‫یت، رو نت نیستی.
‫بالا، بالاتر.
‫بالاتر، ببر بالاتر.
‫تموم شد.
‫رفقا، در مورد کنسرت بیست و هشتم...
‫چون کارل هنوز بیمارستانه، ‫نتیجه گرفتم که...
‫یاپ، تو تک‌نوازیش رو اجرا می‌کنی؟
‫من؟
‫- منظورتون توی کنسرته؟ ‫- آره.
‫آره، حتما. مشکلی نیست.
‫بسیارخب، پس حل شد.
‫رفقا، یه بار دیگه امتحان می‌کنیم.
‫یک، دو، سه.
‫دیگه اون گروه کر برنمی‌گردم.
‫- تو که اونجا رو دوست داشتی. ‫- عین قدیم نیست.
‫- مگه چند تا کار مونده که بتونی انجام بدی؟ ‫- همه‌شون افتضاحن.
‫همه خوب‌ها رفتن.
‫هر چی کر و ناشنوا بود ‫تو گروه مونده.
‫چه انتظاری داری؟
‫تازه دنبال میز می‌گردم.
‫چرا؟ خودمون که میز داریم.
‫چیزی کم و کسر ندارین؟
‫- نه، ممنون. ‫- صندلی جدید می‌خواد.
‫خب، چی مد نظرتونه؟
‫می‌خواد وقتی می‌شینه ‫صندلیش نرم و راحت باشه.
‫صندلیم هیچ ایرادی نداره.
‫می‌خواد همه‌چی رو فراموش کنه. ‫بهم می‌گه:
‫«اگه صندلی راحت داشته باشم، ‫همه‌چی رو فراموش می‌کنم.»
‫حالا بذار خودش حرف بزنه.
‫می‌تونم کمکتون کنم. ‫اینجا رو ببینید.
‫نظرتون در مورد این‌ها چیه؟
‫نمی‌خوام این همه صندلی امتحان کنم.
‫همه‌شون جاپای قابل باز شدن دارن، ‫برقی عمل می‌کنن. حرف ندارن.
‫نه خیر. به هیچ وجه.
‫برای این یکی باید ‫زمان ارسال انتخاب کنید.
‫بین افراد هم‌رده سنی شما خیلی محبوبه.
‫- جای پا لازم ندارم. ‫- آخ، چه خوبه.
‫یاپ، نگاه کن. ‫به خدا عاشق این می‌شی.
‫- خوبه، نه؟ ‫- آره.
‫این هم یه گزینه دیگه است. ‫دسته‌بندیش کاملا فرق داره.
‫صندلی نرم و راحتیه. ‫فقط پشتیبانی کمتری داره.
‫اون رو پسند کردی یاپ؟
‫آپی، صندلیت خوبه؟
‫...به خاطر آژیر حمله‌ی هوایی ‫که ساعت هفت به صدا در اومد.
‫صندلی‌ای که گرفتیم یه‌مقدار بزرگه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- کانال رو عوض می‌کنم.
‫- دارم اخبار می‌بینم. ‫- من نمی‌خوام ببینم.
‫بذار یه نفس راحت بکشم.
‫اخبار هیچ‌وقت تمومی نداره.
‫- اصلا به جهنم. ‫- آره، به جهنم.
‫- برو گمشو. ‫- باشه، گم می‌شم.
‫آره، ادامه بدین. ‫بیشتر شلیک کنین.
‫مارتجه، هنوز قهوه مونده؟
‫[به سوی خانه]
‫آهای، اینجایی؟ ‫می‌دونی کی...
‫کت تنت کردی؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- خوشم میاد.
‫ببین پست‌چی چی آورده. ‫نگاه کن.
‫لوئیس. اینجا نوشته...
‫«جاکوبو و ماریا.»
‫«هاسی تانتو تیمپو.» ‫یعنی خیلی وقت گذشته...
‫«اسکاس»؟
‫اسکاس چی می‌شد؟ ‫آها، آره. شطرنج.
‫خاطرات شیرین.
‫روزهای دریا. در خاطراتم...
‫احتمالا منظورش «حک شده» بود.
‫تمام مدت می‌خندیدیم. ‫بهترین تابستان عمرم بود.
‫- آخرین بار کی بود؟ ‫- چی؟
‫- آخرین بار کی اونجا بودیم؟ ‫- کجا؟
‫خونه لوئیس دیگه.
‫«ال گران دستراکتور؟» ‫نابودگر بزرگ؟
‫یعنی مریض شده؟
‫آره.
‫آره، سرطان گرفته.
‫- سرطان گرفته؟ کی؟ ‫- لوئیس دیگه.
‫ای بابا.
‫تو مرکز مراقبتی بارسلوناست.
‫می‌خواد بریم اسپانیا و باهاش ‫نوشیدنی خنک بخوریم.
‫عکس هم فرستاده.
‫مال چه زمانیه؟
‫با کریستیناست.
‫«اولتیما وز». ‫برای آخرین بار.
‫- سلام، خوشحالم می‌بینمت. ‫- سلام مارتجه.
‫بالاخره اومدیم.
‫انقدر برنامه‌ها عوض شد ‫که یک سال طول کشید.
‫اگه اون‌ها نمیان پیش ما، ‫ما می‌ریم پیششون.
‫- سلام داداش کوچولو. ‫- سلام پیتر.
‫بیا بغلم. بالاخره اومدم پیشت.
‫- یاپ، عزیز دلم. ‫- سلام کور.
‫- هنوز اذیتت می‌کنه؟ ‫- چی؟
‫- پات که لنگ می‌زد. ‫- نه، الان سالم و سرحالم.
‫- تو هم می‌بینی کور؟ ‫- آره، می‌بینم. می‌شه قدم بزنی؟
‫آره، بیا ماشین جدیدم رو ببین. ‫برقیه. واقعا حرف نداره.
‫- پیتر چطوره؟ ‫- مریض بود، ولی بهتر شده.
‫- تو کل راه داشت آه و ناله می‌کرد. ‫- طفلک.
‫تو که می‌دونی مردها ‫موقع مریضی چقدر بی‌قرار می‌شن.
‫هی بهت می‌گفت چقدر حالش بده؟
‫آره، همه کارهاش رو من باید بکنم. ‫عین بچه می‌شه.
‫حالا وقتی من مریض می‌شم خودم باید ‫لباس‌ها رو بشورم و آشپزی کنم.
‫وقتی خودشون مریض می‌شن، ‫مسئله مرگ و زندگیه.
‫«وای خدایا، باید استراحت کنم.»
‫انقدر از این حرف‌ها شنیدم. ‫«نمی‌تونم رو پام وایستم.»
‫یه بشقاب اضافه است.
‫حالا پیتر چطوره؟
‫چند وقت گذشته؟ ‫دیگه برای ما وقت نداری؟
‫- می‌خواستیم ببینیم چی می‌شه. ‫- چی چی می‌شه؟
‫وضع آمستردام رو می‌گم.
‫- این‌همه تیراندازی و غارت می‌شه. ‫- غارت؟
‫هنوز این قدیمیه رو نگه داشتی؟ ‫باورم نمی‌شه.
‫سالمه. واسه چی برم یکی جدید بگیرم؟
‫من که نگفتم بری جدید بگیری.
‫ما از این صفحه تخت‌ها گرفتیم. ‫خیلی کیف می‌ده.
‫می‌دونی باید چیکار کنی؟ ورزش.
‫جدی می‌گم. ‫زانوهای علیلمون به بابا رفته.
‫ولی جدیدا که می‌رم باشگاه... ‫نگاه کن.
‫دیدی؟ برام عین آب خوردنه.
‫آره، راست می‌گی.
‫خوشمزه شده.
‫داریم می‌ریم اسپانیا.
‫- ما که تازه اونجا بودیم. ‫- همون‌جا که همیشه می‌رین؟
‫حالا همیشه که نه... ‫خیلی وقت می‌شه، مگه نه؟
‫با ماشین که نمی‌رین؟ ‫دوباره می‌خوای پشت فرمون بشینی؟
‫پرواز ما عالی بود. ‫هتل خوبی هم داشتیم.
‫نزدیک مالاگا بود. ‫یا نکنه مهمانسرا بودیم؟
‫مشکل ماشین‌های جدید اینه که ‫هر چهارصد کیلومتر باید شارژ بشن.
‫واسه همین بی‌خیال جاده شدین ‫و مستقیم پرواز کردین.
‫آخرش هتل بود یا مهمان‌سرا؟ ‫اصلا چه فرقی می‌کنه؟
‫خوش گذشت، نه؟
‫ببین یاپ...
‫دقت کردی همه‌چی رو تکرار می‌کنه؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- مثلا میاد...
‫حال پیتر رو می‌پرسه. ‫براش خاطره تعریف می‌کنم.
‫دو دقیقه بعد دوباره ‫همون سوالش رو می‌پرسه.
‫بی‌خیال، ما همه‌مون ‫هفتاد سال رو رد کردیم.
‫طبیعیه حافظه‌مون قوی نباشه. ‫البته به جز تو.
‫داداشم با ماشین عجیبش اومد. ‫برین سفرتون به خیر باشه.
‫تو آمستردام مواظب باشین‌ها.
‫اسپانیا.
‫دارم لباس‌ها رو می‌شورم. ‫هر چیزی می‌خوای رو بذار روی تخت.
‫نون و میوه گرفتم.
‫- نون؟ ‫- واسه تو راه دیگه.
‫به جو بگو به مرغ‌ها غذا بده. ‫باید نوشیدنی هم بگیریم.
‫نوشیدنی؟
‫تو دیگه پاک خل شدی؟
‫واقعا فکر کردی این همه راه رو با ماشین...
‫اصلا در مورد نوشیدنی ‫داشت شوخی می‌کرد.
‫شوخی بود.
‫ای وای، ای وای.
‫اهمیت این قتل چیه و...
‫چه کاری می‌شه در مقابله ‫با این جرایم سازمان‌یافته انجام داد؟
‫سلام یت. مارتجه‌ام.
‫یاپ؟
‫نه، خونه نیست.
‫رفته...
‫ماهی‌گیری. ‫آره، عادت جدیدشه.
‫همون حوالی مالگات.
‫باشه، حتما. بهش می‌گم.
‫خداحافظ یت.
‫- دیگه تمرین‌های گروه رو نمی‌ری؟ ‫- ماهی‌گیری؟ چرا ماهی‌گیری؟
‫- از کی تا حالا نمی‌ری؟ ‫- بهت که گفتم.
‫مشتی آدم پیرن. ‫فقط تو مراسم ختم آواز می‌خونن.
‫قراره کنسرت بذارین.
‫خبرت رو می‌گیرن. ‫چیزی هم به کنسرت نمونده.
‫مرسی که بدبختم کردی. ‫حالا باید چوب ماهی‌گیری هم بخرم.
‫کله سحر باید بیدار شم ‫برم ماهی هم بگیرم.
‫- مارتجه؟ فکر می‌کردم مریض باشی. ‫- ابدا.
‫- یاپ امروز زنگ زد که کنسل کنه. ‫- حالم کاملا خوبه.
‫تولدت مبارک باشه.
‫- منظورت تولد سیمونه؟ ‫- آره، تولد سیمون مبارک.
‫بهش می‌گن کاستلرز. برجه.
‫چند نفر لازم دارن؟ ‫فکر کنم فقط دوازده نفر.
‫سه تا اتوبوس بودن. ‫راننده هم هیچی نفهمید.
‫سفارش همه‌تون رو یادمه. ‫الان میارم.
‫ببینم...
‫کمکی از دستم... بر میاد؟
‫- کمک کنم خوراکی‌ها رو حاضر کنی؟ ‫- نه، زحمت نکش.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫آره، می‌خوام. یه دونه...
‫شامل کمک‌های بشردوستانه ‫و حمایت نظامی،
‫به‌علاوه موشک‌هایی که قبلا ‫ارسال شده بودند.
‫این چیه؟ چیکار می‌کنی؟
‫آره دیگه، یهو دما رو تا هشتاد بالا ببریم.
‫- پس کجاست؟ ‫- چی؟
‫نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونی دنبال چی می‌گردی؟ ‫- ولش کن، تو که به درد نمی‌خوری.
‫این نوشیدنیه کو؟ پیداش نمی‌کنم. ‫داره عصبیم می‌کنه.
‫- لطفا بی‌خیال نوشیدنی بشو. ‫- تو تمومش کن.
‫اصلا بریم اونجا چیکار کنیم؟
‫نمی‌بینی چه خبر شده؟ ‫کل دنیا داره درگیر جنگ می‌شه.
‫اصلا چطوری می‌خوای بریم؟
‫برای لوئیس نامه صمیمانه نوشتیم. ‫تموم شد و رفت.
‫خواهش می‌کنم تکرار کن: ‫ما نمی‌ریم اسپانیا.
‫ممنون.
‫عالی شد.
‫روز به خیر. ‫اومدیم صندلیتون رو تحویل بدیم.
‫- باید با شوهرم صحبت کنین. ‫- تشریف دارن؟
‫- نه، فکر نکنم. ‫- نمی‌شه خودتون امضا کنین؟
‫گفتن دیگه مناسب نیست. ‫حتی برادرهاش گفتن.
‫به خاطر زانوهاش بازنشست شده.
‫- ما فقط صندلیتون رو آوردیم. ‫- نه.
‫کی بود؟
‫آره.
‫نه، نه.
‫چی بهشون گفتی؟
‫آخه داره زمستون می‌شه... ‫می‌دونی...
‫فقط یه‌ذره تغییرش دادم...
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫- این کارهات عمدیه. ‫- چی؟ مگه چیکار کردم؟
‫همه این کارهات عمدیه.
‫داری کاملا عمدی با این کارهات ‫سرم تلافی می‌کنی.
‫- خودت هم می‌دونی. ‫- عمدی نیست.
‫ببین، بعضی وقت‌ها کارهایی می‌کنم ‫که خودم حواسم نیست.
‫یعنی نمی‌دونم چیکار می‌کنم.
‫ولی اصلا عمدی نیستن.
‫عمدی نیستن.
‫- روز به خیر. ‫- آره.
‫در دوردست، قایق‌هایی رو ‫پر از مهاجران می‌بینید.
‫وضعیت باورنکردنی و سورئالیه.
‫این بزرگ‌ترین گروهیه که تا حالا دیدیم، ‫و باید بگم:
‫صحنه به شدت اذیت‌کننده‌ایه.
‫آقا!
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫حالتون خوبه؟
‫مارتجه؟
‫از کجا اومدین؟
‫آقا، انگلیسی بلدین؟
‫مارتجه؟
‫سلام یاپ. سلام.
‫یه لحظه وایستا یاپ. ‫فرداست.
‫مارتجه.
‫عزیز دلم، چی شد...
‫- شب به خیر. آقای ورمیدن هستین؟ ‫- بله، شبتون به خیر.
‫می‌دونستین خانمتون رفته قدم بزنه؟
‫بله، می‌دونستم.
‫رفته بودم دنبالش بگردم. ‫گفتم دیگه الان‌ها باید برسه خونه.
‫معمولا اینطوری می‌رن بیرون؟ آقا؟
‫سوار اتوبوس اسخیدام شدی؟ ‫اونجا چه خبره؟
‫توکه.
‫- یعنی چی؟ ‫- دوستمه.
‫تا حالا اسم توکه رو هم نشنیدم. ‫با هم چیکارها می‌کردین؟
‫- به تو هیچ ربطی نداره. ‫- قطعا اجازه دارم...
‫- بله؟ ‫- یاپ، یتم.
‫آهای، واسه فردا کارت دارم. ‫کنسرت قراره...
‫- بی‌ادب. کی بود؟ ‫- هیچ‌کس.
‫واسه چی عصبانی‌ای؟ ‫منم که باید عصبانی باشم.
‫خطرناکه تنهایی راه می‌افتی می‌ری.
‫این توکه دقیقا چی تو می‌شه؟
‫رفته بودم دنبالش. ‫تا بتونم کنارش باشم.
‫کسی خونه نیست.
‫با دقت نگاه کن.
‫می‌شه برم؟
‫می‌شه نگاه کنی؟
‫الو؟ می‌تونم برم؟
‫نگاه کن.
‫- مستقیم برو. ‫- مستقیم؟
‫زود باش.
‫خیلی‌خب.
‫دارم می‌رم.
‫بفرما. تو جاده افتادیم.
‫بفرما.
‫نوشته «اسپانیا».
‫اسپانیا...
‫نوشته اسپانیا...
‫حواست به تابلوها باشه.
‫نقشه دیگه به کار نمیاد. ‫زمونه عوض شده.
‫از این خوشم نمیاد.
‫- چی شد؟ ‫- این خروجی رو نباید بریم؟
‫- همین‌جا؟ ‫- آره، همین‌جا می‌شه.
‫کجا؟ داری گیجم می‌کنی.
‫- تابلوها رو نگاه کن. ‫- نگاه کردم.
‫پس خروجی کجاست؟
‫این نقشه قدیمیه. ‫باید تابلوها رو ببینی.
‫همه‌اش ساکتی. ‫اصلا گوش نمی‌دی.
‫این کار دیوونگیه. ‫باید برگردیم.
‫چیه؟
‫کجا می‌ری؟
‫مارتجه.
‫ماریا کاتارینا ورمیدن دو گروت!
‫یه لحظه وایستا!
‫باشه. هر چی تو بگی.
‫اصلا راه نداره برگردیم تو این بزرگراه.
‫همه خیلی سریع می‌رن.
‫نزدیک بود تصادف کنیم.
‫- کتت رو در نمیاری؟ ‫- نه، سردمه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫آها، یادم اومد.
‫از اون طرفه.
‫می‌خواستیم همه‌چی رو ضبط کنیم.
‫از تو رادیو.
‫با اون دستگاه گنده. یادته؟ ‫یه تن وزنش بود.
‫چندین ساعت.
‫آها، سیگار هم می‌کشیدیم. ‫توتون لوله‌ای.
‫واقعیتش...
‫آدم کله‌خرابی هستی.
‫این حرف رو ازت نشنیده بودم. ‫خود این کلمه رو می‌گم.
‫«کله‌خراب».
‫ولی راست می‌گم.
‫این که نمی‌شه.
‫داریم اشتباه می‌ریم؟
‫باید دور بزنی.
‫- دور بزنم؟ ‫- آره، کلا اشتباه اومدی.
‫- خروجی بعدی. ‫- اینجا؟
‫- فکر کنم اینجاست. ‫- همین‌جا می‌رم.
‫باز داریم از بالای آب رد می‌شیم.
‫- نه، باید برگردیم. ‫- دوباره برگردیم؟
‫همه‌اش دارم دور می‌زنم.
‫برو.
‫حواست نیست.
‫این پله رو نمی‌بینم. ‫نباید از روی پل رد بشیم.
‫- پس از پل رد نمی‌شیم. ‫- همین‌جا پله دیگه.
‫تو تابلوها رو ببین. ‫همین یه کار رو ازت خواستم.
‫نقشه به درد نمی‌خوره.
‫چرا همیشه خدا انقدر عصبانی‌ای؟
‫اینجا رو یادمه.
‫- هتله اینجا بود. ‫- کدوم هتل؟
‫- کنار پارک بود. حیوان داشت. ‫- چه حیوانی؟
‫می‌خوام ببینمش. بزن کنار.
‫فقط پنج دقیقه. ‫بیشتر طول نکشه.
‫چیه؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫وایستا ببینم.
‫نه، امکان نداره.
‫راست می‌گی.
‫بز.
‫آره، دیدی؟
‫اینجا یه مزرعه بود.
‫خیلی جای سرسبزی بود.
‫رسیدیم.
‫اینجا می‌شه.
‫کلید نداری؟
‫- بهم ندادن. ‫- این کلید نیست؟
‫- چیزی نمی‌شه. ‫- این چی؟
‫- این؟ ‫- آره.
‫جا می‌شه. ‫ولی چیزی نمی‌شه.
‫نکنه باید همزمان که می‌زنم ‫دستگیره رو بکشم؟
‫توجه کن...
‫همزمان با هم. ‫نه، دیر کردی.
‫سریع، بزن. ‫فکر کنم دیر انجام می‌دیم.
‫- اینطوری نمی‌شه. ‫- باید تکرار کنیم.
‫چطوری بازش کردی؟ آفرین.
‫چه دردسری داره. ‫بالاخره رفتیم تو.
‫- بفرما. ‫- چراغ‌ها کو؟
‫- چیزی اطراف نیست؟ کلید نداره؟ ‫- یه چیزی دستم خورد.
‫نه، اون من بودم.
‫- اینه؟ ‫- فکر کنم یه چیز دیگه باشه.
‫اینه.
‫هیچی نمی‌شه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بفرمایید. ‫بدون کارت چراغ روشن نمی‌شه.
‫گفتم بدون کارت چراغ روشن نمی‌شه.
‫این چرا افتاده؟
‫باید کارت رو بزنی که چراغ روشن شه.
‫- آره، بدون کارت چراغ روشن نمی‌شه. ‫- مرسی.
‫- با اجازه. خدانگهدار. ‫- متشکرم.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫شاید بتونیم از ‫جاهای بیشتری بازدید کنیم.
‫منظورم جاهای قدیمیه.
‫مثل اون رستورانه که ‫خوراک اردک درست می‌کرد.
‫می‌خوام بیشتر تو مسیر خوش بگذرونیم.
‫اینجا کجاست؟
‫- یه جور آزمایشگاهه؟ ‫- آزمایشگاه؟
‫انقدر بلند نگو. ‫طبیعی رفتار کن. نذار شک کنن.
‫نگاه کن. انقدر سریع نه.
‫این همین‌جا کار می‌کنه.
‫بیا. باید بریم بیرون.
‫عزیزم، بذار صبحونه‌مون رو بخوریم.
‫این‌ها اینجا کار می‌کنن.
‫همه‌چی روبه‌راهه، خب؟
‫تو همیشه فکر می‌کنی ‫از همه‌چی سر در میاری.
‫از مهمان‌هایتان با شکلات‌های ‫وان دانگن پذیرایی کنید.
‫یک شکلات گیلاس... خوشمزه.
‫یک شکلات جامائیکا... دانه‌ای خوش‌طعم.
‫وان دانگن... ‫شکلات با کیفیت سلطنتی.
‫شکلات جامائیکا... عالیه.
‫- سلطنتی! ‫- سلطنتی!
‫چهل و پنج سال گذشته.
‫سلطنتی!
‫مثلا تو اندونزی گادو گادو هست.
‫همه‌ی سبزیجات و گوشت‌های ‫باقی‌مانده رو تو یه ظرف می‌ریزن.
‫شک دارم.
‫ما خوراک مخلوط داریم. ‫پوره‌اش می‌کنیم.
‫- پالیا پوره نیست. ‫- پالیا که نه، نیست.
‫- اون رو می‌جوشونن. ‫- می‌جوشونن؟
‫آره. غذای اسپانیاییه.
‫- مثل تو با اون کاستلرز. ‫- هنرنمایی کردم.
‫دقیقا.
‫وقتی برج انسانی درست می‌کنی، ‫باید زانوهایت رو خم کنی...
‫ولی محکم وایستی.
‫کامامبر، بری، شوور، ‫پورت سالوت، گروییر...
‫- گروییر سوئیسیه. ‫- نه، فرانسویه.
‫گروییر سوئیسیه.
‫همیشه شطرنج بازی می‌کردیم.
‫یه بار لوئیس نمی‌تونست حرکت کنه، ‫خودش رو کیش کرد.
‫بهش گفتم نه لوئیس، ‫نمی‌تونی خودت رو کیش کنی.
‫از خنده روده‌بر شدیم.
‫هیچ مسئولی نذاشتن. ‫خود آدم باید بفهمه چیکار کنه.
‫همه‌اش فرانسوی نوشته.
‫حالا چی؟
‫اون یکی.
‫ای وای. چه عملیات سختی بود.
‫نزدیک بود کیفم یادم بره.
‫مارتجه.
‫نه. شوخیت گرفته؟
‫خانمم تو قفس مرغ نشسته.
‫کلی دنبالت گشتم.
‫مارتجه.
‫نه.
‫باشه. قدم بزن.
‫آفرین.
‫خروس مودب کیه؟
‫مارتجه، تو قفس مرغ نشستی.
‫تا سه می‌شمارم. یک...
‫دو...
‫عالیه.
‫اینجا اصلا عوض نشده.
‫لوک.
‫وایستا مارتجه. ‫فکر کنم این پسرش باشه.
‫اسم پدرت لوکه، درسته؟
‫بله، مثل خودم. ‫ولی من لوک جونیورم.
‫- لوک کوچولو. ‫- آره.
‫- پدرم رو می‌شناختین؟ ‫- آره، خیلی وقت پیش.
‫خب، پس خوش اومدین.
‫- حداقل بذار شال گردنت رو بگیرم. ‫- چرا؟ سردم می‌شه.
‫این رو مهمون ما باشین.
‫بیا بشین.
‫معذرت می‌خوام. ‫ولی وقت ندارم.
‫بابات چطوره؟
‫آره، حال لوک چطوره؟
‫بابام؟ بابام فوت شده.
‫مرده.
‫واقعا؟ چه بد. کی فوت شد؟
‫نه سالی می‌شه.
‫پیش میاد دیگه. ‫عوضش خوب زندگی کرد.
‫ما از دوست‌های لوک بودیم.
‫باهاش بازی می‌کردیم. ‫بگو چه بازی‌هایی می‌کردین.
‫من و بابات با هم بازی می‌کردیم. ‫تو خیلی کوچیک بودی.
‫با این چیزها بازی می‌کردیم، ‫اسمش چیه؟
‫- قلاب‌سنگ؟ ‫- نه، منجنیق بود.
‫یادت نمیاد؟
‫هر سال می‌اومدیم ‫می‌دیدم چقدر بزرگ شدی.
‫لوک کوچولو الان لوک بزرگ شده.
‫ببخشید.
‫دکور اینجا هنوز مثل سابقه.
‫اصلا عوض نشده.
‫هنوز خوراک اردکتون رو دارین؟
‫اردک؟
‫نه، نه.
‫بسیارخب. ‫پس منو رو براتون می‌ذارم.
‫انتخابتون رو که کردین ‫برمی‌گردم سفارشتون رو بگیرم.
‫اصلا ما رو یادش نبود.
‫مگه نه؟
‫- چیه؟ ‫- هیچی. برو دیگه.
‫- یه چیزی داری. ‫- نه.
‫یه چیزی زیر کتته. ببینم چیه.
‫هیچی نیست. تو برو.
‫- بده ببینم. ‫- نه.
‫می‌خوام ببینم چیه.
‫نمی‌دم.
‫نه.
‫- مارتجه! ‫- نه!
‫- این مال اون‌هاست. ‫- آره.
‫این رو...
‫آره.
‫قشنگه‌ها.
‫- کار هم می‌کنه؟ ‫- آره، ببین.
‫پلیس.
‫- بذارش کنار. بذار تو کیفت. ‫- چی؟
‫سریع بذارش تو کیفت.
‫- زیر صندلی. ‫- باشه.
‫- بدبخت شدیم. ‫- طبیعی باش.
‫واقعا بیچاره شدیم.
‫صاف بشین. ‫هیچی نمی‌شه.
‫نشنیدی چی گفتم؟ ‫یه جور رفتار کن انگار هیچی نشده.
‫داره میاد. بدبخت شدیم.
‫این که رفت.
‫الکی حساس شدیم.
‫- نمی‌خوای عکس بگیری؟ ‫- نه، چرا؟
‫تو که مایونز دوست نداری.
‫ این از کجا اومد؟ ‫- از مایونز متنفری.
‫این حرف‌ها رو از کجا یاد گرفتی؟
‫- چهل و شیش سال ازش متنفر بودی. ‫- کی گفتم بدم میاد؟
‫از وقتی ازدواج کردیم ‫تا الان صد بار گفتی.
‫تو دیگه دیوانه شدی.
‫تا حالا مایونز نخورده بودی ‫چون اصلا دوست نداشتی.
‫آدم کوته‌فکر نفهمی بیش نیستی.
‫آقای خونه‌بمون.
‫بگم برات اخبار بذارن؟
‫الو، اینجا تلویزیون ندارین؟ آهای؟!
‫بهتر شد؟ بچه ترسو!
‫ماشین اصلا زور نداره. ‫یه چیزی شده.
‫چیه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫خب؟
‫باید گاراژ پیدا کنیم.
‫- هنوز می‌ره. ‫- می‌شنوی چه سروصدا می‌کنه؟
‫حتی ممکنه منفجر بشه. ‫نمی‌شه دنده انداخت.
‫آره، داشبورد رو هل بده. ‫قطعا زورش زیاد می‌شه.
‫کجا می‌ری؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫باورم نمی‌شه.
‫ایول. مرسی، مرسی!
‫آره، عکس این هم بگیر. ‫فقط رو اعصاب من می‌ره.
‫بیا دیگه.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫در مورد چی حرف می‌زدین؟
‫هیچی نبود.
‫در مورد من حرف زدین؟
‫کاری از دستم بر نمیاد. ‫کاملا خراب شده.
‫چی؟
‫امیدوارم تا اینجای سفرتون خوش گذشته باشه. ‫یه شب پیش ما هستین؟
‫باید بریم گاراژ. ‫با یارو حرف دارم.
‫اول بذار با آقا صحبت کنم.
‫- بله، یک شب. ‫- بسیارخب.
‫می‌تونه در جا درستش کنه. ‫اصلا نمی‌فهمم.
‫چی داره که انقدر سخته؟
‫ماشینه سی سال عمر کرده. ‫بذار با آقا صحبت کنم.
‫بله، دو خواب و شامل صبحانه بشه.
‫یاپ، فکر کنم...
‫به نظرم فکر خوبیه ماشین جدید بگیریم.
‫- قرار نیست ماشین جدید بگیریم. ‫- چرا؟
‫ساعت یازده و نیم تخلیه است.
‫خیلی منفی‌نگر شدی.
‫همیشه نسبت به همه‌چی منفی بودی.
‫جلوی یارو آبروم رو بردی.
‫آره.
‫نمی‌شه یه بار هم که شده ‫معمولی رفتار کنی؟
‫- همیشه نق می‌زنی. ‫- همه‌اش ساز مخالف می‌زنی چاقالو.
‫به من می‌گی چاقالو؟ ‫کجا ساز مخالف زدم؟
‫خودت هم می‌دونی کارت همینه. ‫اون هم مثل خودته.
‫حواسم بهتون هست.
‫تو دیگه کاملا رد دادی.
‫همیشه مخالفی، ‫خوب می‌دونی منظورم چیه.
‫چند بار توضیح بدم؟
‫هیچ‌کس مخالف نیست. ‫اصلا چیزی واسه مخالفت نیست.
‫دیگه حوصله ندارم.
‫باشه. عالی. بسیارخب. هر چی تو بگی.
‫- همین‌جا تموم می‌شه. ‫- باشه.
‫- بالاخره رسیدیم. خسته شدم. ‫- من هم همینطور.
‫نمی‌خوای ادامه مسیر رو بریم؟ ‫- نه.
‫- باشه، فردا برمی‌گردیم خونه. ‫- باشه.
‫- خودم ترتیبش رو می‌دم. ‫- باشه، هر چقدر می‌خوای ترتیب بده.
‫مارتجه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫از دستشون خلاص نمی‌شدم.
‫از دست کی؟ چی داری می‌گی؟
‫پنج تا بودن.
‫عزیزم، اینجا هیچ‌کس نیست.
‫لطفا بفرستشون برن. ‫خیلی عصبانی بودن و...
‫می... می‌ترسم.
‫مارتجه، لطفا تمومش کن. ‫خواهش کردم.
‫ببینم، اینجا چه خبره؟
‫برو. بزن به چاک.
‫نبینمت. برو پی کارت.
‫با همه‌تون بودم.
‫جفتتون برین. بلند شو.
‫هر چقدر می‌خوای غر بزن، ولی برو. ‫مخصوصا تو یکی.
‫دهن گنده‌ات رو ببند. ‫فکر کردی کی هستی؟!
‫نشنیدی چی گفتم؟ ‫برو پی کارت. بزن به چاک.
‫برو ببینم. مخصوصا تو.
‫بگیر که اومد!
‫یه بار دیگه اینجا پیداتون بشه...!
‫روز به خیر.
‫بیرونشون کردی؟
‫همه رو بیرون کردم.
‫- دیگه برنمی‌گردن، نه؟ ‫- نه.
‫اگه برگشتن سر و کارشون با خودمه.
‫می‌شه بمونی؟ ‫یا باید بری سر کار؟
‫نه، می...
‫می‌مونم پیشت.
‫تو چمدونت اصلا لباس نذاشتی؟
‫هیچی نیاوردی؟
‫حس عجیبی دارم.
‫درد دارم.
‫احساس می‌کنم عجیبم.
‫قربونت برم.
‫درست می‌شه.
‫- عزیز دل منی، نه؟ ‫- آره.
‫چیزی نیست.
‫- صبح به خیر، کمکی از دستم بر میاد؟ ‫- یه اتفاق کوچولو افتاد.
‫نه، نه...
‫فقط یه چیز کوچولو...
‫متوجه منظورتون نمی‌شم.
‫دستتون رو بیارین.
‫خوب بلدی‌ها.
‫بله آقا.
‫پزشکی می‌خونم.
‫پس جای تعجب نداره.
‫آره خلاصه...
‫یه‌مقدار...
‫تو تسلی دادن به خانمم...
‫زیاده‌روی کردم.
‫آخه ترسیده بود.
‫تو نامزد نداری؟
‫چرا.
‫- اسمش فالریه. ‫- فالری؟
‫چه اسم قشنگی.
‫من و مارتجه الان چهل و شیش ساله ‫که زن و شوهریم.
‫بعضی وقت‌ها خیلی می‌ترسه.
‫کلا تغییر ترسناکه.
‫قبلا که جوون بودیم بهتر بود،
‫ولی الان دیگه پیر شدیم.
‫آدم وقتی جوونه ‫فکر می‌کنه صاحب دنیاست.
‫می‌شه دستتون رو نگه دارین؟
‫ما کل دنیا رو فروختیم.
‫همیشه عین کولی‌ها تو سفر بودیم.
‫می‌رفتیم به دوست‌هامون تو ‫سراسر دنیا سر می‌زدیم.
‫از ماجراجویی‌های جدید نمی‌ترسیدیم.
‫اهل کجایید؟
‫عه، هلند. خود هلند.
‫- تا حالا اونجا بودی؟ ‫- نه، نه، نه...
‫وقت ندارم.
‫فقط کار می‌کنم و کار می‌کنم. ‫یا درس می‌خونم.
‫ولی دوست دارم حتما برم.
‫می‌تونین دستتون رو تکون بدین؟
‫آره، خوب شد. ‫دستت درد نکنه.
‫اسمت چیه؟
‫عه، اسمم عبدله.
‫ممنون عبدل.
‫قربان شما.
‫من یاپم. خانمم هم مارتجه است.
‫می‌شه این رو به عبدل بدین؟
‫بفرمایید.
‫خب، سفرتون به خیر باشه.
‫- سفر به خیر. ‫- متشکرم.
‫بزن بریم.
‫خب، این که سوئیچه. ‫ولی استارتش کجاست؟
‫یه پدال کم داره. موتور...
‫- نگاه کن. ‫- تلویزیون کوچولو داره.
‫دنده کو؟ دنده نداره؟
‫اینطوری نیست.
‫سریع رفتم.
‫چیکار می‌کنین؟!
‫صاحبش اومد.
‫از این چیزها نداره... ‫دستگیره نداره...
‫تا حالا پشت ماشین اتومات ننشستی؟
‫آها، پس اتوماته.
‫این‌ها چیه؟ آکس دیگه چیه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- شاید خاموشه. منظورش خاموش کردنه؟
‫فکر کنم باید «فانکشن» رو بزنی.
‫همین رو بزنم؟
‫- باید انگشتت رو روش بکشی. ‫- روش بکشم؟
‫- آره، روی صفحه بکش. ‫- فهمیدم. آروم باش.
‫آفرین.
‫این خوبه؟ نه...
‫- چرت و پرته، نه؟ ‫- آره.
‫- این قشنگه، نه؟ ‫- باشه. همین باشه.
‫اینجا رو باش.
‫ایول.
‫سوئیچ کو؟ سوئیچ کو؟
‫سوئیچ ماشین کو؟
‫همین رو کم داشتیم. ‫اصلا باورم نمی‌شه.
‫بله؟ چیه؟
‫با خودت گفتی ماشین قشنگیه، ‫پس لابد این دو تا پولدارن، نه؟
‫قشنگ فکر کن بچه جون.
‫کلاهت هم بنداز. ‫احترام سرت بشه.
‫آقا، اومدم کیف پولتون رو بدم.
‫تو مغازه از دستتون افتاد.
‫مال شماست دیگه؟ ‫آوردم پسش بدم.
‫الان هم می‌رم. ‫هیچ اتفاق بدی هم نیفتاده.
‫بچه خوبی بود.
‫آره.
‫چیه؟
‫به چی می‌خندی؟
‫اون یارو...
‫[بارسلونا]
‫آهای، یاپی.
‫واسه لوئیسه. بیا.
‫اومدی؟
‫هزار تا پله است. ‫دست کم نگیرش.
‫بزن بریم. مطمئنی می‌تونی؟
‫تو جلوتر برو.
‫نگاه کن.
‫فوق‌العاده است.
‫خب...
‫همین‌جا خوبه؟
‫سرم داره گیج می‌ره... ‫ولی حرف نداره.
‫- نمی‌شد بپرسن؟ ‫- از کی بپرسن؟
‫نمی‌دونم. پرس‌جو کنن دیگه.
‫تو سیستم نبود. ‫پس احتمالا اینجا نیست.
‫سیستم و کامپیوتر از کجا می‌خواد بفهمه؟
‫ماشین رو پس بدیم و بریم خونه.
‫باهام میای دان؟
‫دانیله؟ نزدیک بندر؟
‫باید قایق رو راه بندازیم.
‫باید کارهای اداریش رو انجام بدم.
‫وگرنه عصبانی می‌شه.
‫- کی؟ ‫- نمی‌دونم اسمش چیه...
‫با همدیگه ساختیمش. ‫دیگه لازم نیست تنها بری.
‫شاید بتونم امروز یه سر برم. ‫تمیزکاری کنم، تخت رو مرتب کنم...
‫باید کارهای اداریش رو بکنم.
‫این همه کار...
‫خیلی وقته اونجا نبودم.
‫به نظرت می‌تونم امروز برم؟
‫آره عزیزم. می‌تونی بری.
‫دختره هم من رو تنها گذاشته.
‫اسمش چی بود؟ میریام؟
‫دختر خوبی بود. ‫شاید اخراج شده؟
‫باید ته و توش رو در بیاریم.
‫احتمالا فروخته شده.
‫کریستینا.
‫سلام.
‫ببخشید.
‫خانمم...
‫چطور بگم...؟
‫مارتجه‌ام. این هم یاپه.
‫منم.
‫مارتجه؟
‫خانم ماریا؟
‫- آقای جاکوبو؟ ‫- آره.
‫شما چطوری اومدین؟
‫باورم نمی‌شه.
‫این آندریاست. دخترشه.
‫آندریا.
‫مارتجه و یاپ برگشتن پالاموس.
‫باورم نمی‌شه. بیاین، بیاین.
‫- تشریف بیارین. ‫- باشه.
‫- شام در خدمتتون باشیم. ‫- باشه.
‫همه رو دعوت می‌کنم.
‫بالاخره رسیدیم.
‫لوئیس چطوره؟
‫پدرم؟
‫فوت شده.
‫تازگی هم نیست.
‫یک ماه می‌شه.
‫یک ماه پیش؟
‫چی؟
‫تسلیت می‌گم.
‫الان دیگه پیش مامانه.
‫خیلی دلش براش تنگ شده بود.
‫شونزده سال بدون اون بود.
‫الان کجان؟
‫بیا، پیداشون کردم. ‫مارتجه، اینجان.
‫ببخشید.
‫واسه چی؟
‫اینکه نشد ببینیمشون.
‫تو اون خاطره رو یادته؟
‫سر مایو بود.
‫«خودت رو جمع کن یاپ!»
‫ماتئو اومده!
‫ماتئو، داداش خودم!
‫حالت چطوره؟
‫وقتی اومده بود ‫یه جشن حسابی گرفتیم.
‫مارتجه، اون بالایی تویی.
‫کاستلر. هنوز هم بلدم.
‫یه‌خرده به چپ.
‫بذار ببینم.
‫نه، نگیر.
‫نگیر.
‫لینا، بیا اینجا.
‫خیلی کار بزرگی کردین ‫که تا اینجا اومدین.
‫ممنونم.
‫خیلی خوشحالم شما رو ‫کنار همدیگه می‌بینم.
‫بیا بالا. بپر.
‫یاپ، تو خیلی باهاش خوبی.
‫حالش خوب نیست، نه؟
‫نه.
‫مارتجه هنوز... مریضه.
‫واقعا متاسفم.
‫خودت حالت چطوره؟
‫می‌ترسم.
‫نمی‌دونم بدون اون چیکار کنم.
‫می‌فهمم.
‫می‌خوای کفش‌هات رو در بیاری؟
‫- سردت که نیست؟ ‫- نه، اینجا خوبه.