‫دنیای فوقانی،
‫بزرگ‌ترین محیط آزاد جهان،
‫مملو از روایات حماسیه.
‫میلیون‌ها و میلیاردها روایت حماسی.
‫[در حال بارگذاری محیط]
‫خب، اگه گفتین چی شده؟
‫این یکی روایت خود خودمه.
‫[ورود بچه‌ها به شدت ممنوع است]
‫من استیو هستم.
‫وقتی بچه بودم، ‫عاشق معادن بودم.
‫[ورود بچه‌ها به شدت ممنوع است]
‫ولی موفق نشدم.
‫برو ببینم! از اینجا برو!
‫- مامان! ‫- خلاصه، کار وحشتناکی کردم.
‫برو ببینم! گم شو!
‫- بزرگ شدم. ‫- فرار کن!
‫آره، این منم.
‫بلوز و شلوارم همونه.
‫تنها چیزی که کم داشتم، روحم بود.
‫داشتم با زندگیم چیکار می‌کردم؟
‫من واسه فروش دستگیره در ‫به دنیا نیومده بودم.
‫اما یه روز، ‫یه چیزی یادم اومد.
‫درسته!
‫معادن!
‫واسه همین با تجهیزات رفتم ‫بررسی کنم...
‫و ببینم از چه تجربه‌ای جا موندم.
‫این دفعه کسی جلودارم نبود.
‫گولت زدم! ایول بابا.
‫یوهو!
‫- بالاخره نوبت من شده بود. ‫- ایول.
‫طعم ماجراجویی رو می‌چشیدم!
‫خلاصه، تا می‌تونستم معدن‌کاوی کردم.
‫بالاخره دو جسم مرموز پیدا کردم.
‫این...
‫- و این یکی که خیلی باحاله. ‫- وای...
‫وقتی اون دوتا چیز رو به هم چسبوندم...
‫درست حدس زدین.
‫دریچه‌ای به یه دنیای دیگه باز کردم.
‫دنیای فوقانی!
‫مخم با دیدن اینجا سوت کشید.
‫به عمرم چنین چیزی ندیده بودم.
‫وای!
‫معلوم شد کل عمرم دنبال همین‌جا می‌گشتم.
‫دنیایی که آدم بتونه ‫هرچی تو تصوراتشه رو...
‫راحت بسازه!
‫این اولین خونه‌امه.
‫بوم!
‫- دومین خونه‌ام. ‫- بوم!
‫سومین خونه‌ام رو ‫کلا با پشم گوسفند ساختم.
‫خونه صورتی!
‫زندگی خوب بود.
‫به جز شب‌ها که تقریبا ‫بیست دقیقه یه باره.
‫چنین اوقاتی آرزو می‌کردم ‫کاش یه دوست داشتم.
‫بعدش زوزه همراهی رو شنیدم.
‫در واقع صدای گرگی بود ‫که می‌خواست من رو بخوره.
‫من هم با یه استخوان ران آبدار ‫رامش کردم.
‫- استخوان نمی‌خوای؟ ‫- ایول.
‫یوهو!
‫چه پسر خوبی...
‫دنیس.
‫خیلی دوست داره دماغش رو بخارونم.
‫دنیس، ایول.
‫من و دنیس جدایی‌ناپذیر بودیم.
‫کل کارهامون رو با هم می‌کردیم.
‫بی‌نهایت شاهکار ساختیم.
‫هرچی بیشتر می‌ساختم، ‫بهتر می‌شدم.
‫دنیس، اینجا رو باش.
‫♪ به دنیای استیو خوش اومدین ♪
‫وای! ایول!
‫♪ احساس سرزندگی دارم ♪
‫از شانس خوب من، ‫پانداها عاشق پایکوبی‌ان.
‫گاوها هم همین‌طور.
‫♪ احساس سرزندگی دارم ♪
‫زندگی حرف نداشت.
‫چندین و چند سال خیلی زود گذشت.
‫تا این که یه روز...
‫به خرابه عجیبی بر خوردم.
‫یه صندوق هم خیلی شیک وسطش بود.
‫هه‌هه!
‫چخماق و فولاد.
‫وای!
‫دنیس!
‫نه، دنیس.
‫معلوم شد دریچه‌ای...
‫به یه دنیای کاملا جدید باز کردیم.
‫دنیای تحتانی.
‫هیچ شور و خلاقیتی نداشت.
‫فقط عاشق طلا بودن.
‫دنیس!
‫این وحشی‌های خوک‌نما ‫این دنیا رو به نابودی کشیده بودن...
‫و رئیسشون مالگوشا بود،
‫جادوگر خوک‌نمای خبیثی ‫که حکمران اونجا بود.
‫تو کی هستی و چرا این‌قدر گردی؟
‫سگه رو ول کنین! ‫من رو به جاش بگیرین.
‫نه، مرسی. ‫جفتتون رو می‌گیرم.
‫اون گوی رو هم می‌گیرم.
‫بذار یه چیزی رو برات روشن کنم.
‫ما تو محله‌مون به این می‌گیم مکعب.
‫بگیرینشون!
‫مالگوشا بالاخره به خواسته ‫همیشگیش رسیده بود،
‫گوی تسلط رو پیدا کرده بود.
‫قدرتمندترین گوی مکعب‌شکل...
‫کل هستیه.
‫خوب گوش کنین ببینم خوک‌ها!
‫با این گوی، ‫دنیای فوقانی رو غارت می‌کنم...
‫و کل طلاهاش از آن ما می‌شه!
‫نمی‌تونستم بذارم این‌جوری بشه.
‫دنیای فوقانی نجاتم داده بود...
‫و الان من باید نجاتش می‌دادم.
‫باید جلوش رو بگیریم دنیس.
‫واسه همین فرار کردیم!
‫گوی رو هم دوباره دزدیدیم.
‫گردالوئه فرار کرد!
‫پیداش کنین و اون گوی رو برام بیارین!
‫بجنب دنیس. ‫این رو ببر زمین.
‫بوی من رو دنبال کن ‫و به خیابون هالی اوک، پلاک ۱۴۹ برو.
‫فهمیدی پسر؟
‫چه پسر خوبی.
‫تو آخرین امید این دنیایی.
‫حالا بدو! بدو پسر!
‫بدو پف‌پفی!
‫از پسش بر میای دنیس، ‫خیلی دوستت دارم!
‫بدو!
‫ولم کنین!
‫دنیس اون روز یه پا قهرمان بود.
‫عین باد دوید.
‫نمی‌دونستم باز هم می‌بینمش یا نه،
‫ولی باید دنیا رو نجات می‌دادیم.
‫واسه همین کلی راه تا خونه‌ام ‫روی زمین دوید...
‫و قدرتمندترین شیء هستی رو...
‫زیر تخت آبیم مخفی کرد.
‫تا وقتی گوی مخفی بمونه،
‫دنیای فوقانی در امانه.
‫وایستا ببینم. مخفی کردنش ‫زیر تخت آبیم نقشه افتضاحیه.
‫[دنیای اتمام بازی] ‫[خرید و فروش و معاوضه بازی‌های ویدیویی]
‫[قهرمان جهان سال ۱۹۸۹]
‫ایول.
‫اواخر دهه ۱۹۸۰،
‫گرت گریسون دنیای بازی‌ها رو ‫قبضه کرد...
‫و قهرمان شکست‌ناپذیر ‫بازی آرکید محبوب،
‫«کشتار شهر خوش‌هیکل‌ها» شد.
‫[قهرمان جهان سال ۱۹۸۹]
‫ایول!
‫مهارتش تو این بازی دو نفره...
‫دنیا رو شوکه کرد.
‫استفاده به‌جاش از حرکت پرتاب آشغال...
‫باعث شد لقب «مرد آشغالی» بگیره.
‫خیلی زود، بعد از قرارداد...
‫پر زرق و برقش با «سیزلر»،
‫کل دنیای بازی‌ها...
‫بهش حسودی می‌کردن.
‫ایول!
‫یوهو!
‫ایول بابا!
‫مرد آشغالی!
‫ایول بابا!
‫یه چیزی کاملا مشخصه...
‫ایول!
‫این بچه به همه‌چی رسیده بود.
‫- ایول! ‫- وقتشه آشغال‌ها رو بذارم دم در.
‫ایول!
‫هوم... بگیر که اومد!
‫[دنیای اتمام بازی]
‫گرت گریسون ملقب به «مرد آشغالی»؟
‫امضا نمی‌دم.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫[اخطار تخلیه ملک]
‫وای! ایول! خیلی باحاله!
‫گرت ملقب به «مرد آشغالی.»
‫چی شده که افتخار دیدارت ‫نصیبم شده؟
‫افتخار؟
‫خیال کردی واسه سرگرمی ‫میام مزایده انبار؟
‫من اهل کسب‌وکارم دریل.
‫سرمایه‌گذارم.
‫خب، می‌خوام یه‌کم تو قطارت زغال‌سنگ بریزم.
‫عاشق این انبار می‌شی.
‫یه تخت آبی داره.
‫چندتا کلنگ داره.
‫یه قوطی بزرگ آجیل مخلوط داره.
‫یه سری بلوز خوشگل داره.
‫افتضاحه.
‫گمون کنم یه آتاری کازموس ‫مدل ۱۹۷۸ هم داره.
‫عه، عه، عه. ‫آتاری کازموس مدل ۱۹۷۸؟
‫اینجا همین رو نوشته.
‫اون که خیلی گرونه.
‫آره، آره، گرونه.
‫داداش، ‫اگه برام ردیفش کنی،
‫واقعا فکرهام رو می‌کنم ‫که باهات رفیق بشم یا نه.
‫- جدی می‌گی داداش؟ ‫- آره.
‫ما دو بوفالوی بزرگیم ‫که می‌ریم تو دل حیات وحش...
‫و بلوزهای خوشگل می‌پوشیم.
‫ای وای، چه هیاهویی به پا کنیم.
‫خانم‌ها اصلا نمی‌فهمن...
‫ببین، اگه قیمتش رو ‫زیر صد نگه داری،
‫کاری می‌کنم کل آرزوهای عجیبت ‫به حقیقت بپیوندن.
‫باشه؟
‫دوتایی بلوز قشنگ می‌پوشیم و می‌ترکونیم.
‫باشه. بریم تو کارش.
‫گفتن پونصد دلار، ‫اینجا گفتن پونصد دلار.
‫گفتن پونصد دلار. ‫ششصد داریم، ششصد داریم؟
‫ششصد دلار نداریم؟ ‫اینجا گفتن ششصد دلار.
‫اینجا رو ببینم، هفتصد دلار، ‫گفتن هفتصد دلار.
‫اینجا گفتن هفتصد دلار. ‫اینجا گفتن هشتصد دلار.
‫گفتن هشتصد و پنجاه. ‫هشتصد و پنجاه نبود؟
‫اینجا گفتن هشتصد و پنجاه.
‫بیشتر نبود؟ ‫نهصد نبود؟ نهصد؟
‫نهصد یک، نهصد دو.
‫نهصد سه.
‫به قیمت نهصد دلار...
‫به قهرمان شهرمون، گرت گریسون ‫ملقب به «مرد آشغالی» فروخته شد.
‫من اگه جات بودم تا شش ماه دیگه ‫نقدش نمی‌کردم.
‫چی؟
‫بیا بغل بابا! کازموس!
‫یوهو!
‫دریل؟ کجاست؟
‫ببخشید. ‫من جعبه‌اش رو باز نکرده بودم.
‫- عه، عه، عه... ‫- آتاریه کجاست؟
‫- عه! ‫- اینجا که آتاری نیست!
‫دلیل نمی‌شه بتونی ‫این انبار رو خراب کنی!
‫من تحت فشار مالی‌ام پسر...
‫وای نه. مغازه‌ام.
‫مچم دیگه عین سابق نیست. اصلا...
‫باید یه بار موفق بشم پسر. باید...
‫باید یه بار موفق بشم.
‫کی می‌خوای دست از گنج‌یابی...
‫تو انبارها برداری...
‫و بفهمی گنج واقعی...
‫تو دل خودته؟
‫بریم بچه‌ها.
‫این آدم هیچ احترامی ‫واسه جامعه انباری‌ها قائل نیست.
‫دریل.
‫ای وای.
‫وای نه!
‫ای وای!
‫این دیگه چیه؟
‫ببین، من هم خیلی از چاگلاس خوشم نمیاد،
‫ولی آرزوی دم مرگ مامان ‫همین بود که اینجا زندگی کنیم.
‫حداقل برداشت من این بود.
‫آها، یه چیزی تو اینترنت خونده بودم.
‫اینجا افتضاحه.
‫بگذریم، اجاره‌اش خیلی کمه...
‫و من اینجا کار تمام‌وقت پیدا کردم،
‫واسه همین الان نمی‌تونیم بی‌خیالش بشیم.
‫آره، درک می‌کنم.
‫ببین، به نظرم خیلی از اینجا خوشت میاد.
‫جریان اون بابا چیه؟
‫وای خدا جون، هنری، رسیدیم چاگلاس.
‫به «چاگی چیپسه» سلام کن.
‫[آیداهو، چاگلاس] ‫[پایتخت چیپس آمریکا]
‫[دنیای اتمام بازی]
‫خیلی‌خب. ‫محله جدیدمون اینجاست.
‫این خونه ساخت چه سالیه؟
‫خیلی خوش‌وقتم.
‫مرسی، خوش‌وقتم.
‫رؤسای جدیدت این رو برات فرستادن.
‫وای...
‫آره، مردم عاشق کار ‫تو کارخونه چیپسن.
‫آها، خب، من...
‫من چند وقت ‫رسانه‌های اجتماعیشون رو می‌گردونم.
‫گفتم می‌تونم فالوئرهاشون رو ‫به بالای ۷۵ برسونم.
‫ایول! تو باید هنری باشی.
‫خوش‌وقتم. من دان هستم.
‫سلام. چرا یه آلپاکا تو ماشینتون نشسته؟
‫[باغ‌وحش چرخ‌دار]
‫خب، من فقط مشاور املاک نیستم.
‫باغ‌وحش سیار هم دارم.
‫بگذریم، من باید برم.
‫اگه چیزی لازم داشتین ‫بهم زنگ بزنین.
‫راستی... ‫درگذشت مامانتون رو تسلیت می‌گم.
‫کارت خیلی شجاعانه است.
‫امیدوارم خودت بدونی.
‫ممنون.
‫آروم باش پسر. دارم میام.
‫ای بابا!
‫[تقدیم به ناتالی] ‫[با عشق، از طرف مامان]
‫هنری، صبحانه حاضره.
‫اومدم.
‫اینجا رو باش.
‫پیتزا سیب‌زمینی سوخاری ‫مخصوص صبحانه مامان رو برات درست کردم.
‫می‌تونی اولین روز به بقیه تعارف کنی.
‫مگه نمی‌خواستی عادی جلوه کنم.
‫چرا.
‫فقط می‌خوام کمکت کنم.
‫برات اسپری بدن خریدم.
‫بوی خاص اینجا خیلی مهمه.
‫«فتنه مخملی»؟
‫باید تو هوا بزنیش ‫و بری توش.
‫یه‌راست به خودت نزن. ‫خیلی قویه.
‫- باشه. ‫- خیلی دوستت دارم.
‫من هم خیلی دوستت دارم.
‫بوی کیک موزی و کثافت می‌ده.
‫[دنیای اتمام بازی]
‫[دوربین لیزری]
‫مغازه‌ات خیلی باحاله.
‫آره، می‌دونم.
‫دنبال چیز خاصی می‌گردی؟
‫نه، همین‌جوری نگاه می‌کنم.
‫هدف نداری. ‫ذهن بازنده همینه.
‫من می‌تونم کمکت کنم.
‫[دوره آموزشی گرت ملقب به مرد آشغالی]
‫دارم واسه افرادی که می‌خوان...
‫تو بازی زندگی برنده بشن ‫دوره آموزشی برگزار می‌کنم.
‫- ساعتی پنجاه دلاره. ‫- ایول.
‫واقعا چه‌جوری تو زندگی برنده می‌شن؟
‫دقیقا واسه جواب همین سوال پول می‌گیرم.
‫سیب‌زمینی سوخاری. ‫جریان پیتزای صبحانه چیه؟
‫خواهرم درست کرده.
‫خیر سرم باید تو مدرسه تعارف کنم ‫تا دوست پیدا کنم.
‫به نظرت روز اول یه‌کم زیاده‌روی نیست؟
‫ضمنا، متوجه شدم ‫عطر «فتنه مخملی» زدی.
‫عطر خارق‌العاده‌ایه.
‫واقعا معتقدم هر مرد جوانی...
‫باید بوی خاص خودش رو بده.
‫گمون نمی‌کردم زیاد زده باشم.
‫ببین، یه نصیحت «آشغالی» خفن بهت می‌کنم.
‫رفاقت عین پازل می‌مونه.
‫آدم گاهی خیال می‌کنه ‫باید کلی قطعه داشته باشه که باحال باشه.
‫اما گاهی اوقات یه قطعه هم باحاله.
‫حالا مردم می‌گن:
‫«اون‌جوری که پازل نیست، عکسه.»
‫اون‌ها هم حق دارن حرفشون رو بزنن.
‫سوالی نداری؟
‫چرا. راستش، چندتا سوال دارم.
‫ببین بچه جان. ‫منظورم اینه که کار گروهی فردی نمی‌شه.
‫ولی پیروزی فردی می‌شه.
‫باشه، خب، من باید برم مدرسه.
‫خب حالا خرخون. ‫پیتزا رو همین‌جا بذار.
‫[دبیرستان چاگلاس]
‫خیلی‌خب. ‫این برچسب اسم رو بزن.
‫چرا علامت تعجب داره؟
‫وای هنری، آخه خیلی از حضورت خوشحالیم.
‫از وقتی اون مقاله ‫راجع به رتبه مدرسه‌مون...
‫منتشر شده، تو اولین دانش‌آموزی هستی ‫که اینجا ثبت‌نام کردی.
‫بگذریم، من معاون مارلین هستم...
‫و خیلی صاف و ساده‌ام.
‫احتمالا شنیدی شوهرم کلمنته...
‫اخیرا طلاقم داده.
‫راستش رو بخوای، ‫انتظار داشتم دردناک‌تر باشه.
‫راستش، شوق زندگی مشترکمون ‫بیست سال پیش از بین رفت،
‫ولی به‌خاطر سگ‌هامون ادامه دادیم.
‫خیلی‌خب، بیا ببرمت ‫سر اولین کلاست.
‫صبح به خیر.
‫معرفی کوتاهی از خودم ارائه می‌دم.
‫من معلم ورزش و هنرم.
‫زندگیم از نظر مالی ‫عین کابوس می‌مونه، خب؟
‫زندگی خودم رو واسه بدترین دشمنم ‫هم نمی‌خوام.
‫پارسال تو فرم اظهارنامه مالیاتیم ‫چهار هزار دلار ثبت کردم.
‫واسه همین تابستون‌ها دم فرودگاه ‫انواع صدف درست می‌کنم و می‌فروشم.
‫ولی اکثر پولم رو خرج یه پهپاد ‫تو پاساژ کردم.
‫خیلی‌خب، امروز طبیعت بی‌جان کار می‌کنیم.
‫یه پرتقال، یه موز.
‫بریم تو کارش بچه‌ها.
‫این چیه؟
‫نمی‌دونی طبیعت بی‌جان یعنی چی؟
‫یعنی باید همون چیز رو بکشی.
‫دفعه بعد طبق موضوع بکش.
‫عمرا اگه اون کوله‌جت کار کنه.
‫راستش، ردخورد نداره. ‫ریاضیه دیگه.
‫بابام می‌گه ریاضی رد شده.
‫اینجا رو. بچه تازه‌وارد خیال کرده ‫دانشمند موشکیه.
‫خیلی دوست دارم دانشمند موشکی بشم.
‫پس ثابت کن.
‫خیلی‌خب. شمارش معکوس رو شروع کنین بچه‌ها.
‫پنج، چهار، سه، دو، یک!
‫خیلی‌خب، می‌دونم همگی ‫خیلی بابت...
‫بازسازی برندم هیجان‌زده‌ایم،
‫ولی به نظرم بهتره اسم...
‫بسته‌های مهمونیتون رو ‫«کیسه نمک» نذارین.
‫[چیپس چاگلاس]
‫چاگی!
‫وای نه!
‫من اصلا اینجا نبودم، خب؟
‫خب، خبر خوش از این قراره ‫که کسی نمرده.
‫شرمنده‌ام، خب؟ ‫اتفاقی بود.
‫این کار می‌تونه دلیل اخراجت باشه هنری.
‫باید با سرپرستت تماس بگیری.
‫[ناتالی]
‫با «دنیای اتمام بازی» ‫تماس گرفتین، بفرمایین؟
‫سلام «آقای آشغالی»، ‫منم، هنری.
‫همون بچه‌ای هستم ‫که پیتزا سیب‌زمینی سوخاری آورد.
‫آها، آره.
‫ازتون می‌خوام لطف عجیبی ‫در حقم بکنین.
‫می‌شه بیاین مدرسه‌ام ‫و نقش عموم رو بازی کنین؟
‫عمرا. ‫دیگه از این کارها نمی‌کنم.
‫من بیست و شش دلار دارم.
‫سلام، من عموی هنری‌ام.
‫شما؟
‫«کیسه زباله»؟
‫راستش، «مرد آشغالی» هستم.
‫«مرد آشغالی»، ها؟
‫هر وقت خواستی باهات میام ‫بریم آشغال جمع کنیم.
‫تازه، نمی‌خواد مواظبم باشی،
‫اصلا از راکون نمی‌ترسم.
‫هرکی طلاقت داده، خیلی احمقه.
‫[دنیای اتمام بازی]
‫اصلا نمی‌فهمم. ‫باید کار می‌کرد.
‫محاسبات ریاضیش درسته.
‫ولی احتمالا باعث شدم ‫خواهرم بیکار بشه.
‫ای وای.
‫خیلی خلاقی.
‫ببین، حالا که داری می‌ری کانون تربیت،
‫می‌شه این تبلیغ رو پس بگیرم؟
‫کاغذ مفت نیست و...
‫دیگه تو شعبات «کینکو» راهم نمی‌دن.
‫خب، می‌تونی دفترم رو هم بگیری.
‫آخه دیگه نمی‌خوامش.
‫خب، این آشغال مسخره چیه؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫احتمالا از این مسخره‌بازی‌های جدیده.
‫می‌تونم ۹۵۰ ردش کنم.
‫یعنی چیکار می‌کنه؟
‫عه. دستورالعمل داره.
‫«به هیچ وجه، تحت هیچ شرایطی، ‫گوی و بلور را ترکیب نکنید.»
‫وایستا...
‫«حتی اگر صاحب کسب‌وکار هستید...»
‫«و سریعا به کلی پول نیاز دارید،»
‫«به‌خاطر گنجینه‌های هنگفت اینجا...»
‫«مسیر گوی را دنبال نکنید.»
‫ببین پسر. پسر؟
‫انگار می‌خواد یه‌جایی بره.
‫چی؟
‫[باغ‌وحش چرخ‌دار]
‫ببخشید. همه‌جا رو گشتم. ‫دیگه نمی‌دونستم به کی زنگ بزنم.
‫نه، عیبی نداره. چی شده؟
‫هنری گم شده. ‫رفتم مدرسه‌اش.
‫هزار بار هم به گوشی خودش زنگ زدم.
‫جواب نمی‌ده.
‫قرار بود چند ساعت پیش بیاد خونه.
‫خیال می‌کردم هنوز بابت...
‫انفجار «چاگی چیپسه» بازداشت باشه.
‫- کار اون بود؟ ‫- گوشیت رو بده.
‫وای خدا جون. ‫وای، باورم نمی‌شه.
‫تازه یه روزه اومدیم اینجا ‫و منفورترین آدم شهر شده.
‫پیداش کردم!
‫چیزیش نیست. داره تو یه دهانه معدن ‫متروکه بازی می‌کنه.
‫چی؟
‫بیا. من می‌رسونمت.
‫اگه می‌خوای بلایی سر صورت خوشگلت نیاد،
‫می‌تونی این هویج خراب رو ‫به آقای خط‌خطی بدی.
‫بپر بالا.
‫باشه.
‫تو جلو برو. ‫من هوات رو دارم.
‫باشه، باشه. ردیفه.
‫[خطر] ‫[ورود افراد متفرقه غیرقانونی است]
‫خطر. خب حالا.
‫وای.
‫- هنری! ‫- وای خدا جون!
‫این پایین چیکار می‌کنی؟
‫- این بابا کیه؟ ‫- استاد جدیدمه.
‫کی، من؟ آها.
‫عذر می‌خوام. جانم؟
‫ببینین بچه‌ها! بچه‌ها!
‫داره من رو می‌کشه بچه‌ها!
‫وای!
‫وای هنری!
‫هنری، ولش کن!
‫ای وای، کمرم. کمرم.
‫آره.
‫اینجا دیگه آیداهو نیست.
‫گمون کنم اومدیم وایومینگ.
‫وایستا ببینم، گفتی کی بودی؟
‫گرت گریسون ملقب به «مرد آشغالی.»
‫قهرمان بازی‌های ویدیویی سال ۱۹۸۹.
‫مهم نیست. ‫خودم هم گاهی یادم می‌ره.
‫این دیگه چیه؟
‫وای.
‫اگه درست فهمیده باشم،
‫ممکنه اولین مأموریتمون رو بهمون بده.
‫من صحبت می‌کنم.
‫خیلی‌خب، باشه!
‫- هنری! ‫- آره، هنری!
‫برگرد اینجا.
‫چیکار می‌کنی؟
‫هوم.
‫هوم...
‫هه‌هه.
‫آها...
‫ببینین چی می‌گم خوک‌های کثیف!
‫اگه نتونین طلای بیشتری پیدا کنین،
‫می‌فرستمتون دنیای فوقانی ‫که زامبی بشین.
‫آهای!
‫داری چی می‌کشی؟
‫بیا جلوتر. چیزی نیست.
‫بیا ببینم. من که گازت نمی‌گیرم.
‫آخی! چه قشنگ.
‫ولی این به چه درد طلا پیدا کردن می‌خوره؟
‫ای وای.
‫ها؟
‫چی؟
‫خب، ببین اینجا چه خبره.
‫فرصتمون فرا رسیده.
‫گردالو!
‫مالگوشا!
‫مگه نفهمیدی گفتم...
‫هیچ‌کس حق نداره وقتش رو ‫صرف هنر با فراغت کنه؟
‫گوی برگشته.
‫امکان نداره.
‫دنیس؟
‫تو ازم دزدیدیش ‫و الان خودت پسش میاری.
‫مایه افتخارمه سرورم.
‫الان بازت می‌کنیم.
‫کار احمقانه‌ای نکن.
‫معلومه که نمی‌کنم.
‫می‌تونین به این سگ سیاهچالتون اعتماد کنین.
‫فقط بذارین... ‫حمله مخفیانه...
‫راحت باش. بهم حمله کن.
‫خوک‌نماهام گرگ خوشگلت رو ‫یه لقمه چپ می‌کنن.
‫از کجا بدونم راست می‌گی؟
‫یه راه بیشتر نداره.
‫گوی رو می‌گیرم ‫و از جون سگ کوچولوت می‌گذرم.
‫هه...
‫عجب.
‫اِم...
‫هوم؟
‫اوهوم.
‫سلام مأموریت‌دهنده حکیم.
‫ما دنبال طلاییم.
‫مأموریتی بهمون بده ‫که به انبار گنجینه‌ات برسیم.
‫مرد آشغالی، من با حیوانات کار می‌کنم...
‫و دارم بهت می‌گم اون جونور...
‫اصلا حرف‌هات رو نمی‌فهمه.
‫هیس...
‫داریم صحبت می‌کنیم.
‫عذر می‌خوام. ‫داشتین چی می‌گفتین؟
‫خیلی‌خب، بیا هنری. ‫می‌ریم خونه.
‫به نظر شما هم خیلی سریع نبود؟
‫چرا.
‫خیلی‌خب بچه‌ها.
‫خونسردیتون رو حفظ کنین.
‫آروم باشین.
‫یه نصیحت آشغالی رایگان می‌کنم.
‫ترس ضعفی بیش نیست ‫که کابین خلبان بدنتون رو به دست می‌گیره.
‫این دیگه چه حرفیه؟
‫اگه این‌جوری شد، ‫می‌تونین به سامانه مسیریابی...
‫هواپیمای بدنتون بگین: ‫«خدا به همراهت.»
‫چی؟
‫آره، من اصلا زبان مرد آشغالی رو نمی‌فهمم.
‫من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫گرت!
‫شرمنده‌ام! مردگان نمی‌تونن ‫برترین بازیکن سال بشن!
‫هنری!
‫وای!
‫- وای! ‫- آهای! مشکل زامبی‌ای داریم!
‫باید همین الان بریم!
‫هنری، بیا دیگه!
‫الان وقت وایستادن نیست.
‫هنری! بجنب!
‫چه‌جوری اون کار رو می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، ولی شاید جواب بده.
‫از این طرف! زود باش!
‫از پسش بر میای.
‫- بدو هنری! ‫- کم نیار پسر.
‫اصلا کم نیار! ‫از پسش بر میای!
‫کم نیار هنری! ‫زود باش، زود باش! بجنب!
‫بجنب، بجنب، بجنب! زود باش!
‫وای خدا جون. خیلی شرمـ...
‫هنری!
‫خواهش می‌کنم کمکم کن! هنری!
‫گرت! گرت، بیا اینجا!
‫گرت!
‫چیکار می‌کنی؟
‫پشت سرتن!
‫- این بالاییم! ‫- گرت، بیا اینجا!
‫وای نه! اصلا خوب نیست!
‫ای احمق. فرار کن!
‫- مواظب باش! ‫- بجنب فرار کن!
‫در رو باز کن!
‫وای! برو کنار!
‫زود باشین! این کله جعبه‌ای رو هل بدیم!
‫ای وای. وای پسر.
‫وای! داری تکون می‌خوری... وای!
‫هنک! وای پسر.
‫وای پسر، نه!
‫یوهو!
‫بگیر که اومد! آها!
‫هه‌هه! بگیر که اومد!
‫بگیر که اومد!
‫حمله مخفیانه!
‫ای وای...
‫ها؟
‫هه‌هه.
‫تو کی هستی؟
‫من...
‫استیو هستم.
‫شما کی هستین؟ ‫دنیس کجاست؟
‫دنیس؟ اون کیه... ‫ما دنیس نمی‌شناسیم.
‫پس اون رو از کجا آوردین؟
‫ببین. آروم باش رفیق. ‫این مال منه.
‫اصلا می‌دونی اون چیه؟
‫گوی تسلطه.
‫این که مکعبه.
‫خیلی‌خب.
‫شما واقعا...
‫اصلا نمی‌دونین با چی طرفین.
‫تحویلش بدین ‫تا بلایی سر کسی نیاد.
‫عمرا!
‫خب؟ باید باهاش بریم خونه.
‫اصلا خوشم نمیاد ‫برنامه‌تون رو خراب کنم،
‫ولی نمی‌تونین برین خونه.
‫وایستا ببینم. ‫یعنی چی که نمی‌تونیم بریم خونه؟
‫بدون بلور زمین نمی‌شه.
‫همون جعبه کوچولوئه رو می‌گی؟ ‫مرد آشغالی خرابش کرد.
‫نه‌خیر.
‫ببین، هنری، چطوره دست تو باشه؟
‫به تو میاد عین فرودو باشی بچه جان.
‫به من هم میاد عین فرودو باشم.
‫منظورت اینه که اینجا گیر افتادیم؟
‫آره.
‫مگر این که بلور زمین رو گیر بیارین.
‫تنها راه بازگشت به خونه‌تونه.
‫فقط از یه‌جا می‌شه جایگزینش کرد،
‫اون هم عمارت جنگلیه،
‫ولی اگه برین اونجا ‫خودتون رو به کشتن می‌دین!
‫خب، اگه اینجا بمونیم هم همینه.
‫قبوله.
‫ببینین، من می‌تونم برسونمتون خونه،
‫ولی بعدش باید اون گوی رو بهم بدین.
‫خب، می‌خوای چیکارش کنی؟
‫به شما ربطی نداره!
‫خب، نظرتون چیه؟ ‫قبوله؟
‫الان بیست‌تا زامبی کشت.
‫پوف! پونزده‌تا کشت، ولی قبوله.
‫خیلی‌خب استیو.
‫به دو شرط.
‫اولا، همیشه با من حرف می‌زنی، ‫چون رئیس منم.
‫دوما، اگه بهمون خیانت کنی...
‫سرت رو عین گردو خرد می‌کنم.
‫این بابا خیلی مسخره است.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫ما تازه با ایشون آشنا شدیم ‫و رئیسمون نیست.
‫هوم!
‫خب، ظاهرا دکتر خوش‌هیکل...
‫پیشنهادم رو قبول کرده.
‫وای.
‫وای خدایا.
‫خیلی‌خب.
‫اول باید تجهیزات جمع کنیم،
‫وگرنه همه‌مون می‌میریم.
‫بریم روستای میدپورت.
‫این بابا دیوانه شده.
‫راه بیفتیم!
‫عجب.
‫عجب...
‫اوهوم!
‫- هوم... ‫- وای نه. دوباره نه.
‫وای!
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫وای خدایا. حالتون خوبه؟ ‫وای خدایا.
‫وای خدایا. حالتون خوبه؟
‫سرتون خیلی بزرگه.
‫هوم...
‫شما که ازم شکایت نمی‌کنین، مگه نه؟
‫آخه هر وقت با جیپ گرند چروکیم...
‫به یکی می‌زنم، ‫می‌خواد ازم شکایت کنه.
‫- هوم. ‫- وای خدا.
‫ببین چی می‌گم؟ ‫چطوره شام مهمونت کنم؟
‫مایلی شام مهمونت کنم؟
‫عجب.
‫رسیدیم. ‫روستای میدپورت.
‫یه سری غنائم مخصوص انبار کردم...
‫که باهاشون از عمارت جنگلی ‫جون سالم به در می‌بریم.
‫عه، عه، عه، این‌ها کی‌ان؟
‫این‌ها رو می‌گی؟ ‫روستایی‌ان.
‫کاملا صلح‌طلب و گیاه‌خوارن.
‫اگه کاریشون نداشته باشین، ‫کاریتون ندارن.
‫فقط استراحت می‌کنن، مبادله می‌کنن ‫و کلی نون می‌خورن.
‫عاشق باز کردن نونن.
‫یعنی کل اینجا رو خودشون ساختن؟
‫آره، اکثرش رو ساختن.
‫ولی کل چیزهای خوبی که می‌بینین رو ‫استیو ساخته.
‫وای. اون پادشاهه؟
‫نه.
‫اون یه پا افسانه است.
‫بچه جان، اینجا می‌تونی ‫هر چیزی به ذهنت...
‫خطور کرد رو بسازی.
‫هیچ محدودیتی نداره. ‫خودت می‌فهمی چی می‌گم.
‫- اون برج تو بود، مگه نه؟ ‫- آره.
‫اولین سازه خیلی خفنی بود.
‫آروم باشین. گولم آهنیه.
‫نیروی امنیتی اینجان.
‫ولی خیلی مهربونن!
‫مگه این که سر به سر روستایی‌ها بذارین.
‫اصلا چنین کاری نکنین!
‫اینجا اصلا منطقی نیست.
‫باهام بیاین!
‫ببین، باید خیلی زود پروتئین بخورم.
‫می‌دونم کجا ببرمت رفیق.
‫سلام.
‫یوهو!
‫وای پسر، همین که اینجا راه می‌رم ‫مو به تنم سیخ شده.
‫تا حالا با خودتون گفتین...
‫ترکیب گدازه داغ و جوجه چی می‌شه؟
‫من گفته بودم ‫و الان می‌فهمین چی می‌شه.
‫ای وای!
‫هوم؟
‫می‌شنوین؟
‫صدای پختنشه.
‫اوهوم.
‫بوش رو استشمام کنین.
‫♪ جوجه... ♪
‫♪ گدازه‌ای ♪
‫♪ جوجه گدازه‌ای استیو ♪ ‫♪ آره، خیلی خوشمزه است ♪
‫♪ وای مامان جون، ♪ ‫♪ الان زنگ می‌زنی ♪
‫♪ ترد و آب‌داره ♪ ‫♪ الان می‌خوریش ♪
‫♪ وای، خیلی تنده ♪ ‫♪ گدازه‌ایه! ♪
‫من هم یه کسب‌وکار خرد دارم.
‫ولی سعی می‌کنم آهنگ تبلیغاتیم ‫افتضاح نباشه.
‫بدبخت بیچاره.
‫جوجه رو بده بیاد.
‫من عین این استیو سوسول نیستم.
‫عاشق حرارتم. عاشق دردم.
‫گرت، وایستا!
‫ببین چی می‌گم.
‫اون جوجه تو گدازه داغ پخته شده.
‫بذار خنک بشه پسر.
‫اوهوم.
‫بدک نبود.
‫مرد آشغالی... ‫واقعا خیلی احمقی.
‫چی شده؟
‫چی؟
‫ارتشبد چانگوس! بیا اینجا ببینم.
‫سلام مالگوشا. چی شده؟
‫رفیق سیاهچالی قدیمیت، استیو، ‫بهمون خیانت کرده.
‫خب، چه بد.
‫گوی دست چهار گردالوئه.
‫جاسوس‌هام بهم گفتن ‫اون‌ها رو...
‫به فروشگاه جوجه گدازه‌ایش برده.
‫نه بابا. من عاشق اونجام.
‫♪ جوجه گدازه‌ای ♪
‫خفه شو!
‫بهترین جنگجویانت رو ببر، ‫اون گوی رو برام بیار...
‫و گردالوها رو بکش.
‫یعنی می‌خواین جونش رو بگیرم؟
‫شوخیت گرفته؟
‫خیال کردی منظورم چیه؟
‫باشه.
‫فقط یه لحظه گیج شدم.
‫این میخچه دنیای تحتانی رو بگیر ‫که زامبی نشی.
‫علیاحضرت، گمون نکنم ‫این برامون کافی باشه.
‫یه‌کاریش بکن!
‫مشکلی نیست.
‫خیلی‌خب. بخورین بچه‌ها.
‫بهتره اون بالا زامبی نشین.
‫ولی خیلی کم بخورین، باشه؟
‫هوم...
‫خیلی‌خب، این عمارت جنگلی رو ‫از کجا پیدا کنیم؟
‫از رشته‌کوه رد می‌شیم، ‫وارد جنگل تاریک می‌شیم،
‫دقیقا بعد از قارچ‌های سرخ عظیمه.
‫- قارچ‌های سرخ عظیم؟ ‫- اوهوم. خیلی سرخ و بزرگن.
‫باید یه نقشه واقعی پیدا کنیم استیو.
‫اینجا خطرناکه و باید برادرم رو ‫از اینجا ببرم.
‫خب، ظاهرا داره بهش خوش می‌گذره.
‫ببین، برادرت استعداد داره. ‫خودت می‌دونی دیگه؟
‫باید بذاری بهش بال و پر بده.
‫رمز بقا تو این دنیا خلاقیته.
‫خیلی‌خب، وضعیت تو دنیای واقعی...
‫یه‌کم فرق می‌کنه.
‫زنگ ورزش بچه‌های خلاق رو ‫آخر از همه انتخاب می‌کنن،
‫موقع ناهار سر میز خرابه می‌شینن...
‫و بهشون زور می‌گن.
‫خودم می‌دونم.
‫اصلا می‌دونی تو دنیامون چیکار کرده؟
‫«چاگی چیپسه» رو منفجر کرده!
‫خب، شاید دنیای من اینجاست.
‫هنری، منظورم این نبود.
‫منظورم اصلا این نیست.
‫صرفا جهت اطلاعت بگم،
‫من خیلی بیشتر از تو ‫خواهر هنک محسوب می‌شم.
‫آره.
‫لگد چرخشی.
‫[انبار سری استیو]
‫- حالت خوبه؟ ‫- چیزیم نیست.
‫ببین، یکی از این کله‌گنده‌ها رو...
‫پیدا کردم که نقشه می‌فروشه.
‫ظاهرا معتبره. بیا.
‫به انبارم خوش اومدین.
‫تی‌ان‌تی.
‫راکت آتش‌بازی. ‫به درد پیش‌روی هم می‌خوره.
‫چکمه سرعت.
‫ست کامل زره الماسی.
‫کلی هم شمشیر داریم.
‫کل مایحتاج رسیدن ‫به عمارت جنگلی اینجاست.
‫وای.
‫خیلی مسخره چیدیشون داداش.
‫ببینین، ولی دست نزنین.
‫از عزیزترین گنجینه‌هامن.
‫هوم.
‫این مسخره دیگه چیه؟
‫اون یاقوت متممه.
‫به هرجا پرتش کنی منتقلت می‌کنه.
‫- آها، حتما. ‫- نه!
‫وای خدا.
‫این دیگه چه...
‫همون یکی رو بیشتر نداشتم.
‫عیبی نداره.
‫سرش با یه مرد متمم جنگیده بودم ‫و چیزی نمونده بود بمیرم.
‫باهام بیاین.
‫این میز ساخته.
‫این‌جوریه.
‫این عناصر رو با طرح‌های مختلف می‌چینین...
‫و بفرمایین!
‫یه شمشیر ناز می‌سازین.
‫می‌خوای شمشیر ببینی؟
‫خودم شمشیر نشونت می‌دم.
‫آره!
‫چکش بده.
‫بفرما!
‫وای...
‫عیبی نداره رفیق. ‫سطل اینجا مفیده.
‫آره. باحالن گرت. ‫عین نانچیکو می‌مونه.
‫آره، می‌دونم. ‫واسه همین ساختمش.
‫در واقع...
‫سطل‌چیکوئه.
‫چیه؟
‫می‌شه من یه چیز دیگه امتحان کنم؟
‫معلومه.
‫داداش، این همه مدت ‫سیب‌زمینی سوخاری داشتی؟
‫آره. شرمنده.
‫وای!
‫سیب‌زمینی‌سوخاری‌اندازه.
‫پسر، با یه چیز مسخره ‫از دنیای واقعی،
‫چیز خارق‌العاده‌ای ساختی.
‫واقعا حرف نداره.
‫هنک؟
‫می‌شه کارت که تموم شد ‫با سوخاری‌اندازت بازی کنم؟
‫- آره. ‫- ایول.
‫ببین استیو. ‫می‌شه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫معلومه.
‫چی شده؟
‫یادته کنار گوی یادداشت گذاشته بودی؟
‫همونی که می‌گفتی گنجینه هست؟
‫من خوندمش.
‫آره. همه‌جا گنجینه هست.
‫من کلی الماس تو معادن سرخ‌سنگ ‫ذخیره کردم.
‫خب، این گنجینه‌ات...
‫تو راه همین عمارت نیست؟
‫نه راستش. خیلی فاصله داره.
‫ضمنا، معادن گاهی خیلی خطرناکن.
‫بذار ساده بگم استیو.
‫الماس نباشه، ‫از گوی خبری نیست.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫هوم...
‫روزتون به خیر.
‫عجب...
‫ما نقشه عمارت جنگلی رو لازم داریم.
‫اوهوم؟
‫یه نقشه لازم داریم.
‫ای وای.
‫- نات؟ ‫- دان؟
‫یه اتفاقی افتاده.
‫عجب.
‫خیلی‌خب بچه‌ها،
‫کافیه محصولاتشون رو خراب کنین.
‫روستایی‌ها از این کار متنفرن.
‫این‌ها کی‌ان؟
‫خوک‌نمان. ‫حتما دنبال گوی اومدن.
‫سلام استیو. ‫چه خبر پسر؟
‫ای بابا! چانگوسه.
‫خیلی شرمنده‌ام، ‫ولی مجبورم جونت رو بگیرم.
‫مالگوشا بهم خیانت کرد.
‫فقط اون گوی رو می‌خوام.
‫این بابا رو می‌شناسی؟
‫آره، قبلا تو سیاهچال رفاقت داشتیم.
‫رفتارش مؤدبانه است، ‫ولی آدمکشه!
‫وای، خوش‌تیپ شدی داداش.
‫وزن کم کردی؟
‫برین عقب بچه‌ها.
‫این خوک مال خودمه.
‫نه.
‫خسته شدم از بس ‫کل افتخارات نصیب تو می‌شه.
‫این خوک مال منه.
‫استیو!
‫- باید خودمون رو به هنری برسونیم. ‫- آره.
‫به نظرت از پس این‌ها بر میایم؟
‫بیا، بریم تو کارش!
‫ایول، از پسش بر میایم!
‫آها!
‫حرکات باحالی می‌زنی داداش.
‫شرمنده.
‫ایول!
‫مهمونی تمومه رفیق.
‫گوی رو بده من دیگه.
‫بذار یه چیزی بهت بگم. ‫بذار یه چیزی بهت بگم!
‫چی؟
‫وای!
‫مرسی گنده‌بک.
‫چرخش نینجایی!
‫چی شد؟
‫خیر سرم نجاتت دادم.
‫نمی‌خواد الان تشکر کنی.
‫باید خودمون رو به حفاظ برسونیم. ‫دنبالم بیاین!
‫هنری!
‫نات، باید زود بریم.
‫دان، نمی‌تونم تنهاش بذارم. ‫تنها خانواده‌امه.
‫زنده به دردش می‌خوری، خب؟
‫دم عمارت جنگلی می‌بینیمش.
‫باید بریم نقشه‌فروشه رو پیدا کنیم! ‫بیا!
‫دنبالم بیاین!
‫- گرت، ناتالی چی می‌شه؟ ‫- دم عمارت می‌بینیمش.
‫زود باشین، بدوین!
‫- وای! ‫- وای!
‫وای، عالی شد. حالا چیکار کنیم؟
‫آها!
‫بال مخصوص الیترا!
‫آها! آها!
‫وای!
‫برین سمت اون رشته‌کوه.
‫مگه قرار نبود بریم عمارت جنگلی؟
‫هنک، جلوی بزرگ‌ترت ‫حاضرجوابی نکن.
‫- ولی... ‫- ولی... خداحافظ.
‫اون کار می‌کنه دیگه؟
‫شک نکن.
‫یوهو!
‫اینجا رو باشین. دارم پرواز می‌کنم!
‫ایول!
‫«بوئنوس دیاز.»
‫یعنی «فعلا.»
‫نه! خیال می‌کردم سه‌تا برداشتم!
‫وایستا من هم بیام!
‫دارم میام!
‫نه! اصلا نمی‌شه پسر!
‫موهام رو ول کن!
‫آروم باش. ‫بذار با پام هدایتت کنم.
‫راه دیگه‌ای نداره.
‫چی؟
‫هنک! اگه جدا بشیم ‫احتمال موفقیتمون بیشتره!
‫- چی؟ ‫- آها!
‫ولم کن!
‫یوهو!
‫ایول!
‫یوهو!
‫گرازسوارها تو موقعیت ساعت سه‌ان!
‫هوات رو دارم رفیق!
‫محاصره‌مون کردن!
‫برو سمت تونل!
‫رد نمی‌شیم! ‫خیلی بزرگیم!
‫باید پا به دماغ بشیم.
‫کامل بچسبیم به هم!
‫چی؟ نه. من چنین کاری نمی‌کنم!
‫بهت دستور می‌دم کامل به هم بچسبیم!
‫باشه!
‫ایول!
‫ای بابا! سطل گدازه است!
‫- خیلی‌خب. محکم بچسب! ‫- چی؟
‫هنوز اون پشت یه‌کم فضای منفی هست!
‫جفتمون می‌دونیم!
‫دارم سعی می‌کنم بچسبم!
‫خیلی‌خب، حالا آماده باش.
‫واسه امنیت خودت فشار می‌دم.
‫درک می‌کنم.
‫یوهو!
‫ایول!
‫یوهو!
‫ولم کن!
‫هنری!
‫ای وای.
‫نگران نباشین!
‫سقوطمون رو با این سطل آب کند می‌کنم.
‫می‌ریزم!
‫مبارزه‌ات حرف نداره نات. ‫داشتی همه رو می‌زدی.
‫مرسی! اصلا نمی‌دونم از کجا بلدم.
‫اونجاست!
‫آهای! برگرد اینجا! ‫ما نقشه لازم داریم!
‫اول قایق لازم داریم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫خیلی‌خب، بجنب. ‫نقشه‌فروشه داره روی آب می‌ره!
‫جادوی قایق!
‫هه‌هه!
‫نات، اون بدترین قایقیه که به عمرم دیدم.
‫ببخشید. ‫اصلا این کار رو بلد نیستم.
‫ولش کن. بیا بریم، زود باش.
‫وای. وای...
‫هوم.
‫نه، ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫راستش، باید بهت بگم ‫داره خیلی بهم خوش می‌گذره.
‫عجب.
‫اخیرا از شوهرم کلمنته...
‫طلاق گرفتم و...
‫دلیل اصلیش این بود...
‫که اصلا شخصیت خاصی نداشت، متوجهی؟
‫برعکس تو.
‫آها...
‫باید توضیح بدی رفیق.
‫من و هنک جواب می‌خوایم.
‫مثلا بگو چه‌جوری جلوی اون خوک‌ها رو بگیریم؟
‫چرا ریش من بوی گورگونزولا می‌ده؟
‫آره، اون جادوگر شرور...
‫- که می‌گفتی کیه؟ ‫- ببینین!
‫جادوگره ملکه‌ای به نام مالگوشاست.
‫اون‌ها نوچه‌هاشن.
‫تو خراب‌شده تاریکی...
‫به نام دنیای تحتانی ‫بهشون حکمرانی می‌کنه.
‫من هم همیشه یه تکه ‫گورگونزولا...
‫تو جیب جلوم می‌ذارم، خب؟
‫گوش کنین!
‫مسیری که مالگوشا به سمت تاریکی طی کرد،
‫طبق معمول همین داستان‌ها شروع شد...
‫وسط مرحله نیمه‌نهایی ‫استعدادیابی دنیای تحتانی بود.
‫[استعدادیابی دنیای تحتانی]
‫مالگوشا کوچولو همیشه آرزو داشت ‫با استعدادش مشهور بشه.
‫حرکاتش خیلی متفاوت بود.
‫هیچ‌کس تو دنیای تحتانی ‫آمادگیش رو نداشت.
‫داغون شد.
‫مگه بهت نگفته بودم ‫این کارها به درد نمی‌خوره؟
‫وقتشه بزرگ بشی.
‫خسته شدم از بس ‫دنبال آرزوهات بودی.
‫حالا این تبر رو بگیر ‫و برو طلا پیدا کن.
‫اجرای خیلی خجالت‌آوری بود!
‫در نتیجه، از اون روز به بعد،
‫به انواع و اقسام خلاقیت پایان داد.
‫اگه روزی اون گوی به دستش برسه، ‫خورشید رو سیاه می‌کنه.
‫همه‌جا پر از میخچه دنیای تحتانی می‌شه.
‫این دنیای قشنگ ‫و تمام موجوداتش...
‫خراب و نابود می‌شه.
‫اون‌وقت تو می‌خواستی بهش بدیش؟
‫چه فکر بکری!
‫من بهش نمی‌دمش.
‫ولی اون گوی رو لازم دارم ‫که بهش فشار بیارم.
‫باید دنیس رو نجات بدم.
‫بیاین.
‫عمارت جنگلی پشت رشته‌کوه سرخ‌سنگه.
‫می‌تونیم از روش ‫یا از تو دلش بریم.
‫از هر کدوم سریع‌تره بریم.
‫از تو دلش سریع‌تره.
‫ارتشبد چانگوس،
‫آخرین باره که روسیاهم می‌کنی.
‫آره، واقعا خیلی شرمنده‌ام.
‫هیولائه رو بیارین!
‫چی؟
‫یعنی چی که باید مغزش رو بذارین توش؟
‫خب، آره، خیلی مهمه. ‫ردیفش کنین!
‫ببینین، همه می‌دونن ‫امروز خیلی خوب عمل نکردم.
‫ولی واقعا دارم سعی می‌کنم ‫اهداف جدیدی تعریف کنم و...
‫گراز غول‌پیکر.
‫برترین سلاح من.
‫بالاخره اومد!
‫بکشش!
‫وایستین ببینم، یعنی دارین اخراجم می‌کنین؟
‫آفرین.
‫حالا گردالوها رو پیدا کن ‫و گوی رو برام بیار!
‫بدجوری گم شدیم.
‫تنها کارم محافظت از اون بود، ‫ولی خراب کردم.
‫به مامانم قول داده بودم ‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم بلایی سرش بیاد.
‫لابد بچه‌داری به من نیومده.
‫کاش می‌تونستم یه‌کم بیشتر...
‫بچگی کنم، متوجهی؟
‫حس کنم می‌تونم هر کاری بکنم.
‫می‌فهمم.
‫آدم بزرگ بودن خیلی بده.
‫آدم کلی مسئولیت داره...
‫و باید بی‌خیال آرزوهاش بشه.
‫خیال کردی خوشم میاد ‫پونزده‌تا کار داشته باشم؟
‫وایستا، وایستا، وایستا. ‫وایستا ببینم، وایستا ببینم.
‫بیا آروم باشیم.
‫گمون کنم این یکی ‫فقط یه‌کم محبت می‌خواد.
‫آره؟ استخون دوست داری؟
‫وای، مطمئنم استخون دوست داری. ‫بله که داری. بله که داری.
‫خیلی خوشگلی، مگه نه؟
‫بله که خوشگلی! بله که خوشگلی!
‫باورم نمی‌شه واقعا چنین کاری کردی.
‫وایستا ببینم.
‫[دنیس]
‫دنیس؟
‫دنیسِ استیو؟
‫خب، می‌تونی ببریمون پیشش؟
‫وای!
‫نات، گمون کنم راه عمارت جنگلی ‫از این طرف باشه.
‫دنبال اون هاپو بریم!
‫ای وای، پیداش کردیم.
‫اینجا رو باشین.
‫به معادن سرخ‌سنگ خوش اومدین.
‫اون درخشنده‌ها رو می‌بینین؟ ‫اون سرخ‌سنگه.
‫رسانای انرژیه.
‫می‌شه باهاش اختراعات خفنی کرد.
‫مگه نگفته بودی اینجا معدن الماسه؟
‫آروم باش گنده خان. ‫الماس هم هست، ولی مواظب باش.
‫من خیلی وقت پیش ‫یه سری تله کار گذاشته بودم.
‫ولی خودم اصلا یادم نمیاد کجان...
‫بکنینشون!
‫خواهش می‌کنم کمکم کنین!
‫ببخشید!
‫هه! اینجاست! ‫مرسی گرت.
‫ایول.
‫ایول!
‫الماس‌هام.
‫وای! ‫حالا شد یه چیزی.
‫استیو به قولش عمل کرد!
‫شما هماهنگ کرده بودین؟
‫شرمنده‌ام هنری.
‫یوهو!
‫ایول! من شرمنده نیستم.
‫ایول بابا.
‫- این چه وضعشه پسر؟ ‫- آروم باش بابا.
‫ممکنه ناتالی الان به عمارت رسیده باشه.
‫ممکنه در خطر باشه!
‫وای نه. این بو رو حس می‌کنین؟
‫میخچه دنیای تحتانیه.
‫یعنی چی؟
‫نه! گراز غول‌پیکر!
‫بالاخره مغزش رو گذاشت توش.
‫بدوین سمت واگن‌های معدن!
‫بزنش هنری، بزنش!
‫بریم!
‫اگه درست یادم باشه، ‫همین جلو یه اتاق امن خفن ساخته بودم.
‫یوهو!
‫ای بابا، مشعلم خاموش شد.
‫چرا نگه داشتیم؟
‫چون سرخ‌سنگمون تموم شد!
‫باید سریع منبع انرژی پیدا کنیم.
‫صدای چیه؟
‫آروم باش بابا. ‫کاملا در امانیم.
‫ای بابا! اینجا پرورشگاه کریپرهامه.
‫یعنی چی...؟ ‫حتما شوخیت گرفته!
‫کدوم احمقی این جونورها رو ‫پرورش می‌ده؟
‫اون جلو رو ببینین!
‫باید خودمون رو به خط‌آهن سرخ‌سنگ برسونیم!
‫گرت، تو این بلا رو سرمون آوردی!
‫پیاده شو و هل بده!
‫باشه. باشه.
‫بدو گرت! زود باش!
‫نمی‌رسیم!
‫زود باش!
‫زود باش گرت، باید سریع‌تر بریم!
‫چک بزن هنک!
‫برین ببینم! آها! برین...
‫گرت، بپر بالا!
‫پشت سرمونه!
‫خیلی دوستت دارم دنیس!
‫یوهو! ایول!
‫آفرین.
‫چیزی نمونده بود به‌خاطر این مسیرت بمیریم.
‫آروم باش، الکی بزرگش می‌کنی. ‫هنوز زنده‌ایم.
‫مشکلت چیه پسر؟
‫اون الماس‌های مسخره رو لازم نداشتیم.
‫به خدا خودخواه‌ترین آدمی هستی...
که به عمرم دیدم.
‫خب حالا. من لازمشون دارم، خب؟
‫من الماس‌ها رو لازم دارم،
‫چون پولش رو لازم دارم، ‫چون آس و پاسم.
‫تو این چیزها سرت نمی‌شه.
‫زندگی من افتضاحه بچه جان. فهمیدی؟ ‫خیلی بدبختم.
‫بفرما، گفتم.
‫می‌دونم انگار همه‌چیم ردیفه، خب؟
‫من زرنگم، بامزه‌ام، دو زبان بلدم.
‫انگار امکان نداره اشتباه کنم.
‫ولی حقیقت از این قرار نیست.
‫وضعم خوب نیست.
‫من کم آوردم هنک، ‫قراره دار و ندارم رو از دست بدم.
‫تازه بدترین بخشش رو نگفتم.
‫من تنهام.
‫تو که تنها نبودی.
‫من دوستت بودم.
‫بابت مشکلات مالیت متأسفم.
‫خفه شو استیو.
‫وای.
‫حس می‌کنم درکم می‌کنی ‫و خیلی خوب بهم گوش می‌دی.
‫فقط افرادی که هوش احساسی ‫زیادی دارن، خوب گوش می‌دن.
‫راستش، اصلا گمون نمی‌کردم...
‫تا آخر عمرم با مرد دیگه‌ای ‫آشنا بشم، متوجهی؟
‫هوم.
‫می‌خوام جرئت به خرج بدم...
‫و به صرف دسر به خونه‌ام دعوتت کنم.
‫هوم. آها.
‫غذاتون تموم شد؟
‫نه، گمون کنم سوئدی باشه.
‫ولی غذامون رو خوردیم.
‫اوناهاش. ‫عمارت جنگلی.
‫می‌ریم اونجا، بلور زمین رو برمی‌داریم...
‫و می‌فرستیمتون خونه.
‫دنبالم بیاین!
‫اینجا رو.
‫بریم تو کارش.
‫خوب گوش کنین ‫ببینین بابا استیو چی می‌گه.
‫عمارت جنگلی سه طبقه داره.
‫طبقه اول پر از تبردارانه.
‫در واقع قاتل تبر به دستن.
‫چرا طبقه سوم ‫طبقه اوله؟
‫خیلی گیج شدم.
‫می‌خواستم سه طبقه بسازم،
‫ولی وقت نداشتم عین خونه عروسکی بسازمش.
‫طبقه دوم پر از احضارگرانه.
‫جادوی سیاه قدرتمندی رو از برن.
‫بدترین ماکتیه که به عمرم دیدم.
‫گرت، این‌قدر حرف نزن.
‫داریم سعی می‌کنیم نقشه بریزیم.
‫داداش، تا کی می‌خوای ازم عصبانی بمونی؟
‫من که تازه ازت عصبانی شدم.
‫خواهش می‌کنم بابت این ماجرا ‫ازم عصبانی نباش، خب؟
‫ولی تصادفا در حین ساخت‌وسازت ‫گوی رو دزدیده بودم.
‫حالا آشتی کنیم؟
‫تو واقعا بدترین آدم کل جهانی.
‫بچه‌ها! حواس جفتتون به توضیحاتم باشه!
‫تالار غنائم طبقه سومه.
‫بلور زمین اونجاست،
‫ولی مردان متمم ازش نگهبانی می‌دن.
‫هر کاری کردین، ‫تو چشمشون نگاه نکنین.
‫مغزتون رو جزغاله می‌کنن.
‫خیلی‌خب، من می‌تونم به طبقه دوم ‫راه‌پله بسازم،
‫یواشکی از پنجره برم تو ‫و بلور زمین رو بردارم.
‫فکر خیلی خوبیه هنک.
‫ولی واسه اجراش باید ‫خوب حواسشون رو پرت کنیم.
‫می‌دونی احتمالا حواسشون ‫با چی پرت بشه؟
‫مسخره جلوه می‌کنه.
‫بگو.
‫♪ رفاقت همون آرزوییه... ♪
‫♪ که موقع فوت کردن شمع‌های... ♪
‫♪ کیک تولدت می‌کنی ♪
‫♪ زورگو نباش ♪ ‫♪ و خشن نباش ♪
‫♪ وقتشه لباس تولدت رو بپوشی ♪
‫♪ برو هنک، تا ساز می‌زنیم برو ♪
‫حتما شوخیت گرفته.
‫از پسش بر میای.
‫به اعماق وجودت تکیه کن.
‫تو بچه چاگلاسی و من خیلی دوستت دارم!
‫جریان چیه استیو؟
‫باشگاه مبارزه مسخره تبردارانه.
‫اسمش رو شنیده بودم، ‫ولی تا حالا از نزدیک ندیده بودم.
‫می‌خوان با اون جوجه مبارزه کنم؟
‫مبارزه تا پای مرگه بچه جان.
‫هوم...
‫جوجه‌سواره.
‫بپا!
‫نذار به صورتت نزدیک بشه!
‫بزنش!
‫وای!
‫چه عجب.
‫ببخشید رفیق.
‫گولش رو نخور!
‫دل اون بچه اهریمنیه!
‫نه، تو که اهریمن نیستی، مگه نه؟
‫خیلی گوگولی و نازی.
‫الان سرت رو ناز می‌کنم.
‫هیچ‌وقت عین من خفن نمی‌شی هنک.
‫تسلیم شو.
‫دنیای فوقانی بهت نیاز نداره هنری.
‫- من هم نیازی ندارم. ‫- تسلیم شو.
‫همه‌اش تقصیر توئه هنری.
‫همه کارهات خراب می‌شه.
‫این آشغاله بچه جان.
‫چی شد...؟
‫گرت! نه!
‫دارم میام!
‫طاقت بیار!
‫حمله مخفیانه!
‫ایول بابا. هوات رو دارم.
‫بیا.
‫تو جونم رو نجات دادی.
‫رفیق واسه همینه دیگه گرت.
‫هنک! ‫بلور زمین رو برداشتی؟
‫آره، برداشتم.
‫بیاین از این خراب‌شده بریم.
‫بجنبین! بدوین!
‫می‌دونستم شما احمق‌ها رو ‫اینجا پیدا می‌کنم.
‫وای نه. خودشه!
‫معلومه که خودمم احمق خان.
‫از دو زیست‌بوم اون‌ورتر ‫بوت رو حس کرده بودم.
‫اینجا رو باش. ‫حتی یه گراز جدید واسه خودم ساختم.
‫مالگوشا! حکومتت به اتمام رسیده!
‫اشتباه می‌کنی.
‫تازه شروع شده.
‫نه!
‫هه!
‫نه!
‫بکشینشون!
‫ما کار داریم.
‫خداحافظ استیو.
‫نه!
‫این پل رو منفجر می‌کنن!
‫- شرمنده‌ام هنک. ‫- چی؟
‫ایول! مکعب لغزان.
‫بجنب گرت، بپر!
‫نمی‌تونم استیو.
‫از اینجا ببرش!
‫برو هنک! ‫خواهرت رو نجات بده و برین خونه!
‫گرت، لازم نیست چنین کاری بکنی.
‫داستانم رو با آهنگ تعریف کنین.
‫متال باشه. خشن باشه. ‫ساز واقعی باشه.
‫ضمنا...
‫من عاشق این‌جور مهمونی‌هام.
‫لگد چرخشی.
‫پرتاب آشغالی! ای وای!
‫نه!
‫داریم سقوط می‌کنیم!
‫آماده برخورد باش!
‫دنیس؟
‫دنیس!
‫خودتی! واقعا خودتی!
‫بیا ببینم...
‫وای!
‫چه‌جوری پیدام کردی؟
‫گرگ خیلی خفنیه.
‫ما رو یه‌راست آورد پیشتون.
‫حالا فهمیدم چرا همیشه کثیف و بدبو بودی،
‫می‌خواستی دنیس پیدات کنه.
‫حالش خوبه؟
‫چیزیش نیست. فقط داره استراحت می‌کنه.
‫خوبه.
‫فرود اضطراری سختی بود.
‫وایستا ببینم. اینجا کجاست؟
‫وای!
‫کاش مرد آشغالی اینجا بود ‫و این صحنه رو می‌دید.
‫از خونه قارچیت خیلی خوشش می‌اومد.
‫آره، گمون کنم راست می‌گی.
‫خیلی می‌ترسیدم از دستت داده باشم.
‫من هم خیلی می‌ترسیدم ‫از دستت داده باشم.
‫خیلی بابت اون حرفم عذر می‌خوام.
‫درگذشت گرت رو هم تسلیت می‌گم.
‫یه‌بار بیشتر نمی‌گم.
‫این می‌ره روی اون.
‫فهمیدی تراویس؟
‫لیزر خیلی خفنی ایجاد می‌کنه ‫که موجب تاریکی...
‫مهم نیست.
‫نه. نه!
‫تاریکی عظیمه! شروع شده.
‫مالگوشا داره کل نیروهاش رو جمع می‌کنه.
‫این سرزمین رو نابود می‌کنه.
‫مگه این که... اون گوی رو به دست بیاریم.
‫خب، پس اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫بریم چندتا خوک پیدا کنیم.
‫من آماده‌ام. ‫از دست اون خوک‌ها خسته شدم.
‫آره، من هم همین‌طور.
‫به‌خاطر گرت می‌ریم.
‫اول معدن‌کاوی می‌کنیم، ‫بعد می‌سازیم.
‫معدن‌کاوی و ساخت‌وساز می‌کنیم!
‫- یک، دو، سه! ‫- با همیم!
‫- گوی رو می‌گیریم! ‫- گوی! چی می‌گین؟
‫- معدن‌کاوی و ساخت‌وساز. ‫- بهتره همه همین رو بگیم.
‫با شماره سه. یک... ‫ولش کنین. وقت نداریم!
‫نشونمون بده چی طراحی کردی هنری.
‫خیلی‌خب. من یه نقشه دارم.
‫چه طرح‌های خفنی.
‫باید سریع عمل کنیم.
‫دست به کار بشیم!
‫اول یه مقدار شمش آهن لازم داریم.
‫ایول بابا!
‫چکمه سرعت هم می‌خوایم.
‫وقتشه اینجا رو بترکونیم.
‫بیاین بچه‌ها.
‫پرواز خوبی داشته باشین!
‫ایول پسر! یوهو!
‫شک ندارم. شک ندارم!
‫کلی هم الماس لازم داریم.
‫ببینم چی داری نات.
‫وای! ایول!
‫تنت می‌خاره رفیق؟
‫آماده‌ایم.
‫بریم دنیای فوقانی رو نجات بدیم.
‫خیلی‌خب خوک‌های نازم.
‫امروز دنیای فوقانی رو تصاحب می‌کنیم!
‫به روستاهاشون حمله کنین.
‫خونه‌ها و مزارع متقارنشون رو بسوزونین.
‫هرچی ساختن رو نابود می‌کنیم!
‫خب، منتظر چی هستین؟
‫برین دیگه!
‫زود باشین، طلاهاشون رو برام بیارین!
‫زود باش هنری!
‫ها؟
‫هه! یه خبری دارم!
‫گولم آهنی اگه تحریک نشه، ‫حمله نمی‌کنه.
‫واقعا آفرین تراویس!
‫آماده‌ای؟
‫بریم تو کارش.
‫وای، امان از دستتون!
‫پس تو چیکار می‌کنی ‫مکعب گوشتی گنده؟
‫برو پایین و به خدمت اون گردالوها برس!
‫حالا خوشتون اومد؟
‫زود باش!
‫ها؟
‫خیلی‌خب گوش. بیا ببینم.
‫بیا ببینم.
‫حمله مخفیانه!
‫هه!
‫وای!
‫زره الماسیم!
‫حمله تخم‌مرغی! آها!
‫بی‌حرکت!
‫داری صبحانه درست می‌کنی؟
‫ولم کنین!
‫زود باش! ‫گوی اون بالاست!
‫بندازش هنری.
‫من ردیفش می‌کنم.
‫بدو هنری، بدو!
‫آهای سروان گنده‌بک!
‫یه چیزی برات دارم.
‫بگیرش دنیس.
‫یوهو! ‫خوکه رو گاز بگیرین!
‫تمومش کن هنری!
‫- هنری! ‫- نه!
‫نه!
‫یوهو!
‫گرفتمت بچه جان!
‫- ایول! ‫- ایول!
‫ایول!
‫گرت، تو زنده‌ای!
‫آره!
‫بین خودمون بمونه، ‫حقه سطل آب استیو رو پیاده کردم.
‫خیلی باحاله، مگه نه؟
‫بدک نیست.
‫این گوی رو برداریم و بریم خونه.
‫ایول! ایول، بدو هنری!
‫خیلی‌خب هنک. ‫وقت شلیک آتشینه.
‫اون نیزه رو بردار.
‫می‌خوام از پایین بهش حمله کنی.
‫ایول.
‫یوهو! بزنش!
‫ایول!
‫این کار رو از کجا یاد گرفتی؟
‫نپرس.
‫یوهو!
‫ایول!
‫نه!
‫شما چیکار کردین؟
‫گوی!
‫ایول!
‫از دیدنت خوشحالم مرد آشغالی.
‫آره، واقعا خوشحالم.
‫جاخالی! حمله!
‫شکست خوردی جادوگر.
‫دنیای فوقانی دوام میاره.
‫تو هم گول دروغ بزرگی رو خوردی.
‫هیچ‌وقت خوشحال نمی‌شی.
‫خودت ته دلت می‌دونی.
‫امیدواری، رویاپردازی ‫و ساختن عذاب‌آوره.
‫راست می‌گی.
‫ساختن از نابودی سخت‌تره.
‫واسه همین بزدل‌ها دومین رو انتخاب می‌کنن.
‫فعلا گوش.
‫تک‌تک لحظاتی که دیدمت...
‫وحشتناک وقتم رو تلف کردم.
‫وایستا، یه چیز دیگه بگم.
‫بیا جلوتر.
‫یه خنجر کوچک داری...
‫و می‌خوای باهاش بهم حمله کنی؟
‫نه، نه. من خیلی ضعیف شدم.
‫خیلی‌خب.
‫آها!
‫ای بابا!
‫به امتحانش می‌ارزید.
‫وایستا، وایستا. ‫بذار یه چیز دیگه بگم.
‫- بیا جلوتر. ‫- عمرا!
‫نه، جدی می‌گم، راجع به خودته.
‫باشه.
‫خم شو.
‫واقعا خیلی بدی.
‫خداحافظ.
‫این یکی واقعیه. برگرد.
‫دیگه خنجر ندارم.
‫خنجر می‌خوام چیکار.
‫حمله مخفیانه.
‫آهای!
‫مطمئنی می‌خوای برگردی هنری؟
‫حال و هوای اینجا رو نداره.
‫اونجا کلی محدودیت، قضاوت و مانع داری.
‫آره، می‌دونم.
‫ولی به هر حال چیزهام رو می‌سازم.
‫خوشم اومد.
‫هوم.
‫بچه شجاعی هستی.
‫استیو. تو مشکلی نداری؟
‫نه.
‫بیا اینجا پسر. آفرین.
‫معلومه که هنوز دوستت دارم.
‫واسه همین به نظرم فکر خوبیه.
‫تو زندگی من رو عوض کردی.
‫وقتشه بری زندگی اون رو ‫هم عوض کنی.
‫♪ دیگه برو دنیس ♪
‫♪ زندگی دان رو عوض کن دنیس ♪
‫♪ برو سفر... ♪
‫♪ و به یاد من باش دنیس ♪
‫♪ دیگه برو گرگ افسانه‌ای رویاهام ♪
‫♪ هاپو کوچولوی من ♪
‫♪ دنیس عزیزم ♪
‫اگه می‌دونستم صدات این‌قدر خوبه،
‫راحت‌تر بوی بدت رو نادیده می‌گرفتم.
‫گرت...
‫تو واقعا جنگجوی خفنی هستی...
‫دوست خیلی خوبی هم هستی.
‫کاش باهامون می‌اومدی خونه.
‫هنک باحاله،
‫ولی من دوست هم‌سن خودم ندارم.
‫گروه خیلی خفنی می‌شدیم.
‫«وایا کُن دیوس.»
‫«یعنی خداحافظ داداش.»
‫نه، معنیش این نیست.
‫به اون نگاه نکن. ‫معنیش همینه.
‫نه، معنیش این نیست.
‫چرا، هست.
‫مطمئنی نمی‌خوای برگردی؟
‫آره، من اینجا می‌مونم.
‫می‌خوام چندتا چیز دیگه بسازم.
‫چرا یه‌کم از اون جادو رو ‫به دنیای واقعی نمیاری؟
‫به درک، باهاتون میام.
‫معلوم شد اگه آدم شجاعتش رو داشته باشه،
‫می‌تونه دنیای واقعیش رو...
‫به دنیای فوقانیش تبدیل کنه.
‫[دنیای فوقانی] ‫[خرید و فروش و مبادله بازی‌های ویدیویی]
‫گرت بالاخره پیشرفت کرد...
‫و مغازه‌اش خیلی محبوب شد!
‫همگی دست به دست هم دادیم ‫تا بازی محبوب جدیدی به نام...
‫«رفقای جنگجوی شهر مکعبی» بسازیم.
‫«رفقای جنگجوی شهر مکعبی!»
‫آره، هنوز تو مراحل اولیه‌ایم...
‫و مشکلاتش رو رفع می‌کنیم.
‫ولی از من بشنوین، زندگی...
‫واقعا حرف نداره.
‫♪ آها، آها! ♪
‫♪ اون موقع که بچه بودم، ♪ ‫♪ از خواب پا می‌شدم و بازی می‌کردم ♪
‫♪ بزرگ شدن واقعا خیلی دردناکه ♪
‫♪ اصلا بهم فرصت ندادن ♪ ‫♪ به خلاقیتم بال و پر بدم ♪
‫♪ تا این که بازی متفاوتی به ذهنم رسید ♪
‫♪ ساخت‌وساز می‌کنم ♪
‫♪ اصلا پشت‌سرم رو نگاه نمی‌کنم، آخه... ♪
‫♪ احساس سرزندگی می‌کنم ♪
‫♪ آها ♪
‫دان بالاخره تونست ‫کار مشاور املاکش رو ول کنه.
‫خوش بگذره!
‫خودش و دنیس هرجا می‌رفتن، ‫می‌ترکوندن.
‫[دنیس]
‫«دفاع شخصی برای بقا.»
‫خیابون‌های چاگلاس...
‫از همیشه امن‌تر شدن.
‫حالشون رو بگیر ناتالی!
‫هنری چی شد؟
‫بالاخره اون کوله‌جت رو درست کرد.
‫[دبیرستان چاگلاس]
‫♪ احساس سرزندگی می‌کنم ♪
‫♪ انگار ماه جدیدی داره در میاد ♪
‫♪ احساس سرزندگی می‌کنم ♪
‫♪ عین انرژی سرخ‌سنگ می‌مونم ♪
‫♪ قدرت گرگ تو وجودمه ♪
‫♪ احساس سرزندگی می‌کنم ♪
‫♪ آها! ♪
‫می‌دونم چقدر نون دوست داری.
‫اوهوم.
‫مارلین، شوهر سابقت اومده.
‫گفت مسئله مهمی پیش اومده.
‫خب، بهش بگو من باهاش حرفی ندارم.
‫حتما شوخیت گرفته مارلین.
‫طرف اینه؟
‫خیلی دیر اومدی کلمنته.
‫فرصتت رو از دست دادی.
‫راست می‌گه کلمنته.
‫کاملا گند زدی.
‫حالا من ثمرات اشتباهاتت رو درو می‌کنم.
‫ببین، وقتی مارلین با جیپ گرند چروکیش ‫به من زد،
‫درگیر چنان عشق قدرتمندی شدم...
‫که مرزهای گفت‌وگوی رایج رو...
‫جابه‌جا کرد.
‫حالا من به زبان انسان‌ها ‫و اون به زبان دیگری حرف می‌زنه.
‫همین که با ماشینم بهت زدم، ‫می‌دونستم تو عشق زندگیمی.
‫من هم همین‌طور!
‫وای عزیزم، تو هم چنین حسی داری...
‫مارلین، از دیشب که آشنا شدیم،
‫می‌خواستم بگم:
‫«با من ازدواج می‌کنی؟»
‫بله! بله! ‫معلومه که بله!
‫سلام، شرمنده مزاحم شدم. فقط...
‫اینجا قبلا خونه من بود، من استیو هستم.
‫عه، دنبال صندوق تو زیرشیروونی اومدی؟
‫هه‌هه، آره! ‫خیلی خوشحالم هنوز هست.
‫می‌خوای بیای تو؟
‫راستی، من الکس هستم.
‫الکس، خیلی خوش‌وقتم.