‫[برگرفته از رویدادهای واقعی]
‫بانوی من، به راست بچرخید.
‫ممنون.
‫آماده ست.
‫[پاریس، 29 دسامبر 1386]
‫توجه، توجه، توجه!
‫لردها، شوالیه ها، سلحشورها...
‫...و دیگر حاضران!
‫به دستور سرورمان، ‫پادشاه فرانسه،
‫مسلح بودن ‫یا همراه داشتنِ...
‫...شمشیر یا چاقو در این جا،
‫اکیداً ممنوع است...
‫...و مجازات مرگ داره،
‫مگه این که کسی ‫از سرورمان، پادشاه،
‫اجازه صریح گرفته باشه.
‫هر کس مختار است...
‫...سوار بر اسب یا پیاده...
‫...مبارزه کرده...
‫...و از هر سلاح یا ابزاری ‫استفاده کنه،
‫غیر از سلاح ها یا ابزارهایی ‫که یکسان باشند...
‫...یا با طلسم و جادو ‫ساخته شده باشند...
‫...یا هر چیز دیگری ‫که خداوند و کلیسای مقدس...
‫...برای مسیحیان درستکار ‫ممنوع کرده اند.
‫اگر هر یک از مبارزان ‫با خود به میدان مبارزه...
‫...سلاحی ساخته شده با طلسم، ورد و افسون...
‫...یا هر جادوی سیاه دیگری بیاورند،
‫اونطور که دشمن پروردگار یا خائن...
‫...یا قاتل باشه،
‫مجازات خواهد شد.
‫محکم تر. محکم تر.
‫شوالیه ها، شروع کنید.
رهایشون کنید!
رهایشون کنید! رهایشون کنید!
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::>
‫[بخش اول: حقیقت، به نقل از ژان دی کروژ]
‫بیاید و مبارزه کنید!
‫همگی می میرید!
‫[نبرد لیموژ، 19 سپتامبر 1370] ‫همگی در ذلت می میرید!
‫زود باش!
‫زود باشید، بی شرف ها!
‫نمی تونیم این جا بمونیم.
‫بجنگید!
‫ژان، پیر به ما فرمان داده ‫که این پل رو نگه داریم.
‫فرمان به درک! ‫برای پادشاه.
‫برای پادشاه!
‫ممنون.
‫من بابت مبارزه امروز شما ‫عذرخواهی نمی کنم.
‫بودن در کنار شما ‫باعث افتخارم بود.
‫لیموژ از دست رفته...
‫...و متحدان ما نتونستند ‫بندر برست رو تصاحب کنند.
‫لرد جدیدمون، پیر.
‫لشکرکشی رو رها کرده ‫و فرمان داده به خونه بریم.
‫سپیده دم حرکت می کنیم.
‫بله. بله.
‫برای پادشاه!
‫ظاهراً پیر راضی نیست.
‫جان زیادی نجات پیدا کرد.
‫نه در لیموژ.
‫بیا به خونه برگردیم، دوست من.
‫امروز جونم رو نجات دادی.
‫ممنونم.
‫[دژ بِلم، 1377] ‫خود رو معرفی کنید.
‫سلحشور ژان دی کروژ.
‫پسر فرمانده این دژ.
‫دروازه رو باز کنید!
‫افتخار بزرگیه که پیر ‫قلعه پدرت رو برای این مراسم برگزیده.
‫باید قبل از فوت پدرم، خودم رو ‫برای فرماندهی آماده کنم.
‫دعا می کنم به این زودی نباشه.
‫پدر، مادر.
‫فرمانده. ‫بانوی من.
‫سلحشورها!
‫ارباب پیر رو منتظر نگذارید.
‫من در خدمت شما هستم. ‫تا آخر عمر به شما خدمت می کنم.
‫سرورم، من در خدمت شما هستم. ‫قسم می خورم تا آخر عمر به شما خدمت کنم.
‫سرورم، من در خدمت شما هستم. ‫تا آخر عمر به شما خدمت می کنم.
‫سرورم، من در خدمت شما هستم. ‫قسم می خورم تا آخر عمر به شما خدمت کنم.
‫- سرورم... ‫- نزدیک تر.
‫سرورم، من در خدمت شما هستم.
‫قسم می خورم تا آخر عمر ‫به شما خدمت می کنم.
‫خودت رو معرفی کن!
‫منم، هلن تروآ.
‫له گری!
‫از دیدنت خوشحالم، دوست من؛
‫اگرچه فقط به عنوان دوست سر نزدم
‫اومدنم دلیل دیگری هم داره.
‫بگو.
‫پیر مسئولیت جمع آوریِ بدهی ها رو ‫به من واگذار کرده.
‫که این طور.
‫به دیگر ساکنان این ناحیه سر زده ام.
‫حالا هم...
‫برای دیدن من اومدی.
‫به دیدن تو اومده ام.
‫این مالیات خرج دفاع نظامی می شه.
‫خودت خوب می دونی که دشمن ما ‫حاضره و ما باید آمادگی داشته باشیم.
‫- مگه شده من برای مبارزه برای پادشاهم آمادگی نداشته باشم؟ ‫- آماده بودی.
‫آماده بودی.
‫بیش از هر کس دیگه ای.
‫اما این تنها چیزی نیست ‫که پیر می خواد.
‫نه، چیزی که پیر می خواد...
‫پیر پولی که به حق ‫طلب داره رو می خواد.
‫من چیزی ندارم.
‫طاعون نیمی از نیروی کارم رو ‫از بین برده. جمع آوری اجاره ام متوقف شده.
‫- محصولات زمینم نیمی از اونچه... ‫- و حالا هزینه کار بالا رفته.
‫بله.
‫- بقیه رعایا چطور پرداخت کردند؟ ‫- پرداخت کردند، چون من مجبور به اصرار شدم.
‫که این طور.
‫حالا به من هم اصرار می کنی؟
‫بذار با پیر صحبت کنم.
منطق سرش می شه.
‫وضع تو رو توضیح میدم.
‫تو یک دوست حقیقی هستی.
‫ولی نمی تونم ‫دست خالی برگردم.
‫البته که نه.
‫ممنون.
‫بذار ببینم ‫در حال حاضر چی دارم.
‫- فکرش رو بکن! ‫- کردم.
‫نکردی.
‫من برای فرمانده دوین می جنگم.
‫انگلیسی ها همین حالا ‫مشغول غارت شبه جزیره کوتنتین هستند.
‫این مرض زن و پسرت رو ‫از تو گرفته.
‫- من منفعل نمیشینم که نرماندی سفلی شکست بخورد. ‫- اجازه نده خوش بینی کورت کنه.
‫تو وارثی نداری. اگر بمیری، ‫هر چی داری به کُنت پیر می رسه.
‫مطمئنم خود پیر هم می دونه.
‫اونطور که تو رو دوست داره، ‫من رو نداره.
‫- تو چیزهای زیادی داری که به خاطرشون زنده بمونی. ‫- چی دارم که به خاطرش زنده بمونم؟
‫- چی رو؟ ‫- نام و آوازه ت رو.
‫این نام بزرگ تر از اونه ‫که اینطور بی پروا باهاش رفتار کنی.
‫پدرت فرمانده بِلم ـه.
‫بعد از فوتش، دژ ‫و متعلقاتش به تو می رسه.
‫من هم دوست تو هستم.
‫مثل من زیادند ‫که ترجیح می دن نمیری.
‫من بی پروا لشکرکشی نمی کنم.
‫فقط برای جنگیدن ‫لشکرکشی نمی کنم.
‫پس چرا؟
‫ژاک.
‫من...
‫...آه در بساط ندارم.
‫پول لازم دارم.
‫[نرماندی، 1380]
‫زنده باد، شاه!
‫- برگشتند! ‫- سریع! بجنبید! برگشتند!
‫- من می برم. ‫- من کمکتون می کنم، قربان.
‫لطفاً پشت کنید، ارباب.
‫دستتون رو بالا ببرید!
‫نان بیشتری بهشون بدید!
‫بفرمایید. ‫بازم می خوان.
‫روبرت دی تیبوویل.
‫برامون سرپناه و خوراک دست و پا می کنه.
‫از تیبوویل؟
‫مگه در پواتیه طرف انگلیسی ها رو ‫علیه ما نگرفت؟
‫بله، اما همراه بقیه عضو شد.
‫حالا با ماست.
‫اگر خیر و صلاح خودشو بخواهد، ‫همین گونه هم می مونه.
‫نگران نباش، ژان. ‫سقفی بالای سر ماست.
‫راستی،
‫سرداب نوشیدنی هاش نظیر نداره.
‫عجب زن زیبایی!
‫اونم از خاندان تیبوویله؟
‫بله. نام اون حتی از تو ‫قدمت بیشتری داره.
‫تنها دخترشه.
‫عجب جهیزیه ای هم داره!
‫البته، داماد مجبور ‫به تحمل ننگ پدرش می شه.
‫فکر نمی کنم آوردن وارث کار سختی باشه!
‫آقایان، خوش اومدید!
‫شجاعانه جنگیدید!
‫ممنون که میزبان ما شدید.
‫- دوست دارم ایشون رو معرفی کنم... ‫- ژان دی کروژ.
‫آوازه شما از خودتون ‫سریع تر رسیده
‫آوازه شما هم همینطور.
باعث افتخارمه ‫که میزبان شما و افرادتون هستم.
باید هم از مردانی که برای شاه می جنگند حمایت کرد.
‫انسان برخی درس ها رو ‫دیر یاد می گیره.
‫بذارید دخترم رو معرفی کنم.
‫مارگریت.
‫مارگریت، ایشون ‫سلحشور ژان دی کروژ هستند.
‫بانوی من، از آشنایی با شما خوشوقتم.
‫همچنین.
‫جهیزیه شامل این بخش هم می شه.
‫از زمین های شکار به بعد.
‫این یکی چه؟ ‫در شمال.
‫انوو-لو-فوکون.
‫همان طور که گفتم، ‫از زمین های شکار به بعد.
‫من این زمین رو هم می خوام.
‫حتماً.
‫آمین!
‫همین جاست.
‫ملک از دهانه رود شروع می شه...
‫...و تا تپه اون سمت امتداد داره.
‫پس این جا انوو-لو-فوکونه.
‫قرار بود بخشی ‫از جهیزیه مارگریت باشه.
‫اون عاشق این جا بود.
‫پیر هم به راحتی ‫اون رو به تو داد.
‫به عنوان قدردانی ‫از خدمتم.
وضع حساب و کتابش خیلی خراب بود.
‫اون موقع که تونستم دوباره سر و سامانشون ‫دهم و اجاره ها رو جمع آوری کنم،
‫همه چیز درست به کار افتاد ‫و ثروت اون بازگشت.
‫این جا رو به پاس قدردانی ‫به من داد.
‫تقصیر من نیست.
‫کُنت سخاوتمند و بی پرواست.
‫بیا غذا بخوریم.
‫ای کاش باغ های انوو-لو-فوکون رو می دیدم.
‫ما گل رُز و اسطوخودوس داشتیم.
‫پس همون ها رو ‫این جا هم داریم.
‫به یاد دارم که پدرم تابی ‫روی بزرگ ترین درخت این جا ساخت.
‫من هم بزرگ ترین درخت رو ‫پیدا می کنم و همین کار رو می کنم.
‫از تابستان هایی که اونجا سپری کردم، ‫خاطرات بی نظیری دارم.
‫حیف که پیر اون زمین رو از پدرت گرفت.
‫می دونم دلتنگش هستی.
‫فقط این گونه می تونست ‫بدهی خود رو پرداخت کنه.
‫پیر هم به راحتی اون رو ‫به ژاک له گری هدیه داد!
‫همه سلحشورها از چنین هدایای سخاوتمندانه ای ‫لذت می برند؟
‫بیش از همه، له گری.
‫او معتمدترین نفرِ پیر شده.
‫شاید انوو-لو-فوکون ‫تا ابد از دست نرفته باشه.
‫شاید نگذارم این گونه بمونه.
‫ژان...
‫عشق من، خون من برای این پادشاه ریخته.
‫او من رو می شناسد.
‫- شاید از اون چه که تصور می کنی، قدرتمندتر باشم. ‫- خودم می دونم چه قدر قدرتمندی.
‫قول این زمین رو به من ‫داده بودند. به عنوان بخشی از جهیزیه همسرم.
‫این درخواست رد شده.
‫اعلی حضرت پادشاه ‫مستقیماً چنین تصمیمی گرفته اند.
‫شما سلحشور ژان دی کروژ هستید؟
‫خودمم.
چی نوشته؟
‫موضوع پدرتونه.
‫دروازه رو بگشایید!
‫تنهایمان بذارید.
‫وقتی خبر رسید، ‫من در پاریس بودم.
‫پدرت در آرامش مُرد.
‫هنگام خواب.
‫من سردرگمم.
‫به من گفته اند باید ‫ظرف یک ماه از این جا برم.
‫چنین کاری نمی کنی.
‫من فرماندهی رو به عهده می گیرم.
‫تو اتاق و خدمتکارانت رو خواهی داشت. ‫همه چیز مثل سابق خواهد بود.
‫ژان، مگه نشنیده ای؟
‫قرار نیست به عنوان فرمانده بِلم...
‫...پا جای پای پدرت بذاری.
‫منظورت چیست؟
‫چرا از کُنت برای قطعه ای زمین شکایت کردی؟
‫فقط برای تحت تأثیر قرار دادن عروست!
‫قول این زمین رو به من ‫داده بودند. من اعتراض کردم!
‫و حالا کُنت پیر رو ‫دشمن خود ساخته ای.
‫کار درست همین بود.
‫«درست»! ‫درستی اهمیتی نداره!
‫فقط قدرت مردان اهمیت داره.
‫تو از اون شکایت کردی ‫و دشمنی قدرتمند تراشیدی.
‫پدرت مرد سرسختی بود، ‫اما این دنیا رو به خوبی درک می کرد.
‫پس چه کسی به جای پدرم ‫فرماندهی رو عهده دار می شه؟
‫روز خوش!
‫به ما ملحق شو، سلحشور!
‫روزیه که ارزش جشن گرفتن داره.
‫قرار نیست بمونم، سرورم.
‫قصد ندارم مزاحم ‫چنین مناسبتی بشم، اما...
‫شرافتم من رو وادار ‫به سخن گفتن می کنه.
‫[یک سال بعد]
‫سرورم.
‫ژان، دعوت نامه ای رسیده.
‫دوستت، ژان کرسپین، ‫ما رو به منزلش دعوت کرده.
‫تولد اولین فرزندشون رو ‫جشن می گیرند!
‫پسره!
‫چه خبر خوشی!
‫یک سال از ماجرای بِلم گذشته.
‫شاید بتونیم خودی نشان بدیم...
‫...که بدونند علی رغم این بی عدالتی، ‫به زندگی ادامه داده ایم.
‫تو این زمونه، ‫آوردن فرزند سالم...
‫...جشن گرفتن هم داره!
‫فکر می کنی دیدن ‫یک زن اصیل حقیقی رو...
‫...از اهالی ارژانتان دریغ می کنم؟
‫بگو پیراهنی بدوزند.
‫حاضره. ‫این جا هنوز کاه لازم داریم.
‫خوشحالم که تصمیم گرفتی بیای. ‫برای خودت خوبه، عزیزم.
‫ژان، خوشحالم که می بینمت. ‫از آخرین بار مدت ها گذشته.
‫تبریک می گم، دوست من!
‫- بانوی من، بسیار زیبا شده اید. ‫- ممنون.
‫لطفاً تشریف بیارید.
‫معذرت می خوام، بانوی من.
‫- له گری. ‫- کروژ.
‫آشتی! آفرین! ‫دست خوش!
‫بذارید هیچ کینه ای ‫بین خدمتگزاران شاه نباشه.
‫- در حال حاضر به همه ما نیاز داره. ‫- الحق. گل گفتی، دوست قدیمی من.
‫مارگریت، بیا!
‫به دوست قدیمی مون سلام کن ‫و حُسن نیت خاندان کروژ رو نشان بده.
‫چند ماه دیگر برمی گردم، عشق من.
‫من طوریم نمیشه و مادرت ‫و آلیس به من رسیدگی می کنند،
‫ولی دلتنگت می شم.
‫این کار، کار منه.
‫- بذار تو رو تأمین کنم. ‫- خودت چی؟
‫من هر چی لازم باشه دارم.
‫غیر از وارث.
‫هر وقت خدا بخواد، ‫صاحب فرزند می شیم.
‫به نام خدا تو رو شوالیه می خوانم.
‫بلند شو!
‫ژان دی کروژ!
‫به پاس خدمتت به پادشاهمان.
‫سکوت!
‫به نام خدا تو را شوالیه می خوانم!
‫بلند شو!
‫بسیار خب، دوستان. ‫برای نبرد آماده بشید.
‫[اسکاتلند، 1385]
‫قربان؟
‫چرا فرار می کنند؟
‫برای پادشاه!
‫ارباب برگشته اند!
‫نوشیدنی!
‫ارباب برگشته اند!
‫دارند می آیند!
‫خوش اومدید، قربان!
عزیزم، حالت خوش نیست.
‫این تب تنها چیزیه ‫که از اون جای فلاکت بار آورده ام.
‫علاوه بر عنوان شوالیه!
‫فردا باید به پاریس برم.
‫- یک هفته نیستم. ‫- چی می خوای؟
‫خزانه دار به من ‫پول بدهکاره.
‫- ژان، حالت خوش نیست. ‫- در حدی هست که سفر کنه.
‫به پاریس؟
‫سواره سه روز راهه!
‫و ارژانتان.
‫وظیفه ام ایجاب می کنه ‫به پیر گزارش کنم.
‫اون ها به عنوان شوالیه ‫تحسینت می کنند...
‫...و اون هایی که انتظار نداشتند ‫برگردی رو قانع می کنی، سر ژان.
[پاریس، 1386]
‫سر ژان دی کروژ؟
‫این جا رو امضا بزنید.
‫300 سکه طلا.
‫قربان!
من به اتاقم می رم.
‫شب خوش!
‫عشق من؟
‫چی شده؟
‫مادرم دوباره با تو دعوا کرده؟
‫نه.
‫دلتنگت شده بودم.
‫تو دلتنگم نبودی؟
‫- بیش از ان چه فکر کنی دلتنگت بودم. ‫- پس بیا استراحت کنیم.
‫چی شده؟ چی شده، عزیزم من؟
‫وقتی نبودی، یک روز...
‫...مادرت در سن پیر کاری داشت.
‫بله.
‫خدمتکاران رو با خودش بُرد ‫و من تنها موندم.
‫آلیس رو نگذاشت؟
‫من تأکید کردم...
‫همه خدمتکاران رو برد.
‫کمی بعد، مردی بی خبر اومد.
‫می شناختمش. ‫بنابراین اجازه ورود دادم،
‫تنها نبود.
‫به من حمله کرد.
‫نگذاشت حرکت کنم. ‫اعتراض کردم.
‫جیغ زدم، تا جایی که می تونستم ‫بلند داد زدم، اما هیچ کس این جا نبود.
‫زورم نرسید. ‫نتونستم کاری بکنم.
‫به من حمله کرد.
‫کی؟ ‫کی این کار رو کرد؟
کار کی بود؟
‫ژاک له گری.
‫راست می گی؟
‫بله. بله.
‫- به من راست می گی؟ ‫- بله، راست می گم. باید حرفم رو باور کنی!
‫باید!
‫تو عزیز منی.
‫ژان.
‫می خوام بابت کاری ‫که کرده پاسخگو باشه.
‫همین طور هم می شه.
‫شمشیرها رو بردارید!
‫بذارید وارد شوند.
‫اسب ها رو ببرید!
‫کنار بذاریدشون.
‫ببریدشون داخل.
‫بنابراین از شما کمک می خوام.
‫مارگریت همسر منه ‫و در حقش بدی شده.
‫- اجازه نمی دم این کار بی مجازات بمونه. ‫- تنها راه شما اینه که برید پیش پیر،
‫اگرچه شک دارم ‫با شما ملاقات کنه.
‫داستانی که امروز ‫شنیدید رو تعریف کنید.
‫هر جا که تونستید برای هر کس ‫که گوش می داد تعریف کنید.
‫حرف دهن مردم می شوید.
‫اگر کل نرماندی داستان رو بدونند،
‫پیر مجبور می شه ‫حرف ما رو بشنوه
‫من یک نقشه دارم.
‫درخواست دوئل تا حد مرگ رو دارم.
‫این سنت سال ها قبل ‫ممنوع شد.
‫چنین نیست، اعلی حضرت.
‫درسته که از زمان تولدتون ‫چنین دوئلی صورت نگرفته،
‫اما هنوز روشی قابل قبول...
‫مستلزم این است که مجلستان ‫تمام و کمال در پاریس گرد هم بیایند.
‫هر 32 عضو دربار حضرت عالی.
‫یکی از ما دروغ گفته.
‫بذارید خداوند برایمان تصمیم بگیرد.
‫سر ژان، اگر در این دوئل ببازید...
‫...و ثابت کنید ‫که این اتهامات دروغند،
‫عاقبت وحشتناکی ‫در انتظار همسرتان است.
‫خداوند از جان راستگویان می گذرد...
‫...و ماه پشت ابر نمی ماند.
‫من نمی ترسم.
‫عالیست!
‫[کاخ دادگستری]
‫اعلی حضرت، پادشاه شارل ششم!
‫امروز در مقابل این دادگاه ‫چه کاری دارید؟
‫پادشاه قدرتمند و بزرگ ‫و سرور عالی مقاممان،
‫خود را معرفی می کنم،
‫ژان دی کروژ،
‫شوالیه...
‫...و شاکی در محضر دادگاه شما...
‫...و بدین سان این سلحشور را ‫به زشت ترینِ اعمال...
‫...در حق همسرم...
‫...متهم می کنم،
‫بانو مارگریت دی کروژ.
‫ادعا می کنم در سومین هفته ژانویه قبل،
‫همین ژاک له گری،
‫بزهکارانه...
‫...در منزل خودمان،
‫به همسرم حمله کرده.
‫اگر ژاک له گری مذکور...
‫...جرم خود رو انکار می کند،
‫حاضرم...
‫...که اتهاماتم را با تنم ‫در مقابل او ثابت کنم...
‫...و در تاریخی مقرر ‫جانش را بگیرم.
‫[بخش دوم: حقیقت، به نقل از ژاک له گری]
‫بیاید و بجنگید!
‫همگی خواهید مُرد!
‫در ذلت خواهید مُرد!
‫زود باش!
‫زود باشید، بی شرف ها!
‫نمی تونیم این جا بمونیم.
‫بجنگید!
‫ژان، پیر به ما فرمان داده ‫که پُل رو نگه داریم.
‫- فرمان به درک! ‫- برایت طعمه گذاشته اند، ژان.
‫می خوان پل رو ترک کنیم ‫که بتوانند لیموژ رو بگیرند.
‫پس به آرزویشان خواهند رسید!
‫- پسرم احمق است! بذار بره. ‫- اگر تنها بره، می میره.
‫برای پادشاه!
‫می دونم لجبازه.
‫بله، لجباز، سرسخت، حسود،
‫- عجول، کُندذهن، زودجوش، کُندذهن... ‫- بله، می دونم. می دونم، سرورم.
‫...و احمق. اجاره اش رو هم ‫به موقع پرداخت نمی کنه.
‫ولی من اون رو دوستم می دونم.
‫او از من سرپیچی کرد ‫و اجازه داد لیموژ از دست بره.
‫باور داشت موفق می شه. ‫نیتش خیر بود.
‫اصلاً خوشایند نیست!
‫منظورت این است که می خوای ‫این ترشرو رو بیشتر در ارژانتان ببینی؟
‫مثل ابری سیاه ‫عبوس می ایستد.
‫سرورم، من با اون جنگیده ام ‫و بدترین های جهان رو کنارش دیده ام.
‫او وفادار است.
‫بله. سگ های شکاری کوفتی من هم همین طور!
‫هر طور مایلی. برو! ‫هر کار می خوای بکن!
‫من از شخصیتش ‫هیچ خوشم نمی آد.
‫اما برای شخصیت تو ‫ارزش زیادی قائلم.
‫همین بهترین ویژگی توست.
‫اما اجازه نده وفاداری ‫دست و پایت رو ببندد.
‫- ممنون، سرورم. ‫- بله.
‫له گری؟
‫کفش طلایی یا صندل ها؟
‫- طلایی. ‫- البته.
‫طلایی.
‫[منزل پیر دی الانسون]
‫نه، نه، می دونم. می دونم.
‫خانم ها و آقایان...
‫خانم ها و آقایان،
‫در شرایط معمول، ‫میزبانتون، ویکنتس،
‫همسرم، بانو ماری شامیا،
‫در کنار ما طلوع خورشید رو ‫تماشا می کرد.
‫بلندتر آواز می خواند و بیشتر ‫تحرک داشت و از همه شما بیشتر می نوشید،
‫با این حال، اون در حال تلاش ‫برای پرورش هشتمین فرزندمون...
‫...در چهاردهمین سال ازدواجمون.
‫شب خوش، دوستان عزیز.
‫منتظر هیچ یک ‫از شما نخواهم موند.
‫مخصوصاً شوهرم.
‫شب خوش، عزیزم!
‫عشق من.
‫به افتخارش!
‫شب خوش!
‫خوب، شاید حالا بتونیم ‫شب رو درست آغاز کنیم!
‫کجا بودیم؟
‫لاتور، بخوان!
‫- من لاتین بلد نیستم. ‫- حتی خواندن بلد نیستی.
‫بسیار خب، من می خوانم. ‫کتاب عشق.
‫قانون شماره بیست و چهار.
[صحبت به لاتین]
‫کسی بلده؟
‫سلحشور؟
‫«عشق تازه، عشق سابق ‫از قلب بیرون می کنه.»
‫الحق.
‫خوب، ظاهراً سلحشوری ‫با استعدادی پنهان در بین ماست!
‫بخوان!
‫قانون چهارم عشق.
‫«عشق همیشه در حال رشد...
‫...یا نابودیست.»
‫عوضی گستاخ!
‫خوب می شناسدت!
‫«هیچ چیز جلودار این نیست ‫که دو مرد عاشق یک زن شوند...
‫...یا این که دو زن عاشق یک مرد.»
‫خوش خواندی!
‫زندگی خوبه.
‫گرگ ها هم نخوابیده اند.
‫همسرتون به زودی ‫بیدار میشن، سرورم.
‫بهتره موقع بیداری ‫کنارشون باشید.
‫باردار و احساساتی.
‫ترجیح می دم ‫با گرگ ها کنار بیام.
‫بگو ببینم، سلحشور،
‫چگونه یک مرد رزم ‫چنین باسواد می شه؟
‫من بی نام و ثروت ‫به دنیا اومده ام.
‫آماده زندگی در کلیسا شده بودم.
‫شرایط لازمه اش...
‫...برازنده ام نبود.
‫نه. نه.
‫از اون خوش گذران ها ‫که من می پسندم!
‫همیشه برام آسان بوده.
‫این دانش اعداد رو هم فرا می گیره؟
‫بله، سرورم.
‫پس بذار چیزی با تو در میان ‫بذارم که باید بین ما بمونه.
‫البته.
‫حساب و کتاب من به هم ریخته.
‫می تونی از تخصص خود ‫برای رسیدگی به حساب و کتابم استفاده کنی؟
‫چطور امکان داره؟
‫اجاره ها دیر می رسند. ‫حسابداران بی احتیاطی می کنند.
‫سرورم، این اشراف زادگان پولی رو ‫نگه داشته اند که باید به شما پرداخت می کردند.
‫طاعون نیمی از نیروی کار ما رو کشته.
‫محصول کم شده، ‫مخارج بالا رفته اند.
‫متوجه ارقام هستم، اما ‫هیچ یک از این ها دخلی به شما نداره.
‫شما باید آمادگی داشته باشید ‫که سریعاً ارتشی جمع کنید.
‫اگر بضاعت نداشته باشید، ‫هیچ چیز به نتیجه نمی رسه.
‫و اگر بگن پول ندارند چه؟
‫بذارید به من بگن!
‫بسیار خب.
‫سعی داشتم با اربابت ‫صحبت کنم.
‫این مسئله بین ماست. ‫دوباره مزاحمم نشو.
‫بسیار خب، بیاید ‫نقشه رو ببینیم،
خب؟
‫البته که ملکم در بورگ هم هست.
‫نه، آقای عزیز، نه.
‫این چیست؟
‫انوو-لو-فوکون.
‫نه.
‫یکی از ارزشمندترین املاکمه.
‫قراره بخشی ‫از جهیزیه دخترم باشه.
‫نمی تونم اونجا رو ‫به ایشون بدم.
‫دوست من، پیر از تو نخواسته ‫بهترین ملکت رو تقدیمش کنی.
‫اما انوو-لو-فوکون ‫دو برابر بدهی من می ارزه.
‫خوب، به این فکر کن ‫که تسویه حساب کامل چه حس خوبی داره!
‫خبرش رو شنیدی؟ ‫از شمال گزارش رسیده.
‫می گن پدری چنان درمانده شده...
‫...که دختر خودش رو ‫به عقد ژان دی کروژ درمیاره.
‫واقعاً؟
‫بله، رابرت دی تیبوویلِ خائن.
‫کروژ وارث نیاز داره.
‫مگه اون تنها زن اصیل نرماندیه؟
‫پول هم نیاز داره.
‫او حُسن های زیادی داره.
‫ثروتمند و جوانه. ‫می گن زیبا هم هست.
‫بله و پدرش به شاه خیانت کرده.
‫من کار روبرت دی تیبوویل رو ‫توجیه نمی کنم.
‫بله، فقط حیف شد ‫که بابت خیانتش سرش رو نبریدند.
‫این طوری از این حقارت ‫در امان می مونه.
‫آرام!
‫بله. بیا، پسر.
‫خون گوزن.
‫نشان افتخار.
‫دست خوش، اتین! و چارلز.
‫چی شده...
‫از من شکایت کرده.
‫بیا داخل! لباست رو عوض کن.
‫از من شکایت کرده!
‫- از کی؟ ‫- من.
‫برای زمینی که حقاً مال منه.
‫ژان دی کروژ برای قطعه ای زمین ‫از من شکایت کرده.
‫چرا باید برای ملکی ‫از تو شکایت کنه؟
‫چون شما اون رو به من دادید.
‫از شما هم شکایت کرده. ‫از هر دوی ما شکایت کرده.
‫من نکته خنده داری نمی بینم، سرورم.
‫چطور شکایت چیزی رو ‫می کنه که مال اون نبوده؟
‫سلحشور من.
‫بالاخره می پذیری که من ‫درباره ژان دی کروژ درست می گفتم؟
‫می گه موضوع رو به گوش شاه ‫می رسونه. برای پادشاه جنگیده.
‫شاهی که قوم و خویش منه.
‫من هم برای اون جنگیده ام. ‫تو هم جنگیده ای.
‫پس همین حالا به تو می گم.
‫ژان دی کروژ ‫فرمانده جدید بِلم نمی شه.
‫تو فرمانده جدید بِلم می شوی.
‫سحرآسا!
‫کروژها خشمگین می شوند.
‫درسته. حالا ‫لباس عوض کن!
‫من از دژ بِلم محافظت می کنم...
‫...و تمام تلاشم رو می کنم ‫تا به عنوان فرمانده...
‫...به سپاهش فرمان بدم،
‫در مقابل کل دشمنان پادشاهم.
‫ژاک له گری.
‫فرمانده، بلند شو تا به رسمیت شناخته شوی!
‫روز خوش!
‫به ما ملحق شو، سلحشور!
‫روزیه که ارزش جشن گرفتن داره.
‫قرار نیست بمونم، سرورم.
‫خداوندا، بگو که نیومدی ‫تا دوباره از من شکایت کنی.
‫اگر دوست دارید، ‫من رو مسخره کنید،
‫اما نمی تونید ‫درست و غلط رو عوض کنید.
‫سلحشور، برام توضیح بده ‫که چه چیزی درسته!
‫چون از نظر من، ‫بابت زمینی از من شکایت کردی...
‫...که قانوناً مال من بود..
‫...و به وفادارترین سلحشورم ‫هدیه دادمش،
‫بابت خدماتی که برام انجام داده بود.
‫تو چه ادعای مالکیتی بر این زمین ‫داری؟ هیچ وقت صاحبش نبودی!
‫من سلحشورتون رو ‫تمام و کمال می شناسم.
‫سلحشوری که زمین رو ‫به اون هدیه کردید.
‫کسی که حالا صاحب عنوان فرماندهی ای ‫شده که حق منه.
‫دوست من، خواهش می کنم.
‫- نه! نه! نه! حرفم رو خواهید شنید. ‫- بیا در خلوت صحبت کنیم.
‫چنین چیزی رو نمی پذیرم!
‫پدرم بیست سال... ‫پدرم...
‫من بیست سال صبر کردم!
‫این جا حتی یک نجیب زاده ‫وجود نداره که از پدرت بدگویی کنه.
‫از من اجاره خواستید ‫و من پرداخت کردم!
‫حال به عنوان مردی شریف،
‫می گید من فرمانده نیستم؟
‫به من می گید ‫فرمانده این جا نیستم؟
‫من هر چی خوش داشته باشم ‫به تو می گم.
‫من تصمیم می گیرم ‫چه کسی فرمانده بِلم می شه.
‫این چیزیه ‫که بهش بها می دید.
‫همین. ‫این چاپلوس.
‫همه شما چاپلوسید!
‫شکایت می کنم! ‫بابت این از شما شکایت می کنم!
‫ظرف سه سال،
‫با دختر یک خائن ‫وصلت کردی،
‫از من برای زمینی شکایت کردی ‫که هیچ وقت از آن تو نبوده...
‫...و برای دومین بار ‫در این سال ها جلوی من ایستادی...
‫...تا دوباره به شکایت ‫تهدیدم کنی...
‫...و از وظیفه شناسی و شرافت حرف می زدی.
‫ این طوری به من خدمت می کنی؟
‫من به پادشاه خدمت می کنم.
‫پادشاه.
‫آسمان و زمین!
‫آسمان و زمین چه؟
‫چهارده.
‫سی و هفت. ‫چهل و پنج.
‫پانزده. هفده قرض...
‫داخل شو!
‫سلام!
‫فکر می کردم خوابید، سرورم.
‫بله، دوستِ...
‫...عزیز و بزرگوارم. ‫نه، داشتم می خوابیدم،
‫ولی نور شمع رو دیدم ‫و می دونستم که حتماً تویی.
‫تنها بهتر کار می کنم.
‫شما انجام وظیفه رو ‫به آدم سخت می کنید.
‫اومدم به تو بگم ‫که در جشن کرسپین...
‫...به تو ملحق نمی شم.
‫سرورم؟
‫زیادی دور و سرد است.
‫همین جا می مانیم ‫و خوش می گذرانیم.
‫- نه. ‫- نه.
‫نه، به من گفته اند ‫ژان دی کروژ می آید.
‫وقتش است ‫که این زخم رو ترمیم کنم.
‫او هیچ وقت عوض نمی شه. ‫چرا دوباره زحمت می کشی؟
‫چون دشمنی بین رعایای حضرت عالی،
‫فقط دردسر و حواس پرتی ‫به همراه داره.
‫اُه، خداوندا!
‫و چون روزگاری ‫پدرخوانده پسر مرحومش بودم!
‫روزی در دلش جا داشتم.
‫کاری که باید بکنی، بکن.
‫ این طوری می تونی ‫همسر اسرارآمیزش رو ببینی.
‫ظاهراً می گذارد همین یک بار ‫از سیاه چال خارج شود!
‫ای کاش کتاب هاشرو رو ‫از اون نگرفته باشه.
‫همسر کروژ خواندن می دونه؟
‫تا جایی که شنیده ام، ‫به هر زبانی که تو می دونی!
‫چه زوج عجیبی.
‫الحق. عجایب پایانی ندارند.
‫- به جشن بیاید، سرورم! ‫- نه.
‫- بیاید! ‫- نه.
‫[صحبت به لاتین]
‫بیش از حد نوشیده ام. ‫لاتین از یادم رفته.
‫«ما کودکی که از تاریکی ‫می ترسد رو می بخشیم.»
‫«تراژدی یعنی مردانی ‫که از نور می ترسند.»
‫این بزرگواری ‫آخر کار دستت می دهد!
‫و بزرگواری من بی انتهاست. ‫نه، سرورم!
‫دوباره محاسبه کن!
‫ببخشید.
‫فکر کنم از آن لذت ببرید.
‫از دره به سمت انتهای رود می ریم.
‫می تونیم اونجا ‫شام بخوریم.
‫خدمتکارانم می تونند ‫سفره ای حاضر کنند.
‫اُه، ژاک له گری، ‫زحمت نکش.
‫تعریفت رو از بانوان دربار شنیده ام.
‫آن ها فخرفروشی می کنند!
‫کروژ.
‫معذرت می خوام، بانوی من.
‫کروژ.
‫له گری.
‫آشتی! آفرین! ‫دست خوش!
‫بذارید هیچ کینه ای ‫بین خدمتگزاران شاهمون نباشه.
‫اعلی حضرت در حال حاضر ‫به همه ما نیاز دارند.
‫الحق. ‫گل گفتی!
‫مارگریت، بیا!
‫به دوست قدیمی من سلام کن. ‫حسن نیست خاندان کروژ رو نشان بده.
‫اگر...
‫درست شد!
‫فکر کنم...درست شد!
‫حیف که تا امروز ‫یک دیگر رو ندیده بودیم.
‫واقعاً؟
‫نمی دونستم کروژ چه خوش اقباله ‫که چنین همسر زیبایی داره.
‫تا اونجا که شنیده ام، رسیدن ‫به زیبایی ها برای شما دشوار نیست.
‫و تا اونجا که من شنیده ام،
‫ممکن است ما وجه اشتراک ‫بسیار داشته باشیم.
‫چه وجه اشتراکی ‫می تونیم داشته باشیم؟
‫این که قدر زیبای یک دیگر رو ‫می دونیم!
‫در تملق بسیار ماهرید.
‫فقط حرفی که راست باشه می گم.
‫و دیگر چی؟
‫کتاب می خوانید؟
‫مثل خودم.
‫«افسانه رُز»؟
‫- به نظرم کسل کننده بود. ‫- کسل کننده؟ آن کتاب تأسف آوره!
‫«تواضع پارسیوال» رو ‫ترجیح می دم.
‫رمانی جالب تر و چالش برانگیزتریست.
‫چه زن باهوشی!
‫به من بگو.
‫او ساده و احمق است،
‫ولی قلبش انقدر پاکه که میتونه مدعی جام یشه.
‫این رو تحسین می کنم.
‫من درکش می کنم.
‫او می دونه چه می خواد...
‫...و تا وقتی به دستش نیاورد، دست بردار نیست.
‫دو ذهن عالی باید کنار هم باشند.
پا از گلیمت درازتر نکن!
‫کروژ.
‫همسرت منو حیرت زده کرد، دوست من.
‫حتی فکرش هم گناهه .
‫حق با تو هست.
‫سرورم؟
‫تا کنون شما رو ‫ این طوری ندیده بودم، سرورم.
‫من هم، دوست من.
‫از مرز اسکاتلند ‫خبر خوبی نرسیده.
‫شاید بانو مارگریت ‫دیگر بیوه شده باشند.
‫من در نبرد بهتر ‫از ژان دی کروژ نمی شناسم.
‫فکر می کنید اون و ژان ‫از چه سخن می گن؟
‫فکر می کنید ‫با هم کتاب می خوانند؟
‫اما اون بی سواد است، مگه نه؟
‫دینی که به دوستانمون داریم ‫بر همه چیز ارجحه.
‫حتی بر عشق؟
‫درست آموزشش نداده ام.
‫تقصیر منه.
‫سروران! سروران!
‫شوالیه رو معرفی می کنم، ‫سر ژان دی کروژ!
‫سرورم، از لشکر سلطنتی ‫در اسکاتلند برگشته ام که به شما گزارش کنم.
‫بلند شو، شوالیه شریف! ‫حرف بزن.
به نظر متحدین اسکاتلندی ما چندان با خیرمقدم منتظر ما نبودن.
ما واک رو محاصره کردیم.
بلندتر بگو، جناب شوالیه اون پشت صدات رو نمی شنون!.
ما واک رو محاصره کردیم.
سرورم، من بدون...
بدون غنیمت و اسیر برگشتم....
و بدون پنج نفر از نُه سلحشوری که تحت فرمان من بودن.
درسته که شوالیه برگشتم.
کسی که اسکاتلند رو از لحظه ای که واردش شدم نفرین می کردم.
بله.
خبرش زودتر از تو رسید...
در مورد لشکر فاجعه بارتون....
نتیجه ای بسیار بد بود، ژان...
البته، باید بگم در فرماندهی تو مشکلی دیده نمی شد.
درسته!
بعدش می خوای کجا بری، ژان؟
میرم پاریس.
برای دستمزدم با خزانه کار دارم.
خیلی خوبه.
یک سرباز خوب و دستمزدی خوب فاصله زیادی از هم ندارند.
من شوالیه برگشتم.
این دومین باره که شما من رو «سِر» خطاب نمی کنید.
دفعه سومی نخواهد بود.
قصد توهین نداشتم، سِر ژان.
من اجازه نمی دم که...
یک سلحشور به من توهین کنه...
که در درگاه دربار دروغ میگه...
در انتظار این هست که بهش هدیه،
هدیه بگیره...
و هیچ چیزی رو به خطر نمی اندازه!...
هیچ چیز.
شاید در این جهان ملک بیشتری به دست بیاره...
لطف های بیشتری در حقش بشه،
بیشتر بخورد و بنوشد،
بیشتر بخوابه...
و باز هم خودش رو سراباز بدونه.
ولی توی این اتاق...
و در هر مکان دیگه ای،
که من باشم...
باید من رو «سِر» خطاب کنه.
سِر.
البته...
جناب سِر.
از زمانی که در پاریس هستید لذت ببرید...
سِر ژان!...
می تونی بری، ژان.
بله، سرورم.
کیه؟
من هستم، آدم لوول، بانوی من.
آدم لوول؟
معذرت می خوام که باید از شما درخواست لطف بزرگی بکنم.
اسب نعلش در اومد...
کسی اینجا نیست.
من اجازه باز کردن در رو ندارم.
نه، البته.
می خواستم بدونم که میشه تا نعلش رو عوض می کنن، داخل بمونم؟
خیلی معذرت می خوام که این رو ازتون می خوام.
برای یک لحظه نمی خوام اصرار کنم..
بانوی من، من رو ببخشید که سرزده اومدم.
من شما رو بیشتر از هر کسی دوست دارم و برای شما حاضرم هر کاری بکنم.
هر آنچه دارم مال شماست.
چطور می تونید اینطوری با من صحبت کنید؟
مارگریت، من چطور باید با تو صحبت کنم؟
بانوی من، باید بدونی که کاری از دست من بر نمیاد.
عشقم به شما، وجودم رو گرفته.
چطور جرئت می کنید؟
بانوی من، چیزی که ارباب من میگن عشق...
- !حرف نزن - باید همین الان برید. خواهش می کنم .
من رو ببخش، پدر چراکه گناه کردم،.
حرف بزن، فرزندم!
من گناهی رو دارم که بر روی قلبم سنگینی می کنه.
چه گناهی، فرزندم؟
من در قبال همسر مردی که...
زمانی دوست خودم می دونستمش مرتکب اشتباهی شدم،.
- ده فرمانت رو می دونی؟ - بله، پدر .
درخواست بخشودگی دارم.
فرزندم، انجیل متی به ما میگه هر کسی که ناپاکی به زنی نگاه کنه...
در قلب خود مرتکب گناه بزرگی شده.
اما عشق هم گناهه، پدر؟
- برای عشق چطور می تونم به دنبال بخشش باشم؟ - این کار شیطانه .
این وسوسه ها تو رو گمراه می کنه
همونطور که حوا، آدم رو از مسیر مقدس گمراه کرد.
این عشق نیست.
پس چرا؟
خداوند دقیقه.
خدا اجازه نمیده بیشتر از چیزی که از پسش برمیای به راه نادرست بری.
این یک آزمایشه.
- .دوست من - سرورم .
بنشین!
باید بشینی.
این رو بنوش!
تو باید همش رو بنوشی.
بجز ساده گفتن، راه دیگه ای برای گفتنش نیست...
بدترین اتهام ممکن علیه تو زده شده.
ژان دی کروژ،
به علاوه دیگران...
به هر کسی که مایل به گوش دادن باشه، گفتن...
که تو...
برخلاف خواسته زنش به اون حمله کردی.
نمی دونم چی بگم.
چرا چنین حرفی زده؟
ژاک، فقط من و تو اینجا هستیم.
باید بدونم موضوع جدیه..
اتهام ها صحت ندارن.
البته، ایشون اعتراض کردن ولی اون یک بانوئه،.
برخلاف خواسته اون نبود.
چرا باید لازم باشه چنین کاری بکنم؟
شما متوجه شدید که من کمبودی داشته باشم؟
نه.
اما اخیراً خیلی در خودت بودی.
حقیقت داره، اعتراف می کنم این حسی هست که هیچوقت نداشتم،.
عشقی...
که هیچوقت نداشتم.
تمام قدرتم رو گرفته که پیش اون برنگردم.
می دونستیم کار درستی نیست.
من به کار خودم اعتراف کردم و توبه کردم.
ولی قسم می خورم این اتهام درست نیست،.
البته همونطور که فکر می کردم باور نکردنیه.
اما باید از اسمم دفاع کنم.
نه، نیازی به چنین کاری نیست.
به شرفم قسم باید این کار رو بکنم،.
می دونم که می خوای از اسمت و شرفت دفاع کنی...
ذهن رعیت ها قدرت درک چنین چیزهایی رو نداره.
به نظر اون ها جهان رو مثل ما درک نمی کنند.
اون ها فقط آدم بد و قهرمان می بینند، همین و بس.
سرورم...
انکار کن، انکار کن، انکار کن!
همه جا، همیشه، هر زمانی و در مقابل هر کسی.
تو مرتکب چنین کاری نشدی.
اتفاق نیفتاد مدرکی نیست..
همیشه حرف تو در مقابل حرف ژان دی کروژه.
چشم، سرورم.
البته، باید یک دادگاه عمومی رو تحمل کنی...
اتهام حمله به تو زده میشه...
و حکمی توسط ارباب خودت داده میشه...
برای داوری این موضوع که...
که خیلی اتفاقی...
من هستم.
بدینوسیله من سِر ژان له گری رو کاملاً بی گناه...
محسوب می کنم....
این شکایت کیفری رو لغو می کنم...
و از سوابق حذفش می کنم.
بذارید دیگه در این مورد سوالی پیش نیاد.
بذارید هیچ صحبتی پیش نیاد...
چون کیفرش مجازات به دست منه.
مفهوم بود؟
همچنین در مورد شهادت قسم خورده بانو مارگریت...
من فقط به این نتیجه رسیدم که احتمالاً خواب دیدند.
خب، این نتایج رو سریعاً به پاریس ارسال کنید...
قبل از اینکه شوالیه های بی توجه بیشتر از این شاه ما رو با این مزخرف هاشون اذیت کنند.
بله، صحبت کنید!
سرورم، به بنده گزارش شده...
که ژان دی کروژ به پاریس سفر کردند.
در این لحظه درحال درخواست دادخواست از اعلی حضرت رو دارند.
احمق!
مزایای روحانی بودن.
هیچ تصمیمی نباید بگیرم ..
خب، می تونی از بخش دادگاه عامی فرار کنی...
و توسط دادگاه مورد قضاوت قرار بگیری جایی که شرایط بیشتر به نفع توئه،.
افرادی که در خدمت کلیسا هستند...
بینشون کسانی که متهم به حمله میشن بسیار کمتره.
با ادعای مزایای روحانی بودن از مجازات بیشتر فرار می کنی...
کلیسا در موردت قضاوت می کنه و موضوع رو خاتمه میده.
اما اسم من چه میشه؟
بینتون...
رابطه ای بوده؟...
قطعاً نه.
عجیبه که اون ادعای حمله کرده و جان خودش رو به خطر انداخته.
چرا باید چنین کاری بکنه؟
کل فرانسه در این مورد صحبت می کنند و من بی گناه هستم.
من در عموم گفتم که این اتفاق نیفتاده!
اما تحت فشار زیاد و با به خطر انداختن نام و اعتبار خودش...
بانو مارگریت میگن این اتفاق افتاده.
از نظر رسمی موضوع ایشون نیست،.
تعرض جرمی در برابر یک زن نیست.
اهانت به دارایی قیم مرد اونه.
در این مورد ژان دی کروژ،.
این موضوعی نیست که براش دوئلی تا سر حد مرگ برگزار بشه.
باید بی سر و صدا حل بشه.
از مزایای روحانیت استفاده کن.
من ترسو نیستم.
بهترین و قوی ترین شاه و ارباب مقتدرمان...
من خودم رو معرفی می کنم...
ژاک له گری...
سلحشور و خوانده...
و بدینوسیله، انکار می کنم...
تمامی اتهام های گفته شده رو، مخصوصاً...
در مورد ژان دی کروژ...
که من برخلاف قوانین...
و به زور...
به نزد همسر سابقشون بانو ماگریت دی کروژ،...
در هفته سوم ژانویه گذشته...
یا هر زمان دیگه ای رفتم....
و همچنین، در درگاه شما این حرف رو می زنم...
که شوالیه گفته شده...
به کذب...
و شرارت دروغ گفتند!...
و برای گفتن چنین حرف هایی...
ایشون کذب و شرور هستند.
و همچنین اعلام می کنم...
و با کمک پروردگار...
... و بانوی ما...
قسم می خورم هر کاری که برای اثبات بی گناهیم لازم باشه رو انجام بدم.
شوالیه و سلحشور عزیز خوب صحبت کردند.
دستور داده میشه که طرفین شهادتنامه خودشون رو اعلام کنند...
که دادگاه اون رو دریافت می کنه و در چهارده روز حکم رو صادر می کنه.
اگر هر کدوم از طرفین اقدام به فرار از پاریس بکنه...
به نشانه گناهکار بودنش طلقی میشه.
دستور بازداشت سریع اون داده میشه...
و اعدام خواهد شد....
شاه تصمیم می گیره که دوئل باید انجام بشه یا خیر.
حالا چی؟
«بخش سوم» «حقیقت طبق گفته بانوی مارگریت»
«حقیقت»
شما 330 مورد سکه، وسایل، پارچه و جواهر رو دارید...
به علاوه ملک مونت اِ گودو...
و انوو-لو-فوکون چطور؟
من مجبور شدم اون ملک رو به کُنت پیر بفروشم.
من و تو توافق کردیم که این زمین رو باید هر کسی که با دخترت ازدواج می کنه به دست بیاره.
این بخشی از جهیزیه نبود؟
- .من نتونستم اجاره خودم رو بپردازم - تو بهم قول دادی .
در موردش صحبت کردیم.
پول و زمینی که پیشنهاد دادم هست این تمام دارایی من هست..
و هزینه عروس چطور؟
من نامی با ارزش بهتون پیشکش کردم.
باید ازش انتظار داشته باشم که بتونه وظایف همسری خودش رو اجرا کنه؟
برای من وارثی بیاره.
دختر من قوی و سالم هست...
و آماده پایبندی به ازدواجش هست.
به وجود آوردن وارث و فرزندانی بعد از اون باید خیلی سریع اتفاق بیفته.
و پربار باشه.
ادامه بده!
مراسم عروسی ادامه پیدا می کنه!
فکر می کنم خوشتون بیاد، ما امشب از...
- ...از درّه میریم... - سروروم، کروژ .
کروژ.
له گری.
آشتی! آفرین! ‫دست خوش!
بذارید هیچ کینه ای ‫بین خدمتگزاران شاه نباشه.
مارگریت، بیا!
به دوست قدیمی مون سلام کن ‫و حُسن نیت خاندان کروژ رو نشان بده.
اون سلحشور کیه؟ خیلی خوشتیپه.
شهرت زیادی داره.
اگه سرورم از نبرد برنگرده با خوشحالی این اعتبار رو قوی تر هم می کنم،.
فکر کنم بعدش بشه براش کاری کرد.
- .مری - چطور می تونی اینجوری حرف بزنی؟
نباید کسی ما رو در کنار تو ببینه یا حرف هامون رو بشنوه.
همسرم اگه بود من رو می کشت.
ولی با خوشحالی می مُردی.
خوشتیپه.
فکر می کنم زیباست.
درسته، اون خوشتیپ و زیباست...
ولی همسرم به اون اعتماد نداره.
وقتی من نیستم...
بجز برداشتی بسیار خب...
بیشتر درآمد ما از پرورش این اسب ها به دست میاد.
و جمع آوری اجاره ها چی؟
آره، البته که اون هم هست.
اونجا وایستا!
من این اسب ماده رو برای پرورش خریدم.
اون از نژادی اصیل از اسب های جنگی اومده.
اون پشم مناسبی برای چندین کُت باارزش درست می کنه.
گاهی تفاوت بین...
بین پیروزی و شکست بین مرگ و زندگی،...
از کنترلم خارج شده از کنترلم خارج شده!!
مراقب دروازه باش!
نه!
دروازه ها باید بسته بمونن!
بله، سرورم.
فصل جفت گیری اسب ماده ست!
این موضوع ساده ای نیست.
خرج داره.
اگه من نباشم هیچ کاری از پیش برده نمیشه.
چند ماه دیگر برمی گردم، عشق من..
تو اینجا در کنار مادرم و خدمتکارها جات امنه.
همیشه باید کسی در کنارت باشه.
و اینقدر ناراحت نباش!
ترجیح میدم وقتی که من به جنگ میرم تو روحیه خوبی داشته باشی.
من بهتون افتخار می کنم، سرورم.
تو مراقب ملک باش مراقب باش که دچار بی نظمی نشه..
البته.
- !صبح بخیر - بانوی من .
- .بانوی من - صبح بخیر !
صبح بخیر، هنری!
صبح شما هم بخیر، بانوی من!
بارداری اون به نظر خوب پیش میره.
بله، بانوی من.
پس چرا داخل نگه داشته شده؟
قبل از اینکه اربابم از اینجا برن به من گفتن این کار رو بکنم،.
شوهرم خیلی در مورد اسب ها می دونه.
سوارکاری اون ها رو، البته.
پرورششون رو به تو می سپارم.
برای سلامت اسب ماده بهتره که آزاد باشه.
پس باید آزاد باشه.
ممنونم، بانوی من.
این اجاره ماه قبل هم هست، بانوی من.
نتونستید پرداخت کنید؟
ارباب برای جمع آوریش نیومدن.
- غیرطبیعیه؟ - نه .
اما مشکلی نیست.
ممنونم.
هنری!
بله، بانوی من.
گاوهای نر خیلی کُند نیستن؟
امسال گرم شدن هوا کمی دیر رسید.
براشون سخت بوده.
اگه قصد داریم در زمان برداشت جوها رو برداشت کنیم، باید عجله کنیم.
دوست دارم از اسب ها استفاده کنید.
بله، ولی از اسب ها برای چنین کاری استفاده نمی کنیم.
ارباب فکر می کنند ارزششون برای این کار خیلی زیاده.
اگه این زمستون از گرسنگی بمیرن هیچ ارزشی ندارن.
انجامش بده.
به چشم.
می بینم امروز خیلی بشاش هستید، بانوی من.
- .حالتون به نظر خوبه - واقعاً؟
ترجیح میدم صورتی نباشم.
البته، روز خیلی خوبی بود.
کمی رنگ روی صورت یک نفر اثبات می کنه که زنده هستن.
شاید به سختی.
خبر دارید که یک خیاط مشهور از پاریس هفته آینده قراره به روستا بیاد؟
شما خیلی سخت کار می کردید چطوره برای خودتون لباسی نو بخرید؟.
اوه، نمی دونم.
اون لباسی که ملکه ایزابو پوشیده بوده رو می دوزه.
خیلی زیبا هستن.
دیدمشون.
یقه خیلی پایینی داره.
اونقدر پایینه که میشه گردن ملکه رو به خوبی دید.
اینطور نیست.
- .هست - نیست .
عصر بخیر!
اوضاع به نظر خوب پیش میره.
از انجام این کارها لذت می برم.
باعث خرسندی من میشه.
البته، تا زمانی که اون از اسکاتلند برگرده.
اما هنوز هم جای تأسف داره که...
نتونستی همسرت رو از درگیری با دیگران به دور کنی.
ژان کاری رو انجام میده که حس می کنه لازمه.
میشه بپرسم چی درست می کنید؟ به نظر قشنگه.
با غم میگم...
چیزی که احتمالاً...
بی ثمره باشه....
شما خیلی بی رحم هستید.
من همسر خوبی هستم.
تا وقتی که بتونی وظایف همسری خودت رو انجام بدی.
یا شاید تو خرسند شدنی نیستی.
چطور می خوابی؟
اکثر مواقع بیدار میشم.
مفصل های سُست.
توی دهانتون حس تلخی می کنید؟
نمی دونم.
بانوی من، به نظر شما دچار عدم تعادل در چهار مزاج شدید...
مخصوصا، خلط سودا.
شما به شدت غمگین هستید...
بدنتون سرد و خشکه....
شاید این...
در کنار چندین مورد دیگه...
از جمله خواست خدا...
ممکنه جلوی بارداری شما رو گرفته باشه.
خیلی مهمه که شما باید لذتی رو ببرید مثل...
همسرتون تا بتونید بچه ای رو به دنیا بیارید.
بهش دست پیدا کردید؟
بله.
بودن در کنار خانوادتون براتون لذت بخشه؟
بله، البته، دکتر.
البته، مطمئن نیستم که اون «مرگ کوچکی» که میگن رو تجربه می کنم یا نه.
اما، اگه حس می کنید لذت بخشه، پس دارید تجربه اش می کنید...
خیلی خب.
وقتی ژان برگرده باید خیلی قدردان باشه چون...
چون من حساب ها و دیگر چیزها رو مرتب کردم.
شاید به هزینه اش اهمیتی نده.
بیا جفتمون لباس بپوشیم.
همسر جدیدت رو غافلگیر کنیم!
اون قبول نمی کنه.
اون میگه من به اندازه کافی لباس دارم.
من زمان کمی هست که ازدواج کردم...
ولی حالا سختی این توافق رو درک می کنم.
تو تازه عروسی قطعاً حس سختی نمی کنی..
برنارد مردی میانه روئه، و به من نزدیک نمیشه.
فکر می کردم چهره اون بعد از مدتی برام عزیز میشه.
اما در عوض، بیشتر زننده شده.
برای همین فکر می کنم خوبه که به من نزدیک نمیشه.
اون مثل ژان خوشتیپ و سخاوتمند نیست.
ازدواج منم بدون مشکل نیست.
سریعاً به پیش شما میام، بانوی من.
ممنونم.
با اینکه له گری خصوصیت های اسفناک زیادی داره...
اما نمیشه ظاهرش رو نادیده گرفت.
- .با اینکه خیلی بد دهنه - توهین آمیز هم هست .
همشون احمق هستن!
موافقم.
خوش اومدید، سرورم!
به خونه خوش اومدی، عشقم!
از دیدنت خیلی خوشحالم!
خدای من، مارگریت!
شرفت رو از دست دادی؟
برو بالا تا بقیه فکر نکردن چقدر تو آدم بدی هستی.
من همسرتم.
به خونه خوش اومدی، پسر شجاعم!
ممنونم.
اگه، ساخته شدن لباس رو هم دیده بودم جلوش رو می گرفتم،.
و چطور این کار رو در خونه من می کردید؟
دوست دارم بدونم.
اجازه میدی همسرت با چنین لحنی با من صحبت کنه؟
مارگریت زن بزرگی هست، مادر.
تصمیم هایی که می گیره تصمیم خودش هستن.
همچنین، درسش رو یاد گرفت.
‫فردا باید به پاریس برم. یک هفته نیستم.
اما تو مریض هستی باید در خونه بمونی..
- !بله، لطفاً بمون - به من پولی بدهکار هستند .
- .می خوام اون رو بیارم - البته .
شاید بتونی به دیدن یه دوست قدیمی بری.
له گری توی ارژانتانه.
چرا له گری؟
لطفاً وقتی من نیستم حواست باشه که آلیس پیشش باشه.
اجازه نداری از ملک بیرون بری.
امن نیست.
دوست دارم دوستانم رو ببینم.
ما خیلی منزوی هستیم!
دقیقاً.
- دارید میرید؟ - بله .
پس کِی بر می گردید؟
وقتی که کارم انجام شد قبل از غروب خورشید..
ژان تأکید کرد که من رو تنها نذارید حرفش رو شنیدید..
آنتوان!
زنیکه!
هشت، نُه، ده، یازده، دوازده...
بمون!
کیه؟
من هستم.
آدم لوول، بانوی من.
آدم لوول؟
سلام!
معذرت می خوام که باید از شما درخواست لطف بزرگی بکنم.
اسم نعلش در اومد...
کسی اینجا نیست من اجازه باز کردن در رو ندارم..
البته درک می کنم..
اگه میشه...
میشه تا نعلش رو عوض می کنن داخل بمونم؟
فقط برای لحظه ای گرم کردن خودم.
اصلاً طول نمی کشه.
فقط آزار دهنده ست.
- .خیلی معذرت می خوام که این رو ازتون می خوام - خواهش می کنم .
آه، من تنها نیستم.
بانوی من، من رو ببخشید که سرزده اومدم.
من شما رو دوست دارم.
بیشتر از هر کس دیگری.
و برای شما حاضرم هر کاری بکنم.
هر آنچه دارم مال شماست.
چطور می تونید به این شکل با من صحبت کنید؟
مارگریت، من چطور باید با تو صحبت کنم؟
بانوی من، باید بدونی که کاری از دست من بر نمیاد.
عشق به شما، وجودم رو گرفته.
چطور جرئت می کنید؟
بانوی من، چیزی که ارباب من میگن عشق...
باید همین الان برید. خواهش می کنم.
- !شنیدی بانو چی گفت، از پیش ما برو - بله، سرورم .
- .من ازدواج کردم و به همسرم پایبندم - بله .
تو باری سنگین رو به دوش می کشی.
مردی سرد و سختگیر که به اندازه من تو رو دوست نداره.
که نمی تونه قدردان زیبایی های تو باشه!
لطفاً از همسر من حرف نزن!
من فقط خوشبختی شما رو می خوام.
تحمل دیدن سختی شما رو ندارم.
می دونم که وضعیت مالی خانواده شما شکننده ست.
- .شوهرم روزی من رو می رسونه - بله .
اما اون تو رو زیباترین...
و بی نظیرترین زن می دونه؟
زنی که حاضرم کل عمرم رو به اون بسپارم.
آه، حرفم رو بشنو من عاشقت هستم.
می دونم تو هم من رو دوست داری باید داشته باشی،.
تو باید بری خواهش می کنم.!
مارگریت، مقاومت نکن!
جانت!
اگه فرار کنی من دنبالت می کنم،.
جانت!
ما کار یه آشپز جدید رو امتحان می کردیم و غذا خیلی خوشمزه بود...
بجز پنیرش....
هیچوقت از این پنیر خاص لذت نبردم ولی متأسفانه، همه جا هست،.
ممنونم.
یه مثالش هست...
و اسمش رو فراموش کردم...
چندین رنگ روش داره.
اسم این پنیر رو می دونی؟
فکر می کنم روکفور باشه.
نه، نه، نه، نه، روکفور نیست به اندازه اون قوی نیست..
ولی بافت خاصی داره که توی آشپزخونه خیلی خوبه.
بانوی من.
شما هیچی نخوردید.
مریض هستید؟
بانو کروژ در مورد حال روحیتون پرسیدن.
من حال روحیم خوبه ممنونم، آلیس..
در رو باز نکن!
ماری هستم اومدم مارگریت رو ببینم، هستش؟.
باز کن.
منم.
- !بفرمایید - روز خوش !
ماگریت!
هیچوقت اینقدر خوشی رو حس نکرده بودم من باردارم!.
من باردارم.
حالت خوبه؟
به نظر حالت خوب نیست.
برام خوشحال نشدی؟
خیلی برات خوشحالم.
جناب.
‫دلتنگت شده بودم.
‫تو دلتنگم نبودی؟
‫بیش از اون چه تصور کنی دلتنگت بودم.
- .پس بیا استراحت کنیم - ژان ...
- .مارگریت، من خیلی وقته که منتظرم - نمی تونم .
منظورت چیه که نمی تونی؟
باید چیزی رو بهت بگم.
چی؟
چیه؟
وقتی نبودی، روزی مادرت در...
سن پیر کاری داشت.
بله.
‫کمی بعد، مردی بی خبر اومد.
‫می شناختمش. ‫بنابراین اجازه ورود دادم،
‫تنها نبود.
ژاک له گری بدون اجازه من وارد خونه ما شد و...
- له گی چیکار کرد؟ - من رو به زور به این اتاق آورد .
به این جا.
اون بهم حمله کرد.
حقیقت رو داری بهم میگی؟
خواهش می کنم.
حقیقت رو داری بهم میگی؟!
ژان، خواهش می کنم! دارم حقیقت رو بهت میگم باید حرفم رو باور کنی..
من فریاد کشیدم.
فریاد کشیدم تا وقتی که صدام رو از دست دادم.
تو رو مجبور کرد؟
اون بهم حمله کرد.
- تو باعث این کار نشدی؟ - نه، ژان .
نمی تونستی فرار کنی؟
نگذاشت حرکت کنم نمی تونستم نفس بکشم،.
این مرد بجز بدخواهی من کار دیگری بلد نیست؟
ژان، می خوام حقیقت رو بگم.
من سکوت نمی کنم.
بدون حمایت تو من هیچ قدرت قضایی ندارم.
بانوی من...
... به جان خود قسم می خورید...
که حرفی که می زنید حقیقت داره؟
قسم می خورم.
در برابر خدا هم قسم می خورید؟
و در برابر کل فرانسه؟
بله.
پس می جنگیم.
مارگریت همسر منه.
و در حقش بدی شده....
اجازه نمیدم این کار بی مجازات بمونه.
تنها راه شما اینه که برید پیش پیر...
‫اگرچه شک دارم ‫با شما ملاقات کنه.
‫داستانی که امروز ‫شنیدید رو تعریف کنید.
‫هر جا که تونستید برای هر کس ‫که گوش می داد تعریف کنید.
‫حرف دهن مردم می شوید.
‫اگر کل نرماندی داستان رو بدونند،
‫پیر مجبور می شه ‫حرف ما رو بشنوه.
‫من یک نقشه دارم.
ماری!
یه کم بمون!
چرا نمی تونی به من نگاه کنی؟
نمی تونم.
ماری.
یادت نیست؟
تو چندین بار گفتی که فکر می کنی که له گری خوشتیپه.
خودت هم گفتی.
اما من شکایت نکردم.
ماری!
حرفم رو باور نمی کنی.
من باید برم.
نه، ژان، نه من این رو نمی خوام!!
چیزی نیست که تو می خوای؟
نمیشه اون توی دادگاه به خاطر کاری که کرده محاکمه بشه؟
پیر خود دادگاهه!
اگه به دربار شاه دادخواست بدی، اون هم مثل قبل طرفدار پیر میشه.
من به دربار شاه دادخواست نمیدم.
به درگاه خدا دادخواست میدم.
مارگریت، چرا این کار رو کردی؟
چون اتفاقی که برای من افتاد درست نبود.
افرادی مثل له گری هر وقت بخوان همسری رو انتخاب می کنن...
تو فکر کردی کی هستی؟
ممکنه پسرم بمیره.
این انتخاب اونه نه من..
تو هیچ فرقی با رعیت هایی نداری که سربازهای ما توی جنگ باهاشون رو به رو میشن.
اون ها شکایتی دارن؟
من نمی تونم سکوت کنم باید حرف بزنم..
مارگریت!
تو فقط مایه شرم برای خانواده ما بودی.
من حقیقت رو دارم میگم.
حقیقت مهم نیست.
جوری به من نگاه می کنی که انگار من هیچوقت جوون نبودم.
به من حمله شده بود.
و با وجود اعتراض ها و تنفرهام...
رفتم با گریه پیش اربابم؟ اون باید نگران چیزهای مهمتری باشه.
نه، من ایستادم.
و زندگیم رو ادامه دادم.
ولی به چه قیمتی؟
به چه قیمتی؟
من زنده هستم.
خب، برای این امتیاز بهایی رو دادی.
من از چندین منابع شنیدم که شما به دیگران گفتید...
که آقای له گری خوشتیپ هستن.
شاید رویای این اتفاق رو دیدید،
می خواستید حقیقت داشته باشه.
بله، برای مدت زیادی من و چندی از دوستانم موافق بودیم،...
که اون خوشتیپ هست، اما بهشون گفتم که به نظر من اومد آدم مورداعتمادی نبود.
متوجه شدن خوشتیپ بودن یک فرد چیزی بجز این رو نشون نمیده.
و اگه یکی از این زن ها دوست صمیمی شما باشه...
چرا باید چنین اطلاعاتی رو در اختیار دادگاه قرار بده؟
نمی دونم.
چند سال هست که با ژان دی کروژ ازدواج کردید؟
پنج سال.
در این زمان...
شما فرزندی نیاوردید...
وارثی برای خانواده نیاوردید.
خیر، جناب، خیر.
و الان شما اینجا هستید...
شش ماه بعد از حادثه ای که میگید حقیقت داشته...
و شما شش ماه باردار هستید.
شاید نامزدی دارید...
و به له گری اتهام می زنید که این موضوع رو مخفی کنید.
همونطور که گفتم من به همسرم وفادار هستم،.
از بودن کنار همسرتون لذت می برید؟
بله، البته.
اما اینطور دیده نمیشه.
همونطور که می دونید برای برادار شدن باید...
- .شما هم حس خوبی داشته باشید - بله .
بله.
و شما حس خوبی داشتید؟
بله داشتم..
کسی از حمله باردار نمی شود.
این علمه.
اجازه بدید که برای دادگاه سوال پیش بیاد...
اگر بعد از 5 سال رابطه ازدواج...
بارداری شما...
یک تصادفه؟...
فرض کنیم که شما واقعاً حقیقت رو میگید...
و چنین اتفاقی واقعاً افتاده.
شاید شما بیشتر از چیزی که می گید...
ازش لذت بردید....
لطفاً برای من توضیح بدید که چطور یک نفر از این اتفاق می تونه لذت ببره؟
ایا از کاری که کرد خوشتون امد؟
- !فقط جواب سوال رو بدید - من هیچ لذتی حس نکردم !
سوال دیگه ای هست؟
اگر همسر شما دوئل رو ببازند نشون دهنده قضاوت خداست،...
و نشون میده که شما شهادت دروغ دادید.
درک می کنم.
مطمئنم همسرتون بهتون گفتن...
مجازات شهادت دروغ توسط یک زن در برابر یک مرد...
در مورد حمله...
این هست که شما رو آویزون کنند...
یک قلاده آهنی به دور گردن شما انداخته بشه...
در حالی که به چوبی وسط هستید شلاق بخورید...
و زنده زنده سوزانده بشید....
بانو مارگریت...
... خیلی زیاد پیش میاد که...
که متهم 20 تا 30 دقیقه بسوزه...
تا زمانی که می میرن....
من حقیقت رو میگم.
دوئل رو انجام میدیم.
فکر می کردی له گری خوشتیپه؟
من رو بی آبرو کردی...
جلوی شاهم و کل فرانسه.
تو می دونستی اگه این دوئل رو ببازی چه اتفاقی برای من میفته.
می دونستی و بهم نگفتی.
خدا کسایی که حقیقت رو میگن رو مجازات نمی کنه.
سرنوشت من و بچه ام رو خدا می نویسه...
که کدوم پیرمرد زودتر خسته میشه.
چطور جرئت می کنی اینطوری باهام صحبت کنی؟
من چی برای از دست دادن دارم؟
التماست کردم که یه راه دیگه پیدا کنی حالا ممکنه زنده زنده سوزونده بشم،.
من جونم رو به خاطر تو به خطر انداختم!
تو زندگی من رو به خطر انداختی،
تا بتونی با دشمنت بجنگی و شرفت رو نجات بدی.
و این می تونه باعث یتیم شدن بچه ما بشه.
یا نکنه به این فکر نکردی؟
تو دورو هستی.
تو با غرور خودت کور شدی.
«بیست و هشتم دسامبر، 1386»
همه تدارکات انجام شده.
من آماده ام.
دوست دارم یه کم بیشتر بمونم.
ایمان داشته باش، مارگریت!
بالاخره پسری رو به دنیا آوردم که بیشتر از هر چیزی که فکرش رو می کنم دوستش دارم.
و شاید زنده نمونم که بزرگ شدنش رو ببینم.
این زندگی من بود.
اگه می دونستم که حقیقت جلوی من رو می گیره که این عشق رو نبینم...
فکر می کنم کاری رو می کردم که خیلی از زن های قبل از من کردن.
هیچ کاری نمی کردم.
کاری که تو کردی درست بود.
اگه بمیرم، نه.
اون ها مثل تو نیستن، ژان.
بچه بیشتر به مادرش نیاز داره...
تا اینکه نیاز باشه یک مادر حقیقت رو بگه.
شوالیه ها، ادامه بدید!
بانو...
طبق مدارکی که شما ارائه دادید...
من جان خودم رو در مبارزه با ژاک له گری به خطر می اندازم...
می دونید که هدف من برحق و صادقانه ست.
:من در برابر همه شما این حرف رو می زنم
من حقیقت رو گفتم.
پس بذار به دست خدا باشه!
عدالت سختی دیگه به دست خدا.
بیاید دعا کنیم که این هم مثل دوئل فلاندر تموم بشه.
که له گری موفق بشه کروژ رو با دست ناکار کنه.
رهایشون کنید!
رهایشون کنید رهایشون کنید!!
زود باش، بده من!
نیزه، نیزه زود باش!!
با یک دست!
نیزه نیزه!!
تبر تبر!!
ممکنه کروژ از خون ریزی بمیره خدایا به تو دعا می کنم،!
بکشش! بکشش!
- !بکشش - بکشش! بکشش !
اعتراف کن!
بهم اعتراف کن!
کروژ، هیچ حمله ای در کار نبود.
هیچ حمله ای در کار نبود.
هیچ حمله ای در کار نبود!
به نام خدا...
روحم به لعنت خدا دچار بشه و به جهنم برم اگر دروغ بگم...
من بی گناهم و چنین جرمی نکردم!
پس جایگاهت جهنمه و به لعنت خدا دچار!
آره!
خدا به همراهتون، بانوی من!
نه بلند شو، بلند شو!...
من نام تو رو به شرافت آبرو مزین می کنم، شوالیه.
خداوند صحبت کردند...
اثبات کردند که هدف شما صداقت و عدالت بود.
شما با قدرت و فروتنی جنگیدید.
باشه که خدا به همراه شما و همسرتون باشه!
همسرتون.
زنده باد کروژ!
کروژ!
مفتخر باد کروژ!
کروژ!
این رو ببین!
سِر ژان دی کروژ چند سال بعد در جنگ های» «صلیبی جنگید و مُرد
مارگریت دی کروژ سی سال در خوشی و کامیابی» «.به عنوان بانوی خاندان کروژ زندگی کرد
«.اون هرگز دوباره ازدواج نکرد»