‫در اواسط قرن هجدهم میلادی،
‫اوضاع در اروپا، آشفته و بی‌ثبات بود.
‫در پاسخ، اتریش و فرانسه قصد داشتند ‫اتحاد خودشون رو...
‫از طریق یک وعده پایدار بین دو کشور، ‫تقویت کنند.
‫این به معنای ازدواج بین ‫ولیعهد فرانسه لوئی و...
‫شاهدخت امپراتوری اتریش، ‫ماری آنتوانت بود.
‫در ماه می سال ۱۷۷۰،
‫کالسکه‌ای طلاکاری شده ‫که عروس جوان رو حمل می‌کرد،
‫از مرز فرانسه عبور کرد.
‫پس اینجا فرانسه است!
‫چه کشور قشنگی، ‫پُر از چهره‌های خندان.
‫شاهدخت ماری آنتوانت،
‫حالا که شما همسر ولیعهد فرانسه شدین، ‫اینجا کشور شماست.
‫این سرزمین، مردمش و تمام ثروتش ‫از امروز به بعد، متعلق به شماست.
‫اوه خدایا، اونجا رو نگاه کنین!
‫گارد سلطنتی مثل همیشه خیره‌کننده است.
‫شاهدخت!
‫کنتس دو نوآی، ‫شما می‌دونی اون کیه؟
‫اون اسکار فرانسوا دو ژارژایس هست.
‫چه مردان جوان زیبایی در فرانسه ‫با این لباس‌های باشکوه وجود دارن!
‫انگار شما خبر ندارین.
‫اسکار یک زن هست، شاهدخت.
‫اون کوچک‌ترین دختر ژنرال دو ژارژایس هست.
‫با اینکه یک خانم هست، ‫فرمانده هنگ گارد سلطنتی...
‫و آجودان سرگرد هست.
‫اسکار فرانسوا دو ژارژایس...
‫[می ۱۷۷۰ - کومپین]
‫شاهنشاه، عالیجناب ولیعهد.
‫علیاحضرت سلطنتی، همسر ولیعهد رسیدن.
‫اعلی‌حضرت. از آشنایی با شما واقعا مفتخرم.
‫اصلا خبر نداشتم که ‫اینقدر دوست‌داشتنی هستی!
‫انگار این عروس جوان...
‫برای گسترش شادی در کل فرانسه، ‫متولد شده.
‫حالا، مرد جوانی که اون پشت ‫لباس زرد پوشیده، شوهر توست،
‫ولیعهد لوئی، نوه‌ی بزرگ من هست.
‫این همون شوهریه که مادر ‫درباره‌ش حرف می‌زد؟
‫اگه زیبایی عروس تو، ‫نشونه‌ی این باشه...
‫که آینده‌ی فرانسه درخشان خواهد بود...
‫چرا وقتی ازم استقبال کرد، ‫قلبم از حرکت وایستاد؟
‫چرا به تب و تاب نیفتاد؟
‫اوه، چه زود رسیدیم.
‫جوان‌ترین دختر ملکه مشهور اتریشی، ‫ماریا ترزا...
‫حالا شاهدخت فرانسه، ماری آنتوانت شده.
‫جوان‌ترین دختر خانواده نجیب ژارژایس...
‫به خانواده سلطنتی فرانسه خدمت می‌کنه...
‫که توسط پدرش به عنوان یک پسر ‫و وارث بزرگ شده بود،
‫اسکار فرانسوا دو ژارژایس.
‫این رزهای زیبا در دوران پرآشوبی ‫زندگی خواهند کرد،
‫به روش‌های منحصر به فرد خود ‫شکوفا می‌شن و گل می‌دن...
‫در ورسای، در نزدیکی قلب فرانسه.
‫» ترجمه از خشایار و الهام «
‫[رز ورسای]
‫♪ باشد که وجودمان، ‫با شکوه در عشق شکوفا شود ♪
‫♪ همیشه برای عشق، ‫قوی و سربلند ♪
‫♪ خواهیم جنگید ♪
‫♪ و در مقابل سرنوشت ♪
‫♪ باشد که وجودمان در عشق شکوفا شود ♪
‫♪ رز ورسای ♪
‫♪ درخشش چشمان تو، ‫ هیچوقت محو نمی‌شود ♪
‫♪ و قلب‌های ما طلوع خواهد کرد ♪
‫♪ زمانی که بیدار شدم ♪
‫♪ باید سرنوشت رو محقق می‌کردم ♪
‫♪ مسیرم رو دنبال می‌کردم ♪
‫♪ باید نیم تاج میذاشتم ولی ♪
‫♪ به سرم سنجاق شده ♪
‫♪ دکمه‌های والا و سفید، ‫خوش می‌درخشن ♪
‫♪ ولی می‌دونم که یک روز ‫قلبم شروع به فریاد می‌کنه ♪
‫♪ در نور خورشید که ‫از میان ابرها می‌درخشه ♪
‫♪ در میان بادی که شک و ‫تردیدهای ما رو از بین می‌بره ♪
‫♪ فداکاری من برای همیشه ادامه داره ♪
‫♪ من مال تو هستم، ‫تو گنج من هستی ♪
‫♪ با هم راهی پیدا خواهیم کرد ♪
‫♪ باشد که وجودمان، با شکوه ♪
‫♪ در عشق شکوفا شود ♪
‫♪ همیشه برای عشق، ‫قوی و سربلند ♪
‫♪ خواهیم جنگید ♪
‫♪ و در مقابل سرنوشت ♪
‫♪ باشد که وجودمان در عشق شکوفا شود ♪
‫♪ رز ورسای ♪
‫♪ درخشش چشمان تو، ‫ هیچوقت محو نمی‌شود ♪
‫♪ و قلب‌های ما طلوع خواهد کرد ♪
‫♪ روزهای درخشان‌تر هیچوقت محو نمی‌شن ♪
‫♪ هر چی بگن، به راه و روش‌مون ‫افتخار می‌کنیم ♪
‫♪ گل های رز بدون باران هم شکوفه می‌دن ♪
‫♪ تنها چیزی که لازم دارن، ‫عشق و آزادی است ♪
‫♪ ما بر انتقادها غلبه کردیم ♪
‫♪ با خوش‌بینی خودمون، مبارزه می‌کنیم ♪
‫♪ جنون اشتیاق خودمون رو دنبال می‌کنیم ♪
‫♪ هر فصل، بذرهای عشق‌مون رو پخش می‌کنیم ♪
‫اوه!
‫آفرین، آندره، پیشرفت کردی.
‫مهم نیست چقدر تمرین کنم، ‫هنوز تو بهترینی.
‫بالاخره زمانش رسید.
‫روزی که سال‌ها منتظرش بودی.
‫اون زمان فقط ۱۱ سالم بود.
‫پدر بهم گفت که باید از همسر ولیعهد آینده، ‫شاهدخت ماری آنتوانت،
‫محافظت کنم و بهش خدمت کنم.
‫امروز، وقتی برای اولین بار ‫شاهدخت ماری آنتوانت رو دیدم،
‫نزاکت و منزلتش، ‫مثل نفس کشیدن براش عادی بود.
‫اون واقعا زاده شده که یک ملکه بشه.
‫الان می‌دونم.
‫ماموریت زندگی من اینه ‫با هر چه در توان دارم،
‫از علیاحضرت محافظت کنم.
‫- آندره. ‫- هممم؟
‫حالا کمک‌یار من بودن، مزایایی داره،
‫بیشتر فرصت پیدا می‌کنی ‫که قصر رو ببینی.
‫من قطعا به کمک نیاز دارم. ‫واسه‌ش آماده‌ای؟
‫آره، حتما.
‫من همیشه در کنارت می‌مونم. ‫این هیچوقت عوض نشده و تغییر نمی‌کنه.
‫اسکار، امروز به خوبی ‫وظایف خودت رو انجام دادی.
‫بله، پدر.
‫تو مایه‌ی مباهات و خشنودی ما هستی. ‫هم برای خونواده ژارژایس، هم برای من.
‫ممنونم، پدر.
‫آندره، باز بیرون بودی ‫و با شمشیر تمرین می‌کردی؟
‫مادربزرگ.
‫- ازش مراقبت کن. ‫- همم. گوش کن چی می‌گم.
‫بانو اسکار شاید مهربون باشه ‫و توجه ویژه‌ای بهت داشته باشه،
‫ولی هیچوقت نباید فراموش کنی،
‫اون‌ها اشراف‌زاده هستن، ‫در حالی که ما رعیت و خدمتگزاریم.
‫بله، خودم کاملا خبر دارم.
‫- فهمیدی؟ ‫- قربان. بله، قربان.
‫چطور می‌شه فراموش کنم؟
‫♪ تموم جرقه‌ها در تموم سرزمین‌ها ♪
‫♪ باید همینجا در دستان من باشن ♪
‫♪ زندگی من یک رویای جادوییه ‫که به حقیقت پیوسته ♪
‫♪ آرزوهای من، یک میلیون ستاره ‫در آسمون آبی هستن ♪
‫♪ من الماس‌ها، لباس‌ها و جواهرات زیبا ‫جمع می‌کنم، همه‌شون مال من هستن ♪
‫♪ نوشیدنی، همه جور شکلات، ‫می‌خوام بازی کنم و همیشه خوش بگذرونم ♪
‫♪ هر جایی که من می‌رم، ‫بقیه دنبالم می‌کنن ♪
‫♪ فقط دستی تکون می‌دم و می‌دونم ‫که همه اومدن من رو ببینن ♪
‫♪ تنها راه رو دنبال می‌کنم، ‫چون سنت‌ها سختگیرانه هستن ♪
‫♪ ولی هر روز، فرصت بازی پیدا می‌کنیم ‫دورهمی عصرانه و موسیقی ♪
‫♪ چقدر زندگی شگفت‌انگیزه، ‫زندگی به رنگ گل رز ♪
‫♪ هر چیزی که الان اینجا می‌بینین، ‫متعلق به منه ♪
‫♪ آینده‌م روشنه و همه چیز خوب می‌شه ♪
‫♪ آره، همه من رو دنبال می‌کنن، ‫من ستاره‌شون هستم ♪
‫♪ ولی اینجا درون وجودم، ‫یک چیزی کمه ♪
‫♪ هر چیزی که الان اینجا می‌بینین، ‫متعلق به منه ♪
‫♪ یک زندگی پر از شادی، ‫چیزی برای پنهون کردن وجود نداره ♪
‫♪ آره، همه من رو دنبال می‌کنن، ‫من ستاره‌شون هستم ♪
‫♪ ولی با این حال، بعضی وقت‌ها ‫حس می‌کنم یک جای کار می‌لنگه ♪
‫♪ ولی هیچکس نمی‌دونه ‫که همچین حسی دارم ♪
‫♪ یا چرا پشت یک دروغ پنهون شدم ♪
‫♪ یک پوچی داخل وجودم هست ‫که نمی‌تونم انکارش کنم ♪
‫♪ ولی من... به خودم باور دارم ♪
‫♪ می‌تونم بفهمم که چه چیزی ‫برای قلب من مهم‌تره ♪
‫♪ همیشه با خودم صادق می‌مونم ♪
‫♪ و اونطور که دلم می‌خواد، زندگی می‌کنم ♪
‫♪ هر چیزی که الان اینجا می‌بینین، ‫متعلق به منه ♪
‫♪ آره، همه من رو دنبال می‌کنن، ‫من ستاره‌شون هستم ♪
‫♪ دعا می‌کنم یک نفر این دروغ رو بفهمه ♪
‫♪ اینجا تک و تنهام و علتش رو نمی‌دونم ♪
‫سه سال از ازدواج به سرعت گذشت.
‫ولی با خودم می‌گم که چرا ‫ولیعهد اینقدر از من دوری می‌کنه؟
‫محتاط بودن و باملاحظه بودن، ‫از خصلت‌های والاحضرت هست.
‫یک بار یک کتابی خوندم.
‫اگه اشتباه نکنم نوشته بود زن‌ها ‫فقط بعد از اینکه عاشق می‌شن،
‫با شریک مقدر شده‌شون ازدواج می‌کنن.
‫محبتی که مثل «ایکاروس» ‫با بال‌های درخشان، اوج می‌گیره.
‫یک طوفان سهمگین از اشتیاق ‫که مثل آذرخش اصابت می‌کنه...
‫و آدم رو برای همیشه تغییر می‌ده.
‫این زندگی منه؟
‫زندگی در غیاب اون عشق،
‫در حالی که شادی ازم فرار می‌کنه؟
‫شادی از شما فرار نمی‌کنه.
‫شما وظیفه قابل توجهی رو به ارث می‌بری.
‫شما ملکه‌ی فرانسه خواهید شد.
‫باید بگم، هیچ زن عادی هرگز نمی‌تونه ‫به زندگی‌ای مثل زندگی شما، امید داشته باشه.
‫می‌دونم.
‫بنده این افتخار رو دارم که ‫از شاهدخت ماری آنتوانت محافظت کنم.
‫مایه‌ی شادی من ‫و مهم‌ترین وظیفه‌ی من.
‫اسکار...
‫لحظاتی مثل الان باعث می‌شه ‫با خودم فکر کنم،
‫اگه یک مرد به دنیا میومدی، ‫دلباخته‌ی تو می‌شدم.
‫شاهدخت، ازتون خواهش می‌کنم ‫که به اتاق خودتون برگردین!
‫رفتن یواشکی به پاریس در نیمه‌شب، ‫مطمئنا فاجعه‌ای به بار میاره.
‫همین یک بار رو اجازه بده، اسکار.
‫لطفا، حس می‌کنم الان به دام افتادم.
‫چقدر قشنگ.
‫♪ بالماسکه، بالماسکه... ♪
‫♪ قلبت رو نشون بده ‫حقیقت رو پنهون کن یا نقش بازی کن ♪
‫♪ جایگاهت رو پیدا کن، وقتشه... ♪
‫اه...
‫- عذر می‌خوام. خانم؟ ‫- ها؟
‫عذر می‌خوام. می‌شه در اجرای بعدی، ‫همراه شما باشم؟
‫- فورا اسمت رو بگو! ‫- اسکار!
‫وقتی اسم یک غریبه رو می‌پرسی،
‫رسم ادب حکم نمی‌کنه که ‫اول اسم خودت رو بگی؟
‫اسکار فرانسوا دو ژارژایس.
‫فرمانده و آجودان سرگرد هنگ گارد سلطنتی.
‫اسم من، هانس اکسل فون فرسن هست.
‫اهل سوئد هستم. ‫عنوان من کنت هست.
‫فون فرسن.
‫اگه واقعا می‌خوای گفتگو داشته باشی،
‫می‌تونی به کاخ ورسای بیای و به طور رسمی ‫درخواست ملاقات حضوری داشته باشی.
‫اه...
‫از نظر عنوان، ‫ایشون همسر ولیعهد فرانسه است،
‫شاهدخت ماری آنتوانت.
‫اه...
‫علیاحضرت.
‫یک کنت جوان سوئدی اومدن...
‫که امیدوارن در صورت اجازه، ‫ملاقاتی با شما داشته باشن.
‫خیلی لطف کردید که اومدید، ‫کنت فون فرسن.
‫دیدن دوباره شما مایه‌ی خوشحالی است. ‫باعث افتخار منه.
‫لطفا یک نفر کمک کنه!
‫لطفا محکم بچسبین، شاهدخت!
‫ها!
‫علیاحضرت! لطفا چشم‌هاتون رو ببندین.
‫لطفا کمکم کن، اسکار!
‫علیاحضرت!
‫اسکار!
‫آندره بودی، درسته؟
‫همسر ولیعهد به خاطر اسبی ‫که تو از اصطبل بیرون آوردی،
‫مجروح شده و با خطر بزرگی روبرو شده.
‫سرای جرم تو، مرگ هست!
‫اعلی‌حضرت!
‫چی شده؟
‫اتفاقی که افتاد، یک حادثه بود. ‫آندره اینجا مقصر نیست.
‫اکثر شما شاهد این واقعه بودین، درسته؟
‫اعلی‌حضرت، لطفا.
‫اگه آندره باید به خاطر این اتفاق، ‫محکوم بشه...
‫پس به عنوان رئیسش، ‫مسئولیت آندره بر عهده منه.
‫پس لطفا اجازه بدید زندگی من ‫اول از همه تاوان بده.
‫همینجا و همین الان.
‫اسکار، تو...
‫آندره مقصر نیست!
‫اعلی‌حضرت، من شاهد وقایع امروز بودم ‫و همه چیز رو دیدم.
‫لطفا تجدیدنظر کنید.
‫فرسن...
‫فقط تو نیستی که می‌تونی ‫برای عدالت بمیری.
‫اه...
‫این... این وضعیت کاملا غیرقابل قبوله.
‫اعلی‌حضرت!
‫ماری آنتوانت.
‫لطفا، اعلی‌حضرت، مقصر من هستم.
‫اصرار خودخواهانه‌ی من بود که ‫می‌خواستم اسب‌سواری رو امتحان کنم.
‫بی‌تجربگی من باعث وحشت ‫اون اسب بیچاره شده.
‫آندره! اسکار! فون فرسن!
‫لطفا، نمی‌تونم فکر اینکه هر کدوم ‫از شما به خاطر من بمیرین رو تحمل کنم.
‫ولی نترسین.
‫شاهنشاه، خیرخواه و مهربان هست.
‫خیلی‌خب.
‫از اونجا که همسر ولیعهد فرانسه ‫بر اون اصرار داره،
‫هیچ سرزنشی برای این حادثه ‫متوجه کسی نخواهد شد.
‫آندره جوان، ارباب‌هایی مثل رئیس تو، ‫کمیاب هستن.
‫بله، قربان.
‫فرسن، ازت سپاسگزارم.
‫این لطف رو به این زودی‌ها فراموش نمی‌کنم.
‫اسکار!
‫- اسکار! ‫- اسکار!
‫خدای من،
‫به خاطر اون سقوط، ‫کبودی وحشتناکی برداشتی.
‫یک ضماد مخصوص دارم ‫که الان واست میارم.
‫ممنونم.
‫اوه!
‫- اوه، آندره! ‫- اوه، اه...
‫کنت فون فرسن رو ببر ‫و بیرون اتاق منتظر بمونین.
‫- درست. ‫- چرا؟
‫منظورتون اینه که اشراف‌زادگان فرانسوی ‫می‌ترسن خودشون رو به بقیه نشون بدن؟
‫چطور جرأت می‌کنی با بانوی من ‫اینقدر وقیحانه حرف بزنی؟!
‫وای!
‫منظورت اینه که... اون یک زنه؟
‫آره. درسته.
‫با عقل جور در میاد...
‫اون هیکل باریک، حال و هوای شکنندگی.
‫ولی...
‫اوه. واسه خودش یک مرده.
‫اسکار.
‫جونم رو نجات دادی.
‫با جون خودت ریسک کردی.
‫یعنی یک روز،
‫این فرصت نصیبم می‌شه که ‫جونم رو برای تو فدا کنم؟
‫آپریل ۱۷۷۴ از راه رسید.
‫لوئی پانزدهم ناگهان ‫به یک بیماری مبتلا شد.
‫یک بیماری وحشتناک به اسم آبله.
‫[یک ماه بعد]
‫پادشاه فوت کرد!
‫زنده باد پادشاه، اعلی‌حضرت لوئی شانزدهم! ‫درود بر شما!
‫از صمیم قلب به هر دوی شما تبریک می‌گم،
‫علیاحضرت، از این لحظه به بعد، ‫شما علیاحضرت ملکه فرانسه هستید.
‫زنده باد اعلی‌حضرتان، پادشاه و ملکه!
‫درود بر...
‫لوئی شانزدهم و ماری آنتوانت،
‫در حالی که ۲۰ سال بیشتر نداشتن، ‫به عنوان پادشاه و ملکه...
‫بر تخت سلطنت نشستند ‫تا بر کل فرانسه حکومت کنند.
‫♪ پادشاه و ملکه ما ♪
‫♪ آن‌ها مایه‌ی تحسین ما هستند ♪
‫♪ صلح و شکوه ♪
‫♪ به روشنی نوری که می‌تابد ♪
‫♪ با گذشته و فقر وداع کردیم ♪
‫♪ دیگه از بیمار شدن نخواهیم ترسید ♪
‫♪ یا بترسیم چیزی خوردن نداشته باشیم ♪
‫♪ اوه، دوباره برخیز، پاریس ♪
‫♪ تا باشکوه باشی ♪
‫♪ به روزهای روشن‌تر ایمان خواهیم داشت ♪
‫♪ شگفت‌انگیز خواهد بود ♪
‫انگار مردم خیلی پادشاه ‫و ملکه‌ی جدید ما رو دوست دارن.
‫درسته.
‫گوشه‌ای از انتظارات شدیدی که ‫مردم از دوران جدید دارن.
‫اسکار.
‫از خدمات بی کم و کاست تو ممنونم.
‫با تبدیل شدن به سرگرد گارد سلطنتی،
‫امیدوارم همچنان صادقانه ‫در کنار من خدمت کنی.
‫به عنوان تشکر، دستمزد تو رو ‫دو برابر نرخ فعلی افزایش می‌دم.
‫این افتخار بسیار فراتر از چیزیه ‫که برای یک نجیب‌زاده...
‫که ۲۰ سال بیشتر سن نداره، ‫شایسته باشه.
‫- هرچند... ‫- اه...
‫فرانسه با چالش روبروست.
‫خزانه‌های کشور ما ‫هنوز کاملا پُر نشدن.
‫بنابراین درخواست می‌کنم ‫که دستمزد من مثل سابق بمونه.
‫- اسکار! ‫- اگه اینطور باشه، پیش نمی‌رم...
‫و این ترفیع رو رد می‌کنم.
‫فهمیدم.
‫ولی...
‫اه! ولی در این جایگاه جدید،
‫این توانایی رو دارم تا ‫هر آرزویی که داشته باشی رو برآورده کنم!
‫اسکار عزیز، چه آرزویی داری؟
‫من فقط یک آرزو دارم.
‫آرزو دارم ملکه ماری آنتوانت همون ملکه ‫شگفت‌انگیزی باشه که کشور بهش احتیاج داره.
‫فقط همین آرزو رو دارم، علیاحضرت.
‫آه!
‫این یکی از دلایل زیادی هست ‫که در مورد تو دوست دارم، اسکار عزیز.
‫یک ایده‌ای دارم!
‫دفعه بعدی، باید آندره رو با خودت بیاری.
‫کنت فون فرسن هم بیاری.
‫چقدر دوست‌داشتنی! چهار نفرمون می‌تونیم ‫عصرانه به صرف چای داشته باشیم.
‫قدم‌رو!
‫دوش فنگ!
‫پیش فنگ!
‫فرمانده جیرودل.
‫سرگرد. تبریک می‌گم.
‫سرگرد.
‫اگه بخوام صادق باشم، حس می‌کنم ‫کسی مثل شما برای این عنوان، مناسب‌تره.
‫نه، نه.
‫من اعتقاد راسخ دارم...
‫که شما انتخاب مناسبی ‫برای رهبری دیگران هستی.
‫لطف دارین.
‫- چیزی ذهنتون رو مشغول کرده؟ ‫- چی؟
‫امروز حالت چهره‌تون، گرفته به نظر میاد.
‫شاید نور روی صورتم افتاده، ‫اینطور جلوه می‌کنه.
‫یک رعیب مثل من رو ‫به صرف چای دعوت کردن؟
‫چه افتخار بزرگی.
‫علیاحضرت خیلی مهربانه.
‫وقتی چیزی رو حس کنه، ‫عمیقا حس می‌کنه.
‫وقتی از کسی خوشش بیاد هم همینطوره.
‫بر اساس احساساتش عمل می‌کنه ‫و سعی می‌کنه باهاشون خوب باشه.
‫با این حال، سادگیش من رو می‌ترسونه.
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫پولی که ملکه خرج می‌کنه، ‫مستقیما مال خودش نیست.
‫زیردستانش مالیات‌های سنگینی می‌دن.
‫نگرانم که مردم کم کم نسبت بهش ‫احساس کینه و نفرت پیدا کنن.
‫نمی‌خواد نگران چیزی باشی.
‫مردم کاملا شیفته‌ی ایشون هستن.
‫امیدوارم این روند همچنان ادامه داشته باشه.
‫- با این حال... ‫- هممم؟
‫یک کاری هست که باید انجام بدم. ‫یک موقعیت دیگه به توجه من احتیاج داره.
‫همم؟
‫اسکار، اومدم باهات خداحافظی کنم.
‫ها؟
‫تصمیم گرفتم به سوئد برگردم.
‫اعتبار ملکه به اون بستگی داره.
‫گفتی اعتبار ایشون؟
‫درسته.
‫احتمالا چشم تیزبین تو متوجه‌ش شده.
‫خوشبختانه هنوز هیچ شایعه‌ای پخش نشده.
‫البته.
‫علیاحضرت علاقه خاصی به من نشون دادن.
‫علیاحضرت بیش از حد مهربون هستن.
‫♪ فقط یک دقیقه، چیز زیادی نیست ♪
‫♪ ولی همه چیز رو یادم میاد ♪
‫♪ چشم‌هات، حضورت ♪
‫♪ صداقتت که همه جا می‌درخشید، ‫وجودم رو تسخیر کرد... ♪
‫موافقم.
‫در دورانی که همسر ولیعهد بود،
‫محدودیت چندانی نداشت و می‌تونست ‫هر کاری که دلش می‌خواست، انجام بده،
‫دور و بر هر کسی که می‌خواست باشه.
‫حالا اوضاع تغییر کرده.
‫حالا علیاحضرت، ملکه فرانسه است.
‫می‌دونم. به همین خاطر باید برم.
‫قبل از اینکه شروع به شایعه‌پراکنی کنن.
‫قبل از اینکه تبدیل به چیزی بشه ‫که هیچکدوم نتونیم جلوش رو بگیریم.
‫♪ تو یک رز هستی، ‫رز وحشی و آزاد... ♪
‫پس نظرمون با هم یکیه.
‫راستش رو بخوای، می‌خواستم ‫راه بیفتم به خونه‌ت بیام.
‫نصیحتی که می‌خواستم بکنم ‫این بود که از فرانسه بری.
‫خوشبختانه به نظر میاد ‫نیازی به مطرح کردن این موضوع نبود.
‫اه، پس، انقدر واضح بود.
‫اسکار، لطفا از طرف من، ‫ازش مراقبت کن.
‫حمایتی که لازم داره رو فراهم کن.
‫قول می‌دم که همین کار رو انجام بدم.
‫وقتی اولین بار که متوجه شدم ‫ یک زن هستی، شوکه شدم.
‫ها؟
‫تو...
‫صرف نظر از زن یا مرد بودن، ‫افتخاری برای طبقه خودت به حساب میای.
‫یک دوست ارزشمند و شایسته احترام هستی.
‫چه کلمات محبت‌آمیزی. ‫منم همین حس رو به تو دارم.
‫جدی می‌گی؟
‫اسکار، بازم همدیگه رو خواهیم دید.
‫مگه نه؟
‫آره، حتما.
‫پس تا اون زمان.
‫فون فرسن رفت؟
‫به سوئد برگشت؟ اوه.
‫چرا حس عجیبی دارم؟
‫این چیه؟
‫حس می‌کنم یک سوراخ بزرگ ‫در قلبم ایجاد شده.
‫بعد از اینکه کنت فون فرسن رفت،
‫ماری آنتوانت شروع به جمع کردن ‫درباریان موردعلاقه‌ش کرد...
‫که بیشتر اون‌ها تمایلات افراطی ‫ماری آنتوانت رو تشدید می‌کردن.
‫درباریان شما رو ترغیب کردن ‫که در شرط‌بندی شرکت کنین.
‫اغلب شیفته‌ی اون‌ها هستین و ‫هر وقت بخوان، بهشون عناوین و زمین می‌دین.
‫علیاحضرت، لطفا خویشتن‌داری ‫بیشتری از خودتون نشون بدین.
‫اوه، اسکار.
‫سخاوتمند بودن با دوست‌هام ‫که جرم بزرگی نیست، نه؟
‫صرفا اقدامات دوستانه است. ‫مهربون بودن چیز خوبیه.
‫ولی علیاحضرت!
‫سه سال رد شد...
‫و زندگی مردم عادی به اعماق فقر سقوط کرد.
‫ولخرجی‌های ماری آنتوانت،
‫تنها مقصر این وضعیت نبود.
‫با این حال یک هدف آسون ‫برای کینه و نفرت بود.
‫- ما هیچ نونی نداریم! ‫- بچه‌م شیر نداره بخوره.
‫اون زن اتریشی، فرانسه رو نابود کرده.
‫اگه این وضعیت ادامه پیدا کنه، ‫چطور می‌تونیم زنده بمونیم؟
‫[سال ۱۷۷۸]
‫چهار سال به این سرعت رد شد؟
‫به سختی می‌تونم تشخیصت بدم.
‫الان حتی در سوئد هم در موردت می‌شنوم.
‫حرف‌هایی در مورد یک زن ماهر ‫که رهبر گارد سلطنتی هست.
‫اه...
‫خب، این بار چند وقت در فرانسه می‌مونی؟
‫معلوم نیست. بستگی داره.
‫به این خاطر اومدم که ‫برای خودم یک عروس پیدا کنم.
‫اوه؟
‫دستور پدرم رو اجرا می‌کنم.
‫یک روزی به عنوان کنت، ‫جانشین اون می‌شم.
‫مسلما نمی‌تونم تا ابد مجرد بمونم.
‫من... که اینطور.
‫با علیاحضرت هم دیدار می‌کنی؟
‫فردا ایشون رو در دربار ملاقات می‌کنم.
‫هرچند روزهای ملاقات‌های اتفاقی ‫با ایشون دیگه رد شده.
‫درسته.
‫عروس پیدا کنه؟
‫فرسن؟
‫این درد تو سینه‌م از چیه؟
‫این واقعا هانس اکس فون فرسن هست؟
‫علیاحضرت.
‫مدت کمی اینجا می‌مونم.
‫قصد دارم در مدت اقامتم ‫در فرانسه همسری پیدا کنم.
‫بعدا شما رو می‌بینم، علیاحضرت.
‫فرسن؟
‫داره ازدواج می‌کنه؟
‫بالاخره این اتفاق قرار بود بیفته.
‫چرا اینقدر تعجب کردم؟
‫چرا؟
‫قلبم.
‫مجبور بودم.
‫می‌دونم که دوری از اون، ‫کار درستی بوده.
‫از احساساتم پیروی می‌کردم، ‫به اعلی‌حضرت پشت می‌کردم.
‫این به صلاح همه هست.
‫از راه دور، جایی که امن هست، ‫تماشاش می‌کنم.
‫فرسن!
‫اه...
‫علیاحضرت. عذر می‌خوام.
‫نه، نه.
‫خب پس، تصمیم گرفتی که...
‫با چه کسی می‌خوای ازدواج کنی؟
‫ملاقات‌هایی با برخی از ‫خانم‌های واجد شرایط برگزار خواهد شد.
‫این... خیلی خوب.
‫لطفا وقتی تصمیم گرفته شد که ‫چه کسی خواهد بود، بهم اطلاع بده.
‫باید جشن بگیریم، درسته؟
‫ممنون. مشتاقانه منتظرش هستم.
‫برای تو در تمام مراحل زندگی، ‫آرزوی شادی دارم.
‫فرسن. اوه، ای فرسن عزیز!
‫♪ میدونم چیزی که حس می‌کنم، ‫حقیقت داره ♪
‫♪ مطمئن نیستم که چطور به تو بگم ♪
‫- ♪ تموم احساساتم قوی‌تر می‌شن ♪ ‫- ♪ قوی‌تر می‌شن ♪
‫♪ دیگه نمی‌تونم نگه‌شون دارم ♪
‫♪ تو رو دوست دارم ♪
‫♪ تو رو پیش خودم نگه می‌دارم ‫و هیچوقت رهات نمی‌کنم ♪
‫♪ امشب، قلب‌هامون به‌هم گره خورده ‫و این عشق از آنِ من و توست ♪
‫♪ حالا من و تو با هم می‌درخشیم ♪
‫♪ من رو پیش خودت نگه دار ‫و هیچوقت رهام نکن ♪
‫♪ با من، با من، با من ♪
‫♪ امیدوارم بتونی ببینی ♪
‫♪ که عشق من چقدر واقعی‌ایه ♪
‫به نظر میاد ملکه این روزها ‫با زیبایی درخشان‌تری می‌درخشه.
‫پس هنوز متوجه نشدی؟
‫اونطور که من فهمیدم، ‫کنت فون فرسن...
‫دلیل درخشندگی ایشونه.
‫- کاملا همینطوره. دلیلش همینه. ‫- حتما داری شوخی می‌کنی.
‫خبر نگران‌کننده‌ایه.
‫علیاحضرت وظایف خودشون ‫به عنوان ملکه رو فراموش کردن؟
‫بی‌توجهی به شاهنشاه،
‫برابر با خیانت به کل فرانسه است.
‫چقدر شرم‌آور.
‫علیاحضرت، با نهایت احترام، ‫استدعا دارم مشورتی ارائه بدم.
‫داخل دربار،
‫شایعاتی در مورد آشنایی ‫شما و فون فرسن پخش شده.
‫فراموش کردین که مقام شما به عنوان ‫ملکه فرانسه، چه چیزی رو می‌طلبه؟
‫به عنوان مادر ملت ما؟
‫گذشته از فرسن،
‫ولخرجی‌ها و زیاده‌روی‌های شما، ‫خطرناک هست.
‫مردم دارن رنج می‌کشن.
‫نارضایتی در بین اشراف و عوام ‫به طور یکسان رو به افزایش هست.
‫ازتون می‌خوام... نه، خواهش می‌کنم ‫که به توصیه‌های من توجه کنین.
‫اگه این وضع ادامه پیدا کنه، می‌ترسم ‫خطر بزرگی شما رو تهدید کنه، علیاحضرت.
‫ممنونم، اسکار.
‫من تا ابد از توجه عمیقی که ‫تو نسبت به من داری، سپاسگزارم.
‫یعنی...
‫- هرچند... ‫- اه...
‫امیدوار بودم که یک زن دیگه ‫بتونه من رو درک کنه.
‫ولی به نظر میاد که کاملا بی‌اطلاع هستی.
‫اه...
‫وقتی من ۱۴ سال سن داشتم،
‫به این کشور اومدم تا ازدواج کنم.
‫اون زمان از محبت چی می‌دونستم؟
‫فقط یک بچه بودم که ‫می‌خواستم بازی کنم.
‫برای یک اتحاد، همسر ولیعهد شدم.
‫بعد ملکه کل فرانسه شدم، ‫من رو «مادر ملت» صدا زدن.
‫زندگی من، فدای خیر و صلاح ‫این سرزمین و مردمش شد،
‫ولی من هم خوسته‌هایی دارم.
‫پس، چرا؟
‫چرا باید انسانیت خودم رو ‫به خاطر عناوین کنار بذارم؟
‫تنهایی رو نادیده بگیرم؟
‫سرما؟ میل به دوست داشته شدن ‫و در عوض دوست داشتن؟
‫شما... علیاحضرت...
‫شاهنشاه یک مرد فوق‌العاده است.
‫دلسوزی، فروتنی و تلاش برای مطالعه ‫ایشون ستودنی هست.
‫برای اون احترام زیادی قائلم.
‫ولی محبت؟
‫چیزی که به من نمی‌ده...
‫ما محبتی نداریم.
‫با فرسن...
‫وقتی اون رو می‌بینم،
‫می‌دونم که باقی جوانی‌ام ‫صرفا برای آشنایی با اون هست.
‫اولین کسی که به من محبت کرد.
‫محبتی که مثل ایکاروس ‫در آسمون اوج می‌گیره.
‫طوفان اشتیاقی که مثل آذرخش در طوفان،‌ ‫به قلبم اصابت کرد.
‫احساساتی که مدت‌ها بود ‫از تجربه کردن‌شون دست کشیده بودم.
‫حالا در گرمای وجودشون غرق شدم.
‫من چیکار کردم؟
‫ما انسان هستیم.
‫زنانی با بارهای مشترک.
‫ولی از تنهایی و رنج اون بی‌خبر بودم.
‫♪ چیزی که من می‌بینم، ‫همه چیزیه که وجود داره ♪
‫♪ همیشه زندگی آرومی داشتم ♪
‫♪ چطور شدم که خودم رو... ♪
‫وظیفه‌ی من بود که ‫از ملکه ماری آنتوانت محافظت کنم.
‫از دوران کودکی، پدرم بهم می‌گفت که ‫این وظیفه رو جایگزین زندگی خودم کنم.
‫ولی حالا می‌بینم که شکست خوردم.
‫اونم با وجود اینکه این همه سال، ‫درست کنارش بودم.
‫اسکار...
‫♪ می‌بینم که چطور و چه چیزی ‫باعث شد قلبم به تپش بیفته؟ ♪
‫♪ ممکنه کورسوی امیدی باشه ‫که در اعماق وجودم می‌سوزه ♪
‫♪ مگه من اونی که قبلا بودم، نیستم؟ ♪
‫♪ چه چیزی دلم رو می‌لرزونه؟ ♪
‫من تصمیمم رو گرفتم.
‫تصمیم گرفتم که هیچوقت ازدواج نکنم.
‫فرسن!
‫فقط یک نفر قلب من رو در دست داره.
‫آرزو دارم که روزهام رو با اون بگذرونم، ‫در نور اون زندگی کنم.
‫ولی حسی که من دارم، یک طرفه نیست.
‫چیزیه که دو نفر به اشتراک گذاشتن.
‫با این وجود، ازدواج با اون غیرممکنه.
‫بنابراین،
‫تا موقعی که زنده باشم، ‫با هیچکس ازدواج نمی‌کنم.
‫سرنوشت به یک دلیلی ‫اون سر راه من قرار داد.
‫فون فرسن...
‫هرچند...
‫یک درد غیرقابل تحمله.
‫هر بار می‌بینمش، این فاصله رو حس می‌کنم.
‫ملکه‌ی من که عمیقا ستایشش می‌کنم.
‫اینکه چنین حسی و ‫چنین دردی رو احساس کنی...
‫محبتی که مثل ایکاروس ‫در آسمون اوج می‌گیره.
‫طوفان اشتیاقی که مثل آذرخش در طوفان،‌ ‫به قلبم اصابت کرد.
‫محبت اوج گرفته.
‫همچین حسی داره؟
‫پس چرا...
‫چرا اینقدر سنگینه؟
‫اون رو با لباس سفید ببین.
‫اوه خدا! چه زیبایی خیره‌کننده‌ای داره!
‫به یاد نمیارم همچین زن جوانی رو ‫در دربار دیده باشم.
‫شایعاتی شنیدم که یک کنتس خارجی هست.
‫♪ بدرود برای همیشه، عشق حقیقی من ♪
‫♪ تو همیشه مثل نوری از بالا، ‫خیلی زیبا خواهی بود ♪
‫♪ چون حالا یه راهی پیدا کردم ♪
‫♪ باید به راهم ایمان داشته باشم ♪
‫♪ سرنوشتم رو قبول کنم ♪
‫♪ با حرکت به جلو، آزاد می‌شم ♪
‫♪ من درد و زخم‌هام رو پنهون می‌کنم ♪
‫♪ شمشیری به سوی آسمون نگه می‌دارم ♪
‫♪ از لحظه‌ای که تو رو دیدم ♪
‫♪ می‌دونستم باید دنبال چی برم ♪
‫♪ فرصتی برای مقاومت کردن نیست ♪
‫♪ احتیاجی به اصرار نیست ♪
‫♪ با تو، از تاریکی بیرون میام ‫و زندگیم با جرقه‌ای، روشن می‌شه ♪
‫♪ حالا معنی عشق رو می‌دونم ♪
‫♪ اینقدر نزدیک بودن به تو، ‫چیزیه که آرزوش رو دارم ♪
‫♪ سلطنت یک حس غرور می‌ده ♪
‫♪ ولی در چشمانت، عشق حقیقی رو می‌بینم ‫که نمی‌شه انکارش کرد ♪
‫♪ هر دوی اون‌ها جنبه‌ای از زندگیم هستن ♪
‫♪ نورهایی هستن که من رو ‫در طول شب هدایت می‌کنن ♪
‫♪ چون حالا یک راهی پیدا کردم ♪
‫♪ باید به راهم ایمان داشته باشم ♪
‫♪ سرنوشتم رو قبول کنم ♪
‫♪ با حرکت به جلو، آزاد می‌شم ♪
‫♪ بدون گول زدن قلبم ♪
‫♪ یا فرار کردن از نقش خودم ♪
‫♪ عشقم رو تا آخر عمر ‫در آغوش خواهم گرفت ♪
‫♪ حتی اگه مجبور بشم ‫درون وجودم نگه‌ش دارم ♪
‫♪ می‌خوام خودم باشم ‫می‌خوام خودم باشم ♪
‫♪ باید خودم رو نگه دارم ♪
‫♪ حتی در طوفان و بارون ♪
‫♪ می‌خوام خودم باشم ‫می‌خوام خودم باشم ♪
‫♪ باید خودم رو نگه دارم، ‫در دنیایی عاری از درد، شکوفا بشم ♪
‫♪ حقیقت اینه که این عهد منه، ‫الان قلبم رو به تو متعهد می‌کنم ♪
‫♪ به خاطر تو و کل زندگیم، ‫قلبم رو به خطر میندازم ♪
‫♪ من انتظار پاداش ندارم، ‫هیچ امیدی به خداحافظی‌ها ندارم ♪
‫♪ حتی اگه متحد نباشیم ♪
‫♪ من با عشق در قلبم، زندگی خواهم کرد ♪
‫♪ چون حالا یه راهی پیدا کردم ♪
‫♪ باید به راهم ایمان داشته باشم ♪
‫♪ سرنوشتم رو قبول کنم ♪
‫♪ با حرکت به جلو، آزاد می‌شم ♪
‫♪ دروغ نمی‌گم یا فریب نمی‌دم ♪
‫♪ از باور کردن نمی‌ترسم ♪
‫♪ این تنها راهیه که می‌تونم ببینم ♪
‫♪ همونی باشم که خودم می‌خوام باشم ♪
‫♪ می‌خوام خودم باشم ‫می‌خوام خودم باشم ♪
‫♪ باید خودم رو نگه دارم ♪
‫♪ حتی در طوفان و بارون ♪
‫♪ می‌خوام خودم باشم ‫می‌خوام خودم باشم ♪
‫♪ باید خودم رو نگه دارم ♪
‫♪ در دنیایی عاری از درد، شکوفا بشم ♪
‫دوران آشوب و تغییرات چشمگیر فرا رسید.
‫تنش‌ها بین فرانسه و بریتانیای کبیر ‫به اوج جدیدی رسیده بود،
‫چرا که در آن سوی اقیانوس اطلس،
‫مستعمرات آمریکایی برای ‫استقلال خودشون می‌جنگیدن.
‫فرانسه، بریتانیا رو دشمن خودش می‌دونست...
‫و تصمیم گرفت از آمریکایی‌ها ‫در تلاش‌شون حمایت کنه.
‫این کمک، اقتصاد رو به زوال فرانسه رو ‫بیش از پیش تحت فشار قرار داد.
‫همزمان، مجموعه‌ای از بلایای طبیعی،
‫محصولات کشاورزی رو ویران ‫و دام‌ها رو تلف کرد...
‫و منجر به کمبود مواد غذایی شد.
‫[هفت سال بعد - ۱۷۸۵]
‫- نخیر! ‫- می‌دونم تو دزدیدی!
‫دردم گرفت.
‫وایستا، دزد!
‫وضعیت از اونی که فکر می‌کردم بدتره.
‫عوام که با ظلم و ستم روبرو باشن، ‫رسم دنیاست.
‫من شانس آوردم.
‫اگه وقتی بچه بودم، مادربزرگ ‫من رو به فرزندی قبول نکرده بود، بعد...
‫اوه... من... منظورم...
‫هیچکدوم از حرف‌هات اشتباه نبود.
‫ناراحت‌کننده و درست.
‫ولی اشراف‌زادگان ورسای اصلا خبر ندارن.
‫نه فقط اشراف‌زادگان.
‫پادشاه و ملکه هم از وضعیت ‫اسفناک مردم‌شون بی‌خبرن.
‫لطفا، التماس می‌کنم اون رو ببخشین.
‫این پسر سعی کرد از خدمتکار ‫یک دوک پول بدزده،
‫اونم با یک روش بی‌شرمانه!
‫انگار اون پسر به خیابون دویده ‫تا جلوی کالسکه رو بگیره.
‫می‌دونسته یک خدمتکار ‫برای بررسی اوضاع میاد اینجا.
‫این بچه یهو سعی کرد ‫کیف پول خدمتکار رو بدزده.
‫به خاطر کمبود غذاست، سرورم. ‫احتمالا نتونسته اصلا چیزی بخوره.
‫خواهش می‌کنم، فقط گرسنه بوده!
‫شرایط هر طور که باشه،
‫باید با فدا کردن جونش در همین لحظه، ‫تاوان گناهش رو پس بده.
‫همم.
‫چیکار می‌کنه؟
‫لطفا اسلحه رو کنار بذارید، عالیجناب.
‫همم؟
‫برو کنار. تو کی هستی که دخالت کنی؟
‫قربان، لطفا.
‫- ساکت باش. ‫- برو به جهنم!
‫- ها؟ ‫- اوه.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫جلوی یک بچه اسلحه بلند کرده. ‫تو بیشتر هیولایی تا آدمیزاد!
‫خیلی‌خب.
‫لطفا بس کنید.
‫چیکار می‌کنی؟
‫طرف یک هیولا رو می‌گیری؟!
‫بس کنین. اون سرباز برای ‫نجات جون این پسر وارد عمل شد.
‫همه اشراف‌زاده‌ها مثل همدیگه‌ان.
‫خب، به اندازه کافی کشیدیم!
‫آروم باشین! خواهش می‌کنم ‫گوش کنین چی می‌خوام بگم.
‫برگرد!
‫دارن فرار می‌کنن!
‫بزدل!
‫خب، اون‌ها فرار کردن. ‫ولی تو هنوز هستی!
‫لطفا آروم باشین!
‫محض رضای خدا.
‫شما اشرافی‌ها همه‌تون آشغالین!
‫فکرش هم نکن!
‫نه، آندره!
‫پیشم بمون. آندره!
‫چرا باید اهمیت بدیم؟
‫بس کن!
‫اگه اون‌ها رو از پا در بیارین، ‫به اندازه همون دوک، ننگین می‌شی.
‫- تو دیگه کی هستی؟ ‫- اون برای روزنامه کار می‌کنه.
‫ما مردم هستیم.
‫جسور ولی مثل اشراف‌زاده‌ها، ‫بی‌رحم و خشن نیستیم. درست نمی‌گم؟
‫- درسته! ‫- اصلا شبیه‌شون نیستیم!
‫- حق با اونه! ‫- آره! آدم باشین!
‫خب، دیگه بهتره برین.
‫ممنونم، جناب.
‫اوه.
‫اسم من برنارد شاتله است. ‫روزنامه‌نگار یک روزنامه.
‫آندره!
‫وضعیتش وخیم بود.
‫احتمالا بینایی چشم چپش رو ‫از دست می‌ده.
‫نه!
‫اوه، آندره.
‫خیلی متاسفم.
‫پریدی که من رو نجات بدی.
‫اگه به خاطر تو باشه، ‫واسم مهم نیست که چی رو باید فدا کنم، اسکار.
‫اوه! اوه. بانو اسکار؟
‫آندره...
‫اوه خدا.
‫این تقصیر منه.
‫چطور می‌شه خبر نداشتم.
‫خشم شهروندها، ‫اون‌ها رو به نقطه فروپاشی کشوند.
‫حالا آندره ممکنه بیناییش رو از دست بده.
‫دلم می‌خواد بدونم،
‫چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫چطور می‌تونم به عوام کمک کنم؟
‫ژان-ژاک روسو یک نویسنده روشنفکره...
‫که این جملات رو در اثر خودش، ‫«قرارداد اجتماعی» گفته.
‫با این جمله شروع می‌شه: ‫«انسان آزاده به دنیا میاد.
‫ولی همه جا در زنجیر است».
‫چی؟ از گارد سلطنتی استعفا می‌دی؟
‫خیلی ناگهانیه. بابتش عذرخواهی می‌کنم.
‫جدی می‌گی... بعد از استعفا، ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫در اولین فرصت مناسب،
‫می‌خوام به گارد فرانسه منتقل بشم.
‫چرا اصلا به اونجا بری؟
‫در گارد سلطنتی، ‫فقط نجیب‌زادگان می‌تونن سرباز باشن.
‫در حالی که گارد فرانسه ‫این سختگیری رو نداره.
‫خبر دارم.
‫- پس چرا؟ ‫- دوش فنگ!
‫به خاطر محافظت از این کشور.
‫محافظت از کشور؟
‫اگه عوام که بیش از ۸۰ درصد جمعیت ‫این کشور رو تشکیل می‌دن،
‫نتونن در صلح زندگی کنن،
‫بعد این کشور آینده‌ای نداره.
‫برای محافظت از این کشور، ‫باید از مردم عادی محافظت کنیم.
‫از این طریق، اساسا ‫از خانواده سلطنتی محافظت می‌کنیم.
‫این طرز فکر من بود.
‫تصمیم من قطعیه.
‫تو رو منصرف نمی‌کنم.
‫چشم‌هات همیشه مستقیم ‫به جلو نگاه می‌کنه،
‫مسیری رو دنبال می‌کنه که ‫اعتقاد داری درست و عادلانه است.
‫اه...
‫آندره؟ اون پسر کجاست؟
‫تو همراه اسکار به گارد فرانسه ملحق می‌شی.
‫با خدمت ویژه‌ای که داشتی، ‫باید بتونی وارد گارد بشی.
‫مراقب اون نادون خودسر من باش، ‫تا موقعی که به سختی با واقعیت روبرو بشه.
‫به زودی برمی‌گرده.
‫قربان. هر طور شما بخواید.
‫مطمئنی که چشمت مشکلی نداره؟
‫آره. با گذشت زمان عادت کردم ‫که دنیا رو فقط با یک چشم ببینم.
‫واقعا؟
‫می‌دونی، عادت دارم وقتی بخوام ‫هر کاری دلم خواست انجام بدم،
‫تو رو به دردسر زیادی بندازم.
‫مهم نیست چی بشه، ‫من کنارت می‌مونم،
‫حتی اگه به گارد فرانسه بریم.
‫فرمانده.
‫همه در میدان رژه، آماده هستن.
‫بریم؟
‫سرهنگ دآگولت؟ چرا زمین خالیه؟
‫سربازها چند دقیقه پیش ‫کاملا آماده شده بودن، فرمانده.
‫می‌خوان ما رو مجبور کنن که از یک زن ‫اشرافی دستور بگیریم؟ خیلی خنده‌داره!
‫مطمئنم الان از شدت گریه کردن، ‫از حال رفته.
‫اگه این برای رفتنش کافی باشه، ‫چه بهتر که همینطور شد.
‫کسی دوست داره توضیح بده؟
‫حتما! ما دستوری که از طرف یک زن، ‫یک دختر باشه رو اطاعت نمی‌کنیم.
‫در حالی که از هر دو دربار محافظت می‌کنیم،
‫گارد فرانسه یه مشت ‫زیورآلات خوشگل مثل شما نیست.
‫- احسنت! ‫- می‌گی زیورآلات خوشگل؟
‫دقیقا درسته.
‫یک فرمانده زن حتی نمی‌دونه ‫باید چیکار کنه!
‫شوهرت کو؟
‫چه افتخاری که بیرون از دروازه ‫به‌عنوان یه زن باهام رفتار بشه.
‫چی‎چی گفت؟
‫از اینکه زنم گلایه می‌کنید، ‫ولی خودتون بلدید مبارزه کنید؟
‫اصلاً هیچ‌کدوم می‌تونید ‫توی نبرد ازم جلو بزنید؟
‫چطور جرئت می‌کنی؟!
‫با آلن روبه‌رو شو ‫تا کاری می‌کنم دیگه از این غلط‌ها نکنی!
‫امیدوارم امتحان کنی.
‫و اگه من پیروز میدان بشم، ‫همگی باید در تمرین شرکت کنید.
‫سرهنگ دآگولت، حتی اگه شکستم بده،
‫سربازان رو مجازات نکن.
‫♪ به‌پیش ♪
‫♪ ما جنگجوییم ♪
‫♪ هرگز تسلیم نمی‌شیم ♪
‫♪ هر روز شجاعانه می‌جنگیم ‫و برادرانه با خطر روبه‌رو می‌شیم ♪
‫♪ ما جنگجوییم ♪
‫♪ هرگز تسلیم نمی‌شیم ♪
‫♪ مبارزان واقعی ‫به دنبال شهرت نیستن ♪
‫♪ بهتون نشون می‌دیم که چطور برادرانه ‫دست در دست، در نبرد شکست‌تون می‌دیم ♪
‫♪ ما اینجا منتظر شما ‫یا تأییدتون نیستیم ♪
‫♪ ما سخت برای بقای خودمون می‌جنگیم ‫و باید سنگدل و بی‌رحم باشیم ♪
‫♪ با هم که باشیم، باخت غیرممکنه ♪ ‫♪ بیا دوئل کنیم ♪
‫اوه!
‫مبارزه‌ی خوبی بود.
‫تا حالا شمشیرزنی مثل تو ندیده بودم.
‫فرمانده، واقعاً باید به این خاطر ‫مجازات‌شون کنیم.
‫نیاز نیست.
‫- مراقب باشین. ‫- دنبالم بیاین!
‫مادر، پدر! بجنبید دیگه. ‫خیلی آروم راه می‌رید!
‫دریاچه‌ی پتی تریانو اردک داره.
‫من اونجا پیداشون کردم!
‫باورش سخته که ‫بچه‌هامون زود دارن بزرگ می‌شن.
‫آدم احساس می‌کنه ‫زمان اخیراً زود می‌گذره.
‫اوه!
‫عذر می‌خوام، ولی می‌شه تو زودتر بری؟
‫یه‌کم پیش نامه‌ای دریافت کردم ‫که هنوز نخوندمش.
‫عزیزم؟ بچه‌ها منتظرتن.
‫اعلی‌حضرت؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫اعلی‌حضرت،
‫بیش از ده ساله که ملکه‌ی فرانسه
‫با کنت فون فرسن ارتباطی عاشقانه دارد.
‫به‌طور مرتب پنهانی با هم ملاقات دارند ‫و به این ارتباط ادامه می‌دهند.
‫اینکه باور کنید یا نکنید دست خودتان است،
‫ولی شاهزاده لوئی چارلز ‫پسر کنت فون فرسن است.
‫اوه...
‫اعلی‌حضرت...
‫اعلی‌حضرت،
‫منو ببخشید، ‫ولی من عاشق فون فرسن هستم.
‫لطفاً حرفم رو باور کنید.
‫من و فرسن هیچ‌وقت طبق گفته‌ی این نامه ‫ارتباطی نداشتیم.
‫هرگز! نه حتی یک دفعه!
‫و تضمین می‌کنم که لوئی چارلز ‫پسر شماست، اعلی‌حضرت.
‫هوم.
‫اولین باری که دیدمت،
‫جذابیتی داشتی که ‫مثل خورشید می‌درخشید،
‫انگار که الهه‌ی عشق ‫تو رو در نورش غرق کرده بود.
‫نمی‌تونم بیان کنم ‫چقدر برای من خیره‌کننده بودی.
‫همیشه لبخند درخشانی ‫روی صورتت داشتی.
‫سرزنده و شاد و شاداب بودی.
‫ولی من باهات قابل مقایسه نبودم.
‫من خوشتیپ یا خوش‌هیکل نیستم.
‫نمی‌تونم بچرخم.
‫مهارت‌های مکالمه‌ام ‫در بهترین حالت ضعیفه.
‫پادشاه من...
‫علی‌رغم کمبودهام، ‫باهام ازدواج کردی.
‫مهربون بودی. یه شاهدخت ‫و دو شاهزاده به دنیا آوردی.
‫مگه می‌تونم به‌خاطر رفتن به دنبال خوشحالیت ‫سرزنشت کنم؟
‫مگه می‌تونم به این خاطر سرزنشت کنم؟
‫اگه لاغرتر بودم یا ظاهر بهتری داشتم،
‫می‌تونستم این سه کلمه رو بیان کنم؟
‫می‌تونستم بگم: «من عاشقت هستم»؟
‫شرایط اقتصادی فرانسه ‫هر سال بدتر می‌شد
‫و خاندان سلطنتی را ‫در آستانه‌ی ورشکستگی قرار داده بود.
‫کسانی که در استان‌ها بودند، با تنگناهای سختی ‫مواجه شدند و به پاریس رفتند.
‫شهری که زمانی پررونق بود، ‫اکنون خطرناک شده.
‫شورش به راه افتاد. ‫غارت از ناامیدی بی‌داد می‌کرد.
‫کم پیش میاد پدر مهمان داشته باشه.
‫بانو اسکار، اومدین خونه!
‫لرد ژارژایس، ایشون گفتن...
‫بعد از این‌همه مدت، ‫براتون ترتیب ازدواج دادن.
‫هان؟
‫ازدواج؟
‫ام...
‫امکان نداره.
‫پدرم هرگز همچین حرفی نمی‌زنه.
‫کاش حقیقت نداشت، ‫ولی ایشون خیلی جدی هستن.
‫مردی که قراره همسرتون بشه ‫طبقه‌ی بالاست.
‫هان؟
‫فرمانده. مشتاق دیدار.
‫جیرودل؟
‫پدرتون بهم اجازه دادن که به دیدن‌تون بیام
‫و من خواستگاری هستم که ‫خواهان عروس زیبایی‌ام.
‫ام... پدر!
‫ازتون می‌خوام جانشینی‌مون رو تضمین کنید.
‫می‌خوام پسری قدرتمند و باهوش به دنیا بیاری.
‫با وجود جانشین ‫ذهنم آروم می‌گیره.
‫پدر، عقلتون رو از دست دادین؟
‫مادمازل اسکار.
‫از اولین باری که در گارد سلطنتی ‫شما رو دیدم، فهمیدم.
‫سال‌های زیادی گذشته، ‫ولی هنوز عاشق‌تون هستم.
‫از اون موقع هر روز،
‫شما به چشم من بانوی زیبا ‫و خارق‌العاده‌ای بودین.
‫به نظرت من...
‫بانوی زیبایی هستم؟
‫مادمازل،
‫حتی در لباس نظامی هم ‫زیبایی‌تون بیشتر می‌شه.
‫ولی شما نباید ‫با همچین بار سنگینی مواجه بشین.
‫چرا خواهان گرمای خانه و زندگی نیستین؟
‫نمی‌خواین تشکیل خانواده بدین؟
‫چه مزخرفاتی!
‫من هر درخواست ازدواجی رو رد می‌کنم!
‫قبول نمی‌کنه؟
‫بعد از این‌همه مدت، ‫چطور می‌تونم مثل یه زن زندگی کنم؟
‫چرا؟
‫تا الان این‌جوری زندگی کردنم ‫چه فایده‌ای داشته؟
‫♪ هر دفعه... ♪
‫مقابل فون فرسن،
‫مجبور بودم مثل یه مرد رفتار کنم ‫و احساساتم رو نشون ندم.
‫به‌خاطر چی؟
‫♪ ...به این فکر می‌کنم که ♪
‫♪ زندگیم ما رو از هم جدا می‌کنه ♪
‫♪ برای همین قلبم... ♪
‫وطنم فرانسه‌ست. ‫کل عمرم عاشقش بودم.
‫باور داشتم مسیری که ‫در پیش گرفتم درسته.
‫♪ جایی برای عشق نیست... ♪
‫صرف‌نظر از اینکه...
‫♪...من ملکه‌ام ♪
‫♪ تاوانش سنگینه ♪
‫♪ هر... ♪
‫چرا باید برای جاه و مقام ‫انسانیتم رو کنار بذارم؟!
‫تو برای ژارژایس و من، ‫مایۀ افتخاری.
‫نیومدن به این معنیه که ‫از دستوراتت اطاعت نمی‌کنیم.
‫ازتون می‌خوام جانشینی‌مون رو تضمین کنید.
‫با وجود جانشین ‫ذهنم آروم می‌گیره.
‫♪ ...به هیچی... ♪
‫یعنی زندگیم درست بوده؟
‫♪ ...درد و غم در وجودم ریشه کرده ♪
‫♪ مثل برشی تیز در ذهنمه ♪
‫♪ مثل عشق در نگاه اول صریح و بی‌پرده‌ست ♪
‫♪ دیگه نمی‌تونم تحمل کنم ♪
‫♪ بااین‌حال حرکت سایه‌ام رو می‌بینم ♪
‫♪ دیگه نمی‌تونم تحمل کنم ♪
‫♪ بچرخ... ♪
‫این زندگی درست بوده؟
‫اسکار.
‫نزدیک بودن به تو ‫تموم چیزی بود که می‌خواستم.
‫اینکه همیشه از همه بهت نزدیک‌تر باشم.
‫هیچ‌وقت نتونستم ‫احساساتم رو بهت بگم.
‫این باریه که باید تا مرگم به دوش بکشم.
‫خواستم...
‫فقط خواستم نزدیکت بمونم.
‫یعنی تا به امروز انکار می‌کردم که ‫همچین روزی نمیاد؟
‫بیناییم داره...
‫جولی یا هلوئیز جدید.
‫داستانی عاشقانه بین زن جوان اشرافی ‫و یک رعیت‌زاده‌ی جوان.
‫ازدواج‌شون ممنوع بود.
‫فقط با مرگ به عشق‌شون می‌رسیدن.
‫عشقی که با مرگ برآورده می‌شه.
‫اسکار...
‫نمی‌دونم چطور اشک‌هام رو توضیح بدم.
‫یه‌کم پیش جاری شدن ‫و نمی‌دونم چطوری جلوشون رو بگیرم.
‫جولی یا هلوئیز جدید.
‫باید اعتراف کنم اولین باری که اینو خوندم، ‫ازش خوشم نیومد.
‫چرا احساساتم فرق کردن؟
‫عجیبه.
‫برام نوشیدنی آوردی؟
‫امشب دعا کردی؟
‫آره.
‫نمی‌دونم چرا...
‫امشب فقط ‫به روزهای گذشته‌مون فکر می‌کنم.
‫به روزهای گذشته‌مون؟
‫از روزی شروع شد که ‫مادربزرگ تو رو به سرپرستی گرفت.
‫اولین باری بود که اینجا رو دیدی.
‫موقع تمرین، اولین بار ‫با همدیگه مبارزه کردیم.
‫زشته بخندی!
‫قبل از فارغ‌التحصیلی از ‫آکادمی نظامی،
‫زمانی که انتخاب شدم یک روز ‫از شاهدخت به‌عنوان گارد سلطنتی محافظت کنم.
‫تموم مدت تو هوام رو داشتی ‫و درست کنارم بودی.
‫پس ازت ممنونم. به افتخار.
‫این کار رو نکن. دست نگه دار.
‫نخورش!
‫♪ نمی‌تونم فکر کنم، نمی‌تونم نفس بکشم ♪ ‫♪ فقط تو رو می‌خوام ♪
‫♪ افکار زیادی توی سرمه ‫و هیچ کاری ازم برنمیاد ♪
‫♪ مثل آتشی در ذهن و روحمه... ♪
‫معذرت می‌خوام.
‫♪ احساسم نسبت بهت انقدر زیاده ‫که نمی‌تونم خودم رو کنترل کنم ♪
‫♪ موهات مثل طلا می‌درخشن ♪
‫♪ حتی تاری از موت هم لطیفه ♪ ‫♪ به نظرم خیلی تحسین‌برانگیزی ♪
‫♪ باید مال من بشی... ♪
‫ای احمق!
‫چطور تونستی فراموش کنی؟
‫پس به‌عنوان اربابش، ‫مسئولیت آندره با منه.
‫پس لطفاً بذارین من اول تاوان بدم.
‫همین‌جا و همین الان.
‫♪ صدام رو می‌شنوی؟ ♪
‫♪ فوری و غیرقابل کنترل ♪
‫♪ توی دردسر افتادم... ♪
‫قسم خوردم تا آخر عمرم ‫ازت محافظت کنم!
‫اسکار.
‫من...
‫نزدیک بود...
‫♪ قاطعانه ♪
‫آندره.
‫سرتیپ ژارژایس!
‫مطمئنی؟
‫کاملاً!
‫بهم اطلاع داده شده که اونا اسلحه‌هایی که ‫گارد فرانسه بهشون داده رو فروختن،
‫برای همین ژنرال بوئیه داره میاد اینجا!
‫فروش اسلحه‌هاتون ‫جرمی علیه کشورمونه!
‫بلافاصله مجازات می‌شید.
‫ژنرال بوئیه! لطفاً صبر کنید.
‫معنی این کار چیه، سرتیپ؟
‫مگه کاملاً مطمئنیم که کار اونا بوده؟
‫باورش برام سخته.
‫فرمانده، تو همیشه ساده‌لوحیت رو نشون میدی.
‫حق با اونه. ما اسلحه‌هامون رو ‫توی شهر فروختیم.
‫هان؟
‫درضمن، هیچ‌کدوم ذره‌ای پشیمون نیستیم.
‫اصلاً پشیمون نیستم و هیچ‌وقت هم نمی‌شم!
‫چرا باید از فروش اون اسلحه‌ها ‫عذاب وجدان بگیرم؟
‫مادرم یه هفته سوپ گرم و نون داشت!
‫تونستم هزینه‌های درمان پدرم رو بدم!
‫برادر کوچیکم واسه اولین بار توی زندگیش ‫رنگ کفش رو دید!
‫دیگه پاهاش با شیشه بریده نمی‌شه.
‫پس ما رو بندازین زندان!
‫- موافقم! هر کاری می‌خواین بکنین! ‫- هرجور که می‌خواین مجازات‌مون کنین!
‫وای خدا...
‫این چه وضعشه؟
‫چطور نفهمیدم خانواده‌هاشون...
‫حتی شروع کردن به بهونه آوردن.
‫کارشون غیرقابل بخششه.
‫ژنرال بوئیه!
‫قسم می‌خورم سربازانم رو به‌درستی ‫توبیخ و به این وضعیت رسیدگی کنم.
‫پس خواهش می‌کنم، ژنرال.
‫هی... ‫تو دخالت نکن، زن!
‫یه اشراف‌زاده چطور می‌تونه ‫ما رو درک کنه؟
‫بیا، ژنرال. ‫مجازات‌مون کن و تمومش کن بره!
‫و تو، فرمانده؟ ‫مگه تو رهبرمون نیستی؟ مقررات سرت نمی‌شه؟
‫کافیه!
‫همه‌تون رو می‌فرستم بازداشتگاه ‫و یه هفته اونجا می‌مونید.
‫ژنرال، لطفاً صبر کنید!
‫ژنرال!
‫بازداشتگاه هم شد تنبیه؟
‫زندان برامون تعطیلاته!
‫چرا کله‌تون کار نمی‌کنه؟
‫مجازات کردن‌تون کاری نداره.
‫این اختیار رو دارم ‫که هر کاری می‌خوام انجام بدم.
‫پس چرا؟ چرا قبول نکردم بهتون فشار بیارم؟
‫فکر کردین شلاق زدن باعث می‌شه ‫به حرفم گوش بدین؟
‫همه‌تون در انتخاب آزادین.
‫پیشینۀ خانوادگی هیچ تأثیری ‫در اینکه کی هستین نداره.
‫شما در وهله‌ی اول انسانید.
‫آزادی عمل‌تون در اختیار کسی نیست.
‫پس عقل‌تون رو به کار بندازید!
‫چرا خودداری می‌کنم؟
‫چرا از قدرتی که دارم ‫برای له کردن‌تون استفاده نمی‌کنم؟
‫چرا هیچ‌وقت مجازات‌تون نمی‌کنم؟
‫چرا باعث می‌شین تموم زحماتم ‫بی‌نتیجه بشه؟
‫از اینکه سرتون داد زدم معذرت می‌خوام.
‫به‌عنوان افسر مسئول، ‫بابت کوتاهیم معذرت می‌خوام.
‫باید از شرایط خانواده‌هاتون باخبر می‌بودم.
‫حق با شما بود. نیاز نیست یا حق ندارم ‫اینجا باشم.
‫فوراً استعفا میدم.
‫موقتاً سرهنگ دآگولت رو منصوب می‌کنم.
‫ایشون مسئولیت رو بر عهده می‌گیرن ‫تا رهبر مناسبی رو انتخاب کنن.
‫سرتیپ!
‫آندره. اسبم.
‫اسکار...
‫لطفاً از حالا به بعد ‫از دستورات سرهنگ دآگولت پیروی کنید.
‫- فرمانده! ‫- هوم؟
‫فرمانده، لطفاً نرید!
‫ما بازداشتگاه رو انتخاب می‌کنیم ‫و با پای خودمون می‌ریم اونجا.
‫بله، فرمانده! ‫با خواست خودمون می‌ریم.
‫مجبور نیستین به‌زور ‫ما رو ببرید!
‫- تصمیم خودمونه! ‫- خواست خودمونه!
‫خواهش می‌کنم!
‫همگی... می‌رید؟
‫نمی‌دونم...
‫من... همگی...
‫اسکار.
‫تو قلبشون رو به دست آوردی.
‫به این فکر می‌کنم که نزدیک بود ‫اینو ازت بگیرم...
‫عجب لحظه‌ای از پیروزی.
‫آندره. نوشیدنی.
‫ممنونم.
‫اسکار.
‫من... دیشب...
‫از بچگی، همیشه هوام رو داشتی
‫و کنارم بودی و از همه بهم نزدیک‌تر بودی.
‫یادته چی گفتم؟
‫یادمه.
‫هیچی عوض نمی‌شه.
‫آندره،
‫ازت می‌خوام همیشه کنارم بمونی.
‫نه فقط الان. تا همیشه.
‫چی می‌خواستین بهم بگین؟
‫یه مردی هست که مدت‌هاست می‌شناسمش.
‫فکر می‌کنم یا به نظرم
‫اگه تا وقتی که اون زنده‌ست ‫با مرد دیگه‌ای ازدواج کنم، خودش رو بکشه.
‫عشقی که بهم داره ‫به همین اندازه عمیقه.
‫و من...
‫اگه نتونه به این خاطر زندگی کنه...
‫اگه قرار باشه ناراحتش کنم،
‫مطمئنم...
‫سنگینی ناامیدیش ‫تا ابد منو عذاب می‌ده.
‫اون فردی که می‌گین آندره گرندی‌ـه؟
‫باید این‌طور برداشت کنم که به‌خاطر اون ‫با هیچ‌کس دیگه‌ای ازدواج نمی‌کنید؟
‫اوهوم.
‫آندره. شما عاشقش هستین؟
‫نمی‌دونم.
‫تا حالا از این نظر ‫بهش فکر نکرده بودم.
‫ما مثل خواهر و برادر بودیم.
‫نه، نمی‌شه گفت خواهر و برادر.
‫ما در غم و شادی شریک بودیم.
‫در جوونی چیزهای زیادی رو تجربه کردیم.
‫ما محرم روح همدیگه بودیم.
‫واسه همین هیچ‌وقت متوجه‌ی ‫پیوند عمیقی که تشکیل دادیم نشدیم.
‫اگه اون ناراحت بشه، ‫شما هم اون درد رو حس می‌کنید.
‫- فقط نیاز بود همین رو بدونم. ‫- چی؟
‫اگه ناامید می‌شدین،
‫منم در احساسات‌تون شریک می‌شدم.
‫ناراحتی شما باعث می‌شه ‫تبدیل به بدبخت‌ترین مرد جهان بشم.
‫جیرودل؟
‫پس لطفاً اینو قبول کنید.
‫هدیه‌ست. ‫اولین و آخرین مدرک عشقم.
‫خواستگاریم رو پس می‌گیرم.
‫ممنونم، جیرودل.
‫هوم؟
‫چیه؟
‫پدر، ازتون ممنونم.
‫هان؟
‫زندگی‌ای که دارم به لطف شماست.
‫من به‌عنوان یک زن متولد شدم ‫ولی هرگز محدودیتی نداشتم.
‫من انسان بودم ‫و با مسائل انسانی دست‌وپنجه نرم کردم.
‫اسکار...
‫دیگه هیچ افسوسی ندارم.
‫زندگیم؟
‫خودم انتخاب می‌کنم که ‫بقیه‌اش رو چطوری زندگی کنم.
‫قلبم مسیرم رو نشون میده.
‫در یک دست شمشیر ‫و در دیگری اسلحه.
‫به‌عنوان فرزند مارس، ‫الهه‌ی جنگ، زندگی می‌کنم!
‫♪ الان وقتشه زنجیرها رو پاره کنیم ♪
‫♪ هیچ‌کس نمی‌تونه جلوی جریان عشق حقیقی ‫در رگ‌هامون رو بگیره ♪
‫♪ دیگه جلوی خودم رو نمی‌گیرم ♪
‫♪ فقط به خودم باور دارم، نه به اونا ♪
‫♪ بقیه هرچی هم بگن... ♪
‫♪ قدر تموم خاطراتم رو می‌دونم ♪
‫♪ نزدیک‌تر به قلبم نگهشون می‌دارم ♪
‫♪ مثل غنیمت برام عزیزن ♪
‫♪ دیگه می‌دونم چطوری زندگی کنم ♪
‫♪ زنجیرهای فولادی... ♪
‫♪ که روحم رو در بر گرفتن ♪
‫♪ نتونستن منو زمین بزنن ♪
‫♪ نه الان که به خودم باور دارم ♪
‫♪ دیگه شک‌وتردیدی ندارم ♪
‫♪ الان دیگه مبارزه می‌کنم ♪
‫♪ تصمیم با منه ♪
‫♪ می‌دونم این‌جوری می‌تونم آزاد باشم ♪
‫♪ چون من فرزند مارسم ♪
‫♪ شک‌وتردید واسه گذشته‌ست ♪
‫اقتصاد فرانسه در آستانه‌ی فروپاشی بود.
‫برای بازیابی اقتصاد، دولت دوباره تلاش کرد ‫تا مالیات را افزایش دهد.
‫طبیعتاً این کار باعث واکنش شدید مردم شد.
‫لوئی شانزدهم مجبور شد مجمع امنا،
‫یک مجلس عمومی که شامل نمایندگان ‫سه طبقه اجتماعی بود را فرا بخواند.
‫راهبان، اشراف و رعیت.
‫نمایندگان طبقه عوام ‫برای حضور در این مجلس دچار مشکل شدند
‫ولی ثابت‌قدم و مصمم باقی ماندند.
‫وقتشه!
‫همگی باید رأی بدیم.
‫باید متحد باشیم و یکی عمل کنیم. ‫این‌جوری همگی به پیروزی می‌رسیم!
‫چه اشتیاق بی‌کرانی.
‫روح منم شعله‌ور می‌کنه.
‫اونا آینده‌ای که ‫بهش باور دارن رو می‌بینن.
‫اونا انتخاب کردن، ‫هر قلبی راه خودش رو دنبال می‌کنه.
‫اسکار، تو به گارد سلطنتی برمی‌گردی.
‫موندن در گارد فرانسه امن نیست.
‫می‌شه بپرسم منظورتون چیه؟
‫نیروهای شاهنشاه جمع شدن.
‫اونا از فرانسه گرد هم میان ‫و بعد به سمت پاریس حرکت می‌کنن.
‫جمع شدن تا با رعیتی که
‫توسط نمایندگان عوام تحریک شدن ‫و رفتار غیرمناسب دارن، برخورد کنن.
‫با نهایت احترامی که براتون قائلم، ‫باید از نیروهامون...
‫برای محافظت از مردم فرانسه استفاده بشه.
‫هرگز نباید در این ترس زندگی کنن که ‫محافظان‌شون اسلحه به سمت‌شون بگیرن.
‫اسکار...
‫علیاحضرت، شما عوام رو...
‫افراد شروری ترسیم کردین.
‫ولی من موافق نیستم
‫و بهشون تهمت نمی‌زنم.
‫متوجهم که دلت به حالشون می‌سوزه.
‫نه. من فقط...
‫این حق پادشاهه.
‫و این اختیار رو داره.
‫در کل فرانسه فقط یک نفر هست که ‫می‌تونه این کشور رو رهبری کنه.
‫و اون فرد کسی نیست جز شاهنشاه.
‫اگه قرار بود هدایت به دست عوام باشه، ‫این کشور جون سالم به در نمی‌برد.
‫چه اعتمادبه‌نفس راسخی داره. ‫عجب غروری داره.
‫علیاحضرت ذاتاً ملکه‌ست.
‫بلد نیست جور دیگه‌ای زندگی کنه.
‫اسکار، به گارد سلطنتی برگرد.
‫علیاحضرت، من فرمانده‌ی گارد فرانسه هستم.
‫دیگه وقتشه.
‫بدرود، ماری آنتوانت.
‫[دهم ژوئیه 1789]
‫دهم ژوئیه سال 1789 بود.
‫از سراسر فرانسه، ‫چندین هنگ از نقاط دور و نزدیک
‫در نهایت به شهر پاریس رسیدند.
‫♪ خشم و درد ♪
‫♪ کم عذاب نکشیدیم، ‫یکی باید مقصر باشه ♪
‫♪ روزها در تاریکی عمیق ♪
‫♪ ما رو ببینید که الان چقدر ‫افسرده و بی‌پنهایم ♪
‫همگی گوش کنید!
‫نباید صبر کنیم!
‫دیگه وقتشه.
‫پادشاه مردم فرانسه رو به چالش کشیده ‫و تهدیدی برای جون‌مونه!
‫♪ سوز خشم درون‌مون ♪
‫♪ گوش فرا دهید، برخیزید و همگی ‫سلاح به دست بگیرید ♪
‫♪ تمومه، این دفعه دیگه تمومه ♪
‫♪ گوش کنید، ما متولد شدیم که آزاد باشیم ♪ ‫♪ این حق اساسی‌مونه ♪
‫♪ برای همین مبارزه می‌کنیم ♪
‫♪خواستار حق زندگی‌مون هستیم ♪
‫♪ به این رژیم پایان می‌دیم ♪
‫♪ این زنجیرها رو پاره می‌کنیم ♪
‫♪ صاف و استوار می‌ایستیم ‫و حرف‌مون رو می‌زنیم ♪
‫♪ سرمون رو بالا می‌گیریم ♪
‫♪ در کنار هم قدرتمندیم ‫و آینده‌مون ارزش تلاش کردن رو داره ♪
‫♪ مقررات و قوانین جدید ‫برای فرانسه‌ی سربلند و قدرتمند ♪
‫♪ آرزو داریم آزاد باشیم ‫و تحت هیچ شرایطی... ♪
‫♪ تحت کنترل نباشیم ♪
‫♪ زنده باد، فرانسه ♪
‫♪ آزادی، برابری، برادری ♪
‫- هرگز نمی‌تونیم موافقت کنیم! ‫- چطور می‌تونی همچین چیزی رو بخوای؟
‫اگه به شهر بریم، یعنی باید به روی مردمی که ‫براشون خدمت می‌کنیم اسلحه بگیریم!
‫کسی نگفته باید کی رو نشونه بگیریم.
‫دستور اینه که به اونجا بریم. ‫قرار نیست حمله کنیم.
‫- چه فرقی داره! ‫- نجیب‌زاده این دستور رو میدن؟
‫منِ نجیب‌زاده به‌عنوان چراغ راه؟
‫فکر کردین من اصلاً احساس ندارم؟
‫آیا سربازانی دارم که چشم‌بسته ‫ازم پیروی کنن؟
‫شما تنها به اونجا نمی‌رید! ‫خودم تا اونجا رهبری‌تون می‌کنم!
‫- فرمانده میاد؟ ‫- اون باهامون میاد؟
‫منظورتون اینه با ما ‫به خط مقدم میاین؟
‫معلومه که میام.
‫پس دیگه سؤالی نیست.
‫- اگه شما رهبری کنید، ما پیروی می‌کنیم. ‫- آره.
‫- موافقم! ‫ما رو رهبری کنید، فرمانده!
‫- با همه‌چی روبه‌رو می‌شیم. ‫- ما بهت اعتماد داریم، فرمانده!
‫بله، فرمانده!
‫- آندره. ‫- هوم؟
‫تو اینجا بمون.
‫بیناییت محدوده. ‫پاریس خطرناکه.
‫ام...
‫ما کنار هم می‌مونیم. ‫نه فقط الان، تا همیشه.
‫خودت اینو گفتی.
‫اسکار، من سایه‌ی تو هستم.
‫بدون تو، وجود ندارم.
‫پس منو ببر.
‫با همدیگه جهنم رو پشت‌سر می‌ذاریم.
‫آندره.
‫آره.
‫می‌خوام خودخواهی کنم ‫و یه درخواستی ازت داشته باشم.
‫هیچ‌وقت از پیشم نرو.
‫فقط این‌جوری می‌تونم قوی باشم.
‫باشه. قسم می‌خورم هیچ‌وقت ترکت نکنم.
‫خیلی گرمی.
‫بهم آرامش میده.
‫خوب نمی‌بینم.
‫نمی‌تونم بذارم جلوی رفتنم رو بگیره.
‫اونا نباید بفهمن.
‫هیچ‌کس نباید بفهمه.
‫- اسکار. ‫- بله؟
‫به یه دلیلی امیدوار بودم ازدواج کنی.
‫در تلاش بودم تا...
‫در برابر این طوفان سیاسی ‫ازت محافظت کنم.
‫ولی الان ازت حمایت می‌کنم.
‫هر راهی که انتخاب کنی، ‫جاییه که اشتیاقت تو رو می‌بره.
‫صرف‌نظر از تصمیماتم از این به بعد،
‫باید بدونید فردی که بزرگش کردین...
‫آدم بی‌شرمی نیست.
‫امیدوارم اینو بدونید.
‫ولی،
‫اسکار، باید قول بدی.
‫برگرد خونه.
‫لطفاً صحیح‌وسالم برگرد اینجا.
‫مادر...
‫اسکار. برات نوشیدنی آوردم.
‫می‌ذارمش اینجا.
‫آندره.
‫هوم؟
‫خواستم بدونم...
‫می‌شه...
‫پیشم بمونی؟
‫هان؟
‫می‌شه...
‫تو شوهرم بشی
‫و من...
‫زنت؟
‫اوهوم.
‫سربازان، به‌پیش!
‫[کاخ تویلری]
‫سیزدهم ژوئیه، سال 1789 بود.
‫شروع پایان.
‫زمانی که جمعیت گرسنه سنگی ‫به سمت هنگ آلمانی سلطنتی پرتاب کرد،
‫درگیری شروع شد.
‫سربازان!
‫نیروها روی شهروندان اسلحه کشیدن.
‫یه زمانی بهتون گفتم
‫هر کدوم در انتخاب آزادید.
‫فرقی نمی‌کنه کی باشین،
‫همگی آزادیم که ‫خواسته‌ی قلبی‌مون رو دنبال کنیم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه مجبورتون کنه که ‫طبق قوانین‌شون زندگی کنید.
‫اجازه بدین یه اشتباهی که اون روز گفتم رو...
‫اصلاح کنم.
‫قلب‌تون آزاده، ولی این همه‌چیز نیست.
‫ما همگی اعضای یک پیکریم.
‫انسان‌ها باید برابر باشن.
‫برابر و آزاد تحت فرمان خداوند.
‫مردم فرانسه در حال تجمع هستن.
‫اونا برای برادران و خواهران‌شون
‫زیر پرچم آزادی، برابری و برادری ‫قیام می‌کنن.
‫از این لحظه به بعد، ‫من لقب کنتس رو به‌همراه...
‫تمام دارایی‌هام و امتیازاتی که ‫بهم داده شده، کنار می‌ذارم.
‫الان وقت انتخابه!
‫آیا شما آزادین؟
‫یا اسلحه به دست ‫بازیچه‌ی دست اشرافید؟
‫آیا می‌خواین با برادران ‫و خواهران پاریسی‌تون آزاد باشید؟
‫آیا در این نبرد باشکوه برای کشوری که ‫می‌شناسید و عاشقشید مبارزه می‌کنید؟
‫آره! ما با شماییم!
‫فرمانده، ما همه‌جا ‫ازتون پیروی می‌کنیم!
‫- زنده باد فرمانده! ‫- زنده باد فرانسه!
‫خب پس. الان وقتشه، سربازان شجاع.
‫بیاین برای مردم و وطن‌مون بجنگیم!
‫تاریخ توسط یک قهرمان یا ژنرال نوشته نمی‌شه،
‫بلکه توسط ما مردم نوشته می‌شه.
‫ما سربازان، قهرمانان گمنام ‫وطن‌مون خواهیم بود!
‫مقصدمون باغ تویلری‌ـه.
‫حمله!
‫- آندره. ‫- اوه.
‫بعد از برد در این نبرد، ‫عروسی می‌گیریم.
‫بدرود...
‫اِی اسارت‌های متفاوتی که ‫در زندگی متحمل شدم.
‫روزهایی که برام عزیز بودن، ‫دیگه برای همیشه رفتن.
‫بگیر که اومد!
‫گارد فرانسه اینجاست.
‫به‌پیش!
‫و آتش!
‫بهمون شلیک نمی‌کنن؟ ‫اونا طرف ما هستن؟
‫گارد فرانسه؟ چطور می‌تونن؟
‫اوه! اسکار؟
‫و آتش!
‫نافرمانی نکنید!
‫پیش‌روی کنید!
‫سریع پراکنده بشید!
‫نیروهای دشمن رو محاصره کنید. ‫شهروندان رو ایمن نگه دارید!
‫خط دفاعی رو حفظ کنید.
‫اگه رهبری با یه زنه، ‫راحت می‌شه جلوشون رو گرفت!
‫آها! سگ‌های اشرافی.
‫شما فرمانده‌ی ما رو نمی‌شناسین.
‫بیاین گارد فرانسه رو تشویق کنیم!
‫بیاین گارد فرانسه رو پوشش بدیم!
‫و آتش!
‫آماده، هدف بگیرید و آتش!
‫ژان! ژان!
‫ژان!
‫آماده، هدف بگیرید!
‫اسکار، مراقب باش!
‫آندره!
‫و آتش!
‫آندره!
‫آشغال‌ها! آتش!
‫چطور جرئت کردن؟ لعنتی! ‫عقب‌نشینی کنید!
‫فوراً به میدان شان دو مارس عقب‌نشینی کنید!
‫پیشم بمون. خوب می‌شی.
‫خط مقدم... خط مقدم رو رها نکن.
‫حرف نزن.
‫چرا... ‫فرمانده باید...
‫خط مقدم رو ترک کنه؟
‫گفتم حرف نزن!
‫آندره!
‫بذار جلوی خونریزی رو بگیرم.
‫هان؟
‫گونه‌هات رو... احساس می‌کنم.
‫هان؟
‫و اینجا...
‫...دماغته.
‫اوه.
‫و این لبته.
‫نمی‌تونی ببینی.
‫اصلاً نمی‌بینی؟
‫چه مدته؟ آندره!
‫- چرا نگفتی؟ ‫- فرمانده!
‫- چرا؟ ‫- چرا بهم نگفتی؟
‫چطور تونستی با وجود نابیناییت ‫به اینجا بیای؟
‫چطور... چطور تونستی، احمق؟!
‫آندره...
‫اسکار، تویی؟
‫اه.
‫اهه!
‫اون چشم‌های آبی.
‫اون قدرت ظریف.
‫مثل بال‌های پگاسوس.
‫زیبایی اسرارآمیزت که قلبم رو ‫به لرزه درمیاره.
‫موهای طلاییت که در باد میچرخن
‫به لطیفی نسیم...
‫آندره!
‫نرو.
‫حق نداری بری!
‫ترکم نکن!
‫خواهش می‌کنم اینجا تنهام نذار!
‫گورتون رو گم کنید! از اینجا برید!
‫آندره!
‫گورتون رو گم کنید!
‫آندره!
‫چهاردهم ژوئیه سال 1789 بود.
‫این روز در تاریخ جهانی جاودانه شد،
‫بااین‌حال خورشید مثل روز قبل طلوع کرد.
‫یک روز تابستانی خوب ‫با هوایی کمی گرم‌تر بود.
‫سربازانم!
‫باستیل توپ‌هاش رو
‫به سمت شهر پاریس هدف گرفته.
‫- پیش به سوی باستیل! ‫- مردم خشمگینن.
‫وجودشون پر از خشمه.
‫یکپارچه به سمت باستیل در حرکتن.
‫حق ندارید این کار رو باهامون بکنید!
‫اگه مردمان‌مون مبارزه می‌کنن،
‫پس ما هم باید بهشون ملحق بشیم.
‫درود!
‫- بریم، آندره؟ آماده‌ای بریم؟ ‫- برای مردم!
‫من... یه لحظه.
‫عذر می‌خوام.
‫پیش به سوی باستیل!
‫- پایینش بیارید، ترسوها! ‫- تسلیم بشید!
‫مسالمت‌آمیز از اون زندان بیرون بیاین!
‫سلاح‌تون رو پایین بیارید!
‫فرمانده! فرمان چیه؟
‫چیزی جز جمعیتی بی‌نظم نیستن.
‫به اون دهاتی‌ها نشون بدین که ‫ما کی هستیم.
‫هدف بگیرید!
‫و آتش!
‫زخمی‌ها رو منتقل کنید! ‫توپ‌ها کجان؟
‫خدا نجاتمون بده!
‫نجات پیدا کردیم!
‫خدا رو شکر!
‫گارد فرانسه اینجاست!
‫توپ‌ها رو هدف بگیرید!
‫و آتش!
‫♪ الان وقتشه از زنجیر آزاد بشیم ♪
‫♪ به‌اندازه‌ی کافی درد کشیدیم، ‫زیر فشار شکستیم ♪
‫♪ دیوار بلند بود و شکستنش ‫سخت به نظر می‌رسید... ♪
‫- موفق شدیم! ‫- آره!
‫در موقعیت قرار بدین و دور بعدی رو هدف بگیرید. ‫کاری کنید با یه شلیک شکست بخورن!
‫♪ ...برای عبور کردن ♪
‫♪ و می‌دونی که فکر کردن نداره... ♪
‫شهروندان گرامی، ‫گاری‌های حاوی کاه رو آتش بزنید.
‫از دود به‌عنوان سپر استفاده کنید ‫و بعد به پایین پل متحرک حمله کنید.
‫♪ هیچ‌کسی جز خودت ♪
‫♪ پس شجاعتت رو نشون بده ♪
‫♪ از قلبم پیروی می‌کنم و مبارزه می‌کنم... ♪
‫آلن! روی توپ‌چی‌ها تمرکز کن. ‫یه لحظه هم غافل نشو!
‫♪ چه جنایتی ♪ ‫♪ اونا طرفدار بی‌اعتنایی هستن... ♪
‫پیر! پل متحرک!
‫سربازان رو با شهروندان به اونجا رهبری کن.
‫آماده که بودید، حمله کنید!
‫♪ فقط رؤیایی در سرمه ♪
‫♪ یه‌جور انتقام نیست ♪
‫♪ همه‌مون زندگی پرخطری داریم ♪
‫♪ باید با اوج روزهای باشکوه ‫خداحافظی کنم ♪
‫♪ و می‌دونم این فکر کردن نداره ♪
‫♪ شجاعت به خرج بده ♪
‫آفرین. همچنان شلیک کنید ‫و استوار باشید!
‫به‌محض پایین اومدن درهای باستیل، ‫با آتش پوشش بدین!
‫♪ برای آزادی به پا خیز... ♪
‫اوناهاش! اونا رهبر دارن.
‫همین الان به رهبرشون شلیک کن!
‫♪ ...به باورت... ♪
‫برید جلو!
‫لا سال، باید دروازه‌ی قلعه رو باز کنیم،
‫پس توپ‌ها رو ببر جلو!
‫فرمانده!
‫♪ به قلبت گوش کن و مبارزه کن ♪
‫♪ نه برای کس دیگه‌ای... ♪
‫♪ از قلبم پیروی می‌کنم و مبارزه می‌کنم... ♪
‫دوباره! منتظر چی هستین؟
‫فرمانده!
‫♪ ...برای عشقم ♪
‫♪ برای آزادی به پا خیز... ♪
‫♪ به باورت پایبند باش ♪
‫♪ برای آزادی... ♪
‫- فرمانده! ‫- فرمانده! فرمانده!
‫آلن، دستت...
‫به مبارزه... به مبارزه ادامه بدین.
‫باید...
‫به شلیک ادامه بدین.
‫فقط... فقط یه‌کم دیگه...
‫مونده تا...
‫باستیل سقوط کنه.
‫درسته!
‫آندره!
‫شوهر عزیزم.
‫آندره‌ی من.
‫عذاب کشیدی؟
‫امیدوارم سریع بوده باشه.
‫دستم رو بگیر، آندره.
‫اگه تو باهام بودی، ‫از هیچی نمی‌ترسیدم.
‫فرمانده. طاقت بیار.
‫آلن، منو همین‌جا زمین بذار.
‫فرمانده، به جراحات‌تون رسیدگی می‌کنیم.
‫جلوتر نرو.
‫لطفاً همین الان منو پایین بذار.
‫ام...
‫آندره...
‫منتظره.
‫منتظر منه.
‫ذهنم در آرامشه.
‫تونستم بدون هیچ افسوسی ‫زندگی کنم.
‫همیشه قلبم هدایتم کرده.
‫خودم راهنمای خودم بودم.
‫حتی گرمای عشق رو تجربه کردم.
‫اونا... فرمانده!
‫پرچم سفید تسلیم!
‫بالاخره... تموم شد.
‫اوه، فرانسه. چقدر دوستت دارم.
‫و شهروندانش.
‫مردم شجاع و نترس فرانسه.
‫آزادی. برابری. برادری.
‫امیدوارم این آرمان شریف...
‫پیروز بشه
‫و پایه‌ای مستحکم ‫برای تمامی انسان‌ها باشه.
‫آره.
‫زنده باد...
‫فرانسه!
‫- فرمانده! ‫- فرمانده!
‫اونا تسلیم شدن!
‫هورا! ‫دود توی چشم خودشون رفت!
‫ما موفق شدیم! پیروز شدیم!
‫ما موفق شدیم!
‫[چهاردهم ژوئیه 1789: سقوط باستیل.]
‫[آن لحظه شروع فصل جدیدی در تاریخ بود.]
‫[بیست‌وششم اوت 1789: اعلامیه ‫حقوق بشر و شهروند]
‫[این اعلامیه که آزادی و برابری ‫تمامی مردم را گرامی می‌داشت...]
‫[به یادگاری ماندگار ‫در تاریخ بشر تبدیل شد.]
‫[پنجم اکتبر 1789: راهپیمایی اکتبر]
‫[زنان پاریسی که از کمبود غذا ‫خشمگین شده بودند،]
‫[به سمت ورسای راهپیمایی کردند.]
‫[ششم اکتبر 1789]
‫[خانوادۀ سلطنتی ‫ورسای را برای همیشه ترک کردند]
‫[و راهی کاخ تویلری در پاریس شدند.]
‫[بیستم ژوئن 1791: پرواز به ورنس]
‫[با کمک فون فرسن، خانوادۀ سلطنتی ‫در تلاش برای فرار از کشور شکست خوردند.]
‫[خشم بین شهروندان بیشتر شد.]
‫[سیزدهم اوت 1792]
‫[حق سلطنت لغو شد]
‫[خاندان سلطنتی ‫در «تور دو تمپل» زندانی شدند.]
‫[بیست‌ویکم سپتامیر 1792: ‫براندازی پادشاهی]
‫[لوئی شانزدهم از سلطنت کناره‌گیری کرد ‫و فرانسه حکومت جمهوری به دست آورد]
‫[بیست‌ویکم ژانویه 1793]
‫[لوئی شانزدهم اعدام شد]
‫[اول اوت 1793]
‫[ماری آنتوانت از فرزندانش جدا شد...]
‫[و به کُنسیِرژِری رفت.]
‫[شانزدهم اکتبر 1793]
‫[ماری آنتوانت اعدام شد.]
‫[بیستم ژوئن 1810]
‫هانس اکسل فون فرسن توسط ‫گروهی در زادگاهش سوئد کشته شد.]
‫[به قولش به ماری آنتوانت عمل کرد ‫و هرگز ازدواج نکرد.]
‫[انقلاب فرانسه...]
‫[که با سقوط باستیل در ‫چهاردهم ژوئیه 1789 آغاز شد،]
‫[منجر به عصر وحشت شد که...]
‫[بعد از کودتای ناپلئون در نهم نوامبر 1799 ‫پایان یافت]
‫[این گل‌های رز ‫آن دوران طوفانی را پشت‌سر گذاشتند]
‫[و با قاطعیت به خواست خود ادامه دادند.]
‫گل‌های درخشان‌شان ‫تا به امروز شکوفه می‌دهند
‫و هرکدام با افتخار و سربلند ایستاده‌اند.
‫گلبرگ‌هایشان هرگز کم‌رنگ نمی‌شود.
‫تا ابد درخشنده‌ ‫و غرق در نور گرم.
‫» ترجمه از خشایار و الهام «