‫[سال 1973]
‫عروس کجاست؟
‫کی اونا رو دعوت کرده؟
‫کسی دعوتشون نمی‌کنه. ‫اصلش هم به همینه.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫پیگ!
‫[زمان حال]
‫♪ در قفل شده منو می‌کوبی؟ ♪
‫♪ من ایمونِ ساکن تپه‌ام ♪
‫♪ دارم زجر می‌کشم ♪ ‫♪ سرد و خیسم ♪
‫♪ فقط پناه این لباس رو دارم ♪
‫♪ و هر دومون از بین می‌ریم ♪
‫[گاز که نمی‌گیرم، می‌دونی]
‫[من مادرتم]
‫هیس، هیس!
‫هی، شاید برای امشب کافیه.
‫نه، باید تا جمعه همه‌چی رو ببریم.
‫- آره، ولی... ‫- نه، طوری نیست.
‫فقط باید یکم هوا بخورم.
‫[مراقبت‌های اولیه: شما به یک محل کار اختصاص داده شدید.]
‫[لطفا با سرپرست خود تماس بگیرید...]
‫من بهتره برم.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫به هر حال که میری.
‫پولش رو لازم داریم، مگه نه؟ ‫فقط دو هفته میرم.
‫آره، ولی کل کار اینا هم مونده.
‫پس ولش کن. ‫به درک.
‫کی اهمیت میده. ‫بذار همه‌شون رو دور بریزن.
‫صاحبخونه اهمیت میده.
‫تو هم اهمیت میدی. ‫یا باید بدی.
‫خب، نمیدم.
‫صبر کن!
‫قرص‌هات رو یادت نره.
‫ممنون.
‫این...
‫همونیه که فکر می‌کنم؟
‫مریم مقدس، ولی تو تاریکی می‌درخشه.
‫مشکلت چیه؟
‫چیه؟ ‫تو کی‌یف از اینا ندارین؟
‫داریم، داریم!
‫ولی بدتر... ‫خب، شایدم بدتر نباشن.
‫این همه چیز اینجا هست ‫و عکسی از تو نیست؟
‫اصلا اثری از تو نیست.
‫ما از اونا خانواده‌ها نبودیم.
‫بیا. ‫تا ایستگاه اتوبوس می‌رسونمت.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم، ولی بدون...
‫که من
‫مادر مقدسی که تو تاریکی می‌درخشه ‫رو نگه می‌دارم، باشه؟
‫باشه.
‫این آخرین ایستگاهه. ‫می‌دونی کجا داری میری؟
‫آره، فکر کنم. ‫این خونه رو می‌شناسی؟
‫ین، این دختره دنبال این خونه می‌گرده.
‫بهش بگو بره خونه‌اش.
‫میگه که همچین خونه‌ای نمی‌شناسه.
‫خودم شنیدم. ‫خودشون گفتن بیام.
‫وقتی پیاده شدی مستقیم برو.
‫به درخت افسانه‌ای که رسیدی ‫از میون‌بر برو.
‫وقتی ببینیش خودت می‌فهمی.
‫آهای؟
‫من برای مراقبت‌های اولیه اومدم.
‫خانم نیک گیولا ورده؟
‫آهای؟
‫لعنتی.
‫خانم نیک گیولا ورده؟
‫لعنتی!
‫تا نگفتی که دقیقا کی هستی
‫راهت نمیدم.
‫مراقبت‌های اولیه منو فرستاده، نگاه کن!
‫اینم از کارت شناساییم.
‫حالت خوبه؟
‫این ادراره.
‫خوشت اومد؟
‫هی! هی!
‫برگرد!
‫آهای؟
‫خانم نیک گیولا ورده؟
‫حالت خوبه؟
‫فقط می‌خوای همین کارو کنی؟
‫مگه کافی نیست؟
‫می‌خوای کار بیشتری برام بتراشی؟
‫و اون. ‫حالا هرکسی می‌تونه بیاد داخل.
‫فردا درستش می‌کنم. ‫قول میدم.
‫کمک خانگی سفارش داده بودی. ‫مگه نه؟
‫چون تو بیمارستان نمی‌ذاشتن مرخص بشم
‫مجبور شدم یکی رو بگیرم ‫که ازم مراقبت کنه.
‫اعتمادی بهشون ندارم.
‫ولی می‌تونم اخراجت کنم.
‫آروم باش. ‫تازه اومدم.
‫نمی‌خوام عین بچه ازم مراقبت بشه.
‫اصلا به خودم جرات نمیدم.
‫شو. ‫دوست‌هام اینطوری صدا می‌کنن.
‫کفش؟ ‫[شو به انگلیسی: کفش]
‫شیوان یا برای دوست‌هات هم میشه شو.
‫درسته.
‫- پیگ. ‫- پیگ.
‫بدجور بوی سیگار میدی.
‫ببخشید. ‫دارم سعی می‌کنم ترک کنم.
‫چه خوبه.
‫سال‌هاست که سیگار نکشیدم.
‫یه نخ بهم بده!
‫من نباید بهت سیگار بدم.
‫اونا از کثیفی خوششون نمیاد. ‫از بوی بد.
‫می‌خوای خودت رو بشوری؟
‫می‌تونم برات لباس تمیز بیارم.
‫نه.
‫یه نخ بهم بده
‫و خودم انجامش میدم.
‫بالابر پله نداره؟
‫خودم می‌تونم بالا برم.
‫تو یادداشت‌ها نوشته بود که ‫باید دارو مصرف کنی.
‫خوردم.
‫یه راست رفتیم سراغ سخت‌ترین کار، ها؟
‫همش پنج دقیقه‌ست که رسیدم.
‫به اون دست نزن!
‫بذار همونطوری باشه!
‫تنهام بذار!
‫خودم می‌تونم!
‫آماده‌ام.
‫- پشت و روئه. ‫- همینطوری خوشم میاد.
‫موهای قشنگی داری.
‫خیلی‌خب. باشه. ‫دست به موهات هم نمی‌زنم.
‫حرفای مسخره‌ات رو واسه خودت نگه دار.
‫- این مودبانه نیست. ‫- کی گفته من مودبم؟
‫کجا برم؟
‫باید یه جایی بخوابم خب.
‫مگه اینکه می‌خوای کنار تو ‫توی تخت بخوابم؟
‫یه اتاق انتخاب کن.
‫تماس با شماره‌های همراه
‫از این تلفن ممنوع می‌باشد
‫الو؟
‫الو. ‫شما پرستار خانگی هستی؟
‫بله، من شو هستم... ‫شیوان.
‫می‌بینم که هنوز صلاحیت کامل رو نداری.
‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
‫بهم گفتن که اون نیاز به یکی داره ‫که ایرلندی بلد باشه.
‫باید بازدید هم انجام بگیره.
‫بله، البته.
‫انتظار داشتم که امشب یکی بیاد.
‫مطلع هستی که بیمار ‫مشکلات روانی داره؟
‫زوال عقل احتمالی؟ ‫پارانویا؟ توهم؟
‫راستش بهم نگفتن.
‫فکر می‌کردم قراره چند هفته بیام
‫تا به زنی که سکته زده ‫کمک کنم.
‫کمک جسمانی.
‫تمام اطلاعات توی یادداشت‌هات ذکر شدن.
‫اوه.
‫کِی واسه بازدید میاین؟
‫بهت اطلاع داده میشه. ‫ممنون.
‫هی!
‫یا خدا.
‫داشتم با آژانس پرستاری حرف می‌زدم.
‫کاملا مطمئنی که خودشون بودن؟
‫یک، دو، سه، چهار، ‫پنج، شش، هفت.
‫تو خانواده‌ای داری، پیگ؟
‫داهی خودش رو کشت.
‫متاسفم.
‫راستش رو بخوای، یکم مایه ناامیدی بود.
‫من که تو صومعه بزرگ نشدم.
‫آدم‌های جوون همیشه فکر می‌کنن که ‫اونا همه‌چی رو اختراع کردن.
‫مراقب باش!
‫تولد، ازدواج، مرگ.
‫اینا مواقع آسیب‌پذیری هستن.
‫حد و مرزهایی هستن.
‫همینطوری‌ان.
‫اونا کی‌ان؟
‫تولد، ازدواج، مرگ.
‫خیلی خشک و مقرراتیه.
‫کار زنه.
‫مردها هم می‌میرن. ‫و ازدواج هم می‌کنن.
‫این روزها اونا هم همه‌کار می‌کنن.
‫کار مرگ و عروسی
‫روی دوش زن‎هاست، ‫مخصوصا توی ایرلند.
‫عروسی، تولد،
‫پرستاری و گریه کردن.
‫حالا می‌خوای بهم بگی که اشتباه می‌کنم. ‫مگه نه؟
‫سلام رفیق. زنگ زدم حالت رو بپرسم. ‫من اینجام.
‫توی خونه اصلا خط نمیده، ‫واسه همین...
‫فایده‌ای نداره که بخوای بهم زنگ بزنی.
‫فردا دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫می‌بینمت.
‫ای مریم که بدون گناه باردار شدی، ‫برای ما دعا کن.
‫درود بر ملکۀ مقدس، نور ما ‫شرینی و امید ما.
‫به سوی تو فریاد میاوریم، ‫فرزندان بیچاره‌ی تبعید شده حوا.
‫درود بر ملکۀ مقدس...
‫هیس.
‫اونا موسیقی دوست دارن.
‫همیشه گوش میدن.
‫کیا؟
‫خونه‌ای زیر خونه هست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌شمارمشون. ‫نمی‌خوام اتفاق بدی بی‌افته.
‫اگه فکر می‌کنی دیوونه‌ام، مشکلی نیست. ‫راحت باش.
‫قضاوت کردن به من نمیاد. ‫باور کن.
‫میشه لطفا یه لیوان آب بهم بدی؟
‫حالا. میشه یکم بخوری؟
‫خوشمزه‌ست.
‫اوه؟ ‫نمک دوست نداری؟
‫نه.
‫مگه اینکه با نوشیدنی تند و لیمو باشه.
‫این چیه؟
‫می‌دونی که میرم بازم از دکتر دارو می‌گیرم.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫چطوری؟
‫خب سخته، ولی این چیزها معمولا همینطوری‌ان.
‫و یادگیری زبان اوکراینیاییت چطور پیش میره؟
‫- چطوره؟ ‫- عالی. اونجا اوضاع چطوره؟
‫خوبه.
‫یعنی، با وسایل شخصی چیکار کنم؟
‫مثل نامه، عکس. ‫می‌دونی؟
‫بندازشون دور.
‫- نمی‌تونم این کارو کنم. ‫- آره، می‌تونی.
‫شو، حداقل باید نگاه کنی.
‫ببین، نمی‌تونم مدت زیادی تنهاش بذارم.
‫فردا باهات حرف می‌زنم. ‫باشه؟
‫دارم میرم شهر. ‫چیزی می‌خوای؟
‫واسه چی؟
‫برم شیر، نون، و به گمونم چندتا تله موش بگیرم.
‫اینجا موش نداره. ‫من خوب جلوی مزاحم‌ها رو می‌گیرم.
‫پس هیچی نیست؟
‫گوش کن! ‫حتما نعل اسب رو روی در آویزون کن.
‫باشه.
‫و وقتی برگشتی، سه بار در بزن.
‫اونوقت می‌فهمم که می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫پیگک، کسی نمی‌خواد وارد اینجا بشه.
‫- کسی نمی‌خواد وارد... ‫- قول میدی؟
‫قول میدم.
‫عدد خوبیه، عدد سه.
‫یه توریست دیگه اینجا داره غذا و نوشیدنی می‌خوره ‫و واسه خودش می‌گرده.
‫من اهل دوبلین‌ام. ‫[پایتخت ایرلند]
‫- فرقی نمی‌کنه. ‫- ایلیش، چه حرفیه آخه!
‫باید درمورد تحویل بسته ‫با یکی صحبت کنم.
‫پرجینتون به کارت میاد،
‫ولی درگیر مرگ استفن هوگیدانه.
‫پستچی بسته‌ها رو توی مسیر تحویلش می‌ذاره
‫ولی یک و نیم کیلومتر تا خونه فاصله داره.
‫- اون خونه... ‫- می‌دونم منظورت کدوم خونه‌ست.
‫اون بُز رو ول کرد ‫و اونم هرگز برنگشت.
‫بعد از سقوطش حالش خوبه؟
‫سکته زده بود.
‫حالش خوبه.
‫تو خانوادشی؟
‫من پرستار خانگیش هستم.
‫اهالی همینجا براش خوب نبودن؟
‫والا به تو ربطی نداره، ایلیش.
‫میشه 20تا کولچستر هم بهم بدی؟
‫ما تخفیف خوبی‌ای روی ویپ‎‌های طعم پشمک‌مون زدیم.
‫بوی خوشی میدن.
‫ای بابا، چیزی که می‌خواد رو بهش بده!
‫خانمی که ازش مراقبت می‌کنی ‫مورد خاصیه.
‫چیز زیادی درموردش می‌دونی؟
‫می‌گن همیشه آدم غیرعادی‌ای بوده.
‫به نظر میاد ترس از مکان‌های عمومی داره.
‫سال‌ها پیش تو یه پناهگاه ‫یا یه رختشویخانۀ مجدلیه زندگی می‌کرد. ‫[رختشویخانه کار در ازای اقامت]
‫مردم اینطوری میگن.
‫اونجا بچه‌دار شده بود؟
‫اون زمان خیلی قبل از‌‌ به اینجا اومدنم بود.
‫قدیم خیلی وحشتناک با مردم رفتار می‌کردن.
‫- از اون مسیر زودتر می‌رسی. ‫- ممنون، مِیو.
‫[اینا رو چیکارشون کنم؟]
‫ای بابا.
‫با اون میخ‌ها چیکار کردی؟
‫اوه، ببخشید.
‫اوه، ببخشید؟ ‫معذرت خواستن چه فایده‌ای داره؟
‫ببین باعث شدی چی بیاد داخل.
‫عیب نداره.
‫اتفاق بدی‌ نمی‌افته. ‫بازم چندتا گرفتم.
‫تو متوجه نیستی!
‫گوش کن، مادر منم همیشه وسایل رو ‫مرتب می‌کرد و می‌شمردشون.
‫تا حس کنه کنترل دستشه.
‫با چیزهایی کنار بیاد.
‫تا حالا درموردش با دکتری حرف زدی؟
‫فوراً می‌ذارمشون سر جاشون.
‫- چندتا بودن؟ ‫- هفت‌تا!
‫پنج، شش، هفت.
‫مامانی؟
‫اگه مراقب نباشی،
‫هر دومون رو می‌گیرن.
‫من و تو رو.
‫همه اون مکان‌ها بسته شدن.
‫دیگه مجبور نیستی بترسی.
‫ببین. ‫دقیقا بهت میگم چه اتفاقی افتاد.
‫و فکر می‌کنی که من دیوونه‌ام
‫یا حالا هر فکری که دوست داری بکن.
‫بعدش دیگه می‌سپارمش به خودت.
‫من ازدواج کردم
‫چون مجبور بودم.
‫متوجه منظورم میشی؟
‫منو توی شب عروسیم دزدیدن.
‫نه به دست یه کشیش، یا دکتر ‫یا راهبه،
‫بلکه به دست اونا.
‫داهی باهاشون معامله‌ای کرد ‫تا منو پس بگیره.
‫ولی اونا حقه‌بازن. ‫خیلی حقه‌بازن.
‫ازمون متنفرن.
‫تو جای زخم‌های منو دیدی.
‫واسه مجازاتن.
‫- اگه داهی... ‫- آه، بس کن!
‫نه، کار اون نبود.
‫یکی می‌خوابوندم زیر گوشش که ‫چهارتا دور بزنه.
‫کار اونا بود. ‫اون پایین.
‫همچین حرفایی درمورد داهی نزن.
‫هرچی که می‌خوای رو باور داشته باش.
‫ولی همین اتفاق افتاد.
‫اون پایین چطوریه؟
‫دیوونه‌خونه‌ست.
‫روستایی قحطی‌زده‌ست.
‫یه رختشویخانه‌ست.
‫یه کشتی تابوت. ‫[کشتی‌های حامل مهاجران ایرلندی در زمان قحطی بزرگ]
‫مزرعه‌ای مسموم از آفت.
‫خیابونی پر از خون و گلوله.
‫صدها جسد.
‫تلنبار شده در یه مخزن فاضلاب.
‫مجازات.
‫تو اصلا نمی‌فهمی مجازات چی هست.
‫تو بهتر از من نیستی.
‫با مجازات آشنایی دارم.
‫مامانم تو بچگی منو توی کمد می‌زد
‫و مجبورم می‌کرد تا پشت سر هم دعا بخونم.
‫اگه اشتباهی ازم سر می‌زد، ‫منو می‌سوزوند.
‫یکم که گذشت دیگه اشتباه نمی‌کردم.
‫درود بر ملکۀ مقدس، ‫مادر رحمت،
‫درود ای زندگی ما، شیرینی و امید ما.
‫به سوی تو فریاد میاوریم، ‫فرزندان بیچاره‌ی تبعید شده حوا.
‫من فکر نمی‌کنم که بهتر از توئم.
‫معذرت می‌خوام.
‫به ندرت می‌رفتم دیدنش.
‫- آدم وقت نمی‌کنه. ‫- نمی‌خواستم ببینمش.
‫اون خودکشی کرد.
‫اگه می‌خوای، ‫می‌تونی اینجا پیش من بمونی.
‫- امروز صبح چطوری؟ ‫- عالی‌ام.
‫اگه من در مسابقه زیبایی ترالی شرکت می‌کردم،
‫اون زن‌ها بدبخت می‌شدن.
‫استفن هوگیدان.
‫فکر می‌کرد همه اینا گیرش میاد. ‫زمین من.
‫همیشه اینجا می‌پلکید.
‫احتمالا وقتی تو بیمارستان بودم ‫اون اینجا بوده.
‫لقمه گنده‌تر از دهنش برداشته بود.
‫شنیدم که اون پیدات کرده بود؟ ‫برات کمک آورده بود؟
‫ولی یه روز کامل صبر کرد ‫تا آمبولانس خبر کنه.
‫عوضی حریص.
‫این عکس زشتی ازشه. ‫حقشه.
‫به گمونم همه‌مون همچین پایانی نصیبمون میشه،
‫یکی عکس زشتی ازت انتخاب می‌کنه.
‫عکس مادرت هم توی روزنامه زده شد؟
‫ازش می‌ترسی؟
‫از مُردن؟ ‫نمی‌دونم.
‫بخاطر اینه که جوونی.
‫همه از مُردن می‌ترسن.
‫تو می‌ترسی؟
‫بعضی اوقات.
‫ولی شاید چیزهای بدتری هم باشن.
‫خونه‌اش رو دیدم.
‫خانه احیاء.
‫حصارها بودن؟
‫من دنبال همچین چیزهایی نمی‌گشتم.
‫همینطوری هم عوضی رو گیر آوردن.
‫اونا از یه چیزهایی خوششون نمیاد.
‫فلز خالص، نمک و ادرار.
‫اون یه جورایی راهشون داده.
‫♪ اون کیه؟ ♪
‫♪ دعاهات رو با فریاد می‌خونی؟ ♪
‫♪ در قفل شده منو می‌کوبی؟ ♪
‫♪ عزیزم، عشقم ♪
‫♪ با تو چیکار کنم؟ ♪
‫بُز رو دیدی؟
‫مگه خودت خونه نداری؟
‫گم‌شو!
‫بهت گفته بودم که همه‌چی رو بندازی دور!
‫یه چیزهایی هستن
‫که خودت باید مسئولیت‌شون رو قبول کنی، شو.
‫من نمی‌خواستم مسئول...!
‫باید مسئولیتش رو بپذیری!
‫من که بچه نیستم و تو هم حقش رو نداری.
‫اون مادرت بود.
‫این یه ارزشی برای هر دوتون داره.
‫مادرم منو دوست نداشت ‫و منم اونو دوست نداشتم.
‫اون یه آدم رقت‌انگیز و بدبخت بود ‫و حالا هم مُرده.
‫براش سوگواری نمی‌کنم.
‫اون مادرت بود.
‫خانواده‌ات بود.
‫خانواده من؟ ‫آخه تو چی می‌دونی؟
‫تو هیچی از خانواده من نمی‌دونی.
‫حق با توئه. ‫نمی‌دونم.
‫و شایدم دیگه اهمیتی نمیدم که بدونم.
‫- خداحافظ. ‫- میلا، صبر کن...
‫لعنتی!
‫هرچی که هست،
‫خلاص شدن از شر این ‫شر اونو کم نمی‌کنه.
‫خفه شو!
‫قرص‌هام رو ندیدی؟
‫تو باید حواست سر جاش باشه.
‫من باید اینجا نسخه‌ای داشته باشم.
‫- واسه تو؟ ‫- واسه پیگ نیک گیولا ورده.
‫[گاز که نمی‌گیرم، می‌دونی]
‫ای بابا.
‫ شما یک پیغام جدید دارید.
‫قبل از بازدید امروز از محل،
‫لطفا همه یادداشت‌ها رو بروز کنید.
‫لعنتی!
‫از اینجا برو! برو پی کارت!
‫پیگ! بس کن!
‫خیلی ببخشید.
‫برو دنبال کارت!
‫خیلی معذرت می‌خوام. ‫تازه پیغام رو گرفتم.
‫- اینجا خط نمیده. ‫- شو!
‫نذار بیاد داخل! ‫شو!
‫- بریم داخل؟ ‫- می‌دونم تو کی هستی!
‫شو! شو!
‫بفرمایین داخل.
‫بالابر پله نداره؟
‫پیگ؟ ‫میشه لطفا در رو باز کنی؟
‫امکان نداره.
‫مطمئنا کلید داری؟
‫البته.
‫نمی‌خوام دوباره برگردم اونجا.
‫پیگ؟ داخل حالت خوبه؟
‫تو دعوت نیستی! ‫تو دعوت نیستی!
‫رفت؟ رفت؟
‫از جلوی چشم‌هام دور شو! ‫می‌شنوی؟
‫الو؟
‫ساندرا از مراقبت‌های اولیه هستم.
‫به گفته سرپرستت،
‫تو بیمارت رو تنها گذاشته بودی،
‫و داروها رو بهش نداده بودی، درسته؟
‫خب، آخه باید می‌رفتم از مطب دکتر می‌گرفتم،
‫و بخاطر همین هم...
‫- دیگه تکرار نمیشه. ‫- هوم. که اینطور.
‫من با آمار اینکه
‫سالانه چقدر انسان آسیب‌پذیر تنهایی جونشون رو از دست میدن ‫ناراحتت نمی‌کنم.
‫ولی بیا قبول کنیم که به آمارش اضافه نکنیم، باشه؟
‫بله، البته.
‫لعنتی!
‫شو!
‫نگاه کن!
‫یه عکس دیگه برات دارم.
‫به نظر دیوونه میام؟
‫می‌دونی، مادرم دیوونه بود.
‫پاک مخش تعطیل بود.
‫می‌خوام صبح اول وقت از اینجا بری.
‫خیلی‌خب.
‫صبح غذات رو می‌گیرم و بعدش میرم.
‫باید همون لحظه اول
‫اخراجت می‌کردم.
‫هنوزم همونطوره؟ ‫مطمئن نیستم.
‫بنا به دلیلی پیگیرت شدن.
‫خوبه که بدونم یکی منو می‌خواد.
‫شما دو پیغام جدید دارید.
‫پیغام اول.
‫سلام. ‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫نمی‌دونم دیگه چی بگم.
‫پیغام دوم.
‫سلام، من ایمون از مراقبت‌های اولیه هستیم.
‫شما رو به عنوان مخاطب اضطراری شیوان میورن نوشتیم.
‫شیوان داشته گزارش ساعات کاری می‌فرستاده
‫ولی از آوریل که واسه مرخصی اضطراری رفت
‫باهاش در تماس نبودیم.
‫می‌دونیم که داغداره
‫و گفتیم بهتره جویای حالش بشیم.
‫می‌تونه مستقیما با خودم تماس بگیره.
‫مگه خودت خونه نداری؟
‫- وقت گرفتی؟ ‫- برای واگذاری مراقبت درون اجتماعی اومدم.
‫- باید دکتر رو ببینم. ‫- اونجا منتظر بمون.
‫چطوری، عزیز؟
‫♪ اون کیه؟ ♪
‫♪ دعاهات رو با فریاد می‌خونی؟ ♪
‫♪ در قفل شده منو... ♪
‫♪ می‌کوبی؟ ♪
‫- یادداشت‌هات رو آوردی؟ ‫- نه.
‫♪ من ایمونِ ساکن تپه‌ام ♪
‫مگه این دفتر یادداشتت نیست؟
‫♪ دارم زجر می‌کشم ♪ ‫♪ سرد و خیسم ♪
‫بلوز بافتنیت پشت و روئه، عزیز.
‫بعداً برمی‌گردم.
‫باید وقت بگیری.
‫برنامه اتوبوس‌ها رو داری؟
‫امروز خبری از اتوبوس نیست.
‫مادرت بهت ادب یاد نداده؟
‫♪ اون کیه؟ ♪
‫♪ دعاهات رو با فریاد می‌خونی؟ ♪
‫♪ در قفل شده منو... ♪
‫♪ می‌کوبی؟ ♪
‫♪ من ایمونِ ساکن تپه‌ام ♪
‫♪ دارم زجر می‌کشم ♪ ‫♪ سرد و خیسم ♪
‫میشه بس کنی؟
‫♪ بخاطر یاوه‌گویی‌ مداوم ♪
‫♪ در تپه و دره‌ها ♪
‫♪ عزیزم، عشقم ♪ ‫♪ با تو چیکار کنم؟ ♪
‫باقیش باشه مال خودت.
‫♪ با تو؟ ♪
‫من فقط...
‫چی شده؟
‫چیه، پیگ؟
‫مادرت؟
‫پاچنبری به دنیا اومده بود؟
‫نه، نه، نه!
‫داهی واسه پس گرفتن من ‫قول بچه رو بهشون داد.
‫اونو فرستادم بره تا ازش محافظت کنیم.
‫اونا دنبال توئن.
‫اون همیشه در نهایت به خواسته‌اش می‌رسه.
‫تو مادربزرگ منی؟
‫لعنتی!
‫شیوان؟
‫دیردره هستم از آژانس.
‫اومدم بازدیدت رو انجام بدم.
‫شیوان؟
‫فقط می‌خواستم ببینم که کمکی نیاز داری یا نه.
‫شیوان؟
‫گاز که نمی‌گیرم، می‌دونی!
‫همینجا بمون!
‫شو.
‫دیگه دیره. بازم میان.
‫گاز که نمی‌گیرم، می‌دونی.
‫گم‌شو!
‫این در گزارش پیشرفتِ کارت قید میشه!
‫می‌تونی منو پس بگیری، ‫ولی نمی‌تونی اونو داشته باشی.
‫پیگ!
‫پیگ؟
‫من برمی‌گردم.
‫تنها راهش همینه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بهم اعتماد کن.
‫پیگ، نه! ‫دست نگه دار!
‫پیگ؟
‫هیس.
‫♪ اون کیه؟ ♪
‫♪ دعاهات رو با فریاد می‌خونی؟ ♪
‫♪ در قفل شده منو... ♪
‫♪ می‌کوبی؟ ♪
‫داهی!
‫هی.
‫اونو پس بده!
‫من زجر کشیدم. ‫من زجر کشیدم.
‫برامون دعا کن.
‫ای مریم که بدون گناه باردار شدی، ‫برای ما دعا کن.
‫من زجر کشیدم. ‫من زجر کشیدم.
‫شو!
‫اونا منو نمی‌خوان.
‫متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫منم متاسفم.
‫اگه پیش من بودی دوستت می‌داشتم.
‫می‌دونم.
‫حالا حداقل،
‫می‌دونم گونه‌ات به کی رفته.
‫داری خون زیادی از دست میدی. ‫باید برم کمک خبر کنم.
‫- نمی‌تونی بری بیرون. ‫- باید برم.
‫خیلی طولش نمیدم.
‫اگه بگیرنت، کسی نیست که تو رو پس بگیره.
‫باید برم برات کمک بیارم.
‫شو؟
‫شو! نرو!
‫کمکم کنین! ‫آهای؟
‫[به دلیل جشنواره تعطیل است]
‫آهای؟
‫کمکمون کنین!
‫آهای؟
‫مِیو!
‫شو!
‫خدا!
‫بُز!
‫- پیگ؟ ‫- دختر! خدا!
‫بُز!
‫- من این بالام. ‫- دختر!
‫شاید اگه من بمیرم، از اینجا برن.
‫از اولش هم من گولشون زدم.
‫بس کن! خفه شو!
‫شو؟ ‫مِیو ام.
‫توی شهر که دیدمت نگرانت شدم.
‫دکتر هم همراهمه.
‫خانم میورن؟ ‫داخلی؟
‫حالت خوبه، شو؟
‫به حرفشون گوش نده!
‫ما می‌تونیم کمکت کنیم.
‫به حرفشون گوش نده!
‫خانم میورن،
‫خدمات سلامت روان در دسترس شما هست.
‫می‌تونیم به جایی ببریمت که ‫در امان باشی.
‫به حرفشون گوش نده!
‫نمی‌خوایم کار احمقانه‌ای کنی.
‫شو! لطفا!
‫در رو باز کن، شو!
‫ازت می‌خوایم در رو باز کنی.
‫به حرفشون گوش نده!
‫اونا هرکاری رو امتحان می‌کنن.
‫لطفا در رو باز کن!
‫خواهش می‌کنم!
‫این کارو نکن! ‫شو؟
‫نکن! نکن!
‫♪ اون کیه؟ ♪
‫♪ دعاهات رو با فریاد می‌خونی؟ ♪
‫♪ در قفل شده منو می‌کوبی؟ ♪
‫♪ عزیزم، عشقم ♪
‫♪ با تو چیکار کنم؟ ♪
‫♪ فقط پناه این لباس رو دارم ♪
‫♪ و هر دومون از بین می‌ریم ♪
‫شو! شیوان!
‫نکن!
‫مامان!
‫پیگ؟
‫نه! نه! نه!
‫پیگ! نه!
‫برگرد!
‫نه! نه!
‫آهای؟
‫شو، کجایی؟
‫شو، این داخلی؟
‫نه، نه، نه!
‫نه، تو اینجا نیستی!
‫شو، بارها و بارها بهت زنگ زدم. ‫خیلی نگرات بودم.
‫لطفا در رو باز کن! ‫منم.
‫می‌دونم که داخلی.
‫شو؟ باز کن.
‫التماست می‌کنم که در رو باز کنی!
‫میلا!
‫«بعد از تیتراژ ادامه دارد...»
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫لطفا اونو بهم پس بدین.
‫هرچیزی بخواین بهتون میدم!