‫[مکزیکوسیتی، 1966]
‫کرم‌چاله چیه؟
‫اونو به چشم یه دروازه کوتاه مدت ببینین.
‫بهمون اجازه میده که دو نقطه رو در فضازمان ‫به هم وصل کرده
‫و از یه نقطه به نقطه دیگه‌ای جهش کنیم.
‫برای عبور ازش، باید ذراتی تولید کرد
‫که خیلی سریع‌تر از سرعت نور حرکت می‌کنن.
‫به اون ذرات تاکیون گفته میشه.
‫فرضیه‌ای وجود داره که هر 30 ساله، ‫به لطف یک هم‌ترازی سیاره‌ای خاص با زمین
‫و بقیه منظومه شمسی
‫کرم‌چاله‌ها شکل می‌گیرن.
‫بخش جالبش؟
‫این فرضیه در امکان رو
‫به روی سفر در زمان باز می‌کنه.
‫برای امروز کافیه. ‫فردا می‌بینمتون.
‫و یادتون باشه، روشن‌فکر باشین.
‫دکتر، به چیزی که ازتون خواستم فکر کردین؟
‫من می‌تونم استادیارتون بشم.
‫مطمئن نیستم، خولیا.
‫بقیه استادها استادیار دارن ‫و من باید به شما نزدیک باشم.
‫به نظر من تمام کارها و دستاوردهای شما ‫در این دانشگاه بی‌نظیرن.
‫بذار ببینم چی میشه، باشه؟
‫مرسی.
‫عصر بخیر.
‫سلام، برتیتا.
‫[جشنواره ملی هنر]
‫- عصر بخیر، ساندرا. ‫- سلام.
‫هی، شنیدم که محموله شوروی رسیده؟
‫اوه، دکتر کیخانو این اطلاعات رو داره، نورا.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫اگه شوهرت بپرسه، احتمالا زودتر بهش بگن.
‫دکتر، من دارم میرم بیرون، ‫ولی چیزی احتیاج داری؟
‫شنیدم که محموله شوروی رسیده.
‫فکر کنم شامل مبدل‌های منم میشه.
‫اوه بله، متاسفم.
‫یادم رفت به دکتر اسکیول بگم.
‫ولی رسیدن.
‫دکتر اسکیول اونا رو درخواست نداده. ‫من دادم.
‫یه موضوع دیگه، ‫می‌خوام یه استادیار داشته باشم.
‫- یکی داوطلب شده. ‫- یه دستیار؟
‫ببین، عزیز جان.
‫تو همین الانش هم چیزی که خواستی ‫رو در اختیار داری.
‫کلاست.
‫بعداً راجع‌به این قضیه استادیار حرف می‌زنیم، باشه؟
‫ببخشید، عزیز جان.
‫لوزما!
‫لوز ماریا!
‫[تولید شده در اتحاد جماهیر شوروی]
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]
‫ بیا موزیک عاشقانه بذاریم.
‫ آهنگی که همین الانش هم در صدر جدول‌ها قرار گرفته
‫ و قطعا امروز عصر خوشی به دل مردم میاره.
‫گیرش آوردی.
‫دیگه وقتشه.
‫بریم.
‫کار می‌کنه.
‫دروازه بازه، هکتور.
‫بریم.
‫یالا!
‫آره.
‫- امتحانش کنیم؟ ‫- بیا امتحانش کنیم.
‫نه.
‫آخه چرا؟ ‫هنوز شروع به چرخیدن نکرده.
‫فکر کنم بودجه بیشتری نیاز داریم.
‫برنامه‌ای واسه جور کردنش داری؟
‫امشب دکتر کاراسکو رو واسه شام ‫دعوت کردم خونه.
‫چرا؟ ‫می‌تونستیم بریم دفترش.
‫می‌دونم، ولی اومد تا سر اینکه با بودجه چیکار کردیم ‫سوال پیچم کنه.
‫واقعا نمی‌تونم اونو تحمل کنم.
‫می‌دونم. ‫منم نمی‌تونم تحملش کنم.
‫بیا اینجا.
‫ولی باید یکم هندونه زیر بغلش بذاریم ‫تا همچنان تامین مالی بشیم.
‫خیلی نزدیک شدیم، نورا.
‫خیلی نزدیک شدیم. ‫چیزی مونده.
‫دیدی، عزیزم؟
‫مکزیکوسیتی داره پروژه مترو رو شروع می‌کنه.
‫- واقعا؟ ‫- ساخت و ساز باید تا یک سال آینده شروع بشه.
‫الان دیگه دارن پُز میدن.
‫بالاخره قراره سیستم حمل و نقل عمومی درست و درمونی ‫واسه این شهر پر ترافیک فراهم بشه.
‫حالا داریم در آینده زندگی می‌کنیم.
‫میگم، هکتور.
‫به کاراسکو چی بگیم؟
‫همون کاری که تو این مدت کردیم، درسته؟
‫آره، ولی این دفعه باید یه چیزی نشونش بدیم خب.
‫نه، هنوز واسه این آماده نیستیم، نورا.
‫- عزیزم! ‫- عزیزم!
‫- خوشحالم اومدی. ‫- سلام، ربکا.
‫سلام، هکتور.
‫چرا چهره‌ات اینطوریه؟
‫یه راهنمایی بهت می‌کنم.
‫با "ب" شروع میشه
‫و پایانش هم نُه ماهه.
‫مبارکه.
‫- مبارکه، خواهر زن. ‫- مرسی، هکتور.
‫از اونجایی که شما بچه نمی‌خواستین، ‫الان دیگه باید خاله و شوهرخاله بشین.
‫و بهترین خاله و شوهرخاله هم می‌شیم.
‫- ویسنته چی گفت؟ ‫- هنوز بهش نگفتم.
‫- اول به شما گفتم. ‫- خیلی خوشحال میشه.
‫بعداً واسه شام بیاین خونه و وقتی بهش میگم ‫چهره‌اش رو ببینین.
‫- لطفا؟ ‫- امشب نمی‌تونیم.
‫کاراسکو داره واسه شام میاد اینجا.
‫بخاطر پروژه؟
‫همون پروژه خیلی سِری؟
‫- آره.. ‫- یالا، برام تعریف کن!
‫می‌دونی که نمی‌تونیم. ‫مقررات دانشگاه اجازه نمیده.
‫ولی بیا این کارو کنیم.
‫فردا واسه شام دورهم جمع می‌شیم
‫و اون پای سیبی که خیلی دوست داری ‫رو برات می‌پزم.
‫آبجی،
‫تو بهترین مامان دنیا میشی.
‫خیلی اتفاق قشنگیه.
‫باشه، من دیگه میرم.
‫- خدافظ، هکتور. ‫- خدافظ، ربکا.
‫- خدافظ، عزیزم. ‫- خدافظ، عزیزم.
‫به افتخار علم.
‫- این یکی چطوره؟ خوشت میاد؟ ‫- خیلی خوبه.
‫نظرت در مورد دانشجویانی که می‌خوان ‫مجسمه رئیس جمهور سابق آلِمان رو بردارن چیه؟
‫اوه، ول کن.
‫باید منفجرش کنن.
‫پس بریم سر اصل مطلب؟
‫خب دکتر، وضعیت پژوهشت چیه؟
‫خب...
‫دکتر، من سال‌ها ازت حمایت کردم،
‫ولی دانشگاه سرمایه زیادی رو خرج این پژوهش کرده.
‫- درسته. ‫- به کمکت نیاز دارم.
‫یه چیزی بهم بده خب.
‫بله، دکتر. ‫مشخصه که ازت ممنونم.
‫باهات رک و روراست حرف می‌زنم.
‫- ما نیاز به زمان و بودجه بیشتری داریم... ‫- وای نه.
‫خب، قصد داری منو سکته بدی؟
‫- به هیچ‌وجه، من... ‫- ما فرضیه‌ای داریم.
‫نه، خانم کوچولو، نه.
‫دانشگاه اون سرمایه رو خرج نکرده که ‫تو بتونی فرضیه‌ای تحویلم بدی.
‫من به یه گزارش شفاف از کارتون نیاز دارم.
‫بودجه کجا خرج شده؟
‫متوجهم، ولی فقط دو هفته دیگه وقت می‌خوایم.
‫اوه نه. ‫اصلا حرفش هم نزن.
‫من نتیجه می‌خوام. ‫فشار زیادی رومه.
‫وقتی دستاوردمون رو نشونتون بدیم، ‫به چیزی که نیاز دارین می‌رسین...
‫شما قراره مکزیک رو به شهرت جهانی برسونین.
‫شما، دانشگاه خودمختار ملی مکزیک، ما.
‫این تاریخ علم و فیزیک رو تغییر میده.
‫این قراره تاریخ بشریت رو تغییر بده.
‫آره...
‫یه بار که کندی همراه با همسرش به اینجا اومد ‫افتخار دیدنشون نصیبم شد.
‫وقتی اونا رو باهم دیدم، ‫به راز موفقیتشون پی بردم.
‫کندی به مسائل مهم رسیدگی می‌کنه.
‫همسرش هم به مسائل جلوی دوربین.
‫و هر کدوم نقش خودشون رو دارن.
‫اگه شما تمام قطعات رو داشته باشین، ‫ولی سر جای درستشون نباشن
‫هیچی جا نمی‌گیره.
‫خودشه، هکتور.
‫خودشه.
‫حالش خوبه؟
‫خودشه.
‫از اونجایی که نتونستی نتیجه‌ای نشون بدی،
‫چاره‌ای ندارم جزء اینکه به هیئت مدیره اطلاع بدم ‫که پژوهش خاتمه یافته.
‫دکتر، این چندین سال زحمته. ‫لطفا.
‫دکتر، تا همین فردا یه چیزی بهتون نشون می‌دیم.
‫پس باشه.
‫عصر بخیر و بابت شام ممنونم، دکتر اسکیول.
‫بونیوئلوس‌های همسرت محشرن.
‫- مگه نه؟ ‫- مرسی.
‫سلامم رو به خانم ارندیرا برسونین. ‫براتون بونیوئلوس می‌فرستم.
‫عصرتون بخیر.
‫- تا بیرون همراهیشون کن. ‫- همراهی‌تون می‌کنم، جناب دکتر.
‫ممنون.
‫هکتور، جواب رو پیدا کردیم.
‫کدوم جواب؟
‫اون کاراسکوی رو مخ ‫جواب رو بهمون داد.
‫ما قطعات مناسب رو داریم، ‫ولی جاشون اشتباهه.
‫و نقص دستگاه چه ربطی به آب توی توالت داره؟
‫اثر کوریولیس.
‫من سیفون توالت رو در نیمکره جنوبی بکشم،
‫آب به یه سمت می‌چرخه،
‫ولی اگه در نیمکره شمالی سیفون بکشم، ‫آب...
‫بیا کاری کنیم که ماشین ‫به سمت مخالف بچرخه.
‫یه پیچ‌گوشتی رو بده من.
‫مشکل کاراسکو چیه، ها؟
‫اون خیلی احمقه.
‫چهارسو رو بده من.
‫آره احمقه، ولی تو هیچی نگفتی.
‫می‌خوای باهاش بحث کنم؟
‫کارت‌ها رو قاطی نکن، خب؟
‫ازت نمی‌خوام که باهاش دعوا کنی. ‫فقط پشتم در بیا.
‫و نه، قاطی‌شون نمی‌کنم.
‫این یکی جاش اینجاست.
‫اینم اینجا.
‫این...
‫آماده‌ست.
‫مبدل رو وارد کن.
‫هکتور، دروازه هنوز بازه.
‫و هنوزم روشنه.
‫نورا.
‫سفر کنیم؟
‫- خیلی‌خب. ‫- بیا انجامش بدیم.
‫درها.
‫هکتور.
‫به گذشته می‌ریم یا آینده؟
‫آینده.
‫چقدر در آینده؟
‫حداکثر 15 دقیقه، باشه؟
‫15 دقیقه.
‫توربین‌ها.
‫توربین‌ها فعال شدن.
‫اکسیژن.
‫اکسیژن روشنه.
‫نیرو.
‫صد در صده.
‫تاکیون‌ها.
‫تاکیون‌ها در حال تولید هستن.
‫سطح گاوس‌سنج؟
‫گاوس‌سنج در وضعیت سبز پایداره.
‫آماده.
‫نورا.
‫تو یه نابغه‌ای.
‫من نمی‌خوام برم.
‫زود باش.
‫برمی‌گردیم.
‫این واقعا آینده‌ست.
‫نه خاله. ‫جدا از هم نیومدن، بلکه باهم اومدن.
‫این...
‫من و توییم.
‫حالت خوبه، نورا؟
‫- آره، فکر کنم. ‫- آره؟
‫تو چی؟
‫سرم داره گیج میره.
‫همه‌جات مور مور نمی‌شن؟
‫- آره. ‫- واقعا؟
‫سرسام‌آوره.
‫نورا، ما کجاییم؟
‫چرا...؟
‫چرا توی آزمایشگاه نیستیم؟
‫بذار ببینم.
‫چی؟
‫- نه. ‫- جریان چیه؟
‫نه!
‫- صبر کن، تو کاری کردی؟ ‫- نه...
‫برق قطع شده.
‫نورا، مبدل.
‫سوخته.
‫این نمی‌تونه درست باشه. ‫اون یه...
‫قطعا بیشتر از 15 دقیقه در زمان سفر کردیم.
‫دانشگاه باید...
‫یه جایی نزدیک...
‫یا یه دو کیلومتر اونورتر باشه.
‫این بستگی داره...
‫که ما چقدر در آینده سفر کردیم.
‫هکتور...
‫ما توی محاسبه سرعت تاکیون‌ها اشتباه کردیم.
‫ما در زمان
‫سفر کردیم.
‫حالا چی؟
‫اول از همه...
‫یه مبدل جدید نیاز داریم.
‫و باید محاسبات رو هم ‫برای پیدا کردن خطا بررسی کنیم.
‫بیا دانشگاه رو پیدا کنیم.
‫بریم پیداش کنیم. ‫آره.
‫[به روث چیرم رأی بدید]
‫[کاندید شما، آینده هم‌اکنون است!]
‫خب...
‫این یه بقالی یا همچین چیزیه؟
‫خیلی مدرن‌تره، درسته؟
‫هکتور، ما چقدر در آینده سفر کردیم؟
‫نمی‌دونم. بیا.
‫عصر بخیر.
‫ببخشید، خانم.
‫خانم؟
‫نه، صدامون رو نمی‌شنوه.
‫- شاید مشکل پزشکی‌ای چیزی داره. ‫- از اون چیزها...
‫چه طعمی؟
‫- ببخشید؟ ‫- آره، اینا طعم‌دار هستن.
‫- از نوع برجسته هم داریم. ‫- نه.
‫چی؟ نه، نه، نه.
‫من نمی‌تونم جلوی دوتا خانم ‫همچین چیزی بخوام.
‫درسته، نه.
‫صبر کن، طعم‌دار؟
‫طعم گیلاس داریم، آناناس. ‫تمشک هم پارسال اومده.
‫نگاه کن، نورا.
‫نگاه کن.
‫ما 59 سال
‫در آینده سفر کردیم.
‫ببخشید.
‫می‌دونی چطور میشه به دانشگاه خودمختار ملی مکزیک رفت؟
‫- اونام. ‫- درسته. ‫[مخفف دانشگاه خودمختار ملی مکزیک]
‫با ماشین هستین؟
‫نه دقیقا، نه.
‫راحت‌ترین راهش با متروئه.
‫خیابون سمت چپ پشت اینجا رو برین، ‫دو بلوک بعدش ایستگاه متروئه.
‫- مترو. ‫- آره.
‫می‌خوام اینو ببینم.
‫عصر بخیر. ‫ممنون.
‫عصر بخیر.
‫[خروجی]
‫اون ابزارک‌ها چی‌ان؟
‫همه یکی دارن.
‫شاید...
‫نمی‌دونم، ولی به نظر هیپنوتیزم شدن، مگه نه؟
‫آره.
‫ببخشید، میشه بگین چطور میشه ‫به اونام رفت؟
‫- دو ایستگاه دیگه. ‫- بعد سوار خط سبز بشین.
‫- ممنون. ‫- دوتا دیگه و خط سبز.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫ایناهاش.
‫هکتور!
‫نورا.
‫رئیس جمهور آلِمان کجاست؟
‫بهت گفته بودم.
‫- همه‌چیز عین سابقه. ‫- آره.
‫یکم رنگ و روش رفته، ولی آره.
‫اگه همه‌چیز عین قبل باشه، ‫پس انبار هم باید باز باشه.
‫آره، بیا امیدوار باشیم باز باشه.
‫هکتور.
‫اینا چیه؟
‫یعنی... ‫کار دانشجوهاست، درسته؟
‫آره، ولی "مرگ بر مردسالاری"؟
‫مردسالاری کجا؟
‫- من از کجا بدونم، دکتر؟ ‫- بریم.
‫- داره جواب میده؟ آره؟ ‫- صبر کن.
‫باز شد.
‫برو.
‫[چگونه یک پادکست بسازیم؟]
‫هکتور، اینجا دیگه انبار فیزیک نیست.
‫معلومه.
‫به نظر بخش معماریه.
‫چطور باید مبدل رو پیدا کنیم؟
‫نمی‌دونم، شاید طبقه بالا باشه.
‫"سیگار کشیدن ممنوع"؟
‫چه مشکلی با سیگار دارن؟
‫- هی، خانم. ‫- هکتور...
‫- اونو بذار سر جاش. ‫- عصر بخیر.
‫- عصر بخیر.
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫دزدی نمی‌کردیم، جناب افسر.
‫چون نتونستین.
‫بهشون بگو که دنبال انبار فیزیک می‌گردیم.
‫ما داریم دنبال... ‫خیلی‌خب.
‫جناب افسر، حقیقت اینه که ‫ما اینجا کار می‌کنیم.
‫من دکتر اسکیول هستم، ‫ایشون هم دکتر سروانتس.
‫ما رو ببرین پیش رئیس دانشگاه.
‫اون ما رو به خوبی می‌شناسه.
‫- آره. ‫- "رئیس".
‫"دکتر".
‫آره جون خودت.
‫که شما کارمند دانشگاه هستین ‫و فقط کارت شناسایی دارین.
‫از سال 1966.
‫پاپیون پی‌وی هرمن بانمکی زدی.
‫پی‌وی چی؟
‫صحیح. ‫مگه ماجراجویی بزرگ پی‌وی رو یادتون نمیاد؟ ‫[فیلم محصول 1985]
‫ماجراجویی بزرگ پی‌وی دیگه چیه؟
‫ای بابا... ‫مگه شما از پشت کوه میاین؟
‫ما از سال 1966 اومدیم.
‫ماشین زمان‌مون اشکال پیدا کرد
‫و ما رو اشتباهی به اینجا در سال 2025 آورد.
‫فقط یه مبدل نیاز داریم تا راه‌اندازیش کنیم،
‫بعد همه‌چی رو بررسی کنیم ‫و به زمان خودمون برگردیم. همین.
‫بگیر بشین، جوون.
‫بگو ازشون آزمایش سم‌شناسی بگیرن.
‫- آزمایش سم‌شناسی؟ ‫- سم‌شناسی؟
‫- ما معتاد نیستیم، افسر. ‫- بشین.
‫خانم، صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫شما می‌تونین برین.
‫صبح بخیر.
‫- ببخشید. ‫- تو هم همینطور. بیرون منتظر باش.
‫می‌دونستم.
‫شما دوتا
‫از یه کرم‌چاله عبور کردین.
‫- بله. ‫- معرکه‌ست.
‫بله، دقیقا...
‫ببخشید، ولی...
‫تو کی هستی؟
‫خولیا ویلالبا.
‫من دانشجوت بودم.
‫حالا رئیس این دانشگام.
‫- خولیا، همون دانشجوم! خولیا؟ ‫- آره.
‫- دخترم! ‫- آره!
‫رئیسی؟
‫خولیا.
‫همیشه می‌دونستم که تو آینده درخشانی داری، خولیا.
‫شاید نه به اندازه تو.
‫می‌دونستم که شما دوتا در زمان سفر کردین.
‫اینو گفتم.
‫ولی هیچکس حرفم رو باور نکرد.
‫منظورت چیه هیچکس؟ ‫من همیشه حرفت رو باور کردم.
‫این آلوندراست.
‫نوه‌ی خواهرت.
‫یکی از دانشجویان ممتاز دانشگاه.
‫این توی خانواده‌تون ارثیه.
‫- تو دختر...؟ ‫- دختر کی هستی؟
‫بکی.
‫ربکا مادربزرگمه.
‫- معلومه. ‫- ربکا!
‫ربکا باردار بود.
‫هر دو دختردار شدن.
‫چه قشنگ.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم شما رو ببینم، ‫دکتر نورای نابغه.
‫خاله‌ی مادرم؟
‫من بخاطر شما فیزیک می‌خونم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- چه بینی کوچولوی نازی داری! ‫- واقعا؟
‫خوشحالم که شما همدیگه رو می‌شناسین.
‫- و از این جریان مطلع هستین. ‫- آره.
‫خولیا، خانم رئیس، ما به کمکت نیاز داریم.
‫دروازه‌ای که ازش اومدیم هنوز باز بود، ‫ولی هر لحظه ممکنه بسته بشه.
‫ممکنه چند روز یا چند ساعت طول بکشه.
‫تا دوباره ماشین رو روشن نکنیم ‫نمی‌تونیم مطمئن بشیم،
‫که ابزارها رو بررسی کنیم، ‫ببینیم چیزی صدمه دیده یا نه،
‫اگه دیده که درستشون کنیم،
‫و ببینیم کجای محاسباتمون اشتباه شده.
‫می‌خواین برگردین؟
‫کاملا حیاتیه
‫که دلیل اینجا بودن شما محرمانه بمونه،
‫حداقل تا موقعی که بفهمم ‫چطور میشه توضیح یا توجیه‌اش کرد.
‫دنیا عوض شده.
‫فناوری به جایی رسیده که ‫هرگز برامون قابل تصور نبود.
‫- اصلا از کجا شروع کنیم؟ ‫- آره.
‫ در باز شد.
‫- مامان، من اومدم خونه. ‫- دارم میام.
‫می‌خوام با یکی آشنا بشی.
‫هکتور.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام، حالتون چطوره؟
‫و نورا.
‫سلام، نورا.
‫من خاله‌ات هستم.
‫چی؟
‫منظورت خواهر پدرمه؟ ‫چطوری؟
‫تو...
‫تو دقیقا شبیه مامانتی.
‫نمی‌فهمم.
‫نکن.
‫خاله نورا؟
‫آره.
‫معجزه‌ شده!
‫- خوراکی مخصوص خانواده. ‫- پای سیب معروف.
‫درسته. ‫این افسانه‌ایه، خاله.
‫- همیشه درست می‌کنیم، درسته؟ ‫- همیشه.
‫دستور پختش رو توی دفتر آشپزی قدیمی مامان پیدا کردم ‫و...
‫ایناهاش.
‫- ممنون. ‫- چرا خودش پختنش رو بهت یاد نداد؟
‫اون دستور پختش رو حفظه.
‫هنوزم تو همون خونه زندگی می‌کنه؟ ‫خیلی دوست دارم ببینمش.
‫مامان...
‫مدت کوتاهی بعد از ناپدید شدنت فوت شد.
‫بعد از به دنیا اومدن من.
‫چی؟ چطوری؟
‫تو یه تصادف.
‫اون همه‌جا رو دنبالت گشت.
‫نه...
‫هکتور، ما باید برگردیم.
‫اگه اون نمی‌رفت دنبالم بگرده، نمی‌مرد.
‫نه، اینطوری فکر نکن. ‫هیچکس از این دید بهش نگاه نکرده.
‫تازشم، عوض کردن این همه‌چیز رو تغییر میده.
‫چطوره فقط برین استراحت کنین؟
‫ما اتاق مهمون رو آماده می‌کنیم، عزیزم.
‫- حتما، مامان. ‫- لازم نیست، ربکا.
‫رئیس خولیا یه جایی برامون تدارک دیده.
‫عمو، تو کسی رو داری که ببینیش؟
‫کسی نیست که بخوای ببینیش؟
‫من تک فرزندم، آلوندرا.
‫نورا تنها خانواده‌ایه که دارم.
‫هی.
‫خب؟
‫چطور شدم؟
‫- خوشتیپ شدی. ‫- آره؟
‫ولی عجیبه، درسته؟
‫حس می‌کنم...
‫شلوارت خیلی کوتاهه.
‫ولی اگه درست بپوشمش، نگاه کن.
‫لباس زیرم معلوم میشه.
‫بذار ببینم.
‫فکر کنم اینطوری بهتره. ‫آره.
‫ترجیح میدم مچ پات رو ببینم ‫تا لباس زیرت.
‫- عالیه. ‫- من چی؟
‫نگاه کن.
‫وای، سایز تو رو نداشتن؟
‫- این سایز خودمه دیگه. ‫- جدی؟
‫خوشگل شدی.
‫ولی کل روز فکر می‌کنم که ‫لباس مردونه پوشیدی.
‫خیلی چیزها هست که باید هضم کنیم.
‫آره، می‌دونم.
‫تلوزیون کوچیک رو دیدی؟
‫شبیه هموناییه که دست همه‌ست.
‫- ولی این یکی یکم بزرگتره. ‫- آره، متوجه شدم.
‫- چطور کار می‌کنه؟ ‫- نمی‌دونم والا.
‫دیدم که با انگشت روش می‌زنن.
‫با انگشت بزن روش.
‫♪ عزیزم، قرش بده ♪ ‫♪ داریم تو مهمونی می‌رقصیم ♪
‫♪ ما خشن هستیم و تازه رسیدیم ♪
‫♪ ما عشق تفریحات شبانه داریم ♪
‫♪ من خودم تنها وایمیستم ♪ ‫♪ خودم رو قاطی آت و آشغال نمی‌کنم ♪
‫♪ آره عزیزم، برام برقص ♪
‫♪ عزیزم، برام برقص ♪
‫♪ اون عاشق پسر شیطونی مثل من شد ♪
‫♪ من تو خیابون‌ها می‌مونم که حس می‌کنم... ♪
‫- آره، بیا اینو خاموش کنیم. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫شاعرهاشون رو داشته باش.
‫سکوت بهتره.
‫هیچوقت تکراری نمیشه.
‫چقدر ساختمون آپارتمانی.
‫انگار این شهر همش رو به رشده.
‫هکتور.
‫اصلا باورم نمیشه که ما در آینده‌ایم.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫اسنادی که جلوی روی شماست ‫به شدت سِری و محرمانه‌ست.
‫لطفا اونا رو به کسی نشون ندین.
‫ببخشید، ولی هضم این قضیه برام سخته.
‫من زندگیم رو وقف مطالعه درمورد فرضیه‌های فضازمان کردم،
‫و حالا تک تک اونا توسط شما دو نفر ‫که اینجا نشستین ثابت شده.
‫همونطور که خانم رئیس گفت، ‫باید اینو فوق محرمانه نگه داریم.
‫حداقل تا زمانی که تاثیرش روی بشریت رو بفهمیم.
‫دکتر، از ما خواسته شده که ‫در تعمیر ماشین‌شون کمک کنیم.
‫- بله. ‫- بیاین قبول کنیم که کمک می‌کنیم.
‫ولی میشه یه لحظه به پارادوکس‌ها فکر کنیم؟
‫عواقب برگشتن‌شون به گذشته؟
‫این روی زمان حالی که توش زندگی می‌کنیم ‫تاثیر نداره؟
‫اون به نکته خیلی خوبی اشاره می‌کنه.
‫- اجازه هست، خانم دکتر؟ ‫- لطفا.
‫ما همین الانش هم به آینده سفر کردیم، ‫همونطور که خودتون هم شاهد هستین.
‫حالا، سفر کردن به گذشته هنوزم یه فرضیه‌ست.
‫و به همین خاطر، با خطرات و به احتمال زیاد ‫غافلگیری‌هایی همراه خواهد بود.
‫ولی فرضیه...
‫فرضیه‌ی ما، میگه که مهم‌ترین چیز
‫تعیین دقیق لحظه بازگشته.
‫شمارنده آنالوگ ما درست کار نکرد،
‫ولی با فناوری امروزه، این مشکل‌‎‌ساز نمیشه.
‫بخاطر همین هم ما به جای 15 دقیقه ‫59 سال سفر کردیم.
‫همه اینا در گزارشی که جلوی روتونه هست.
‫درسته.
‫دکترها، به نظرتون الان قدم بعدی چیه؟
‫خب...
‫- به کار انداختن ماشینه. ‫- بله.
‫تهیه قطعات سازگار با این فناوری،
‫و دانش و حمایت شما.
‫ما فوراً نیاز به اندازه‌گیری مغناطیس موجود داریم
‫تا از باز بودن کرم‌چاله مطمئن بشیم، ‫که بتونیم در زمان سفر کنیم.
‫اگه بسته بشه، باید 30 سال دیگه ‫برای برگشت صبر کنیم.
‫لطفا، روخلیو.
‫ما به هر کدوم‌تون یه گوشی همراه می‌دیم.
‫اطلاعات تماس‌تون رو بهم بدین
‫و 24 ساعته برای هر چیزی که دکترها نیاز داشتن ‫آماده باشین.
‫اگه همه موافق باشن، از موسسه درخواست می‌کنم
‫تا اجازه بدن پژوهش فعلی‌تون رو موقتاً متوقف کنین
‫و خودتون رو کامل وقف این کار کنین.
‫حالا بیاین برنامه کاری رو تنظیم کنیم.
‫ببخشید.
‫این چطور کار می‌کنه؟
‫یه صفحه لمسیه. ‫آلوندرا، زحمتش رو بکش.
‫این یکی کار نمی‌کنه.
‫اینطوری، نگاه کنین.
‫این دکمه رو نگه می‌دارین.
‫و تو این دکمه رو نگه دار.
‫یه صفحه لمسی با این همه نیم‌رساناست،
‫و وقتی بهشون دست می‌زنی ‫بسته می‌شن.
‫هوشمندانه‌ست.
‫این واقعا آینده‌ست.
‫هکتور، تو فهمیدی اینترنت چیه؟
‫بله، به گفته‌ی اینترنت، ‫شبکه‌ای
‫از رایانه‌های متصل به هم در سراسر جهانه ‫که برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات استفاده میشه.
‫از طریق شبکه‌های بی‌سیم ۲.۴ و فرکانس رادیویی ‫به هم متصل می‌شن…
‫وای پسر.
‫و تا 5 گیگاهرتز هم می‌رسن.
‫گیگاهرتز؟
‫اون امواج باید همزمان همه‌جا باشن.
‫بدون مرزه.
‫اینجا کامل فرق می‌کنه.
‫من هرج و مرج رو ترجیح میدم. ‫رمانتیک‌تره.
‫نگاه کردن به این همه صفحه نمایش ‫باعث سرگیجه‌ام میشه.
‫فوق‌العاده‌ست که این همه داده ‫می‌تونه توی این وسیله‌ی کوچیک جا بشه.
‫چرا تو از مال خودت استفاده نمی‌کنی؟
‫خاله، عمو، مبدل‌ها.
‫- دیگه روسی نیستن. ‫- روسی؟
‫چینیـه. ‫دانشگاه اینا رو از جمهوری السالوادور می‌گیره.
‫همون خیابونه؟
‫توی مرکز شهر.
‫دکترها، به نظر می‌رسه که در تمام اتصالات الکتریکی ‫جریان برق داریم.
‫عالیه.
‫همه ابزارها کار می‌کنن.
‫توربین هم می‌چرخه.
‫بذار ببینم.
‫سطح جاذبه مغناطیسی در حال کاهشه.
‫دروازه هر لحظه ممکنه بسته بشه.
‫دستگاه کار می‌کنه، ‫سوزن هم حرکت می‌کنه، ولی...
‫تاکیون تولید نمی‌کنه.
‫این چطور ممکنه؟
‫دستگاه کار می‌کنه.
‫ما چهار بار تاکیون‌متر رو چک کردیم، ولی...
‫مطمئن نیستم چرا تاکیون تولید نمی‌کنه.
‫دکتر، چیزی که نیاز داری یه استراحته.
‫یالا.
‫- نوش جان. ‫- نوش جان، دکتر خوشتیپ.
‫خوبه.
‫مال دوران ماست.
‫نه.
‫هیچوقت از تحسین چشمای قشنگت خسته نمیشم، نورا.
‫- چطور پیش میره؟ ‫- خب...
‫عالی نیست.
‫داره دیر میشه، باید استراحت کنید.
‫می‌خواید برسونمتون؟
‫چی؟
‫این خیلی خوبه.
‫مثل تاکسی. یعنی می‌تونم ببرمتون خونه.
‫ما رو برسونی.
‫نه، ممنون عزیزم.
‫می‌مونیم و یه کم دیگه کار می‌کنیم.
‫بسیار خب.
‫پس من فردا می‌بینمتون.
‫حتماً. ممنون.
‫ممنون، بچه‌ها.
‫خداحافظ.
‫خب، نقشه اینه.
‫یکی از دوستام منو دعوت کرده خونه‌اش ‫به صرف نوشیدنی.
‫خوش می‌گذره، آروم می‌شید.
‫بهتون خوش می‌گذره.
‫یه کار میدانیه. ‫باید آینده رو زندگی کنید.
‫من پایه‌ام.
‫- پایه. ‫- چی؟
‫اصطلاح جدیده. خودت رو به‌روز کن، نورا.
‫ایول، عمو.
‫توام میای؟
‫پس منم پایه‌ام.
‫خیلی‌خب. نوش جان.
‫لطفاً کار عجیبی نکنید، باشه؟
‫نمی‌خوام مردم بفهمن شما اهل دهه ۶۰ هستید.
‫لطفاً.
‫- آلوندرا! ‫- هی.
‫- فکر کردم نمیای. ‫- من همیشه میام.
‫اون پیرمرد و پیرزنه کی‌ان؟
‫خاله‌ام و شوهرش.
‫اونا منونایت هستن. ‫(فرقه‌ای مسیحی معتقد به زندگی ساده)
‫چی؟
‫مثلاً پنیر درست می‌کنن،
‫و وقتی از جامعه‌شون بیرون میان،
‫همه چیز واسشون عجیبه.
‫- بریم؟ ‫- بریم.
‫پالوما؟
‫نه. اسم من نوراست.
‫خوشبختم.
‫همچنین.
‫اون پسره دنبال بازیه، نه رابطه‌ی جدی.
‫- حدس بزن با کی بودم. ‫- کی عوضی؟
‫پابلو.
‫همونی که توی کورونا باهاش بودی؟
‫پس دنیس چی شد؟
‫اون دختره خودش نمی‌دونه چی می‌خواد.
‫مثلاً، نمی‌دونم جدیه یا من فقط زاپاسشم.
‫خب تکلیف خودتو روشن کن دیگه.
‫واسه من این چیزا مهم نیست.
‫من دنبال خود عشقم. اهل تبعیض نیستم.
‫آره، منم همینطور.
‫شما چی، خانم؟
‫شما تبعیض قائل میشید؟
‫من؟
‫درمورد...
‫شوخی کردم!
‫یه شوخیه! نوش جان!
‫تنها رفتن به مهمونی توی زمان من غیرممکن بود.
‫همیشه باید با هکتور می‌رفتم.
‫یا پسرعموم.
‫یا بابام.
‫یکی باید مراقبم می‌بود. همیشه.
‫اون دخترا رو ببین.
‫خوشحال به نظر میان.
‫و تنها اومدن.
‫نه خاله، تنها نیومدن.
‫با هم آشنان.
‫هکتور.
‫نمی‌تونم به این فکر نکنم که ‫اگه نتونیم برگردیم چی میشه.
‫برمی‌گردیم.
‫مطمئنم.
‫وقتی این اتفاق بیفته،
‫دقیقاً به همون نقطه از زمان و مکانی ‫که ازش اومدیم برمی‌گردیم.
‫هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫اینو می‌دونم چون عشق ما اینطوریه.
‫توی گذشته قویه.
‫توی آینده قویه.
‫این... بدون مرزه.
‫همه جا هست.
‫منتظرم ساکتم کنی
‫تا بتونم نگاهت کنم، ولی زبونت بند اومده.
‫- بدون مرزه. ‫- آره.
‫مثل اینترنت همه جا هست، هکتور!
‫این تنها چیزیه که عوض شده.
‫- امواج... ‫- امواج.
‫فرکانس موج ۵ گیگاهرتزی...
‫- دقیقاً. ‫- نورا.
‫همینه که داره روی دستگاه تأثیر میذاره!
‫دستگاه...
‫قطعاً این همون چیزیه که نیاز داریم.
‫دکتر، به اون چیزا چی می‌گفتید...؟
‫- پارازیت‌انداز. ‫- پارازیت‌انداز.
‫مهندسین مکاترونیک دارن روش کار می‌کنن.
‫واو، دکتر.
‫ممنون که بهم یادآوری کردی چرا عاشق فیزیکم.
‫توانایی سازگاری با متغیرها،
‫تفاوت بین استعداد و نبوغه.
‫خب، من باید برم.
‫بهتره شروع کنید. سخت کار کنید.
‫و دکتر، به محض اینکه ‫دستگاه کار کرد بهم خبر بدید.
‫- حتماً خولیا. ممنون. ‫- ممنون، دکتر.
‫- بهتره به تیم مکاترونیک فشار بیاریم. ‫- آره.
‫دکتر، با من میای بریم باتری‌هارو بیاریم؟
‫- حتماً. ‫- من باید برم دانشگاه.
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
‫- می‌بینمتون.
‫- خداحافظ. ‫- ممنون.
‫چیه؟
‫می‌دونی که عاشق دیدن درخشیدن توام، نه؟
‫ولی یه جورایی رو مخه.
‫انگار که...
‫تو تمام اینا رو اختراع کردی
‫و من فقط دستیارتم، می‌دونی؟
‫هکتور، شاید اونا اینطور فکر کنن،
‫ولی واقعاً مهم نیست.
‫این،
‫من و توییم.
‫می‌دونم.
‫نورا!
‫دروازه داره بسته میشه.
‫امیدوارم مهندس‌ها آماده‌کردن ‫پارازیت‌اندازها رو طول ندن.
‫بچه‌های مکاترونیک کارشون درسته.
‫امروز یا فردا آماده‌ش می‌کنن.
‫امیدوارم.
‫هی، نظرت درمورد این چیه؟
‫واسه چی؟
‫ببین، اینطوری ظاهر میشن.
‫اگه از هرکدومش خوشت نیومد، ‫ورق می‌زنی میری بعدی.
‫و بعد بعدی، بعدی، و الی آخر.
‫جالبه.
‫مردم الان اینطوری ازدواج می‌کنن؟
‫نه، ازدواج نه.
‫ازدواج کردن چه مشکلی داره؟
‫اینکه از اهداف شغلی و مالی خودت ‫به خاطر یکی دیگه دست بکشی چطوره؟
‫یا اهداف بقیه، اگه بچه داشته باشی.
‫باشه، ولی... ازدواج جنبه‌های مثبت هم داره.
‫همراهی، امنیت، ثبات.
‫به علاوه، ازدواج همراه میشه با...
‫خودت می‌دونی با چی.
‫حتماً، ولی هی،
‫بدون ازدواج هم میشه، خاله.
‫آره، یعنی...
‫امکانش هست، حتماً، ولی نه...
‫اوه، باور کن، من که تجربه کردم.
‫عزیزم. چی؟
‫تو دختر خوبی هستی.
‫تو عینک می‌زنی.
‫خاله، ببین، این ایده‌ها عوض شدن.
‫می‌تونی کم کم این چیزا رو بذاری کنار.
‫به علاوه، ملت فقط واسه بچه‌دار شدن ‫نمیرن سمت همدیگه، خاله.
‫واسه سرگرمی هم هست.
‫آره، اینو می‌دونم.
‫خب...
‫جالبه.
‫باشه، می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم.
‫باید صادقانه و سریع جواب بدی.
‫بسیار خب.
‫اهل خلاف هستی، خاله؟
‫- چی؟ ‫- سریع.
‫- زود باش دیگه. ‫- این چه سوالیه؟
‫- بیخیال. ‫- یالا!
‫- چی؟ مگه دستات مو درمیاره یا چی؟ ‫- آلوندرا!
‫- نگو! ‫- خاله...
‫این موضوعی نیست که تو بخوای بپرسی...
‫حتی نمی‌تونی راجع بهش حرف بزنی!
‫نه، خب... نه!
‫نه، خانم جوان.
‫نه.
‫می‌برمت یه مغازه توپ.
‫چطوری، نورا؟
‫چه حسی داری؟
‫خوبم،
‫گمونم.
‫نظرت درمورد این دوران چیه؟
‫پیشرفت علمی فوق‌العاده‌ای وجود داره.
‫تکنولوژی خیلی تخصصی.
‫- هیچوقت تصور نمی‌کردم... ‫- بیا بشینیم.
‫نه، من نظرت رو به عنوان یه دانشمند نپرسیدم.
‫می‌خوام بدونم به عنوان یه زن چه حسی داری.
‫اونقدر به جایگاهی که داشتیم عادت کرده بودم
‫که درک جایگاه جدید سخته.
‫آره، باید سخت باشه.
‫ولی این دوران واسه زن بودن ‫بهتر از دهه‌ی ۶۰ ـه.
‫بخصوص واسه یه دانشمند.
‫و ببین، ذهن تو اونقدر فعال،
‫تیز و مشغوله که فکر کردم...
‫عالی میشه اگه فردا توی یه کنفرانس شرکت کنی.
‫یه کنفرانس؟
‫مگه قرار نبود کل قضیه‌ی سفر در زمان رو ‫به شدت محرمانه نگه داریم؟
‫لازم نیست بگیم از کجا اومدی.
‫فقط می‌خوام تحقیقاتت رو به اشتراک بذاری.
‫هدیه‌ی هوش فوق‌العاده‌ات رو بهمون بدی.
‫افتخار بزرگی خواهد بود.
‫از هکتور می‌پرسم ببینم ‫می‌خواد سخنرانی کنه یا نه.
‫نه. توی این مورد خاص،
‫ما فقط خواهان مشارکت تو هستیم، نه هکتور.
‫ببین، این یه کنفرانسه که به عنوان بخشی از ‫روز 8 برگزار میشه.
‫ساعت ۸ صبح به نظر زود میاد، بعیده کسی بیاد.
‫نه، نورا، ۸ مارس.
‫روز جهانی زن.
‫مگه روز جهانی زن هم وجود داره؟
‫الان دیگه وجود داره.
‫خب...
‫خب، آره...
‫ولی من به زن‌ها چی می‌تونم بگم، خولیا؟ من...
‫من به معنای واقعی کلمه صدای گذشته‌ام.
‫نه، نورا.
‫به طریقی که توضیح و درکش سخته،
‫تو صدای آینده هستی.
‫خولیا رو توی محوطه دانشگاه دیدم.
‫درمورد یه کنفرانس بهم گفت.
‫کنفرانس؟
‫واسه حرف زدن درمورد اختراع فوق‌سری‌مون؟
‫نه، نه.
‫واسه حرف زدن درمورد نظریه‌مون.
‫خب، من خوشم نمیاد. روی من حساب نکن.
‫نگران نباش.
‫فقط منو دعوت کرد.
‫فقط تو رو؟
‫میگه دانشکده اینو به عنوان بخشی ‫از روز ۸ مارس برگزار می‌کنه.
‫روز جهانی زن.
‫روز جهانی زن؟
‫و روز جهانی مرد کِی هست؟
‫آلوندرا میگه تمام روزای دیگه روز جهانی مرده.
‫نورا، متوجه نشدی؟
‫اونا فقط منو به عنوان دستیار تو می‌بینن.
‫نه، من هیچوقت همچین حرفی نزدم.
‫من نمی‌دونستم. ‫اجازه نداشتم یه دستیار داشته باشم.
‫من هیچ ربطی به اون نداشتم.
‫ولی اینجا و الان، تو ازم دفاع نمی‌کنی.
‫ازت دفاع کنم؟
‫اگه اینقدر اذیتت می‌کنه، با خولیا حرف بزن
‫و ازش بخواه تو رو هم توی کنفرانس بذاره.
‫مثل کاری که من توی دوران خودمون کردم.
‫دقیقاً منظورم همینه، نورا.
‫چیزی که مردم اینجا می‌بینن...
‫متفاوته.
‫چشماشون چیزای دیگه‌ای می‌بینه، می‌فهمی؟
‫خب، شاید بد نباشه ما هم سعی کنیم ‫اون چیزا رو ببینیم.
‫معلومه که تو اینو میگی.
‫تو بی‌طرف نیستی، چون این وضعیت به نفعته.
‫اشتباهه که بذاریم چشمامون بهش عادت کنه،
‫چون وقتی به دهه‌ی ۶۰ برگردیم،
‫دیگه نمی‌تونیم مسائل رو واضح ببینیم.
‫هکتور، امروز بیشتر از هر وقت دیگه‌ای،
‫من همه چیز رو با وضوح کامل می‌بینم.
‫عصر بخیر.
‫از دانشکده‌ی علوم سپاسگزارم ‫واسه افتخار افتتاح این همایش،
‫زنان دانشمندی که فیزیک را تغییر می‌دهند،
‫به مناسبت گرامیداشت روز جهانی زن.
‫اولین کنفرانس توسط دکتر ‫نورا سروانتس ارائه خواهد شد،
‫که از راه دوری اومدن
‫تا تحقیقات مهم خودشون رو به اشتراک بذارن.
‫ممنون، دکتر.
‫[همایش ۸ مارس] ‫[زنان دانشمندی که فیزیک را تغییر می‌دهند]
‫فقط یه کلام کوتاه.
‫چند کلمه خولیا، لطفاً.
‫چرا داره این کارو می‌کنه؟
‫عصر همگی بخیر.
‫مایلم به افتخار روز جهانی زن نکته‌ای رو عرض کنم.
‫"مهربان باش،
‫اما نه آسان."
‫"باوقار باش، اما نه مغرور."
‫"بخند، اما نه با صدای بلند."
‫"نگاه کن، اما با حجب و حیا."
‫"لطیف باش، اما نه تسلیم."
‫"شاد باش، اما نه سبک‌سر."
‫"سخن بگو، اما با خویشتن‌داری."
‫"یک زن باش،
‫نه یک عروسک."
‫تبریک می‌گم، خانم‌های کوچولو.
‫ممنونم.
‫خیلی ممنونم.
‫خب، زمان و سن خودشون رو نشون میدن.
‫وقتی دانشکده‌ی فیزیک تأسیس شد، حدود سال ۳۸،
‫این سالن اصلاً وجود نداشت.
‫جایی که زمانی درختان جاکاراندا بود، ‫(درخت جاکاراندا یا نورا)
‫الان یه سالن ورزشیه.
‫و یه روزی، شاید اینجا هم دیگه وجود نداشته باشه.
‫همه چیز دائماً در حال تغییره
‫و علم هم از این قاعده مستثنی نیست.
‫این مقدمه‌ی خوبیه واسه نظریه‌ای
‫که طی ۱۵ سال گذشته منو مشغول کرده.
‫سه بازنگری در معادلات میدان اینشتین،
‫با همکاری همکارم، همسرم،
‫دکتر هکتور اسکیول.
‫ما با هم کشف کردیم
‫و به این نتیجه رسیدیم
‫که در دهه‌های گذشته، ما فیزیکدانان
‫چهار مشکل بزرگ رو در ‫معادلات میدان اینشتین نادیده گرفتیم.
‫درمورد انتشار تاکیون بهشون بگو.
‫چی؟
‫اگه انتشار تاکیون رو توضیح ندی،
‫هیچی نمی‌فهمن، نورا.
‫درسته.
‫تمام اینا به چیزی که ما ‫انتشار تاکیون می‌نامیم مرتبطه، که...
‫با اجازه‌ی دکتر،
‫مایلم سریع توضیح بدم تاکیون‌ها چی هستن.
‫ذره‌ایه با توانایی غیرمعمول
‫واسه سفر با سرعتی برابر یا ‫حتی سریع‌تر از سرعت نور.
‫بله، دقیقاً همون چیزی که می‌خواستم توضیح بدم.
‫چرا نمیذاری کمکت کنم؟
‫من می‌تونم توضیحش بدم. اجازه هست؟
‫هکتور، تو داری از چیزی که ‫می‌خوام بگم جلو می‌زنی.
‫بله، ولی من متخصص تاکیونم، نورا.
‫اگه من توضیح ندم، هیچ‌کس نمی‌فهمه.
‫هکتور، من به کمکت نیاز ندارم.
‫خواهش می‌کنم!
‫داره خرابش می‌کنه.
‫زنان، درسته؟
‫زنان.
‫صحبت از زنان شد،
‫من، به عنوان یه زن دانشمند،
‫می‌خوام لحظه‌ای رو به تشکر از رئیس، ‫دکتر خولیا ویالبا، اختصاص بدم،
‫واسه دعوت من به این سخنرانی.
‫همکار، همکار.
‫سلام، من پروفسور کاسیو هستم.
‫خوشبختم.
‫- دکتر اسکیول. هکتور. ‫- خوشبختم.
‫- نگو که انداختنت بیرون. ‫- البته که نه.
‫کاملاً می‌فهمم.
‫خب، شایدم آره.
‫ما از این مردستیزی رئیس خسته شدیم.
‫آخه ببین.
‫چرا اسم شما روی این نیست؟
‫عکس شما چی؟
‫این اصلاً منصفانه نیست.
‫این درست نیست.
‫چرا نمی‌تونن به شما اعتبار بدن؟
‫دیگه واسم مهم نیست.
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫اینجا نمی‌تونی سیگار بکشی.
‫اوه، درسته.
‫داریم میریم نوشیدنی بزنیم. میای؟
‫بریم.
‫اینطوریه که امکان سفر در زمان مهیا میشه.
‫ممنون، عصر بخیر.
‫آفرین!
‫دکتر، تبریک میگم.
‫خیلی ممنونم.
‫خاله، خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫من واقعاً چیز زیادی نفهمیدم،
‫ولی مشخصه که روی اون موضوع تسلط داری.
‫خب، منم کاملاً نفهمیدم اونجا چی شد، ولی...
‫هکتور کجاست؟
‫چی می‌خونی، دکتر؟
‫آهنگ جدید دورکال.
‫این که قدیمی شده.
‫می‌دونید چی فکر می‌کنم؟
‫قدیما اوضاع...
‫کاملاً خوب بود.
‫خب؟
‫همه چیز همونطوری بود که باید باشه.
‫اشتباه برداشت نکنید.
‫من کاملاً موافق فرصت‌های بیشتر واسه زن‌ها هستم.
‫قطعا، ایجاد شرایط برابر.
‫چیزی که باهاش موافق نیستم اینه که ‫حالا باهامون مثل اهریمن کوفتی رفتار میشه.
‫- دقیقاً. ‫- حتی نمی‌تونی بهشون دست بزنی.
‫حالا قراره احساس گناه و شرم کنیم
‫فقط به خاطر یه تعریف کردن.
‫اهریمن، پسر.
‫حرفای حکیمانه از دکتر اسکیول.
‫دقیقاً.
‫سخنرانی فوق‌العاده‌ای بود.
‫تو نظر سخت‌گیرترین‌ها رو هم جلب کردی.
‫پرتوقع‌ترین‌ها.
‫خیلی ممنونم، خولیا.
‫می‌خواستم بهت بگم.
‫دانشکده قصد داره مدیریت گروه فیزیک رو تغییر بده.
‫بنابراین، مایلیم پیشنهاد بدیم که وارد ‫یه‌‌جور دوره‌ی به‌روزرسانی بشی.
‫با تغییراتی که دانشگاه داشته آشنا بشی،
‫و بعدش در زمان مناسب، اسمت رو مطرح کنی
‫به عنوان مدیرگروه بعدی فیزیک ‫واسه دانشکده‌ی علوم.
‫اوه، خدای من.
‫اینجا بیش از همه به تو نیاز هست.
‫خواهش می‌کنم.
‫با ما بمون.
‫داری بهش فکر می‌کنی.
‫به نظرت می‌تونی امروز کمک بیشتری به دنیا بکنی؟
‫یا این دنیای حال حاضره که ‫چیزای خیلی بیشتری واسه ارائه به تو داره؟
‫نمی‌دونم.
‫چیزی که می‌دونم اینه که ‫باید بخاطر خواهرم برگردم.
‫باید جلوی اون تصادف رو بگیرم.
‫نورا،
‫مرگ مامانم تقصیر تو نبود.
‫شاید اگه اونجا بودی، اوضاع فرق می‌کرد.
‫شاید، یا شایدم نه.
‫شاید روز بعدش به یه دلیل دیگه می‌مرد.
‫تو... به هیچ‌کس هیچی بدهکار نیستی.
‫آدما خیلی راحت می‌میرن، نورا.
‫به مرور زمان اینو یاد می‌گیری.
‫من سال‌ها پیش با مرگ مادرم کنار اومدم.
‫آلوندرا هم همینطور.
‫ما با داستان‌مون در صلح هستیم.
‫کجا بودی؟
‫چرا جواب موبایلت رو نمی‌دادی؟
‫نشنیدم.
‫کارم خیلی خوب بود.
‫البته اگه واست جالب باشه.
‫چطور ممکنه اوضاع واست خوب پیش نره؟
‫تو یه زن موفق توی سال ۲۰۲۵ هستی، درسته؟
‫- که من لایق موفقیت نیستم؟ ‫- البته که هستی.
‫البته که لایق چیزای خوبی.
‫ولی همین الان،
‫تو کاملاً گیج شدی، نورا.
‫تمام اون تشویق‌ها واسه تو، دکتر.
‫- درسته؟ ‫- نه، نه، اینطور نیست.
‫نه.
‫- چیزی که اتفاق افتاد... ‫- چی اتفاق افتاد؟
‫چیزی که داره اتفاق میفته اینه که ‫من با ماشینم گورم رو گم می‌کنم.
‫- ماشین تو؟ ‫- ماشین من! ماشین من!
‫مال من.
‫کدوم یکی از ما گفت، ‫"من یه پارادوکس زمانی رو حل کردم"؟
‫که اگه بخاطر تحقیقات خارج از چارچوب من
‫روی معادلات میدان نبود، ‫هیچ معنایی پیدا نمی‌کرد.
‫چی؟ همونی که بعد از اینکه به دکتر اراسمو ‫معرفیت کردم، تونستی منتشرش کنی؟
‫پس همه‌اش به لطف توئه.
‫مطمئنم خیلی خوشحالی،
‫خیلی مفتخری که بخشی از اون دار و دسته‌ی ‫وطن پرست افراطی سطح پایین هستی.
‫بی‌صبرانه منتظرم که برگردم
‫تا بتونم توی کلوپ وطن پرست‌های ‫افراطی سطح پایین مثل خودم باشم.
‫پس اگه دیگه از این وضع خسته شدی،
‫از کار مشترکمون،
‫از ما،
‫دیگه کاری واسمون نمونده که انجام بدیم!
‫تو برو. من می‌مونم.
‫باشه.
‫پارازیت‌اندازها بالاخره رسیدن.
‫دیگه تقریباً آماده‌ایم که بریم خونه.
‫چرا اون حرفا رو زدی؟
‫کدوم حرفا؟
‫این. این حرفا.
‫حالا باهامون مثل اهریمن کوفتی رفتار میشه.
‫خاموشش کن.
‫دقیقاً می‌دونم چی گفتم. خاموشش کن.
‫خودم اونجا بودم.
‫واقعاً اینو باور داری؟
‫آره، نورا.
‫خب که چی؟
‫تمام چیزای اونجا، ‫تمام چیزایی که توی زمان خودم گفتم،
‫منو تبدیل به یه مرد خوب کرد.
‫خودت گفتی.
‫حالا چشماشون جور دیگه‌ای می‌بینه.
‫گوشاشون جور دیگه‌ای می‌شنوه.
‫تو چی؟
‫تو باورش داری، نه؟
‫فکر می‌کنی من یه وطن پرست افراطی‌ام؟
‫یه زن‌ستیز؟ واقعاً؟
‫یه مزاحم؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫- نه، نه. ‫- نه؟
‫نورا، تو منو می‌شناسی.
‫تو منو می‌شناسی.
‫می‌دونی که توی زمان خودم، من یه مرد خوب بودم.
‫یه جنتلمن بودم، جذاب، محترم، مهربون، دلسوز.
‫مگه تمام اینا نبود که باعث شد عاشق من بشی؟
‫آره.
‫همین باعث شد عاشقت بشم.
‫ولی حالا...
‫ما هر دو قربانی دوران خودمون هستیم.
‫دروازه داره بسته میشه، نورا.
‫منو ببخش.
‫من اشتباه کردم.
‫حالا بیا بریم خونه.
‫من نمی‌خوام برگردم، هکتور.
‫نورا.
‫نظرات خیلی منفیه.
‫توی این دانشگاه،
‫ما متعهد به رد هرگونه ‫زبان جنسیتی یا مردسالارانه هستیم.
‫من یه چیزی در دفاع از هکتور میگم.
‫نظرات ناخوشایندی که داد
‫قصد توهین به کسی رو نداشت.
‫اون فقط توی دوران متفاوتی بزرگ شده.
‫توی دوران ما، خولیا. تو اینو می‌دونی.
‫آره.
‫من اینو می‌دونم، چون می‌دونم ‫شما دو تا از کجا اومدید.
‫ولی مردم نمی‌دونن.
‫این دوران... ما رو عوض کرده.
‫ما دیگه مثل قبل نیستیم.
‫بعداً می‌بینمت، باشه؟
‫خاله!
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫داشتم به شما دو تا فکر می‌کردم.
‫چطورید؟
‫خب...
‫فکر کنم الان واسه زندگی ‫توی این دوران مناسب‌ترم، نه؟
‫منظورت چیه؟
‫مثل چیزی که تو گفتی.
‫ازدواج یه جورایی
‫الان یه مفهوم تاریخ مصرف گذشته‌ست.
‫من... اینو گفتم،
‫ولی این به این معنی نیست که واسه ‫تو و هکتور هم باید اینطور باشه، خاله.
‫واسه سال‌های طولانی،
‫من با هکتور خوشبخت بودم.
‫خیلی خوشبخت.
‫خب، آره. البته.
‫مطمئنم توی دوران خودش، هکتور مرد بزرگی بوده.
‫بیشتر از اون.
‫هکتور عشق زندگی منه.
‫اوه، نه.
‫نه.
‫[نورا]
‫نه. نه، هکتور.
‫عشق من، ما زندگیمون رو صرف ‫تلاش واسه درک زمان کردیم.
‫فکر می‌کردیم این بار بالاخره ‫بهش مسلط شدیم،
‫ولی دوران ما علیه ما عمل کرد.
‫ما با هم، نه تنها علم رو به چالش کشیدیم،
‫بلکه داستان عشق خودمون رو به چالش کشیدیم.
‫و مطلقاً هیچ چیز نمی‌تونه چیزی رو که ‫من و تو ساختیم پاک کنه.
‫حالا، من می‌بینم که تو آزادی.
‫توی این روزهایی که به تو تعلق دارن، شکوفا میشی.
‫تو واسه چیزای بزرگ‌تری از اونچه ‫تصور می‌کردی، ساخته شدی.
‫و به همین دلیله، ‫حتی با اینکه عمیقاً دردناکه،
‫نمی‌تونم اجازه بدم این مرد از گذشته
‫تبدیل به مانعی توی زندگی تو بشه.
‫خداحافظ، نورا.
‫نورا.
‫هر "دوستت دارم" رو توی قلبم نگه می‌دارم.
‫هر آهنگی که باهاش رقصیدیم.
‫هر بار که بهم گفتی ‫ساکت شم و عاشقانه نگاهم کردی.
‫تا ابد مال تو، هکتور.
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫هکتور رفته.
‫منظورت چیه؟
‫جرم موهومی یه مفهوم نظری در ریاضیات و فیزیکه
‫که از جذر ذره‌ای با جرم منفی به دست میاد.
‫جرم موهومی با تاکیون‌ها در ارتباطه.
‫ولی تاکیون‌ها چی هستن؟
‫اونها ذراتی هستن که سرعتشون...
‫لطفاً بیرون منتظر باشید.
‫دستگاه کجاست؟
‫اون بردش؟
‫دروازه دیگه بسته شده، خولیا.
‫باید ۳۰ سال صبر کنم.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫نورا.
‫تو الهام‌بخش زندگی من بودی.
‫و اون الهام‌بخش تو بود.
‫حالا نوبت توئه.
‫این لحظه‌ی توئه.
‫باید زندگیش کنی.
‫اگه بخواید دکتر سروانتس رو توی یه جمله ‫خلاصه کنید، اون جمله چی می‌تونه باشه؟
‫می‌گفتم زمان فقط ماییم.
‫جایزه‌ی ملی علوم به ‫دکتر نورا سروانتس تعلق می‌گیرد.
‫عنوان زن نمونه سال برای شما کافی نیست.
‫زن نمونه دهه. حتی قرن.
‫سروانتس طرح اولیه‌ی یک انقلاب علمی واقعی ‫رو واسمون به جا گذاشت.
‫و حالا ما پارادوکس سروانتس رو داریم...
‫من یه عشق بزرگ داشتم،
‫ولی ما توی دوران متفاوتی زندگی می‌کردیم.
‫[مکزیکو سیتی، سال 1996]
‫نورا.
‫نورا، چیکار کردی؟
‫رفتم دنبال دلم.
‫از این سال‌ها نهایت استفاده رو بردم.
‫زندگیم رو کردم، و وقتی زمانش رسید،
‫ماشین خودم رو ساختم...
‫تا بتونم پیدات کنم،
‫و بقیه‌ی زندگیم رو با تو بگذرونم.
‫یُد.
‫لیورموریوم.
‫اورانیوم.
‫و دوستت دارم.