‫خانم‌ها و آقایون به علیبگ خوش اومدید.
‫امروز برای اولین بار، ‫این مجموعه هنری بسیار نادر،
‫فقط برای مهمانان ویژه منتخب، ‫به حراج گذاشته می‌شه.
‫نقاشی اصلی خودمون، «دارو» ‫از گوستاو کلیمت رو معرفی می‌کنم.
‫در سال ۱۹۰۰ نقاشی شده...
‫و اعتقاد بر این بود که نقاشی ‫در طول جنگ جهانی دوم ناپدید شده،
‫ولی بیش از ۸۰ سال بعد، ‫توسط آقای راجان اولاک،
‫موزه‌دار مشهور و میزبان امشب ما، ‫دوباره کشف شد.
‫سلام، آقای باتلیوالا.
‫راجان کجاست؟ تو مهمونی خودش نیست.
‫ایشون دارن در استودیوی خودشون، ‫یک نقاشی رو تموم می‌کنن.
‫آقای مهتا،
‫حسابدار درخشان من.
‫می‌دونستی که تو مهمون اصلی ‫این مهمونی هستی؟
‫اوه، ببخشید.
‫راجان، نمی‌دونم که چطوری...
‫اطلاعات حساب‌های برون مرزیت ‫برای اینترپل لو رفته.
‫باور کن، راجان، نمی‌دونم.
‫راجان...
‫باور نمی‌تونه ۲۰۰ کرور ‫من رو برگردونه، می‌تونه؟
‫راجان...
‫من رو ول کن.
‫پول‌های پنج مشتری ‫تو اون حساب مسدود شد.
‫اونم از دست رفت. دود شد!
‫من کل عمرم برای تو مجانی کار می‌کنم. من...
‫یک نقاشی در شکل واقعی هنری خود...
‫به خاطر اشتباه تو،
‫زحمت زندگیم الان به حراج گذاشته شده. ‫گوش کن.
‫یک نقاشی دیگه فروخته شد.
‫- می‌شنوی؟ ‫- خریدار آقای باتلیوالا هستن.
‫من خیلی سخت تلاش کردم که...
‫فقط «آقای اولاک» باشم.
‫ولی آشغال‌هایی مثل تو،
‫دوران تبهکاری من رو برمی‌گردونن.
‫- سلام، جناب. ‫- سلام.
‫آقای راجان؟
‫سلام. جنیفر لوبو هستم.
‫خیلی ممنون که من رو دعوت کردین.
‫موزه‌ی ما، فورتکرست،
‫می‌تونه میزبان آثار باستانی شما باشه...
‫و باید بگم که باعث افتخار ماست.
‫به محض اینکه «خورشید سرخ» ‫عازم هند بشه،
‫می‌دونین، یک جایگاه خالی ‫در موزه‌ی ما باز می‌شه.
‫- خورشید سرخ؟ ‫- آره.
‫کوه نور آفریقا،
‫غرور آفریقا به زودی وارد هند می‌شه...
‫و خیلی خوشحالیم که موزه ما ‫خورشید سرخ رو به نمایش میذاره.
‫مطمئنم شما شنیدین که ‫خورشید سرخ چقدر گرانبهاست.
‫اوه، شما نقاشی هم می‌کنین؟
‫- همم؟ ‫- اوهوم.
‫آره، بعضی وقت‌ها. ‫فقط واسه خوشگذرونی.
‫- بگذریم، می‌بینمتون. ‫- حتما.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم مجبور بشم،
‫ولی انگار باید بهش زنگ بزنم.
‫به کی؟
‫گردنبند زمردی منحصربفرد بلاژیو،
‫در حین عبور از بزرگراه ملی به سرقت رفت.
‫علیرغم اینکه یک کاروان کامل ‫امنیتی خصوصی برای محافظت...
‫از گردنبند اختصاص داده شده بود، ‫این اتفاق رخ داد.
‫گزارش‌ها حاکی از اینه که ‫این دزدی در نوع خودش بی‌نظیر بوده.
‫آخرین باری که این اتفاق افتاد، ‫در سال ۱۹۹۵...
‫توسط میل مک‌کولی و تیمش بود.
‫همه هنوز شوکه هستن که ‫این سرقت چطور رخ داده.
‫پلیس هنوز در جستجوی دزد جواهرات هست.
‫قربان، ناپدید شد.
‫ریحان.
‫نمی‌دونم کجا رفت.
‫بله، قربان.
‫یعنی چی، آوی؟ ‫اینجا تو بوداپست چیکار می‌کنی؟
‫منظورت چیه «اینجا چیکار می‌کنم»؟
‫اومدم تو رو ببینم. ‫نمی‌شه بیام ببینمت؟
‫من رو ببینی؟
‫سه ساله بهم زنگ نزدی و...
‫حالا فقط اومدی من رو ببینی؟
‫بگو برای چی اومدی.
‫به خاطر بابا.
‫بابا چی شده؟
‫بابا برای بیمارستان خیریه‌ش، ‫یک خیّر پیدا کرد،
‫کسی که مبلغ زیادی به بیمارستان اهدا کرد.
‫ده کرور.
‫عمو جان، پول به حسابتون واریز شد.
‫لطفا چک کنین.
‫- رسیده، بابا. ‫- ممنون.
‫باشه، خوبه.
‫حالا لازم نیست حتی ده روپیه ‫از بیمارهاتون برای معالجه بگیرین.
‫فقط به خدمت خوب ادامه بدین.
‫من فقط یک واسطه‌م.
‫کسی که خدمت واقعی رو ‫انجام می‌ده، شما هستین.
‫چرا ما رو خجالت‌زده می‌کنین، عمو جان؟
‫- یه کم چای یا قهوه بیارم؟ ‫- احمق! چرا می‌پرسی؟
‫- برو بیار. ‫- اشتباه از من بود. ببخشید، قربان.
‫- آوی... ‫- آره، زود برمی‌گردم.
‫گوش کن،
‫پولی که به حساب بابات واریز شد...
‫بله، آقا؟
‫همه‌ش پول کثیفه.
‫حسابی که ازش پول منتقل شد هم ‫یک حساب بی‌نام و نشانه.
‫نمی‌فهمم، آقا. منظورت چیه؟
‫همه‌ش پول نامشروع از جرم و جنایته.
‫اگه بخوایم،
‫الان می‌تونیم با لو دادن بابات ‫به اداره اجرائیات، اون رو بفرستیم زندان.
‫ولی آقا...
‫نه، آقا.
‫- زندان؟ ‫- آره.
‫به این فکر کن چه اتفاقی میفته وقتی...
‫دنیا بفهمه اون پزشک درستکاری که ‫پسرش رو از خونه بیرون کرد...
‫و اون رو دزد خطاب کرد، ‫خودش هم دزد بوده.
‫زندان. دادگاه.
‫- رسانه‌ها. آزار در شبکه‌های اجتماعی. ‫- نه. نه، آقا.
‫- جناب... ‫- بعدش افترا.
‫آقا، نمی‌تونه از پسش بر بیاد ‫یا تحملش کنه.
‫می‌دونم، عزیزم...
‫که اون نمی‌تونه از پس این چیزها بر بیاد.
‫بعد وقتی این جریانات پیش بیاد،
‫اگه خیلی اتفاقی، بلایی سرش بیاد...
‫آقا، شما...
‫با ده روپیه نمی‌تونی ‫دکتر دیگه‌ای واسه‌ش پیدا کنی.
‫مگه نه؟
‫اگه می‌خوای...
‫بابات به بازی کردن در نقش دکتر ادامه بده ‫و یک زندگی عادی داشته باشه،
‫پس باید یک کاری برای من انجام بدی.
‫من ریحان رو می‌خوام.
‫برو بهش بگو...
‫راجان اولاک می‌خواد اون رو ببینه.
‫راجان اولاک؟
‫داداش، واقعا به کمکت احتیاج داریم.
‫من همه چی رو پشت سر گذاشتم ‫و سه ساله اینجا زندگی می‌کنم، آوی.
‫چرا؟
‫چون نمی‌تونن اینجا بازداشتم کنن.
‫داداش، حتما یه کاری می‌تونی بکنی. ‫لطفا درباره‌ش فکر کن.
‫شاید یک همکار بتونه کمک کنه.
‫من قبلا یک خونواده داشتم.
‫دیگه باهاشون ارتباطی ندارم.
‫داداش، نباید اینجوری حرف بزنی.
‫بابا قبلا شب و روز ازت تعریف می‌کرد.
‫«ریحان من امروز تو آمریکاست.
‫ریحان من امروز تو آفریقاست.
‫ریحان من امروز تو استرالیا ‫املاک بزرگی رو معامله می‌کنه».
‫بعضی وقت‌ها فکر می‌کردم که ‫شاید برای بابا وجود خارجی ندارم.
‫ولی تو قلبش رو شکوندی.
‫خب حالا باید چیکار کنم؟
‫باید تسلیم بشم؟
‫برگرد خونه، آوی.
‫هیچ کاری نمی‌تونم بکنم.
‫نمی‌تونی پسرم باشی!
‫پسرم نمی‌تونه یک دزد باشه.
‫برو بیرون!
‫از اینجا برو!
‫بابا قبلا شب و روز ازت تعریف می‌کرد.
‫«ریحان من امروز تو آمریکاست.
‫ریحان من امروز تو استرالیا ‫املاک بزرگی رو معامله می‌کنه».
‫ولی تو قلبش رو شکوندی.
‫[بمبئی]
‫[ریحان]
‫ریحان روی.
‫ای مردک!
‫بالاخره.
‫هنوز از مرحله ۱۳ رد نشدی؟
‫نقشه چیه؟
‫آقا ویکرام خیلی وقته ‫ما رو اینجا معطل کرده.
‫خودش خونواده نداره و ‫ما رو از خونواده‌مون دور کرده.
‫راستی بهش گفتیم که...
‫آفتاب‌پرست هنوز از خونه‌ش بیرون نیومده؟
‫می‌خواست بدونه که آفتاب‌پرست ‫دیروز کجا غیبش زد.
‫آفتاب‌پرست غیب نمی‌شه.
‫فقط دیده نمی‌شه.
‫استتار، می‌دونین؟
‫باید کم کم سالاد خوردن رو شروع کنی، جناب.
‫فقط برگر بخوری ‫واسه سلامتیت خوب نیست.
‫جناب، شما هم انگار روزی ‫ده بسته چیپس می‌خوری.
‫من دیدم.
‫زنت بهت گفت که وزن کم کنی،
‫ولی تو هنوز...
‫خوب نیست، جناب.
‫چیه؟ می‌خوای بدونین که چرا اومدم اینجا؟
‫دلم غنج رفت، آقا.
‫دو ساله که من رو تعقیب می‌کنین.
‫از بانکوک به مسقط.
‫مسقط به کنیا.
‫کنیا به بوداپست.
‫حتما روی پاسپورت شما نوشته ‫«بذار یه کم استراحت کنم، رفیق».
‫حالا که بالاخره به من رسیدین،
‫با خودم گفتم بهتره ‫برای خدمت حاضر بشم.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫صرفا خودم رو تسلیم کردم، آقا.
‫فقط به «آقا ویکرام» زنگ بزن.
‫مواظب باشین! مواظب باشین!
‫اس‌تی‌اف! دست‌ها بالا! ‫[گروه ویژه ضربت]
‫تکون نخور! بگیرینش!
‫این‌ها رو بگیرین!
‫بگیرینشون! پست‌فطرت‌ها رو بگیرین!
‫- قربان، شلیک کنین. آشغال رو بکشین. ‫- نه، این کار رو نکن.
‫کسایی مثل اون می‌رن زندان ‫و دوباره بیرون میان.
‫- این کار رو نکن. ‫- به آشغال شلیک کن.
‫لطفا. لطفا نزن.
‫شلیک کن، قربان.
‫[چادا]
‫خودش رو تسلیم کرد؟
‫بله، قربان. از ما خواست ‫به شما زنگ بزنیم.
‫چادا، حرف‌های بابانوئل رو باور کن، ‫ولی حرف‌های ریحان رو باور نکن.
‫چشم، قربان.
‫چادا...
‫یادت باشه. هر چیزی که خودش بیاد، ‫خودش هم می‌تونه بره.
‫پس گند نزنی.
‫شما دوتا ریحان رو ببرین فرودگاه.
‫میام اونجا.
‫بله، قربان.
‫قربان، ریحان دستگیر شد.
‫این دفعه، ترفیع من حتمیه، مگه نه؟
‫ممنون، قربان.
‫خوش!
‫یا بهتره بگم، «حتما امروز خیلی خوشحالین»؟
‫بی‌خیال، بچه‌ها.
‫دشت بزرگ‌تر از این نصیب‌تون نمی‌شه.
‫باید جشن بگیریم.
‫حداقل یک نوشیدنی.
‫یالا. مهمون من.
‫نوشیدنی می‌خوریم،
‫ولی بعد از اینکه غذای زندان ‫یراوادا رو به خوردت دادیم.
‫بعد از اون، کل روز نوشیدنی می‌خوریم.
‫دنبال چی هستی، داداش؟
‫این چیه دیگه؟
‫می‌خواین مجبورم کنین موجرا برم؟
‫حتی منم از این سرگرمی‌های سلطنتی ندارم.
‫می‌دونین چیه... شما حواستون به من باشه.
‫می‌خوام یه کم استراحت کنم.
‫مردم باید به نیازها و خواب‌شون رسیدگی کنن.
‫صورت رو درخشان نگه می‌داره.
‫«نیاز و خواب». خیلی خوب بود.
‫چرا اینقدر با ما همکاری می‌کنه؟
‫رئیس گفت «حرف‌های بابانوئل رو باور کن، ‫ولی حرف‌های ریحان رو باور نکن».
‫زود باش، حواست بهش باشه.
‫آقا چادا،
‫یک قصه واسم تعریف کن.
‫چادا؟
‫چادا!
‫تو دیگه کی هستی؟
‫قربان؟!
‫راحت خوابیدی؟
‫قربان.
‫- شرمنده، قربان! ‫- قربان.
‫- ریحان کجاست؟ ‫- قربان، همینجاست...
‫نمی‌دونم...
‫قربان. کجا رفت؟
‫همینجوری غیبش زد؟
‫برچسب تریازولام.
‫داروی بیهوشی.
‫بی‌خیال، بچه‌ها. ‫دشت بزرگ‌تر از این نصیب‌تون نمی‌شه.
‫باید جشن بگیریم. حداقل یک نوشیدنی.
‫یالا. مهمون من.
‫قربان، ما یک ردیاب جی‌پی‌اس کار گذاشتیم.
‫مهم نیست مردک کجا بره، ‫پیداش می‌کنیم.
‫کدوم ردیاب جی‌پی‌اس؟ ‫این رو می‌گی؟
‫سلام. اداره مهاجرت؟
‫بله، ویکرام پاتل از اس‌تی‌اف.
‫باید بدونم یک افسر اس‌تی‌اف ‫به اسم گاراو چادا...
‫اخیرا وارد هند شده یا نه.
‫قربان، ولی گاراو چادا منم.
‫قبلا بودی. پاسپورتت رو چک کن.
‫پاسپورتم کو؟
‫شما رو گول زده.
‫اون می‌دونست که...
‫افراد با پاسپورت‌های دیپلماتیک ‫راحت می‌تونن رد بشن.
‫ولی تو بمبئی چی هست که...
‫حاضر شده همچین ریسک بزرگی بکنه؟
‫شب خوش، آقای اولاک.
‫یالا، پسر خوبی هست. پسر خوب.
‫من و نیرو خیلی وقته منتظرتون هستیم.
‫رابطه خانوادگی از دوستی مهم‌تره.
‫ببخشید روراست می‌گم، ‫ولی من خر نیستم.
‫از بین تموم پدرهای دنیا،
‫تو دنبال بابای من گشتی...
‫و واسه‌ش تله کار گذاشتی.
‫راجان اولاک، از من چی می‌خوای؟
‫بازی کردن با تو، سرگرم‌کننده می‌شه.
‫خب بازی چیه؟
‫فقط یک دزدی کوچک.
‫چه چیز خاصی رو می‌خوای بدزدی...
‫که فقط به من احتیاج داری؟
‫خورشید سرخ.
‫باارزش‌ترین الماس آفریقا.
‫برای کسایی که صاحبش بودن، ‫سرنوشت همیشه درخشان بوده.
‫با ۳۱۸ قیراط، ارزش بازاریش ‫از ۵۰۰ کرور هم بیشتره.
‫سال‌هاست که این الماس ‫شکوه و جلال دولت‌شون رو بالا برده.
‫شاهزاده کشور، گامونو، ‫اون رو به تور جهانی بُرده...
‫تا در موز‌ه های بزرگ جهان ‫به نمایش گذاشته بشه.
‫هفته آینده، این الماس به بمبئی،
‫به مرکز هنری فورت‌کرست میاد...
‫و از اونجا باید بدزدیمش.
‫مرکز هنری فورت‌کرست؟
‫سیستم امنیتی اونجا فوق پیشرفته است.
‫غیرقابل هک کردنه!
‫برای بقیه دنیا آره.
‫ولی برای دزد جواهراتی مثل تو، نه.
‫تا جایی که یادم میاد، ‫آخرین باری که اونجا بودی،
‫گردنبند ماهارانی گیتا دوی، ‫به نمایش گذاشته شده بود.
‫تو یک نقشه بی‌عیب و نقص ساختی ‫که وارد اونجا بشی.
‫اگه ویکرام در آخرین لحظه ‫متوجه نشده بود،
‫می‌تونستی وارد اونجا بشی.
‫پس ببخشید روراست می‌گم، ‫ولی من هم خر نیستم.
‫خیلی‌خب، بذار فرض کنیم که...
‫من بتونم این «خورشید سرخ» که ‫الان داستانش رو تعریف کردی، بدزدم.
‫بعدش چی؟ کجا می‌فروشیش؟
‫باتلیوالا؟
‫اوه، بی‌خیال.
‫همه می‌دونن فقط یک نفر تو هند هست...
‫که می‌تونه همچین مبلغ زیادی بده.
‫شبکه‌های اجتماعی رو چک نکردی؟
‫ببین. ویکرام به مکانش یورش کرده.
‫زکسیس باتلیوالا دستگیر شده.
‫پس فقط یک نفر می‌مونه.
‫موسی.
‫فقط اون می‌تونه این الماس رو بفروشه.
‫ولی بعد از کاری که آخرین بار باهاش کردی،
‫قبول می‌کنه که باهات همکاری کنه؟
‫تو فقط کار خودت رو بکن.
‫اینکه من بعدش چیکار می‌کنم،
‫به تو مربوط نیست.
‫راستش به من مربوط می‌شه.
‫جفت‌مون اینجا نشستیم.
‫پس اگه کیک بُریده بشه، ‫بین ما تقسیم می‌شه.
‫بعد به طور مساوی تقسیم می‌شه.
‫یعنی می‌خوای ۲۵۰ کرور ‫از ۵۰۰ کرور رو به تو بدم؟
‫اگه می‌خوای بیشتر بدی هم مشکلی نیست.
‫دویست و پنجاه کرور.
‫یک مورد دیگه.
‫باید فاصله اجتماعیت با بابام رو حفظ کنی.
‫از همین الان، از همین لحظه.
‫بیا اینجا، عزیزم. ‫نیرو، بیا اینجا.
‫وقتی پیش من اومد، کوچک بود.
‫با دست‌های خودم بزرگش کردم.
‫با دست‌های خودم بهش غذا دادم، ‫کنار خودم خوابوندمش...
‫روتوایلر.
‫خیلی خطرناکه.
‫خیلی وفادار.
‫حالا امروز...
‫در اولین دیدار داشت ‫از دست تو، بیسکویت می‌خورد.
‫من به راحتی به کسی اعتماد نمی‌کنم.
‫ولی وقتی اعتماد کنم...
‫مسئولیت محافظت از این اعتماد، ‫با اون‌هاست.
‫تا موقعی که کارت تموم بشه، ‫اینجا می‌مونی.
‫اینجا اتاق توئه.
‫تلفنت رو بده.
‫اون تلفن خودت بود.
‫ساکم تو ماشینه. بگو واسم بیارنش.
‫نمی‌دونم ریحان می‌خواد چیکار کنه.
‫اینجا خیلی در امان بود.
‫چرا تصمیم گرفته بره هند؟
‫آدم فقط به دو دلیل ‫همچین ریسکی رو انجام می‌ده.
‫عشق و خونواده.
‫پسر، هنوز دنبالم می‌کنی؟
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫بابام هم قبلاها می‌گفت...
‫خیلی روی اعصاب می‌رم.
‫وقتی یک چیزی بخوام، بی‌خیالش نمی‌شم.
‫رفیق، نمی‌دونستم می‌ری اونجا.
‫به خاطر تو اومدم بمبئی.
‫نگران نباش.
‫مهمونی بعدی به حساب من.
‫تو غذاخوری زندان راحت می‌شینیم...
‫چای می‌خوریم.
‫اولین باره چیزی به این قشنگی می‌بینم.
‫اون قشنگ می‌تونه خطرناک هم باشه.
‫بهش می‌گن شابیزک.
‫می‌دونم.
‫دوز کمش می‌تونه یه نفر رو بیهوش کنه.
‫دوز زیادش می‌تونه بکشتش.
‫قصد داری کسی رو بکشی؟
‫اگه می‌خواستم کسی رو بکشم، ‫خیلی وقت پیش انجام می‌دادم.
‫شما رو نمی‌شناسم؟
‫یک جایی قبلا ندیدمت؟
‫اینجور جملات خیلی وقت پیش منسوخ شدن.
‫نه، جدی می‌گم.
‫دهلی، چند سال پیش.
‫در گالری هنری بلودر دیدمت.
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
‫خودت بودی.
‫به صاحب گالری اصرار می‌کردی ‫که نقاشیت رو به نمایش بذاره.
‫شایدم اشتباه می‌کنم.
‫پس تو هم...
‫مثل راجان هستی؟
‫نه. منم یک هنرمندم. ‫[آرتیست]
‫منظورت کلاهبرداره. ‫[کان آرتیست]
‫انگلیسی زبان جالبیه.
‫حتی برای دزد هم لفظ ‫هنرمند رو به کار می‌برن.
‫باید یک بار سعی کنی ‫چیزی رو بدزدی.
‫مثل یک اثر هنریه.
‫میدان دلا سینیوریا.
‫تا حالا به فلورانس رفتی؟
‫از بچگی به سفر کردن علاقه داشتم.
‫بنابراین وقتی بزرگ شدم،
‫تصمیم گرفتم همه خواسته‌هام رو برآورده کنم.
‫تقریبا جایی در بین این‌ها نیست ‫که من قبلا نرفته باشم.
‫تو چطور؟
‫تا حالا کجا رفتی؟
‫هیچ جا.
‫خواسته‌های بعضی‌ها، ‫همیشه برآورده نمی‌شن.
‫همه مثل تو...
‫خوش‌شانس نیستن.
‫[راجان]
‫خونسرد باش، اینجا نیست.
‫می‌رم ببینمش.
‫راستش، حق با توئه.
‫اون دختر یکی دیگه بود.
‫[مرکز هنری فورت‌کرست، بمبئی]
‫[هفت روز قبل از دزدی]
‫همه جا نگهبان هست.
‫نزدیک ۴۰-۵۰تا نگهبان ‫تو کل مرکز هنری.
‫با من حرف می‌زنین؟
‫ولی فقط در طول روز.
‫کار ما در شب اتفاق میفته.
‫همون شبی که خورشید سرخ ‫اینجا گذاشته می‌شه.
‫«خورشید سرخ».
‫نیپون. ‫[ژاپن]
‫- موقع شب چندتا نگهبان داره؟ ‫- چهارتا.
‫«چای»؟ من عاشق چای هستم.
‫چرا فقط چهارتا؟
‫چون اون‌ها نگهبان واقعی نیستن.
‫این‌ها هستن.
‫شب ۴۰ تا نگهبان نیست. ‫فقط این‌ها هستن.
‫این معماییه که باید حلش کنیم.
‫پیشرفته‌ترین سیستم امنیتی اینجا.
‫شب فعال می‌شه.
‫چقدر قشنگ.
‫اگه به طور اتفاقی به این اشعه‌ها بخوری...
‫سیستم هشدار فعال می‌شه.
‫بعد می‌تونی دزدیدن خورشید سرخ ‫از اینجا رو فراموش کنی.
‫حتی بیرون رفتن از اینجا ‫برای خودت غیرممکن می‌شه.
‫ولی انگار نگهبان‌ها، ‫آزادانه جابجا می‌شن.
‫چرا تحت تاثیر این اشعه‌ها قرار نمی‌گیرن؟
‫دی‌ان‌ای و زیست‌سنجی نگهبان‌ها ‫از قبل اسکن شده،
‫بنابراین سیستم می‌تونه شناسایی‌شون کنه.
‫چطوری بیرون میای؟
‫حقه جادویی چیه؟
‫می‌دونم چطور می‌شه این سیستم رو خاموش کرد.
‫چطوری؟
‫برای شروع،
‫باید پردازنده مرکزی موزه رو ریست کنیم.
‫بعدش؟
‫وقتی ریست بشه،
‫به تنظیمات اولیه برمی‌گرده.
‫یعنی چی؟
‫کل سیستم در سیلیکون ولی، ‫کالیفرنیا طراحی شده.
‫به همین خاطر هم ساعت پیش‌فرض ‫از منطقه زمانی آمریکا پیروی می‌کنه.
‫وقتی اونجا روز باشه، اینجا شبه.
‫این جریان دستگاه و حقه جادویی ماست.
‫یعنی اگه سیستم رو ریست کنیم، ‫لیزرها خاموش می‌شن؟
‫درسته.
‫مدت زمان ریست، ۶ دقیقه است...
‫و لیزرها برای ۶ دقیقه خاموش می‌شن.
‫پس یک بازه ۶ دقیقه‌ای داریم.
‫در اون بازه، باید فقط با چهارتا ‫نگهبان سر و کله بزنیم.
‫دقیقا.
‫رمز عبور سیستم رو از کجا گیر میاری؟
‫فقط یک نفر رمز عبور رو می‌دونه.
‫جنیفر لوبو.
‫باید بدون اینکه بفهمه، ‫رمز عبور رو بدزدیم.
‫بعد چطور این کار رو بکنیم، چاچا چادری؟
‫اگه تا اینجاش رو فکر کرده باشم،
‫پس مسلما در مورد مراحل بعدی ‫هم فکر کردم، آقای اولاک.
‫فهمیدی چی شد، هاکا نودل؟
‫من چینی نیستم.
‫ژاپنی‌ام.
‫عاشق سوشی‌ام.
‫آریگاتو. ‫[ممنون]
‫ممنون، دکتر صاحب که وقت گذاشتین.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، یک راست می‌رم سر اصل مطلب.
‫شما می‌دونین پسرتون کجاست؟
‫بله.
‫آوی؟
‫نه، در مورد پسر بزرگ‌تون ‫حرف می‌زنم، ریحان.
‫من فقط یک پسر دارم.
‫ببین، دکتر صاحب،
‫سه روز پیش،
‫ریحان با یک پاسپورت دیپلماتیک جعلی ‫از بوداپست به هند اومده.
‫سه روز پیش؟
‫سه ساله که من نه باهاش حرف زدم ‫نه قیافه‌ش رو دیدم.
‫- شما چی؟ ‫- قربان؟
‫تو باهاش در ارتباط نیستی؟ ‫تو هم ندیدیش؟
‫ببین،
‫اگه اومدی اینجا که در مورد ‫ریحان اطلاعات گیر بیاری،
‫نمی‌تونیم کمکت کنیم.
‫ما هیچ ارتباطی باهاش نداریم.
‫باشه.
‫اگه باهاش ارتباط برقرار کردین...
‫یا چیزی درباره‌ش فهمیدین،
‫لطفا با من تماس بگیرین.
‫آوی،
‫ایشون رو تا جلوی در همراهی کن.
‫شبکه جاسوس‌ها رو فعال کن.
‫باید گیرش بیاریم.
‫نمی‌تونی پسرم باشی.
‫پسرم نمی‌تونه دزد باشه.
‫اونم پدری که تا حالا حتی ‫یک روپیه از کسی قرض نگرفته.
‫بعد تو...
‫با وجود اینکه دکتری، ‫نتونستی مامان رو نجات بدی.
‫اون فقط...
‫به خاطر اخلاق و کله‌شقی پوسیده‌ی تو مُرد!
‫اخلاق جون کسی رو نجات نمی‌ده، بابا.
‫پول نجات می‌ده.
‫از اینجا برو بیرون!
‫برو بیرون!
‫اگه کسی حقیقت رو بگه، ‫ازش می‌خوای بره.
‫بیمارها رو به ازای ده روپیه معالجه می‌کنی.
‫داروها رو مجانی توزیع می‌کنی.
‫این کارها مامان رو برنمی‌گردونه.
‫بابا، کِی می‌خوای بفهمی؟
‫هر دردی رو نمی‌شه با دارو درمان کرد.
‫حق با تو بود.
‫جانم؟
‫من همون دختری‌ام...
‫که در دهلی دیده بودی.
‫وقتی از گالری اومدم بیرون، ‫بهم گفتی...
‫نقاشی‌هام رو اونجا به نمایش نذارم،
‫چون قراره به زودی تعطیل بشه.
‫خب،
‫می‌دونستم که حافظه‌م ضعیف نشده.
‫همونطور هم شد.
‫دو روز بعد، یک دزدی بزرگ اتفاق افتاد ‫و اونجا رو تعطیل کردن.
‫درست حدس زدی.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫اگه راجان به خورشید سرخ برسه،
‫تو و بابات رو آزاد می‌کنه برین؟
‫راجان خیلی خاصه.
‫هم مشارکت می‌کنه هم اخاذی.
‫به نظرم تو هم داری یک بازی می‌کنی.
‫من یک دزد ساده‌ام.
‫اونی که بازی می‌کنه، راجان هست.
‫راجان بازی معمولی نمی‌کنه.
‫با جون مردم بازی می‌کنه.
‫چرا پیشش هستی؟
‫چرا باهاش کار می‌کنی؟
‫هر کسی رفتار وسواسی داره.
‫رفتار بقیه رو نمی‌بینیم و...
‫رفتار خودمون رو افشا نمی‌کنیم.
‫بیا.
‫این عینک یک دوربین داخلی داره.
‫هر چیزی تو ببینی، منم می‌بینم.
‫حالا، نقشه رو بهم بگو.
‫از اول بگو باید چیکار کرد و چطوری.
‫دقیقا بعد از دو ساعت، ‫من و چانکی وارد موزه می‌شیم.
‫دوربین‌ها چی می‌شه؟
‫دوربین‌های بیرون سالن که الماس ‫قرار داره، یک نقض بزرگ دارن.
‫در یک مقطع، حرکت هر دو دوربین، ‫دقیقا برای چهار ثانیه...
‫یک نقطه رو جا میندازه.
‫در چهار ثانیه چه اتفاقی میفته؟
‫پس‌فردا که خورشید سرخ وارد بشه،
‫بدون اینکه وارد دید دوربین بشم...
‫وارد سالن اصلی می‌شم.
‫بعد نوبت چانکی می‌شه که آماده بشه.
‫حواس نگهبان رو پرت می‌کنم ‫و کارت دسترسیش رو برمی‌دارم.
‫به محض اینکه نگهبان رفت، ‫وارد بخش اداری می‌شم.
‫در اون زمان، خانم جنیفر لوبو ‫دور روتین خودش رو انجام می‌ده...
‫و اتاقش برای من خالیه.
‫بعد از اینکه وارد اتاق شدی، ‫چیکار می‌کنی؟
‫اول از همه،
‫صفحه کلیدش رو خوب پاک می‌کنم.
‫چانکی چی؟ چرا به اون احتیاج داری؟
‫حالا لحظه...
‫ورود بزرگ چانکی هست.
‫- چطوری، داداش؟ ‫- خوبم، داداش.
‫قانون جدید: کارکنان محلی ‫باید روزی دو بار ورود بزنن.
‫اوه، از دست این الماس. ‫زندگی‌مون به خاطرش داغون شده.
‫آماده‌ام.
‫چانکی، شروع کن.
‫دریافت شد.
‫خیلی‌خب.
‫بذار تمیزش کنم.
‫آروم باشین.
‫گام اول. داخل اتاق مخفی می‌شم...
‫و منتظر می‌مونم که خانم لوبو برگرده.
‫معلوم هست چه اتفاقی واسه ژنراتور افتاده؟
‫بعد خانم لوبو می‌فهمه که ‫ژنراتور قطع شده بوده.
‫باید رمز عبورش رو وارد کنه ‫تا زنگ هشدار رو خاموش کنه.
‫به محض اینکه خانم لوبو کارش تموم شد ‫و از اتاق بیرون رفت...
‫گام دوم.
‫اثرانگشت خانم لوبو رو ‫از روی کیبورد برمی‌دارم.
‫تموم شد رفت. ‫رمز عبور رو پیدا می‌کنم.
‫صبر کن ببینم. وایستا.
‫اگه مشکلی پیش بیاد، چی؟
‫نگران نباش.
‫چه مشکلی ممکنه پیش بیاد؟
‫شارژرم...
‫خانم لوبو، شما اینجوری امنیت ‫نقاشی‌های من رو تضمین می‌کنی؟
‫آقای اولاک؟
‫نمی‌دونستم که امروز میاین.
‫اوه، باور کن، خودم هم نمی‌دونستم.
‫راستش فکر می‌کردم که ‫شما یک نمایشگاه از آثار...
‫حسین صاحب ما اینجا برگزار کنین.
‫انگار فقط گزافه‌گویی بوده.
‫جوری که برق اینجا قطع شد، ‫من رو یاد روستای خودمون انداخت.
‫فقط یک خاموش روشن ساده است، آقای اولاک.
‫باور کنین، همچین اتفاقی ‫تا حالا پیش نیومده بود.
‫ما بهترین استانداردهای امنیتی رو داریم.
‫- مطمئنی؟ ‫- البته.
‫بیاین شما رو ببرم یک دور نشون بدم.
‫- لطفا. ‫- بیاین.
‫برداشتی؟
‫ورود خوبی بود، آقای اولاک.
‫می‌دونم.
‫این‌ها فقط حروف هستن. ‫رمز عبور چیه؟
‫باید رمزگشایی کنیم.
‫این ده حرف هست. ‫حتما صدهزار ترکیب می‌شه، نه؟
‫دقیقش می‌شه ۱۵۶۲۲۷۵ ترکیب.
‫ولی تو فقط سه روز وقت داری...
‫و یک جون داری.
‫آقای موسی، ورود شما ‫به کولوسئوم رو خوشامد می‌گه.
‫هر کدوم از شما به طور ویژه ‫توسط میزبان ما دعوت شدین...
‫تا بازی مرگ رو تماشا کنین و ‫عطش خون خودتون رو سیراب کنین.
‫چهار هفت‌تیر و فقط یک گلوله.
‫آقایون، حالا شرط ببندین...
‫که چه کسی آخر سر زنده می‌مونه.
‫زود باشین.
‫ده، نه، هشت،
‫هفت، شش، پنج، چهار،
‫سه، دو، یک.
‫[پست‌فطرت]
‫خیلی دل و جرأت داری که بهم زنگ می‌زنی.
‫انگار از بازی کردن با دم آتیش، خوشت میاد.
‫آدمی که باهاش حرف می‌زنی،
‫همون راجان ۱۰ سال پیش نیست، ‫موسی بای.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫قبل از اینکه حرف بزنی، ‫خوب فکر کن.
‫دفعه قبل،
‫نه حساب‌ها صاف شد...
‫نه دل من راضی شد.
‫تا حالا درباره خورشید سرخ شنیدی؟
‫ارزش بازاریش ۵۰۰ کرور هست.
‫من الماس رو میارم.
‫تو خریدار رو بیار.
‫بعد هم حساب‌ها صاف می‌شه، ‫هم دل تو راضی می‌شه.
‫مواظب باش.
‫دفعه قبل، پشت بدنت علامت گذاشتم.
‫این دفعه می‌دونی اگه بخوای دورم بزنی چی می‌شه.
‫یادم نمیاد آخرین بار کِی اینجوری ‫از خونه اومدم بیرون.
‫ممنون که آوردیم اینجا.
‫دیگه برگردیم؟
‫الاناست که دیگه راجان پیداش بشه.
‫بابام.
‫بابات؟
‫هر اتفاقی که بیفته،
‫هر روز عصر مطبش رو می‌بنده و ‫میاد این پارک.
‫بعضی وقتا از دور میام نگاش می‌کنم.
‫چرا از دور؟
‫نمی‌خواد هیچ رابطه‌ای با من داشته باشه.
‫وقتی بچه بودم مامانم رو از دست دادم.
‫می‌دونی، اگه امروز این شانس رو داشتم...
‫که حتی یه بار ببینمش،
‫هر کاری می‌کردم.
‫جلوی خودت رو نگیر، ریحان.
‫دوری درد رو کم نمی‌کنه.
‫من هم خورشید سرخ رو می‌دزدم، هم تو رو...
‫و راجان هیچ کاری نمی‌تونه بکنه.
‫ویجای آناند.
‫به نام ویجای آناند رزرو هست؟
‫اتاق ۶۰۷.
‫می‌تونم یه تماس بگیرم؟
‫سلام، جناب.
‫الو؟
‫کجا؟
‫کِی بود؟
‫ریحان دیده شده. ‫هتل رگال.
‫شکهار، چادا، شینده. ‫یالا، راه بیفتین.
‫کار رو شروع کردی؟
‫در حال انجامه.
‫رمز رو گیر آوردی؟
‫در حال انجامه.
‫سایمون جارویس، کمیسیون عالی بریتانیا.
‫مطمئنی می‌خوای اینکار رو بکنی؟
‫...نمی‌تونم یه کم باهات بازی کنم؟
‫اوه لعنتی!
‫"تیردراپ ۸۱."
‫"پریدیتور ۱۸."
‫"دراپ ۱۸."
‫قربان، این...؟
‫دست‌خط ریحانه.
‫یه رمزه.
‫ولی رمز چیه؟
‫- روزنامه. ‫- روزنامه؟
‫خورشید سرخ.
‫آره، رمز من تیردراپ ۸۱ بود.
‫بود؟
‫منظورم اینه که هنوزم هست.
‫ولی خب معلومه که عوضش می‌کنم.
‫عوضش نکن.
‫چی؟
‫ببینید خانم لوبو، ‫اونی که رمزتون رو دزدیده،
‫معلومه که نقشه‌ش دزدیدن خورشید سرخه.
‫پس باید همین‌الان رمز رو عوض کنیم.
‫چی دارین میگین؟
‫می‌خوام گیرش بندازم خانم لوبو.
‫و اگه رمز رو عوض کنید،
‫می‌فهمه که ما می‌دونیم.
‫تو کل دنیا از خیلی موزه‌ها مثل موزه‌ی شما دزدی کرده ‫و بازم این کار رو می‌کنه.
‫واسه همینه که گیر افتادنش به نفع شما هم هست، ‫دقیقاً همون‌طور که به نفع ماست.
‫آقای دزد جواهر.
‫این رنگ...
‫از هیچ ماده‌ی شیمیایی یا رنگی درست نشده.
‫وقتی خون تازه‌ی انسان بعد از ۲۰ الی ۲۵ دقیقه ‫خشک می‌شه،
‫این رنگ به وجود میاد.
‫یه نفر واسه این نقاشی جونش رو از دست داده.
‫واسه فردا موفق باشی.
‫[روز سرقت]
‫خورشید سرخ تا الان باید رسیده باشه ‫مرکز هنری فورت‌کرست،
‫کاملاً واسه نمایشگاه فردا آماده شده.
‫این دفعه تنها میرم.
‫فقط به سلیم نیاز دارم.
‫با ون من رو بیرون موزه ‫پیاده می‌کنه.
‫از در اصلی میری؟
‫زیر جایی که فورت‌کرست ساخته شده،
‫یه تونل مخفی هست که مال زمان انگلیسیاست، ‫واسه قبل از استقلاله.
‫زیر این محل، فاضلاب بمبئی نیست،
‫بلکه یه هدیه از طرف انگلیسی‌ها به ماست.
‫ورود مستقیم به فورت‌کرست.
‫در حال هک کردن سیستم جنیفر لوبو هستم.
‫خیلی‌خب.
‫شیش دقیقه وقت داریم.
‫تایمر از الان شروع شد.
‫گرفتمت، ریحان.
‫رسیده به پله‌های اصلی.
‫بذارید آروم رد بشه.
‫بله، قربان.
‫منتظر چی هستی؟ ‫سیستم رو خاموش کن.
‫ده ثانیه‌ی دیگه. ‫می‌خوام موقع ارتکاب جرم گیرش بندازم.
‫بذار موش بره تو سوراخ.
‫اطاعت می‌شه.
‫خب، الماس اون طرف دره. ‫خیلی نزدیکیم.
‫بزن بریم.
‫اون دوربینا.
‫چی شده؟
‫دارن سریع‌تر از قبل حرکت می‌کنن.
‫اون نقطه‌ی کور چهار ثانیه‌ای چی شد؟
‫چرا وایساد؟
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫چیه خانم لوبو؟ ‫کاری کردین؟
‫یه نقطه‌ی کور تو سیستم نظارتی بود. ‫همین امروز صبح درستش کردم.
‫امروز نه.
‫می‌دونن من اینجام.
‫- لعنتی! ‫- چی شده؟
‫فهمیده ما اینجاییم. ‫همین‌الان کل محل رو قفل کنید!
‫سالن شماره‌ی پنج بی! ‫تکرار می‌کنم، پنج بی.
‫امروز ریحان نباید فرار کنه. ‫برید! برید، برید، برید!
‫بچه‌ها، رفته طبقه‌ی پایین. ‫خروجی سی، برید! برید!
‫خروجی جی! خروجی جی! ‫برید، برید.
‫همه‌ی دوربین‌های مداربسته رو هک کرده.
‫سیستم موزه هک شده. ‫هک شده.
‫حالا آماده‌ی چایی زندان باش.
‫بریم.
‫چطور پیش رفت؟
‫همون‌طور که فکر می‌کردم.
‫از خورشید سرخ و موزه‌ی من ‫به عنوان طعمه استفاده کردی.
‫منم مثل یه احمق اجازه دادم. ‫بزرگ‌ترین اشتباه زندگیم!
‫خانم لوبو، به من گوش کنید.
‫نه، نه، نه، نه، نه! اینجا مرکز هنری منه، ‫آقای ویکرام پاتل!
‫و از این به بعد هر تصمیمی که مربوط بهش باشه رو ‫خودم می‌گیرم.
‫می‌خوام همین‌الان خورشید سرخم برگرده.
‫چیزی که می‌خوام بگم اینه که...
‫فقط یه بار بهم گوش کن...
‫به درک، بزن منو.
‫این یارو داره گولت می‌زنه،
‫تازه موسی هم افتاده به جونت.
‫کافی نیست؟
‫استراحت کنیم؟
‫یه سیگار می‌تونم بکشم؟
‫فکر کن قرضه، آقای اولاک.
‫پسش میدم.
‫حالا می‌تونم حرف بزنم؟
‫قبول دارم که شکست خوردم.
‫ولی یه چیز دیگه به ذهنم رسیده.
‫هی، باز داری رئیس رو گول می‌زنی، هان؟
‫ما هر دو سوار یه قایقیم.
‫قبلاً به خاطر بابام گیر تو افتادم.
‫حالا تو به خاطر من گیر موسی افتادی.
‫احتمالاً تا حالا ‫با یه خریدار حرف زده.
‫اگه الان اون الماس رو نگیره،
‫منم می‌دونم چه کارایی می‌تونه بکنه.
‫الان فقط یه چیزه که می‌تونه ‫قایقمون رو از غرق شدن نجات بده.
‫خورشید سرخ.
‫و هنوزم فقط منم که می‌تونم ‫برات به دستش بیارم.
‫گامونو عصبیه.
‫بقیه‌ی تور رو کنسل کرده...
‫و داره خورشید سرخ رو برمی‌گردونه لندن.
‫مستقیم از مرکز هنری تا فرودگاه،
‫از اونجا به فرودگاه هیترو،
‫و از اونجا، به موزه‌ی بریتانیا ‫زیر نظر سیستم امنیتی بریتانیا.
‫حالا می‌خوای از موزه‌ی بریتانیا بدزدیش؟
‫یه جایی هست...
‫که نه خبری از سرویس امنیتی بریتانیاست،
‫نه سازمان امنیت هند،
‫نه مرزی هست، و نه محدودیت مرزی.
‫ما خورشید سرخ رو...
‫از ارتفاع ۳۰ هزار پایی...
‫تو آسمون می‌دزدیم.
‫چطوری می‌خوای اینکار رو بکنی؟ ‫اون یه شاهزاده‌ست.
‫حتماً جت شخصی داره، درسته؟
‫صد در صد داره.
‫ولی این دفعه، ‫شاهزاده با مردم عادی سفر می‌کنه.
‫چرخ‌های فرود جت شخصی گامونو ‫گیر کرده...
‫و تا حالا باید این خبر بد رو شنیده باشه.
‫حداقل یه هفته طول می‌کشه ‫تا اون جت تعمیر بشه.
‫گامونو الان داره با یه پرواز تجاری معمولی میره.
‫هواپیمایی اسکای‌فلای، ‫شماره‌ی پرواز اس‌اف۳۱۱.
‫داداش، این تو گول زدن استاده.
‫داره نقشه می‌کشه که دوباره گولت بزنه.
‫بابات.
‫پیاده‌روی عصر، راس ۷:۱۵ هر روز.
‫این دفعه شانس آورد. ‫دیگه شانس نمیاره.
‫پس حتی تصادفی هم اشتباه نکن.
‫به پاسپورت جدید نیاز داریم.
‫حله.
‫هویت‌های تمیز. ‫بدون سابقه.
‫و یه نفر دیگه هم تو هواپیما لازمه. ‫در واقع، یه دختر.
‫فرح.
‫مسائل خانوادگی باید تو خانواده بمونه.
‫این نظر منه. ‫بقیه‌ش با خودته.
‫به فرح اعتماد داری؟
‫بیش‌تر از تو.
‫همونیه که داره میاد. ‫مانیش آشار.
‫حتی اگه دنیا برعکس بشه، ‫گلف آخر هفته‌ش رو از دست نمیده.
‫سلیم، فهمیدی؟
‫و اون یکی کار رو فقط تو می‌تونی انجام بدی.
‫باهاش حرف بزن.
‫وقتشه به یه دوست زنگ بزنیم.
‫[پست‌فطرت]
‫الماس کجاست، راجان؟
‫یه مشکل کوچیک پیش اومده، قربان.
‫الماس رو گرفتی یا نه؟
‫الماس به دستتون می‌رسه.
‫فقط به کمک نیاز دارم.
‫یه کاری بکن.
‫یه پرواز بگیر بیا استانبول.
‫می‌شینیم. ‫با محبت باهات حرف می‌زنم.
‫و بعد تصمیم می‌گیرم ‫باهات چیکار کنم.
‫اون طرف می‌بینمت.
‫[ترکیه، استانبول]
‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم. ‫بهت اعتماد کنم یا نه؟
‫یه بار دیگه بهم اعتماد کن.
‫این دفعه، شریک می‌شیم.
‫اون شریک دیگه‌ت چی می‌شه؟
‫کار تموم شد، شراکت هم تموم می‌شه.
‫یه جایی همین دور و برا چالش می‌کنم.
‫پنجاه پنجاه.
‫منم همین عکس رو دارم.
‫یادته بابا،
‫وقتی بچه بودم چطور می‌رفتیم پارک ‫بستنی بخوریم؟
‫تو هیچ‌وقت نمی‌خوردی.
‫می‌گفتی "میلم نمی‌کشه."
‫هیچ‌وقت نفهمیدیم...
‫که اون چند دقیقه خوشی...
‫چقدر واسه جیبت خرج برمی‌داشته.
‫پس وقتی بزرگ شدی،
‫و بار ذهنت رو سبک کردی،
‫راه افتادی تا جیبت رو سنگین کنی.
‫تو هیچ‌وقت درکم نکردی، بابا.
‫من دیگه پیر شدم.
‫ولی...
‫آدم‌های خوب رو حتی از دور هم ‫می‌شه تشخیص داد.
‫ولی حتی اگه آدم‌های زرنگ ‫خیلی نزدیک هم وایساده باشن،
‫نمی‌شه شناختشون.
‫نمی‌تونم فکری که درباره‌م داری رو عوض کنم.
‫ولی این رو بدون ‫تا وقتی این پسرت زنده‌ست،
‫نمی‌ذاره هیچ اتفاق بدی ‫برات بیفته.
‫تو پسر منی.
‫چی می‌تونه بدتر از این باشه؟
‫حق با توئه، بابا.
‫حتی واسه دشمنات هم ‫چی می‌تونه بدتر از این باشه؟
‫که من پسر توئم.
‫هی، تموم شد.
‫خورشید سرخ امروز با گامونو ‫برمی‌گرده لندن.
‫خوبه. ‫ما هم یه استراحتی می‌کنیم.
‫قربان!
‫چی گفتی، چادا؟
‫چی گفتم؟
‫همین‌الان چی بهش گفتی؟
‫آها، اون...
‫قربان، استرس‌مون تموم شد.
‫خورشید سرخ امروز با گامونو ‫برمی‌گرده لندن.
‫گامونو بعد از شنیدن خبر دزدی ‫حسابی ترسیده بود.
‫امروز با اسکای‌فلای ۳۱۱ میره.
‫چی، با پرواز تجاری میره؟
‫بله قربان. ‫هواپیمای شخصیش یه مشکلی داشت.
‫لعنتی! باید همین‌الان بریم فرودگاه! ‫همین‌الان.
‫- همین‌الان. ‫- چشم قربان. چرا قربان؟
‫دوباره کار ریحانه.
‫- چی شده؟ ‫- گولمون زد.
‫شکست خوردن تو دزدی از مرکز هنری ‫جزو نقشه‌ش بود!
‫یعنی عمداً اونجا شکست خورد؟
‫ولی چرا باید این کار رو بکنه؟
‫چون می‌دونست تو مرکز هنری ‫نمی‌تونه به خورشید سرخ دست بزنه.
‫واسه همین نقشه کشید که دزدی رو تو آسمون ‫انجام بده، نه رو زمین.
‫با تلاش ناموفقش برای دزدی ‫گامونو رو ترسونده.
‫مجبورش کرده با پرواز تجاری بره ‫چون هواپیمای شخصیش خراب شده.
‫همه‌ی اینا جزو نقشه‌ش بوده.
‫می‌تونم یه تماس بگیرم؟
‫ریحان روی، دیده شده.
‫هتل رگال. اتاق ۶۰۷.
‫ریحان دیده شده. ‫هتل رگال.
‫دست‌خط ریحانه.
‫یه رمزه.
‫از اول داشته بازیمون می‌داده.
‫جت شخصی گامونو آخرین تیکه‌ی پازل ‫بین ریحان و خورشید سرخ بوده.
‫ولی واسه این مشکل هم ‫یه راه حل پیدا کرده.
‫با خراب کردنش.
‫واسه همینه که گامونو الان داره ‫با پرواز تجاری میره...
‫جایی که هیچ خبری از تدابیر امنیتی نیست.
‫همش جزو نقشه‌ش بوده.
‫ممنون. از این طرف.
‫پرواز خوبی داشته باشید، جناب.
‫ممنون.
‫تمهیدات امنیتی ویژه‌ای برای خورشید سرخ ‫تو این پرواز در نظر گرفته شده.
‫خورشید سرخ تو یه گاوصندوق امن ‫تو هواپیما قرار داده شده...
‫و در لندن توسط سرویس امنیتی تحویل گرفته می‌شه.
‫لطفاً کمربندهاتون رو ببندید.
‫عصر بخیر خانم‌ها و آقایان. ‫من کمک خلبان آپارنا چتری هستم...
‫به پرواز اس‌اف۳۱۱ به مقصد ‫فرودگاه هیترو لندن خوش اومدید.
‫عکس ریحان رو از طریق شبکه‌ی امن هواپیما ‫برای خدمه‌ی پرواز بفرستید.
‫ببینید می‌شناسنش.
‫الان فقط یه راه داریم.
‫باید قبل از اون برسم لندن.
‫- بلیط‌ها رو رزرو می‌کنم. ‫- دیر می‌شه.
‫پس چی؟
‫یه آدم پولدار هست که یه لطفی بهم بدهکاره.
‫بله، موتا بای.
‫خدمت شما، قربان.
‫نیها.
‫اطلاعاتی گرفتیم که ‫دنبال این شخص تو پرواز بگردیم.
‫- فقط چک کن و بهم خبر بده، باشه؟ ‫- باشه.
‫فهمیدن، و دنبالت می‌گردن.
‫ویکرام!
‫باید غیب بشم.
‫تو توی هواپیمایی ‫اونم تو هوا.
‫آدما فقط تو هوا غیب می‌شن، ‫آقای اولاک.
‫امکان نداره، شکهار. ‫اون تو همون هواپیماست.
‫قربان، کل هواپیما رو ‫با دقت گشتن.
‫ریحان تو اون هواپیما نیست.
‫فوراً به لندن زنگ بزن.
‫به محض اینکه اونجا فرود اومدم ‫به اسکاتلندیارد نیاز دارم.
‫اطاعت قربان.
‫قربان!
‫پرواز طولانیه، ‫فقط دارم یه کم کش و قوس به خودم میدم.
‫باشه.
‫قربان؟
‫حوله‌ی سرد؟
‫بهش میگن شابیزک.
‫دوز کمش می‌تونه یه نفر رو ‫بیهوش کنه.
‫دوز زیادش می‌تونه بکشتش.
‫یه نوشابه، لطفاً.
‫- بله جناب. ‫- ممنون.
‫ساندرا.
‫ساندرا!
‫ویکتور!
‫یکی بیاد!
‫یکی بیاد! آنتونی! کمک.
‫ساندرا.
‫قربان؟ حالتون خوبه؟
‫- دکتر. ‫- صبر کنید، الان برمی‌گردم.
‫دکتر.
‫دکتر رستم پونوالا؟
‫بله؟
‫قربان، حال یکی از مسافرای فرست کلاس ‫خیلی بد شده.
‫می‌شه با من بیاید بالا، لطفاً؟
‫البته.
‫عصر بخیر، شاهزاده گامونو. ‫من دکتر پونوالا هستم.
‫کمکم کنید.
‫اینجا درد می‌کنه؟ اینجا؟
‫نگران نباش، جوون.
‫تا فرود چقدر مونده؟
‫تقریباً سه ساعت و سی دقیقه.
‫باید با کاپیتان صحبت کنم.
‫باشه، بریم.
‫سلیم.
‫- من کاپیتان مانیش آشار هستم. ‫- سلام کاپیتان.
‫چه اتفاق ضروری‌ای پیش اومده؟
‫شاهزاده گامونو آپاندیسیت حاد گرفته.
‫اگه به موقع عمل نشه، ممکنه داخل بدنش ‫پاره بشه که حتی می‌تونه جونش رو بگیره.
‫یا خدا!
‫باید همین‌الان فرود بیایم. ‫نزدیک‌ترین فرودگاه از اینجا کجاست؟
‫استانبول. ‫بیست دقیقه پیش از روش رد شدیم.
‫خب، برگردیم.
‫یه جراح خیلی معروف تو بیمارستان ‫سنت توماس هست، دکتر ابراهیم رمزی.
‫شخصاً می‌شناسمش.
‫لطفاً، کاپیتان. ‫این تنها شانس نجات شاهزاده‌ست.
‫قربان، هواپیما داره به سمت ‫استانبول منحرف می‌شه.
‫چی؟
‫قربان، یه مسافر آپاندیسیت گرفته.
‫چرت و پرته.
‫شکهار، فوراً به پلیس ترکیه زنگ بزن.
‫حتی یه نفر هم نباید از اون هواپیما بیرون بره،
‫و یه واحد مسلح دور تا دور هواپیما می‌خوام.
‫ولی اون مسافر چی قربان؟ ‫باید آمبولانس بفرستیم؟
‫این همون چیزیه که ریحان می‌خواد.
‫از اون فرصت استفاده می‌کنه ‫تا خورشید سرخ رو ببره بیرون.
‫شکهار، تکرار می‌کنم، هیچ‌کس نباید ‫از اون هواپیما بیاد بیرون. حتی یه نفر.
‫من نزدیکم. میام اونجا.
‫چشم قربان.
‫عصر بخیر همگی ‫کاپیتان صحبت می‌کنه.
‫یه مورد اورژانسی پزشکی داریم...
‫که به خاطرش هواپیما رو ‫به سمت استانبول منحرف کردیم.
‫شروع به فرود در فرودگاه آتاتورک کردیم...
‫و تقریباً تا ده دقیقه‌ی دیگه ‫فرود میایم.
‫اوضاع خوب به نظر نمیاد.
‫باید دوباره با کاپیتان صحبت کنم.
‫باشه.
‫حالا چیه؟
‫خانم ویکی، لطفاً برید ‫مریض رو چک کنید.
‫اگه تغییری دیدید، ‫فوراً به من خبر بدید.
‫باشه.
‫پخشش کن.
‫لطفاً نجات‌مون بدید.
‫خانواده‌م؟ ‫این دیگه چیه؟
‫فعلاً همه سالمن.
‫اگه می‌خوای همه همین‌طور سالم بمونن،
‫پس هواپیما رو اینجا فرود بیار، ‫نه تو فرودگاه.
‫این...این یه مکان وسط استانبوله.
‫کاملاً درسته.
‫دیوونه شدی؟
‫می‌خوای هواپیما رو وسط شهر ‫بدون باند فرود بیاری؟
‫می‌خوای همه رو بکشی؟
‫داری...؟
‫این یه هواپیماربایـ...؟
‫خواهش می‌کنم. لطفاً این کار رو نکن. ‫لطفاً، لطفاً.
‫ما تروریست نیستیم...
‫و گاهی وقتا، به خاطر خانواده،
‫حتی آدمای خوب هم مجبورن کارای بد بکنن.
‫کاری که میگم رو بکن ‫و هیچ اتفاقی واسه هیچ‌کس نمیفته.
‫هواپیما رو فرود بیار، کاپیتان.
‫چه خبره؟
‫خلبان، یه تغییر کوچیک تو آدرس فرود ‫به وجود اومده.
‫باید اینجا فرود بیایم.
‫ولی... ‫ولی، قربان...
‫راه دیگه‌ای نیست. ‫خانواده‌م رو گروگان گرفتن.
‫فقط کاری که میگم رو بکن.
‫همین‌الان!
‫علی کارابولوت.
‫- ویکرام. ‫- خوشوقتم.
‫هواپیما داره نزدیک می‌شه. ‫یه واحد مسلح آماده باش دارم.
‫فکر می‌کنی چند نفر باشن؟
‫فکر می‌کنم...
‫سلام.
‫چی؟
‫مطمئنی؟
‫باشه.
‫مسیرش عوض شده.
‫چی؟
‫هواپیما. ‫داره وسط استانبول میاد پایین.
‫وسط شهر کجا می‌خوان یه هواپیما رو ‫فرود بیارن؟
‫سریع باشید، بچه‌ها.
‫وقت زیادی نداریم. ‫بزن بریم.
‫عجله کنید. ‫بذارش اونجا.
‫یالا، یالا، یالا. ‫بریم. بریم.
‫الو؟
‫اون چیه؟
‫پارک مرکزیه.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫اینکار یه اشتباه بزرگه ‫همه کشته می‌شن.
‫هیچی نمی‌بینم. ‫تاریکی مطلقه.
‫روشنایی بالاخره میاد ‫تا تاریکی رو تموم کنه.
‫بفرما، کاپیتان.
‫یه باند فرود وسط پارک مرکزی استانبول.
‫۸۰۰ متر طول داره، ۴۰ متر عرض داره.
‫به خوبی لندن نیست، ‫ولی مطمئنم از پسش برمیای.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫ده دقیقه‌ی دیگه.
‫پنج دقیقه وقت داریم.
‫مسافران عزیز لطفاً کمربندهاتون رو ببندید.
‫انتظار تلاطم داریم.
‫متشکرم.
‫عجله کن. ‫داره وقتمون تموم می‌شه.
‫بذار تمرکز کنم.
‫این اولین قفله.
‫چهار تای دیگه هست.
‫دو تا تموم شد، دو تا مونده.
‫فقط دو دقیقه و نیم مونده.
‫خورشید سرخ هیچ جا نمیره، رفیق.
‫آماده.
‫ترمزا رو بکش!
‫ترمز، ترمز، ترمز!
‫خورشید سرخ به دستم رسید، ولی فکر می‌کردم...
‫بازم شکست می‌خوری.
‫ولی خوب بازی کردی.
‫دارم خورشید سرخ رو می‌برم پیش خریدار،
‫پس اونجا نشین و استراحت نکن.
‫یادته؟
‫کار تموم شد،
‫شراکت هم تموم می‌شه.
‫اون طرف می‌بینمت.
‫راجان حق داشت.
‫فقط تو می‌تونستی خورشید سرخ رو بدزدی.
‫ولی این دفعه تنهایی این کار رو نکردم.
‫یه نفر دیگه هم باهام بود.
‫من دزد نیستم.
‫هستی.
‫تنها فرقش اینه که...
‫چیزی که تو می‌دزدی قابل دیدن نیست.
‫خب حالا؟
‫وقت خداحافظیه.
‫خداحافظ، ریحان.
‫نه با من.
‫با راجان.
‫چیکار کردی؟
‫بهت گفتم...
‫که هم تو رو می‌دزدم، ‫هم الماس رو.
‫ریحان، خواهش می‌کنم نه.
‫هر دومون رو می‌کشه.
‫سؤال اینه که...
‫ترست از راجان بیش‌تر از اعتماد به منه؟
‫اینا مدارک خیریه‌ی بابامه.
‫من کارم رو کردم.
‫حالا نوبت توئه.
‫لطفاً امضاش کن.
‫البته.
‫نوشیدنی؟
‫یالا دیگه، نوشیدنی واجبه.
‫برای جشن پیروزی‌مون.
‫خواهشاً.
‫در واقع...
‫به افتخار پیروزیت.
‫به افتخارش.
‫بذار یه داستان برات تعریف کنم.
‫یه شیری بود و گرگ وفادارش.
‫یه روز شیر فهمید که...
‫یه گودال گنج یه جایی ‫تو جنگل هست.
‫تو داستان، یه خرگوش اومد...
‫که تو کندن استاد بود.
‫شیر صداش کرد و گفت،
‫"گنج رو در بیار و بده به من، ‫وگرنه تو و خانواده‌ت رو می‌خورم."
‫خرگوش گفت "باشه قربان، حتماً."
‫حالا، هر سه تا رسیدن به اون محل.
‫و خرگوش شروع کرد به کندن گودال ‫برای پیدا کردن گنج.
‫خیلی طول کشیده بود ‫و هیچ صدایی از خرگوش درنمیومد.
‫گرگ خسته از یه دریاچه تو همون نزدیکیا ‫شروع کرد به آب خوردن.
‫زمان گذشت، شیر نگران شد،
‫و...
‫خودش پرید توی گودال.
‫نه طلایی تو گودال بود، ‫نه خرگوشی.
‫بعد شیر صدای یه سوت رو شنید.
‫سرش رو برد بالا و خرگوش رو دید ‫که بالا وایساده.
‫شیر غرید، ‫"چطوری رفتی بالا؟"
‫"طلای من کو؟"
‫خرگوش گفت، "طلا اینجاست."
‫و شیر عصبانی شد.
‫گفت، "من سلطان جنگلم و قدرتمندترینم. می‌خورمت."
‫خرگوش خندید.
‫"تو قدرتمندی، ‫ولی نمی‌تونی مثل من گودال بکنی."
‫"وگرنه می‌اومدی بالا."
‫"و دوم اینکه،
‫تو سلطان نیستی."
‫"سلطان بودی."
‫اون گرگه چی شد؟
‫غم‌انگیزه.
‫تو دریاچه‌ای که ازش آب خورد ‫سم ریخته بودن.
‫گرگ رفت. ‫حالا نوبت سلطانه.
‫می‌دونم تو چی هستی، راجان.
‫می‌دونستم به محض اینکه خورشید سرخ رو ‫بهت بدم،
‫خانواده‌م رو از بین می‌بری،
‫و هیچ‌وقت نمی‌ذاشتم این اتفاق بیفته.
‫من تو موسسه‌ی هنری شکست نخوردم.
‫می‌خواستم هیچ اتفاقی اونجا نیفته.
‫می‌خواستم کل این کار ‫بیرون از هند انجام بشه،
‫که آخرین مرحله‌ش استانبول باشه.
‫شهر شریکت، موسی.
‫چون خیلی خوب می‌دونستم ‫تو و موسی چه گذشته‌ای با هم دارین.
‫پس اول، باتلیوالا رو از سر راه برداشتم.
‫نقشه چیه؟
‫زرکسیس باتلیوالا تو دفترش ‫فنتانیل درست می‌کنه.
‫همه می‌دونن.
‫به جز پلیس بمبئی.
‫کجا می‌خوای بفروشیش؟ ‫باتلیوالا؟
‫فضای مجازی رو چک نمی‌کنی؟
‫ببین. ویکرام بهش حمله کرد.
‫زرکسیس باتلیوالا دستگیر شده.
‫پس فقط یه نفر می‌مونه.
‫موسی.
‫الماسی که موسی داره ‫خورشید سرخ نیست.
‫تقلبیه.
‫اون روز یه نفر دیگه ‫تو پرواز بود.
‫شریک ساکت‌مون، سایمون جارویس.
‫عالیه.
‫کمیسیون عالی بریتانیا.
‫چمدون جدید آقای سایمون جارویس.
‫چمدونی که تو پرواز برد ‫مال خودش نبود.
‫مال من بود. ‫با خورشید سرخ تقلبی.
‫تو هم کمکم کردی...
‫فهمیدن. ‫دنبالت می‌گردن.
‫باید غیب بشم.
‫...وقتی فرستادیم پایین.
‫و بعد از اون، آقای اولاک،
‫دزدی واقعی شروع شد.
‫خورشید سرخ واقعی تو کیف سایمون بود.
‫تو گاوصندوق تقلبیه بود،
‫که الان پیش موسی‌ست.
‫یکی بهت بدهکار بودم.
‫پسش میدم.
‫بدرود، آقای اولاک.
‫دوباره گولت زد و رفت.
‫نه فقط من، بلکه هر دومون رو.
‫آره، ولی امروز، فقط تو می‌میری.
‫می‌دونم هر چی بگم،
‫نمی‌ذاری زنده بمونم.
‫پس، مهمه که آرزوی آخر ‫یه آدم در حال مرگ برآورده بشه.
‫خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسیم.
‫می‌تونستی یه چیز دیگه بخوای.
‫می‌دونم.
‫ولی واسه این زندگی همین کافیه.
‫ممنون!
‫اون طرف...
‫می‌بینمت.
‫[لندن]
‫خبر فوری!
‫اخیراً گزارش شده که در انفجارهای استانبول،
‫کلکسیونر معروف هنری هندی ‫آقای راجان اولاک کشته شده.
‫کشف شده که آقای راجان ارتباطات ‫عمیقی با دنیای خلافکاران داشته.
‫علاوه بر این، کسی بوده که ‫سهم بزرگی تو یه باند خلافکاری داشته.
‫با پول‌های غیرقانونیش سرمایه‌گذاری‌های ‫زیادی کرده،
‫که در حال حاضر مأموران در حال بررسی اونا هستند.
‫نگاه کن.
‫هنوز بیانیه‌ی رسمی‌ای از سفارت هند ‫در استانبول منتشر نشده.
‫ریحان قبل از هر اتفاقی ‫همه چی رو درست کرده بوده.
‫اون روز هیچی بهم نگفت.
‫عالیه.
‫آره.
‫به نظرم همه چی رو ول کنیم ‫و اینجا بمونیم.
‫بیا یه خونه‌ی کوچیک کنار رودخونه بخریم.
‫تو، من، دو تا بچه‌مون...
‫روزا میریم ماهیگیری...
‫و شبا جلوی آتیش می‌شینیم...
‫چیه؟
‫گوشیت.
‫هدف بعدیت.
‫فکر می‌کنی می‌تونی کل دنیا رو گول بزنی.
‫ولی من رو نمی‌تونی گول بزنی، ‫آقای ریحان روی.
‫خوب تونستی ازم سردبیاری.
‫اونقدرا سخت نیستی.
‫رمز گوشیت "دزد جواهر"ه.
‫واقعاً؟