‫اگه تعریف کنم که چرا ‫کارهایی که انجام دادم رو انجام دادم...
‫وقتی بی‌پول و تنها بودم، ‫دلتون برام می‌سوزه،
‫یا می‌گین که بابت ‫اعمالم حق داشتم؟
‫شاید با انزوا و نیاز من همزادپنداری کنین،
‫یا شاید هم فقط ‫فقدان اخلاقیات من رو ببینین.
‫انتخاب،
‫انتخاب.
‫صبح به خیر خوابالو.
‫پاشو، پاشو.
‫- پنج دقیقه دیگه؟ ‫- پاشو.
‫نوچ.
‫- مامان! ‫- صبح به خیر!
‫پاشو، همین الان پاشو.
‫باشه.
‫- از پسش برمیای؟ ‫- از پسش برمیام.
‫- حالا دست‌هات رو بشور. ‫- باشه.
‫گرسنه‌ام.
‫باشه بچه.
‫یالا، مشتری‌ها منتظر هستن.
‫- و باربرا؟ ‫- بله؟
‫می‌خوام قول انگشتی بدی...
‫که هر اتفاقی واسه من هم بیفته،
‫تو دختر شادی باشی.
‫قول.
‫تو این مغازه رو زنده نگه می‌داری،
‫باشه؟
‫[خانه‌ی پرتره‌های سخنگو]
‫پرتره‌های سخنگو، ‫پرتره‌های سفارشی...
‫- با گلدوزی ماشینی هستند. ‫- با صدای ضبط شده.
‫که همینجا در داگینز ساخته می‌شن.
‫[بسته]
‫[گریس وسلر]
‫[گریس وسلر - ساعت ٢]
‫[این مغازه تعطیل خواهد شد]
‫[داگینز - خیاط سیال]
‫[شاروو - ٩٤٠ متر] ‫[گردشگران خوش آمده‌اید]
‫دیر کردی.
‫می‌دونی، با این سرعت ‫دیر به عروسی خودم می‌رسم.
‫می‌دونی، مادرت، ‫روحش شاد،
‫تا الان دیگه کارش رو تموم می‌کرد ‫و می‌رفت.
‫چرا، چرا اون...
‫یعنی، اینکه چرا تو اون ماشین ‫مسخره رو سوار می‌شی،
‫اصلا درک نمی‌کنم.
‫خب، حداقل اون یه کم ‫قابل اطمینان بود.
‫کسب و کارش رو نابود نمی‌کرد،
‫با ارواح زندگی نمی‌کرد.
‫وای! ‫این یادمه!
‫- وقت دوختنه. ‫- وقت...
‫حالا باید برای دکمه کثیف پول بدم.
‫نه.
‫نه!
‫خب، من، من، من ‫یه دکمه زاپاس تو مغازه دارم.
‫می‌تونم، می‌تونم بقیه‌ی ‫قرارهام رو کنسل کنم و...
‫تو هیچ قرار دیگه‌ای نداری!
‫- خب... ‫- زاپاس،
‫زاپاس تو، تو مغازه؟
‫آره.
‫ولی عروسی من همین...
‫فقط دکمه‌ی لعنتی من رو بیار...
‫دختره‌ی کودن، پاشو!
‫برو، برو، دختره‌ی کودن، برو!
‫دکمه نباشه، پولی هم نیست!
‫گاز بده، دختره‌ی کودن!
‫انتخاب،
‫انتخاب.
‫جنایت بی‌نقص.
‫زنگ بزن پلیس.
‫راه بیفت برو.
‫جنایت بی‌نقص، زنگ بزن پلیس، ‫راه بیفت برو.
‫باربرا، تو این مغازه رو زنده نگهدار. ‫[جنایت بی‌نقص]
‫به چه دلیلی تماس گرفته‌اید؟
‫وقت...
‫جرات داری حرف بزن کثافت!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫[خیاط سیال]
‫وقت...
‫چیکار می‌کنی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم ولم کن.
‫کمک! ‫کمک!
‫باربرا!
‫کمک، کمک، من این بالام! ‫دست و پام رو بسته...
‫باربرا!
‫- عروسی من! ‫- یه لحظه!
‫دکمه من، فقط دکمه لعنتی من رو بیار!
‫باربرا بذار بیام تو، ‫همین الان بذار بیام تو...
‫اومدم، اومدم.
‫یعنی من، من یه ساعت و نیم ‫منتظر موندم...
‫در رو باز کن!
‫ببخشید.
‫گیر کردم.
‫وای، فقط دکمه لعنتی من رو بدوز.
‫[همه‌چیز باید برود]
‫خیلی خب، ‫تمومه.
‫ازدواج سوم،
‫همه‌چی باید بی‌نقص باشه.
‫بریم.
‫اون دنبال من میاد،
‫و دنبال تو هم میاد.
‫پدر اون پسره، ‫پسری که مجبورم کردی بکشمش.
‫وقتی سوزن تو رو پیدا کنه.
‫حرکت بعدی‌ات چیه؟
‫فکر کردی این کیف مال منه؟
‫رئیس من ده درصد بهت می‌ده،
‫و من جلوی پدره رو می‌گیرم ‫که ما رو نکشه.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫نظر پسره سر معامله عوض شد.
‫من تعقیبش کردم، ‫اون بهم شلیک کرد.
‫- و؟ ‫- و بعدش اون تصادف کرد،
‫و من هم با اون تصادف کردم.
‫و این از اون خانواده‌ها است ‫که نمی‌خوای باهاشون درگیر بشی.
‫خانواده‌ی من مادرم بود.
‫اون هنوز اینجا است،
‫داخل نخ‌ها.
‫من نمی‌تونم از اینجا برم،
‫تنها چیزی که ازش مونده همینه.
‫اینجا،
‫ارزش اینکه براش بمیری رو نداره.
‫این مغازه همه‌چیزه!
‫- اسکار. ‫- سنگینه، خیلی سنگینه.
‫کمک می‌کنی؟
‫باشه، اینجا منتظر بمون.
‫واقعا ناراحت‌کننده است که ‫مجبور شدی همه‌چی رو جمع کنی.
‫اولین جشن دبیرستان اینجا خوبه، ‫نه به نظرت؟
‫وای دلارا چه قشنگ...
‫اسکار، اسکار، ‫نمی‌شه که سر زده بیای.
‫- جانم؟ ‫- باید از قبل نوبت قرار بگیری.
‫- یودل-ای-ای-هو. ‫- اسکار.
‫...ممکنه بهم شک کرده باشه.
‫وقتی داشت لباس‌ها رو می‌شست،
‫تو جیبم خروس پیدا کرده بود،
‫این خروس.
‫قطعه جدیده چطوره؟
‫کمک! ‫کمک!
‫این یکی اینجا نیست، نه، ‫جای این یکی رو عوض نکن،
‫این، این یکی رو کجا بذاریم؟
‫باربرا این یکی رو لازم دارم.
‫دارم کار می‌کنم.
‫می‌ذارمش اینجا، باشه؟
‫اسکار، اگه می‌شه ‫بذاریم همینطوری بمونه،
‫و بعد فردا یه چینش کامل ‫مشخص می‌کنیم، باشه؟
‫- بعدش هم دوخت نهایی؟ ‫- اوهوم.
‫باربرا،
‫نخ بیشتری لازم دارم.
‫زرد اخرایی هم می‌تونه خوب باشه.
‫فردا دیگه، درسته؟
‫- آره اسکار. ‫- تا فردا!
‫تکون نخور.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫لعنتی!
‫خیاط سیال،
‫یهو دیگه سیال نیست.
‫- باربرا؟ ‫- بله مامان.
‫انتخاب.
‫من دارم سعی می‌کنم...
‫برای تو قوی باشم.
‫انتخاب.
‫- بهترین تلاشم رو می‌کنم. ‫- می‌دونم مامان.
‫انتخاب.
‫خیلی متاسفم.
‫جنایت بی‌نقص.
‫زنگ بزن پلیس.
‫راه بیفت برو.
‫جنایت بی‌نقص.
‫زنگ بزن پلیس.
‫راه بیفت برو.
‫جنایت بی‌نقص. زنگ بزن پلیس. ‫راه بیفت برو.
‫باربرا، تو کار درست رو انجام می‌دی. ‫[زنگ بزن پلیس]
‫به چه دلیلی تماس گرفته‌اید؟
‫تصادف، و، ‫و دو تا موتور افتادن زمین،
‫- و تفنگ هم زمین هست، و... ‫- وای، وای.
‫صبر کن عزیزم، ‫فقط بهم بگو کجا هستی.
‫اوم...
‫جرات داری حرف بزن کثافت!
‫نزدیک... نزدیک مسیر تامینا.
‫- یه کم مونده به جاده ٤١. ‫- خیلی خب.
‫- خانم انگل نیستید؟ ‫- چرا.
‫منم، منم باربرا، ‫باربرا داگین.
‫وای، سلام باربرا.
‫منتظر بمون ‫و همین الان میام اونجا.
‫آمبولانس یه شهر دیگه است،
‫ولی ماشین پلیس جا داره، ‫باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫لباس لعنتی.
‫به موقع زنگ زدی، ‫شانس آوردی تلفن رو برداشتم.
‫تو توی ماشین بمون باربرا.
‫هاه.
‫باربرا.
‫بله؟
‫می‌شه صندوق رو بزنی بالا؟
‫- کاپوت من؟ ‫- آره عزیزم.
‫اوم، باشه.
‫ای بابا، باربرا.
‫آخه چرا خواستی خودت رو...
‫تو همچین دردسری بندازی؟
‫یالا، باید از ماشین پیاده بشی.
‫یالا پیاده شو، ‫جعبه خیاطی‌ات رو هم بردار.
‫انگار لباسم رو پاره کردم.
‫باید بهم کمک کنی اون‌ها ‫رو سوار ماشین کنم.
‫می‌ریم اداره پلیس، ‫متاسفانه اورژانس می‌مونه بعدش.
‫سه، دو، یک.
‫کل زندگی‌ات تازه منتظرته.
‫تو مادرت نیستی.
‫حالت چطوره؟ ‫کادر درمان زود میان اینجا.
‫فقط بهم بگو خرجش چقدر می‌شه، ‫باشه؟
‫خوشتون بیاد یا نیاد، ‫همه‌تون افتادین...
‫تو حوزه قضایی کوچیک من.
‫این دره آدم‌ها رو گیر می‌اندازه، ‫به عنوان گردشگر میای،
‫بعد می‌بینی کلانتر، ‫دفتردار یا امین صلح شدی.
‫حالا، من آدمی‌ام که ‫همه‌چی رو ثبت و ضبط نمی‌کنه،
‫پس هر چی بخواین به من بگین ‫بین خودمون می‌مونه.
‫من واقعا فکر کنم می‌تونم کمکتون کنم،
‫قبل از اینکه مقامات بالاتر ‫وارد عمل بشن.
‫چیزی که سعی دارم بگم ‫اینه که...
‫به نظر نمیاد شما دو نفر ‫جنایتکارهای حرفه‌ای باشین،
‫و دوست ندارم ببینم ‫زندگی‌تون...
‫سر یه اشتباه ‫نابود بشه.
‫مرد جوون،
‫می‌خوای بهم بگی که دقیقا... ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫مرد جوون،
‫تو چرا اینجایی؟
‫من، اوم...
‫هوم؟
‫من، من اینجام به خاطر، اوم...
‫به خاطر؟
‫به خاطر پدرم.
‫فکر می‌کنی پدرت اعمالت رو ‫تایید می‌کنه؟
‫اعمال امروزت؟
‫نه.
‫نه، اون، اون قراره خیلی ناراحت بشه.
‫باید هم بشه.
‫ناسلامتی پدرها الگوی آدم هستن.
‫یه تحویل تمیز.
‫یه تحویل تمیز؟
‫همین رو می‌خواست.
‫ولی، اوم،
‫من ترسیدم و فرار کردم،
‫و حالا اون قراره من رو بکشه.
‫ترسیدی؟
‫هاه.
‫چرا؟
‫من از اون می‌ترسم.
‫حالا اون پدر ترسناک تو کجا است؟
‫الان تو راه اینجا است،
‫و قراره تو، تو ‫و تو رو بکشه.
‫هوم.
‫متوجه‌ام.
‫خب، من باید برم عروسی ‫عقد بخونم،
‫پس این آدم‌کشی رو می‌ذاریم ‫بمونه یه موقع دیگه.
‫- چقدر؟ ‫- چقدر؟
‫برای لباس عزیزم.
‫بیا، فکر کنم پنج فرانک کافی باشه،
‫با توجه به شرایط کار.
‫ما کشته می‌شیم.
‫باربرا، باید خودت رو کنترل کنی.
‫تحت نظارت من ‫خبری از آدم‌کشی نیست.
‫نه ولی...
‫- کمربندت رو دربیار. ‫- چی؟
‫- و بندکفش‌هات رو. ‫- هان؟
‫به همدیگه ببندشون.
‫کلیدها روی میز هستن،
‫تو اون‌ها رو برمی‌داری.
‫و با پیوند گریس مرین وسلر،
‫و ملوین ادموند ریچاردز،
‫ما حرمت ازدواج را به یاد می‌آوریم.
‫زمانی که دو فرد برای زندگی ‫تا ابدیت به همدیگر می‌پیوندند.
‫و می‌ذاری من برم؟
‫- این چطوری... ‫- قبول؟
‫البته.
‫و تقسیمش می‌کنیم؟
‫کثافت.
‫چیکار باید بکنم؟
‫کمربند رو بنداز سمت چپ کلیدها ‫و بذار اونجا بمونه.
‫من، ملوین، تو، گریس ‫را به همسری می‌پذیرم،
‫تا اوقات خوش و اوقات سخت را ‫کنار همدیگر بگذرانیم.
‫دست ناقابلم را پیشنهاد می‌دهم، ‫و عهد عشق و وفاداری می‌بندم.
‫- ملوین؟ ‫- همانطور که این حلقه...
‫که امروز به تو می‌بخشم ‫دایره‌ای بدون انتها است...
‫ملوین!
‫چپ‌تر.
‫عقب.
‫- وای لعنتی! ‫- خیلی خب، جلوتر.
‫باید بالاتر باشه.
‫خوبه، همینطوری بمون.
‫با احتیاط بکش، ‫خیلی آروم.
‫اینطوری نمی‌شه.
‫دکمه‌ی لعنتی.
‫گریسی.
‫همه‌اش سر همینه؟ ‫یه دکمه؟
‫عروسی منه،
‫شهر فرنگ که نیست!
‫خدایا،
‫فکر کنم امروز روز شانسته!
‫- لعنتی! ‫- لعنتی!
‫یه مشتری دیگه برات دارم.
‫جعبه‌ات رو بردار.
‫پروتکله.
‫بفرما!
‫وای کوفت و زهرمار!
‫من به لطف تو بدبخت خیس خون شدم!
‫- آروم بگیر عزیزم. ‫- وای خفه شو ملوین.
‫اصلا نمی‌پرسم چی شده.
‫وای اگه مادرت الان می‌تونست تو رو ببینه.
‫حال شما چطوره؟
‫متاسفم که پرستارها هنوز نرسیدن اینجا.
‫همین الانه که برسن.
‫وقت...
‫...هرگز نمی‌شکند، ‫و با این حلقه، به تو می‌پیوندم.
‫بندکفش‌ها رو ببند به سگک،
‫اون یکی سمتش رو پرتاب می‌کنی.
‫بنداز.
‫خفه شو!
‫با بندکفش‌ها حرکت موجی بده، ‫باشه؟
‫خیلی با احتیاط.
‫- خیلی خب، آروم بکش. ‫- آروم.
‫با احتیاط.
‫هی!
‫کمک نمی‌کنی؟
‫گور بابات!
‫- کلیدها رو بده بهم، باشه؟ ‫- کلیدها رو بده بهش.
‫کلیدهای لعنتی رو بهش بده.
‫سمتم پرتشون کن، ‫کلیدها رو پرت کن برام.
‫- گور باباتون! ‫- عوضی!
‫- ما یه قرار داشتیم. ‫- ما بهت کمک کردیم.
‫همه کار رو من کردم.
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی، ‫لطفا کلیدها رو بده.
‫لعنتی!
‫گرفتمش.
‫کلیدها رو می‌بینی؟
‫هیچی؟
‫هیچی نمی‌بینم.
‫از مهارت‌های خیاطی‌ات ‫تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫جدی،
‫استعداد طبیعی داری.
‫من اصلا از نخ خوشم هم نمیاد.
‫انگار هر دو ما شغل اشتباهی داریم.
‫مجبور شدی دلال مواد باشی؟
‫مجبور شدی خیاط سیال باشی؟
‫نه.
‫پس چرا این کار رو می‌کنی؟
‫فقط همین رو بلدم.
‫و صداهای توی جعبه؟
‫صدای مادرم و بچگی خودمه.
‫باهاش می‌رقصیدیم ‫و این آخرین صداییه که ضبط کردیم.
‫شنیدنش سخته.
‫و اکنون، با اختیاراتی که ‫به من داده شده است...
‫روی زمین!
‫ای وای،لعنتی، ‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫لباس لعنتی.
‫همین الان.
‫خیاط سیال،
‫یهو دیگه سیال نیست.
‫بابا!
‫اسمت چیه؟
‫باربرا.
‫باربرا، اسم خوبیه. ‫ببس.
‫ما یه سگ به اسم ببس داشتیم،
‫- مگه نه جاش؟ ‫- بابا...
‫دوست جدیدته، جاش؟
‫تو راه باهاش آشنا شدی،
‫دقیقا قبل گند گنده‌ای که زدی؟
‫- نه. ‫- آره، فکر نمی‌کردم.
‫خیلی از تو سرتره.
‫خیلی از تو سرتره جاش، ‫مگه نه ببس؟
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫آره، آره چی ببس؟ ‫آره چی؟
‫چی ببس، چی؟
‫تو از پسر من سرتری؟ ‫همچین حرفی می‌زنی ببس؟
‫نه، نه.
‫آره؟
‫نه، نه.
‫نه؟
‫پس چی می‌گی ببس؟
‫دقیقا چه کوفتی می‌گی ببس؟!
‫من، من اونقدر نمی‌دونم ‫که قضاوت کنم.
‫قضاوت؟ ‫تو قراره قضاوت کنی؟
‫کی رو قضاوت می‌کنی ببس؟
‫بگو ببینم، کی رو قضاوت می‌کنی؟!
‫بابا!
‫فکر کردی می‌تونی من رو قضاوت کنی عوضی؟!
‫یه کمکی بکنین، لطفا.
‫من می‌رم، می‌رم کمک بیارم.
‫- باربرا؟ ‫- بله.
‫انتخاب.
‫تو قراره تنها باشی.
‫می‌دونم.
‫انتخاب.
‫یه روز ‫تو قراره جای من باشی.
‫انتخاب.
‫لطفا نرو.
‫جنایت بی‌نقص.
‫زنگ بزن پلیس.
‫راه بیفت برو.
‫جنایت بی‌نقص. زنگ بزن پلیس. ‫راه بیفت برو.
‫باربرا، از این قضیه گذر می‌کنی. ‫[راه بیفت برو]
‫به چه دلیلی...
‫جرات داری حرف بزن کثافت!
‫عشق فناناپذیرتان را عهد می‌بندید.
‫گریس، سوگندت رو آماده کردی؟
‫اوم،
‫من، گریس...
‫اداره پلیس، دفتر اسناد ‫و دفتر ازدواج.
‫متاسفم الان نمی‌تونم جواب بدم،
‫اما اگه یه پیام کوتاه بذارین، ‫فورا...
‫الان نمی‌تونم جواب بدم، ‫اما اگه یه پیام...
‫سلام باربرا، ‫همین الان میام.
‫خیاط سیال.
‫یهو دیگه سیال نیست.
‫از دیدنت خوشحالم باربرا.
‫- چی می‌تونم برای تو و... ‫- خانواده. خانواده هستیم.
‫دو تا قهوه و یه سودای شیرین ‫برای آقا پسر.
‫حله.
‫ما یه زمان یه سگ به اسم ببس ‫داشتیم، مگه نه جاش؟
‫جاش،
‫به ببس سلام بده.
‫سلام.
‫مگه موشی؟
‫خب، بفرمایید.
‫چیز دیگه‌ای هم میل دارید؟
‫من شنیسل می‌خوام، پسره هم ‫همینطور، ببس؟
‫سه تا شنیسل.
‫مهمونی کوفت شنیسل بگیریم.
‫حالش خوبه،
‫حالش خوبه.
‫تو پیشخدمت باکفایتی هستی، ‫برام مشخصه.
‫تا حالا کسی دفترچه راهنما ‫برای پیشخدمتی بهت داده؟
‫- سه تا شنیسل. ‫- فکر نمی‌کردم.
‫برای هر شغل خدماتی صدق می‌کنه.
‫فقط از طریق انجام کارته ‫که می‌تونی مشتری رو بشناسی.
‫مشخصا جاشوا مشتری‌اش رو نمی‌شناخت.
‫تا شش سالگی پوشک می‌پوشید.
‫مادرش می‌گفت من مضطربش می‌کنم.
‫چیزی که از تو می‌خوام اینه ببس.
‫می‌خوام هر چی دیدی رو فراموش کنی.
‫- همه‌چی، فهمیدی چی گفتم؟ ‫- آره.
‫آدم‌های زیادی توی این شهر...
‫قراره سوال‌های زیادی بپرسن،
‫پس یه چیز دیگه هم ازت می‌خوام.
‫من و جاشوا برای همین یه روز اینجا هستیم.
‫وقتی ازت پرسیدن ‫می‌گی فامیل دور هستیم،
‫یه دیدار خوب، ناهار خانوادگی، ‫مفهومه؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫حالا، جاشوا بدجوری آسیب دیده.
‫من به دلایل مشخص ‫نمی‌تونم اون رو ببرم بیمارستان،
‫پس تو قراره زخم‌هاش رو بخیه بزنی.
‫سرویس بهداشتی، ‫همین الان.
‫فقط چیزی که لازمه رو بردار.
‫وقت...
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫شاید یکی دیگه لازمت باشه.
‫وقت دوختنه.
‫- وقت دوختنه. ‫- وقت دوختن.
‫مثل آهنگ بدوز، ‫با ریتم بی‌نقص.
‫چرخ خیاطی، چرخ خیاطی...
‫سلام.
‫من دنبال باربرا هستم،
‫جعبه‌ی خیاطی اونه؟
‫اون اینجا نیست.
‫می‌بینم که اینجا نیست، آقا.
‫لحاف سالگرد، برای همسرم.
‫حرف می‌زنه.
‫بهش نگو.
‫اسم من اسکاره.
‫هنرجوی باربرا، ‫بهم یاد می‌ده خیاطی کنم.
‫شما؟
‫من دایی باربرا هستم.
‫به جز مادرش نمی‌دونستم که ‫باربرا خانواده‌ای داره.
‫واقعا جای تاسف داشت وقتی اون درگذشت.
‫اون دو تا،
‫مثل خواهر بودن.
‫خب، حتما خیلی خوبه که شما ‫پیشش هستین.
‫ژاکت مال بابامه، ‫وقتی هم‌سن من بود.
‫همیشه می‌دونستم ‫این روز بالاخره می‌رسه،
‫فقط همیشه انگار...
‫خیلی دور بود.
‫هر سال پدرم این ژاکت ‫رو بهم می‌پوشوند،
‫و به این می‌خندید که چقدر بزرگه،
‫اینکه چطور مثل پتو همه‌جام رو می‌گیره.
‫و فکر می‌کردم تا وقتی ‫که اندازه‌ام نشه،
‫در امان می‌مونم.
‫این تولدم فرق داشت.
‫صاف بشین، باید بهت بخیه بزنم.
‫- چه فایده‌ای داره؟ ‫- دنبال آزادی هستی؟
‫اولین پروازش.
‫کاپیتان صحبت می‌کنه، ‫شوهرت دوستت داره، تمام.
‫حالا این یکی، ‫این یکی خیلی ویژه است.
‫وای، لعنتی،
‫ای لعنت بهت.
‫باربرا کجا است؟
‫هر اتفاقی هم بیفته ‫این رو ول نکن.
‫جونت به این بسته است، باشه؟
‫خوب گوش کن.
‫باربرا، اون تویی؟
‫دومی رو بکش، ‫بعدش هم اولی.
‫باربرا.
‫اسکار، سلام.
‫خدای من، تو، ‫تو حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- این کیه؟
‫این جاشوا است.
‫- پسردایی‌ام، پسردایی جاش. ‫- سلام.
‫اون یه تصادف ریز داشت،
‫پس من داشتم کمکش می‌کردم.
‫ای وای،
‫ببخشید که مزاحم شدم،
‫کلا ببخشید.
‫باربرا، بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه، خدافظ.
‫غذا سرده.
‫کار شما دو تا خیلی بیشتر ‫از انتظارم طول کشید.
‫مکالمه‌ی جالبی داشتین ‫که از دست دادم؟
‫باور این برای من سخته.
‫حالا، اون چی بهت گفت؟
‫چی گفت؟
‫گفت ترسیده.
‫وای، ‫وای متوجه‌ام.
‫ترسیده بودی جاش، ‫ترسیده بودی، آره؟
‫و چرا ترسیده بودی جاشوا؟
‫یالا، بهم بگو، ‫آماده‌ی شنیدنش هستم.
‫- از اون ترسیدم. ‫- اون کی؟
‫- فروشنده. ‫- نباید می‌ترسیدی.
‫می‌دونم، می‌دونم، ولی...
‫ولی ترسیدم.
‫تفنگش بود که تو رو ترسوند؟
‫- آره. ‫- ولی تو هم تفنگ داشتی،
‫- مگه نه؟ ‫- داشتم، آره.
‫و اون با تفنگ سمت تو شلیک کرد؟
‫آره.
‫نه،
‫نه، شلیک نکرد.
‫می‌دونی از کجا می‌دونم جاش؟
‫خشابش رو نگاه کردم، ‫پر بود.
‫ولی تفنگ تو،
‫شلیک زیادی برای کسیه ‫که ترسیده.
‫شلیک زیادی برای کسیه که ‫بهش شلیک نشده.
‫حالا واسه من که به نظر میاد ‫تو اصلا نترسیده بودی.
‫به نظرم میاد که تو می‌خواستی ‫اون رو بکشی.
‫از دیدگاه کسب و کار، جاش،
‫این اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫ببس، تو تا حالا سجاف ‫لباس کسی رو درست کردی...
‫و همین که طرف اومده پولت رو بده،
‫هفت‌تیرت رو درآوردی...
‫و گرفتی سمت صورتش؟
‫نه.
‫پول رو بگیر و محل رو ترک کن پسرم،
‫نقشه این بود، مگه نه؟
‫انتظار داشتم که همچین اتفاقی بیفته،
‫و براش آماده بودم.
‫باید خودت رو خیلی، خیلی ‫خوش‌شانس بدونی.
‫آره.
‫امروز قرار بود روز جشن باشه،
‫به مناسبت موفقیت ‫اولین کار تو.
‫حالا نگاه‌مون کن، ‫توی این غذاخوری آشغالدونی،
‫کنار یه دختر بدبخت نشستیم ‫شنیسل می‌خوریم.
‫- متاسفم. ‫- بابت چی متاسفی؟
‫- متاسفم، متاسفم... ‫- بابت چی متاسفی؟
‫- دروغ گفتن درباره معامله. ‫- و؟
‫- اینکه سعی کردم پول رو بدزدم. ‫- و؟
‫متاسفم که سعی کردم برم، ‫اینکه سعی کردم تو رو ترک کنم.
‫بفرما.
‫متوجه شدم که مادرت درگذشته، ‫ببس.
‫درسته؟
‫بله.
‫و تو اون رو دوست داشتی؟
‫بله.
‫به ترک کردنش فکر کرده بودی؟
‫می‌دونی، وقتی زنده ‫و سرحال بود.
‫به ترک کردن مادرت فکر کرده بودی؟
‫آره، آره.
‫داشت خودش رو می‌کشت ‫و من نمی‌تونستم این رو ببینم.
‫تو از عشق چی می‌دونی ‫جاش؟
‫خب، بذار یه چیزی درباره عشق ‫بهت بگم.
‫وقتی متقابل نیست ‫درد وحشتناکی داره،
‫اما وقتی بچه‌ی خودته،
‫اون درد خیلی سهمگینه،
‫و حاضری هر کاری بکنی، ‫هر کاری که درد رو آروم کنی.
‫حتی اگه به معنی نابود کردن ‫نزدیک‌ترین آدم‌ها به خودت باشه.
‫من آماده بودم.
‫بووم.
‫اون کیف برای تو خوشبختی نمیاره.
‫باور کن،
‫اصلا خوشبختی نمیاره.
‫برای این کارها دارم زیادی پیر می‌شم جاش.
‫امروز روزی بود که تو قرار بود ‫جای من رو بگیری،
‫که دین همه‌ی کارهایی که برای ‫تو کردم رو ادا کنی.
‫تو من رو مایوس کردی پسرم.
‫بیشتر از چیزی که هرگز بفهمی.
‫دوستت دارم بابا.
‫متوجه‌ام.
‫اون رو بکش.
‫نه.
‫سرویس، جنگ، ماشین، ‫همینجا سر میز لعنتی.
‫- خودت انتخاب کن. ‫- نه، نه، نه.
‫اعتماد، شجاعت، وفاداری،
‫تنها راه نجات توئه.
‫وقت دوختنه.
‫- وقت دوختن. ‫- مثل آهنگ بدوز،
‫- با ریتم بی‌نقص. ‫- داری چه غلطی می‌کنی؟
‫♪ وای، ماشین خیاطی، ‫ماشین خیاطی ♪
‫♪ بهترین دوست دخترهایی ♪
‫♪ اگه ماشین خیاطی‌ام رو نداشتم ♪
‫♪ آخر عاقبت نداشتم ♪
‫♪ خب، یه قرقره، یه قرقره، ‫یه پدال، یه پدال ♪
‫♪ و چرخ‌ رو روزها می‌چرخونم ♪
‫♪ تا شب انقدر خسته می‌شم ‫که واسه بازی بیرون نمی‌رم ♪
‫♪ وای ماشین خیاطی، ‫ماشین خیاطی ♪
‫♪ کمک دست آدمی ♪
‫♪ اگه ماشین خیاطی‌ام رو نداشتم ♪
‫♪ خونه‌خراب می‌شدم ♪
‫♪ ولی یه قرقره، یه قرقره، ‫یه پدال، یه پدال ♪
‫♪ همیشه تو تکاپو ♪
‫♪ تا شب انقدر خسته می‌شم ‫نمی‌تونم بازی کنم با هاپو ♪
‫♪ وای، سوزن رو نخ می‌کنم ‫و قرقره رو درست می‌کنم ♪
‫♪ و پارچه رو می‌ذارم ‫و دسته رو می‌کشم ♪
‫♪ یه قرقره، یه قرقره، ‫یه پدال، یه پدال ♪
‫♪ و چرخ رو روزها می‌چرخونم ♪
‫♪ وای، ماشین خیاطی، ‫ماشین خیاطی ♪
‫♪ ماشین خیاطی، ماشین خیاطی ♪
‫♪ بهترین دوست دخترهایی ♪
‫تموم شد؟
‫وای ببس، وای.
‫خیلی تاثیرگذار بود.
‫یه کم تکراری بود، ‫ولی در کل،
‫اگه مشکلی با انتقاد سازنده نداشته باشه،
‫می‌تونستی دست‌هات رو بیشتر باز کنی.
‫حاضره هر کاری بکنه که زنده بمونه، ‫هان، جاش؟
‫ولی نه، واقعا استادانه بود.
‫ممنونم، ممنونم، ‫بهش نیاز داشتم.
‫خیلی خب.
‫باربرا.
‫واقعا؟
‫الان وقت مناسبی نیست، خانم.
‫ببخشید؟
‫من نمی‌دونم تو کی هستی،
‫یا که فکر می‌کنی کی هستی،
‫و رک بگم از آسمون هم اومده باشی ‫برام مهم نیست.
‫باربرا الان میاد بیرون پیش من.
‫جعبه‌ی خیاطی‌ات رو بیار.
‫بیرون.
‫شاید مجبور بشی هر دوشون رو بکشی.
‫می‌دونی چه حسی داره ‫که جلوی محراب...
‫- همینطوری خون بریزی؟ ‫- متاسفم ولی...
‫ماه عسل منه، ‫و همین الانش هم دیر کردیم،
‫اما اسمم رو عوض می‌کنم...
‫اگه اینجا رو بدون دکمه‌ام ترک کنم.
‫اولین آدمی که می‌کشی ‫همیشه سخت‌ترینه.
‫♪ تا شب انقدر خسته می‌شم ‫از ریخت و رو می‌افتم ♪
‫یا شاید می‌تونی کیف رو بهش بدی،
‫و خلاص بشی.
‫♪ وای ♪ ‫- تمومه.
‫♪ عجب رئیسی دارم، ‫رئیس مریضی دارم ♪
‫♪ اگه صاحب ماشین خیاطی نبود ♪
‫وقتشه.
‫♪ می‌زدم جونش دربیاد ♪
‫♪ خب، یه قرقره، یه قرقره، ‫یه پدال، یه پدال ♪
‫♪ همیشه حواسش به منه ♪
‫♪ چرا نزدم جونش دربیاد ♪
‫♪ خودم هم نمی‌دونم ♪
‫♪ وای، سوزن رو نخ می‌کنم ‫و قرقره رو درست می‌کنم ♪
‫♪ و پارچه رو می‌ذارم ‫و دسته رو می‌کشم ♪
‫♪ یه قرقره، یه قرقره، ‫یه پدال، یه پدال ♪
‫♪ و چرخ رو روزها می‌چرخونم ♪
‫ ♪ وای، ماشین خیاطی، ‫ماشین خیاطی ♪
‫♪ ماشین خیاطی، ماشین خیاطی ♪
‫♪ بهترین دوست دخترهایی ♪
‫♪ چه آهنگی، چه پایانی ♪
‫- شب به خیر عزیزم. ‫- شب به خیر مامان.
‫خیلی خب، خوابت رو می‌بینم،
‫تو هم خواب من رو ببین، باشه؟
‫شاید بگین چیزی که نیاز داشتم همین بود،
‫که مغازه رو رها کنم، ‫مامان رو رها کنم.
‫اما باوجود همه‌ی این ازهم‌گسیختگی، ‫یه جور راهم رو پیدا کردم.
‫شما هم مسیر مشابه‌ای انتخاب می‌کردین،
‫یا از مسیر دیگه‌ای می‌رفتین؟
‫پس حالا باید واسه یه دکمه کثیف پول بدم.
‫ازدواج سوم،
‫همه‌چی باید بی‌نقص باشه.
‫تمومه.
‫خب، باقی بعد از ظهرت چطوره؟
‫مشتری بی‌خبر.
‫هوم.
‫باز کن.
‫مسیر تامینا؟
‫مسیر تامینا کجا است؟
‫منتظر بمون.
‫شتر دیدی ندیدی.
‫انتخاب،
‫انتخاب.