‫کمک!
‫درخت‌ها رو بگرد! ‫همه جا رو بگرد!
‫از مرکز به معاون آکورد.
‫معاون آکورد. جواب بده.
‫رن!
‫رن! می‌شنوی؟
‫رن، می‌شنوی؟ ‫بی‌شوخی جواب بده.
‫آره. رن هستم بگو.
‫خب، یه مشکلی داریم.
‫یه شخص مشکوک احتمالی داریم.
‫تازه‌وارده رو بفرست. ‫باید برم بازی پسرم.
‫پرتابگره. ‫نمی‌خوام دیر برسم.
‫عه شرمنده.
‫من... من فکر می‌کردم تو یه افسر...
‫سوگند خورده و معاون قانونی. ‫شرمنده اشتباه گرفتم.
‫آدرس داری؟
‫بوئنا ویستا دونز.
‫کنار ویلاها.
‫احتمال مسلح بودن؟
‫هیچی نیست.
‫فقط خودتو جمع کن و بررسیش کن.
‫خانم؟
‫ازت می‌خوام برگری!
‫دستات رو نشونم بده!
‫آلما.
‫- همه جام نوچ شده. ‫- آره.
‫وقتی که کارهای...
‫لازم رو انجام دادیم برو خودت رو ترتمیز کن.
‫من... شواهد رو نگه می‌دارم.
‫یه، آزمایش هست.
‫پس، ببین،
‫اولین چیزی که باید ازت بپرسم...
‫آیا...
‫می‌دونی کی بهت حمله کرده؟
‫ازم دزدی که نکردن اسکل. ‫سگم کشته شد.
‫می‌خوای بهم بگی چی شده؟
‫منگ شدم. ‫این اتفاقیه که افتاده.
‫آره، می‌بینم.
‫نه، فکر می‌کنی دیوونه‌م.
‫امتحان کن.
‫یه گرگ...
‫و چند تا بز ‫سگم رو کشتن.
‫باشه.
‫آره. رفته بودم دریاچه...
‫شنا کنم... ‫مثل هر روز.
‫بخشی از برنامه‌مه که... که...
‫مانع مصرفم میشه.
‫- مگه سرد نیست؟ ‫- آره، اگه سوسول باشی.
‫من و تیگ داشتیم...
‫از کنار ویلاهای ساحلی بوئنا ویستا ‫یا همچین چیزی پیاده رد می‌شدیم.
‫- تیگ کیه؟ ‫- تیگر، سگ بی صاحابم.
‫انگار این کارها رو بلد نیستی.
‫ببخشید. ادامه بده.
‫همین.
‫باشه.
‫خب اگه فقط همین رو می‌خوای بگی،
‫به‌نظرم باید بهت بگم که... اوضاع چطور به‌نظر میاد.
‫می‌دونی، با اومدن ‫به اینجا خیلی جلب توجه کردی.
‫پس، چیزی که همه ‫می‌گن اینه که،
‫«آلما دوباره شروع کرده.»
‫«بدون قلاده با سگش رفته بیرون...
‫و فرار کرده و یه شیرکوهی خوردتش.»
‫«حتی عرضه مراقبت از یه سگ کوچولو رو نداره.»
‫«دوباره شروع کرده.»
‫«آلمای داغون... ‫داره گند بالا میاره.»
‫پس...
‫می‌تونی بذاری همین داستان رو بگن ‫یا می‌تونی روشنم کنی.
‫بگو واقعا چی شده.
‫ولی این به خودت بستگی داره.
‫باید برسم به بازی.
‫من و تیگر داشتیم می‌رفتیم خونه و...
‫یه سری بز وسط جاده بودن.
‫و این بزها، اونا... ‫دورمون حلقه زدن.
‫و همه‌شون ‫عصبی و آشفته بودن...
‫و عجیب بودن، ‫و بعد اون گرگه اومد.
‫و لامصب خیلی بزرگ بود.
‫پس، خیلی ترسیدم.
‫و تیگ یه بند داشت ‫قلاده رو می‌کشید،
‫می‌خواست بپره بهش، میدونی، ‫چون می‌خواست از من محافظت کنه؟
‫و بعد... ‫و بعد قلاده رو ول کردم.
‫از عمد نبود.
‫و خیلی متاسفم که این کار رو کردم.
‫اون سگ دوستم داشت،
‫و من به کشتنش دادم.
‫تهش یه مشت خون و دل و روده ازش مونده بود...
‫با دندوناش.
‫انگار داشت لبخند می‌زد.
‫انگار... انگار خوشحال بود که مرده.
‫متاسفم. ‫خدای من. چقدر بدبختم.
‫واقعا متاسفم که این اتفاق افتاده.
‫فکر نکنم بتونم کاری بکنم. من...
‫گرگه رو بکش.
‫من که... نه، نمی... نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫- چرا، می‌تونی. ‫- نه، نمی‌تونم. تحت حفاظتن.
‫کشتن گرگ جرم درجه سی محسوب میشه.
‫خب، قانون قانونه. ‫من... من...
‫منو تو دبیرستان یادته؟
‫- آره. ‫- یادته چطوری بودم؟
‫آره. سخت می‌شه فراموش کرد.
‫آره، زیبا بودم.
‫و می‌دونستم.
‫و تو جوری توپ پرت می‌کردی...
‫با اون بازوهات.
‫ما خاص بودیم.
‫تو خاص بودی.
‫چی شد؟
‫گرگه رو برام بکش.
‫قول میدی؟
‫قول میدم.
‫خدایا!
‫نگران نباش. منم.
‫یه مشکلی داریم.
‫بیخیال، ‫اومدم بازی پسرم رو ببینم.
‫نگاه کی برای محافظت و خدمت اومده!
‫لعنتی! ‫چقدر هم که جامون امنه.
‫محافظت و خدمت رو گذاشتم واسه سر قبرت، بتی.
‫چی به زنم گفتی؟
‫مراقب باش، عنصر جنایی. ‫معاون رن اومده،
‫مسلح به زبان تند ‫و حیوونای بادکنکی.
‫باشه، بچه‌ها. می‌دونید چیه؟
‫یه چوب بیسبال تو ماشین هست...
‫اگه چیزی جز قلم ویپ خواستی ‫بگو تا باهاش دهنت رو ببندم.
‫چه هیزم تری به این یارو فروختی؟
‫چیز خاصی نیست.
‫دبیرستان، ‫به همه گفت من شپش دارم.
‫پس، من به همه گفتم از اون گرفتم،
‫و تو این ده بیست سال هی بدتر شد.
‫راستی شپش هم ندارم.
‫خوب شد گفتی.
‫وضعیت چیه؟
‫احتمالا یه سری شخص منگ.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫هی! کلانتری!
‫- اون ماءالشعیرها رو بندازید! ‫- ماءالشعیرها رو بندازید!
‫برید رد کارتون ببینم!
‫ماءالشعیرها رو بندازید!
‫- ماءالشعیرها پایین! ‫- دستا بالا!
‫آره، بهتره فرار کنین!
‫وگرنه میندازمتون آب خنک بخورید.
‫عدالت یه دل سیر اجرا شد...
‫دل ما هم سیر شد.
‫وای. اینو نگاه.
‫یا خدا.
‫هجده ساله، باشه.
‫این مارمولک‌ها این رو از کجا کش رفتن؟
‫آره. به اسپایرال کریک خوش اومدی.
‫اینجا هیچ خیری به کسی نمی‌رسونه ولی...
‫از شانس دنیای بزرگ، ‫هیچی هم از اینجا نمی‌ره.
‫برین، بچه‌ها!
‫باشه، جک، یالا! ‫تمرکز کن!
‫آره!
‫دیدی؟
‫می‌دونی، 14 سالش که بود...
‫چنان توپ «تو-سیمر» رو محکم پرت کرد،
‫که بافت دستکش جدیدش پاره شد.
‫- جدی می‌گم. ‫- واقعا؟
‫می‌دونی که به کی رفته دیگه؟
‫بی‌مزه.
‫آره. نه، منم دورانی داشتم.
‫اگه این تامی جونز نبود راحت ‫با استرایک پرتشون می‌کردم بیرون.
‫راست می‌گم.
‫- یالا جک! ‫- بدو، جک!
‫استرایک!
‫آفرین، جک! ‫ادامه بده! حواست پرت نشه!
‫- استرایک یک! ‫- استیل هدز!
‫استیل هدز! استیل هدز!
‫استرایک دو!
‫آره! آفرین، پسرم!
‫همینه، پسرم!
‫استرایک سه!
‫- آره! ‫- آره!
‫آفرین، پسرم! آره!
‫پسرم!
‫آفرین، جک! آفرین!
‫سلام.
‫آره، از اینجا خلاص می‌شیم.
‫اون چیه دستت، بابا؟
‫- سلام! ‫- سلام.
‫- بازیت عالی بود. ‫- مرسی.
‫اصلا... خیلی خوب بود. تبریک می‌گم.
‫- بازی خیلی خوبی بود. ‫- مرسی.
‫دیدم.. دیدم داشتی ‫با جیمز کوک صحبت می‌کردی.
‫- آره. ‫- چی گفت؟ هان؟
‫می‌دونی، هم سن تو که بودم من رو جذب کرد.
‫یادمه. ‫این بادکنکه چیه، بابا؟
‫و من بهش زنگ زدم، و اومد.
‫- می‌دونم. ‫- اومد!
‫- می‌دونم. ‫- چی گفت؟
‫این بادکنکه چیه؟
‫کانی.
‫این.. این که...
‫این.. داشتم... مسخره‌ست ولی...
‫تو... تو هشت سالت بود.
‫و یادته... بردیمت ‫چاک ای چیز. یادته؟
‫و گفتی، «بابا، ‫من اون بادکنک قرمز گندهه رو میخوام.»
‫و من گفتم،
‫«روزی که مسابقات منطقه‌ای رو ‫برنده بشی، مال تو می‌شه.»
‫یادم نرفته.
‫به نظر میرسه روز خوبی داشتی.
‫آره.
‫عالی بود، درسته؟ ‫خودت که دیدیش.
‫آره. تو رو هم زیر نیمکت‌ها دیدم.
‫اون... اون بادکنک جکه.
‫من براش گرفتم. ‫بده... بده بهش.
‫- اشکال نداره. ‫- نه اشکال داره!
‫بدش به جک! ‫برای اون گرفتمش!
‫بیخیال!
‫من... واقعا شرمنده‌م.
‫- اشکال نداره. ‫- خب ببین رن.
‫بله.
‫امشب نوبت منه. ‫با من میاد خونه. باشه؟
‫آره، متوجه شدم. اشکال نداره. ‫مرسی، مامان.
‫شرمنده... شرمنده بادکنکه اینطور شد بابا،
‫ببین، ‫اصلا برام مهم نیست...
‫اصلا مهم نیست. ‫بی‌خودی بود.
‫راستی... بگو شاه‌ساز چی بهت گفت.
‫می‌دونی، با دعوت من اومد.
‫- می‌دونم. می‌دونم. ‫- این فقط از من برمی‌اومد.
‫می‌دونم. می‌تونیم ‫فردا در موردش حرف بزنیم، باشه؟
‫آره، حتما. ‫حتما. فردا نوبت منه.
‫می‌بینمت... ‫فردا برام تعریف کن.
‫باشه. فردا می‌بینمت.
‫یخ بذار رو دستت باشه؟
‫- منو یادت هست؟ ‫- گرگه رو برام بکش.
‫همیشه اینجوری نبود، مگه نه؟
‫لعنتی!
‫ای لامصب.
‫سلام کوچولو.
‫می‌خوای برام قر بدی؟
‫بقیه... بقیه رفقات کجان کوچولو؟
‫سلام.
‫وای.
‫کجا رفتی؟ هان؟
‫می‌بینم که غذات رو خوردی!
‫وقتشه که بری!
‫نمی‌خوام بلایی سرت بیارم، ‫ولی من پای قولم هستم!
‫برو! یالا! برو!
‫برنگرد!
‫ای مصبت رو شکر.
‫هرآنکس که حریص است...
‫همیشه محتاج است.
‫تو...
‫من گرگم و تو راسویی.
‫انگار این کارها رو بلد نیستی.
‫وای لعنتی.
‫لعنتی!
‫لامصب!
‫لامصب! گندش بزنن.
‫کجاست این بی صاحاب؟
‫الو؟
‫الو. کی هستی؟ هان؟
‫سلام... سلام، بابا...
‫چیه؟
‫بابا...
‫چی شده؟ هان؟
‫هیچی، هیچی.
‫فقط... فقط خواستم ‫زنگ بزنم ببینم در چه حالی.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫من فقط... من فقط... ‫فقط خواستم یه حالی ازت بپرسم.
‫این کارو نکن. باشه؟
‫لازم... لازم نکرده حالم رو بپرسی.
‫مثل مادرت رفتار نکن. من خوبم. باشه؟
‫جک.
‫سلام. ببخشید، پسر.
‫واقعا متأسفم...
‫بابت همه‌چیز.
‫آخه کارم یه کم...
‫اشکال نداره، بابا.
‫فردا شب می‌بینمت.
‫یالا. آشغال.
‫«آشغال؟»
‫«بی آشغال نیلوفری نداریم.» این رو بودا گفته.
‫درست می‌گید سروان.
‫بیا اینجا، معاون.
‫- اینم دستوره. ‫- باشه.
‫دیشب عجب بازی‌ای بود.
‫صبر کن. تو... تو... تو تو بازی بودی؟
‫آره، اونجا بودم.
‫کنترل تنفس.
‫می‌دونی، یه ابزار خیلی... خیلی فوق‌العاده‌ست.
‫بعضی‌ها میگن حتی از اینم قدرتمندتره.
‫آره. بله، قربان. آره. ابزاره دیگه.
‫آره. خب، قضیه اینه.
‫پست ستوان.
‫می‌خوایش؟
‫واقعا؟
‫خب، من... البته که می‌خوامش. آره... خیلی.
‫ممنون، سروان. ممنون.
‫پس، بین یا تو می‌گیریش یا مورف.
‫مورف؟
‫نه، نه. اون... اون تازه‌وارده. ‫این شهر رو مثل من نمی‌شناسه...
‫آهای مورف!
‫- سروان. ‫- سلام!
‫بیا ببینم.
‫نون موزی. دستورپخت مادر نامزدمه.
‫- ممنون، پسر. ‫- البته.
‫رن! یکی اینجاست می‌خواد ببینتت!
‫کی؟
‫آلما. تازه غرق خون نیست.
‫خدا رو شکر.
‫آلما؟
‫سلام. این رو برات آوردم.
‫چی؟
‫من... من فقط خواستم ‫بابت دیروز ازت تشکر کنم.
‫نه، آلما. نیازی نیست تشکر کنی.
‫نه، نه. خیلی خوب به حرفام گوش دادی.
‫و... و قراره گرگه رو برام بکشی.
‫نمیشه گرگ کشت. این جنایت درجه سیه.
‫آره، میدونم. پم.
‫ولی قراره گرگه رو برام بکشی، درسته؟
‫من... من... من...
‫- سعی کردم. ‫- دیدیش؟
‫- آره، من... الان نمیتونم توضیح بدم. ‫- دیدی چقدر درشت بود؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫خب، شاید بتونی بعدا بهم بگی...
‫وقتی برای شام امشب اومدی؟
‫من... من متأهلم.
‫عه. من... من فکر می‌کردم تو و کانی جدا شدین.
‫نه. آره، آره، آره. ما... ما... ما جداییم.
‫ولی میخوام بدونی...
‫که از لحاظ قانونی، هنوز متأهلم.
‫ولی شنیدم قراره با مدیر گریفین ازدواج کنه.
‫- همخونه شدن. ‫- ممنون، پم.
‫بله.
‫- کانی و مدیر گریفین قراره... ‫- سلام، پمی.
‫اون دسته‌های مریم‌گلی رو سفارش دادی؟
‫نه. واسه من هیس نکن.
‫باید دفتر رو برای ماه جدید عود بدیم.
‫پس، می‌شه روش کار کنی، لطفا؟ ممنون.
‫میفهمم. ‫از سر من زیادی.
‫نه، نه، نه، آلما. مسئله.. این نیست...
‫چون کمترین غلطی ‫که می‌تونی بکنی اینه که بیای...
‫و کاسرول مرغ کوفتیم رو بچشی.
‫مخصوصا حالا که هیچ‌کس رو ندارم...
‫چون سگم مرده.
‫لعنتی.
‫سلام.
‫- سلام، جک. ‫- سلام، بابا.
‫چرا در قفل بود؟
‫- یادت رفته. ‫- نه، نه. یادم نرفت.
‫باشه. من فقط...
‫دقیقه نودی ‫ازم خواست برم پیشش. و سگش تازه مرده.
‫پس، من گفتم... ولی بهونه نمیارم.
‫قرار داری؟
‫بهش زنگ می‌زنم.
‫- میخوام کنسل کنم... ‫- نه، نه. نه، نه، نه.
‫- کنسل... نکن. اشکال نداره... ‫- من...
‫- میخوام ماجرای جیمز کوک رو بگی. ‫- خوبه. میخوام بری.
‫نه، من تکلیف دارم اشکال نداره. سرم گرمه.
‫- نگران نباش. ‫- «تکلیف دارم. سرم گرمه»
‫- بله. مدرسه دارم. ‫- نه، بیخیال.
‫جاهای مهمش رو بگو. چی گفت؟ استنفورد؟
‫- وندی؟ ‫- بعد از قرارت، باشه؟
‫پسرم داره پیشرفت می‌کنه.
‫آره، فکر کنم.
‫قراره از اینجا بزنی بیرون مگه نه؟
‫دارم سعی میکنم. بفرما.
‫خیلی بهت افتخار میکنم.
‫- ممنون، بابا. ‫- آره.
‫ببین.
‫باشه، باشه، باشه. آره. گیجت کردم.
‫- دوست دارم، باشه؟ ‫- منم دوست دارم.
‫باشه. تو میتونی. برو. برو.
‫برو، من کار دارم! باشه؟ برو. خوش بگذره. باشه؟
‫سلام! سلام!
‫چیه؟
‫خیلی وقته کسی برام آشپزی نکرده بوده.
‫ترشه!
‫خیلی خوب به نظر میرسه.
‫ای مصبت رو شکر
‫- بده؟ ‫- داغه.
‫ببخشید.
‫- نه، اشکال نداره. ‫- خوبه.
‫وای! خیلی خوشمزه‌ست، آلما.
‫داری دستم میندازی؟
‫نه، نه. یاد بچگی‌هام افتادم.
‫منم همینطور.
‫از غذاهای مورد علاقه‌م بود.
‫میدونی، یادم نمیاد ‫تو دبیرستان اینجوری بوده باشی.
‫چه‌جوری؟
‫خب، همیشه خیلی بامزه بودی.
‫ولی حالا، خیلی جذاب شدی!
‫آلما.
‫- ازت یه سوال دارم. ‫- باشه البته.
‫ازم خوشت می‌اومد؟
‫لازم نیست جواب بدی. ولی می‌اومد؟
‫- خب... ‫- اشکال نداره. اشکال...
‫میدونم خراب کردم. باشه؟ ‫ولی میدونی چیه؟
‫دیدن تیگر...
‫و کاری که برام کرد، واقعا چشمامو باز کرد.
‫و من... من می‌خوام آدم بهتری باشم.
‫من می‌خوام...
‫می‌خوام بهترین آدمی باشم که می‌شه.
‫نه نوشیدنی و نه مواد. از فردا شروع می‌کنم.
‫البته... من الان خیلی استرس دارم.
‫بهم استرس می‌دی، معاون آکورد.
‫- نه، نمی‌دم. ‫- چرا، میدی.
‫واقعا؟
‫- لعنتی. لعنتی! ‫- اشکال نداره.
‫- واقعا شرمنده‌م. ‫- نه اشکال نداره.
‫نه، نه. ریختم روی کاسرولت.
‫نه، اشکال نداره. ‫مهم اینه دوست داشته باشی.
‫هی، راک، بیا.
‫سلام. نون موزی چطوره، هان؟
‫- من درستش نکردم. ‫- خوبه، مزخرفه.
‫دوباره می‌بینمت؟
‫آره.
‫بعدا بهم زنگ میزنی؟
‫به افتخار آینده.
‫بله، رن هستم.
‫رن! هان؟
‫خونریزی داری.
‫رن؟
‫میگی جک گم شده؟
‫جک گم شده. امروز تو مدرسه نبود.
‫آخرین باری که دیدیش کی بود؟
‫به تلفنش زنگ زدی؟
‫- بله. ‫- جواب نمیده. تلفنش خاموشه.
‫دوستاش ندیدنش.
‫از دیروز خبری ازش نبوده.
‫امروز صبح وقتی از پیشت رفت اتفاقی نیفتاد؟
‫نه. اون... اون دیشب با راکی اومد.
‫- راکی مرده. ‫- تشخیصش سخت بود.
‫چیز زیادی ازش نمونده بود.
‫قلاده‌ش اونجا بود. راکی بود.
‫کجا پیداش کردی؟
‫جاده 22، کنار تپه‌ها بعد از...
‫بوئنا ویستا.
‫درسته. چطور می‌دونستی؟
‫آخرین بار کی جک رو دیدی؟
‫من... من همین الان گفتم دیشب.
‫- اومد خونه‌م. ‫- چیکار کردین؟
‫هیچی! خدای من. هیچی.
‫نه، من برنامه داشتم.
‫برنامه‌ت با پسرت بود.
‫بهش بگو، رن.
‫- من قرار داشتم. ‫- قرار داشتی؟
‫اون شب نوبت تو با جک بود!
‫ولی باید می‌رفتی به جای وقت گذروندن ‫با پسرت یللی تللی می‌کردی!
‫خدایا از دست تو کانی! تو یکی دیگه حرف نزن.
‫اینجوری باهاش حرف نزن.
‫لری، تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫- اون پسر منه. نه تو. ‫- مودب باش پسر جان.
‫من دیگه شاگرد تو نیستم.
‫می‌تونم هر کوفتی ‫که دلم می‌خواد بگم، مرتیکه منحرف.
‫- اون نصف سن توئه! ‫- رن، بس کن!
‫از کجا می‌دونستی راکی رو کجا پیدا کردیم؟
‫اون بیرون یه گرگ هست،
‫و... و یه گله بز. ‫همونان که سگ آلما رو کشتن.
‫وای! بز؟
‫اون... اون بزها مهم نیستن، مورف.
‫یعنی بز نر؟ ‫مودب باش، پسر!
‫ولی بز؟
‫فعلا بیخیال بزها شو مورف.
‫حرفم اینه که یه گرگی هست،
‫فکر کنم تقصیر اونه.
‫رن.
‫می‌دونم قبولش برات خیلی سخته.
‫و ما همه صلاح جک رو می‌خوایم.
‫به همین خاطر می‌خوام ‫مورف رهبری رو بر عهده بگیره.
‫ببین، ببین. من روند استاندارد عملیاتی‌مون...
‫برای افراد گمشده رو بلدم.
‫کانی می‌تونه یه لیست از دوستاش درست کنه.
‫لری، به یه دردی بخور.
‫معلم‌ها رو برای بازحویی جمع کن.
‫و مورف، اینترنتش رو بررسی کن،
‫تاریخچه شبکه‌های اجتماعی، ‫آخرین تماس‌هاش رو برررسی کن
‫تو هم... تو یه مرکز فرماندهی راه بنداز. درسته؟
‫ولی... ولی بذار... بذار یه چیزی بهتون بگم.
‫اون پسر منه. من پیداش می‌کنم.
‫داری اذیتم می‌کنی! ‫هی! هی، استارک! بیا!
‫اینجا گرمه!
‫تو گرمت نیست، اشلی. نشئه‌ای.
‫- باید انجامش بدم. ‫- باشه، رن.
‫- بیارش اینجا ببینم. ‫- ولی مورف رو با خودت ببر.
‫- این خواهش نیست. ‫- باشه.
‫آب می‌خوام.
‫رن؟ خدای من!
‫من آشغالم! مردم. خدای من.
‫چندش!
‫خدای من! ببخشید. رن، من... من آشغالم.
‫باشه، نه. ‫دست بردار، اشلی.
‫بدتر داری پخشش می‌کنی.
‫پم، می‌شه یه حوله بیاری، لطفا؟
‫نه نه. من نزدیک اون نمی‌شم. ‫واسه چی بهت حقوق می‌دن؟
‫نمی‌دونم، ولی واسه این کار نیست.
‫- پم! ‫- بابا!
‫آره. به اسپایرال کریک خوش اومدم؟
‫من الان نمی‌فهمم...
‫لوکی قراره آدم خوبی باشه؟
‫یعنی، باید فراموش کنیم...
‫که اون قشنگ یه هیولای نسل‌کشه؟
‫برام مهم نیست که اصطلاحا...
‫توسط سنگ ذهن ‫«شستشوی مغزی» شده، اون یه قاتل روان‌پریشه.
‫دیگه هیچ کس رتکان درست درمون نداره.
‫هیچکس نمی‌خواد حقیقت رو بشنوه.
‫«هی، استن لی، انگار این کارها رو بلد نیستی..»
‫انگار این کارها رو بلد نیستی.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- الان چی گفتی؟ ‫- هیچی.
‫فقط... ‫می‌خواستم یه کم حواست رو پرت کنم.
‫ولی جس می‌کنم...
‫ببین، یه انرژی عجیبی رو بین‌مون حس می‌کنم.
‫- پس، می‌خوام صاف و پوست کنده بگم. ‫- الان وقتش نیست.
‫می‌دونم تازه اومدم،
‫و تو هم به اندازه من دنبال پست ستوانی...
‫الان نه.
‫و ببین اصلا مستحقشی.
‫ولی ببین نظر من اینه...
‫الان نه!
‫لامصب... ‫هی آروم باش مرد حسابی!
‫فقط به‌نظرم اومد باید همکاری...
‫می‌شه یه لحظه ساکت باشی، مورف؟
‫بز.
‫- درست همونطور که گفتی. ‫- تو ماشین بمون.
‫بیخیال مرد حسابی. فقط یه بزه.
‫تنها نیست.
‫خب...
‫صبر کن.
‫چرا اون بزه زل زده تو تخم چشم ما؟
‫وای لعنتی!
‫وای! وای!
‫خدای من.
‫این دیگه...
‫بریم دنبالشون.
‫نه، خیلی ممنون. ‫باید منتظر نیروی کمکی بمونیم!
‫هر کوفتی که بود،
‫نمی‌تونیم بیفتیم دنبالش.
‫رن درد بگیری! نمی‌تونیم... ‫من نمیام...
‫لعنتی!
‫به‌نظرم کار عاقلانه‌ش اینه که...
‫برگردیم و با یه عده محلی صحبت کنیم.
‫دارن ما رو می‌رسونن به جک. نمی‌بینی؟
‫- بعد تو از کجا می‌دونی؟ ‫- ببین، ما که دیگه اومدیم.
‫- نه، رن! ‫- من مافوقتم.
‫ بیا دیگه!
‫حرفم اینه که تجربه‌م بیشتر توئه.
‫حداقل این رو که قبول داری؟
‫قبول ندارم.
‫لعنتی!
‫به کمکت احتیاج دارم، مورف! باید بهم اعتماد کنی.
‫چون اگه نکنی، من...
‫آهای، جک!
‫جک، جک!
‫جک!
‫صدام رو می‌شنوی، پسر؟
‫جک، یه چیزی بگو!
‫پسر، آنتن ندارم. به فنا رفتیم.
‫تمرکز کن، مورف. باشه؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. نه.
‫باید برگردیم. کدوم طرف راه برگشته؟
‫نباید بترسیم. باشه؟
‫باید گورمون رو از اینجا گم کنیم.
‫رن، تو گفتی بهت اعتماد کنم.
‫و دارم سعی می‌کنم، ولی باید یه کاری بکنی.
‫باشه. چراغ قوه‌ت رو بتابون اینجا. ‫بیا. اینجا.
‫می‌دونم باتریش سالمه.
‫پس، احتمالا از یکی از این صفحه‌هاشه.
‫تو طبیعت از پس خودت برمیای نه؟
‫آره.
‫از پسران پیشاهنگ اخراجم کردن.
‫باتریم، داداش. یالا!
‫نه!
‫- یکی دیگه. ‫- عجله کن، داداش.
‫درست شد.
‫وای پسر.
‫تو هم از تاریکی می‌ترسی؟
‫خب...
‫به‌نظر من که اینطوره. گم شدیم.
‫تا صبح نمی‌دونیم کجاییم.
‫پس، چرا تو شیفت اول رو برنمی‌داری؟
‫من شیفت دوم رو برمی‌دارم، و جابه‌جا می‌شیم،
‫و جابه‌جا می‌شیم. خوبه؟
‫آره، بد نیست.
‫ممنون.
‫می‌شه لطفا...
‫خب دیگه کجا بخوام؟
‫- منم برای تو انجامش می‌دم. ‫- نه ممنون.
‫چرا نمی‌ری اونجا؟
‫واسه خودت یه بالش کوچولوی راحت درست کن.
‫- با چی؟ ‫- با هرچی جز من.
‫باشه.
‫به اندازه تو راحت نیست.
‫می‌خوای شیفت اول رو برداری؟
‫می‌تونم یه اعترافی بهت بکنم؟
‫می‌خوای بدونی چرا انتقالی گرفتم اینجا؟
‫چون فکر می‌کردم خوب باشه.
‫آروم.
‫من از خشونت متنفرم.
‫وقتی مردم دعوا می‌کنن، درگیر می‌شن. ‫جسمی حالم بد می‌شه.
‫من افسر صلح‌بانم.
‫می‌دونی، حتی تو تفنگم فشنگ نمی‌ذارم...
‫مگر اینکه یه اتفاق خیلی ناجوری بخواد بیفته.
‫و از لحاظ تنقلات شورش دوست دارم.
‫بگذریم، اینا اعترافات منه.
‫حالا، نوبت توئه.
‫چه آدمایی بودیم،
‫همیشه اینجوری نبود، مگه نه؟
‫زنگ زدم ببینم در چه حالی.
‫جک؟ جک؟
‫جک؟
‫جک؟ جک؟
‫اشلی؟
‫رن، ببخشید! اشلی، جک کجاست؟
‫من آشغالم! ببخشید!
‫جک کجاست؟
‫بگرد!
‫- کجا رو بگردم؟ ‫- نه، خواهش می‌کنم. تو درخت.
‫رن.
‫آلما.
‫رن.
‫درخت‌ها رو بگرد. همه جا رو بگرد.
‫بهم گفت بهت نگم. جک رو دزدیده.
‫رن! درخت‌ها رو بگرد!
‫- همه جا رو بگرد! ‫- وای، نه!
‫اون دوستت داره! پیداش کن!
‫آلما! آلما! نه!
‫نه!
‫چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫پسرم رو برگردون!
‫هرآنکس که حریص است...
‫همیشه محتاج است.
‫جک کجاست؟
‫کجاست؟
‫خواهش می‌کنم.
‫جک! جک!
‫نه!
‫خدای من!
‫مورف.
‫مورف. مورف، بیدار شو!
‫جک کنار دریاچه‌ست. تو آبه. بیا!
‫هی، بیارش!
‫- حالت خوبه، رن؟ ‫- دیدمش.
‫کاپشنش رو دیدمش. تو آب بود.
‫اون جاست.
‫گرگه پسرم رو دزدیده.
‫تنها راه زنده موندن جک...
‫اینه که حرفم رو باور کنید.
‫- من دیوونه نیستم. دیوونه نیستم! ‫- رن، رن...
‫اشلی استنکا، اینجا بود.
‫دیدش. از... از اون بپرس. از اشلی بپرس.
‫اشلی نشئه‌ست، رن.
‫دست راست و چپش رو بلد نیست.
‫ازش بپرس!
‫باشه. شاید بهتر باشه همه مون...
‫بابا این نفس کشیدن رو تمومش کن!
‫من دیوونه نیستم. نیستم. می‌دونم که نیستم.
‫و می‌دونم که شبیه دیوونه‌ها شدم ولی نیستم.
‫هیچ کس نمی‌گه دیوونه‌ای.
‫- فقط باید یه کم استراحت کنی. ‫- نه...
‫نه. ما... ما... باید به جست‌وجو ادامه بدیم.
‫می‌دیم، می‌دیم. قول می‌دم.
‫ولی دارم می‌فرستمت خونه.
‫- چی؟ نه، نه، نه، نه. ‫- گوش کن.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم این رو بگم، ولی...
‫شاید امروز بهتر باشه یه نوشیدنی بخوری، می‌دونی؟
‫- منم! منم! ‫- او... او... اون چیه دیگه؟
‫داشتم کوفته قلقلی درست می‌کردم.
‫باشه. چیزی نیست. منم.
‫این چه کوفتیه؟
‫من... من می‌خواستم ‫برات یه عذای خوب درست کنم.
‫باشه... پس بذار... ‫منم.
‫او... اون چیه دیگه؟
‫- این... لباس شبه. ‫- اون.
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید. ‫اون... اون کچاپه.
‫- قضیه چیه؟ ‫- آلما.
‫- بله؟ ‫- باید یه چیزی بهت بگم.
‫باشه.
‫گرگه رو دیدم. جک رو دزدیده.
‫چی؟
‫و هیچ کس باور نمی‌کنه هیچ کس.
‫نه مورف، نه استنتون. هیچ کس! ‫گفتن برم خونه.
‫باورت می‌شه؟ گفتن خیر سرم ‫باید نوشیدنی بخورم...
‫- اگه باورت بشه! ‫- ببین.
‫من باور می‌کنم.
‫داری به چی فکر می‌کنی؟
‫جک.
‫البته که همینه.
‫قبل از جک هیچی نداشتم.
‫اولین چیزی که برام اتفاق افتاد ‫قبل از اینکه اصلا یادم بیاد...
‫رهام کردن.
‫مامانم منو نمی‌خواست.
‫پس به دنیا اومدم و رها شدم.
‫و، می‌دونی، ‫فرزندخونده بودم، ولی...
‫جواب نداد.
‫پس هیچی نداشتم. ‫هیچکس منو نمی‌خواست.
‫متأسفم.
‫بیسبال منو می‌خواست.
‫دستم رو داشتم... یه مدت.
‫و، می‌دونی...
‫وقتی اولش با کانی آشنا شدم، ‫فکر کردم...
‫«هوم... ...شاید،» ‫می‌دونی؟
‫اون هم مثل بقیه بود.
‫همین که دستم خراب شد، ‫جوری رفتار کرد انگار انگلم.
‫می‌خواستم ازش جدا شم. ‫جدی می‌گم.
‫برنامه همه چی رو ریخته بودم.
‫می‌خواستم برم شلدون، ‫یه آپارتمان کرایه کنم...
‫شروع تازه.
‫بعد بهم گفت ‫بارداره.
‫پس موندم.
‫و جک به دنیا اومد.
‫و وقتی دیدمش...
‫همین.
‫جوری که ‫نگاهم می‌کرد، می‌دونی؟
‫یه چیزی بگم.
‫اون تو کل دنیا اولین آدمی بود...
‫که دیدم شبیه من باشه.
‫چون من... من پدر مادر ‫واقعیم رو نداشتم، می‌دونی؟
‫پس هیچکسی رو نمی‌شناختم که شبیه من باشه.
‫اون بود.
‫چشم‌هامون، بینیش، لبخندش.
‫پس همون موقع تصمیم گرفتم...
‫فقط خودم و خودشیم.
‫می‌خواستیم موفق شیم.
‫می‌خواستیم از اینجا فرار کنیم.
‫جک همین رو می‌خواد؟
‫آره، البته که جک همین رو می‌خواد.
‫مطمئنی؟
‫پسرمو می‌شناسم.
‫انگار می‌خوای اون جات زندگی کنه.
‫ای خوک کوچولوی حریص.
‫چی؟
‫گفتم خوک کثافت حریض.
‫بهتره بری جوابش رو بدی. ‫شاید جک باشه.
‫- گوشیت رو گم کردی؟ ‫- نه!
‫آلما؟
‫سلام! سلام، منم!
‫دیشب خیلی خوش گذشت و من...
‫صدات... صدات نمیاد.
‫صدات قطع می‌شه.
‫الو؟ کنار دریاچه.
‫رفتم شنا... الو؟
‫می‌دونی چیه؟ اصلا... ‫بعدا... بهت زنگ می‌زنم...
‫هرآنکس که حریص است...
‫همیشه محتاج است.
‫بیا، خوک، کوچولو!
‫پسرم رو پس بده!
‫دیگه دیر شده!
‫داره میاد سراعت! ‫نمی‌تونی خودتو نجات بدی.
‫داره میاد سراغ همه‌تون!
‫نمی‌تونی نجاتشون بدی. ‫نمی‌تونی کسی رو نجات بدی!
‫آلما؟
‫یالا، آلما، عزیزم. ‫باید بریم. لعنتی!
‫یالا، عزیزم! کجایی؟
‫آلما، باید بریم!
‫قشنگه، رن.
‫دیگه آخراشه.
‫مثل...
‫بستنی که تو روز گرم تابستونی ‫آب می‌شه.
‫گرمه!
‫بتی، آلما کجاست؟
‫نگران آدم اشتباهی هستی.
‫خواستن تنها چیزیه که بلدی. ‫خواستن تنها چیزیه که بهش می‌رسی.
‫خواستن تنها چیزیه که بلدی.
‫خواستن تنها چیزیه که بهش می‌رسی.
‫سروان!
‫مورف!
‫رن؟
‫خدایا!
‫- بقیه کجان؟ ‫- آهان آره.
‫کل شهر داره بیمار می‌شه.
‫آره، می‌دونم.
‫ببین، باید آماده شیم. ‫می‌تونیم جلوشو بگیریم.
‫خب. ببین، رن.
‫یه چیزی هست که ‫باید باهات درباره‌ش حرف بزنم.
‫در مورد جکه.
‫چرا نمی‌شینی؟
‫صبر کن. قضیه چیه؟
‫- این بازجوئیه؟ ‫- نه.
‫فقط گفتم بهتره ‫هردومون اینجا باشیم.
‫راحت باش سلاحت رو غلاف کن پسرم.
‫خب ، اشلی استنکا رو ‫تو جنگل پیدا کردیم. مرده.
‫سرش له شده.
‫اشلی به من چه.
‫چرا گوش نمی‌کنی؟ ‫باید بریم.
‫باید از اینجا...
‫همه جا خون بود.
‫ولی جالب اینجاست.
‫فقط خون اشلی نبود.
‫دو نوع خون ‫مختلف بود.
‫و معلوم شد،
‫نمونه‌ی خون دوم ‫مال جک بود.
‫خون جک روش بود.
‫حالا، اینکه چطور ریخته اونجا، ‫نمی‌دونیم.
‫سلاحی پیدا نکردیم.
‫و باید درباره همین باهات صحبت کنیم.
‫رن!
‫رن، هنوز حرفمون تموم نشده.
‫خدای من!
‫یا خدا! پمی!
‫خدایا. عزیزم، باید ‫یه چیزی تنت کنیم.
‫- نه من... ‫- عزیزم، بذار ببرمت خونه.
‫فقط گرممه. فقط گرممه. ‫بیرون گرمه، نه؟
‫- نه، عزیزم، اینو بپوش. ‫- انگار خیلی... گرممه.
‫- چیزی زدی؟ ‫- تو هم گرمته؟
‫لعنتی! می‌دونستم باید مرخصی بگیرم.
‫هی، من... گوش کن.
‫پاستیل‌های بابایی رو خوردی؟
‫- قارچ هاش رو نخوردی؟ ‫- من هیچ وقت دوستت نداشتم.
‫باشه.
‫بچه‌ها، می‌تونید ببریدش ‫اتاق استراحت؟
‫نگاه، رن، قشننگه.
‫دیگه آخراشه.
‫باید همین الان زندانیش کنید. همین الان.
‫دخترم رو نمیندازم تو اون قفس کوفتی.
‫با بیمارستان تماس می‌گیرم. ‫تو برو خودتو تمیز کن.
‫خودت رو کنترل کن.
‫درست می‌شه.
‫بیا اینجا! خوک کوچولو!
‫چرا اینجا انقدر تاریکه؟
‫چی... چراغ‌ها چی شد؟
‫به قدر کافی نزدیک شدی رن. ‫همونجا بمون.
‫این چه کاریه؟
‫شرمنده‌م رن. تو بازداشتی.
‫بخاطر چی؟
‫به جرم قتل اشلی استنکا و پسرت.
‫چی داری می‌گی؟
‫لعنتی، گرمه. ‫شما... شما بچه‌ها گرمتون نیست؟
‫آلما جسد اشلی رو ‫تو جنگل پیدا کرده.
‫- آلما جنسن؟ ‫- می‌شناسیش؟
‫البته که می‌شناسمش!
‫اون نامزدمه، ‫احمق!
‫و آلت قتاله رو پیدا کرده.
‫یه شیشه نوشیدنی ‫که خونی شده،
‫دو نوع، و اثر انگشت.
‫خون نوع دوم، ‫مال پسرته.
‫من اشلی رو نکشتم. نکشتم!
‫مورف، نکن... این کارو نکن.
‫- بیخیال. تو که بزها رو دیدی. ‫- باشه.
‫- نه، تو دیدی‌شون. ‫- مورف، باید مردم رو نجات بدیم.
‫پم! الان پم رو دیدیم!
‫بیخیال! ‫باید جلوی این گرگه رو بگیریم!
‫اثر انگشت‌ها مال توئن، رن.
‫- کار تو بوده. ‫- نه، نه، نه!
‫من نبودم. اونه!
‫جک کجاست، رن؟ ‫جسدش رو چیکار کردی؟
‫- حالم خوب نیست. ‫- هرآنکس همیشه محتاج است.
‫بس کن! ‫از من چی می‌خوای؟
‫- یا خدا. ‫- ببخشید. ببخشید.
‫من آشغالم! خیلی آشغالم!
‫داره میاد! ‫داره میاد سراغ همه‌تون!
‫مورف، باید بریم.
‫تو خطریم! ‫باید همین الان بریم!
‫تو... تو حق داری سکوت کنی.
‫- وقتشه مسلح شیم. ‫- هر چیزی که بگی...
‫- در دادگاه برعلیه‌ت استفاده می‌شه... ‫- باید باور کنی.
‫حق داری وکیل بگیری!
‫باید بهم اعتماد کنی!
‫من آشغالم. ‫خیلی آشغالم! لعنتی!
‫وای، لعنتی.
‫خوک‌های حریص!
‫همه‌تون می‌میرید!
‫داره میاد سراغتون!
‫داره میاد سراغ همه‌تون!
‫پمی!
‫مورف. ‫بیخیال. باید آزادم کنی.
‫چه خبره؟ ‫لامصب چه خبره اینجا؟
‫دستبندمو باز کن. یالا.
‫پم...
‫تو... تو... تو... ‫منو می‌شناسی.
‫رفیقتم، مورف.
‫می‌تونم کمکت کنم. یادته.
‫نه؟ پم. پم، وایسا!
‫مجبورم نکن ازش استفاده کنم. ‫من دوستتم.
‫- نمی‌خوام ازش استفاده کنم! ‫- از دست تو مورف!
‫مجبورم نکن.
‫یالا!
‫پم، تو دوستم داری!
‫دوستم داری. همه دوستم دارن! ‫گفتی عاشقم هستی!
‫لعنتی!
‫نه، نه، نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫مورف، یه چیزی بگو. مورف!
‫هرآنکس که حریص هست...
‫همیشه محتاج است.
‫اینجا چه خبره لامصب؟
‫- ح... حریص... ‫- دارم میام!
‫بیا. بریم. ‫بیا. دنبالم بیا.
‫پیشم بمون. نگاه نکن! ‫بیا.
‫چیزیت نمی‌شه. ‫می‌برمت بیرون، باشه؟
‫ما می‌خوایم...
‫پم! پم!
‫- پم! ‫- نه، نه، نه! نه، نه، نه! قربان، نه، نه! به من نگاه کن!
‫لعنتی! دخل‌مون اومده!
‫لعنتی. با نفس کشیدن نمی‌تونم ‫از این هچل دبیارم مگه نه؟
‫نه، قربان، نمی‌تونی.
‫ابزارهای دیگه‌ای داری ‫که باهاشون کار کنی؟
‫ب... بذار ببینم.
‫ورد خوندن، «اوم شانتی.» ‫چهار حقیقت نجیب.
‫راه هشت‌گانه. ‫متا، لوجونگ، و این.
‫عالیه قربان.
‫لعنتی. اینجا گرمه.
‫وای، نه.
‫خدای من. من آشغالم! ‫خیلی آشغالم، رن.
‫- قربان... ‫- نه، نه!
‫رن، تو باید تمومش کنی.
‫گرگ رو پیدا کن و نجاتمون بده. ‫من پشتتم. از لوله ها برو.
‫سروان.
‫اوم شانتی بی پدرها!
‫همین‌جا تمومش می‌کنیم!
‫من گرگم و تو راسویی.
‫جک کجاست؟
‫تو می‌دونی کجاست.
‫باشه، نه! نمی‌دونم!
‫از جون من چی میخوای؟
‫می‌خوای بکشیم؟
‫یا... یا وادارم کنی اعتراف کنم ‫که من یه خوک حریصم،
‫یا یه راسوی لعنتی، ‫یا یه جونور دیگه‌م.
‫باشه، هستم! من حریصم!
‫وجودم ازش پره! ‫همه‌چیز رو می‌خوام!
‫و می‌خوام پسرم برگرده.
‫می‌خوام برگرده.
‫جک کجاست؟
‫من... من نمی‌تونم.
‫نه، نه، نه! صبر کن، صبر کن!
‫نه، نه، نه، نه! نمی‌تونم!
‫نه، نمی‌تونم! نه!
‫جک کجاست؟ کجاست؟
‫هی، راک. بیا.
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫یا خدا، بابا. ‫ترسوندتم.
‫مودب باش، پسرم.
‫گرفتیش؟
‫مودب باش، پسرم!
‫بیخیال. مدیر گریفین بود.
‫پسر خاک تو سر اون مرتیکه. نه؟
‫با مامان مهربونه.
‫چیه واسه من راک استار شدی؟
‫فکر کردم گفتی ‫می‌خوای ترک کنی.
‫فردا ترک می‌کنم.
‫- می‌خوری؟ ‫- نه ممنون.
‫بیا!
‫- با بابات یه گلویی تر کن. ‫- نه... نمی‌خواد.
‫به کسی نمی‌گم. ‫دیگه پلیس نیستم. بیا.
‫به‌نظرم بهتره برگردیم خونه.
‫یه فکر بهتر دارم.
‫بیا بریم شنا کنیم.
‫بیا! ‫بیا یه شنای کوچولو بکنیم.
‫خب، من... ‫فکر کنم مامان دل نگران بشه.
‫پس احتمالا بهتره ‫برگردم داخل.
‫فقط می‌خوام یه کم ‫باهات وقت بگذرونم.
‫دیگه کم می‌بینمت.
‫یعنی حق ندارم یه کم باهات وقت بگذرونم.
‫با این که باباتم؟
‫- آخه تکلیف و اینا دارم بابا. ‫- بیا دیگه!
‫«تکلیف و اینا دارم.»
‫بیخیال، جک.
‫بیا یه کم خوش بگذرونیم.
‫مگه قرار نیست خیلی سرد باشه؟
‫آره.
‫اگه سوسول باشی.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫برو!
‫بیا! بیا اینجا!
‫چیه، از آب می‌ترسی؟
‫آره! بیا اینجا!
‫باشه.
‫می‌خوام یه بازی کوچولو بکنم.
‫- بابا. بابا. ‫- ماها دیگه بازی نمی‌کنیم.
‫بابا، این...
‫نکنه نگرانی بابات حسابت رو برسه؟
‫- دارم یخ می‌زنم. ‫- آره، عادت می‌کنی.
‫باشه.
‫می‌خوام بازی ‫گرگ و راسو رو بکنم.
‫من گرگم.
‫بابا، از این بازی متنفرم.
‫و تو راسویی.
‫اگه بفهمم دروغ گفتی مثل...
‫راسو کوچولو غرق می‌شی!
‫یه دور. فقط یه دور.
‫باشه.
‫بیسبال رو دوست داری؟
‫لعنتی!
‫لعنتی، لعنتی.
‫الو؟
‫سلام جواب دادی. آقای کوک! ‫پادشاه‌ساز.
‫سلام. من رنم. ‫رن آکورد.
‫- سلام. ‫- آره. نه.
‫زنگ زدم ببینم در چه حالید.
‫دیدم بعد از بازی ‫با جک صحبت می‌کردی.
‫خب... خب نظرتون چیه؟
‫استنفورد؟ تگزاس تک. ‫تیم خوبیه.
‫منظورت چیه؟
‫یعنی چی منظورم چیه؟
‫جک آکورد رو می‌گم.. ‫بیسبال، دانشگاه.
‫ببین، نمی‌دونم ‫بهت چی بگم، پسر.
‫ولی شماها سیم‌پیچی‌تون قاطی داره.
‫اون نمی‌خواست تو دانشگاه بیسبال بازی کنه.
‫می‌خواست موزیسین بشه. ‫درامر. پیشنهادم رو رد کرد.
‫چی؟
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫گفتم، ‫«اصلا بیسبال رو دوست داری؟»
‫من نمی... بدک نیست.
‫انگار این کارها رو بلد نیستی.
‫برای آخرین بار ازت می‌پرسم.
‫- اصلا بیسبال رو دوست داری؟ ‫- آره، آره. البته، دوست دارم. من...
‫خدایا، بابا!
‫پس می‌خوای درامر بشی، هان؟
‫و بذاری جیمز کوک ‫این رو بهم بگه؟
‫بابا. این علاقه تو بوده باشه.
‫مامان... مامان گفت مجبور نیستم...
‫کمک! کمک!
‫این کار به صلاح خودته.
‫- نباید مثل من بشی! ‫- بابا! بابا، نه!
‫نمی‌خوای ‫مثل من بشی، مگه نه؟
‫خواهش می‌کنم نکن...
‫نمی‌خوای مثل من بشی!
‫مثل من نشو.
‫شنیدی، پسرم؟
‫هی!
‫بیا! بازی تموم شد!
‫جک.
‫رن؟ تویی؟
‫چه خبره؟ اون پسرته؟ کمک می‌خوای؟
‫- سلام رفیق! آره، حالش خوبه! ‫- خب، حالش بد شده؟
‫آره، اون... حالش خوبه.
‫انگار که خوب نیست.
‫- اون چیه دستت؟ ‫- حالش خوب نیست ها.
‫ولش کن. ‫بده یه قلوپ بزنم.
‫نه این... این جنس قوی‌ایه.
‫خودت درستش کردی؟
‫آره. آره، درست کردم.
‫پس بده امتحان کنم.
‫خب، دارم میام!
‫بیا اینجا آشغال!
‫من آشغالم! من آشغالم! من آشغالم!
‫صبر کن!
‫من اصلا آشغالم! من آشغالم!
‫- آشغال کوچولو. ‫- من... من هیچی ندیدم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫تو گرگی.
‫آلما.
‫آلما؟
‫وای خدای من.
‫وای ، جک. نه!
‫نه!
‫رن؟
‫رن، ‫می‌دونم اونجایی.
‫می‌خوای بگی چی شده؟
‫من...
‫منگ شدم. ‫این اتفاقیه که افتاده.
‫آلما!
‫همونجا که هستی وایسا، رن.
‫آلما.
‫گفتم، «وایسا.»
‫- آلما. ‫- دستاتو بذار پشت سرت.
‫پسرت توی خونه‌ست؟
‫بهش آسیبی رسیده، رن؟
‫وای خدا!
‫خیلی متأسفم!
‫خیلی متأسفم. من... ‫از قصد نبود.
‫نگران نباش. منم.
‫خدایا!
‫نگران نباش. منم.
‫تقصیر من نبود.
‫- دارم آروم میام سمتت. ‫- من خیلی آشغالم!
‫من همچین کاری نمی‌کنم.
‫حق داری سکوت کنی!
‫من نبودم. من... نبودم.
‫هر چی بگی ممکنه...
‫آره، کار تو بود. کار تو بود.
‫نجاتشون بده. خودت رو نجات بده.
‫خودت رو نجات بده!
‫من رو...
‫توی دبیرستان یادته؟
‫یادته چطور بودیم؟
‫خب که چی؟
‫همیشه اینجوری نبود، مگه نه؟
‫می‌دونم. یادمه.
‫کسی هست که بتونی بهش زنگ بزنی؟
‫رن...
‫می‌خوام بهت کمک کنم.
‫ولی فقط خودت می‌تونی ‫اشتباهات خودت رو درست کنی.
‫وگرنه فقط مدام تکرارشون می‌کنی.
‫این رو می‌دونی دیگه؟
‫فقط بدون...
‫به‌نظرم دنیا با تو جای بهتریه.
‫کاش حقیقت داشت.