‫هشتاد، هشتاد و یک،
‫هشتاد و دو، هشتاد و سه،
‫هشتاد و چهار، هشتاد و پنج،
‫هشتاد و شش، هشتاد و هفت، ‫هشتاد و هشت،
‫هشتاد و نُه، نود،
‫نود و یک، نود و دو، ‫نود و سه،
‫نود و چهار، نود و پنج، ‫نود و شش،
‫نود و هفت، نود و هشت.
‫همینجاست، مگه نه؟
‫آره.
‫خدایا شکرت.
‫خیلی‌خب مکس، رسیدیم. ‫می‌تونی دیگه نشماری.
‫همینه؟
‫آره، خودشه. ‫داریم می‌پیچیم داخل.
‫وای، یه عمارته!
‫نگاه کن.
‫هی مکس، دور و بر اسباب‌کش‌ها مراقب باش، خب؟
‫یکی هیجان زده‌ست.
‫آره، اون عاشق عمارتشه.
‫آه!
‫هی رفیق، شومینه رو دیدی؟
‫وای!
‫به نظرم شاید بتونیم مارشملو کباب کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫آره!
‫هی. بذارینش زیر پنجره.
‫من این اتاق رو می‌خوام. ‫میشه داشته باشمش؟
‫اون اتاق مامانی و باباییـه، مکس.
‫اتاق تو این طرفه.
‫آه!
‫خیلی باحاله، ها؟
‫این اتاق بده. ‫خوشم نمیاد.
‫خب، وقتی وسایلت رو توش چیدی ‫خوشت میاد.
‫زیادی کوچیکه.
‫منظورت چیه؟ ‫دو برابر اتاق قبلیته.
‫و بوی بد هم میده.
‫حالا بهتر شد.
‫تو فکرم که حیاط پشتی رو
‫به یه زمین کوچیک گلف تبدیل کنم.
‫جدی؟
‫می‌تونم خیلی زود پنج امتیاز از هندیکپ‌ام رو پایین بیارم.
‫باشه. ‫خب، به لیست اضافه‌اش می‌کنیم.
‫اینجا خیلی ساکته.
‫ممکنه شب‌ها واسه خوابیدن ‫به دستگاه نویز نیاز داشته باشم.
‫راستش من هیجان زده‌ام که
‫بدون نور توی چشم چراغ‌های خیابون بخوابم،
‫واقعا توی تاریکی بخوابم.
‫من از تاریکی می‌ترسم.
‫چی؟
‫عزیزم، تاریکی دوست ماست.
‫برای بدنمون بهش نیاز داریم ‫تا هورمونی
‫به اسم ملاتونین تولید کنه ‫تا مغزمون به خواب فرو بره.
‫پس، می‌دونی چیه؟ ‫بذار اینو بذاریم کنار،
‫حواست رو بذار روی غذا خوردنت، باشه؟
‫باید استفاده از وسایل دیجیتال رو محدود کنیم،
‫شاید یه محدوده زمانی منع وسایل دیجیتال ‫برای کل خانواده تعیین کنیم.
‫جاش؟
‫هوم؟ ‫آره، عالیه آره، خوبه.
‫بازم نوشیدنی می‌خوری؟
‫نمی‌خوام.
‫خوابید؟
‫میگه می‌ترسه.
‫رافی رو ندیدی؟
‫اوه، توی کارتن نیست.
‫یه نگاهی تو ماشین بنداز.
‫مکس؟
‫اوه!
‫اوه! اوه!
‫گرفتمت! آه!
‫بابایی، نه!
‫خیلی‌خب، وقتشه که بخوابی.
‫من می‌ترسم.
‫چرا می‌ترسی؟ ‫چیزی نیست که ازش بترسی.
‫ما توی اتاق انتهای راهرو هستیم.
‫اگه یه خرس بیاد تو چی؟
‫خرس نمی‌تونه از اون در رد بشه.
‫و حتی اگه می‌تونست، من ازت محافظت می‌کردم.
‫می‌کشیش؟
‫با دست‌هام خالیم.
‫چطوری؟
‫سوال پرسیدن بسه، مکس. ‫دیروقته.
‫بیا یکم بخوابیم، باشه؟
‫باشه، شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫فکر کنم خوابید.
‫اوه، خوبه.
‫منم له‌ام.
‫عجب روزی.
‫فکر نمی‌کردم بتونیم انجامش بدیم.
‫موفق شدیم، ریچ.
‫هوم.
‫و اینجا رو ببین.
‫دلهره آوره.
‫سرشار از امکانه.
‫می‌دونی، دوست دارم اتاق مکس رو قشنگ کنم،
‫توی تغییر محل زندگی کمکش کنم.
‫هوم. ‫دقیقا بعد از زمین کوچیک گلف.
‫چیه؟
‫دوست دارم اینقدر خوشحال ببینمت.
‫منم دوست دارم یوگا کار کردنت رو ببینم.
‫وای، خدای من!
‫جاش؟ ‫وای خدا، وای خدا!
‫اوه، چی شد؟ ‫یا خدا!
‫مامانی!
‫مکس، نیا، نیا اینجا!
‫مکس، توی اتاقت بمون. ‫دارم میام، باشه؟
‫تغییرات پیکربندی تقریباً یک هفته ‫[نوجوان در تصادف جاده واکرلی فوت شد]
‫از برنامه عقب هستن.
‫به سانجی سپرده شده بود که یه جور مشکل
‫در سود خالص هر سهم رو حل کنه.
‫برای کاهش تاثیرات منفیش، ‫از آندریا
‫برای تقریبا 20 ساعت زمان استفاده از امکانات ‫اجازه گرفتم،
‫و این باید همه‎‌چیز رو حل کنه.
‫ممنون، کالینز.
‫خیلی‌خب، می‌گذریم...
‫آره، بیاین در جریان پروژه تدارکات آرتی‌ام قرار بگیریم.
‫جاش، نوبت توئه. ‫آرتی‌ام؟
‫آرتی‌ام، آره. ‫خب، یه سری از مرددترین مشتری‌هایی هستن
‫که تا حالا باهاشون رو به رو شدم، ‫به جزء زمانی که پای غذا وسط باشه.
‫اون پسرها خوب غذا خوردن بلدن.
‫خبر خوب اینه که بالاخره تونستیم
‫در خصوص مشخصه عملیاتی راضی‌شون کنیم.
‫عالیه، عالیه، باشه.
‫هی، رفیق.
‫امروز زودتر میری؟
‫مشکلی نیست؟ ‫یکم درگیر اسباب‌کشی هستیم.
‫آره، نقل‌مکان کردی؟
‫دیشب.
‫مبارکه، این محشره.
‫می‌دونی، باید یادداشتش کنم
‫تا یه هدیه خونه جدید واسه تو و ریچل بگیرم.
‫بهت تبریک میگم، معاون فروش اریکسون.
‫خوش به حالت.
‫کدورتی بینمون نیست؟
‫آره، به هیچ وجه. ‫حقته.
‫ممنون. ‫شنیدن این حرف از تو خیلی برام ارزشمنده.
‫نگران بودم که ممکنه اوضاع یه خرده بینمون عجیب باشه،
‫می‌دونی؟ ‫چون تو بهم آموزش دادی و اینا.
‫به هیچ وجه، اون واسه سال‌ها پیش بود.
‫آره، دو سال پیش.
‫آره، پس به گمونم سال‌ها پیش میشه، آره.
‫باید برم.
‫باشه.
‫برات خوشحالم.
‫ممنون، ممنون.
‫نود و پنج، نود و شش،
‫نود و هفت، نود و هشت،
‫نود و نُه، صد.
‫دروغ گفتی. ‫گفتی که میاد، ولی نیست.
‫مکس، این دروغ گفتن نیست.
‫کنترل این دست من نیست که کِی مامانت ‫از ساختمون بیرون میاد.
‫کاش دست خودم بود.
‫می‌بینمش!
‫سلام!
‫سلام، مامانی!
‫سلام، رفیق!
‫سلام! ‫روزت چطور بود؟
‫خوب بود.
‫ببخشید، بیمار اورژانسی داشتم.
‫تو فکرم که بهتره دل رو بزنیم به دریا
‫و ماشین دوم رو بخریم.
‫چون چند دقیقه دیر کردم؟
‫نه، فقط تو فکر بودم که
‫یه خرده شرایط راحت‌تری داشته باشیم، می‌دونی؟
‫خب، بیا اول ببینیم چی میشه
‫بعد به هزینه‌هامون اضافه کنیم.
‫صرفا ایده‌ای پیشنهاد دادم.
‫کِی می‌ریم خونه؟
‫طول می‌کشه، رفیق. ‫ما الان مسافران درون شهری به حساب میایم.
‫دو هزار ثانیه.
‫یک، دو، سه...
‫باید اینو ببینی.
‫قطعا نشئگی یکی از دلایلش بوده.
‫برو پایین.
‫میشه لطفا حواست به جاده باشه؟
‫واقعا لازم نبود اینو بخونم.
‫حتی از فکر کردنش بهش هم بدم میاد.
‫خب، توی ذهن من که نقش بسته.
‫شاید بهتر بود از خونه بیرون نمی‌رفتم.
‫شاید دچار اختلال استرس پس از سانحه شدم.
‫بیچاره مامان و باباش.
‫باورم نمیشه که فقط راننده مُرده. ‫باید...
‫- اون یکی بچه رو می‌دیدی که پرت شده بود... ‫- کی مُرده؟
‫نه، هیچکس عزیزم.
‫بابات داشت درمورد فیلمی که نگاه کرده حرف می‌زد.
‫آره، یه فیلم مخصوص آدم‌های بالغ، مکس.
‫باید کل دیوار رو خراب می‌کردیم.
‫واقعا فضا رو باز می‌کرد.
‫به نظر زحمت زیادی میاد.
‫فکر می‌کردم هیجان زده‌ای.
‫هستم، فقط به نظر زحمت زیادی داره.
‫ارزش زیادی به ملک اضافه می‌کنه.
‫شاید سازه‌ای باشه.
‫مکس کجاست؟
‫نمی‌دونم، واسه خودش می‌گرده.
‫مکس؟
‫بیرونه.
‫ریچ.
‫هی رفیق، میشه داخل بازی کنی؟
‫نه، نمی‌خوام.
‫بله، لطفا. آره.
‫کامیونت رو بردار ببر، باشه؟ ‫من دایناسور رو میارم.
‫حالش خوبه، درسته؟
‫مگه بخاطر همین نیومدیم اینجا زندگی کنیم،
‫تا آزاد بگردیم؟
‫بیرون مثل یه میدان مین می‌مونه، باشه؟
‫میشه اینو بگیری؟
‫[کایل کوری] ‫[تولد 2006 - وفات 2024]
‫می‌خواستم بدونم درمورد نمودار گردشی‌ای که منتظرشم
‫با کورتیس حرف زدی؟
‫ببخشید، تو کی هستی؟
‫من آلن‌ام. ‫کد‌نویس جدیدت.
‫قبل از اینکه اریکسون ترفیع بگیره ‫با اون کار می‌کردم.
‫بعد از خوندن این ایمیل‌ها پیگیرش می‌شم.
‫هی، چه خبر بچه‌ها؟
‫کایل‌ام. ‫فقط می‌خواستم از تک تکتون
‫بخاطر اینکه امروز اومدین سر بازی ‫ازتون تشکر کنم.
‫برد بزرگی بود.
‫امیدوارم سر بازی‌های آینده هم ببینمتون.
‫یا حق!
‫وای، این به نظر معرکه میاد.
‫خیلی‌خب، همه‌چی داریم،
‫نوشیدنی هم آوردم.
‫ردیفیم.
‫خب، من می‌خوام به افتخار چیزی بنوشیم.
‫به افتخار ریچل و جاش، ‫با اینکه دلمون در مرکز شهر براتون تنگ شده
‫و ازتون متنفریم که اون همسایه‌های جدید
‫رو بهمون تحمیل کردین، ‫بعداً بیشتر راجع‌بهش حرف می‌زنیم...
‫ما خوشبختی و رفاه زیادی رو
‫در خونه جدید نازنین‌تون براتون آرزومندیم.
‫هوم.
‫باشه، من باید اعتراف کنم.
‫دیدم که خونه اتاق خواب سوم هم داره.
‫باشه.
‫برنامه‌ای ندارین؟
‫اوه، یه راست حرفت رو زدی!
‫اون اتاق واسه شماست،
‫که هر بار که میاین اینجا
‫مجبور نباشین سر رانندگی کردن ‫با همدیگه چون بزنین.
‫دقیقا، آره، آره. ‫فکر کنم دیگه کافی باشه.
‫من بچه دوست دارم، ‫واقعا میگم،
‫فقط اینکه بالاخره با مطبم به روال عادی برگشتم.
‫چطور داره پیش میره؟
‫عالی پیش میره. ‫راستش الان دارم مشاوره زوج‌ها انجام میدم،
‫که به نوبه خودش چالش‌هایی داره.
‫باید طاقت فرسا باشه.
‫آره، می‌تونه باشه ‫ولی می‌تونه واقعا هم رضایت‌بخش باشه
‫که زوج‌ها بالاخره موانع‌شون رو برطرف می‌کنن.
‫به نظرم این خسته کننده‌ست،
‫اینکه کل روز بشینی به مشکلات مردم گوش بدی.
‫شغل چه کسی اینو نداره؟
‫گوش دادن به غر زدن مردهای پولدار ‫درمورد سهام‌شون
‫توی زمین گلف، به حساب نمیاد.
‫تو اصلا درد منو درک نمی‌کنی.
‫اولین مشکلات دنیا رو اینجا شاهد هستین.
‫خب جاش، اوضاع در لایووایر چطوره؟
‫خدا رو شکر یکنواخته.
‫فعلا داریم روی معرفی از یه محصول جدید کار می‌کنیم،
‫که با نقل‌مکان کردنمون ‫و شروع مدرسه
‫و همه‌چیز، خیلی کمک حالمون بوده.
‫یه مدت پیش بهم نگفتی که قراره ترفیع بگیری؟
‫آره.
‫نگرفتمش.
‫جاش، نگرفتی؟
‫ما خبر داشتیم؟
‫داشتیم؟
‫چی شد مگه؟ ‫فکر می‌کردیم حتما ترفیع می‌گیری.
‫به گمونم نفر دوم از جون مایه گذاشت.
‫یه آدم واقعا زبر و زرنگ بود.
‫اوه، یکی از اونا بود ها؟
‫آره، جاش میونه خوبی با جاه‌طلبی نداره.
‫به هیچ وجه.
‫فقط اهل پاچه‌خواری بی‌شرمانه نیستم.
‫جاش، بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫من هرچی که دارم، بخاطر پاچه‌خواری بی‌شرمانه‌ست.
‫راست میگه.
‫با توجه به خونه‌ات حساب کنیم، ‫یعنی خیلی پاچه‌خواری کردی، رفیق.
‫همیشه هم گفتم، ترجیح میدم ثروتم بالا بره
‫تا عزت نفسم.
‫حتما. درست میگم؟
‫داری احساساتی میشی؟
‫بگذریم، اینطوری بهتره.
‫من خیلی درگیر ردیف کردن اینجا بودم.
‫مخصوصا بعد از مشکل کوچیکی که داشتیم.
‫هوم، چه جور مشکلی؟
‫اوه، فکر کردم شنیدین.
‫نه.
‫شبی که نقل‌مکان کردم اینجا ‫جلوی خونه تصادف شد.
‫چه جور تصادفی؟ ‫تصادف با ماشین؟
‫نوجوون‌های نئشه.
‫سر پیچ سرعتشون خیلی بالا بود،
‫و از جاده منحرف شدن ‫و روی چمن جلوی خونه‌مون چپ کردن.
‫یکی از چرخ‌های ماشین از اون پنجره پرت شد داخل
‫و چیزی نمونده بود که به من و ریچ اصابت کنه.
‫خدایا. ‫ریچل، تو اصلا چیزی در این باره نگفتی.
‫ریچل دوست نداره راجع‌بهش حرف بزنه.
‫نه اینکه دوست نداشته باشم ‫راجع‌بهش حرف بزنم،
‫فقط نمی‌خوام جلوی مکس ‫راجع‌بهش حرف بزنم.
‫حتما اون وحشت‌زده شده.
‫آره، اون...
‫خیلی زهره ترک شده بود.
‫سوالات زیادی داشت، می‌دونین ‫اینکه چرا این اتفاق رخ داد؟
‫اینکه دوباره هم رخ میده؟
‫معلومه خب.
‫آره، ترسیده بود ‫پس...
‫چی شد؟ ‫نوجوون‌ها حالشون خوب بود؟
‫ناجور بود.
‫اولش فکر کردم که همه‌شون مُردن،
‫ولی بعد معلوم شد که سرنشین‌ها زنده موندن.
‫راننده هیچ شانسی نداشت.
‫میله فلزی پایۀ فرمان،
‫فرمون ماشین، یه راست رفته بود توی سینه‌اش
‫و اونو به صندلی چسبونده بود.
‫یا خدا.
‫باشه، شاید بهتره این گفتگو رو بذاریم
‫واسه بعد از شام.
‫فکر خوبیه. ‫بیاین همین کارو کنیم.
‫من مدام تو فکر والدینش‌ام.
‫چند روز پیش
‫یکی از اون یادبودهای کنار جاده‌ای آورده بودن.
‫آخه...
‫واقعا آدم رو به فکر فرو می‌بره، ها؟
‫آره. ‫تازه دبیرستان رو تموم کرده بود،
‫یه بورسیه فوتبال به دانشگاه سنت مری ‫و همه‌چی داشت.
‫اسمش کایل بود.
‫به یاد کایل.
‫از کجا اینقدر درمورد اون می‌دونی؟
‫آگهی ترحیمش رو خوندم.
‫واقعا از این نوشیدنی خوشم میاد، استیون.
‫گفتی قیمتش چند بود؟
‫20 دلار. ‫چه می‌دونم...
‫ما دو سال پیش در مایورکا ‫اینو سه یورو خریدیم.
‫چه گرون!
‫می‌دونی نرخ تبدیل بین یورو و دلار چقدره؟
‫ما اخیراً سفر نرفتیم، ولی می‌دونین ‫حتما می‌ریم.
‫به نظرم باید برین!
‫می‌دونین چیه؟ ‫اونجا نوشیدنی خیلی ارزون بود،
‫به ندرت چیزی یادم میاد.
‫مثل پسرت یا من ‫یا سِمَت معاونت شرکت
‫که انگار کاملا نسبت بهش بی‌تفاوت هستی.
‫دلیلش اینه؟
‫مسئله اولویته و اینکه حواست کجاست،
‫که صادقانه بگم، موجب نگرانیه.
‫عجب، باشه. ‫میشه توضیح بدی؟
‫فقط فکر می‌کنم که باید با خودت فکر کنی
‫که واقعا چه احساسی داری.
‫از اونجایی که به نظر میاد می‌دونی، ‫چرا خودت بهم نمیگی؟
‫باید با یه روانکاو صحبت کنی.
‫الان دارم با یه روانکاو صحبت می‌کنم.
‫با یه وانکاو بی‌طرف.
‫به نظرم پیتر مناسب باشه.
‫پیتر؟
‫اوهوم.
‫به نظرم که یه مرد بهتر بتونه
‫احساساتی که داری تجربه می‌کنی ‫رو درک کنه.
‫که چه احساساتی هستن؟
‫گفتنش با من نیست.
‫بگو خب.
‫به نظر از خود راضی میومدی، باشه؟
‫انگار از بدبختی یه نفر لذت می‌بردی.
‫خودشون می‌خواستن بشنون.
‫چهره‌شون رو دیدی؟
‫کاش چهره خودت رو می‌دیدی. ‫عین یه لاشخور می‌موندی.
‫عجب، باشه. ‫ببخشید، ریچ.
‫قدرت تشخیصت سر این یکی ‫اصلا درست نیست، پس...
‫امیدوارم. باشه.
‫- میشه دوباره بریم؟ ‫- چی گفتی؟
‫کشتی دزدان دریایی. ‫میشه سوار کشتی دزدان دریایی بشیم؟
‫می‌خوام دوباره سوار بشم، ‫می‌خوام دوباره سوار بشم.
‫آه، مامانی اونجاست.
‫سیب!
‫هی، رفیق!
‫هی!
‫یک، دو، سه، یوهو!
‫هی مکس، خیلی دور نشو، باشه؟
‫طوری نیست، من دارمش، ‫حواسم بهش هست.
‫هی، مکس! مکس!
‫نمی‌تونی اونقدر سریع بدویی بری. ‫مامانت می‌ترسه.
‫بابایی، من اون خرس رو می‌خوام.
‫مگه تو خونه به اندازه کافی ‫عروسک حیوانی نداریم؟
‫یالا بابا، یه قهرمان باش.
‫فکر کنم قلقش دستم اومد.
‫مهم قدرت نیست، مهم دقته.
‫مثل هیزم خرد کردن.
‫پول نقد داری؟
‫باقی پول نقدها دست خودت بود.
‫پس تموم شد.
‫اوهوم.
‫شرمنده، رفیق.
‫هی، من سعیم رو کردم.
‫هی رفیق، ما واقعا روز خوبی داشتیم، مگه نه؟
‫بیا، بچه.
‫چی؟ ‫وای، مهربونیت رو می‌رسونه.
‫باید چی بگی، مکس؟
‫مرسی.
‫اوه.
‫پدرت خیلی زحمت کشید.
‫خیلی ممنون.
‫ممنون.
‫♪ کنار خلیج ♪
‫♪ جایی که هندوانه‌ها رشد می‌کنن ♪
‫♪ من به خونه‌ام... ♪
‫♪ برنگشتم ♪
‫♪ چون اگه برگردم ♪
‫♪ مادرم میگه ♪
‫بگو، مکس!
‫♪ موشی رو دیدی که خونه بخوره؟ ♪
‫♪ کنار خلیج ♪
‫♪ جایی که هندوانه‌ها رشد می‌کنن ♪
‫- جاش؟ ‫- بابایی!
‫با 911 تماس بگیر!
‫وایسا!
‫ماشین رو نگه دار! ‫ماشین رو نگه دار!
‫آقا؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫آقا، می‌دونی چه اتفاقی افتاده؟
‫تصادف کردی.
‫کمک توی راهه.
‫تحمل کن. کمک داره میاد.
‫همه‌چی...
‫آقا، صدام رو می‌شنوی؟
‫خیلی‌خب، همه‌چی درست میشه.
‫چند لحظه دیگه یه آمبولانس میرسه.
‫همینطوری، طاقت بیار. ‫طاقت بیار. من...
‫من جاش‌ام. ‫اینجا زندگی می‌کنم.
‫داشتم برگر می‌زدم که صدای تصادف رو شنیدم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫نکن، طاقت بیار، ‫طاقت بیار.
‫کمک توی راهه.
‫[آلیشا]
‫بالاخره توی تخت خواب ما خوابش برد.
‫واقعا ترسیده.
‫من می‌تونستم نجاتش بدم.
‫من ده دقیقه قبل از اولین نیروی امداد اونجا بودم.
‫من اولین نفر سر صحنه بودم.
‫جاش، اصلا شنیدی که چی گفتم؟
‫مکس وحشت‌زده‌ شده.
‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم. ‫اینو که می‌فهمی، درسته؟
‫بخاطر دوتا تصادف غیر منتظره؟
‫مطمئنم که تصادف غیر منتظره نبودن.
‫به نظرت چرا این خونه 6 ماه
‫فروش نرفته بود؟
‫این اولین تصادف سر این پیچ نبوده،
‫قرار هم نیست آخری باشه.
‫میشه نفس عمیق بکشی؟
‫هضمش سخته.
‫چیزی واسه هضم کردن نیست، خب؟
‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم. ‫آدم‌ها دارن روی چمن جلوی خونه‌مون می‌میرن.
‫می‌دونم، ریچ. ‫خودم...
‫وقتی نفس آخرش رو کشید خودم اونجا بودم. ‫وحشتناک بود.
‫حالت خوبه؟
‫خدای من، شبیه یه صحنه جنایت شده.
‫عملا همینطوره. ‫یارو زد بهش و فرار کرد.
‫احتمالا نئشه بوده، ترسید فرار کرد.
‫نمی‌تونیم اینطوری زندگی کنیم.
‫شاید بهتره گاردریل نصب کنیم.
‫به دیوید چپمن زنگ می‌زنم.
‫باید دلایلی برای شکایت کردن داشته باشیم.
‫آخه یه جورایی به نظر عجولانه میاد، ریچ.
‫فکر می‌کردم که این خونه رویایی‌مون بود.
‫بود.
‫آلیشا؟
‫اوهوم.
‫اون خیلی درموردت صحبت می‌کرد.
‫من دیوید دیویدسون هستم. ‫تسلیت میگم.
‫ممنونم.
‫جمعیت زیادی اومدن.
‫مشخصه که خیلی‌ها دوستش داشتن.
‫تو بابام رو از کجا می‌شناسی؟
‫ما تازه توی زمین گلف باهم آشنا شده بودیم.
‫اوه البته، البته.
‫وقتی یکی می‌پرسید که اون کجاست
‫ما هم همینو می‌گفتیم.
‫انگار شما خیلی باهم صمیمی بودین.
‫اوه...
‫وقتی نوجوون بودیم، ‫همیشه به جون همدیگه می‌افتادیم.
‫ولی به گمونم این عادیه.
‫بالاخره داشتیم دوست می‌شدیم.
‫تو باید زمان بیشتری رو باهاش سپری می‌کردی.
‫اون هنوزم مرد جوونی بود.
‫دارم سعی می‌کنم به خاطر بیارم ‫که همه اینا جزئی از برنامه خداست.
‫یعنی از قبل مقدر شده؟
‫یعنی شاید خدا دلیلی
‫برای زجر کشیدن ما داره.
‫شاید ما بد موقع
‫در بد جایی قرار داریم،
‫و به کمک نیاز داریم، ‫ولی کمکی نمی‌گیریم.
‫حرفت خیلی تسلی‌بخش نیست، دیوید.
‫معذرت می‌خوام.
‫فکر کنم فقط عصبانی‌ام.
‫می‌دونم.
‫منم همینطور.
‫یک، دو، سه، چهار،
‫لطفا با من بشمارید. ‫بیست و یک...
‫بیست و دو، بیست و سه، ‫بیست و چهار،
‫بیست و پنج، بیست و شش، ‫بیست و هفت،
‫بیست و هشت، بیست و نُه، سی.
‫خب حالا چیکار کنیم؟
‫درسته. تنفس مصنوعی انجام بدین، ‫یادتشون باشه که سرشو رو به بالا خم کنین.
‫خیلی‌خب، پس قربانی پاسخگو نیست.
‫برمی‌گردیم سراغ ماساژ قلبی،
‫لطفا دست بجنبونین. ‫جان قربانی بهش بستگی داره.
‫یک، دو، سه، چهار...
‫بانمکن.
‫می‌خواستم بدونم که می‌تونم ‫مانکن‌ام رو
‫تا آخر هفته ببرم خونه ‫تا بتونم توی خونه تمرین کنم یا نه.
‫یا شاید بتونم ازت بخرمش؟
‫این یکی از یه ست کامله. ‫چهارتا هستن.
‫اوه، جدی؟
‫اگه بابتش 200 دلار بهت بدم چی؟
‫نه، بخشی از یه سِته.
‫300 دلار؟
‫با 300 دلار، می‌تونی
‫یه مانکن پرستان 2000 ‫واسه خودت بگیری.
‫چیزی که واقعا مانکن پرستان رو متمایز می‌کنه
‫بازخورد فوری شنیداری و بصری
‫برای عمق و سرعت ماساژ قلبی هست.
‫وقتی ماساژ قلبی به عمق توصیه شده برسه
‫یه صدای کلیک شنیده میشه،
‫که همونطور که در دستورالعمل‌های ‫سال ۲۰۱۵ اومده،
‫بین 5 تا 6 سانتی‌متر هست.
‫می‌خواستی منو ببینی؟
‫سلام، رفیق.
‫بیا تو، آره لطفا.
‫فقط در رو ببند، ممنون.
‫بشین.
‫چه خبر؟
‫ببین، این یه خرده ضایع‌ست،
‫پس یه راست میرم سر اصل مطلب.
‫من از یکی از اعضای تیمت ‫گِله‌ای دریافت کردم.
‫باشه.
‫چیز بزرگی نیست. ‫حتی سر مطرح کردنش هم بحث کردم.
‫ولی می‌دونی، با توجه به سابقه ما، ‫رفاقت ما،
‫با خودم گفتم فرصت خوبیه که
‫بشینیم و گفتگویی داشته باشیم.
‫کار آلنه؟
‫چرا اینو میگی؟
‫تابلوئه.
‫قبلا واسه تو کار می‌کرد.
‫دیگه کی از پشت بهم خنجر می‌زد؟
‫خیلی‌خب جاش، کسی از پشت بهت خنجر نمی‌زنه، خب؟
‫اونا صرفاً نسبت به روند کاری ‫ابراز کلافگی کردن.
‫روند کاری هیچ مشکلی نداره،
‫و داریم طبق برنامه اهداف پیش می‌ریم.
‫خب، شاید تو یکم اهدافت رو شل گرفتی.
‫ببین، می‌دونم که سبک کاریت اینطوری نیست،
‫ولی ازت می‌خوام که بیشتر با تیمت همکاری کنی، باشه؟
‫فقط یکم بیشتر باهاشون وقت بگذرون.
‫هی، روحیه پرسنل بالا میره،
‫و شاید کمکت کرد که یه سری از ‫ناکارآمدی‌های پنهان رو پیدا کنی.
‫رئیس تویی.
‫آره، رئیس منم.
‫اینم از این، خیلی‌خب. ‫همه‌اش رو تمیز کردی؟
‫آفرین.
‫ها.
‫جاش، میشه بیای اینجا؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫دارم لباس‌ها شسته شده رو می‌برم، چه خبر؟
‫بیا اینو ببین.
‫شیرجه!
‫اینو می‌بینی؟ ‫یه نقطه کچلی داره.
‫عجیبه.
‫خدای من، این طرف هم یکی داره.
‫مکس، موهای سرت رو کندی؟
‫حتی نمی‌دونه همچین کاری می‌کنه.
‫نه. مکس، هی، می‌شه بهم نگاه کنی؟
‫می‌شه بهم نگاه کنی؟
‫موهات رو داشتی می‌کندی؟
‫فکر می‌کنه تو دردسر افتاده.
‫تو دردسر نیفتادی، عزیزم، خیلی‌خب؟ ‫تو دردسر نیفتادی.
‫فقط چیزیه که باید بدونم.
‫پس می‌تونی بهم بگی، مگه نه؟
‫آره.
‫باشه، باشه. می‌تونی...
‫می‌شه بهم بگی این کاریه که...
‫تو خونه انجام می‌دی...
‫یا تو مدرسه انجام می‌دی؟
‫بعضی وقت‌ها که بازی می‌کنم ‫و بعضی وقت‌ها که تو تخت هستم.
‫می‌دونی چرا این کار رو می‌کنی؟
‫موقع خواب فقط دلم می‌خواد ‫یک توپ کاموا درست کنم.
‫بعد... وقتی درستش کردی، ‫می‌خوای اون رو کجا بذاری؟
‫ریچ، حس می‌کنه داری ازش بازجویی می‌کنی.
‫من فقط... چیزی نیست، عزیزدلم،
‫هیچ جواب اشتباهی وجود نداره، باشه؟
‫فقط می‌خوام بفهمم.
‫می‌تونی بهم بگی.
‫مکس.
‫خوابش چطوره؟
‫خوبه.
‫خب، یه خرده طول می‌کشه ‫که خوابش ببره، درسته؟
‫یک چک‌لیست داره که ‫باید اون‌ها رو مرور کنه:
‫«اجاق گاز خاموشه؟ ‫در جلوی خونه قفله؟»
‫خب، حدس می‌زنم مکس سعی می‌کنه...
‫یک جور کنترل در زندگیش اعمال کنه.
‫بچه‌های شش ساله معمولا فرصتی...
‫برای تصمیم‌گیری برای خودشون ندارن.
‫همم.
‫به اندازه کافی بزرگ شدن ‫که دنبال خودمختاری باشن...
‫و برای داشتن اون به هر شکل معناداری، ‫هنوز خیلی بچه هستن.
‫پس یک مرحله‌ای رو طی می‌کنه؟
‫ریچل، تو به تصادفات رانندگی اشاره کردی؟
‫آره، آره. مثل زندگی در منطقه جنگی می‌مونه.
‫مردم روی چمن جلوی خونه‌ی ما مُردن.
‫می‌دونی، تعجب می‌کنم که ‫خودم موهای سرم رو از جاش نمی‌کنم.
‫خب، نمی‌دونم، اینجور نیست ‫که چیزی دیده باشه.
‫سر و صدا وجود داشته،
‫ولی حس می‌کنم ما ‫در دور نگه داشتن اون...
‫از همه چیزها، کارمون خیلی خوب بوده.
‫شاید یک اتفاقی در مدرسه ‫یا مهدکودک افتاده باشه.
‫ما نمی‌دونیم.
‫من می‌دونم.
‫چطوره یه لحظه به عقب برگردیم؟
‫ریچل، به عنوان قدم اول، ‫دوست داری چه اتفاقی بیفته؟
‫می‌خواد خونه رو بفروشیم ‫و از اونجا بریم.
‫بذار ریچل جواب بده.
‫ممنون.
‫آره، من دوست دارم خونه رو بفروشیم...
‫و دوست دارم از اونجا بریم.
‫نمی‌تونم تحت این تهدید دائمی زندگی کنم...
‫و مشخصه که مکس هم نمی‌تونه.
‫باشه.
‫جاش؟
‫دوست دارم اون رو از مهدکودک در بیارم،
‫بعد از ظهرها رو باهاش بگذرونم،
‫واقعا به این موضوع رسیدگی کنم ‫و بفهمم قضیه چیه.
‫بعد کارت چی می‌شه؟
‫الان همه چیز به صورت ابری شده،
‫بنابراین کار کردن از راه دور ‫برای من واقعا ساده است.
‫می‌تونم جلساتم رو برای صبح ‫برنامه‌ریزی کنم...
‫و باب هم عموی خودته.
‫باید یک ماشین دیگه بخریم.
‫درسته.
‫آره.
‫خب،
‫یک ماشین قدیمی ارزون می‌خرم. ‫واسم مهم نیست.
‫بزرگ‌ترین نگرانی من ‫در مورد این استراتژی...
‫اینه که در طول زمان، ‫پایدار هست یا نه.
‫کاملا پایداره. از کارم متنفرم.
‫ما احتیاج داریم که سر کار بری.
‫آره، می‌دونم.
‫این...
‫این هنوز تهدید وقوع تصادف دیگه‌ای...
‫در چمن جلوی خونه‌ی ما رو برطرف نمی‌کنه. ‫خطرش واقعیه.
‫می‌شه یه نرده محافظ نصب کنین؟
‫اینجوری هر تصادفی از خونه دور می‌مونه.
‫من فقط... فقط...
‫برو سمت اتاقکش و بهش بگو ‫که امروز بهش احتیاج داری.
‫نمی‌دونم، آلن، یک لاته واسه‌ش بگیر،
‫وانمود کن که ازش خوشت میاد. ‫تا حالا «هنر رزم» رو خوندی؟
‫باید قطع کنم. من رو در جریان بذار.
‫امروز چطور بود؟
‫با کیا بازی کردی؟ ‫با فین بازی کردی؟
‫می‌شه بریم فروشگاه دلار؟
‫نه، مکس، امروز هم همون ‫جواب دیروز رو بهت می‌دم.
‫قراره بریم خونه، ‫آروم و بی سر و صدا ادامه بدیم.
‫همیشه این کار رو می‌کنیم.
‫آره، خب، بهتر از مزخرفات ‫فروشگاه دلار هست.
‫این چیه؟
‫وسایل محل کار.
‫«بعدش پف می‌کنم...
‫و فوت می‌کنم...
‫و خونه‌ت رو خراب می‌کنم».
‫«چقدر...»
‫هی، مکس، من می‌رم ‫سریع یک دوش بگیرم بیام.
‫سلام؟
‫ما اینجاییم.
‫اووه، چه بوی خوبی.
‫سلام، مکسی.
‫حالت چطوره، همم؟
‫چند وقته پای تبلت هست؟
‫زیاد نیست، ۲۰ دقیقه.
‫از موقعی که دارم شام درست می‌کنم، ‫همون شام مورد علاقه‌ت.
‫اوه، وای. ‫سعی می‌کنی من رو راضی کنی؟
‫این هم ایده‌ایه.
‫بذار مزه‌ش کنم.
‫همم، خوبه. آره.
‫اوه، هی، قبل از اینکه یادم بره، ‫مکس رو برای کلاس تکواندو،
‫سه‌شنبه‌ها و پنج‌شنبه‌ها ‫بعد از مدرسه ثبت‌نام کردم.
‫این چیزی نیست که باید ‫با هم در موردش بحث کنیم؟
‫خب، باید به ورزش احتیاج داره...
‫و می‌تونه به اعتماد به نفسش هم کمک کنه.
‫مگه اینکه کتک بخوره.
‫خب، در سن اون مبارزه نمی‌کنن،
‫فقط به تشکچه و اینجور چیزها، لگد می‌زنن.
‫کیت، فین رو ثبت‌نام کرده، ‫پس یک دوست اونجا داره.
‫حس می‌کنم دارم باهاش پیشرفت می‌کنم...
‫و نمی‌خوام اوضاع رو به هم بریزم.
‫باشه. خب، می‌تونی پیش‌داوری نکنی؟
‫به نظرم واقعا می‌تونه ‫به اضطرابش کمک کنه.
‫باشه؟
‫[اریکسون]
‫خیلی خوشحالم که تو و ریچل،
‫بالاخره مکس رو ثبت‌نام کردین.
‫فقط... ذاتا تکواندوکاره، ‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫پنج، شش، هفت، هشت...
‫مکس، مکس بس کن.
‫فشار هوا، گوش‌هام رو اذیت می‌کنه.
‫ده!
‫مکس.
‫ازم متنفری!
‫از تو متنفر نیستم. ‫از کاری که می‌کنی بدم میاد.
‫یک تفاوتی وجود داره.
‫از کلاس تکواندو خسته شدی.
‫دوستش داشتی؟
‫چون اگه ازش خوشت نمیاد،
‫مجبور نیستی که تحملش کنی.
‫تصمیمش با خودت.
‫دوستش دارم، دوستش دارم، ‫دوستش دارم.
‫اینقدر به صندلی نزن، مکس!
‫ازم متنفری.
‫مکس، رفیق، دیگه این حرف رو نزن.
‫فقط به صندلی لگد نزن.
‫اون آمبولانس چقدر سریعه.
‫بابا، می‌ترسم.
‫نترس، تقریبا رسیدیم.
‫تا ۲۰ بشمر.
‫یک، دو، سه، چهار،
‫پنج، شش، هفت،
‫هشت، نه، ده، یازده،
‫دوازده، سیزده، چهارده، پونزده،
‫شونزده، هفده، هجده، نوزده، بیست.
‫مکس، همینجا بمون. ‫تا موقعی که برنگشتم، تکون نخور.
‫تصادف بدی شده. ‫فکر کنم یک نفر تو ماشین سوخته هست...
‫همین عقب بمون. ‫بذار متخصص‌ها بهش رسیدگی کنن.
‫اون شوهرمه! باید بیرون بیارینش!
‫باید بیرون بیارینش!
‫آقا، باید عقب وایستی.
‫این آقا رو از اینجا ببرین.
‫برگرد عقب، جناب.
‫برو عقب، آقا!
‫این خونه‌ی منه.
‫اگه اینجا زندگی می‌کنی، ‫باید همین الان بری تو خونه،
‫زود باش، یالا.
‫این... اینجا خونه‌ی منه.
‫برگردین عقب، یالا. برین عقب.
‫عذر می‌خوام، آقا؟
‫ببخشید، آقا، اینجا خونه‌ی شماست؟
‫خونه‌ی منه.
‫می‌شه چندتا سوال از شما ‫جلوی دوربین بپرسیم؟
‫باشه، خیلی‌خب.
‫- می‌تونی اینجا وایستی. ‫- باشه.
‫بیا، بیا جلو. عالی شد.
‫خیلی‌خب، اول از همه می‌خوام ‫اسم خودت رو...
‫به دوربین بگی.
‫جاش.
‫اسم شما چیه؟
‫من شری مونتگومری ‫از اخبار شهر هاربر هستم،
‫از آشنایی باهات خوشبختم.
‫خیلی‌خب، جاش، ‫می‌شه توضیح بدی چی دیدی؟
‫خب، الان دارین بهش نگاه می‌کنین.
‫بدترین تصادفیه که تا حالا دیدم.
‫منظورت چیه؟
‫خب، در این پیچ تا حالا ‫چند تصادف رخ داده،
‫ولی هیچکدوم مثل این نبودن.
‫صدای برخورد این دوتا ماشین ‫به صورت شاخ به شاخ،
‫حتما شبیه صدای انفجار بوده.
‫شما خودت نشنیدی؟
‫نه، من داشتم...
‫ببخشید.
‫مکس!
‫مکس کجاست؟!
‫درست همینجا بود.
‫منظورت چیه همینجا بود؟
‫درست همینجا بود! مکس!
‫مکس؟!
‫- مکس! ‫- مکس؟
‫-مکس!
‫- مکس! ‫- مکس؟
‫هی، رفیق.
‫اوه خدای من!
‫هی، عزیزم.
‫بیا بغلم.
‫ریچل گفت سلام برسونم.
‫حال ریچل چطوره؟
‫حالش خوبه.
‫خب، نه راستش خوب نیست، ‫واسه همین اومدم.
‫فکر می‌کنه من یک مشکلی دارم.
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. اینجام.
‫من قضاوت شخصی بدی داشتم.
‫بهش افتخار نمی‌کنم.
‫متاسفم، زیاد در این زمینه خوب نیستم.
‫مشکلی نیست. این دریک هست.
‫اوه سلام.
‫باشه، دریک، یالا. بیا اینجا.
‫دراز بکش، دراز بکش.
‫جاش، در روان‌درمانی، ‫خوب یا بد وجود نداره.
‫اینجا فضایی هست که می‌تونی...
‫هر چه تو ذهنت داری بگی ‫و من اینجام که گوش کنم.
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫بدون قضاوت کردن بیمارهات، ‫به حرف‌هاشون گوش بدی؟
‫نگران این هستی که ‫مورد قضاوت قرار بگیری؟
‫نمی‌دونم.
‫ریچل می‌گه من شخصیت تدافعی دارم.
‫منم بهش می‌گم چون خودش ‫یک شخصیت تهاجمی داره.
‫خوشم اومد که اسم سگت رو دریک گذاشتی.
‫دختر ۱۲ سالم این اسم رو واسش گذاشت.
‫حالا ۲۰ سالش شده و ‫در مونترال زندگی می‌کنه...
‫و ما گیر هم افتادیم، مگه نه؟
‫انگار رابطه‌ی خوبی دارین.
‫خب، جاش...
‫دوست داری در مورد ‫اتفاقی که افتاده، حرف بزنی؟
‫باشه.
‫ما کلی تصادف ماشین...
‫در جاده جلوی خونه‌مون داشتیم و...
‫آخرین تصادف هم وخیم بود.
‫این تصادف درست زمانی اتفاق افتاد ‫که داشتم پسرمون رو برمی‌گردوندم خونه...
‫و بهش گفتم که داخل ماشین بمونه، ‫منتظر باشه،
‫من برم اوضاع رو بررسی کنم،
‫می‌دونی، کمک برسونم.
‫ولی از اونجا که پسر ماجراجویی هست،
‫به محل تصادف رفت و ‫چیزهایی دید که نباید می‌دید.
‫بهتری لحظه‌ی من نبود ‫و نحوه‌ی رفتار ریچ،
‫طوری بود انگار من اون رو ‫به مراسم اعدام در ملاء عام بردم.
‫انگار تقصیر منه که یک نفر ‫در چمن جلوی خونه‌مون مُرد.
‫مکس مرگ یک نفر رو دید؟
‫نه، وقتی ما برگشتیم، ‫از قبل مُرده بود.
‫زنده سوزونده شده بود، ‫تو ماشینش گیر افتاده بود.
‫اگه خونه بودیم، من می‌تونستم...
‫جاش، می‌تونی راحت حرف بزنی.
‫ریچل، مکس رو برای کلاس تکواندو، ‫روزهای سه‌شنبه ثبت‌نام کرده بود،
‫همون روز تصادف.
‫اگه ثبت‌نام نکرده بود، ‫ما خونه بودیم و...
‫من می‌تونستم طرف رو نجات بدم.
‫اگه تکواندو نمی‌رفتیم، ‫جسدی در کار نبود.
‫اگه جسدی در کار نبود، خب،
‫من و تو الان با هم حرف نمی‌زدیم.
‫پس می‌شد از کل ‫این آشفتگی جلوگیری کرد.
‫یعنی تو به نیازهای پسرت،
‫توجه نمی‌کردی؟
‫مکس احتیاجی به لگد زدن ‫به تشکچه نداره...
‫و اون طرف هم لازم نیست بمیره.
‫جاش، به این احتمال فکر کردی ‫که این مرد...
‫در هر صورت، چه خونه بودی یا نبودی،
‫کشته می‌شد؟
‫نه، زنده می‌موند.
‫[با جودی جانستون تماس بگیرید]
‫چه بانمک.
‫به نظر حالش خوبه.
‫هنوز برای گفتن، خیلی زوده.
‫علائم اختلال استرس بعد از سانحه، ‫حداقل یک ماه طول می‌کشه تا ظاهر بشه.
‫واقعا فکر می‌کنی ‫اختلال استرس بعد از سانحه داره؟
‫کتلین فکر می‌کنه کاملا ممکنه.
‫جلسه بعدیت کِی هست؟
‫اه، چهارشنبه.
‫دوست دارم اونجا باشم.
‫یک جبهه متحد نشون بدم.
‫شاید این حرفم تسلی خاطری نباشه،
‫ولی متوجه شدم که سرعت ماشین‌ها کم شده.
‫برگ‌ها جمع شدن.
‫تابلو بیشتر نمایان شده،
‫پس تهدید کمتری وجود داره.
‫اگه کمکی می‌کنه.
‫هی، فکر می‌کنی امشب بتونی ‫تو اتاق مکس بخوابی؟
‫فقط نمی‌خوام مزاحم خوابش بشم.
‫واقعا برای خواب مشکل داشته.
‫- آره. ‫- آره.
‫شب بخیر.
‫خب، یک مشکل کوچک وجود داشت ‫که چند روزی...
‫کار ما رو عقب انداخت ‫ولی الان اوضاع عالی شده.
‫در واقع، بزنم به تخته، ‫شاید چند روزی...
‫از برنامه جلو باشیم.
‫پس انگار یادداشتم رو نخوندی؟
‫کدوم یادداشت؟
‫همونی که گفته بودم ‫بریستول می‌خواست اون سایت...
‫سه‌شنبه هفته قبل برپا بشه.
‫خیلی عصبانی‌ان، جاش...
‫و احتمالا برای همیشه ‫از دست‌شون دادیم.
‫این‌ها فقط...
‫خیلی حساس هستن. ‫بهشون زنگ می‌زنم.
‫نه، زنگ نزن.
‫من اخراجت می‌کنم، جاش.
‫بر چه اساسی؟
‫برای اینکه کارت رو انجام ندادی.
‫برای غیبت‌هات.
‫برای... برای نادیده گرفتن حرف من ‫وقتی که به خصوص ازت خواستم...
‫وقت بیشتری با تیمت بگذرونی،
‫تیمی که اونقدر اوضاعش به‌هم ریخته است ‫که به زحمت می‌شه اسمش رو تیم گذاشت.
‫من یه سری...
‫مسائل شخصی داشتم ‫که باید بهشون رسیدگی می‌کردم...
‫و درسته، با یک دست چند هندونه برداشتم،
‫ولی این چیزها دیگه مال گذشته است...
‫و الان آماده‌ام که این تیم رو ‫به فرم ایدئالش برگردونم.
‫خیلی متاسفم، جاش.
‫مراحل اداریش از قبل انجام شده.
‫فقط لطفا این رو بدون تصمیمی نبود ‫که من به راحتی گرفته باشم.
‫بذار حدس بزنم، ‫آلن قراره جای من رو بگیره؟
‫این هیچ ارتباطی به آلن نداره.
‫من یک وظیفه‌ای دارم.
‫من معاون بخش فروشم،
‫پس وقتی یکی از بزرگ‌ترین ‫حساب‌هامون رو از دست بدیم،
‫این روی عملکرد من تاثیر منفی میذاره،
‫نه روی عملکرد تو، نه عملکرد آلن.
‫روی عملکرد من تاثیر میذاره.
‫پس تموم شد.
‫آره.
‫من هیولام.
‫من هیولام!
‫باشه، خیلی‌خب، بسه. ‫وقت خواب شده.
‫من هیولام!
‫نه، نه، من بازی نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، مشت بزن.
‫چطوری!
‫خیلی‌خب، رفیق. ‫خوب بخوابی.
‫- اینجا رو مرتب می‌کنم، باشه؟ ‫- باشه.
‫شب بخیر، بابا!
‫شب بخیر، رفیق!
‫بیا برو.
‫امروز نباید دیر کنیم.
‫ماشین رو گرم کردم.
‫می‌بینم.
‫بپر بالا. من کمربندش رو می‌بندم.
‫باشه.
‫چه ساعتی باید منتظر باشم خونه بیاین؟
‫آخر وقت میایم. مکس روان‌درمانی داره...
‫و بهش قول دادم که بعدش ‫اون رو ببرم «پیتزا هات».
‫ای خوش‌شانس.
‫تو هم می‌تونی بیای، بابا.
‫اوه، من...
‫آره، بیا.
‫برای پیتزا یا...
‫جفتش.
‫مطمئنی؟
‫آره، ساعت سه. می‌تونی خودت رو برسونی؟
‫می‌تونم بعضی کارها رو جابجا کنم. ‫مشکلی نمی‌بینم.
‫باشه.
‫بعدا می‌بینمت، بچه‌جون. ‫بعد از مدرسه می‌بینمت.
‫خداحافظ، بابا.
‫ساعت سه.
‫سلام!
‫سلام.
‫فکر کنم بهتره ادامه بدیم...
‫و هر وقت هم اومد که اومد.
‫باشه پس. اوه.
‫ببخشید دیر کردم.
‫روز شلوغی بود.
‫به محل کارت زنگ زدم.
‫آره، مجبور شدم سریع برگردم خونه تا...
‫یک سری چیزها رو از کامپیوتر قدیمی بردارم.
‫گفتن دیگه اونجا کار نمی‌کنی.
‫عجیبه. چی رو از دست دادم؟
‫من داشتم به ریچل می‌گفتم...
‫که فکر نمی‌کنم مکس هیچ اثر جدی...
‫و بلندمدتی از تجربه آسیب‌زای خودش، ‫نشون بده.
‫پس هیچ اختلال استرس بعد از سانحه،
‫یا چیزی شبیه به اون نداره؟
‫الان که چیزی نمی‌بینم، نه.
‫وای، عالیه.
‫شش هفته از حادثه رد شده ‫که انتظار دارم در این زمان،
‫علائم بیماری ظاهر بشن.
‫نوسانات روحی و کابوس‌هایی...
‫که ریچل بهشون اشاره کرد، ‫برای یک بچه ۶ ساله،
‫کاملا عادی به نظر میان.
‫در مورد اختلال استرس بعد از سانحه، ‫من دنبال رفتارهای مختص...
‫به آسیب‌های نهفته هستم...
‫مثلا اجتناب از رانندگی،
‫یا ترس شدید از آتش ‫یا بازسازی اون واقعه.
‫برای بچه‌ای به سن مکس،
‫این موضوع در بازی درمانی مشخص می‌شه، ‫ولی من هیچ شواهدی ندیدم...
‫که نشون بده این قضیه...
‫اون رو به شکل طولانی‌مدت، آزار بده.
‫خب، یک بچه سرسخته.
‫ببخشید، باید این رو جواب بدم. ‫مشاور املاک زنگ زده.
‫سلام، جین.
‫چی؟
‫ولی باید بهتون هشدار بدم.
‫اختلال استرس بعد از سانحه ‫ممکنه بعدا بروز کنه،
‫سه، چهار و بعضی وقت‌ها شش ماه...
‫بعد از رویداد آسیب‌زا.
‫معلومه درباره‌ش حرف زدیم، معلومه.
‫ولی فعلا به نظر میاد که حالش خوبه،
‫با توجه به وخامت چیزی که دیده، ‫حالش خیلی خوبه.
‫نمی‌دونم چرا همچین حرفی زده!
‫کجا داری می‌ری؟
‫خونه بن و کیت.
‫واقعا مجبوریم پای اون‌ها رو وسط بکشیم؟
‫منم دعوتم؟
‫نه، نه، تو همینجا بمون.
‫من دیگه این نمایش رو بازی نمی‌کنم...
‫که دارم سعی می‌کنم ‫خونه‌مون رو بفروشم...
‫و تو داری سعی می‌کنی ‫اون رو خراب کنی.
‫ریچ، خانمش باردار بود.
‫وجدانم راحت نبود ‫که بهشون چیزی نگم.
‫اخلاقی نبود.
‫یعنی همونجوری که بهم نگفتی ‫اخراج شدی؟
‫چی؟
‫تو اخراج شدی.
‫من... می‌خواستم بهت بگم.
‫هی، مکس، می‌شه لطفا وسایلت رو جمع کنی؟
‫همین الان انجام بده، لطفا.
‫باشه.
‫بذار چند روزی به هتل سوپر ۸ بریم،
‫به عنوان یک خونواده، ‫این مشکل رو حل کنیم.
‫یک سرسره آبی دارن.
‫نظرت چیه؟
‫من یه کم فضا لازم دارم.
‫می‌خوای مکس رو با خودت ببری؟
‫واسه‌ش خوراکی گذاشتی؟ ‫حداقل باید یک چیزی بخوره.
‫فکر می‌کرد قراره بره پیتزا هات.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- خودم می‌تونم!
‫- مشکلی نیست. ‫- خودم می‌تونم.
‫اوه خدای من!
‫خیلی‌خب، بیا سوار ماشین شو، باشه؟ ‫کمربندت رو ببند.
‫من کیفت رو میذارم.
‫می‌شه یه لحظه حرف بزنیم؟
‫من فقط باید برم، باشه؟ ‫باید برم.
‫فکر نکنم رانندگی در این حالت، ‫واسه‌تون امن باشه.
‫من حالم خوبه!
‫حالم خوبه، فقط... باید برم.
‫به نظرم باید آروم باشی.
‫بیا بریم تو خونه، حرف بزنیم، باشه؟
‫بهم دروغ گفتی!
‫می‌خوای این تصادف‌ها پیش بیاد!
‫معلومه دلم نمی‌خواد. ‫ولی تصادف‌ها اتفاق میفتن...
‫و ده دقیقه طول می‌کشه ‫تا امدادگرها برسن اینجا.
‫اوه خدای من!
‫اکثر مردم ده دقیقه وقت ندارن.
‫اشتباهه می‌خوام به مردم کمک کنم؟
‫خودت به مردم کمک می‌کنی، ‫درک نمی‌کنی؟
‫نه، درک نمی‌کنم.
‫انگار اغراق کردن، علامت تجاری اونه.
‫مخصوصا وقتی دیوونه است.
‫دیوونه به معنای عصبانی، ‫نه به معنای جنون،
‫ولی می‌شه استدلال کرد.
‫باشه، خب، موضع تو چیه؟
‫بد؟
‫نه، منظورم اینه که چی می‌خوای؟
‫می‌خوام ریچل سر عقل بیاد.
‫تا همین اواخر، زندگی زناشویی خوبی داشتیم.
‫باشه، مسلما من همسرت رو نمی‌شناسم،
‫ولی از تجربه خودم...
‫و بر اساس این شهادت کتبی،
‫همسرت، زنی هست که دقیقا ‫می‌دونه چی می‌خواد.
‫پس رک و راست بگم، جاش، ‫باید واقع‌بین باشی، خیلی‌خب؟
‫باید به آینده فکر کنی.
‫این‌ها ادعاهای تکون‌دهنده‌ای هستن.
‫می‌خوای با پسرت در ارتباط بمونی؟
‫بیشتر از هر چیزی دلم می‌خواد.
‫باشه، خب، اون می‌خواد ‫دسترسی تو رو...
‫به ملاقات‌های تحت نظارت، ‫دو ساعت در هفته، محدود کنه.
‫خودم خوندم.
‫پس، دوباره می‌پرسم،
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫بجنگم.
‫خب، تو باید بیانیه...
‫فرزندپروری خودت رو بنویسی،
‫به دادگاه بگی که چرا بهتره ‫پسرت پیش تو باشه،
‫تا پیش مادرش، مسلما باید ‫نقاط قوت خودت رو برجسته کنی.
‫باشه.
‫حالا، این ملک مورد بحث، ‫جاده واکرلی، پلاک ۳۷۲۵.
‫خونه‌ی ماست.
‫خیلی‌خب. باید از اونجا بری.
‫یک جای امن، ترجیحا نزدیک...
‫مدرسه پسرت مستقر بشو.
‫اساسا باید به دادگاه بگی که امنیت و...
‫رفاه پسرت، دغدغه‌ی اصلی توست.
‫[برای فروش توسط مالک]
‫بالاتر!
‫بالاتر، بابا!
‫بالاتر!
‫خیلی‌خب، رفیق. بعدا می‌بینمت.
‫کِی می‌تونم دوباره ببینمت؟
‫تا...
‫هفت شب دیگه که بخوابی.
‫ولی امیدوارم که به زودی بتونیم...
‫دوباره کنار هم زندگی کنیم.
‫با مامان؟
‫خب،
‫بعضی وقت‌ها پیش مامان می‌ری...
‫و بعضی وقت‌ها پیش من.
‫دوتا خونه، دوتا اتاق خواب نصیبت می‌شه.
‫می‌شه توی خونه‌ی تو، ‫یک سگ داشته باشم؟
‫اینم یک ایده‌ایه.
‫راستش می‌خوام سگ همیشه با من باشه.
‫اوه.
‫باید مامان رو راضی کنیم ‫که این کار رو قبول کنه...
‫و الان زیاد اهل قبول کردن نیست.
‫می‌شه بهش زنگ بزنیم ‫و ازش بپرسیم؟
‫نه.
‫هنوز خیلی چیزها باید اتفاق بیفتن.
‫من باید خونه رو بفروشم ‫و یکی دیگه پیدا کنم...
‫و قراره یه مدت طول بکشه،
‫ولی دارم روش کار می‌کنم.
‫مامان گفت تو دلت نمی‌خواد ‫خونه رو بفروشی.
‫نه، من بیشتر از هر چیزی ‫دلم می‌خواد خونه رو بفروشم.
‫تا بتونم پیش تو باشم.
‫حرفم رو باور می‌کنی، نه؟
‫تو رفیق خودمی.
‫الو؟
‫بله.
‫عالیه، آره.
‫سی دقیقه دیگه می‌بینمتون؟
‫باشه، به زودی می‌بینمتون.
‫از این خوشم اومد.
‫خب، خیلی از چیزهایی که ‫دنبالش بودیم رو داره.
‫قیمتش هم خیلی جذابه.
‫آره، چه ایرادی داره؟
‫ایرادی نداره.
‫فقط یک مردی که وسط پروسه طلاق هست.
‫اوه، متاسفم که این رو می‌شنوم.
‫نه، چیزی نیست، مشکلی نیست. ‫دیگه اتفاقیه که افتاده.
‫طلاق دو طرفه بود و این‌ها، ‫فقط می‌دونین...
‫باید خونه رو بفروشیم.
‫همه چی رو پنجاه پنجاه تقسیم کنیم.
‫هی، مکس! بابات تماس تصویری گرفته.
‫ممنون که قبول کردی.
‫آره.
‫ایناهاش.
‫سلام، رفیق!
‫سلام، بابا!
‫چطوری، رفیق؟
‫هی، می‌خوام یک چیزی بهت نشون بدم.
‫می‌بینی؟
‫خونه خالی شده.
‫فروختمش.
‫دارم میام داخل شهر. ‫یک جایی پیدا کردم که...
‫خیلی به مدرسه‌ت نزدیکه. ‫باحاله، نه؟
‫نظرت چیه؟
‫فکر کردم می‌خوای یک سگ بهم نشون بدی.
‫خب، بدون حضور خودت که سگ نمی‌خرم.
‫اصلا نمی‌دونم چه نوع سگی می‌خوای.
‫یک سگ سیاه و سفید می‌خوام.
‫یا قهوه‌ای مثل دریک.
‫دریک؟
‫پاشو، عزیزم.
‫چطوره بری برای خواب آماده بشی، باشه؟
‫می‌شه فردا بریم بگیریم؟
‫خب نه، رفیق، من فردا جابجایی دارم،
‫ولی می‌تونیم بعدا در مورش ‫حرف بزنیم، باشه؟
‫برو لباس خوابت رو بپوش، باشه؟
‫شب بخیر!
‫شب بخیر، رفیق. ‫به زودی می‌بینمت.
‫نمی‌خوام اینجوری واسش دردسر درست کنی.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫بهش قول دادی یک سگ بگیری.
‫خب، به نظر میاد از قبل ‫یک سگ تو زندگیش هست،
‫یا اسم یک رپر معروفه.
‫فکر کنم اسم سگ دوستش ‫یا همچین چیزی باشه.
‫ولی فکر می‌کنم بهتره تا موقعی که...
‫ندونیم قراره چه توافقی بشه، ‫هیچ قولی ندیم.
‫درسته، ولی خونه رو فروختم.
‫یک خونه به فاصله یک خیابون ‫با مدرسه‌ش گرفتم. من پدر خوبی‌ام.
‫راستش رو بخوای، مکس بهم احتیاج داره.
‫مکس به امنیت و ثبات احتیاج داره.
‫صد درصد.
‫تو همچین چیزی ارائه نمی‌دی.
‫وای.
‫ببین، فقط فکر می‌کنم ‫کل این وضعیت، ناسالم هست.
‫بهتره فقط بذاریم...
‫وکیل‌ها بهش رسیدگی کنن، باشه؟
‫اممم،
‫من می‌رم مکس رو بخوابونم.
‫ببخشید.
‫آخ!
‫اوه.
‫خانم؟ خانم؟
‫خانم!
‫نمی‌تونم از ماشینم بیرون بیام.
‫تو کی هستی؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫تصادف کردی، ولی حالت خوب می‌شه،
‫الان بیرون میارمت.
‫خانم، پیش من بمون.
‫وایستا!
‫هی!
‫به ۹۱۱ زنگ بزن!
‫کمک نمی‌خوای؟
‫به ۹۱۱ زنگ بزن!
‫آره، آره، درسته، باشه.
‫قیچی رو بهم بده.
‫قیچی، قیچی!
‫هی، به ۹۱۱ زنگ زدم، ‫دارن میان، باشه؟
‫وقت نداریم، آنژین وازواسپاستیک شده.
‫تو دکتری چیزی هستی؟
‫نفس نمی‌کشه.
‫یالا.
‫نفس بکش.
‫اوه خدا، چیکار کردم؟
‫نفس می‌کشه!
‫کاپشن! کاپشن و سویشرت بیارین!
‫کاپشن و سویشرت!
‫باید بپوشونیمش، باید بپوشونیمش!
‫آره، خوبه. پیشم بمون، پیشم بمون.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون، آقا.