‫دوستان، بابت تاخیرهای امروز عذرخواهی می‌کنم
‫ولی مرکز کنترل میگه
‫حدودا پانزده دقیقه دیگه طول می‌کشه
‫تا اجازه بدن مسافرها از هواپیما خارج بشن.
‫پس کمی منتظر بمونین
‫و به محض اینکه بتونیم شما رو پیاده می‌کنیم.
‫کمربندتون رو ببندین.
‫خانم. خانم. کمربندتون.
‫ببخشید...
‫لطفا تا رسیدن به گیت، سر جای خود بمایند.
‫آخ! این چه وضعشه؟
‫شرمنده. باید اینا رو برمی‌داشتم...
‫- روی شونه‌م خوابت برده بود. ‫- چرا باید همچین کاری کنم؟
‫کی فرود اومدیم؟
‫دوستان، خلبان صحبت می‌کنه.
‫الان به اطلاعم رسوندن ‫پله‌ای که روی باند فرودگاه دارن
‫با مدل هواپیمای ما سازگار نیست.
‫پس به محض اینکه اوضاع مشخص بشه
‫پیاده‌تون می‌کنیم.
‫ای بابا.
‫فکر کنم یه مشکلی پیدا کرده
‫چون الان یه مدته کلا زده شش دقیقه.
‫می‌دونم نزدیکیم ولی...
‫الو؟
‫صدای منو می‌شنوی؟ قطع شد؟ الو؟
‫الو؟
‫ای بابا. مسیریاب هم داغون شد.
‫یا خدا. این چه وضعیه؟
‫میگما، گوشیِ تو...
‫من آنتن ندارم. نمی‌تونم...
‫خب تو نداری منم ندارم دیگه.
‫صبر کن ببینم. می‌دونی چیه؟...
‫مسیر رو برام ایمیل کرده بودن.
‫میشه شیشه رو بدی بالا؟
‫گرده‌ها امونم رو بُریدن.
‫مرسی.
‫خب ببین، فقط می‌خوام بگم که...
‫بازم ممنونم که...
‫اومدی.
‫نکن.
‫گفتم نکن. بیخیال دیگه. این کار رو نکن.
‫می‌خواستی منو بزنی؟
‫بیخیال. دلیلی برای اضطراب وجود نداره.
‫اومدی خوش بگذرونی.
‫اصلا هم به این خاطر نیومدم.
‫آره ولی می‌تونی خوش بگذرونی، نه؟
‫هوم؟ از طبیعت لذت ببر.
‫دوست داری بریم توی طبیعت بدویم؟
‫خب نیا!
‫ولی خودت ضرر می‌کنی.
‫این کوهستان‌های شمالی
‫خیلی بکرن. هیچ ردپایی از ‫حضور انسان توشون نیست.
‫ببین، متوجه‌م دلت نمی‌خواد اینجا باشی
‫ولی اودل و لئوپولدها
‫خیلی به خانواده اهمیت میدن
‫و پیش خودشون گفتن من و تو
‫خیلی با هم صمیمی هستیم
‫به خاطر اتفاق‌هایی که...
‫به خاطر اتفاقاتی که برامون افتاده.
‫به خاطر اتفاقاتی که برامون افتاده؟
‫آره.
‫یا فقط همون قضیه رو میگی؟
‫ببین، ببخشیدها ولی خوشم نمیاد ‫دستاویزی بشم برای ترحم خریدن...
‫- یه پدرِ مجرد... ‫- بیخیال بابا. این...
‫که جلوی رئیس‌هات نشون میدی. همین.
‫نه. هدف این سفر اصلا این نیست.
‫نه ولی می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫یعنی می‌تونیم از ترحم‌شون سوءاستفاده کنیم.
‫اگه بخوای می‌تونم وانمود کنم لنگ می‌زنم.
‫می‌تونم یه مونولوگِ غم‌انگیز راجع ‫به مامان بگم که اشک همه دربیاد!
‫ولی نمی‌دونم، شاید لازم ‫باشه درباره‌ش نظر بدی
‫و وقت بیشتری هم براش نیاز داریم.
‫خیلی‌خب. کافیه. نمی‌دونم مشکلت چیه
‫ولی قبل از اینکه برسیم، بیخیالش شو.
‫منظورت شخصیتمه؟
‫باشه. یه گوشه می‌شینم و لبخند می‌زنم
‫اونا هم می‌تونن سر میز شام
‫راجع به بالا کشیدنِ قیمت‌ها صحبت کنن.
‫اونا خیلی بالاتر از این حرف‌ها هستن ‫که بخوان درگیر قیمت دارو بشن.
‫و به خیلی چیزها اهمیت میدن
‫نه فقط داروسازی.
‫در واقع کل این منطقه حفاظت‌شده ‫از صدقه سر اوناست.
‫ولی می‌دونی که کارهای خیریه صرفا...
‫تلاشی برای تطهیر چهره‌ی الیگارشی‌ـه.
‫آره. خیلی‌خب. باشه.
‫شاید توی دانشکده هنر این‌جوری باشه
‫ولی توی دنیای واقعی ‫باید سازش نشون بدی.
‫وقتی بهم وکالت بدن و پنج یا شش سال
‫یا نهایت ده سال
‫عضو هیئت مدیره بشم
‫اونقدری پول در میارم که آینده‌مون تامین بشه
‫و مهم نباشه چه بلایی سرمون بیاد، باشه؟
‫صحیح.
‫[ورودی منطقه حفاظت‌شده لئوپولد]
‫- آم. اودل. ‫- گریفین هستم.
‫آقای لئوپولد فکر می‌کردن ‫یه ساعت پیش می‌رسین.
‫چی؟ مگه پیام‌هام بهتون نرسید؟
‫- نه. ‫- وای. امان از دست رومینگ.
‫آم، نه،
‫بهشون بگو نزدیکیم.
‫الیوت، کجایی؟
‫آره. آره. شرمنده این‌جوری شد آقای لئوپولد.
‫- آخه ما باید... ‫- یواش‌تر برو.
‫نه. آنتن می‌خوام. الو؟
‫الیوت، تا کی می‌رسی؟
‫الو؟ صدای منو داری؟ صدای منو داری؟
‫صداش شبیه رباتیه
‫- که دارن با آب شکنجه‌ش میدن. ‫- الو؟
‫بیا. دوباره بهش زنگ بزن.
‫خودت زنگ بزن. به خاطر تو اومدیم.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫وای خدای من! دستمال بگیر جلوی دهنت! ‫حالم رو بهم زدی.
‫حالت خوبه؟ خوبی؟
‫چرا حواست به جاده نبود؟
‫چیزی نیست. چیزی نیست. به خیر گذشت.
‫ماشین بیمه‌ست...
‫به چی زدیم؟
‫بعید می‌دونم مُرده باشه.
‫تو جلو نیا.
‫چی؟
‫آخه مگه میشه؟
‫داره عذاب می‌کِشه.
‫به نظرت از اوناست که در خطر انقراضه یا...
‫آم، نمیشه همین‌جا ولش کنیم، نه؟
‫در واقع...
‫لعنتی!
‫اگه یه جنگل‌بان پیداش کنه اونوقت...
‫اصلا کسی از این جاده رد نمیشه.
‫وای! هم دیرم شده هم ممکنه بیفتم زندان!
‫ریدلی، حالت خوبه؟
‫ولش کن!
‫ریدلی!
‫نزن. نزن!
‫ببخشید دیر کردیم.
‫به کلبه خوش اومدین.
‫کلبه؟ عجب!
‫آقای وکیل. چرا دیر اومدی؟
‫از فرودگاه پیاده اومدین؟!
‫باورتون نمیشه چی به سرمون اومد.
‫بیخیالش. شوخی کردم، ‫بقیه‌ش رو بسپار به من، شاو.
‫عجب آدمی هستی، شپرد.
‫واقعا شرمنده دیر کردیم.
‫چطوری؟ خانواده‌ت اینجان؟
‫دیگه می‌خوای کجا باشن؟
‫داشتم می‌رفتم جکوزی
‫ولی قبلش بیا بغلم.
‫اوه، مرسی.
‫ایشون دخترم ریدلیه.
‫شپ لئوپولد.
‫- خوشوقتم. ‫- الیوت اومده؟
‫درست به موقع اومدی.
‫همین الان یه جلسه با موسسه
‫در مورد پناهجویان داشتم.
‫داریم از محل خارجشون می‌کنیم.
‫یا قراره واکسیناسیون انجام بدیم؟
‫خیلی خوشحالم که...
‫از همین الان عذرخواهی می‌کنم.
‫اودل خیلی حساسه که
‫خبر وضعیت جسمانیش پخش بشه
‫برای همین تعداد کارکنان رو پایین آوردیم.
‫آره. داریم با تمام توان فداکاری می‌کنیم.
‫خب بالاخره اومدی.
‫دیگه داشتیم فکر می‌کردیم بلایی سرت اومده.
‫واقعا شرمنده که منتظرت گذاشتم اودل.
‫پیش میاد.
‫رانندگی از اون گردنه
‫چطور بود؟
‫توی راه حیوونِ بزرگی ندیدی؟
‫آم، متاسفانه خیر.
‫ولی مسیر زیبایی بود.
‫کوهستان رو میگم. هواش...
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫چی؟
‫آره. شرمنده.
‫فقط یکم ناخوشم.
‫ای وای!
‫می‌خوای دراز بکشی؟
‫گریف می‌تونه اتاقت رو نشونت بده.
‫- نه، چیزه... ‫- مطمئنی؟
‫خیلی هم خوشحال میشه.
‫شاید فکر خوبی باشه.
‫فقط حس می‌کنم ‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم...
‫جانم؟
‫نه برای کل آخرهفته.
‫خب عزیزم، برای شام باید بمونین.
‫گریف داره موساکای مشهورم رو درست می‌کنه.
‫اوهوم.
‫چی بگم والا ولی به نظر حالش خوب نیست.
‫یه چیزی روی صورتت چسبیده.
‫خواستم در جریان باشی.
‫شاید بهتر باشه بری یه آبی ‫به سر و روت بزنی
‫ببینی بهتر میشه یا نه.
‫منم توی این سن‌وسال، همین‌جوری بودم.
‫به خاطر تغییرات هورمونیه.
‫اوهوم.
‫- گریف؟ ‫- گریف؟
‫- گریف! ‫- اودل می‌خواد جابه‌جا بشه.
‫وقتی همه‌ی راه‌های معمول ‫درمان رو امتحان کردم،
‫کم‌کم با مرگ کنار اومدم.
‫و برای اینکه خودمو برای باردو آماده کنم
‫به این فکر کردم کی می‌تونه بعد از مرگم
‫رابط بین خانواده و کسب‌وکار خانوادگیم باشه
‫و تو به ذهنم رسیدی، الیوت.
‫می‌دونستم که بلیندا و شپ
‫وقتی بشناسنت، با من موافقت می‌کنن.
‫خب خوشحالم که اینو میگی اودل،
‫چون من این رو
‫شروع یه رابطه خانوادگی طولانی مدت می‌بینم.
‫وکالت‌نامه‌ها و قراردادهای نمایندگی...
‫آم...
‫ببخشید. ببخشید.
‫وکالت‌نامه‌ها و قراردادهای نمایندگی...
‫تمامی موضوعاتی که قبلا درباره‌شون ‫بحث کردیم رو پوشش میدیم...
‫و من نماینده منافع خانواده در هیئت مدیره
‫در آزمایشگاه‌های لئوپولد هستم
‫تا بلیندا بتونه روی موسسه تمرکز کنه.
‫و شپرد، تو هم می‌تونی...
‫به مجموعه متنوعی از ‫فعالیت‌های کارآفرینانه‌م برسم.
‫آره، همه می‌دونیم.
‫کلا هیچ‌وقت از موضوعات علمی خوشم نیومده.
‫درسته شپی.
‫دقیقا. خب پس همه‌چی روشنه.
‫- و... ‫- بگیر بشین.
‫اوه. ام...
‫وقتی توی پست جدیدم جا افتادم
‫فرصت‌هایی
‫در داخل و خارج فضای داروسازی وجود داره
‫که می‌خوام ازشون استفاده کنم ولی
‫فعلا فقط امضا بزنین....
‫ممنونم که بی‌معطلی حرفت رو می‌زنی ولی...
‫آره دقیقا.
‫هدفمون اینه که آروم پیش بریم، نه؟
‫من...
‫می‌خوایم شخصیتت رو بهتر بشناسیم
‫نه به عنوان معاون بخش اخلاق و انطباق
‫که هر سال توی دوی تفریحی شرکت نفر اول میشه.
‫خب. مسیرش فقط ده کیلومتره.
‫اگه بخوای کسی رو خوب بشناسی، ‫باید خانواده‌ش رو بشناسی.
‫که برای همین اصرار داشتیم
‫ریدلی کوچولو این آخرهفته بهمون ملحق بشه.
‫آره. و الان شما اینجایین
‫و ما اصلا نمی‌دونیم رشته‌ش چیه.
‫تاریخ هنر.
‫یا... راستش اصلا دقیق نمی‌دونم.
‫شایدم هنوز تصمیم نگرفته.
‫بابا؟
‫ببخشید.
‫ازت می‌خوام بیای توی جمع و معمولی باشی.
‫تا وقتی تو رو نشناسن، امضا نمی‌زنن.
‫نه. باید بریم به اون ‫کارمون برسیم. همین الان.
‫اون موجود
‫- یه چیزیش شده. ‫- خیلی‌خب.
‫گمونم داره منو صدا می‌زنه. حسش می‌کنم.
‫خیلی‌خب. ببین منو، اون مُرده. مُرده.
‫ازت می‌خوام خودت رو جمع و جور کنی
‫و جوری رفتار کنی که مشکلی پیش نیومده.
‫و امشب که همه خوابیدن
‫خودم میرم یه گوشه دفنش می‌کنم
‫و اونا هیچ‌وقت خبردار نمیشن
‫ما هم لازم نیست دیگه درباره‌ش
‫حرف بزنیم.
‫یا خدا!
‫خیلی متاسفم.
‫به نظر میاد ریدلی واقعا حالش بد شده.
‫انگار یه جور ویروسه ‫شایدم واگیردار باشه.
‫پس گمونم بهتره هرچه زودتر
‫برش گردونم فرودگاه.
‫چی شده؟ اینجا چه خبره؟
‫یه جور تاکتیکِ مذاکره‌ست؟
‫نه، این‌جوری نیست. خیالتون راحت.
‫در واقع من فقط می‌رسونمش فرودگاه.
‫بعدش مستقیم برمی‌گردم ‫و هر سوالی داشتین...
‫وایسا. چی گفتی؟
‫- هوم؟ ‫- الیوت!
‫وقتی راجع به تو بهشون گفتم،
‫از شخصیتت گفتم.
‫صحیح. شخصیتم.
‫راجع به روحیه‌ت توی سختی‌ها گفتم
‫اینکه چطور تو و دخترت بعد از مرگ همسرت
‫زندگی‌تون رو پیش بردین.
‫- صحیح. خب... ‫- از وفاداریت
‫و از خودگذشتگیت برای شرکت در اون زمان گفتم.
‫چون این تعهدیه که مورد نیازه.
‫- اوضاع خیلی خرابه! ‫- حتی اگه معنیش این باشه...
‫- اوضاع خیلی خرابه! ‫-... نقش سپربلا رو بازی کنی.
‫اوضاع خیلی خرابه!
‫حالت... حالت خوبه دخترم؟
‫چیزی نیست. خوبم.
‫فقط...
‫نه، نیازی نیست که...
‫آقای لئوپولد؟
‫بله؟ چی شده؟
‫می‌دونین، راستش مطمئن نیستم.
‫- آم... ‫- یه نگاه بندازین.
‫چیزی...
‫چیزی توی ماشین‌تونه؟
‫چی گفتی؟
‫چی؟ نه!
‫طبق وضعیت کاپوتشون
‫حدس می‌زنم به یه حیوون زدن.
‫- بلیندا؟ ‫- جدی؟
‫حیوونی رو زیر گرفتین؟
‫- نه. ‫- حیوون زیر گرفته باشم؟
‫نه. شما گرفتی؟
‫خب پس چی توی ماشینته؟
‫وسایل‌مون.
‫یعنی نزدی بکشیش؟
‫چی میگین؟ چی شده؟
‫وای!
‫خیلی‌خب. مطمئنم حرفم ‫عجیب به نظر میاد ولی...
‫دست نگه دار!
‫حس بدی دارم که توی این موقعیت
‫شلوارک شنا پوشیدم.
‫می‌دونم خیلی از گونه‌های این منطقه ‫کمیاب هستن.
‫ولی این یکی...
‫براتون آشناست؟
‫آشنا؟ نه.
‫این جدیده.
‫برای تو جدید نیست؟
‫آره. الان که گفتی به نظرم جدیده.
‫خب حالا چه موجودیه؟
‫به نظرم همه خوب می‌دونیم چیه.
‫من با اعتمادبنفس کامل می‌تونم بگم
‫الیوت به یه پستاندار اسب‌مانند زده.
‫که مهره‌دار هم محسوب میشه. یعنی این
‫- آره، آره. ‫- طبقه‌بندی درستیه؟
‫نه. آخه شکل اسبه
‫که یه جور زائده از سرش بیرون زده.
‫صحیح. نظریه‌ی منم دقیقا همینه.
‫اسب وحشی افسارگسیخته پر از مرض.
‫که یهو پریده وسط جاده
‫و اگه راننده‌ای بهش بزنه هم مقصر نیست.
‫بابا لامصب‌ها، این اسب تک‌شاخه!
‫واقعا شبیه تک‌شاخه.
‫وای. اومدم قربان.
‫چیکار کردی؟
‫با ماشین زدیم بهش.
‫و منم از سر دلسوزی
‫ضربه‌ی سنگینی به سرش زدم.
‫و خونش پخش شد روی صورتم.
‫آره. درسته.
‫صورت...
‫صورتت...
‫چی شده؟
‫صورته دیگه. چیه؟
‫به خاطر جوش‌هامه.
‫آخه عزیزم تو که جوش نداری.
‫دیگه ندارم.
‫و حالت چطوره؟
‫همه‌چی مرتبه؟ عوارضی حس نکردی؟
‫نه.
‫و تماسِ دیگه‌ای باهاش نداشتی؟
‫خب یکم از خونش رفت توی چشمم.
‫در واقع شاید نباید با اون آچار چرخ
‫می‌زدمش ولی...
‫حساسیتم.
‫اوه.
‫بهتر نیست کسی رو خبر کنم؟
‫آره. آره، میشه به باشگاه سیرا زنگ زد
‫ولی بنیاد جهانی حیات وحش هم هست.
‫شرمنده فرزندم
‫ولی باید با سازمان‌های دولتی تماس بگیریم.
‫و منظورتون ارتشه، درسته؟
‫نه بابا... فکر نکنم لازم باشه...
‫یا شاید حق با تو باشه.
‫شاید بتونیم از چارچوب ذهنی‌مون فراتر بریم
‫و یه راه‌حل جایگزین پیدا کنیم.
‫آره. باید یه کاری باشه که بتونیم بکنیم.
‫در واقع به عنوان کسی که با ‫سازمان‌های مردم‌نهاد کار می‌کنه
‫باور کنین بهتره پای یه مشت آدم ‫بی‌خاصیتی که اهل کاغذبازی هستن
‫به این موضوع حساس باز نشه.
‫- درست میگم؟ ‫- اوهوم. صحیح.
‫به نظر من
‫ما به روح این حیوان مدیونیم
‫که با وجدانِ خودمون راهی پیدا کنیم
‫و بذاریم اسرارش رو آشکار کنه
‫تا بتونیم حقش رو به نوعی ادا کنیم
‫که از دست نهاد دولتی برنمیاد.
‫آره. این‌جوری می‌تونیم از الیوت
‫در برابر عواقب چیزی محافظت کنیم
‫که یه تصادف غیرعمدی محسوب میشه، درسته؟
‫- آره. ‫- آره.
‫احسنت.
‫به دکتر سانگ خبر بدین تا هر چه سریع‌تر ‫با آزمایشگاه سیارش بیاد.
‫به پیمانکارهای امنیتی هم خبر بدین.
‫محافظ هم نیاز داریم.
‫سلام، میشه بیام تو؟
‫اومدی دیگه.
‫صحیح.
‫موساکای خوشمزه رو از دست دادی.
‫می‌خوای برم ببینم چیزی باقی مونده یا...
‫گریف برام ساندویچ آورد...
‫خیلی هم عالی. تو هم که عاشق ساندویچی.
‫ساندویچ حرف نداره.
‫ببخشید، چیزی می‌خواستی؟
‫نه، نه، نه. نه، فقط...
‫می‌خواستم بهت سر بزنم.
‫و ببینم حالت چطوره...
‫ببین، می‌دونم از وقتی رفتی دانشگاه
‫زیاد باهم صحبت نکردیم،
‫ولی حالت خوبه؟
‫واقعا نمی‌دونم وقتی ‫دست به اون موجود زدی،
‫چه اتفاقی افتاد.
‫ولی خدا رو شکر وارد عمل شدم ‫و اوضاع ختم به خیر شد.
‫فکر کردی نیاز دارم ازم محافظت کنی؟
‫آره. تو ندیدی چه اتفاقی افتاد.
‫انگاری تشنجی چیزی کرده بودی.
‫نه. نه.
‫این‌جوری نبود که...
‫در واقع آره. یه اتفاقی افتاد
‫ولی... چیزِ بدی نبود.
‫یه‌جورایی انگار داشت ‫یه چیزی بهم نشون می‌داد.
‫- ولش کن. ‫- چطور مگه؟
‫نه آخه یه‌جوری نگاهم می‌کنی ‫که انگار زده به سرم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫ببین، من می‌خوام به حرفت گوش ‫بدم ولی سر در نمیارم چی میگی.
‫خیلی‌خب. می‌خواستم همون موقع بهت بگم
‫ولی گوش ندادی.
‫اگه متوجه نشدی باید بگم
‫- دستم بند بود. ‫- من و اون موجود
‫انگاری به هم متصل هستیم.
‫از وقتی مُرده...
‫این حس رو دارم که
‫بهتره از اینجا بریم.
‫انگاری اشتباه کردیم که این موجود رو
‫به این آدما تحویل دادیم.
‫صحیح. باشه. صحیح. که اینطور.
‫ببین، تو یه تجربه‌ی عجیب داشتی
‫و من پول جلسات تراپیِ اضافه‌ت رو میدم
‫ولی نمی‌فهمم چه فایده‌ای ‫داره که کل این آخرهفته رو
‫صرف تو و ارتباط مخصوصت
‫با یه اسب جادوییِ مُرده کنیم.
‫ریدلی؟
‫ریدلی‌؟
‫رید، پوستت واقعا عالی شده.
‫ببین، آم...
‫عزیزم، من...
‫فقط ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫و می‌دونم توی این اوضاع باید چیکار کنیم.
‫از لحاظ تک‌شاخی.
‫من هوای خودمون رو دارم.
‫شنیدی؟
‫دوستت دارم.
‫[تابلوفرش‌های تک‌شاخ دکلویسترز]
‫تویی الیوت؟
‫امروز خیلی خوب از پس اوضاع براومدی.
‫آفرین.
‫آها. مرسی.
‫حالا می‌فهمم چرا اینقدر توی ‫شرکت ازت تعریف می‌کنن.
‫آم...
‫ولی خداییش اصلا فکرشم نمی‌کردم
‫همچین گرفتاری‌ای داشته باشی رفیق.
‫خب الان دیگه...
‫همه‌مون گرفتارشیم.
‫آره گمونم.
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫بیا بهم ملحق شو.
‫می‌تونیم یه گپی بزنیم ‫و از آینده‌ت بگیم.
‫نه، نه، راستش...
‫لباس شنا با خودم نیاوردم...
‫سخت‌گیری. می‌فهمم. اشکالی نداره.
‫گریف! برای الیوت لباس شنا بیار.
‫نه بابا نمی‌خواد. ردیفه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، آره.
‫- میاره‌ها! باشه. ‫- نه، نه، راحتم...
‫گریف! ولش کن!
‫خب بگو ببینم. برام سواله.
‫جریان‌تون چیه؟
‫دخترت زیاد باهات حال نمی‌کنه، نه؟
‫چی؟ چرا همچین حرفی زدی؟
‫نمی‌دونم، این‌جوری به نظر میاد.
‫البته جسارت نباشه، ال.
‫بیا تو. می‌تونیم راجع بهش حرف بزنیم.
‫گمونم صدای گوزنی چیزیه.
‫خودمم می‌خواستم بیام بیرون.
‫حوله رو بده.
‫فعلا.
‫گل سر سبد مجموعه‌ی
‫قرون وسطایی موزه دکلویسترز.
‫تابلوفرش‌های تک‌شاخ
‫از زیباترین و پیچیده‌ترین آثار بازمانده
‫از قرون وسطا به‌شمار می‌روند.
‫این هفت تابلوفرش
‫روایت هشداردهنده‌ای را ‫از تعقیب یک تک‌شاخ افسانه‌ای
‫توسط لُردی و شکارچیانش به تصویر می‌کشند؛
‫موجودی که از خود دفاع ‫می‌کند و رام‌ناشدنی می‌باشد
‫تا اینکه دختری پاکدل او را مسحور می‌سازد.
‫تک‌شاخ به‌واسطه‌ی پاکی ‫آن دختر آرام می‌گیرد،
‫اما سپس کشته و به قلعه‌ای برده می‌شود؛
‫جایی که دوباره زنده شده و ‫در اسارت نگه داشته می‌شود.
‫با این حال، تابلوفرشی که ‫تک‌شاخ و دختر را نشان می‌دهد،
‫ناقص است
‫چرا که در جریان انقلاب فرانسه آسیب دیده.
‫اما این بازسازیِ دوباره
‫داستان موجودی خشمگین ‫و انتقام‌جو را روایت می‌کند.
‫جانوری بی‌رحم و درنده، که تنها ‫با میزان اشتیاق انسان به تصاحبش
‫قابل مقایسه است.
‫ریدلی کینتنر، همراهمون بیا.
‫وایسین ببینم. چیکار می‌کنین؟ ‫چه غلطی می‌کنین؟
‫بگیر بشین.
‫خیلی‌خب. حواست به انگشتم باشه.
‫روی سوژه شماره یک
‫مقداری التهاب دیده میشه.
‫همینطور در عنبیه‌های سوژه شماره دو.
‫چیکار می‌کنی داداش؟ ‫بذار کارمون رو بکنیم.
‫با اینکه تحلیل کامل تا وقتی نمونه
‫به آزمایشگاه مرکزی لئو
‫منتقل نشه ممکن نیست
‫اما با همین امکانات محدودِ
‫تست ژنتیکی در محل،
‫می‌تونیم بگیم این یه اسب نیست.
‫ما تحلیل واکنش‌پذیری نمونه‌ی خون
‫با پوست صورتِ سوژه اول
‫و حفره‌های سینوسی، زجاجیه و
‫عدسی‌های چشمیِ سوژه دوم را آغاز کردیم.
‫بررسی‌های اولیه نتایج خیلی جالبی رو
‫نشون دادن...
‫داری...
‫املت ندارین یا مثلا...
‫کاهش مایع زجاجیه و افزایش...
‫باید حرف بزنیم.
‫دیشب که از اتاقم رفتی،
‫راجع به تک‌شاخ‌ها تحقیق کردم
‫و به نظرم باید حواسمون رو جمع کنیم.
‫همون تابلوفرش‌های توی موزه ‫که مامان پیشنهاد داد بریم ببینیم.
‫- یادته؟ ‫- چی؟
‫چی؟ نه. یادم نمیاد.
‫ولی میشه بعدا صحبت کنیم؟
‫این بحث‌های علمی خیلی مهمه.
‫ولی شاخص‌های اولیه نشون میده
‫خاصیت‌های شفابخش خون
‫احتمالا به شاخ مربوط باشن.
‫- جدی؟ ‫- چطور مگه؟
‫نمیشه با قطعیت گفت.
‫- حدست رو بگو. ‫- حدس هم خوبه.
‫حدس و گمان هم به کارمون میاد.
‫بعید می‌دونم کسی مشکلی ‫با حدس و گمان داشته باشه.
‫- خب... ‫- ظاهرا...
‫یه‌جور اندامه.
‫آم... آم...
‫ببینید، یه‌جورایی هنوزم داره ‫سیگنال‌های بیوالکتریکی می‌فرسته
‫که باعث دپولاریزاسیون سلول‌ها ‫تو کل سیستم عصبی میشن
‫که عجیبه.
‫آره، این رسانایی بیوالکترومغناطیسی
‫واقعا غیرمعمول به نظر می‌رسه...
‫احتمالا توی ترکیب 1-دلتا هم خیلی زیاد باشه.
‫ببخشید سلام. ‫الیوت کینتنر هستم، دکترای حقوق،
‫سوژه اول... یا در واقع سوژه دوم.
‫در هر صورت من کشفش کردم
‫و خوشحال با شما همکاری دارم.
‫حالا سوالم اینه که این ترکیب چیه؟
‫شاخ پودر شده.
‫باید بررسیش کنیم.
‫ولی احتمالا قوی‌تر از خونش باشه.
‫خب منتظر چی هستیم؟
‫من میگم بیاریمش بیرون
‫پودرش کنیم و بریم تو کارِ...
‫یا نکنه...
‫شاید حرکت مناسبی نباشه.
‫قرن‌هاست که
‫مردم کاویته در فیلیپین
‫سنتی کهن رو حفظ کردن:
‫دفن کردن مُرده‌هاشون داخل درخت.
‫وقتی فرد سالمند آماده باشه
‫خودش توی طبیعت میره و انتخاب می‌کنه.
‫اگه این جواب نداد،
‫شاید این آخرین کاری باشه ‫که توی این دنیا انجام میدم.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنیم عزیزم.
‫وایسا، اگه چی جواب نده؟
‫املت میل دارین قربان؟
‫مرسی.
‫قربان، امواج الکترومغناطیس
‫همچنان از شاخ منتشر میشه.
‫ولی...
‫قوی‌تر شده.
‫قربان، حالتون چطوره؟
‫مطمئنم داره جواب میده. مطمئنم.
‫معلومه داره جواب میده اودل. البته.
‫آره. مطمئنم نتیجه میده.
‫داره به حساب اون تومورها می‌رسه.
‫الیوت، بابت این هدیه ازت ممنونم.
‫هدیه‌ای از جنس قطعیت. برای رفتن،
‫دفن شدن یا برای من که
‫قراره در پناهگاهی زیرزمینی ‫به صورت منجمد نگه‌داری بشم
‫ولی حداقل می‌دونی که
‫همه‌ی راه‌ها رو امتحان کردی.
‫با تشکر از تو، من موفق شدم.
‫ولی کاش می‌رفتم فضا.
‫بله خب خیلی‌ها نرفتن.
‫خب هر نتیجه‌ای در کار باشه، ‫تو مزدِ وفاداریت رو می‌گیری.
‫فهمیدی؟
‫به خاطر کشفت، سهمت رو می‌گیری.
‫شاید توی تمام این قضایا شریک بشی.
‫ممنون قربان. لطف می‌کنید.
‫می‌دونم میشی، رفیق.
‫بهت گفته بودم اینجا زمینِ بلک‌فوت‌هاست؟
‫مردم‌شون قدردانی‌شون رو...
‫خودت رو خسته نکن، اودل.
‫کسی نمی‌خواد این چیزها رو بشنوه.
‫نه الان و نه هیچ‌وقت عزیزم.
‫فقط... همینه. هیس.
‫حالش خوبه.
‫بیا.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم تحقیق می‌کنم.
‫هوم.
‫چه‌جور تحقیقاتی؟
‫بازخورد چیزِ خوبیه. نترس.
‫صحیح. آم. نمی‌دونم.
‫توی این فکر بودم که
‫شاید اگه مردم قبلا فکر می‌کردن ‫تک‌شاخ‌ها واقعین
‫پس یعنی واقعا بودن.
‫یعنی انگار که ما اشتباه می‌کردیم.
‫حس می‌کنم اگه این‌جوری باشه...
‫چیزهایی که درباره‌شون می‌گفتن
‫خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم
‫به دردمون می‌خوره.
‫آره ولی اینا همش مزخرفات
‫زن‌ستیزانه و منسوخ با نیت ‫بده. ولی بعضی‌هاشون در واقع...
‫- دقیقا. ‫- نشونت میدم.
‫گوش کن ببین چی میگم. بذار مجهزترت کنیم.
‫- گریف؟ ‫- بله؟
‫پرینتر بزرگم رو بیار.
‫چند سال پیش
‫خیلی شیفته‌ی عکاسی بودم
‫ولی بعدش رفتم سراغ ‫تیراندازی با کمان
‫و دیگه وقتی برای چیزهای دیگه نداشتم.
‫ولی...
‫نظرت چیه افکارت رو مرتب کنی؟
‫چندتا از این عکس‌ها رو چاپ کن
‫و بعد می‌تونیم تحقیقاتمون ‫رو به والدینم ارائه بدیم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- آره، آم...
‫نمی‌دونم. آره. گمونم بتونم...
‫نیازی نیست حتما یه تابلو ایده ‫حرفه‌ای یا همچین چیزی باشه
‫ولی من یه متفکر دیداری هستم پس...
‫آهان.
‫ریدلی، خیلی مشتاقم ببینمش.
‫راستی روی کاغذ مات چاپ کن. ‫کاغذ گلاسه ناجوره.
‫بابا؟
‫هوم.
‫اودل. به نظر...
‫سرحالی.
‫اگه این شاخص‌های پروتئینی ‫و توموری درست باشه
‫انگار سرطان شما یه‌جورایی
‫به طور خودبه‌خودی فروکش کرده.
‫خب یعنی چی؟
‫نمیشه قطعی نظری داد
‫و الان فقط یه مورد داریم
‫ولی احتمالش هست که...
‫یعنی ممکنه...
‫درمان سرطان باشه؟
‫شوخیت گرفته؟
‫سرطان؟ این مهم‌ترین بیماریه.
‫جزو سه بیماری مهمه.
‫مطمئنی؟ یعنی از لحاظِ
‫ریاضی، شیمی و همه‌چی بررسی کردی؟
‫آخه عزیزم، نمی‌خوام الکی امیدوار بشی.
‫دیگه به امید نیازی ندارم. حسش می‌کنم.
‫رفته. برای همیشه از بدنم خارج شده.
‫ما موفق شدیم. ما درمانش رو پیدا کردیم بلا.
‫وای.
‫خب الان نمی‌تونیم اظهار نظری کنیم
‫جز اینکه شرایط امیدوارکننده‌ست.
‫یعنی ممکنه درمانِ سرطان رو پیدا کرده باشیم؟
‫شنیدی رید؟ عالیه!
‫حس می‌کنم
‫- تمام سلول‌های بدنم... ‫- چی؟
‫- دارن با... ‫- چی شده؟
‫فرکانس جهان می‌لرزن.
‫تا حالا اینقدر احساس سرزندگی نکرده بودم.
‫وای خدای من، سازمان‌های خیریه
‫به خاطر این کار ازمون متنفر میشن!
‫نهادهای خیریه سرطان باید ‫جمع کنن و برن پی کارشون، نه؟
‫یه لحظه آروم بگیرین.
‫نه عزیزم. الان وقتشه با تمام توان پیش بریم.
‫باید این موجود رو به ستاد مرکزی برسونیم
‫تا فورا مشابهِ اون ترکیب رو درست کنن.
‫- خب... ولی نمیشه. ‫- جانم؟
‫نمیشه دوباره تولیدش کرد.
‫سانگ، وقتشه یه چیز دیگه بگی.
‫- اصلا با این حرف حال نمی‌کنه. ‫- این توالی‌های پروتئینی اصلا نباید...
‫ وجود داشته باشن، حتی تو تئوری هم نه.
‫امکان نداره بشه ساختشون.
‫هزینه‌ش هر چقدر بشه، برام مهم نیست.
‫دست به نمونه‌ها نزن!
‫نزدم. فقط داشتم نگاه می‌کردم.
‫اگه تا آخر دنیا بهمون وقت بدین
‫و تمام منابع دنیا رو در اختیارمون بذارین،
‫بازم نمی‌تونیم بازتولیدش کنیم.
‫یه وقتایی علم در برابر طبیعت، ‫چاره‌ای جز تسلیم نداره.
‫چندین ساله که قسم می‌خوری درمانی
‫برای دردِ من وجود نداره
‫و حالا که خودم راه درمانش رو پیدا کردم
‫میگی نمی‌تونی بازتولیدش کنی؟
‫فرصتی برای عظمت،
‫و نامیرایی در اختیارت قرار گرفته.
‫و تو فقط از محدودیت‌های بشریت میگی؟
‫بشر هیچ محدودیتی نداره.
‫پس اگه قدرِ این
‫فرصت طلایی که در اختیارمون قرار گرفته،
‫و میراثی که از من و تو ‫به جا می‌مونه رو نمی‌دونی
‫پس احتمالا یه سرپرست جدید
‫برای بخش تحقیقات دارویی نیاز داریم.
‫درک می‌کنم که ناامید شدین.
‫ولی شما درمان شدین پس...
‫به نظرم در مجموع نتیجه مثبته.
‫پس فقط همین یکیه؟
‫فقط همین یه دونه؟
‫عینِ ان‌اف‌تی‌ـه.
‫قبلا بهت گفتم چیه.
‫آها فهمیدم. عرضه کمه.
‫ولی تقاضا بالا خواهد بود. فهمیدم.
‫لیست مهمون‌های داووس رو داری؟
‫همیشه. بیا اولویت رو با کسانی بذاریم
‫که بیماری و مشکلات سلامتی علنی داشتن.
‫هرچی بدتر، بهتر.
‫منم چندتا نوشیدنی درست می‌کنم.
‫بالاخره می‌تونم مهارت درست ‫کردن نوشیدنیم رو بهت نشون بدم، بابا.
‫ببخشید من که نفهمیدم چی ‫شد ولی کمکی از دستم برمیاد؟
‫آستین‌هات رو بزن بالا شریک.
‫یه چیزِ جدیده، پریسیلا.
‫از اون چیزهایی نیست که...
‫ببخشید، من...
‫بذاریم دستِ سازمان غذا و دارو بیفته.
‫فکر کن یه سرمایه‌ست
‫- برای سلامتی خودت و مارک. ‫- خب صدام چطوره؟
‫دقیقا. عالیه. چون از این بهتر نمیشم.
‫اوضاع روده‌هات چطوره؟
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- ببخشید.
‫بذار درباره این روش درمانی جدید بهت بگم.
‫قربان میشه یه نگاهی به...
‫آره. نه، فوق‌العاده‌ست.
‫فقط فکر می‌کنم ام‌بی‌اس ‫این فرصت رو خیلی باحال بدونه
‫اگه تو پیشنهادش رو بهش بدی.
‫تو بازار هیچ نمونه‌ای نداره.
‫آره، چون ما قبلاً با هم مهمونی گرفتیم
‫و می‌دونم چجور آدمیه.
‫- بابا. بابا. ‫- وایسا، صبر کن…
‫فقط یه لحظه صبر کن، رید.
‫سه گرم با دو و نیم.
‫درسته. باشه. دو و نیم با ۳۰۰.
‫نه، نه، سه تا با ۲.۵.
‫- اوه، ببخشید. ببخشید. آره. ‫- گوشاتو تیز کن. بهتر عمل کن.
‫اوه، حق با توئه. عذر می‌خوام.
‫- چه خبره؟ ‫- وای خدای من.
‫تو زندگیم اینقدر پول ‫یه جا ندیده بودم.
‫فکر کنم این قراره شرایط ما رو عوض کنه.
‫خیله خب. ‫آماده‌سازی رو تموم کنین!
‫- یا خدا. ‫- بیاین جونور رو بسته‌بندی کنیم تا ببریم
‫همین الان گازشو می‌گیریم بریم.
‫خب، پسرم میگه ولیعهد
‫و پسرعموش می‌خوان ‫با یه بسته کامل شروع کنن.
‫چی؟
‫منظورم اینه، اوم، سه و نیم گرم.
‫این عجیب یه عدد خیلی دقیقه.
‫آره. نمی‌دونم. عجیبه، ‫ولی این چیزیه که گفت.
‫صبر کن، این…
‫چیه؟ از یه ذره‌شم نمیشه گذشت.
‫نه، من مثل یه رهبر کارگری ‫دور زده نمیشم.
‫خوبه.
‫دفترم تماس می‌گیره.
‫حق با توئه. این واقعاً خوشمزه‌ست.
‫از وقتی فِن فِن رو
‫سال ۹۴ راه انداختیم، انقدر خوش نگذشته بود.
‫و فکر می‌کردم اتریوم ‫سرمایه‌گذاری خوبیه.
‫که البته بود، واضحه.
‫اوم، اون اعداد چطورن، اِل؟
‫اوم، نمی‌دونم. ‫فکر کنم، اوم، خیلی زیاد درآوردیم؟
‫و هنوز کلی ذخیره برای ‫مصرف خانواده داریم.
‫آره لعنتی. قراره تا ابد زنده بمونیم.
‫ولی نمی‌تونیم با خودمون ببریمش.
‫ببینین، چون، می‌دونین، ‫من یه کم تحقیق کردم.
‫هوم، کارآفرین خوبی میشه، نه؟
‫خب، قضیه اینه که
‫تک‌شاخ‌ها قبلاً جور دیگه‌ای ‫دیده می‌شدن، باشه؟
‫صدها و هزاران سال پیش،
‫اونا رو مثل، یه جور ‫هیولاهای الهی میدیدن،
‫ولی شکارشون غیرممکن بود،
‫البته همه سعی می‌کردن چون، می‌دونین،
‫از قدیم، مردم کاملا باور داشتن
‫که اونا می‌تونن واقعاً ‫هر دردی رو درمان کنن.
‫اوم، آره، خوش اومدی ‫به ۱۰ دقیقه پیش.
‫آره، می‌دونم،
‫که باعث شد بخوام ‫این تحقیق رو دوباره چک کنم
‫چون درسته.
‫و بابا، یادت میاد وقتی مامان ما رو برد
‫تا این تابلوفرش‌ها رو ببینیم؟
‫نه، نه، یادم… یادم نمیاد.
‫چرا، چرا، چرا، یادته!
‫- چی؟ ‫- صومعه‌ها، یادته؟
‫- یادم نمیاد. ببخشید. من… ‫- می‌گفت این
‫موزه مورد علاقه‌ش وقتی بچه بود.
‫ما رو یه ماه بعد تشخیصش برد و این…
‫این چه ربطی داره؟
‫آره. ببخشید. منظورت از این حرفا چیه؟
‫باید اعتراف کنم، من هم تو این جنگل
‫یه کم گم شدم عزیزم.
‫فقط…
‫فقط باید این تابلوفرش‌ها رو ببینید، خب؟
‫از قرون وسطی هستن، ‫در واقع معروفن
‫و یه داستان کامل رو تعریف می‌کنن،
‫داستانی که بارها و بارها تکرار میشه.
‫و می‌دونی، مردم همیشه فکر می‌کردن
‫که اینا استعاره‌ای برای مسیح هستن
‫و فساد ذاتی انسان،
‫که در واقع در بافت تاریخی معنی هم میده
‫با توجه به اینکه کلیسا سفارش‌دهنده‌ی
‫هنرسازی به عنوان راهی ‫برای تحمیل اطاعت بود.
‫ولی این مهم نیست. چیزی که مهمه اینه،
‫فکر نمی‌کنم ما قرار باشه ‫این رو داشته باشیم، باشه؟
‫چون اگه تک‌شاخ‌ها واقعی باشن، ‫که می‌دونیم هستن،
‫پس ممکنه این داستان‌ها هم باشن.
‫و انتظار داری ‫ما مسیرمون رو تغییر بدیم
‫و بر اساس این نظریه
‫سرمایه‌گذاری کنیم؟
‫آره. این کاملاً تخیلیه، باشه؟
‫من بهت گفتم یه تابلوی ایده‌پردازی درست کن، ‫نه یه… تابلوی مزخرف.
‫من، من نمی‌فهمم.
‫چی کار می‌خوای بکنیم،
‫بذاریمش بیرون تا بپوسه؟
‫- آره. ‫- نه.
‫- هیچکس همچین پیشنهادی نداده. ‫- من دادم.
‫ می‌بریمش، عزیزم.
‫و به خیلی‌ها کمک می‌کنه.
‫خب، نه به خیلیا.
‫ولی به آدمای خوب. آدمای خودمون.
‫همین الان دارم بهت میگم
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫اتفاقات بدی میفته. حسش می‌کنم.
‫این هیچ ارزشی برات نداره؟
‫نداره؟
‫چه خودخواهی، ادعا داری چیزایی رو می‌دونی
‫که قابل دونستن نیستن. آیا اون نماینده
‫منافع خانواده‌ت در این سرمایه‌گذاریه؟
‫نمی‌دونم داره از چی حرف می‌زنه، اودل.
‫نمی‌دونم. منظورم اینه، اون نمی‌دونه
‫داره از چی حرف می‌زنه. درسته؟
‫می‌دونم که تو داری از اصولت دفاع می‌کنی
‫و بابتش بهت افتخار می‌کنم
‫ولی لازم نیست همینجا و الان
‫برای همدیگه نمایش بازی کنیم، مگه نه؟
‫وقت داریم قبل از رسیدن به فرودگاه،
‫یه نوشیدنی بزنیم، درسته؟
‫و به امید اینکه تو راه برگشت ‫پاگنده رو هم شکار کنیم، هان؟
‫اوه، شپی.
‫مواظب باش، دکتر سانگ.
‫مسئولیتش با توئه.
‫دارایی در حال حرکته. ‫دارایی در حال…
‫لعنت به این بی‌سیم‌ها.
‫کاروان آماده‌ست؟ ‫کسی صدامو می‌شنوه؟
‫چرا نمیری یه نگاهی بندازی ببینی؟
‫اوه، واقعا…
‫اوه، باشه. حتماً.
‫کسی اینجا هست؟
‫سلام
‫چی شد؟
‫اه. ایییی.
‫بیارش پیش ما! بدو! بریم!
‫شپی، بیا!
‫لعنتی، دست دست نکن!
‫شلیک کنید!
‫من فقط از سر راه میرم کنار.
‫آتش بس!
‫ریدلی، برو سمت ماشین! ‫من دارم میام!
‫دورش کنید! ‫بزنیدش!
‫عقب‌نشینی!
‫کمک! کمکم کنید!
‫تکون نخور.
‫همونجا بمون.
‫تا سه میشمارم، ‫بدو برو داخل، خب؟
‫الان وقت این کارا نیست.
‫- خب. یک… ‫- نه.
‫- …دو… ‫- گفتم نشمار!
‫…سه، برو!
‫هی!
‫خوبی؟
‫حالت خوبه؟ تو… آسیب دیدی؟
‫نه، خوبم، خوبم.
‫زدمت.
‫احتمالات واقعاً فوق‌العاده‌ان.
‫ببین، مطمئنی گازت نگرفت؟
‫نه، من، من همین الان ‫گفتم که خوبم.
‫- اگه هاری داشته باشه… ‫- من همین الآن گفتم که خوبم.
‫- یا اگه به آمپول نیاز داشته باشی، ‫- ممکنه…
‫باشه. ولی من بهت گفتم ‫یه همچین اتفاقی می‌افته
‫- و تو تصمیم گرفتی گوش ندی. ‫- می‌دونم. ولی، نه، نه، نه، نه.
‫من همین الآن بهت گفتم. ‫تو هیچی بهم نگفتی.
‫شاید اگه هشدار دقیق‌تری داشتی،
‫می‌تونستیم زودتر برگردیم.
‫از کجا می‌دونستی اینجوری میشه؟
‫از مطالعات داستان‌های محلی؟
‫نه، نه. نه، نه، نه. ‫من باید یه چیزی بگم.
‫خب، چون فقط مسئله تحقیق نیست.
‫چون دیروز، ‫من شاخش رو لمس کردم.
‫یه جورایی یه رویا یا چیزی دیدم.
‫واقعاً نمی‌دونم چطور توضیحش بدم،
‫ولی حس کردم انگار داره ‫یه چیزی بهم نشون میده.
‫ادامه بده، خواهر کوچولو. افسونم کن.
‫تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که، ‫بعد از اون اتفاق،
‫حس می‌کنم با اون چیز ارتباط دارم،
‫انگار یه جور پیوند باهاش دارم.
‫و همین ارتباط رو با اون بزرگه هم دارم.
‫و فکر می‌کنی برای همینه
‫که بهت آسیب نرسوند؟
‫آره. نمی‌دونم. فکر کنم، شاید.
‫فکر می‌کنم می‌خواد ما ‫فقط بچه‌ش رو بذاریم و بریم.
‫واقعاً وقتی دکتر سانگ
‫داشت اون کوچیکه رو جابجا می‌کرد حمله کرد،
‫پس، آره، ممکنه حق…
‫می‌فهمم. در واقع، تو منو قانع کردی
‫که تنها راه اینکه به اندازه‌ی ‫تو حامی این موجودات باشم
‫اینه که این بزرگه رو زخمی
‫رو پیدا کنیم قبل از اینکه بمیره
‫تا منم بتونم
‫تجربه‌ی تو رو مستقیم درک کنم.
‫حالا داریم منطقی حرف می‌زنیم.
‫می‌بینی چطور متفاوت به نظر می‌رسه؟
‫نه، این دقیقاً برعکس ‫چیزیه که من الان گفتم.
‫- هی. ‫- ایده‌ی بد وجود نداره، رید.
‫نمی‌خوام به قول معروف آدم سایزبینی باشم
‫ولی اون شاخ چقدر قطر داشت.
‫آره. و از اون برای کشتن نگهبان‌هات استفاده شد!
‫و دکتر دنیس یونگ جو سانگ.
‫و بی‌رحمی نیست بذاریم بیهوده بمیرن؟
‫به اون حیوون فکر کن که اون بیرون
‫داره خونریزی می‌کنه و می‌میره،
‫درد می‌کشه، تنها توی این حیاتِ وحش.
‫من واقعاً احساس می‌کنم ‫نمی‌تونیم فقط بریم بیرون
‫و یکی دیگه رو بکشیم کنیم.
‫بی‌خیال دیگه.
‫اونا همه‌ی چیزایی که بهشون ‫انداختیم رو درمان کردن.
‫پس من میگم ما وظیفه‌ی اخلاقی داریم
‫برای برداشت تک‌تکشون. ‫فهمیدی، دختر اسبی؟
‫هی، آروم باش.
‫اون گستاخه،
‫ولی حقیقت رو می‌گه.
‫ما این کار رو نه برای منفعت خودمون،
‫بلکه برای بهتر شدن دنیا انجام میدیم.
‫هوم. آفرین.
‫متوسط برشته شده،
‫همونطور که خواستید، آقا.
‫خیله خب. ‫باشه. می‌دونی چیه؟
‫فقط دارم فکرامو میریزم بیرون، ‫چطوره من و ریدلی بریم خونه،
‫اون، اون کوچیکه رو ‫با خودمون ببریم،
‫می‌دونی، برای حفاظت ‫فقط در صورتی که…
‫پس تو با وجود فرصت ‫عقب‌نشینی می‌کنی؟
‫و من فکر می‌کردم تو سرمایه‌گذاری کردی، الیوت.
‫که برا پولت زحمت می‌کشی.
‫اوه، نه، نه. نه، ‫منظورم این نبود که…
‫من میگم، هر مردی که شریکش رو رها کنه
‫شریک من نیست.
‫اگه نمی‌تونی این رو به سرانجام برسونی،
‫پس قطعاً بهتره
‫که دیگه به خدماتت نیازی نباشه
‫به عنوان نماینده‌ی خانواده‌م.
‫می‌دونی چیه؟ بیخیالش.
‫انگار واقعاً ایده‌های بد هم وجود دارن.
‫بیا، اوم، بیا کار تو رو بکنیم.
‫کار تو چیه؟
‫وسایلت رو جمع کن ‫و خداحافظی‌ات رو بکن!
‫گروه شکار پنج دقیقه دیگه راه می‌افته!
‫اوم، کسی اسپری حشره‌کش رو دیده؟
‫خب، اوم، قبل از اینکه دکتر سانگ…
‫قبل از اون اتفاق،
‫تشخیص‌دهنده الکترومغناطیسی به صدا دراومد
‫و دنی دیدش. و به من نگاه کرد و، می‌دونی…
‫فکر کنم این دیت داره اگه تو…
‫می‌دونستی جنگجوهای ماسایی
‫فقط با یک نیزه شیر شکار می‌کنن؟
‫آیین گذار قابل توجهیه.
‫ظرفیت ذاتی انسان رو به یادت میاره، موافق نیستی؟
‫هوم.
‫من شخصاً، این کار رو فقط
‫با یه اسلحه‌ی خودکار انجام دادم.
‫چیزی شبیه به این مدل.
‫اوه، پس تو، ‫مثلاً، شیر کشتی؟
‫اوه، من قطعاً این کار رو کردم، شریک. ‫شیرها، فیل‌ها، بوزینه‌های بزرگ.
‫درسته. وای.
‫هی، می‌دونی، در مورد کل قضیه‌ی شراکت،
‫شاید عالی باشه که یه کم ‫از اون رو رسمی کنیم،
‫می‌دونی، فقط محض احتیاط.
‫وقتی برگشتیم، رفیق.
‫براتون تسبیح تازه میارم، آقا.
‫- حتماً بیار. ‫- خبر ناامیدکننده
‫ولی به نظر می‌رسه گریف پیر
‫نمی‌تونه کمان مرکبم رو پیدا کنه، پس…
‫- بابا… ‫- فکر کردم الان مثل
‫زمان کاملاً مناسبی باشه که من برم وان
‫- و شروع کنم… ‫- یه لطفی بکن،
‫- بهونه‌ها رو کنار بذار. ‫- این بهونه نیست.
‫یکی باید اینجا بمونه و فکر کنه
‫چطور برندمون رو از ‫رسوایی «قتل تک‌شاخ» دور کنه
‫و می‌دونی که اونجا ‫بهترین جای فکر کردن منه.
‫برام مهم نیست اون چیز اون بیرون مرده،
‫نمی‌تونی با اونا بری.
‫نمی‌تونیم دیگه بخشی ‫از این داستان باشیم.
‫باید سهممون رو حفظ کنم،
‫می‌دونی، میخکوبش کنم.
‫حق با تو بود، اونا ‫آدمای خوبی نیستن، ولی…
‫من با اونا همراه میشم،
‫نگاه می‌کنم جسد رو می‌کشن داخل،
‫و بعدش تو و من، می‌دونی، ‫بالاخره جا می‌افتیم.
‫اگه بری اون بیرون، من میرم.
‫این یه چیز خوبه.
‫چی می‌شد اگه مامان می‌تونست ‫چیزی مثل این بگیره؟
‫حتی نمی‌ذاشتن بهش نزدیک شه.
‫میشه لطفاً، لطفاً ‫گوش بدی و نری؟
‫میشه لطفاً با من بمونی؟
‫الیوت، وقتشه ‫غنائممون رو جمع کنیم.
‫- زیاد طول نمی‌کشه، باشه؟ ‫- بابا، نه.
‫یه روزی به‌خاطر این ازم تشکر می‌کنی.
‫گمراه شده، ولی حداقل
‫یه کم سختگیری فکری داره.
‫خیلی سخته.
‫عمیقاً زخمی می‌کنه، می‌دونم.
‫آره.
‫ولی حس نمی‌کنی یه جورایی
‫همینطوری می‌خواست بره، می‌دونی؟
‫نه واقعاً، نه.
‫ولی اینطور نیست؟
‫می‌دونی، در راه علم.
‫و حالا اون رفته.
‫چی‌کار کنیم؟
‫ماتم بگیریم؟
‫شیون کنیم؟
‫ضعیف باشیم؟
‫فکر نمی‌کنم این کاریه که من می‌کنم.
‫یا به پیش بریم؟ هان؟
‫همچنان علم رو پیش ببریم
‫و دقت علمی اون رو حفظ کنیم…
‫- میشه اون رو بذاری کنار؟ ‫- …به زندگیش احترام بذاریم؟
‫یا شاید اون ارزش ‫به یاد آوردن رو نداره؟
‫البته که داره.
‫دقیقاً.
‫و به همین دلیله که فکر می‌کنم
‫تو باید برگردی داخل،
‫برگردی سر کار، بهش افتخار کنی
‫و شاخ اون تک‌شاخ لعنتی رو اره کنی،
‫چی میگی؟
‫فکر می‌کردم داریم مثل
‫درباره‌ی یه لوح یادبود ‫حرف می‌زنیم یا همچین چیزی.
‫اوه، نه، نه. نه، وقتی برای اون نیست.
‫اول شاخ، بعد لوح. باشه؟
‫ببخشید.
‫فقط یه کوچولو… یه کوچولو.
‫برای علم.
‫اه.
‫خیله خب.
‫تک‌شاخ کشته میشه.
‫بعد از مرگ بر می‌گرده.
‫بعد از مرگ برمی‌گرده؟
‫اوه، لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫یه لطفی بکن، بهونه نیار، بهاتیا.
‫این بهونه نیست، باشه؟
‫ما تلاش کردیم.
‫ولی شاخ، این عضو، ‫هر چی که هست،
‫به نظر می‌رسه داره علامت میده برای…
‫منظورم اینه، تورم سلولی،
‫اختلال عملکرد میتوکندری،
‫همه علائم معمول تجزیه پس از مرگ
‫و فساد هستن.
‫اونا فقط کند نمی‌شن،
‫دارن برعکس می‌شن.
‫صبر کن، پونس دی لئون.
‫داری میگی تو حالت مرده نمی‌مونه؟
‫شاید. آره، شاید.
‫- شاید، آره. آره. ‫- آره؟
‫من می‌خوام اون شاخ تو دستم باشه.
‫- هی. ‫- اوه، لعنتی.
‫- لعنتی. ببخشید. ‫- وای خدای من.
‫ببخشید. پادکسته.
‫راهی داری که باهاشون تماس بگیری؟
‫چون فکر می‌کنم این چیزا
‫ممکنه بتونن، مثلاً، ‫خودشون رو درمان کنن
‫و این یعنی بابای من، اودل، شاو…
‫- آره، درسته. ‫- …همه اونا… فقط باید
‫همین الان برگردن اینجا.
‫باشه. اوم…
‫اون…
‫خبری از اودل نیست، درسته؟
‫متأسفم.
‫[صدمه ندیده، فرار کن، فراااار!]
‫لعنتی!
‫- هی، باید همین الان بریم. ‫- آروم باش.
‫اون فلش‌ها چه معنی میدن؟
‫حمله کردن!
‫بزنش!
‫به خودتون بیاین
‫هوشیار.
‫اوه، ممنون.
‫اوم…
‫اودل؟
‫بیا.
‫کشتیشون؟
‫من کشتمشون؟
‫لعنت به این کارگرهای بی‌مهارت.
‫اوه!
‫خب باشه.
‫فقط خودمونیم.
‫تو باشکوه‌ترین موجودی نیستی؟
‫تو از من خوشت میاد، نه؟
‫من بی‌آزارم.
‫آفرین، رفیق.
‫فقط یه لمس کوچولو.
‫حالا می‌تونی رازهات رو بهم نشون بدی.
‫بیا.
‫آفرین.
‫حالا شاخ رو بهم بده.
‫اگه اجازه بدین...
‫ببخشید، مرسی.
‫مُرد. اون واقعاً بالاخره مُرد.
‫دو تا از اونا هستن؟
‫نه، نه، ‫نه، برش گردون.
‫بابام واسه این چیز مرد.
‫هی، نمی‌تونی بری بیرون. ‫من نزدیک بود اون بیرون کشته شم.
‫اینطوری از کشته شدن ‫مردم جلوگیری می‌کنیم.
‫باید بچه‌شون رو پس بدیم.
‫همه باید آروم باشن!
‫باید اوضاع رو ‫تحت کنترل در بیاریم.
‫آره. آره، حق با توئه.
‫اودل چی‌کار می‌کرد؟
‫احتمالاً منو استخدام ‫می‌کرد که مراقبت باشم
‫- و من پلیس رو خبر می‌کردم. ‫- آروم. بابام فقط
‫تو رو آورد تا آخرین ‫خط انکار معقول باشی.
‫این واقعاً بهترین ‫استفاده از زمان نیست.
‫- مشکلی نیست. ‫- خوبه، انجامش بده.
‫تماس بگیر. فقط یه دقیقه به من وقت بده.
‫خب، تو که اینقدر می‌دونی.
‫آیا اونا هیچوقت این چیزا رو میگیرن
‫تو پرده‌ها یا داستان‌های ‫سوزن‌دوزی‌های تو؟
‫نه، منظورم اینه، آره،
‫ولی روایت‌ها استعاری‌تر می‌شن یا…
‫صبر کن، دارن یه کاری می‌کنن
‫پیش تجهیزات الکتریکی.
‫پلیس سلطنتی کانادا. سلام.
‫- سلام، سلام، افسر؟ ‫- چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اوه، خدا رو شکر.
‫الو. الو؟ الو؟
‫صبر کن، چی شد؟ ‫چی شد؟
‫تقویت‌کننده سلولی از ‫برق خونه استفاده می‌کنه.
‫اون چی بود لعنتی؟ من ‫دارم اون تو عزاداری می‌کنم!
‫فکر می‌کنی زمان کافی ‫برای ردیابی تماس بود؟
‫- ردیابی چطور کار می‌کنه؟ ‫- بیخیال اون.
‫ما این رو می‌بریم بیرون و ‫بچه‌ش رو بهش پس میدیم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫دروازه… دروازه الکتریکیه.
‫فایده‌ای نداره پسش بدیم
‫اگه قراره اون بیرون گیر بیفتیم
‫با اون چیزایی که اودل رو کشتن.
‫خدا لعنتت کنه، اودی!
‫یکی باید به محفظه‌ی موتور ‫دروازه دسترسی پیدا کنه
‫تا به صورت دستی بازش کنه، خانم.
‫پس، متأسفانه،
‫تا وقتی این کار رو نکنیم،
‫هیچکس نمی‌تونه با ماشین از اینجا بره.
‫پس قرعه‌کشی می‌کنیم.
‫تو هیچ قرعه‌کشی ای نمی‌کنی.
‫تنها راه منصفانه‌ست.
‫خب، جدا از محافظت پدرانه،
‫منظورم اینه که آیا شانس واقعاً بهترین راه
‫برای تصمیم‌گیری درباره هرچیزیه؟
‫عموماً از نظر علمی نه، خیلی نه.
‫دقیقاً. نه، نه.
‫اول، باید از خودمون ‫بپرسیم، چه کسی بیشتر
‫با دروازه آشناست؟
‫درسته، درسته چون، اوم،
‫اون کسی میشه
‫که بیشترین شانس رو برای، اوم، موفقیت داره، درسته؟
‫- آره. ‫- یه لحظه صبر کن.
‫تو نمی‌تونی همینطوری منو ‫داوطلب کنی که برم بیرون.
‫سال‌ها خدمت و ما هرگز ازت
‫چیزی به جز این نخواستیم.
‫خب، این درست نیست، ‫و حتی اگه بود…
‫یا می‌تونیم رأی‌گیری کنیم.
‫- من به گریف رأی میدم. ‫- منم.
‫- من به گریف رأی نمیدم. ‫- ممنون. منم.
‫آره. ولی عزیزم، ‫تو هنوز ۲۱ سالت نشده.
‫- خب؟ ‫- می‌دونی،
‫پیچیدگی خاصی نداره.
‫حالا انگاری من دربان کوفتی باشم!
‫گرچه، در این مورد،
‫یه جورایی انگار هستی، درسته؟
‫این همه کار برای خانواده‌ت کردم
‫و این سزای خدمتمه؟
‫من بچه دارم.
‫داری؟
‫اوه، داری. می‌دونستم.
‫تو بیشتر از همه باهاش آشنایی.
‫این درست نیست.
‫ما رأی دادیم، گریفین. ‫دموکراسی برنده شد.
‫تو دروازه رو ردیف می‌کنی، ما ماشین رو.
‫حالا، کی اون جنازه رو می‌بره بیرون؟
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫آره. اوه، آره.
‫تو کاری رو کردی که ‫باید می‌کردی. می‌فهمم.
‫تو و من، ما اولویت‌های ‫یکسانی داریم، می‌دونی.
‫- مسیرهای شغلیمون. ‫- خانواده‌هامون.
‫اوم، درسته. خب، ‫منظورم اینه، می‌دونی.
‫اون کسیه که از شغل منفعت می‌بره.
‫مطمئناً. همه‌ش میگم…
‫ما باید مراقب خودمون باشیم
‫چون اگه انتظار داشته باشی اونا برات انجامش بدن…
‫خیله خب. ‫بجنبین، وقت رفتنه.
‫اون بیرون موفق باشی.
‫آره، خیلی مفید بود.
‫ممنون.
‫وقتی بچه رو ببینن باید حالت خوب باشه.
‫اون تو تونله.
‫میریم پایین و تو رو سوار می‌کنیم
‫به محض اینکه دروازه‌ها باز شدن، باشه؟
‫می‌ترکونی.
‫تو بیشترین شانس موفقیت رو داری…
‫تو بیشتر از همه با دروازه آشنایی.
‫خیله خب. بریم. ‫کدوم ماشین رو برداریم؟
‫من از کجا باید بدونم؟
‫تو سوئیچا رو داری.
‫اون یکی.
‫اوه، لعنتی.
‫اوه، عزیزم، ‫برمی‌گردم پیشت.
‫قول میدم.
‫هی، ریدلی، بیا.
‫هی، باید بریم!
‫صبر کن، شپ کجاست؟
‫جدی میگی؟
‫بهش بگو عجله کنه.
‫فقط صبر کن. شپرد،
‫چه مرگته؟
‫شپ، ما همین الان داریم میریم!
‫دارم میام، مامان.
‫اوه، لعنتی.
‫از طرف انسان‌ها،
‫امیدواریم، اوم، این ‫اوضاع رو درست کنه.
‫گریف؟
‫ریدلی! چی‌کار کنم؟
‫من واقعاً نمی‌فهمم.
‫این چیزیه که اونا می‌خواستن. اون…
‫قبول کن. با هیولاها نمیشه مذاکره کرد.
‫اوه!
‫کجا رفتن؟
‫هی، همه‌چی امنه. بریم.
‫لعنت به این!
‫گل کاشتی با این نظریه دادنت
‫متأسفم. متأسفم. ‫فکر می‌کردم فهمیدم.
‫ما قرار نیست تو بازار ایده‌ها ‫شکستشون بدیم،
‫برای همین من اون کار رو کردم.
‫نقطه ضعفشون رو پیدا کردم. ‫قابل‌تون رو نداشت.
‫خب، می‌خوای با ما درمیونش بذاری؟
‫- زود باش. ‫- دوباره نگاهی
‫به تحقیقاتم انداختم و یه موضوع مکرر
‫در گفتمان قرون وسطی، اگه بشه گفت،
‫این اتفاق میفته که تک‌شاخ‌ها، ‫از نظر تاریخی،
‫فقط با یه چیز قابل به دام انداختن هستن،
‫و فکر می‌کنم ریدلی می‌دونه اون چیه،
‫یک دوشیزه‌ی پاک‌دل.
‫صبر کن، ببخشید. ‫چی داری میگی؟
‫من، من نمی‌دونم تو چطور به این
‫ایده‌ها می‌رسی، شپی.
‫تحقیق. اینجوری به ‫ایده‌هام می‌رسم، مامان.
‫و تو همیشه ردشون می‌کردی.
‫این درباره‌ی میراث باباست، این درباره‌ی…
‫حق با اونه.
‫حق با اونه. تقصیر منه. اشتباه کردم.
‫نه، نه، نه، نه. اوه، عزیزم، نه.
‫تقصیر منه. این… تمامش تقصیر منه. این…
‫نمی‌فهمم. چی می‌خوان؟
‫وقتمون داره تموم میشه، خب؟
‫تو باید به منطق گوش کنی. ‫باید به عقل گوش کنی.
‫این تنها راهیه که ما ‫از اینجا زنده بیرون میریم.
‫یه الگوی قابل شناسایی،
‫- فرا فرهنگی هست در… ‫- همینجا صبر کن.
‫…بین انواع مختلفی از روایت‌های ‫فولکلوریک شکار/دستگیری.
‫داری اون مزخرفات رو بالا می‌کشی؟
‫و اگر ما جدی باشیم درباره‌ی… ‫آره، آره، من دارم.
‫جدی هستیم درباره ‫زنده موندن از این ماجرا،
‫پس باید آماده باشیم که از اون ‫به عنوان طعمه استفاده کنیم.
‫می‌فهمی؟
‫ولی تو که تو ترک بودی.
‫فکر می‌کردم خیلی خوب پیش میری.
‫- من خوب پیش میرم! ‫- شپرد، بلیندا.
‫آه. الیوت، اونجایی.
‫بهش بگو آماده بشه تا مفید باشه.
‫ممکنه مجبور بشه یه حالت یا چیزی بگیره.
‫اوه، نه، ببخشید، اون برای تو کار نمی‌کنه.
‫نه مستقیماً، نه.
‫نه، در واقع، می‌دونی چیه؟ ‫می‌ترسم زمان اون رسیده باشه
‫که من استعفام رو اعلام کنم.
‫در ساعت نیاز خانواده‌مون؟
‫بعد به خودت میگی وکیل؟
‫قسم‌هات هیچ معنی‌ای ندارن؟
‫بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم در…
‫…اوم، ادامه‌ی بقای شما.
‫دارن میان دنبالمون.
‫باشه. داریم ‫از اینجا میریم.
‫داری ویپ می‌کشی؟ ‫ویپ می‌کشی؟
‫نه.
‫شپی، لطفاً.
‫ما دست کم گرفتیمش.
‫بیشتر از اونی که هرگز ‫می‌تونستم تصور کنم.
‫حسش می‌کنم، تو ذهنم،
‫داره تقدیسم می‌کنه.
‫نه، نه، نه، ‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫عزیزم، باید بریم. باید بریم.
‫می‌دونم باید چی‌کار کنیم.
‫خیله خب. مهم نیست ‫چه اتفاقی میفته،
‫تا وقتی به ماشین نرسیدی ‫یه لحظه هم نایست.
‫- با دروازه می‌زنیم. ‫- باشه.
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫بیا این رو
‫- تبدیل به یه چیز بزرگ نکنیم. ‫- هی، ولم کن!
‫نه، نه، نه. این به صلاح همه‌ست.
‫دستت رو بکش فاشیست عوضی!
‫شپی، نمی‌دونم.
‫شپرد، ‫بیا بریم. بیا بریم.
‫وای!
‫درِ آشپزخونه. ‫درِ آشپزخونه. برو.
‫نه!
‫همونجا بمون.
‫چی؟
‫بزن بریم.
‫من فکر نمی‌کنم ما رو دید.
‫نه. فکر کنم…
‫آخی.
‫پسر، گریف واقعاً کمانم رو پیدا کرده بود.
‫الان احساس بدی دارم.
‫ببین، اگه این آخرشه، عزیزم،
‫- می‌خوام… ‫- باید فکر کنم. باشه.
‫شاید اگه یه کم بیشتر ‫از این شاخ رو سوهان می‌زدم
‫صبر کن. ‫کپسول اکسیژن بابات.
‫می‌تونیم با این منفجرش کنیم؟ ‫همچین چیزی ممکنه، نه؟
‫آره. اکسیژن تحت فشار قابل اشتعاله
‫و اگه محترق بشه، ‫بعدش منفجر میشه.
‫- ولی این… ‫- از کجا می‌دونی؟
‫تو اینو نمی‌دونی.
‫تو نمی‌فهمی، مامان.
‫این تو مغز منه. ‫داره ذهنم رو آتیش می‌زنه.
‫من الان یه نابغه‌م، باشه؟
‫این غاز تخم‌طلامون ما رو نابود می‌کنه.
‫ما نیازی به این کار نداریم
‫چون من یه مزرعه غاز می‌خوام.
‫پس میان سراغش و بعدش… اینو باز کن.
‫و بعد ما محاصره‌شون می‌کنیم ‫و مجبورشون می‌کنیم جفت‌گیری کنن،
‫و بعد مال ما می‌شن.
‫این مزخرفات چیه دیگه؟
‫اوه.
‫اونا می‌خوان ما رو بکشن.
‫نمی‌فهمم چرا باید این ‫کار رو با من بکنن.
‫فکر کنم یه اشتباهی کردم.
‫چی فکر کردی با خودت آخه؟
‫نمی‌دونم. من…
‫می‌ترسیدم هیچی گیرمون نیاد.
‫چطور تونستی این کار رو با ما بکنی؟
‫چون بهش قول داده بودم.
‫من تو اون اتاق بیمارستان ‫نشستم و قسم خوردم
‫که هر کاری لازمه می‌کنم تا مراقبت باشم،
‫تا مطمئن شم چیزی کم نداری.
‫و این به عهده‌ی منه.
‫هر تصمیمی، هر روز.
‫ولی من به هر دوتون خیانت کردم.
‫و به نظر نمیاد به چیزایی
‫که فکر می‌کردم دارم بهتون میدم، نیاز داشته باشین، پس…
‫در واقع، شاید اونا فقط برای خودم بودن.
‫به هر حال، من…
‫متأسفم که من کسی هستم ‫که باهاش گیر افتادی.
‫اگه از اینجا زنده بیرون نریم،
‫پسر عزیز و شیرین من،
‫فقط بدون، با وجود…
‫خفه شو دیگه.
‫می‌شنوی؟
‫فکر کنم تو آشپزخونه‌ست.
‫فکر کنم داره میره.
‫مامانی!
‫نه!
‫مامان!
‫وقتی شاخ رو لمس کردم…
‫فکر کنم مامان اونجا بود.
‫من دیدم…
‫نه!
‫برو سمت ماشین. برو بیرون. ‫بابا، نه. لطفاً!
‫لطفاً! نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫نه.
‫دوستت دارم.
‫بابا!
‫انجامش بده، شپی.
‫لطفاً… منو ببخش.
‫یا خدا.
‫تکون نخور.
‫درس‌های زیادی با این چیز نگرفتم.
‫بیا بریم.
‫هوم.
‫فکر نمی‌کنم بخوای این کار رو بکنی.
‫تو اینو نمی‌دونی. ‫به سمت جلو نگاه کن.
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫این سرنوشت منه.
‫همونجا بمون. تکون نخور.
‫آره، لعنتی ‫می‌دونستم جواب میده.
‫من الان تاجر اصلی‌ام، بابا.
‫باشه.
‫باشه. به همه ثابت کردی ‫اشتباه می‌کردن.
‫حالا میشه لطفاً، لطفاً ‫بذاری من برم؟
‫خفه شو. خفه شو.
‫لطفاً.
‫بابا؟
‫همینه. آینده الان ‫مال ماست، الیوت.
‫پنجاه-پنجاه.
‫لایقش بودی، هان؟
‫آفرین، شریک.
‫می‌دونستم استعداد داری.
‫این چیزا رو محکم می‌بندیم،
‫می‌ندازیمشون تو قفس،
‫جفت‌گیری از دوشنبه شروع میشه.
‫کارای زیادی باید بکنیم، ولی ‫الان دیگه مال ما هستن، الیوت.
‫اونا رو تا ابد ‫صاحب می‌شیم.
‫وای خدای من!
‫چه فکری کردی با خودت؟
‫من… من ‫نمی‌دونم. آه.
‫واقعاً برنامه‌ریزی نکرده بودم.
‫باید ببریمت دکتر.
‫اوضاع خوب نیست.
‫خیلی بد به نظر میاد.
‫باید فشارش بدم.
‫من… من ‫نمی‌تونستم بذارم این کار رو بکنه.
‫من به شاخ نیاز دارم.
‫به گوشتش نیاز دارم.
‫فکر کنم عمیق باشه. گوشیت کجاست؟
‫من به خونش نیاز دارم.
‫اوه، لعنتی.
‫ما… ما… ما باید ‫ببریمت دکتر.
‫اشکال نداره. اشکال نداره.
‫اشکال نداره نیست. تو… داری خونریزی می‌کنی.
‫هی، بهم بگو،
‫بهم بگو، لطفاً.
‫اونا بهت چی نشون دادن؟
‫نمی‌دونم. من… من…
‫من تو خیابون با تو وایساده بودم
‫و من تو یه جور جریان شناور شدم.
‫مثل یه رودخونه بود
‫و داشت منو یه جایی می‌برد.
‫و با اینکه نمی‌دونستم
‫وقتی برسم اونجا چی پیدا می‌کنم،
‫نمی‌ترسیدم،
‫چون یه حسی داشتم،
‫تو تاریکی یه حسی داشتم
‫که اونا داشتن بهم نشون ‫می‌دادن از کجا اومدن،
‫ولی نه فقط اونا، ما هم همینطور.
‫و فکر می‌کنم جاییه که ‫همیشه داشتیم برمی‌گشتیم بهش.
‫جایی که یه بخشی از ‫مامان از قبل منتظر بود.
‫جایی که ما مجبور نیستیم نگران باشیم
‫درباره چیزایی که نتونستیم بفهمیم
‫وقتی اینجا بودیم.
‫نمی‌دونم. من زیاد اونجا نبودم.
‫امیدوارم حق با تو باشه.
‫شاید…
‫من اونجا باشم… منتظر.
‫من نمی‌فهمم…
‫چی، چی…
‫چی شده؟
‫اونا همین اطراف بودن.
‫لعنتی.
‫واقعاً یه حمام خون
‫تو مزرعه لئوپولد به راه افتاده، رئیس.
‫داریم بازمانده‌ها رو ‫برای گرفتن اظهارات میاریم.
‫ولی حس می‌کنم باور نمی‌کنی.
‫خب پس این یعنی اونا مظنون هستن.
‫تمام شد. دریافت شد.
‫شما دو تا بهتره ‫یه وکیل خوب داشته باشین.
‫می‌دونم این آخر هفته اونجوری ‫که می‌خواستی پیش نرفت،
‫ولی هر جا که ببرنمون، حالمون خوب میشه.
‫می‌دونم.
‫من هم دیدمش.
‫چه خبره؟
‫ببخشید. ببخشید.