مووی شو تقدیم می کنید .::MovieSho.Com::.
شما کفش دزدیدید.
هیچکدومتون فکر نکردین 'یه دختر هم بینمونه.'
ولی وقتی شهوتی میشین، فقط به فکر ما میفتین.
خیلی حقیقت داره، هیل. واقعا تحریک شدم.
رفیق، زدیم به آپارتمان های آجی بادم.
به ما نگاه کن! هم دوره ای هامون مدیر شرکت ها شدن.
ما هنوز کفش دزدی می پوشیم.
کامی، داری از چی فیلم میگیری؟ داری از من فیلم میگیری، درسته؟
روی من تمرکز کن، چیزی رو از دست نده، وگرنه چاقو میخوریا.
یه جفت انتخاب کن، طلعت، وگرنه هیچی نمیمونه.
اون راست میگه، طلعت.
بذار ببینم.
یه دقیقه بهم فرصت بده. اینو بگیر.
این یکی برای من عالیه. سایز خودمه.
رفیق، من اینو دوست ندارم.
رفیق، متاسفم، این کفش یه لیدره.
وقتی من اینجا هستم نمیتونم اونو بهت بدم.
نگاه کن، اینجا یه 'ک' هم هست. 'ک' سرکان.
یادم نمیمونه که تو بهش نگاه کردی.
بذار بپوشمش.
از جورابا فیلم نگیر.
نتونستم جوراب تمیز تو خونه پیدا کنم، کامی.
خیلی قشنگه!
باید یه اسب بخرم که بهش بیاد.
هی، نگاه کن. بچرخونش، طلعت.
چی میتونم براتون بیارم؟
این دیگه چه جور پولیه؟
- تو وسط روز به خونه ها دستبرد زدی؟ - نه!
فقط به ساختمونای پولدارا.
اونا یه سبد جلوی هر در میذارن.
داخلش یه لیست و پوله برای اینکه دربان خرید کنه.
منطقیه، مثل طعمه.
'من فقط اینو برمیدارم و میرم، نمیخوام دردسر درست کنم.'
ولی اونها پول ها رو داخل خونه امن میکنن.
خب، بدون خطره.
برای دربان خطرناکه.
واقعا.
خیلی بد شد، اخراجش میکنن.
- بیچاره، اون یکی از خودمونه. - نه، ما دزدی نکردیم.
ما لیست ها رو گرفتیم.
رفتیم بازار. همه چیز رو نصف قیمت گرفتیم.
هر چی که تو لیست بود. شیر، تخم مرغ، عسل، نون، گوشت...
گذاشتیم جلوی در خونه همه.
طلعت، این یه دزدی خلاقانست. بهش به عنوان یه نویسندگی خلاقانه فکر کن.
ولی ما داریم کلاس رو درس میدیم. با ما بمون.
- این دیگه کیه؟ - طلعت.
اون تازه اومده اینجا، شاگردمه. داره درباره زندگی یاد میگیره.
پس میتونه بیاد خواستگاری خواهرم. خوب میشه.
منطقیه. امشب میریم خواستگاری خواهرش.
دوباره.
خب. حدود یک ساله که…
من عاشق خواهر کریم، کریمان هستم. با اینکه همسن هستیم.
و چون من یه آدم یاغی هستم. عموش داره بیخودی لجبازی میکنه که نگهش داره.
پدر کریم فوت کرده، پس باید از عموش برای خواستگاریش اجازه بگیریم.
ولی من تو محله آبرو و شهرتی دارم، طلعت.
به اسممون اعتماد میکنیم و دختر رو حتماً به دست میاریم.
ایشالا مثل اونور بشی!
بزن بریم.
کمیل. ببین، یه تسبیح از بیلر بیلی گالیپ اوستا دارم.
میخوام با این مخشو بزنم.
طلعت، ببین، اونهاش، کریمان.
میبینیش؟
یعنی چی نیا؟ میام. طلعت، برو.
من تحت تاثیرش قرار میدم. همونجا وایسا.
چند بار بهت گفتم نیا؟ بچه ها میترسن.
پس نباید معلم میشدی.
باشه، حالا برو. بعد از مدرسه برگرد.
مستقیم میری خونه، منم خونه میبینمت.
اونور، ببین، داری لجبازی میکنی.
عموم نمیذاره برم، تو باید یه کار پیدا کنی.
برعکس. اون که آسونه. من کار سخت رو انجام میدم.
با وجود عموت باهات ازدواج میکنم.
اون تو رو به من میده و میگه 'لعنت بهت اونور!'
باشه، برو، زنگ خورد. بچه ها الان میرسن. برو دیگه، برو.
- یه بوس بده میرم. - اونور، مردم میبیننمون، برو.
همینو میخوام. یه بوس بده.
- فکر کنم کریمان داره منو میبوسه. - باشه! میبوسمت، خفه شو!
- تو خیلی عوضی هستی. - به نفعمه.
زود باش، زنگ خورد. بچه ها الان میرسن. برو!
کریمان، عاشقتم.
منم دوستت دارم، ولی میدونی که کافی نیست.
برای من که کافیه.
اگه ازدواج کرده بودیم، اینقدر لذت نمیبردم.
من عاشق اینم که کاری کنم مردم بگن 'دوستت دارم'.
فکر میکنم همه باید بگن، چون من ارزششو دارم.
طلعت.
دیدی؟ منو بوسید.
- ندیدم. - چطور ندیدی؟
قسم میخورم منو بوسید.
باشه، ولی من ندیدم.
گورتو گم کن طلعت، از چشات استفاده کن.
منطقه کادیکوی دفتر مختار نملیزاده
- این دیگه چه کوفتیه؟ - دوربینه، داشت از محله فیلم میگرفت.
گفتم بیا از من فیلم بگیر، من خود محله ام.
یه مدته داره از من فیلم میگیره.
خیلی آدم خوبیه، میدونی؟ چند بار چاقو زدمش.
حتی به پلیس هم نگفت. چه مرد شریفی.
عمو، آقای طلعت تازه به محله ما اومده.
اون بیچاره است، کسی رو نداره. من دارم بهش زندگی رو یاد میدم.
جای درستیه.
هر ثانیه با تو یه درسه.
من چه کار کردم، عمو؟
- همه چیز رو لیست کنم، اونور؟ - بله.
تو حسابی منو عصبانی کردی.
عمو، چرا باید همه چیز رو زیر و رو کنی؟
عزیز دلم، نازنینم، معنای زندگیم.
اگه تو نتونی ازش خواستگاری کنی، کی میتونه؟ غریبه ها؟
پسر، اون نمیذاره بره. چرا نمی فهمی؟
اون ازت خوشش نمیاد. اون تو رو نمیخواد.
ولی اون تو رو میخواد، نامیک یه مرد قدیمیه.
اون میخواد اونو به کسی بده که به چیزهایی رسیده باشه.
تو رئیس محله ای. کی بهتر از تو؟
اگه از وظیفه ات سوء استفاده میکردی، میتونستی میلیون ها به دست بیاری.
- اما تو پاکی، ازش سوء استفاده نمیکنی. - ما میریم اونو برای من خواستگاری کنیم؟
نه، برای من.
من به عنوان برادرزاده خودت، مردی هستم که به چیزهایی رسیده.
عمو، نگاه کن.
خدا بهت بچه نداده. من گناهات رو نمیدونم.
اما بهت یه برادرزاده مثل کوه داده.
اگه نمیتونی از من مراقبت کنی، متاسفم، ولی لعنت به اینجور عمویی.
خدایا ما رو ببخش!
زود باش! دیر میشه.
دیر نشده، اونور.
مرده بهمون گفت نیایم.
تو منو مجبور میکنی با اون خون آشام روبرو بشم، نمیدونم چی بهت بگم.
- اون باجناق منه! - بله.
راستی که حرف از خون آشام شد، زنت کجاست؟
اون نمیاد، اونور.
گفت یه کم خجالت میکشم.
من چهار دوره به عنوان مختار انتخاب شدم.
فقط برای اینکه خودم رو تو این وضعیت پیدا کنم؟
میتونیم کریم رو اینجا بذاریم.
این بی ادبیه، رفیق. این خونه خودمه!
عموت به هر حال نمیذاره تو بیای تو.
کمیل، بیا دیگه.
ازمون فیلم بگیر.
اون یه مشاور املاک سابقه.
اون یه خونه از کاتالوگ بهمون نشون میده.
رفیق، منم مشاور املاکم!
خفه شو کریم، بیا نگران نگرانی های تو نباشیم.
ادامه بده.
مامان، یه کم سوپ میخورم وقتی اینجام.
اون نمیذاره، کریم، چیکار میتونم بکنم؟
اون اجازه نمیده.
خب... بریم سر اصل مطلب.
عمو نامیک، راستش، ما میخواستیم بریم سر اصل مطلب.
- ما میپرسیم و تو جواب میدی. - نه، خوبه.
نمیخوام زحمت بکشی.
داری ما رو خجالت میدی، بابا. یا عمو. یا آقای نامیک.
بیشتر از این خجالتتون میدم.
خجالت نمیکشی؟
عجب رویی داری پسر.
ده بار ازم خواستگاری کردی، ده بار جواب رد دادم.
تو چی میگی مختار؟
خجالت میکشم از در بیرونت کنم.
چطور جرأت میکنی با این آدما بیای در خونه من؟
نامیک، اونور برادرزاده منه.
میدونی که پدر و مادر نداره.
به من چه؟ این چه جور استدلالیه؟
چی باید بگم؟
بگم 'چون پدر و مادر نداره، دخترمو فورا بهش میدم!'
چی باید بگم؟
حالا اومدم دوباره خواستگاری.
نیازی به دل شکستن نیست.
اگه یکم بیشتر به حرفات دقت میکردی…
کاش میشکست.
هر کاری کنم، دل شماها نمیشکنه.
یه کم ناراحت شید.
کاش این حرفو نمیزدی نامیک.
ببین، تو هم برادرزاده داری.
هیچکس جرأت نمیکنه به برادرزاده من دختر بده!
من به طرفداری اعتقادی ندارم.
برادر، تو ده بار جواب رد دادی بهش.
ولی این پسر دست بردار نیست. بازم اینجاست.
یعنی عاشقشه.
یه کم آرومتر لطفا.
مختار، اصلا برام مهم نیست!
گمشو بیرون از خونه من.
- خفه شو! - مودب باش!
من رئیس دهاتم.
آدم عوضی.
مگه تو اداره مختاریم؟ دولت داره ازش خواستگاری میکنه؟
- فیلمبرداری رو قطع کن! - دیگه کافیه!
حالا نوبت منه.
دو ساعته داری چرت و پرت میگی.
تو چه دوره‌ای زندگی میکنیم؟ 'دختر دادن' دیگه چیه؟
آره، حرفتو بزن.
به خاطر آدمای دهاتی مثل توئه که ما این وضع رو داریم.
زیاده روی نکن.
تو چی میخوای؟ چرا نمیذاری بره؟
اون اندازه یه خره. هر کی رو بخواد میتونه باهاش بخوابه.
این دیگه چه کوفتیه؟
باشه. کریمان، بیا اینجا دخترم.
میخوای با اونور ازدواج کنی؟
خب، دوست دارم.
ولی البته اول باید یه کار پیدا کنه.
باید یه موقعیت خوبی داشته باشه.
خب، من معلمم و مردم منو میشناسن.
ممکنه سر اونور تلافی کنن، اگه کار نداشته باشه.
اونور.
این دختر ارزش هیچی نداره. بزن بریم.
خودتو واسه حرف زدن الکی خسته نکن، مرد.
برو بیرون.
تکون بخور!
بیا عمو، بریم. بعداً برمی‌گردیم.
زود باش!
خجالت بکش، عمو.
جلوی دوستام تحقیر شدم.
خیلی ناراحتم. میرم تو اتاقم.
گمشو از این خونه بیرون!
برو بیرون. گمشو بیرون!
عمو. حالا میبینی.
یه کار خوب پیدا میکنم و نریمان رو میبرم.
اونور.
به من نگو عمو!
عموت مرده. منو تنها بذار!
منو. تنها. بذار!
- عمو. - به من نگو عمو!
- عمو. - عموت مرده!
- به من نگو عمو. - راسیم!
- برو! - عمو!
- داداش راسیم! - عمو!
عمو!
ارزشش رو داشت منو ناراحت کنی، عمو؟ ببین به چه روزی افتادی.
آه، راسیم، آه!
بهت گفتم نرو.
بهت گفتم حرفش رو باور نکن.
اون ناراحته.
چی میگی؟ صبر کنیم؟ میمیره؟
حتی اگه نمیره، زمین‌گیر میشه. ولی بهتره بمیره.
قدریه، اینا رو از اینجا ببر. لطفا.
اونور!
ببین، این دختره هاله یه ساله تو خونه من مونده.
انگار که کافی نبود، تو کریم رو هم بهش اضافه کردی.
اون یه زنه، اینو میفهمم.
ولی با این پسره نمیشه، اونور.
در رو قفل میکنم و تو خونه خودم میرم میخوابم.
یه اسلحه خریدم.
با یه اسلحه پُر میخوابم.
اگه کابوس ببینم، ممکنه شلیک کنه!
من اونو نمیخوام.
الان وقتشه؟ لطفا اونو با خودت ببر.
باشه.
کریم، هاله، بیاین، بریم.
متاسفم برای تو هم. خدا بهت کمک کنه.
- چی شد، دکتر؟ - خیلی متاسفم.
ما دوبار از دستش دادیم، ولی بالاخره دوباره زنده برش گردوندیم.
چطور میتونی اینجوری حرف بزنی؟ انگار خبر بدیه.
آقای راسیم مرد بزرگیه. شرط میبندم رفته بهشت.
ما با شوک الکتریکی اونو از بهشت بیرون کشیدیم.
مقاومت کرد و دوباره رفت. و ما دوباره برش گردوندیم.
اما متاسفانه در حالت نباتی.
نمیدونم به هوش میاد یا نه.
- حالت خوبه؟ - عموم!
عمو، شما در حالت نباتی هستید؟
- باشه، اتفاقی نیفتاده. - شما در حالت نباتی هستید؟
- اونور. - قندم افتاده.
از صبح چیزی نخوردم. احمد، یه دوروم برام بگیر.
یه آقایی هست اهل کیلیس، جگر خیلی خوبی داره.
نصف یه نون بگیر. حالم خوب نیست، احمد.
عموی من در حالت نباتیه.
تو این سن کم. اون خانم غش کرد؟
همسرش؟ نه، اون غش نکرد.
میبینی، من غش کردم. اون نه.
اونا بچه دار هم نمیشن. چرا عموم زنشو ول نمیکنه؟
چرا باهاش بهم نزد؟
من به ارث میبردم.
آه، عمو.
عموی زیبای من.
کاری هست که از دستم بربیاد، داداش؟
عذاب وجدان داری، داداش؟
داداش.
عذاب وجدان داری؟
آره، خفه شو.
چرا داری منو عصبانی میکنی، مرد؟
بهت گفتم خودتو سرزنش نکن
که عموت به خاطر تو زمین گیر شده.
چرا باید به خاطر من زمین گیر بشه؟ یه تصادفه.
فقط دلم برای عموم تنگ شده.
رفیق، اگه عموت برات ارث گذاشته بود،
زن عموت هیچوقت بهت نمیداد.
پس حالا کی میشه مختار؟
وقتی بهش فکر کردم، فهمیدم که عذاب وجدان دارم.
به هر حال، عموم به خاطر من اونجا بود.
من به عموم مدیونم.
به خاطر همین تصمیم گرفتم جایگاه مختار رو به دست بگیرم.
این کارو نکردم که بتونم کریمان، خواهر زیبای کریم رو راحت تر داشته باشم.
بابا.
خب، اهالی محترم. میدونید که حال عموم چطوره.
فکر کردم باید کارها رو به جریان بندازیم.
به خاطر همین من شدم مختار جانشین.
و کمک کنم عقب افتادگی ها جبران بشه.
به این آسونیه؟
بذارید بزرگترا در این مورد تصمیم بگیرن.
خودسرانه کاری نکن، اونور.
بزرگترا تحت فشار تصمیمشونو گرفتن.
رفتیم فرمانداری و اونا یه معرفی نامه بهم دادن.
داداش خلیل، چرا این کارو کردی؟
نمی‌دونم، موسی.
گفت: 'دم در وایسا،
اگه فرماندار پرسید، بهش بگو من آدم خوبیم.'
بالاخره اونم از همین محله‌ست. فکر کردیم به دردسر افتاده.
تو فکر کردی، رفیق. ما بهت گفتیم کلاهبرداره.
داداش موسی، سخت نگیریم به این پیرمردها.
می‌خوام با خدمت کردن به عموم، لطفشو جبران کنم.
این چیزیه که عموم می‌خواست.
همیشه می‌گفت: 'هر چی دارم مال توئه.'
پس یه جورایی مثل وصیت‌نامه می‌مونه.
اگه مخالفت کنی، دشمن محله‌ای.
بعد از اینکه مختار شدم، یه اسلحه هم بهم دادن.
ببین، اونور، قضیه اینجوری نیست.
بهت میگم. سه ماه دیگه انتخابات هست.
- تو اولین انتخابات میری. - تو که به من آسیب نمی‌زنی.
به رفیقمون تبریک میگم که مختار شده!
باریکلا!
این چیه؟ این درخت مگنولیا نیست؟
چرا انگور داره؟ کمیل، فیلم بگیر. اینو ببین.
حتی درختا هم تو این زمونه قاطی کردن.
- جالبه، آقای اونور. - آقا؟
- بذار دوباره بشنوم. - آقای اونور.
برو کنار.
آدو، یه لحظه صبر کن. بذار یه چیزی بهت بگم.
درو ببند، کریم.
چه خبر شده؟
داریم از هم جدا میشیم. تو الان داری از پیش ما میری.
یعنی چی؟ چرا؟
داداش، من تازه مختار شدم.
دارم محله رو متقاعد می‌کنم، بودن تو دور و بر ما، بهمون آسیب میزنه.
اون راست میگه، آدو. یه مدت نیا.
شماها دارین راجع به چی حرف میزنین؟
"بودن من دور و بر شما."
- این شغل منه، مگه نه؟ - آره.
ما نمی‌تونیم کسی رو با یه آدمی که از نشون دادن آلتش پول درمیاره، متقاعد کنیم.
نمی‌تونی اینقدر ساده‌انگارانه به قضیه نگاه کنی.
اجازه نمیدم.
۴۳ سانتی‌متره.
من مدرک دارم. همتون اینو می‌دونین.
مردم بلیط می‌خرن. براش سر و دست می‌شکونن.
می‌دونی چه کارا می‌کنن تا پنج دقیقه اونو ببینن.
دوباره شروع نکن. می‌دونیم، داداش.
اونور، قبلاً در این مورد صحبت کردیم.
بهت گفتم به من احترام بذار و تو هم قبول کردی.
اون موقع فرق می‌کرد، آدو. هوا سرد بود.
من تو دفتر با تو می‌گشتم.
الان شرایط عوض شده. آینده‌مون در خطره.
لطفاً دوستاتو ترک کن، و هیچی نگو.
- وگرنه مجبور میشم بهت شلیک کنم. - اونور، ببین.
- از این طرف... - گمشو.
ادامه بده.
- باشه. - شلیک می کنم!
باشه، رفتم، خیله خب!
کمیل، این تیکه رو کات کن. وجهه مون رو خراب می کنه.
نوشته سیگار کشیدن داخل ممنوعه، نگاه کن.
ندیدمش.
مهر با امضا گرفتی؟
آره، اونجاست.
خوبه. تا وقتی نیستم کارها رو روال نگه دار.
برگه اقامت، هرچی، فقط مهرش کن.
چقدر بابت مهر پول بگیریم؟
نمی دونم. اگه پولدارن، هرچی می تونی بگیر.
اگه فقیرن، فقط ۱۰ لیر بگیر.
ولی الان می تونن آنلاین بگیرنش.
یه ویرونه به ارث بردیم. اینجا هیچ درآمدی نیست.
دفتر قشنگه و اینا،
ولی اینجا پولی در نمیاد.
حقوق مختار نه کفاف کریمان رو میده نه خدمت به محله رو.
احمد، اینو گوگل کن.
مختار متقلب.
شاید یه چیزی یاد گرفتیم. تایپش کن!
با 'مختار متقلب' شروع کن و بذار خودش کاملش کنه.
رفیق، تو باید حداقل یه استعداد داشته باشی.
استعداد من همینه، خانم هاله. مختار بودن.
ببین، من رهبر محله ام.
مختار، ماشین اومد.
اون بچه منه.
و حالا من رئیسم.
این از کجا اومد؟
با پول آینده دفتر مختاری اجاره ش کردیم.
داداش، من نزدیک ترین آدم به تو ام، من راننده تم.
وظایف رو تقسیم می کنیم احمد.
من فرمانده نقلیه ام.
تو چی فکر می کنی، هاله؟
تا حالا یه همچین چیز احمقانه ای ندیده بودم.
باهاش رو راست باش، مرد. باهاش حرف بزن. شاید نرم شد.
رفیق، می ترسم قبول نکنه.
خب که چی اگه ردت کنه؟ تو که دیگه گند زدی.
این خوبه که یه دختر بهت نه بگه. حداقل داره باهات حرف می زنه.
من منتظر اون روزیم که نتونه نه بگه، رفیق.
اونور! خوب اومدی!
ممنون، خواهر قدریه، ممنون.
باید یه حیوون قربونی کنی.
خدا نکنه، از تصادف حفظت می کنه.
حق با توئه، قدریه. به زودی می بینمت.
سامی، داری چیکار می کنی؟
- بیا. - خدا قوت.
یه ماشین گرفتم، ممنون. چطوره؟ خوبه؟
- خیلی خوبه. - ماشین عالی ایه.
- داری چیکار می کنی، مرد؟ - ببخشید، قدریه گفت.
گفت یه حیوون قربونی کنید.
خدا قبول کنه.
منظورش گوسفند بود، مرد!
من گیاهخوارم، سامی، نمیتونم.
کمیل، این تیکه ها رو هم ببر.
این رو منتشر نکن. بیا، این رو نشون نده.
چطوره؟
- تو برو، من ماشینو چک میکنم. - خوبه.
میخوام با ماشینم تنها باشم.
کمیل، اون رو دیدی؟
چراغ 'میتونی تو خط امن رانندگی کنی'.
این رو بذار و میتونی بری.
اوه، آره. ماشین قشنگیه.
دوربینو خاموش کن، از همه چی فیلم نگیر.
بفرمایید بشینید. بفرمایید.
خب، خسته و پیر به نظر میرسی. چرا هنوز این رو میخوای؟
عشق صندلیه، مرد.
مصمم هستم که وقت گرانبهاتون رو برای اون عشق تلف نکنم.
- خب؟ - خب، بازنشستت میکنم.
برو و وقت با کیفیتی رو با همسران و فرزندانت بگذرون.
و اگه یکی از شما بمیره، من تحقیق کردم و ۲۵ سالگی برای بزرگتر بودن کافیه.
ما شما رو با یکی از خودمون جایگزین میکنیم.
میخوایم چیکار کنیم؟
فقط برو، عمو خلیل.
عمو؟
خجالت بکش. من معلمتم، پسر.
من تو مدرسه هم بهت میگفتم عمو.
من پنج سال زجر کشیدم.
این چه ربطی داره؟
مگه عکس منو به عنوان دانش آموز نمونه تو مدرسه آویزون نکردی؟
نه به عنوان نمونه، اونور.
ما اون رو به عنوان یه مثال گذاشتیم.
من انگشتم رو به سمت تو گرفته بودم.
من هفت سالم بود. چه آزاری بهت رسوندم؟
هنوزم به من میگی عمو. بهم بگو معلم.
متاسفم، عمو خلیل. تو نتونستی منو تربیت کنی.
تو هیچی بهم یاد ندادی. قبول کن.
ارزشش رو نداشتی.
من پسری که مرد میشد رو از چشماش میشناختم.
به خاطر همینه که یه آدم حسابی هم از این مدرسه بیرون نیومد.
واقعا.
این مدرسه تنها چیزیه که جوونا توش مشترک هستن.
فقط کریمان تو دانشگاه درس خوند. اونم رفت مدرسه خصوصی.
پس تو مختاری چون مدرسه بده، اینطوریه؟
داری اینو میگی، برادر؟
اینه چیزی که وقتی بازرس بیاد میگی؟
چه بازرسی؟ بازرسی هم میاد؟
داریم میریم تسبیح فروشی ایمن، آقای طلعت.
اون مرشد محله است.
اون ۲۰ سال زندان بوده.
او کتاب‌های فلسفی خواند و خودش را ارتقا داد.
حرف‌های زیادی برای گفتن داره. من هم احترام زیادی براش قائلم.
مطمئن شو یه چیزی یاد می‌گیری.
۲۰ سال زندان برای هر کسی مناسب نیست.
- اونور، خوش اومدی. - ممنون، داداش.
بفرمایید بشینید.
چای میل دارید؟
نه، نمی‌خوریم. فقط می‌خواستم ببینمت.
داداش، چرا واسه من یه تسبیح عثمانی قشنگ درست نکردی؟
اونا گرونن اونور.
دنبال اونا نرو.
یه تسبیح ارزون بگیر و ازش استفاده کن.
حالا، من دارم وارد یه سفر سخت میشم.
موفق باشی.
عموم تصادف کرد تا من خوشحال باشم.
اون تو حالت نباتیه.
- بله. - جای مختار خالی بود.
و من می‌خواستم دینم رو به عموم ادا کنم.
به عنوان یه مرد محله و به عنوان برادرزاده مختار
من دفتر مختار رو تحویل گرفتم.
از من چی می‌خوای؟
بازرس داره میاد.
من نمی‌دونستم تو همچین موقعیتی چیکار کنم.
کاری کردی که نباید می‌کردی. و جایگاه رو دزدیدی.
من هیچ ارتباطی با این
دفترها و جایگاه‌ها ندارم.
نمی‌دونم چیکار می‌تونی بکنی، ولی...
اگه محله شکایت کنه، حتی ممکنه بندازنت زندان.
امکان نداره!
محله، اونا به من پشت کردن!
من به خاطر اونا این کارو کردم. فکر کردم خوشحال میشن.
اونا تقریبا حتی نگاهمم نمی‌کنن.
تو این بهونه رو باور می‌کنی؟
تو هم به من پشت نکن.
من به هیچ‌کس پشت نمی‌کنم.
تو با تقلب جایگاه رو غصب کردی.
اگه این سوال رو از خودت بپرسی، حقیقت رو می‌بینی:
اگه یه نفر دیگه اینجوری مختار شده بود
واکنش من چی بود؟'
بهش فکر کن.
اجازه هست اینو بنوشم؟
می‌تونی.
اونور.
پسرم، کسی که از سلطان دوره، خود سلطانه.
ایمن هم همینه.
اون همیشه برعکس حرف طرف مقابل رو می‌زنه.
انگار ۲۰ سال تو زندان بودم.
آقای اونور، خوب گفت.
توجه!
سرکان، این کارو نکن. اینو ببین!
- سر چی؟ - این!
بازرس داره میاد. پاشید!
خودتونو جمع و جور کنید. اون سیگارو بنداز دور.
سرکان، دنبال چی می گردی؟
چقدر عموت رو می شناسی؟
چی؟
عموی من قبلاً اینا رو از من برای زنش می خرید.
حالا که تو شدی مختار، عموش کريمان رو به تو میده.
اول از شر این بازرس خلاص شیم. اون یکی بعداً.
با این بازرس چی می خوایم حرف بزنیم؟
هرچی بپرسیم، اون نادونی ما رو می فهمه.
داداش، بیا ساکت باشیم.
احمد.
من همونیم که تو می خوای باشی.
اون احمد، یه سگه.
رفیق، بیا یه جنجال بزرگتر راه بندازیم.
اون دنبال ما می دوه. رفتن به پلیس رو فراموش می کنه.
احمد، من ازت معذرت می خوام، داداش.
نمی خوام بگم. میگم ارزشش رو نداره، ولی منطقیه.
خب؟
فقط نمیگم.
شاید کلی حرف بزنه.
کلی یعنی اطلاعات گسترده تر.
آقای اونور، بذارید ما مکالمه رو هدایت کنیم.
مثلاً سؤال بپرسید، ازش تعریف کنید.
غرقش کنید. وقتی شیفتش تموم شد، میره.
آقای طلعت. خیلی سورپرایز شدم.
تبریک میگم.
ممنون، آقای اونور.
فکر کنم اینجاست. خودشه!
جمع شید، فکر کنم خودشه.
آقا، خوش اومدید. بفرمایید تو.
ممنون.
ممتاز، از دفتر فرمانداری.
حدس می زنم شما مختار اونور باشید. تبریک میگم.
ممنون آقا. بفرمایید.
از شما ممنونم.
چه محله قشنگی دارید.
داشتم همین اطراف رو نگاه می کردم.
نزدیک آجی بادام.
دور از شیرین اولر.
خوبه. قیمت خونه ها هم خوبه.
ما می تونیم فوراً براتون یه خونه پیدا کنیم.
کارت کادریه رو داری، احمد؟
کادریه مشاور املاکه. کریم هم مشاور املاکه.
کارت اونو نمیدم چون اونقدر خوب نیست.
- اینقدر من صادقم. - من کارت کادریه رو دارم.
پسر، بده بهش.
اسم منو بگو و غیرممکن رو بخواه.
خیلی ممنونم. متشکرم.
هی، مختار. می تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
اون ماشینی که بیرونه رو از مختار قبلی گرفتی؟
از آدم قبلی، آقا.
اون عاشق چیزهای پر زرق و برق بود.
خب، پس همونجا مونده. درست جلوی در.
بنزین، کارواش، بیمه و همه چی.
ما کیلومترش رو صفر کردیم.
پس سالی 50-60 هزار ضرر داره.
همینجوری جلوی در داره خاک می خوره.
آقای ممتاز چیزی میل دارید؟
ممنون. میل ندارم.
وقتمون کمه.
من حرفمو می زنم و میرم.
ولی اگه واقعاً یه چیزی می خواستی، چی می گرفتی؟
قطعاً چای.
چی؟ شرط می بندم اون قهوه می خوره.
راستی، پیرهنتون خیلی شیکه، آقای ممتاز.
- ممنون. - شلوارتون هم قشنگه.
- به پیرهن میاد. - آره؟ بد نیست.
این شلوار؟ چیش خوبه؟ رنگ گهیه.
یعنی چی؟ خیلی هم باکلاسه.
ببین چقدر به پیرهن میاد.
ولی می دونی چیه؟ کفش ها مورد علاقه‌ی منن.
ممنون.
اینا دیگه کین؟
از محله‌ان. زود دست به کار شدیم.
داشتم به مشکلاتشون گوش می دادم.
خیلی خوبه.
به هر حال. برگردیم سر موضوع اصلی.
اونور. آقای اونور.
می تونی کفشت رو به آقای ممتاز نشون بدی؟
- اون خیلی خوش سلیقه‌اس. - چرا زحمت بدیم؟
- بذار نشونش بدیم. - لازم نیست، سرکان.
بی خیال شو، برادر!
بابا، این کفشا...
اینا دیروز از جلوی در خونمون دزدیده شدن.
اینا مال پدربزرگ منن.
امکان نداره. اینا کفشای پدربزرگ منه.
بذار ببینم. نگاه کن.
اینجا یه 'ک' داره.
کفشای کاظم آقا، مختار.
اسم پدربزرگت چی بود؟
کاظم. ناپدری پدربزرگم.
ببین، من تازه رسیدم اینجا. این داره اذیتم می کنه، آقای اونور.
فقط یه جفت ازش تو دنیا وجود داره.
پدربزرگم خودش درستش کرده.
این کفش تنها ارثیه منه.
نه! پدربزرگ من داده بود مخصوص براش طراحی کنن.
اونا رو برای من گذاشت.
نکنه یه رابطه‌ی نامشروعی داشته که ما نمی دونستیم؟
آقای اونور
- دارن خواربار فروشی رو میزنن. - چی؟ فرار کن! برو!
کجا داری میری؟
به تو چه، مختار؟
به پلیس زنگ بزن!
نه! این محله ناموس منه.
چه مشتی دزد عوضی.
این دوتا لنگه ندارن.
زیر نظرمی.
دهنتو سرویس می کنم.
داداش!
اونا مغازه رو نمیزنن. دروغ گفتم که نجاتت بدم.
- می دونم. - کجا داریم می دویم؟
- کم آوردم! - عجب حالی میده!
ما ورزش نکردیم.
من وقتی از مردم زورگیری می کنم ورزش می کنم.
من با این سرعت می تونم تا ساحل سالاجاک بدوم.
می تونیم بریم جایی که فیلمبرداری دره گرگ ها انجام شد، چای بخوریم و برگردیم.
هی، بچه ها! کدوم طرف؟
من فقط داشتم برای تفریح می دویدم.
گمشو! قسم می خورم چاقو می زنم!
- برو! - باشه!
همیشه می خوایم اینجوری از دست این یارو فرار کنیم؟
هیچ عکس العملی نشون نمیده.
عمو، ببین، فندک مختار رو گرفتم.
بکش، خوشت میاد.
هیچی. سیگار نمیکشه.
و چشماش بازه. این چه جور حالت نباتیه؟
مگه نباید چشماش تو حالت نباتی بسته باشه؟
برای یه بارم که شده یه کار درست انجام بده.
عمو. دفتر مختار تو دستای امینه.
محله تقریبا خوشحاله که تو فلج شدی. من خیلی سخت کار می کنم.
خودتو گول نزن، اونور.
عموت صداتو نمیشنوه.
اگه می شنید مرده بود.
امکان نداره. اون به خاطر من فلج شد.
اون یه دختر خواست تا منو خوشحال کنه.
نه که تورو خوشحال کنه.
اون می خواست دست از سر ما برداری تا ما خوشحال باشیم.
کاش این کارو نمی کرد. ببین چه وضعی داریم.
تو ما رو بدبخت کردی، اونور.
تقصیر من چیه؟ این سرنوشته.
عموی من اگه جلوشو نگاه می کرد می تونست از سرنوشت فرار کنه.
تو اونو دیدی.
حالا لطفا، از اینجا برو بیرون.
عمو، من، آقای طلعت و دوستام داریم میریم.
ما برمی گردیم، باشه؟
عمو، ما مخفیگاه قرص ها رو پیدا کردیم.
آروم باش. ما به کسی نگفتیم.
خوب بخوابی.
زود خوب شید، آقا.
آقای طلعت میگن زود خوب شید.
خاله، ما داریم میریم.
ارث مال شماست، از همونجا خرجش کن.
اگه چیزی لازم داشتم بهت زنگ میزنم.
از اینجا برو. وگرنه داد میزنم!
تو که الانم داری داد میزنی، زن دیوونه.
شاید تو فلجش کردی. درست همون موقع یه کامیون بهش زد.
به واکنش اون زن اهمیت ندید، آقای طلعت.
وقتی آدم تو اینجور ناراحتیه، بیشتر از همه با کسایی که دوستشون داره اخم میکنه.
اون شوهرشو اندازه من دوست نداره.
امیدوارم حال عموتون هر چه زودتر خوب بشه.
ولی بازرس دوباره میاد. بهتره قدم های محکمی برداریم.
رفیق، وقت عمله. مردم حسابی شاکی میشن.
باشه.
بیاین یه استراحت حسابی تو خونه بکنیم.
فردا قراره با تمام قوا شروع کنیم، باشه؟
احمد، من و آقای طلعت رو ببر خونه.
چرا طلعت عقب نشسته و من رانندگی میکنم؟
این یعنی آقا.
مگه نگفتی میخواستی راننده باشی؟
میخواستم نزدیکت باشم.
نمیخواستم
اگه میدونستم میتونم بدون انجام دادن کاری نزدیکت باشم.
احمد، خفه شو، دارم فکر میکنم.
اون بازرس ممتاز نیست؟
زود باش!
عصر بخیر آقای مختار اونور.
گروهش، دوربینش. چه خبره؟
شبگردی با ماشین دولتی، آقای اونور؟
اوه، نه. ماشین خراب شد و داشتیم میبردیمش تعمیرگاه.
ما حتی این موقع شب هم داریم کار میکنیم. ما آدمای سخت کوشی هستیم.
مگه شیفت شما ساعت 5 تموم نمیشه؟ اینجا چیکار میکنید؟
درسته. ساعت 5 تموم میشه.
این محله ای شده که عاشقشم.
فقط داشتم قدم میزدم.
به هر حال، دیره، شما کار دارید.
عصر بخیر.
به یه برنامه اقدام اضطراری نیاز داریم. این عوضی قراره دردسر بشه.
داداش، خیلی خسته ایم.
بیا استراحت کنیم.
فردا با آرامش فکر میکنیم.
داداش، فردا خیلی دیره. ما عقبیم.
بله.
اول از همه، از دشمن نقاشمون محمود چالاکا گوندوز خیلی ممنونیم.
اون عکس منو کشید. وقتی محمود بمیره میفروشیمش.
نمیتونید منو مجبور به نقاشی کنید!
"تاج روی سرم، تسبیح دور گردنم."
به پلیس شکایت میکنم.
میکنی.
محمود، یواش‌تر برو!
ولی سزای کارت رو می‌بینی!
خب، ای مردم عزیز نِملیزاده.
من همیشه تمام قدرتم رو برای شما استفاده خواهم کرد.
این زمین سال‌هاست که خالی مونده.
اینجا جاییه که ولگردها نوشیدنی می‌خورن…
- خودت اینجا نوشیدنی می‌خوری! - بذار حرفم رو تموم کنم، برادر.
دانش‌آموزها یواشکی سیگار می‌کشن، نوجوون‌ها…
به اونجاها نرو.
تصمیم گرفتم این مکان رو به چیزی تبدیل کنم که برای همه مفید باشه.
بله، من دارم قبرستون محله خودمون رو افتتاح می‌کنم.
تاریخ فوت: به زودی
همه می‌خوان توی محله خودشون دفن بشن.
متاسفانه، هیچ مرده‌ای بین ما نیست.
اما کسی که از همه به مرگ نزدیک‌تره، عمو خلیل، اینجاست.
من ازش دعوت می‌کنم با یه تشویق بزرگ به سمت قبر بیاد.
بیا اینجا.
صحنه مال شماست عمو خلیل.
عمو خلیل؟ من معلمتم!
قبول کن، معلم بدی بودی، ولی دیگه دوره‌ات تموم شده.
اون مدرسه رو هم درست می‌کنم، می‌بینی.
نظرت چیه، عمو خلیل؟
بیا، این کلنگ رو بگیر.
عمو خلیل.
- چه خبره؟ - هیچی نیست.
هیچی نیست.
هیجان‌زده شد.
هیچی نیست. بهش یه کم ادکلن بدید، هیچی نیست.
چه حیف.
نگاهش کن.
یه کم باید شعور داشته باشی.
- اینطور نیست، همسایه؟ - بله.
این چه مزخرفاتیه، اونور؟
- اول باید می‌پرسیدی! - تو به هیچ‌چی راضی نیستی!
اگه ایده‌ای داری، بگو.
اگه خیار کاشته بودیم، خیلی بهتر بود.
پس بهتره بادمجون بکاریم.
به نظرم خیار بهتره.
- قیمت خیار چنده؟ - کیلویی سی لیر.
- بادمجون چنده؟ - چهل لیر.
کدوم گرون‌تره؟
این دیگه چه کوفتیه؟
کاش فرار نکرده بودیم. نمی‌دونیم الان چه نقشه‌ای داره.
اون قطعا دنبال منه. نگاه کن، داره با موسی حرف می‌زنه.
یه بازرس با اون چه کار داره؟
داره با تک تکشون حرف می‌زنه.
فکر کنم کادریه هم دست داره.
با مغازه‌دارها حرف می‌زنیم. بیا.
۹۹ ساعت، ۱۶۰۰۰.
خوش اومدید، آقایون.
- ممنون. - خواهش می‌کنم.
خوش اومدین. چی میل دارین؟
- یه چای لطفاً علی رضا. - حتماً.
میشه برامون چایی بیارین؟
ما ۶ نفریم.
متاسفم که شنیدم از همسرت جدا شدی.
ممنون برادر.
خیلی دلم براش تنگ شده.
معلومه که هستم.
اون یه دونه‌ست.
- حتماً جدایی دوستانه‌ای بوده. - آره بود.
آره بود.
الان با یه نفر دیگه ازدواج کرده.
ولی هفته‌ای یه بار یا دو بار همدیگه رو می‌بینیم.
داری یه زن شوهردار رو می‌بینی؟ خجالت نمی‌کشی؟
خجالتش چیه؟
واسه همین از هم جدا شدیم.
این یه خیاله. اون منو می‌خواد حتی با اینکه ازدواج کرده.
آره، حتماً.
نزدیک‌تر بیا.
اون چایی رو خیلی عالی سرو می‌کنه.
بعضی وقتا میگم، 'دلم میخواد بخوابونمش و بکنمش.'
همینجا تمومش کن!
این چه جور انحرافیه؟ این حرفا رو نزن.
چه انحرافی، اونور؟
اون زن منه. دو ماهه که ازدواج کردیم.
- یا خدا! - خب، به من نگو.
ما معذب میشیم. این حرفا رو به ما نزن.
بیاین برگردیم سر بحث خودمون. حتماً شنیدین، من الان مختارم.
نشنیدم برادر.
باور کن، دو هفته‌ست که تو تخت افتادم.
چرا، چی شده؟
اگه بهت بگم، لعنتی باورت نمیشه.
این لعنتی...
منو خسته کرده.
روزی ۱۲ ساعت،
یکسره حرف داریم.
- خب، این که خوبه. - معلومه که خوبه.
خوبه برادر.
سلامتیمو از دست دادم.
۴۰ کیلو وزن کم کردم.
نمیتونم نه بگم.
من میخوامش.
من رقت‌انگیزم. منم یه مردم، درست مثل شما.
بزن بریم بیرون از اینجا. بجنب.
مراقب باش برادر.
تو ورد زبون مغازه‌دارا شدی.
اگه نتونن تو رو تا انتخابات بفرستن
همه به اولین کاندیدی که سر و کله‌ش پیدا شه رای میدن.
- آره. - تو گفتی نشنیدی.
نشنیدم. تو واتساپ موقع رابطه با زنم خوندم.
هیچ‌کس رو نمی‌تونن جلوم بذارن. من عالیم.
- من خیلی سخت کار می‌کنم. - اونور.
داداش، اینجوری مغازه به مغازه نرو.
یه کاری بکن، داداش.
مردم به عمل نیاز دارن.
عمل بیشتر!
مرد عمل!
داداش.
چه جور کارایی رو ۱۲ ساعت انجام میدی؟
- فقط داشتم فکر می‌کردم. - چطور می‌تونی راجع به این چیزا حرف بزنی؟
احمد. حتی منم می‌ترسم به خودم بگم.
اون واقعاً یه چیز دیگه‌ست.
ببین، این دنیای خیالی از مواد مخدر هم بدتره.
تو اون دنیا نیفت.
این دنیای خیالی خیلی مزخرفه.
توش نیفت، باشه؟ یالا.
بعداً دوباره بیا!
حتماً یه سر بزن!
خالی‌ها رو ببر.
بازم با یه چایی دادن مخمو زد؟
خالی‌ها رو ببر!
یه اثر هنری واقعیه، کمیل.
از هر نظر که نگاه کنی، یه اثر خیلی سطح بالاست.
محمود بهترین نقاش دنیاست.
پس دومی وجود نداره.
زیباست.
بله، خواهر قدریه.
این ممتاز تو محله چیکار می‌کنه؟
دنبال یه آپارتمان می‌گشت.
چندتا بهش نشون دادم. خوشش اومد.
مغازه‌دارها لبخند نمی‌زنن. اون می‌دونه یه چیزی شده.
و داره درباره تو اطلاعات جمع می‌کنه.
چه جور اطلاعاتی؟
همه چی.
زندگی خصوصیت، خانوادت.
همه چی رو یادداشت کرد.
تو اون اطلاعات رو دادی که اون یادداشت کرد.
روزات تو اون صندلی شماره‌گذاری شده، پسر.
به هر حال، محله هیچ‌وقت موافقت نمی‌کنه.
سه ماه دیگه انتخابات هست.
انگار محله می‌دونه چی براش خوبه.
منم از رجب راضی نیستم.
می‌تونست مغازه‌های خیلی بهتری تو محله ما باشه.
ولی ما بهش احترام گذاشتیم. سال‌ها ازش نوشیدنی خریدیم.
بله، از خانم قدریه تشکر می‌کنیم.
ممنون، خانم قدریه. بفرمایید.
یه دست بزنیم برای قدریه.
این دیگه چه کوفتیه؟
یه جوری باید نشون بدیم که شما ارزشمندید، آقای اونور.
- بیاین به یه نفر کمک کنیم. - عمه نرمین هست، اون که فقیره.
نتونسته اجاره خونشو پرداخت کنه، از پس هزینه داروهاش برنمیاد.
و دعا میکنه. میگن دعاش مستجابه.
خوبه. درسته.
هم دعا گیرمون میاد هم محله کارهای خیر رو میبینه.
بچه ها، ممیز ممتاز دنبالمونه.
اگه بتونیم مغازه دارها رو قانع کنیم، بقیه اش آسونه.
ولی اول باید تکلیف پول رو مشخص کنیم، رفیق.
درسته.
پس اول یه تقسیم کار انجام بدیم.
شروعش با من.
من مختارم.
حالا به یه دستیار نیاز دارم. مشاور ارشد.
من به عنوان برادر عزیزت برای این کار آمادم.
چند سالته، مرد؟ میخوای نفر دوم باشی؟
من قدیمی ترین دوست اونورم. این ماموریت مال منه، رفیق.
اوه، عالیه!
جنک توسون از امباپه بزرگتره. لباس رو به کی میدی؟
- جنک توسون. - خفه شو!
- گمشو! - بابا، دست از این بحث بردارین!
هنوز خودمون رو نجات ندادیم. نمیفهمین جونمون در خطره؟
هنوز پست مختاری قطعی نشده.
مسخره بازی در نیار. بزن بریم.
اسم پدربزرگ اونور کاظم بود؟
اینطوری گفت.
ناپدریش.
الله الله.
چرا من اینو برای اولین بار میشنوم؟
- گفتی نا؟ - بزن بریم.
بابا، دوتا هم کافیه.
تموم شد.
خدا داره امروز بارون میفرسته!
عمو خلیل، شما که معمولا نمیگین خدا؟
من فقط وقتی تخته نرد بازی میکنی از شما میشنوم.
آره.
محله دوست داشتنی من.
من به شما کارمندان مختار رو معرفی میکنم.
بدینوسیله احمد رو به شغل رویاییش یعنی رانندگی منصوب میکنم.
کریم هم محافظ شخصی، بی هیچ دلیلی.
سرکان هم نگهبانه،
چون کسی نبود که جلو دزدیش رو بگیره.
پس خودش دشمن خودشه.
هاله هم منشی خصوصیه، اگرچه هیچوقت نمیخواست.
آقای طلعت هم مشاور ارشد منه، به خاطر رفتارش.
براتون آرزوی موفقیت میکنم.
چرا قیافت آویزونه؟
منم مثل تو سردرگم و خسته بودم.
ولی به دیگران، آدم های ثروتمند و صاحب مقام اخم نمیکردم.
این مزخرفات نابودت میکنه. به هیچ جا نمیرسی.
شاید یه روز بخت بهت رو کنه. یکم مثبت باش.
چطور اونها رو منصوب کردی؟
بین خودم قرعه کشیدم.
اونور!
حتی خانواده هاشونم نمیخوانشون!
اونا حتی نتونستن تو یه گوشه از محله وایسن.
و تو انتظار داری ما تشویقشون کنیم.
وقتی اینجوری میگی، پس کسی رو نداریم که منصوب کنیم.
موسی آقا، چون چای میریزی آدم بی صلاحیتی هستی؟
من مهندس عمران بودم، اونور.
سال ۱۹۹۰، ماهی ۲۰ هزار تا حقوق میگرفتم.
تو برادر رجب؟
من یه افسر بازنشسته ام، اونور.
پانزده ماه تو ارتش خدمت کردم.
تو، عمو خلیل؟
من پنج سال خدمت کردم، پسرم.
نه. چیکار میکردی برای گذران زندگی؟
من معلمت بودم. منو نمیشناسی؟
به هر حال، مهم خدمت کردنه.
اینا بچه های همین محله ان. بهشون یه فرصت بدید.
من همه چیزو درباره دزده میدونم. دیگه دزدی نمیکنه.
کدوم یکی از ما اینقدر به کارش مسلطه؟
این مرد دشمن خودشه. به جایی نمیرسه.
همچنین دو تا حلقه بسکتبال نصب میکنم
برای مدرسمون تا اول هفته.
حالا برای عمه نرمین کمک جمع میکنیم.
میدونید که زمین گیر شده.
برای رفع نیازهاش. احمد.
کمک اجباریه. هرکی کمک نکنه چاقو میخوره.
عمه نرمین نیازمنده.
بعد از رفع نیازهای عمه نرمین
با پول باقیمونده یه چیز خوب برای خودم میخرم.
ولی اینجوری قهر نکن.
ما چیکار کردیم باهات؟
لعنت بهش، درخت مگنولیا انگور میده.
با مختار شدن من مشکل داری؟
انگار بقیه چیزا عادیه.
- میتونی بالا بری؟ - آره.
این که چیزی نیست. اصلا عرق نکردم.
- بفرمایید. - برو!
بیا، کامل.
عمه نرمین.
نترس، من اونورم.
میشناسمت، پسرم.
منو میشناسی.
من مختار شدم.
میدونی اولین کاری که کردم چی بود؟
بدهی اجاره خونتو دادم. برات خرید کردم.
داروهاتو گرفتم. احمد، بذارشون اونجا. میبریشون.
خیلی ممنونم، دستت درد نکنه.
حالا میتونی برامون دعا کنی، عمه.
ممنون که هستید، من همیشه می تونم دعا کنم.
ممنون، ولی عمه، شما هم یه 'خدا خیرت بده' بگید.
الان حسش رو ندارم.
'خدا خیرت بده' رو بگو. منو دیوونه نکن، عمه.
بی ادب نباش پسرم. گفتم که حسش رو ندارم.
فقط بگو 'خدا خیرت بده'. همین.
خیلی ساده است، بگو. برامون دعا کن!
- برام اصلا مهم نیست! - مجبوری که باشه!
'خدا خیرت بده' رو بگو. قدرمونو بدون!
گورتو از خونه من گم کن.
- من نمیرم! - لعنت بهت!
لعنت بهت، عوضی!
عوضی. برامون دعا کن.
- خدا لعنتت کنه! - خدا لعنتت کنه!
کثیف! زنیکه کثیف!
احمد، داروها رو بخور.
قرص ها رو بخور، ما می خوریمشون.
لعنت بهت!
به ما نفرین کرد، دیدی؟
هر چی، بابا.
اگه دعاهاش اثر داشت، الان تو تخت نبود.
- بیخیال. - البته.
اگه دعاهاش اثر داشت، الان تو تخت نبود.
آقای اونور، بهتره یه بررسی هم از مغازه دارها بکنیم.
البته.
بهتره یه بررسی هم از مغازه دارها بکنیم.
- ببین، خفه ات می کنم! - آروم باش، رفیق!
- آروم باش. - ولم کن!
بیا!
ببخشید کریم. احمد برادرمه.
فکر کردم به جای اون، یه کسی رو که هم رده خودمه چاقو بزنم.
ولی خیالم راحت شد. خوب شد که یه نفرو چاقو زدم.
اون زخمو بخیه بزن، کلی کار داریم، عجله کن!
نگاه کن! مثل جغده، می بینی؟ نگاه کن.
نگاه کن.
آدو!
گورتو از اونجا گم کن، برو بیرون!
برو پی کارت.
جغد کثیف.
به خاطر این چیزای دهیاری، انسانیتمون رو از دست دادیم.
جدی میگم. قبلا خیلی خوش می گذروندیم، مرد.
یه کم نوشیدنی می خوردیم، نه سردرد، همه چی عالی بود.
همه چی درست میشه. فقط کافیه منو به عنوان دهیار قبول کنن.
برو کنار، کمیل.
برادر محمد!
خواهر قدریه!
برادر رجب!
کجا؟
بیا اینجا، بیا اینجا!
صدقه بدید.
- من پول خرد ندارم. - آقای اونور، مردم دارن نگاه می‌کنن، وقتشه.
باشه، بفرمایید.
این دیگه چه کوفتیه؟
تو مختاری. خجالت نمی‌کشی ۱۰ لیر میدی؟
- خجالت نمی‌کشم. - باشه، بفرمایید.
من یکم بیشتر میدم.
بفرمایید خانم نسیبه.
این دیگه چه صدقه دادنیه؟
با یه صدقه دو تا دعا گیرت میاد؟
نه.
من نصفه دعا می‌کنم، ۵۰ درصد احتمال موفقیت داره.
- معامله؟ - معامله.
من پنج لیر میدم، یه دعا هم برای من بکن.
همین الان نفرین شدم.
حتی اگه حضرت موسی هم برات دعا کنه، فایده نداره سرکان.
ولی من تلاشم رو می‌کنم.
- سلام داداش. - سلام، اونور.
مردم لج‌بازن، چیزی که حقمه رو بهم نمیدن.
تو مرد با شرفی هستی. می‌فهمی.
آره، ولی مردم از اینکه تو جایگاه رو دزدیدی ناراحتن.
بهشون اهمیت نده داداش.
همه مثل تو با شرف، با نزاکت و پاک نیستن.
اونور، سلجوق داداش میخواد اذیتت کنه.
سلجوق داداش؟ چرا؟ اون از من خوشش میاد. ما با هم خوبیم.
نه. به معنای واقعی کلمه، میخواد اذیتت کنه. داشت تو قهوه‌خونه بازی می‌کرد
و گفت 'اونور رو میکنم'.
بعد ارکوت بهمون گفت بیایم پیش تو.
- چی؟ - داداش سلجوق یکمی متفاوته . تازه فهمیدیم.
و به اونور نظر داره.
می‌خواستم بهت بگم.
اون عملاً یه نفر رو فرستاده دنبالم.
خب؟ به سلجوق داداش چی بگم؟
میخوای بدی؟
ول کن سرکان!
- لعنت تو سلجوق داداشت! - اونم همینو میخواد.
ول کن! چی میگه؟
- باشه، ولش کن. - نگهش دار.
- ول کن، آرومم. - نگهش دار.
پس این یه 'آره' است؟
می‌کشمت!
آقای ممتاز.
آدم خوبی به نظر میای. بیا آشتی کنیم.
ببین برات چی آوردم!
این دیگه چه کوفتیه؟
من اونی که تو پاته رو میخوام!
چرا؟ اینم قشنگه که. کفش خیلی گرون قیمتیه. ببین.
اگه قشنگه، تو بپوشش.
باشه؟ اینو بگیر.
کفشای پدربزرگمو بده.
نمیتونم آقای ممتاز، بهتون گفتم! اینا کفش های پدربزرگمم هستن.
من میدونم چطوری ازت بگیرمش، آقای اونور.
برو بیرون.
تو هیچوقت هیچ هدیه ای رو قبول نمیکنی.
هنوز داری درباره هدیه ها حرف میزنی؟
برو بیرون! اونو هم با خودت ببر.
ببخشید بابت این بچه.
حالا اون، بعد از احمد؟
چرا داری مثل سگ می چرخونیش؟ مثل بقیه ولش کن بره.
چه جور قیاسیه این؟ ببین، آقای طلعت ناراحته.
دختر، چطور میتونی همچین چیزایی به صورت یه بچه بگی؟
آقای طلعت دوست منه!
مسخره نباش.
نظرت درباره تیپ دهیاریم چیه؟
خیلی قشنگه. خوشم اومد.
ولی هیچکس موافق نیست، اونور.
عموی منم خیلی لجبازه.
اون ازم خواست یه کار پیدا کنم، منم کردم.
من حقوق هم می گیرم. پول داره کم کم میاد.
درآمدهای جانبی هم هست.
دارم یه حلقه بسکتبال برات توی مدرسمون میسازم.
درسته؟
من ماشین دارم، کارمند دارم.
این چیه؟
سند اقامت.
امشب دارن میان منو خواستگاری کنن.
عموم این دفعه میذاره برم.
پس، تو باید یه کاری بکنی.
به جز چاقو زدن.
باشه، فهمیدم.
من تو رو به هیچکس نمیدم.
ایمن، میشه یکم صدای آهنگو کم کنی؟
داداش ایمن، من تنها عمومو از دست دادم.
مردم بهت احترام میذارن چون نمیدونن داری درباره چی حرف میزنی.
من نمیخوام دختر بگیرم، اونور.
مخصوصا نه کریمان رو برای تو.
مخصوصا من، ها، داداش ایمن؟
اون نمیخواد خواهرزاده اش رو بهت بده.
میخواد، فقط نشون نمیده، به دل نگیر.
اون با گفتن 'گورتو گم کن!' ازت خواست از خونه بری بیرون.
پس خیلی خوب پنهونش میکنه.
امروز یکی میخواد دختر رو خواستگاری کنه. باید یه کاری دربارش بکنیم!
اونور، من هیچوقت ندیدم کسی جلوی سرنوشت وایسه.
معلومه که ندیدی، چطور میتونستی ببینی؟ تو 20 سال زندان بودی.
برو کنار.
کریم. پات چطوره، خوبه؟
خوبه، یه خراش کوچیک، 1.5 سانتی متر.
- چیز دائمی نیست. - من تو کارم خوبم.
اینقدر امروز درآوردی، رفیق.
این فقط برای کارهای روزمره خوبه.
ما مثل شهرداری قدرت نداریم.
باید قدم‌های محکمی برداریم.
باید اون دو تا حلقه رو تا هفته دیگه بسازم.
تا محله قدرت ما رو ببینه.
من پولش رو پیدا می‌کنم. اون حلقه‌ها ساخته میشن.
- اون پول رو بده به من. - بگیرش.
داری پول رو میدی به یه دزد؟
به من اعتماد کن، جای امن‌تری وجود نداره، کریم.
من رفتم.
من میتونم کارم رو انجام بدم و پول رو پیدا کنم.
هاله، بریم بیرون؟
چرا؟
یه نوشیدنی یا یه چیزی بخوریم قبل از اینکه خیلی دیر بشه.
- نوشیدنی خوبه. - کریم، تو با من بیا.
یه کم کار داریم، بعدش میتونی بری.
دو ساعت دیگه میریم خواستگاری کریمان.
- عجله کن. - چه مزخرفاتی!
چه حرف‌های بیخودی!
مرد.
کریم باید با اون دختر صمیمی‌تر بشه.
اون دختر واقعا رو مخه!
داره منو عصبانی میکنه!
من کی ازدواج میکنم؟
ما شانس‌مون رو با همه دخترهای مجرد برای تو امتحان کردیم، سرکان.
- اونا کسی رو به تو نمیدن. - بیا یه محله دیگه رو چک کنیم.
بیا اول مشکلات خودمون رو حل کنیم.
من تو رو به یه فاحشه خونه میبرم.
تا شش ماه دیگه دلت نمیخواد ازدواج کنی.
احمد، چرا نمیری؟
برادر.
ترجیح میدم به عنوان نزدیکترین برادرت بمونم.
نه. آقای طلعت اینجاست. برو.
آماده شو پسرم. امشب دوباره میریم خواستگاری کریمان.
تکون بخور.
نیم ساعت یه چرت میزنم. خیلی خسته‌ام.
آقای طلعت.
برو دو تا نوشیدنی از مغازه بگیر.
خیلی خنک. کمکم میکنه بخوابم.
- آقا اونور، محله خیلی بهم ریختس. - عالیه! بریم.
کمیل، برو!
آقای طلعت، صبر کنید.
از سر راه برو کنار.
تکون نخور.
زود باش پول رو بده.
بچه‌ها، آروم باشید!
خالی‌اش کردم! دیگه چی بدم؟
۲۰ بسته سیگار بردار.
این یه فروشگاه خیلی بزرگه!
از صبح ۷۰۰ لیر فروش داشتی؟
قسم می خورم مغزتو متلاشی می کنم.
تازه محموله رو گرفتیم. همه پول رو دادم. من یه احمقم!
ارزشش رو نداره. بیخیالش شو.
تو این ماجرا دخالت نکن، مرد! خفه شو!
اونور، تو این ماجرا دخالت نکن.
ببینید با موسی چیکار کردن. حتی بهش دست هم نزدن.
با چوب زدنش.
- مرده؟ - نه، نمرده.
خودشو به مردن زده تا بیشتر کتکش نزنن.
من اونور مختارم.
نمی خوام دخالت کنم ولی اگه این 700 لیر رو بردارید
رجب ما رو به پلیس لو میده. همه جا دوربین هست.
دو دقیقه بعد پلیس میاد و شما رو می بره.
من شکایت نمی کنم. داره دروغ میگه.
خب، یکی دیگه شکایت می کنه. خیلی ها این صحنه رو دیدن.
خب، اگه الان می خواستید ما رو بکشید،
به خاطر 700 لیر، کشتن سه نفر چه معنی داره؟
مردم بهتون انگ می زنن. تو خیابون ها انگشت نما می شید.
تو زندان یه قوطی کنسرو می کنن میدن بهتون.
ما هم جرم می کنیم، ولی جرم های معقول.
- یکم مدرن باشید. - خب؟
خب، پول رو بذارید و برید. ما همدیگه رو ندیدیم.
باهوشه. درست میگه.
منطقیه.
اگه خواستی بیا با ما کار کن.
تو آدم باهوشی هستی. زود یاد می گیری.
من تو یه دردسر قانونی افتادم.
اگه بتونم دوباره برگردم به کارای غیرقانونی، پیداتون می کنم.
- آره. بهمون زنگ بزن. منتظر می مونیم. - بزن بریم.
آفرین.
آفرین!
معنی محله همینه.
واسه کسی که حتی نمی شناسم هم گلوله می خورم.
به به!
یه نفر هم نمیگه
"موسی رو زمین افتاده. کتکش زدن. به آمبولانس زنگ می زنم."
اون سبیل کوچولوی خوشگلتو بخورم! برو تو.
همونجا دراز بکش.
اینجا نیا.
حالا منو به عنوان مختار قبول می کنید؟
زیادی جوگیر نشو اونور.
چی؟ من جونمو به خطر انداختم!
پس هر کسی می تونه مختار بشه.
واقعا اینقدر آسونه؟
چه خبر شده؟
آقای اونور، باید بریم. یه مشکلی پیش اومده.
باز چی شده آقای طلعت؟
وقت نداریم، کلی کار داریم که باید انجام بدیم.
- باید عجله کنیم. - برو.
مزاحم نشو. پاهاتو باز کن.
داری چه غلطی می کنی؟
دارم کارمو می کنم. مزاحمم نشو.
چطور می تونی مردم رو تفتیش بدنی کنی؟
دیوونه شدی؟ اگه به پلیس شکایت کنن چی؟
نمی کنن. ببین چی ازش پیدا کردم.
این دیگه چه کوفتیه؟ داشته به نورم اِندر گوش می داده؟
منم تعجب کردم، رفیق.
ولی کلی جنس گیر آوردیم. خیلی سریع پول درمیارن.
کریم. بیا اینجا.
بله، رفیق؟
یکی خیلی سرحاله. دلتو به روش باز کردی؟
منتظر زمان مناسبم، رفیق.
باید مطمئن شم که نمی تونه نه بگه.
پس همه مردا و حیوونای نر باید بمیرن.
فکر کنم باید آقای اونور رو ترک کنیم.
ممکنه پلیس سرکان و کریم رو بندازه زندان.
چرا ما؟ مگه ما یه تیم نیستیم؟
تو اول به تایید آقای اونور نیاز داشتی. ما هیچ ربطی به این نداریم.
آقای طلعت درست میگه. زود باش، جمع کنیم بریم.
بریم یه سری کارای نیمه تموم رو تموم کنیم. زود باش، بریم.
عقب مونده ای؟ بزن!
تو خیلی زود گول می خوری.
اونور!
برو!
آروم!
بیا!
اینجا بذارش.
بله، آقای نامیک، سلام.
حال شما چطوره، آقا؟
اول از همه، انتخاب شدنم به عنوان مختار رو تبریک میگم.
یه قهوه لطفا، هاله.
براتون قهوه ترک آوردم.
از اونجایی که به من سرو نمی کنی.
آقای طلعت. در شان شما نیست، ولی لطفا.
سفارش دادم مخصوص برام طراحی کنن.
فندک مختار و برگه اقامت.
من فقط به عزیزای خودم میدم.
اگه من برادرزاده تونم، و شما این فندک رو داشته باشین، همه درها باز میشن.
آقای طلعت، لطفا پسشون بگیر.
همونطور که گفتم، فقط عزیزای خودم.
من عزیزشم.
موهات رو درست کردی؟ موش! وقتی نوبت ما میشه کچل میشی.
آقای ممتاز. پس شما کریمان رو می خواین!
چرا انقدر تعجب کردی، مختار؟
هنوزم با اون کفشا این طرفا می پلکی.
- اینا کین، پسرم؟ - مهم نیست، مامان.
ما برای یه کار خوب اینجاییم.
آقای ممتاز، از کی روی کریمان کراش داشتین؟
میشه یه دقیقه بیاین بیرون؟
نه، یه لحظه صبر کن.
آقای ممتاز، چقدر دیگه طول میکشه؟
حدود یه هفته، آقای اونور. مشکلی هست؟
من یک ساله که عاشقم.
یه کم تحقیق کردم. آیهان سه سال روش کراش داشت.
- آیهان؟ - آیهان کیه؟
آیهان، بیا بیرون.
وای، کريمان.
کریمان، این واقعا ماییم؟
کریمان، چه خبره؟ اینا کین؟
عمو، بعدا حرف میزنیم، باشه؟
لازم نیست عصبانی بشی. ما داریم میریم.
تبریک میگم. عروس خیلی خوبی گیرتون اومده!
زود باش، برو بیرون!
گمشو از خونه‌ی لعنتی من بیرون. گمشو بیرون!
کریمان، اگه بخوای دوباره همدیگه رو ببینیم
با وجود همه‌ی اتفاقایی که افتاد، من هستم.
گمشو بیرون.
لعنت به این! مامان، حالت خوبه؟
- بیهوش شد! - مادر.
هی! گمشو از اونجا بیرون!
- باشه! - برو.
عجب دردسریه!
یه دوست و رفیقی چیزی براش پیدا کنین.
مثل جغد دور و بر ما میچرخه.
به اون عوضی ممتاز نگاه کن.
کار داره، حقوق داره.
بیمه داره.
قد بلند، خوش هیکل.
از تو هم بیشتر میدونه.
به خاطر جذابیتش اومده خواستگاری خواهرم.
چه آدم عوضی ای!
عوضی.
چه آدم عوضی ای.
این همه ماجرا بخاطر یه جفت کفش؟
آقای اونور.
اصلا من چی گیرم میاد از این ماجرا؟
مگه مراقبت من کافی نیست؟
هست، آقای اونور.
ممنون آقای طلعت. بهم اعتماد به نفس میدی.
ممنون آقای اونور. شما هم همینطور.
- دوباره منو آقا صدا میکنی؟ - همیشه صداتون میکنم، آقای اونور.
چه حس خوبیه. بدون اینکه کاری کنم خیلی خوشحالم.
آقای طلعت، تا ابد منو آقا صدا کن، داداش.
ما اینجا داریم خودمونو خفه میکنیم که تو حس خوبی داشته باشی؟
نه عزیزم. اگه من حس خوبی داشته باشم، میتونم به شما هم حس خوبی بدم.
برای رضای خدا، اونور! ما چطوری حس خوبی داشته باشیم؟
داریم از اینور به اونور سرگردون میشیم.
واقعا؟ پس قضیه اینه.
خب، دوستان. کی با هاله موافقه؟
همه اشتباه فکر می کنن. من درست میگم.
بیاین یکم استراحت کنیم. خسته ایم.
آقای طلعت. ما توی اون زمین خالی چی کاشتیم؟
۴۴ ریشه شاهدانه.
منطقه زاده، خیابان گور. زمین خالی.
فهمیدم.
واقعا متاسفم آقای ممتاز. خوش شانس بودی.
داری شوخی می کنی، مختار؟
نمی تونی اونو ببینی؟
چه غلطی کردی؟ اون فلج شده.
به اندازه کافی صدقه ندادی.
اگه داده بودی می تونست حرف بزنه.
به عموم نگاه کن. چشماش بازه.
چشای اونم بستس. نمی دونم.
بیا بریم بیرون، مختار. یکم حرف بزنیم.
باشه.
خداحافظ زن عمو.
گوش کن. می دونم تو جایگاه رو از مختار قبلی دزدیدی.
چطور می تونید این حرفو بزنید آقای ممتاز؟
من اونو به ارث بردم. البته، محله هم اصرار کرد.
تمومش کن. تو با کریمان رابطه داشتی.
تو این کارو عمدا کردی، مگه نه؟
آقای ممتاز، وقتی بچه بودم، پدر و مادرم برای کارگری رفتن آلمان.
اونا قصد داشتن منو هم بعدا با خودشون ببرن.
اما اونا تو یه تصادف قطار مردن، من برای این محله باقی موندم.
در غیر این صورت، منم یه شغل خوب می خواستم، یه زندگی خوب هم می داشتم.
خفه شو!
انقدر صمیمی نشو!
گندت دراومده، آقای اونور. بذار رک و راست بهت بگم.
من به فرماندار منطقه زنگ زدم و اون تو راهه.
اون به زودی پدرتو درمیاره تا از اون جایگاه بیرونت کنه.
همه محله می دونن که تو اون جایگاه رو دزدیدی.
- اونا منو نمی فروشن. - حالا می بینیم.
می بینیم که می فروشن تو رو یا نه.
ببین! همینجا نصفِت می کنم. کی بهت جرات داده؟
نمی دونم چرا برای کریمان نقشه کشیدی.
ولی دفعه بعد بهت رحم نمی کنم.
مختار اونور میره، نِملیزاده اونور میاد. من سایه ات میشم.
پدربزرگم کاظم منو بزرگ کرده!
- پدربزرگ من کاظم هم منو بزرگ کرده. - گه خوردی!
می دونم اون کفشا رو دزدیدی.
اونا رو ازت می گیرم. کریمان رو هم می گیرم.
فقط واسه تفریح.
عمرا اگه بتونی!
روزای آخرت تو اون صندلیه، مختار. ازش لذت ببر.
بیا اینو تعمیر کنیم، آقای طلعت.
این ممتاز قراره دردسر بشه، آقای اونور.
اگه فرماندار منطقه بیاد، بدبخت میشیم، اون کارمونو می گیره.
بیاین خیلی سریع عمل کنیم و خودمونو به محله ثابت کنیم.
من توسعه مدرسه رو سرعت می بخشم.
و کِریمان خوشش میاد.
دقیقا، آقای اونور.
منو آقا صدا نکن. بهت نمیاد. بگو داداش.
سرکان احمق.
اگه اون کفشا رو نشون نمیداد کار به اینجا نمیرسید.
کمیل، سیبیلام مرتبه؟
باشه.
خب، ای اهالی محترم محله!
تحقیقات محدودی که انجام دادم
نشون داد که این مدرسه منشاء مشکله.
گفتم مدرسه‌مون رو برای نسل‌های آینده بهتر می‌کنم
و اینم نتیجش، راهش انداختم!
آره، یه ماهی عقبیم.
منتظر پول بودم، جور نشد.
ولی یه قدم دیگه، هرچند دیرهنگام.
اینم دو تا حلقه بسکتبال برای مدرسه‌مون.
چه قیافه‌هاییه؟
شماها هیچوقت خوشحال نمیشین؟
من این همه وقته به این محله خدمت کردم.
شماها دشمن منین؟
نمیشه با این همه حسادت زندگی کرد!
هیچوقت مثل من آدم ثروتمندی نمیشین.
همش از این حسادت‌هاست.
من یه تسبیح عثمانی-چکسلواکی دارم.
تسبیح استاد آکگردان. همه در موردش کنجکاون.
ولی هیچکدومتون نگفتین: 'اوه، چه تسبیح قشنگی داری!'
هیچکدومتون علاقه ندارین؟ منو نادیده میگیرین؟
چرا دارین این کارو با من میکنین؟ کفشای سرکانِ منو نشون بدین.
یه نگاه بندازین.
تا حالا همچین کفشایی دیدین؟ طراحی خاص، کفشای کابویی.
حتی یه ذره هم علاقه ندارین؟
یه نفرم نگفت: 'چه کفشای خوبی داری!'
باشه، شاید خوشتون نیومده.
ولی یه نفرم نگفت: 'چه کفشای وحشتناکیه!'
چرا منو نادیده میگیرین؟
مگه من اینجا نیستم؟
سگای حسود! خدا لعنتتون کنه!
بله.
ما از حمایت مالی برادر سرکان سپاسگزاریم.
از حالا به همه آرزوی موفقیت میکنم…
بله، من آرزوی موفقیت روزافزون دارم.
"من!"
ببخشید، برای من آرزوی موفقیت روزافزون کنید.
آقای طلعت، بیاین یکی از این حلقه‌ها رو ببریم اونور.
و این تموم نشده!
با وجود اون قیافه‌هایی که دارین، امروز دارم کارت سبز به فقرا میدم.
براوو!
چه مشتی بچه حرومزاده.
انگار وسایلشونو دزدیدم.
سلجوق رو هم میزنم.
اون منتظره.
آماده سوار شدن! سوار شو!
شما 10 نفر از فقیرترین افراد هستید.
کارت سبز تو بازار 10 هزار لیر قیمت داره.
یه بسته کمک اجتماعی هم هست به قیمت 3 هزار لیر.
ولی اون مال خودمه.
پس با 7 هزار لیر، میتونم براتون کارت سبز بگیرم.
اگه فکر میکنی نمیتونی پرداخت کنی
افراد فقیر دیگه‌ای هم تو صف با 7 هزار لیر منتظرن.
مختار قبلی کارت سبز رو مجانی میداد.
من اینجام! بیاین چشمای اینو درست کنیم.
ما هم همین فکر رو میکردیم، خانم.
ولی در واقع این درست نیست.
اگه امروز منو ریکی جرویزِ مختارها صدا کنن...
ولی نمیکنن.
باشه.
برو کنار.
میخواست چی بگه؟ چرا حرفشو قطع میکنی؟
تو نابود کننده رویاهایی، تو یه سگ لعنتی هستی!
کمیل، بیا اینجا.
بیا دیگه.
کمیل، این احمت رو از سه ناحیه چاقو بزنم؟
دو ماه بستری میشه، ما هم خوشحال میشیم.
دیگه طاقت ندارم.
یه تنوعی میشه واسه هممون.
آقای مدیر، خوش اومدید!
بفرمایید، من اینجا براتون کارت سبز و کمک اجتماعی صادر میکنم.
نه، ممنون، اونور. باید در مورد یه موضوعی باهات صحبت کنم.
بفرمایید بشینید.
بعد از سرمایه گذاری های شما،
بهترین معلم های شهر خواستن به مدرسه ما منتقل بشن.
- این خوبه. - بله، اونا اینجا هستن.
مدرسه با ارزش شد.
همه میخوان بچه هاشونو ثبت نام کنن، ولی جا کافی نیست.
اونا میخوان محل سکونتشون رو به اینجا منتقل کنن.
مراقبشون باش.
خیالتون راحت باشه، آقای مدیر. من بهترین کار رو برای محله مون انجام میدم.
- من بهت اعتماد دارم، اونور. - منم به خودم اعتماد دارم.
بیا کمیل.
بله، بزنید به چاک، فقرا.
بیا بیرون.
بریم!
بازم با هم حرف میزنیم. بیا.
ببینم، بذار ببینم. چیه؟
حتی نمیتونی حرف بزنی؟ چی شده بهت؟
دارن بهت شکلات میدن؟ چی شدی تو؟
مردم چی میکشن؟
برو کنار! پاشو!
15 ثانیه رفتم بیرون، جامو دزدیدی؟
حتی نمیتونم یه دور بزنم؟
این چه عشقیه به این صندلی؟
خب.
خدمات ما به مدرسه نتیجه داده.
همه میخوان بچه هاشونو بیارن مدرسه ما.
آقای طلعت، بیاین دانش آموزای فقیر مدرسه رو شناسایی کنیم،
محل سکونتشونو به فیکیرتپه منتقل کنیم.
یه سرویس رفت و آمد براشون ترتیب بدیم. تو مدرسه جا باز کنیم.
بعدش میتونیم از والدین این دانش آموزای پولدار تیغ بزنیم.
میتونیم برگه اقامت رو به قیمت ۱۵۰ هزار لیر به ازای هر دانش آموز بفروشیم.
- شما خیلی باهوشید، آقای اونور. - تو عالی هستی، برادر.
بعدش، بیاین با این پول به خدمت رسانی به محله ادامه بدیم.
میبینم که تو اون صندلی ریشه دَوونده ای.
فردا، برای همیشه از اونجا بیرونت میارم.
این کفشا واست گرون تموم میشه، مختار.
همتون زیر نظرید.
کفشا رو بهش نشون دادی، حالا خوشحالی، لعنتی؟
حالا تقصیر منِ، لعنتی؟
تو کفشا رو از من گرفتی.
اون واسه کفشا نیومده اینجا.
اگه تو صندلی رو نمیدزدیدی، اصلا نمیشناختیمش.
همه اینا بخاطر عصبانیت های بی مورد توئه.
- کفشا رو پس بده. - نه. اینا کفشای پدربزرگ کاظمِ.
- کاظم پدربزرگت نیست! - ولی من بهش گفتم که هست!
الان بگم که نیست؟ فکر میکنن دیوونه ام.
میندازنم تیمارستان. منو اخراج میکنن سرکان.
این دیگه خیلی فراتر از پدربزرگ کاظم منه.
بیاین محله رو ساکت کنیم. فرماندار داره میاد.
ما خیلی خدمت کردیم.
گورتو گم کن با پدربزرگت کاظم.
- دیگه راجع به پدربزرگم زر نزن. - تو اصلا پدربزرگ نداری!
- کاظم پدربزرگ منه! - نه، نیست!
- آره! - نه!
- کاظم پدربزرگ منه!
مودب باش!
هیچکس حق نداره پشت سر پدربزرگم کاظم بد بگه. بیا بریم، کمیل.
موسی، سلطان پینگ پنگ.
شنیدم میز پینگ پنگی که من خریدم، حسابی از محمد بردی؟
پولشو تو ندادی، بعد داری پز میدی.
معلوم نیست پول این کارا رو از کجا آوردی.
چقدر این اتهامات بهت میاد.
فرماندار داره میاد.
اگه دربارۀ من پرسید، یه تعریفیم از ما بکن، میکنی؟
نمیکنم.
چرا، مگه من کارمو انجام نمیدم؟ انجام میدم!
تو اون صندلی رو دزدیدی، اونور.
هر کس دیگه ای هم بود، به هر حال کارشو انجام میداد.
باشه، به محلت خیانت کن.
- اینجا رو به گند بکشم؟ - ارزششو نداره.
برادرم رجب، سلطان بسکتبال.
شنیدم تو زمین بسکتبالی که من ساختم، حسابی از موسی بردی!
وقتت رو تلف نکن، اونور!
تو اون صندلی رو دزدیدی!
دیگه هیچوقت ازت چیزی قرض نمی گیرم.
اگه مجبور باشم میرم یه مغازه دیگه. بزن بریم.
- داداش مهمت، سلطان نوشیدنی. - فقط برو، اونور.
علی رضا؟
حالش خوبه؟!
بعدا برگرد، داداش!
احمد، حتما یه سر بزن.
آروم باش دختر!
احمد.
باشه.
خواهر؟
- برامون دعا کن، بخشدار... - موسی زنگ زد، می دونم.
حقیقت رو بهش میگیم.
کل زندگیت یه دروغه،
ولی وقتی پای من وسطه، حقیقت رو بهش بگو، باشه؟ خدا!
حداقل یه کار خوب کردم. محله متحد شده!
بده اینجا.
انتظار چی رو داشتی؟
فقط چون دو تا حلقه درست کردی، فکر می کنن تو پادشاهی؟
- آره. - تو عجب آدمی هستی.
کریم. باهاش روراست باش.
اون عقده هاشو سر ما خالی می کنه.
هنوز وقتش نیست، رفیق.
آقای اونور، باید درباره این مسئله بخشدار با هم صحبت کنیم.
درستش می کنم، داداش. سرکان، هر چه زودتر به پول نیاز داریم.
همین الان از دستم عصبانی بودی.
سرکان، این فوریه، بعدا دعوا می کنیم.
اگه فوریه، آروم باش، رفیق. امشب دارم قمار می کنم.
اون هر پنی که داریم رو تو قمار می بازه.
نمی بازم، کریم، آروم باش. من بلدم.
تموم شد!
- این پول حرومه؟ - آره!
حتی اگه کمکم نکنی ازدواج کنم، هواتو دارم، داداش.
باشه، مرد، درستش می کنم.
بذار اول از شر این نگرانی ها خلاص شم. کمکت می کنم ازدواج کنی، باشه!
تو به اندازه ای که می شناسمت نگران بودی، هرچند.
احمد.
من همونیم که تو می خوای باشی.
باشه، داداش.
اوه، آقا، چه افتخاری!
چرا زحمت کشیدید، آقای بخشدار؟
اگه به چیزی نیاز داشتید، ما میومدیم پیشتون.
خیله خب، سه تا نون کباب ترکی بگیر و بیار برام.
پس با احمد می فرستم.
فقط شوخی می کنم. احمد کیه؟
ایشون احمد هستن.
نه، منظورم اینه که، اصلا ارزش داره دونر رو برای من بیاره؟
بعدا میتونی بیاریش برام. شما اونور هستید؟
اونورهای زیادی تو بازار هست، ولی من از همه مفیدترم آقا.
من همون کسی هستم که احمد میخواد باشه.
بریم دفتر یه فنجون قهوه بخوریم.
نه، اتهاماتی علیه شما وجود داره. من از محله بازدید می کنم.
البته آقا!
کفشات رو دربیار و راحت باش.
- من تازه محله رو شستم. - این چیه؟
داره یه مستند درباره محله میسازه.
اون داره کارای ما رو سر کار مستند میکنه.
ممکنه مردم منو متهم کنن که کار نمیکنم. حواست باشه خوب به نظر برسیم.
داری چی میگی؟
- اون آدم خیلی خوبیه. - بزن بریم.
ممنون، من دست نمیدم. میکروب داره.
زنده باد مختار!
- ممنون! - متشکرم!
- باشه. - خوش اومدی، اونور مختار!
خیلی خوشحالیم! خوش اومدی!
ما هنوز هیچ کاری نکردیم.
- ما تازه شروع کردیم. - به لطف شما، شب ها راحت می خوابیم.
ممنون خواهرم.
ول کن خواهر، بیا!
اونور مختار، آفرین، برای فردایی قوی!
- ما کاری نکردیم. - دمت گرم، مختار!
ممنون، ولی ما هنوز کاری نکردیم.
این محله مال هممونه. این وطن ماست!
این ملت مال ماست.
اونور مختار!
خوش اومدید. چی میل دارید؟
ممنون داداش.
جناب فرماندار اینجا هستند. ما داریم اینجا رو نشونشون میدیم.
جناب فرماندار، خوش اومدید.
خدا رو شکر مختار قبلی
تصادف کرد و کارش به حالت نباتی کشید.
یه فرصت برای اونور به وجود اومد، برای محله ما.
- خدا حفظش کنه. - آمین داداش. ممنون.
جناب فرماندار، یه نوشیدنی مهمون من؟
شما نوشیدنی میخورید؟
فکر کردم یه شوخی بکنم.
ممنون داداش. بزن بریم.
اونور مختار.
اون شهروندی رو یادتونه که شما بدهی هاش رو پرداخت کردید؟
اون تصمیم گرفت خودکشی نکنه، یه کار پیدا کرد.
به لطف شما داره ازدواج میکنه.
چه خوب! از این به بعد اینجوری کار میکنه!
هیچکس نباید نوشیدنی بخوره، در حالی که همسایه اش گرسنه است.
میتونم بهتون چای تعارف کنم؟
جناب فرماندار، چای میل دارید یا قهوه؟
اگه میخواستم بخورم، میخوردم!
نمیبینی من سر کارم؟
انگار داره منو به شام دعوت میکنه.
چاییتو نمیخوام!
جناب، چون تو یه قهوه خونه هستیم...
شوخی کردم پسر.
فقط شوخی کردم. تو عالی هستی!
مختار اونور. بهت افتخار می کنم.
ما که همینجوری داشتیم رد می شدیم.
امیدوارم یه وقت دیگه بتونیم صحبت طولانی تری داشته باشیم.
پس چای و قهوه ات رو می خوریم.
اگه فرصتی بشه، مایلیم که شما رو به صورت فردی بشناسیم.
جناب، در شان شما نیست، ولی...
یه فندک مختاری مخصوص. من فقط به افراد نزدیکم میدم.
و چکمه های کابویی. نماد محله منه.
منم یه جفت دارم. پدربزرگ کاظم برام گذاشت.
اینجا یه 'ک' داره. نمیتونم بهت بدم.
- ولی بهت میاد. - من نمیتونم هدیه قبول کنم.
من نمیتونم هدیه قبول کنم.
شما همیشه خوش اومدید، آقای فرماندار.
شما هم خوش اومدید، آقای ممتاز.
ما به حرفایی که مردم درباره شما میزنن توجهی نمیکنیم.
حتی اگه به زن ها و دخترای مردم نظر داشته باشین.
هر کسی که با آقای فرماندار باشه برای ما محترم و درستکاره.
وگرنه جناب، کی اهمیت میده اگه دنیا شما رو نادرست بخونه؟
بیا با من، ممتاز.
- جناب، باور کنید، اینطوری نیست. - خفه شو!
میخواستی منو تحریک کنی و اونور رو از مقامش بندازی، ها؟
میخواستی محله رو بر علیه من کنی.
میدونم به جای من چشم دوختی، پسر.
- این دفعه به خاطر اون نیست. - ساکت!
یه کلمه دیگه حرف نزن، میدونم باهات چیکار کنم.
ما قراره حرف بزنیم، باشه؟ بیا.
بعدا. حرف میزنیم، همدیگه رو میبینیم.
ممتاز.
اسم من اونوره. من 38 سال به این محله خدمت کردم.
اینجوری یه موش رو صدا میزنم.
از این به بعد بهت میگیم ممتاز موش.
حالا گورتو گم کن.
بله، محله عزیز من. بیاید بیرون، شما آزادید.
به مغازه هاتون بدوید، به صندوق هاتون بدوید.
برای روزهای آزاد بدوید.
من حتی مغازه دار هم نیستم. چرا منو زندانی کردید؟
شاید جونتو به خطر بندازی و ما رو گزارش کنی یا یه همچین چیزی.
خفه شو! دیگه هیچوقت نزدیکت نمیشم.
از این کار در نمیری، اونور.
یه ماه دیگه انتخابات هست. برکنار میشی!
پس رقیب بزرگ من کی خواهد بود؟
برامون مهم نیست، اونور.
اگه یه سگ هم رقیبت باشه، به سگ رای میدم.
برو، کاندیدتو پیدا کن و برگرد!
ما کاندیدمون رو پیدا میکنیم و هر کاری لازم باشه انجام میدیم. خواهی دید.
خیلی خوبه که به محله ما اومدی، هیل.
یه سال از وقتی که من اومدم اینجا میگذره. منظورت چیه؟
فقط می خواستم برم سر اصل مطلب.
فقط می خواستم باهات حرف بزنم.
کریم، تو همیشه برای حرف زدن با من اینقدر مقدمه چینی های غیر ضروری می کنی.
نکن، باشه؟ من یه زن بی خیالم، تو منو عصبی می کنی.
قسم می خورم تو هم مثل منی.
من خیلی... من خیلی آدم بی خیالی هستم...
هیل!
- لعنتی! - کمک کن.
- تو خودتو پرت کردی؟
نه، افتادم.
گمشو، کریم! دیدم، اومدی طرف من!
- اگه ولت کنم میفتی. - نمی دونستم اینقدر خطرناکه.
- هیل، تو ارزشش رو داری! - من ارزشش رو دارم؟
این دیگه چه ربطی داشت؟
- کمک کنین! - هیل، دوستت دارم.
خفه شو، کریم، خفه شو!
هیل، دوستت دارم.
با من قرار میذاری؟
الان وقتشه؟
هیل، یا بگو آره یا بذار بیفتم.
هیل، با من قرار میذاری؟
نه.
پس ولم کن.
متاسفم. نمی تونم زندگیم رو خراب کنم تا تو نمیری.
احمد، زنم رفته خونه مادرش، نیستش.
منو یاد اون میندازه.
حتما برای تو خیلی سخته، علی رضا.
آره، برادر.
خیلی سخته.
دارم با بدنم می جنگم.
نمی تونم خودمو کنترل کنم، نمی تونم خودمو نگه دارم.
تو از همه ما بیشتر می دونی، اونور. بگو.
این شهوت، این میل، این اشتیاق... تقصیر منه؟
علی رضا، بسه. به خاطر خدا.
هزار تا دردسر دیگه هم دارم! به سلامتی ممتاز عوضی.
بزنیم به سلامتی ممتاز.
- طلعت کجاست؟ - احتمالا خزیده تو یه سوراخ.
خفه شو، سگ!
اون تو هیچ سوراخی نمیره. اون آدم مهمیه.
کریم راست می گفت. احمد واقعا یه سگه!
دیگه نمی تونم تحمل کنم.
یا با من ازدواج می کنی، یا من میرم.
- منظورت چیه؟ - این تیم هیچی نیست.
دیگه بسه.
همتون سرحالین.
به کریم نگاه کن. هیل رو به دست آورد.
تو همیشه خواسته های منو نادیده می گیری.
من تو رو نادیده می گیرم؟ کسی در دسترس نیست!
- یعنی باید بدزدیمشون؟ - بزن بریم!
خب که چی؟
سرکان، ببین، من تازه از دردسر خلاص شدم. آرومم. واقعا این کار ضروریه؟
مطمئنا یه نفرو پیدا میکنی.
برات آسونه که بگی.
چی گفتی؟
بلند بگو. چی گفتی؟
بگو ببینم، چی گفتی؟
سلام برادرها.
چه خبره برادر؟ چی شده؟
فهمیدم. هاله جواب رد داد؟
اصلا براش مهم نبود اگه می مردم.
حتی اگه التماس هم میکرد، باهاش قرار نمیذاشتم.
معلوم بود. از وقتی اومده یه آدم چندش بوده.
اون یه زن کثیفه.
اینطوریه آقای اونور؟
به من نگاه کن.
این دیوونه رو با خودت ببر، و مختاریتو بکن تو ... .
گمشو از زندگیم بیرون.
اون منو برد بیمارستان.
ممکنه هر لحظه بیاد تو، مراقب حرف زدنت باش.
- تو مغزت ریدم مرد. - من چیکار کردم؟
شب قشنگمونو خراب کردی.
هنوز نه، اونور. تاوان کاری که کردی رو میدی.
دیگه بسه این خودخواهیت.
- چه خودخواهی ای؟ گورتو گم کن! - راست میگن، برادر.
داری هممونو بخاطر عشقت به این مقام با خودت میکشونی.
ما اندازه طلعت هم برات ارزش نداریم.
وای! احمق! من اصلا به هیچکدومتون نیازی ندارم!
من دارم از روی لطف شما رو با خودم میکشونم. مختاری و طلعت برام کافیه.
یه ماه دیگه انتخابات میشه، اونور.
حتی اگه خودتو هم بکشی بهت رای نمیدم.
مختاری رو فراموش کن!
به کی رای میدین؟ اصلا کاندیدی وجود نداره!
نشون بدین، رقیب من کیه؟
- به کی اعتماد داری؟ - آقای طلعت.
آقای طلعت.
چرا با دشمنی؟ بیا اینجا.
آقای طلعت طرف دشمن نیست. اون بر ضدشه.
آقای طلعت کاندید جدید ماست اونور.
محله بخاطر تو عاشقشه.
بخاطر تو.
ما از کاندید شدن آقای طلعت خیلی خوشحالیم.
- آقای طلعت این کارو نمیکنه. - ولی کرد.
ما خیلی خوشحالیم.
به لطف تو، کار رو یاد گرفت.
ممنون که همچین کاندید جوون و باهوشی رو برامون پیدا کردی، اونور.
ممنون.
آقای طلعت، این حقیقت داره؟
بهشون بگو، آقای طلعت. بیا یه نمایشی راه بندازیم!
منم مثل عمو رامیز، ادا در میارم!
تو هنوزم فقط به فکر خودتی.
- طلعت خفه شو. - من دهیار جدیدم، پسر.
ما یه جون داریم. فکر کردی اونو وقف تو می کنیم؟
طلعت، حتماً داری شوخی می کنی.
تو همه اطرافیانت رو مثل برده استفاده می کنی.
تو یه آدم خودخواه، حریص و حیله گری.
تو سزاوار بدتر از اینایی. بزن بریم.
احمد، سرکان. شما منو اشتباه فهمیدین، رفقا.
به خاطر الکل بود، زیاده روی کردم.
خواهش می کنم. قسم می خورم.
بهتره به خودت بیای، اونور.
گند زدی به همه خوشیمون، رفیق.
داداش، دیگه تموم شد.
از پشت خنجر خوردم، برادر ایمن.
دوستام زندگیمو ازم گرفتن.
چرا حرف نمی زنی، برادر؟
من هیچوقت با تو حرف نزدم، اونور.
این حرفای قلمبه سلمبه رو تمومش کن.
یه بار بدون چون و چرا بگو 'حق با توئه'.
بگو حق با منه، من برادرتم، بپرس چته!
چی شده، برادر؟
طلعت کاندید دهیاری شده.
بهش اعتماد کردم، بهش گفتم آقا! اون رو مشاور ارشدم کردم.
- می دونی بهم چی گفت؟ - چی؟
"تو یه آدم خودخواه، حریص و حیله گری هستی."
"تو سزاوار بدتر از اینایی!"
حق با اونه.
منظورت چیه؟
تو باهاش موافقی؟
تو خودِ طلاتی، اونور.
اونا حرفای خودتن.
هرچیزی اطرافت هست، خودتی.
کی می خوای بفهمی؟
وقتی شیر خودشو توی چاه دید
نتونست خودشو از دشمن جدا کنه.
فکر کرد خودش دشمنه.
از روی استیصال شمشیرشو کشید.
خیلی از زشتی هایی که تو دیگران می بینی
عادت های خودت توی اوناست.
ای فلان کس!
حضور تو در اونها منعکس شده
از روی نفاق، ظلم و مستی شیطانی.
اون تویی.
و داری خودتو می زنی.
داری اون تار لعنتی رو دور خودت می تنی.
تو شرارت رو توی خودت نمی بینی.
وگرنه بدترین دشمن خودت می شدی.
ای انسان پاک!
داری به خودت حمله می کنی. مثل اون شیری که به خودش حمله می کرد.
وقتی بدونی این خشم توئه که داره حرف میزنه،
اونوقت میفهمی که بی آبرویی به بار آوردی.
شیر در ته چاه فهمید
که آنچه به نظر می رسد شخص دیگری است، شکل خود او بوده است.
فیلمبرداری رو متوقف کنید.
شیر در ته چاه فهمید
که آنچه به نظر می رسد شخص دیگری است، شکل خود او بوده است.
ما هنوز هیچ کاری نکردیم.
برادر! بیا، بذار کمکت کنم.
- کمرت درد میکنه. - اوه، ممنون، اونور.
امشب یه نوشیدنی مهمونم میکنی، خیلی کمکت کردم.
ممنون، اونور، باشه.
برادر موسی!
صبر کن، من میبرمش.
- بذار من. گرفتمش. - ممنون.
ولی ظهر میام که از دستت نون تست بخورم.
- من بدون نون تست تو نمیتونم زندگی کنم. - میدونم، اونور.
برادر مهمت!
فقط یه قند، همونجوری که دوست داری.
ممنون، اونور.
ممنون.
استاد.
اجازه بدید دستتونو ببوسم، استاد.
- واقعا میخوام. - استاد؟
- بله، استاد! - خدایا!
شما استاد من نیستید؟
من سر جای همیشگیم هستم، مردم.
اونورِ شما سر جای همیشگیشه. اگه چیزی لازم داشتید، بیاید پیش من.
مختاری چی؟
من برادرتم. از این چیزا سر در نمیارم.
من به آقای طلعت رای میدم. اون آدم باهوشیه. بذارید کارها رو اون انجام بده.
آدو. بیا اینجا. بیا به گوشه ما.
بیا دیگه.
بیا اینجا مرد. خجالت نکش.
بیا دیگه.
به این خوشگله نگاه کن. بیا اینجا.
برادر. چه خبر؟
چه خبر، احمد؟ ما طبق معمول تو گوشه خودمونیم.
آقای طلعت چی؟
آقای احمد، ما طلعت رو چیکار داریم؟
کفشا کدوم گوری رفتن؟
ممتاز دزدیدشون.
خب، اینا رو از کجا آوردی؟
یه سری به آدمای محله بغلی زدم.
اون کفشای کابویی بهت میومد، برادر.
- بیا قشنگترینشو برات بگیریم. - میدونی بهترین چیز چیه، کریم؟
- چی؟ - با هم بودن.
ببین اینجا چی داریم.
بیا، رفیق.
داداش، دیگه هیچوقت کفش کابویی نمیپوشم.
بهت میاد. مخصوصاً وقتی داری از اون دختر خواستگاری می‌کنی.
کی داره ازدواج می‌کنه، داداش؟
سرکان و سِوکان.
- واقعاً؟ - واقعاً.
اگه قبول نکنن چی؟
اگه قبول نکنن، میریم سراغ یه نفر دیگه.
من و هاله می‌خوایم دوباره فقط دوست باشیم.
من چیکار کنم؟ اون میخواد یه کاری رو امتحان کنه.
بزن بریم.
بذار فقرا جمعشون کنن.
همونجا بذارش.
- شاید باید چکمه‌های کابویی رو بگیرم. - برادر ایمن!
اونور!
داداش، شیر اونیه که خودشو شکست میده!
تسبیح قدیمی با سیستم قفل فرو رفته می‌خوای؟
- مخصوص فقرا طراحی شده. - بله، لطفاً.
- مهره‌های بیضوی؟ - البته که آره!
خیلی خب.
احمد.
گل و شکلات بگیر.
بیاین! دور هم جمع شین.
یه عکس خوب بگیر، وگرنه دوربینتو می‌شکنم. فهمیدی؟
ممنون.
دستتو بردار.
تو هیچوقت به هیچی میرسی؟
نمی‌دونم، کریمان، ولی می‌دونم که تو رو می‌خوام.
به هر حال، نگران نباش. خیابون مال توئه، عشق من.
درسته.
چه خبر، مختار؟
من همه اون چیزا رو ول کردم، صلح رو انتخاب کردم.
منم استعفا دادم، چه تصادفی!
تو تیم شما جایی برای من هست؟
ما مثل تو نیستیم.
تو اینو نمی‌دونی اونور.
میتونم اونور صدات کنم؟
من نزدیک بود فرماندار منطقه بشم.
تو با من روبرو شدی و منو نابود کردی.
به نظر میاد از این به بعد قراره به عنوان یه تیم با هم باشیم.
متاسفم که زندگیتو خراب کردیم.
حق با توئه، داداش صورتی.
قسم میخورم، من داشتم سعی میکردم اون مرد رو از پا دربیارم.
من داشتم جای اونو میگرفتم، که تو سر و کلت پیدا شد.
این زندگی منه حالا. به نظر میاد قراره با هم بمونیم.
باشه. بیا با ما بگرد. تو تحصیل کرده‌ای، به دردمون میخوری.
من یه نقشه دارم، در رابطه با این موضوع.
خب، من تیم شما رو بررسی کردم.
فکر کنم یه پلیس کم دارین.
یه سال از من حمایت کنید، بذارید پلیس بشم.
من برای امتحانات درس میخونم.
بعدش میتونم رئیس پلیس بشم.
نظرت چیه؟ استانبول مال ما میشه.
تو مزخرف میگی، و من از چرت و پرت هات کور شدم.
- فقط بیا دور هم باشیم. - باشه.
پس کی مختار میشه؟
طلعت؟
به من چه؟ هر کی لیاقتشو داره.
شما یه پادشاهی، آقای اونور.
شما هم همینطور، آقای ممتاز.
راسیم؟
راسیم من! خدا رو شکر! بیدار شد!
چه بلایی سر دفتر اومده؟
یکی داره ازش مراقبت میکنه، فقط خوب باش، راسیم.
هیچکس نمیتونه دفتر مختار رو تصاحب کنه!
راسیم، وایسا، آروم باش!
- دکتر! - همشونو به فاک میدم!
دکتر، پرستار!