ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫ما می دونستیم که میان سراغمون.
‫مثل همیشه و مثلِ قبلاًهاشون.
‫سعی کردیم به بقیه هم خبر بدیم ‫که اونا سراغ شما هم میان.
‫چون می دونستیم هر چیزی ازشون برمیاد.
‫چهار سال پیش، توی جنگل روزه گرفته بودم.
‫بهم الهام شد که یه دسته پشۀ غول پیکر ‫دارن میان سمتمون.
‫از طرفی هم یه شخص بهم الهام شد، یه نگهبان،
‫که داشت از شمال می اومد تا نجاتمون بده.
‫یه سری قصه ها در مورد یه جایی شنیده بودیم ‫که بهش می گفتن: «سنگ بزرگ».
‫فکر می کردیم این شخص، می تونه ما رو ببره اونجا.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫چرا نمی کُشیش؟
‫داشتم بهش گوش می کردم.
‫خیلی خب، بیا بریم.
‫این چیزا برامون غذا نمی شه.
‫- مامان. ‫ بله؟
‫تفاوت اصلی بین خون آشام و گرگینه چیه؟
‫یعنی، مگه یکی نیستن؟
‫نه خیلی.
‫یعنی، جفتشون یه زمان انسان بودن
‫و جفتشون تحت تأثیر نور خورشید و ماه قرار می گیرن.
‫به گمونم گرگینه ها ‫خیلی تحت تأثیر نور خورشید قرار نمی گیرن،
‫ولی ماه چرا.
‫به نظرم فرق اصلی ـشون در واقع ‫توی اینه که چطوری می میرن.
‫- واسیس! ‫ مامان!
‫درش بیار، درش بیار.
‫گیر کرده. خب؟
‫باید زانوت رو بیاری بالا. ‫زانو بالا، زانو بالا!
‫یک، دو
‫بذار نِگاش کنم.
‫خوب می شه.
‫همه چی درست می شه.
‫بیا بریم خونه. ‫خیلی خب، حاضری؟
‫درست می شه، خب؟
‫زود باش، بیا راه بیفتیم.
‫حاضر؟ یک دو سه.
‫آخ!
‫واسیس، صدات در نیاد.
‫آهای!
‫بقیه ـشون میان.
‫بیا بریم.
‫مامان، پام درد می کنه.
‫نباید وایستیم.
‫هیچکس نباید قیافه ـت رو ببینه.
‫هیچکس!
‫همۀ مدارک باید به روز باشند.
‫مدارکی چون گواهی تولد کودکتان، سوابق پزشکی،
‫و کد دسترسی شخصی.
‫داشتن یا مخفی کردنِ افراد کم سن و سالی که ‫سنشان کمتر از سن قانونی است، جُرم می باشد.
‫کمک به آن کسانی که افراد کم سن و سال دارند ‫یا مخفی ـشان کرده اند، نیز جُرم می باشد.
‫هر گونه فعالیت مشکوکی را ‫به مقامات مربوطه گزارش دهید.
‫یادآوری می کنم که سن ورودیِ
‫یالا، بیا بریم.
‫...«آکادمی فدرال»، به 4 سال تغییر کرده است.
‫کم سن و سالانی که در سپتامبر 2039 ‫یا قبل از آن متولد شده اند
‫باید به نزدیک ترین ورودی شعبۀ آکادمی ‫مراجعه کنند.
‫نزدیکترین شعبه در کلیسای جامع جیمزتاون قرار دارد.
‫همۀ مدارک باید به روز باشند،
‫مدارکی چون گواهی تولد کودکتان،
‫ سوابق پزشکی و کد دسترسی شخصی.
‫داشتن یا مخفی کردنِ افراد کم سن و سالی که ‫سنشان کمتر از سن قانونی است، جُرم می باشد.
‫کی اینجا زندگی می کنه؟
‫شهر، بعد از جنگ تعطیل شد.
‫بعضیا رفتن اونطرف.
‫وای خدا! وای خدا!
‫اون یه بچه ـست؟
‫نه، نه. نه، نه. چیزی نیست. ‫چیزی نیست. وایستا.
‫چیزی نیست، «تری». ‫بیا بیرون. بیا بیرون.
‫می بینی؟
‫کم کم داشتم باور می کردم
‫که پسرم تنها بچۀ آزادیه که مونده.
‫ما با کسی نمی پلکیم.
‫چیزی نیست.
‫خیلی وقته که اینجاست.
‫دیدی؟
‫از کار افتاده.
‫اون صدا رو میشنوی؟
‫منظورت چیه؟
‫هنوز داره نفس می کشه.
‫تو رو دید؟
‫- نمی دونم. ‫ بابا! بابا!
‫برو.
‫بابا!
‫- برو تو. ‫ دارم میام.
‫بابا!
‫آهای!
‫ایست!
‫تکون نخور.
‫من هیجده سالَمه.
‫تکون نخور.
‫جناب، نه. پسرم هیجده سالشه.
‫- خواهش می کنم، جناب. ‫- نه، جناب!
‫مُچت رو بیار جلو. ‫ برو کنار!
‫پونزده! آقا، شما به صورت غیرقانونی
‫یک فرد کم سن و سالِ ثبت نشده ‫که داراییِ دولته رو در اختیار دارید.
‫- خواهش می کنم! ‫- بخواب روی زمین.
‫- نه! لطفاً پسرم رو نبرید! خواهش می کنم! ‫- بخواب روی زمین.
‫بابا، کمک! بابا، کمک!
‫- نه، تری. ولم کن.
‫تری! یادت باشه چی بهت گفتم.
‫گوش کن، یادت نره چی بهت گفتم. ‫خواهش می کنم پسرم!
‫بلند نشو!
‫اه... نمی تونم! خیلی درد داره.
‫در آکادمی فدرال
‫به کودکان شما، آموزش های سطح یک جهانی داده می شود
‫بیا، زود باش.
‫آکادمی، کودکان شما را در امان نگه می دارد
‫تا اقدامات مرتبط با بازسازی پس از جنگ داخلی
‫در شهرتان ادامه یابد.
‫ببین، بیا بریم. یالا.
‫سن ورودی «آکادمی فدرال» اخیراً
‫جلوی پات رو بپا.
‫...به چهار سال تغییر کرده است.
‫لطفاً افراد کم سن و سال را ‫به نزدیک ترین ورودیِ شعبۀ آکادمی ببرید.
‫برای سهولت شما، پنج شعبه در نزدیکی ـتان است.
‫بیا، اینو در نیار.
‫بیا بریم. یالا! یالا!
‫تنها راه برای گرفتنِ تابعیت است.
‫هر بچه ای مستحقِ فرصتی ‫برای داشتنِ آینده ای روشن تر است.
‫من فارغ التحصیل آکادمی ام.
‫- من فارغ التحصیل آکادمی ام. ‫- اون «پایر» ـه.
‫همین امروز کودکتان را ثبت نام کنید.
‫اون کیه؟
‫پایر!
‫قبلنا ازش پرستاری می کردم.
‫در آکادمی واقعاً رؤیاها محقق می شن.
‫و یادتون باشه، این قانونه!
‫بخواب روی زمین! بخواب روی زمین!
‫بخواب روی زمین.
‫خیلی خب، بریم.
‫روبرتا
‫ماییم.
‫نه! عزیزای دلم؟
‫یالا! یالا!
‫هممم
‫باورم نمی شه خودتی.
‫خوشحالم می بینمت.
‫ببین، می شه یه نگاه درست و حسابی بهت بندازم؟
‫وای خدا!
‫حتی از اونی که خوابش رو می دیدم هم خوشگل تری.
‫این روبرتاست. ‫از دوستای قدیمی ـه.
‫آره، من دوست قدیمیِ پیرش هستم.
‫بگیر همینجا بشین، خب؟
‫خوبی؟ خیلی خب، وایستا.
‫اینم از این. خیلی خب.
‫ببین، منو یادت میاد؟ ‫حتی یه ذره؟!
‫بهم یاد دادی برای زنبورهای عسل آواز بخونم.
‫خیلی خیلی وقت پیش! ‫هنوز هم براشون می خونم.
‫پس از این لحظه استفاده می کنم تا ‫ازت تشکر کنم.
‫ممنون.
‫فهمیدم چیکار کنم.
‫صبر کن.
‫عه! پیدات کردم!
‫حالا دستت رو باز کن. بازِ باز!
‫سلام، اسپوکی!
‫آخی... دوستت دارم.
‫چیزی نیست.
‫اسپوکی، ببین.
‫دستت رو کامل باز کن. ‫همینجوری خوبه.
‫صدای خرخر کردنش رو میشنوی؟
‫ای خدا! اون خیلی از تو خوشش میاد.
‫با اینم می تونی حرف بزنی؟
‫این همه وقت توی جنگل بودی؟
‫چند وقت می شه؟ ‫پنج سال؟
‫- شش. ‫ شش؟
‫راحت نیست.
‫حتی برای بانوی جنگل!
‫سرخپوست کوچولومون چطوره؟
‫همیشه توی عالم هپروت ـه.
‫خیلی هم جای بدی نیست!
‫اون دارو لازم داره.
‫الان توی همۀ مطب ها گشت می زنن.
‫چند هفته طول می کشه.
‫آره ولی پاش عفونت کرده.
‫تازه داره بدتر می شه.
‫توی صفحۀ نمایش، پایر رو دیدم.
‫خب، پسرم الان دیگه خلبانیه برای خودش.
‫اون عکسه کجاست؟
‫وقتی فارغ التحصیل شد، این عکس رو برام فرستاد.
‫پهپادها حالا دیگه غذا تحویل می دن؟
‫آره ظاهراً. ‫الان دیگه حتی هوش مصنوعی هم هستن.
‫لعنتیا برای خودشون مغز دارن.
‫ولی بازم از «امرسون» فرستاده می شن؟
‫آره، توی جنگ کُشتنمون، اونوقت
‫الان می گن می خوان شکم ـمون رو سیر کنن. ‫خدا می دونه چی به چیه!
‫شما دوتا چی؟ می خواستید کجا برید؟
‫نمی دونم.
‫شاید برگردیم جنگل.
‫می شه... می شه
‫می شه بفرستیش مدرسه.
‫براش تابعیت بگیر.
‫نه.
‫پایر زندگی خیلی خوبی توی امرسون داره.
‫از همۀ این مزخرفات به دوره!
‫آره، ولی دیگه هیچوقت نمی بینیش.
‫وقتی دخترت خیلی به مادرش نیاز داشت
‫تو ازش مراقبت کردی.
‫واقعاً می خوای اینجا گیر بیفته؟
‫ما راه خروجی نداریم، ولی اون داره.
‫پسرم هم همینطور.
‫اونجا خیلی بیشتر از چیزایی داره
‫که من اینجا به عمرم می تونستم بهش بدم.
‫بیشتر از چیزایی که واسیس به عمرش ‫می تونه اینجا داشته باشه!
‫آهای! مراقب اونی که اونجاست باش.
‫میهن پرست ها!
‫گندش بزنن.
‫همه جا رو چک می کنن.
‫کجا می تونیم قایم شیم؟
‫نباید با دخترت پیدات کنن.
‫مامان؟
‫- چطور بریم بیرون؟ ‫- داره صدات می زنه.
‫داره صدات می زنه.
‫- درد داره! بیا.
‫بیا، بیا، بیا. بیا بریم.
‫- داره تو تب می سوزه. ‫- نه! نمی تونی جابجاش کنی.
‫نه
‫- اونا کمکش می کنن؟ ‫- آره، آره، آره.
‫چیزی نیست.
‫درست می شه.
‫می رم برات دارو بیارم.
‫الان برمی گردم، باشه؟
‫اینجوری براش بهتره.
‫یه کم سن و سال توی فروشگاهِ اونجاست ‫که حالش خوب نیست.
‫کم سن و سال داریم! با من بیاید.
‫10 ماه بعد
‫- صبح بخیر، لورنا. صبح بخیر.
‫در قرعه کشی شرکت کنید تا تابعیت برنده شوید.
‫ممکن است گذرنامه ای به پایتختِ درخشانِ
‫ایالت امرسون برنده بشوید،
‫جایی که صلح و رونق در آن حکمرانی می کند.
‫فرصتتان را از دست ندهید. ‫همین امروز ثبت نام کنید.
‫من... منم همین کار رو کردم.
‫خب می دونی... گفتم: ‫«چی می گی برا خودت؟»
‫بگذریم.
‫چیکارها می کردی؟ ‫جام خالی نبود؟
‫بجز این، کار دیگه ای نمی کردم.
‫هیچ کاری؟
‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫حتی یه ذره؟!
‫ببین، اینجا رو داشته باش.
‫اینو ببین.
‫خوشت اومد؟
‫شاخ های گوزن شمالی ـه.
‫من دیگه بهتره راه بیفتم.
‫هممم، گوش کن. ‫باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫اون پیرمرده که ‫داشتم در موردش بهت می گفتم رو یادته؟
‫خب، اون... اون همه جور چیزی می دونه.
‫و
‫برام جور کرد.
‫برای جفتمون جور کرد.
‫و خیلی اتفاق بزرگیه.
‫چیو جور کرد؟
‫فردا تو باغ وحش بیا پیشم
‫تا بهت بگم.
‫بیا دیگه. بیا دیگه.
‫مگه کار دیگه ای هم داری، هان؟
‫[ملک خصوصی؛ ورود بدون اجازه ممنوع]
‫[آکادمی فدرالِ «داوین» ناحیۀ 14]
‫تو خفه!
‫دوباره مشکلشون چیه؟
‫یه اقامتگاه تروریستی اونجاست.
‫بهشون آمارِ چند نفر رو دادن که ‫به آکادمی ها حمله کرده بودن.
‫البته ظاهراً!
‫برای چی؟
‫نمی دونم.
‫برای قاچاق بچه ها؟
‫شروع!
‫خبردار!
‫یک هفته تا روز گزینش باقی مونده.
‫اگه می خواید اون کسی باشید که
‫برای انتقال به بهترین آکادمی ـمون ‫در ایالت امرسون انتخاب می شه،
‫باید براش زحمت بکشید.
‫ویکتوریا، لطفاً سوگندها رو بخون.
‫ما از صمیم قلب سوگند می خوریم ‫و وفاداری خودمان را
‫به جمهوری شکوهمندمان اعلام می کنیم.
‫از کشور جنوبیِ بزرگ قدردانیم ‫که ما را از بردگی آزاد کرد،
‫و صادقانه قسم می خوریم که از آن مراقبت کنیم،
‫به نام خدا،
‫آزادی و رهایی!
‫یک کشور،
‫یک زبان، یک پرچم.
‫خوشگل شدی.
‫امشب یه جورایی خسته ام.
‫می دونم. می دونم خسته ای.
‫به خاطر اینه که توی این آشغالدونیِ مزخرفی
‫و باید بری بیرون. ‫منم همینطور!
‫داشتم به این فکر می کردم که بریم امرسون.
‫باحال به نظر میاد.
‫نه، جدی می گم.
‫اون پیرمرده که بهت گفتم رو یادته؟
‫خب، اون برام جور کرد.
‫یعنی، تابعیتِ اونجا رو برام جور کرد.
‫چی؟ چطور؟
‫مدرک شناساییم همین الان داره عوض می شه. خب؟
‫مال تو هم همینطور. پولش رو دادم. خب؟
‫تا چهار روز دیگه
‫شهروندانِ قانونیِ اونجا می شیم.
‫باورت می شه؟
‫اونجا هر چی خواستی می تونی داشته باشی. ‫هر چیزی!
‫آره، ولی مگه مجبور نیستیم با اون عوضیا زندگی کنیم؟
‫چرا، ولی به دَرَک!
‫گفتی یه بچه داشتی، نه؟
‫می تونید وقتی فارغ التحصیل شد با هم باشید.
‫چرا که نه؟
‫داری جدی می گی؟
‫آره.
‫خب حداقل لازم نیست
‫کنار دختر جنگلی بخوابم.
‫آره والا! ‫باید جات رو با من عوض کنی.
‫عمراً!
‫اَه! یه بویی میاد.
‫فکر کنم زیر این متکا نفس کشیده باشه.
‫شب بخیر، دخترا.
‫حالم به هم خورد.
‫ساکت! دراز بکشید، دراز بکشید.
‫استر، با من بیا.
‫آروم.
‫سلام، تو از کجا اومدی؟
‫خب، بیا.
‫برید راست.
‫در بازه.
‫نه، وایستید!
‫دیگه دارید می رسید.
‫مشکلی نیست. حالا بیاید.
‫به اون بچه ها کاری نداشته باشید!
‫چی...؟
‫برو! بگیرش. بگیرش.
‫- صاف نگهش دار. ‫ ولم کنید!
‫زود باشید.
‫اون مزاحممون شد.
‫اینجا منطقۀ کری هاست. ‫(سرخپوست های کری)
‫(به زبان سرخپوستی)
‫کی هستی؟ از کجا اومدی؟
‫جواب سؤال رو بده.
‫نیسکا هالکرو.
‫نیسکا!
‫کری هستی؟
‫«کیسکاچوانوک»ـی هستم. ‫(اسم یه منطقه)
‫زبان کری بلدی؟ ‫(به زبان سرخپوستی)
‫یه کم.
‫با بچه ها چیکار می کنید؟
‫خودت بیرون آکادمی چیکار می کردی؟
‫راستش، چند تا از افرادتون که ‫دوتا بچه همراهشون بود
‫منو دزدیدن.
‫(صحبت به زبان سرخپوستی)
‫داشتید تعقیبش می کردین؟
‫نه، ولی قبلاً دیدمش.
‫توی بازار، توت می فروشه.
‫به نظرم احتمالاً اون «اوگاناویچیکوی» باشه.
‫اون؟ واقعاً؟
‫اوهوم.
‫چارلی.
‫هر اطلاعاتی می تونی ازش در بیار. زود باش.
‫نذارید از جلوی چشمتون دور بشه.
‫باید با ارشدها و رهبرها صحبت کنم.
‫صبر کن.
‫نه.
‫شاید دیگه لازم نباشه بگردیم.
‫خب، داشتم لپ تاپ رو می ذاشتم زمین ‫و می دیدم که لئو و سومونیس
‫دارن با دوتا بچه از اونطرف میان سمتم،
‫اونوقت یهویی یه مُشت اومد توی صورتم!
‫این شکلی بود! ‫ضربه ای از تاریکی!
‫مثل نینجاها!
‫اونطرف داشتن می جنگیدن، ‫ولی تو اونقدر حواست به مسخره بازیت بوده
‫که اصلاً نفهمیدی زنه داره میاد سمتت.
‫ولی اون مثل سربازها نبود.
‫به شدت بی سر و صدا بود.
‫گفتم که، اون خصومت شخصی بود. ولمون کنید بابا!
‫خوش اومدی نیسکا.
‫اسم من تاینی ـه.
‫یه کم براش غذا بیارید.
‫من بیدار شدم تا
‫بیام این زنه رو ببینم.
‫کجاست؟
‫اوناهاش.
‫کیسکاچوانوکی ـه.
‫نیسکا بیا.
‫خیلی خوشحالم که می بینمت.
‫خیلی وقت پیش، بهمون گفتن که یه نفر از شمال میاد.
‫خیلی وقته که منتظرتیم.
‫تو نگهبانی!
‫و حالا جشن می گیریم.
‫تونستیم دوتا بچۀ دیگه رو برگردونیم.
‫یکی ـشون از بچه های خودمونه. ‫خوش اومدید.
‫- خوش اومدید. خوش اومدید.
‫من اینجا زندانی ام؟
‫چون واقعاً باید برگردم.
‫تا حالا با مردم خودت زندگی نکردی؟
‫تو کردی؟
‫خیلی از وطنت فاصله داری.
‫من جایی که بهم نیاز باشه می رم.
‫توی آکادمی بچه داری؟
‫پاییز گرفتنش.
‫پس کوچولو بوده.
‫یازده سالشه.
‫مدت خیلی زیادی رو با اون دووم آوردی، نیسکا.
‫فوق العاده ـست که این همه وقت ‫تونستی ازش محافظت کنی.
‫هر کسی نمی تونه این کار رو بکنه.
‫دوباره پیداش می کنم.
‫می رم اونطرف.
‫نیسکا، اینجا توی کیتساکی، قدمت روی چشم ماست.
‫بیا. یه کم استراحت کن.
‫از اینطرف بیا.
‫خوش اومدی نیسکا.
‫گفتید دیگه می تونم برم.
‫باید برگردم شهر.
‫واسیس توی جای بدی ـه.
‫واسیس در خطره.
‫چی؟ چرا؟
‫آکادمی اون چیزی نیست که فکر می کنی.
‫به بچه ها آموزش می دن تا ‫عروسک های خیمه شب بازیِ میهن پرست بشن.
‫باهاشون کارهای خیلی بدی می کنن.
‫خیلی خب.
‫خب پس، بذارید با بچه هایی که دیشب آوردین صحبت کنم
‫به جاش ترجیح نمی دی با واسیس صحبت کنی؟
‫می تونیم از آکادمی بیاریمش بیرون.
‫برای برگشتن خیلی زود نیست؟
‫ولی در عوض یه چیز ازت می خوایم.
‫ازت می خوایم بچه ها رو ببری یه منطقۀ امن توی شمال ‫(به زبان سرخپوستی)
‫گفتش: ازت می خوایم بچه ها رو ‫ببری یه منطقۀ امن توی شمال.
‫«سنگ بزرگ». اسمش رو شنیدی، مگه نه؟
‫سنگ بزرگ، فقط یه شایعه ـست.
‫نه، واقعیه.
‫و به یه نفر نیاز داریم تا بچه ها رو ببره اونجا.
‫یه نفر رو لازم داریم که بلد باشه ‫توی حیات وحش، زندگیش رو سر کنه.
‫چقدر تا اونجا راهه؟
‫از کیسکاچوانوک، سه هفته!
‫سه هفته؟
‫خیلی زیاده!
‫نمی خوای دخترت رو پس بگیری؟
‫معلومه می خوام.
‫ولی با کلی بچه که پهپادها راحت پیداشون می کنن؟
‫اصلاً در جریان نیستی، نه؟
‫باید دخترت رو الان بیاری بیرون، ‫چون هنوز فرصت داره.
‫وگرنه برای برگردوندنِ شستشوی مغزی دیر می شه.
‫شستشوی مغزی؟ بیخیال!
‫شستشوی مغزی، آره.
‫همگون سازی فرهنگی ، تلقین فکری، بازآموزی!
‫حالا هر چی خواستی اسمش رو بذار،
‫ولی واقعیه.
‫اون تو، خودشون بر علیه خودشون می شن.
‫نیسکا، نمی تونی وایستی تا ببرنش امرسون.
‫دخترت وقتی از آکادمی بیاد بیرون،
‫دیگه اون آدم سابق نیست.
‫ما این سنگ ها رو مثل درخت ها ‫به دیدِ نمودهای زیستی می بینیم.
‫اینا بازتاب فکری و نگرشیِ ما هستند.
‫این یه درخت بلسان ـه.
‫ما به حالت های مختلفی ازش استفاده می کنیم.
‫نگو که واقعاً اعتقادت اینه که
‫زندگیش با میهن پرست ها بهتره.
‫میهن پرست ها احمقن
‫ولی حداقل اونجوری غذا، دارو و تحصیلات داره.
‫نه، حرفتو باور نمی کنم. ‫آخه چند سال بیرون نگهش داشتی.
‫آره، آخرش که چی؟
‫تا مثل بقیۀ ماها آخر و عاقبتش
‫بدبختی و درموندگی باشه؟
‫یه نگاه به دور و برت بنداز. ‫فکر می کنی این قضیه فقط به بچۀ تو مربوطه؟
‫الان سبک زندگی کردنمون در خطره.
‫فکر نمی کنم این حرفت متقاعدش کرده باشه.
‫اون «اوگاناویچیکوی» نیست.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫آیدا، با کمال احترام ‫فکر نمی کنم اون فرد برگزیده باشه.
‫به نظرم داریم وقتمون رو هدر می دیم.
‫نه، تو داری وقتمون رو هدر می دی.
‫اون فقط ترسیده.
‫می دونی که می تونه این کار رو بکنه.
‫آره، آره، ولی دلیل نمی شه که بکنه.
‫پس بهتره بری قانعش کنی.
‫سلام لورنا.
‫لورنا؟
‫نیسکا! نیسکا!
‫سلام، کجا بودی؟
‫چی شده؟
‫یه ویروس اومده.
‫همه چی به فنا رفته.
‫امشب مرزها بسته می شن.
‫- باید همین الان بریم. چی؟
‫تخلیۀ الزامی در دستور کار است.
‫لطفاً به محل تعیین شدۀ خود برای حرکت بروید.
‫روبرتا!
‫سلام. پس حالت خوبه.
‫به خونه ام حمله کردن. ‫همه رو با خودشون بُردن.
‫وای نه!
‫و دارن توی غذامون آشغال می ریزن.
‫سلام، سلام.
‫- فقط گربه ام رو پیدا نمی کنم. میو میو... ‫- گوش کن، باید
‫باید بریم.
‫خیلی خب، ببین. یه پناهگاه موقت توی جیمزتاون هست.
‫می تونیم بذاریمش اونجا.
‫نمی تونیم از مرز ردش کنیم.
‫ببین، می خوای باهامون بیای؟
‫کجا می رید؟
‫بیاید دیگه.
‫یه جای امن.
‫لطفاً به محل تعیین شدۀ خود برای حرکت بروید.
‫گندش بزنن.
‫آهای!
‫تخلیۀ الزامی در دستور کاره.
‫با من بیاید.
‫می تونیم برگردیم خونه!
‫نه، خانم. بیاید بریم.
‫از هم جدا نشین.
‫بریم! واینستید.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫- از این طرف. ‫ کارشون شده همین.
‫گفتم از این طرف.
‫می تونه بره. حرکت کن.
‫وایستا آقا.
‫مشکلی نداره. حرکت کن.
‫- بهش دستبند بزن. چشم قربان.
‫عه نه، نه.
‫نه.
‫ببین، اون نمی تونه بره اون تو.
‫همه باید برن. بهش دستبند بزن.
‫بذار ببینم.
‫خیلی خب.
‫فقط هر کاری می گن بکن.
‫آهای، اینو پرت می کنم جلو
‫و وقتی منفجر شد، از عقب بزن به چاک!
‫اونم باید باهامون بیاد.
‫پایر!
‫- آهای! روبرتا!
‫- خانم! خانم! پایر!
‫- بشین و ساکت باش. ‫ روبرتا!
‫پایر!
‫- ساکت باش. روبرتا!
‫- آهای! ‫ اون پسرمه.
‫بشین و ساکت باش. خانم!
‫فقط باید برم بیرون و ببینمش.
‫بگیر بشین.
‫- بیا، چیزی نشده. ‫- خواهش می کنم.
‫- چیزی نیست، فقط بشین. ‫- بگیر بشین!
‫بیا، روبرتا! بیا.
‫هوی!
‫همین الان برگرد روی صندلیت.
‫بخواب روی زمین!
‫پایر!
‫بیا بریم! نیسکا!
‫پایر!
‫ولش کن.
‫همین الان ولش کن!
‫اون عقب! اون عقب!
‫بذار بازش کنم. ‫زود باش، بیا بریم.
‫آهای، تکون نخورید.
‫سلاحت رو بنداز.
‫پایر!
‫منم!
‫عقب وایستا، عقب وایستا!
‫گفتم عقب وایستا!
‫منو یادت میاد؟
‫یادت میاد!
‫نه، تو فقط یه مفت خورِ لامصبی!
‫نه!
‫روبرتا!
‫چرا همچین کاری باهاش کرد؟
‫اون پسرش بود!
‫دیگه خیلی دیر شده؟
‫نه.
‫ولی باید همین الان بریم.
‫- سلام. ‫ سلام.
‫- یه کم فشارش بده. ‫ باشه.
‫خیلی خب، بریم.
‫زود باش، باید
‫شرمنده.
‫من باید برم.
‫نیسکا؟
‫نیسکا!
‫گرسنه ای؟
‫نه مرسی.
‫چند وقتی بود که سوار ماشین نشده بودم.
‫بگیر، هر وقت خواستی بخور.
‫ممنون.
‫با این ماشین چه جوری از ایست بازرسی ها رد می شین؟
‫با گذرنامۀ این یارو.
‫- گذرنامه داری؟ ‫ اوهوم.
‫چطور؟
‫بابام، دیپلماتِ انرژی ـه.
‫واسط نفت بین کشورهاست.
‫برای همینه که همیشه توی همه چی ‫انقدر از خود متشکره!
‫از ویروس خبر داشتی؟
‫آره.
‫توی امرسون ساخته شده بوده.
‫میهن پرست ها می خوان دوباره جنگ راه بندازن.
‫الان هم که بچه های خودمون رو آوردن خط مقدم!
‫حالا «اوگاناویچیکوی» چی هست؟
‫یعنی نگهبان.
‫تابستونِ سه سال پیش،
‫ارشد «چاچیگی»، رفت توی جنگل.
‫چهار روز و چهار شب، روزه گرفت و دعا کرد.
‫یه سری الهامات بهش شد.
‫اولش، پشه ها!
‫ولی این پشه ها خیلی گُنده بودن،
‫ده برابرِ پشه های معمولی!
‫دید که یه دستۀ عصبانی ـشون توی آسمون ‫ دارن به سمتمون میان.
‫در ضمن، گفتش که یه غریبه
‫از شمال میاد به اردوگاهمون.
‫و این غریبه،
‫نگهبان،
‫بقای مردمش رو تضمین می کنه.
‫آره، پس اصلاً فشاری روت نیست.
‫پس مردم فکر می کنن من واسه همین اومدم.
‫خب، همه ـشون که نه.
‫پشه های گُنده بک؟
‫ببین، اینا رو فراموش کن، خب؟
‫ما به تو کمک می کنیم، تو به ما. ‫همین و بس!
‫میهن پرست های لعنتی ‫یکسره معدن هاشون رو توسعه می دن.
‫تا وقتی که یه قطعه زمین داریم
‫بازم میان سراغمون.
‫پاشو بریم.
‫تا حالا کسی نتونسته بود این کار رو بکنه.
‫از کسی کمک گرفتی؟
‫متوجهم.
‫این مدت، زیر نظر داشتمت، الیزابت.
‫مردمت آدمای بدی نیستن،
‫ولی ناتوان هستن.
‫باید بیان از ما پول تو جیبی بگیرن، چون
‫نمی تونن شغلشون رو حفظ کنن.
‫نمی تونن خانواده های خودشون رو تأمین کنن.
‫حقیقت نداره.
‫عه، واقعاً؟
‫فکر می کنی تو چطوری سر از اینجا در آوردی؟
‫اون مامانته، مگه نه؟
‫ولت کرده.
‫الیزابت،
‫تو پتانسیلِ موفق شدن رو داری.
‫تو دردسر افتاده.
‫کسی می تونه بکنه؟
‫ویکتوریا!
‫حاضری؟ شروع!
‫12.9 ثانیه.
‫خوبه.
‫کس دیگه ای نبود؟
‫الیزابت، بیا جلو.
‫خیلی خب. شروع!
‫5.4 ثانیه.
‫کارِت عالی بود.
‫این رکوردِ جدیدِ آکادمی شد.
‫تقلب کرد!
‫جانم؟
‫اون وحشی تقلب کرد.
‫خانم؟
‫کافیه.
‫الیزابت، بیا جلو.
‫خبردار!
‫کسی جرئت داره اونو به مبارزه دعوت کنه؟
‫حاضری تا خودتو کاملاً در اختیار کشورت بذاری؟
‫بله.
‫حاضری تا از آزادی و رها بودنت دفاع کنی؟
‫- بله. ‫ خوبه.
‫چون فردا از اینجا به سمت ایالت امرسون می ری.
‫تبریک می گم.
‫بفرمایید.
‫ما از صمیم قلب سوگند می خوریم ‫و وفاداری خودمان را
‫به جمهوری شکوهمندمان اعلام می کنیم.
‫از کشور جنوبیِ بزرگ قدردانیم ‫که ما را از بردگی آزاد کرد،
‫و صادقانه قسم می خوریم که از آن مراقبت کنیم،
‫به نام خدا، آزادی و رهایی!
‫یک کشور، یک زبان، یک پرچم.
‫- می شه برم اون تو؟ ‫- نه.
‫ولی چند ساعته که اونجان.
‫آهای!
‫این یه جلسۀ خصوصی شوراست.
‫بیا تو.
‫الان باید مشغول آماده شدن برای حمله باشیم.
‫مشکلی هست؟
‫همۀ خویشاوندانمون اینجا دور هم جمعن.
‫باید این کار رو به طرز درستی انجام بدیم ‫و باید درست فکر کنیم.
‫ممنون مادربزرگ.
‫- چی؟ ‫ هیس!
‫باید امشب اردوگاه بچه ها رو تخلیه کنیم.
‫نمی فهمم.
‫امشب می ریم دخترم رو برمی داریم، مگه نه؟
‫میهن پرست ها، شبانه یه جادۀ معدنیِ جدید ساختن
‫که مستقیم به سمت اردوگاه ما میاد.
‫فکر می کنیم دیگه فرصت حمله نداشته باشیم.
‫میهن پرست ها دارن یه جاده می سازن
‫که مستقیماً به سمت کیتساکی میاد.
‫احتمالاً دیگه وقتمون تموم شده باشه.
‫ولی قبول کردین کمکم کنید.
‫می خواستیم کمکت کنیم ولی اونا خیلی سریعتر از ‫اونی که فکرش رو می کردیم پیشروی کردن.
‫اگه قبلش نریم واسیس رو برداریم، ‫مسئولیت اون بچه ها رو قبول نمی کنم.
‫اینجوری همۀ بچه های آزادی که ‫نجات دادیم رو به خطر میندازی.
‫تک تک بچه های این اردوگاه رو!
‫خیلی وقت پیش، پدربزرگ هامون اینجا بودن.
‫همه ـشون اینجا زندگی می کردن.
‫ولی این حکومت ما رو مجبور کرد تا از اینجا بریم.
‫اونا به زور متوسل شده بودن و ‫همه جوره می خواستن بندازنمون بیرون.
‫حتی سعی کردن بکُشنمون.
‫ولی نتونستن.
‫ما هنوز اینجاییم.
‫غازها هیچوقت تنهایی سفر نمی کنن.
‫برای اینکه موفق باشن، ‫همیشه با یه شریک زندگی سفر می کنن.
‫ما آدما هم باید همین کار رو بکنیم.
‫ممنونم مادربزرگ.
‫امشب واسیس رو میاریم،
‫بعدش بچه ها رو ببر «سنگ بزرگ».
‫نیسکا، قبول می کنی یا نه؟
‫ممنون.
‫سیمونیس، بچه ها رو آماده کن. ‫لئو، چارلی
‫امشب برای آخرین بار به اونجا حمله می کنید.
‫اگه اتفاقی برای این بچه ها بیفته، تقصیر توئه.
‫بریم.
‫خیلی خب، وصل شدیم.
‫برید راست.
‫خیلی خب، بریم.
‫جلوتون اتاق نگهبانی ـه.
‫خیلی خب، اتاق شمارۀ 14.
‫- چیکار می کنی؟ ‫ فقط یه دقیقه!
‫- ما یه دقیقه وقت نداریم. ‫- وارد شدی، چارلی؟
‫آره، وارد شدم.
‫اتاق 26 باید سمت چپتون باشه.
‫در باز شد.
‫واسیس
‫واسیس!
‫مامان؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫باید بریم.
‫نه
‫تو ولم کردی رفتی.
‫می دونم. می دونم ولت کردم.
‫ولی گفتم شاید دلت بخواد
‫شاید دلت بخواد با من برگردی.
‫شرمنده.
‫واقعاً شرمنده ام.
‫الان دیگه کنارتم.
‫دیگه تکرار نمی شه، خب؟
‫اه، گندش بزنن!
‫خبری نیست. ‫از این طرف!
‫لئو!
‫تو همینجا بمون. باشه؟
‫- کسی صدامو داره؟ ‫- لئو، زخمی شدی؟
‫نه، چیزیم نیست.
‫میشنوید؟
‫- آره، مشکلی نداریم، داداش. ‫- وای خدا!
‫اَه گندش بزنن! سربازهای بیشتری اومدن.
‫لئو، خبردار شدم که کینساکی رو پیدا کردن.
‫دارن نیروهاشون رو می فرستن اردوگاه.
‫نمی تونم به موقع برای نجات اون بچه ها برگردم.
‫ولی قول دادی!
‫اون بیرون هیچ شانسی نداشتیم.
‫نیسکا، خواهشاً اینجوری نکن.
‫یه راهی پیدا می کنیم.
‫مامان؟
‫بله؟
‫فکر کنم دارن میان
‫سربازها رو میگی؟
‫نه.
‫گندش بزنن.
‫باید همین الان از اونجا بیاید بیرون.
‫نه. نه، من حواسشون رو پرت می کنم.
‫شماها از اینجا برید. باشه؟
‫چی؟
‫- از اینجا برید بیرون. ‫ نه!
‫- بچه ها رو ببر شمال. ‫- نه، لئو. نمی تونم!
‫می بَریشون!
‫حرکت، حرکت، حرکت، وایستید!
‫برید عقب! حرکت، حرکت، حرکت.
‫بخواب روی زمین!
‫حرکت! حرکت!
‫بریم، بریم.
‫چارلی، درها رو قفل کن.
‫- خوبی؟ آره.
‫هر چند تا بچه می تونیم می بریم.
‫پاشید، پاشید!
‫چه خبره؟
‫یالا، یالا، یالا!
‫پاشید، پاشید، پاشید.
‫زود باشید!
‫داداش، یه راه خروج لازم داریم.
‫شنیدم.
‫من یه راه خروج بلدم.
‫نمی خواد داداش، پیدا کردیم.
‫- بریم. ‫- فقط توی محل قرار، بیا پیشمون.
‫- برید. ‫ باشه.
‫راستی چارلی، اسب ها رو باز کن.
‫فقط چیزای لازم رو بردارید.
‫«کابوس گیر» نیار دیگه.
‫نترسید، بجاش کیک بخورید!
‫ممنون.
‫سربازها! سربازها توی محدوده ـمون هستن.
‫فرار کنید! فرار کنید!
‫ازشون خبری نشد؟
‫لعنتی!
‫چند نفرن؟
‫بیست تا
‫شایدم بیست و پنج تا.
‫گندش بزنن.
‫خودم بچه ها رو می برم.
‫تو گروه رو رهبری کن.
‫ولی ما بهت نیاز داریم.
‫نه.
‫یکی باید مراقب بچه ها باشه.
‫تو از پس این کار برمیای.
‫هیچ افتخاری برام بالاتر از این نیست ‫که کنار شماها بمونم.
‫اگه آخرین نفس هامون رو در راه مبارزه با ‫استعمارگرهامون بکِشیم
‫راه خوبی برای مُردن می شه.
‫سیمونیس رهبریتون می کنه.
‫موفق باشید.
‫بریم بجنگیم!
‫اونقدری برام زمان بخرید که ‫ بتونم بچه ها رو ببرم بیرون.
‫مهمون داریم! ایست!
‫این اردوگاه، غیرقانونی بنا شده.
‫باید همین حالا تسلیم بشید.
‫آرایش رو حفظ کنید.
‫مراقب باشید!
‫بذارید رد بشه.
‫همینجوری گذاشتن رد بشید؟
‫آره، منم درک نمی کنم.
‫نیومدن اینجا که بهمون حمله کنن. ‫می خوان نذارن جایی بریم!
‫مامان، باید بریم.
‫- بیا اینجا. ‫- مگه صدا رو نشنیدی؟
‫- چیو؟ ‫ چه صدایی، واسیس؟
‫گندش بزنن.
‫سوار شو. سوار شو.
‫گندش بزنن.
‫تا آخرش بجنگید.
‫آماده باشید.
‫واسیس، نه!
‫شلیک نکنید! شلیک نکنید!
‫اون صداشون رو میشنوه.
‫نیسکا نگهبانِ اونه!
‫رو به جلو!
‫پایین!
‫حالا گورتون رو از زمین ما گُم کنید.
‫برید! برید!
‫عقب نشینی! عقب نشینی، برگردید!
‫بریم!
‫نه!
‫نیسکا!
‫مامان! نه، مامان.
‫نه، نه، نه.
‫لوازم پزشکی بیار.
‫- فشارش بده. ‫ پانسمان بیار.
‫به شونه ـش تیر خورده.
‫هواتو داریم، نیسکا.
‫چطور اون کار رو کردی؟
‫بیا بغلم.
‫اون روز، برگشت پیش مردمش ‫تا ازمون محافظت کنه.
‫ما بهش می گیم «نگهبان».
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.