ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
اون روز در هلدی‌گاتی،
ماهارانا پراتاپ یک طرف ایستاده بود،
فرماندهی ارتشی حدود هشت تا نه هزار نفره.
و اون طرف،
ارتش مغول ایستاده بود، با قدرت چهل هزار نفری.
اما باشکوه‌ترین اسب
متعلق به ماهارانا پراتاپ بود.
قد بلند مثل یه فیل
گردنی باریک
آبی براق
خیلی خوشتیپ!
برق‌آسا سریع.
سریع‌تر از یه قطار.
میتونست از دره‌های بزرگ بپره.
میتونست تو شب‌های طوفانی از رودهای عمیق شنا کنه.
اسمش بود
چتاک.
مامان‌بزرگ!
- اسب پرتویراج چاهان هم همینطور بود... - من کوچیک‌ترم.
این قرار بود داستان قبل خواب من باشه.
ولی همیشه داستان اسب تعریف می‌کنی،
- فقط چون اون دوست داره! - نگران نباش عزیزم
دختر خنگ!
داستان بدون اسب همیشه ناقص و بی‌مزه‌ست!
قدت شده مثه یه اسب،
ولی هنوز مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی!
اگه انقدر عاشق اسبی، فردا برو تو اصطبل کار کن!
همش حرف، عمل که نیست!
مامان‌بزرگ
فکر نکنم هیچ‌وقت اسب خودم رو پیدا کنم.
اگه اینطور باشه، اون تو رو پیدا می‌کنه.
این اسب، مالهر
فکر کنم عربیه.
از کجا می‌دونی؟
به عربی شیهه می‌کشه؟
خفه شو!
قد، وزن، دندون‌ها، دم و ویژگی‌های صورت
نژاد اسب رو نشون میدن.
حق نداری به اسب‌ها دست بزنی!
فقط بشورشون، اصطبل رو تمیز کن و بدون دردسر برگرد خونه.
صبح اول وقت حالم رو خراب می‌کنید.
چطور بدون دست زدن به اسب بشورمش؟
سلام، جاناکی دوی!
اسمش چیه؟
راجا.
تا حالا ندیدمش!
اون توی اصطبل‌های خاص نگه داشته می‌شه.
پدرت ازش مراقبت می‌کنه.
محشره!
بس کن و در رو باز کن!
بیا.
مامان‌بزرگ من میگه زردچوبه، ریحون، دارچین
و فلفل توی آب گرم فوری گلو درد رو درمان می‌کنه.
هی، اصطبل‌چی!
حد خودتو بدون!
هی، "اصطبل‌چی"!
به انگلیسی بهت توهین کرد!
شنیدمش.
متأسفم رفیق.
هی! می‌تونستم جوابشو به هندی بدم.
ولی پدرم میگه که آدم خوب نباید وارد دعوا بشه.
براش گذشتم.
فکر می‌کنه چون با اونا قاطی شده، سفید شده!
خانواده زمیندار حتی دیگه هولی و دیوالی رو هم جشن نمی‌گیرن!
تو هولی مثل ملکه زنبورها میاد بیرون
لباسای کاملاً سفید پوشیده و از وسط بازار رد میشه.
و هیچ‌کس جرات نداره بهش رنگ بپاشه!
بی‌خیال این حرفا شو، گوویند.
برنامه‌ای برای هولی داری؟
برنامه‌های بزرگ دارم!
- ایول! - این دفعه می‌خوایم
هی، وایسا!
کنار برو، دیوونه شده!
کمک کنید!
هی!
برو کنار!
هی!
بایست!
مالهر، بایست!
هی!
هی، کنترلش کن!
ایول!
محشره! آفرین مالهر!
محشره مالهر!
آفرین!
جنبش نافرمانی گاندی
اول، اعتراضات در چامپاران، بعد خِدا.
حالا میگه: "با انگلیسی‌ها همکاری نکنید."
الان همه فکر می‌کنن قهرمان هستن؟
جاناکی، صاف بشین!
چند بار باید بگم؟
چطور ندیدیش که اسب‌سواری می‌کرد؟
عینک آفتابی زده بودم،
و خودش هم رنگش تیره‌ست.
عادت کن به انگلیسی حرف زدن!
- اجازه دارم برم، پدر؟ - نه. بشین.
وفاداری رو پاداش دادن و اشتباهات رو مجازات کردن
وظیفه یه زمینداره.
حالا انگلیسیت کجا رفت؟
- چی؟ - هیچ‌چی.
من روی اسب بودم که بشورمش که یهو شروع به دویدن کرد.
عمدی سوارش نشدم!
بابا!
دیگه نمی‌تونه تحمل کنه، ارباب.
ارباب، جشن ارده کومب نزدیکه و پسرای این اطراف
به‌خصوص اونایی که از بوسار هستن،
دیوانه اسب‌ها هستن.
اسب‌سواری تو خونشونه.
اون یه بچه‌ست. احساساتی شده بود.
من حاکم مطلق اینجام.
اگه کسی جرات کنه یکی از اسب‌هامو سوار شه،
زیر سم‌هاش لهش می‌کنم.
اگه اینو یادت رفت،
به گوشت پشتت دست بزن.
یادت میاره.
بریم.
نگهش دار، من طناب‌ها رو باز می‌کنم.
آره، برو جلو.
- ای پاپاتلال، پیشگوی پرنده ما! - ای پاپاتلال، پیشگوی پرنده ما!
- خردت رو به من عطا کن، بی‌همتا! - خردت رو به من عطا کن، بی‌همتا!
- سرنوشتم رو آشکار کن، نمایانش کن! - سرنوشتم رو آشکار کن، نمایانش کن!
ای پاپاتلال، پیشگوی پرنده ما!
- ای پاپاتلال، پیشگوی پرنده ما! - نگران نباش.
فقط تا وقتی که یه اسباب‌بازی هندی جدید پیدا کنی.
اوه، هی، میتو بابا!
پیشگویی من چیه؟
بگو بهم.
پاندیت.
احتمال یه دوستی جدید.
دوست جدید... ملاقات می‌کنی.
دیدی، جاناکی؟
نگفتم که میتو خیلی دقیق پیشگویی می‌کنه؟
بیا، جاناکی. بیا.
بریم مجموعه شمشیرامو ببینیم.
البته.
برو عزیزم.
مامان‌بزرگ!
هزار بار بهت گفتم
اینقدر بی‌پروا نباش!
نمی‌تونستی جلوی اون شیطونا رو بگیری؟
از اذیت کردن مردم لذت می‌برن.
در واقع، باهاش زنده‌ان.
اینقدر لوسش نکن، مامان!
امروز شانس آورد.
یه روز همه‌مونو به کشتن میده!
اشتباه می‌کنم؟
دارن مالیات‌ها رو زیاد می‌کنن و زمینای روستایی‌ها رو می‌گیرن.
خانواده‌ها دارن از ریشه کنده می‌شن و به بردگی خارج از کشور فرستاده می‌شن.
یکی باید به ظلم زمیندارا پایان بده!
به‌خاطر همین بهتره سکوت کنیم.
وگرنه نفر بعدی ما هستیم.
همه نمی‌تونن شورشی باشن.
بجنب!
حرکت کن!
زود باش!
سریع‌تر حرکت کن!
هی!
با این سرعت هیچ‌وقت به‌موقع نمی‌رسیم.
ستوان، سریع باش! باهاشون همراه شو.
- بله، قربان. - بجنب!
برو!
سریع‌تر!
ادامه بده!
برو.
این شانستونه.
- فرار کن. - برو!
- بجنب! - هی! حرکت کن!
ادامه بده!
- حرکت کن! - برو!
- زود باش! - نه
نمی‌تونم شما و مامانو اینجوری رها کنم!
برای خاطر ما این کارو بکن.
- فرار کن. - ادامه بده!
آزادی تو آزادی ماست.
برو الان!
برو!
زود باش!
برو!
بایست!
دزد ویکرام سینگ اینجاست!
برو!
بیا.
وقتی خونه و زمین‌هامون گرفته میشه،
دره تنها پناهگاه ما میشه.
وقتی گاوآهن از دست‌هامون گرفته میشه،
هیچ راهی جز برداشتن تفنگ نداریم.
اگه زنده موند، فردا اون و خونوادشو به قاضی برسونید.
بله، قربان.
تصمیم گرفتین؟
یا نیاز به کمک دارید؟
قربان، ما به مقامات می‌گیم
که با رضایت داریم به ترینیداد می‌ریم
همراه با خانوادمون برای کار.
دستمزدتون چقدر؟
هشت روپیه، قربان.
- بله، قربان. - بله، قربان.
خوبه!
دولت بریتانیا هم قوانین علیه برده‌داری می‌خواد، هم برده‌ها رو.
باید خدمتکارامونو به خارج بفرستیم تا برده‌شون بشن،
و جلوی قاضی شهادت بدیم
که اونا به خواست خودشون دارن میرن.
بریتانیایی‌ها خیلی بی‌رحمن، ارباب.
واقعاً.
ولی مشکل اصلی بریتانیایی‌ها نیستن
دردسر واقعی بین مردم خودمونه.
کیه، ارباب؟
اون گدا
که یاد گرفته دزدی کنه.
فراموش کرده که زندگیشو مدیون ماست.
قبل از فرستادن کاروان بعدی، باید کارشو تموم کنیم.
ارباب.
خانم کِسَر پاش پیچ خورده.
میگه امروز نمی‌تونه همراهتون بیاد.
داری روش‌های جدیدی برای تحقیرم جلوی دوستام پیدا می‌کنی؟
اینطوری با یه خانم رفتار می‌کنی؟
به نظر می‌رسه فراموش کردی که زن منی.
گفتم بهتره یادت بندازم.
ارباب، بریم؟
داری اونو می‌سابی یا قتل‌عامش می‌کنی؟
چرا عصبانیتتو سر برگای بیچاره خالی می‌کنی!
راهزن ویکرام سینگ جایزه هزار روپیه‌ای
داره به راهزن شدن فکر می‌کنه تا انتقامش رو از جاناکی دوی بگیره!
- کشته می‌شی، پسر! - گوش کنین، مردم خوب!
جشن ارده کومب نزدیکه!
برای مسابقه بزرگ اسب‌سواری آماده شین!
برنده از بین یازده روستا
یازده هزار جایزه نقدی می‌بره!
اعلام اینجا چه فایده‌ای داره؟
تو این روستا اصلاً کسی اسب داره؟
حتی اجازه سوار شدن هم نداریم.
پدرم میگه این سرگرمیا برای بزرگان و شاهانن.
مزخرفه! منم عاشق اسب‌سواری‌ام.
فقط اسب ندارم!
دیروز مهارتای اسب‌سواریتو حسابی نشون دادی!
نمک رو زخمام می‌پاشی مگه؟
بدنم هنوز کبوده.
نه به اندازه غرورت!
- درسته؟ - اصطبل‌چی!
اون جادوگر رو نمی‌بخشم.
هولی مبارک!
چند قطره سبز، زرد یا آبی
می‌تونی ما رو با هر رنگی خیس کنی
رنگارنگ و وحشی، ما اینجاییم که بمونیم
شاپرک‌های درخشان شعله
رنگارنگ و وحشی، ما اینجاییم که بمونیم
این بار شلاق نمی‌خوری،
با اسب‌ها کشیده می‌شی!
فرار کن، گوویند!
بدو!
ویکرام سینگ!
هیچ‌وقت دلت برام تنگ میشه؟
فقط هر لحظه بیداری و خوابم
و وقتی سعی می‌کنم فراموشت کنم.
منو با خودت ببر.
تنها همراه همیشگی یه شورشی گلوله‌ست.
یه جایی، یه گلوله‌ای هست که اسم من روشه.
اون چیزی که تو قلبم می‌مونه.
اگه برات مهمم،
به هر قیمتی از زندگیت محافظت کن.
چون برام مهمی که دارم بهت میگم
نمی‌تونم قول بدم
که دوباره همدیگه رو ببینیم.
پس خداحافظ، کسر.
چیزی نیست، پسرم.
بریم.
کجا بودی؟
تو معبد.
رفتی معبد
یا خدات اومد دیدنت
تو دره‌ها؟
الان می‌تونم بکشمِت اگه بخوام.
ولی اول، کسی رو می‌کشم که تو قلبته.
قول دادی.
تو هم قول دادی که زن من بشی.
سعی کن درست به یاد بیاری.
من قول دادم باهات ازدواج کنم
نه اینکه دوستت داشته باشم.
چرا رئیس ما رو دنبال می‌کردی، بچه؟
مخبر پلیس هستی؟
یا ارتش بریتانیا؟
به نظر میاد برای زمیندارها کار می‌کنی!
الان جواب بده
وگرنه می‌کشیمت!
فقط دنبال اسب رفتم، برادر!
چی؟ دوباره بگو؟
دنبال اون اسب رفتم.
پس دنبال آزاد بودی؟
بریتانیایی‌ها جایزه‌ای هم براش تعیین کردن؟
دروغ نگو،
وگرنه گردنتو می‌بریم!
از اون اسب خوشم اومده بود!
نمی‌تونیم ریسک کنیم.
بکشیدش، وگرنه چغلی می‌کنه.
تو رو توی روستا دیدم.
جدی؟
پس باید چشاتو دربیاریم!
جمال!
اسم؟
گوویند.
روستا؟
بوسار.
می‌خوای آزاد رو سوار شی؟
قطعاً، همچین اسب باشکوهی برای شخم زدن نیست!
بیا، پس.
آزاد، بمون!
حتی خواب دیدن سواری آزاد رو هم نکن
وگرنه توی خوابت هم لگدت می‌زنه!
اگه کسی نتونه رویای بزرگ ببینه،
پس چرا اصلاً رویا ببینه؟
این دفعه، اون جادوگر قطعاً منو می‌کشه.
دیگه نمی‌تونم برگردم.
خدای مرگ توی این دره‌ها بزرگ میشه.
ممکنه هر لحظه از هیچ جا ظاهر بشه.
واقعاً؟
فکر نکنم منو با وجود شما بزرگا ببینه.
زبونت تیزه.
وقتی یه گلوله از کنار گوشت رد بشه، برای مامانت گریه می‌کنی!
مامانم وقتی بچه بودم مرد.
حالا که منو آوردین اینجا
نمی‌تونید به این راحتی از دستم خلاص شین!
از بطری مستقیم می‌نوشی!
یه حرفه ای حسابی، ها!
نگه داشتنش بین ما خیلی خطرناکه، رئیس.
اون یه بچه‌ست.
به‌خاطر همین خطرناکه، رئیس.
فقط شیفته آزاد شده.
هیچ خبری ازش نیست.
چند تا پسر از روستای بیالا برای کار اجباری برده شدن،
ولی گوویند بینشون نبود.
خدا می‌دونه کجاست!
پاشو پسر! وقت رفتنه.
بیرو
همه کجا میرن؟
ما تمام روز سفر می‌کنیم.
شورشی‌ها همیشه در حال حرکت هستن، پسر.
هنوز وقت هست
برو خونه، مثل یه شاهزاده زندگی کن.
چرا زندگیتو با شورشی‌ها و آواره‌ها خراب می‌کنی؟
هیچ راهی نیست که برگردم خونه.
یه دلیل برای برنگشتن داشتم.
حالا، دوتا دارم.
بیا.
سوار شو.
رئیس دستور داده که فعلاً، تو با من سواری کنی.
بجنب.
همیشه آرزوم بوده که اسب خودمو داشته باشم
حتی اگه برای داشتنش مجبور شم راهزن بشم!
راهزنی نبود،
بلکه مهربونی بود که آزاد رو به رئیس رسوند.
روزی روزگاری،
وقتی به سمت دکن می‌رفتیم،
ارتش بریتانیا برای چند روز توی روستای رئیس توقف کرد.
اون موقع، رئیس یه کشاورز بود.
داشت دونه‌ها رو پخش می‌کرد
که صدای ناله‌های یه مادیان به گوشش رسید.
رئیس صدای ناله‌ها رو دنبال کرد
و دید که مادیان برای کره‌اش گریه می‌کنه.
کره زودتر از موعد به دنیا اومده بود، که خیلی ضعیفش کرده بود.
برای همین، مادر رو جدا بسته بودن.
از این مزخرفات لعنتی خسته شدم!
چی شده؟
چرا می‌خواید اون بیچاره رو بکشید؟
چطور جرات می‌کنه دخالت کنه؟ بیرونش کنید!
یه لحظه، لطفاً.
اون فقط یه بچه‌ست.
چه آسیبی زده؟
لطفاً نکشیدش.
بسپریدش به من.
- گفت، "بسپریدش به من." - می‌دونم چی گفت.
به اون احمق بگو که این کره‌اسب بی‌فایده‌ست!
هر لحظه ممکنه بمیره.
صاحب میگه زیاد دوام نمیاره.
برادر، تو چشماش میل به زندگی رو می‌بینم.
علاوه بر این، خدا به خاطر رحم به ضعیف‌ها بهت برکت میده.
بهش بگو پنج روپیه بابتش بده.
از وقتی که اومدی
دنیای من زنده شده
تو قلبم رو به آواز درمیاری
زندگی حالا ارزش زندگی کردن داره
تو واقعاً یه هدیه آسمونی هستی
مثل یه دوست قدیمی که گم شده بود
وقتی چشمای پاکت رو می‌بینم
نمی‌تونم جلوی لبخندم رو بگیرم
آزاد و رها، تو برای آزادی به دنیا اومدی
من قلبم و تو ضربانش
ما دنیا رو می‌گردیم
مثل دو بدن، یک روح
آزاد و رها، تو برای آزادی به دنیا اومدی
همراهی تو آرامش منه
تا آخرین لحظه با هم متحدیم
پیوندمون افسانه‌ای خواهد شد
یه جایی تو وجودش، آزاد می‌دونه
که زندگیش رو مدیون رئیس ویکرامه.
آزاد می‌تونه جونش رو براش بده.
تو این زندگی، آزاد فقط به رئیس تعلق داره
نه به هیچ‌کس دیگه!
بیا پسر.
امشب اینجا کمپ می‌زنیم.
خوشت اومده، نه؟
من ماساژ عالی میدم
اگه اجازه بدی!
از علف خشک خوشت میاد؟
نه، درسته؟
واسه همین برات علف تازه و سبز آوردم.
می‌تونم یه کم نوشیدنی هم بیارم اگه کسی علاقه داره
البته برای سلامتی مضره.
خب
چیزی می‌خوری؟
یا فقط با نوشیدنی سر می‌کنی؟
آدما رو میشه با رشوه رام کرد.
رام کردن یه اسب شجاعت و فداکاری می‌خواد.
بیا.
هر کاری کنم، فقط به تو وفاداره!
فقط بهم ناز می‌کنه!
من به هیزم شکستن عادت ندارم.
چرا؟
هیزم‌ها خودشون تو خونه‌تون می‌شکنن؟
گوویند!
از امروز به بعد، اون آزاده توئه.
اون؟
آزاد؟
این یکی هنوز بچه‌ست!
تو چی هستی؟
حق با توئه، رئیس.
منم ویکرام سینگ نیستم.
راهزن جدید، اسب جدید.
عالیه!
این یکی بلندقدتر و بزرگ‌تر از آزاد میشه.
سریع‌تر از همه می‌دوه.
می‌دونی مردم بهش چی میگن؟
چِتَک!
فقط بذار به درستی تربیتش کنم!
همه اسب‌های معروف بوسار از دست من گذشتن.
چرا اول چتکت رو نمی‌رونی؟
قطعاً!
اسب‌ها بهترین دوست من هستن.
بریم، چتک!
حتی رئیس هم امروز لبخند می‌زنه.
و نفر بعدی
کونوار تج آجاتشاترو سینگ!
چه موجودات باشکوهی!
خب، جاناکی
درباره این مسابقه اسب‌دوانی ارده‌کومب برام بگو.
اول صبح با این انگلیسیت شکنجه م کن.
چی؟
خب، در طول ارده‌کومب،
یازده روستا برای جایزه بزرگ مسابقه می‌دن
که بهش "پگدی یازده روستا" میگن.
اون‌ها هر کاری می‌کنن که بتونن شرکت کنن.
حتی اسب‌هاشون رو تا روز مسابقه قایم می‌کنن.
و از این اقامتگاه کی شرکت می‌کنه؟
کونوار آجیت سینگ.
ازش می‌خوام کناره‌گیری کنه.
می‌خوام شرکت کنم. اوه، خیلی هیجان‌انگیزه!
فقط بومی‌ها شرکت می‌کنن، جیمز.
پس منو راه نمی‌دن؟
نه، نه، جیمز! تو مقیم اینجایی، پسر.
افتخارشون میشه.
اوه، باشکوه! باشکوه!
پس جایزه رو می‌بخشم.
فقط به خاطر عشق به این موجودات زیبا واردش می‌شم.
اوه! باشکوه! باشکوه!
رای باهادور!
حواست بهش باشه.
من پدرش رو می‌تونم اداره کنم.
بله، لرد کامینگس؟
هنوز نیروی کافی نداریم.
باید ۴۰۰ نفر دیگه برای آفریقای جنوبی جور کنی.
غیرممکنه، لرد کامینگس.
چون تمام روستاهای منطقه‌ام رو خالی کردیم.
آیا کلمه "غیرممکن" را شنیدم، رای بهادر؟
خب، اگر ممکن باشد که یک زمین دار
آرزو کنه دخترش با یک انگلیسی ازدواج کنه،
پس ممکن است هر کاری که تاج بریتانیا بخواهد انجام دهد.
انجام خواهد شد، لرد کامینگز.
قول من را دارید.
در اسب‌سواری خوب هستی؟
علاقه‌ام به سواری باعث شد که مثل تو یک راهزن شم!
ما شورشی هستیم، نه راهزن.
فرقش چیه؟
راهزن‌ها از روی طمع غارت می‌کنند.
کسانی که علیه بی‌عدالتی می‌جنگند، شورشی هستند.
متوجه شدم. من به او رحم نمی‌کنم.
کسی که مرا به یک شورشی تبدیل کرد.
این‌قدر به یک دختر نفرت نداشته باش.
هرگز نمی‌دانی چه زمانی قلب
مسیرش را تغییر می‌دهد.
سقوط از اسب ایمن‌تر است
تا افتادن در دام عشق.
عشق؟
با آن جادوگر؟
حتی زیبا هم نیست.
ببخشید، آقا.
من تازه عضو شده‌ام.
سراغ من نیایید.
بیا.
با من بجنگ.
ما تفنگ داریم.
کشتی گرفتن به چه دردی می‌خورد!
پسر، تو به قدرت نیاز داری
تا بتونی تفنگت رو از روی شونه‌هات شلیک کنی.
حتماً!
من آماده‌ام.
به خودت آسیب نزن!
بیا.
هرچی تو بگی.
- بیا. - آفرین، بیرو.
بیرو
چه اتفاقی افتاد؟
بلند شو، پسر!
- بیا. - بلند شو، پسر!
من آماده نبودم.
حالا آماده‌ای؟ بیا!
- حالا منو تماشا کن. - بیا، بجنگ!
گمشو!
و او دوباره به خاک می‌افتد!
بیا.
بیرو، باهاش بجنگ!
یک بار دیگه اونو به زمین بزن.
بیا، بجنگ!
- گرفتمش. - خاکش کن!
بیا!
اون بیرو رو گرفت!
آفرین، پسر!
- اون خوبه. - درسته.
چیه، بیرو؟
بیرو
رئیس چطور از یک کشاورز به یک راهزن تبدیل شد؟
یاد بگیر خوب بجنگی.
نگران داستان رئیس نباش.
به من بگو، وگرنه دوباره کتکت می‌زنم!
فکر کنم چاره‌ای ندارم.
اون زنی که امروز در قصر زندانی شد، کسر،
یه زمانی نامزد رئیس بود.
و رئیس برای کسر همه چیز بود.
حالا قلبش مثل سنگ شده،
اما زمانی بود که رئیس عمیقاً عاشق بود.
اما فقرا به ندرت سرنوشت عاشقانه دارند.
فقط خارها راهشون رو می‌پوشونن.
می‌دونی من کی هستم؟
می‌خوای منو بشناسی؟
دخترت باعث ننگ روستا شد.
او پسرم رو رد کرد و با اون اوباش رابطه داشت!
تژ می‌تونست اونو به زور بگیره
اما می‌خواد اونو عروس خود کنه.
حالا قبل از اینکه تژ اون مرد رو بکشه، دخترت رو قانع کن.
اما، آقا، دخترم
ازت درخواست نمی‌کنم.
رئیس همه چیزو از دست داد.
حالا، او کسانی که گم شده‌اند رو جمع می‌کنه
و اونارو به شورشی تبدیل می‌کنه.
رئیس!
اونا در حال تخلیه روستای کوئنا هستند.
همه در برابر قاضی شهادت می‌دن،
و تأکید می‌کنند که با میل خود به آفریقا می‌رن.
بردگان هیچ کنترلی بر سرنوشت خود ندارند.
اونا باید همون‌طور که گفته می‌شه عمل کنند.
انگلیسی‌ها مزدور به دنیا میان
و این پدر و پسر
اونا عوضی به دنیا می‌آیند.
ما باید جلوشون رو بگیریم.
زیادی هیجان‌زده نشو!
این بار، اونا مسلح خواهند بود
چی؟ ترسیدی؟
فقط می‌گم باید با احتیاط عمل کنیم.
حتماً باید جلوشون رو بگیریم.
وگرنه چرا اسلحه برداشتیم؟
رئیس، من همیشه کنارت خواهم بود.
خواهی دید!
بیرو در موردت به من گفت.
من به بیرو گفتم که تورو آموزش بده
نه اینکه برات داستان تعریف کنه.
داستان‌ها بهترین معلم هستند!
من فکر می‌کردم
من هم باید با اون جادوگر تسویه حساب کنم.
بیا با هم انتقام بگیریم؟
تو خیلی بهش فکر می‌کنی.
آیا واقعاً به دنبال انتقامی، یا چیز دیگه‌ای؟
باز هم همون حرفا؟
سر من کلاه نذار!
ما برای انتقام نمی‌جنگیم،
ولی برای عدالت چرا
جنگیدن برای کینه‌های شخصی رقابته.
جنگیدن برای دیگران شورشه!
رئیس!
کاروان در راهه، رئیس.
با گروهت حرکت کن!
باشه، رئیس. بریم.
حمله!
هیچ وقت فکر نمی‌کردم بیرو به ما خیانت کنه!
به این خائن رحم نمی‌کنم!
رئیس!
خیلی خونریزی داری.
سال‌ها خشم بالاخره بیرون ریخت.
یه روستای نزدیک پیدا می‌کنیم.
- بیا سوار آزاد بشیم… - نه.
این بار نه می‌تونه منو نجات بده.
نه اینکه می تونه این درد رو
به تنهایی تحمل کنه.
اون رو متقاعد کن.
زمام اونو به دست بگیر.
باید ارزش خودت رو بهش ثابت کنی.
امیدوارم چیزی بهت یاد داده باشم.
بقیه رو زندگی بهت یاد میده.
رئیس!
آزاد!
بگذار بره!
برو گمشو!
قدم به قدم
با باد و آسمون زمزمه می‌کنیم
در برابر هر طوفانی می‌جنگیم
در برابر هر جزر و مدی ایستاده‌ایم
رها و وحشی تو آزاد به دنیا اومدی
من قلبم و تو ضربانش
دنیا رو زیر پا می‌گذاریم
به عنوان دو بدن، یک روح
ماه آینده، در روز ماه کامل،
مسابقه اسب‌سواری باید برگزار بشه.
پیروزی با تژ آجت شاترو سینگه!
آزاد!
اون با شجاعت جنگید
اما به طرز وحشیانه‌ای بهش خیانت شد.
نگاه کن!
من دیگه پسر اصطبل نیستم.
من یه پسر بی‌ثباتم.
حالا یه شورشی‌ام!
عجیب نیست که این روزها گم شدی!
اما اینجا چیکار می‌کنی؟
می‌خواستم ببینم
کی رو؟
تو رو!
منو؟
چرا؟
تو باعث شدی به خاطر سوار شدن تصادفی به اسبت شلاق بخورم.
حالا یه اسب بهتر دارم.
فقط می‌خواستم بهت اطلاع بدم.
من خبرچین نیستم
و از آزار دادن مردم لذت نمی‌برم.
از اتفاقی که افتاد خیلی ناراحت شدم.
شب‌ها خوابم نمی‌برد.
خوابت نمی‌برد؟
چرا؟
کی می‌دونه!
اما من به تو خبر ندادم و هرگز هم نخواهم داد.
عشق، خشم یا هرچیزی که باشه، من با همه‌چیز روبرو می‌شم.
پس تو به کسی در مورد اتفاق هولی چیزی نگفتی؟
نه!
پس من بی‌دلیل شورشی شدم؟
اما هولی بعدی انتقامم رو از تو می‌گیرم!
تو رو گل آلود می‌کنم!
رئیس، خطر!
چی زمزمه می‌کنی؟
چیه؟
نه، من
یه کمی زمین خوردم.
تب داری؟
فکر کنم به زودی داشته باشم.
جانکی، هنوز نخوابیدی؟
نه، برادر!
فقط دارم چیزی می‌خونم.
عینکی می‌شی. برو بخواب.
باشه، برادر!
منم به اندازه تو دلتنگ رئیسم.
اما همیشه می‌گفت
"زندگی باید ادامه پیدا کنه. نمی‌تونی تسلیم بشی."
ما با هم زندگی خواهیم کرد.
می‌دونم هنوز منو دوست نداری
اما هنوز می‌تونیم دوست بشیم.
من قبلاً از جانکی متنفر بودم
اما حالا بهش عادت کردم.
مطمئنم به منم عادت می‌کنی!
هی! الان زیادی احساساتی نشو!
ببین چقدر آروم وارد شد!
اصلاً می‌دونی چقدر نگران بودم و دنبالت می‌گشتم؟
کجا بودی، شیطون؟
کجا رفتی؟
ببین چقدر گستاخه، مامان!
ترسیده بودم، فکر می‌کردم ممکنه اتفاقی افتاده باشه
بچه‌ی من!
خدا رو شکر که سالم و سلامت برگشتی!
من تنها برنگشتم.
یک دوست هم با خودم آوردم.
قدش کمتر از 16 دست نیست.
یک اسب اصیل مارواری.
بدن خوش‌فرمش همه چیز رو می‌گه.
چه رنگ زیبایی!
از کجا آوردیش؟
این اسب ویکرام سینگه
آزاد.
ویک
نمی‌تونیم نگهش داریم، پسر.
اسب یک راهزن مرده باید به دولت تحویل داده بشه.
رئیس ویکرام سینگ یه راهزن نبود.
اون یه شورشی بود!
علاوه بر این، آزاد یه اسب دزدیده شده نبود.
ویکرام سینگ از بچگی بزرگش کرده بود.
وقتی که یه کشاورز بود، درست مثل تو.
او آزاد رو به من سپرد.
چیزهای به این زیبایی فقط برای ثروتمندانه.
دیدن یه چیز باارزش در دست یه آدم فقیر
مثل یه خار تو گوشتشه!
اونا به تو رحم نمی‌کنن. ازت می‌گیرنش!
اما الان دیگه کسی رو نداره.
کی ازش مراقبت می‌کنه؟
اول از خودت مراقبت کن!
برو جلو، تبدیلش کن به یه آدم ترسو.
بهش یاد بده که هیچ وقت برای حقش نجنگه!
وقتی ما رو به خاطر نگه داشتن اسب یه راهزن تنبیه کنن
تو نمی‌تونی تحملش کنی!
نمی‌تونه اینجا بمونه.
اگه با ما دیده بشه، به فاجعه ختم می‌شه.
بوی بدی می‌ده!
فردا بهش حموم می‌دم.
برادر!
گرسنه و تشنه‌ست. شکمش حتماً باد کرده.
هی، این نفتِ!
پس اون هم یه آدم طماعه!
تو به خونه برگشتی و دردسر هم با خودت آوردی!
حالا
ببین اینو!
اسب راهزن تخت رو تصاحب کرده!
بذار یه چیزی رو واضح بگم.
این خونه منه، و اون اینجا مورد پذیرش نیست!
بابا، من می‌خواستم اسب رئیس رو توی خونه نگه دارم
اما خانوادم یه عالمه سروصدا کردن.
بهشون گفتم، "شما ممکنه حیوانات رو دوست نداشته باشید"
"اما بابا دوست داره."
اون بدون اینکه حرفی بزنه به ما اجازه می‌ده بمونیم.
وای!
این برای ما دوتا عالیه!
چی شد؟
آروم باش، پسر!
اوه!
پس، دیگه "ما" یی در کار نیست.
این تو و منی،
و تو می‌خوای اتاق رو برای خودت داشته باشی!
نگران نباش.
برای تو، اگه مجبور باشم زیر آسمون روی چمن بخوابم،
خواهم خوابید.
بابا
به من کمی یونجه بده.
این اسب توئه، خودت بهش غذا بده!
اینجا اینقدر یونجه هست.
چیزی نمیشه اگه آزاد یه کم بخوره؟
این مال من نیست، مال زمینداره.
برات دزدی نمی‌کنم!
پس بذار قرضش کنم.
و چطوری می‌خوای پسش بدی؟
وقتی بزرگ شدم پسش می‌دم.
چقدر دیگه می‌خوای بزرگ بشی؟
اگه می‌خوای ادای آدم‌های بزرگ‌تر رو دربیاری،
من راه‌های دیگه‌ای بلدم!
منظورت چیه؟
فکر می‌کنی چون اسب یه راهزن رو برداشتی، خودت هم راهزن شدی؟
می‌خوای دزدی کنی؟
راهزن نه.
یه شورشی.
وقت منو تلف نکن.
حالا که اون رو گرفتی، یاد بگیر ازش مراقبت کنی!
چیزی واسه یاد گرفتن وجود داره؟
من اسب بزرگ کردم!
- خانم‌ها و آقایون! - خانم‌ها و آقایون!
خانم‌ها و آقایون!
جشنواره آرد کومب نزدیکه!
یک کیلو شکر قهوه‌ای.
دو کیلو نخود.
من از عهده چمن برمی‌آم.
گندم شکسته و نمک.
بفرما.
رو حساب زمیندار بذار.
چرا؟
برای اسبشه.
برج میاد وسایلش رو برمی‌داره.
پدرم منو فرستاده.
چرا باید حرف تو رو باور کنم؟
تا حالا تو رو نفرستاده.
چطور مطمئن بشم؟
باشه، نده.
به زمیندار می‌گم فروشنده قبول نکرد.
اسب ممکنه علوفه نگیره،
اما تو حتماً شلاق می‌خوری!
هی!
صبر کن، برادر.
من مخالفت نکردم.
آدم باید چیزا رو بررسی کنه.
می‌دم.
این رو توی حساب رای بهادر آجت شاترو سینگ بذار.
این حساب پدرمه.
داری دزدی می‌کنی؟
نه، داشتم این رو به عمارت می‌بردم.
با بچه که طرف نیستی!
اول دزدی می‌کنی، بعد دروغ می‌گی.
شورشی‌ها این‌جوری نیستن!
من بی‌دلیل شورش کردم.
فکر کردم تو از اتفاق هولی شکایت کردی.
از پدرم یه کم یونجه خواستم.
مؤدبانه پرسیدم، اما قبول نکرد، پس دیگه چیکار می‌تونستم بکنم؟
خیلی برات متأسفم.
تو خبرچین نیستی، درسته؟
این بار هم ساکت می‌مونی؟
اگه با من مسابقه اسب‌سواری بدی، ساکت می‌مونم.
اگه نه، پس ساکت نمی‌مونم.
چرا به جای این تو مسابقه آرد کومب شرکت نمی‌کنی؟
فکر می‌کنی یه آدم محترم قبول می‌کنه با من مسابقه بده؟
هم با فقرا و هم زنان با بی‌عدالتی رفتار می‌شه.
ما هم خیلی فرقی با هم نداریم!
من با تو مسابقه می‌دم.
من ممکنه از بوسار باشم،
اما همیشه یه روحیه شورشی داشتم.
کجا مسابقه بدیم؟
نزدیک دریاچه بیرون روستا.
من هم اینجا یه آبرویی دارم که باید حفظش کنم.
شک دارم این دلیلی باشه که می‌خوای تنها همدیگه رو ببینیم.
دیگه چی می‌تونه باشه؟
به زودی متوجه می‌شیم.
عصر میام.
حالا گمشو!
می‌دونم داغدار هستی،
اما برخلاف قلب، معده نمی‌تونه برای مدت طولانی خالی بمونه!
اگه بابا ببینه دارم این گناه رو مرتکب می‌شم، ما رو بیرون می‌ندازه!
سرویس دادن به یه آدم خلافکار به اندازه خلاف کردن گناهه.
اینقدر نخور.
این غم، شادی و هر حس دیگه‌ای رو از بین می‌بره.
یه چیزی بخور، پسر.
دو روزه که چیزی نخوردی.
باشه!
اگه تو نخوری، منم نمی‌خورم.
ببین، نمی‌تونی همین‌طوری از زندگی دست بکشی.
نمی‌خوای بخوری؟
هرجور راحتی!
من فقط دارم می‌خورم چون نباید به غذا بی‌احترامی کرد.
می‌دونم هنوز منو دوست نداری.
اما برای اینکه این غذا رو بگیرم، قول دادم با جانکی مسابقه بدم.
لطفاً منو جلوش تحقیر نکن.
بذار سوارت بشم.
منو پرت نکن پایین.
بعداً می‌تونی هرجور دلت خواست با من رفتار کنی.
قبول؟
این بهترین اسبیه که تا حالا دیدم!
اسمش آزاده.
از کجا پیداش کردی؟
از یه دوست گرفتمش.
پس، آماده‌ای؟
آیا فقط قشنگه، یا واقعاً توانایی داره؟
الان یه کم ضعیفه.
دو روزه که چیزی نخورده. فقط چهار روزه داره آب می‌خوره.
الانم بهونه میاری!
برادر، التماس می‌کنم.
منو تحقیر نکن.
آزاد
همه چیز رو امتحان کردم.
اما چیزی نمی‌خوره.
غم گرسنگی رو از بین می‌بره، جانکی.
جانکی جی
- خانم جانکی… - زیادی گستاخ نشو، وگرنه می‌زنمت.
آب می‌خوره؟
داره شربت می‌خوره.
یه کم نخود خیس کن، آبش رو بگیر
بعد شکر قهوه‌ای و شربت بهش اضافه کن.
یه کم قوی می‌شه.
این یه چیز جدیده!
آفرین!
حالا باید فردا مسابقه بدیم!
وگرنه برای همیشه آبروم می‌ره.
باشه!
از حالا به بعد، راهمون رو جدا می‌کنیم!
من خونه‌مو براش ترک کردم!
من فقط برای او تو ویرانه‌ها زندگی کردم!
همه چیز رو براش فراهم کردم!
غذا، آب، همه چیز!
من تو غمش همدمش بودم.
و حتی نمی‌ذاره سوارش بشم!
چون مثل یه دلقک رفتار می‌کنی.
اون به یه دوست نیاز نداره، گوویند.
هیچ اسبی به دوست نیاز نداره.
اون به یه ارباب نیاز داره.
کسی که بتونه بهش احترام بذاره.
نه کسی که جلوش خم بشه.
این منو یاد یه نفر انداخت.
حالا شروع نکن به گریه کردن، وگرنه منم گریه می‌کنم.
دارم یاد یه نفر می‌افتم.
چرا داری احساساتی می‌شی؟
نمی‌دونم
یه کم دارم نفس‌نفس می‌زنم.
تب داری؟
فکر کنم به زودی داشته باشم.
جانکی، تو هم
آقا!
برو، اسبت رو رام کن.
و آزادت رو برای سواری ببر.
برو!
حالا به من گوش کن!
رئیس زمام تو رو به من سپرد.
حالا تو مسئولیت منی!
نمی‌ذارم مثل یه آدم ترسو پژمرده بشی و بمیری!
تا وقتی چیزی نخوری بهت شربت نمی‌دم!
تو یه ارباب می‌خوای، درسته؟
حالا، تماشا کن که چطوری ارباب می‌شم.
آزاد
آزاد!
آزاد
آفرین! آفرین!
آروم باش.
آزاد!
بشنو
آزاد!
صبر کن
اسب تو یک در میلیونه!
چرا تو مسابقه آرد کومب شرکت نمی‌کنی؟
حرفایی که در مورد فقرا و زنان گفتی رو فراموش کردی؟
با اسبی مثل آزاد، چه کسی ازت سؤال می‌کنه؟
پس من اصلاً مهم نیستم؟
اینو نگفتم.
اما با بردن مسابقه می‌تونی دل‌های زیادی رو به دست بیاری.
با این همه دل چیکار کنم؟
من فقط جا برای یه دل دارم.
و اون کیه؟
یک نفر خاص.
دخترا از عاشقای لرزون خوششون نمیاد.
اونا کسی رو می‌خوان که بتونه همه رو تحت تأثیر قرار بده.
وقتی دل مردم رو به دست بیاری، دل اون رو هم به دست میاری.
کی گفتم دختری در کاره؟
داشتم در مورد به دست آوردن دل آزاد حرف می‌زدم.
الانم به دستش آوردی.
دیگه نمی‌تونی بیشتر از این به دستش بیاری.
می‌تونی مسابقه بدی و برای آزاد برنده بشی.
به علاوه، می‌تونی دل یکی دیگه رو هم به دست بیاری.
منظورم دل مردمه.
بابا می‌گه این بازی‌ها برای قدرتمندانه.
اگه فکر کنی قدرتی نداری، پس نداری.
حداقل کمکم می‌کنی آماده بشم؟
نه.
فقط راهنمایی می‌کنم.
در موردش فکر می‌کنم!
راست می‌گفتی، رئیس.
عاشق شدن خطرناکه.
عجیب و غریب
بازی‌های کوچیک سرنوشتن
عجیب و غریب
خطوط کف دستمون به هم گره خورد
ما برخلاف همه نشانه‌ها همدیگه رو دیدیم
هر دو جذب شعله عشق شدیم
عجیب و غریب
بازی‌های کوچیک سرنوشتن
عجیب و غریب
حموم کن، الاغ!
بوی شربت می‌دی! بیا!
اوه، وای! یه اسب دیگه!
اسب نه، یه مادیونه.
بیجلی.
در آستانه جوانی کنار هم ایستادیم
دنیاهامون از هم دور بود آن سوی حصارها و خیابون‌ها
اما مثل دو بادبادک بی‌خیال تو آسمون به هم رسیدیم
از دشمنی تا دوستی
راه طولانی رو پیمودیم
عجیب و غریب
بازی‌های کوچیک سرنوشتن
- عجیب و غریب -برو، بخور!
- خطوط کف دستمون به هم گره خورد -بفرما.
ما برخلاف همه نشانه‌ها همدیگه رو دیدیم
- هر دو جذب شعله عشق شدیم -بالاخره! ول کرد!
دختره کار خودش رو کرد!
پسر خوب!
عجیب و غریب
بازی‌های کوچیک سرنوشتن
عجیب و غریب
همه کینه‌هامون از بین رفت
هر دو تسلیم قدرت عشق شدیم
اون که تحمل دیدن من رو نداشت
حالا تسلیم قدرت عشق شده
همون‌طور که عشق شکوفا شد
هر دو بزرگ شدیم
عجیب و غریب
بازی‌های کوچیک سرنوشتن
عجیب و غریب
خطوط کف دستمون به هم گره خورد
ما برخلاف همه نشانه‌ها همدیگه رو دیدیم
هر دو جذب شعله عشق شدیم
عجیب و غریب
بازی‌های کوچیک سرنوشتن
عجیب و غریب
چه حیوان زیبایی!
همون چیزی که می‌خواستم!
می‌خوام بخرمش!
جانکی
ازش بخواد قیمت رو بگه.
داری در مورد آزاد چی می‌گی؟
می‌خواد آزاد رو بخره.
نمی‌خوام بفروشمش!
نمی‌خواد بفروشه، جیمز.
نه، من باید داشته باشمش. جانکی، لطفاً!
ببین، دیوونه‌ست.
فقط یه قیمت دیوانه‌وار بگو.
دست برمی‌داره.
بگو یازده هزار روپیه.
اسب بهتری پیدا می‌کنی، جیمز.
داره پول زیادی می‌خواد.
- یازده هزار... - بیا روش دست بدیم!
هی!
قبول کرد.
هیچ‌جوری. نمی‌فروشم!
نمی‌تونی از معامله برگردی.
- نه، نمی‌تونی... - چه آدم مزخرفی!
هیچ‌وقت آزاد رو نمی‌دم!
اما قیمت مشخص شد، درسته جانکی؟
چی
گفتی از کدوم روستاست؟
آروم باش، برج.
پلیس دنبالته؟
پس
اون راهزن نشد،
با زور گرفتنش.
درسته؟
درسته.
پس وقتی برگشت، چرا به پلیس نگفتی؟
باشه، بی‌خیال. یه اشتباه کوچیکه.
با لرد کامینگز صحبت می‌کنم.
هیچ‌کس مزاحم تو یا خانوادت نمی‌شه.
- باشه؟ - ممنون، آقا!
صبر کن!
پس اسب ویکرام سینگ چی؟
می‌دونی، دارایی‌های یه راهزن مرده به دولت می‌رسه، نه به گوویند.
سعی کردم بهش توضیح بدم،
اما عصبانی شد و از خونه رفت.
هیچ‌نظری ندارم الان کجاست.
ببین، برج
دارم مودبانه می‌پرسم. وگرنه می‌تونم نشونت بدم از پس چی برمیام.
و باور کن
دوست نداری طرف ظالم منو ببینی.
آقا، واقعاً نمی‌دونم
آقا!
برادر!
روستا یه جلسه شورا تشکیل داده.
دیگه مسئله فقط محدود به تو نیست، برج.
تبدیل به یه تهدید برای کل روستا شده.
اگه پسرک اسب رو تحویل نده،
رای بهادر به ما دستور داده
که همه بدهی‌هامون رو تا جشنواره آرد کومب پس بدیم.
کل مبلغ حدود یازده هزار روپیه‌ست.
از کجا اینقدر پول بیاریم؟
تحویلش بدید!
اصلاً این اسب چه خاصیتی داره؟
ما نسل‌هاست برده‌شون بودیم.
همه ظلم‌هاشون رو تحمل کردیم.
باید بچه‌هامون رو هم ترسو بار بیاریم؟
پس باید خون بریزیم؟
نه.
اما می‌تونیم از تحمل بی‌عدالتی‌هاشون خودداری کنیم!
چقدر باید خوشبختی بچه‌هامون رو فدا کنیم
تا به خواسته‌های زمیندارها و انگلیسی‌ها پاسخ بدیم؟
لطفاً ساکت باش، مامان!
تو هستی که بذر شورش رو توش کاشتی!
وای خدای من!
بی‌نظیر به نظر می‌رسه!
مسابقه آرد کومب رو فراموش کن،
این اسب حتی تاج بریتانیا رو هم شکست می‌ده!
فوراً پیاده شو!
من اسب رو برای زمیندار می‌برم.
اسب رو می‌گیرن
اما نه امروز!
چرا؟ چرا امروز نه؟
می‌خوام تو مسابقه آرد کومب شرکت کنم.
عقلت رو از دست دادی؟
می‌خوای با زمیندارها مسابقه بدی!
چرا که نه، عمو؟
هیچ محدودیتی وجود نداره.
این خودکشیه!
من بچه بوسارم!
اگه برنده شدم، جایزه رو به روستا می‌دم.
بدون بدهی می‌شیم.
اگه ببازی چی؟
اونوقت اسب رو می‌دم!
اگه می‌خواستم می‌تونستم فرار کنم.
اما من ترسو نیستم!
به زمیندارها بگین این تنها شانسشونه!
به چی فکر می‌کنی؟
به خودتون ایمان ندارین؟
ما برنده می‌شیم.
و آزاد آزادی‌مون رو برامون می‌گیره!
این چه حرف‌هاییه، برج؟
این تازه‌کار که تو اصطبل کار می‌کرد
فکر می‌کنه می‌تونه ارباب‌هاش رو شکست بده!
دقت کن، عمو.
اسب مثل یه باده!
باد نه، فقط یه مشت هواست!
حداقل یه نفر حاضر شده شجاع باشه.
اگه الان ازش حمایت نکنیم،
چطوری چیزی تغییر می‌کنه؟
عقلت رو از دست دادی؟
- می‌دونی داری چی می‌گی؟ - یه دقیقه بهم وقت بده.
باشه.
گوویند و آزاد می‌تونن تو مسابقه شرکت کنن.
اما
اگه برنده نشه،
یا از مسابقه فرار کنه،
اونوقت علاوه بر اون، کل روستا هم باید تاوان پس بده
چون شما درخواستش رو به من رسوندین.
اون پسر و کل روستا به آفریقا فرستاده می‌شن.
نه، آقا!
ما اشتباه کردیم.
لطفاً پیداش کن، و
داری به من دستور می‌دی؟
- آقا… - شما با یه پیشنهاد اومدید.
من قبول کردم.
حالا برید!
- آقا… - برید گمشید!
اون نمی‌تونه منو شکست بده.
- نگران نباش. - از عقلت استفاده کن!
پسره رو پیدا کن.
اگه به مسابقه نرسه، چطوری می‌تونه برنده شه؟
و اون اسب رو پیش خودت نگه دار.
جزو جهیزیه خواهرت می‌شه.
عمو، دو بسته برنج و شکر.
بچه، برو به برادرت بگو اسب رو پس بده.
اونوقت می‌تونی بخوری!
- اما، عمو… - نشنیدی؟
تو و کل خانوادت کر شدین؟
برو گمشو!
تنها یه آدم شجاع تو کل بوسار وجود داره.
اگه بذارین خانوادش گرسنه بمونن،
برای نسل‌ها نفرین می‌شین.
تو کی هستی؟
رئیس ویکرام سینگ ممکنه رفته باشه، اما مردمش موندن.
بهش چیزی که نیاز داره رو بده، وگرنه
باشه. می‌دم.
چی شد؟
چرا می‌خوای گوویند رو گول بزنی؟
می‌تونی شکستش بدی. پس همین کار رو بکن.
خوش‌شانس هستی که تو یه خانواده با جایگاه بالا به دنیا اومدی.
اما حفظ اون جایگاه وظیفه مردانه، نه تو.
بخور.
اگه اینقدر مرد هستی، مثل یه مرد بجنگ.
نه!
چی می‌خوای؟
آیا باید تسلیم روستایی‌ها بشیم،
و انگلیسی‌ها رو سر خودمون بیاریم؟
نه.
نمی‌خوام حق دیگران رو بگیریم.
چی انقدر طول کشید؟
عمو قبول نکرد بهم جیره بده.
بعد یه نفر از گروه ویکرام سینگ دخالت کرد.
خیلی از گوویند تعریف کرد.
مطمئن شد که مواد غذایی رو بگیرم.
بعد ازم پرسید برادرم کجاست
محل گوویند رو بهش گفتی؟
حیوانات وفاداری رو حس می‌کنن،
اما رئیست نتونست.
گمشو!
بیا!
نگهش دار!
- نگهش دار! - بیا!
- محکم بگیر!
مواظب باش!
بیا.
مواظب باش! آروم!
محکم بگیر!
نگهش دار.
- بیا! - هی!
بیا.
- محکم بگیر. - بگیرش!
حرف گوش نمی‌ده!
من به این حیوون کوچیک اهمیت نمی‌دم.
راست می‌گفتی!
باید رامش کنی.
مثل این رو دیگه پیدا نمی‌کنی!
چرا اون رو به انگلیس نمی‌فرستی؟
مربی‌ت اونجاست که قطعاً رامش می‌کنه.
بابا!
- بابا… - ترس من بی‌دلیل بود.
این ترسه که واقعاً غیرقابل تحمله.
درد… هنوز راحت‌تره.
آزاد!
- هی! - آزاد! آزاد!
عقلت رو از دست دادی؟
آزاد!
- به چی نگاه می‌کنی؟ - آزاد!
بگیرش.
شما کلاهبردارها! اسب من رو دزدیدین!
شما ترسوهای بدبخت!
بذارین برم!
بین شجاعت و حماقت یه مرز باریک وجود داره.
اگه می‌خوای نجاتش بدی
منتظر زمان مناسب باش.
گوویند!
گوویند
آزاد
گوویند، نگاه کن، آزاده!
آزاد!
خیلی خوبه.
بیا، آزاد!
شرکت‌کنندگان برای جایزه بزرگ امسال
آماده شرکت در مسابقه هستند.
خداوند برنده شایسته‌ترین رو مورد لطف خودش قرار بده!
میهمان ویژه امسال، آقای جیمز کامینگز،
به همراه برنده دو سال گذشته،
کونوار تژ آجت شاترو سینگ، در مسابقه شرکت می‌کنند.
اگه گوویند نیاد، پس آماده پارو زدن باشین!
گوویند کجاست، برج؟
برنده شدن رو فراموش کن،
هنوز حتی نیومده!
نمی‌دونم کجاست
اما می‌دونم که میاد.
رقابت امروز
چیزی کمتر از یه نبرد نیست!
دانی… گوویند!
بابا، گوویند!
- اومده! - گوویند اومده!
اومده!
این پسر یه شورشیه، لرد کامینگز. دستگیرش کن!
اگه می‌خوای بر ما حکومت کنی، پس این مسابقه رو ببر،
نه با زور!
اول اسبش رو خواستین.
حالا نمی‌ذارین تو مسابقه شرکت کنه!
اگه این اتفاق بیفته، پس به خدا، کل روستا شورش می‌کنه!
اگه گوویند ببازه،
ما از دستورات شما پیروی می‌کنیم
و به هرجا که بگین می‌ریم.
- بله. - درسته، برادرها؟
درسته!
بذارین مسابقه بده.
فردا می‌تونم صدها نفرشون رو در زنجیر ببینم.
آیا این جوون می‌تونه در برابر این دو قهرمان مقاومت کنه؟
به زودی تصمیم گرفته می‌شه.
آیا جوون بوسار معجزه می‌کنه،
یا کل روستا به آفریقا فرستاده می‌شه؟
برادر!
زنده باد الهه بهوانی!
آزاد.
الهه بهوانی برنده شایسته‌ترین رو مورد لطف خودش قرار بده.
آزاد!
چی شد، آزاد؟
آزاد!
آزاد، چی
آزاد، بس کن!
آزاد!
آزاد
اسب من رو زخمی کرد!
کسی اسب من رو نجات بده!
مثل یه رود خروشان
داخل یه لیوان
اشتیاق تو بی‌قراره
و بی‌نظیره
آزاد!
زود باش، آزاد!
- زود باش! - زود باش!
زود باش!
آزاد!
زود باش!
هی، بس کن!
بس کن!
زود باش!
ادامه بده!
زود باش! خیلی خوبه!
زود باش! زود باش، آزاد!
زود باش!
هی!
گوویند! گوویند! گوویند!
حالا که بدهی‌هامون تسویه شد، از نو به عنوان افراد برابر شروع می‌کنیم.
زنده باد لرد راما!
در داستان بزرگ قهرمانی‌ها، این یه فصل کوچیکه.
یه سوارکار فروتن اما شجاع به نام گوویند
بالاخره اسب وفادارش رو پیدا کرد
اسمش بود…