‫حق نداری سرت رو برگردونی.
‫خب؟
‫تو بیننده‌ای.
‫بیا شروع کنیم.
‫ای وای.
‫- لعنتی. ‫- بذار تمیزش کنم.
‫نه، نه، نه. معطل نکن، راه بیفت!
‫شب خیلی خوبی داشتم.
‫به پیامت گوش کردم.
‫هر هر خندیدم.
‫شوخی نکردم.
‫دست بردار.
‫دست و بالم بسته‌ست.
‫قراره قرارداد امضا کنیم.
‫باید بیای.
‫تشریفاتیه دیگه.
‫پول که به حساب واریز شده.
‫از پسش برمیای.
‫تو خودت تشریفاتی.
‫اونی که خوش سر و زبونه تویی.
‫می‌خوان با تو جشن بگیرن، نه من.
‫نمی‌تونم بیام.
‫تولد ایموجینه؟
‫فکر کردم گفتی قراره وسط هفته ببینیش.
‫از مدرسه تعلیق شده.
‫به باباش رفته دیگه.
‫چیکار کرده؟
‫چه می‌دونم. کارهای نوجوونی.
‫از بین اینهمه هفته، این هفته رو
‫برای پدر بودن انتخاب کردی.
‫چی گفتی؟
‫من فقط... ببین، استرس دارم، خب؟
‫این بزرگترین قرارداد زندگیته. ‫حتی قرار نیست بیای
‫باهاشون دست بدی.
‫دنیل کرین بازی درنیار.
‫یک هفته دیگه،
‫اینقدر پولدار میشی که این چیزها ‫برات مهم نباشه.
‫حالا دیگه بزن به چاک.
‫بهم بدهکاری.
‫فکر نکنم.
‫خداحافظ.
‫تولدت مبارک، عزیزم.
‫ادکلن مالبک زدی.
‫اوهوم...
‫تو هم برو بمیر، آشغال.
‫هی!
‫لطف کن بذارشون تو اتاقت.
‫همین الان نشستم!
‫این هفته کلاً قراره بشینی دیگه.
‫دختر خوبی باش. بذارشون تو اتاقت.
‫فرشِت لک شده.
‫[دو هفته تعلیق شدم.]
‫[وقتی اونی که اذیتت کرده بود جاشه، ‫چرا لورن رو زدی؟]
‫[لورن قرار بود دوست من باشه]
‫[آره، ولی اونی که باهاش قرار می‌ذاشتی جاشه]
‫خب، امروز غذا چی بخوریم؟
‫بذار حدس بزنم. غذای ایتالیایی؟
‫نظرم روی غذای ایتالیاییه.
‫نظرت چیه؟
‫آره، خوبه.
‫یه لباس شیک بپوش.
‫گمشو بابا.
‫[- وقتی برگردی لورن بیچاره‌ت می‌کنه] ‫[- برام مهم نیست]
‫اتاقت بوی جالبی میده.
‫اگه اشتباه نکنم بوی ادکلن سامر سنکچری میاد.
‫خواستم امروز اینجا به خاطرت بوی خوبی ‫بگیره، عین بوی خونه.
‫اوهوم. ولی بوش به این پایین نرسیده.
‫خیلی خب، ایموجین.
‫هیچکس از بچه‌های حاضر جواب خوشش نمیاد.
‫خوشگله؟
‫بسه.
‫مطمئنم خیلی خوشگله.
‫چند سالشه؟
‫چیه؟ من اجازه ندارم با کسی قرار بذارم؟
‫اوه، پس باهاش قرار می‌ذاری.
‫چند وقته قرار می‌ذارین؟
‫ایموجین...
‫نه، بگو.
‫به نظرت عاشقشی؟
‫قراره خواستگاری کنی؟
‫باید مامان صداش کنم؟
‫یه چیز دیگه امتحان کنیم؟
‫هوم؟
‫وای خدا.
‫خوشت نیومد؟
‫ساعت و گوشیه.
‫من ساعت دارم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫و گوشی.
‫ولی این... جدیده.
‫آخرِ تکنولوژیه.
‫ببین، امتحانش کن.
‫نه، یه جدیدش رو نمی‌خوام.
‫همون قدیمیه رو دوست دارم، ‫که قدیمی هم نیست.
‫دیوونه‌م کردی.
‫رسیدش رو نگه داشتم. برو... پسش بده.
‫پولش رو روی هر چی دوست داری خرج کن.
‫مشخصه گند زدم.
‫نه، بابا، من...
‫بابا؟
‫یکی تو حیاطه.
‫ایموجین، همینجا بمون.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫دوستته؟
‫همین الان از حیاط من برو بیرون.
‫شنیدی؟ وگرنه به پلیس زنگ میزنم.
‫فکر کردی دارم شوخی می‌کنم؟
‫ایموجین، برو پذیرایی.
‫بابا...
‫سلام.
‫ما واسه مهمونی اومدیم.
‫بله؟
‫مهمونی تولد.
‫اوه، ما عاشق مهمونی تولدیم.
‫و ببینید، هدیه هم آوردیم.
‫ایموجین، بیا اینجا.
‫چیه؟ نمی‌خوای بازش کنی؟
‫سورپرایزه.
‫از خونه من گمشو بیرون.
‫ضدحال.
‫تو چی؟
‫می‌خوای هدیه‌ت رو باز کنی دیگه؟
‫خیلی خب، مشخصه ماسک گذاشتن فکر خوبی نبود.
‫گفتم شاید با ماسک بیشتر خوش بگذره.
‫درست با هم آشنا نشدیم، نه؟
‫ما رو فرستادن که تولدت رو ‫جشن بگیریم.
‫می‌خوای کادوت رو برات باز کنم؟
‫سورپرایز.
‫میشه بازش کنی؟
‫بیرون خیلی سرده.
‫چی می‌خوای؟
‫قراره یه کوچولو خوش بگذرونیم.
‫اوه، دست بردارید، رفقا. اینقدر ‫جدی نباشید.
‫همین الان در رو باز کن.
‫تو طویله بزرگ شدی؟
‫بیرون بودی سردت که نشد؟
‫خوبه.
‫اوه، نه، نه، نه، نه.
‫همین الانش به اندازه کافی ترسیدن.
‫آخه خیلی زشته.
‫اوه... شرمنده، آخه من چقدر بی‌ادبم!
‫سه...
‫دو...
‫یک...
‫♪ تولدت مبارک، تولدت مبارک ♪ ‫♪ تولدت مبارک... ♪
‫- ایموجین. ‫♪ - ایموجین ♪
‫تولدت مبارک.
‫خیلی خب، بسه دیگه.
‫اینجا چی می‌خواید؟
‫بادکنک‌ها رو از بیرون دیدیم و عاشق ‫مهمونی هستیم.
‫خواهش می‌کنم از اینجا برید.
‫می‌دونم عجیب به نظر میاد،
‫که اسلحه به دست اینجا وایسادم،
‫ولی کاریتون نداریم.
‫فقط می‌خوایم ایموجین
‫بهترین تولد عمرش رو تجربه کنه.
‫کیک دارید؟
‫کارهاتون اصلاً خنده‌دار نیست.
‫به نظرم اول شمع‌ها رو روشن کنیم،
‫بعدش ما زحمت رو کم می‌کنیم.
‫از خونه ما گم شید بیرون،
‫روانی عوضی.
‫اوه، دست بردار، ایموجین. اینجوری نکن.
‫زندگی می‌تونه شاد و غمگین باشه.
‫ما اومدیم کمکت کنیم تصمیم بگیری ‫زندگیت کدوم یکی از ایناست.
‫نظرت چیه بری به اون اتاق
‫تا من و بابات یه کم صحبت کنیم.
‫عمراً.
‫خواهش نکردم.
‫واو!
‫چه عصبیه.
‫وحشت کرده.
‫یعنی چی؟ تو نترسیدی؟
‫کیکی در کار نیست، نه؟
‫تولد شونزده سالگی دخترته و
‫حتی یه کیک هم براش نگرفتی!
‫خب، نوشیدنی داری؟
‫آره.
‫مطمئنم داری.
‫بینگو.
‫اوه، می‌بینم روحیه خوبی داری.
‫خب، بجنب دیگه. یه نوشیدنی برامون آماده کن.
‫بجنب.
‫چهار لیوان.
‫اون اسلحه رو ازت می‌گیرم
‫و دندونت رو می‌ریزم تو حلقت.
‫حالا برای این کارها وقت هست.
‫می‌کشمت.
‫خب، ماها که اول و آخرش می‌میریم.
‫زندگیه دیگه.
‫جدی؟
‫ولی تو زودتر از بقیه قراره بمیری.
‫حرف دلت رو زدی، گنده‌بک.
‫برامون نوشیدنی بریز.
‫خیلی خوشگلی.
‫ایموجین، کیک نداریم.
‫بابات یادش رفته کیک بگیره.
‫پس بیا به جاش بنوشیم.
‫اوه، بردارید دیگه، رفقا.
‫بدون نوشیدنی که نمیشه صحبت کرد.
‫دوستان، به افتخار ایموجین...
‫و نه پدر عوضیش
‫که حتی براش کیک هم نخریده.
‫اوه، دستت بنده؟
‫بذار من کمکت کنم.
‫چقدر خُشکید.
‫ایموجین.
‫صحبت کن.
‫صحبت کن، صحبت کن، صحبت کن، صحبت کن.
‫خواهش می‌کنم برید.
‫شرمنده، ولی شدنی نیست.
‫آخه در تئاتر زندگی،
‫ماها باید هنر تک‌گویی رو یاد بگیریم.
‫نه؟ آره؟ خفه شو.
‫ایموجین، حس می‌کنم باید یاد بگیری
‫خودت رو ابراز کنی.
‫مثلاً الان که بابات برای تولدت
‫کیک نگرفته.
‫چه حسی بهت دست داد؟
‫صحبت کنم؟
‫یه کیک لعنتی هیچ اهمیتی برام نداره.
‫شماها هم باید برید تا بابام دیوونه نشده.
‫واو.
‫کی تو روز تولدش کیک نمی‌خواد؟
‫گفتم خفه شو.
‫می‌دونی، حس می‌کنم
‫مشکلات عمیقی داری.
‫و مامانت کو؟
‫می‌خوام درباره کیک نخریدنت باهاش صحبت کنم.
‫اون کیک کوفتی رو فراموش کن.
‫نه، فراموش کردنش که کار توئه.
‫فکر کنم خیلی برات سخته
‫که کنترل شرایط تو دستت نباشه.
‫حتی نمی‌تونم تصور کنم می‌خوای ‫چه بلایی سرم بیاری.
‫تو ذهنت هم نمی‌گنجه.
‫یه چندتا ایده دارم.
‫حالا مامانی کجاست؟
‫- جدا شدیم. ‫- تازگی‌ها؟
‫چهار سال پیش.
‫جداییشون چه حسی بهت داد، ایموجین؟
‫ناراحتت می‌کنه؟
‫عیب نداره. می‌دونم خیلی سخته.
‫برای قدردانی از طنز ماجرا
‫باید غم و غصه‌ش رو بپذیری.
‫همه‌ش بخشی از بزرگ شدنه.
‫اون ترسیده، احمق نفهم.
‫چی شد، ایموجین؟
‫مامانی و باباییت دعواشون شد؟
‫بسه.
‫عیب نداره، عزیزم. می‌تونی بگی.
‫بابای منم یه آشغال به تمام معنا بود.
‫به مامانم وفادار نبود.
‫واو.
‫اونوقت من فکر کردم کیک نخریدنش ‫بدترین جای ماجرا بود.
‫ولی تو... واقعاً یه عوضی هستی.
‫ولی عیب نداره.
‫ما الان اومدیم و روزی رو برات ‫ترتیب میدیم
‫که هیچوقت فراموش نکنی.
‫البته بابت خدماتمون پول می‌گیریم.
‫از همون اول باید می‌فهمیدم. ‫پول می‌خواید.
‫آره، قیافه‌ت به بچه پولدارها می‌خوره.
‫تو خونه پول ندارم.
‫بیا...
‫ساعتم رو بگیر.
‫ساعت هوشمنده.
‫فکر کردی خدمات ما با یه ساعت خریدنیه؟
‫این خونه رو ببین!
‫گاوصندوق کجاست؟
‫می‌دونم ایمی پیشته، ولی مسئله فوریه.
‫ایمی؟
‫حواست رو جمع کن!
‫اینجا چی گذاشتی؟
‫گاوصندوق نداری؟
‫گفتم ندارم.
‫حالا می‌بینیم.
‫چی تو جعبه‌ست، دنیل؟
‫چیز خاصی نیست.
‫بذار خودم تصمیم بگیرم.
‫تو اهل شرط‌بندی هستی، نه؟
‫شما عوضی‌ها همیشه شرط‌بندی می‌کنید.
‫بذار حدس بزنم. بازی هولدم، بدون محدودیت؟
‫مشخصه داری فکر می‌کنی.
‫چون الان باید تصمیمت رو بگیری.
‫اسلحه رو بگیر.
‫خونه رو برنده شو.
‫پول تو شرط‌بندی هیچوقت از این بیشتر نبوده،
‫نه؟
‫ولی کارت خوبی دستت نیست.
‫چی برای از دست دادن داری؟
‫جز قیافه دخترت.
‫اوه، تصمیم سختیه.
‫حس ششمت بهت چی میگه، دنیل؟
‫نگران نباش. نوبت تو هم می‌رسه.
‫برو رو تخت.
‫بینگو.
‫اینجا باید طلایی چیزی داشته باشی.
‫بگیر بشین.
‫وارد حسابت شو.
‫- داری وقتت رو تلف می‌کنی. ‫- حالا می‌بینیم.
‫کل پول رو بزن به این حساب.
‫باشه.
‫چند صد پوند تو حساب فعلیمه.
‫من که نمی‌تونم اینقدر راحت به سرمایه‌م ‫دسترسی پیدا کنم.
‫می‌خوای ماشینم رو برداری؟
‫اوه، ماشینت یکی از اون...
‫ماشین‌های شیک برقی با ردیاب جی‌پی‌اس
‫و بازدارنده از راه دوره؟
‫ممنون، پول تو حساب رو ترجیح میدم.
‫باشه. ارزش پول تو حسابم کمتر
‫از ساعتمه.
‫حساب تضمینی بین شرکتت
‫و شرکت ساخت و ساز جی‌اس‌جی چی؟
‫هوم.
‫پس قضیه همینه.
‫آره، درسته.
‫ما خوب می‌شناسیمت... دنیل.
‫منظورش چیه؟
‫یه قرارداد توسعه‌ست.
‫من دارم خونه‌های قیمت مناسب می‌سازم
‫و اینا گیر دادن یه چندتا گورکن رو نجات بدن.
‫خونه قیمت مناسب؟
‫آخرین پروژه توسعه‌ت چی؟
‫آخرش چی شد...
‫سه واحد که فقط از طریق در پشتی ‫قابل دسترسی بودن،
‫و از خریدارهای چینیت قایمشون کردی. تو...
‫اوه، و... تو از من بهتری؟
‫که واسه پول با اسلحه سر یه بچه رو ‫نشونه گرفتی.
‫آره. وضعیت مطلوبی نیست.
‫خیلی آشغالی.
‫دلم رو شکستی.
‫تو چی، تراژدی؟ دل تو هم شکست؟
‫خیلی خب!
‫تقریباً یک میلیون پونده.
‫بقیه متوجه ناپدید شدنش میشن.
‫خب، می‌تونی...
‫از اون لبخند چندشت
‫و جادوی روابط عمومی شرکتت استفاده کنی، نه؟
‫بهتره فرار کنین.
‫میان سراغتون.
‫شرکای کاریت تازه
‫دوشنبه صبح می‌فهمن چی کم شده.
‫به چیزی که خواستی رسیدی. ‫گمشو بیرون دیگه!
‫اون بچه‌ست.
‫ام، منم فیل.
‫حسابت چشه؟
‫یه اعلان برام اومد. ام...
‫لطفاً زودتر بهم زنگ بزن.
‫بیاید حال و هوا رو
‫عوض کنیم، خب؟
‫میاید بازی کنیم؟ یعنی...
‫مگه میشه مهمونی گرفت و بازی ‫نکرد، ایمی؟
‫قول میدم این بشه آخرین بازی،
‫منم همیشه سر قول‌هام می‌مونم.
‫عالیه.
‫خب، بیاید بریم سراغ بازی...
‫پیدا کردن فیلم‌های آتوی بابایی.
‫گمشو.
‫اوه، چیه؟ نمی‌خوای بازی کنی؟
‫بیاید رای بگیریم.
‫کسایی که می‌خوان بازی کنن دستا بالا.
‫روانی شدید.
‫با هر دو نفرتونم.
‫صد در صد.
‫ولی داریم تو دوران عجیبی زندگی می‌کنیم، نه؟
‫خب، توی کامپیوترت چی داری، آقای پدر؟
‫نشون بده.
‫من این چیزها رو تماشا نمی‌کنم...
‫نگاه کن!
‫اه!
‫ایموجین، بیا پشت سرم.
‫می‌دونستم آخرش گند میزنی.
‫اینجا رو باش.
‫الان دیگه قراره بمیرید.
‫چه حسی داره؟
‫- بابا، پلیس خبر کن. ‫- ساکت شو، ایموجین!
‫تو بُردی.
‫ما فقط پول می‌خواستیم.
‫یه مقدار جوگیر شدیم.
‫فقط... بذار بریم و...
‫فکر کردی می‌تونی بیای خونه من
‫و جلوی دخترم تحقیرم کنی؟
‫نه. من رو نه.
‫دنیل کرین رو نه!
‫نه، شلیک نکن!
‫واو.
‫جدی می‌خواستی شلیک کنی.
‫اونوقت ما فقط اومده بودیم با هم بازی کنیم.
‫آروم باش. هدف نگرفتم.
‫سر قولم هستم.
‫- بابا، گوشیم! ‫- وقت نداریم!
‫اه!
‫بابا، گوشی!
‫گوشیم رو برام بیار.
‫اه!
‫اسلحه رو بذار زمین تا ولش کنم.
‫آره، ناسلامتی خیلی هم قابل اعتمادی.
‫گردنش رو می‌شکنم.
‫بشکن.
‫اونم بهت شلیک می‌کنه.
‫من تا شب وقت دارم.
‫شماها چه مرگتونه؟
‫پول رو که گرفتین.
‫هنوز درس عبرت نگرفتی.
‫اه!
‫گمونم حقم بود.
‫جفتتون دیوونه‌اید.
‫اوه، پس متوجه شدی.
‫مهم نیست.
‫اتاق زیر شیروانی پنجره داره.
‫ایموجین رفت. از دستش دادین.
‫نه، پنجره‌ای اون بالا نیست.
‫[املاکیِ محلی خانه‌های قیمت مناسب می‌سازد]
‫وقت استراحت! وقت استراحت.
‫ببرش اتاق خواب.
‫اگه خواست حرکتی بزنه، بکشش.
‫به جهنم.
‫اه.
‫اه! اومدم بابا!
‫من تیر خوردم، خب؟ اوه، لعنتی...
‫آشغال!
‫فکر کردی می‌تونی سر منم کلاه بذاری؟
‫یادت رفته که من می‌شناسمت، دنیل. ‫من رو مسخره کردی.
‫داری...
‫بیچاره‌ت می‌کنم!
‫تا نیومدم بهم زنگ بزن.
‫وگرنه می‌کشمت.
‫عالی شد.
‫یه نفر دیگه قراره بیاد مهمونی.
‫اه! آخ!
‫اوه... آخ، لعنتی!
‫خیلی خب...
‫سعی کردم زنگ بزنم. باید صحبت...
‫متاسفم.
‫فکر کنم آدرس رو اشتباه گرفتم.
‫بیا تو.
‫من باید برم.
‫بیا تو، لیدیا.
‫داستان تو چیه، ها؟
‫بزدل.
‫می‌ترسی صورتت رو نشون بدی؟
‫می‌ترسی تو رویِ رئیس روانیت دربیای.
‫می‌دونی کارت تمومه دیگه؟ نه؟
‫خونه‌م دوربین مداربسته داره.
‫وصله به یه شرکت امنیتی تو مرکز شهر.
‫آره، درسته.
‫آره، ممکنه بابت سرقت یا قتل دستگیر بشی.
‫فرق حکمشون چقدره؟
‫بیست سال؟ ها؟
‫ها؟
‫یه چیزی بگو دیگه!
‫هیس.
‫من رو می‌شناسی؟
‫حدس بزن.
‫من زن دنیلم.
‫آره، فهمیدم تموم این مدت داشته ‫بهم دروغ می‌گفته.
‫بدجور مریضم کرده.
‫آره، دستت درد نکنه، دنیل!
‫خیلی غم‌انگیزه که همچین مرد موفقی...
‫نمی‌تونه جلوی دیوونه‌بازیش
‫رو بگیره.
‫دست خودش نیست.
‫نمی‌دونم طرف کیه...
‫ولی امیدوارم ولش کنه.
‫سعی کردم بهش بگم، ولی این ‫بلا رو سرم آورد.
‫ببین.
‫نگاه کن!
‫به نظرم انصاف نیست، می‌دونی،
‫که هم من باید دروغ بشنوم، و هم مریض بشم.
‫تازه بهم شلیک هم کرد.
‫اصلاً باورت میشه؟
‫من نمی‌دونستم اسلحه داره.
‫تو می‌دونستی؟
‫ببخشید. چی؟
‫- نه. ‫- آها.
‫آخه...
‫آدم فکر می‌کنه یکی رو می‌شناسه، لیدیا،
‫ولی طرف یه اسلحه به دستِ مریض ‫از آب درمیاد.
‫از دست مردها و رازهاشون، نه؟
‫من می‌خوام برم.
‫نه، متاسفم. بیا سلام بده.
‫خواهش می‌کنم.
‫ببخشید، ادبم کجا رفت؟
‫لطفاً.
‫دنیل؟
‫یه مهمون دیگه برامون اومد.
‫لیدیا...
‫خودت هم جاش بودی مستقیم می‌رفتی پیش پلیس.
‫باید چیکار می‌کردم؟
‫خب در رو باز نمی‌کردی!
‫تو یه گروگانی. حق نظر دادن نداری.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم صحبت کنیم.
‫چه خبره؟
‫کافیه!
‫به حرفشون گوش بده.
‫دوتا قاتل ضد مردن.
‫اه، که اینطور.
‫پس ضد مردیم. واسه همین تو رو نمی‌خوایم.
‫بمیر بابا.
‫خواهش می‌کنم بذارید برم.
‫باهاشون راه بیا.
‫بلایی سرت نمیارن.
‫اوه.
‫چقدر...
‫چقدر هوشمندانه، دنیل.
‫گولت رو نمی‌خورم.
‫می‌دونی، خوب یادمه گفتم
‫بلایی سر تو و ایمی نمیارم،
‫ولی چیزی درباره‌ی لیدیای جوون نگفتم.
‫من میرم.
‫اه، اه!
‫معلوم هست کجا داری میری؟
‫آروم باش.
‫- من می‌ترسم. ‫- نترس.
‫اسلحه‌ش تیر نداره.
‫یه بازی ساده‌ست.
‫تو هم بازی کن.
‫اه! بالاخره داره یاد می‌گیره.
‫اینا قوانین بازی هستن.
‫ایمی تو اتاق زیر شیروانیه و باید ‫بیاریمش پایین.
‫بعد از من تکرار کن.
‫ایمی! بیا پایین،
‫وگرنه یه گلوله خالی میشه تو مغزم.
‫- چی؟ ‫- نه، عزیزم.
‫ایموجین اینجاست؟
‫نه، عزیزدلم.
‫من رو ببین، فقط خودم و خودت اینجاییم.
‫می‌دونی عزیزم صدات می‌کنه
‫چون دخترهای جوون‌تر رو دوست داره، نه؟
‫خفه شو.
‫چرا... چرا ایموجین تو اتاق زیر شیروانیه؟
‫نیست! اون بالا نیست.
‫ایموجین رو صدا کن وگرنه الان می‌میری.
‫بلوف میزنه، لیدیا.
‫اسلحه‌ش خالیه.
‫فرار کن.
‫- الان فرصت داری. ‫- چرا؟
‫صداش کن وگرنه می‌میری!
‫فرار کن، احمق عوضی! برو بیرون!
‫نه...
‫نه!
‫داشتی می‌گفتی؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چرا؟
‫جفتشون یه اندازه عوضین.
‫هیچکس نباید آسیب ببینه.
‫توافق کردیم!
‫همچین مردهایی به همه آسیب میزنن.
‫می‌خواست یه کاری کنه.
‫من قاتل نیستم.
‫من هستم.
‫اصلاً قاتل بودن یعنی چی؟
‫الان ما شدیم آدم بده؟
‫اون هنوزم یه آشغاله.
‫جلوش به دوتا اسلحه نیاز داریم.
‫دارم به خاطر تو این کار رو می‌کنم، یادته؟
‫نه، ممنون.
‫متاسفم...
‫بیا برگردیم سر کارمون.
‫داریم به آخرش نزدیک میشیم، قول میدم.
‫دیگه نمی‌تونم رو قولت حساب باز کنم.
‫من قول میدم.
‫خب...
‫به ایموجین بگو بیاد پایین.
‫کارمون داره تموم میشه.
‫از این خبرها نیست.
‫ایموجین، عزیزم.
‫لطف کن بیا پایین.
‫خفه شو!
‫ایموجین، کاریت نداریم.
‫ایموجین، همون بالا بمون که بلایی سرت نیاد.
‫پلیس داره میاد.
‫قرار نیست کسی بیاد.
‫باید قبل رفتن یه چیزی نشونت بدیم.
‫- لطفاً. ‫- گوش نکن، عزیزم.
‫ایمی، اگه با شمارش پنج نیای پایین،
‫مجبور میشم بابات رو بکشم.
‫برو بمیر. خب بکش.
‫باور کن از خدامه.
‫کثافت آشغال! پس بکش!
‫ایمی، من همین الانش هم دوست بابات رو کشتم.
‫فرصت آخرته.
‫پنج...
‫چهار...
‫سه...
‫دو...
‫چند روز اون بالا بودن.
‫مشخصه یه نقشه پیچیده دارن.
‫کارتون رو انجام بدید و برید.
‫یه لحظه وایسید.
‫باید برم دستشویی.
‫الکی زور نزن.
‫من می‌برمش.
‫منم میام.
‫نه.
‫تو پیش من بمون.
‫یه کم بیشتر با هم آشنا بشیم.
‫پاشو.
‫نگاه نکن.
‫ماسکی که گذاشتیم ایده‌ی آلیسون بود.
‫همیشه عاشق فیلم بازی کردنه، ها؟
‫می‌دونی، تقصیر تو نیست،
‫چیزی که داری از سر می‌گذرونی رو میگم.
‫آره، این دنیای فاسد... دنیای مردونه‌ست.
‫مردها یه مشت عوضین.
‫ولی اونی که من رو گروگان گرفته ‫یه مرد نیست.
‫متاسفم که اینقدر اذیتت کردیم.
‫جدی میگم.
‫اگه فکر می‌کردم راه دیگه‌ای داریم...
‫چی می‌خواید؟
‫می‌خوایم به بابات یه درس عبرت بدیم.
‫قراره ما رو بکشید؟
‫من نمی‌خوام.
‫دوستت می‌خواد.
‫اون...
‫زیاد از مردها خوشش نمیاد.
‫دوستت یه روانیه.
‫دلایل خودش رو داره.
‫چرا داری شکنجه‌م می‌کنی؟
‫تو رو شکنجه می‌کنم؟
‫یه خط و خش هم روت نیفتاده.
‫یه نگاه به من بنداز.
‫صورتم رو ببین.
‫دماغم رو شکستی.
‫به پام تیر خورد.
‫تقصیر خودت بود.
‫مردی دیگه.
‫اونی که کبود شده منم، ‫ولی قربانی تویی.
‫بذار دخترم بره.
‫ها؟
‫تازه اول جوونیشه.
‫من می‌مونم و...
‫هر بازی مریضی که بخوای رو باهات ‫اجرا می‌کنم.
‫الکی واسه من دل نسوزون،
‫خوک کثیف.
‫از مردهایی مثل تو متنفرم.
‫مزخرفات فمنیستی تحویل من نده.
‫اگه دقت کرده باشی می‌بینی دختر منم یه زنه.
‫آره، دقت کردم.
‫نگران نباش.
‫جرئت داری بلایی سرش بیار.
‫قیافه‌ت رو از هم می‌پاشونم.
‫بالاخره خودت رو نشون دادی.
‫به من نگاه کن.
‫تو خیلی زیبایی، ایموجین.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫دیگه داره تموم میشه.
‫پلیسه.
‫کارتون تمومه.
‫دنیل، می‌دونم اون داخلی، آشغال!
‫باز کن!
‫دنیل!
‫آشغال دزد!
‫عمراً اگه بذارم سرم کلاه بذاری!
‫سلام، فیل.
‫خوشحالم بهمون ملحق شدی.
‫اینم از فرصت فرارت.
‫اسلحه‌م پر نبود.
‫ممکن بود به ایموجین شلیک کنه.
‫شاید.
‫ولی تو... می‌تونستی فرار کنی.
‫خیلی خب.
‫مطمئنی؟
‫رسیدیم به آخرین بازیِ تولد.
‫اسمش اینه، «بابات کیه؟»
‫قوانین فرقی نکردن.
‫و دنیل، باید یه مقدار نقش بازی کنی.
‫و اگه تصمیم بگیری از قوانین ‫سرپیچی کنی...
‫ایمی تیر می‌خوره.
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫ایمی؟
‫فهمیدم.
‫دنیل؟
‫خیلی مهمه.
‫شروعش کن.
‫بیا شروع کنیم.
‫دنیل...
‫بیا اینجا وایسا... سر میز بیلیارد.
‫تو نقش اصلی مرد هستی.
‫قهرمان.
‫و کیلی میشه نقش اصلی زن.
‫و ایموجین...
‫تو هم بشین... اینجا.
‫و به بابات نگاه کن.
‫حق نداری سرت رو برگردونی.
‫خب؟
‫تو بیننده‌ای.
‫فکر کنید منم کارگردانم.
‫بهتون میگم چیکار کنید،
‫مثل...
‫مثل بازی «معلم میگه.»
‫و همونطور که گفتم، اگه...
‫اگه از حرفم سرپیچی کنی...
‫به ایمی شلیک می‌کنم.
‫فکر کردم گفتی کسی قرار نیست آسیب ببینه.
‫چون تو قراره دقیقاً به حرف
‫کارگردان گوش بدی.
‫واژه توقف؟
‫اوه! جالب بودا، نه؟
‫فوق‌العاده ایفای نقش کردی.
‫انگار برای این نقش به دنیا اومدی.
‫خیلی به آخرش نزدیک شدیم.
‫در حدی که می‌خوام تاکسی خبر کنم.
‫مشخص شد بابات واقعاً دوستت ‫داره، ایموجین.
‫چه دختر خوش شانسی.
‫دنیل...
‫قیچی رو بردار.
‫و فرو کن تو پاش.
‫اوه، بردار دیگه.
‫لوس بازی درنیار.
‫چرا؟
‫خودت خوب می‌دونی چرا.
‫نه؟
‫می‌دونم.
‫حالا دیگه فهمیدم. حق با توئه.
‫بذار دخترم بره.
‫من از چیزی جا موندم؟
‫گوش کن.
‫فهمیدم.
‫هر کاری بگی انجام میدم. ‫بعدش من رو بکش.
‫درک می‌کنم.
‫ولی ایموجین باید بره.
‫در این صورت باهات توافق می‌کنم.
‫نه، باید بمونه.
‫چرا؟
‫منم شونزده ساله‌م بود. یادته؟
‫چیکار کردی، بابا؟
‫نمی‌دونم، من...
‫بابا...
‫چه بلایی سر این زن آوردی؟
‫نمی‌دونم. چند سال گذشته.
‫دیوونه شده بودم. بچه بودم.
‫بگو.
‫یادم نمیاد.
‫یادمه التماس کردم.
‫یادمه دوستات می‌خندیدن.
‫و وقتی با بدبختی برگشتم خونه....
‫احساس شرم می‌کردم.
‫یادمه بابات وکیل خیلی خوبی بود.
‫یادمه مجبور شدم مدرسه‌م رو عوض کنم.
‫دنیل... منم مامانِ ایموجین.
‫چرا اینهمه پول واریز شده به
‫حساب پس‌انداز ایمی؟
‫معلومه داری چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردی می‌تونی بچه رو بخری؟ ‫اون مثل تو نیست.
‫چه غلطی کردی؟
‫وکلام باهات تماس می‌گیرن.
‫نیاز نیست تماشا کنه، دنیل.
‫باید فرار کنه.
‫از دست تو.
‫تولدت مبارک، ایموجین.
‫دیگه آزاد شدی.
‫ایموجین، زنگ بزن پلیس بیاد.
‫اگه ماشه رو بکشم چی؟
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫مثل همیشه.
‫مامانم...
‫زن سابقت، لیدیا، دخترت.
‫خدا می‌دونه چند نفر دیگه.
‫هر زنی که میاد تو زندگیت رو
‫نابود می‌کنی.
‫چرا من یکی باید ترمزت رو بکشم، ها؟
‫بابا؟