‫وای، ببخشید.
‫[جو دوسر آغشته به عسل]
‫[خانواده ما]
‫من عاشق اون‌هام.
‫راستش، وقتی بچه بودم،
‫کادوی کریسمسم یه جعبه از اون‌ها بود.
‫همه خیال می‌کردن دوچرخه جدید می‌گیرم.
‫ولی نه، همین جعبه غلات صبحانه بود ‫که اگه راستش رو بخواین،
‫واقعا خیلی خوب بود.
‫من فقط دارم خرید می‌کنم.
‫جفتمون داریم خرید می‌کنیم.
‫تو رو نادیده نگرفته بودم.
‫عیبی نداره. ‫می‌تونی من رو نادیده بگیری.
‫اصلا هم لازم نیست عذرخواهی کنی.
‫فقط اگه باز هم خواستی صحبت کنی، ‫زنگ بزن یا یه سر بیا کلیسا.
‫عجله‌ای نیست.
‫هنوز نرفتی ببینیش؟
‫نه.
‫بهتره بری.
‫حالش خوبه؟
‫آره، گمون کنم.
‫شاید بهتر باشه ‫یه‌کم بیشتر نگران باشی.
‫واقعا نگرانم.
‫آخه بدون خانواده اونجاست...
‫- و همه غریبه‌ان... ‫- اریک اون بچه‌ها رو کشت.
‫- می‌دونم. ‫- بهشون شلیک کرد.
‫بهتره...
‫سعی کنی فکرت رو ‫از این مسائل عبور بدی.
‫با فکر به قدم بعدی شروع کن.
‫باشه.
‫بهتره من...
‫دارم واسه خودم مواد تاکو می‌خرم.
‫سه‌شنبه تاکو درست می‌کنم.
‫زود صحبت کنیم. باشه؟
‫باشه.
‫[کتاب مقدس]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌خوای بیام خریدهات رو بگیرم؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫ببین، داشتم با لیسا گراف صحبت می‌کردم...
‫و می‌خواست بدونه ‫مایلیم آخرهفته...
‫به صرف شام...
‫بریم خونه‌شون یا نه.
‫گمون نکنم هنوز آمادگیش رو ‫داشته باشم.
‫نه؟ باشه.
‫خب، امشب بهش می‌گم.
‫امشب چه خبره؟
‫عبادت گروهی...
‫تو ردیمره.
‫میاد دنبالم.
‫عه، رسید.
‫قبلش یه سر می‌ریم ‫رستوران سیزلینگ آن...
‫که یه چیزی بخوریم.
‫می‌خوای باهامون بیای؟ ‫از خونه بزنی بیرون؟
‫همین الان بیرون از خونه بودم.
‫یعنی نمیای؟
‫نه، ممنون.
‫می‌خوای گردنت رو ماساژ بدم؟
‫نه.
‫حتما لیسا عجله داره.
‫اِم...
‫فعلا.
‫سلام.
‫در حین رسیدگی به کندو، ‫بهتره از پشت یا پهلو...
‫به کندو نزدیک بشین.
‫بهتره از جلو...
‫به کندو نزدیک نشین،
‫آخه ورودی و خروجی زنبورها ‫از جلوشه.
‫این اشتباه ممکنه کندو رو ‫هم متوجه خطر کنه...
‫و به واکنش تک‌تک زنبورها منجر می‌شه.
‫اگه کسی دید...
‫فقط می‌تونه از جلو نزدیک بشه،
‫پیشنهاد می‌کنیم تمام ‫جوانب احتیاط رو رعایت کنه.
‫ضمنا، نباید کندو رو تکون داد.
‫باید خیلی احتیاط کرد ‫که کندو در حین...
‫هر اتفاقی آرام بمونه.
‫آره، احتمالا خوبه.
‫چی؟ آره.
‫کدوم یکیتون...
‫نوشیدنی میاره؟
‫من می‌تونم بیارم. ‫همون‌جاست.
‫آره، من کارت شناسایی ‫جعلیم رو آوردم.
‫- عه، واقعا؟ ‫- آره!
‫- وای، عالیه. ‫- بریم تو کارش.
‫می‌خوایم کجا بریم؟
‫می‌تونیم بریم خونه من.
‫والدینت تو شهر نیستن؟
‫نه، مامانم خونه نیست.
‫تا کی نیست؟
‫چیه؟
‫[بار دیروز سنگینه] ‫[بذارش زمین]
‫[راهروی ترخیص کالا]
‫[جوایز فروش زیاد]
‫جنیس؟
‫سلام شیلا.
‫امروز کارت می‌زنی؟
‫آره، با خودم گفتم ‫وقتشه از خونه بزنم بیرون.
‫مطمئنی؟
‫گمون کنم گفته بودی ‫قبلش زنگ می‌زنی.
‫از آخرین روز کاریت ‫شیفت یه عده رو...
‫عوض کردم.
‫ولی باشه، اگه بخوای ‫می‌تونم بذارم کار کنی.
‫- عالیه. ‫- خیلی‌خب.
‫فقط یه لحظه وایستا، ‫ردیفش می‌کنم.
‫سلام. عذر می‌خوام.
‫می‌شه کمکم کنین؟
‫حتما.
‫خانم.
‫عذر می‌خوام. ‫بذارین یکی از کارمندان...
‫این بخش رو صدا کنم.
‫یه سوال جزئی داشتم.
‫خیلی‌خب.
‫شما کدوم یکی از این‌ها رو ‫پیشنهاد می‌کنین؟
‫کدومشون؟
‫- آره. ‫- واسه چی؟
‫خب، واسه هرچی.
‫عذر می‌خوام، واقعا نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونین؟ ‫- نه، نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب.
‫- اون یکی چطوره؟ ‫- من کلیدش رو ندارم.
‫پس اگه می‌خواین ببینینشون،
‫باید یکی دیگه رو ‫صدا کنم که کمکتون کنه.
‫نمی‌خوام کس دیگه‌ای کمک کنه. ‫می‌خوام شما کمک کنین.
‫کلیدش دست من نیست!
‫- مگه شما کارمند اینجا نیستین؟ ‫- چیکار می‌کنین؟
‫می‌تونین کمکم کنین یا نه؟
‫سلام آقا. ‫چی می‌خواستین؟
‫شمع.
‫دنبالم بیاین.
‫[جنیس لارو] ‫[فروشنده]
‫می‌خوای ناهارت رو هیپنوتیز کنی؟
‫عه، لیسا. سلام، سلام.
‫داشتم استراحت می‌کردم.
‫از منابع انسانی تا اینجا ‫پیاده خیلی راهه.
‫آره، آره.
‫عبادت گروهی ردیمر ‫دیشب خیلی خوب بود.
‫- مگه نه؟ ‫- هوم.
‫همین که وارد سالن عبادت شدیم،
‫حضور خداوند رو حس کردم.
‫آره بابا، آره.
‫آدم‌های خوبی‌ان، مگه نه؟
‫وای... واقعا خوبن. ‫واقعا خوبن.
‫ولی بن استس...
‫یه‌کم زیاده‌روی می‌کنه،
‫مگه نه؟
‫- چه بدونم. ‫- بن قهوه‌اش رو خیلی دوست داره،
‫ولی زیادی جنب و جوش داشت.
‫یه‌کم زیادی بود.
‫- همه‌جا خدا رو شکر می‌کرد. ‫- آره. آره.
‫ولی خب هر کسی یه جوری ‫خودش رو سرگرم می‌کنه دیگه، مگه نه؟
‫آره، خب... گمون کنم.
‫- هوم. ‫- آره بابا.
‫- هوم. ‫- هوم.
‫خب، احیانا فرصت نکردی ‫پیشنهاد شبان ورن رو...
‫به جنیس بگی؟
‫هنوز نه. هنوز نه.
‫اوهوم، باشه.
‫شبان ورن یه‌کم نگرانه، متوجهی؟
‫- حق هم داره، آخه کلی... ‫- آره.
‫- احساسات ناگفته مونده. ‫- آره، آره، آره.
‫نه، معلومه.
‫خب، می‌شه پیغامی بهش برسونم...
‫- یا مثلا یه خبر... ‫- هوم.
‫- جدیدی بهش بدم؟ ‫- اوهوم.
‫آره.
‫امشب با جنیس صحبت می‌کنم.
‫آره. ببینیم چی می‌گه.
‫خوبه.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫- خوبه. ‫- خیلی‌خب.
‫عالیه. مرسی.
‫ممنون. ممنون.
‫هوم.
‫احتمالا این حرف‌ها سر کار ‫اصلا مناسب نباشه،
‫ولی مدیر منابع انسانی خودمم، ‫پس خودم قوانین رو تعیین می‌کنم.
‫ضمنا، حضرت مسیح عاشق کمک به بقیه است.
‫کمک به بقیه خوبه.
‫- واقعا خوبه. ‫- هوم.
‫چند سال پیش،
‫مردی به کلیسامون مراجعه می‌کرد...
‫که بهم گفت نمی‌تونه از خونه‌اش بیاد بیرون.
‫از گیاهان یا ابرها می‌ترسید.
‫ولی بعد از یه مدت ‫که رو خودش کار کرد،
‫خودش رو قانع کرد بره بیرون.
‫آها.
‫منظورم اینه...
‫که باید به خودت فرصت بهبودی بدی.
‫فقط می‌خوام بفهمم ‫چرا چنین حسی...
‫بهم دست می‌ده.
‫من نمی‌گم باید چه حسی ‫بهت دست بده.
‫خب، حس می‌کنی نیاز داری ‫باید مراحل و اقدامات مورد نیاز...
‫برای بهبودیت رو بدونی.
‫شاید بهتر باشه راجع به پیشنهادم ‫صحبت کنیم.
‫کاملا جدی می‌گم.
‫با مدیر دبیرستانشون ‫و چند تن...
‫از اعضای شورا صحبت کردم. ‫خب...
‫به نظرم اگه بخوایم این کار رو بکنیم، ‫باید درست انجامش بدیم...
‫و زود عملیش کنیم.
‫نمی‌خوایم این زخم‌ها عفونی بشن.
‫منظورم از این حرف اینه...
‫که همه‌مون باید بهبود پیدا کنیم.
‫آخه نمی‌دونم هنوز آمادگیش رو دارم یا نه.
‫مگه می‌شه آمادگیش رو داشته باشی؟
‫آمادگی یعنی...
‫واسه نتیجه‌اش آماده باشی.
‫شاید بتونی با رون صحبت کنی ‫و ببینی اون چی می‌گه.
‫می‌دونم چند وقته ‫تو مراسمات اینجا شرکت نکرده.
‫ولی نمی‌خوام با رون ‫و احساساتش غریبه بشم.
‫نمی‌خوام رون حس کنه...
‫صرفا چون رفته ردیمر، ‫به نظرم...
‫افکارش مهم نیست.
‫- باشه. ‫- آخه...
‫فقط پای تو وسط نیست.
‫سه مادر دیگه هم هستن،
‫دوتا از اون مادرها عضو همین کلیسا هستن.
‫نمی‌خوام گیج جلوه کنم.
‫گیج جلوه نمی‌کنی.
‫مطمئن نیستم حرفم منطقیه یا نه.
‫مفهوم هر دو حرفت یکی بود،
‫گفتی به نظرم گیج جلوه می‌کنی...
‫و به نظرت حرفت منطقی نیست.
‫هیچ عیبی نداره.
‫می‌تونی مفاهیم یکسان رو دوباره...
‫یا سه‌باره...
‫یا هرچقدر خواستی تکرار کنی.
‫ما حرف می‌زنیم ‫که این چیزها رو بگیم.
‫این جلسه‌ای که دارم می‌گم...
‫محل خیلی مناسبی برای همین کاره.
‫این‌جوری می‌تونی راحت‌تر...
‫همه‌چی رو هضم کنی.
‫جدی می‌گم.
‫قول می‌دم.
‫داشتم تلویزیون تماشا می‌کردم.
‫گفته بودی کمکم می‌کنی ‫لباس‌ها رو جمع کنم.
‫باشه، می‌دونم. می‌دونم.
‫لباس‌های قدیمی من ‫از کشوی پایینی‌ان؟
‫آره، با یه سری لباس ‫که از اتاق اریک برداشتم...
‫بسته‌بندیشون می‌کنم.
‫رفتی تو اتاقش؟
‫آها.
‫خیلی‌خب.
‫بهم انتقاد شد.
‫دیشب که با لیسا گراف ‫رفته بودم ردیمر،
‫با بیل ورن و همسرش صحبت کردم.
‫با چند نفر دیگه هم صحبت کردم.
‫لارا گیتس هم اونجا بود.
‫دور هم نشستیم. ‫عبادت کردیم.
‫گمون کنم روز به روز ‫مسیری که خدا...
‫برام تعیین کرده رو ‫بهتر درک می‌کنم.
‫چی رو درک می‌کنی؟
‫مسیر خدا رو بیشتر درک می‌کنم.
‫دقیقا چه درکی از مسیر خدا...
‫کسب می‌کنی؟
‫یه سری چیز...
‫راجع به زندگیم.
‫هر روز صبح بیدار می‌شم ‫و در دلم رو به روی حضرت مسیح باز می‌کنم.
‫می‌دونم می‌تونم بار روی دوشم رو ‫زمین بذارم...
‫و ایشون برام حملش می‌کنه.
‫لباس قدیمی دیگه‌ای نداری ‫که بخوای بذارم اون پشت؟
‫گمون نکنم.
‫کمدت رو نگاه می‌کنی؟
‫باشه، حتما.
‫ببین، راستش...
‫وقتی با لیسا گراف رفته بودم ‫رستوران سیزلینگ آن،
‫قبل از جلسه دیشب،
‫آقایی سر میز دیگه‌ای نشسته بود...
‫که داشت با هدفون آهنگ گوش می‌داد.
‫صداش رو...
‫از بس زیاد کرده بود...
‫که کل حضار رستوران...
‫آهنگش رو می‌شنیدن.
‫لیسا هم...
‫جوری گوشش رو گرفت ‫انگار داشت درد می‌کشید.
‫انگار آهنگ اون آقائه...
‫واقعا داشت موجب دردش می‌شد.
‫من به لیسا گفتم ‫همبرگر آقائه...
‫داره تموم می‌شه.
‫بعدش خم شدم سمتش...
‫و بهش دلداری دادم.
‫چشمم رو بستم...
‫و عبادت کردم.
‫دعا کردم...
‫آقائه بره.
‫از خدا خواستم...
‫آهنگ آقائه رو قطع کنه...
‫و طرف بذاره بره.
‫همه‌چی رو از ذهنم بیرون ریختم ‫و دعا کردم.
‫بعدش چشمم رو باز کردم...
‫و طرف رفته بود.
‫بعدش لیسا گفت: ‫«هرچیزی...»
‫«به لطف خدا ممکن می‌شه.»
‫«آدم با سختی به شکوه می‌رسه.»
‫آهنگ بلند آقائه تو رستوران ‫سیزلینگ آن...
‫سختی خاصی نیست.
‫خب، هرچیزی می‌تونه سختی باشه.
‫لازم نیست حتما وحشتناک باشه...
‫- که سختی باشه. ‫- حضرت مسیح محافظ تو نیست.
‫کار ایشون محافظت از تو و لیسا گراف...
‫مقابل آهنگ بلند و رو اعصاب نیست.
‫ولی آدم با سختی...
‫به شکوه می‌رسه.
‫امروز با شبان کالاهان صحبت کردم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خواد با باقی مادرها دیدار کنم.
‫خب... شاید...
‫بهتر باشه به جاش با بیل ورن ‫تو ردیمر صحبت کنی.
‫آخه بهم گفت اون هم می‌خواد ‫با مادرها دیدار کنه.
‫دیدارتون با بیل خیلی بهتر می‌شه.
‫خلاصه...
‫خب... به نظرم بهتره ‫اونجا دیدار کنین.
‫قبول نداری؟
‫وای. ببخشید.
‫اینجا یه‌کم شلوغه، مگه نه؟
‫وقتی تازه به اولین کلیسای ‫پرسبیترینیسم اومده بودم،
‫نمی‌تونستم واسه سطل زباله‌ام ‫جا پیدا کنم.
‫ولی... چه بدونم.
‫خوشم اومد.
‫شلوغه، ولی راحته.
‫ولی خیلی ممنونم که امروز اومدی.
‫این کارت معنای خاصی داره.
‫تا حالا «نابازی» بازی کردی؟
‫بازی «نابازی»؟
‫یه بازی کارتیه...
‫اِم...
‫که آدم رو خیلی با خودش آشنا می‌کنه.
‫بازی یادگیریه.
‫من نسخه اصلی «نابازی» رو ندارم،
‫ولی روندش رو یادداشت کردم.
‫کارت عادی استفاده می‌کنم. ‫در واقع همونه.
‫عین شعبده‌بازی می‌مونه.
‫شعبده‌بازی آموزنده است.
‫به کارت‌ها دست نزن. عه.
‫اِم...
‫آها، خیلی‌خب.
‫هوم. لطفا اولین کارتت رو برگردون.
‫هوم.
‫خیلی‌خب، کارت پنج اومد. ‫اوهوم.
‫اوهوم. توصیف کن...
‫صبح‌ها چه‌جوری جوراب و کفشت رو ‫پات می‌کنی.
‫باید جواب بدم؟
‫آره.
‫توصیف کن صبح‌ها چه‌جوری ‫جوراب و کفشت رو...
‫پات می‌کنی.
‫اول جورابم رو پام می‌کنم، ‫بعدش کفشم رو پام می‌کنم.
‫اوهوم.
‫می‌شینی؟
‫آره.
‫کجا؟
‫رو صندلی، یا روی تخت می‌شینم.
‫هوم.
‫اول پای راست بعد چپ...
‫یا برعکس؟
‫گمون کنم راست.
‫ولی همیشه راست نیست.
‫- نه. ‫- هوم!
‫هوم.
‫کارت ده اومد.
‫ده، ده، ده، ده. ‫کارت ده.
‫آها. رنگ موی شریک زندگیت رو...
‫با جزئیات توصیف کن.
‫هوم.
‫خیلی‌خب، این یکی ‫مخصوص زوجینه.
‫بیا این یکی رو برگردونیم.
‫کارت ده قرمز، ده قرمز، ‫ده قرمز، ده قرمز.
‫چقدر ده میاد.
‫ده قرمز. خیلی‌خب.
‫هوم. اوهوم.
‫تعطیلات مورد علاقه‌ات رو ‫واسه گروه تعریف کن.
‫گروهی در کار نیست، ‫پس می‌تونی به خودم بگی.
‫تعطیلات.
‫تعطیلات مورد علاقه.
‫چشمت رو ببند.
‫تصورش کن.
‫تصورش کن...
‫و بهم بگو چی می‌بینی.
‫وقتی اریک هفت ساله بود، ‫به دریاچه زالو...
‫تو مینه‌سوتا سفر کرده بودیم.
‫اسم دریاچه‌اش زالو بود؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫تو دریاچه زالو چیکار کردین؟
‫چادر برده بودیم ‫و رفتیم ماهی‌گیری.
‫تو جنگل قدم می‌زدیم...
‫و دنبال چیز میز می‌گشتیم.
‫حتما قشنگ بوده.
‫یه بار که قدم می‌زدیم، ‫یه قارچ...
‫خیلی گنده دیدیم.
‫عین یه میز کوچولو می‌موند.
‫بریده شده بود، واسه همین ‫یه مقدار آب توش جمع شده بود.
‫ولی شرط می‌بندم شنا نکردین.
‫شنا هم کردیم.
‫مگه تو دریاچه‌اش زالو نداشت؟
‫یه‌کمی داشت.
‫می‌شد با نمک جداشون کرد.
‫یکی بین انگشت‌های پای اریک چسبیده بود.
‫اریک خون‌ریزی کرده بود؟
‫زالوها بهش چسبیده بودن.
‫- یه‌کم خون‌ریزی کرد. ‫- پس خون‌ریزی کرد؟
‫چرا چنین سوالی ازم می‌پرسی؟
‫می‌خوام کمکت کنم ‫تعطیلاتت رو بهتر تصور کنی.
‫خون‌ریزی اون چه ربطی...
‫به تصور تعطیلاتم داره؟
‫عذر می‌خوام. عصبانیت کردم.
‫- من عصبانی نیستم! ‫- ببخشید. می‌دونم، می‌دونم!
‫نیستم!
‫نمی‌خوام این بازی کارتی رو ‫ادامه بدم.
‫مگی گفت اینجایی.
‫وای، سلام شبان. ‫امیدوارم عیبی نداشته باشه.
‫وسط استراحت ناهارت اومدی؟
‫آره، آره، یه دقیقه اومدم اینجا.
‫بگیر بشین. ‫چه کاری از دستم بر میاد؟
‫خب...
‫در ابتدا... می‌خوام ازتون تشکر کنم.
‫بابت چی تشکر کنی؟
‫بابت راهنماییتون.
‫اگه توضیحات کاری شبان‌ها رو بخونی،
‫اول از همه به کلمه «راهنمایی» برمی‌خوری.
‫خب... ‫به هر حال...
‫خیلی برام ارزشمنده.
‫در نتیجه، ممنونم.
‫خواهش می‌کنم رون. ولی...
‫امکان نداره فقط به این دلیل ‫این همه راه تا اینجا اومده باشی.
‫دیگه چی ذهنت رو درگیر کرده؟
‫خب، راستش رو بخواین...
‫اومدم بگم...
‫اومدم بهتون بگم...
‫باشه.
‫«باشه»؟
‫جواب جلسه‌تون...
‫با مادرهاست.
‫قبول می‌کنی؟
‫آره. قبول می‌کنم.
‫آره.
‫یعنی با همسرت صحبت کردی...
‫و اون هم قبول کرد؟
‫می‌کنم...
‫و قبول می‌کنه.
‫ولی اومدم...
‫بهتون بگم که خودم قبول می‌کنم.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب. خب...
‫عالیه!
‫- ممنون که بهم گفتی. ‫- نه، من از شما ممنونم شبان.
‫ممنون.
‫رون، من واقعا باید...
‫- برگردم سر کارهام. ‫- وای، ببخشید. ببخشید.
‫- راحت باشین. ‫- نه، نه، نه.
‫راحت باش، ولی...
‫اگه عیبی نداره، ‫بذار یه راهنمایی...
‫مضاعف هم بهت بکنم.
‫باشه.
‫باید به همسرت بگی تو این ماجرا ‫چه جایگاهی داره.
‫- باشه. ‫- تو کتاب مقدس،
‫نامه اول به تیموتاوس می‌گه:
‫«بگذارید زن در خفا ‫و مطیعانه یاد بگیرد...»
‫«و تسلط بر مردان را تمرین نکند.»
‫«چرا که اگر مردی ‫نتواند خانواده‌اش را کنترل کند،»
‫«چگونه می‌خواهد به کلیسای خداوند ‫اهمیت دهد؟»
‫متوجه شدی؟
‫آره.
‫گمون کنم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫- گمون کنم. ‫- خوبه!
‫- خوبه. خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫خب...
‫باید برگردم سر کارم. ‫کلیسا که خودبه‌خود...
‫- سرپا نمی‌مونه، مگه نه؟ ‫- گمون نکنم.
‫تو هرچقدر خواستی اینجا بمون.
‫اینجا قهوه تازه هم داریم.
‫خیلی خوبه!
‫- باز هم ممنونم شبان. ‫- خواهش.
‫فردا می‌بینمت.
‫چرا تو تاریکی نشستی؟
‫بهتر شد.
‫می‌خواستم باهات صحبت کنم.
‫خیلی‌خب.
‫یه تصمیمی گرفتم.
‫راجع به؟
‫تو جلسه‌ای که استیو کالاهان ‫با مادرها تشکیل داده...
‫شرکت می‌کنم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫همین الان تصمیم گرفتی؟
‫پس جلسه بیل ورن تو ردیمر چی می‌شه؟
‫من تصمیمم رو گرفتم.
‫ببین...
‫اون یکی مادرها...
‫فقط منتظرن قضاوتت کنن.
‫ولی خداوند...
‫تنها کسیه که حق قضاوت داره.
‫تنها کاری که تو باید بکنی ‫همینه که در دلت رو...
‫- به روی بهبودی و عبادت باز کنی. ‫- وای، بس کن!
‫- چی رو بس کنم؟ ‫- این‌جوری باهام صحبت نکن!
‫اینجا مدرسه مذهبی نیست! ‫من که بچه نیستم!
‫گمون نکنم متوجه باشی.
‫بیش از تصورات تو متوجه می‌شم.
‫گمون نکنم بدونی ‫چی فکر می‌کنی.
‫خیال کردی من احمقم؟
‫- حضرت مسیح می‌دونه اریک... ‫- وای!
‫چه کارهای بدی کرده. حضرت مسیح ‫می‌خواد اریک درخواست آمرزش کنه.
‫ببین، کتاب مقدس پر از روایات افرادیه...
‫که ناپاک بودن، ‫اما حضرت مسیح کمکشون کرد...
‫و دوباره پاکشون ساخت.
‫بعدش اریک می‌تونه ‫به بهشت بره.
‫بعد از مرگش!
‫فقط کافیه وقت بذاریم، ‫عبادت کنیم...
‫و یه سری آدم مهربون دورش باشن.
‫اریک با خودش شاتگان ‫و تفنگ جیبی برد مدرسه...
‫و به اون سه پسر شلیک کرد!
‫حضرت مسیح همراهش بود.
‫اریک بعدش از مدرسه زد بیرون، ‫اومد اینجا...
‫و روی مبل تلویزیون تماشا کرد!
‫اون موقع هم حضرت مسیح ‫همراهش بود.
‫حضرت مسیح داشت همراه اریک ‫تلویزیون تماشا می‌کرد؟
‫- حضرت مسیح همیشه همراهشه. ‫- وای، حضرت مسیح همه‌جا هست!
‫اجازه نمی‌دونم تو اون جلسه...
‫استیو کالاهان شرکت کنی.
‫برو کنار.
‫تو جلسه ردیمر شرکت می‌کنی.
‫ختم کلام.
‫با استیو کالاهان تماس گرفتین...
‫و به پیغام‌گیر گوشیم متصل شدین.
‫لطفا پیغام بذارین. ‫پیشاپیش متشکرم.
‫سلام استیو. منم، جنیس لا...
‫جنیس؟
‫الان دیدم زنگ زدی.
‫آره. سلام استیو.
‫صبح به خیر.
‫می‌خواستم بهت بگم ‫به نظرم بهتره...
‫جلسه‌ات رو هماهنگ کنی.
‫جلسه خودم و باقی مادرها رو می‌گم.
‫می‌خوای هماهنگش کنم؟
‫آره. خیلی دلم می‌خواد.
‫خب، خبر خیلی خوبیه.
‫خیلی‌خب.
‫الان سوار ماشینم.
‫هفته بعد وقت خالی داری؟
‫هفته بعد؟ به این زودی؟ ‫اِم...
‫نمی‌خوایم بذاریم این زخم‌ها...
‫بیش از این عفونی بشن.
‫خیلی‌خب.
‫- باشه، هفته بعد خوبه. ‫- عالیه.
‫راستی، تبریک می‌گم ‫که این تصمیم رو گرفتی جنیس.
‫جدی می‌گم.
‫خب، کاش بتونم به باقی مادرها هم...
‫عین تو انگیزه بدم. ردیفه؟
‫باشه.
‫زود صحبت می‌کنیم؟
‫زود صحبت می‌کنیم.
‫خداحافظ.
‫ایول!
‫کنترل رو به دست بگیرین! ‫زود باشین دیگه، بسمه!
‫خیلی چرت می‌گین! ‫کنترل رو به دست بگیرین!
‫بشکن بزنین! ‫به همین راحتیه.
‫همراهیم کنین! بشکن بزنین!
‫با همه‌تونم! ‫شما بچه‌های پشتی، بشکن بزنین!
‫همین‌جوری. ‫به همین راحتیه. بشکن بزنین!
‫کنترل زندگیتون رو به دست بگیرین. ‫بذارین دلتون به آرامش برسه.
‫بذارین آرامش عین رود جاری بشه...
‫و شما رو بشوره، ‫شما رو تمیز کنه.
‫شما رو از خباثت بشر نجات بده.
‫حضرت مسیح دلتون رو ‫از نور و عشق پر می‌کنه.
‫حضرت مسیح زندگیتون رو کامل می‌کنه.
‫عشق و نور این دنیا ناشی از ایشونه.
‫حضرت مسیح رو ستایش می‌کنیم.
‫♪ حضرت مسیح ♪
‫♪ برمی‌خیزه ♪
‫♪ دوباره برمی‌خیزه ♪
‫♪ نور ایشون همه‌مون رو نجات می‌ده ♪
‫♪ خدایا شکرت ♪
‫♪ نام مقدس حضرت مسیح... ♪
‫♪ به صدا در میاد... ♪
‫♪ خدایا شکرت ♪
‫♪ نور ایشون دنیا رو پاک می‌کنه ♪
‫♪ تا ابد پاک می‌کنه ♪
‫عزیزانی که درد می‌کشین...
‫حضرت مسیح دلتون رو لبریز می‌کنه.
‫خون ایشون شما رو بهبود می‌بخشه.
‫بیاین اینجا.
‫بار روی دوشتون رو ‫کنار بذارین...
‫تا حضرت مسیح تا ابد ‫براتون حملش کنه.
‫بیاین اینجا. ‫ایشون بارتون رو حمل می‌کنه.
‫بیاین اینجا و نجات پیدا کنین!
‫♪ حضرت مسیح... ♪
‫خداوند همراه شماست. ‫خدا حفظتون کنه.
‫بیا اینجا عزیزم. ‫خدا حفظت کنه.
‫بیا اینجا پسرم. ‫خداوند همراهته.
‫خدا حفظت کنه. ‫سلام عزیزم. خدا حفظت کنه.
‫خداوند همراهته.
‫خدا حفظت کنه.
‫خداوند همراهته. ‫خدا حفظت کنه آقا.
‫خداوند همراهته. ‫خدا حفظت کنه.
‫خداوند همراهته.
‫خدا حفظت کنه.
‫وای، کوچولوها.
‫بیاین اینجا. ‫چه لحظه گران‌قدری.
‫خداوند همراهتون باشه. ‫خداوند همراهتون باشه.
‫وای، چقدر ارزشمند!
‫سلام ویلما.
‫سلام.
‫سلام. جنیس هستم.
‫جنیس لارو.
‫وقتی بچه بودم ‫همسایه‌تون بودم.
‫آها، جنیس!
‫- هوم. ‫- سلام.
‫سلام.
‫فقط می‌خواستم یه سر بزنم ‫و حالت رو بپرسم.
‫آها، خب، من...
‫خوبم.
‫اتاقت قشنگه.
‫واقعا قشنگ نیست.
‫موت قشنگ شده.
‫وای، ممنون.
‫خیلی خوشگله.
‫استفانی، سلام.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫استفانی، لطفا وایستا!
‫چیکار می‌کنی؟ ‫شبان استیو بهت مأموریت...
‫کسب اطلاعات داده؟
‫نه.
‫امروز صبح تلفنی باهاش حرف زدم...
‫و پیشنهاد جلسه داد.
‫خوبه.
‫نمی‌دونستم چی بگم.
‫من قبول کردم.
‫گفتم نباید بذاریم این زخم‌ها...
‫بیش از این عفونی بشن.
‫«عفونی»؟
‫استیو همین رو گفته بود.
‫مثلا قراره چنین تأثیری داشته باشه؟
‫- عفونتمون رو درمان کنه؟ ‫- استیو فقط می‌خواد کمک کنه.
‫دیگه داره وقت ناهار ‫خانم کنت‌ورثی می‌شه.
‫آها.
‫پس لطف می‌کنی ویلما رو ‫تنها بذاری؟
‫حتما. باشه.
‫ضمنا، الکی نیا اینجا ‫و فیلم بازی نکن...
‫عذر می‌خوام.
‫ولی می‌شه فکرهات رو بکنی؟
‫جلسه استیو رو می‌گم.
‫وای! حس می‌کنم...
‫وقتی دیدم کنار لارا گیتس وایستادی...
‫آره. آره.
‫و داشت به یه زبون دیگه ‫حرف می‌زد. همون‌جا فهمیدم.
‫دقیقا!
‫وقتی رفتی جلو پیش شبان ورن...
‫- وای! ‫- و در دلت رو...
‫- به سوی حضرت مسیح باز کردی! ‫- آره، من رو...
‫- شست... ‫- تو رو شست؟
‫پاکم کرد. آره، آره.
‫- عین... ‫- عین باران می‌موند.
‫عین باران می‌موند. ‫دقیقا! عین باران می‌موند.
‫- گناهانت رو شست! ‫- آره، آره.
‫حسی خیلی خوبی دارم. جدی می‌گم. ‫دیوانه حضرت مسیح شدم.
‫«دیوانه حضرت مسیح»؟
‫آره، آره. دیوانه حضرت مسیح!
‫یوهو!
‫وای خداجون!
‫ممنون. ‫خیلی ممنون که رسوندیم.
‫امیدوارم شوهرت ناراحت نشده باشه.
‫- واقعا عیبی نداره. ‫- خیلی‌خب.
‫بابت امروز ممنونم.
‫باید از خودت ممنون باشی.
‫نه. از تو ممنونم.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫همیشه یادت باشه رون.
‫حضرت مسیح یعنی عشق.
‫رون؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫[قدم اول: تصمیم به تغییر] ‫[قدم دوم: تغییر حتمی!]
‫مرسی که این‌قدر سریع اومدی جنیس.
‫این جلسه غیررسمیه،
‫ولی با خودمون گفتیم ‫چون مافوقت هستیم،
‫- بهتره اول صحبت کنیم... ‫- من درک می‌کنم...
‫اخیرا خیلی اذیت شدی، خب؟
‫خیلی‌خب، جک، بیا مؤدبانه صحبت کنیم.
‫- مگه بی‌ادبی کردم؟ ‫- لحنت بد بود.
‫من دیگه نمی‌تونم ‫تو بخش خودم...
‫شاهد اتفاق غیرمنتظره‌ای باشم، خب؟ ‫همین‌جوریش با...
‫بارداری پم گیدینگ و ترک اعتیاد...
‫وسلی کوپر و مشکل کبد...
‫مالکوم جنسن کلی بدبختی دارم،
‫- الان هم... ‫- خیلی‌خب جک، بس کن.
‫منظورم اینه که به نظرم...
‫فکر خوبی نیست بیای اینجا...
‫- دارم با باقی مادرها جلسه می‌ذارم. ‫- و کارمون رو خراب کنی.
‫با کی جلسه می‌ذاری؟
‫با مادرهای بچه‌هایی...
‫که اریک کشته جلسه می‌ذارم.
‫بی‌شوخی؟
‫شبان کالاهان از کلیسای اول ‫پرسبیترینیسم هماهنگ کرده.
‫وای، جنیس!
‫قدم خوبیه.
‫به قول گرگور استفسن» ‫«قدم اول: تصمیم به تغییر.»
‫«قدم بعدی: تغییر حتمی.»
‫خودت رو واسه حرف‌هاشون آماده کردی؟
‫تو اون جلسه خیلی بی‌شعوری به خرج می‌دن.
‫بهتره فکرهات رو بکنی.
‫جنیس هر فکری بخواد می‌کنه.
‫به نظرم اگه بعد از اون جلسه...
‫حالت بهتر شد،
‫می‌تونیم صحبت کنیم ‫تا کار همیشگیت رو...
‫با ساعت کار عادیت انجام بدی. ‫نظرت چیه؟
‫«اگه بیش از حد به پوچی زل بزنی،»
‫«پوچی هم به تو زل می‌زنه.»
‫- فردریک نیچه گفته بود. ‫- خیلی‌خب جک، بی‌شوخی؟
‫باید پوستر این رو هم بزنن.
‫داره خیلی گرم می‌شه، مگه نه؟
‫هوم. مرطوب هم هست.
‫چیزی به چهارم نمونده، ‫کاملا حس می‌شه.
‫بدن آدم نوچ می‌شه.
‫یادمه یه سال همین موقع‌ها ‫هشت نه ساله بودم...
‫و دمای هوا بالای ۳۸ درجه بود. ‫اون سال رو یادته؟
‫خانواده‌ام رفتن آتش‌بازی رو ببینن.
‫هنوز خیلی گرم بود. ‫تعداد...
‫خیلی زیادی اونجا بودن.
‫داشتیم از اون...
‫فشفشه‌ها روشن می‌کردیم.
‫من یه فشفشه خاموش رو لگد کردم.
‫وای خداجون، خیلی دردم اومد.
‫جیغ کشیدم و بابام ‫رو پام آب ریخت.
‫تقریبا کل عید کوفتم شد.
‫هنوز جواب نمی‌ده.
‫هیچ‌کدومتون با استفانی ‫یا لارا گیتس صحبت نکردین؟
‫جفتشون گفته بودن میان؟
‫عه، استفانیه.
‫سلام استفانی. ‫آره، همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آها.
‫وقت دندون‌پزشکی داشت.
‫خیلی‌خب. مشکلی نیست. ‫می‌ذاریم واسه بعد.
‫فردا چطوره؟
‫فردا احتمالا خوبه.
‫جنیس، فردا؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب استفانی، خداحافظ.
‫خیلی‌خب...
‫فردا جفتتون رو می‌بینم.
‫شرمنده.
‫خداحافظ.
‫- عه. سلام رون. ‫- سلام.
‫می‌شه یه لحظه تو سالن جلسه گپ بزنیم؟
‫همین الان؟
‫آره. باشه، حتما.
‫بگیر بشین.
‫خب، چی شده؟
‫اول...
‫می‌خواستم ازت عذرخواهی کنم.
‫گمون کنم کار نامناسبی کردم.
‫نه. نه، نه، تو...
‫تو هیچ اشتباهی نکردی.
‫گاهی اوقات باید به خودم یادآوری کنم...
‫که هر کاری مناسب همه نیست، خب؟
‫در نتیجه...
‫عذر می‌خوام.
‫جدی می‌گم.
‫من رو می‌بخشی؟
‫آره. آره، معلومه.
‫هیچ مشکلی نیست.
‫عالیه. عالیه.
‫- ممنون. ‫- دوما...
‫می‌خواستم چیزی رو ‫باهات در میون بذارم.
‫وای.
‫گمون می‌کنم به زودی ‫اتفاق مهمی رخ می‌ده.
‫من حس می‌کنم تو آدم خاصی هستی رون.
‫خدا برات برنامه داره.
‫گمون می‌کنم به ردیمر و پسرت مربوطه.
‫به نوری که دورت می‌بینم مربوطه.
‫تو به چشم من...
‫نور درخشانی داری.
‫واقعا؟
‫خدا به من موهبتی داده،
‫موهبت خاصی داده.
‫من می‌تونم خصوصیت ویژه ‫مردم رو ببینم،
‫نورشون رو می‌بینم.
‫عجب.
‫کل این اتفاقات زندگیت...
‫دلیلی داشته رون.
‫من می‌دونم.
‫- واقعا؟ ‫- می‌دونم.
‫با تمام وجودم می‌دونم.
‫خب، الان...
‫به نظرم وقتشه تو بگی ‫به چی باور داری...
‫و اقدامات لازم در راستای...
‫عمل به حرفت رو انجام بدی.
‫- باشه. ‫- بهم اعتماد کن.
‫- باشه. ‫- بهم اعتماد کن، من می‌بینم.
‫تو نورانی هستی.
‫تو از پس هر کاری...
‫بر میای.
‫یوهو!
‫خیلی‌خب. هوم. خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. ‫- بهتره برگردیم سر کار.
‫جیل یاردلینگ امروز باهام مهربون بود.
‫عه، واقعا؟
‫استفانی گریزر نتونست بیاد،
‫واسه همین عقب انداختیم.
‫خب، احتمالا به صلاحه.
‫چرا؟
‫خب، استیون کالاهان ‫الان خیلی درگیره.
‫درگیر چیه؟
‫خب، طلاق گرفته.
‫واسه همین حواسش پرته.
‫احتمالا حتی خشن باشه.
‫استیو کالاهان...
‫خشن نیست.
‫منظورم اینه ‫که شاید فعلا...
‫از پس این جلسه بر نیاد.
‫دیگه نمی‌تونم راجع به این مسئله ‫باهات صحبت کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- پس بیا راجع به اریک صحبت کنیم. ‫- نه.
‫- مجرمان... ‫- مجرمان؟
‫مجرمان نه، ولی...
‫اریک تو اتاقش هیچ چیز دیگه‌ای نداشت.
‫پلیس‌ها کل کمدش رو خالی کردن.
‫تشکش رو پاره کردن. ‫اون‌ها...
‫- ولی کارشون همینه. ‫- کارشون با مجرمان؟
‫نه، یعنی...
‫یعنی چی رون؟ ‫لطفا بگو رون.
‫خیلی خوشحال می‌شم بدونم ‫دقیقا یعنی چی.
‫من و اریک یه بار ‫رفته بودیم ماهی‌گیری،
‫اون موقع ده ساله بود.
‫تو راه اونجا، می‌خواستم بهش...
‫راجع به...
‫مرد و زن توضیح بدم.
‫مسائل طبیعی رو توضیح بدم، متوجهی؟
‫ولی خیلی مضطرب شدم.
‫خلاصه... نتونستم... ‫در نهایت...
‫در نهایت فقط اخبار رادیو رو گوش دادم.
‫چرا الان این رو بهم گفتی؟
‫داری سعی می‌کنی اریک رو درک کنی.
‫من هم دارم سعی میکنم.
‫من نمی‌خوام هیچ توضیحی بشنوم.
‫من توضیح نمی‌دم.
‫نمی‌خوام چیزی نشونم بدن.
‫منظورم این نبود.
‫من از کلیسای اول پرسبیترین خوشم میاد!
‫- من که نگفتم خوشت نمیاد. ‫- از شبان کالاهان خوشم میاد!
‫همه تو ردیمر همدیگه رو دوست دارن.
‫من دوست داشتن نمی‌خوام!
‫منظورم دوست داشتن نبود. ‫منظورم... منظورم...
‫اینه که حضرت مسیح ‫ندای خوش‌آیند خداوند رو سر می‌ده!
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره.
‫نام مقدست را گرامی می‌داریم ‫حضرت مسیح.
‫سپاس‌گزاریم که امروز عصر ‫اینجا دور هم جمع شدیم.
‫حالا...
‫برادرانه و خواهرانه به دنیایت قدم گذاشته...
‫و نورت را به همراه خود می‌بریم.
‫نورت را به سوی تاریکی تابیده...
‫و به تمام نیازمندان پناه می‌دهیم.
‫به نام خداوند بزرگ...
‫تو را ستایش می‌کنیم.
‫آمین.
‫- آمین. ‫- آمین. درود بر حضرت مسیح.
‫خیلی‌خب.
‫رون.
‫خیلی ممنون که امشب اومدی.
‫می‌دونم حتما این شرایط ‫خیلی برات سخته،
‫ولی کارت حرف نداره.
‫- ممنون شبان. ‫- می‌دونم، خودم تجربه داشتم.
‫باز کردن در دلت به سوی حضرت مسیح ‫عین این می‌مونه...
‫که ایشون وارد خونه‌ات شده،
‫ولی خونه‌ات پر از چیزهای قدیمیه.
‫اوهوم.
‫من پیشنهاد می‌کنم ‫به حضرت مسیح...
‫و ما در ردیمر اعتماد کنی ‫تا کمکت کنیم...
‫- باشه. ‫- اقدامات سخت رو انجام بدی.
‫باشه.
‫راستی، چطوره بری با لارا صحبت کنی؟
‫شرط می‌بندم بدش نمیاد یکی ‫تو کارهای سختش کمکش کنه.
‫باشه. ممنون.
‫- لارا، سلام. ‫- سلام رون.
‫سلام.
‫جلسه...
‫- جلسه خوبی بود. ‫- آره، خوب بود.
‫آره.
‫خب...
‫من...
‫وای خداجون. ‫نه، چیزی نیست رون.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫چیزی نیست.
‫خیلی هم هست.
‫پسر من پسرت رو کشته.
‫پسر من ناتان ‫پیش حضرت مسیحه رون.
‫ناتان داره لبخند می‌زنه.
‫ازش محافظت می‌شه ‫و درد نمی‌کشه.
‫در پیشگاه خداوند ‫تو بهشت ساکن شده.
‫از کجا می‌دونم؟
‫ناتان بهم گفت.
‫از بهشت، از بین ستارگان، ‫باهام صحبت کرد.
‫بهم گفت خیلی دوستم داره،
‫گفت در نور ابدی حضرت مسیح غرق شده...
‫و به زودی دوباره می‌بینمش.
‫وای، بس کن. خواهش می‌کنم بس کن. ‫گریه نکن و خوشحال باش.
‫واسه ناتان خوشحال باش. ‫واسه من خوشحال باش.
‫عیبی نداره. جدی می‌گم.
‫- وای. ‫- جدی می‌گم، عیبی نداره.
‫فقط...
‫فقط کاش یه کاری از دستم برمی‌اومد ‫که برات می‌کردم.
‫وای، عیبی نداره.
‫یه کاری می‌کردم ‫که کمکت کنم.
‫عیبی نداره.
‫- عیبی نداره. ‫- خیلی شرمنده‌ام. خیلی شرمنده‌ام.
‫عیبی نداره رون.
‫می‌خوای گردنت رو ماساژ بدم؟
‫- گردنم رو ماساژ بدی؟ ‫- اوهوم.
‫چرا که نه؟ فکر کنم خوب باشه.
‫خیلی‌خب.
‫از هر دوتون ممنونم ‫که اومدین اینجا.
‫می‌دونم شب جمع شدن...
‫گاهی سخته.
‫باید شام درست کرد، ‫پرستار بچه پیدا کرد و...
‫بهتره شروع کنیم.
‫لارا گیتس چی؟
‫من سعی کردم باهاش تماس بگیرم،
‫ولی نتونستم باهاش صحبت کنم.
‫چطوره خودمون شروع کنیم؟
‫آها...
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫خب، حالتون چطوره؟
‫من واسه این جلسه ‫قانون تعیین نکردم،
‫پس تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫البته مطمئن نیستم ‫چه کاری بهتره،
‫وقتی می‌خواین راجع به موضوعات...
‫مد نظرمون صحبت کنین...
‫شرایط حساسیه.
‫شاید حساس بودن شروع خوبی باشه.
‫همگی حس می‌کنین حساس هستین؟
‫هوم؟
‫گمون کنم من اخیرا ‫حساس بودم...
‫یا بیشتر حساس بودم.
‫اوهوم. منظورم احساساتی نیست.
‫منظورم حساسه،
‫بیش از حد حساس بودن رو می‌گم.
‫جنیس، تو چی؟
‫شاید.
‫احتمالا فکر خوبی باشه...
‫در حین توصیف کلامی شرایطمون...
‫با وضوح کامل صحبت کنیم.
‫موضوع بحثمون هنوز حساس بودنه؟
‫آره.
‫جنیس، چند وقته می‌خوام...
‫بهت بگم ‫دارم سعی می‌کنم درک کنم...
‫و...
‫خانواده‌ات رو بابت...
‫کار پسرت ببخشم.
‫عالیه.
‫در این راستا چه اقداماتی کردی؟
‫عذر می‌خوام.
‫وایستا.
‫عذرخواهی بحث ایجاد نمی‌کنه، ‫بهش خاتمه می‌ده.
‫تو خونه کلی حرف به ذهنم می‌رسه، ولی...
‫الان هیچی به ذهنم نمی‌رسه.
‫هرچی می‌خوای بگو.
‫می‌گم تو خونه فرض می‌کنم ‫دارم با یکی حرف می‌زنم،
‫ولی وقتی بقیه هم حضور دارن،
‫خیلی خاص می‌شه.
‫یعنی چی که «خاص» می‌شه؟
‫یعنی الان مادر پسری ‫که پسرم رو کشته...
‫اینجا حضور داره.
‫فقط هرچی تو ذهنته بگو.
‫هیچی تو ذهنم نیست. ‫دارم همین رو می‌گم.
‫گمون کنم دلم واسه دوستان مت تنگ شده.
‫بهتره سعی کنیم موضوعاتی رو مطرح کنیم ‫که همه‌مون رو شامل بشه.
‫تو صورت مت شلیک شده بود.
‫به کنار...
‫به کنار صورتش شلیک شده بود و...
‫و نصف فک و گونه‌اش پاره شده بود.
‫نمی‌خوام راجع بهش صحبت کنم. ‫نمی‌دونم.
‫اصلا نمی‌دونم چرا بیانش کردم.
‫خوبه که گفتی.
‫پسر تو اون کار رو کرد.
‫ولی کار جنیس نبود.
‫من نمی‌خوام راجع به بلایی ‫که سر پسرم اومد صحبت کنم.
‫نمی‌دونم اریک تفنگ‌ها رو ‫از کجا آورده بود.
‫پلیس‌ها گفتن تفنگ‌ها رو...
‫از یکی تو محله‌مون گرفته بود.
‫خودش گفت تفنگ‌ها رو ‫از یه غریبه گرفته بود.
‫ولی هیچ‌کس تو محله‌مون ‫به ذهنم خطور نمی‌کنه...
‫که حاضر باشه بهش تفنگ بفروشه.
‫لازم نیست توضیح بدی.
‫همگی نقش تو رو درک می‌کنیم.
‫نقش من؟
‫همین که تو نقشی نداشتی.
‫وای، خیلی عذر می‌خوام.
‫دخترم داره بالا میاره.
‫خواهرش اونجاست، ولی...
‫ولی...
‫بهتره من...
‫یعنی چی؟ یعنی ما باید خیر سرمون...
‫خب، حالا که لارا اینجا نیست،
‫بعدا ادامه می‌دیم.
‫جنیس.
‫تو جنیس رو رسونده بودی؟
‫خب، ماشینش دستش نبود.
‫- عجیبه. ‫- چرا عجیبه؟
‫خب، به نظرم انصاف نیست ‫جفتتون با ماشین تو اومده باشین.
‫انگار واسه جلسه برنامه‌ریزی کرده بودین.
‫اصلا این‌طور نیست.
‫البته من از شما پنهان نمی‌کنم ‫قبل از این جلسه...
‫با جنیس دیدار داشتم، ولی...
‫اگه هر کس هر وقت بخواد ‫باهام صحبت کنه، من در خدمتم.
‫جنیس چند وقت پیش اومد پیشم، ‫چون نیاز داشت صحبت کنه.
‫اگه هر کدومتون می‌خواستین ‫قبل از امشب باهام صحبت کنین،
‫می‌تونستین صحبت کنین، ‫ولی نکردین.
‫خلاصه، این جلسه رو تشکیل دادم ‫که همه‌مون بتونیم صحبت کنیم.
‫می‌خوام همه‌مون رو به بهبود بریم.
‫صحبت کنیم و بهبود پیدا کنیم.
‫قسم می‌خورم ‫با همدیگه...
‫از پسش بر میایم.
‫فقط متأسفانه الان نمی‌شه.
‫شرمنده‌ام. بیا جنیس.
‫می‌تونین خودتون تشریف... ‫من...
‫شرمنده‌ام. باید برم.
‫مرسی من رو رسوندی.
‫امیدوارم دخترت بهتر بشه.
‫من هم امیدوارم. ‫دعا می‌کنم. جنیس، وایستا.
‫می‌خوام بدونی ‫می‌تونی تا آخر...
‫این ماجرا روم حساب کنی.
‫این ماجرا رو پشت‌سر می‌ذاری...
‫و همه‌چی بهتر می‌شه.
‫- باشه. ‫- باور می‌کنی؟
‫آره. باور می‌کنم.
‫شب به خیر.
‫جنیس، ‫باید قبل از ورودت...
‫- باهات حرف بزنم. ‫- کارم دیر شده جک.
‫چی؟ ‫من رئیستم، خلاصه آره،
‫خودم می‌دونم دیرت شده، ‫ولی باید صحبت کنیم.
‫چند وقته من و شیلا ‫داریم راجع به تو،
‫مسائل بخش من، ‫خدمات مشتریان...
‫و جریان اون روز صحبت می‌کنیم،
‫خب، تصمیم گرفتیم...
‫تصمیم گرفتیم باید مرخصیت رو ‫تمدید کنیم.
‫ولی من دیگه مرخصی نیستم.
‫بازگشتت اشتباه بود.
‫باید اون اشتباه رو تصحیح کنیم ‫و دوباره بهت مرخصی بدیم.
‫- چرا؟ ‫- ای خدا، بی‌خیال! جدی می‌پرسی؟
‫من با کار تو انبار مشکلی ندارم.
‫وقتی تو اینجا سر کاری...
‫اتفاق عجیبی رخ می‌ده جنیس!
‫همه‌جا فاز عجیب و ناراحت‌کننده‌ای می‌گیره.
‫ببین، من فقط به فکر سلامت روان توئم.
‫نگران سلامت روان همه‌مونم.
‫فعلا حضور تو اینجا مناسب نیست.
‫حقیقت از همین قراره.
‫ببین، من نمی‌گم...
‫کلا نباید بیای سر کار.
‫شاید دو تا چهار ماه دیگه خوب باشه؟
‫ضمنا... قول می‌دم ‫تمام تلاشم رو بکنم...
‫وقتی برگشتی،
‫جات محفوظ باشه، خب؟
‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن.
‫می‌دونم چه حسی داری،
‫ولی باید بری خونه ‫و به خودت برسی.
‫شبانم بهم گفت یکی...
‫نمی‌تونست از خونه بره بیرون،
‫آخه می‌ترسید بره بیرون،
‫ولی یه روزی بالاخره رفت بیرون.
‫تو، بیرون، به من ربطی نداره...
‫چیکار می‌کنی، ‫ولی نباید بیای اینجا.
‫شاید بد نباشه کتاب بخونی.
‫یا مدیتیشن کنی.
‫خودت یه کاریش می‌کنی.
‫کسی خونه نیست؟
‫سلام.
‫چرا سر کار نیستی؟
‫خب، پنج و نیمه. ‫تازه رسیدم خونه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اِم...
‫تمومش می‌کنم.
‫امروز صبح کجا بودی؟ ‫پیدات نکردم.
‫چند هفته پیش، ‫تو ردیمر...
‫واسه بچه‌ها پیک‌نیک برگزار کرده بودن.
‫به نظرم اریک خوشحال می‌شد ‫توش شرکت کنه.
‫با ون رفتم محل پیک‌نیکشون...
‫و بچه‌ها همگی سرود می‌خوندن.
‫وقتی رسیدن اونجا، ‫تو تریلری پر از کاه نشستن...
‫و یه تراکتور می‌کشیدشون.
‫بچه‌ها لای کاه نشسته بودن.
‫خب، به همگی خیلی خوش گذشته بود.
‫من باید تمومش کنم.
‫جلسه بعدیت با استیو کیه؟
‫به زودی.
‫بیل ورن جلسه‌اش با مادرها رو...
‫واسه هفته بعد هماهنگ کرده.
‫لارا گیتس از الان گفته میاد.
‫جلسه تو ردیمر خیلی بهتر می‌شه.
‫شبان ورن روغن مقدس مسح رو میاره.
‫دور هم جمع می‌شیم.
‫بعدش... همگی می‌تونین ‫بار روی دوشتون رو...
‫به حضرت مسیح بدین.
‫- نمی‌خوام چنین کاری بکنم. ‫- ولی کل دردت،
‫کل افکار درهمت،
‫هر چیزی که حالمون رو بد می‌کنه،
‫حتی حالمون رو به هم می‌زنه،
‫همه‌شون از بین می‌رن.
‫کلا از بین می‌رن.
‫انگار...
‫انگار داری تو بیابون جون می‌دی،
‫ولی یهو یه لیوان آب همواره پر بهت می‌دن...
‫و می‌تونی هرچقدر خواستی ‫آب بخوری...
‫و دیگه هیچ‌وقت تشنه نباشی.
‫- به نظرم وحشتناکه. ‫- نه.
‫راستش، نقشه عکس وحشتناکه.
‫تحویل دادن بار روی دوشم ‫به چه درید می‌خوره؟
‫چون حضرت مسیح بار روی دوشت رو ‫ازت می‌گیره.
‫- ولی کی پسش می‌ده؟ ‫- نه، خودش حملش می‌کنه.
‫چرا؟
‫چون نمی‌خواد دیگه باری روی دوشت باشه.
‫خب، اگه هنوز بهش نیاز داشته باشم چی؟
‫بار روی دوشت رو می‌خوای چیکار؟
‫هنوز دارم سعی می‌کنم درکش کنم، ‫آخه بار روی دوش خودمه!
‫عصبانی نشو.
‫- من عصبانی نیستم. ‫- داری داد می‌زنی.
‫من داد نمی‌زنم.
‫- چرا، داری می‌زنی. داری می‌زنی. ‫- نه، نمی‌زنم.
‫من باید... ‫می‌شه تنهام بذاری؟
‫نه.
‫- برو. ‫- دارم سعی می‌کنم بهت بفهمونم...
‫اگه حضرت مسیح رو به دلت راه بدی ‫شرایط بهتر می‌شه.
‫چیز خیلی بدی نیست.
‫درجا به آرامش می‌رسی.
‫نمی‌خوام درجا به آرامش برسم.
‫من می‌تونم کمکت کنم.
‫بیا عبادت کنیم.
‫- نمی‌خوام عبادت کنم. ‫- چرا، می‌خوای.
‫- نه، نه، نه. ‫- بیا عبادت کنیم.
‫- برو اون‌ور پدرسگ. برو کنار پدرسوخته! ‫- اون‌جوری حرف نزن.
‫- فحش نده. ‫- تو کمکم نمی‌کنی!
‫جنیس، آروم باش! آروم باش!
‫- جنیس! ‫- برو کنار آشغال!
‫- جنیس! ‫- برو کنار!
‫خیلی‌خب، بریم استیو.
‫چطوره راجع به یه سری مسائلی ‫که بعد از دادگاه...
‫ذهنمون رو درگیر کردن صحبت کنیم؟
‫من چنده وقته به اون موقع...
‫که مت بعد از عمل لوزه‌اش ‫از بیمارستان...
‫اومده بود خونه فکر می‌کنم.
‫مریض بود و باید خونه استراحت می‌کرد.
‫آپاندیس پسر من تو ۱۳ سالگیش ‫ترکیده بود.
‫وای.
‫نمی‌خوام راجع به بیمارستان صحبت کنم.
‫اوهوم. خیلی‌خب.
‫خیلی عذر می‌خوام. من...
‫مدام چیزهایی رو که نمی‌خوام ‫راجع بهشون صحبت کنم مطرح می‌کنم.
‫عیبی نداره.
‫همه‌چی خیلی...
‫قاطی شده.
‫اِم...
‫تمام افکارم خیلی مبهم و قاطی‌ان.
‫من هم چنین حالی دارم.
‫پسرم از دنیا رفته،
‫ولی مطمئن نیستم یعنی چی.
‫من هم چنین حالی دارم.
‫- گمون نکنم داشته باشی. ‫- پسر تو از دنیا نرفته جنیس.
‫پسر من، پسر جیل ‫و پسر لارا گیتس رو کشت،
‫ولی الان تو یه سلول زندان نشسته.
‫پسر تو زنده است.
‫- می‌دونم... ‫- زنده است.
‫می‌دونم زنده است.
‫ولی هنوز نرفتی ملاقاتش.
‫در نتیجه...
‫- نرفتی ببینیش؟ ‫- رفتم.
‫بیاین به همدیگه دروغ نگیم.
‫من این رو در خفا بهتون گفته بودم.
‫بین خانواده‌هایی که پسرت ‫تحت تأثیر قرار داده...
‫و خانواده خودت فرقی هست.
‫می‌دونم فرق هست.
‫پس بدون هم تو،
‫خیلی‌خب.
‫هم خانواده‌ات، ‫هم پسرت رو مقصر می‌دونم.
‫خب، بیاین بس کنیم.
‫من به جنیس گفته بودم این بحث...
‫راجع به مقصریابی نیست.
‫خیلی اذیت‌کننده است.
‫نه، اذیت نشو.
‫فقط می‌خوام افکارم رو بیان کنم.
‫من فقط می‌خوام بفهمم ‫الان باید چه حسی داشته باشم،
‫عین کار خودت.
‫- برو به جهنم. ‫- از این حرف‌ها نداریم.
‫از این حرف‌ها نداریم.
‫این جلسه بحث آزاده،
‫از این حرف‌ها نمی‌زنیم.
‫لعنت خدا بر این زندگی.
‫بس کن. ‫این‌جوری صحبت نکن.
‫- از این حرف‌ها نزنین. ‫- داری بهمون می‌گی چی بگیم!
‫من بهتون نمی‌گم چی بگین.
‫شاید بهتر باشه از اول شروع کنیم.
‫«از اول شروع کنیم»؟ ‫یعنی چی که از اول شروع کنیم؟
‫منظورم اینه که منظور ‫استیو رو می‌فهمم...
‫و درست می‌گه.
‫- درست می‌گه؟ ‫- آره.
‫تابستون پارسال...
‫که اریک رفته بود اردوی کلیسا، ‫دو پسر شما هم اونجا بودن.
‫اریک داشت تو حموم نمره دوش می‌گرفت...
‫و پسرهای شما از بالای دیوار حموم ‫رو سر اریک...
‫دستمال توالت انداختن.
‫رو در حمومش هم کرم اصلاح اسپری کردن.
‫رو حوله‌اش هم کرم اصلاح اسپری کردن.
‫بهم گفت صبر کرد همه برن،
‫آخه خیلی ترسیده بود ‫و ناراحت شده بود.
‫من اصلا این سانحه رو نشنیده بودم.
‫منظورت اینه که دلیل ‫کشته شدن بچه‌هامون...
‫یه شوخی خرکی بود؟
‫نه.
‫جنیس می‌گه پسرش تحریک شده بود!
‫ما الان دنبال تحریک کسی نیستیم.
‫چند وقته به این کلیسا میای؟
‫چهار سال.
‫چرا به این کلیسا اومدی؟
‫از بچگی پرسبیترین بودم.
‫باشه، ولی چرا این کلیسای پرسبیترین؟
‫همیشه می‌خواستم بدونم ‫چرا میای اینجا.
‫کلیسای پرسبیترینه دیگه!
‫حس نمی‌کردی به بقیه نمی‌خوری؟
‫در اینجا به روی همه بازه.
‫اینجا هیچ دوستی نداری.
‫همیشه تنها می‌شینین.
‫با خانواده‌ات تنها می‌نشستی.
‫می‌خواستی به کلیسای دیگه‌ای بری؟
‫یادمه شوهرت ازم پرسیده بود...
‫می‌خوام گردنم رو ماساژ بده یا نه.
‫به نظرت حرف نامناسبی نیست؟
‫بعد از کلیسا،
‫وقتی داشتم دونات و قهوه می‌خوردم،
‫ازم پرسید می‌خوام گردنم رو ماساژ بده؟ ‫نمی‌دونستم چی بگم.
‫می‌تونستی بگی: «نه، ممنون!»
‫شب که می‌ری خونه...
‫و می‌بینی پسرت زندانیه ‫و شوهرت گردن مردم رو ماساژ می‌ده،
‫خوشحالی؟
‫نه.
‫تنهایی؟
‫نه.
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫- خودت تنهایی. ‫- چرا تنهام؟
‫چون پسرم به پسرت شلیک کرد.
‫پسرت پسر بی‌دفاع من رو...
‫بی‌دلیل به قتل رسوند.
‫هیچ‌کس باهاش حرف نمی‌زد.
‫- مهم نیست. ‫- هیچ‌کس.
‫هیچ‌کس تو مدرسه ‫باهاش حرف نمی‌زد.
‫پسر من، چهارده پسر دیگه، ‫چه فرقی می‌کنه؟
‫حتی اگه تا جون داشت کتکش زده بودن...
‫هم فرقی نمی‌کرد.
‫هر روز با گریه می‌اومد خونه.
‫نوجوان بود! ‫هر روز با گریه می‌اومد خونه!
‫چرا تو کاری نکردی ‫دیگه گریه نکنه؟
‫- سعی کردم! ‫- باید بیشتر سعی می‌کردی!
‫خیلی مسخره است.
‫- وایستا ببینم، چیکار می‌کنی؟ ‫- دیگه بسمه.
‫ممکنه لارا گیتس هم بیاد.
‫لارا گیتس می‌ره ردیمر خراب‌شده استیو!
‫ولی جلسه هنوز تموم نشده!
‫حالش خوبه؟
‫بهتره برم حالش رو بپرسم.
‫تو چطوری؟
‫- استفانی باید می‌رفت. ‫- من هم می‌رم.
‫آها، خب،
‫- فقط به یه سری از حرف‌هامون فکر کن. ‫- خداحافظ.
‫بابت جلسه بعدی بهت زنگ می‌زنم.
‫دیگه تو جلسه‌ای شرکت نمی‌کنم.
‫وقتی اومدم اینجا مریض شدم.
‫مسموم شدم و تو سلولم بالا آوردم.
‫الان حالت بهتره؟
‫نگهبان‌ها طولش می‌دن ‫تا یکی رو بفرستن...
‫بیاد به آدم رسیدگی کنه.
‫اگه آدم تو سلولش بالا بیاره ‫و به موقع...
‫به مستراح نرسه، ‫باید همون‌جا بمونه.
‫شب تا صبح کنار مستراح نشستم...
‫که تو تخت بالا نیارم.
‫بعدش خیلی طولش می‌دن ‫تا دکتر بیارن...
‫و داروی گوارشی بدن.
‫اینجا قبلا با زندانی‌ها...
‫نگهبان‌ها مشکل داشتن.
‫زندانی‌ها زندان رو اداره می‌کردن...
‫و نگهبان‌ها هیچ کنترلی نداشتن.
‫الان برعکس شده.
‫پارسال ۱۲۵ مورد چاقوکشی رخ داده.
‫امسال فقط چهار مورد رخ داده.
‫باید این رو باز می‌کردن.
‫واقعا گمون نمی‌کنن کاری بکنم.
‫بیرون بهم گفتن ‫دست‌بند و پابند...
‫بهت می‌زنن.
‫آها.
‫بهم گفتن نباید از سر جات بلند بشی.
‫نباید از سر جام بلند بشم.
‫روزی پونزده دقیقه بیشتر ‫نمی‌رم هواخوری...
‫و فقط وقتی هواخوری خلوته می‌رم،
‫آخه ممکنه زندانی دیگه‌ای مجروحم کنه.
‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫عیبی نداره.
‫زندانی‌ها همیشه تماس می‌گیرن.
‫کارمندان زندان تماس‌ها رو ‫شنود می‌کنن،
‫ولی می‌تونن تقریبا با هر کسی ‫که بخوان صحبت کنن،
‫فقط نباید تلفنی...
‫با خلافکارها صحبت کنن.
‫گاهی اوقات زندانیان سعی می‌کنن ‫کلمات رمز یا عبارات خاصی به کار ببرن...
‫که بتونن یه سری فعالیت مجرمانه رو ‫مخفیانه برسونن.
‫ولی چون خطوط تلفن با دقت شنود می‌شه،
‫کارمندان زندان تقریبا همیشه می‌فهمن...
‫مکالمه طرف غیرقانونیه.
‫به من خیلی سخت گذشته.
‫- حرف عجیبیه. ‫- متأسفم.
‫وقتی مخاطبت زندانیه، ‫حرف عجیبیه.
‫درست می‌گی.
‫نمی‌گم هیچ اشتباهی نکردم.
‫من کار خیلی اشتباهی کردم.
‫ولی اینجا خیلی بده.
‫من فقط داشتم حالم رو بهت می‌گفتم.
‫می‌خوام همه بدونن ‫از کارم...
‫پشیمونم.
‫می‌خوام حتما به بقیه بگی...
‫احساس پشیمونی می‌کنم.
‫به کی می‌خوام بگم؟
‫مردم ازت سوال نمی‌پرسن؟
‫گاهی می‌پرسن.
‫خب، وقتی پرسیدن ‫بهشون بگو پشیمونم، خب؟
‫ضمنا، فقط به دلایل قانونی...
‫نمی‌گم پشیمونم.
‫واقعا پشیمونم.
‫این مدت به کارم فکر کردم...
‫و حس می‌کنم کارم...
‫خیلی اشتباه بود.
‫من با آدم‌های زیادی حرف نمی‌زنم.
‫ازت نمی‌خوام بری دنبال مردم ‫و باهاشون حرف بزنی.
‫فقط اگه خودت حرف زدی.
‫می‌گم.
‫خیلی احمقانه جلوه می‌کنه که بگم...
‫اینجا خیلی فکر کردم.
‫گمون کنم همه همین رو می‌گن...
‫یا شبیه حرف‌های کلیشه‌ای زندانی‌هاست.
‫ولی من واقعا این مدت ‫به کارم فکر کردم...
‫و بابت کشتن همکلاسی‌هام پشیمونم.
‫کنترل ذهنم از دستم خارج شد...
‫و گند زدم.
‫داشتم یه سری از لباس‌هات رو جمع می‌کردم.
‫داشتم یه سری از وسایل پدرت رو ‫جمع می‌کردم...
‫و داشتم یه سری...
‫از وسایل تو رو ‫هم باهاشون کنار می‌ذاشتم.
‫وقتی پلیس‌ها اومدن تو اتاقت...
‫لباس‌های...
‫آویزون کمدت رو بردن.
‫بهشون گفتم تفنگ‌ها رو ‫اونجا قایم کردم.
‫چیز خاص دیگه‌ای تو کمدم نیست.
‫اگه بخوای می‌تونی ‫کل وسایل اتاقم رو جمع کنی.
‫فقط می‌خواستم لباس‌هات رو جمع کنم.
‫می‌تونی کلش رو جمع کنی.
‫پدرت گفت تو کلیساش ‫پیک‌نیک برگزار کرده بودن.
‫گفت اگه تو می‌رفتی خوشت می‌اومد.
‫چه بدونم.
‫با مادرهای پسرهایی که کشتی حرف زدم.
‫مگه نگفتی با کسی صحبت نکردی؟
‫شبان کالاهان جلسه‌ای با مادرهاشون ‫ترتیب داده بود.
‫با هر سه‌تاشون؟
‫فقط من، استفانی گریزر و جیل یاردلینگ بودیم.
‫مامان ناتان گیتس کجا بود؟
‫اصلا نیومد.
‫شاید زیادی ناراحت بود.
‫شبان کالاهان جلسه رو برگزار کرد ‫تا بتونیم صحبت کنیم...
‫راجع به اون اتفاق و حال خودمون ‫صحبت کنیم.
‫یه سری از حرف‌هاشون رو می‌گی؟
‫جلسات کوتاهی بودن.
‫- بیش از یه جلسه داشتین؟ ‫- نه راستش.
‫باز هم جلسه می‌ذارین؟
‫نه.
‫چرا نمی‌ذارین؟
‫نمی‌خوایم دیگه جلسه بذاریم.
‫احتمالا حرف‌های بیشتری داشته باشین.
‫نداریم.
‫ازت پرسیدن اومدی ملاقاتم یا نه؟
‫دیگه چی ازت پرسیدن؟
‫از من چی بهشون گفتی؟
‫کاش می‌تونستم باهاشون حرف بزنم.
‫خوشحال می‌شم یه سری چیزها رو ‫بهشون بگم.
‫اینجا با چند نفر صحبت کردم و...
‫خودم روان‌درمانگر دارم.
‫خوشحال می‌شم بهشون بگم ‫الان چه حالی دارم.
‫می‌خواستم حال خودم رو بهت بگم.
‫بهم گفتی دیگه.
‫می‌خواستم نظر خودم رو بهت بگم.
‫- راجع به چی؟ ‫- راجع به اون اتفاق.
‫بهتره قتل خطابش کنی.
‫با اون فرق داشت.
‫نه، فرق نداشت.
‫من رفتم سر کلاس ورزش...
‫و درک گریز و ناتان گیتس رو ‫با هفت‌تیر به قتل رسوندم.
‫بعدش رفتم تو راهرو، ‫مت یاردلینگ رو پیدا کردم...
‫و با شاتگان به قتل رسوندمش.
‫سه فقره قتل.
‫من مادرتم.
‫دلیلش رو درک می‌کنم.
‫- دلیل چی رو؟ ‫- دلیل اون کارت رو.
‫اون موقع...
‫حس می‌کردم چاره‌ای ندارم. ‫هیچی منطقی نیست.
‫- منطقیه. ‫- منطقی نیست.
‫اون زن‌ها خیلی نفرت‌انگیز و بی‌شعورن...
‫و بچه‌هاشون هم نفرت‌انگیز و بی‌شعور بودن.
‫کار من خیلی اشتباه بود.
‫- نباید به کسی شلیک می‌کردم. ‫- ولی کردی. بهشون شلیک کردی.
‫نباید بهشون شلیک می‌کردم.
‫بهشون شلیک کردی. کشتیشون.
‫- بس کن. ‫- رفتارشون با من خیلی بد بود.
‫پسرت بچه‌هاشون رو کشته.
‫کار خودت بود. ‫تو بچه‌هاشون رو کشتی.
‫می‌دونم کار خودم بود.
‫داشتی از خودت محافظت می‌کردی.
‫- نه. ‫- چاره‌ای نداشتی.
‫چرا، داشتم. ‫کلی چاره داشتم.
‫می‌تونستم هر کار دیگه‌ای بکنم.
‫ولی نکردی.
‫هیچ‌کس نباید جون کس دیگه‌ای رو بگیره.
‫مردم خیال می‌کردن تو عقب‌افتاده‌ای.
‫وقتی نوزاد بودی...
‫سرت کوچک بود ‫و چشمت خیلی بزرگ بود.
‫همین‌جوری زل می‌زدی ‫و به ندرت گریه می‌کردی.
‫مردم خیال می‌کردن عقب‌مونده‌ای.
‫- ازت خوششون نمی‌اومد. ‫- من هم ازشون خوشم نمی‌اومد.
‫بهت حرف‌های وحشتناکی زدن ‫و بلاهای وحشتناکی سرت آوردن.
‫اون‌قدر بهت فشار آوردن ‫که اون کار رو کردی.
‫- کسی مجبورم نکرده بود. ‫- احساس بدبختی رو بهت تحمیل کردن.
‫تحقیرت کردن. ‫ازت متنفر بودن.
‫هنوز ازم متنفرن.
‫پس کارت حس اون‌ها رو تغییر نداد.
‫فقط حس خودت رو تغییر داد.
‫تو چیزهایی که من دیدم رو ندیدی.
‫عین جنگ یا تصادف می‌موند.
‫استفانی گریزر می‌گه فرقی نداره...
‫که با گریه از مدرسه می‌اومدی خونه.
‫- فرقی نداره. ‫- چرا، فرق داره.
‫دیگه بخشی از چیزهای موجود نیست.
‫چرا، هست. بخشی از منه.
‫من گریه می‌کردم، نه تو.
‫بخشی از منه.
‫من بچه بودم.
‫- تو پسر قوی‌ای هستی. ‫- این‌جوری نگو.
‫پسر قوی‌ای هستی. ‫گریه نکن.
‫به نظرم بهتره بری.
‫خودشون بهم می‌گن ‫ملاقاتم کی تموم می‌شه.
‫می‌تونی بهشون بگی ‫خودت می‌خوای بری.
‫پدرت می‌خواد حضرت مسیح رو ‫به دلم راه بدم.
‫نمی‌تونم. ‫جوری که اون می‌خواد نمی‌تونم.
‫شاید بهتر باشه بدی.
‫ضمنا، می‌گه عبادت کمکم می‌کنه،
‫می‌گه کوچک‌ترین چیزها هم...
‫با عبادت حل می‌شن.
‫عالیه.
‫خب، عبادت که نمی‌تونه ‫چیزی به آدم بده.
‫اون‌جوری نیست.
‫من در هر صورت نمی‌دونم.
‫شاید خدا واقعا داره کمکم می‌کنه.
‫- خدا نمی‌خواست این‌جوری بشه. ‫- ولی به هر حال رخ داد.
‫کاش می‌تونستی مرگ اون پسرها رو ببینی.
‫اون‌جوری حالم رو درک می‌کردی.
‫من درون بدن اون پسرها رو دیدم.
‫به صورت مت یاردلینگ شلیک کردم.
‫- می‌دونم. ‫- شاهد ترکیدن سرش بودم.
‫خون مت رو سراسر راهرو دیدم.
‫- بسه! ‫- دارم یه چیزی رو توضیح می‌دم!
‫آره، می‌دونم داری یه چیزی رو ‫توضیح می‌دی.
‫دارم سعی می‌کنم بهت بفهمونم ‫چقدر وحشتناک بود.
‫می‌دونم وحشتناک بود. ‫می‌دونم خون‌ریزی شد،
‫می‌دونم بچه‌ها رو زمین افتاده بودن،
‫جریان مأمورها و معلم‌ها ‫و همه‌چی رو...
‫می‌دونم! ‫الان دیگه بخشی از منه.
‫اون مرگ‌ها بخشی از منن!
‫می‌دونم چی شده.
‫- نه، نمی‌دونی. ‫- می‌دونم چی به سر من اومده.
‫برو.
‫می‌رم.
‫برنگرد.
‫برنمی‌گردم.
‫خواهش می‌کنم...
‫بهشون بگو پشیمونم.