیزی نیست دوستان. ‫یه مقدار تو هواپیما اذیت شدیم.
‫ببین مارگارت، کسی از این حرف‌های شومت ‫خوشش نمیاد.
‫بیا برگردیم هتل ‫و یه نوشیدنی برات بگیریم.
‫- ممنون. ‫- خواهش، بیا...
‫لیندا، من می‌دونم چیکار کردی.
‫آره، خاکسترش رو دیدم.
‫آخه چه‌جور آدمی نوزاد آتش می‌زنه؟
‫مگه نه؟
‫وای.
‫عذر می‌خوام. ‫بعد از یه‌کم استراحت...
‫حواسش سر جاش میاد.
‫خیلی ممنون. عزیز دلم. ‫ببین، ببین، ببین.
‫- حالت خوبه؟ ‫- مامانت خیلی بی‌شعوره.
‫مامانم، مامانم...
‫کجاش خنده‌داره؟
‫خب، کجاش خنده‌دار نیست؟
‫امیلی سعی کرد ‫با کشوندن ما به این مسخره‌بازی...
‫آرزوی انتقامش رو عملی کنه،
‫ولی مادرشوهر آینده‌اش ‫رو دستش بلند می‌شه.
‫خودم هم نمی‌تونستم به این خوبی بنویسمش.
‫تو که فهرست خرید هم نمی‌تونی بنویسی.
‫وای. چه تکه تازه‌ای.
‫خیال می‌کردم این همه مدت تو زندان ‫زرنگ‌تر شده باشی،
‫ولی لابد مشغول درگیری با هم‌سلولی‌هات بودی.
‫بعدش چی می‌خوای بگی؟
‫می‌خوای هیکلم رو مسخره کنی؟
‫وای خدا، نه. نه، نه.
‫واقعا خیال می‌کردم عجیب‌الخلقه‌ای.
‫جدی می‌گم، یه سال تمام ‫فکر می‌کردم مشکل مادرزادی داری.
‫هوم، مشکل مادرزادی.
‫خب، در قیاس با قیافه زشت تو ‫معلومه که عجیبم.
‫راستش، گاهی خیال می‌کردم...
‫با مترسک ازدواج کردم.
‫خیلی روانی هستی!
‫کل خانواده‌ات روانی‌ان.
‫تازه، داری با عضوی دون‌پایه ‫از مافیا ازدواج می‌کنی.
‫هیچ دادگاهی تو دنیا ‫درخواستم رو رد نمی‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫آها، بهت نگفته بودم؟
‫دارم درخواست حضانت کامل نیکی رو ثبت می‌کنم.
‫یا خدا.
‫چیه؟ پنج سال نذاشتی ‫بچه‌ام رو ببینم...
‫و خیال کردی تا ابد ازم می‌گیریش؟
‫نه. نه.
‫شان، نمی‌خوای این مکالمه رو ‫یه جای دیگه ادامه...
‫تو زندگیم رو نابود کردی کثافت!
‫اولش خیال کردن من قاتلم،
‫بعدش خیال کردن خیلی بدبخت و حقیرم،
‫چون نمی‌تونستم زن خانه‌داری رو ‫که تو اینترنت مشهوره راضی نگه دارم.
‫جوامع ادبی کنارم گذاشتن،
‫فقط به جرم این که به شما ‫دو نفر دل داده بودم.
‫بسه دیگه! خفه‌خون بگیر!
‫خفه‌خون بگیر.
‫بسه دیگه.
‫احترامت واجبه، ولی به نظرت وقتشه بری.
‫با کمال احترام، تف به روت.
‫تف به قبر پدرت.
‫عجب.
‫با چه خانواده‌ای داری وصلت می‌کنی.
‫می‌تونستی با کلی آدم ازدواج کنی،
‫- ولی این یکی رو انتخاب کردی. ‫- می‌شه خفه‌اش کنی؟
‫کسی دسر میل نداره؟
‫گمون کنم برم باهاش صحبت کنم.
‫جریان چیه؟
‫عجب افتضاح کثافتی.
‫می‌دونی اگه چیزی به آزادیم نمونده بود، ‫با شان چیکار می‌کردم؟
‫تو دریاچه غرقش می‌کردی؟
‫بی‌خیال، شوخی کردم.
‫راستش، همه‌اش تقصیر توئه.
‫اگه می‌ذاشتی بعد از مرگ خواهرم ‫ناپدید بشم،
‫می‌تونستم پول بیمه‌اش رو بدم ‫و نیک رو با خودم ببرم.
‫مجبور نمی‌شدم ‫با این مسخره‌بازی‌ها کنار بیام.
‫باشه. ولی چه‌جوری از شان می‌گرفتیش؟
‫راستش، اون قدیم‌ها...
‫اینجا تحت فرمان فردی ‫به نام تیبریوس بود.
‫امپراتور بود.
‫بابت یه کاری شهرت پیدا کرد...
‫که اسمش «پرش تیبریوس»ـه.
‫در واقع، ملت رو دعوت می‌کردن اینجا...
‫که سرگرمی حواس‌پرت‌کننده‌ای ‫جهت شادیش فراهم کنن.
‫ولی اگه شادش نمی‌کردن، خودش...
‫خودش از پرتگاه پرتشون می‌کرد پایین.
‫عجب.
‫شاید واسه همین آوردمت اینجا.
‫آوردمت که با سرگرمی حواسم رو پرت کنی، ‫آخه واسه مامان‌ها برنامه می‌سازی و می‌گی:
‫«وای نه، امیلی برنامه بعدی چیکارم می‌کنه؟»
‫مدام چیزهای قشنگ نشون می‌دی.
‫ولی من سرگرم نشدم.
‫خوشحال هم نشدم.
‫راستش، اگه من رو از پرتگاه پرتاب کنی، ‫دیگه هیچ‌وقت نیکی رو نمی‌بینی.
‫عجب.
‫نمی‌خوام از پرتگاه بندازمت پایین عزیز دلم.
‫تو ساقدوشمی. بهت نیاز دارم.
‫اما شان...
‫خیلی‌خب.
‫به این جشن جهنمی برمی‌گردم.
‫بعدا تو مهمونی مجردیم می‌بینمت.
‫آها، من هنوز بعد از پرواز خوب نخوابیدم،
‫- احتمالا نیام. ‫- نه، نه، نه.
‫برگرد هتل، یه چرتی بزن.
‫اگه می‌تونستم نمی‌رفتم.
‫مایو هم داشته باش.
‫اگه معطلم کنی، ‫واقعا از پرتگاه می‌اندازمت پایین.
‫کسی اومده؟
‫نظافت لازم ندارم، ممنون.
‫البته اگه مامان دانته‌ای، بیا تو.
‫این چه وضعشه؟
‫نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫برو بیرون ببینم. آخ.
‫چرا این‌جوری کردی؟
‫یا خدا.
‫سلام مامان‌ها.
‫استفانی هستم. هنوز زنده‌ام. فعلا زنده‌ام.
‫دارم واسه مهمونی مجردی ‫می‌رم دم استخر.
‫امیدوارم اول از همه نرسم.
‫دیر کردی.
‫امیلی رو که یادتونه.
‫سلام طرفداران استفانی.
‫طرفدارانت اسم دارن؟
‫«اسموترت‌ها»؟ ‫«اسموتر تا مرگ»؟
‫فرصت برندسازیه. ‫باید بری تو کارش.
‫کس دیگه‌ای نمیاد؟
‫- کس دیگه‌ای رو دعوت نکردم. ‫- عجب.
‫این‌جوری کلا مال خودمونه.
‫آها، «استف اینفکشنز» چطوره؟
‫خوش‌آواست، چندلایه است. ‫عاشقشم. رأی بدین خانم‌ها.
‫لازم نیست رأی بدیم. به نظرم ما...
‫- چرا، لازمه. ‫- عه، دارن رأی می‌دن.
‫عجب. خب، من قطع می‌کنم.
‫اگه مردم، این فیلم رو به پلیس‌ها نشون بدین.
‫- وای! وای خدایا! ‫- وای خدایا، خیلی خنده‌داره.
‫کار خودشه!
‫وای، ولی جدی می‌گم.
‫داریم با یخ نوشیدنی درست می‌کنیم.
‫بهت که گفتم استفانی، ‫من عوض شدم.
‫یه‌کم کنار کشیدن که چیزی نمی‌شه.
‫به جز واسه خواهرت فیث.
‫ای وای!
‫الان جدی هستی؟
‫چیه؟
‫بعد از این همه کاری که برات کردم؟
‫این‌ها رو ببین. ‫همه‌اش واسه توئه عزیز دلم.
‫آمارت خیلی پیشرفت کرده.
‫می‌تونی از من بابتش تشکر کنی.
‫چطوری فقط خودمون اینجاییم؟
‫اجاره‌اش کردم. ‫حالم از بقیه به هم می‌خوره.
‫ایش.
‫عین قدیم‌ها، متوجهی؟
‫من و تو و دو لیوان نوشیدنی خیلی خشک.
‫به افتخار دوستان قدیمی ‫و شروع‌های نو.
‫به افتخار مسموم نشدن.
‫دارم به همه توضیح می‌دم ‫کار من نبود.
‫فقط می‌خوام حقیقت رو بفهمم.
‫تو زندگیم رو نابود کردی کثافت.
‫می‌تونیم یه‌کاریش بکنیم، خب؟
‫نه.
‫بابا!
‫می‌دونم از ساعت خوابم گذشته ‫و عذر می‌خوام که تا دیروقت بیدار موندم.
‫کلیدم رو گم کردم، خب؟
‫ببخشید.
‫سلام نیکی.
‫احتمالا بابات خوابه.
‫من که دیده بودمش ‫خیلی خسته بود.
‫احتمالا دوباره مصرف کرده و از هوش رفته.
‫ببین چی می‌گم.
‫چطوره بری دم پذیرش...
‫که به خدمتکار بگیم ‫در رو برامون باز کنه، خب؟
‫من اینجا می‌مونم ‫که اگه بابات اومد بیرون ببینمش.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫خب، خدمتکار در رو باز کرد...
‫تازه ماسک گلم رو برداشته بودم...
‫که سومین مرحله از روتین شبانه‌امه، ‫همون موقع صدای جیغ استفانی رو شنیدم.
‫صدای جیغ خدمتکاره بود. ‫من جیغ نمی‌کشم.
‫خب، ببین، با تمام سرعت دویدم.
‫تقریبا اصلا نمی‌شناختمش.
‫سانحه وحشتناکیه.
‫خیلی از چنین وقایعی تو جزیره‌مون متنفریم.
‫هیچ‌وقت به نفع گردشگری نیست.
‫واقعا کابوسه.
‫عزیز دلم، باید عروسی رو عقب بندازیم.
‫- مامان، من باید ازدواج کنم. ‫- نه، ولی امکانش نیست...
‫مامان، نباید تاریخ عروسی رو عوض کنم.
‫اصلا امکانش نیست.
‫خانم مک‌لندن، خیلی تسلیت می‌گم.
‫ممنون کارآگاه.
‫علی‌رغم همه‌چی، شان آدم خوبی بود.
‫مزاحمتون نمی‌شم که یه‌کم بخوابین. ‫شبتون به خیر.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫نمی‌خوام بی‌عاطفه باشم، ‫ولی این‌جوری خیلی از مشکلاتت حل می‌شن.
‫وای، خیلی بی‌عاطفه بودی.
‫آره.
‫گمون کنم حل می‌شن.
‫عذر می‌خوام.
‫سلام. ببخشید.
‫از کجا این‌قدر مطمئنین سانحه بوده؟
‫آخرین بار که همگی دیدیمش، ‫مصرف کرده بود،
‫ولی مصرف معمولا باعث نمی‌شه ‫از چشم، دماغ و دهن آدم خون بیاد.
‫اصلا به نظرتون عجیب نیست؟
‫می‌دونم فرصت نداشتین ‫آزمایش سم‌شناسی بگیرین،
‫چه برسه به کالبدگشایی.
‫امان از دست شما زنان آمریکایی ‫و عشقتون به جرائم حقیقی.
‫ممنونم که نگرانین خانم،
‫ولی ما بارها با این پرونده‌ها ‫برخورد داشتیم.
‫- صرفا سانحه وحشتناکی بود. ‫- سانحه وحشتناکی بود. خودم شنیدم.
‫کلی از مهمون‌های این عروسی ‫به دلایلی می‌خواستن سر به تن شان نباشه.
‫یه سریشون بیشتر می‌خواستن.
‫خانواده ورسانو خیلی متشخص و شریفن خانم.
‫عمرا اگه خودشون یا هر کسی که به این جزیره ‫دعوت کنن، بلایی سر کسی بیاره.
‫پس پیشنهاد می‌کنم یه‌کم بخوابین...
‫و واسه فردا که روز مهمیه آماده بشین.
‫هوم؟
‫[داروهایی که به خون‌ریزی] ‫[از صورت منجر می‌شوند]
‫[داروهای ضدانعقاد] ‫[داروهای ضد پلاکت]
‫[وارفارین] [هپارین] [دابیگاتران] ‫[ریواروکسابان] [آپیکسابان]
‫سلام.
‫- کجا بودی؟ ‫- ببخشید.
‫نازترین رستوران کوچولو رو پیدا کردم...
‫و سه‌تا از نازترین نوشیدنی‌هاشون رو ‫سفارش دادم.
‫انگار ناراحتی.
‫شان مرده.
‫به نظرم ممکنه امیلی کشته باشدش.
‫وای خدایا.
‫- عالیه! ‫- ای خدا! ویکی!
‫ببخشید. ببخشید، ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫راستش، هم رستوران خوب پیدا کردم،
‫هم پونزده سال دنبال ‫یه کتاب خوب می‌گشتم.
‫مطمئنی کار امیلی بوده؟
‫نه. البته دلایلی زیادی واسه کشتنش داشت...
‫و الان هم به نوبه‌ای مصونیت دیپلماتیک داره،
‫آخه کل پلیس‌های اینجا ‫از خانواده مافیایی جدیدش وحشت دارن.
‫وایستا ببینم، مافیا؟
‫امیلی داره عروس مافیا می‌شه؟
‫اگه اینجا بودی و کارت رو می‌کردی، ‫خودت این‌ها رو می‌فهمیدی؟
‫ببخشید، ولی ایول!
‫حرف نداره.
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب. نقشه جدید می‌ریزیم.
‫هیچی تو رسانه‌های اجتماعی نذار، ‫آخه دلیل شکست کتاب اولت همین بود.
‫همه کل داستان رو می‌دونستن.
‫شبت به خیر ویکی.
‫وای عزیزم، الان شوکه شدی! ‫بهم نیاز داری!
‫ای خدا.
‫[بلوند بی‌چهره]
‫[استفانی اسموترز] ‫[بلوند بی‌چهره]
‫برات کورنتو آوردم.
‫نمی‌دونم. ‫هیچ‌وقت بیسکوتی رو درک نکردم.
‫ظاهر جذابی نداره ‫و مزه گچ می‌ده.
‫واقعا شیرینی خیلی بدیه.
‫چرا داری تعقیبم می‌کنی؟
‫عذر می‌خوام. من می‌شناسمتون؟
‫لابد دیگه، آخه تو مراسم روخوانیم بودی،
‫بعدش دم کافه پاتوقم بودی، ‫الان هم اومدی ایتالیا.
‫باورم نمی‌شه. داری تعقیبم می‌کنی؟
‫باید اسپری فلفل در بیارم؟ ‫آخه اسپری فلفل دارم.
‫گمون نمی‌کردم من رو ببینی.
‫مشاهده و گزارشم خیلی ضعیفه.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- عذر می‌خوام...
‫مشاهده و گزارش؟
‫تو پلیسی؟
‫مأموری آیرین واکر هستم.
‫- اف‌بی‌آی. ‫- مأمور اف‌بی‌آی هستی؟
‫- اوهوم. آره. ‫- واقعا؟
‫با این سر و وضع؟
‫مأمور مخفی‌ام.
‫خیلی‌خب. چرا تعقیبم می‌کنی؟
‫این زن رو می‌شناسی؟
‫خاله لیندای امیلیه.
‫اون...
‫رفته بود «درس بارن.»
‫دقیقا کنار «بوک نوک»ـه.
‫خب، آره، این عکس مال همون روز ‫مراسم روخوانی توئه.
‫لیندا رفته بود وارفیلد؟
‫اون کیه؟
‫احتمالا همدستشه.
‫که این‌طور.
‫وایستا ببینم، اون که امیلیه.
‫خال‌کوبی امیلیه.
‫خیال می‌کردم تازه آشنا شدن.
‫ببخشید. چرا لیندا رو تعقیب می‌کنی؟
‫من که نگفتم تعقیبش می‌کـ... ‫زیادی اطلاعات دادم.
‫- گوشیم رو پس بده. نه. ‫- نه، خودت...
‫گوشیم رو پس بده. من نگفتم...
‫داری تعقیبم می‌کنی...
‫استفانی.
‫سلام.
‫صبح به خیر.
‫می‌بینم داری دوست پیدا می‌کنی.
‫خب، قدرت اینترنته.
‫متوجهی؟
‫طرفدار پروپاقرص برنامه‌امه.
‫- سلام مامان‌ها.» ‫- برنامه منه.
‫وای خدا جون، استفانی.
‫انگار ستاره بین‌المللی هستی.
‫خب، مامان‌ها همه‌جا هستن دیگه.
‫کاملا درسته. همه مامان دارن.
‫باقی سفرت بهت خوش بگذره.
‫- ممنـ... مرسی، همچنین. متشکرم. ‫- آره.
‫وایستین، وایستین ببینم.
‫می‌خواید ازتون عکس بگیرم؟
‫آره. معلومه.
‫- اگه نمی‌خواستی عجیب میشد. ‫- خیلی عجیب میشد
‫- که باهات عکس نگیرم، پس می‌گیرم. ‫- آره، البته.
‫ام، با گوشی من بگیر.
‫- خب، دوربین گوشیت رو واسه‌ش باز کن. ‫- آره.
‫عین دیوونه‌ها گوشی قفلت رو
‫- نده دستش. ‫- درسته.
‫باید احتیاط کنیم، خانم‌ها.
‫- بفرمایید. ‫- بدش من. باریکلا.
‫بیاید عکس بگیریم. خیلی خب.
‫حتماً.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫سه، دو، یک.
‫سه، دو، یک، و سه، دو، یک.
‫آخی، خوشگل شد.
‫ممنون. عالیه.
‫آره، پس...
‫روز خوبی داشته باشی.
‫همچنین، گنده‌بک. خیلی گنده‌ای.
‫خیلی خب، استفانی، می‌بینمت.
‫یا توی... یعنی منتظرم...
‫- ویدئوهات رو می‌بینم یا... ‫- باشه.
‫- تو اینترنت. ‫- تو اینترنت. خیلی خب. آره.
‫معروف بودن هم دردسر داره، نه؟
‫بهای شهرته دیگه.
‫- آره. ‫- آره.
‫ام...
‫من باید برم امیلی رو پیدا کنم، می‌دونی؟
‫مطمئنم الان به یه چیزی نیاز داره.
‫- روز بزرگیه دیگه. ‫- درسته.
‫ساقدوش حق استراحت نداره، نه؟
‫من دیگه...
‫از کنارت... رد بشم.
‫خیلی خب.
‫ساقدوش حق استراحت نداره.
‫- بن؟ ‫- الو. الو؟
‫میشه سابقه یه نفر رو برام چک کنی؟
‫- لیندا مک‌لندن؟ ‫- مک‌لندن؟
‫فامیل امیلیه؟
‫خاله‌شه. آره.
‫اه، میشه تو سیستم اف‌بی‌آی دنبالش بگردی؟
‫آره، باشه،
‫به رفیقم جیم تو دفتر نیویورک خبر میدم.
‫- ولی چی شده مگه؟ ‫- نمی‌دونم،
‫ولی باید بفهمم.
‫باشه، ممنون.
‫تو حرف نداری. ببخشید بیدارت کردم.
‫این حرفا چیه، خواب نبودم که.
‫- البته که نبودی. ‫- هی، استف،
‫خوشحالم می‌شنوم برگشتی تو میدون.
‫برنگشتم.
‫ولی جز خودم کسی صلاحیت پیگیری ‫قضیه رو نداره.
‫خیلی خب، خداحافظ.
‫اوه! اوه! استفانی.
‫خدای من، زهره ترکم کردی.
‫شرمنده.
‫- چطوری، عزیزم؟ ‫- اوه، خوبم.
‫- اومدم یه سر به امیلی بزنم. ‫- نرو.
‫به خودت زحمت نده.
‫- خیلی ناراحته. ‫- اوه.
‫هم من و هم خیاطش رو پرت کرد بیرون.
‫فکر کنم اصلاً نتونسته با مرگ شان کنار بیاد.
‫درسته. اگه کنار میومد عجیب میشد.
‫آره، به نظرم بهتره
‫قبل عروسی بهش
‫- فضا بدیم، می‌دونی دیگه. ‫- اوه.
‫همه ما یه جور متفاوتی با شادترین روز ‫زندگیمون سر و کله میزنیم.
‫- اوه. ‫- نه؟
‫- صد در صد. ‫- آره.
‫خیلی خوشحالم شما الان کنارشی.
‫منم خوشحالم تو کنارشی.
‫پس تو محراب می‌بینمت.
‫می‌بینمتون.
‫- اول من. ‫- اوه.
‫خب...
‫وقتشه بریم خوشگل کنیم.
‫مگه میشه از اینم خوشگل‌تر بشی.
‫اوه، خیلی لطف داری.
‫خوشگل شدی، امیلی.
‫جدی؟
‫من، دانته، تو، امیلی رو، به عنوان همسرم می‌پذیرم...
‫تا روزی که مرگ ما رو از همدیگه جدا کنه.
‫به نام پدر...
‫شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫دست بزن.
‫دست بزنم. کی ازدواج کرد؟
‫وای خدا.
‫خیلی خب.
‫درسته.
‫بله.
‫ممنون. ممنون که اومدید تا با ما این ‫شروع جدید رو جشن بگیرید.
‫می‌خوام به افتخار کسی بنوشم که زندگیم ‫رو عوض کرد.
‫من بچه‌تر بودم که
‫پدرم فوت کرد.
‫مادرم پورشا زندگی رو دست گرفت،
‫- ازم محافظت کرد. ‫- آخی.
‫یادم داد چطوری کسب و کار خانوادگی ‫رو اداره کنم.
‫اگه عشق و فداکاری تو نبود تبدیل به ‫همچین آدمی نمیشدم.
‫- آخی. ‫- آره. جدی میگم.
‫تو یادم دادی مرد باشم.
‫پس به افتخارت...
‫به افتخارت این کار رو می‌کنم.
‫این تعهدنامه ازدواجمه.
‫و این...
‫آتش عشقه.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫اوه. آتیش زد.
‫یه سری‌ها درباره آوردن یه آمریکایی تو ‫زندگیمون ازم سوال پرسیدن.
‫کسی حق نداره شک کنه که من حاضرم ‫برای عشق چه کارهایی انجام بدم.
‫به افتخار صلح.
‫صلح بین کسایی که دوست دارم، ‫ولی مهم‌تر از اون...
‫صلح.
‫صلح...
‫بین خانواده بارتولو و ورسانو.
‫صلح.
‫نوش جان.
‫انگار افتادم جهنم.
‫اینجا جهنمه...
‫و دارم بابت گناهانم مجازات میشم.
‫امیلی عزیزم بهم گفته که
‫استفانی اسموترز، ساقدوش و دوست عزیزش،
‫قراره برامون صحبت کنه.
‫اوه.
‫- استفانی. ‫- اوه!
‫اوه، عجب کابوسی. سلام!
‫من استفانی هستم. ساقدوش عروس.
‫الان یه صحبتی براتون انجام میدم.
‫سخته که بعد آتیش زدن تعهدنامه ازدواج ‫بخوام چیز تاثیرگذاری بگم.
‫یه مقدار عوضی‌بازی درآوردی.
‫انگار می‌خواستی گند بزنم. شوخی کردم.
‫درباره امیلی چی می‌تونم بگم؟
‫چون پسرهامون با هم رفیق بودن با ‫امیلی آشنا شدم
‫و مادر بودن پیوند قدرتمندیه.
‫یه جونور با داد و فریاد از بدن ما میاد بیرون،
‫ما رو نصف می‌کنه.
‫اما ازدواج، می‌دونین، ازدواج در چه صورتی ‫موفق نمیشه؟
‫اه، تجربه‌ی من ثابت کرده که...
‫با قتل و خودکشی و واسه امیلی،
‫می‌دونین، همون لیست دلایل کلاسیک:
‫اخاذی، جعل هویت، خواهرکشی، زندان.
‫ولی شما دو نفر خوشبخت میشین. مطمئنم.
‫می‌دونستین که زوج‌های متاهل نمی‌تونن
‫تو دادگاه علیه همدیگه شهادت بدن؟
‫پس تبریک میگم.
‫بیاید با یه آهنگ مراسم رو شروع کنیم!
‫- عوضی‌ها. ‫- ممنون، استفانی.
‫قربانت.
‫خدا خودش رحم کنه.
‫یه لیوان دیگه، خانم؟
‫چرا که نه، الساندرو؟
‫- یخ نریز. ‫- هرگز.
‫نوشیدنیتون، خانم. بدون یخ.
‫زده به سرت؟ اسلحه رو بذار زمین.
‫بذارش زمین! اسلحه رو بذار زمین!
‫بذارش زمین!
‫کمک!
‫کمک! کمک! کمک!
‫به کمک نیاز داریم! آمبولانس خبر کنین!
‫- خوبی؟ چی شده؟ ‫- دانته!
‫دانته اونجاست!
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫برید! برید نجاتش بدید!
‫تو چی از این قضیه می‌دونی؟
‫چی می‌دونی؟!
‫هیچی! نه، همین پنج دقیقه پیش اینجا بود!
‫من... استفانی، چی دیدی؟
‫ام، داشت با یکی بحث می‌کرد، چیزی ندیدم،
‫بعد شروع کردن به تیراندازی، پشت سر هم،
‫- بعد منفجر شد! ‫- یکی به پسر من شلیک کرده؟
‫- وایسا ببینم، با کی دعوا می‌کرد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- ندیدی؟ ‫- نه، نتونستم.
‫- هیچی ندیدی؟ ‫- نه.
‫- به هیچ عنوان؟ ‫- نه!
‫نه.
‫گولش زدی که همه چی رو به تو بده.
‫بعد اینجوری شد؟
‫یک ساعت بعدش؟
‫- تصادفی بود؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫اون که تمام مدت پیش من وایساده بود ‫و آتیش‌بازی رو تماشا می‌کرد.
‫به خدا امکان نداره کار اون باشه.
‫این حرف رو نزن.
‫من دوستش داشتم. این حرف رو نزن.
‫و ببخشیدها، ولی هر کی اینجاست
‫یه دلیل واسه کشتنش داشته.
‫مگه نصف مهمون‌های اینجا گروه رقباش نیستن؟
‫من هیچوقت دانته رو نمی‌کشم! من...
‫ما به افتخار صلحمون نوشیدیم.
‫من سوگند خوردم.
‫خانواده بارتولو هیچوقت زیر حرفشون نمیزنن.
‫پس... پس...
‫کی دانته من رو کشت؟!
‫و اینجوری شد که به اینجا رسیدیم، مامان‌ها.
‫اه، من تحت حبس خونگی هستم،
‫شان مُرده، دانته مُرده.
‫امیلی رفتارش... عجیب شده.
‫از همیشه عجیب‌تر.
‫نمی‌دونم چرا یکی ممکنه فکر کنه من دانته رو کشتم.
‫فقط...
‫آره، ممنون بابت پیشنهادت.
‫چک کردم. ‫نمی‌تونم از بالکن برم پایین.
‫من...
‫الو، می‌دونم.
‫قبل از اینکه چیزی بگی، خودم...
‫هی، هی، هی، گوش بده.
‫مایلز از اردو اخراج شده.
‫اون... چی چی؟
‫اخراج شده.
‫اخراج از قبیله‌ی مینتونکا.
‫آره، این حرفا رو خود وال، مشاور اردو زد.
‫زنه هیچی از فرهنگ‌های مختلف سرش نمیشه.
‫چی شده مگه؟
‫یه قایق موتوری برداشته و باهاش گاز داده.
‫اون که چیزی از قایق بلد نیست. ‫حتی...
‫- با سیم‌هاش ور رفته و روشنش کرده. ‫- عالیه، آره.
‫مردشور اون بازی جی‌تی‌ای رو ببره.
‫یه چندتا از بچه‌ها داشتن برنامه‌ت رو ‫مسخره می‌کردن، به چالش کشیدنش
‫که یه قایق بدزده.
‫عالی شد. فوق‌العاده‌ست.
‫من الان کاپری هستم، و پسرم مجرمه ‫و خودمم دستگیر شدم.
‫- عالیه. ‫- خیلی خب، تمومش کن.
‫الان دارم میرم دنبالش.
‫نه، باشه. فقط بگو...
‫وایسا، استفانی، گفتی دستگیر شدی؟
‫استفانی؟ استفانی؟
‫تونستین...
‫این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اومدم هر کمکی از دستم برمیاد انجام بدم.
‫- جون خودت. ‫- تحقیقات ما در جریانه.
‫تا وقتی تموم بشه، باید گوشی و پاسپورتت رو ‫تحویلم بدی.
‫نه، بچه‌م از اردوش اخراج شده،
‫نمی‌تونم اینترنتم رو خاموش کنم.
‫البته. ما متوجه شدیم که این قتل‌ها
‫تعداد اعضای کانال شما رو ‫خیلی بیشتر کردن.
‫واقعاً بی‌رحمانه‌ست که می‌خوای از این ‫تراژدی سود ببری.
‫تو از کی تا حالا اینقدر اهمیت میدی، خاله لیندا؟
‫وقتی... وقتی واسه بار دوم زندگی ‫خواهرزاده‌م رو نابود کردی.
‫احمقی؟
‫نمی‌فهمی چه خبره؟
‫گوشیت رو بده لطفاً.
‫[کارآگاه سامرویل]
‫و پاسپورتت.
‫امیلی می‌دونه من کاره‌ای نبودم.
‫من تو عمرم اسلحه دستم نگرفتم. ‫جز یه بار.
‫اون فرق داشت. اسلحه خالی بود.
‫دست از سرش بردار.
‫فرصت‌طلب‌هایی مثل تو باز قراره ‫ازش سوءاستفاده کنن.
‫خودش مجبورم کرد بیام اینجا.
‫خودت رو خسته نکن.
‫اونطور که من فهمیدم، همیشه ‫به امیلی حسودیت میشده.
‫احتمالاً عقده‌ی زندگیش رو داری.
‫خجالت بکش!
‫پاسپورتت.
‫وکلام به زودی باهاتون تماس می‌گیرن،
‫اول باید بفهمم چطوری یه وکیل بگیرم.
‫اول باید وکیلی رو پیدا کنی که حاضر باشه وکالت
‫زنی که متهم به قتل رئیس خانواده ورسانوئه رو ‫قبول کنه.
‫تنهامون بذارید.
‫می‌خوام تنها با استفانی صحبت کنم.
‫عزیزم، مجبور نیستی.
‫نه، خودم می‌خوام.
‫آقای لوکسه، لطفاً.
‫دلم نمی‌خواد از مادرشوهر جدیدم و خانواده‌ش ‫کمک بخوام.
‫می‌تونید برید.
‫ما... همین بیرونیم.
‫لطفاً مراقب باش.
‫ممنون.
‫- این رو بگیر. ‫- هوم.
‫جدی رفتی تیپ عروس مُرده رو زدی؟
‫این جدیه؟
‫محکومیت‌های اخلاقی و اصطلاحات معروف؟
‫می‌دونم همدیگه رو می‌شناسین.
‫نمی‌دونم با هم همکاری می‌کنین یا نه.
‫چه بازی راه انداختی؟
‫بازی در کار نیست، استفانی.
‫من فقط یکی رو می‌خواستم که مال ‫من باشه.
‫ولی تو ازم گرفتیش.
‫چندین بار.
‫و انتظار داری ناراحت نباشم.
‫چی میگی واسه خودت؟ چیکار می‌کنی؟
‫مجبور شدم حقیقت رو به کارآگاه لوکسه بگم.
‫متاسفم. نتونستم به دروغ گفتن ادامه بدم.
‫تو که دروغگوترین آدم دنیایی.
‫کلید قید و بندهای فریب، حقیقته.
‫کدوم حقیقت اونوقت؟
‫شبی که شان مُرد، دیر اومدی استخر.
‫دیر نکردم. تو زودتر اومدی.
‫فکر می‌کردم چون آدم بدیه کشتیش که ‫از من محافظت کنی.
‫ولی داشتی از من سوءاستفاده می‌کردی.
‫واسه انتقام احمقانه خودت از شان بدبخت.
‫من شان رو نکشتم. خودت می‌دونی.
‫فکر نمی‌کردم دوباره همچین کاری کنی،
‫ولی بعدش دانته من رو کشتی.
‫چه خبره؟
‫واسه همین من رو آوردی عروسی؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫استفانی، خواهش می‌کنم تمومش کن.
‫یا خدا.
‫بس کن.
‫اذیتم می‌کنی، ولی من دارم سعی می‌کنم ‫کمکت کنم.
‫همه چی رو به پلیس بگو. خودشون می‌دونن.
‫اعتراف کن،
‫باهات توافق می‌کنن و می‌تونی باز پسرت رو ببینی.
‫دارم به خاطر خودت این کار رو می‌کنم.
‫منم حرفت رو جدی می‌گیرم.
‫تو امیلی نیستی.
‫اوه، عین دیوونه‌ها داری حرف میزنی.
‫تو فیث نیستی.
‫من جنازه فیث رو تو سردخونه دیدم.
‫- امکان نداره فیث باشی. ‫- نه، بس کن.
‫تمومش کن. داری من رو می‌ترسونی.
‫داری من رو می‌ترسونی، خوشم نمیاد بترسم.
‫پلیس همین بیرونه.
‫می‌دونم.
‫امیلی!
‫من می‌دونم کی هستی.
‫فکر کردی نمی‌دونم کی هستی؟! ‫اتفاقاً خوب می‌دونم!
‫خانم اسموترز، محض امنیت خودت هم که شده
‫باید تو حبس خونگی بمونی، می‌ترسیم ‫خانواده ورسانو بخوان انتقام بگیرن.
‫اوه، سعی کرد من رو بکشه.
‫ولم کنین!
‫چیکار کردی؟!
‫نذارید نزدیکم بشه!
‫فکر کردی نمی‌فهمم چه خبره؟
‫- اتفاقاً خوب می‌دونم! ‫- نکن!
‫روانی مریض!
‫چیکار کردی؟ چیکار کردی؟!
‫تو کی هستی؟
‫واسه مافیا کار می‌کنی؟ ‫اومدی من رو بکشی؟
‫اومدم بگم «آیرین من رو فرستاده.»
‫- آیرین؟ ‫- آره.
‫وای خدا.
‫اه، تو هم کارمند اف‌بی‌آی هستی؟
‫نه. بهم پول داده.
‫- و گور بابای پلیس. ‫- آره.
‫شوهر من رو دستگیر کردن. اونوقت واسه چی؟
‫شوهر من اون مرغ‌ها رو ندزدیده بود.
‫فقط قرض گرفته بودشون.
‫فهمیدم.
‫اینجا قراره ببیندت.
‫عالیه. چطوری می‌خوای من رو از اینجا ببری بیرون؟
‫چون پلیس بیرونه.
‫نمی‌دونم. فقط پول داد یادداشت رو به ‫دستت برسونم.
‫خیلی خب.
‫چرخت کو؟
‫تو راهرو پیش پلیس.
‫ام، چرخت رو بردار و من میرم توش،
‫و می‌تونی ردم کنی.
‫باشه. اوهوم.
‫- خیلی خب. ‫- چرا که نه؟
‫خیلی خب، من باید قایم بشم،
‫ولی این شفافه.
‫چرخمه دیگه.
‫می‌تونی توش قایم بشی. ببین.
‫قابل بحثه.
‫یکی داری که شفاف نباشه؟
‫واو، ام...
‫انگلیسی متوجه میشی؟
‫معلومه. الان دارم باهات حرف میزنم دیگه.
‫درسته.
‫ام... خیلی خب.
‫یه چرخ می‌خوام که نشه از بیرون توش رو دید ‫که بتونم داخلش قایم بشم.
‫اینهمه بدبختی واسه ده یورو.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫برو یه چیزی رو تمیز کن.
‫شاید برم یه مرغ تپل بدزدم.
‫باید یه اتاق پیدا کنم که یه خانم مسن ‫با پیژامه ابریشمی توش می‌مونه.
‫با موهای قلابی؟ کل روز الکل می‌نوشه؟
‫آره.
‫بیا.
‫انگلیسی صحبت کن!
‫هیچکس نمی‌فهمه چی میگی.
‫بروس!
‫تلویزیون خرابه.
‫سلام.
‫سلام، مارگارت.
‫اوه.
‫دوست هوپ هستی، نه؟
‫مامور بیمه.
‫هنوز منتظر چک بیمه‌م.
‫صحیح.
‫اه... چک به دستت می‌رسه.
‫اوه، آره، چک تو راهه.
‫ام...
‫اوه، نه، نکن...
‫می‌خواستم درباره
‫قل سوم هوپ و فیث ازت بپرسم، چریتی.
‫اونی که زنده نموند.
‫همینجاست.
‫دیدمش.
‫با یه کلاه‌گیس زشت تو سایه‌ها ‫میره و میاد.
‫ولی من دیدمش.
‫دیدمش.
‫و مطمئنم فرشته کوچولوی منه.
‫چرا همه فکر می‌کنن مُرده؟
‫چون مُرد.
‫و لیندا روحش رو فرستاد به جهنم.
‫اوه. اوه، نه. نه، ممنون.
‫- ببین. ‫- اوه...
‫خیلی باحاله.
‫می‌دونی، لیندا خودش سه قلوها رو به دنیا آورد.
‫اول هوپ و فیث و...
‫بچه سوم
‫مُرده به دنیا اومد.
‫بند نافش دور گردنش پیچیده شده بود.
‫و اون دوتا بچه بهش چنگ زده بودن.
‫چریتی من رو تو شکمم خفه کردن.
‫خواهر خودشون رو. باورت میشه؟
‫بعد اون جنازه معصوم رو برد
‫و خاکسترش کرد و حتی فرصت نشد ببینمش.
‫می‌دونی، حتی فرصت نشد یه کشیش خبر کنم
‫که برای روح بیچاره‌ش دعا بخونه، ‫سریع جمع کرد رفت.
‫لیندا بچه رو دزدید.
‫ولی الان
‫خدا چریتی رو به من برگردونده.
‫رفت جهنم و برش گردوند.
‫خودت هم دیدیش.
‫و چریتی خشم خدا رو به لیندا نشون میده
‫چون براش یه خاکسپاری مسیحی برگزار نکرد.
‫اون چکش عدالت خداونده!
‫بوپ.
‫هوم. هوپ رو هم مجازات می‌کنن.
‫آره، حالا می‌بینی.
‫حالا می‌بینی.
‫اه، گوشیت رو بده.
‫«تلفونوت» رو.
‫خودم می‌دونم تلفن چیه.
‫خیلی خب، «مورد فوریا» هستش.
‫اینقدر ایتالیایی حرف نزن!
‫- خودم می‌دونم... ‫- خدای من.
‫ممنون! ممنون!
‫خواهش می‌کنم! گوشی منه!
‫تلفن خودمه!
‫تمام رازهام داخلش هستن!
‫برید کنار.
‫پیداش کنید.
‫لعنتی.
‫نه، می‌دونم زنگوله‌های کاپری هستن، ولی
‫اون صدای جرنگ جرنگشون دیوونه‌م می‌کنه،
‫- یه چیز ساکت‌تر دارین؟ ‫- ویکی. ویکی.
‫بله.
‫ویکی. خدای من.
‫بن!
‫استفانی، کجایی؟
‫- هزار بار زنگ زدم. ‫- دستگیرم.
‫یا دستگیر بودم.
‫یا... خلاصه بخوام بگم فرار کردم.
‫مافیا بگی نگی دنبالمه، پس...
‫اف‌بی‌آی در جریانه
‫که چه اتفاقی برات افتاده و آماده‌ست ‫از اونجا بیاردت بیرون.
‫خدا رو شکر. خب.
‫ببین، لیندا مک‌لندن خیلی خطرناکیه.
‫یه ربطی به چندین فقره مرگ بدون توضیح داره،
‫همه‌شون مردهایی هستن که ازشون ‫کلاهبرداری کرده.
‫اف‌بی‌آی یکی رو فرستاده اونجا.
‫آره، مامور آیرین واکر.
‫زیاد باهوش نیست.
‫خب، در جریان وضعیتت هست.
‫می‌بردت به پناهگاهی که اینترپل تو جزیره ‫آماده کرده.
‫مراقبته تا برسیم.
‫نه، دارم میرم دیدنش.
‫عالیه. به اینترپل خبر میدم. اوه.
‫- رسیدی خونه خبر بده. ‫- باشه. باشه. باشه.
‫استفانی!
‫هی. من اینجام.
‫- دیدیش؟ ‫- وای پسر،
‫این زن من رو به کشتن میده.
‫خیلی خب، اگه نمردم،
‫- بعداً باهات صحبت می‌کنم. ‫- استف، خانمه چه...
‫وای خدا، چه ژاکت بامزه‌ای. از همینجا خریدیش؟
‫چرا اینقدر توجه به خودت جلب می‌کنی؟
‫اوه، شرمنده. آخه خوشحالم می‌بینم زنده‌ای.
‫خودمم همینطور.
‫ام، لیندا داره با خواهر مُرده امیلی یعنی چریـ...
‫خب، اه... چریتی نمُرده.
‫خودش رو جای امیلی جا زده و می‌خوان ‫برام پاپوش بدوزن،
‫- الان مافیا دنبالمه. ‫- هی، آروم باش. چیزی...
‫- نباید توجه جلب کنیم. ‫- گوش کن. هی.
‫- من مراقبتم. ‫- خیلی خب.
‫خب؟ اول می‌برمت پناهگاه بعد تعریف کن.
‫- خیلی خب. ‫- من حواسم بهت...
‫زبونت رو گاز گرفتی؟
‫اوه، متنفرم از وقتی همچین اتفاقی میفته.
‫خوبی؟
‫چاقو! چاقو!
‫قاتل! قاتل!
‫ای عوضی. نه!
‫قاتل!
‫من کاری نکردم! من کاری...
‫خداوکیلی؟
‫سلام.
‫لیندا، چرا کسی نیومد تلویزیون رو درست کنه؟
‫نمی‌دونم. ایتالیای خراب‌شده‌ست دیگه!
‫همه همین رو میگن.
‫دارم روانی میشم.
‫گفتم شاید بروس یا دوست هوپ ‫بتونن درستش کنن،
‫ولی نه، جفتشون رفتن.
‫وایسا ببینم، استفانی اینجا بود؟
‫گوش کن.
‫انگار ملوان زبل داره ایتالیایی صحبت می‌کنه.
‫مارگارت! اون حواس ناقصت رو جمع کن.
‫باید بدونم: استفانی اینجا بود؟
‫گفتم آره.
‫باهاش صحبت کردی؟
‫آره، یه جوریه،
‫نه فقط چون مامور بیمه افتضاحیه.
‫- مارگارت، چی... خفه شو! ‫- دوازده سالشه؟
‫باهاش صحبت کردی؟ چی بهش گفتی؟
‫چی گفتی؟
‫خب، همه چی رو.
‫- منظورت چیه؟ ‫- ماجرای چریتی رو.
‫آره.
‫فهمید چیکار کردی،
‫و به کل مردم دنیا هم میگه،
‫بعد منم میگم،
‫بعد تو جهنم می‌پوسی، لیندا.
‫بد شد، مارگارت.
‫خدا می‌دونه چه بلایی سر چریتی آوردی،
‫و خدا مجازاتت می‌کنه.
‫لعنتی.
‫باید ازم تشکر کنی.
‫من زندگی فوق‌العاده‌ای به چریتی دادم، ‫کاری که تو از پسش برنمیومدی.
‫و برخلاف دخترهات، هیچوقت از دستم ‫فرار نکرد.
‫تو زمینه کاری من بچه‌ها خیلی باارزشن، آبجی.
‫همه به بچه‌ها اعتماد دارن.
‫و هیچی مثل همکاری با خانواده نمیشه.
‫نه؟
‫گندش بزنه.
‫کی اونجاست؟
‫خانم ورسانو، سلام.
‫ام...
‫اه، چه زیرزمین... قشنگی.
‫سرم یه مقدار داره گیج میره، ولی...
‫ببین، فکر کنم یه...
‫یه سوءتفاهم بزرگی شده.
‫- خب؟ ‫- آره.
‫تک پسرم رو کشتی.
‫من نکشتمش. به خدا کار من نبود.
‫من که اصلاً نمی‌شناختمش. چرا باید بکشمش؟
‫منم می‌خوام همین رو بفهمم.
‫ام، اون چیه؟
‫هر چی هست، به نظرم نیازی بهش نیست، می‌دونی؟
‫می‌تونیم صحبت کنیم.
‫تیوپنتال سدیم.
‫خیلی خب، سرم حقیقت...
‫من تقریباً با نیروی انتظامی کار می‌کنم، ‫و اینی که میزنین تاثیری
‫جز بدحال کردن من نداره، پس...
‫خیلی خب!
‫دست سرآشپز درد نکنه.
‫آره.
‫خیلی سریع کار می‌کنه.
‫گل گفتی، آبجی.
‫- یه بار به شوهرم تزریقش کردم. ‫- شوخی.
‫آره، می‌خواستم ببینم با کی رفت و آمد داره.
‫ولی هزاران اسم گفت. تمومش نمی‌کرد.
‫می‌خوای بدونی من با کی قرار می‌ذارم؟
‫با یکی به اسم هیچکس.
‫هیچکس.
‫- هیچ شخصی. ‫- از بحث منحرف نشو.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫تو شهر با یکی آشنا شدم،
‫ولی چون تو کتابم اشاره‌ای بهش نکردم،
‫ازم جدا شد. باورت میشه؟
‫چرا پسرم رو کشتی؟!
‫من نکشتم.
‫کار قل سوم امیلی، چریتی بود.
‫تموم این مدت همینجا بوده. باورت میشه؟
‫فکر کنم شان رو هم کشت.
‫و یه مامور اف‌بی‌آی رو. هوم.
‫ماموره بدجور احمق بود.
‫هی، من کتابت رو خوندم.
‫مزخرفات خبری.
‫می‌دونم قل سومشون مُرده.
‫خدای من.
‫همه یه پا منتقد کتابن.
‫نه، نه، نه. چریتی مُرده بود، ولی در واقع نمُرده.
‫برعکس مُرده‌ست.
‫نمُرده شد. عین زامبی‌ها نه.
‫زنده بود دیگه.
‫احتمالاً امیلی رو کشته.
‫- آخی. ‫- این مزخرفاتی که میگی با عقل جور درنمیان!
‫چی رو داری ازم پنهان می‌کنی؟
‫یه چیزی رو قایم کردی.
‫خواهش می‌کنم مجبورم نکن بگم.
‫بگو.
‫خیلی خب.
‫می‌دونستم بهترین رئیس ممکن واسه انجمن اولیا و ‫مربیان خودمم، واسه همین تو جعبه رای‌گیری اسمم رو انداختم،
‫ولی این چیزها رو نباید طبق محبوبیت انتخاب کرد، ‫واسه همین استیسی...
‫نه، اولیویا رو میگم!
‫امیلی.
‫هوپ مک‌لندن.
‫هر اسم مزخرفی که داره.
‫کار من بود.
‫من کشتمش.
‫می‌دونستم تو دانته من رو کشتی.
‫نه.
‫دانته نه.
‫نه.
‫دانته خیلی خوش‌قیافه بود.
‫دلم می‌خواد با همچین مردی ازدواج کنم.
‫نه، معلم ورزش رو کشتم.
‫یعنی من نکشتمش، اون خودش رو ‫به خاطر من کشت.
‫راستش رو بخوای مردهای زیادی رو کشتم.
‫نمی‌دونم چیکار کنم. می‌میرن دیگه.
‫اگه دوستشون داشته باشم می‌میرن، ‫دوستشون نداشته باشم می‌میرن.
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫نمی‌تونم مردم رو زنده نگه دارم.
‫حتی دیگه نمی‌تونم جرایم رو حل کنم.
‫فقط می‌خوام همه چی تموم بشه.
‫تمومش کن!
‫می‌دونم با امیلی توافق کردین دانته‌ی ‫من رو بکشین.
‫اوه.
‫همه‌ش به خاطر پول بود؟
‫پول؟
‫یا... یا...
‫نکنه یه حسادت عجیبی
‫نسبت به اون زن وحشتناک داری که ‫تو رو وارد زندگیم کرد؟
‫اینطور نیست.
‫نمی‌دونم چرا همه همین رو میگن.
‫نه.
‫نه، من نمیام از امیلی پول بگیرم.
‫خیلی... خیلی...
‫آدم گیج‌کننده و رو اعصابیه.
‫بعضی وقتا خیلی جدی میشه، بعد می‌خنده.
‫می‌دونی چی میگم؟ نمی‌دونم.
‫فکر نکنم بدونه الان داره چیکار می‌کنه
‫چون اونی که این کارها رو می‌کنه خودش نیست.
‫چون احتمالاً مُرده. ‫عقب موندی، آبجی.
‫باورم نمیشه. به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫لباس سیاهی که تنش بود رو دیدی؟
‫انگار... خیلی بزرگش کرد، می‌دونی؟
‫وقتی وارد اتاق شد، یه اسلحه دستش بود.
‫- دختر، ما داخل اتاقیم‌ها. ‫- دیوونه‌ست.
‫بکشینش.
‫و یه کاری کنین جنازه‌ش هیچوقت پیدا نشه.
‫چی میگه؟
‫اوه. آره. باشه.
‫زیرانداز پلاستیکی منطقیه.
‫هوشمندانه‌ست، می‌دونین؟ ‫نظافتش آسونه.
‫ولی بخش آخرش رو زمزمه کرد،
‫شاید بخواین دوباره بپرسین چی گفت،
‫شاید اشتباه شنیده باشین، می‌دونین؟
‫البته به خودتون بستگی داره، ولی ‫خب یکی از نکات مهم قتل همینه.
‫نمیشه حرف رو پس گرفت.
‫چی شد؟
‫اوه!
‫من خوبم!
‫افتادم زمین.
‫چه خبره؟
‫نمی‌بینم چه خبره.
‫خیلی خب.
‫- خوبی؟ خوبی؟ ‫- اوه، البته که تویی.
‫عجب گیری دادی به من!
‫بس کن! یه کم فضا بده.
‫خیلی سمجی.
‫می‌دونستی چریتی زنده‌ست؟
‫داره تمام عزیزانت رو می‌کشه، دختر.
‫می‌دونم.
‫اوه، ممنون.
‫خوبی؟
‫می‌دونم اومدی دنبالم چون بهم نیاز داری، ‫چون من باهوش و خوشگلم.
‫چون امیلی با استفانی دوسته!
‫خوشحالم برگشتی. ‫داری از سرم حقیقت لذت می‌بری؟
‫اوه. واو!
‫- پاشو بریم. ‫- خیلی خب.
‫- یالا. ‫- نه. نه. نه!
‫- شاید تو چریتی باشی. نه. ‫- باید بریم.
‫اوه. ممکنه چریتی باشی.
‫- ثابت کن امیلی هستی. نه. ‫- استفانی، استفانی.
‫یه چیزی بگو که فقط امیلی می‌دونه.
‫- ثابت کن امیلی هستی! ‫- وقت واسه این مزخرفات نداریم.
‫ثابتش کن!
‫دختره‌ی دزد، گفتم وقت نداریم
‫که بخوام با جزئیات به اولین عشق زندگیت
‫که ممکنه پدر بچه‌ت باشه بپردازم.
‫هر روز به درگاه خدا دعا می‌کنم
‫که مایلز تبلیغ شرکت ۲۳اندمی رو نبینه.
‫خیلی خب! فهمیدم!
‫با دوست صمیمیت درست صحبت کن.
‫چرا هنوز سرپا وایسادیم؟ بزن بریم.
‫بریم.
‫تاثیرات زندانه، عوضی.
‫یالا. یالا.
‫- وای خدا. ‫- بریم.
‫- چرا من رو آوردن اقیانوس؟ ‫- آره، نه، راه برو.
‫آره، رو به جلو. بجنب.
‫یالا، یالا، یالا.
‫اوه، خیلی خب.
‫فکر کنم باید بزنی کنار وگرنه ‫رو سرت بالا میارم.
‫وای خدا. خیلی خب. نه، نه، نه. نکن.
‫بالا نیاری‌ها.
‫- وای خدا. ‫- تموم شد؟
‫یه وقت فکر نکنی مافیا دنبالمونه.
‫یعنی...
‫خبر خوب اینه که دیگه زیاد حالم بد نیست.
‫تو کدوم گوری بودی؟
‫خدا رو شکر چریتی نکشتت.
‫اوه، آره، نه. غلط زیادی کرده.
‫خیلی من رو دوست داره.
‫یعنی چی؟
‫اه، از اول تعریف می‌کنم.
‫اون شب که رفتم و فقط
‫تو موندی تو استخر، خاله لیندا تو اتاقم بود.
‫مشخص شد من نواده‌ی یه نسل طولانی ‫از کلاهبردارهام،
‫و خاله لیندا از تنها کار کردن خسته شده بود.
‫یه راه در رو می‌خواست، و وضعیت من رو ‫به چشم برنامه بازنشستگیش دید.
‫اومد که
‫بیست میلیون دلار از من و دانته ‫اخاذی کنه.
‫واسه چی؟
‫آره. فقط من و تو می‌دونیم،
‫دنیای ظالمیه.
‫پس تو روزنامه خونده زندانی، ‫باهات تماس گرفته و...
‫چون... چون تو راه فرارش بودی.
‫فقط به من گفته بود.
‫پس باهاش توافق کردی، ‫وکلاش از زندان آزادت کردن،
‫اونم می‌خواسته از مافیا خارج بشه... هوم.
‫آره، نیاز نبود جنگ مافیایی راه بیفته.
‫البته این چیزها واسه خاله لیندا مهم نبود.
‫خانواده مک‌لندن فقط پول براشون مهمه.
‫تو هم بهش گفتی بره بمیره.
‫ولی چرا قبل از اینکه پیشنهادش رو ‫رد کنی شان رو کشت؟
‫آره، اه... آره، منم برام سوال بود
‫تا فرداش که چریتی اومد تو اتاقم.
‫واقعاً باورم نمیشد، می‌دونی؟
‫لیندا بهم گفت که دوتا خواهر دارم
‫ولی خواهرهام من رو نمی‌خوان و ‫می‌دونستم دروغ میگه.
‫نه... ما اصلاً خبر نداشتیم.
‫می‌دونستی من هیچ دوست و رفیقی نداشتم
‫و تو خونه درس خوندم
‫و تنها بزرگ شدم و فقط اینا رو داشتم؟
‫چون لیندا تو کارش به کمکم نیاز داشت،
‫از همون بچگیم.
‫نمی‌خواستم کمکش کنم، ولی مجبور بودم.
‫- اوه. ‫- منم کمکش می‌کردم.
‫ولی اونا کمکم می‌کردن که تنها نباشم.
‫کارشون عالی بود.
‫لیندا خیلی‌ها رو کشته.
‫مردهای بیچاره.
‫و ازش متنفر بودم.
‫ام، چریتی.
‫تا وقتی دیگه بدم نمیومد.
‫- الان چیکار می‌تونم برات بکنم؟ ‫- هیچی.
‫فقط اومدم ببینمت.
‫همیشه می‌دونستم نجاتم میدی.
‫که جفت خواهرهام نجاتم میدن
‫و منم میشم فرشته نجات شما.
‫ولی بعدش شنیدم کشتیش.
‫چرا فیث رو کشتی؟
‫- چرا؟ ‫- چریتی، باید بری.
‫چرا فیث رو ازم گرفتی؟ من ازش ‫مراقبت می‌کردم.
‫الان همه چی رو نابود می‌کنی.
‫- یه نقشه دارم. همه چی رو درست می‌کنم. ‫- نیاز نیست.
‫درستش می‌کنم. می‌بخشمت.
‫- می‌بخشمت. ‫- خیلی خب.
‫دیگه ولت نمی‌کنم.
‫آره، منم دوستت دارم.
‫خیلی خب. باید مطمئن بشم...
‫اوه، گندش بزنه.
‫که همیشه کنار هم می‌مونیم.
‫پس...
‫چریتی هم در و دیوونه‌ست؟
‫منتظر بودی این رو بگی، نه؟
‫خب چیکار می‌کردم، نمی‌گفتم؟
‫- اونم به تو؟ ‫- خب، می‌دونی،
‫خیلی هولی.
‫راستی خوبی؟
‫شرمنده. واقعاً اتفاق وحشتناکی بود.
‫- اوه. ‫- اونجاش رو یادم رفت.
‫ممنون که نگرانی. آره.
‫- پیش میاد. ‫- خب...
‫اه، هیچوقت پیش نمیاد.
‫خیلی خب، پس اونجا زندانیت کرد و ‫تمام مدت اونجا بودی؟
‫آره، می‌دونی، بهم مواد داد و روی در ‫تابلوی «مزاحم نشوید» آویزون کرد،
‫بعد جای من رفت عروسی.
‫راستش بیشتر از همه از این ناراحتم
‫که...
‫دانته وقتی مُرد فکر می‌کرد اون منم.
‫که من کشتمش.
‫بگذریم، به دلایلی، امروز صبح نیومد ‫بهم مواد بده، پس...
‫آره، چون یه مامور اف‌بی‌آی رو کشت ‫و انداختش گردن من.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫نیکی رو برمی‌داریم و میزنیم به چاک.
‫نقشه‌ت اینه؟
‫آره.
‫یعنی پیشنهاد میدی با یه بچه ده ساله ‫یه سره در حال فرار باشی؟
‫می‌دونم من رو واسه انتقام یا ‫به عنوان طعمه آوردی
‫یا می‌خواستی من رو بکشی،
‫ولی الان هم مافیا و هم اف‌بی‌آی ‫می‌خوان سر به تنم نباشه.
‫من که نمی‌خواستم دستی تو این قضیه ‫داشته باشم. اصلاً نمی‌خوام اینجا باشم.
‫می‌تونستی دست از سرم برداری!
‫چرا من بخشی از این داستانم؟! ‫اصلاً اینجا چیکار می‌کنم؟!
‫عزیزم، فکر کردی تموم این مدت همه ‫می‌خواستن تو رو بکشن؟
‫من نمی‌خوام تو رو بکشم.
‫همه می‌خوان من رو بکشن.
‫می‌دونی، اگه نقشه‌م جواب نمی‌داد
‫و احتمالش زیاد بود که جواب نده،
‫می‌دونستم اگه بلایی سرم بیاد...
‫من دلم می‌خواد از قضیه سر دربیارم.
‫تو فرشته نجات منی، استفانی.
‫واسه همین آوردمت اینجا.
‫لطف داری.
‫جدی گفتم.
‫پس آره، می‌دونی، نقشه بهتری ندارم.
‫دیگه ذهنم قد نمیده.
‫ولی تو همیشه یه نقشه دیگه داری.
‫همیشه ده قدم از بقیه جلوتری، پس ‫چی تو فکرته؟
‫چون حوصله ندارم یه خواهر دیگه رو بکشم.
‫اوه، یکی باید این حرفت رو روی یه ‫بالشت گلدوزی کنه.
‫خیلی خب. لعنتی، بذار فکر کنم.
‫یه دقیقه.
‫هی، چرا... گوشیت کجاست؟
‫چرا تو پخش زنده‌ای؟
‫چی میگی؟
‫سلام، مادرها.
‫من امیلی هستم.
‫مطمئنم انتظار داشتین استفانی رو ببینین، ‫ولی همونطور که شنیدین،
‫داره از کارهایی که کرده فرار می‌کنه،
‫و باید پیداش کنم.
‫پس اگه دیدینش، لطفاً بهش بگین.
‫استفانی، تو مثل عضو خانواده‌م می‌مونی.
‫و خواهرم رو پس می‌خوام.
‫هنوز می‌تونم احساست کنم.
‫تو چی؟
‫آخی، روانی.
‫من دیگه باید برم، ولی اول،
‫سلام بده، فرشته.
‫پسر گلم، سلام کن. بگو سلام.
‫خیلی خب، الان دیگه دلم خواست ‫خواهرم رو بکشم.
‫خوابش میاد.
‫بهم گفت دور بودن از من باعث میشه حس کنه
‫از یه صخره داره میفته پایین و می‌میره.
‫پسر خیلی مهربونیه.
‫خیلی خب.
‫وقتشه ترمز این دوران سرکشی نوجوونیش رو بزنم.
‫باید بریم جایی.
‫امیدواریم ما رو اونجا ببینین.
‫تیبریوس.
‫- بگیر. ‫- خیلی خب.
‫یالا، بزن بریم.
‫آروم باش. دختره روانیه.
‫سلام.
‫خیلی کارت وحشتناکه، لیندا.
‫اوه، هیچکدوم از این اتفاقات رو یادش نمی‌مونه.
‫چریتی از اون داروسازی که باهاش وقت گذروندیم ‫خیلی چیزها یاد گرفت.
‫اطلاعاتش از شیمی شیوه کاریم رو عوض کرد.
‫دارو زندگی رو خیلی آسون‌تر می‌کنه، موافقید؟
‫می‌دونی که جفتتون رو بابت اذیت کردن ‫بچه‌م می‌کشم، نه؟
‫نمی‌خوام دلت رو بشکنم، امیلی، ‫ولی نیکی حتی قبل مواد هم
‫نمی‌تونست فرق بین مادر واقعیش و ‫خواهر مُرده‌ش رو بفهمه.
‫بچه‌ها خیلی انعطاف‌پذیرن.
‫و بهترین ابزار دست کلاهبردارهان.
‫کیه که به یه زن که یه بچه ناز ‫بغلشه اعتماد نکنه؟
‫تو تموم زندگیت همین نبودی، چریتی؟
‫نه.
‫یه عروسک خیمه‌شب بازی؟
‫که برای مادر قلابیت پول دربیاری؟
‫اوه، آره، چریتی بیچاره.
‫چه زندگی شگفت‌انگیزی رو با مارگارت ‫از دست داد.
‫ممکن بود تو یه دیوونه‌خونه
‫با یه مادر معتاد و خواهرهای قاتل بزرگ بشه.
‫گمشو بابا، لیندا.
‫چی می‌خوای؟
‫جدی میگم.
‫به نظرت چطوری قراره قسر در برید؟
‫اف‌بی‌آی دنبالتونه.
‫دخترت یکی از مامورهاشون رو کشته.
‫چریتی، چه غلطی کردی؟
‫اوه، آره.
‫آره، و...
‫دانته مُرده، الان قراره از یه جنازه ‫اخاذی کنین؟
‫نه، دوران اخاذی من تموم شد.
‫با دانته مُرد.
‫در ضمن، اخاذی عین زدن چسب زخم ‫روی مشکلات بزرگتره.
‫هیچی مثل راه‌حل‌های بلند مدت نمیشن.
‫و خانواده ورسانو بیشتر از بیست میلیون دلار ‫پول دارن.
‫اوه... ببخشیدها، همین؟
‫برنامه‌ت همینه؟ می‌خوای از مافیا ‫پول بدزدی؟
‫نه، نیاز نیست، عزیزم.
‫چریتی با دانته ازدواج کرده.
‫و همه فکر می‌کنن چریتی خود توئه، امیلی.
‫عضو خانواده‌ست.
‫بیوه قدرتمندش امیلی.
‫جای اون رئیس میشه،
‫به خاله لیندای عزیز و نیکی جانش رسیدگی می‌کنه،
‫و با هم تا ابد به خوبی و خوشی ‫زندگی می‌کنیم.
‫آره، ولی پورشا بدجور از من متنفره،
‫هیچوقت همچین قدرتی رو بهت نمیده، پس...
‫خب، باورت نمیشه از وقتی دانته مُرده ‫چقدر عوض شدی.
‫شدی یه زن کاملاً متفاوت.
‫هوم.
‫پورشا بدجور بهت علاقمند شده.
‫خب، جز اون بخشش که ساقدوش حسودت
‫زد پسرش رو کشت.
‫ولی وقتی جنازه استفانی رو براش ببری
‫و خودت رو به خانواده اثبات کنی،
‫کارهات رو می‌بخشه.
‫بدک نیست، ها؟
‫- عالیه، لیندا... ‫- اوهوم.
‫جز یه بخشش.
‫امیلی باید بمیره، چریتی.
‫نه، نه، استفانی، فقط تو باید بمیری.
‫درسته. بعد از امیلی.
‫- خداحافظ، خواهرزاده عزیزم. ‫- نه.
‫- فقط استفانی. ‫- چی؟
‫نه، هوپ نباید بمیره.
‫چریتی، چی زر میزنی؟
‫فقط استفانی. هوپ زنده می‌مونه.
‫اونوقت چطوری موفق بشیم، روانی؟
‫موفق میشیم. هوپ کنار من زنده می‌مونه چون
‫ما یکی هستیم.
‫نه، راست میگه. امیلی نباید بمیره.
‫درست میگه.
‫من و چریتی باید تا ابد کنار هم باشیم.
‫هی، لال شید و دخالت نکنید!
‫چریتی، خل بازی درنیار، الان وقتش نیست.
‫نمی‌ذارم خواهرم رو بکشی.
‫عجبا، تو که تازه دیدیش!
‫شما نمی‌تونین دوتا باشین. با عقل جور درنمیاد.
‫- ما یکی هستیم. ‫- الان...
‫الان گند میزنی به نقشه‌مون.
‫ول کن... نه! لعنتی!
‫- خدای من! ‫- برو. برو.
‫این چه وضعیه؟
‫شوخیت گرفته؟!
‫چرا اینجوری شد؟!
‫اگه لازم باشه هر سه نفرتون رو می‌کشم!
‫لعنتی!
‫نقشه من مو لا درزش نمیره.
‫فکر می‌کنی بعد اینکه این روانی دانته رو ‫کشت کشیدن همچین نقشه‌ای آسون بود؟
‫نه، ولی من موفق شدم!
‫نقشه خیلی خوبی هم هست!
‫همین الان اجراش می‌کنم!
‫حالت مخفی، عوضی!
‫نه! چریتی، اسلحه رو بده من!
‫نه! چریتی!
‫خدا لعنتت کنه!
‫زنده می‌مونه.
‫ولی تو نه.
‫نه، نه، نه.
‫چریتی، نه.
‫استفانی... استفانی نباید بمیره، خب؟
‫باید بمیره.
‫چون یه بار تو رو از من گرفته، باز هم تکرارش می‌کنه.
‫و وقتی تو رو اذیت می‌کنه، منم اذیت میشم.
‫منم اذیت میشم.
‫نه، استفانی بلایی سر کسی نمیاره، خب؟
‫ولی من و تو چرا.
‫ما مک‌لندن‌ها فقط همه رو اذیت می‌کنیم... مارگارت، ‫لیندا، بابام، فیث، همه‌مون.
‫واسه همین...
‫باید کنار هم بمونیم.
‫اوه، چریتی، تو خیلی‌ها رو کشتی.
‫به خاطر تو.
‫نباید همچین کاری می‌کردی.
‫کارت درست نبود.
‫می‌دونی، نمی‌تونیم بذاریم استفانی تقاص ‫کارهات رو پس بده، می‌تونیم؟
‫نه، نمی‌تونیم.
‫یعنی من نمی‌تونم و من و تو یکی هستیم، نه؟
‫پس با همدیگه می‌تونیم درستش کنیم.
‫می‌دونی، شاید تو هم بتونی یه کاری ‫برای من، برای ما بکنی.
‫برای ما.
‫که درستش کنی.
‫باشه.
‫هر کاری برای خودمون می‌کنم.
‫و امروز استفانی اسموترز پیش ماست،
‫که کتابش «مُردن برای عشق:
‫قاتلی در کاپری» کتاب شماره یک لیست پرفروش‌ترین ‫کتاب‌های نیویورک تایمزه.
‫ادامه‌ای برای کتاب اولش، بلوند بی‌چهره‌ست،
‫که فروش اونم بیشتر شده.
‫خوشحالم کنار شمام.
‫امیلی نلسون... یا در واقع بهتره بگم هوپ مک‌لندن...
‫مطالعه شخصیتی جالبی روش انجام دادی.
‫آره. زندگی امیلی از داستان‌های تخیلی ‫عجیب‌تر بود.
‫خوشحالم که دوباره بازداشت شده چون جاش ‫همونجاست،
‫و خوشحالم تونستم عدالت رو براش اجرا کنم.
‫دوباره.
‫درسته. دوباره.
‫بعداً بیشتر درباره دستگیری
‫و استرداد امیلی نلسون
‫بابت قتل‌های عجیب شوهر سابقش، ‫شوهر جدیدش،
‫خاله، مادر و مامور اف‌بی‌آی آیرین واکر
‫در جزیره کاپری صحبت می‌کنیم.
‫دادستان میگه خانم نلسون به همه چی ‫اعتراف کرده.
‫استفانی، همین چند وقت پیش هم ثابت شد
‫که درباره مظنونی که در یه حلقه
‫قاچاق کودک بین‌المللی شناسایی کرده بودی ‫حق داشتی.
‫دلم می‌خواد بدونم چطوری از نونوایی ‫زدی به حل جرم و جنایت؟
‫ام، فکر کنم کم‌کم می‌فهمی من زن ‫پر از غافلگیری هستم، جیک.
‫وگرنه چطور ممکن بود مهمون برنامه ‫فوق‌العاده شما بشم؟
‫اوه، عزیزم، عجب مصاحبه توپی انجام دادی.
‫آخی، ممنون. چه مهربون شدی.
‫با شکم خالی ریاضی حل نکنین، بچه‌ها.
‫وای خدا، مامانم عجب لوسیه.
‫برو بابا، رفیق. مامانت خیلی خفنه.
‫صد در صد.
‫استفانی، تو تلویزیون خیلی خوشگل به نظر میای.
‫وکلای خانم نلسون بیخیال
‫دادخواست استیناف در پرونده قتل پدرش ‫استنلی و خواهرش فیث شدن.
‫اگه محکوم بشه، مجازاتش
‫چندین حبس ابد خواهد بود.
‫به زودی برمی‌گردیم.
‫جیک تپر خیلی مجری خوبیه.
‫- الو؟ ‫- سلام، منم رفیق مخفی شده‌ت.
‫آره، می‌دونم. چطوری؟
‫اوه، من... می‌دونی، خوبم.
‫الان که خواهر روانیم افتاده زندان بهترم.
‫اه، یه سوال داشتم.
‫اه، می‌دونی...
‫یه لطف ساده به یاد قدیما.
‫بگو.
‫نیکی هیچوقت نمی‌تونه کنار من دوران کودکی ‫خوبی داشته باشه، پس...
‫قول بده یه جوری بزرگش کنی که ‫مثل من از آب درنیاد.
‫می‌دونی، تا دیدار بعدیمون.
‫باشه، قول میدم.
‫ام، می‌بینمت؟
‫آره.
‫حواسم بهتون هست.
‫من همیشه جلوی چشمتون قایم میشم، نکبت.
‫میشه یه بار عادی رفتار کنی؟ ‫درست خداحافظی کن.
‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫می‌دونم چیکار کردی...
‫هوپ.
‫امکان نداره تو این کسب و کار به سن من برسی
‫و از همه چی خبردار نباشی.
‫ته قلبم می‌دونستم...
‫که هیچوقت بلایی سر دانته‌ی من نمیاری.
‫رازت پیش من جاش امنه.
‫اون...
‫دوست صمیمیم بود.
‫واقعاً...
‫واقعاً دوستش داشتم.
‫جدی میگم.
‫هوم. همه‌مون دوستش داشتیم.
‫ولی پسر من اول و آخرش به خاطر تو مُرد.
‫هرچند، تو رو عضوی از خانواده می‌دونم.
‫و انتظارم از خانواده‌م بالاست.
‫پس...
‫واسه همین، من...
‫ازت درخواست...
‫یه لطف ساده دارم.
‫چقدر ساده؟